Aan: communicatie@b-holding.be

Beste,

Gezien de recente commotie over de legale implicaties van het gebruik van uw website, had ik graag geweten of ik toestemming kon krijgen om een link te leggen naar de NMBS-website.
Het zou gaan om een link naar de volgende pagina:
http://www.b-rail.be/main/N/legal/copyright/link/index.php
En de link zou verschijnen op mijn persoonlijk weblog, meerbepaald in een artikel waarin ik protesteer tegen dit soort onnozele regelgeving. Mijn weblog is te vinden op volgende URL:
http://blog.schuppe.be/

Graag een spoedige kennisgeving, gezien ik mijn blogpost zo snel mogelijk wens te publiceren.

Met vriendelijke groeten,
Tom Bernaerd

Deze post mag eigenlijk ook niet, volgens hun voorwaarden. Oeps.

The trouble with environmentalism is that it’s become a bit like medieval religion. Once, it was the pursuit of earnest and unheeded types who were challenging accepted thinking, but now it’s become a blind faith.

Word. Veel te veel mensen zijn veel te weinig kritisch.

Bijvoorbeeld. Kan iemand me even uitleggen waarom het bewust inbouwen van turbo-lag in een auto hem ‘groen’ maakt? Als ik mijn gaspedaal induw, dan maak ik daarmee duidelijk dat ik wil optrekken. De auto dient dan te gehoorzamen, in plaats van eerst wat te sputteren en na mijn protest (meer gas) alsnog ervandoor te gaan. Optrekken ga ik hoe dan ook, en die seconde vertraging zorgt er alleen maar voor dat ik geneigd ben harder op te trekken eens ik voorbij de turbo-lag ben.
Misschien is het om het rijplezier wat te verstoren, zodat de mensen minder rondrijden voor het plezier?

Ik zou héél graag eens een wetenschappelijke studie zien, daarover. Men geeft voldoende random mensen een auto, die alles meet. Verbruik, uitstoot, rijstijl. Daarna een subjectieve beoordeling. De helft van de mensen krijgt een EcoGreenBlueMotionWatnog variant, de andere helft een auto die afgesteld is zoals de fabrikanten/experts zelf denken dat het beste is voor het milieu.

Volgens mij zouden die resultaten verrassend zijn. Een realitycheck voor de soms onnozele testmethoden en regelgeving van de overheden.

Misschien heb ik geen gelijk, maar ik ben dan toch tenminste kritisch.

Tenacious D, bestaande uit Jack Black en Kyle Gass. Het is voor te lachen en al, en het is ook grappig, maar ondertussen zijn ze wel steengoeie muziek aan het maken.

Haal ze naar België en ik betaal desnoods grof geld voor tickets. Dat kan, want ik ga anders zelden tot nooit naar optredens, tenzij ze gratis zijn. Ik denk dat ik voor het laatst betaald heb voor livemuziek in 2007, het cactusfestival.

Waarom ik nu aan Tenacious D denk? Gisteren speelde mijn computer shufflegewijs City Hall af. Vandaag kwam het nieuws dat Ronnie James Dio er niet meer is.

Dio has rocked for a long, long time,
Now it’s time for him to pass the torch.
He has songs of wildebeests and angels,
He has soared on the wings of a demon.

And we will make sure that you’re very well taken care of.
You’ll tell us secrets that you’ve learned. Raow!
Your sauce will mix with ours,
And we’ll make a good goulash baby.
Dio, time to go!
You must give your cape and scepter to me.
And a smaller one for KG.
Go! Go! Dio! Dio!

Kinderen misbruiken, dat doe je niet. Misbruik maken van een vertrouwensrelatie in familie, als priester. Levenslange psychologische problemen veroorzaken omdat je je niet kunt bedwingen. Het celibaat niet kunnen volhouden valt volledig te begrijpen, en doe gerust uw goesting. Maar met volwassen mensen die hun toestemming gegeven hebben. Hoeren, desnoods.

