sealike2

Θερμά Συλληπητήρια!!!

noreply@blogger.com (sealike2) — Wed, 02 Mar 2011 11:11:20 PST

Χτύπησαν 4 αστυνομικούς με καλάσνικοφ
"Δύο νεκροί και δύο τραυματίες αστυνομικοί της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. είναι ο θλιβερός απολογισμός του αιματηρού περιστατικού που σημειώθηκε στις 18:50 το απόγευμα της Τρίτης, στη συμβολή της οδού Περικλέους και Παντελή Νικολαΐδη, στην περιοχή του Ρέντη.

Δύο εκ των τεσσάρων, ηλικίας 22 και 23 ετών, υπέκυψαν στα τραύματά τους, οι άλλοι δύο νοσηλεύονται τραυματισμένοι στο Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας και στο Αττικό Νοσοκομείο".

θερμά συλληπητήρια στους γονείς και τους οικείους των δύο αθώων ηρώων Αστυνομικών της ομάδας ΔΙΑΣ .
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τους σκεπάζει.
Πραγματικά νιώθω μεγάλη θλίψη και θυμό όταν νέοι άνθρωποι χάνουν με αυτό τον άδικο τρόπο την ζωή τους.
Δυστυχώς, οι ευθύνες που υπάρχουν είναι πολλές, βαριές και ανήκουν σε πολλούς κοινωνικούς χώρους.
Μάλλον ως κοινωνία χρειάζεται να ιεραρχήσουμε αυτονόητες έννοιες, ώστε να συνειδητοποιήσουμε που βρίσκονται τα όρια τους.
Ακόμη και αυτές είναι συγκεχυμένες και χρωματίζονται ανάλογα με τα συμφέροντα που εξυπηρετούν.
Μόνο με καθαρές φωνές μακρυά από ατομικά ή άλλα συμφέροντα θα μπορέσουμε να κατακτήσουμε κομμάτι στην κοινωνική πρόοδο.

Η Ελλάδα αλλάζει......

noreply@blogger.com (sealike2) — Wed, 12 Jan 2011 14:02:32 PST

Δύσκολες και επίπονες αναμφίβολα χαρακτηρίζονται οι προσπάθειες του Ελληνικού λαού προκειμένου να επιτευχθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που θα συμβάλλουν ενεργά στην οικονομική διάσωση της Χώρας μας.

Μεταρρυθμίσεις που αναμφίβολλα ήταν σχεδιασμένες αλλά δυστυχώς καταναγκασμένες να αναπαύοναται στον θρόνο του πολιτικού κόστους.

Το ευχάριστο είναι ότι εισπράτουμε τα εύσημα και την αναγνώριση.

Η δήλωση του αρμόδιου για τις οικονομικές υποθέσεις επίτροπου Ολι Ρεν.

"Ο Ολι Ρεν χαρακτήρισε την Ελλάδα, τη Σουηδία και τη Λετονία, ως παραδείγματα χωρών που πέτυχαν να δρομολογήσουν θαρραλέες μεταρρυθμίσεις χωρίς να υπολογίζουν ουσιαστικά το πολιτικό κόστος.

Σύμφωνα με τον κοινοτικό επίτροπο, οι τρεις αυτές χώρες αποτελούν την έμπρακτη απόδειξη διάψευσης παλαιότερης δήλωσης του πρωθυπουργού του Λουξεμβούργου και προέδρου του Eurogroup Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο οποίος έχει πει ότι «όλοι γνωρίζουμε το τι θα πρέπει να κάνουμε, αλλά αυτό που αγνοούμε είναι το πώς να κερδίζουμε εκλογές αμέσως μετά».

Ειδικότερα για την Ελλάδα, ο Ο. Ρεν τόνισε ότι ο πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου κέρδισε πριν από λίγους μήνες εκλογές, μετά από ιδιαίτερα θαρραλέες μεταρρυθμίσεις που δρομολογήθηκαν στην Ελλάδα. Σύμφωνα με τον κοινοτικό επίτροπο, ο πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς προχώρησε σε ιδιαίτερα τολμηρές μεταρρυθμίσεις πετυχαίνοντας την υποστήριξη του εκλογικού σώματος. Ο Ο. Ρεν, αφού είπε ότι η κατάσταση στην Ελλάδα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και πολύ δύσκολη, τόνισε παράλληλα ότι θα πρέπει να αναγνωριστούν οι προσπάθειες του ελληνικού λαού και του Ελληνα πρωθυπουργού για την προώθηση αυτών των μεταρρυθμίσεων"".

Η Ελλάδα πλέον είναι εκ των πραγμάτων από τους βασικούς πρωταγωνιστές των σχετικών διεργασιών αλλαγής που επέρχονται στο διεθνές περιβάλλον.

Η Ελλάδα αλλάζει....συνεχίζεται.....

not more crisis...

noreply@blogger.com (sealike2) — Sat, 08 Jan 2011 12:08:43 PST

"Παρα το γεγονός οτι σε τέτοιους καιρούς αβεβαιότητας τίποτα δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο, οι πιθανότητες είναι οτι τελικά οι ευρωπαίοι ηγέτες θα «συνετιστούν» και θα βρούν τον τρόπο να αντιμετωπίσουν την ευρωπαική δημοσιονομική κρίση. Σταδιακά, οι ακραίες θέσεις της κυρίας Μέρκελ περιορίζονται και αναμένεται οτι εντός των επόμενων μηνών η Γερμανία θα βάλει νερό στο κρασί της όσον αφορά στην έκδοση του ευρωομολόγου, αλλά και στην χρηματοδότηση με κάθε τρόπο των περιφερειακών χωρών που πλήττονται. Και αυτό θα συμβεί διότι πρώτον οι χώρες που δέχονται τις κερδοσκοπικές επιθέσεις στα ομόλογα τους δεν είναι πλέον μόνο οι περιφερειακές και δεύτερον διότι το ντόμινο της κρίσης αγγίζει την ίδια τη Γερμανία και τη Γαλλία.

Καθώς η κρίση φθάνει στην Ισπανία και ενώ διαφαίνεται οτι τελικά και η Ιταλία έχει πρόβλημα δανεισμού απο τις αγορές, η κρίση της ευρωζώνης διαχέεται σε ισχυρές οικονομικά ευρωπαικές χώρες. Γίνεται επίσης σαφές οτι οι χώρες που έχουν δανείσει τις άλλες που αντιμετωπίζουν δημοσιονομικό πρόβλημα, κινδυνεύουν και οι ίδιες. Διότι οι αγορές πιέζοντας την Ισπανία, απειλούν τη Γαλλία και τη Γερμανία που έχουν δανείσει τους Ισπανούς. Έτσι τα ευρωπαικά spreads ανεβαίνουν τελικά για όλους ανεξαιρέτως, ενώ η αδυναμία των ευρωπαίων ηγετών να συμφωνήσουν σε ενα αποφασιστικό σχέδιο αντιμετώπισης της κρίσης, μειώνει την αξιοπιστία της Ευρωπης διεθνώς.
Η ομιλία της κυρίας Μέρκελ την παραμονή της Πρωτοχρονιάς ήταν ενδεικτική για την αλλαγή στάσης της Γερμανίας. Η Καγκελάριος ομολόγησε οτι η Γερμανία χρειάζεται το ευρω και την Ευρώπη. Είπε οτι το ευρώ είναι ενα σύμβολο ειρήνης και ενότητας για την Ευρώπη και οτι πρέπει πάση θυσία η ενότητα να διαφυλαχθεί. Απέκλεισε έτσι την ευρωπαική διάσπαση, πράγμα το οποίο σημαίνει οτι είναι διατεθειμένη να συζητήσει και άλλες λύσεις πέραν της σκληρής δημοσιονομικής πολιτικής που όπως φαίνεται δεν αποδίδει τα αναμενόμενα, ούτε στην Ελλάδα, ούτε στις άλλες χώρες."

Το παραπάνω άρθρο το Γρηγόρη Νικολόπουλου(πηγή http://reporter.gr) αποδίδει με τον πιο ρεαλιστικό τρόπο την επερχόμενη πορεία του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος.Με αφορμή λοιπόν τα ανωτέρω υποστηριζόμενα θα σκεφτώ.

Η βασική στρατηγική στηρίζεται σε διάσωση του κοινού μας νομίσματος. Συνεπώς, οι οικονομίες των χωρών του ευρώ έχουν την απόλυτη αλληλοεξάρτηση.

Ως επακόλουθο της βασικής στρατηγικής απαιτείται να "τρέξουν" σενάρια εσωτερικών αλλαγών των κρατών μελών, που θα στοχεύουν σε συγκεκριμένες διαρθρωτικές αλλαγές με σκοπό την βελτιστοποίηση αξιοποίησης των πόρων.

Με βάση αυτό το πλάνο θα μπορούν να υποδεχθούν αποδοτικότερα,γρηγορότερα την νέα αναπτυξιακή πορεία των Ευρωπαικών χωρών.

