อำเภอสร้างคอม อุดรธานี

แพรุ่งฤดีสุขสำราญ อ่างน้ำพาน สร้างคอม อุดรธานี

noreply@blogger.com (ID 99next) — Tue, 5 Nov 2024 21:25:00 +0700

รายละเอียด : เช่าแพ ล่องอ่างน้ำพาน พร้อมอาหาร และเครื่องดื่มเย็น ๆ

ที่ตั้ง : อำเภอสร้างคอม อุดรธานี 41260

โทร : 089 275 6642

Facebook :https://www.facebook.com/แพรุ่งฤดีสุขสำราญ

Opening Time : หยุดทุกวันพระขึ้น 15 ค่ำ

Tags : อุดรธานี สร้างคอม ล่องแพ อ่างน้ำพาน

แหล่งพักผ่อน แพอ่างน้ำพาน

noreply@blogger.com (ID 99next) — Tue, 5 Nov 2024 21:12:00 +0700

อ่างน้ำพาน ตั้งอยู่ภายในอ่างเก็บน้ำพาน อำเภอสร้างคอม จังหวัดอุดรธานี ถือได้ว่าเป็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่อีกแห่งของภาคอีสาน รายล้อมไปด้วยธรรมชาติที่สวยงาม กลายเป็นแหล่งพักผ่อนหย่อนใจของชาวจังอุดรธานี และนักท่องเที่ยวที่ไปเยือนที่อ่างน้ำพานเช่นกัน ภายในอ่างน้ำพานจะมีการล่องแพกลางอ่างเก็บน้ำ จะมีแพไม่ไผ่เป็นหลังๆ ให้นักท่องเที่ยวได้เช่าและล่องเล่นน้ำ พร้อมทั้งมีอาหารและเครื่องดื่มให้บริการครบครัน แต่ละแพก็จะมีเสื้อชูชีพเพื่อความปลอดภัยของนักท่องเที่ยวด้วย จุดที่สามารถล่องแพได้จะมีอยู่ 3 แห่ง ได้แก่ ท่าแพตำบลนาสะอาด ท่าแพตำบลเชียงดา และท่าแพตำบลสร้างคอม แต่ละจุดก็จะมีสิ่งอำนวยความสะดวกไว้รองรับ ทั้งลานจอดรถ ร้านค้า ร้านอาหาร ร้านเช่าอุปกรณ์เล่นน้ำ และห้องน้ำ

ขอขอบคุณรูปภาพจาก Facebook : ล่องแพอ่างน้ำพาน ท่าแพนาสะอาด อ.สร้างคอม จ.อุดรธานี

ชื่อ"สร้างคอม"เด่น ถูกจัดอันดับ12 สถานที่ชื่อแปลกในเมืองไทย ที่ใครเห็นเป็นต้องฮา

noreply@blogger.com (ID 99next) — Mon, 29 Dec 2014 08:43:00 +0700

สร้างคอมเราอยู่มา และคุ้นเคย แต่กลายเป็นชื่อที่หลายคน ที่อาจจะรู้สึกว่าเป็นเรื่องแปลกสำหรับท้องถิ่นอื่น และหลายคนอาจเคยถูกตั้งคำถามว่า เป็นคน"สร้างคอม" แสดงว่าเป็นแหล่งผลิตคอมพิวเตอร์หรือ? จนกลายเป็นที่มาของการจัดอันดับชื่อแปลก แต่ก็ดีจะได้ชวนคนมาเยี่ยมบ้านเราว่าอำเภอของเราแปลกและอย่างไร แต่ก็เด่นดี คราวนี้มาลองดูสถานที่อื่นๆบ้างว่าแปลกกว่าเราอย่างไร

ที่มา : รายการบางอ้อ และ Travel MThai : ประเทศไทยของเรา ประกอบไปด้วย 77 จังหวัด แต่ละจังหวัดก็จะมีอำเภอ แยกย่อยเป็นตำบล กระจายสัดส่วนเป็นหมู่บ้านต่างๆ มากมาย ซึ่งแต่ละภูมิภาคก็จะมีชื่อเรียกที่เป็นภาษาท้องถิ่น บ้างพ้องรูป บ้างพ้องเสียง บ้างเขียนด้วยตัวอักษรกำกวม โดยเฉพาะกับสถานที่ ที่ผู้คนต่างถิ่นผ่านไปผ่านมา จะต้องพบเจอกับชื่อสถานที่แปลกๆ บางแห่งก็ค่อนข้างสัปดน เห็นแล้วก็อดขำไม่ได้ travel.mthai.com จึงได้รวบรวม สถานที่ชื่อแปลกในเมืองไทย มาให้คุณได้ชม

12 สถานที่ชื่อแปลกในเมืองไทย ที่ใครเห็นเป็นต้องฮา

อำเภอสร้างคอมภาพจาก plus.google.com

1. อำเภอสร้างคอม จ.อุดรธานี

ใครไปใครมา อาจคิดว่าอำเภอนี้มีแต่ช่างคอมพิวเตอร์แน่ๆ แต่เปล่าเลย สร้างคอม เป็นชื่อที่เพี้ยนมาจาก “บ้านส่างคอม” “ส่าง” หมายถึงบ่อน้ำ ส่วน “คอม” คือชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่ง เมื่อตอนสร้างหมู่บ้านประมาณปี พ.ศ. 2441 มีการขุดบ่อน้ำและต้นคอมก็ขึ้นอยู่ริมน้ำ ชาวบ้านจึงเรียกกันว่าบ้านส่างคอม ต่อมาจึงเพี้ยนไปเป็นบ้านสร้างคอม และกลายมาเป็นอำเภอในที่สุด

บ้านหนองขาหยั่งภาพจาก sanamjan.go.th

2. โรงเรียนบ้านหนองขาหยั่ง จ.นครปฐม

โรงเรียนชื่อสุดฮาแห่งนี้ ไม่ได้ฮาแค่เดี่ยวๆ แต่ยังมีโรงเรียนชื่อเดียวกันนี้อีกแห่งหนึ่ง อยู่ที่อำเภอท่าตะเกียบ จังหวัดฉะเชิงเทรา อีกด้วย ยังไงก็ขำๆ นะครับ ไม่ได้มีเจตนาล้อเลียนแต่อย่างใด

ผาหำหดภาพจาก oknation.net

3. ผาหำหด จ.ชัยภูมิ

ชื่อนี้ไม่ได้เพี้ยนแต่อย่างใด เพราะมันถูกตั้งจากความหวาดเสียวของหน้าผา ที่ถึงขั้นหดกันเลยทีเดียว ผาหำหด ตั้งอยู่ในเขตอุทยานแห่งชาติไทรทอง ที่ขึ้นเลื่องชื่อด้วยทุ่งดอกกระเจียว นั่นเอง ใครยังไม่เคยไป ก็ไปพิสูจน์กันได้ จะได้รู้ว่าหดจริงรึเปล่า ?

บ้านปี้ภาพจาก oknation.net

4. บ้านปี้ จ.เชียงราย

แค่ชื่อก็ล่อแหลมแล้ว ไม่รู้ใครมาตั้งได้ แต่แท้จริงแล้วอาจเป็นสำเนียงภาษาเหนือที่แปลว่า “พี่” แต่ก็ทำให้ผู้ที่สัญจรไปมาอดอมยิ้มไม่ได้ นอกจากนี้ยังมีชุมชนบ้านปี้ ในจังหวัดพะเยาอีกด้วย

บ้านโดนเอาว์ภาพจาก panoramio.com

5. บ้านโดนเอาว์ จ.ศรีษะเกษ

ชื่อนี้แทบจะเอ่ยไม่ได้ มันช่างสัปดนเสียจริง แต่จริงๆ แล้ว เรื่องมันมีอยู่ว่า ยายอาวกับตาเข็ม สองสามีภรรยาชาวเขมร ได้อพยพมาตั้งถิ่นฐาน ตามถ้ำ บริเวณ พลาญจำปา และพลาญโดนเตีย จากนั้นตาเข็ม-ยายอาว ก็ได้พาพวกของตนมาตั้งหมู่บ้าน เรียกว่า บ้านโดนอาว และเพี้ยนมาเป็นบ้านโดนเอาว์ ในปัจจุบัน

ถนนเลียบนทีภาพจาก 2g.pantip.com

6. ถนนเลียบนที จ.สมุทรสงคราม

สถานที่แห่งนี้ ถือเป็นแลนด์มาร์กสำคัญของตลาดน้ำอัมพวา ด้วยตัวอักษรที่สามารถอ่านได้สองแบบ ทำเอาใครหลายคนอดขำในความทะลึ่งของมันไม่ได้ อย่าเผลออ่านผิดกันนะครับ ต้องอ่านว่า “เลียบ นที” นะ อิอิ!

บ้านท่าจะแห้วภาพจาก lovedoghouse.com

7. บ้านท่าจะแห้ว จ.ประจวบคีรีขันธ์

ไม่รู้จะเข้าไปหมู่บ้านนี้ดีมั้ย เข้าไปแล้วมีแห้วกิน หรือว่าจะไม่สมหวังอะไรอีกเลย เห้อ งงจัง 555

ซอยแพร่พันธ์ภาพจาก shielru.exteen.com

8. ซอยแพร่พันธ์ จ.ประจวบคีรีขันธ์

ซอยที่อยู่ในอำเภอหัวหิน ชื่อไปพ้องเสียงกับคำว่า “พันธ์ุ” เวลาอ่านผ่านๆ คงอาจนึกว่าซอยนี้มีโรคระบาด หรือไม่ก็มีซอมบี้แน่เลย ไม่เอาดีกว่า ไปล่ะ

บ้านน้ำออกรูภาพจาก board.ini3.co.th

9. บ้านน้ำออกรู จ.ตาก

ชื่อนี้จะเอาฮาไปไหน แถมยังทะลึ่งอีก แต่อาจตั้งขึ้นตามลักษณะภูมิประเทศที่เป็นทางน้ำไหลก็เป็นได้ เพราะจังหวัดตาก เต็มไปด้วยเทือกเขา หน้าผา และน้ำตก แต่ยังไงก็สร้างรอยยิ้มให้กับผู้ที่ผ่านไปมาอยู่ดี

แก่งคับพวงภาพจาก t-pageant.com

10. แก่งคับพวง จ.นครพนม

สงสัยแก่งนี้จะมีแต่ผู้ชาย ก็คับพวงซะขนาดนั้น ตั้งมาด๊าย จะบ้าตายยยย ฮ่าๆ หมายถึงพวงผลไม้น่ะ

ban-dong-bangภาพจาก unseenthailand.net

11. บ้านดงบัง จ.ปราจีนบุรี

หมู่บ้านนี้เป็นของวงบอยแบนด์เกาหลีชื่อก้อง นามว่า “ดงบังชินกิ” นั่นเอง เห้ย ไม่ใช่ แต่แท้จริงแล้ว เดิมทีเดิมบ้านดงบังเป็นผืนป่าใหญ่ อาชีพในยามนั้นประชาชนส่วนใหญ่เน้นในการทำนา ต่อมาได้เปลี่ยนอาชีพมาเป็นชาวสวนไม้ดอกไม้ประดับ จากนั้นได้มีการจัดตั้งกลุ่มเกษตรกร จนชุมจนเริ่มเข้มแข็ง “บ้านดงบัง” จึงได้รับคัดเลือกเป็น หมู่บ้าน OTOP ต้นแบบ พร้อมกับพัฒนาเป็น “หมู่บ้านท่องเที่ยว OTOP” ของจังหวัดปราจีนบุรี อีกด้วย ธรรมดาที่ไหนล่ะ

บ้านท้อแท้ภาพจาก hondacrvclub.com

12. ตำบลท้อแท้ จ.พิษณุโลก

อะไรมันจะรันทดขนาดน้านนน อยากรู้จักคนตั้งชื่อจริงๆ หรือเพราะว่ากว่าจะสร้างตำบลนี้ได้ คงจะลำบากน่าดู อิอิ ขำๆ นะ ไม่ได้มีเจตนาล้อเลียนแต่อย่างใดนะครับ

ที่มา http://travel.mthai.com/blog/105049.html

บรรยากาศอำเภอสร้างคอมของเราวันนี้

noreply@blogger.com (ID 99next) — Fri, 10 Oct 2014 15:23:00 +0700

ผ่านงานเทศกาลออกพรรษาแล้ว บ้านเราก็ย่างเข้าสู่ลมหนาวหลายคนรอเก็บเกี่ยวข้าว คนอยู่ใกลที่อยากมาเยี่่ยมบ้านถ้าช่วงนี้นับว่าเป็นช่วงที่เหมาะสม

รู้จักที่มาของชื่อ อำเภอ "สร้างคอม"

noreply@blogger.com (ID 99next) — Tue, 6 Aug 2013 17:46:00 +0700

"บ่อน้ำ"หรือคนอิสานเรียกว่า"ส่าง"

หลายคนคงเคยถูกแซวว่าเป็นอำเภอที่ สร้างคอมพิวเตอร์ใช่เปล่า ก็น่าภูมิใจดี แต่ก็ไม่ใช่เช่นนั้น วันนี้เราจัก ที่มาของจริงๆ ของชื่ออำเภอของให้ถ่องแท้กัน

อำเภอสร้างคอมเดิมชื่อ "บ้านสร้างคอม" ตามสำเนียงพื้นบ้านอีสานว่า"บ้านส่างคอม" นามนี้ได้มาจากชื่อ"บ่อน้ำ"หรือ"ส่าง"

ซึ่งบ่อน้ำเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชิวิตคนอิสานในการพบปะ หรือตกเย็นใกล้พลบค่ำหลายคนจะต้องไปหาบ ไปตักน้ำเพื่อดื่มและใช้ในครัวเรือน ดังนั้นแต่ละบ่อมักจะมีชื่อเรียกเป็นของตัวเอง ซึ่งชื่อเรียกนั้นก็มักจะตั้งตามสภาพแวดล้อม หรือชื่อเทือกสวนไร่นา หรือลักษณะที่มองเห็น

สำหรับที่มาของคำว่า"คอม" นั้นมาจากชื่อต้นไม้ชนิดหนึ่งที่มีชื่อว่า"ต้นหมากคอม" (ลูกหมากคอมเด็กๆนิยมนำไปเป็นลูกกระสุนปืนกระบอกไม้ไผ่ ภาษาอิสานเรียก "บั้งโผ") และเกิดใกล้กับบ่อน้ำซึ่งมีความชุ่มชื้นอุดมสมบูรณ์ ทำให้ต้นคอมเติบโตมีลักษณะคล้ายเถาวัลย์ปกคลุมบ่อน้ำ จนดูโดดเด่นเป็นสัญลักษณ์ทำให้เป็นที่มาของชื่อเรียกจากลักษณะที่โดดเด่นนี้ ชาวสร้างคอมจึงเรียกชื่อของหมู่บ้านว่า "บ้านส่างคอม" ภายหลังมาเขียนเป็น "บ้านสร้างคอม"

รู้จักต้นหมากคอม ในแบบคนอิสานบ้านเรา

หมากคอม สามารถทานได้ตอนสุก ส่วนลูกดิบจะเปรี้ยวๆฝาด
ชื่อท้องถิ่น: หมากคอม
ชื่อสามัญ: พลับพลา คอม ลาย
ชื่อวิทยาศาสตร์: Microcospaniculata L
ลักษณะวิสัย/ประเภท: ไม้ยืนต้น

ลักษณะพืช: ไม้ต้นสูงได้ถึง10เมตร ใบเดี่ยวเรียงสลับรูปวงรีแกมไข่กลับผิวใบมีขนรูปดาวหรือเกลี้ยง
ดอกอ่อนเป็นกระจุกที่ซอกใบดอกย่อยจำนวนมากกลีบดอกสีเหลือง ผลเป็นผลสดรูปทรงกลมผิวมีขนรูปดาวหรือผิวเกลี้ยงมีเมล็ดเดียว

การใช้ประโยชน์/ส่วนที่นำไปใช้ประโยชน์: ผลรับประทานได้ ผลดิบๆ เด็กๆจะนิยมใช้เป็นของเล่น

อื่นๆที่เกียวข้อง

ประวัติความเป็นมาของอำเภอสร้างคอม

ส้มปลา ภูมิปัญญาท้องถิ่น-ของฝากจากสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Tue, 2 Apr 2013 19:56:00 +0700

อำเภอสร้างคอม ซึ่งอยู่ริมบึงน้ำพาน เป็นแหล่งน้ำที่ขึ้นชื่อของอำเภอ เป็นที่มาของฝากของดีอย่างหนึ่ง จากอำเภอสร้างคอม

ปลาชะโด เป็นปลาที่ขึ้นชื่อและเป็นหนึ่งในคำขวัญอำเภอสร้างคอม กับคำว่า "ลุ่มน้ำปลาชะโด" และเป็นปลาที่หาได้จากแหล่งน้ำธรรมชาติในอำเภอสร้างคอม ประวัติความเป็นมา

อำเภอสร้างคอมเป็นอำเภอที่ติดกับแหล่งน้ำขนาดใหญ่ซึ่งมีชื่อว่าน้ำพาน ทำให้ประชาชนในพื้นที่รอบๆบึงน้ำพาน ซึ่งเดิมมีอาชีพเกษตรกรรมมีอาชีพเสริม คือการทำประมง โดยเฉพาะการหาปลามาทำอาหารชนิดต่าง ๆ เช่น ทำปลาร้า ปลาแห้ง และส้มปลา(แบบสับ) เดิมก็ทำรับประทานเฉพาะในครัวเรือนและแจกจ่ายญาติ พี่น้อง การคมนาคม สะดวกลูกหลานก็นำไปฝากเพื่อน ๆ ต่างจังหวัด จนทำให้คนทั่วไปรู้จักส้มปลาซึ่งมีรสชาติอร่อย