En verder. Een ambt als dat van bisschop opnemen doe je niet als je pedofilie op je kerfstok hebt. Dan ga je niet het grote voorbeeld gaan spelen, hypocrisie ten top.

Een publieke bekentenis, dat is dan weer wel opportuun. Daarmee dertig jaar wachten en zo het herstel van het slachtoffer zwaar bemoeilijken, en vooral wachten tot de gerechtelijke verjaringstermijn verstreken is, zeer laf en laag.

Maar wat me nog het meest van al kwaad maakt, is dat je nog niet eens alles bekend hebt.

Waarom de kerk zich niet vliegensvlug ontdoet van dit soort uitschot, het is me een raadsel.

Enfin, sinds ik zelf Mobile Vikings heb, lees ik de Standaard op de mobilofoon, lees ik mijn mails tussendoor en twitter en facebook ik waar en wanneer ik wil. Menig cafédiscussie met vrienden werd reeds beslecht door eventjes naar Wikipedia Mobile te surfen. Het tariefplan ondergraaft de prijszetting van Proximus en Mobistar zwaar, toch voor mensen die weinig telefoneren.

Vanavond, op de Nacht van het Examen, bleek Mobile Vikings te sponsoren. Onder andere door een clipboard en een gratis simkaart met één maand internet op. Waar ik weinig mee ben, ik heb al een simkaart met internet. Iemand anders vroeg het op twitter, en na even aanspreken kreeg ik gratis belkrediet (en dus ook een maand gratis internet) erbij in de plaats. Ondanks dat ik absoluut niet hoef overtuigd te worden, ik ben al klant.

Over een paar dagen is er 3G, en valt ook meteen het laatste minpunt aan hun service weg. Ik ben benieuwd of Brugge reeds gedekt is.

En als ze zo verder doen, zal de revolutie in telecomland binnenkort een feit zijn. Keep up the good work!

Dat was een doodserieuze vraag. Aan de lezer die dit leest. Dus het zou maar onbeleefd zijn om geen antwoord te geven. Het reactieveld is er voor u!

Met mij alles in orde. De winterdepressie begint plaats te maken voor lente, vreugde, plannen en al.

Zeer concreet zijn er plannen voor deze blog, want er moet wel één en ander veranderen. Ik schrijf hier al sinds het gezegende jaar 2005. Toen was ik nog een kindje van 15, ondertussen ben ik onderweg naar de 21. Het spreekt voor zich dat ik behoorlijk veranderd ben sindsdien.

Ik ben van plan iets gelijkaardigs te doen als mevrouw Tiekenei. Out with the old, in with the new. In 2005 fakete ik haar ook al, dus waarom zouden we dat nu anders doen, nietwaar?

Deze paasvakantie. Op een scherm dichtbij u.

Dat is geniaal, zonnebrillen op sterkte, maar aan de andere kant lichtelijk ambetant. Op dagen die twijfelen tussen zonnig en betrokken komt er veel brilgewissel bij kijken. Dan heb je een brildoos nodig, en dat is gedoe. Want waar steek je dat, als je rondloopt in shorts en een t-shirt.

Daarom: contactlenzen. Afspraak gemaakt bij de optieker, om te beginnen met daglenzen. Die zijn zeer vochtig en comfortabel, ideaal voor starters. Mijn ogen werden gemeten met het machien, er werden foto’s van de bloedvaten genomen en ik kreeg een testlens van een bepaald type in.

Ik zag weer, het insteken was minder raar dan ik had gedacht, en de lens was amper voelbaar. Goed, er werd gebancontact en ik werd over twee uur opnieuw verwacht bij de opticien om te leren lenzen uithalen.

Toen ik mijn kaart wilde uithalen werd ik ietwat licht in mijn hoofd, en ging ik op aanraden van de optieker even naar buiten om een portie frisse lucht. Ik ben helaas niet aan de deur geraakt, maar van mijn stokken gedraaid onderweg. Gelukkig nog binnen het bereik van de optieker die me min of meer heeft kunnen opvangen. En toen ik weer bij bewustzijn kwam en me neerzette, ging ik weer out en spartelde ik met mijn armen. Klinkt bekend (1 2 3)? Freak, ikke.

