-ШТРАФЦИГЕР, БОНСЕК…

-КУПЛУНГ, ШОФЕРШАЈБНА, ГЕПЕК, МОТОР, КАРБУРАТОР…

-РОБОТ, ФРИЖИДЕР, МИКРОБРАНОВА, ЛАВАБО,

-МАНДАРИНА, БАНАНА, ПОРТОКАЛ, ЏУС, ЏЕМ…

-ГАЛИМАТИЈАС, МОДЕЛ, ШАБЛОН….

-ТЕЛЕВИЗОР, РАДИО, ТЕЛЕГРАФ, ТЕЛЕГРАМА, ТЕЛЕФОН…

Следната група зборови за преведувачки сугестии ќе биде објавена дополнително.

Ако се сеќаваш пред некое време проструи извесна шпекулација дека можеби и во Македонија ќе има трка на Формула 1 циркусот? Е токму оваа иницијатива ми даде идеја ако се прави патека за Формула 1 тоа да биде токму рутата која ја користат пљачкосувачите, па со право и самата трка ќе може да се нарече „Големата награда на Скопје“, а вака и ќе има извесна сторија и бекграунд зад оваа трка, со што истата ќе стане уникатна.

Патеката би одела негде од филијалата на Прокредит во Лисиче, низ Аеродром, до комплексот банки, па накај Стопанска, Комерцијална, во правец на Зираат банка, па потоа накај партизанска и вкруг назад накај Кале па во правец на Косово.

Е тоа би било спортска и туристичка атракција со свој бекграунд и уникатна приказна, а ние секако заслужуваме свое место и во овј белосветски циркус, ако е за волја на вистината.

Постојат основани сомневања оти при спојувањето на Вардар и Треска, во продолжение на нивниот слив следи Треска а не Вардар:

Дали е правилно да се тврди дека реката Треска се влева во Вардар или, строго научно гледано, треба да се каже дека Вардар се влева во Треска? Спротивно од она што можете да го видите на картата на нашата држава каде што се чини дека првото тврдење е правилно (дека Треска се влева во Вардар) всушност обратното е далеку поправилно и пологично. Ова затоа што во спојот на овие две реки, на границата меѓу општините Сарај и Ѓорче Петров, во било кој период од годината, во било која година, количеството вода што доаѓа од Треска е поголемо од количеството вода што доаѓа од Вардар. Освен тоа, должината на двете реки пред нивниот спој е во корист на Треска, таа е подолга и има и слив со поголема површина (од таму и повеќето вода во неа). Впрочем не без причина, првата хидроцентрала (Матка) и најголемата брана (Козјак) во Македонија се изградени токму на Треска. Е зошто тогаш, сите сме уверени дека е правилно да се тврди дека откако поголемата и подолга река Треска ќе се соедини во помалата и пократка река Вардар, новата река која продолжува треба да се вика Вардар? Нема смисла, нели? (Блогаствоот е тука,7 јули 2008).

И сега како човек да ги земе предлозиве дека за ново име на државава (како замена за фиром) е в ред „Република Македонија (Вардар)? Целата работа со оваа теорија е поткопана и доведена во сосема нов контекст, па наместо овој предлог се чини за понаучно издржан терминот „Република Македонија (Треска)“, вака ако сакаме да бидеме чесни кон науката?

Ем башка терминот Вардарска Македонија сега исто е доведен под прашање, дали и тој треба да се редефинира и субституира со евентуалното Трескавична Македонија, или некоја слична придавка од географскиот поим Треска?

пс: credits to darko156 за отворање на темава.

И сега еден временски фастфорвард, кога ќе ја видиш нашава реалност, сфаќаш дека уличарството од кое ме чуваше мајка ми денес не да цути, туку е во невидена експанзија! Секако, со една мала разлика, денес во мода не се улиците, туку Information highway-от на Ал Гор, онлајн светот како ново место за уличарење. Без разлика дали се тоа оние забавни портали со површни содржини,трач страници, онлајн покерашење, квизови или разниве фејзбуци, сѐ е тоа еден нов вид „улица“, а сите (о)ние бесцелно закачени на нив с(м)е една нова генерација уличари, тепачи на време од различни происходства и причини. Но, сепак онлајн уличари.