การทำส้มปลา

วิธีการทำ
วิธีที่ ๑ ส่วนประกอบในการทำส้มปลาโด ดังนี้ เนื้อปลาโด หรือปลาตะเพียน เกลือ ๗ ขีด ปลาตอง ๒ กิโลกรัม กระเทียม ๘ ขีด ผงชูรส ๒ ขีด น้ำตาล ๑ ขีด ข้าวเหนียวแช่ ๕ ขีด

เมื่อจัดเตรียมส่วนประกอบเรียบร้อยแล้ว น้ำเนื้อปลามาล้างให้สะอาดที่สุด แล้ว เอาไม้กระดานทับเนื้อปลาให้น้ำออกจากเนื้อปลา จากนั้นบดเนื้อปลาให้ละเอียดแล้ว นวดให้เข้ากับเครื่องปรุง

วิธีที่ ๒ ส่วนผสม
เนื้อปลาชะโด หรือปลาตะเพียน กระเทียม เกลือ
วิธีทำ
๑. นำปลามาควักไส้ใช้แปรงในท้องให้สะอาด เพราะถ้ามีเลือดในท้องปลาจะทำให้เนื้อปลาไม่ขาว
๒. นำปลามาหมักในน้ำเกลือ ๑๒–๒๔ ชั่วโมง
๓. นำปลามาล้างให้จืด ๒-๓ ครั้ง และดูลักษณะปลา ถ้าเนื้อปลาเละก็จะคัดออกมาทำปลาร้า
๔. ปลาที่ล้างจนได้ที่นำมาคลุกข้าวนึ่ง เกลือ กระเทียม ตามอัตราส่วนข้างต้น
หมายเหตุ เกลือต้องนำไปคั่วให้สุกก่อน เพราะถ้าใช้เกลือธรรมดาจะทำให้ส้มปลามีฟองอากาศขึ้นและเสียได้

ประโยชน์ เก็บไว้รับประทานได้นาน เป็นอาชีพเสริมให้แก่ครอบครัวได้

หากท่านได้มีโอกาสผ่านอำเภอสร้างคอม เพื่อจะลัดผ่านไปชมแม่น้ำโขง อำเภอโพนพิสัย หรือผ่านไปเยือนป่าคำชะโนด อำเภอบ้านดุง อย่าลืมผ่านตลาดปลาสร้างคอมเพื่อหาซื้อสินค้าของฝาก ที่ตลาดปลาสร้างคอม มีจำหน่ายผลิตภัณฑ์ชุมชนหลายชนิด รวมทั้งปลาชะโด อาหารพื้นบ้าน ส้มปลาชะโด ผลิตภัณ์ แปรรูปอาหารจากปลา ตลาดปลาสร้างคอมตั้งอยู่ที่ หมู่ 6 บ้านดงผักเทียม อำเภอสร้างคอม จังหวัดอุดรธานี

ขอบคุณคลิปจาก Youtubeคุณกิตติพงศ์ วิบูลย์สิน·

เส้นทางท่องเที่ยวจากอำเภอสร้างคอม

จากอำเภอสร้างคอมผ่านบึงน้ำพาน ถึงชายฝั่งแม่โขงอำเภอโพนพิสัย จ.หนองคาย 22.9 กม.หรือประมาณ 37 นาที

จากอำเภอสร้างคอมเดินทางถึงป่าคำชะโนด 37.7 กม.หรือประมาณ 1 ชั่วโมง 19 นาที

ประวัติหมู่บ้านต่างๆในตำบลนาสะอาด อำเภอสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sun, 19 Dec 2010 15:57:00 +0700

ตำบลนาสะอาดมีหมู่บ้านในอาณาเขตตามลักษณะการแบ่งเขตการปกครองจำนวน ๘ หมู่บ้าน ดังนี้

๑. บ้านนาสะอาด หมู่ที่ ๑ ตำบลนาสะอาด
ประวัติหมู่บ้าน บริเวณบ้านนาสะอาดเมื่อครั้งก่อนเป็นป่าดงดิบ มีลำห้วยชื่อห้วยศาลา ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก ต้วยความอุดมสมบูรณ์จึงทำให้ประชาชนล้านโพนฆ้องแยกย้ายมาอาศัยบุกเบิกตั้งรกรากทำ สวน ไร่ นา แต่ก็เกิดวาตภัยทีให้ไร่นาเสียหาย จึงทำให้ประชาชนแยกย้ายที่อยู่ไม่มีคนอาศัย จึงทำให้ถูกขนานนามว่า “ บ้านนาแม่ฮ่าง “ ต่อมาในปี พ.ศ. ๒๔๘๐ นายแก้ว พันฆ้อง , นายจันที คำสร้าง , นายเหล็ก วิสัยหมู , นายเปลี่ยน โพนที , ยายแหม โพธิ์ทิพย์ ได้มาตั้งรกรากอาศัยอยู่ ได้มีการขุดลอกห้วยให้ลึกลงไปอีก จึงไม่ประสบภัยน้ำท่วมอีก สวน ไร นา จึงมีความอุดมสมบูรณ์ และได้ตั้งชื่อหมู่บ้านให้ว่า “ บ้านนาสะอาด “ ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
๒. บ้านหายโศก หมู่ที่ ๒
ประวัติหมู่บ้าน บ้านหายโศกแยกออกจากบ้านนาสะอาด เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๐ ในสมัยนั้นมีครัวเรือน เพียง ๔๕ หลังคา มีประชากรทั้งสิ้น จำนวน ๒๘๐ คน บ้านหายโศก แต่ก่อนเรียกตามภาษาพื้นบ้านว่า “ คุ้มนาโศก “ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๐ ได้เลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านขึ้นปกครองหมู่บ้าน คือ นายอุ่นเรือน ดวงดี และทำหน้าที่ผู้ใหญ่บ้านเป็นเวลา ๑๑ ปี ก็เกษียณอายุ ( เมื่อวันที่ ๗ ธันวาคม ๒๕๓๑ ) เมื่อวันที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๓๑ ได้เลือกตั้งผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ขึ้นแทน นายอุ่นเรือน ดวงดี ได้นายคำฝั่น คำธาตุ เป็นผู้ใหญ่บ้าน ตั้งแต่วันที่ ๒๗ ธันวาคม ๒๕๓๑ เป็นต้นมา จนถึงปัจจุบัน ปัจจุบันบ้านหายโศกมีบ้านเรือนจำนวน ๑๐๘ หลังคา และประชากรชาย หญิงรวม ๔๓๗ คน

๓. บ้านนาหว้า
ประวัติหมู่บ้าน บริเวณบ้านนาหว้า เมื่อครั้งก่อนเคยมีต้นหว้ามากมายหลายชนิด “ หว้า “ เป็นชื่อไม้ยืนต้นชนิดหนึ่ง สามารถขึ้นได้ทั้งในที่ลุ่มและที่ดอน เวลาออกดอกช่อดอกสีขาว ผลสุกออกสีดำอมม่วง “ นา “ คือ พื้นที่สำหรับปลูกข้าวของชาวนา มีลักษณะเป็นคูดินกั้นรอบ ๆ ทั้งสี่ด้านเพื่อให้น้ำขังทั่วแปลงนา นาผืนหนึ่งอาจจะมีแปลงนาหลาย ๆ แปลงติดต่อกันก็ได้ขึ้นอยู่กับสภาพพื้นที่นั้น ๆ สมัยก่อนเมื่อแรกจะมาตั้งบ้านนาหว้านั้น ราษฎรส่วนมากยังเป็น ชาวบ้านโพนฆ้องและบ้านสร้างคอม แต่มีที่นาอยู่ไกลบ้าน สมัยนั้นการคมนาคมไม่สะดวก ราษฎรต้องใช้เวลาในการเดินทางออกไปทำนาซึ่งอยู่ไกลจากหมู่บ้านของตนเอง ทำให้หลายครอบครัวต้องนอนพักอยู่ที่นาของตัวเองตลอดฤดูการทำนา หลังเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จก็ต้องเดินทางกลับเข้าหมู่บ้านตามเดิม มีบางครอบครัวที่อยู่ทำกินในที่นาของตนเองโดยไม่กลับเข้าบ้าน
เล่ากันว่าผู้คนกลุ่มแรกที่ได้ชักชวนกันเข้ามาตั้งถิ่นฐานในที่นาของตนเองนั้นมี นายผิว สิงสัตย์ , นาฟอง สิงห์สัตย์ , นายจันดา บัวคอม , นายผง สิงห์สัตย์ , นายสมบูรณ์ ก่องขัน นายอุ้ย คำจันทร์ , นายน้อย คำจันทร์ และนายเคน คำจันทร์ เป็นผู้นำในการสร้างบ้านแปลงเมืองให้เจริญรุ่งเรือง และได้ขอตั้งบ้านขึ้นใหม่ในนาม “ บ้านนาหว้า “ เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพพื้นที่นา และต้นหว้าดังกล่าว เมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๔๘๒ โดยมี นายสมบูรณ์ ก่องขัน เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรก

๔. บ้านนาหงษา
ประวัติหมู่บ้าน บริเวณบ้านนาหงษา เมื่อครั้งก่อนเคยเป็นบ้านนาหว้ามาก่อน ทิศใต้ของหมู่บ้านมี ลำห้วยหัวขัวไหลผ่านลงสู่อ่างน้ำพาน ห้วยหัวขัว เป็นชื่อที่ใช้เรียกลำน้ำ คือ ห้วยหัวขัว ความหมาย ของคำหัวขัว เมื่อก่อนไม่มีสะพานเหมือนทุกวันนี้ จะมีไม้กรมท่อนยาววางพาดระหว่างสองฝั่งสำห้วยนั้น จึงเรียกกันว่าหัวขัว หรือ ห้วยหัวขัว สมัยก่อนเมื่อแรกตั้งหมู่บ้านนาหงษาได้อยู่ในบริเวณบ้านนาหว้ามาก่อน อยู่มาเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๑ ได้ขอแยกหมู่บ้านมาเป็นบ้านนาหงษา เมื่อวันที่ ๒๑ กรกฎาคม ๒๕๒๑ มีนายถนอม ดวงภักดี เป็นผู้ใหญ่บ้าน
บริเวณบ้านนาหงสา เมื่อก่อนมีนายหงษ์ และนายเทสา มาอาศัยอยู่ก่อน แต่ไม่ปรากฏว่าใครมาตั้งถิ่นฐานทำนาก่อนใคร ก็เลยนำชื่อสองคนนี้มารวมกันเป็นชื่อบ้าน เพื่อให้เกียติแก่บรรพบุรุษสืบไป แต่สองท่านนี้มาจากที่ใดไม่มีใครรู้

๕. บ้านดอนเหมือดแก้ว
ประวัติหมู่บ้าน บริเวณที่ตั้งบ้านดอนเหมือดแก้ว สมัยก่อนตั้งหมู่บ้านเป็นป่าเหมือด ซึ่งเป็นป่าที่ไม่ใหญ่ ภาษาชาวบ้านเรียกว่า “ ดอนเหมือดแก้ว “ ต้านเหมือดเป็นไม้ยืนต้นที่ค่อนข้างเล็ก สูงประมาณ ๒ - ๓ เมตร ลักษณะลำต้นเป็นสีดำ ผู้ที่เข้ามาบุกเบิกถางป่า เพื่อตั้งหมู่บ้าน คือ คุณตาฟอง สิงห์สัตย์ และญาติพี่น้อง ปัจจุบัน คุณตาฟอง ได้เสียชีวิตไปแล้ว บ้านเดิมอยู่บ้านโพนฆ้อง แต่มาจับจองที่นา อยู่บริเวณติดที่ตั้งบ้านดอนเหมือดแก้ว เริ่มตั้งบ้านก็มีแต่ญาติพี่น้อง อยู่ต่อมาก็มีคนต่างถิ่นย้ายมาอยู่ด้วย คุณตาฟองก็แบ่งที่ให้ทำ ซึ่งหมู่บ้านตอนนั้น ก็ไม่ถึง ๑๒ หลังคา ก็เลยเรียกงาย ๆ ว่าบ้านน้อยขึ้นอยู่กับบ้านนาหว้า ตำบลเชียงดา เมื่อครัวเรือนได้สิบกว่าหลังคา ก็แยกออกจากบ้านนาหว้า คุณตาฟอง ซึ่งเป็นผู้ใหญ่สมันนั้นได้ประชุมกับชาวบ้านเพื่อตั้งชื่อหมู่บ้านึ้นใหม่ ตกลงก็เลยได้ชื่อใหม่เป็น “ บ้านดอนเหมือดแก้ว “ คำต่อท้าย “ แก้ว “ ได้มาจาก ชื่อคนเฒ่าคนแก่ในหมู่บ้าน คือ คุณยายแก้ว สิงห์สัตย์ ซึ่งเป็นพี่สาวคุณตาฟอง ปัจจุบันเสียชีวิตแล้ว จับจากนั้นมา บ้านน้อยก็เรียกใหม่ว่า “ บ้านดอนเหมือดแก้ว” ผู้ใหญ่บ้านคนแรกคือ คุณพ่อบุญ เทียมสิงห์สังวร

๖. บ้านนาไชฟอง
ประวัติหมู่บ้าน
เดิมสถานที่ตั้งหมู่บ้านเป็นโคกเป็นป่าเป้งและป่าหวายประปนกันเป็นจำนวนมาก มีพ่อตาฟอง สิงห์สัตย์ และแม่ยายน้อย สิงห์สัตย์ เดิมสองผัวเมียอยู่บ้านนาหว้าได้มาตั้งบ้านเรือนอยู่บ้านดอนเหมือดแก้วมีบุตรด้วยกันสองคนได้มาจับจองที่นาด้านทิศเหนือของหมู่บ้านสภาพเดิมเป็นป่าทึบคนเก่า เรียกชื่อว่าดงห้วยผึ้ง เพราะว่ามีผึ้งมาอาศัยอยู่เป็นจำนวนมากมีป่าไม้ใหญ่เป็นไม้ยางป่าเล็กเป็นไม้ไผ่โจดหนาทึบพื้นดินเป็นลำห้วยเป็นคลองและเป็นบ่อน้ำซับบ่อน้ำซึมอยู่ทั่วบริเวณป่านี้ แต่ก่อนผีดุมาก ไม่มีใครสามารถจับจองเป็นที่นาได้ มีพ่อตาฟอง และแม่ยายน้อยได้มาประจำอยู่ที่นา ต่อมาได้มีคนหลายเผ่ามาอยู่แต่แล้วก็ย้ายหนีไป
ต่อมาพ่อตาฟองก็ได้เมียอีกหนึ่งคนเป็นคนที่บ้านนาชัย ฝั่งลาวเอามาอยู่กินร่วมกันแต่ก่อนคนเรียกชื่อว่า “ บ้านหลุมโจด “ เป็นหมู่บ้านยังไม่เป็นทางการอยู่ต่อมาถึงปี พ.ศ. ๒๕๐๙ ได้มีหลายครอบครัวย้ายมาประมาณ ๑๕ ครัวเรือน ได้อาศัยเป็นบ้าน ขึ้นกับบ้านนาหว้า ต่อมาปี พ.ศ. ๒๕๑๐ ทาราชการได้มาแต่งตั้งให้เป็นหมู่บ้านเป็นทางการชื่อ บ้านนาไชยฟอง ได้มาจาก นามบ้านเมียน้อย ฟองก็เอามาจากชื่อพ่อตาฟอง เพราะพ่อตาฟองเป็นผู้นำพาสร้างบ้านแปลงเมือง ได้แต่งตั้ง นายประดุงศักดิ์ โพนดงหอง ดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านเมื่อวันที่ ๑๘ มกราคม ๒๕๑๐ เป็นคนแรก

๗. บ้านโปร่งสวรรค์
ประวัติหมู่บ้าน บริเวณบ้านโปร่งสวรรค์ครั้งก่อน เคยเป็นทุ่งนาติดป่าทิศใต้ติดหนองน้ำขนาดเล็กชาวบ้านเรียกว่า “ หนองโปร่งคอม “ และมีครองน้ำขนาดเล็กเชื่อมไปทางทิศตะวันออกเรียกว่า “ ห้วยน้ำเค็ม “ ที่ลงไปจดหนองผักเทียม สมัยก่อนชาวบ้านเรียกว่า “ โปร่งคอม “ หมายความว่า มีน้ำซึมซับตลอดปี มีต้นคอมปกคลุม ชาวบ้านจึงเรียกว่า “ โปร่งคอม “ กลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานก็มีครอบครัว นายเตียง คำจันทร์ อพยพมาจากบ้าน นาหว้า ครอบครัวนายสุดตา ไตรฆ้อง อพยพมาจากบ้านนาหว้า ครอบครัวนายจันทร์ นามราช อพยพมาจากบ้านนาหงษา ครอบครัวนายปัน อินทฤาชัย อพยพมาจากบ้านนาหว้า ครอบครัว นายสุภี ศรีสร้างคอม จากบ้านนาหว้า ครอบครัวนายอุ้ย ธาตุไพบูรย์ นายชนะ ฆ้องลา ก็อพยพมาจากบ้านนาหว้า และนายเพนียง คำจันทร์ ที่เป็นผู้ใหญ่บ้านในปัจจุบัน แต่ก่อนยังโสดแต่ก็ยังมีหลังคาเรือนอยู่ บุคคลดังกล่าว มาปรึกษาหาลือกันเพื่อตั้งบ้าน และเพื่อให้เป็นศิริมงคล จึงเปลี่ยนชื่อจาก “ โปร่งคอม “ เป็นชื่อ “ โปร่งสวรรค์ “ ส่วนคำว่า “ สวรรค์ “ นั้นเรียกมาจากความสูงลาดเนินสวยงาม จึงเรียกว่า “ สวรรค์ “ บุคคลเหล่านี้อพยพมาอยู่ตามที่นาของตัวเอง และได้จัดสรรสร้างหมู่บ้านโปร่งสวรรค์ ขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๖๒๒ ให้เจริญรุ่งเรืองจนถึงปัจจุบันนี้