Επομένως η επιδίωξη της αναπτυξιακής φάσης είναι να υποστηρίζεται από μεγαλύτρερα οικονομικά μεγέθη τα οποία θα τυγχάνουν διευρυμένης γεωγραφικής διασποράς(Ευρωπαικός Βορράς + Νότος).

Τελικά, ο οικονομικός κύκλος μπορεί να σχηματισθεί στις ακόλουθες φάσεις:
α) δημοσιονομικές αλλαγές (=οικονομική ύφεση) ----αυξάνουν την αξιοπιστία της χώρας-------έπηρεάζουν αποδοτικότερα την υποδοχή και την απορρόφηση διευρυμένων πόρων (οικονομικοί, νομικοί, διαδικασίες, ανθρώπινο κεφάλαιο) ανάπτυξης--
β)Μεγένθυση ΑΕΠ(=οικονομική ανάπτυξη με επιταχυνόμενους ρυθμούς)
γ)Μείωση των Ελλειμάτων.

Αυτή είναι η αλήθεια για την οικονομία??? Γιατί τώρα μας κακοφαίνεται???

noreply@blogger.com (sealike2) — Wed, 22 Dec 2010 13:18:17 PST

Καλοί μου φίλοι,

Σας παραθέτω ένα μικρό απόσπασμα από την πρόσφατη δημοσιευμένη έκθεση του ΙΟΒΕ [(το ΙΔΡΥΜΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ (ΙΟΒΕ) είναι ιδιωτικός, μη κερδοσκοπικός, κοινωφελής, ερευνητικός οργανισμός].
Κρατήστε μερικές από τις διαπιστώσεις του όπως αυτές παρατείθενται παρακάτω.
Κατόπιν, μόνοι σας ψύχραιμα, με παρησία αναρωτηθείτε .....άραγε, πόση αλήθεια κρύβεται πίσω από αυτές!!!
Εκτιμώ ότι, θα συμφωνήσετε πως οι εν λόγω διαπιστώσεις "κλειδώνουν" μέσα στο μυαλό μας όλη την αλήθεια.
Αλήθεια που "απαντά" σε κάθε απορία που σχετίζεται με το θέμα της Ελληνικής Οικονομίας.
Και η κυριότερη όλων αυτή,"έπρεπε άραγε να φθάσουμε ως εδώ??".
Ίσως τώρα από εδώ και στο εξής να μας δοθεί μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να δούμε με περισσότερο ωριμότητα την συμπεριφορά μας ή οποία θα χαρακτηρίζει τις επιλογές μας....
Και το κυριότερο να μετακινήσουμε το ειδικό βάρος της ανθρώπινης ευδαιμονίας γύρω από αληθινές καθαρές αξίες που προάγουν την συμμετοχή, την αλληλοκατανόηση, την αλληλεγγύη, την συμπαράσταση, τον εθελοντισμό.

Αυτές παράγουν την ανθρώπινη ικανοποίηση!!!

""Σύμφωνα με το ΙΟΒΕ, η συμφωνία της κυβέρνησης με την τρόικα και τα μέτρα που έχουν ληφθεί και εφαρμόζονται είναι απαραίτητα για τη δημοσιονομική εξυγίανση.

Το ΙΟΒΕ χαρακτηρίζει τη συμφωνία ως την «απαραίτητη θεραπεία, την οποία το πολιτικό σύστημα δεν ήταν σε θέση να προσφέρει», λόγω των «ποικίλων δεσμεύσεών του προς πολλές και διαφορετικές ομάδες συμφερόντων».

Έτσι, το Ίδρυμα επισημαίνει ότι η σημερινή κρίση ίσως είναι μια ευκαιρία διόρθωσης σοβαρών λαθών του παρελθόντος, σε ό,τι κυρίως αφορά τον «δυσκίνητο και αναποτελεσματικό» δημόσιο τομέα.

Χωρίς τη Συμφωνία και το δάνειο των 110 δισ. ευρώ η Ελλάδα θα είχε ήδη κηρύξει στάση πληρωμών, με καταστρεπτικές συνέπειες για την οικονομία και την κοινωνική της συνοχή, αναφέρει το ΙΟΒΕ.

Προειδοποιεί, ωστόσο, πως, αν και τα μέτρα που ήδη εφαρμόζονται είναι απολύτως αναγκαία, «δεν μπορούν να θεωρηθούν επαρκή για την οικονομική ανόρθωση της χώρας».

Αθάνατη Ελληνική νοοτροπία…

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 18 May 2010 21:35:08 PDT

Δεν πιστεύω τίποτε, ακόμη δεν ελπίζω πουθενά..

Η απογοήτευση και η κακή ψυχολογία λειτουργεί πλέον πολλαπλασιαστικά στα σωθικά της Ελληνικής κοινωνίας. Αυτό είναι το χειρότερο μείγμα στις επιλογές μας.

Δηλαδή, τώρα το μόνο που μπορείς να αναγνωρίσεις είναι το σκοτάδι. Βλέπεις παντού τοίχο και αυτός απροσπέλαστος.

Τελικά, δεν γνωρίζεις ή καλύτερα δεν έχεις πειστεί με απτά παραδείγματα για το τι ισχύει τι δεν ισχύει, πως, πόσο, που, εφαρμόζεται η νομοθεσία!!

Νομίζεις, ότι κάθε περίπτωση εξηγείται και ερμηνεύεται διαφορετικά...

Το ατομικό επικρατεί έναντι του δημόσιου συμφέροντος…

Ανεμπόδιστα, ορισμένοι προφανώς προνομιούχοι έχουν την ικανότητα να τα προσπερνούν κερδοσκοπώντας στα ερείπια του ελέγχου.

Ε, όχι φθάνει...

Απαραίτητο να υπάρχουν και οι κανόνες.

Τα "νούμερα" πρέπει να ελεχθούν… Να προλάβουμε την "προκλητική συμπεριφορά".

Οποσδήποτε,το αίτημα παραμένει ώστε να χτίσουμε και να επενδύσουμε το μεγαλύτερο κομμάτι στην "κοινωνία της πρόληψης".

Εκεί, θα δομηθεί ο σκελετός του οικοδομήματος της κοινωνίας που μπορεί να μετεξελιχθεί σε ιδανική..

Όμως....

Ο έλεγχος αλλά και η τιμωρία είναι κομμάτι της οργανωτικής αλυσίδας.
Όλοι έχουμε την υποχρέωση να συμμορφωθούμε με αυτούς…

Η τιμωρία είναι η αναγκαία προϋπόθεση στην σωστή οργάνωση της δίκαιης κοινωνίας. Την κοινωνία δικαίου.

Δεν είναι δυνατόν "κάποιοι" και δυστυχώς ολοένα και περισσότεροι συνάνθρωποι μας να "υποφέρουν" και να χάνουν το επίπεδο ευημερίας τους!!

Προσπαθούν τρέχοντας αγωνιώντας στην επίβιωση ενώ άλλοι οι "εκλεκτοί" να απολαμβάνουν το επίπεδο πολυτελούς ζωής χωρίς όμως να έχουν πληρώσει το τίμημα που τους αναλογεί για αυτό.

Τέλος, εδώ το κυρίαρχο_ απαιτείται η κοινωνία να παραμείνει σε ηρεμία σε συνοχή και αλληλεγγύη δίχως να μάχονται μεταξύ τους οι κοινωνικές ομάδες. Το «διαίρει και βασίλευε» είναι εχθρικό χωρίς καμιά θετική επίδραση…

Μια υγιείς κοινωνία τους χρειάζεται όλους ..και ελπίζει στις διαφορετικές απόψεις.

Επιβάλλεται να αφουγγράζεται, να προβληματίζεται, ώστε να «συλλάβει» την ικανή συνισταμένη που προκύπτει μέσω της διαφορετικότητας.

Συνισταμένη που συμβάλλει στην ανάπτυξη και πρόοδο της.

Απαραίτητο συστατικό στοιχείο της δημοκρατικής κοινωνίας που δια βίου μαθαίνει προκειμένου να επενδύει στο ανθρώπινο δυναμικό της.
Με νέο όραμα που γεννά μια νέα ελπίδα.

Δυστυχώς, ακόμη δεν πιστεύω τίποτε, δεν ελπίζω πουθενά..

....η επιλογή της ευτυχίας μας.....

noreply@blogger.com (sealike2) — Sun, 21 Mar 2010 13:23:36 PDT

Δεν χρειάζεται να ψάξουμε την ευτυχία αλλού.

Η ευτυχία είναι δίπλα μας, είναι μέσα μας.

Εκεί που «συχνάζουμε».

Δεν απομακρύνεται όταν πλησιάζουμε, είναι λάθος!!

Το μεγαλείο είναι να έχουμε τις αισθήσεις μας να την ανακαλύψουμε…

Μην κλείσουμε τους διακόπτες που την ανιχνεύουν, διότι , υπεύθυνοι θα είμαστε εμείς…

Όλα ξεκινούν με εμας!!