Прв пропуст на новинарите што не успеаја да се дограпчат до Поканата. Истата беше вистинска посластица изобјавувана од косовските медиуми, додек ние ништо, гледавме „преку ограда“ што ферман бил тоа. Второ, не ни открија што всушност се случувало, и како естаблишментот наш се обидувал да ја расчисти целава збрка преку телефони, но не успеале.

Еве затоа овде, „екслузива“: следува листата на добиени одговори од повиците на нашите високи функционери кон косовскиот прецедник:

-Претседателот на републиката: (зврц-зврц): „Вашиот кредит е премногу мал за да го остварите овој разговор, ве молиме замолете ја Владата да ви уплати кредит и бирајте подоцна“.

-Премиерот: (зврц-зврц): „Бираниот корисник е моментно недостапен, вашиот повик ќе биде пренасочен: за Брисел бирајте 1, за Вашингтон бирајте 2“.

-Министерка за внатрешни работи: (зврц-зврц): „Бираниот корисник е недостапен за македонските власти, Ве молиме обидете се подоцна“.

-Министер за надворешни работи: (зврц-зврц): „Овој повик не може да се оствари заради невоспоставени дипломатски односи со корисникот, Ве молиме отворете Амбасада и бирајте повторно“.

-Лидер на ДУИ: „Овој повик не може да се оствари бидејќи сте надвор од мрежно покривање, Ве молиме оставете порака, под услов да не е „Излегуваме од Владата“.

-Лидер на опозиција: „Заради контрола на квалитетот на нашите услуги овој разговор ќе биде сниман, Ве молиме почекајте.“

-Лидер на ДПА: „Го добивте меили, Ве молиме оставете порака на српски јазик“.

Таму каде што е „измислен“, и како тоа Адам Смит некако го замислил, конкуренцијата функционира на тоа пазарната понуда да те мотивира да направиш или понудиш подобро, за да станаеш водечки во нешто. Е, да, ама овие концепти се поставени во култури каде имаш силна протестанска работна етика, по која сѐ треба да се заработи во животов и која го велича трудот.

Е кај нас наместо протестантска работна етика имаш „да му цркне козата на комшијата“ и величење на гагата. Со други зборови, „колку е другиот полош - толку сум јас подобар“. Оваа „логика“ би ја нарекол „бит-пазарна“ затоа што и се јавува по нашите пазари: тезгаџиите имаат своја скриена агенда и ѓоа-мафијашки кодекс, цената не смее да се спушта а квалитетот да се покачува без договор, па секој кој малку ќе отскокне во понудата, мора да се посоветува да не лета нешто многу.

Еве, земи на пример образование: наместо повеќе факултети преку конкуренција да донесат подобро образование, имаш состојба тие да се натпреваруваат како да им овозможат на студентите што полесно да дојдат до диплома (да парафразирам една скорешна порака од Твитер, @twibi), „на приватните факсови можеш да паднеш само по скали“), и со тоа драстично ги снижуваат стандардите во образованието. За чудо, натпреварот за подобро образование по пониски цени, е само работа на обработка по рекламите. Во реалност, имаш еден плаќај-земај „таен пакт“.

Значи, пазарниот систем оди со една цела низа вредности кои кај нас ги нема, а нема нешто ни расположени(е) да се сменат или прилагодат; на пример продавачката во авто-салон не се труди да биде подобра од оваа во својата конкурентска фирма, оти знае дека како што ја примиле, да речеме, со роднински врски, нема шанси нејзиниот роднина да ја избрка, што и да направи. Ма напроти., може и со муштеррите да се затепа ако треба/

И така, некако, најмалиот заеднички делител (НЗД) победува, па во склад со него состојбите и НЗД-уваат.

