RSS خبرهای آژانس هواپیمایی و مسافرتی آفتاب ساحل آبی

سنگی معمولی در صحرای آفریقا که رازی ۴ میلیارد ساله از مریخ داشت

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 09:38:54

بررسی شهاب‌سنگی کمیاب از مریخ، اطلاعات تازه‌ای درباره دوران شکل‌گیری این سیاره و وجود آب مایع در گذشته آن آشکار کرده است. به نقل از رویترز، سنگی تیره با رگه‌ای سرخ‌رنگ در نگاه اول تفاوت چندانی با سنگ‌های معمولی ندارد؛ اما بررسی دقیق‌تر آن، یکی از نمونه‌های کم‌نظیر شهاب‌سنگ‌های مریخی را آشکار کرده است. پژوهشگران می‌گویند این سنگ که احتمالا ۴٫۱ میلیارد سال قدمت دارد، از قدیمی‌ترین شهاب‌سنگ‌های شناخته‌شده مریخ به شمار می‌رود و ترکیب معدنی متفاوتی با نمونه‌های بررسی‌شده پیشین دارد. این شهاب‌سنگ با نام «تغازه ۰۰۱» (Teghaza 001) شناخته می‌شود و در واقع از هشت قطعه سنگ تشکیل شده است. بزرگ‌ترین قطعه تقریبا به‌اندازه یک مشت دست است. کاشفان نزدیک به دو پوند از این سنگ را سال ۲۰۲۲ در صحرای آفریقا، در کشور مالی، پیدا کردند. بررسی‌های اولیه طی دو سال نشان داد که منشأ آن مریخ است؛ اما پژوهش‌های تازه جزئیات بیشتری از تاریخچه این سنگ را روشن کرده‌اند. بلورهای ۴٫۱ میلیارد ساله، راز قدمت شهاب‌سنگ را فاش کردند داستان این سنگ به حدود ۴٫۱ میلیارد سال پیش بازمی‌گردد؛ زمانی که بلورهای ماده معدنی زیرکن احتمالا از مواد مذاب در مریخ شکل گرفتند. وجود زیرکن برای پژوهشگران اهمیت زیادی دارد؛ زیرا می‌توانند با دقت بالایی سن آن را تعیین کنند. قدمت این بلورها تغازه ۰۰۱ را در گروهی بسیار محدود قرار می‌دهد. پیش از این، فقط دو نمونه سنگ مریخی دیگر شناسایی شده بودند که احتمالا حدود چهار میلیارد سال پیش شکل گرفته‌اند. بیشتر شهاب‌سنگ‌های مریخی شناخته‌شده قدمتی در حدود چند میلیارد سال دارند، اما تعداد نمونه‌های بسیار کهن در مجموعه‌های زمینی اندک است. این موضوع از آن جهت اهمیت دارد که مشاهدات فضاپیماها نشان می‌دهد بخش بزرگی از سطح مریخ بیش از سه میلیارد سال قدمت دارد. بنابراین، شهاب‌سنگ‌های بسیار قدیمی می‌توانند اطلاعاتی درباره بخش‌هایی از تاریخ سیاره سرخ ارائه دهند که نمونه‌های موجود تاکنون کمتر نمایندگی کرده‌اند. شهاب‌سنگ تغازه ۰۰۱ با نمونه‌های قبلی مریخ تفاوت دارد پژوهشگران پس از بررسی دقیق‌تر متوجه شدند که بافت سنگ، ترکیب مواد معدنی و حتی عناصر سازنده آن با دیگر شهاب‌سنگ‌های مریخی شناخته‌شده تفاوت دارد. همین ویژگی‌ها این نمونه را به فرصتی تازه برای مطالعه زمین‌شناسی مریخ تبدیل می‌کنند. یانگ لیو، دانشمند سیاره‌شناس در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، می‌گوید رمزگشایی از تاریخچه این سنگ پیچیده است. ویلی نیکلاس، زمین‌شناس مؤسسه علوم قمری و سیاره‌ای که در پژوهش جدید مشارکت نداشته نیز معتقد است این نمونه با شهاب‌سنگ‌های مریخی بررسی‌شده پیشین تفاوت چشمگیری دارد. دانشمندان برای شناخت یک سیاره به نمونه‌هایی از بخش‌های مختلف آن نیاز دارند. اگر بیشتر شهاب‌سنگ‌های در دسترس فقط نماینده بخشی از مریخ باشند، نمی‌توان بر اساس آن‌ها تاریخچه تمام سیاره را بازسازی کرد. تغازه ۰۰۱ می‌تواند بخشی از این تصویر ناقص را تکمیل کند. شواهدی از تماس سنگ با آب در مریخ باستانی یکی از یافته‌های مهم درباره تغازه ۰۰۱، نشانه‌هایی از تماس سنگ با آب در جریان شکل‌گیری و تحول آن است. پژوهشی که تابستان منتشر شد، شواهد مربوط به این موضوع را بررسی کرده بود. این یافته احتمالا نشان می‌دهد سنگ در دوره‌ای از تاریخ مریخ شکل گرفته که آب مایع در محیط آن حضور داشته است. وجود آب مایع در گذشته مریخ از مهم‌ترین موضوعات پژوهش درباره این سیاره است؛ زیرا آب یکی از پیش‌نیازهای شناخته‌شده حیات محسوب می‌شود. البته شواهد تماس این سنگ با آب به‌تنهایی وجود حیات در مریخ را ثابت نمی‌کند، اما اطلاعات ارزشمندی درباره شرایط محیطی این سیاره در گذشته دور به دست می‌دهد. چرا نمونه‌های مریخی اهمیت زیادی دارند؟ دانشمندان تاکنون بیشتر اطلاعات خود درباره مریخ را از داده‌های مدارگردها، سطح‌نوردها و شهاب‌سنگ‌هایی به دست آورده‌اند که بر اثر برخوردهای کیهانی از سطح این سیاره جدا شده و به زمین رسیده‌اند. بااین‌حال، تعداد این نمونه‌ها محدود است و ممکن است نماینده همه مناطق و دوره‌های زمین‌شناختی مریخ نباشند. تغازه ۰۰۱ فرصتی برای بررسی ترکیب سنگی متفاوت فراهم می‌کند. پژوهشگران می‌توانند با مطالعه بیشتر قطعات موجود، درباره مواد سازنده، فرایندهای زمین‌شناختی و شرایط محیطی مریخ در گذشته اطلاعات دقیق‌تری به دست آورند. نمونه‌های جمع‌آوری‌شده ناسا چه زمانی به زمین می‌رسند؟ بررسی شهاب‌سنگ تغازه ۰۰۱ اهمیت برنامه‌هایی را نیز نشان می‌دهد که هدفشان انتقال نمونه‌های مستقیم از مریخ به زمین است. مریخ‌نورد استقامت ناسا از زمان فرود در سال ۲۰۲۱، نمونه‌هایی از سنگ‌های جالب‌توجه سطح مریخ را جمع‌آوری و ذخیره کرده است؛ اما برنامه بازگرداندن این نمونه‌ها به زمین همچنان در وضعیت نامشخصی قرار دارد. پژوهشگران معتقدند حتی مقدار اندکی از این مواد می‌تواند اطلاعات علمی فراوانی در اختیار دانشمندان قرار دهد. بررسی نمونه‌های مستقیم مریخ با ابزارهای آزمایشگاهی زمینی، امکان مطالعه جزئیاتی را فراهم می‌کند که شاید تجهیزات فضاپیماها به‌تنهایی نتوانند آشکار کنند. دانشمندان همچنان می‌توانند بررسی‌های بیشتری روی قطعات تغازه ۰۰۱ انجام دهند و احتمال دارد نمونه‌های دیگری از همین سنگ یا شهاب‌سنگ‌های مشابه در سطح زمین پیدا شوند. این سنگ کوچک از صحرای مالی، اکنون سرنخ‌هایی از مریخ در زمانی بیش از چهار میلیارد سال پیش را در اختیار پژوهشگران گذاشته است.

کشف اتفاقی یک معلم؛ نخستین مسیر ردپای دایناسور تی رکس شناسایی شد

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 10:10:48

یک معلم علوم هنگام گشت‌وگذار در منطقه‌ای فسیلی، ردپاهایی پیدا کرد که نخستین مسیر شناخته‌شده تی‌رکس را آشکار کردند. به نقل از سی‌ان‌ان، یک معلم علوم دبیرستان هنگام جست‌وجوی فسیل در منطقه‌ای در داکوتای شمالی آمریکا، دو ردپای غیرعادی و بزرگ پیدا کرد. بررسی‌های بعدی نشان داد که این آثار به احتمال بسیار زیاد به تیرانوسوروس رکس، مشهور به تی‌رکس، تعلق دارند و نخستین مسیر ردپای شناخته‌شده از این دایناسور را تشکیل می‌دهند. این ردپاها حدود ۶۶٫۵ میلیون سال قدمت دارند و اطلاعاتی درباره نحوه حرکت یکی از مشهورترین شکارچیان دوران دایناسورها در اختیار دانشمندان می‌گذارند. برخلاف استخوان‌ها که ساختار بدن جانور را نشان می‌دهند، ردپاها تصویری مستقیم از حرکت آن در محیط زندگی‌اش ارائه می‌کنند. کشفی اتفاقی در منطقه‌ای فسیلی کنت هاپس، معلم علوم دبیرستان از شهر نورث‌گلن در ایالت کلرادو، در ژوئیه ۲۰۲۵ هنگام یک سفر پژوهشی به سازند هل کریک با دو ردپای بزرگ روبه‌رو شد. این منطقه مجموعه‌ای از لایه‌های رسوبی غنی از فسیل را در بخش‌هایی از ایالت‌های مونتانا، وایومینگ، داکوتای شمالی و داکوتای جنوبی در بر می‌گیرد. هل کریک به‌خاطر فسیل‌های استخوانی دایناسورها شهرت دارد؛ بااین‌حال، یافتن ردپا در این منطقه دشوار است، زیرا رسوبات معمولا پیش از آنکه آثار حرکت جانوران را برای مدت طولانی حفظ کنند، بر اثر فرسایش از بین می‌روند. هاپس در نگاه نخست مطمئن نبود که با ردپای واقعی روبه‌رو شده است. هر دو اثر سه انگشت باریک و کشیده داشتند و طولشان به حدود ۹۰ سانتی‌متر می‌رسید. او با اندازه‌گیری طول و عرض ردپاها احتمال داد که جانوری گوشت‌خوار آن‌ها را بر جای گذاشته باشد. چهار ردپا، یک الگوی مشخص تایلر لایسون، متصدی ارشد بخش دیرینه‌شناسی مهره‌داران در موزه طبیعت و علم دنور و یکی از نویسندگان پژوهش، برای اطمینان از اینکه این آثار واقعا مسیر حرکت یک دایناسور را نشان می‌دهند، به دنبال ردپاهای بیشتری گشت. او نقطه‌هایی را روی زمین علامت‌گذاری کرد که انتظار داشت آثار بعدی در آن‌ها قرار داشته باشند. حفاری در محل، دو ردپای دیگر را آشکار کرد و شمار آثار به چهار مورد رسید. شکل انگشتان و اندازه ردپاها با ویژگی‌های پای تی‌رکس مطابقت داشت. در تابستان امسال نیز گروه پژوهشی پنجمین ردپا را پیدا کرد؛ کشفی که اطمینان پژوهشگران را درباره تعلق این مسیر به تی‌رکس افزایش داد. اندازه ردپاها نیز سرنخ مهمی بود. در سازند هل کریک، دو دایناسور بزرگ می‌توانستند چنین آثاری بر جای بگذارند: تی‌رکس و ادمونتوسوروس، دایناسوری گیاه‌خوار با منقار اردک‌مانند. بااین‌حال، شکل پاهای این دو گونه تفاوت زیادی دارد و ویژگی‌های ردپاهای کشف‌شده بیشتر با تی‌رکس سازگار است. ردپاها سرعت راه رفتن تی‌رکس را آشکار می‌کنند وجود چند ردپا در یک مسیر به دانشمندان اجازه می‌دهد فاصله گام‌های جانور را اندازه بگیرند و درباره سرعت حرکتش تخمین دقیق‌تری ارائه کنند. پیش از این کشف، پژوهشگران فقط دو ردپای جداگانه را به تی‌رکس نسبت داده بودند و مسیر پیوسته‌ای از حرکت این دایناسور در اختیار نداشتند. بر اساس چهار ردپای بررسی‌شده در این پژوهش، فاصله گام‌ها در مجموع حدود چهار متر برآورد شده است. تایلر لایسون سرعت حرکت تی‌رکس هنگام بر جای گذاشتن این آثار را حدود ۵٫۶ تا ۷ کیلومتر بر ساعت تخمین می‌زند؛ سرعتی که با راه رفتن سازگار است، نه دویدن با حداکثر توان. بااین‌حال، این عدد حداکثر سرعت تی‌رکس را نشان نمی‌دهد. ردپاها احتمالا روی زمین نرم و مرطوب شکل گرفته‌اند و شرایط سطح زمین بر نحوه حرکت جانور تأثیر می‌گذارد. توماس هولتز، دیرینه‌شناس مهره‌داران در دانشگاه مریلند که در این پژوهش مشارکت نداشته است، این کشف را احتمالا نخستین توالی قطعی ردپای تی رکس می‌داند. چرا ردپاها از استخوان‌ها اطلاعات متفاوتی می‌دهند؟ دانشمندان ده‌ها اسکلت تی‌رکس را در سازند هل کریک پیدا کرده‌اند؛ منطقه‌ای که شواهد مهمی از آخرین زیست‌بوم دایناسورهای آمریکای شمالی را در خود حفظ کرده است. استخوان‌ها درباره ساختار بدن و ویژگی‌های کالبدی جانور اطلاعات می‌دهند، اما ردپاها امکان بررسی رفتار آن را در لحظه‌ای مشخص از زندگی فراهم می‌کنند. ردپاها می‌توانند درباره طول گام‌ها، نحوه قرارگیری پاها روی زمین و سرعت حرکت جانور سرنخ بدهند. آن‌ها همچنین به پژوهشگران کمک می‌کنند بفهمند دایناسورها چگونه در محیط طبیعی خود حرکت می‌کردند؛ اطلاعاتی که از بررسی استخوان‌ها به‌تنهایی به دست نمی‌آید. آنتونی رومیلیو، دیرینه‌شناس و پژوهشگر دانشگاه کوئینزلند استرالیا که در مطالعه مشارکت نداشته است، اهمیت این کشف را در ثبت رفتار واقعی جانور می‌بیند. به گفته او، حتی چند ردپای نه‌چندان واضح هم می‌توانند لحظاتی از زندگی جانوری را ثبت کنند که بیش از ۶۶ میلیون سال پیش روی زمین راه می‌رفته است. بررسی‌های بیشتر برای کشف جزئیات ردپاها موزه طبیعت و علم دنور قصد دارد سه ردپا را از داکوتای شمالی به مجموعه خود منتقل کند تا پژوهشگران بتوانند آن‌ها را با جزئیات بیشتری بررسی کنند. یکی از اهداف این بررسی‌ها، جست‌وجوی نشانه‌هایی از بافت و اثر پوست در سطح ردپاها است. انتشار نتایج پژوهش همچنین امکان بررسی مستقل اندازه‌ها و بازسازی شیوه حرکت تی‌رکس را برای دیگر دانشمندان فراهم می‌کند. پژوهشگران امیدوارند شناسایی این مسیر، توجه دیرینه‌شناسان را به جست‌وجوی آثار مشابه در سازند هل کریک و دیگر مناطق فسیلی جلب کند. این کشف نشان می‌دهد که حتی در مناطقی که دهه‌ها بررسی شده‌اند، هنوز ممکن است شواهد تازه‌ای از زندگی دایناسورها زیر سطح زمین پنهان مانده باشد.