Hoe hij het geflikt heeft, geen idee, maar de optieker had mijn lenzen eruit gehaald toen ik weer bij bewustzijn kwam. Misschien best. Hij had nog mensen gehad die raar deden bij de eerste keer lenzen, al komt het niet vaak voor. Iets met een te sterke prikkel op de oogzenuw ofzoiets.

Update van de lijst met dingen waar ik flauw van val: naalden, contactlenzen. Allez vooruit.

Mijn rijbewijs heb ik, weliswaar bij herkansing, afgelegd na training van ons moeder. Die heeft dat niet alleen uitstekend, maar ook voordelig gedaan. Autorijscholen durven nogal eens exuberante bedragen vragen om een mens de basisbeginselen van gaspedaal, ontkoppeling, versnellingspook en dergelijke bij te brengen.

Na het in ontvangst nemen van mijn roze papiertje zijn mijn ouders ook altijd heel soepel geweest in het uitlenen van hun voertuigen. Papa heeft een auto van het werk, een Alfa Romeo 159. Mama verplaatst zich met een Fiat Punto. En als ik vervoer nodig heb is er altijd wel één van de twee beschikbaar, tenminste buiten de werkuren.

Dat is handig, want de vriendin woont op 7.4 kilometer, een afstand die buiten mijn fietsperimeter valt.

Sinds een paar dagen ziet pa’s Alfa eruit alsof er iemand de afstand tussen de rechtervoorkant en een bloembak verkeerd heeft ingeschat. Wel, eigenlijk had ik de bloembak niet eens opgemerkt. Dikke schreven in de voorbouw dus.

Dat is spijtig, want het doet danig afbreuk aan het Giugiaro-design. Ook spijtig voor de papa, want hij is een zeer bekwame en voorzichtige, edoch niet nodeloos trage chauffeur. Meestal toch niet.

Naast dit incidentje heb ik ook al meer boetes opgelopen dan de beide ouders samen, in goed twee jaar rijbewijs. Behalve de eerste snelheidsboete waren ze allen te wijten aan onoplettendheid, eerder dan incompetentie. Ook mijn bloempotincidentje was gewoon een kwestie van met mijn hoofd bij de pizza die ik ging afhalen zitten. Hmm, pizza.

Ondanks deze voorvallen denk ik graag dat ik een goeie chauffeur ben.

Ik was er snel mee weg, met autorijden, ik heb nooit noemenswaardige problemen gehad met manoevres uitoefenen. Ook niet toen ik ze voor de eerste keer moest doen. Een paar keer proberen, en dat was dat.

Toen mama een tijdelijke auto kreeg omdat er aan de Punto gewerkt werd, ging ik ermee naar de Ezelstraat in de stad, iets gaan oppikken. De eerste keer met een relatief grote Ford Galaxy, linksweg parallel geparkeerd zonder enige moeite.

Ook in het rijdende verkeer vind ik mezelf een goeie chauffeur. Ik mis geen borden, ik rij vlot. Behalve als ik niet geconcentreerd ben, dan ga ik te rap en word ik geflitst en krijg ik boetes in de bus.

Misschien is mijn definitie van een goeie chauffeur verkeerd. Hoe kan ik een goeie chauffeur zijn en kom ik toch vanalles tegen. Niet aandachtig zijn is in feite tegengesteld aan goed rijden.

Ik kan niet goed met de auto rijden. Een goeie chauffeur kan rijden én is geconcentreerd. Altijd. Ik alleen maar meestal.

Foto: Ombrelle op Flickr

Een paar dagen geleden een soortvan beroerte, en ze kon niet meer staan, was zelfs niet zindelijk meer, en at niet meer.

Dat is het moment dat je er beter mee stopt. Niet onnodig rekken.

En toch, het doet pijn.

Daarmee zijn de drie honden uit mijn kindertijd alledrie gestorven. Een raar gevoel.

