Satır araları

Olsam

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Mon, 23 Jan 2012 02:52:36 PST

Çok fazla beklentiler içinde değildim aslında.
Yaprak gibi ya da toz gibi savrulmaktan yoruldum.

Bir ağaç olsam mesela
Al beni, kat topraklarına.
Kök salayım önce.
Büyüyüp, yaşlanayım seninle.
Kurursam seninle.
Yeşerirsem seninle.

Bir deniz olsam ya da.
Sularıma katsam seni.
Martı gibi değil ama.
Balık gibi mesela, hep benimle olsan.
Liman gibi ya da hep sana vursam.

Vazgeçtim hepsinden.
Nefesin olasım var aslında.
Gözlerin ya da.
Her çektiğin hava gibi karışmak var da.
Olanlara senin gibi bakmakta var ucunda.

Ama şimdi inceden bir rüzgar var aklımda.
Düşünürken titredi bedenim bir anda.
Yanımda da sen olmayınca,
Savrulup gitti hepsi bir tarafa.
Gidince de vazgeçtim hepsinden.
Ben olmak istedim sadece.

Baktım ki;
Ben olmadıkça sen olmuyordu.
Sen olmadıkça yeşil, mavi renksiz kalıyordu.
Ben sensiz sadece ben oluyordum.
Sen bensiz vardan yok oluyordun.

*Kaynak: http://www.radikalgenc.com/edebiyat/siir-edebiyat/olsam
** Bu yazıyı yazalı bayaca zaman oldu aslında, paylaşmak şimdiye kısmet oldu. Son yazılara yaklaşıyoruz. Sessizce kaybolma zamanları öncesi daha iyi yazılar yazmak dileğiyle...
***Dün gece beni uykumdan uyandıran şarkıyı paylaşmak uygundur sanırım.. Candan Erçetin - Sensizlik. Şarkının gişirindeki solo kemanın beni benden aldığını, uykumdan uyandırmakla kanıtlanmıştır der, iyi haftalar dilerim..

Kıssadan Hisse Zamanlar - 24

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Thu, 19 Jan 2012 12:24:12 PST

_
Ucu açık cümleler kurardı,
Sonu hep üç noktalarla biten.
Ne aynadakini severdi,
Ne etrafında olan insanları.
Sabit kalan bakışlarının yansımasında
Hep aynı şeyi görürdü.
__
Öleceği günü umutla bekleyen,
Düğün günü adleden kaç kişi olurdu ki şu hayatta?
O hep bekledi o günü.
__
Sızısı geçmeyecek gibi acıdı içi.
Geçsin de istemedi hiç.
Çok amacı olmuştu.
Okudu, dinledi, yazdı.
Sonra...
Onu gördü.
Onu yaşadı.
Onu kaybetti.
Sonra...
Onu okudu.
Onu yazdı.
Onu dinledi; kendi sesinden.
Hayatının amacı gibi, durmadan...
Onun için;
Durmadan izlenesi bir film,
Durmadan okunası bir hikaye,
Durmadan dinlenesi bir şarkı oldu.
__
Adamın hiç umrunda olmadı ilerleyen sayılar.
Geri gitmeyip, durmadan ileri gitmesi.
Dışarıdakilerin ne için yaşıyor olması.

*10 Ocak 2012 / 20:00 zamanına ait bir yazı. Yarım yine. " Mutsuz olalım. Hep mutlu olacaz diye bir kural yok ya. Biz de mutsuz olalım."cümlesini duyunca bunlar döküldü. Güldüm yazarken. İzlemediğim bir diziden.
** Sanırım en doğrusu da bunları yazdıran videoyu paylaşmak. Behzat Ç. - Mutsuz Olalım

Kıssadan Hisse Zamanlar - 23

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Mon, 16 Jan 2012 02:43:23 PST

__
Tekrar düşleyemiyorum seni.
Yeni zamanlar giydiremiyorum.
Sanki bir arabadayım.
Hızla giderken yolda, camdan sabitlenmiş bakışlarım dışarıdakileri silik görüyor.
Net bir kaç ayrıntı var önümde.
İstanbul var.
Galata köprüsü var.
Koca bir ay var parlayan.
Ve şehrin denize yansıyan ışıkları.
Tek bir sima çalınmıyor gözlerime.
Hızlıca geçiyorum şehrimden.
Hızlıca siliniyor herşey.
Oysa mıhlamıştım yüzünü,.
Güneş’ i gündüze,
Ay’ ı geceye mıhlar gibi.
Herşey yerinde bakarsan.
Ay, güneş, İstanbul.
Bir terslik var bu işte.
Uyurken çekip gitmiş olmalısın.
Olmalısın ki yoksun artık.
Şehrimden durmadan geçen mevsim gibi.
Sen de gittin bir uyku aralığında.
__
* Dün oturup bunları karalıyorken kalabalığın ortasında, ezber kalan görüntüleri sildim gözümün önünden. Sessizleştim biraz daha. Büyük ironi biliyorum ama daha çok karıştım kalabalığa. Tören gibi gördüklerim.
** Aklımda bir sürü şarkı var aslında. Gitme kararı alan biri olarak, kendimce bir sürü parça.. Bülent Ortaçgil - Sensiz Olmaz.

*** Ek olarak; Geçen gün koşturarak evden çıkmaya çalışırken beni durduran şarkıyı da paylaşmayı borç bilirim. Yeni bir ses iyidir arada. Günün şarkısı Bahadır Tatlıöz - Yıllar .

Güzel zamanlar herkese...

Öldürmeyen... Yaşatmayan...