میلان چگونه از شهری آلوده به الگویی برای احیای طبیعت تبدیل شد؟

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 09:48:45

میلان با کاشت ۳ میلیون درخت و درختچه تا چهار سال آینده، می‌خواهد آلودگی هوا را کاهش دهد و فضاهای شهری تخریب‌شده را احیا کند. به نقل از یورونیوز، میلان، یکی از شهرهای صنعتی و آلوده اروپا، برنامه‌ای گسترده برای بازگرداندن طبیعت به فضای شهری اجرا می‌کند. این شهر قصد دارد طی چهار سال آینده ۳ میلیون درخت و درختچه بکارد تا کیفیت هوا را بهبود دهد، دمای محیط را کاهش دهد و فضاهای تخریب‌شده را احیا کند. پروژه «فورستامی» (Forestami) به‌تازگی از سوی سازمان ملل به‌عنوان یکی از طرح‌های شاخص جهانی در زمینه احیای طبیعت معرفی شده است. پروژه فورستامی؛ کاشت میلیون‌ها درخت در میلان میلان در اکتبر ۲۰۲۶ در رتبه‌بندی کیفیت هوا، هفتمین شهر آلوده جهان شناخته شد و تنها شهر اروپایی حاضر در فهرست ۱۰ شهر آلوده بود. موقعیت جغرافیایی این شهر در حوضه پست و محدودیت گردش هوا، در کنار فعالیت‌های صنعتی و کشاورزی گسترده منطقه، به تشدید آلودگی کمک می‌کند. پروژه فورستامی از سال ۲۰۱۹ با هدف گسترش پوشش گیاهی در خیابان‌ها، پشت‌بام‌ها و نمای ساختمان‌ها آغاز شد. این طرح تاکنون نزدیک به ۶۴۰ هزار درخت و درختچه کاشته است و حالا قصد دارد تعداد آن‌ها را در سال‌های آینده به حدود یک درخت برای هر ساکن شهر برساند. استفانو بوئری، معمار ایتالیایی و طراح ساختمان مشهور «جنگل عمودی» میلان، از چهره‌های اصلی این پروژه محسوب می‌شود. او معتقد است گسترش فضای سبز راهکاری مؤثر برای جذب ذرات معلق، خنک‌کردن شهر و بهبود سلامت و آسایش ساکنان است. انتخاب میلان به‌عنوان الگوی جهانی احیای طبیعت برنامه فورستامی در ۲۹ اکتبر ۲۰۲۶ و هم‌زمان با نشست تنوع زیستی سازمان ملل (COP17) در ایروان ارمنستان، عنوان «برنامه شاخص جهانی احیای طبیعت» را دریافت کرد. این عنوان به طرح‌هایی تعلق می‌گیرد که برای بازسازی بلندمدت اکوسیستم‌های آسیب‌دیده تلاش می‌کنند. بر اساس اعلام برنامه محیط زیست سازمان ملل، پروژه میلان تاکنون فضایی به وسعت حدود ۳۵۰ زمین فوتبال را احیا کرده است. این اقدامات بخش‌هایی مانند زمین‌های صنعتی متروکه، پارکینگ‌ها و محوطه‌های انبار را نیز دربرمی‌گیرد. مشارکت شهروندان و دانش‌آموزان در کاشت درختان، بخش دیگری از برنامه است. فورستامی یکی از پنج پروژه‌ای بود که در نشست COP17 این عنوان را دریافت کرد و تنها نماینده اروپا در میان آن‌ها بود. طرح‌های احیای تالاب‌های کلمبیا، فضای سبز سیاتل، جنگل‌های دره بزرگ ریفت اتیوپی و اکوسیستم‌های ساحلی چین نیز در این فهرست قرار گرفتند. احیای طبیعت در جهان؛ پیشرفت کافی نیست هم‌زمان با معرفی پروژه میلان، سازمان ملل گزارشی درباره وضعیت احیای اکوسیستم‌های جهان منتشر کرد. طبق این گزارش، ۱۴۹ کشور در مجموع در حال اجرای برنامه‌های احیا در ۲۵۲ میلیون هکتار از زمین‌ها هستند؛ گسترده‌ترین تلاش ثبت‌شده برای بازسازی طبیعت تا امروز. بااین‌حال، سازمان ملل هشدار می‌دهد سرعت این اقدامات برای رسیدن به اهداف جهانی کافی نیست. احیای جنگل‌ها و زیست‌بوم‌های خشکی پیشرفت بیشتری داشته است، اما مناطق آب شیرین، دریاها و سواحل همچنان با عقب‌ماندگی روبه‌رو هستند. همچنین تأمین مالی سالانه این برنامه‌ها باید بیش از چهار برابر شود. احیای اکوسیستم‌ها فقط به حفظ گونه‌های جانوری و گیاهی محدود نمی‌شود؛ این اقدامات می‌توانند امنیت غذایی و آبی، تاب‌آوری در برابر تغییرات اقلیمی و سلامت انسان را نیز تقویت کنند. برآورد سازمان ملل نشان می‌دهد تحقق اهداف جهانی احیای طبیعت می‌تواند تا سال ۲۰۳۰ حدود ۳۲ میلیون فرصت شغلی در جهان ایجاد کند.

جایزه عجیب یک قرعه‌کشی؛ مردی که با خرید پاستیل صاحب جزیره شد، حالا می‌خواهد آن را بفروشد

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 09:58:51

مردی آلمانی در سال ۲۰۰۵ با شرکت در قرعه‌کشی خرید پاستیل، جزیره‌ای خصوصی در کانادا برنده شد و حالا می‌خواهد آن را بفروشد. به نقل از یورونیوز، بعضی‌ها در قرعه‌کشی‌ها سبدی از خوراکی یا جایزه‌ای کوچک برنده می‌شوند؛ اما ماتیاش آر. در سال ۲۰۰۵ جایزه‌ای متفاوت گرفت: جزیره‌ای خصوصی در کانادا. این مرد اهل ایالت باواریا آلمان، جزیره را در کمپین تبلیغاتی شرکت هاریبو به دست آورد و حالا، حدود ۲۰ سال بعد، تصمیم گرفته است آن را بفروشد. قیمت پیشنهادی ملک ۳۴۸ هزار دلار کانادا، معادل حدود ۲۲۰ هزار یورو است. جایزه بزرگ هاریبو چه بود؟ هاریبو در آوریل ۲۰۰۵ قرعه‌کشی تبلیغاتی ویژه‌ای برگزار کرد که جایزه اصلی آن برای علاقه‌مندان به طبیعت و زندگی دور از شهر وسوسه‌برانگیز بود: جزیره‌ای خصوصی در استان نوا اسکوشیا در شرق کانادا، خانه‌ای چوبی، بلیت نخستین سفر به جزیره و یک قایق کانو همراه با تجهیزات ماهیگیری. توماس گوتشالک، مجری و چهره تبلیغاتی آلمانی، نیز در کمپین حضور داشت. طبق برنامه هاریبو، او قرار بود در ساخت خانه چوبی به برنده کمک کند و در تبلیغات تلویزیونی قرعه‌کشی شرکت داشته باشد. این کمپین با تبلیغات گسترده‌ای همراه بود و شرکت قصد داشت ۱۵ میلیون برچسب تبلیغاتی را روی بسته‌های شیرینی خود قرار دهد. جزیره خصوصی با کلبه چوبی و سرویس بهداشتی کمپوستی این ملک اکنون با نام «Back Lake Islands» برای فروش عرضه شده است. جزیره در منطقه شلبورن، در استان نوا اسکوشیا قرار دارد و مساحت زمین آن حدود ۶٫۵ هکتار است. بخش‌هایی از زمین‌های تالابی مجاور نیز در این ملک قرار می‌گیرند. در جزیره یک کلبه چوبی با دو اتاق خواب و یک حمام وجود دارد. دو قایق کوچک، اسکله، انباری و ژنراتور نیز بخشی از امکانات ملک هستند. شنا، قایق‌رانی، ماهیگیری و پیاده‌روی از فعالیت‌هایی به شمار می‌روند که مالک آینده می‌تواند در این منطقه تجربه کند. البته این جزیره بیشتر برای اقامت در طبیعت طراحی شده است تا زندگی لوکس. پنل‌های خورشیدی برق مورد نیاز را تأمین می‌کنند و پمپی آب دریاچه را به داخل می‌کشد. سرویس بهداشتی ملک نیز از نوع کمپوستی است؛ بنابراین نباید انتظار امکانات یک اقامتگاه مجهز و مدرن را داشت. طبق آگهی فروش، جزیره حدود ۳۰ دقیقه با مراکز خرید و خدمات منطقه شلبورن فاصله دارد و دسترسی به آن از ساحل با قایق انجام می‌شود. طبیعت اطراف و تالاب‌های مجاور نیز امکان گشت‌وگذار در محیطی دور از شلوغی شهر را فراهم می‌کنند. وقتی فاصله و هزینه‌ها از رؤیا مهم‌تر می‌شوند به گزارش روزنامه بیلد، والدین مالک سال‌ها از این ملک مراقبت کرده‌اند و برای نگهداری آن زحمت زیادی کشیده‌اند. اما رسیدن به جزیره حدود ۱۰ ساعت زمان می‌برد و آن‌ها دیگر توان سفرهای طولانی و مکرر را ندارند. هزینه نگهداری نیز مسئله دیگری است. بر اساس گزارش‌ها، مالیات سالانه ملک به‌تنهایی حدود ۲٬۵۰۰ یورو است؛ مبلغی که هزینه بلیت هواپیما، اجاره خودرو و دیگر مخارج سفر به آن اضافه می‌شود. برنده قرعه‌کشی هاریبو زمانی هدیه‌ای کم‌نظیر دریافت کرد؛ جزیره‌ای خصوصی که می‌توانست به پناهگاهی دور از زندگی روزمره تبدیل شود. بااین‌حال، مالکیت چنین ملکی فقط به داشتن منظره زیبا و کلبه‌ای در دل طبیعت محدود نمی‌شود. هزینه‌های جاری، رسیدگی به ساختمان و دشواری رفت‌وآمد هم بخشی از این تجربه هستند. حالا جزیره با قیمت ۳۴۸ هزار دلار کانادا در انتظار خریداری تازه است؛ کسی که شاید بتواند از این خلوتگاه دورافتاده بیشتر استفاده کند و مسئولیت نگهداری از آن را بپذیرد.