Αναγνωρίζουμε ευθύνες, που δημιουργούν οι επιλογές μας…

Εξιλαστήρια θύματα δεν υπάρχουν.....

Υπάρχουμε εμείς, όταν γνωρίζουμε να επιλέγουμε σωστά.

Το Ηappy μας είναι η αγάπη.

Δαμάζοντας την αναμονή....

noreply@blogger.com (sealike2) — Thu, 07 May 2009 12:40:21 PDT

Eίμαστε σε μια περίοδο η οποία διόλου ευχάριστη είναι από πλευράς διαμόρφωσης του πολιτικού σκηνικού. Οι εξελίξεις διαγράφουν μια τροχιά που σου δίνουν την εντύπωση βλάβης του κράτους Δικαίου.Κράτος που ανεμπόδιστα μπορεί και να χαράξει αλλά και να εφαρμόσει σχέδια απεμπλοκής κρίσεων. Η κρίση όμως βλέπουμε να βαθαίνει ολοένα περισσότερο και παράλληλα να αιχμαλωτίζονται σε αυτή πολλαπλά κοινωνικά στρώματα τα οποία δεν είναι σε θέση να λειτουργήσουν. Είναι σαφές ότι όταν το πολιτικό τοπίο είναι ομιχλώδες να παρεμποδίζονται οι υγιείς και δημιουργικές μονάδες να πλεύσουν και να καταστρώσουν τα σχέδια τους. Αυτό θεωρείται από τις βασικές αιτίες υποανάπτυξης ή ακόμη χειρότερα επιβράδυνσης όλων των παραγωγικών συντελεστών μιας χώρας που τώρα περισσότερο από ποτέ έχει την ανάγκη να "φύγει μπροστά". Με τον τρόπο αυτό είναι βέβαιο ότι θα προσπελασθούν γρηγορότερα όλα τα εμπόδια της αρρώστιας που παραμένει με το ψευδόνυμο "κρίση".

Απαιτείται να ξεπεράσουμε γρήγορα το «αγκάθι» που στέκεται στο μυαλό μας μη αφήνοντας μας να οξυγονωθούμε. Όμως είναι σημαντικό κέρδος για όλους μας αυτό να γίνει άμεσα ώστε να μην μείνουμε βαλτωμένοι σε βούρκο λάσπης που υπονομεύει την βιωσιμότητα μας.

Θέλει ψυχολογική τόνωση, πολλαπλές επικοινωνιακές προσφορές ανύψωσης του ηθικού. Πολλαπλασιαστικά αλλάζουμε την ψυχολογία μας. Συνεχίζουμε ευχάριστα και ενωμένοι δένουμε την προσπάθεια μας στο άρμα της επιτυχίας. Θέλει τρόπο, υπομονή, μαχόμαστε να συνεχίζουμε, να προσπαθούμε, να χαμογελούμε, σίγουρα θα τα καταφέρουμε!!!!

Εξάλλου, ως λαός γνωρίζουμε τη συνταγή στη δοσολογία της επιτυχίας. Όταν θέλουμε μπορούμε να φθάνουμε και να ξεπερνούμε τους στόχους μας.Έχουμε όλα τα "εχέγγυα" που τροφοδοτούν τον μηχανισμό της προώσης.

Πιστέψε το είναι καλύτερα έτσι. Αυτό αποδεικνύεται από όλες τις προσπάθειες που με αφετηρία την σωστή οργάνωση ολοκλήρωσαν επιτυχώς τον προορισμό τους.

Θα τα καταφέρουμε είναι σίγουρο, προσπαθήστε το, διεδωσέ το...

Αίιι σιχτήρ....

noreply@blogger.com (sealike2) — Mon, 19 Jan 2009 12:39:28 PST

Το θέμα…

"Πέντε αγοράζουμε, πέντε πουλάμε, πέντε κερδίζουμε". Συνταγή δοκιμασμένη για ανθρώπους που χωρίς κανένα πρόβλημα με μηδενικό ενδοιασμό στήνουν "παιχνίδι" σε πλάτες άλλων, που μεθοδικά και οργανωμένα προσπαθούν να συντηρήσουν την επιχείρηση τους.

Η υπόθεση….

Η πρακτική κινείται εις βάρος της επιχειρηματικότητας προκαλώντας πολλαπλά τραύματα και απώλειες. Πως είναι δυνατόν να ασφυκτιούν από ρευστότητα εύρωστες και υγιείς επιχειρήσεις, όταν έχουν πωλήσεις και κάνουν τα σωστά πράγματα? Ίσως να χρειάζονται κάποια αλλαγή στρατηγικής. Ίσως περισσότερο να χρειάζεται να θέτουν εμπόδια σε επικύνδυνες πωλήσεις.Παρόλο που οι αυξήσεις των πωλήσεων συνεισφέρουν στην κερδοφορία της επιχείρησης. Ναι αφού όμως εισπραχθεί το τίμημα των πωληθέντων σε αμοιβαία προσυμφωνημένο χρόνο. Εδώ, ιδού το μυστικό. Διαχείριση πελατών. Γιατί αλλιώς, θα κλείσουμε την επιχείρηση μας από την πελατεία μας. Θα πνιγούμε σε προβλήματα που μας μεταφέρουν κακοί πελάτες μας χωρίς να έχουμε την ευκαιρία να ασχοληθούμε με τους καλούς.

Έχουμε πυκνές τέτοιες αναφορές, σε διάφορους κλάδους της εμπορικής δραστηριότητας. Δυστυχώς κατά τα φαινόμενα αυτές παραπέμπουν σε καθυστερήσεις πληρωμών που συνήθως καταλήγουν σε «φέσι». Βέβαια, κάθε επιχείρηση μπορεί και απαιτείται να προβλέψει κάποιες απώλειες εσόδων. Με βάσει αυτές το κόστος των επισφαλειών μετακινείται στην τιμολόγηση των προϊόντων.

Μέχρι εδώ καλά. Τώρα ολοένα και περισσότερο οι προβλέψεις των επισφαλών πληρωμών παίρνουν διαστάσεις ανεξέλεγκτες, μεθυσμένες. Η ανασφάλεια γίνεται μεγαλύτερη, ο κλοιός σφίγγει γίνεται απειλητικός.

Η Πραγματικότητα…

Στις μέρες που διανύουμε περισσότερο από ποτέ, το εξωτερικό περιβάλλον βοηθάει. Η οικονομική κρίση ως έννοια έχει καταγραφεί στο μυαλό όλων μας. Ίσως να γίνει η "μαμή" που θα βοηθήσει στο να γενηθούν νέες ελπιδοφόρες συμφωνίες. Χρειάζονται πρωτοβουλίες προς την σωστή κατεύθυνση. Κατεύθυνση που θέλει να τηρήσουμε κάποιους κανόνες. Οι κανόνες είναι πάντα χρήσιμοι και βοηθούν, όταν εφαρμόζονται. Οι ευκαιρίες σε κάποιες περιπτώσεις ας δίνονται είναι ανθρώπινο. Όχι όμως να ξεπερασθούν τα εσκαμμένα. Να φθάσουμε στα άκρα, στο "fesi". Ναι, κάποιοι δεν το έχουν σε τίποτα να εφαρμόζουν με καμάρι το "χαμπάρι τους". Και τελικά δυστυχώς, σε αυτούς μένει το κέρδος και ευημερούν...

Η λύση....

Η λύση ονομάζεται διαχείριση, διαχείριση κινδύνου που είναι υπαρκτός και απειλεί. Κίνδυνοι που μεταφέρονται από πελάτες . Όχι από όλους, αλλοίμονο. Ως γνωστό, αυτοί είναι οι "βασιλείς". Χωρίς αυτούς δεν θα υπάρχει ούτε βασίλειο αλλά ούτε η επιχειρηματικότητα.

Η αξιολόγηση και η διαμόρφωση πολιτικής οδηγεί σε σωστές πωλήσεις. Στην πολιτική πωλήσεων σαφώς παραμένει πρώτη ως προτεραιότητα η ικανοποίηση των αναγκών και προσδοκιών των πελατών μας. Η κοινή συνισταμένη είναι η αμοιβαιότητα και η τήρηση όλων των ρητών αλλά και υπονοούμενων υποσχέσεων πριν από την ολοκλήρωση της κάθε πώλησης.Οι κανόνες επιβάλλονται σύμφωνα με την στρατηγική που επικοινωνεί η κάθε επιχείρηση.

Η εφαρμογή χρειάζεται να απαιτηθεί να προεξοφληθεί από όλους, όσο είναι καιρός. Και ο καιρός τώρα, βοηθάει πολύ......... αιιιιιιί σιχτήρ, απατεώνες.

Oι ακάλυπτες επιταγές το 2008 εμφανίζουν άνοδο κατά 40,2% (!!!!!!) δηλαδή ανέρχονται στο ποσό των 1,291 δισ. ευρώ από 921,8 εκ. ευρώ το 2007. Επιπλέον, σφραγίστηκαν συνολικά 118.036 τεμάχια επιταγών από 89.072 το 2007.