๘. บ้านหนองม่วง
ประวัติหมู่บ้าน บริเวณบ้านหนองม่วงเคยเป็นป่าดงดิบมาก่อน ซึ่งทางทิศตะวันตกของหมู่บ้าน เป็นหนองน้ำขนาดใหญ่ โดยเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ น้ำสามารถนำมาอุปโภค และบริโภคได้ สัตว์ป่าในป่าดงดิบแห่งนี้จะลงมากินน้ำในหนองนี้แห่งเดียวเท่านั้นโดยมากแล้วจะเป็นสัตว์จำพวกไก่ป่า , กระต่าย กระรอก , กระแต และอื่น ๆ ที่สำคัญหนองน้ำแห่งนี้จะมีต้นมะม่วงเกิดขึ้น กลางหนองน้ำ และบริเวณใกล้เคียง ซึ่งเป็นต้นไม้ที่มีขนาดใหญ่ และสูงมาก “ หนอง “ เป็นชื่อที่ใช้เรียกลำน้ำ เมื่อมีฝนตกน้ำจะไหลเซาะดินให้พังทลายลง เมื่อน้ำไหลเซาะนาน ๆ เข้า จะทำให้เป็นแหล่งน้ำขนาดกว้างและลึก จึงเรียกกันว่า “ หนอง “ ปัจจุบันขุดเป็นสระน้ำสาธารณะแล้วเพื่อเป็นการอนุรักษ์ แห่งความทรงจำ “ ม่วง “ เป็นชื่อที่ใช้เรียกต้นไม้ชนิดหนึ่ง ซึ่งเกิดขึ้นในป่าแห่งนี้มีดอกสีขาว ซึ่งถึงฤดูจะออกดอกสะพรั่งตามลำน้ำ และผลสามารถกินได้บางต้นผลจะมีรสหวานหอม และบางต้นจะมี รสเปรี้ยวตามธรรมชาติ เล่ากันว่า กลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานที่บ้านหนองม่วงแห่งนี้มี นายสอ ครองสิงห์คาม ซึ่งเป็นผู้ใหญ่บ้านประจำหมู่บ้านนาหว้า นายหนู สวนคาย และนายเลิศ คำพิสัย บุคคลเหล่านี้เป็นผู้สร้างบ้านปลงเมืองให้เจริญรุ่งเรืองมาจนถึงปัจจุบันนี้
เนื่องจากบุคคลดังกล่าวข้างต้นนี้มีนาอยู่บริเวณแห่งนี้ เมื่อก่อนถนนหนทางไปมาหาสู่กันลำบากมาก โดยเฉพาะฤดูฝน การลักเล็กขโมยน้อยมีมาก เมื่อการสัญจรไปมาลำบาก จึงพากันนอนอยู่นาเป็นประจำจนเกิดความเคยชินกับป่าดงดิบดังกล่าว การเดินทางสมัยก่อนต้องใช้เกวียนเป็นพาหนะ เมื่อการเดินทางลำบาก จึงได้อพยพจากบ้านนาหว้า มานอนอยู่นา และสร้างบ้านเรือนอยู่อย่างถาวรจนก่อตังเป็นบ้านหนองม่วง ในปัจจุบัน

ที่มา สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดอุดรธานี

ประวัติหมู่บ้านต่างๆในตำบลสร้างคอม อำเภอสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sun, 19 Dec 2010 00:34:00 +0700

ตำบลสร้างคอม

บ้านสร้างคอม ( ประกอบด้วย หมู่ที่ ๑ / ๒ / ๑๐ )
บริเวณหมู่บ้านสร้างคอมเมื่อครั้งก่อนเป็นเหล่า ( เหล่าหมายถึงป่าทึบ )หรือป่าดงดิบมาก่อนมีต้นไม้ใหญ่มากมาย เช่น
ต้นยาง ต้นสะแบง ต้นเต็ง และต้นรัง ฯลฯ เป็นต้น ต่อมามีพวกชาวบ้านสร้างแป้นได้ย้ายลงมาอยู่ เนื่องจากชาวบ้านสร้างแป้นมี
สาเหตุของการย้ายบ้านในครั้งนี้หลายประการ ซึ่งหมู่บ้านสร้างแป้นเดิมตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของบ้านสร้างคอม ห่างกันประมาณ ๑ กิโลเมตร

เรื่องที่ ๑ สาเหตุที่หมู่บ้านสร้างแป้นย้ายบ้านหนีมาอาศัยอยู่ที่บ้านสร้างคอมเดิม คือ
๑.บ้านสร้างแป้น อดน้ำกินและน้ำใช้
๒.เสือชุกชุมออกมากินวัว ควายและสัตว์เลี้ยงต่าง ๆ ของชาวบ้านในตอนกลางคืน
๓.เป็นโรคระบาด คือ โรคหมากห่าง ( โรคหมากห่าง หมายถึง โรคฝีดาษ )
สาเหตุนี้ ชาวบ้านสร้างแป้นจึงได้ย้ายมาอยู่บ้านสร้างคอมและยังมีชาวบ้านบางส่วนได้ย้ายถิ่นฐานไปอยู่ที่จังหวัดหนองบัวลำภู
ก็มี(ตามคำบอกเล่า )
เรื่องที่ ๒ มีชาวบ้านบ่อใต้ ได้ย้ายมาอยู่บ้านสร้างคอม สาเหตุที่ย้ายมาเพราะบ้านบ่อใต้นี้ ได้เกิดโรคระบาดขึ้น คือ โรคหมากห่าง
( โรคฝีดาษ ) โรคห่า ( โรคอหิวาตกโรคหรือโรคท้องร่วง ) ทางไสยศาสตร์ในช่วงนั้นพูดว่า “ บ้านเดือด" และมีภูตผีปีศาจจะมาเอาคน
จึงได้ย้ายลงมาอยู่ที่บ้านสร้างคอม และมีชาวบ้านบาส่วนหนีขามไปตั้งรกรากอยู่ที่นครเวียงจันทร์ก็มีการตั้งชื่อบ้านสร้างคอม
เนื่องจากว่าชาวบ้านที่ย้ายมาจากสองหาบ้าน ดังที่กล่าวมาแล้วในเบื้องต้นนั้นได้มาขุดน้ำส้าง (บ่อน้ำ ) ขึ้นสามแห่งด้วยกัน
คือ ส้างคอม ส้างโพธิ์ และส้างคำ ที่ส้างคอม ( บ่อน้ำคอม ) นี้เป็นบ่อที่มีขนาดใหญ่มากและมีน้ำที่ใสสะอาดซึมออกมาโดยมิได้ขาด
ชาวบ้านจึงได้ใช้บ่อนี้เป็นบ่อที่ใช้ดื่มและจะมีต้นคอม ( ภาษาไทยเรียกว่าต้นเล็บเยี่ยว ) เกิดขึ้นที่ปากบ่อนั้น ชาวบ้านจึงขนานนามบ่อนี้
ว่าส้างคอม และก็ได้นำชื่อบ่อน้ำนี้ไปตั้งชื่อหมู่บ้านที่มาตั้งถิ่นฐานอยู่แห่งใหม่นี้ว่า “ บ้านสร้างคอม “ จนถึงปัจจุบันนี้ ส่วนอีก ๒ บ่อ
คือ ส้างคำและส้างโพธ์นั้นให้ใช้เป็นน้ำใช้ ในปัจจุบันส้างโพธิ์ได้เกิดตื้นเขินไม่มีใครที่จะนำชาวบ้านรื้อหรือลอกให้ลึกลงมีน้ำใช้ตลอดเหมือนเดิมและประการหนึ่งก็ได้มีน้ำประปาใช้แล้วจึงไม่มีใครคิดบูรณะใช้และชาวนาที่ไปจับจองที่ทำนาในบริเวณนั้นจึงได้ถมส้างดังกล่าวสร้างคำ เป็นบ่อน้ำที่มีประวัติเล่าขานกันมาว่า คนแต่สมัยก่อนนั้นไปตักน้ำที่ส้างคำมาใช้นั้นถ้าหากว่าครุ ( ครุ คือ ภาชนะที่ใช้ตักน้ำซึ่งทำมาจากไม้ไผ่โดยนำมาสานคล้ายตะกร้าพอสานเสร็จแล้วก็จะทารอบ ๆ ตัวภาชนะนี้ด้วยชันบดละเอียดเป็นผงแล้วผสมเข้ากับน้ำมันยางเพื่อป้องกันไม่ให้น้ำรั่วออกได้ ) เกิดหลุดมือหรือหลุดตะขอหล่นลงไปในน้ำส้างนี้ ครุจะไหลลอยไปโผล่ที่ท่านาเยียในลำห้วยหลวงเพราะที่ก้นส้างคำนี้จะมีรูขนาดใหญ่ ซึ่งคนเฒ่าคนแก่และชาวบ้านเชื่อกันว่ารูนี้เป็นรูของนางเงือกหรือรูพญานาคและมีผู้พบเห็นสัตว์ที่โผล่ขึ้นมาในช่วงที่คนเงียบ ๆ ภายในส้างคำนี้เป็นรูปร่างที่แปลก ๆ ตลอด ต่อมาชาวบ้านในสมัยก่อนกลัวว่าจะเป็นอันตรายต่อผู้คนที่ไม่รู้เกิดดำน้ำลงไปตามเอาครุแล้วก็จะเกิดอันตรายขึ้นและเป็นการลำบากที่จะต้องเดินทางไปเก็บเอาครุซึ่งเป็นระยะทางที่ไกลมากและมีพระเถระผู้ใหญ่ของชาวบ้านสร้างคอมได้นำชาวบ้านเอาดุมเกวียนไปอุดรูนี้ไว้เสีย ( ดุมเกวียนภาษไทยเรียกว่า เพลาเกวียนซึ่งเป็นพาหนะของคนในสมัยก่อน ) ปัจจุบันนี้ส้างคำก็ยังปรากฏให้เห็นอยู่คนที่มาสร้างบ้านสร้างคอมคนแรกนั้นไม่มีใครเล่าขานถึงเลย บ้านสร้างคอมได้ตั้งขึ้นมา
ผ่านหลายยุคหลายสมัยซึ่งนานพอสมควร จึงมาตั้งผู้ใหญ่บ้านและกำนันขึ้นตามระบอบการปกครองของไทย ผู้ใหญ่บ้านคนแรกของ
บ้านสร้างคอมหรืออำเภอสร้างคอมในปัจจุบัน คือ หมื่นชนะนิกร เป็นผู้ใหญ่บ้าน เมื่อสร้างคอมได้รับแต่งตั้งเป็นตำบลบ้านสร้างคอมจึงแต่งตั้งกำนัน ซึ่งกำนันคนแรกคือ นายแดง ไม่มีนามสกุล เพราะสมัยก่อนไม่มีการตั้งนามสกุลขึ้นใช้เหมือนปัจจุบัน ไม่รู้ระยะเวลาดำรงตำแหน่งที่แน่นอน

บ้านโนนนกหอ
บริเวณบ้านโนนนกหอ เมื่อครั้งก่อนเป็นป่าดงดิบ ชื่อว่า " ดงนาเยีย" ทางด้านทิศตะวันออกของหมู่บ้านมีหนองน้ำใหญ่ เรียกว่า “หนองนาเยีย" ซึ่งดงนาเยียแต่ก่อนเป็นดงใหญ่ป่าไม้ทึบมีสัตว์ป่านานาชนิดมากมายอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก ที่สำคัญ คือ
นกออหอ มากที่สุดเพราะว่าดงนาเยียมีต้นไม้ขนากใหญ่มาก ซึ่งคนเฒ่าคนแก่ในสมัยนั้น จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านตามนกที่อาศัยอยู่ดง
โนน หมายความว่า ที่สูง นกหอ หมายถึง นกชนิดหนึ่งตัวใหญ่ คล้ายเหยี่ยวมีสีดำ และบินสูงมาก
นาเยีย เป็นชื่อของที่ใส่ข้าวเปลือก ของพ่อค้าซื้อข้าวในสมัยนั้น เพราะว่าคนสมัยก่อนการซื้อขายสินค้าต่าง ๆ หรือการ
ขนถ่ายถนนหนทางก็ไม่สะดวก จะต้องใช้เรือกะแซงขนสินคามาขึ้นที่ดงนาเยีย ซึ่งได้กล่าวกันมาชั่วลูกหลานว่า ดงนาเยีย หนองนาเยีย และท่านาเยีย มาเท่าทุกวันนี้
การตั้งถิ่นฐาน ได้มีชาวบ้านสร้างคอม ย้ายถิ่นฐานมาอยู่ตามไร่ ตามนาตัวเอง ประมาณ ๕ - ๖ ครัวเรือน โยมีครอบครัว ตระกูล โฆษิต พันฆ้อง และลำเนาว์ มาตั้งถิ่นฐานก่อน เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๑ โดยการนำของ พ.ต.อ.วิทย์ พิทักษ์สันติพันธุ์ กับ
ชาวบ้านโนนนกหอ ร่วมกันบูรณะและพัฒนา วัด โรงเรียน ถนน ทำนบกั้นน้ำ อ่างเก็บน้ำ และสิ่งสาธารณะต่าง ๆ ในหมู่บ้านให้การพัฒนาเป็นแบบอย่างแก่ชนรุ่นหลังสืบมาเท่าทุกวันนี้

บ้านโพนฆ้อง
บริเวณบ้านเมื่อก่อนที่คนบอกเล่าว่า เป็นบ้านโพนทัน จุดที่ตั้งบ้านโพนทัน เดิมอยู่ที่ ดอนหมาจอก ปัจจุบันได้โยกย้าย
มาอยู่ใกล้กับหนองน้ำ คือ หนองผือ เมื่อก่อนที่ตั้งบ้าน เป็นป่าดงดิบ มีสัตว์ป่านานาชนิดที่มาอาศัยอยู่บริเวณนี้ ผู้ที่พาพรรคพวก
เพื่อนฝูง ญาติพี่น้อง มาตั้งหลักปักฐานไม่ทราบชื่อ
สมัยก่อนเมื่อแรกตั้งบ้านโพนฆ้อง ตามคนเฒ่าคนแก่บอกว่าจะมีจอมปลวกใหญ่อยู่และมีต้นหมากต้อง (ต้นกระท้อน)
อยู่กลางจอมปลวก จึงเรียกชื่อบ้านว่าบ้านโพนต้อง สมัยนั้นปากต่อปากว่าในจอมปลวกที่มีต้นกระท้อนอยู่ตรงกลาง จะมีเสียงฆ้อง
ดังขึ้นในจอมปลวกเฉพาะวันขึ้น ๑๕ ค่ำและแรม ๑๕ ค่ำ บางคนก็อยากจะทราบว่าในจอมปลวกนั้นจะมีฆ้องจริงหรือเปล่า ต่างคน
ก็ต่างเอาเสียม(จอบ)มาขุดดู แต่ก็ไม่พบฆ้องแต่ประการใด จึงได้เปลี่ยนชื่อจาก “ ต้อง “ มาเป็น “ ฆ้อง “ คำว่า “ โพน "
เป็นภาษาอีสานโพนก็คือจอมปลวก คำว่า "ฆ้อง " ก็เป็นฆ้องที่พระสงฆ์ใช้อยู่ตามวัดต่างๆ จึงได้เรียกชื่อบ้านว่า “ บ้านโพนฆ้อง "
จนถึงปัจจุบัน

บ้านดงผักเทียม
บ้านดงผักเทียมในสมัยก่อนเป็นดงเป็นป่ามีสัตว์มากมายหลายชนิด มาอาศัยอยู่และมีหนองน้ำ ซึ่งชาวบ้านเรียกกันว่า
“หนองผักเทียม” มีต้นหญ้าชนิดหนึ่งมีลักษณะเหมือนต้นหอม ต้นกระเทียม แต่ก่อนคนสมันก่อนเรียกว่า ต้นหญ้า ผักบั่ว ผักเทียม
ซึ่งจะเกิดขึ้นเต็มในหนองน้ำ มาตลอดเลยได้เรียกชื่อว่า หนองผักเทียม ตลอดจนถึงปัจจุบัน สาเหตุที่ตั่งชื่อ บ้านว่าบ้านดงผักเทียม
เนื่องจากสถานที่ตั้งเป็นป่าดงและมีหนองน้ำ เป็นแหล่งทำมาหากินจึงนำชื่อ ๒ แห่งมารวมกัน เป็นชื่อหมู่บ้านมาตลอดจนถึงทุกวันนี้
โดยมีนายไก่ ไม่ทราบนามสกุล และครอบครัวนายอ่อน ฆ้องชมภู ซึ่งได้ย้ายออกมาจาก บ้านโพนฆ้อง ต.เพ็ญ มาประมาณปี
พ.ศ. ๒๔๓๐ มีด้วยกันครั้งแรก ๒ ครอบครัว ต่อมาจึงได้ขยายออกเป็นบ้านใหญ่เจริญรุ่งเรืองจนถึงทุกวันนี้