«شب پرستاره» ون‌گوگ شاید خیالی نباشد؛ راز ستاره‌ها بعد از ۱۳۷ سال فاش شد!

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 10:25:55

گروهی از پژوهشگران کره جنوبی با شبیه‌سازی آسمان سال ۱۸۸۹، آرایش ستاره‌های تابلوی «شب پرستاره» را به خوشه‌ای واقعی مرتبط دانسته‌اند. بیش از یک قرن است که تابلوی «شب پرستاره» اثر وینسنت ون‌گوگ را تصویری از جهان ذهنی و تخیل هنرمند می‌دانند؛ اثری که شاید از منظره بیرون پنجره اتاقش در آسایشگاهی در فرانسه، طرح‌های قبلی و خاطراتش الهام گرفته باشد. بااین‌حال، به نقل از سی‌ان‌ان، پژوهشی تازه نشان می‌دهد که این نقاشی مشهور ممکن است ارتباط نزدیک‌تری با آسمان واقعی داشته باشد. گروهی از پژوهشگران کره جنوبی با بررسی آرایش ستاره‌ها در این اثر و شبیه‌سازی وضعیت آسمان در سال ۱۸۸۹، به این نتیجه رسیدند که چیدمان اجرام آسمانی در نقاشی با منظره‌ای در ساعات پیش از طلوع روز ۲۲ ژوئیه آن سال شباهت دارد. یافته‌های این پژوهش روز پنجشنبه در مجله علمی Scientific Reports منتشر شد. ستاره‌های نقاشی با کدام آسمان مطابقت دارند؟ در تابلوی «شب پرستاره»، آسمانی آبی با پیچ‌وتاب‌های سفید و روشن، ستاره‌های درخشان و هلال ماه بر فراز روستایی در دامنه تپه‌ها دیده می‌شود. درخت سرو بلند نیز بخش مهمی از ترکیب‌بندی نقاشی را شکل می‌دهد. پژوهشگران شرکت علوم فضایی SLLAB و دانشگاه کیونگ هی در سئول، ابتدا طرح دیگری از ون‌گوگ را بررسی کردند که به باور آن‌ها منظره تابلوی «شب پرستاره» را نشان می‌دهد. سپس محل احتمالی این منظره را در جنوب غربی آسایشگاه نزدیک سن‌رمی دو پرووانس در جنوب فرانسه مشخص کردند؛ جایی که ون‌گوگ در مدت اقامت ۱۲ماهه خود، این نقاشی رنگ‌روغن را خلق کرد. آن‌ها با استفاده از این موقعیت جغرافیایی، آسمان منطقه را در ساعات اولیه روز ۲۲ ژوئیه ۱۸۸۹ شبیه‌سازی کردند. نتیجه نشان داد که ماه و زهره در دو گوشه مقابل یکدیگر قرار داشتند: ماه در بخش بالایی سمت راست آسمان و زهره در پایین سمت چپ. خوشه ستاره‌ای قلائص نیز میان این دو دیده می‌شد. قلائص مجموعه‌ای از صدها ستاره در صورت فلکی ثور است. پنج ستاره درخشان این صورت فلکی را می‌توان با چشم غیرمسلح دید و آرایش آن‌ها شکلی شبیه حرف V انگلیسی ایجاد می‌کند. در نقاشی ون‌گوگ نیز ماه در گوشه بالایی سمت راست قرار دارد، زهره در بخش میانی سمت چپ دیده می‌شود و ستاره‌های دیگری فضای میان این دو را پر می‌کنند. پژوهشگران با مقایسه این آرایش‌ها، احتمال دادند که ون‌گوگ از موقعیت واقعی ستاره‌ها الهام گرفته باشد. روش علمی چگونه به مقایسه ستاره‌ها کمک کرد؟ البته هنرمندان لزوما اندازه و موقعیت اجرام آسمانی را مانند آنچه در آسمان دیده می‌شود، روی بوم بازنمایی نمی‌کنند. الیجاه جونگ‌هیون کیم، نویسنده اصلی پژوهش، توضیح داد که نقاش ممکن است یک خوشه ستاره‌ای را بزرگ‌تر، کوچک‌تر یا با زاویه‌ای متفاوت ترسیم کند. به همین دلیل، گروه پژوهشی از روشی آماری به نام «تحلیل شکل پروکروستس» استفاده کرد. این روش اختلاف‌های مربوط به موقعیت، اندازه و چرخش دو مجموعه نقطه را کنار می‌گذارد و شکل کلی آن‌ها را با یکدیگر مقایسه می‌کند. این مقایسه به پژوهشگران امکان داد پنج ستاره از آرایش مرکزی تابلوی «شب پرستاره» را با الگوی خوشه قلائص در آسمان آن شب تطبیق دهند. به گفته آن‌ها، جایگاه نسبی ستاره‌ها در نقاشی، ساختار اصلی این خوشه را حفظ کرده است؛ موضوعی که می‌تواند نشان دهد ون‌گوگ آرایش آسمان را از پایه نساخته، بلکه آن را با تغییراتی هنری روی بوم آورده است. پژوهشگران همین روش را برای تابلوی «کافه‌تراس در شب» ون‌گوگ، متعلق به سال ۱۸۸۸، نیز به کار بردند و میان آرایش ستاره‌های آن و الگوی مثلث تابستانی شباهت‌هایی یافتند. چرا تاریخ خلق نقاشی اهمیت دارد؟ موزه هنر مدرن نیویورک، محل نگهداری «شب پرستاره»، تاریخ خلق این اثر را به میانه ژوئن ۱۸۸۹ نسبت می‌دهد. این تاریخ تا حدی بر نامه‌ای استوار است که ون‌گوگ حدود ۱۸ ژوئن برای برادرش تئو نوشت. او در این نامه از نقاشی منظره‌ای با درختان زیتون و مطالعه تازه‌ای از آسمان پرستاره سخن گفت. بااین‌حال، پژوهشگران معتقدند وضعیت آسمان در آن تاریخ با برخی جزئیات نقاشی مطابقت ندارد. در حوالی ۱۹ ژوئن، ماه تقریبا کامل بود؛ درحالی‌که ون‌گوگ در تابلو هلالی رو به کاهش ترسیم کرده است. همچنین، نزدیکی این تاریخ به انقلاب تابستانی باعث می‌شد ستاره‌های چشمگیر چندانی پیش از طلوع در آسمان شرقی ظاهر نشوند. در مقابل، حدود ۲۲ ژوئیه، خوشه قلائص همراه با زهره از افق شرقی بالا می‌آمد و شکل ماه نیز به هلال نقاشی نزدیک‌تر بود. از نظر پژوهشگران، این هم‌زمانی احتمال می‌دهد که ون‌گوگ دست‌کم بخشی از آسمان تابلو را در اواخر ژوئیه مشاهده کرده باشد. بررسی‌های پیشین روی بوم نیز به این فرضیه کمک می‌کند. طبق این بررسی‌ها، ون‌گوگ برخی نقاط مربوط به ستاره‌ها را از ابتدا رنگ نکرد و پس از تکمیل بخش آبی آسمان، آن قسمت‌ها را پر کرد. پژوهشگران این موضوع را نشانه‌ای می‌دانند که هنرمند از پیش برای جایگاه ستاره‌ها برنامه داشته است. آیا بیماری ون‌گوگ با این تاریخ سازگار است؟ تاریخ پیشنهادی پژوهشگران پرسش دیگری را هم مطرح می‌کند: ون‌گوگ در آن زمان از نظر جسمی توانایی نقاشی‌کردن داشت؟ برخی روایت‌های تاریخی از وقوع یک حمله در میانه ژوئیه خبر می‌دهند که ممکن است ون‌گوگ را برای هفته‌ها از فعالیت بازداشته باشد. اگر این روایت درست باشد، مشاهده آسمان و نقاشی آن در اواخر همان ماه دشوار به نظر می‌رسد. اما گروه پژوهشی با بازبینی نامه‌های اصلی به زبان‌های فرانسوی و هلندی و بررسی گزارش‌های آب‌وهوایی آن دوره، احتمال داد که این حمله در اواخر ژوئیه رخ داده باشد و فقط یک یا دو روز طول کشیده باشد. یونگ‌شیانگ هوانگ، دانشیار مرکز هواشناسی دریایی و تغییرات اقلیمی دانشگاه شیامن چین که در این پژوهش مشارکت نداشت، آن را تلاشی جذاب برای کنار هم گذاشتن مدل‌سازی نجومی، داده‌های تاریخی آب‌وهوا و نامه‌های ون‌گوگ توصیف کرد. بااین‌حال، او تأکید کرد که تطبیق موقعیت اجرام آسمانی با یک نقاشی به‌تنهایی نمی‌تواند تاریخ دقیق خلق اثر را اثبات کند. چرا نمی‌توان «شب پرستاره» را عکسی از آسمان دانست؟ هوانگ یادآوری کرد که ون‌گوگ استاد پست‌امپرسیونیسم بود، نه دوربینی که آسمان را بدون تغییر ثبت کند. هنرمند ممکن است برای بیان احساسات یا رسیدن به ترکیب‌بندی دلخواه، شکل و جایگاه عناصر را تغییر دهد. بنابراین، حتی اگر آرایش ستاره‌ها با آسمان یک شب مشخص مطابقت داشته باشد، نمی‌توان نتیجه گرفت که تمام جزئیات نقاشی بازنمایی دقیقی از همان منظره هستند. اولریکا کوشنر، اخترشناس، هنرمند و پژوهشگر میان‌رشته‌ای هنر و علم که او نیز در این مطالعه نقشی نداشت، پژوهش را نوعی کارآگاهی علمی هیجان‌انگیز دانست. بااین‌حال، او پرسید آیا ممکن است ون‌گوگ آگاهانه شکل ماه را تغییر داده باشد، چون هلال را از ماه تقریبا کامل جذاب‌تر می‌دانست؟ کوشنر همچنین خاطرنشان کرد که اگر تاریخ خلق نقاشی تغییر کند، پژوهشگران باید برخی روایت‌های مربوط به وضعیت جسمی ون‌گوگ را نیز دوباره بررسی کنند. بااین‌حال، به گفته او، پژوهش تازه هنوز به پرسش اصلی پاسخ قطعی نمی‌دهد: آیا «شب پرستاره» بازتاب مشاهدات مستقیم هنرمند است یا آمیزه‌ای از مشاهده و تخیل؟ این مطالعه محدودیت‌هایی نیز دارد. گزارش‌های هواشناسی قرن نوزدهم هنوز از استانداردهای یکسانی پیروی نمی‌کردند و ممکن است دقت داده‌های امروزی را نداشته باشند. افزون بر این، تحلیل نجومی نمی‌تواند مشخص کند ون‌گوگ دقیقا چه زمانی نقاشی را آغاز کرد یا آیا پس از پایان کار دوباره بخش‌هایی از بوم را تغییر داد. کیم احتمال می‌دهد که ون‌گوگ ایده اصلی نقاشی را در ژوئن شکل داده و پس از مشاهده آسمان در ۲۲ ژوئیه آن را تکمیل کرده باشد. او همچنین احتمال می‌دهد هنرمند اثری را که نیمه‌تمام مانده بود، در مدت کوتاهی به پایان رسانده باشد؛ فرضیه‌ای که به گفته او با وجود بخش‌هایی از بوم که رنگی روی آن‌ها دیده نمی‌شود، سازگار است. برای مشخص‌شدن زمان خلق «شب پرستاره»، پژوهشگران به اسناد بیشتری نیاز دارند؛ از جمله گزارش‌های هواشناسی تاریخی فرانسه و نامه‌های احتمالی ون‌گوگ به دیگر نقاشان. تا آن زمان، تطبیق ستاره‌های نقاشی با آسمان سال ۱۸۸۹ سرنخی جذاب باقی می‌ماند، نه مدرکی قطعی درباره زمان و شیوه خلق یکی از مشهورترین آثار هنری جهان.