Goeie voornemens, heeft u er al gemaakt? Ik ga in 2010 meer aandacht schenken aan belangrijke dingen en minder aan onnozelheden. Ik ga mij proberen minder te ergeren, en ik ga nog mijn gedacht zeggen, edoch beter verpakt. Minder grof en met een strikje rond, zoiets.

Gisteravond bezocht ik een lokale drankgelegenheid, die ik wel eens meer bezoek op donderdagavonden. Dat was leuk in 2009, maar dat thuiskomen met kleren die een uur in de wind stinken naar sigaretten was er wat teveel aan. De kroeg is sinds enkele dagen rookvrij, en wat een hemelsbreed verschil. Hoera voor rookverbod! Gelieve het wel nog uit te breiden naar alle cafés, want oneerlijke concurrentie is ook maar oneerlijk.

En als het dan binnenkort helemaal nergens meer mag, is het dan geen goed moment om gewoon te stoppen met roken? Inderdaad. Wel, ik heb iets gevonden om daarmee te helpen: spellekens! Elk excuus is goed om spellekes te spelen, nietwaar?

In Escape from planet Smokey dient u al muntjesverzamelend een hoogteparcours af te leggen, daarbij de aanwezige rokers te mijden als de pest. Sociaal stigma, hell yea.

Er zijn nog twee spelletjes beschikbaar op Serious Quitters Arcade. Er is ook een facebook applicatie beschikbaar, om tegen uw vrienden te stoefen.

Er hoort nog een disclaimer bij, ook:
Quittersarcade.com is gemaakt om de aandacht te vestigen op het zoeken van hulp bij een dokter wanner je wil stoppen met roken. Als je wil stoppen met roken, gelieve dan professionele medische hulp te zoeken.

En er dient nog vermeld te worden dat ik centen krijg voor deze blogpost. Mijn nieuwjaar, als het ware. Dan is mijn webhostingfactuur ook weer betaald.

Behoorlijk illegaal ook. Zwaailichten op gehuurde auto’s zetten, valse accreditaties en alles. Maar logisch dat ze opgepakt worden en dat dat onderzocht wordt en alles.

De reactie van de politie? Op behoorlijk geirriteerde toon op de radio:

“Als we eraan gedacht zouden hebben dat iemand zo stupide zou zijn door zulke gevaarlijke toestanden uit te halen, dan was het waarschijnlijk niet gebeurd”
(Christian de Coninck van de Brusselse Politie)

Euh. Is dat niet uw job, daaraan denken? Ik vond de methode trouwens niet zo far-fetched, eigenlijk.

Slechte verliezers, die politiemensen van tegenwoordig.

Oh, en wat de boodschap betreft, helemaal akkoord. Kopenhagen, dat is een schoon stadje. Ze moeten dat sparen, vind ik. Save Copenhagen!

Een Ltede 1035, vanop Coastal Contacts. Enkele ijverige canadezen zijn er op dit moment aan bezig.

Het was thanksgiving sale, en ik dacht, laat ik even een impulsaankoop doen. Het was toch geen geld. Dat was het al niet voor de korting, maar met 50% eraf werd het al hélemaal geen geld.

Voor wie denkt dat ik steenrijk ben, als een bril al een impulsaankoop is, ik heb 13.94 euro betaald. Inclusief glazen op mijn sterkte en verzending en alles.

Ha, maar gij idioot, ge hebt u weer brol laten aansmeren. Toch niet. Ik had al een Ltede 1002, van toen die eens in promotie stond. Ik daag iedereen uit om het verschil in kwaliteit te komen onderzoeken, vergeleken met monturen uit de optieker bij ons. Er zitten zelfs spring hinges op, wat je op de goedkopere monturen in de winkel niet gaat vinden.

Keurig afgewerkt, dat ook. Een customer service die snel reageert en ruilrecht. De bestelling kwam vorige keer toe met een doosje, een doekje, een klein schroevendraaierke om de vijsjes aan te draaien, en een soort zakje voor de bril.

Ik denk niet dat ik nog brillen in de winkel koop.