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Thu, 12 Jan 2012 15:19:14 PST

Bir gitmek duygusu vardı içimde. Kapısı sadece bana açık. Öyle ki kapıyı ne bir fani çalsın istiyorum. Ne de bir ölü. Dursa önünde kapının, beklese hakir göreceğim. Değişen Ben’ e şaşırmayı bırakıp,bir el de ben vereceğim. Arada bir tıkırtı sesleri geliyor dışarıdan. Belli ki bazıları vurup kaçıyor. Bazı zamanlarda rüzgar benimle oyun oynuyor. Ama nasıl ölmüşse merak duygum, senin kapıda olma ihtimalin bile kıpırdatmıyor yüreğimi. Bu yüzden tıkırdayan sadece kapı oluyor. Gitmek nasıl bir zırhsa, -Ağır ve karanlık gelse gerek.- bakmıyorum da dışarı.
__
İçimle konuşuyorum şimdi. Hatırlatıyor birer birer herşeyi. Kapının arkasında kalman, daha da anlamlı oluyor. Olmayışın, içerideki seni sonsuz kılıyor. Biçare kalışını örtüyor. Korkak savaşlarından beni uzak tutuyor. Tek sıkıntı; sıcaklığındı eskiden. Nasıl alıştıysam yoktan var etmeye, sana sensiz bile kavuşuyorum. İlk yarattığım sen gibi. Son halin çoktan ölmüş yabancı biri. Oturdum şimdi evimde tek başına, gidişimi anlamlandırıyorum konuştukça. Dinlesen diyorum bir an. Sonra vazgeçiyorum. Hep dinlemedin mi zaten.
Konuştum, dinledin.
Sustum, dinledin.
Ağladım, dinledin.
Beraber gülmelerimiz bir başka olurdu da; O zamanları başka andım hep. İlk yarattığım sana pay ettim o anları. Şimdi görsen beni diyorum.Halim bir başka.
__
Dinlesen olmaz.
Görsen hiç olmaz.
Ne vakit bu ikisini yapmaya kalksan,
Tek nefesten konuşuyoruz.
Ve ne zaman tek nefes olsak,
Sabahı bıçak kesiyor sanki kalbimi.
Tuzağa bile bile düşen aptal bir kuş olmak zoruma gitmiyorda; her düştüğümde kirlenmek canımı acıtıyor.
Söylemesi zor oluyor.
Düşününce cinayet işlemiş gibi bir suçluluk hissi.
Bakınca anlıyorsun. Anlıyorsun da, indiriyorsun gözlerini aşağıya.
__

Şeytan mı gönderdi seni bana?
Her geldiğinde bir isteme arzusu.
Yanımda yaşlanmaya korkan bedenin,
Öyle bir anda cesur kılıyordu yanımda kendini.
Şimdi önümde küçülen sen,
Koca bir dev oluyordun.
Seninki bir avcı edası oluyordu,
Ben ise gönüllü bir av; intihar etmeye meyilli.
Her seferinde Yaradan’dan”Bu sefer başka.” Diye dilekleri zikrederken, sonu hep aynı bitiyordu.
Bunları sesli söyleyince ne değişirdi, bilmem.
Ama o anları ne zaman yaşadıysam çok şey parçalayıp, kopardı benden.
Her seferinde bir başka ben oldum.
Ve ne zaman bana gelsen aynı bekledim seni.
Aynı bul diye beni, sevdiğin herşeyi, sevdin sandıklarımı.
Ne zaman dokunup gitsen, sonrasında sevmedim kendimi.
Giderken; bunlar yüzünden almadım senin bu halini içeri.
Bu yüzden hiç kapıya bakmadım.
Güzel zamanlar dilemedim.
Tek başıma bunları sesli yinelerken, yine aynı şeyleri düşünüyorum.
Öl isterken, kendi ölümüme engel olamıyorum.
Tek kal istiyorum şimdi, kapının tam önünde.
Benim olamadığın için değil, beni yok ettiğin için.

*Yeni Metis defterine yapılan ilk karalama...
**Ateşlenirim, hastalanırım, sabahı kalkar yazarım... Yazarken Ezginin Günlüğü - Rüya eşlik etti. Ama sanırım en çok yakışacak olan; Müslüm Gürses - Nilüfer olacaktır. Hangisini dilerseniz.

Kıssadan Hisse Zamanlar - 23

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Mon, 09 Jan 2012 02:38:48 PST

"Canlı canlı dilini kesti.
Suskunluklara bırakırken adamı,
En son sözüyle de mühürledi.
Adamın bildiği kelimeler de,
Kadının söylediği son kelimeler oldu."

* Yoğun bir tempoyla, sadece deftere not alamaya devam etmekteyim. Bencilleştim biraz sanırım.
** Uzun zamandan sonra kabuğumdan çıktım; tanıdık bir yüzü görmenin sevinci içimde. Geçmişten, mutlu edeninden. Keman devam etmekte. İş bir yandan, dersler bir yandan.
*** Bu sefer eskilerden bir parça; Jehan Barbur - Yoluma Çıkma

İyi Seneler.. Yılın İlk Postu..

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Mon, 02 Jan 2012 02:59:42 PST

Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.HerşeyçokgüzelHerşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.Herşeyçokgüzel.

Evet. Herşey çok güzel tabii. Bu sene yapıştım ellerimle, kaybettirmem sağlığımı. Çok severim. Çok gülerim. Çok çalışırım. Çok yazarım. Çok okurum. Çok dinlerim. Çok gezerim. Çok izlerim. Çok yerim.
İnanırsam olur diye değil. Olacak diye. Sizin de herşey çok güzel olsun. Hayatı yaşamaktan korkmayın. Ölüme yakın her adım zaten. Bir de siz kendinizden kısmayın. Konuşunca kolaysa, yazın bir yere de hep hatırlamak zorunda kalın. ;)

* Ve yılın ilk parçasını da paylaşırım. Zooe ve Joseph

Günün Şarkısı

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Tue, 27 Dec 2011 03:00:05 PST

Günün şarkısı olsun. Klibiyle, sözleriyle...