Nα τα Πούμε???

noreply@blogger.com (sealike2) — Sat, 27 Dec 2008 17:06:37 PST

Σήμερα, να ευχηθούμε χρόνια πολλά και υγεία σε όλους και όλες. Όλες οι ημέρες που έρχονται ας στολίσουν τον κόσμο μας με συναισθήματα χαράς. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε, να επιβεβαιώνουμε την δυναμική που αυτά μπορούν να συνεισφέρουν στις επιλογές μας. Γύρω μας, στη κοινωνία ευρύτερα το κλίμα όπως έχει διαμορφωθεί δεν αποτελεί το κλειδί για νέα οράματα. Απεναντίας, ότι θετικό μπορεί να σκεφθούμε σκοντάφτει στην επιγραφή «κλειστό λόγω μελαγχολίας».Οπότε, το μόνο που απομένει να προσπαθούμε να περιχαρακώσουμε τα ιερά και τα όσια μας.Να μην σκορπίσουν από το μένος της επερχόμενης ή υπάρχουσας κρίσης.

H ανασύνταξη υγειών δυνάμεων ίσως προτάξει ως ανάχωμα ελπίδας στις επιγραφές της αναστολής. Όμως, τελικά το πειστικό όραμα τεκμηριώνεται με επιχειρήματα. Επιχειρήματα που αγγίζουν την βασική ιδέα μιας νέας προοπτικής.Προοπτική, που αναγεννά ίσως μια πιο ελπιδοφόρα κοινωνική μετεξέλιξη όταν στηρίζεται σε έργο, αγώνα και ουσιαστικές αξίες. Αλλιώς, θα είμαστε υποχρεωμένοι-καταδικασμένοι να ταλανιζόμαστε στη δίνη των σκιών. Σκιές που φθάνουν πρώτες, όταν εμείς ακόμη βήμα - βήμα δίνουμε τον αγώνα μας.Χάνεται το μέτρο, σπάει η ψυχολογία, νιώθεις το στημένο και απογοητεύεσαι, απελπίζεσαι.Επενεργεί ανάποδα. Όπως όταν το πλοίο κόβει ταχύτητα πριν "πιάσει" τόκο. Σταματάς, χάνεις τον προσανατολισμό του τελικού προορισμού σου. Προοορισμό που ήθελε εφόδια και περισσότερο την προσπάθεια σου. Να τροχοδρομήσεις δίκαια (=αξιοκρατικά) πάνω σε θεμέλια που θα ήταν νοτισμένα με τον ιδρώτα σου.

Χάθηκαν η αρμονία και η ηθική. Βασικά δεδομένα σε στιβαρή, δίκαια κοινωνία. Διαφορετικά, πιστεύεις πως όλα μπορούν να στηθούν και να σταθούν...Να υπακούουν στη λογική του παραλόγου. Σαν την ψευδαίσθηση, όταν νομίζεις ότι ο χαρταετός βρίσκεται ψηλά σε ουρανό χωρίς αέρα.Μάταια, δεν θα μπορέσει, χωρίς τον "σύμμαχο άνεμο"….Το μόνο που θα συμβεί, να στροβιλίζεται γύρω από τον εαυτό του, καταδικασμένος σε επίγεια συντριβή.Η συντριβή είναι το αποτέλεσμα. Αποτέλεσμα που προέρχεται από έλλειψη των συστατικών στοιχείων που θα τον βοηθούν να ανελίσσεται επιβλητικός στον αιθέρα του. Κρίμα….

Οι ημέρες που έρχονται φθάνουν για να μας πείσουν!!Να μας πείσουν πρώτα σε προσωπικό επίπεδο να κάνουμε την αυτοκριτική μας. Να αναζητήσουμε τους λόγους και να αποδώσουμε τις ευθύνες που μας αναλογούν... χωρίς αυτές εύκολα να τις μεταθέτουμε, να τις εποστρακίσουμε ή να τις εξοστρακίσουμε. Θεωρώ, ότι πρώτα με το αποτέλεσμα της αυτοκάθαρσης θα δώσουμε γενναία πάσα στην αλλαγή που ευαγγελιζόμαστε. Σίγουρα, καμιά κοινωνική πρόοδος δεν μπορεί να επιτευχθεί εάν τα μέλη της είναι ανίκανα να αυτοκαθαρθούν.

Πολλές ευχές,

Χρόνια πολλά!!!

Price Τime...

noreply@blogger.com (sealike2) — Fri, 09 Jan 2009 11:04:15 PST

Έφθασε η στιγμή να πληρωθούν τα "σπασμένα".

Aπό όλους μας...

Tώρα, επιβάλλεται να είμαστε πολύ πιο προσεκτικοί στη διαχείριση των οικονομικών μας.

Γενικότερα όμως, έχει στηθεί ένα παιχνίδι που οδηγεί σε "ξεκαθάρισμα λογαριασμών" ώστε να απομείνουν σε κάθε κλάδο της οικονομίας οι λίγοι πιο ισχυροί. Ξεκαθάρισμα που θα ταλανίσει ως κυκλώνας δυστυχώς τους πιο πολλόύς.Τους περισσότερους ανήκοντες στην ραχοκοκαλιά της οικονομίας.

Μάλλον θα είναι βραχυπρόθεσμα τα πρώτα "θύματα" σε μια κρίση ύφεσης.

Εδώ, όμως κρύβεται ένα πολύ δυσάρεστο μυστικό???

Που ποτέ και κανένας δεν μίλησε γι' αυτό.

Το έκρυβαν σκόπιμα. Μας ήθελαν να μεθούμε από την ψευδαίσθηση μιας καταναλωτικής μανίας. Τα ιδανικά μας ήταν η συχνότητα και η ένταση των αγορών μας, μόνο για να είσαι in…

Ποιές αξίες τι είναι αυτά που λες, οι κοινωνίες ξεθωριάζουν τις αξίες των μελών τους, τα brand προτείνονται ως γνήσια υποκατάστατα....

Η αγωνία ενός αγώνα....

noreply@blogger.com (sealike2) — Wed, 22 Oct 2008 11:14:43 PDT

Περνάει ο καιρός γρήγορα, περισσότερο γρήγορα από όσο νόμιζα. Πάει πολύ καιρός, ώστε δικαιολογημένα να έχω συμπληρώσει πολλές απουσίες γραφής. Εδώ πάλι,εδώ συνέχεια….
Το επίκεντρο της προσοχής στρέφεται περί των δημόσιων οικονομικών. Tην κακοδιαχείριση, θα έλεγα καλύτερα, που αναγκάζει ολοένα και περισσότερους από τους ισχυρούς να χάνουν. Αυτοί χάνουν γιατί φάνηκαν άπληστοι. Επιζητούσαν την υπερβολική δοσολογία, ρευστού, ζεστού χρήματος για να ικανοποιούνται, να υπάρχουν ως επιτυχημένοι. Overdose Μoney!!! Αυτό που "συμβαίνει" είναι μοναδικό…..Την απληστία των λίγων, που οδήγησαν την οικονομία σε κρίση. Θέλουν να την περάσουν μέσα από τις οθόνες στο σπίτι μας, να την περάσουν όπως τους βολεύει. Τάχα μου ως μια ίωση που μεταδίδεται, και ως απέλπιδα προσπάθεια αναχαίτησης χρειάζεται η συμμετοχή μας. Κρίση που εφόσον δεν προλάβουμε την εξάπλωση της θα πρέπει να ανησυχούμε επικίνδυνα για το μέλλον μας.Το δικό μας και των παιδιών μας, μεγάλα ποσά δεν αποσβαίνονται από μια γενιά. Ούτε και με μια ζαριά. Να επιβαρυνθούμε για το καλό μας, διαφορετικά θα μας «φάει το μαύρο σκοτάδι» θα πιάσουμε τα «τάρταρα». Να κρατηθούμε γενναιόδωρα μπροστά στο ύψος της, να δώσουμε την μάχη μας χωρίς αντίδραση και κριτική. Εξάλλου, είμαστε μεγαλοπρεπείς ως άνθρωποι θα "δώσουμε" για να περισώσουμε. Ποιούς???? Προσχηματικά την οικονομία, την μία την παγκόσμια. Δηλαδή, τους λίγους ισχυρούς που την επηρεάζουν ιδιοτελώς. Αυτούς που ποτέ δεν έριξαν από ψηλά το βλέμα τους πιο κάτω όντας μεθυσμένοι από την κυριαρχία της ικανοποίησης ….Άντε λοιπόν, να βάλουμε ένα χεράκι όλοι μαζί να ξεκολήσουν, να σβήσουμε τα "χρέη" από τα τεφτέρια τους. Ποιος ξέρει για το καλό μας μπορεί, εσείς τι λέτε???????