Voor meer info over brillen online kopen: GlassyEyes. Lees vooral “How it works”

En als je erop klikt, gaat het naar bloedserieus.ugent.be.

Ga bloed geven, beste medestudentjes. Het is nodig. En ge krijgt er een toegangsticket voor de Bloedserieus-fuif bij. Patje Krimson, die wil je toch al altijd aan het werk zien zeker.

Ik slaag er zelf niet echt in om meer dan 150ml bij bewustzijn te blijven, maar ik draag ook mijn steentje bij door te helpen opruimen. Daarvoor zijn er trouwens ook nog mensen nodig, denk ik.

Dat ik Guy Fawkes Night eens kan meemaken, dat ik een poppy kan kopen en dragen, dat ik de herfst zie neerdalen in Hyde Park. Rondlopen in Londen, maar dan bij nacht. Een echte pint in een echte pub gaan drinken. De Speakers’ corners eens bezoeken. Saint Pancras, dat naar het schijnt zeer mooi is geworden.

Volgend jaar, de vriendin en ik, een verlengd weekendje Londen.

Het heeft eigenlijk nog lang geduurd, maar deze week is het van dattem, we zitten op smallband.

Allez. Wanneer ik zeg “we” bedoel ik natuurlijk, de andere 13 kotgenoten. Ik heb met de laptop op de vensterbank op het tweede verdiep verbinding met UgentNet, weliswaar niet zo sterk.

Handig is dat niet, surfen op de vensterbank.  Elders in de kamer is de verbinding noppes. Ik zocht dus naar een manier om die connectie te delen met de vaste computer op kot.

En wat blijkt, in Windows7 is dat een stukje cake. Verbinding maken op de laptop, netwerkkabel tussen laptop en computer leggen, en op de laptop “bridge connections” doen.

Tadaa:

Een behoorlijk comfortabele snelheid, zelfs.

Oh. Verontwaardiging alom.

Even ter situering: ik ben eerstejaars economie aan de Universiteit Gent. En bijgevolg zit ik ook in de VEK, omdat dat mij veel voordeel oplevert. Niet in het minst omdat de studentenvereniging de verkoop van boekenpakketten organiseert. Daar kruipt heel veel werk in, en ze geven een lage prijs.

Ik ben niet gedoopt. De cantussen interesseren me weinig, en dat is dan ook ongeveer het enige waar je als niet-gedoopte niet aan kunt deelnemen.

Maar. Er bestaat wel zoiets als het Doopdecreet van het FaculteitenKonvent. Dat is bindend, en wordt gecontroleerd. Als een faculteitskring over de schreef gaat, dan komen er consequenties.

Ik citeer een beetje:

De dopende kring dient werk te maken van de medische voorzieningen. Zo moet voorzien
worden in een EHBO-kit.

Er waren EHBO-kits en thermische dekens, voor zover ik kan lezen.

De doopmeesters dienen gedurende de opdrachten tijdens de buitendoop nuchter (wettelijk,
dus maximum 0,5 promille) te blijven en zijn voor de gehele duur van de doop
verantwoordelijk voor het welzijn, de gezondheid en de veiligheid van de schachten.

Over de schachtenverkoop en de peter die daar misbruik van maakte:

Wanneer de kring in kwestie een doop via een petersysteem of schachtenverkoop organiseert,
dient de Doopmeester schriftelijke afspraken te maken met de peters en meters die de
opdrachten voor de schachten zullen bedenken. Als deze afspraken niet nageleefd worden,
ligt de verantwoordelijkheid bij de peter of meter in kwestie en kan deze voor de
tuchtcommissie van de UGent gebracht worden.

Als het artikel klopt, komt dit voor de tuchtcommissie van de Ugent. Dat is niet niets, lijkt mij. En ook doopmeesters die zich niet aan de regels houden kunnen het gaan uitleggen:

Wanneer een individu in de fout gaat en een schacht hierdoor lichamelijke of psychische
schade berokkent, zal de DCC in samenspraak met de Dienst StudentenActiviteiten deze
persoon doorverwijzen naar de universitaire tuchtcommissie.