บ้านโนนสาวเอ้
แต่เดิมบ้านโนนสาวเอ้ชาวบ้านสร้างคอมเรียกกันว่า "บ้านโนนชาด" เพราะโนนนั้นมีต้นชาดมากกว่าที่อื่น คำว่า " โนน"
หมายถึงพื้นที่ที่สูงกว่าทุกแห่งในละแวกนั้น และมีขอบเขตน้ำล้อมรอบดูสวยงาน ทิศเหนือจดห้วยวังช้าง คำว่า “ ห้วยวังช้าง “
แต่ก่อนได้รับคำบอกเล่าว่ามีช้างมาชุมนุมกินน้ำเป็นประจำ ปัจจุบันเรียกว่า “ อ่างเก็บน้ำวังช้าง “ ทิศตะวันออกจดห้วยบ่อ คำว่า “ บ่อ “
แต่ก่อนชาวบ้าน ๒ - ๓ หมู่บ้านแถวนั้น เมื่อเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จแล้วได้พากันมาต้มเกลือที่นั่นเป็นประจำทุกปี ปัจจุบันเรียกว่า “ ห้วยบ่อ “ ด้านทิศใต้และทิศตะวันตก เป็นที่ราบจดเขตบ้านท่าเสียวและบ้านดอนบาก บริเวณที่ตั้งของหมูบ้านเป็นพื้นที่ราบสูงประมาณ ๓๐๐ กว่าไร่ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๐ มีราษฎรกลุ่มหนึ่งอพยพครอบครัวมาจากต่างจังหวัด ได้มาอาศัยอยู่ที่บ้านโคกสว่าง แต่ก่อนขึ้นอยู่กับบ้านสร้างคอม หมู่ที่ ๑ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๒ อาจารย์พ่อครูทอง ทีภูงา กับพวกและศิษย์ จำนวน ๒๔ ครัวเรือน ได้พากันมาถากถางปลูกบ้านอยู่ในบริเวณโนนชาด ด้วยคามเห็นชอบของผู้ใหญ่ในขณะนั้น คือ นายผอง ศรีสังคม ซึ่งเป็นกำนันตำบลสร้างคอม ต่อมา ปี พ.ศ. ๒๕๐๓ ได้พากันย้ายสำเนาทะเบียนบ้านออกจากบ้านสร้างคอม หมู่ที่ ๑ มาขึ้นเป็นบ้านของตัวเองได้ชื่อว่า “ บ้านโนนชาด” ปี พ.ศ. ๒๕๐๔
ได้สร้างวัดขึ้น ๑ แห่ง ปี ๒๕๐๕ มีผู้คนหลายจังหวัดหลายหมู่บ้านย้ายเข้ามาอยู่รวมกันมากครอบครัว จึงขอจัดตั้งโรงเรียนขึ้นเพราะทางการเห็นความลำบากของเด็กนักเรียนที่ต้องเดินทางไปโรงเรียนบ้านสร้างคอม จึงพร้อมใจกันสร้างโรงเรียน
บ้านท่าเสียว
ท่าเสียว หมายความว่า ท่าน้ำ + ต้นไม้ชนิดหนึ่ง ที่มาของชื่อหมู่บ้าน บริเวณท่าน้ำที่ชาวบ้านใช้อุปโภคบริโภค มีต้นไม้
ชนิดหนึ่งเรียกว่าต้นเสียว ชาวบ้านจึงเอาชื่อทั้งสองมารวมกัน คือ “บ้านท่าเสียว” ท่าน้ำมีต้นเสียวขึ้นปกคลุม บ้านท่าเสียวตั้งอยู่ติดกับลำห้วยหลวงและมีท่าน้ำ ตรงบริเวณท่าน้ำและเส้นทางเข้าหมู่บ้าน บ้านมีต้นไม้ชนิดหนึ่งขึ้นเต็มไปหมด ต้นไม้ชนิดนี้ชาวบ้านเรียกว่า
ต้นเสียว ด้วยเหตุนี้ชาวบ้านสมัยก่อนจึงยึดเอาท่าน้ำและต้นเสียว มารวมกัน จึงตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านท่าเสียว ตั้งแต่บัดนั้นเป็นต้นมา
ชาวบ้านท่าเสียว ผู้ก่อตั้งได้อพยพมาจากเมืองอุบลราชธานีและมุกดาหาร โดยการนำของ ๑.หลวงฉิมมา ไม่ปรากฏนามสกุล
๒. นายหล้า ไม่ปรากฏนามสกุล ๓.นายคง ไม่ปรากฏนามสกุล ๔. นายจ้ำ ไม่ปรากฏนามสกุล ต่อมาบ้านท่าเสียวมีประชากรเพิ่ม
มากขึ้น จำนวนครอบครัวเพิ่มมากขึ้น ทางราชการจึงแยกออกเป็นสองหมู่บ้าน คือ บ้านท่าเสียว หมู่ที่ ๗ และบ้านท่าเสียว หมู่ที่ ๙
ในปัจจุบัน

บ้านโคกสว่าง
เมื่อครั้งก่อนบ้านโคกสว่าง มีอยู่ ๘ หลังคาเรือน คนกลุ่มนี้ อพยพมาจากบ้านสร้างคอม มาหาที่ทำกินแต่ก่อนมีแต่โคกแต่ป่า จึงช่วยกันถากถางที่ทำกินแบ่งปันกันและช่วยกันทำมาหากิน บ้านโคกสว่างแต่ก่อนเป็นเขตปกครองของบ้านสร้างคอม ผู้คนที่อาศัยอยู่แต่เดิม ใครจับจองอยู่ตรงไหน ก็ทำที่ป่าให้เป็นที่ของตนเอง คนจึงอพยพออกมาหาที่ทำกินเรื่อย ๆ บ้านโคกสว่าง เรียกชื่อหมู่บ้าน ตามเล่ากันว่า มีบ่อน้ำแห่งหนึ่ง ชื่อว่า บ่อน้ำสร้างคำ เล่ากันว่าไม่มีใครสร้างขึ้นมา ผู้คนที่ถากถางป่าให้สะอาดขึ้นก็พบบ่อน้ำสร้างคำนี้เลยจึงเรียกกันมาติดปากจนทุกวันนี้ สมัยก่อนบ้านโคกสว่างที่ชื่อว่าบ้านโคกสว่าง เพราะมีแต่โคก และป่า ผู้คนที่อพยพมาอยู่จึงช่วยกันทำป่าบริเวณนี้ให้สะอาดขึ้น จึงตั้งว่า “บ้านโคกสว่าง” เล่ากันว่า ผู้คนกลุ่มแรกที่มาตั้งบ้านโคกสว่าง มีอยู่ด้วยกันประมาณ ๘ คน ๑.พ่อตาทิศใย
๒.พ่อตู้จันดี ๓.พ่อตานวล ๔.พ่อตาต้อย ๕.ตากะแต ๖. พ่อตาเหล็ก ๗.พ่อตาหน่อย ๘. หมอลำคำ จึงมีชื่อเรียกว่า
บ้านโคกสว่างจนถึงปัจจุบัน

บ้านสร้างคอม

เดิมแยกมาจาก บ้านสร้างคอม หมู่ที่ ๑ ตำบลสร้างคอม เมื่อวันที่ ๓๐ เมษายน ๒๕๒๔ โดยมี นายแสวง โพธิ์พรม
ดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านคนแรก และเกษียณอายุเมื่อวันที่ ๓๐ กันยายน ๒๕๓๕

บ้านทุ่งโพธิ์
เมื่อก่อนปี พ.ศ. ๒๕๒๕ บ้านทุ่งโพธิ์แยกออกจากบ้านสร้างคอม หมู่ที่ 2 ตำบลสร้างคอม มี นายสมร ลำเนาว์ ดำรงตำแหน่งผู้ใหญ่บ้านคนแรก ที่ตั้งของบ้านทุ่งโพธิ์ แต่ก่อนเดิมเป็นทุ่งนามีต้นโพธิ์ใหญ่เป็นสัญลักษณ์ สมัยก่อนเมื่อแรกมีชาวบ้านสร้างคอม ม.๑ และ ม. ๒ ย้ายออกมาปลูกบ้านอยู่กับที่นาของตนเอง เพื่อเกิดความสะดวกในการทำนา ต้นโพธิ์ เป็นต้นไม้ชนิดหนึ่งที่มีลำต้น
ขนาดใหญ่ สมัยก่อนชาวบ้านมีอาชีพ ต้มเกลือที่บ่อใต้ ชาวบ้านจะมีประเพณี บวงสรวงเจ้าปู่บ่อใต้ ที่ชาวบ้านได้เชื่อถือเคารพสักการะ
มาแต่ไหนแต่ไร อาชีพส่วนใหญ่ทำนา และจับปลาน้ำจืด เนื่องจากบ้านทุ่งโพธิ์ ทางทิศตะวันออก จดหนองน้ำห้วยบ่อ ทิศใต้จดลำน้ำ
ห้วยบ่อ มีปลาซุกชุม บุคคลที่ก่อตั้งบ้านทุ่งโพธิ์ นายปัน สร้างท้าว ย้ายมาจาก บ้านสร้างคอม หมู่ที่ ๑ ตำบลสร้างคอม ผู้ใหญ่บ้าน นายสมพงษ์ โสภารักษ์ และดำรงตำแหน่งกำนันตำบลสร้างคอม ปัจจุบัน

บ้านไทยสวรรค์
เดิมบ้านโพนฆ้องตั้งมาประมาณ ๒๐๐ ปี ในปี พ.ศ. ๒๕๒๒ นายวันดี โพนธาตุ เป็นผู้ใหญ่บ้านเห็นว่าบ้านโพนฆ้อง สมควรจะแบ่งออกเป็นสองหมู่บ้าน จึงได้เชิญคณะกรรมการหมู่บ้านมาประชุมปรึกษาหารือกันเพื่อหาแนวทางแบ่งแยกเป็นหมู่บ้านถึงสามครั้ง จึงมีมติเป็นเอกฉันท์ให้แบ่งหมู่บ้านโพนฆ้อง ออกเป็นสองหมู่บ้าน ขณะนั้นมี นายบัวจันทร์ คำมันตรี เป็นผู้ทรงคุณวุฒิ คณะกรรมการหมู่บ้านจึงได้มอบหมายหน้าที่ให้ นายบัวจันทร์ คำมันตรี ทำหนังสือขอแบ่งหมู่บ้านถึงกรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย ปี พ.ศ. 2524 กระทรวงมหาดไทย ได้มีคำสั่งประกาศบ้านโพนฆ้องออกเป็นสองหมู่บ้าน และทางกิ่งอำเภอสร้างคอมได้กำหนดวันเลือกตั้งผู้ใหญ่บ้าน
วันที่ ๙ กรกฎาคม ๒๕๒๔ มี นายวิจิตร พลสิงห์ ได้รับเลือกเป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรก ซึ่งอยู่ในเขตที่ดินบ้านไทยที่คนโบราณเรียก

เป็นประจำ จึงได้เรียกชื่อว่า “บ้านไทยสวรรค์”

ประวัติหมู่บ้านต่างๆในตำบลบ้านยวด อำเภอสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sun, 19 Dec 2010 00:19:00 +0700

ตำบลบ้านยวด

บ้านยวดแต่ก่อนเป็น หมู่ที่ ๘ ของตำบลสร้างคอม อำเภอเพ็ญ จังหวัดอุดรธานี บ้านยวดก่อนจะได้ตั้งชื่อของบ้านนั้น
คือมีหนองน้ำอันหนึ่งขื่อว่า " กุดยวด" ที่เป็นอันศักดิ์สิทธิ์ ในสมัยนั้นมีสิมอยู่กลางหนองน้ำ จึงได้ตั้งชื่อของหมู่บ้านว่า "บ้านยวด " สมัยนั้นเขาเรียกผู้ใหญ่บ้านกันว่า " ตาแสง" กำนันเรียกกันว่า " ขุนหมื่น" สมัยนั้นมีขุนหมื่นประสิทธิ์ เป็นผู้ใหญ่บ้าน
ในสมัยต่อมา
นายคำใส เหล่าที กับ นายคำพัน โพนพุฒ จึงเห็นสมควร ขอแยกตำบลออกจากตำบลสร้างคอม มาตั้งบ้านยวดเป็นตำบล
ขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๕๑๑ สมัยนั้นผู้เป็นกำนันในตำบลบ้านยวด คือ นายจันมี รัตนะมงคล เป็นกำนันคนแรก ต่อมานายคำพัน โพนพุฒ เห็นสมควรว่าจะขอแยกหมู่บ้านออกเป็น ๒ หมู่ จึงได้แยกออกจากกันเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๓

บ้านนามงคล
บ้านนามงคล ตั้งขั้นเมื่อ พ.ศ.๒๔๔๗ ลักษณะของหมู่บ้านแต่ก่อนจะเป็นลักษณะป่าดงดิบ ทางทิศเหนือเป็นพื้นที่ลุ่มซึ่งชาวบ้านจะทำนา ทางทิศตะวันออก ทิศใต้ ทิศตะวันตก จะเป็นป่าไม้ และมีสัตว์ป่าจำพวก กวาง เก้ง และละมั่ง โดยเฉพาะละมั่งมีจำนวนมากชาวบ้านจึงตั้งชื่อบ้านว่า “ บ้านนามั่ง “ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๐ ได้แยกหมู่บ้านออกเป็น ๒ หมู่บ้านคือหมู่ที่ ๓ เป็น “ บ้านนามงคล ” และหมู่ที่ ๔ เป็น “ บ้านนามั่ง"

บ้านนามั่ง
บ้านนามั่งจัดตั้งขึ้นเมื่อ ปี ๒๔๔๔ ซึ่งมีราษฎรได้อพยพจากบ้านเหล่าซึ่งนำทีมโดย พ่อตู้กอก เป็นผู้นำชาวบ้านประมาณ
๑๐ ครัวเรือน ซึ่งสถานที่ตั้งของหมู่บ้านแต่ก่อนเป็นป่าทึบ และมีสัตว์ป่าเป็นจำนวนมากอาศัยอยู่ โดยส่วนมากจะเป็นพวกละมั่ง
ลงมาหากินตามทุ่งนาของ ชาวบ้าน และอาศัยกินน้ำในลำห้วยคำซึ่งเป็นลำน้ำที่ชาวบ้านได้อาศัย ดื่มกิน สร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้าน ซึ่งละมั่งจะลงมาหากินเป็นหมู่ ๆ ละประมาณ ๓๐ - ๔๐ ตัว เป็นสัตว์สี่เท้า แต่ตัวจะเล็กเหมือนวัว ดังนั้นชาวบ้านจึงได้ตั้งชื่อของหมู่บ้านตามชื่อของ “ ละมั่ง “ จากแต่เดิมชาวบ้านได้อาศัยทำนาตามลำห้วยเพราะอาศัยน้ำจากกลำห้วยคำ เป็นที่ทำนา ทำสวน ดังนั้น
บ้านนามั่ง จึงเป็นชื่อเดิมที่ผู้เฒ่าผู้แก่ได้ตั้งไว้

บ้านชาด
บ้านชาดตั้งหมู่บ้านเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๒๔ ประมาณ ๑๒๒ ปีผ่านมาแล้ว เมื่อก่อนชื่อบ้านเขียนเป็นตัวคล้ายคำว่าชาติไทย
( บ้านชาติ ) แต่เมื่อปีประมาณพ.ศ.๒๕๐๘ - ๒๕๐๙ จึงเปลี่ยนชาติเพื่อให้สะกดถูกต้องตามภาษาไทย ก่อนจะมาเป็นหมู่บ้านชาด
มีประวัติเล่าว่าเมื่อก่อนตั้งหมู่บ้านอยู่ที่บ้านเลื่อมและย้ายมาอยู่บ้านเก่าดง และมาอยู่บ้านเหนือ อยู่ที่หมู่บ้านดังกล่าวมีผู้คนล้มตาย
ด้วยโรคห่าจำนวนมากจึงอพยพมาเรื่อยๆ จนมาอยู่จุดกึ่งกลางและเปลี่ยนชื่อว่าเป็นหมู่บ้านชาติ ซึ่งแปลว่า ชาติสยาม เพื่อให้ชนะโรคภัยต่าง ๆ และอยู่มาจนเท่าทุกวันนี้ บ้านชาดมีภูมิประเทศคล้ายกับจังหวัดหนองคายเพราะมีห้วยบ้านอยู่ทางทิศเหนือติดกับหมู่บ้าน
มีถนนเส้นหลักอยู่ ๒ เส้น และมีซอยตัดขวางคล้ายจังหวัดหนองคาย

ที่มา สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดอุดรธาีนี

ประวัติหมู่บ้านต่างๆในตำบลหินโงม อำเภอสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sun, 19 Dec 2010 00:12:00 +0700