Kıssadan Hisse Zamanlar - 22

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Wed, 21 Dec 2011 15:16:55 PST

" Tanıdık bir yola çıkmaya çalışıyorum karanlık bu yoldan. Arnavut kaldırımlarına çokça adımlar sakladığımız, ucu ışıklı bir yol. Sen bensiz ne kadar geçmişsindir bilmem ama, ben sensiz çokça geçtim buradan. Yetim kalmış adımlarıma inat biraz da güçlü bastım her adımımı. Kimseyle olamayacağını bilerek, gölgelerin oyununa inanmadım. Bir vazgeçmek var yolumuzda. - ki en büyük korkum.- Ya ben vazgeçersem? Ya da sen? Hep bıraktığımız yerde başlarken, birimiz ya geç kalırsa? Tek başınalıkla, gölgelerle arkadaş olursak? Vazgeçipte bir gölge olursak? Aklımızın kirlileri tüm güzellikleri kapatır da, göremezsek "biz" olmanın başkalığını. Şimdiki zamanları bile eritenler varken, şu arnavut kaldırımında çamur olup, bir yağmur sonrası kaybolmakta var.
Olmaz aslında da hiç biri. Her zaman ki ben işte. Korkularımızı diziyorum tespih gibi, kurutuyorum sonrasında. Yaşamak tek. Söylenenlere göre, teki kaybettikten sonrası çok uzaklarda. Orada bile yol ikiye ayrılırken, karşılaşmak mı? Karşılaşmak, uzaklar kadar muamma. Faniliğimiz kalıyor elimizde yine.
Karanlık yol bitiyor şimdi.Yolun ucundaki ışık, arnavut kaldırımın taşları ve gölgeler. Işığa yürüsem göremezsin beni, çünkü başın hep eğik. Karanlığın bitiminde, gölgelerin sesini bastıracak şarkılar söylüyor aklım. Kötü ihtimalleri ışığa doğru astım da, ne vakit gelirsin?"

* Uzunca zaman önce hediye edilen bir tabloyu, yatağımın karşısına asıp, uzunca izledim. İzleme sonucu da yukarıdaki cümleler.
** "Yüksek Sakat - Sana Aşık Yalnız Ben" parçası. Sözleri, sözlerim gibi. Ben yazsaydım keşke diye bile hayıflanamıyorum, çünkü ben bile bu kadar net anlatamazdım. Klibi ve sözleri ile bütünlüğü ise istenilen sonuçta ; iç acıtıcı ve mükemmel bir uyumda.

Kıssadan Hisse Zamanlar - 21

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Mon, 19 Dec 2011 02:37:57 PST

" İnceden bir yağmur, düşerken şehrime, seni, sen kokan zamanlarını gönderdim rüzgara. Sen şehrimden kaçtığını sanarken, bırakmadım düşlerimi. Ben koktu şehrin. Sen yine kaçamadın. Gördüklerin olmak. Kokladığın olmak. Ben çoktan oralara karıştım. Şehrimden istemesem de koptum. Vatanımı istila eden düşman gibi değil de, göçüm gibisin. Sığındığım bu şehrin, artık benim de şehrim oldu. Fabrika çıkışlı düşüncelerin arasında; Yaşamaya çalışmaktan çok, yaşamak için."
__
"Göremediğimden dileğim... Ne garip. Göremediğimden görülebilecek zamanlar dilemek. Başka zamanlar da, farklı zamanlar yaşamayı istemek. Herşey bir yana; asıl garip olan bu zamanlarda sevip, kalmak olsa gerek. Kalmak gibi gitmekten, gitmek gibi kalmakta artık insanlar. "

* Öğle arası notu gibi oldu. Bir anda. Rüyamın da etkisi belki de.
** Dün gece uzun zamandan sonra kesintisiz uyudum. Rüyamda da edebiyat almış başını gitmekte. Çemberimde Gül Oya'dan hatıra bu cümleler, odamda da asılıdır. Gün geldi, rüyamda da söylerken buldum.

- Hani böyle karanlık bir gecede, ıssız bir yokuşu tek başına inerken bir köşeyi dönersin de deniz çıkar ya karşına. Sonra o denizde bir gemi belirir. Şıkır şıkır ışıklarla geçip gider. Sen sevinirsin. Hiç nedensiz ama. Sonra için kıpırdar ya hani, öyle işte. Seni tanıdığımdan beri bir gemi geçiyor içimden. Hep ama. -

*** Yeni Türkü - Karanfil olsun yazımın parçası da...

Kıssadan Hisse Zamanlar - 20

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Sat, 17 Dec 2011 07:12:14 PST

"Alsan da ellerinle yıkasan yüreğimi,

Temizlense tüm siyahım.

Yine bahar koksam,

Çocuk zamanlarımdaki gibi.

Açılsa ellerim korkmadan,

Babama uzanır gibi düşünmeden.

Çalınan düşlerimi bulmuş olsan,

Ellerinden kavuşsam geciktiklerime."

* Eskilere bir tek cümle eklemek istemeden başlıyorum, sonrasında değişen duygularla eklerken buluyorum kendimi.
** Geç olsun, güç olmasın. Bu paylaşımı diğerleri gibi yapmakta farz olsun bana. Doğa İçin Çal ekibinin 3. çalışması; Gesi Bağları - Çemberimde Gül Oya- Çay elinden Öteye..
*** Gesi Bağları türküsüde bana gelmiş olsun. Güzel zamanlar olsun. Sabun köpüğü zamanlar olmasın.Hep olsun. Daim olsun.

Kabus Notları - 2

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Thu, 15 Dec 2011 08:00:22 PST

-Bir- -an-, -an-mamak için adını,
S-an-rıların içine saklıyorum seni.
-An-sızın gider gibi yapıyor ellerim,
Gözlerimi aç-an-a kadar y-an-ımda oluyorsun.

Yetmiyor y-an- y-an-a olmak çoğu zam-an-.

-Bir- olmak vardı aklımda.
-Bir-likte ölmek sonunda.
-An-latamadım kendimi ki,
-Bir- başınayız şimdi.

* Bir süre eski yazılara devam edeceğim muhtemelen.
** Mabel Matiz - Arafta... Arafta kalanlara gelsin.

Kıssadan Hisse Zamanlar - 19

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Mon, 05 Dec 2011 02:48:20 PST

Kendine uzak kaldığı zamanları ne vakit uzun tutsa,
Beklenmedik bir anda vuruyordu yüzüne kendisi.
Hiç tahmin etmediği bir zamanda ve yerde, karşılaştığı eski bir sevgili misali.
İşte o anlardan birini yaşıyordu adam.
Uyanıkken neşteri derisinde hisseder gibi sızlıyordu ağlarken.
Ne kadar özlediğini, sevdiğini anımsattı acısı ona.
Dualara iğnelenen bir kaç keşkelerden,
Rüzgara savurduğu cümlelerinden hiçbiri mi ulaşmamıştı eline?
Hiç mi kokmamıştı burnuna kokusu?
__
O gece tekrardan ayrıldığı gün kü kendisine dönerken adam,
Kadının geri gelmemesini diledi.
Gitmesin diye baktığı ama söyleyemediği,
Sadece izleyip kaldığı bir suretin gidişini anımsadı.
Gözlerini kapatıp, rüyaya karışmasını diledi.