Η επιλογή της επικοινωνίας, ανάχωμα στη μετάλαξη της κοινωνίας

noreply@blogger.com (sealike2) — Sat, 24 May 2008 23:37:23 PDT

Πάνε πολλές ημέρες που παρακαλώ το χρόνο να μου δώσει λίγο από το περίσσευμα του. Δυστυχώς, τελευταία αργεί να μου κάνει το χατίρι. Όμως να που σήμερα, τον ξεγέλασα. Κατάφερα να ζωντανέψω λίγο την επικοινωνία. Επικοινωνία, που τη θεωρώ ιδιαίτερα δυναμική, που τόσο αρμονικά ξετυλίγεται μέσα από την διαδικασία της ανταλλαγής. Ανταλλαγή σκέψεων, ιδεών, συναισθημάτων, εμπειριών όλα δοσμένα μέσα από την προσωπική οπτική μας.

Σήμερα, νιώθω την ανάγκη να σας παραδώσω κάποιες σκέψεις μου που μάχονται στο μυαλό μου. Βλέπω πόσο γρήγορα αλλάζει ο κόσμος και μαζί οι ανθρώπινες συμπεριφορές, δεν πιστεύω στα μάτια μου. Φιγούρες πνίγονται μέσα στο άγχος της καθημερινότητας χωρίς να μπορούν να δουν με καθαρότητα το εσωτερικό κομμάτι του εαυτού τους και την μετάλλαξη που τους επιβάλλεται.

Μετάλλαξη έτσι αποκαλώ την εξέλιξη της κοινωνίας στο μέλλον. Μια μεταλλαγμένη στρατιά ανθρώπων να ανταγωνίζονται αδυσώπητα μεταξύ τους, να βρουν μια θέση γύρω από ένα άξονα επιβίωσης. Όλα δυστυχώς συμβαίνουν με παντελή απουσία ανθρώπινων συναισθημάτων. Τα σύμβολα του καπιταλισμού και η ληστρική μανία μιας ανούσιας κατανάλωσης διαβρώνουν τον συναισθηματικό μας κόσμο.

Η αλλαγή είναι δεδομένη με ταχύτητα να ξεπερνά τα όρια της ισορροπίας. Λυπάμαι, νομίζω ότι προσπαθώ να προσεγγίσω ήρεμα την πραγματικότητα που είναι διάχυτη γύρω μας. Πόσο να υποκύψεις, δεν θα αντέξεις. Ο ρυθμός έχει επιβληθεί και επενεργεί πολλαπλασιαστικά εντός μιας κοινωνικής διαστρωμάτωσης που αλλάζει. Οι λίγοι θα γίνουν οι ισχυροί και οι υπόλοιποι δέσμιοι μιας ισχυροκαπηλείας που θα επιβάλλεται από αυτούς.

Νέες μορφές επιδημιών θα αρχίσουν να φθάνουν. Κατάθλιψη η κύρια.

Η φύση του ανθρώπου θα αναγκάζεται να προσαρμόζεται σε συνθήκες που ποτέ δεν θα είναι ικανοποιητικές για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης. Πώς θα αυτοολοκληρώνεσαι όταν πλέον οι επικρατούσες καταστάσεις αντιτάσσονται εχθρικές και εσύ πάντα ο αδύναμος δεν μπορείς να προσανατολισθείς στο δρόμο των «θέλω σου». Άγονη γραμμή ο δρόμος για την ευτυχία.

Ας σκεφθούμε καλύτερα να αφήνουμε το μυαλό μας να υπακούει σε μια λογική παιδικής νεφέλης. Γνήσια συνταγή καθόσον την θωρούμε στα μάτια της παιδικής αθωότητας. Τα παιδιά λειτουργούν ακόμη ανθρώπινα, παρόλο που σχεδιάζουν να τους επιβληθούν να χειραγωγήσουν τις σκέψεις τους. Να σκέπτονται, να φέρονται και να καταναλώνουν τα ίδια. Κατανάλωση, αυτή θα είναι η μόνη συμπεριφορά που χρειάζεται για να είσαι in. Καταναλώνεις άρα υπάρχεις. Δεν καταναλώνεις κρίμα που ζεις σήμερα σε μια υπερκαταναλωτική κοινωνία. Η επιδίωξη νομίζω εύκολο να την αντιληφθούμε όλοι.

Το ανάχωμα. Να ακολουθούμε απλές συνταγές. Συνταγές που στέλνουν στους νευρώνες του μυαλού μας την διάσταση μιας ουσιαστικής επικοινωνίας. Επικοινωνία που στηρίζεται μόνο σε ποιοτικά και όχι ποσοτικά κριτήρια. Αυτά που ο κάθε άνθρωπος χρειάζεται για να βρίσκεται σε εσωτερική αρμονία. Το θεωρώ φάρμακο μιας μεγάλης ανθρώπινης ανάγκης, σε μια διαστροφική κοινωνία που άκομψα μεταλλάσσεται……

Hello

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 09 Dec 2008 05:16:14 PST

Hello…

Σας ευχαριστώ πολύ για το ενδιαφέρον σας και για τα σχόλια που αφήσατε!! Ο αποχωρισμός χρήσιμος για να βγάλεις συμπεράσματα. Η ψυχοσύνθεση βιώνει την απώλεια και ανάλογα προσαρμόζει τα συναισθήματα. Μπορεί να υπάρχουν υποκατάστατα για την απώλεια αλλά ποτέ δεν είναι γνήσια!! Στην σημερινότητα «φοριέται» πολύ η ανατρεπτικότατα που οδηγεί σε ρευστότητα. Μην το ξεχάσετε ποτέ αυτό. Ίσως, χρειάζεται να το έχουμε ως «κεκτημένο εμπειρίας» που μας το χαρίζει η ζωή. Σε «αδειάζω» για να συνεχίσω κερδισμένος. Χρειάζεται ειλικρινή στάθμιση των πραγμάτων που αφορούν τις αποφάσεις μας. Οπωσδήποτε είναι αναγκαίο να φιλτράρονται τα κριτήρια όταν περνούν μέσα από τις κυψέλες του εγκεφάλου μας.

Ξεκινάω με άρωμα μελαγχολικό αλλά ίσως αυτό καταγράφηκε στο μυαλό μου ως πιο αληθινό, με νόημα και ανθρώπινο περιεχόμενο. Στενάχωρα, παρατηρούσα στιγμές αποχαιρετισμού ανθρώπων σε διάφορα αεροδρόμια που χρειάσθηκε να βρίσκομαι για τις ανάγκες του πρόσφατου ταξιδιού μου. Δεν μου ήταν καθόλου εύκολο να αντικρίζω βουρκωμένα μάτια και διάχυτη την λύπη όπως αποχαιρετούσαν ο ένας τον άλλον, ποιος ξέρει για πόσο. Ήταν δύσκολο, ειλικρινά!!

Βέβαια, όταν δοκιμάζονται οι σχέσεις ίσως επανακαθορίζονται με περίσεια σκέψη!!

Λεπτομέρειες του ταξιδιού θα δούμε και στη συνέχεια, σε πολλές version!!

New York,

Νew Jersey

Chicago, ILL

Όλα διαφορετικά και όλα ίδια, ανάλογα την οπτική.

Ας δούμε κάποιες φωτογραφίες ώστε να διακρίνουμε amesa το διαφορετικό…

Πάμε καλά….

N.Y City

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 09 Dec 2008 05:16:17 PST

Ground Zero

Cuba, all time happy!!!

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 09 Dec 2008 05:16:20 PST

Χαρούμενοι άνθρωποι φτώχεια και καλή καρδιά!!!

Χορός, πολύωρη διασκέδαση και muccio allegria!!!

Cuba, το τελευταίο κουμμουνιστικό κράτος ενός ημιπαγκοσμιοποιημένου πλανήτη. Αντιστάθηκε στη ξέφρενη επιδρομή του καπιταλισμού, άντεξε στην εξοντοτική πολιτική της CIA και των δέκα προέδρων της Αμερικής.

Χώρα πλούσια σε βλάστηση με κατακάθαρα νερά και αμμώδης παραλίες.

Εκεί η ζωή κυλάει για όλους το ίδιο, απουσιάζει το άγχος και το ¨γκάζι¨της καθημερινότητας των δυτικών προτύπων ζωής. Δεν υπάρχει το κοινωνικό ταξικό μέτρο σύγκρισης. Οι άνθρωποι ζουν εναρμονισμένα, χωρίς την αντιπαλότητα και το φθόνο που πηγάζει από την οπτική ενός σκληροπυρηνικού "εγώ" που υποστυλώνεται από το μήνυμα του "ξέρεις ποιος είμαι".

Το σπουδαιότερο όλων, δεν υπάρχει η μόλυνση του περιβάλλοντος. Η διατροφή τους είναι πλούσια σε λαχανικά, θαλασσινά και φρούτα που οι ίδιοι παράγουν με οικολογικό τρόπο. Για αυτό βοηθάει πολύ το τροπικό κλίμα που σημαίνει άφθονο ήλιο και νερό.