บ้านหินโงม บริเวณบ้านหินโงม เมื่อครั้งก่อนเป็นป่า และโขดหิน อันเป็นหินพะลานเป็นลักษณะโบราณ ในทิศตะวันออก อยู่ที่กลาง
หนองเดิ่น ซึ่งติดกับหนองหญ้าวัง หินเป็น หินงุม ก้อนใหญ่มาก มีแหล่งน้ำหลายหนองติดต่อกันมีปลาชุมมากในตอนนั้น พร้อมทั้งลำห้วยเสียวอีกด้วยในรอบ ๆ ขอบหนอง มีกอไผ่กระชะเต็มไปหมดมากมาย ในฤดูฝนจะมีหน่อไม้ไผ่ขึ้นเต็มไปหมด ทำมาหากินสะดวก ก่อนจะมาตั้งบ้าน โดยมีนายบุตรตะวงษ์ มาลินี ได้อพยพเอาวัว ควาย หนีห่ามากับพวก มาจากบ้านยวด จำนวน ๘ ครัวเรือน
เพราะว่าตอนนั้นวัว ควาย ตายห่ากันจำนวนมาก
ได้อพยพมาในปี พ.ศ. ๒๔๔๙ มาถางป่าทำคอกวัว ควาย หนีห่ากัน ต่อมาได้มีเพื่อนบ้านมาจากบ้านยวดมาเห็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์ดี ทำมาหากินง่าย และสะดวก ก็เลยอพยพมาตั้งหลักอยู่ประมาณ ๒๖ ครัวเรือน
มาทำมาหากินกัน ต่อมา เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๕๓ ก็เลยขอจัดตั้งหมู่บ้านขึ้น ตั้งชื่อหมู่บ้านว่า “ บ้านหินงุม “ ส่วนทางราชการได้ออกมา
ตรวจสอบดู และมาแต่งตั้งหมู่บ้านในปีนั้นได้เห็นว่าไม่เป็นศิริมงคล ต่อบ้านเมือง ก็เลยเปลี่ยนชื่อบ้านให้ใหม่ มีชื่อว่า “ บ้านหินโงม “ ในปัจจุบันนี้ ในการสร้างบ้านแปลงเมือง ให้เจริญรุ่งเรือง โดยมีผู้ใหญ่บ้านตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๔๕๓ มาจนถึงปัจจุบัน ในสมัยก่อนนั้น
บ้านหินโงมยังขึ้นกับตำบลสร้างคอมอยู่ และต่อมาปี พ.ศ. ๒๕๑๐ ได้แยกจากตำบลสร้างคอม มาขึ้นตำบลบ้านยวด และต่อมาในปี พ.ศ. ๒๕๓๑ ได้แยกมาเป็นตำบลบ้านหินโงม ซึ่งมีนายกรม สิมดี เป็นกำนันปัจจุบัน

บ้านน้ำเที่ยง
ชื่อบ้านน้ำเที่ยง ตั้งตามวังน้ำมีลำห้วยวังน้ำเที่ยงเป็นนามตั้งชื่อบ้านมีห้วยดูน และเป็นหนองน้ำที่เป็นสนมลอยอยู่มีน้ำไหลตลอดปี มีศาลเจ้าปู่ดูนชื่อ “ ขุนศรีรัตนาค “ และได้มีการจัดตั้งวัดขึ้นเมื่อ พ.ศ. ๒๔๕๘ ได้บูรณะมาจนถึงทุกวันนี้

บ้านสร้างแก้ว
เดิมชื่อ “ บ้านหนองผักแว่น " บ้านตลิ่งชันได้ย้ายโรงเรียนมาจากศาลาวัดบ้านตลิ่งชัน มาก่อตั้งอยู่พื้นที่โคกหนองผักแว่น โดยมีนายสัน บุญแสนแผ่น พร้อมกับนายอุทัย สร้างแก้ว เป็นครูในโรงเรียนเดียวกัน แล้วก็มีชาวบ้านได้อพยพตามโรงเรียนออกมา
ก่อตั้งหมู่บ้านขึ้นประมาณ ๕ ครอบครัว และได้ตั้งนามหมู่บ้านขึ้นใช้ชื่อว่า “ บ้านหนองผักแว่น “ ในผี พ.ศ. ๒๔๙๕ ซึ่งต่อมาได้มีประชาชนย้ายมาจากตลิ่งชัน และถิ่นอื่นมามาก เลยได้ตั้งผู้ใหญ่บ้านขึ้นชื่อว่า นายบุญมี พลแสงเป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรก และได้เปลี่ยนชื่อหมู่บ้านใหม่ โดยได้ใช้นามสกุลของ พ่ออุทัย สร้างแก้ว เป็นหมู่บ้าน “ สร้างแก้ว “ ขึ้นเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๑ อยู่ต่อมาผู้ใหญ่บ้านคนเดิมหมดวาระลงเลยได้ตั้งคนใหม่ขึ้นเป็นคนที่สองขึ้นชื่อว่า นายสวัสดิ์ คงทะนา เป็นผู้ใหญ่คนปัจจุบัน เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๓๔

บ้านตลิ่งชัน
บริเวณที่ตั้งบ้านตลิ่งชันเมื่อครั้งก่อน เป็นป่าดงดิบหนาทึบ มีสัตว์ป่ามากมาย และคาดว่าอาจเป็นที่ตั้งบ้านของคนยุคก่อน เพราะมีวัตถุโบราณเก่าให้เห็น เป็นต้นว่า อิฐ กระเบื้อง ไห และเคยมีโบสถ์ที่ศักดิ์สิทธิ์มาก่อนตามคำบอกเล่าบ้านตลิ่งชันมี ลำน้ำห้วยหลวง ลำห้วยกุด อยู่ทางทิศใต้ของหมู่บ้าน และยังมีบ่อเปือยขนาดใหญ่ อยู่ทางทิศเหนือของหมู่บ้าน ชื่อของหมู่บ้านมีความเป็นมาว่า มีนายพรานล่าสัตว์ชื่อว่า “ นายพรานกอง “ เป็นคนบ้านม่วงได้มาล่าสัตว์ และได้พักกินน้ำจะลงไปตักน้ำมาเพื่อดื่มกินแต่ไม่สามารถลงได้ จึงได้หาไม้มาทำเป็นบันไดเพื่อลงไปตักน้ำลำห้วยหลวง ต่อมานายพรานกองจึงได้ย้ายมาตั้งชุมชนขึ้นเพราะบริเวณเขตหมู่บ้านนี้มีความอุดมสมบูรณ์มาก เป็นต้นว่า ปลาชุกชุม สัตว์ป่าชุกชุม พืชพรรณธัญญาหารก็อุดมสมบูรณ์ จึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านว่า " บ้านตลิ่งชัน " จนถึงปัจจุบัน ในปัจจุบันบ้านตลิ่งชัน ยังคงมีป่าไม้หนาแน่นอยู่ในเขตอนุรักษ์หรือเรียกว่า“ ดงบ้าน “ เพราะมีไม้ขนาดใหญ่ เป็นต้นว่า
ไม้ยาง ไม้แคน ( ต้นตะเคียน ) ซึ่งมีต้นใหญ่มาก และยังมีศาลปู่ดงบ้าน ที่ชาวบ้านในละแวกใกล้เคียงให้ความเคารพ ศรัทธา และนับถือ อยู่ในเขตป่าดงบ้านอีกด้วย

บ้านดงศรีชมชื่น
บริเวณบ้านดงศรีชมชื่น เมื่อครั้งก่อนเคยเป็นป่าดงดิบมาก่อน ทางทิศใต้ของหมู่บ้านมีลำห้วยทับโทนไหลไปบรรจบกับ
ห้วยผลากด ทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านมีห้วยปลากดไหลลงไปห้วยหลวง ห้วยปลากดสมัยก่อนตามคำบอกเล่าของคนแก่ว่า
ห้วยนี้จะมีปลากดมากกว่าทุกปลา จึงได้ชื่อว่าห้วยปลากด ตราบเท่าทุกวันนี้ สมัยก่อนเมื่อแรกตั้งหมู่บ้านดงศรีชมชื่น มีชื่อว่าบ้านดงคำบอนตามชื่อของห้วยคำบอน ห้วยคำบอนนี้อยู่ทางทิศเหนือของหมู่บ้านแต่ผู้คนเจ็บป่วยตายวันละ ๒ คน เพราะโรคไข้ป่า( มาลาเรีย ) เลยมาตั้งชื่อหมู่บ้านใหม่ ใน พ.ศ. ๒๕๑๓ พ่อตู้จารย์พิมพ์ พหินธุนิบาต เป็นผู้ตังชื่อบ้าน " ศรีชมชื่น "
คนกลุ่มแรกที่มาตั้งหมู่บ้าน คือ นายบุญมา ยวดทอง , นายเคน ศรีสร้างคอม ,นายสีทา พินธุนิบาต มาจากบ้านหินโงม นายเต็ม ศรีสุพัฒน์ มาจากขอนแก่น นายคำ เหล่าสะพาน , นางเดือน คำพีระ มาจากมหาสารคาม มีผู้ใหญ่บ้านคนแรกชื่อ นายมัย แก้วแสนชัย เป็นผู้ใหญ่บ้านได้ ๓ วัน ก็เสียชีวิต เป็นผู้นำสร้างบ้านแปลงเมืองให้เจริญรุ่งเรืองมาจนถึงปัจจุบันนี้

บ้านศิลาทอง
แต่ก่อนเป็นบ้านหินโงม ต่อมาปี พ.ศ. ๒๕๓๕ ได้แยกหมู่บ้าน ชาวบ้านได้ตั้งชื่อบ้านว่า “ บ้านศิลาทอง “ เพราะว่ามี
หินใหญ่ อยู่ที่ตะวันตกของหมู่บ้าน ชาวบ้านก็เลยตั้งชื่อบ้านว่า บ้านศิลาทอง ตำบลหินโงม อำเภอสร้างคอม จังหวัดอุดรธานี
มีผู้ใหญ่บ้านคนแรก คือ นายโฮม พันธุ์ฆ้อง คนที่ ๒ คือ นายทองฤทธิ์ ครั่งยวด

ที่มา สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดอุดรธานี

ประวัติหมู่บ้านต่างๆในตำบลบ้านโคก อำเภอสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sun, 19 Dec 2010 00:07:00 +0700

ตำบลบ้านโคก

บ้านโคก
เดิมอยู่ร่วมกับบ้านโพธิ์ ม.๒ สาเหตุ เนื่องจากบ้านโพธิ์ตั้งอยู่ใกล้ที่ลุ่มน้ำท่วมถึงและการขยายบ้านเรือนลำบาก มีทุ่งนาล้อม รอบหมู่บ้านทำให้ภายในหมู่บ้านถนนเป็นตรมโคลน จากมูลสัตว์ จึงแยกออกจากหมู่บ้านมาตั้งบ้านเรือนที่โคก ซึ่งเป็นเนินสูง อุดมสมบูรณ์ไปด้วยป่าไม้ที่หนาแน่น มีฝูงสัตว์มากมายนานาชนิดผู้ตั้งหมู่บ้านไม่ทราบเพราะเนิ่นนานจึงได้ตั้งชื่อหมู่บ้านว่า บ้านโคก
เพราะเป็นโคก
เต็มไปด้วยป่าไม้ และสัตว์ ต่อมาได้ขยายตำบลจากตำบลสร้างคอม เป็นตำบลบ้านโคก จึงได้แยกหมู่บ้านออกเป็น ๒ หมู่
เพื่อสะดวก และอำนวยการปกครองประชาชนให้ทั่วถึง เป็นบ้านโคกหมู่ ๑ , ๗ มาตราบจนเท่าทุกวันนี้

บ้านโพธิ์
เดิมขุนศรีคำภาเป็นชาวเวียงประเทศลาวได้หนีภัยศึกหนีข้ามโขง มาพร้อมเมียกับลูกชาย ๒ คน คือ นายทอง หรือ
นายทองมา และน้องชาย นายสิงห์ หนีมาอาศัยอยู่ที่วัดสวนไผ่( ปัจจุบันคือวัดป่าพันลำ ) ประมาณ ๒๐ ครอบครัว อยู่ต่อมาก็มี
ชาวขอมหนีภัยสงครามมาโดยใช้วัวเทียมเกวียนเป็นพาหนะขนสัมภาระเดินทางมาด้วยกันทั้งหมดพันลำ พอมาถึงซึ่งเป็นที่วัดป่าพันลำ
ทุกวันนี้ เกวียนก็มาล่มหรือจมลงโคลนพร้อนกัน ชาวขอมจึงได้อธิฐานว่าถ้าเกวียนขึ้นโคลนและเดินทางต่อไปได้ จะสร้างวัดถวาย
พออธิฐานเสร็จน่าอัศจรรย์ล้อเกวียนที่ติดล่มก็ขึ้นได้จริงๆ ชาวขอมจึงพากันเอาพระที่ติดตัวมาถวายคนละองค์สององค์ จึงอพยพหนีต่อไป พอชาวขอมอพยพหนีไปได้ไม่นาน ชาวบ้านที่ตั้งอยู่ที่วัดสวนไผ่ก็ได้เกิดโรคห่า ( ปัจจุบันโรคอหิวาตกโรค ) ถ้าโรคนี้เกิดขึ้นกับหมู่บ้านใดจะต้องตายกันหมด เพราะสมัยนั้นยารักษาโรคไม่มี เมื่อเป็นอย่างนั้นแล้วชาวบ้านบางส่วนจึงได้อพยพหนีหาตั้งถิ่นฐานใหม่ จึงหนีมาตั้งบ้านใหม่ที่บริเวณต้นโพธิ์ใหญ่ (ต้นโพธิ์ใหญ่ในวัดเวฬุวัน) ซึ่งมีนายทองมาเป็นผู้ริเริ่มความคิดรวมพลังรวมใจกันสร้างบ้านขึ้นมาเป็นหมู่บ้านเล็ก ๆ อยู่ต่อมาชาวบ้านที่สวนไผ่ก็เกิดอัคคีภัยขึ้นจึงหนีมาอยู่ด้วยกัน หลังจากก่อตั้งบ้านได้ไม่นาน พ่อแม่ก็เสียชีวิตลงนายทองจึงบวชให้พ่อแม่ ส่วนน้องชายก็บวชตาม แต่ไปอยู่วัดป่าพันลำ พระอาจารย์ทองเป็นเกจิอาจารย์ที่ โด่งดังมากในเรื่องเวทย์มนต์คาถาเครื่องรางของขลังและได้มรณภาพที่วัดเวฬุวันบ้านโพธิ์ พระอัฐิได้บรรจุไว้ที่องค์พระประธานในโบสถ์วัดเวฬุวันบ้านโพธิ์ซึ่งมี นายทา อัปการัตน์ เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรกด้วย ปัจจุบันชาวบ้านนิยมเรียกหลวงปู่ทองว่า "ญาครูทอง "

บ้านดอนบาก
บ้านดอนบากใต้อพยพมาจากบ้านโคก บ้านโพธิ์ มีนายลา คิลาโน,นายแฮบ คิลาทาน กลับพวกมาทำสวนอยู่ริมฝั่งห้วยชื่อ ห้วยวังตูมปัจจุบัน อยู่มาเมื่อ ปี พ.ศ. ๒๔๗๒ ได้ย้ายขึ้นมาตั้งบ้านเรือนอยู่ที่ดอนซึ่งเป็นป่าดงดิบมีต้นไม้ชนิดหนึ่งขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก ต้นไม้ชนิดนี้ เรียกว่า ต้นกระบาก จึงเรียกชื่อหมู่บ้านดอนบากตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

บ้านดอนเดื่อ
บ้านดอนเดื่อ ตั้งเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๓ ราษฎรอพยพมาจากบ้านโพธิ์และบ้านโคกเหตุที่มาตั้งบ้านเพื่ออาศัยน้ำจากลำห้วยกุดมุ่น
/ วังเดื่อที่มีน้ำตลอดปี ต่อมาเรียกว่าห้วยบ้านเพราะตั้งอยู่ใกล้หมู่บ้าน ลำห้วยอยู่ทางทิศเหนือของหมู่บ้าน ห่างออกไปประมาณ ๒๐๐ เมตรสองฝั่งลำห้วยก็เป็นที่ลุ่มเหมาะแก่การทำนาปลูกข้าว ชื่อหมู่บ้านเรียกตามที่ตั้งของหมู่บ้าน แต่ก่อนมีต้นมะเดื่อขึ้นอยู่เป็นจำนวนมาก และรวมกันอยู่เป็นจุดเด่น ภาษาอีสานเรียกว่าดอน เลยตั้งชื่อว่าดอนเดื่อ ลำห้วยก็มีต้นมะเดื่อขนาดใหญ่ขึ้นอยู่จึงเรียกว่า “ วังเดื่อ “
วัดอุทุมพรบ้านดอนเดื่อ ภาษาบาลีหมายถึงต้นมะเดื่อ บ้านดอนเดื่อแบ่งการปกครองออกเป็น ๒ หมู่ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๐ เป็น
บ้านดอนเดื่อหมู่ ๔ และบ้านโพธิ์ชัย หมู่ ๙

บ้านนาน้ำชุ่ม
บ้านนาน้ำชุ่ม เดิมเป็นบ้านโพนบกเพราะมีต้นบกจำนวน ๖ ต้น ที่หน้าหมู่บ้าน มีนายท้าว อุปจันโท , นายทองสูง วิชัยวาษ , นายบุญ ภูคู่โคตร เป็นผู้มาจัดตั้งเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๐ ขึ้นต่อบ้านโคก หมู่ที่ ๑๐ ต.สร้างคอม อ.เพ็ญ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๗ ได้จัดตั้งเป็นหมู่บ้านขึ้น เป็นบ้านนาน้ำชุ่ม หมู่ที่ ๑๓ ต.สร้างคอม อ.เพ็ญ มีนายสมเศรา อุปจันโท เป็นผู้ใหญ่บ้าน เพราะมีหนองฮวงสุ่มอยู่ข้างหมู่บ้าน จึงได้ใช้ชื่อเป็นบ้านนาน้ำชุ่ม จนถึงปัจจุบัน