*Yarım kalanlardan...
** Bir erkeğe ait cümleler karalamak adına ilk benim için.
** Anjelika Akbar - Aşk

Kabus Notları - 1

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Mon, 28 Nov 2011 02:42:06 PST

"Ruhum bile boğuluyor sensizliğinde.
Nasıl da derin.
Nasıl da siyah.
Görmediklerim korkuyor beni;
Düşerim de sensiz derinliğine, boğulurum diye."

*Kesik kesik uykularımda o kadar çok kabus görür oldum ki. Hatırladığım çok net görüntüler yok. Fakat bazı belirgin sahneleri net hatırlıyorum. Mesela,gece yukardakileri fısıldıyordum. Sanırım rüyalarda da karalamaya başladım.** Kaybedenler Kulubü - Bazen ...
*** Ve evet artık Kabus Notları da başlar. İyi bir hafta olsun.

Kıssadan Hisse Zamanlar - 18

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Wed, 23 Nov 2011 03:00:04 PST

Bir "ben" vardı ki benim içimde.
Kocaman dünyalar, hayatlar sığdırdı.
Bazen koştu.
Bazen başı boş yürüdü.
Bazen sadece durdu.
Bazen dönüp gitti.
Ama öyle bir zaman geldi ki...
Sen hep vardın.
Ben hep vardım.
Sanki birbirimize sırtlarımızı dönmüştük.
Sadece varlığımızdan emindik önce.
Sonra bir gece, bir anda yüzümüzü döndük birbirimize.
Ve tek nefes olduk büyük bir hevesle.
O an tek olan "ben", "sen" ' e karıştı.
Hiç tereddütsüz.
Yolcu ettiğim birinin geri dönüşü gibi;
Özlemle, sevinçle.
Zaman ne yaptı bize bilmem.
Takvim yapraklarını atarken, neler attık çöpe?
Ya da "ben" deki "sen",
"Sen" deki "ben" nereye saklandı?
Bir gün "sen" gittin yanıbaşımdan.
Ertesi sabah "ben"siz uyandım yeni güne.
Nasıl tuttuysak ellerimizi...
Kim bilir?
Giderken içimdeki "ben" i de alıp götürmüş.
Bencillik miydi bunun adı?
"Ben" "ben" siz bırakmak.
Neredeysem geri dön artık.

* 17 Kasım' da karalamıştım bu satırları. Şimşekler çakıyordu beynimde, gözlerimi yaşlara boğacak kadar. Bir anda yoldayken durup, bu satırları yazdıracak kadar. Bir anda. Ansızın. Toz toprak artık herşey.

Beni Unutma Filmi "Bir İnsanı Ne Kadar Sevebilirsin?"

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Tue, 22 Nov 2011 02:41:28 PST

Takva filminin yönetmeni Özel Kızıltan kamerasının, Burak Göral'ın senaryosunun satırlarını yansıttığı, 100 dk. süren "Beni Unutma" filmini izledim geçen akşam. Paylaşma gereksinimi duydum, kötü eleştirilere inat.

Bir tarafta sevgilisi Hakan (Kenan Ece) tarafından aldatılıp,yakalayan Olcay(Açelya Devrim Yılhan) karakteri, diğer tarafta evlilik arifesinde herşeyden bunalıp, nişanlısı Ebru'dan (Tuba Ünsal) vazgeçen Sinan (Mert Fırat) karakteri. İkisi için dönüm noktası olan o günde, aynı yerde bulunup, yollarının kesişmesiyle hikaye başlar. Ortak bir arkadaş ve ayrılıklarının sayesinde bir anda yakınlaşmaya başlarlar. Olcay için kötü zamanların başlangıcı, Sinan' ın varlığıyla, varlık olmak için yaptıklarıyla bir anda güzel zamanlara dönüşür. İkisinin de geçmişinin peşini bırakmaması ve mutlu bir evlilik sonrası Olcay'ın tuhaf davranışları yüzünden düşen gölgeyle birlikte süregelen bir hikaye.

Mert Fırat' ın başarılı senaryo seçimlerinden dolayı, tereddüt etmeden gittim bu filme. Bir süreci anlatan filmler ilgimi daha çok çektiğinden; izlerken, ağlarken, gülerken de ayrıca haz aldım. Belki tanıdık sahnelerin verdiği etki, belki de kendi duygusallığım. Ama eksikleriyle beraber tatmin edici bir film.

"Bir insanın, bir insana aşık olması saniyenin beşte biri kadar zamanda oluyormuş. Biliyor musun?" u savunan Sinan ve "Sana dünyaları verenle değil, kendi dünyasını veren bir adamla evlen." cümlesine inanan Olcay' ın hikayesi bence izlenmeye değer.

Filmi izlemek için diğer başka sebepler;
-Anjelika Akbar'ın hazırladığı film müzikleri için.
-Unutmabeni çiçeği ve hikayesi için.
-Bülent Ortaçgil'in Yüzünü Dökme Küçük Kız parçasıyla gülümsemek için.
-Olcay'ın babasının sesinden Can Yücel şiiri dinlemek için.
-Çoğumuzun bilmediği Pig hastalığını öğrenmek için.
-Filmin sloganının da dediği gibi "En fazla ne kadar sevebilirsin?" i sorgulamak için.

*İnternette okuduğum yorumların aksine, ben filmi izlerken çok zevk aldım. Umarım siz de beğenirsiniz. İyi seyirler dilerim.

Filmin Resmi Sitesi; http://www.beniunutmafilm.com/

Fragman;

Kıssadan Hisse Zamanlar - 17

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Thu, 17 Nov 2011 07:56:20 PST

Alevler sarmış çevremi.