کشف موزاییک‌های باستانی در ترکیه؛ راز بنایی عظیم از دوران روم و بیزانس

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 10:20:29

کاوش‌های باستان‌شناسی در مرکز ترکیه، موزاییک‌ها و بقایای معماری تازه‌ای از دوران امپراتوری روم و بیزانس اولیه را آشکار کرده است. به نقل از هریتیج دیلی، باستان‌شناسان در جریان کاوش‌های محوطه‌ای تاریخی در مرکز ترکیه، کف‌پوش‌های موزاییکی و بقایای معماری تازه‌ای را کشف کرده‌اند که به دوره امپراتوری روم و بیزانس اولیه تعلق دارند. این محوطه در منطقه اورنشهر، از توابع اینجه‌سو در استان قیصریه، قرار دارد و بخش‌هایی از یک مجموعه باستانی گسترده را در خود جای داده است که قرن‌ها زیر خاک پنهان مانده بود. مقام‌های محلی این مجموعه را بزرگ‌ترین سازه موزاییکی شناخته‌شده در آناتولی مرکزی توصیف می‌کنند. کاوش‌ها همچنان ادامه دارند و باستان‌شناسان می‌کوشند وسعت محوطه، کاربری بخش‌های مختلف آن و روند شکل‌گیری و گسترش این مجموعه را مشخص کنند. بقایای معماری از دوران روم و بیزانس اولیه کاوش‌های اورنشهر تاکنون بخش‌هایی از کف‌پوش‌های موزاییکی و سازه‌های معماری متعلق به دوران امپراتوری روم و دوره بیزانس اولیه را آشکار کرده‌اند. شواهد به‌دست‌آمده نشان می‌دهند که این مجموعه در چند مرحله ساخته شده و در دوره‌های مختلف مورد استفاده قرار گرفته است. منطقه آناتولی مرکزی در دوران باستان موقعیت جغرافیایی مهمی داشت و مسیرهای ارتباطی میان سکونتگاه‌های گوناگون از آن می‌گذشتند. بقایای تازه به‌دست‌آمده می‌توانند اطلاعات بیشتری درباره معماری، هنر موزاییک‌کاری و تحولات سکونت در این منطقه در اختیار پژوهشگران قرار دهند. بزرگ‌ترین سازه موزاییکی شناخته‌شده در آناتولی مرکزی مقام‌های محلی به‌دلیل اهمیت تاریخی و فرهنگی محوطه اورنشهر، آن را در شمار محوطه‌های باستان‌شناختی ثبت کرده‌اند. به گفته آن‌ها، این مجموعه بزرگ‌ترین سازه موزاییکی شناخته‌شده در آناتولی مرکزی به شمار می‌رود. کف‌پوش‌های باقی‌مانده، نمونه‌هایی ارزشمند از مهارت موزاییک‌کاران و سنت‌های معماری منطقه در دوران باستان متأخر هستند. بااین‌حال، هنوز مشخص نیست تمام بخش‌های مجموعه چه کاربری‌ای داشته‌اند و ارتباط میان سازه‌های مختلف چگونه بوده است. باستان‌شناسان در ادامه کاوش‌ها تلاش می‌کنند محدوده کامل مجموعه را مشخص کنند و دریابند که این مکان در دوره‌های مختلف چگونه گسترش یافته است. بررسی ارتباط آن با سکونتگاه‌های اطراف نیز می‌تواند به درک بهتر جایگاه این مجموعه در تاریخ منطقه کمک کند. برنامه‌هایی برای حفاظت از موزاییک‌ها شهرداری کلان‌شهر قیصریه با وزارت فرهنگ و گردشگری ترکیه برای حفاظت از بقایای تازه کشف‌شده همکاری می‌کند. یکی از برنامه‌های مطرح‌شده، ساخت پوششی بر فراز محوطه کاوش است تا موزاییک‌ها و بخش‌های معماری در برابر عوامل محیطی و آسیب‌های ناشی از قرارگرفتن در فضای باز محافظت شوند. مسئولان همچنین در حال بررسی راه‌هایی برای فراهم‌کردن امکان بازدید عمومی از محوطه هستند؛ به‌گونه‌ای که رفت‌وآمد بازدیدکنندگان به بقایای تاریخی آسیب نزند و حفاظت بلندمدت از آن‌ها امکان‌پذیر باشد. این برنامه‌ها بخشی از تلاش‌های گسترده‌تر برای توسعه گردشگری فرهنگی و معرفی میراث باستان‌شناختی استان قیصریه هستند. لایه‌های تاریخی قیصریه استان قیصریه در بخش مرکزی آناتولی قرار دارد و در طول هزاران سال، محل سکونت فرهنگ‌ها و تمدن‌های گوناگون بوده است. آثار تاریخی منطقه به دوره‌هایی از جمله تمدن هیتی، امپراتوری روم، بیزانس و سلجوقیان مربوط می‌شوند. کشفیات اورنشهر به شناخت این پیشینه تاریخی کمک می‌کنند و نشان می‌دهند که خارج از محوطه‌های باستانی شناخته‌شده‌تر نیز آثار ارزشمندی وجود دارد که هنوز بخش زیادی از آن‌ها زیر خاک باقی مانده‌اند. شهردار قیصریه از باستان‌شناسان، متخصصان حفاظت و ساکنان محلی که در این پروژه مشارکت دارند، قدردانی کرده و بر ضرورت نگهداری از آثار تاریخی برای نسل‌های آینده تأکید کرده است. کاوش‌ها در اورنشهر همچنان ادامه دارند و احتمال دارد با بررسی بخش‌های دست‌نخورده محوطه، موزاییک‌ها و سازه‌های معماری بیشتری آشکار شوند. یافته‌های آینده می‌توانند تصویر دقیق‌تری از زندگی در دوران روم و بیزانس اولیه و ابعاد سکونتگاه باستانی زیر شهر امروزی اینجه‌سو ارائه دهند.

بازآفرینی یک بنای تاریخی؛ موزه‌ای که معماری‌اش بخشی از روایت فرهنگ است

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 09:56:10

مجموعه‌ای تاریخی با ریشه در قرن هفدهم، در طرح بازسازی موزه فرهنگ باسک در بیلبائو با سازمان‌دهی تازه و استفاده از مصالح سنتی احیا می‌شود. موزه فرهنگ باسک در شهر بیلبائو اسپانیا، در مجموعه‌ای تاریخی با پیشینه‌ای متعلق به قرن هفدهم قرار دارد. طرح بازسازی این مجموعه، فراتر از مرمت ساختمان‌ها پیش می‌رود و با بازآرایی فضاها، ایجاد ارتباط میان بخش‌های مختلف و استفاده از مصالحی مانند سنگ، چوب و فولاد، معماری را به بخشی از روایت فرهنگ باسک تبدیل می‌کند. هدف پروژه، حفظ هویت تاریخی مجموعه و هماهنگ‌کردن آن با نیازهای امروزی یک موزه عمومی است. (ArchDaily) از مدرسه یسوعی‌ها تا موزه فرهنگ باسک ریشه‌های مجموعه ساختمانی موزه به سال ۱۶۰۰ بازمی‌گردد؛ زمانی که نخستین مدرسه یسوعی‌ها در بیلبائو شکل گرفت. این مجموعه در طول قرن‌ها تغییرات بسیاری را تجربه کرد و برای کاربری‌های مختلف توسعه یافت. در سال ۱۷۱۱، بخشی از ساختمان به آسایشگاه اختصاص پیدا کرد و در دهه‌های بعد، ساخت طبقه سوم مدرسه شهری، ایجاد موزه باستان‌شناسی و مردم‌شناسی باسک در سال ۱۹۱۴ و استفاده از بخش‌هایی از مجموعه به‌عنوان دادگاه شهری، شکل بنا را تغییر دادند. در دهه‌های بعد نیز عملیات مرمت و بازسازی ادامه یافت. مرمت صومعه مجموعه در سال ۱۹۷۶، بازسازی ساختمان میدان اونامونو در سال‌های ۱۹۸۰ و ۱۹۸۶ و نصب سقف شیشه‌ای روی حیاط مرکزی در سال ۲۰۱۸ از جمله این اقدامات بودند. در سال ۲۰۲۰ نیز با خرید ساختمان خیابان کورتسه، روند آماده‌سازی طرح نهایی بازسازی آغاز شد. تغییرات پیاپی، درک ساختار اصلی مجموعه را دشوار کرده بود. مشکلات سازمان‌دهی فضاها و نارسایی‌های سازه‌ای و ساختمانی نیز بر پیچیدگی کار می‌افزودند. پروژه جدید با هدف بازگرداندن نظم تاریخی مجموعه و تطبیق آن با نیازهای موزه شکل گرفت. پنج بخش ساختمانی با پنج کارکرد متفاوت طرح بازسازی را دفتر معماری VAILLO + ARCHITECTS تهیه کرده است. معماران برای ایجاد انسجام در مجموعه، ساختار پنج بخش اصلی را بازآرایی کرده‌اند و میان آن‌ها ارتباط‌های تازه‌ای متناسب با کارکرد موزه به وجود آورده‌اند. این سازمان‌دهی از نقشه‌ای متعلق به سال ۱۸۶۷ الهام می‌گیرد؛ زمانی که مجموعه به‌عنوان خانه سلطنتی خیریه فعالیت می‌کرد. در طرح جدید، هر بخش وظیفه مشخصی دارد. ساختمان ورودی اصلی به امور اداری و مدیریتی اختصاص یافته است. صومعه مجموعه محل نمایش دائمی آثار خواهد بود و ساختمان میدان اونامونو گالری‌های نمایشگاه موقت و مخزن قابل‌دسترسی آثار را در خود جای می‌دهد. ساختمان قدیمی آسایشگاه نیز روایت کلی فرهنگ باسک را از طریق فضاهای موضوعی و نمایشگاه‌های غوطه‌ورکننده ارائه می‌کند. بخش اصلی مسیرهای رفت‌وآمد هم کارکرد پیشین خود را حفظ می‌کند. هم‌تراز کردن بخش‌های مختلف با ترازهای اصلی کف صومعه و بازگرداندن نظم فضایی تاریخی، به بازدیدکنندگان کمک می‌کند مجموعه را به‌صورت یکپارچه‌تر درک کنند. کپی لینک نمای یکپارچه با اندود آهکی یکی از اهداف اصلی پروژه، ایجاد هماهنگی بصری میان ساختمان‌هایی است که در دوره‌های مختلف ساخته یا تغییر داده شده‌اند. معماران برای دستیابی به این هدف، استفاده از اندود ملات آهکی را برای سطوح داخلی و نماها در نظر گرفته‌اند. این انتخاب به شیوه سنتی پرداخت چنین بناهایی اشاره دارد؛ روشی که در آن معمولا بخش عمده سطوح پوشیده می‌شد و سنگ نمایان را برای نماها و عناصر مهم معماری نگه می‌داشتند. پرداخت آهکی، ضمن ایجاد ظاهری آرام و خنثی، به پیوند بصری میان بخش‌های مختلف مجموعه کمک می‌کند. طرح بازسازی در عین حفظ ویژگی‌های تاریخی بنا، تلاش می‌کند آن را با هویت یک نهاد فرهنگی عمومی هماهنگ کند. معماران برای رسیدن به این هدف، رویکردی کلاسیک و کم‌پیرایه را در نظر گرفته‌اند که از سنت معماری رومی تأثیر می‌گیرد. کپی لینک معماری با استعاره درختی زنده در طرح موزه، میان معماری ساختمان و محتوای مردم‌شناختی نمایشگاه‌ها ارتباطی مفهومی شکل می‌گیرد. برنامه موزه‌شناسی از تعبیر «aretz bizia» به معنای «درخت زنده» الهام می‌گیرد؛ استعاره‌ای برای نمایش فرهنگ باسک به‌عنوان موجودیتی زنده و در حال رشد. این ایده در سازمان‌دهی فضایی یکی از ساختمان‌های طولی مجموعه نیز دیده می‌شود. حجم اصلی بنا مانند تنه‌ای چوبی و سبک در نظر گرفته شده و خرپاهای چوبی سقف، نقش تاج درخت را تداعی می‌کنند. این ساختار به شیوه ساخت خانه‌های سنتی باسک، موسوم به «باسری»، و همچنین سنت کشتی‌سازی تاریخی این منطقه اشاره دارد. در این رویکرد، عناصر سازه‌ای تنها نقش فنی ندارند؛ آن‌ها به ابزاری برای انتقال معنا تبدیل می‌شوند. بازدیدکننده می‌تواند از طریق شکل و جنس مصالح، بخشی از مفاهیم فرهنگی موردنظر موزه را درک کند. کپی لینک سنگ، چوب و فولاد؛ مصالحی با معنای فرهنگی پروژه با استفاده از مصالحی که در معماری و فرهنگ باسک جایگاه دارند، میان فضای نمایشگاه و هویت منطقه ارتباط برقرار می‌کند. سنگ، چوب و فولاد در کنار یکدیگر فضایی آرام و هماهنگ می‌سازند و در عین حال، هرکدام نقش مشخصی در بیان ایده معماری دارند. در این مجموعه، فولاد سیاه برای مشخص‌کردن مسیرهای فضایی و ارتباطات نمایشگاهی به کار می‌رود؛ در مقابل، چوب به استعاره درخت و اجزای آن، از ریشه تا تنه و تاج، اشاره دارد. به این ترتیب، مصالح علاوه بر کاربرد سازه‌ای و اجرایی، به بخشی از زبان بصری موزه تبدیل می‌شوند. طرح بازسازی موزه فرهنگ باسک می‌کوشد گذشته تاریخی ساختمان را حفظ کند و در عین حال، تجربه‌ای منسجم‌تر برای بازدیدکنندگان بسازد. در این پروژه، معماری صرفا ظرفی برای نگهداری آثار نیست؛ بلکه خود به بخشی از روایت فرهنگ، تاریخ و شیوه زندگی مردم باسک تبدیل می‌شود.

