sneak peek

Albert Heijn op de Antwerpse Groenplaats… Mijn mond viel open van verbazing toen ik een paar weken geleden de aankondiging van een nieuwe Appie aldaar zag. Vervolgens telde ik de dagen tot de opening en piepte ik geregeld binnen om te zien hoe de supermarkt vorderde. Op woensdag was er een receptie voor Belangrijke Mensen en afgelopen donderdag opende de AH zijn deuren voor de Gewone Mens. Zo kon ook ik me storten in het gedrang en gedruis, samen met honderden enthousiaste Belgische en Nederlandse bezoekers. Het was een gekkenhuis, dat wel, al ervoer ik geen opgefokte sfeer tijdens mijn eerste 2 bezoeken. Kan ook komen door het euforisch gevoel dat zich over mij meester maakte.

Overdreven? Och, ik heb zo mijn redenen. Ik ben echt al jaren fan, en niet eens zozeer van thuis uit of van kinds af aan -en al helemaal niet vanwege dat studentenjobje dat ik er ooit had (mijn eerste). Wel sinds ik geïnteresseerd ben in marketing en zie hoe Albert Heijn de dingen aanpakt: grondig, uitgekiend en klantgericht. Neem het magazine AllerHande, mooie kookboeken en natuurlijk Appie, de web & mobile app van AH die je helpt voor en tijdens het boodschappen doen. Alleen al vanwege de naam briljant.

Belgen die in mijn heimat vertoeven lachen het hardst met de hysterie. Dat er aldaar maar eens een Colruyt of Delhaize geopend moet worden. Dat Colruyt of Delhaize dat vooral doen, denk ik dan. Ik vind het namelijk heel prettig om symbolen en merken ‘van thuis’ in mijn buurt te hebben. Vroeger ging ik op dagen van heimwee de Hema in. Belachelijk maybe, maar het gaf me een gevoel van thuis. In mijn voorraadkastje heb ik een Hollands hoekje, met stroop, hagelslag, muisjes, drop, ontbijtkoek, anijsblokjes en Droste cacao. Dat ik die producten nu in centrum Antwerpen kan kopen vind ik fijn.

Ik ben dus blij met AH in B. Maar dat neemt niet weg dat ik evengoed kan gniffelen met de commotie er rond. Deze foto nam ik op vrijdag, een dag na de opening. Come on, rijen en dranghekken? Wauw…

It's a super market, people!

Wat vind jij van de komst van Albert Heijn naar België?

Ik was dan ook heel blij met het uitgebreide pakket nagelverzorgingsproducten dat ik van Herôme ontving. Moet je zien wat een verwennerij op een rij:

Dus nam ik de afgelopen weken regelmatig mijn nagels onder handen en ik moet zeggen, ze zien er toch al een stuk beter uit. De nagelriemcrème, nagelverharder en voedende olie zorgt dat mijn nagels er natuurlijk mooier uitzien en sterker worden. Met de glazen vijl was vijlen even wennen, maar inmiddels ben ik echt wel fan.

Als ze dan eenmaal in vorm en blakend/blinkend van gezondheid zijn, maakt de basecoat ze mooi egaal en kunnen ze elk kleurtje aan. Een toplaag houdt de boel dan op z’n plaats.

Er zaten 3 kleurtjes van de nieuwe World In Color-lijn in het pakket. Zo van die hippe lakjes, vooral heel zomers en vrolijk: New Delhi-groen, Rio de Janeiro-oranje en Rome-roze. Om te zien welke ik op mijn vingernagels ging doen, testte ik ze eerst op m’n teennagels. Met deze zomerse jubeltenen als resultaat:

Wat een feestje! Goed, tijd om wat te experimenteren:

Tijdens het plaatjes draaien viel me op dat de kleuren eigenlijk best wel passen bij de vroege kleuren van Doe Maar-platenhoezen. Dus ging ik ook eens voor Doe Maar nagels:

Ook wel feestelijk, maar misschien iets té.

Fijne producten die bovendien niet werden getest op dieren. De WIC lakjes zijn leuke kleurtjes, maar deze 3 zijn misschien toch iets minder mijn ding. Op de interactieve virtuele nagellak-app van Herôme kun je experimenteren met de tientallen verschillende kleurtjes. En zo zag ik dat ik dat ik zeker eens de flashy Las Vegas oranje, stijlvol Shanghai rood of Montevideo roze eens moet checken.