บ้านโนนสังวาลย์
เมื่อ ปี พ.ศ.๒๕๑๑ ได้มีนกลุ่มหนึ่งเข้ามาตั้งถิ่นฐานทำกินอยู่ที่แห่งนี้ โดยมีนายสังวาลย์ และครอบครัวเป็นผู้นำของคน
กลุ่มนี้และได้ตั้งชื่อว่า " บ้านเหล่าม้น" ซึ่งสมัยนั้นที่แห่งนี้เป็นป่าทึบมาก ( ป่าดงดิบ ) จึงได้ตั้งชื่อบ้านตามป่า นายสังวาลย์ และ
ครอบครัว ได้อพยพมาจาก อำเภอพนมไพร จังหวัดร้อยเอ็ด ต่อมาก็ได้มีคนที่อยู่ใกล้เคียงเข้ามาด้วย เพราะมีที่ดินที่นาอยู่ในบริเวณนี้ซึ่งมีมาจากที่ต่าง ๆ เช่น บ้านสร้างคอม บ้านโพนฆ้อง บ้านดอนบาก และที่อื่น ๆ อีกหลายแห่งเข้ามาอยู่ทำความเจริญรุ่งเรืองมาตลอด จนกระทั่งนายสังวาลย์ได้สิ้นอายุขัย เมื่อปี พ.ศ.๒๕๒๕ ชาวบ้านและผู้นำหมู่บ้านคนต่อมาได้ลงความเห็นกันว่าเพื่อเห็นเกียรติแก่
ผู้นำคนเก่าซึ่งเป็นคนริเริ่มก่อตั้งหมู่บ้านจึงได้เอาชื่อของท่านมาตั้งเป็นชื่อของบ้าน คือ “ บ้านโนนสังวาลย์” มาจนถึงปัจจุบัน

บ้านโพธิ์ชัย
บ้านโพธิ์ชัยเดิมคือบ้านดอนเดื่อ หมู่บ้านได้ขยายมากขึ้น จึงได้แบ่งเขตการปกครองออกเป็น ๒ หมู่ คือ หมู่ที่ ๔ คือ บ้านดอนเดื่อ หมู่ที่ ๙ ( บ้านโพธิ์ชัย ) โพธิ์ชัย เป็นชื่อวัดมีมาตั้งแต่นานแล้ว เมื่อมีการแบ่งเขตการปกครอง วัดโพธิ์ชัยอยู่ในเขตการปกครองนี้ จึงได้ตั้งชื่อบ้านตามวัดว่า “ บ้านโพธิ์ชัย “ เมื่อ พ.ศ. ๒๕๓๐

บ้านหนองไผ่
บริเวณบ้านหนองไผ่เมื่อครั้งก่อนเคยเป็นป่าดงดิบมาก่อนซึ่งเป็นเอกลักษณ์ประจำ หมู่บ้าน ได้แก่ “ หนองไผ่ “ ที่เป็นสาธารณะประจำของหมู่บ้านหนองไผ่มีต้นไม้ไผ่เกิดขึ้นโดยธรรมชาติล้อมลอบตามหนองและมีผู้คนได้สัญจรไปมาได้พักผ่อนชำระน้ำ
ที่สดใสตามธรรมชาติอย่างร่มเย็น เมื่อตกถึงฤดูฝนก็มีผู้คนชาวบ้านใกล้เคียงออกหาอาหารจะต้องมาเก็บหน่อไม้ไปกินโดยธรรมชาติ
แต่ปัจจุบันนี้ได้ทำโครงการขุดสระกว้าง ๒ ไร่ ยาว ๒ ไร่ ลึก ๓ เมตร เป็นสระทำการเกษตรของหมู่บ้านหนองไผ่ไปแล้วและเป็นที่อาศัยของชาวบ้านต่อไป จึงได้นำมาทำประวัติความเป็นมาของหมู่บ้านหนองไผ่ ดังนี้ ได้มีนายกอง นาระกุล , นายทุย เสนา , นายสมพงษ์ ศรีสงคราม เป็นผู้นำในการสร้างบ้านแปลงเมือง เจริญรุ่งเรืองมาถึงปัจจุบันนี้ ซึ่งบุคคลดังกล่าวได้อพยพมาคนละทิศทาง นายกอง นาระกุล มาจากบ้านหนองอั้ว อ.โพนพิสัย จ.หนองคาย ได้มาเป็นผู้ใหญ่บ้านหนองไผ่คนแรก

ที่มา สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดอุดรธานี

ประวัติหมู่บ้านต่างๆในตำบลเชียงดา อำเภอสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sat, 18 Dec 2010 23:52:00 +0700

ตำบลเชียงดา
บ้านเชียงดา หมู่บ้านนี้ตั้งขึ้นประมาณ ๑๐๐ ปีเศษ ซึ่งแยกจากบ้านโคกน้อย โดยมี นายเชียง เป็นหัวหน้าหมู่บ้าน ชาวบ้านจัดตั้งชื่อ
หมู่บ้านว่า “ บ้านเชียงด่า “ ต่อมานายเชียงตายไป นายพะลาด เป็นหัวหน้าหมู่บ้านแทน จึงได้เปลี่ยนชื่อบ้านเป็น “ บ้านเชียงดา "
จนถึงปัจจุบัน หมู่บ้านเชียงดาได้ตั้งเป็นหมู่บ้าน อพป. เมื่อ เดือนตุลาคม พ.ศ. ๒๕๒๓ โดยประกาศกระทรวงมหาดไทย

บ้านแมด
คำว่าแมดเป็นชื่อของต้นไม้ใหญ่ชนิดหนึ่งเป็นไม้ตระกูลเดียวกับต้นยางที่เรารู้จักในปัจจุบัน ผู้เฒ่าผู้แก่เล่าว่า ที่บริเวณริม
ฝั่งน้ำห้วยหลวงด้านทิศตะวันออกของวัดบ้านท่าแสนสุข( วัดโพธิ์ศรีสว่าง) ในปัจจุบันมีต้นไม้ใหญ่ชนิดหนึ่งชื่อว่าต้นแมดตั้งตะหง่านเป็น
จุดเด่นใครอยู่ที่ใดก็มองมาก็เห็นต้นแมดเป็นทางกลับบ้านได้ถูกต้อง ต่อมาต้นไม้ได้โค่นล้มลง สมัยคุณแม่ผู้สืบค้นยังเด็กท่านเล่าว่า
เคยเห็นขอนไม้ต้นแมดขังมีร่องรอยอยู่ ปัจจุบันไม่มีแล้ว ชาวบ้านในยุคนั้นจึงเรียกขานนามของหมู่บ้านที่พากันมาตั้งขึ้นว่า" บ้านแมด"
บริเวณที่หมู่บ้านแมดนี้เป็นชัยภูมิที่เหมาะสมกับการตั้งบ้านเรือนเป้นอย่างมาก กล่าวคือมีที่ตังอยู่ริมฝั่งแม่น้ำ มีปลาน้ำจืดมากมายหลายชนิดทั้งที่มาจากแม่น้ำโขงและที่มีอยู่ในหนองน้ำในถิ่นที่มีความอุดมสมบูรณ์เป็นอย่างมาก คุณพ่อผู้สืบค้นเคยเล่าว่าถ้าอยากกินปลาให้
ตั้งหม้อใส่เตาไฟไว้แล้วนั่งเรือพายออกไปสัก ๒๐๐ เมตร แล้วก็พายกลับมาปลามันจะกระโดดขึ้นและตกลงมาบนเรือสามารถนำมา
ทำอาหารกินอิ่มได้อย่างสบาย ไม่ต้องใช้เครื่องมืออะไรจับเลย ในฤดูน้ำหลากก็ไม่ถูกน้ำท่วม มีที่ราบดินทรายเหมาะแก่การทำนา
ทำสวน
ดังนั้นทำให้ผู้คนที่อาศัยอยู่ในบ้านสร้างคอมย้ายถิ่นฐานจากบ้านเดิม มาจับจองที่ทำกิน โดยการนำของขุนชนะนิกร
(นามสกุลหล้าคอม) กำนันตำบลสร้างคอมชักชวนญาติพี่น้องย้ายมาอยู่อาศัย ในสมัยแรกมีด้วยกัน ๕ ครอบครัว คือ ครบครัวของขุนชนะนิกร ( นามสกุลหล้าคอม ) ครบครัวของพ่อตู้ตุ้ม ( นามสกุลศรีสร้างคอม ) ครบครัวของตู้นารี ( นามสกุลหลงญาติ) ครบครัวของตู้คำหล้า ( นามสกุลบุญญะรัง ) ครบครัวของพ่อตู้ที่ ( นามสกุลโพนธาตุ ) พากันมาตั้งหมู่บ้านขึ้นชื่อว่าบ้านแมดเป็นหมู่บ้านหมู่ที่ ๒ ของตำบลสร้างคอม ต่อมา เมื่อตั้งตำบลเชียงดาบ้านแมดจึงถูกให้มาขึ้นกับตำบลเชียงดาเป็นหมู่บ้านที่ ๒ ของตำบลเช่นกันโดยจับจองเอาที่ดินริมฝั่งน้ำห้วยหลวงตั้งบ้านเรือน ( ทิศตะวันออกวัดท่าแสนสุข ปรือ ที่เรียกกันว่า คุ้มบ้านเหล่า )
ในสมัยนายอ้วน หลงญาติเป็นผู้ใหญ่บ้านได้ย้ายข้ามทุ่งนามาจับจองที่ดินที่เป็นหมู่บ้านแมดในปัจจุบันเป็นที่ก่อสร้างบ้านเรือนและจับจองที่ทำนาและมีผู้คนเพิ่มมากขึ้น ต่อมาได้มีชาวต่างถิ่นได้ย้ายเข้ามาจากอุดรธานีบ้างจากจังหวัดนครราชสีมาบ้างเข้ามาจับจอง
ที่ดินทางด้านทิศตะวันออกเฉียงเหนือเป็นที่อาศัย กลุ่มนี้ไม่เน้นการทำนาแต่มุ่งประหอบอาชีพจับปลาน้ำจืด เพื่อแปรรูปเป็นปลาร้า
ส่งไปขายในจังหวัดอุดรธานี เมืองเลย หรือเมืองขอนแก่น จึงเกิดเป็นชุมชนย่อยขึ้นมาเรียกว่าคุ้มบ้านท่า ชาวบ้านกลุ่มนี้มีนายสมบูรณ์ แก้วศรีสุขเป็นผู้นำ มีครอบครัวอื่นดังนี้ ครอบครัวของนายสมบูรณ์ แก้วศรีสุข(พ่อของยายพิณ) ครอบครัวนายก่ำ (พ่อยายล้อมยายเลี้ยง) ครอบครัวนายขาว มุ่งโนนบ่อ(พ่อยายยวก ) ครอบครัวนายอิ่ม พินิจการ ( พ่อตานง ) ครอบครัวยายแป้น คำเพิ่มพูน
นอกจากห้าครอบครัวนี้แล้วยังมีญาติพี่น้องอพยพเพิ่มมาภายหลังอีกต่อมาย้ายกลับไปภูมิลำเนาเดิมก็มี ในคราวตำบลสร้างคอมถูกตั้งให้เป็นกิ่งอำเภอได้มีการขยายหมู่บ้านเพิ่มขึ้นบ้านแมดจึงได้แยกคุ้มบ้านท่ากับคุ้มบ้านเหล่าเป็นหมู่บ้านใหม่เรียกว่า บ้านท่าแสนสุข
มีนายสอน อาชีวะ เป็นผู้ใหญ่บ้าน เมื่อมีชาวบ้านเพิ่มมากขึ้นชาวบ้านได้ขยายไปจับจองที่ดินสำหรับทำนากันทางทิศตะวันตกของ
หมู่บ้านเป็นที่ทำนาทำสวน ในฤดูทำนา ( ช่วงเดือน พฤษภาคม – พฤศจิกายน ) ชาวบ้านก็จะย้ายครอบครัวของตนไปอยู่ที่เถียงนา
ของตนที่สร้างขึ้นแบบกึ่งถาวร มุงหญ้าปูด้วยฟากไม้ไผ่ฝาทำด้วยฝาขัดแตะใบตองเมื่อเสร็จจากการทำนา (ช่วงเดือนธันวาคม – เมษายน ) ชาวบ้านก็จะย้ายครอบครัวเข้ามาอยู่รวมกันในหมู่บ้านจะอยู่แยกกันไม่ได้เพราะสมัยนั้นมีโจรผู้ร้ายชุกชุมเป็นเช่นนี้ติดต่อกันมาเป็นทุกปี เมื่อผู้คนเพิ่มมากขึ้นจะขยายบ้านเรือนก็ลำบากเนื่องจากเจ้าของที่ไม่ยอมแบ่งปันหรือจำหน่ายให้จึงย้ายบ้านไปอยู่ที่นาของตนเมื่อมีผู้คนย้ายมามากขึ้นจึงรวมกันแยกหมู่บ้านขึ้นมาอีกเป็นหมู่บ้านใหม่เรียกว่าบ้านบึงสำราญ ( แต่ก่อนเรียกว่าบ้านน้อย ) มีผู้ใหญ่บ้านคนใหม่ชื่อ นายหม่าน ทองละไมล์

บ้านบึงสำราญ
เดิมเป็นประชากรของบ้านแมดและได้ย้ายออกมาอาศัยอยู่ตามที่นาของตนเองโดยมี นายแซ่ม บุญญรัง เป็นหัวหน้าเพื่อน
พร้อมด้วยญาติพี่น้องในปี พ.ศ. ๒๕๑๙ และที่ตั้งหมู่บ้านติดกับบึงน้ำพาน ( อ่างเก็บน้ำพาน ) อันกว้างใหญ่เย็นฉ่ำและมีความอุดม
สมบูรณ์ทั้งพืชผลทางการเกษตรและอาหารทำให้ชาวบ้านมีความเบิกบานสำราญใจชาวบ้านก็เลยตั้งชื่อบ้านว่า “ บึงสำราญ “ และ
บ้านบึงสำราญได้ก่อตั้งหมู่บ้านมาเป็นระยะเวลา ๒๘ ปี

บ้านโนนสมบูรณ์
บริเวณบ้านโนนสมบูรณ์ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของบ้านเชียงดาได้ออกไปอยู่ตามที่นาตัวเองแต่ก่อนเป็นคนบ้านเชียงดา ได้มี
นายขวัญเป็นคนแรกที่ย้ายออกมาอยู่หลายปีก็มีคนที่มีที่นาอยู่ด้วยกัน มีตู้เต้ ตู้อ่อนตาชาวบ้านเชียงดา เรียกว่า “ คุ้มฝากทุ่ง “ แต่ก่อนตั้งอยู่ที่ริมทุ่ง ในราวปี ๒๕๐๑ มีนายกองมี โพนสิงห์ซึ่งมาเป็นเขยของนายนวล สูงสุมาน ได้ออกจากบ้านพ่อตาขึ้นมาตั้งอยู่ที่ริมทางแต่ก่อนเรียกว่าทาง “ กฐิน “ ขึ้นมาอยู่หลังเดียวอยู่มาหลายปีจึงมีเพื่อนบ้านตามขึ้นมาอยู่ด้วย ต่อมา เมื่อปี ๒๕๐๗ ได้แบ่งการปกครองเลยได้พากันตั้งชื่อบ้านว่า “ บ้านโนนสมบูรณ์ “ ตั้งอยู่ที่โนนและมีความอุดมสมบูรณ์ที่มีพื้นที่ติดกับน้ำพานด้วยปลาก็หากินง่ายเลยตั้งชื่อว่า “ บ้านโนนสมบูรณ์ “ โดยนายประสงค์ บำรุงบ้านทุ่ม เป็นผู้ใหญ่บ้านคนแรก หมู่ที่ ๑๘ ต.สร้างคอม อ.เพ็ญ ต่อมา ต.สร้างคอมได้แยกออกมาจาก อ.เพ็ญ ได้ตั้งเป็น กิ่งอำเภอ บ้านเชียงดา ได้เป็นตำบล บ้านโนนสมบูรณ์ ได้เปลี่ยนจาก หมู่ ๑๘ ต.สร้างคอม
มาเป็น หมู่ ๔ ต.เชียงดาจนทุกวันนี้

บ้านเหล่าม่วง
บริเวณบ้านเหล่าม่วง เมื่อครั้งก่อน เป็นป่า พื้นที่ดอน ( ชาวพื้นบ้านเรียกกันว่า เหล่า ) มีต้นมะม่วงป่าใหญ่ขึ้นอยู่ในบริเวณนี้หลายสิบต้น มีท้องนาอยู่รอบ ๆ พื้นที่
เมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๗ มีนายผายโฮมชัย พร้อมด้วยนายบุญมี คำสร้าง ,นายสังกา ฆ้องชมภู ,นายเบ้า สวนเกตุ,
นายฮุย อ่อนโก๊ก และนายสุข นายสอน สุงสุมาลย์ ได้อพยพครอบครัวออกมาจากบ้านเชียงดา มาสร้างบ้านเรือนอยู่กับที่นา
ในบริเวณที่เหล่าต้นมะม่วงใหญ่แห่งนี้ ต่อมาเมื่อปี พ.ศ. ๒๕๑๑ จึงได้ตั้งให้เป็นหมู่บ้านขึ้น และใช้ชื่อตามสภาพพื้นที่ ชื่อว่า
“ บ้านเหล่าม่วง” มาจนถึงทุกวันนี้