بازگشت جمعه‌بازار پروانه به مرکز شهر؛ پاتوق جدید کجاست؟

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 11:24:23

جمعه‌بازار هنری پروانه پس از دوره‌ای فعالیت در اراضی عباس‌آباد، به مرکز تهران و تقاطع خیابان‌های حافظ و کریمخان بازگشت. جمعه‌بازار هنری پروانه پس از سال‌ها دوری از هسته مرکزی تهران، موقعیت جغرافیایی جدیدی پیدا کرد و از هفته جاری به قلب پایتخت بازگشت. فعالان صنایع‌دستی، علاقه‌مندان به عتیقه‌جات و خریداران آثار هنری زین‌پس می‌توانند جمعه‌ها در موقعیت شهری متفاوتی گرد هم بیایند. برنامه‌ریزی‌های تازه نشان می‌دهد پارکینگ واقع در تقاطع خیابان‌های حافظ و کریمخان میزبان غرفه‌داران و بازدیدکنندگان این رویداد هنری است. بازارچه پروانه سال‌ها در پارکینگ پروانه خیابان جمهوری هویت شهری ویژه خود را شکل داده بود، اما به باغ هنر در اراضی عباس‌آباد منتقل شد. لایک کوچ موقت به تپه‌های عباس‌آباد با هدف حفظ پیوستگی فعالیت هنرمندان انجام گرفت، اما بازگشت به مرکز شهر دسترسی شهروندان و گردشگران شهری را تسهیل می‌کند. غرفه‌داران با برپایی بخش‌های گوناگونِ صنایع‌دستی، آثار دست‌ساز، زیورآلات و اشیای قدیمی، پذیرای خریداران خواهند بود.

نمایش آنلاین هزار شاهکار هنری؛ موزه هنرهای معاصر تهران آثار گنجینه را نمایان کرد

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 09:41:13

امکان بازدید آنلاین از حدود هزار اثر گنجینه‌ی موزه هنرهای معاصر تهران هم‌زمان با راه‌اندازی دوباره‌ وب‌سایت رسمی فراهم شد. وب‌سایت رسمی موزه هنرهای معاصر تهران در آستانه‌ پنجاهمین سال فعالیت این مجموعه، امکان بازدید آنلاین از حدود هزار اثر از گنجینه‌ کم‌نظیر خود را برای مخاطبان در سراسر جهان در دسترس قرار داد. اقدام اخیر با هدف شفاف‌سازی و تسهیل دسترسی پژوهشگران و گردشگران به شاهکارهای هنری ایران و جهان صورت می‌گیرد. موزه هنرهای معاصر تهران همواره یکی از ارزشمندترین مجموعه‌های هنری مدرن در خاورمیانه را در اختیار دارد، اما محدودیت‌های نمایش فیزیکی باعث دور ماندن بخش عمده آثار از دید همگان شده بود. اکنون با از سرگیری فعالیت تارنمای رسمی موزه به نشانی www.tmoca.com، فرآیند انتشار تدریجی شناسنامه‌ تصویری آثار آغاز شده است. رضا دبیری‌نژاد، رئیس موزه هنرهای معاصر تهران، گفت: «سال‌هاست یکی از ماموریت‌های موزه‌ها، در دسترس عموم قرار دادن گنجینه‌ها و میراث آن‌ها با استفاده از ابزارهای مختلف است تا علاقه‌مندان بتوانند با این آثار آشنا شوند.گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران همواره برای علاقه‌مندان فرهنگ و هنر جذاب بوده است و نبود نمایش دائمی آثار، گاه سبب طرح پرسش‌ها و ابهاماتی شده است. از این‌رو، بر آن شدیم تا در راستای شفافیت، گنجینه موزه هنرهای معاصر تهران را به‌تدریج به شکل آنلاین در معرض دید علاقه‌مندان قرار دهیم.» رئیس موزه هنرهای معاصر تهران، گفت: «در آستانه ورود موزه به پنجاه‌سالگی، حدود هزار اثر از آثار مجموعه موزه روی وب‌سایت رسمی قرار گرفته است و طی هفته‌های آینده، سایر آثار نیز به‌تدریج در دسترس علاقه‌مندان قرار خواهند گرفت و اطلاعات آن‌ها تکمیل خواهد شد. نمایش آنلاین آثار فرصتی است تا با مشارکت علاقه‌مندان و متخصصان، اطلاعات مربوط به آثار را دقیق‌تر و کامل‌تر کنیم.» برنامه‌های توسعه‌ دسترسی به گنجینه‌ موزه تنها به بستر مجازی محدود نمی‌شود و ایجاد نمایشگاه دائمی فیزیکی نیز در دستور کار قرار دارد. دبیری‌نژاد گفت: «موزه بر آن است تا در آینده نزدیک، با ایجاد بخش نمایشگاهی دائمی، امکان نمایش پیوسته آثار منتخب و شاخص موزه را برای گردشگران و علاقه‌مندان فراهم آورد.»

رشد ناگهانی بلندترین قله اروپا؛ مون بلان دو متر بلندتر شد!

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 13:47:50

اندازه‌گیری‌های جدید نشان می‌دهد ارتفاع مون‌بلان به ۴۸۰۷٫۴۷ متر رسیده است؛ افزایشی که دانشمندان آن را به تغییر ضخامت برف و یخ نسبت می‌دهند. به نقل از یورونیوز، ارتفاع مون‌بلان، بلندترین قله اروپای غربی، در اندازه‌گیری‌های تازه به ۴۸۰۷٫۴۷ متر از سطح دریا رسیده است؛ رقمی که نسبت به سال ۲۰۲۳ افزایش ۱٫۸۸ متری را نشان می‌دهد. کارشناسان دلیل این تغییر را نه رشد خود کوه، بلکه نوسان ضخامت لایه برف و یخی می‌دانند که قله را می‌پوشاند. متخصصان اتاق نقشه‌برداران دپارتمان اوت‌ساووآ فرانسه، اندازه‌گیری‌های جدید را در ۱۷ سپتامبر ۲۰۲۶ انجام دادند. این نهاد در منطقه‌ای فعالیت می‌کند که بخشی از مون‌بلان، کوهستان مشترک میان فرانسه و ایتالیا، در آن قرار دارد. کارشناسان روز چهارشنبه، ۱۴ اکتبر، نتایج را در شهر سن‌ژروه-مون‌بلان در بخش فرانسوی این رشته‌کوه اعلام کردند. داده‌ها نشان می‌دهند ارتفاع قله طی سه سال ۱٫۸۸ متر افزایش یافته است؛ تغییری که روند کاهشی سال‌های پیش از آن را معکوس می‌کند. ژان دِ گاره، رئیس اتاق نقشه‌برداران، هنگام معرفی نتایج یادآوری کرد که قله مون‌بلان همواره در حال تغییر است. چرا ارتفاع مون بلان تغییر می‌کند؟ افزایش ارتفاع مون‌بلان به معنای رشد خود کوه نیست. لایه برف و یخی که بالای قله را می‌پوشاند، ضخامت ثابتی ندارد و همین موضوع باعث می‌شود ارتفاع اندازه‌گیری‌شده در دوره‌های مختلف تغییر کند. تجمع و جابه‌جایی برف به عوامل مختلفی بستگی دارد؛ از جمله شدت و جهت باد، میزان بارش، دما، تابش خورشید و شرایط جوی هر فصل. این عوامل مقدار برف و یخ انباشته‌شده در قله را تغییر می‌دهند و در نتیجه، ارتفاع ثبت‌شده نیز ثابت نمی‌ماند. به همین دلیل، گروه‌های کارشناسی در بازه‌های زمانی مشخص ارتفاع مون‌بلان را دوباره اندازه‌گیری می‌کنند و هر بار ممکن است به عدد متفاوتی برسند. بین سال‌های ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰، اندازه‌گیری‌ها بارها ارتفاعی در حدود ۴۸۱۰ متر را نشان دادند؛ اما پس از آن، روندی تدریجی از کاهش ارتفاع شکل گرفت. مون‌بلان در سال ۲۰۲۱ به ارتفاع ۴۸۰۷٫۸۱ متر رسید و در سال ۲۰۲۳ ارتفاع آن به ۴۸۰۵٫۵۹ متر کاهش یافت؛ رقمی که کمترین مقدار ثبت‌شده در سال‌های اخیر بود. اندازه‌گیری سال ۲۰۲۶ بار دیگر ارتفاع قله را به بیش از ۴۸۰۷ متر رسانده است. مقایسه داده‌های تاریخی نیز نشان می‌دهد ارتفاع فعلی مون‌بلان حدود ۲۷ سانتی‌متر بیشتر از رقمی است که در سال ۱۸۹۴ برای آن ثبت کردند. اندازه‌گیری مون‌بلان چه اهمیتی دارد؟ اندازه‌گیری‌های دوره‌ای مون‌بلان فقط برای تعیین ارتفاع بلندترین قله اروپای غربی اهمیت ندارند؛ این داده‌ها به کارشناسان کمک می‌کنند تغییرات شرایط جوی و اقلیمی را در محیط کوهستانی آلپ بهتر بررسی کنند. نوسان ضخامت برف و یخ اطلاعاتی درباره تأثیر باد، بارش، دما و دیگر عوامل محیطی در اختیار پژوهشگران قرار می‌دهد. البته تغییر ارتفاع به‌تنهایی نمی‌تواند وضعیت اقلیمی منطقه را مشخص کند و کارشناسان برای بررسی دقیق‌تر به داده‌های بلندمدت و شاخص‌های دیگر نیز نیاز دارند. اندازه‌گیری تازه نشان می‌دهد مون‌بلان همچنان قله‌ای با ارتفاع متغیر است؛ کوهی که حتی در فاصله چند سال می‌تواند ده‌ها سانتی‌متر یا بیش از یک متر بلندتر یا کوتاه‌تر به نظر برسد، بی‌آنکه خود ساختار کوه چنین تغییری کرده باشد.