Görürüm o orada, görmez beni.

Ağlasam da söndürsem ateşi.

Çıksam karşısına sevse beni.

Dilim lal olmuş, yüreğim kilit.

Tutsa elleriyle silse tüm yanık izlerimi.

Kül olacak ateşte elbet.

Suyu arayacak yüreği.

Ateş gelmez belki ayağına suyun.

Ama açar yüreğini ateşe.

Demese de bilirim beni istediğini.

Söndüremese de ateşle buhar olup gideceğini.

*Metis defterinin bitmesine az kala. Karıştırdım biraz sayfaları. Yukarıdaki cümleleri buldum. Eskisi gibi bencil olmadığımdan paylaştım hemen.

** İşten ve sosyal hayatımdan dolayı yoğun dönemlerdeyim. Hep bir koşturma. Yollarda, uyumadan önce deftere notlar almaya devam ediyorum tabii ki yine. Blogun temasının bile değişme vakti geldi bence.

*** Multitap'ın Battaniyem ve Çıbık gibi hareketli parçalarından sonra "Ben anlarım." parçası; beni gerçekten çok şaşırttı. Sözleri ve müziği, şu Kasım'ın bir başkalığını göremediğimiz dönemlerde güzel gitti. Devamını bekleriz.

Kıssadan Hisse Zamanlar - 16

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Tue, 15 Nov 2011 02:57:45 PST

Duymuyor musun sesimi?
Belki bir insana, bir varlığa titreşim olmaz sesim;
Bir ruh için, Yaradan için çağrıdır seslenmelerim.
Sanırım - sanırdım ki hatta - hep anlarsın beni.
Birden gelmelerin bundan sanırken;
Her yolun bana doğru geliyor.
__
Nerede melekler?
Neden konuşmazlar benimle?
Üşüyen yüzümde ellerimin sıcaklığı,
Ellerinden kalan eski bir sızı bir taraftan.
Elele kalıyoruz bir anda, sen bilmiyorsun.
İstiklal, kalabalığına almak istiyor beni.
Ben de inatla meydanda seni bekliyorum.

* Tümer' le yazarken yine.. Benden dökülenler. Düzeltme/eklemeleriyle beraber.
** Bir Yeni Türkü konseri geçti gitti. Hep bir ağızdan şarkılar söylendi.
*** Mehmet Güreli'nin parçaları, kafamdaki listede dönüp duruyor. Ama en çok mırıldandığımı paylaşacağım. Bugünlük "Sen ve Ben" parçası gelsin.

Kıssadan Hisse Zamanlar - 15

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Fri, 11 Nov 2011 15:54:46 PST

Bir rüzgar var dışarıda.
Ve yüzümü ıslatan; sakince çarpan rüzgarın getirdiği su damlacıkları.
Düşümdeki İstanbul'u resmediyor gördüklerim.
Verdiğim her nefes; havadaki karmaşaya karışıp kaybolurken,
Aldığım nefes çoktan vücuduma karışıyor.
Nasıl da isli ve kirli.
Sığınıyorum bir süreliğine eski bir tramvay durağına.
Hep burada bekleyen ama o tramvayın yolcusu hiç olmayan biri olarak;
Gidenleri izliyorum.
Kimi gülüyor.
Kimi konuşuyor.
Kimi asmış suratını kendi düşünü izliyor.
Herkes bir yerlere yetişmeye çalışırken,
Ben herkese yetişiyordum bakışlarımda.
Başka hikayelere asılıp giderim belki diye.
Kendi halimi düşünüyorum bir an.
"-Beni bulsa bulsa Azrail bulur." diyorum içimden.
Bir melek korkutur mu insanı?
Ürperiyor içim birden sanki gelmiş gibi.
Ne zaman ürperse içim kalamıyorum o yerde.
Sanki tramvaydan aceleyle inen bir yolcunun telaşıyla çıkıyorum duraktan,
Ve hızlı adımlarla meydana inerken; kalabalıktaki hikayelerden biri oluyorum.

* Bugün durakta beklerken telefona not aldığım ufak bir yazıyken, gecenin bu vakti tamamlandı.
** Sanırım paylaştığım parça, tam yerine oturmuş oldu. Bülent Ortaçgil - İstasyon İnsanları

İstanbul'a İlk İhanet

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Wed, 09 Nov 2011 04:10:54 PST

Sevişmelerin ucuz olduğu bir şehirden,

İstanbul’dan yazıyorum sana.

Farklı şehir kokan bedenini,

Yalanla ve korkuyla beslediğin ruhunu,

Yani seni, özleyerek anıyorum.

Kinimi hangi su söndürür?
Bilmem.
Yüreğimi hangi ateş ısıtır?
Tenime kim dokunur?

Bilmem.

Özünde bu kadar ucuz olan bir şehir,

Yine bu kadar ucuza mı verir cevaplarımı?

Yoksa unutur gider mi bizi de geçmişi unuttuğu gibi?
Belki Beyoğlu katar bizi karışıklığına,
Beyazıt ve Sultanahmet bir olur da saklar bizi o eski sokaklarında belki de.
Hiç biri olmaz da bakarsın,
O yorgan altında bekleriz herşeyin normale dönmesini.
Ama yine bulurlar bizi, bilirim.
Korkunun kokusu keskindir, ölü gibi.
Sindiremem kokumu kokuna.
Sarılmak yetmez,
Kaybolmak lazım nefeslerde belki de.
Ve biliyoruz ikimizde bunu.
Sevdiğinden midir ki gidiyorsun benden?
“Yakalamasınlar seni de” mi diye.
Ve ben yine bu şehirde,
Bu satırları tek başıma ucuz bir kalemle, deftere yazıyorum bunları.
Yazdıkça değerlenir sandığım sen,
Mürekkep gibi sadece bu satırlara bulaşıyorsun.
Yatağa uzattığım bedenim,
Etrafımdaki diğer adamlar,
Bu şehir…
Bunlar yetersizmiş gibi gelse de yaşamaya,
Bir o kadar da sebep oluyor seni iyi anlatan anıları unutmaya.
Doğduğum şehre ilk ihanetimi de,
İşte bu satırlarla yapıyorum.