บ้านโคกคอย
บ้านโคกคอย แยกออกจากบ้านเหล่าม่วง หมู่ที่ ๕ ตำบลเชียงดา อำเภอสร้างคอม จึงหวัดอุดรธานี ได้ขอตั้งหมู่บ้านขึ้น
ในปี พ.ศ. ๒๕๒๑ ซึ่งนายพุด ขันเขต เป็นผู้ใหญ่บ้านโคกคอย นายบัวไหล โฮมชัย กับ นายอุดม สีเทา เป็นผู้ช่วย แต่เดิมชื่อ
“ บ้านโคกสูง “ เนื่องจากพื้นที่เป็นที่ดอน และเป็นป่า ต่อมาได้มีโครงการถนน ร.พ.ช. ตัดผ่าน ชาวบ้านจึงได้แยกตัวออกจากบ้านเหล่าม่วงและบ้านเชียงดาโดยมาสร้างบ้านติดกับถนน ร.พ.ช. และเปลี่ยนชื่อเป็น “ บ้านโคกคอย “ จนถึงปัจจุบัน

บ้านโคกสำราญ
บริเวณบ้านโคกสำราญตั้งอยู่บนสันเนินกลางป่าใหญ่ซึ่งรกรุงรัง คนสมัยนั้นเรียกว่าป่า “ โคก “ ส่วนทางทิศเหนือ และทิศใต้เป็นที่ลาดต่ำ คนสมัยนั้นเรียกที่ลาดต่ำว่า “ ก่อง “ จึงได้ก่อตั้งหมู่บ้านอย่างไม่เป็นทางการนี้ว่า “ บ้านโคกก่อง “ ตั้งมาได้ประมาณ ๑๓๐ ปี ผู้ก่อตั้งบ้านโคกก่องมีประวัติเชื่อถือได้ว่ามี ๑.นายจันดี ชาตินาม ๒. นายกระต่าย ๓. นายกล่ำ ๔. นายกองมี สมัยนั้นบ้านเชียงดา – โคกก่อง เป็นหมู่บ้านเดียวกันอยู่ในความปกครองของผู้ใหญ่บ้านคนเดียวกัน เพราะว่าประชากรไม่มากนักนับได้ไม่เกิน ๒๐ ครัวเรือน ทางการจึงกำหนดให้มีผู้ใหญ่บ้านโดยผ่านการเลือกตั้งบทบาทหน้าที่ของผู้ใหญ่บ้านจึงมีอำนาจปกครองได้ทั้ง ๒ หมู่บ้านผู้ใหญ่บ้าน คนแรกคือ นายช่วย ชาตินาม แต่ก่อนบ้านเชียงดา – โคกก่อง อยู่หมู่ที่ ๖ ต.สร้างคอม อ.เพ็ญ จ.อุดรธานี ต่อมาประชากรเพิ่ม
มากขึ้น ความเจริญก็เพิ่มขึ้น การติดต่อกับทางอำเภอเพ็ญสมัยนั้นก็ลำบากเพราะรถโดยสารไม่ค่อยมี ทางการจึงได้ยกฐานะจากตำบลสร้างคอม มาเป็น กิ่งอำเภอสร้างคอม จากบ้านเชียงดา เป็นตำบลเชียงดา
ในปี พ.ศ. ๒๕๑๒ จึงได้เปลี่ยนชื่อจากเดิม “ บ้านโคกก่อง ” เป็น “ บ้านโคกสำราญ “

บ้านท่าแสนสุข
บ้านท่าแสนสุขเดิมเป็นบ้านแมดซึ่งเป็นผู้คนที่อาศัยอยู่ในบ้านสร้างคอม ย้ายถิ่นฐานจากบ้านเดิม มาจับจองที่ทำกิน โดยการนำของขุนชนะนิกร ( นามสกุลหล้าคอม ) กำนันตำบลสร้างคอมชักชวนญาติพี่น้อง ย้ายมาอยู่อาศัย ในสมัยแรกมีด้วยกัน ๕
ครอบครัว คือ ครบครัวของขุนชนะนิกร ( นามสกุลหล้าคอม ),ครบครัวของพ่อตู้ตุ้ม ( นามสกุลศรีสร้างคอม ) ครบครัวของตู้นารี ( นามสกุลหลงญาติ ), ครบครัวของตู้คำหล้า ( นามสกุลบุญญะรัง ) ครบครัวของพ่อตู้ที่ ( นามสกุลโพนธาตุ ) ได้พากันมาตั้งหมู่บ้าน
ขึ้นโดยจับจองเอมที่ดินริมฝั่งน้ำห้วยหลวงตั้งบ้านเรือนแต่ก่อนเป็นป่าดอนมีวัตถุโบราณ เช่น โบสถ์ วิหาร เจดีย์ และอื่น ๆ อีกมาก ต่อมาได้มีชาวต่างถิ่นได้ย้ายเข้ามาจากอุดรธานีบ้าง จากจังหวัดนครราชศรีมาบ้าง เข้ามาจับจองที่ดินทางด้านทิศตะวันตกเฉียงเหนือ
เป็นที่อาศัย กลุ่มนี้ไม่เน้นการทำนา แต่มุ่งประกอบอาชีพ จับปลาน้ำจืด เพื่อแปรรูปเป็นปลาร้าส่งไปขายในจังหวัดอุดรธานี เมืองเลย หรือเมืองขอนแก่น จึงเกิดเป็นชุมชนย่อยขึ้นมาเรียกว่า คุ้มบ้านท่า ชาวบ้านกลุ่มนี้มี นายสมบูรณ์ แก้วศรีสุข เป็นผู้นำ มีครอบครัวอื่นดังนี้ ครบครัวของนายสมบูรณ์ แก้วศรีสุข ( พ่อของยายพิณ ) ครบครัวของนายก่ำ ( พ่อของยายล้อม ยายเลี้ยง ) ครบครัวของ
นายขาว มุ่งโนนบ่อ ( พ่อยายยวก ) ครบครัวของนายอิ่ม พินิจการ (พ่อตานงค์ ) ครบครัวของขายแป้น คำเพิ่มพูล คนกลุ่มนี้ นำเอาประเพณี บุญสารทไทย วันเพ็ญเดือน ๑๐ เป็นประจำของทุกปี บ้านแมด บ้านท่าแสนสุข ถือว่าเป็นเทศกาลประจำปี และมี
ศาลเจ้าแม่ย่านาง ซึ่งเป็นที่จุดศูนย์รวมที่พึ่งทางใจของทั้ง ๓ หมู่บ้าน ตั้งอยู่ตลาดทางท่าแสนสุข บ้านแมด ซึ่งมีต้นประดู่ อายุเป็น
๑๐๐ กว่าปี เป็นสัญลักษณ์
ที่มา สำนักงานวัฒนธรรมจังหวัดอุดรธานี

ส่งน้ำ สร้างรอยยิ้มผ่านโครงการท่อส่งน้ำเพื่อการเกษตร

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sat, 18 Dec 2010 21:40:00 +0700

อ.สร้างคอม จ.อุดรธานี - “คำว่า ‘สร้าง’ ภาษาอีสานแปลว่า บ่อน้ำ ‘คอม’ เป็นชื่อของต้นคอม คือเมื่อก่อนตอนที่ชุมชนยังเล็ก ยังเป็นหมู่บ้าน มีบ่อน้ำของชุมชนที่มีต้นคอมอยู่ใกล้ๆ ชาวบ้านจะใช้น้ำจากบ่อนี้ร่วมกัน” นางสาวมัคนา โพธิ์ศรีพรม เจ้าหน้าที่ฝ่ายเศรษฐกิจและรายได้ โครงการพัฒนาชุมชนเป็นพื้นที่แบบพึ่งตนเองและยั่งยืนในพื้นที่ อ.สร้างคอม จ.อุดรธานี มูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทย อธิบายที่มาของชื่อ “สร้างคอม”

จากที่มาของชื่อและสภาพภูมิประเทศที่มีแหล่งน้ำธรรมชาติอยู่ 3 แหล่ง คือ อ่างน้ำพาน ลำห้วยหลวง และอ่างน้ำวังช้าง รวมถึงคำขวัญประจำอำเภอที่ว่า “ลือเลื่องแหล่งปลาชุม” ต่างแสดงถึงความอุดมสมบูรณ์ของแหล่งน้ำ

แต่ทำไมเกษตรกรชาวสร้างคอมจำนวนมากจึงประสบกับปัญหาความแห้งแล้ง

เป็นเวลาหลายชั่วอายุคนที่เกษตรกรในอำเภอสร้างคอมแก้ปัญหาความแห้งแล้งด้วยการทำเกษตรตามฤดูกาลเฉกเช่นเกษตรกรชาวอีสานส่วนใหญ่ คือจะทำการเพาะปลูกปีละครั้ง หากว่าปีไหนฝนฟ้าไม่เป็นใจ ปีนั้นก็เป็นเวลาที่ยากลำบากของเกษตรกร

ในปี พ.ศ. 2540 มูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทยได้เข้าไปเริ่มดำเนินโครงการพัฒนาชุมชนเป็นพื้นที่แบบพึ่งตนเองและยั่งยืนในพื้นที่ อ.สร้างคอม และในปี พ.ศ. 2543 เจ้าหน้าที่ศุภนิมิตจากประเทศออสเตรเลียได้ไปเยี่ยมพื้นที่โครงการ

“เจ้าหน้าที่ชาวออสเตรเลียมาดูพื้นที่ เห็นสภาพพื้นที่ไร่นาไม่ได้ทำการเพาะปลูก ก็ถามว่าทำไมปล่อยให้พื้นที่รกร้างว่างเปล่า เจ้าหน้าที่ศุภนิมิตประเทศไทยบอกว่าไม่มีน้ำ เจ้าหน้าที่ออสเตรเลียก็บอกว่า ถ้าผู้ปกครองเด็กซึ่งเป็นเกษตรกรไม่สามารถทำการเกษตร ครอบครัวก็ขาดรายได้ แต่ถ้าเราช่วยให้เขาสามารถทำการเกษตรได้ เขาจะมีรายได้สามารถดูแลเด็กซึ่งเป็นลูกเขา” นายน้ำพี้ โพนพุฒ ปลัด อบต.นาสะอาด ท้าวความเหตุการณ์ในวันนั้นให้ฟัง

การจุดประกายของเจ้าหน้าที่ศุภนิมิตออสเตรเลียทำให้ อบต.นาสะอาดและโครงการฯ สร้างคอมปรึกษากันเพื่อหาหนทางพัฒนาแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรในตำบลนาสะอาด โดยเริ่มจากการสำรวจพื้นที่และพบว่าอ่างน้ำพานเป็นแหล่งน้ำธรรมชาติขนาดใหญ่มีพื้นที่รับน้ำได้ถึง 6,000 ไร่ มีน้ำตลอดปีประมาณ 20 ล้านลูกบาศก์เซนติเมตร แต่เกษตรกรไม่สามารถนำน้ำขึ้นมาใช้ได้เพราะขาดการจัดการทรัพยากรน้ำที่เหมาะสม เนื่องจากที่ตั้งของอ่างน้ำพานเป็นที่ลุ่มมีความต่างระดับกับพื้นที่ทำการเกษตรอยู่ถึง 10 เมตร ทั้ง อบต.นาสะอาดและโครงการฯ สร้างคอมจึงมาช่วยกันขบคิดว่าจะนำน้ำจากอ่างน้ำพานไปยังพื้นที่การเกษตรได้อย่างไร

โครงการท่อส่งน้ำเพื่อการเกษตรเริ่มเป็นรูปร่าง

“พอดีว่า 1,800 เมตรจากแหล่งน้ำมีพื้นที่สาธารณะอยู่ที่สูงสามารถสูบน้ำขึ้นไปทำเป็นบ่อพักน้ำ” นายน้ำพี้ ตอบโจทย์

เมื่อมีคำตอบ อบต.นาสะอาดและโครงการฯ สร้างคอมก็ได้ร่วมกันสานต่อในส่วนของการออกแบบรายละเอียดของโครงการและการแบ่งงาน

“ศุภนิมิตฯ สร้างโรงสูบน้ำ เดินท่อสูบน้ำจากอ่างน้ำพานมายังบ่อพัก และสร้างบ่อพัก ใช้งบทั้งหมด 5 ล้านกว่าบาท” นางสาวมัคนา พูด

ส่วน อบต.นาสะอาด รับผิดชอบการออกแบบ การขยายเขตไฟฟ้า การวางท่อส่งน้ำจากบ่อพักน้ำไปยังพื้นที่การเกษตรในลักษณะ 4 ทิศโดยรอบบ่อพักน้ำ และจัดตั้งงบสำหรับจ้างคนดูแลระบบอย่างต่อเนื่อง

ตั้งแต่การออกแบบจนถึงการก่อสร้างแล้วเสร็จ

แม้โครงการท่อส่งน้ำเพื่อการเกษตรนี้จะมีผู้รับผิดชอบหลักในการดำเนินงานเพียง 2 หน่วยงาน แต่เพื่อป้องกันผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น จึงมีการนำแบบไปให้หลายฝ่ายพิจารณา

“ครั้งแรกช่าง อบต. ออกแบบ เสร็จแล้วเราส่งไปให้ผู้ใหญ่ของมูลนิธิฯ ดู ทางผู้ใหญ่ของมูลนิธิฯ ดูแล้วไม่แน่ใจ บอกให้เสนอผู้ว่าราชการจังหวัดก่อน เราไปเสนอผู้ว่าฯ ผู้ว่าฯ ก็นัดหลายหน่วยงานให้มาร่วมพิจารณา มีทั้งที่ดินจังหวัด สิ่งแวดล้อมจังหวัด สำนักงานท้องถิ่นจังหวัด ชลประทานจังหวัด ไฟฟ้าส่วนภูมิภาค ตำบลข้างเคียงที่ใช้แหล่งน้ำร่วมกัน คุยกันคราวนั้นสรุปว่าให้ทบทวนแบบใหม่” นายน้ำพี้ ชี้แจง

ครั้งที่สองได้มีการว่าจ้างให้เอกชนสำรวจและออกแบบด้วยงบประมาณ 300,000 บาท “เสร็จแล้วเราก็ส่งแบบไปให้มูลนิธิฯ และวิศวกรของมูลนิธิดู แต่ก็มีความไม่แน่ใจอีก จึงให้อาจารย์และนักศึกษาจากวิทยาลัยเทคนิคขอนแก่นสำรวจเพิ่มเติม โดยที่มูลนิธิฯ เป็นผู้จ้างด้วยงบประมาณ 150,000 บาท จากนั้นเราก็นำเสนอผู้ว่าฯ และหน่วยงานต่างๆ พิจารณาอีกครั้ง ซึ่งทุกฝ่ายเห็นชอบ เพียงแต่ทางชลประทานได้ให้ข้อเสนอแนะว่าควรเพิ่มขนาดของหม้อแปลงไฟฟ้าให้มีกำลังวัตต์มากกว่ากำลังของมอเตอร์ 20%”

จากนั้นในเดือนธันวาคม 2550 ได้มีการจัดประกวดราคา และเริ่มการก่อสร้างในเดือนเมษายน 2551 แล้วเสร็จในเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน

คืนความชุ่มชื้นสู่ผืนดินที่แตกระแหง

ทันทีที่การก่อสร้างแล้วเสร็จ อบต. นาสะอาดเริ่มทดลองจ่ายน้ำให้เกษตรกรจำนวน 25 ครอบครัวในพื้นที่ทั้งหมด 56 ไร่ โดยเป็นครอบครัวเด็กที่อยู่ในความอุปการะของโครงการฯ สร้างคอมจำนวน 15 ครอบครัว แต่น้ำไหลสู่พื้นที่การเกษตรเบาเพราะเกิดการสูญเสียแรงดันน้ำในท่อ อบต. จึงแก้ปัญหาด้วยการแบ่งผู้ใช้น้ำ 25 รายออกเป็น 4 กลุ่ม ดังนี้
กลุ่มที่ 1 พื้นที่ 21 ไร่ ใช้น้ำได้ตั้งแต่ 7.00 น. ของวันจันทร์และจนถึง 7.00 น. ของวันพุธ
กลุ่มที่ 2 พื้นที่ 17 ไร่ ใช้น้ำได้ตั้งแต่ 7.00 น. ของวันพุธและจนถึง 7.00 น. ของวันพฤหัส
กลุ่มที่ 3 พื้นที่ 5 ไร่ ใช้น้ำได้ในวันศุกร์
กลุ่มที่ 4 พื้นที่ 13 ไร่ ใช้น้ำได้ตั้งแต่ 7.00 น. ของวันเสาร์และจนถึง 7.00 น. ของวันจันทร์

“แต่ก็ยังมีปัญหาน้ำไม่ค่อยเพียงพอ เมื่ออาทิตย์นี้ทาง อบต. ก็ได้แก้ไขโดยการเพิ่มท่อจ่ายน้ำอีก 1 เส้น ระยะทาง 240 เมตร เมื่อเช้าลองเปิดดู ปรากฏว่าแก้ไขปัญหาได้ระดับหนึ่ง น้ำไหลแรงขึ้น คิดว่าน่าจะเพียงพอสำหรับพื้นที่ 56 ไร่” นายน้ำพี้ กล่าว

เพื่อให้โครงการนี้สามารถดำเนินไปได้อย่างต่อเนื่องอบต. จึงจัดเก็บค่าใช้น้ำจากเกษตรกร 100 บาทต่อไร่ต่อปี และ 50 บาทต่อปีเป็นค่าบำรุงระบบ