پراگ به‌عنوان مقرون‌به‌صرفه‌ترین مقصد گردشگری جهان انتخاب شد

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 10:37:33

پراگ با هتل‌های مقرون‌به‌صرفه، حمل‌ونقل عمومی ارزان و جاذبه‌های تاریخی، در رتبه نخست مقاصد گردشگری جهان از نظر ارزش سفر قرار گرفت. پیدا کردن بلیط هواپیمای ارزان لزوما به معنای داشتن سفری کم‌هزینه نیست. هزینه اقامت در هتل، غذا، بازدید از جاذبه‌های گردشگری و رفت‌وآمد در شهر می‌تواند بودجه سفر را به‌سرعت افزایش دهد. بااین‌حال، یک رتبه‌بندی جدید نشان می‌دهد که پراگ، پایتخت جمهوری چک، از نظر تناسب هزینه‌ها با امکانات و تجربه سفر، یکی از بهترین مقصدهای گردشگری جهان محسوب می‌شود. به نقل از Travel + Leisure، شرکت اجاره اقامتگاه ایبیزا سامر ویلاز (Ibiza Summer Villas) در بررسی جدید خود، پراگ را به‌عنوان مقصد گردشگری با بهترین ارزش سفر در تابستان ۲۰۲۶ معرفی کرده است. این شهر به‌دلیل قیمت مناسب هتل‌ها، هزینه قابل‌قبول غذا و حمل‌ونقل عمومی و امتیاز بالای جاذبه‌های گردشگری توانسته است در جایگاه نخست قرار بگیرد. هزینه اقامت و غذا در پراگ چقدر است؟ براساس این بررسی، میانگین قیمت هر شب اقامت در هتل‌های سه‌ستاره پراگ کمتر از ۱۵۰ دلار است. بلیط یک‌طرفه حمل‌ونقل عمومی نیز کمی بیشتر از ۲ دلار هزینه دارد. این ارقام در کنار دسترسی به جاذبه‌های تاریخی، پراگ را به گزینه‌ای جذاب برای مسافرانی تبدیل می‌کنند که می‌خواهند هزینه‌های سفر را مدیریت کنند. میانگین هزینه یک وعده غذا برای دو نفر در رستوران‌های شهر حدود ۶۵ دلار برآورد شده است. رستوران‌های پراگ نیز به‌طور میانگین امتیاز ۴٫۶ از ۵ را دریافت کرده‌اند. جاذبه‌های گردشگری این شهر هم میانگین امتیاز ۴٫۳ را به دست آورده‌اند. بخشی از دیدنی‌های شناخته‌شده پراگ، از جمله پل چارلز، قلعه پراگ و ساعت نجومی قرون‌وسطایی، رایگان یا با هزینه‌ای اندک قابل بازدید هستند. ترکیب این جاذبه‌های تاریخی با امکانات شهری، تجربه‌ای متنوع را برای گردشگران فراهم می‌کند؛ بدون اینکه برای هر بخش از سفر به بودجه‌ای سنگین نیاز داشته باشند. اروپا در صدر فهرست مقاصد اقتصادی جهان اروپا در رتبه‌بندی جدید حضور پررنگی دارد و ۹ شهر از ۱۰ شهر برتر این فهرست در این قاره قرار گرفته‌اند. پس از پراگ، شهرهای آلیکانته و بیلبائو در اسپانیا رتبه‌های دوم و سوم را به دست آورده‌اند. رستوران‌های این دو شهر نیز به‌ترتیب میانگین امتیاز ۴٫۷ و ۴٫۶ را کسب کرده‌اند و جاذبه‌های گردشگری آن‌ها امتیاز بالایی دارند. پورتو در پرتغال و آتن در یونان نیز جایگاه‌های چهارم و پنجم را به خود اختصاص داده‌اند. حضور این شهرها نشان می‌دهد که برای سفر اقتصادی، تنها قیمت بلیط هواپیما یا اقامت اهمیت ندارد؛ هزینه غذا، دسترسی به دیدنی‌ها و کیفیت تجربه گردشگری نیز در انتخاب مقصد نقش دارند. پوکت در تایلند تنها مقصد خارج از اروپا در میان ۱۰ شهر برتر این رتبه‌بندی است. این جزیره به‌دلیل سواحل زیبا، زندگی شبانه و غذاهای خیابانی شناخته می‌شود. میانگین هزینه اقامت در هتل‌های سه‌ستاره پوکت کمی بیشتر از ۵۶ دلار در شب و میانگین هزینه غذا حدود ۴۷ دلار گزارش شده است. جایگاه شهرهای آمریکا در رتبه‌بندی در میان شهرهای ایالات متحده، سیاتل بالاترین جایگاه را در این فهرست به دست آورده و در رتبه سی‌ام قرار گرفته است. براساس داده‌های بررسی، میانگین قیمت بلیط رفت‌وبرگشت به این شهر حدود ۴۲۵ دلار بوده که بر امتیاز نهایی آن تأثیر گذاشته است. بااین‌حال، میانگین هزینه اقامت در هتل‌های سه‌ستاره سیاتل حدود ۱۳۳ دلار بوده است و از این نظر همچنان گزینه‌ای نسبتا مقرون‌به‌صرفه به شمار می‌رود. رتبه‌بندی بهترین مقاصد گردشگری اقتصادی چگونه تهیه شد؟ برای تهیه این فهرست، شرکت ایبیزا سامر ویلاز چند عامل را در مقصدهای گردشگری محبوب بررسی کرده است. میانگین قیمت بلیط رفت‌وبرگشت هواپیما، هزینه و امتیاز هتل‌های سه‌ستاره، قیمت غذا و نظر گردشگران درباره رستوران‌ها، هزینه و امتیاز جاذبه‌های گردشگری، بهای حمل‌ونقل عمومی و امتیاز کلی بازدیدکنندگان از جمله معیارهای این بررسی بوده‌اند. بنابراین، قرار گرفتن پراگ در رتبه نخست لزوما به این معنا نیست که این شهر در تمام بخش‌ها ارزان‌ترین مقصد جهان است؛ بلکه نشان می‌دهد مجموع هزینه‌ها در مقایسه با کیفیت امکانات و تجربه گردشگری، امتیاز بالایی برای آن ایجاد کرده است.

دیزنی نام نخستین کشتی کروز خود در ژاپن را اعلام کرد؛ آغاز سفرها از ۲۰۲۹

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 10:17:58

دیزنی نام نخستین کشتی کروز خود را که از ژاپن حرکت می‌کند، اعلام کرد. دیزنی ایمجینیشن قرار است از بهار ۲۰۲۹ فعالیتش را آغاز کند. به نقل از Travel Pulse، شرکت دیزنی نام نخستین کشتی کروز خود را که قرار است از ژاپن فعالیت کند، اعلام کرد. این کشتی با نام «دیزنی ایمجینیشن» (Disney Imagination) شناخته می‌شود و طبق برنامه‌ریزی فعلی، از بهار ۲۰۲۹ سفرهای دریایی خود را از توکیو آغاز خواهد کرد. دیزنی ایمجینیشن بخشی از برنامه گسترش فعالیت‌های دیزنی در ژاپن به شمار می‌رود. این کشتی با تکیه بر شخصیت‌های شناخته‌شده، سرگرمی‌های اختصاصی و خدمات ویژه خانواده‌ها طراحی شده است تا تجربه‌ای متفاوت از سفرهای دریایی ارائه دهد. پری دریایی کوچولو روی بدنه کشتی جدید دیزنی در بخش پشتی کشتی دیزنی ایمجینیشن، آریل، شخصیت اصلی انیمیشن «پری دریایی کوچولو» از استودیوی انیمیشن والت دیزنی، قرار می‌گیرد. این طراحی از سنت دیزنی کروز لاین پیروی می‌کند که در آن یکی از شخصیت‌های دیزنی روی قسمت پشتی کشتی‌های ناوگان دیده می‌شود. آریل در کنار سباستین و دیگر شخصیت‌های این انیمیشن به تصویر کشیده می‌شود و با وسیله معروف خود، نام کشتی را شکل می‌دهد. دیزنی با این طراحی، هویت بصری کشتی جدید را به یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار انیمیشنی خود پیوند می‌زند. سرگرمی‌های اختصاصی و غذاخوری‌های موضوعی دیزنی ایمجینیشن در بخش‌های مختلف خود از داستان‌ها و شخصیت‌های دیزنی الهام می‌گیرد. برنامه‌های سرگرمی با حال‌وهوای نمایش‌های برادوی، اجراهای اختصاصی و فرصت تعامل با شخصیت‌های محبوب، بخشی از تجربه مسافران خواهند بود. رستوران‌های موضوعی و تجربه‌های متنوع غذا و نوشیدنی نیز در برنامه این کشتی قرار دارند. این امکانات در کنار سرگرمی‌ها طراحی شده‌اند تا مسافران در طول سفر، فعالیت‌های متنوعی برای انتخاب داشته باشند. امکانات کشتی برای کودکان و بزرگسالان فضاهای اختصاصی برای کودکان، نوجوانان کم‌سن‌تر و نوجوانان در نظر گرفته شده است تا هر گروه سنی بتواند از فعالیت‌های متناسب با خود استفاده کند. بزرگسالان نیز به بخش‌هایی برای استراحت و گذراندن اوقات فراغت دسترسی خواهند داشت. دیزنی همچنین قصد دارد خدمات و شیوه مهمان‌نوازی شناخته‌شده خود را به این کشتی بیاورد. همکاری دیزنی با اپراتور توکیو دیزنی ریزورت راه‌اندازی دیزنی ایمجینیشن با همکاری شرکت اورینتال لند (Oriental Land Co., Ltd.) انجام می‌شود؛ شرکتی که توکیو دیزنی ریزورت را با مجوز دیزنی مالکیت و اداره می‌کند. همکاری دو شرکت پیشینه‌ای طولانی دارد و فعالیت کشتی جدید، حضور دیزنی در ژاپن را فراتر از پارک‌های موضوعی گسترش می‌دهد. طبق اعلام دیزنی، دیزنی ایمجینیشن قرار است از بهار ۲۰۲۹ فعالیت خود را آغاز کند. این پروژه گام تازه‌ای در توسعه سفرهای دریایی با محوریت شخصیت‌ها و داستان‌های دیزنی در بازار ژاپن خواهد بود.