İstanbul affeder mi beni bilmem.

Son nefesten sonra toprağına katar mı bedenimi?

Ve bu ne kadar umurumda o da meçhul.

Bildiklerim öğretilen temel fiillerden ibaret.

Sevmek, nefret etmek, özlemek gibi.

Ve unutmamak da en baskın olanı.

Nasıl hatırlatıyorsa İstanbul herşeyi bana,

Nasıl vuruyorsa gözlerime anıları unutturmamak adına,

Ben de unutturmuyorum aklıma, nasıl gelip gittiğini.

Sen o keskin kokunla karışırken kalabalığa,

İstanbul fener oluyor hislerime, gerçeklere.

Ama ben yine de ihanet ediyorum bu cümlelerle.

Seni seviyorum, İstanbul’ un beni sevdiği gibi.

*Kaynak: http://www.radikalgenc.com/edebiyat/siir-edebiyat/istanbula-ilk-ihaney

** Bu yazımı hangi ruh halleriyle yazdığımı hatırlıyorum da... Yazının düzenlemeye ihtiyacı vardı ama hiç dokunmadım. Dokunmak istemedim. Hatta Radikal Genç' e ne zaman gönderdiğimi dahi hatırlamıyorum. Şimdi yaınladıklarını görüp, karşıma çıkınca; paylaşmak düştü payıma.

*** Teoman' dan gelsin... Çok sevdiklerimden biri. İstanbul' da sonbahar...

Kasım 3, Doğum Günü Anlam ve Önemi

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Mon, 07 Nov 2011 04:03:21 PST

3 Kasım 1987…

Kendi doğum günü hakkında yazı yazma hissiyatı, benim gibi bir yazı delisinin aklından geçer sanırım. Böyle bir yazıya, biriktirdiklerimi hafifletme ihtiyacı ya da belki de birazda olsa düşündüklerimi paylaşma isteği ya da şükran dilekleri der geçeriz. Yazmak için sebep çok.. Ama bu ne bir deneme, ne de br öykü. Bu açık bir mektup. Tüm herkese yazılan.

Şanslı bir kadın olduğumu anlatmaktan başlayabilirim sözlerime. Şanslıyım, iyi bir hayatım var. İyi bir aile, iyi bir iş, daima da beni seven insanlar var hayatımda. Seven derken; hafife alınacak derecede de değil. –Varlıkları için bu sayede teşekkür ettirecek kadar.- Düşüme düşürdüğüm çoğu şeyi yapacak güce, isteğe sahibim. Bu konularda da yol açısından hep açık fırsatlar bulmam da ayrı bir etmen tabii ki.

Kısa zamana kadar ruhen, son zamanlara kadar da vücuden çöküşlerim oldu. Kötü ya da yanlış seçimler olsun bunun adı ya da kötü deneyim; hepsinin benden aldıkları umurumdaydı. Oturup düşünecek kadar. Hatta kafaya takacak kadar. Fakat atlatılması zor olmadı.- ki halen bence çok iyiyim- En büyük katkıları belki de o zaman ki hislerden açığa çıkan bazı hissetmediğim duygular ve bunun sayesinde döktüğüm cümleler oldu.
Acemice dökülen cümlelerime daha farklı anlamlar yüklememdeki en büyük sebeplerden biri, bu kadar çok çöküp, kendi içime iyice dönmüş olmamdı. Çevremde olup bitenler; tanıdıklarımın-tanımadıklarımın yaşadıkları, acıları, mutlulukları, sahip olduğum tüm duyularımın hissettikleri, hayallerim, rüyalarım, bana biçilenler, benim biçtiklerim, diktikleri- dikemedikleri…. Sıralamaya kelimemim yetmediği bir sürü anlamlar; şimdiki Merve Nur olmamdaki sebep.

Çok kazandım, çok kaybettim. Çok doğru davrandım. Çok hata yaptım.

Kazandım, çünkü; Hiç bilmediğim duyguları hissettim. Hiç olmadığı kadar cesurdum. Hiç olmadığım kadar çocuktum. Hiç olmadığım kadar büyük insandım. Ağlarken çok yazdım. Gülerken çok paylaştım. Çok kez kendimi unutup, başkası oldum.

Kaybettim, çünkü; Bazen o kadar bencil davrandım ki beni kendi kadar sevenleri bile kaybettim. O kadar kendi içimde dolandım ki, kapıyı açmayı istemedim. İnancımı kaybettim, kapımı sonuna kadar açtığım bir anda. Gelip biri tek hamleyle yok etti. Kötü mü oldu bilmiyorum ama daha realist oldum. Gururumu kaybettim.-ki devir insanı meğer sevildiğinde bile buna ihtiyaç duyuyormuş. Bilemedim.-

Çok doğru davrandım; Sebepli zamanlarda sessiz kalıp, sadece izledim. Kaybettiğim anlarda, düşlerimden beslendim. Yapabileceğim herşeyi dizdim hayatıma. Öğrendim, okudum, dinledim, yazdım. Arada ara verdim elimde olmadan ama hep devam ettim. Doğru zamanda, doğru yerde oldum. Doğruyu savundum. Savaştım. İnandığım yerde kaldım. Tedirgin olduğum her yeri terkettim. Çok sevdim. Çok kızdım. Çok paylaştım. İstediğim yerlerde oldum. Çok uğraştım bazen. Ama neden uğraştım yerine; neden olmadığını sorguladım.

Çok hata yaptım; açmadığım kapılarda. Bazı tavırlarımda, üzdüklerimde. Beni üzen herşeye diyecek bir şeyim yokta, üzdüklerimden özür dilerim. Çok kurcalayınca hayatı, çokça da hata yapıyor insan. Söylemek istemediklerini söylüyor. Dilemek istemediklerini. –ki yüreğim ne kadar başka dese de.-

Özetlemeye çalıştım. Belki becerdim, belki beceremedim. Önemsedim, önemsendim ömrüm boyunca. Doğru yol, doğru işaret, doğru insan gibi sıfatlara inandım. Tüm çabam; kendimden haz aldığım şu vakitlerde iyi yaptığım herşeyin beni bırakmaması.