Σήμα κατατεθέν, τα πολύ ξεχωριστής γεύσης και μυρωδιάς πούρα τα οποία παράγονται χειροποίητα. Αναγνωρίζονται ως ανώτερης ποιότητας "Famous brand" σε όλο τον κόσμο. Επίσης, σπουδαίο εξαγωγικό προϊόν είναι η ζάχαρη και το ρούμι.

Η Αβάνα θεωρείται παγκόσμιως αρχτεκτονικό στολίδι και ως τέτοιο προστατεύεται από την UNESCO.Πολλά τα αξιοθέατα γύρω από την παλιά Αβάνα στη περιοχή Malecon.

Το καπιτόλιο της είναι μικρογραφία του Λευκού οίκου. Το νεκροταφείο, μοναδικό στον κόσμο με μαρμάρινη αρχιτεκτονική. Η όπερα και ο καθεδρικός ναός μοναδικής ομορφιάς με άψογη αρχιτεκτονική. Η μεγάλη πρασινισμένη Ρώμη και η παραλιακή οδός παρουσιάζουν εξαιρετικό ενδιαφέρον για περιήγηση!!

Το θρυλικό τροπικάνα club που είναι σήμα κατατεθέν για τη διασκέδαση. Λειτουργεί μέσα σε κήπους απο το 1939 με τις πλέον λυγερόκορμες κοπέλες ντυμένες με μοναδικά λατινοαμερικάνικα κουστούμια χορεύοντας τους περίφημους κουβάνικους ρυθμούς σάλσα, μπολέρο, ρέγγε και πατσάνγκα. Η νυχτερινή διασκέδαση περνά ευχάριστα με συνοδεία από ρούμι και πούρα Αβάνας. Σημειωτέων ότι, στο Club φθάνεις με τις τεράστιες λιμουζίνες του 1950 που τις συντηρούν με απαράμιλλη ευλάβεια.

Ευχαριστώ τον Αριστοτέλη και τη Μαρία που μου επικοινώνησαν όμορφες πληροφορίες για την Κούβα και μου έδωσαν τις φωτογραφίες για την παρούσα δημοσίευση. Ειλικρινά με εντυπωσίασαν με τις διηγήσεις τους από την εμπειρία των χειμερινών τους διακοπών. Το ηλιοκαμένο τους κορμί ξενίζει πολύ αυτή την χρονική περίοδο, αλλά μετά από επιστροφή από Κούβα και αυτό μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογικό!!

Και στα δικά σας τώρα……

Μικρό μου....

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 09 Dec 2008 05:16:21 PST

Μία άποψη για την προέλευση του σκυριανού αλόγου τοποθετεί την εμφάνισή του περίπου το 2000 π.Χ., ως αποτέλεσμα της συνάντησης και επιμειξίας των άγριων φυλών Tarpan και ProtoOriental. Μία άλλη θεωρία εντοπίζει την προέλευσή τους από χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Ενώ μία τρίτη, που φαίνεται να είναι και η επικρατέστερη έπειτα από σειρά εξετάσεων του γενετικού τους κώδικα, υποστηρίζει πως τα «αλογάκια» αντιπροσωπεύουν ένα είδος αλόγου το οποίο εξελίχθηκε στην Αμερική πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια, μετανάστευσε στην Αλάσκα, έπειτα στην Ασία και κατέληξε στη Bορειοανατολική Ευρώπη πριν από 12.000 χρόνια. Κατά την αρχαιότητα εντοπίζονται στην Αθήνα, στη Μυτιλήνη, στη Θάσο, στη Ρόδο κ.α., ενώ στο νησί της Σκύρου τα έφεραν Αθηναίοι έποικοι τον 5ο αι. π.Χ. Κατά την Eπανάσταση του 1821 μεταφέρθηκαν κατά εκατοντάδες από τη Σκύρο σε διάφορα μέρη της Ελλάδας για να βοηθήσουν στην αγροτική παραγωγή.

Τα σκυριανά πόνυ είναι από τα πιο μικρόσωμα πόνυ στον κόσμο με ύψος ακρωμίου από 90 εκ. έως 115 εκ. Με ή χωρίς ένδοξο παρελθόν, τα αλογάκια διακρίνονται για τον εξαιρετικό τους χαρακτήρα, την άψογη σχέση τους με τον άνθρωπο, τη δύναμη, την ανθεκτικότητά τους και το καλλίγραμμο σώμα τους που θυμίζει άλογο σε μικρογραφία, στοιχεία που τα καθιστούν μοναδικά στο είδος τους και αξιολάτρευτα.

Να σας συστήσω λοιπόν με τον Φώτη ηλικίας έξι μηνών γιο της Μαρίας που ζουν στην Ατσίτσα που βρίσκεται στο Βόρειο Τμήμα της Ν. Σκύρου. Σε εμάς, που τον συναντήσαμε από τόσο κοντά, μας χάρισε μοναδικές στιγμές ξεγνοιασιάς και ευχαρίστησης. Ήταν μια μοναδική εμπειρία η επικοινωνία μας μαζί του...

Πηγή: http://www.kathimerini.gr

σαν τα χιόνια..

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 09 Dec 2008 05:16:23 PST

Επειδή οι "άσπρες μέρες" στη ζωή μας δεν κρατάνε και πολύ, καλό θα ήταν να τις αποθηκεύσουμε ώστε να μπορούμε να τις βρούμε έστω ως φωτογραφία.

Μοιράζομαι μαζί σας ακριβώς αυτό...

Message in the wall (part #2)

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 09 Dec 2008 05:16:23 PST

Οι στροφές που έπαιρνε το μυαλό, ήταν ανάποδες. Η μουσική ήταν το αντίδοτο ενός προβλήματος που τον βομβάρδιζε ανελέητα!! Τώρα δίχως αγάπη γιατί και πώς να ζήσει?? Γιατί σε εμένα?? Τι έφταιξα?? Αναρίθμητα τα πειράματα επαλήθευσης που έκανε στο μυαλό του για να σώσει την ισότητα που είχε πιστέψει. Ίχνος βοηθείας δεν έβλεπε, σκοτάδι παντού. Μόνος βασανίζονταν, δεν είναι και λίγο να καταρρίπτεται το συναίσθημα. Να παγιδεύεται, να σκορπίζει στα πέρατα. Πολλές οι προπονήσεις του, όλες με στόχο την λύση.

Η προπόνηση απέφερε καρπούς, στο μαθηματικό Αθηνών επέτυχε. Άνετα, χωρίς όμως να έχει αποδείξει την ισότητα που εκείνος έγραψε. Προσδοκούσε μήπως βρει τη λύση από τα εφόδια γνώσης που θα αποκτούσε από την επιστήμη του.

Η αυτοπεποίθηση του σιγά-σιγά είχε αποκατασταθεί. Ωριμότερος και χωρίς το «καρφί» του πάθους!! Το φορτηγό πλέον είχε χαμηλώσει την ένταση από τους προβολείς του και το μυαλό του έγινε πιο εύπλαστο για «ψαγμένες σκέψεις»!! Ξεψάρωτος, έριχνε τα δίχτυα του ερωτισμού του παντού, με την εμπειρία του παλιού και το «καλόυπι» της γοητεία του, για πολλά χρόνια θα δοκίμαζε. Έκανε υποθέσεις, για να εξάγει συμπεράσματα. Χρήσιμα, άυλο κεφάλαιο η εμπειρία. Πρώτη ύλη, στο σταυροδρόμι των αποφάσεων. Αποφάσεις που πρέπει να είναι ώριμες, τεκμηριωμένες και αποδυναμωμένες από σκιρτήματα πρόσκαιρου αυθορμητισμού. Ειδάλλως, θα ακυρώσουν τη συνθήκη. Μυριάδες οι παράγοντες που δεν μπορείς να προβλέψεις, και δύσκολο να υποθέσεις.

Η ουσία έρχεται όταν «καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός». Η κρούστα του χρόνου, που πολλοί λένε ότι είναι και γιατρός, φωτίζει μια μοναδική συνισταμένη.

«Να ξέρεις να μοιράζεις αλλά και να μοιράζεσαι».

Όταν δεν το γνωρίζεις, δεν μπορείς να προσδοκάς σε τίποτε. Αυτή είναι η χρυσότητα που αξιωματικά λειτουργεί ως «λυσάρι» σε κάθε συνθήκη που γράφουμε….

Message in the wall (part #1)

noreply@blogger.com (sealike2) — Sat, 09 Feb 2008 13:23:11 PST

Μαίρη + Γιώργος = Love για πάντα μαζί, αυτό έγραψε στο τοίχο και είδε ότι τον είδαν. Αμέσως, έτρεξε μακριά, λες και του έκλεβαν το ποδήλατο. Σχολιαρόπαιδο, παιδί άγουρο. Αν ήταν ώριμο δεν θα έγραφε τέτοια συνθήκη! Όμως, ότι να προσπαθήσεις να του εξηγήσεις, δεν αφομοιώνεται από το μυαλό του. Είναι κοκαλωμένο λες και το «στραβώνουν» προβολείς φορτηγού.