(1) На демократијата во Македонија ѝ е потребен социјален дијалог наместо партиски конфронтации, посакувани од медиумите гладни за скандали…(2) Борба за наследство и доминација – така почна повеќепартискиот конфликт во поседот Македонија. Политичката борба во Македонија се моделираше според интересот на привилегираната комунистичка каста која владееше половина век и сакаше по секоја цена да ја задржи доминацијата. Противниците на комунистичката елита (новата елита, заб. моја) за себе го сакаа истото.…Во земјава постојано се менуваа улогите на партиски прогонители и на прогонети, кои всушност се истите што наизменично го делат пленот. (3) Партиите сега се свесни дека својата доминација не можат да ја постигнат без поддршка од медиумите. Медиумите и новинарите влегоа во сериозни бизнис релации со партиите. Вистината е често пристрасна или нарачана, а некои новинари знаат добро да се нудат и продадат…(4) Партијата во Македонија е само социјална форма преку која се води племенскиот конфликт за доминација. Партиската борба се води за поделба на пленот, а сѐ друго е емоција и фолклор. Целите се доминација, а не воспоставување вредности во општеството…(5) Патетични се меѓупартиските обвинувања дека се прави партизација на администрацијата. Тоа воопшто не значи дека тие се борат за департизација на јавната администрација, туку дека сакаат да ја задржат или да ја освојат партиската превласт.

(6) Живееме во пагански свет во кој доминираат племенските правила на однесување…Потребата да се напушти паганството и да се прифати религијата која што нуди морален систем е разбирлива. Ние сега полемизираме околу последиците од религиозниот бран, а молчиме за причините што тој бран го донесоа.
(7) Дали ние знаеме каков морален систем доминира во транзицијата? …предност имаат агресивни луѓе со ниски страсти, а човечките потенцијали и доблеста се сметаат за непотребен луксуз…Племето ни го дава чувството на припадност, не’ штити, не’ крепи братската солидарност. Се ценат лојалноста кон водачот и агресивноста кон припадниците на другите племиња. Од членовите се очекува да имаат потценувачки однос кон другите кои се надвор од нивната заедница, дури и да манифестираат омраза. Мил доброволната покорност на припадниците на заедницата кон племенските правила, ја нарекува паганско самопотврдување. Ваквиот модел на однесување потполно е апликативен на нашата партиска реалност и не остава многу простор за граѓански вредности и за дијалог. (8) Губитници се оние што се определија да не се приспособат на племенските правила, и нив нема кој да ги застапува. Непартиската популација во земјава е најзагрозена категорија на граѓани.Дотогаш остануваме публика која и понатаму го следи директниот пренос на борбата меѓу завојуваните племиња.

Страхотно е добар текстов, дури и магнетичен!

Вака да направам една дебатна „долга магарица“ и да се надоврзам на некои „поанти“ (кои ги ставив во кластери за да дојдат подобро до израз самите поенти, се надевам не е вадење од контекст).

Партиите (сите од прва до последна) се конципирани како профитабилни А.Д. друштва чија валута е „гласот“, (од гласачките ливчиња, разбира се). Така „спечалената“ валута лесно се конвертира во други валути (денари, јевра, доларе, и сл). Партиската книшка ти е еден вид штедна книшка со која полесно го менаџираш овој сложен трансфер од гласови во други валути (признанија, решенија, тендерска документација и сличито). Тоа ти е, онака напикано „у орефче“.

Сега ако париите се А.Д. друштва дали е тоа во ред? Или е во старт нешто што треба да се укине?

Ако се А.Д. друштва а работат ефикасно, ајде да го проголтаме тоа, нели парите го вртат светот? Со фер услови во пазарна политичка економија нека победи најдобриот. Арно ама, нашиве политички фирми, имаат сосема поинаков став на овие теми. Ај што го наметнуваат АД моделот, ама не ги прифаќаат обврските кои произлегуваат од него. Што, како, кој? Е тогај види вака, да беа нашите партии фирми за услужни дејности како ќе функционираа?

Ајде да замислиме ваква една бајковидна слика: Даваш некакви си пари во заеднички граѓански фонд за општи добра. Е тој фонд треба да се грижи партиските фирми да зимаат парички, зависно од број на гласови кои сме им ги дале врз основа на впечатокот од (1) „културно-забавни концерти наречени митинзи“ (2) фотошопирани реклами, (3) јеховинско-сведочански убедувања на врата, за потоа да вршат граѓански услужни дејности. Тоа да речеме е системот.