De flacons WIC-lakjes Rome, Rio de Janeiro en New Delhi* geef ik weg aan degene die mij kan vertellen wat ik de komende zomer met mijn nagels moet doen. Wat is volgens jou de ultieme nageltrend? Of welke opvallende bewerking zou je mij willen aansmeren? Een linkje naar een foto of een how to is meer dan welkom. Plaats jouw suggestie in de comments, op 15 mei sluiten de inzendingen, en dan kies ik een winnaar.

* De winnaar krijgt dus alle drie de potjes. Let wel, ze zijn al eens gebruikt geweest (door mij), maar ik heb er dus amper 2x mijn nagels mee gelakt.
Ik verzend enkel naar adressen in België en Nederland! 

Het lekkerste gerecht en dus de winnaar van het fantastische boek ‘Gezond Gezin’ van Weight Watchers is <drumroll> Sandy! Dit is haar yummie yummy recept:

Een slaatje voor één.
Neem 6-8 rauwe garnaalstaarten (diepvries). Laat ontdooien, pel ze en verwijder het darmkanaal (gepruts, ik weet het, maar toch).

Stoom een handvol verse of diepvries ‘garden peas’ (staat zo op onze ‘Birds Eye’ verpakking maar ik bedoel dus deftige, grote erwten en niet zo van die pietepeuterige petits pois) totdat ze mooi groen ogen en nog steeds wat crunch hebben. Haal ze uit je stomer en gooi ze snel in wat ijskoud water zodat ze niet verder doorkoken maar mooi groen en rond blijven en niet verrimpelen.

Was twee stronkjes Baby Gem sla. Snij fijn of shred of leg gewoon de hele slablaadjes opzij naar voorkeur.

Snij 2 lente-uitjes fijn.

Neem wat verse munt en verse dragon (meest ondergewaardeerde keukenkruid ooit) en snij ze fijn.

Voor de dressing: 2 tl olijfolie, 1 tl witte wijnazijn, 1 tl mosterd en the usual suspects, peper en zout samenklutsen.

Bak de garnalenstaarten snel op in wat koolzaadolie (hogere flash dan olijfolie en zachter van smaak) en voeg eventueel wat peperoncino (rode pepervlokken?) toe aan de olie toe om ze een kick te geven.

Hussel de sla, erwten, lente-ui, kruiden en garnalen door mekaar. Dressing erover en een stukje knapperig brood ernaast om het laatste restje dressing op te soppen.

Bon appétit 

Weight Watchers nodigde mij uit kennis te maken met hun methodiek en het nieuwe boek ‘Gezond Gezin’. Omdat ik zeker wel opensta voor goed advies, zeker als dat advies inhoudt dat je absoluut wél mag genieten van lekker eten, trotseerde ik de regen en vervoegde ik mij bij collega bloggers Gudrun en Elke, beiden al lang overtuigd van de WeightWatchers-methode, net als 1,4 miljoen andere mensen over de hele wereld.

Tijdens een toffe kookworkshop maakten we een gerecht uit het kookboek kalkoenrolletjes, gevuld met spekjes en shii-takes, op een bedje van verse pasta. Het gerechtje bleek ontzettend simpel te maken, bijna foolproof. Spekjes bakken, shii-takes meebakken in vrijgekomen vet, dun lapje kalkoen beetje platslaan met de hand, hoopje spekpaddestoelen erop, dichtrollen of vouwen en vaststeken met houten prikkers. Het geval even aanbraden in de pan en gaar laten worden tot het stevig aanvoelt. Afblussen, serveren op de pasta (dat kun je zelf wel klaarmaken, neem ik aan) en overgieten met de vrijgekomen vleesbouillon en een beetje roux. Tadaaah! En dat ziet er dus keiprofi uit, echt. Lekker was het ook, al had er nog wel een bergje groentjes naast gemogen.

Gelukkig staat het kookboek dan wel weer boordevol recepten met veel groenten. En ook al is het in sé bedoeld voor gezinnen, ik zie mezelf (als gezinloze) hier ook zeker uit koken. De recepten zijn gemakkelijk, snel te maken, behoeven geen resem ingrediënten waarvoor je een dag moet uittrekken om ze te vinden en zijn toch leuk en origineel. Wat dacht je van: gegrilde haloumi met watermeloen, tortilla’s met brie en perzik of gevulde ananas? Ik zie dat wel zitten!

Jij ook? Dan kan ik je waarschijnlijk wel blij maken met een exemplaar van het kookboek. Het is lekker groot en dik, zodat het mooi afsteekt bij jouw slanke lijn na een paar maanden verantwoord koken. Moet je wel de tips voor een gezond gezin uit de eerste hoofdstukken ter harte nemen, dan komt dat helemaal goed.