ฟื้นรอยยิ้มให้เกษตรกร

นายบุญ ฝ้ายขาว อายุ 63 ปี ปู่ของเด็กชายอภิสิทธิ์ คำภู นักเรียนชั้น ป. 4 เด็กในความอุปการะของโครงการฯ สร้างคอม เป็นหนึ่งในเกษตรกร 25 รายที่ได้รับน้ำจากโครงการท่อส่งน้ำเพื่อการเกษตรในช่วงของการทดลองระยะแรกนี้ ซึ่งแต่ไหนแต่ไรมาที่นาของนายบุญ 26 ไร่ที่บ้านนาสะอาดถูกปล่อยให้อยู่ในสภาพแตกระแหงทุกฤดูแล้ง จนเมื่อวันที่ 5 ธันวาคม 2551 ชายสูงอายุคนนี้ตัดสินใจปลูกข้าวเหนียว 4 ไร่ บางส่วนปลูกแตงกวา ถั่วฝักยาว และฟักทอง

“แต่ก่อนปล่อยให้แห้ง ไม่มีสีเขียวแบบนี้หรอก นี่เป็นครั้งแรกที่ทำนาปรัง ทดลองทำแค่ 4 ไร่ ถ้าทำจริงจะทำเป็น 10 ไร่ ปีหน้าจะทำทั้งหมด ปลูกพริก ปลูกมะละกอ มะนาวด้วย” นายบุญ พูดอย่างอารมณ์ดีพลางชี้ให้ดูแปลงนาที่เขียวขจีแล้วพูดต่อว่า “อาทิตย์ก่อนขายแตงไปได้ 2,400 มีอีกแปลงหนึ่งคิดว่าได้พันกว่าแน่นอน ดีใจมาก มีงานทำ แต่ก่อนแล้งแบบนี้ไม่ได้ทำอะไรหรอก”

ขณะเดียวกันนางคมคาย ศิริกัลยา อายุ 49 ปี สมาชิก อบต.นาสะอาด ซึ่งมีที่นา 15 ไร่ เดินเข้ามาร่วมวงสนทนาด้วย เธอพูดด้วยรอยยิ้มกว้างว่า “น้ำเป็นปัจจัยหลักของคนทั้งประเทศทั้งโลก ขาดน้ำก็คือขาดทุกอย่าง ปีนี้เราลองผิดลองถูกอยู่ ยังปลูกไม่เต็ม ปีหน้าจะเขียวชอุ่มหมด เพราะเรารู้แล้วว่าจะต้องทำยังไง”

อย่างไรก็ตามขณะนี้ทาง อบต.นาสะอาดกำลังดำเนินการแก้ไขปัญหาเกี่ยวกับการสูญเสียแรงดันในท่อส่งน้ำเพื่อให้ระบบทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ สามารถส่งน้ำไปยังพื้นที่การเกษตรเป้าหมายในระยะแรกที่วางไว้คือ 324 ครอบครัว ในพื้นที่ 1,000 ไร่ได้ “เราคิดจะสร้างแท็งก์น้ำยกสูงขึ้นไป 25 เมตรตรงบริเวณอ่างน้ำพานแล้วปล่อยน้ำจากแท็งก์ไปสู่บ่อพัก เพราะเราศึกษาพบว่าถ้าสูบน้ำจากอ่างน้ำพานตรงเข้าสู่บ่อพัก ปริมาณน้ำจากที่เราสูบ 1,050 ลูกบาศก์เซนติเมตรเมื่อไปถึงบ่อพักจะเหลือน้ำแค่ 500 ลูกบาศก์เซนติเมตร มันเกิดการสูญเสียอย่างมากในท่อส่งน้ำ”

และในอนาคตอันใกล้ อบต.นาสะอาดจะขยายพื้นที่รับน้ำออกไปอีกเป็นระยะที่สอง ซึ่งจะมีครอบครัวเกษตรกรได้ประโยชน์จำนวน 219 ครอบครัว เมื่อโครงการเสร็จสมบูรณ์ทั้ง 2 ระยะจะมีเกษตรกรได้ใช้น้ำจากโครงการท่อส่งน้ำเพื่อการเกษตรทั้งสิ้น 543 ครอบครัว คิดเป็นพื้นที่ทั้งหมด 2,000 ไร่ และในจำนวนนี้จะเป็นครอบครัวเด็กที่อยู่ในความอุปการะของโครงการฯ สร้างคอม จำนวน 234 ครอบครัว

“ผมคิดว่าครอบครัวที่ได้รับประโยชน์จากโครงการนี้น่าจะมีรายได้เพิ่มขึ้นปีละ 5,000 บาท” นายน้ำพี้ กล่าว

“และถ้ามูลนิธิฯ ไม่ได้เข้ามาดำเนินโครงการพัฒนาชุมชนใน อ.สร้างคอม โครงการท่อส่งน้ำนี้คงไม่มี”

โดย ไพวรรณ เบญจกุล

ที่มาWorld Vision

ชีวิตสีเขียวกำลังเติบโต สร้างรอยยิ้มให้ชาวสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sat, 18 Dec 2010 21:28:00 +0700

อ่างเก็บน้ำพาน

อำเภอสร้างคอม จังหวัดอุดรธานี: น้ำเป็นจุดให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตในโลก สิ่งที่มีชีวิตในโลกนี้ถ้าขาดน้ำจะอยู่ไม่ได้ เช่นเดียวกับการเกษตร ซึ่งถือเป็นอาชีพหลักของคนไทยและคนทั้งโลก

นับเป็นโชคดีของชาวตำบลนาสะอาดที่มีอ่างเก็บน้ำพาน แหล่งน้ำจืดธรรมชาติขนาดใหญ่ตั้งอยู่ในพื้นที่ นอกจากภูมิทัศน์สวยงามแล้ว ยังมีปลาน้ำจืดชุกชุม ชาวบ้านอาศัยเป็นแหล่งหากินตลอดทั้งปี อาศัยเรือบดลำหนึ่งสามารถออกจับสัตว์น้ำต่างๆ เช่น กุ้ง หอย ปู ปลา และเก็บบัวที่มีอยู่อย่างดาษดื่นในแหล่งน้ำจืดธรรมชาติขนาดใหญ่แห่งนี้

ความโชคดีของชาวบ้านตำบลนาสะอาดยังไม่หมดแค่นี้ เมื่อสามารถนำน้ำจากอ่างเก็บน้ำพานขึ้นมาใช้ในการเกษตรกรรมด้วย ซึ่งชาวบ้านที่นี่เล่าว่าไม่เคยนึกว่าจะทำได้ เพราะทำเลที่ตั้งของอ่างน้ำพานเป็นที่ลุ่ม มีความต่างระดับกับพื้นที่ทำการเกษตรอยู่ถึง 10 เมตรทีเดียว

สำหรับความเป็นมาของโครงการแหล่งน้ำระบบไฟฟ้าเพื่อการเกษตร พื้นที่อำเภอสร้างคอม จังหวัดอุดรธานี นายน้ำพี้ โพนพุฒ ปลัดอบต.นาสะอาด เล่าให้ฟังว่า เมื่อปี พ.ศ.2540 มูลนิธิศุภนิมิตแห่งประเทศไทยได้เข้าไปเริ่มดำเนินโครงการพัฒนาชุมชนเป็นพื้นที่แบบพึ่งตนเองและยั่งยืนในพื้นที่ อ.สร้างคอม และในปี พ.ศ.2543 ผู้ประสานงานศุภนิมิตประเทศออสเตรเลียได้มีโอกาสลงเยี่ยมพื้นที่ตำบลนาสะอาด ได้พบว่าพื้นที่ไร่นาจำนวนมากขาดแคลนน้ำเพื่อการเกษตรในฤดูแล้ง จึงมีแนวคิดออกแบบโครงการ เพื่อสร้างแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์ ช่วยให้ชาวบ้านมีแหล่งน้ำเพื่อการเกษตรในฤดูแล้ง ส่งผลให้เกิดการพัฒนาเศรษฐกิจชุมชน และเพิ่มรายได้ให้แก่ครอบครัวเป้าหมาย จำนวน 5 หมู่บ้าน รวม 643 ครอบครัว

นายน้ำพี้ แสดงความคิดเห็นว่า "นี่เป็นโครงการแรกที่เราทำโครงการใหญ่มาก พอใจกับการดำเนินงาน แต่ยังต้องแก้ไขเรื่องเทคนิคออกแบบระบบสูบน้ำจากอ่างน้ำพานขึ้นมาพักเก็บในที่สูง ทำให้สูญเสียแรงดันน้ำไปมาก ในอนาคต คิดว่าจะสร้างถังสูงเก็บน้ำไว้ใกล้เครื่องสูบน้ำ ทำให้ลดการสูญเสียแรงดัน ลดระยะทางของท่อส่งจาก 1,300 เมตร เหลือ 25 เมตร ช่วยให้ลดรายจ่ายค่าไฟฟ้าลงมากทีเดียว"

โครงการฯ ดำเนินการก่อสร้างแล้วเสร็จและทดลองระบบตั้งแต่ปี 2551-2552 แม้ว่ายังมีปัญหาเรื่องสูญเสียแรงดันน้ำในท่อส่ง ทำให้การจ่ายน้ำไม่ทั่วถึง แต่โครงการฯ นี้ได้รับการปรับปรุงแก้ไข สามารถดำเนินการได้ในระดับที่พอใจ นายน้ำพี้ กล่าวถึงความร่วมมือกับมูลนิธิศุภนิมิตฯ ต่อไปอีกว่า "เราร่วมมือกับศุภนิมิตเริ่มต้นโครงการพัฒนา ที่มาทำโครงการนี้ เพื่อแก้ไขปัญหาความยากจน การขาดรายได้ ทำแล้วมีผลสำเร็จพอสมควร น่าจะเป็นโครงการต้นแบบของหลายที่ ในอำเภอสร้างคอมมี 3 ตำบล แต่ละตำบลมีความคิดเอาน้ำจากอ่างเก็บน้ำพานมาทำเกษตรในฤดูแล้ง ยังไม่มีตำบลไหนทำได้ นับว่าเป็นโครงการที่ประชาชนพอใจ อบต. ขอบคุณมูลนิธิศุภนิมิตฯเป็นอย่างสูง"

นางถวิล ก่อขัน เกษตรกรบ้านนาหว้า หมู่ 3 ทำนาข้าวหอมมะลิในที่ดินของครอบครัว 12 ไร่ ความแห้งแล้ง ขาดน้ำในการทำนาทำให้ผลผลิตข้าวนาปีไม่สมบูรณ์และได้ปริมาณน้อย ขายได้เพียงปีละ 30,000 บาท หลังจากมีน้ำส่งถึงที่นาของตน เมื่อเดือนธันวาคม 2552 ได้ทดลองทำนาปรัง ปลูกข้าวเจ้าหอมมะลิ จำนวน 4 ไร่ และได้เกี่ยวขายเมื่อเดือนเมษายนที่ผ่านมา มีรายได้ครอบครัวเพิ่มขึ้น 10,000 บาท "รู้สึกดีมาก ถ้าไม่มีน้ำ ก็ไม่มีรายได้ตรงนี้ เดือนพฤษภาคมปีนี้เตรียมทำนาปีให้เต็มที่ คิดว่าจากเดิมมีรายได้ 6 หมื่น ถ้าทำเต็มพื้นที่นาจะได้ถึงแสนทีเดียว" ถวิล พูดพร้อมรอยยิ้มอย่างเบิกบานใจ
โครงการฯ ยังได้ส่งเสริมฝึกทักษะการถักหมวก เพื่อเพิ่มรายได้ให้กับครอบครัวของนางถวิลอีกทางหนึ่งด้วย

นางสาวอภิญญา ก่อขัน นักเรียนชั้นมัธยมปีที่ 4 ลูกสาวของนางถวิล ก่อขัน ยังเป็นเด็กในความอุปการะของโครงการฯ สร้างคอม ตั้งแต่เรียนชั้นประถมศึกษา รายได้ครอบครัวที่เพิ่มขึ้นนี้ ทำให้สามารถอยู่ได้อย่างสบายขึ้นและไม่กังวลใจเรื่องค่าใช้จ่ายการเรียนของลูกสาวอีกต่อไป

ที่มา World Vision

งานประเพณีลอยกระทง อำเภอสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Tue, 14 Dec 2010 00:12:00 +0700

ที่มา สำนักงานพัฒนาชุมชน

ชาวอำเภอสร้างคอมได้ร่วมกันจัดงานประเพณีงานลอยกระทงอำเภอสร้างคอม ในปี 2553 จัดขึ้น ตรงกับวันเพ็ญ เดือน 12 ในวันที่ 21 พฤศจิกายน 2553 โดยจัดขึ้นที่บริเวณ ริมอ่างน้ำวังช้าง หน้าโรงเรียนบ้านโนนชาด หมู่ที่ 6 คำบลสร้างคอม ในทุกปี

โดยปีนี้ได้รับความสนใจจากพี่น้องประชาชน ส่งกิจกรรมต่างๆเข้าประกวดแข่งขันกัน โดยเริ่มตั้งแต่ตอนเช้า เป็นการแข่งเรือเล็กขนาด 5 ฝีพาย ซึ่งเป็นวิถีฃีวิตของพี่น้องชาวสร้างคอมที่มีอาชีพเสริมจากการหาปลาตามแหล่งน้ำที่มีอยูุ่่เช่น อ่างน้ำพาน อ่านน้ำวังช้าง ลำห้วยหลวง เป็นที่สนุกสนานครื้นเครง มีหมู่บ้านส่งเข้าแข่งขันจำนวนมาก เช่น บ้านสร้างคอม หมู่ 10 ,11,บ้านโพนฆ้อง บ้านท่าเสียว บ้านดงผักเทียม บ้านโคกสว่าง บ้านโนนนกหอ ฯรวมไปถึงส่วนราชการต่างๆที่ส่งทีมเข้าแข่งขัน เช่น โรงพยาบาล.ฯ.. และบ้านที่ชนะเลิศการแข่งเรือพายได้แก่บ้าน ดงผักเทียม คว้าถ้วยรางวัลของเทศบาลสร้างคอมไปครอง

พอตกตอนค่ำก็เป็นการประกวดกระทงและนางนพมาศ ก็เป็นอีกครั้งททางราชการจัดให้มีการแสดงออกของเยาวชนตามความรู้ความสามารถในด้านต่างๆบนเวทีประกวดนางนพมาศแต่เนื่องจากเส้นทางไม่ค่อยสะดวก(ทางลูกรัง...ฝุ่น) และบริเวณจัดงานมีสถานที่จำกัด จึงทำให้รถติดบ้าง ฝุ่นบ้าง และข้อห้ามต่างๆของทางราชการบ้าง...จึงทำให้งานขาดรสชาดและสีสรรไปบ้างแต่งานก็ดำเนินไปได้ด้วยดี และขอขอบคุณทุกฝ่ายที่มีส่วนให้งานสำเร็จลงด้วยดี จึงเก็บภาพบรรยากาศในงานการประกวดนางนพมาส และประกวดกระทงมาฝากให้ชมกัน

ตลาดปลาสร้างคอม ของฝากจากท้องถิ่น

noreply@blogger.com (ID 99next) — Mon, 13 Dec 2010 23:51:00 +0700

ภาพจาก กศน.สร้างคอม

หากท่านได้มีโอกาสแวะเวียนไปอำเภอสร้างคอม สิ่งที่จะลืมเสียไม่ได้คือต้องแวะตลาดปลาสร้างคอม ซึ่งอยู่ริมบึงน้ำพาน และเป็นการลมือลงแรงหาปลาเอง จากแหล่งน้ำที่ขึ้นชื่อของอำเภอ จึงเป็นของดีของฝากหนึ่ง จากอำเภอสร้างคอมจากชาวสร้างคอมของเรา

ตลาดปลาสร้างคอม จำหน่ายปลาชะโด อาหารพื้นบ้าน ส้มปลาชะโด ผลิตภัณ์ แปรรูปอาหารจากปลา ตั้งอยู่ที่ หมู่ 6 บ้านดงผักเทียม อำเภอสร้างคอม จังหวัดอุดรธานี

วัดช้างเผือก อำเภอสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Sat, 31 Jul 2010 13:48:00 +0700

วัดช้างเผือก

ตั้งอยู่ตำบลสร้างคอมอำเภอสร้างคอม เป็นวัดที่มีพระพุทธรูปองค์ใหญ่ปางไสยยาส์ ซึ่งเป็นสถานที่ที่ประชาชนชาวอำเภอสร้างคอมนับถือสืบทอดกันมา

ที่อยู่ ม. 11 สร้างคอม ตำบลสร้างคอม สร้างคอม อุดรธานี 41260

อำเภอสร้างคอมจัดกิจกรรมขบวนแห่งานประเพณีบุญบั้งไฟประจำปี 2553

noreply@blogger.com (ID 99next) — Fri, 30 Jul 2010 14:18:00 +0700

กิจกรรมขบวนแห่งานประเพณีบุญบั้งไฟประจำปี 2553 โดยเทศบาลตำบลสร้างคอม ร่วมกับ กำนัน - ผู้ใหญ่บ้านตำบลสร้างคอม ร่วมกันจัดงานประเพณีดังกล่าวในวันที่ 8 พฤษภาคม 2553

ที่มา : เทศบาลสร้างคอม

อำเภอสร้างคอม

noreply@blogger.com (ID 99next) — Thu, 20 May 2010 17:36:00 +0700

อำเภอสร้างคอม