Περνάει ο καιρός, μεγαλώνει. Ξαφνικά συνειδοτοποιεί ότι η συνθήκη που έγραψε γύρω στα 15 του, στον τοίχο ενός ισογείου πολυκατοικίας, ήταν ανέφικτη!! Ανέφικτη, διότι κάποια από τα μέλη της ισότητας "έσπασε", δεν αποδείχτηκε. Στενοχωρήθηκε, δεν ήθελε να το χωνέψει. Γι' αυτό δεν έκανε τον Κινέζο. Ήθελε πειστικές απαντήσεις για κάτι που ήταν πρωταρχικό για αυτόν, ήταν το μεγάλο κομμάτι από το συναίσθημα μιας άγουρης λογικής. Πρόσταζε στα μάτια του ως η πιο γλυκιά σκέψη, μέλι!!!

Αυτό ήταν το σιρόπι του, του έδινε ενέργεια για να μην εγκαταλείψει από την πίεση. Να μην ξεφουσκώσει ο ενθουσιασμός για τα μαθήματα του, τις ξένες γλώσσες, τα φροντιστήρια, τις προπονήσεις του στο μπάσκετ. Χρειάζονταν 36ώρες για να το «βγάλει» το 24ώρο του, παρόλαυτα τα κατάφερνε. Τα στρίμωχνε όλα για να χωρέσουν!!!

Οι γονείς του από κοντά παρακολουθούσαν την πρόοδο, τον παρακινούσαν να συνεχίσει. Όσο για το μήνυμα που είχε γράψει δεν τους το είπε ποτέ!!Τι να καταλάβουν και πόσο, για εξισώσεις που αυτός είχε στο μυαλό του?? Τι να τους πει??

Η διολίσθηση της αλήθειας...

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 09 Dec 2008 05:16:24 PST

Αλήθεια είναι. H αλήθεια δεν κρύβεται ποτέ! Εκτός εάν το θέλουμε. Επιθυμούμε να την απαλλοτριώσουμε γιατί έτσι βολεύει. Η παρουσίαση παραστατικών με διαφορετικό τρόπο υποκρύπτει ενδείξεις για αμοιβαία αντικρουόμενα συμφέροντα. Κάτι «μυρίζει», κάποιο από τα συστατικά της πλοκής έχει χαλάσει. Υπάρχει μασκάρεμα, υποκρισία, ύπουλη συναλλαγή. Ενίοτε εξυπηρετεί !!Συμφέρει καλύτερα να συστηθούμε στη version που μας «ταιριάζει» χωρίς περισσότερες επίπονες ανασκαφές. Αν ψάξουμε μπορεί να απογοητευτούμε ή να απογοητεύσουμε…

Τελικά, που συχνάζει η αλήθεια, ποιο είναι το στέκι της? Με πάθος ψάχνω να το βρω, όπως όλοι από εσάς φαντάζομαι!! Ίσως όμως αυτό να είναι η πρώτη σκέψη, η πρώτη σκέψη που πέρασε από τις στροφές του μυαλού μου.Την ψάχνω....Κατά βάθος ξέρω όπως όλοι ξέρουμε που είναι. Η αλήθεια θα είναι πάντα εκεί, μια και γυμνή !! Είναι συμφιλιωμένη με το σώμα της δεν το έχει «σιχαθεί». Αν φθάσουμε ενώπιον της, έχουμε κάνει βήματα, βήματα αλλαγής. Αν όχι τότε ….

Τότε, προσπαθούμε να καθυποτάξουμε το εγώ μας τον αληθινό λόγο της ύπαρξης μας. Αρχίζουμε να υποχωρούμε, να βάζουμε διαλυτικά, να βάζουμε υποχωριστικά.Να βάζουμε πλάτη σε μια στείρα αντιπροσώπευση που θα καταλήγει σε επώδυνα στερητικά σύνδρομα. Σύνδρομα πλάνης, ανευλάβειας από τους ευσεβείς μας πόθους, που μαθηματικά οδηγούν στη χειραγώγηση και πολλαπλασιάζουν συμπεριφορές ως εκκεντρικά κακέκτυπα προκατάληψης και μισαλλοδοξίας. Αυτά που όλοι θεωρούμε «απολιθώματα συμπεριφοράς» και καταδικάζουμε, όταν τα διακρίνουμε δημόσια.

Θεωρώ, ότι θα ήταν εντιμότερο να βάλουμε σε θέση «πασει δυνάμει» τα χειρηστήρια μας ώστε με τη μέγιστη νοητική ιπποδύναμη να την αναζητήσουμε. Θα μας γοητεύσει ακόμη και εάν είναι πικρή. Γιατί??

Γιατί ακριβώς θα βιώνουμε τη συνέχεια μιας ρεαλιστικής όχι επίπλαστης πραγματικότητας. Οι επιλογές θα μας επιβεβαιώνουν, θα έχουμε την ικανότητα να «πιάσουμε λιμάνι» σε όποια μπόρα χτυπήσει την πλώρη μας. Έχουμε ασκηθεί καλά γινόμαστε πιο δυνατοί.

Στις ημέρες μας, πολλοί λένε ότι η αλήθεια γίνεται ολοένα και περισσότερο πιο θολή, την ψάχνεις, την χάνεις. Μια την βρίσκεις μια τη χάνεις...

Τρίχες!!! Είμαι πεπεισμένος, ότι αυτό εξυπηρετεί την βουλιμία αυτών που επιθυμούν να επιβάλλουν το άνισο, την ασυμμετρία, όλα με πρόθεση για να ενδυναμώσουν την ιδιοτέλεια τους. Στη πρόταση αυτή, εκτιμώ πως συμπυκνώνεται η αλήθεια για την διολίσθηση της αλήθειας…
Εγώ το πιστεύω, εσείς??? Download your sense…

Οι άντρες βγήκαν παγανιά...

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 09 Dec 2008 05:16:24 PST

Η ιστορία διαδραματίσθηκε σε εκθεσιακό κέντρο της επαρχίας όπου η επιχείρηση συμμετείχε με περίπτερο και με απεσταλμένο προσωπικό, άντρες, ηλικιακής ομάδας 35 -65.

Η έκθεση κράτησε τις πύλες της ανοιχτές στο κοινό για τέσσερις ημέρες, περισσότερο από τόσο διατηρήθηκε το κουτσομπολιό της παρέας για εκείνη. Τα σχόλια πίσω από την πλάτη της «έδιναν και έπαιρναν» με θεαματική συχνότητα και παλμό. Βλέπεις, είχε το θλιβερό προνόμιο να είναι χήρα. Εύθυμη, χαμογελαστή, δροσερή, τσαχπίνα, τίποτε δεν πρόδιδε το μυστικό της, το δράμα που την είχε προσπεράσει. Ο κρότος για την κατάσταση της "έσπαγε τύμπανα", αμέσως, μόλις έφθασα. Σχόλια βάλλονταν «κατά ριπάς» και δεν φανερώθηκαν ποτέ μπροστά της. Ήταν όλα πίσω από την πλάτη της, συστημένα, έτσι όπως συμβαίνει με το σατανά (=πίσω μου σ’εχω…). Για εμάς, οι πελάτες της, πλην ελάχιστων, είχαν αναπτύξει και άλλους ρόλους μαζί της. Απίστευτο, "σύνδρομο", παραδέχομαι.

Θεωρούσαμε πως η κυρία δεν θα έπρεπε να κουνηθεί από το γραφείο της, αν το έκανε ερχόταν η ποινή, τα σχόλια μας, όπως ακριβώς ποινολογείται ο φαντάρος στα ανάκτορα όταν κουνηθεί από τη σκοπιά του, κεραυνοβόλα χωρίς αναβολή. Γιατί άραγε?? Ποια η αφορμή για να αφιερώσουμε τόσο πολύ χρόνο, on camera σε όλα τα δευτερόλεπτα της??Ίσως, επειδή ήταν το "μεγάλο αφεντικό" μιας λαμπερής επιχείρησης ίσως, το ότι όλα άρχιζαν και τελείωναν από το στόμα της (=διεύθυνε τη ροή της εργασίας) ίσως, επειδή ήταν νέα, γυναίκα και χήρα μαζί, ποιος ξέρει??

Ομολογώ πως μερικές φορές προσπάθησα να διακόψω, να στρέψω αλλού το επίκεντρο της προσοχής. Άκουγα τα «σχολιανά» μου κυρίως από τους μεγαλύτερους "κυρίους" της παρέας. Βέβαια, το χιούμορ ήταν το επίκεντρο και το αντίδοτο για το χρόνο απασχόλησης μας, εντός ολίγων τετραγωνικών μέτρων (=εκθεσιακό περίπτερο).