*Bu yazıyı doğum günüm öncesinde yazmıştım. Gece 12 öncesi ve sonrası arayan, mesaj atan, facebook aracılığıyla ulaşan, yüzyüze yakalayan tüm arkadaşlarıma teşekkür ederim. Akşamında da kutlama yaptık. Gecenin özeti çok netti. Beyoğlu Hamam atmosferi eşliğinde; Sevdiğim bir ben vardı. Sevdiğim adam vardı. Sevdiğim kardeşlerim vardı. Sevdiğim dostlarım vardı. O kadar güzeldi ki. Uykuya şükrederek daldım.

Açık dilek kutusu açıyorum ki; sinerji oluşturalım.

Ve tabii yazının şarkısı. Gece yüzümün daha da çok gülmesine sebep şarkı. Bülent Ortaçgil imzalı, Mehmet Günsür söylemli Eylül Akşamı şarkısı. Sevgiler,

Kıssadan Hisse Zamanlar - 14

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Tue, 01 Nov 2011 04:00:27 PDT

Eğme başını çocuk,
Kaldır da bak bana.
Dönmesin yüzün yere boşuna,
Ben hep buradayım nasıl olsa.
__
Sıcacık olmuş ellerim,
Yüzünü,ellerini ısıtmak tüm derdi.
Eritmez belki buzları,
Saklar avucunda tüm kirleri.
__
Saklama yaşlı gözlerini,
Silerim bir elimle becerirsem.
Olmazsa beraber ağlarız.
Şaşkın şaşkın bakma yüzüme.
__
Yol çok uzun farkındayım.
Ama Dünya küçük, ben fazlayım.
Koca bir ay var ki tepede,
Kılavuz bize her yerde.

* Şu sıra kötü olaylar peşimi bırakmamış gibi olsa, şükretmeyi dilimden düşürmemeye çalışıyorum. Ki geri dönüşlerini alıyorum. Bunun dışında; iyiyim, gerçekten hem de. İyi giden o kadar çok şey var ki. Kötü olanlar için ise; isyan etmenin faydasız ve gereksiz olduğunun farkındayım.Ek olarak; Yazdıklarımın bir kurgu olduğunu unutmamak gerek.
* En sevdiğim şarkılardan biri. Here Without You.. Güzel bir cover daha Boyce Avenue' dan.. İyi dinlemeler.

Kıssadan Hisse Zamanlar - 13

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Thu, 20 Oct 2011 07:59:30 PDT

Bulantılarım kesilmiyor.
Sabit kaldı bakışlarım.
Da dönüyor durmadan herşey, sarsılıyor.
Renkler soluk.
Suretler silik.
Kuzgun siyaha yakın gördüklerim.
Aldığım nefes isli olmalı.
Yoksa neden boğazım yanar ki?
__
Yürüyorum,
Bu yetiyi yeni kazanan biri gibi.
Onun gibi rastgele atıyorum adımlarımı,
Onun aksine bir sonraki adım sevindirmiyor beni.
__
Konuşmak istiyorum,
Sessiz kelimeler kullanıp.
Yazmak istiyorum,
yansımayan harfler kullanıp.
Ağlamak istiyorum,
Yüzümü ıslatıp güldüreninden.
Sormak istiyorum,
İstediğim cevapları duyacağım.
Sarılmak istiyorum sıkıca,
Senin bana özlemle sarıldığın o anda.
Kalmak istiyorum,
Senin de benim için kaldığın yerde.
__
Ne hazin bir duygu.
Ne bitik bir ruh.
Ne yalancı bir beden.
Görünen ve görülen nasıl bir ironi.
__
Aynı yerde nefes alıyoruz,
Aynı yerde yudumluyoruz çayımızı,
Aynı ayı paylaşıp,
Aynı yağmur ıslatıp,
Aynı güneş ısıtıyor bedenlerimizi.
Aynı ezana kulak kabartıp,
Aynı anda mırıldanıyoruz içimizdekileri.
Farklı zamanlarda aynı yerde olmak bizimkisi.
__
Ruhun hafifken mutludur.
Düşünmesi ağır artık.
Bedenle beraber taşımazı zor.
Fısıldıyorum havaya nefesim yettiği kadar.
Gerisi dünyalık.
Dünya' ya kaldı işimiz.
Allah bilir nereye, kime gider cümlelerim.
__
Burnuma toprak kokusu geliyor şimdi.
Bir hafiflik ve sıcaklık içimde.
Herşey güzel de,
O gelen kim?

* Anlatacaklarım birikti. Diyecek cümlem olmadığından değil ama toparlayamıyorum bir türlü. Bilal' in güzel daveti olan Farid Farjad konseri ve izlenimlerim-duygularım, karışıklıklar, bunun yanında giden belli planlarım... Evimde oturduğum bir an düzenlenip, sunulacak en güzelinden.
** Ayrıca Kıssadan Hisse Zamanlar' da 13' e geldim. Uğurlusu bu yazım olsun, tüm inançlara inat.
*** Yansımalar - Salıncak parçası bu sefer. Neden mi? Kelimeler tarifsiz hislerime diye.

Kıssadan Hisse Zamanlar - 12

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Wed, 12 Oct 2011 13:29:44 PDT

Ötelemek ve öteki olmak sırayla.

"Gitme" cümlenle fark edilen gerçek.

Ötelerken hayatımızı her seferinde,

Ötelenen de olmuşsun bir yandan da.

Öteki olmak için de zaman dolduruyorsun şimdileri.

Ne büyük ironi ama.

Gitme diyen birinin, gitmesi.

Kalıyor gibi duran, aslında gitmeye hazırlanan.

Vakit gece yarısı olmuş.

Öteki Ben oluyorum yazarken.

Açıyorum cümlelerimin sonunu.

Üç noktalarla uzatıyorum bitişleri.

Git ve gelme diye.

Öteliyorum seni diğer cümlelere, isimlere.
Ötekileştiriyorum aklımda.
Artık sadece öteki diğer insanlardan birisin.

* Günün cümleleri. Uyuklamaya yakın çıktı. Öteki olmaya mecbur olan herkes, herşeye ithafen olsun bu yazdığım da. Hatta gün özeti gibi.