Laat me in de comments weten wat jouw favoriete snelle én verantwoorde recept of gerecht is. Op 3 mei kies ik de winnaar.

Okee, ik heb nog niet zóveel audioboeken verwerkt, maar ik durf nu al te zeggen dat The Help van Katryn Stockett één van de beste luisterboeken ooit moet zijn. Ik kocht het van mijn credits op Audible, nadat ik een keertje in zo’n abo-deal getrapt ben – en er vervolgens 10 yeppo’s per maand van mijn rekening gingen, waarvoor ik dan steeds een boek mocht kopen. Nu ja, als je bedenkt dat je met een audioboek toch snel een uur of 16 zoet bent, is 10 euro eigenlijk geen geld. Audioboeken zijn bovendien ideale begeleiding bij gewroet in de aarde en gepruts met windowfarms, maar dit terzijde.

The Help speelt in de vroege jaren ’60 in Jackson, Mississippi, toen bridge clubs nog hot en hooggesloten jurken tot ver over de knie (al) hip waren. Toen vrouwen niet veel anders deden dan aan hun sociale status denken en vooral de zwarte huishoudhulp het leven zuur maakten. Racisme vierde hoogtij. Als dan een van de blanke jongedames durft op te staan voor de rechten van haar zwarte zusters door hun verhalen te publiceren, betekent dat natuurlijk een revolutie van wereldformaat – voor het stadje Jackson en haar inwoners dan toch.

De pijnlijke problematiek van de gescheiden samenleving wordt uitgebreid, maar op geloofwaardige wijze geschetst. Ook ervaar je de sfeer van de ’60′s in het diepe zuiden van de VS tijdens het verhaal. Het kader wordt geschept aan de hand van kleine en grote historische gebeurtenissen, zoals de Civil Rights March in Washington en de moord op Kennedy en de publicatie van de wetten van Jim Crow, die voor een extreme scheiding was tussen blank en zwart. Het boek krijgt verder kleur door de talloze culturele referenties naar onder andere een 12 jarige Stevie Wonder, de muziek van Bob Dylan, Patsy Cline (en haar fatale vliegtuigongeluk), de opkomst van de mini-rok en verschillende boeken uit die tijd, waaronder  Harper Lee’s ‘To Kill a Mockingbird‘, een boek dat trouwens ook over de rassenscheiding in de VS gaat. Al zijn sommige personages wat ruw en eendimensionaal, het plot is erg knap en verfijnd, en het boek blijft verrassen met onverwachte wendingen tot het einde. Bovendien: de stemactrices zijn werkelijk geweldig: ze leggen niet alleen voldoende gevoel en overtuiging in hun rol, maar ook een niet te versmaden zuiders accent.

Kortom, als ik je één luisterboek zou mogen aanraden, zou het zeker The Help zijn. Prefereer je toch de papieren versie? Die is ongetwijfeld ook de moeite waard, maar ga dan bij voorkeur voor de originele versie, al is het maar omdat de Nederlandse versie de ietwat onwaardige titel ‘Een keukenmeidenroman’ draagt.

Heeft er iemand trouwens de film gezien? Nu ik het boek heb geluisterd, ziet de trailer er eigenlijk niet zo aantrekkelijk uit, maar erg slecht zijn de recensies niet. Als je hem zag, wat vond jij er van?

Op de markt vond ik van die balen, geïmpregneerd met sporen, maar ook die zouden slechts één vlucht paddenstoelen opleveren. Leuk, als je volgende week zin hebt in pasta of een steak met oesterzwammen, maar ook weer niet helemaal wat ik zoek.

Gelukkig maakte ik via het Ecohuis in Antwerpen kennis met de activiteiten van Velt en de Antwerpse Stadspotters. Die organiseren regelmatig workshops rond ecologisch tuinieren en plots stond er ook een workshop paddenstoelen kweken op het program. Hoera!

Dus stonden wij daar op zaterdagochtend. Het was droog en er scheen een waterzonnetje terwijl er zich een twintigtal geïnteresseerden verzamelden op ‘t Graaf-inneke, de publieke moestuin in Borgerhout. Het was de eerste keer dat wij daar kwamen. Charmant initiatief wel, buurtbewoners komen naar daar om samen te tuinieren. We spotten diverse kruiden en zelfs groenten zoals postelein en boerenkool (hoera! again).