Soit, U kunt ook lezen. Mijn punt is dat er mijns inziens een hoop zaken uit het artikel niet kloppen, en er een erg eenzijdig beeld is opgehangen.

Ik nodig iedereen ook uit de reactie van de VEK te gaan lezen op de site. Er wordt onder andere publiekelijk opgeroepen de schacht in kwestie te beschermen omdat ook zij een slachtoffer is van de gazetten.

Tijdens tijden van doop liggen dergelijke “sensatiejournalisten” steeds op de loer. Ook deze journalist sprak hen aan voor een interview, zelfs onder lichte druk.

Vanuit het bestuur van de VEK en het doopcomité willen we dan ook een warme oproep doen om Laurence niet langer persoonlijk aan te vallen. Zij is namelijk zelf een slachtoffer. We willen haar dan ook een hart onder de riem steken en haar verder beschermen van beschuldigingen.

Riooljournalistiek kent nu eenmaal geen ethiek.

Ziedaar, de kern van de zaak.

Ik voel mij niet benadeeld omdat ik niet gedoopt ben. Ik kan me als ik wil voor elke activiteit behalve cantussen inschrijven, en dat zijn er veel. Keep up the good work, beste praesidium!

En misschien laat ik me volgend jaar wel dopen.

Nils, een bio-ingenieur trouwens, speelde grotendeels eigen liedjes. Persoonlijke, gevoelige, stille songs die naar de keel grijpen. Om zelf stil van te worden. Zijn artiestennaam is The Bear That Wasn’t.

U heeft nog de kans hem aan het werk te zien, zaterdagavond in het concertgebouw op Music in Mind.

Hoofdartikel in het groot: Ugent kan het niet aan! De toon van het artikel zelf is minder negatief dan het artikel, maargoed.

Verder nog: UFO: Universitair falend object? Een artikel over het nieuwe gebouw, en gratuite kritiek op de scheidingswand. Die is niet nodig want “er vonden tot nu toch toch enkel lessen plaats voor 800 à 900 studenten”. Ahzo. Bron?
Alsof de Ugent eventjes vanuit de losse pols een scheidingswand zal bestellen, omdat dat cool is. Zulke dingen worden gebouwd omdat ze nodig zijn, en daar gebeuren studies naar.

En dan. De editie van deze week. Op de voorpagina: NSV!-Debat stelt teleur. Ze hadden liever gehad dat er weer rellen uitgebroken waren, wellicht.

Verder nog een artikel van een pagina, en wat stekken her en der richting het project in Zuid-Korea.

Dan is er nog een rubriek “De Liegende Reporter”. Eerst lachen met TSO-studenten, deze week met Chinezen. Unief is voor ASO-studenten en chinezen hebben geen manieren. Jaha, grappig. Satire, heet dat dan, maar de toon is gezet.

Moet dat nu, beste Schamperredactie? Is een beetje trots ook niet op zijn plaats? En als er kritiek wordt gegeven, laat het dan gegronde kritiek zijn, die goed onderbouwd is en laat de Unief ook haar zegje doen.

Op de grond ligt een soort linolium, die wellicht bedoeld is om slechtzienden te doen geloven dat het om een lichthouten parketvloer gaat. Slechtzienden die ook doof en gevoelloos aan de voeten zijn, bedoel ik dan. En dan is het geen overbodige luxe die regelmatig eens te reinigen.

Maar. Telkens als ik het volledige kuisarsenaal loslaat op mijn vloer, duurt het nog geen drie dagen voor ik op bepaalde plekken weer half blijf plakken. Na een dag is mijn hand weer vuil als ik over de vloer wrijf. Om te testen hé, ik wrijf niet voor de lol over de vloer.

En stof, jongens toch, stof. De swiffer ligt in het bovenste schof van de bureau en komt daar meermaals daags uit. Ik heb hier een LACK-salontafeltje, waar ik mijn naam in kan schrijven.

Bovenste schof, no kidding

Hoe komt dat, beste huisvrouwen en andere reinigingsamateurs?