این ۱۰ مقصد در سال ۲۰۲۷ محبوب‌تر می‌شوند؛ رشد چشمگیر جست‌وجوی مسافران

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 10:32:28

اکسپدیا با بررسی جست‌وجوهای مسافران، ۱۰ مقصد رو به رشد سال ۲۰۲۷ را معرفی کرده است؛ فهرستی متنوع از طبیعت کوهستانی تا شهرهای تاریخی. با نزدیک شدن به سال ۲۰۲۷، بسیاری از مسافران برنامه‌ریزی برای سفرهای تازه را آغاز کرده‌اند. هر سال بعضی مقصدها بیشتر از گذشته توجه گردشگران را جلب می‌کنند؛ گاهی به‌دلیل طبیعت چشمگیر، گاهی به‌خاطر جاذبه‌های تاریخی و فرهنگی و گاهی به‌دلیل تجربه‌های متفاوتی که برای بازدیدکنندگان فراهم می‌کنند. پلتفرم گردشگری اکسپدیا با بررسی داده‌های جست‌وجوی مسافران، فهرستی از ۱۰ مقصد را منتشر کرده است که علاقه به سفر به آن‌ها بیشترین رشد سالانه را داشته است. در صدر این فهرست، دریاچه تاهو در کالیفرنیا قرار دارد که جست‌وجوی پرواز و اقامت در آن بیش از ۱۹۵ درصد افزایش یافته است. در ادامه با ۱۰ مقصدی آشنا می‌شویم که طبق داده‌های اکسپدیا، در سال ۲۰۲۷ توجه بیشتری از مسافران جلب می‌کنند. ۱. دریاچه تاهو، کالیفرنیا؛ رشد ۱۹۵ درصدی دریاچه تاهو در مرز ایالت‌های کالیفرنیا و نوادا قرار دارد و به‌دلیل آب زلال، جنگل‌های اطراف و چشم‌انداز کوهستانی‌اش شناخته می‌شود. بخش جنوبی دریاچه، با نام ساوت لیک تاهو، یکی از پایگاه‌های اصلی گردشگری منطقه به شمار می‌رود. بازدیدکنندگان در فصل گرم سال می‌توانند از قایق‌سواری، شنا، پیاده‌روی و تماشای مناظر طبیعی لذت ببرند. در زمستان نیز کوهستان‌های اطراف به مقصدی برای ورزش‌های برفی تبدیل می‌شوند. ترکیب تفریحات چهارفصل و طبیعت کوهستانی، این منطقه را به انتخابی مناسب برای مسافرانی تبدیل می‌کند که به سفرهای فعال در فضای باز علاقه دارند. طبق داده‌های اکسپدیا، جست‌وجوی پرواز و اقامت در این مقصد نسبت به سال گذشته بیش از ۱۹۵ درصد افزایش یافته است؛ بیشترین رشد در میان ۱۰ مقصد معرفی‌شده. ۲. استان هیوگو، ژاپن؛ رشد ۹۵ درصدی استان هیوگو در غرب ژاپن قرار دارد و ترکیبی از شهرهای تاریخی، چشمه‌های آب گرم و چشم‌اندازهای ساحلی را در خود جای داده است. شهر هیمه‌جی و قلعه تاریخی آن از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های منطقه هستند. گردشگران همچنین می‌توانند به شهرهای چشمه آب گرم مانند کیونوساکی بروند و با بخشی از سنت‌های حمام‌های عمومی ژاپن آشنا شوند. غذاهای دریایی و خوراک‌های محلی نیز از جذابیت‌های سفر به این استان هستند. هیوگو برای مسافرانی که می‌خواهند در یک سفر، معماری تاریخی، فرهنگ ژاپنی و طبیعت را تجربه کنند، گزینه‌ای متنوع به شمار می‌رود. جست‌وجوی سفر به این استان در داده‌های اکسپدیا ۹۵ درصد رشد سالانه داشته است. ۳. پونتا دل استه، اروگوئه؛ رشد ۶۵ درصدی پونتا دل استه، شهری ساحلی در جنوب شرقی اروگوئه، به سواحل شنی، اقامتگاه‌های تفریحی و فضای پرجنب‌وجوش خود شهرت دارد. این شهر در فصل گرم نیم‌کره جنوبی، به‌ویژه تابستان، گردشگران بسیاری را جذب می‌کند. ساحل‌ها، رستوران‌ها، کافه‌ها و چشم‌اندازهای اقیانوس اطلس بخش مهمی از تجربه سفر به این منطقه را تشکیل می‌دهند. مجسمه معروف «لا مانو» که انگشتان دستی را در حال بیرون آمدن از شن‌ها نشان می‌دهد، از نمادهای شناخته‌شده شهر است. پونتا دل استه در فهرست اکسپدیا رشد ۶۵ درصدی جست‌وجوهای سفر را ثبت کرده است و برای علاقه‌مندان به تعطیلات ساحلی و فضای تفریحی مقصدی قابل توجه محسوب می‌شود. ۴. سدونا، آریزونا؛ رشد ۵۵ درصدی سدونا در ایالت آریزونا به‌خاطر صخره‌های سرخ‌رنگ و چشم‌اندازهای بیابانی‌اش شناخته می‌شود. مسیرهای پیاده‌روی، جاده‌های دیدنی و فرصت عکاسی از طبیعت، این شهر را به مقصدی محبوب برای علاقه‌مندان به فضای باز تبدیل کرده‌اند. برخی بازدیدکنندگان نیز به مراکز مراقبه و تجربه‌های معنوی سدونا علاقه دارند؛ موضوعی که در کنار طبیعت منطقه، به هویت گردشگری آن شکل داده است. تغییر رنگ صخره‌ها در نور صبح و غروب، از جذابیت‌های این مقصد برای عکاسان و طبیعت‌گردان به شمار می‌رود. اکسپدیا از رشد ۵۵ درصدی جست‌وجوی سفر به سدونا خبر داده است. ۵. بوسان، کره جنوبی؛ رشد ۵۰ درصدی بوسان، دومین شهر بزرگ کره جنوبی، ترکیبی از ساحل، بازارهای محلی، محله‌های شهری و جاذبه‌های فرهنگی را در اختیار گردشگران قرار می‌دهد. ساحل هائه‌اونده از شناخته‌شده‌ترین نقاط شهر است و بازارهای غذاهای دریایی نیز فرصتی برای آشنایی با خوراک محلی فراهم می‌کنند. این شهر در کنار فضای ساحلی، حال‌وهوای یک مرکز شهری پرتحرک را دارد. بازدید از معابد، قدم زدن در محله‌های قدیمی و تماشای چشم‌انداز دریا از فعالیت‌هایی هستند که می‌توان در برنامه سفر به بوسان گنجاند. طبق فهرست اکسپدیا، جست‌وجوی سفر به این شهر ۵۰ درصد افزایش یافته است. ۶. هولباکس، مکزیک؛ رشد ۴۵ درصدی جزیره هولباکس در شبه‌جزیره یوکاتان مکزیک قرار دارد و به سواحل شنی، فضای آرام و آب‌های کم‌عمقش شهرت دارد. این مقصد در مقایسه با شهرهای ساحلی شلوغ‌تر، برای کسانی جذاب است که به دنبال تعطیلاتی آرام و فاصله گرفتن از هیاهوی شهری هستند. یکی از پدیده‌های طبیعی شناخته‌شده منطقه، زیست‌تابی آب در شرایط مناسب است؛ پدیده‌ای که در آن برخی موجودات میکروسکوپی هنگام تحریک، نور تولید می‌کنند. مشاهده این پدیده به شرایط محیطی و زمان سفر بستگی دارد و همیشه قابل تضمین نیست. هولباکس در داده‌های اکسپدیا رشد ۴۵ درصدی جست‌وجوی سفر را تجربه کرده است. ۷. پروجا، ایتالیا؛ رشد ۳۵ درصدی پروجا در منطقه اومبریا در مرکز ایتالیا قرار دارد و با خیابان‌های سنگ‌فرش‌شده، ساختمان‌های تاریخی و میراث هنری خود شناخته می‌شود. بافت قدیمی شهر، میدان‌ها و بناهای تاریخی، آن را به مقصدی مناسب برای علاقه‌مندان به تاریخ و معماری تبدیل کرده‌اند. فرهنگ غذایی نیز بخش مهمی از سفر به پروجاست. رستوران‌ها و فروشگاه‌های محلی فرصت آشنایی با خوراک‌های منطقه اومبریا را فراهم می‌کنند. موقعیت شهر در منطقه‌ای تپه‌ای نیز چشم‌اندازهایی زیبا از اطراف به وجود آورده است. جست‌وجوی سفر به پروجا در فهرست اکسپدیا ۳۵ درصد افزایش یافته است. ۸. منطقه توید، نیو ساوت ولز، استرالیا؛ رشد ۳۵ درصدی منطقه توید در شمال ایالت نیو ساوت ولز استرالیا، نزدیک مرز کوئینزلند قرار دارد. این منطقه از سواحل شنی، زمین‌های سرسبز و چشم‌اندازهای طبیعی متنوعی برخوردار است و برای کسانی که به ترکیب تعطیلات ساحلی و طبیعت‌گردی علاقه دارند، جذابیت دارد. گردشگران می‌توانند زمان خود را میان ساحل، روستاهای اطراف و مناطق طبیعی بگذرانند. فضای آرام‌تر این منطقه در مقایسه با برخی شهرهای بزرگ استرالیا، امکان تجربه تعطیلاتی دور از شلوغی را فراهم می‌کند. طبق داده‌های اکسپدیا، جست‌وجوی سفر به منطقه توید ۳۵ درصد رشد کرده است. ۹. نیاگارا-آن-د-لیک، کانادا؛ رشد ۳۵ درصدی نیاگارا-آن-د-لیک شهری در استان انتاریوی کاناداست که به خیابان‌های تاریخی، ساختمان‌های قدیمی و تاکستان‌های اطراف شهرت دارد. این شهر در نزدیکی منطقه آبشار نیاگارا قرار گرفته، اما فضای آن بیشتر حال‌وهوای یک شهر کوچک تاریخی را دارد. قدم زدن در مرکز شهر، بازدید از فروشگاه‌های محلی و گشت‌وگذار در مناطق تولید انگور از فعالیت‌های محبوب این مقصد هستند. فضای تاریخی و چشم‌اندازهای اطراف نیز آن را برای سفرهای آرام و کوتاه مناسب می‌کنند. جست‌وجوی سفر به نیاگارا-آن-د-لیک در فهرست اکسپدیا ۳۵ درصد افزایش یافته است. ۱۰. چیچستر، انگلستان؛ رشد ۳۰ درصدی چیچستر شهری تاریخی در ساسکس غربی انگلستان است که به کلیسای جامع، خیابان‌های قدیمی و فضای فرهنگی خود شناخته می‌شود. موقعیت آن در نزدیکی مناطق روستایی و ساحل نیز امکان ترکیب بازدیدهای تاریخی با گردش در طبیعت را فراهم می‌کند. مرکز شهر برای پیاده‌روی و تماشای معماری تاریخی مناسب است و علاقه‌مندان به هنر و فرهنگ می‌توانند از برنامه‌ها و فضاهای فرهنگی منطقه نیز استفاده کنند. نزدیکی به ساحل، این مقصد را برای مسافرانی که می‌خواهند در یک سفر تجربه‌های شهری و طبیعت‌گردی را کنار هم داشته باشند، جذاب می‌کند. چیچستر در داده‌های اکسپدیا رشد ۳۰ درصدی جست‌وجوی سفر را ثبت کرده است.

رونق گردشگری اروپا در سایه بحران‌های جهانی؛ رشد ۳٫۱ درصدی در راه است

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 12:32:15

شورای جهانی سفر و گردشگری پیش‌بینی می‌کند صنعت گردشگری اروپا تا پایان ۲۰۲۶ رشد ۳٫۱ درصدی را تجربه کند؛ رقمی بالاتر از رشد اقتصاد قاره. به نقل از یورونیوز، صنعت سفر و گردشگری اروپا در سال ۲۰۲۶ رشد ۳٫۱ درصدی را تجربه کرده است؛ رقمی که از رشد پیش‌بینی‌شده اقتصاد قاره فراتر می‌رود. تازه‌ترین گزارش شورای جهانی سفر و گردشگری (WTTC) همچنین نشان می‌دهد که هزینه گردشگران بین‌المللی در اروپا افزایش می‌یابد؛ روندی که با وجود تنش‌های ژئوپلیتیکی و فشار ناشی از هزینه‌های زندگی ادامه خواهد داشت. بر اساس این پیش‌بینی، رشد گردشگری اروپا از میانگین جهانی نیز بیشتر خواهد بود. شورای جهانی سفر و گردشگری انتظار دارد صنعت گردشگری جهان در مجموع سال ۲۰۲۶ حدود ۲٫۵ درصد رشد کند؛ درحالی‌که این رقم برای اروپا به ۳٫۱ درصد می‌رسد. هزینه گردشگران خارجی در اروپا بیشتر می‌شود بخشی از رشد پیش‌بینی‌شده به افزایش هزینه‌کرد مسافران بین‌المللی مربوط می‌شود. طبق آمار منتشرشده، هزینه گردشگران خارجی در اروپا در سال ۲۰۲۶ حدود ۵٫۸ درصد افزایش خواهد یافت. هزینه سفرهای تفریحی نیز رشد ۳٫۱ درصدی را تجربه می‌کند و مخارج مربوط به سفرهای کاری با افزایش ۴٫۲ درصدی روبه‌رو خواهد شد. این ارقام نشان می‌دهند که انتظار می‌رود هم گردشگری تفریحی و هم سفرهای مرتبط با فعالیت‌های تجاری در رشد این صنعت نقش داشته باشند. این آمار در روز افتتاحیه بیست‌وششمین نشست جهانی شورای سفر و گردشگری در مالت منتشر شد. این رویداد که گاهی از آن با عنوان «داووس صنعت گردشگری» یاد می‌کنند، مدیران شرکت‌های بزرگ و مقام‌های دولتی را گرد هم می‌آورد. مدیران گردشگری خواستار حمایت دولت‌ها هستند گلوریا گوئه‌وارا، رئیس و مدیرعامل شورای جهانی سفر و گردشگری، معتقد است که صنعت گردشگری آمادگی سرمایه‌گذاری و نوآوری را دارد؛ اما دولت‌ها باید شرایط مناسبی برای رشد آن فراهم کنند. او بر تسهیل رفت‌وآمد مسافران، تقویت ارتباطات حمل‌ونقلی، آموزش و توسعه نیروی انسانی و حمایت از رشد پایدار تأکید کرده است. به گفته او، تصمیم‌هایی که امروز گرفته می‌شوند، مشخص می‌کنند اروپا تا چه اندازه می‌تواند از فرصت‌های پیش‌رو در صنعت گردشگری بهره ببرد. رشد گردشگری تنها به افزایش تعداد مسافران وابسته نیست. کیفیت زیرساخت‌ها، دسترسی آسان به مقصدها و توانایی مدیریت پیامدهای سفر نیز بر پایداری این رشد تأثیر می‌گذارند. آینده گردشگری؛ از رشد اقتصادی تا حفاظت از جوامع محلی نشست جهانی شورای سفر و گردشگری در مالت با عنوان «آینده را از نو تنظیم کنیم» برگزار می‌شود. برنامه‌های این نشست به موضوعاتی اختصاص دارند که صنعت سفر با آن‌ها روبه‌رو است؛ از چگونگی افزایش گردشگری بدون آسیب‌زدن به جوامع محلی گرفته تا پایداری، دسترس‌پذیری و توسعه زیرساخت‌ها. جاستین ترودو، نخست‌وزیر پیشین کانادا، آپوستولوس تزیتزیکوستاس، کمیسر اتحادیه اروپا در امور حمل‌ونقل پایدار و گردشگری، و نیک آدامز، نخستین فرستاده ویژه رئیس‌جمهوری آمریکا در امور گردشگری، از جمله سخنرانان این رویداد هستند. مانفردی لوفور، رئیس شورای جهانی سفر و گردشگری، نیز بر اهمیت همکاری میان رهبران صنعت و دولت‌ها تأکید کرده است. به گفته او، میزبانی مالت فرصتی برای تقویت مشارکت‌ها، پیشبرد ابتکارهای جدید و حمایت از سرمایه‌گذاری و رشد گردشگری در سطح جهان فراهم می‌کند. پیش‌بینی رشد گردشگری اروپا در سال ۲۰۲۶ تصویری امیدوارکننده از این صنعت ارائه می‌دهد؛ بااین‌حال، تحقق این چشم‌انداز به عواملی مانند شرایط اقتصادی، تحولات سیاسی، هزینه سفر و توانایی مقصدها در مدیریت گردشگران وابسته خواهد بود. همچنین، رشد پایدار زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که منافع اقتصادی گردشگری با کیفیت زندگی ساکنان و حفاظت از محیط‌زیست همراه شود.