De vrouw achter Mycobois toonde ons hoe we gaatjes in een stuk boomstam (populier of beuk) moesten boren en daar dan de entpluggen in steken. Zo enten we boomstammen met fluweelpootjes en oesterzwammen. Het was een leuke klus om te doen, en bovendien was het ook in aangenaam gezelschap, alleen konden wij onze boomstammen niet mee naar huis nemen. Dat mocht zeker wel, maar de stammen waren te log om met de fiets te vervoeren en bovendien kunnen we ze op onze terrassen niet de ideale klimaatsituatie en beschutting bieden. We lieten onze stammen dus achter in ‘t Graaf-inneke waar we zeker nog wel eens gaan kijken naar de ontwikkeling van onze kweek.

En àls we ooit in de gelegenheid zijn om ze zelf thuis te kweken, dan wil ik zeker de apenkop of pruikenzam proberen. Die zijn volgens mij heel lekker en hoe cool zien die er wel niet uit!

Krijgen we dat: een windowfarm die de druk van de roem niet aan kan! Therapeutisch gemurmel haalde niets uit, evenals enkele simpele pogingen tot herstel (begeleid door smeekbedes en hevig gevloek). Het gevolg was een weekendje rondrennen en knutselen om de boel weer up & druppeling te krijgen. Het is me gelukt, al verdient de afwerking geen schoonheidsprijs. Maar dat was je eigenlijk nog niet eens opgevallen, of wel soms?

By the way, wat je natuurlijk wél was opgevallen – ik werd ondertiteld! Echt gieren natuurlijk, maar het doet me ook twijfelen… Betekent dat dat mensen mij eigenlijk helemaal niet verstaan als ik spreek? Doe je al die jaren maar alsof je mij begrijpt? Hallo.. Hallo…?

Zie hier ook een samenvatting van het artikel op de DNA-site!

Wel heel raar om jezelf zo uit tientallen brievenbussen te zien steken. Of beduimeld op straat of bij het oud papier te zien liggen. Maar bovenal een grote eer!

De hieronderstaande omschrijving is gebaseerd op de Engelstalige instructies van our.windowfarms.org. Ik denk dat voor veel mensen een handleiding in het Nederlands het starten met Windowfarmen al een stuk toegankelijker maakt. Ik heb een paar dingen iets anders gedaan ten opzichte van de originele instructies. Zo koos ik ervoor om enkel met siliconenslang te werken en gebruik ik een ander reservoir.

Als je flessen gaat verzamelen, let er dan op dat ze een ‘wespentaille’ hebben. Daarmee bedoel ik dat ze niet helemaal recht zijn, maar op ongeveer een derde van boven of halverwege even versmallen (op de afbeelding zie je wat ik bedoel). Dit zie je vaker bij de iets goedkopere frisdrank- en waterflessen.

Klik voor groter (via our.windowfarms.org)

• 3x 1,5 liter flessen, met een ‘wespentaille’ dus
• 1x een reservoir met een inhoud van ongeveer 4 liter.
• Touw of draad
• Duct tape of (spuitbus)verf voor verduistering van de flessen
• Tie-wraps, ik gebruikte verschillende maten
• Schaar
• Watervaste viltstift
• Plantjes
• Bamboe- of andersoortige houten stok van ongeveer 1 meter
• Teflon tape
• Voetbalpompnaalden (sportwinkel)
• Siliconenslang, ik kocht bij de dierenwinkel een voorverpakte van 7,5 meter
• Aquariumplantenpotjes (vragen bij de aquariumafdeling van je dierenwinkel) of kleine plantenpotjes – ze moeten in je fles passen.
• Hydrotonkorrels (plantenwinkel, per zak van 5 of 7 liter)
• Pompje, ik gebruik de Sera Air 110 plus. Koste iets minder dan 11 euro.
• Extra terugslagventiel (er zit er al één bij het pompje, je hebt er 2 nodig in totaal, bij de aquariumafdeling)
• Een 3-wegssplittertje (T-vorm) dat in de siliconenbuis past (aquariumafdeling)

Veel dingen zul je al in huis hebben. Ik was voor ongeveer € 30 klaar.

Over de plantjes: alles kan, behalve planten die knollen of grote wortels maken. Let op: je moet de aarde tussen de wortels zoveel mogelijk wegspoelen, want aarde kan je systeem verstoppen. Doe dit spoelen pas op het moment dat je de plantjes in de potjes met korrels gaat zetten.

Je kunt ook zaailingen in de farm zetten. Laat die dan ontkiemen op composttabletten en zet de tabletten in de potjes met hydrotonkorrels.