** Tüm gün aralıksız bu parçayı dinlediğim günler olurdu. Büyük bir aradan sonra arşiv karıştırması sonucu geri döndü.

Kıssadan Hisse Zamanlar - 11

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Mon, 10 Oct 2011 02:50:16 PDT

Tekil şahıslarla devam ediyorduk yolumuza.
Mutluyduk bu halimizle.
Kesik kesik hatıramda o günler.
Gülüyoruz hep.
Dokunuyoruz şefkatle.
Ağlasak da korkmuyoruz.
Neler oldu bilmiyorum?
Sen ve ben.
– Aramızdaki Ve’nin anlamı bu kadar büyük olabilir miydi?-
Öteledik Ve’ yi ve biz olduk.
Sonra bazen sen ve ben, bazen de biz.
Şu an ne ben’im, ne sen,ne de biz.
__

Uyanamıyorum şimdi de.
Rüyada olduğumu bile yeni farkediyorum.
Rüyada; başka birinin rüyasında.
Nasıl yaptın bunu bana?
Düşlerin arasına sıkıştırdın önce beni,
Kabuslarla bıraktın şimdi de.
2 çirkin adam, kollarımdan çekip götürüyor beni.
Bağırıyorum durmadan, kurtarırsın diye.
Aynı yönde bile değildi adımlarımız.
Sen ağır adımlarla ilerlemene rağmen,
Benim koşan cümlelerim yetişemiyor yüreğine.
Biliyorum bu yürüyüşü.
Gitmek değil bunun adı. Terk etmek.
__

Mütemadiyen süren bir acı.
Ellerimi üşüten, gözlerimi yaşlara boğan.
Ne kadar sürecek bu?
Hücreye tıkılmış bir mahkum gibi.
"Suçsuzum" cümlem bir deli saçması.
Bir deliye kim inanır şimdi?
Anlatacaklarıma kim inanır?
Kim savunur sevgimizi?
Yaşadıklarımızı?
__

Attılar beni bu küf kokan hücreye.
Kesiyorlar her yerimi.
Kan kokana kadar ortalık.
Kendi kokumun bu olduğuna inandırana kadar.
Gelsen kurtarsan beni?
Yarım kaldım yine de gelir misin? –Hiç sanmıyorum.-
Gelsen. Ben aynı sever miyim? – Muamma.-
__

Karanlık her yer.
Biliyorlar korkarım karanlıktan?
Biliyorsun sen de.
Sarılamam ki kendime, acırken canım.
Ne yapıyorsun bana?
Kalk, uyan artık.
Uyandır beni de.
Ne ben kalacak ortada.
Ne seni anlatan herşey.

* Dün gece döküldü bu cümleler. Taslak olarak kaldı. Bugün tamamlandı. Kafam bazen nerelere gidiyor kendimde anlamıyorum. Yağmur travması sanırım.
**Güzel haberlere gelince; Spor, Fransızca, Keman 3' lüsü şeklinde bir düzen belirlemiştim Eylül' de kendime. Ekim başlar başlamaz da bu yoğun tempoya giriştim, hatta alıştım. Ehliyet sıkıntımın da aradan çıkacak olması da durumun ekstraları oldu. Yani kısaca; Çok güzel bir Ekim başlangıcı oldu.
*** Yağmura eşlik edecek, yazmama da sebep parça; Lara Fabian - Je suis Malade

Kıssadan Hisse Zamanlar - 10

noreply@blogger.com (Kürk Mantolu Madonna) — Sat, 08 Oct 2011 14:59:50 PDT

Sahipsiz gibi herşey.
Yağmur vuran camımdaki buğu gibi.
Yok olacak sanki, gözlerimi indirsem.
Belki de o yüzden durmadan yazıyorum.
Döktüğüm cümleler ne vakit ses olsa; ardında sadece yüzümü hatırladığın için. - Belki onu bile hatırlamıyorsun.-
Ama yazsam öyle mi?
__
Bir sayfaya, insan hem aşkını hem de nefretini anlatabilir mi?
Hayır, deme.
Yazıyorum işte.
Çevirdikçe gülüyorum.
Çevirdikçe ağlıyorum.
Çevirdikçe hem ölüp, hem de diriliyorum.
Gerçek işte, mürekkeple mıhlanmış yerine.
Gitmiyor.
Terk etmiyor.
Aldatmıyor.
Yalan söylemiyor.
Çevir ve oku.
Bu kadar.
Emanet bırakılan herşeyin sahibi oluyorsun her noktanın sonunda.
Paylaşıyorum bazen lokmamı, serpiyorum ellerimle bazılarını.
Bir şarkı gibi seslenemiyorum belki ama, yüreklerine misafir oluyorum.
Tek gitmiyorum sadece. Seni de götürüyorum hep yanımda.
Öyle ki bilmeden "biz" oluyoruz. - İstemeden tabii.-
___
Unutmayı unuttum yazalı.
Silgi tutmayan mürekkepleri tuttum yanımda.
Bir de sen kokan cümlelerimi.
Bana sakladığım herşeyini, onlara anlattım.
Onlar da başkalarına.
Gizli, karanlık yerlerde umutsuzca ölme diye, yaşatıyorum böyle.
Ölüyorsun bazı günler. Gülüyorsun diğer günler.
Seviyorsun bazı günler. Gidiyorsun diğer günler.
__
Ya bitersen?
Ya gerçekten ölürsen?
Ya ben ölürsem, gerçekten biterse kelimelerim?
İhtimaller...

*Hediye edilen bir defter içine dökülen kelimeler... Kendime niyetli değildi. Kader kısmet.. Umarım yazmak için sebep olurum yeniden...
** Emir Bey' den devam ediyorum. Şu sıra hep bir yerlere koşturma içerisindeyim. Güzel başlangıçlara yol açtım. -O durumlarla ilgili de bir yazı yazmak niyetindeyim.- Bildiklerimden şaşmıyorum o yüzden de müzik konusunda. "Cennet Bahçesi" parçanın adı da. Şiir olarak da, bestelenmiş hali de nefis.
İyi okumalar, iyi dinlemeler.