در سال ۲۰۲۷ سفرها چه شکلی می‌شوند؟ ۷ ترند تازه گردشگری

info@sahelabi.com (Siamak Aziz) — Saturday, 30 December 1899 15:01:10

گزارش تازه اسکای‌اسکنر از ۷ روند سفر در سال ۲۰۲۷ می‌گوید گردشگران بیش از گذشته به تناسب اندام، تاریخ و تجربه‌های محلی توجه می‌کنند. به نقل از تراول پالس، سفر در سال ۲۰۲۷ ممکن است بیش از گذشته با عادت‌های روزمره، علایق شخصی و سبک زندگی گردشگران گره بخورد. بر اساس گزارش سالانه وب‌سایت اسکای‌اسکنر، برخی مسافران به‌دنبال حفظ برنامه ورزشی خود در تعطیلات هستند، گروهی سفر را با موسیقی و تاریخ پیوند می‌دهند و عده‌ای نیز ترجیح می‌دهند در مقصد از تلفن همراه و اینترنت فاصله بگیرند. این گزارش هفت روند را معرفی می‌کند که می‌توانند بر انتخاب مقصد و شیوه سفر در سال آینده اثر بگذارند. ۱. سفر برای ورزش و تناسب اندام برای بعضی از گردشگران، تعطیلات به‌معنای کنار گذاشتن برنامه ورزشی نیست. این گروه هنگام انتخاب محل اقامت به امکانات باشگاه، کلاس‌های ورزشی محلی و گزینه‌های غذایی سالم توجه می‌کنند. هتل‌هایی که سالن ورزشی مجهز و صبحانه‌های مغذی دارند، می‌توانند برای این مسافران جذاب‌تر باشند. بر اساس داده‌های اسکای‌اسکنر، ۶۶ درصد از آمریکایی‌ها می‌گویند احتمال بیشتری دارد هتلی را رزرو کنند که صبحانه‌هایی با گزینه‌های مغذی مانند تخم‌مرغ، اسموتی، جو دوسر آماده‌شده از شب قبل و پودینگ دانه چیا ارائه می‌دهد. این روند نشان می‌دهد که برای بخشی از گردشگران، امکانات مرتبط با سلامتی به یکی از معیارهای انتخاب اقامتگاه تبدیل شده است. ۲. سفر برای تجربه موسیقی در فضاهای کوچک تماشای کنسرت‌های بزرگ و حضور در ورزشگاه‌ها تنها راه ترکیب موسیقی و سفر نیست. در سال ۲۰۲۷، علاقه‌مندان موسیقی ممکن است بیشتر به‌دنبال اجراهای صمیمی‌تر در کافه‌های جاز زیرزمینی، انبارهای تغییرکاربری‌یافته و جشنواره‌های موسیقی در دل طبیعت باشند. طبق گزارش اسکای‌اسکنر، ۳۶ درصد از آمریکایی‌ها ژانر موسیقی را مهم‌ترین عامل در تجربه موسیقایی سفر می‌دانند. همچنین ۱۵ درصد گفته‌اند حاضرند برای تماشای هنرمندی سفر کنند که در شهر محل زندگی‌شان اجرا ندارد. در این نوع سفر، خود فضای اجرا و تجربه متفاوت حضور در یک رویداد محلی به‌اندازه مقصد اهمیت پیدا می‌کند. ۳. سفر برای خرید یادگاری‌های خاص گاهی خرید یک یادگاری خاص می‌تواند بخشی از برنامه سفر باشد. منظور این روند، لزوما خرید کالاهای گران‌قیمت یا سوغاتی‌های سنتی نیست؛ بعضی گردشگران به‌دنبال محصولات محلی فروشگاه‌های مواد غذایی، کالاهای اختصاصی هتل‌ها و اقلامی هستند که در هر مقصد به‌سادگی پیدا نمی‌شوند. یکی از نمونه‌های این گرایش، علاقه به کیف‌های پارچه‌ای فروشگاه زنجیره‌ای تریدر جو در آمریکا است. اسکای‌اسکنر گزارش می‌دهد که میزان محتوای مرتبط با این کیف‌ها در تیک‌تاک طی یک سال ۱۶۷ درصد افزایش یافته است. همچنین ۲۳ درصد از مسافران گفته‌اند به خرید لباس‌های راحتی یا کلاه با نشان هتل‌های لوکس افتخار می‌کنند. در این روند، ارزش یادگاری بیشتر به خاص‌بودن و ارتباط آن با یک تجربه سفر وابسته است تا قیمت آن. ۴. سفر در جست‌وجوی تاریخ و تمدن‌های باستانی علاقه به تاریخ می‌تواند انگیزه‌ای جدی برای انتخاب مقصد باشد. بازدید از محوطه‌های باستان‌شناسی، بناهای تاریخی و مسیرهایی که با شخصیت‌ها و رویدادهای گذشته ارتباط دارند، از جمله تجربه‌هایی است که اسکای‌اسکنر برای سال ۲۰۲۷ برجسته می‌کند. طبق داده‌های این وب‌سایت، بیش از نیمی از آمریکایی‌ها دست‌کم یک بار به‌دلیل یک رویداد تاریخی یا افسانه‌ای از تمدن‌های کلاسیک به مقصدی سفر کرده‌اند. همچنین بیش از یک‌سوم آن‌ها گفته‌اند فیلم «ادیسه» آن‌ها را به برنامه‌ریزی برای سفر ترغیب کرده است. بازدید از شهر باستانی پمپئی و کولوسئوم در ایتالیا، آشنایی با شخصیت‌هایی مانند اسکندر مقدونی و پیمودن مسیرهای تاریخی یونان، نمونه‌هایی از این نوع سفر به شمار می‌روند. ۵. سفرهای گروهی مشترک پیش از ازدواج جشن‌های پیش از ازدواج نیز در حال تغییرند. در الگوی تازه‌ای که اسکای‌اسکنر از آن نام می‌برد، زوج و دوستانشان به‌جای برگزاری دو جشن جداگانه، سفری مشترک ترتیب می‌دهند و روزهای پیش از ازدواج را در کنار هم می‌گذرانند. بر اساس این گزارش، ۵۰ درصد از مسافران چنین سفری را سرگرم‌کننده‌تر می‌دانند، ۴۵ درصد معتقدند هزینه کمتری دارد و ۴۰ درصد نیز راحتی بیشتر را دلیل ترجیح آن عنوان می‌کنند. فرانکفورت در آلمان و سائوپائولو در برزیل از مقصدهایی هستند که برای سفرهای گروهی مورد توجه قرار گرفته‌اند. ۶. انتخاب مقصد بر اساس قدرت خرید افزایش هزینه‌های سفر باعث شده است که نرخ تبدیل ارز نیز در انتخاب مقصد نقش پررنگ‌تری داشته باشد. برخی گردشگران به‌جای اصرار بر یک کشور مشخص، مقصدی را انتخاب می‌کنند که پولشان در آن ارزش بیشتری داشته باشد و بتوانند با بودجه یکسان، تجربه‌های بیشتری به دست بیاورند. اسکای‌اسکنر می‌گوید ۴۱ درصد از آمریکایی‌ها مقصد تعطیلات خود را به‌دلیل مناسب‌تر بودن نرخ تبدیل ارز تغییر داده‌اند. این موضوع در میان نسل زد و نسل هزاره پررنگ‌تر است؛ به‌ترتیب ۷۲ و ۵۴ درصد از افراد این دو گروه گفته‌اند برای بهره‌مندی از نرخ ارز بهتر، مقصد سفرشان را عوض کرده‌اند. ویتنام یکی از کشورهایی است که ممکن است از این روند سود ببرد. طبیعت چشمگیر، جاذبه‌های فرهنگی و هزینه‌های نسبتا مناسب برای گردشگران آمریکایی، این کشور را به گزینه‌ای جذاب تبدیل می‌کند. البته میزان مقرون‌به‌صرفه بودن سفر به بودجه، نرخ ارز و هزینه‌های مبدأ گردشگر نیز بستگی دارد. ۷. تعطیلات دور از اینترنت و تلفن همراه در دنیایی که بسیاری از فعالیت‌های روزانه به صفحه‌نمایش وابسته‌اند، برخی مسافران در تعطیلات به‌دنبال فاصله گرفتن از اینترنت و اعلان‌های تلفن همراه هستند. آن‌ها مقصدهایی خلوت‌تر و دور از هیاهوی دیجیتال را انتخاب می‌کنند تا زمان بیشتری را به طبیعت، استراحت و ارتباط با اطرافیان اختصاص دهند. طبق گزارش اسکای‌اسکنر، ۶۲ درصد از مسافران گفته‌اند هنگام کنار گذاشتن دستگاه‌های دیجیتال در سفر، ارتباط بیشتری با طبیعت احساس می‌کنند. همچنین ۵۷ درصد معتقدند دور شدن از تلفن همراه به آن‌ها کمک می‌کند ارتباط بهتری با خودشان برقرار کنند و ۵۸ درصد نیز از امکان ارتباط عمیق‌تر با نزدیکانشان گفته‌اند. اسکای‌اسکنر پیش‌بینی می‌کند مقاصدی مانند اوهرید در مقدونیه شمالی و سنت وینسنت و گرنادین‌ها برای این نوع سفر مورد توجه قرار بگیرند. در این الگو، هدف فقط دور شدن از اینترنت نیست؛ مسافران می‌خواهند با کاهش حواس‌پرتی‌های دیجیتال، تجربه‌ای آرام‌تر و متمرکزتر از تعطیلات داشته باشند. سفر در سال ۲۰۲۷؛ تجربه مهم‌تر از مقصد این هفت روند نشان می‌دهند که انتخاب مقصد به‌تنهایی تمام ماجرای سفر نیست. برای گروهی، امکان ادامه تمرین‌های ورزشی اهمیت دارد؛ برای گروهی دیگر، کشف تاریخ، حضور در یک اجرای موسیقی کوچک یا خرید یادگاری متفاوت جذاب‌تر است. در کنار این علایق، هزینه‌ها و تمایل به فاصله گرفتن از زندگی دیجیتال نیز می‌توانند در تصمیم‌گیری گردشگران نقش داشته باشند. البته این موارد پیش‌بینی‌های اسکای‌اسکنر بر پایه نظرسنجی مسافران هستند و لزوما به این معنا نیستند که همه گردشگران در سال آینده چنین انتخاب‌هایی خواهند داشت. بااین‌حال، این روندها تصویری از تنوع بیشتر انگیزه‌های سفر ارائه می‌کنند؛ جایی که تجربه شخصی و سبک زندگی می‌توانند به‌اندازه شهرت مقصد اهمیت داشته باشند.