Stap 1: verduister de bovenkant van de flessen
Als de wortels te veel licht krijgen, verliezen ze hun functie. Het is dus heel belangrijk om te zorgen dat het donker blijft bij de wortels. Daarom bespuit je de bovenkant (die straks de onderkant wordt) van de flessen met verf of plak je dit deel af met duct tape.

Ook je reservoir moet zo donker mogelijk zijn aan de binnenkant, anders vormen er zich snel algen. Ik gebruikte witte spuitbusverf hiervoor.

Stap 2: gaten maken in de bodem van de flessen
Dit is de allerlastigste klus. Ik heb eigenlijk nog geen manier gevonden om dit makkelijk of veilig te doen. Teken een cirkel rond de dop van de fles midden op de bodem. Hier steek je dan zo de andere fles in.

Mijn niet zo propere oplossing: een metalen voorwerp verhitten in een vlam en dit door het dikke plastic duwen. Gebruik in ieder geval geen Stanley- of ander (breek)mesje, want dat glijdt gemakkelijk weg – en in je hand. (Suggesties voor een handige methode zijn welkom!)

Stap 3: het gat voor de planten maken
Teken met een watervaste stift een cirkel op de fles, van ongeveer een centimeter van de bodem tot drie centimeter boven de wespentaille. Knip dit uit met een stevige schaar.

Stap 4: een gat in het reservoir maken
Maak iets naast de hals een gat met een doorsnede van ongeveer 5 centimeter. Hierdoor gaan de siliconenslangetjes straks naar binnen. Ik heb dit trouwens niet hoeven doen, omdat ik een reservoir met een grote opening bovenaan gevonden had (een grote plastieken pot voor etenswaren).

Stap 5: flessen stapelen
Duw de bovenopening van de flessen in het gat in de onderkant van de volgende fles. Maak de flessen vast aan de bamboestok met lange tie-wraps (ik deed er 2 aan elkaar, omdat 1 tie-wrap te kort was).

Stap 6: de slangen voorbereiden
Knip twee stukjes van ongeveer 15 cm, een stukje van 5 cm en twee van 50 cm.

Steek het splittertje in het stukje van 5 cm (met de onderkant van de T) en verbind hier de stukjes van 15 cm aan. Zet op het einde van deze stukjes slang een terugslagventiel. Aan de andere kant van de terugslagventielen komt dan weer een slang van 50 cm. Je kunt nu het stukje van 5 cm aan de pomp verbinden.

Aan de andere kant van je slangenwerk, aan het uiteinde van de 50 cm stukken dus, komen de voetbalpompnaalden. Voor de zekerheid doe je wat teflon tape rond de schroefdraad, zodat er geen lucht weglekt aan de verbinding.

Knip één lange slang van ongeveer 1m30. Op ongeveer 6 cm van de onderkant maak je met een Stanley mesje aan beide kanten van de slang een klein sneetje. Zorg wel dat het er helemaal doorgaat. Steek nu de voetbalnaalden (goed diep) in de sneetjes, zodat ze omhoog (in de richting van de lange kant van de slang dus) wijzen.

Stap 7: assemblage
Bind het gedeelte met de voetbalpompnaalden goed tegen de onderkant van de bamboestok met tie-wraps. Het is heel belangrijk dat dit gedeelte recht naar beneden wijst.    Maak de slang nu vast langs de bamboestok, tot bovenaan je flessenconstructie. Hier steek je de slang door het bovenste gat, (dus in wat ooit de onderkant was) van je bovenste fles. Knip eventueel de slang wat bij als hij te lang blijkt. Natuurlijk moet je de slangen nergens afbinden, er moet nog lucht en water door kunnen stromen.

Vul je reservoir met water. Doe het goed vol, anders werkt het systeem niet! Steek de bamboestok in het reservoir, zodat de voetbalnaalden goed (zeker een paar centimeter) onder water staan en de opening van de onderste fles mooi boven je reservoir hangt. Hieruit druppelt het water terug je reservoir in.

Waarschijnlijk moet je constructie ergens tegen kunnen steunen voor stabiliteit. Je kunt ook een oogje in de bovenkant van je stok draaien en dat met een touw aan het plafond bevestigen.

Vul de potjes met hydrotonkorrels, doe de plantjes (zonder aarde!) erin en ‘hang’ de potjes in de flessen.

Stap 8: het moment suprème
Als alles stabiel is en je plantjes richting het licht gericht zijn, kun je het pompje aanzetten. Zorg dat er in het reservoir geen heftig gebubbel te zien is, misschien moet je hier en daar iets herpositioneren. Als het goed is begint het er al snel water te sputteren uit de slang bovenaan.

Stooshe – Fuck Me from MoonRunners on Vimeo.