И сега ти се расипува чешмата дома, и ти тече по дома. И ти се јавуваш „во државната подршка на корисници“ и им викаш „АД, I have a problem“ Слика прва: (1) ти викаат ќе ви се јавиме покасно (2) мајсторот е на семинар (3) ако немате некој познат у фирмава не се ни јавувајте! Слика 2: а) Никој не доаѓа со месеци, години, евер (б) Ако се јавиш пак, и бидеш упорен ќе ти кажат, овие пред нас ни ги уништија сите помагала, немаме алат, крши глава, гледај вечер прес на вести, сѐ ќе ти стане јасно (в) немаме пари да дојдеме до кај вас да ви ја направиме чешмата, чекаме некоја донација од една странска интернационална фирма (г) извини немаш штедна книшка од нашата банка, (г)  имавме нешто пари ама ги потрошивме на многу поважна работа од твојата скапана чешма.

Па бива ли вакви фирми да опстојуваат на овој наш пазар? Ццццц…Што би рекла Каролина, од нас зависи , дали ќе се редиме како овчички за стрижење и ќе го одржуваме ваквиот пазарен систем во живот.

Тито му носел штафета на Чак Норис.

Чак Норис го пратил Тито на Голи оток.

Што е постаро, јајцето или кокошката? Ни едно, Чак Норис е постар.

Чак Норис го поминал Игманскиот марш во маичка и шорц.

Чак Норис може да остави порака пред звучниот сигнал.

Чак може да поврзе инфраред и блутут.

Чак Норис прв пат удира човек, втор пат леш.

Чак Норис добил осмица на лото.

Нон-чаките го добиле името според Чак Норис.

Едино Чак Норис може да скандира „Комити запад к..т го лапат“ на Западна трибина на Градски.

Чак Норис инсталирал Виндоус Виста на Комодоре.

Чак Норис е единствениот бомбаш самоубиес кој преживеал.

Целиот Фејсбук е у ствари Мајспејс на Чак Норис.

Само Чак Норис знае подобро да игра криенка од Ратко Младиќ.

На Чак не му треба лиценца за Нортон антивирус, Нортон зема лиценца за да се инсталира на компјутерот на Чак Норис.

Еднаш еден вирус случајно го заразил компјутерот на Чак Норис. Кога видел кој е администратор сам се избришал.

Само Чак Норис може да формира Влада без парламентарно мнозинство.

Годо не дошол затоа што начул дека го чека Чак Норис.

Чак Норис може да те задави со бежичен телефон.

Број 1, од Алан Форд, му е внук на Чак Норис.

Чак Норис никогаш не добил Оскар затоа што он не глуми.

Шоферите на ЈСП автобусите му стануваат на Чак Норис да седне.

Чак Норис своите играчки од детството ги ставил во една кутија. Подоцна таа кутија ја нашла некоја Пандора?

Кому Чак Норис мавне заушка неговите правнуци добиваат инвалидска пензија.

Чак Норис бил на Марс, затоа таму нема знаци на живот.

Чак користи Жта наместо Прокулин.

Американците во 1945 се размислувале дали да фрлат атомски бомби или да го пратат Чак Норис. Се одлучиле за похуманата варијанта.

Само Чак Норис може да го искорне Пирејот.

„Осум месеци, колку што бев на чело на кумановската болница, изложен бев на постојани притисоци за корупција од разгранокот на ДУИ во Куманово. Тоа е причината поради која на лидерот на мојата партија, Али Ахмети, му поднесов неотповиклива оставка на функцијата директор“. Ова го соопшти вчера на прес-конференција директорот на кумановската болница, Селвер Јашари. Во полчасовниот монолог пред кумановските новинари, директорот Јашари објасни дека за осум месеци издржал невидена тортура од своите сопартијци во Куманово кои сакале да ја претворат болницата во легло на корупција и непотизам.

Новинарите (ТВ Телма) ова вчера го нарекоа „необичен потег на директорот…“?!? Со други зборови, каква будала од човек. Е мои сограѓани, таква ни е реалноста што чесноста и човечката самогордост станаа „необични потези“.

Ако некој добрнамерен, а овластен, го прочита ова по неколку години се надевам дека ќе го поттикне да му изгради една скулптура на човекот кој храбро и смело ја опали првата пушка во народнослободителната војна против окупацијата на корупцијата која трае еве скоро две децении.