Μέσω της ανάρτησης θέλω να «εξιλεωθώ», να ζητήσω συγνώμη (=αναλαμβάνω την ευθύνη εκ μέρους όλων) στη γυναίκα που είχε το θλιβερό προνόμιο να είναι χήρα, εύθυμη, δροσερή, τσαχπίνα, που τίποτε δεν σημάδευε το μυστικό της, το δράμα που την έχει προσπεράσει...

sxedio xamhlhs pthshs...

noreply@blogger.com (sealike2) — Wed, 23 Jan 2008 14:18:34 PST

Ερχόμαστε «γκαζωμένοι» από γεγονότα και ακούσματα που μας χόρτασαν με αηδία και ντροπή. Έφθασαν στο υπόγειο όλες μας τις σκέψεις. Οργανωμένα συστήματα βολεμένων ανθρώπων φροντίζουν να διαλαλούν ποικιλοτρόπως τις "ζοφερές" και "ατροφικές" σκέψεις που οδήγησαν τα δημιουργήματά τους. Τα "ιερά και τα όσια" γι’ αυτούς δεν ξεφεύγουν από το χρώμα του χρήματος που συντηρεί την κάθε τους επιλογή.

Η ζωή συνεχίζεται. Τα προβλήματα πολλών ανθρώπων έχουν πλημμυρίσει την καθημερινότητα τους. Ιστορίες, ακούσματα απελπισίας φθάνουν όλο και πιο κοντά στους λοβούς των αυτιών μας. Αποξένωση, μοναξιά, νωθρά συναισθήματα, ξεθωριασμένες επαφές. Όλοι τρέχουν με επιτάχυνση ελπίζοντας να τερματίσουν. Όμως, ένα αδιέξοδο καλύπτει τον ορίζοντα του τερματισμού αλλά και το νόημα της ευτυχίας.

Σύμβολα καπιταλισμού έχουν γίνει «γνήσια υποκατάστατα» των συναισθημάτων. Η δύναμη της συλλογικότητας, ως το ελάχιστο προνόμιο μιας υγιούς οργανωμένης κοινωνίας, έχει μεταλλαχθεί σε παιχνίδι ατομικού συμφέροντος.

Η ανθυποβολή του φόβου συντηρείται συστηματικά από τα Μ.Μ.Ε που φροντίζουν να μας «ταΐζουν» με ιστορίες ανθρώπων οι οποίοι έχουν φθάσει σε έσχατο σημείο να βγάζουν στο «σφυρί» ακόμη και τον πόνο τους για να επιζήσουν. Σίγουρα, τη θεωρώ ως έξυπνη διαφήμιση της σύγχρονης μετεξέλιξη του φόβου, με απώτερο σκοπό, να κρατά ομήρους τους πολλούς σε μια συνθηκολόγηση υποταγής. Έτσι, για να χάνονται οι«σφυγμοί» των αξιών και τα ελατήρια της αντίστασης μας.

Επιθυμώ την προσπάθεια, την ευρηματικότητα, την θέληση για καλυτέρευση των όρων στο επίπεδο διαβίωσης μου. Συμφωνώ και συντάσσομαι θετικά στη πορεία ανέλιξης σε επαγγελματικό, πνευματικό και κοινωνικό επίπεδο. Απεχθάνομαι όμως όταν συμβαίνει ύπουλα, άδικα και απειλητικά εις βάρος άλλων και με μια διάθεση να ολοκληρωθεί χωρίς σχέδιο, το γρηγορότερο.

Αναρωτιέμαι όταν σύμβολα κοινωνικής θέσης αντικαθιστούν ανθρώπινες αξίες και λειτουργούν ως μαγνήτης για την αποδοχή ή μη από το περιβάλλον μας. Περιβάλλον που μεταλλάσσεται χωρίς να προλάβουμε να το αναγνωρίσουμε.

Μπερδεύομαι όταν τρέχω και οι αποστάσεις μεγαλώνουν περισσότερο. Κάτι πρέπει να εγκαταλείψω, όμως ακόμη συνεχίζω προσπαθώ να αντιστέκομαι. Δεν θα πουλήσω ούτε την ψυχή μου όυτε τις εναλλακτικές επιλογές μου για μια μπέμπα (=Β.Μ.W)!!

Τελικά, οι άνθρωποι ψάχνουν τον εαυτό τους στη σβούρα του χρόνου που δεν φθάνει ποτέ. Ακουμπούν την ηρεμία τους στο τασάκι μιας ιδιότυπης περιθωριοποίησης. Η μοναξιά και ο ατομικισμός μεγενθύνονται. Παρακολουθούμε την εξέλιξη του άλλου με οπτική καχυποψίας.

Μήπως χρειάζονται παρακαμπτήριοι άξονες να στηρίξουν μια αίσθηση αυθεντικότητας για την ζωής μας.
Εσύ πως αισθάνεσαι??

Τα δανεικά δεν είναι πάντα ιδανικά!!!

noreply@blogger.com (sealike2) — Mon, 14 Jan 2008 15:37:36 PST

Υπάρχουν παρά πολλές και πολλοί στο περιβάλλον μας που αρέσκονται και επιζητούν μόνο τρόπο ζωής σε οικονομική αξία μεγαλύτερη από αυτήν που μπορούν να καλύψουν με τα εισοδήματα τους, με αποτέλεσμα τα επιπλέον χρηματικά ποσά που χρειάζονται να τα αντλούν από πιστωτικές κάρτες και δάνεια.

Πιστεύουν ότι με τον τρόπο αυτό θα επιλύσουν όλα τα πρόσκαιρα πρόβλημα και θα ικανοποιήσουν τις επιθυμίες τους που τις περισσότερες φορές περιστρέφονται γύρω από ανούσια κατανάλωση-διασκέδαση, προκειμένου να συντηρούν έναν ανέφελο τρόπο ζωής. Χρειάζεται πολύ μεγάλη προσοχή και πολλές σκέψεις πριν καταφύγει κανείς ακόμη και στην αθώα (=έτσι την παρουσιάζουν) λύση της πιστωτικής κάρτας. Όταν δεσμεύει κανείς τα μελλοντικά του εισοδήματα στηριζόμενος σε προσωπικές προσδοκίες πρέπει να είναι πολύ -πολύ προσεκτικός, καθώς και τα εισοδήματα αλλάζουν αλλά και τα επιτόκια. Οι ημέρες που διανύουμε καθώς και αυτές που έρχονται με γνώμονα απλά στοιχεία μακρο-οικονομικών μεγεθών μας προϊδεάζουν ότι οι παχιές αγελάδες μάλλον είναι σε αυστηρή δίαιτα.

Χρήσιμο θα ήταν να σκεπτόμαστε με πνεύμα οικονομίας και να αναλογιζόμαστε την αξία που θα εισπράξουμε πάντα όμως σε συνδυασμό και με το κόστος των επιλογών μας. Η επιλογή και η ευθύνη μας ανήκει!!! Να υπολογίζουμε μόνο στα διαθέσιμα εισοδήματα μας και να προσαρμοζόμαστε σε αυτά.

Καλύτερα έτσι παρά να κατευφεύγουμε σε λύσεις που θα επιφέρουν αθροιστικά μεγαλύτερα οικονομικά προβλήματα και αδιέξοδο στο μέλλον.Είτε γιατί δεν εισπράξαμε τα "σίγουρα "είτε γιατί "ανατράπηκαν" τα δεδομένα που σχημάτιζαν τους υπολογισμούς μας.

Πρόσφατα άκουσα Κυρία να υπερηφανεύεται για επιλογές της σε ρούχα και παπούτσια πολλών αστέρων λες και ήταν το σύμπαν της, χωρίς όμως να πολυνοιάζεται για την πιστωτική της κάρτα την οποία χρειάζεται να την γεμίζει με άλλη και αυτή με άλλη, όλα όμως νοικοκυρεμένα.

Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία είναι πολλές και πολλοί που σκέπτονται ότι με δανεικά θα καλύψουν ενέργειες αγορών, όπως ρούχα, αυτοκίνητο πολυτελείας, διακοπές εξωτικές, σπίτι και μόνο καινούργιο γιατί αφού θα δανειστώ να μπω σε καινούργιο, έπιπλα, αδυνάτισμα, αρωμάτισμα, σύσφιξη, αντιγήρανση, όλα, δυστυχώς όμως, χωρίς ωρίμανση και σύνεση.

Τέλος, είναι απαραίτητο να θυμόμαστε ότι οι τράπεζες δεν είναι ευαγή ιδρύματα αλλά είναι επιχειρήσεις και όπως όλες οι επιχειρήσεις του κόσμου έχουν σκοπό να μεγιστοποιήσουν τα κέρδη τους.

Καλή αρχή....

noreply@blogger.com (sealike2) — Tue, 09 Dec 2008 05:16:25 PST

Καλή αρχή, αυτό τον τίτλο σκέφθηκα να προτιμήσω στη πρώτη ανάρτηση μου το 2008!!

Το θέμα θα κινηθεί σε μετά εορταστικό κλίμα μιας που έτσι και αλλιώς θα σβήσουν τα φώτα σήμερα.Το σπίτι θα αλλάξει τη γιορτινή του version με την πιο καθημερινή ώστε να βοηθήσει και τους οικοδεσπότες του να ξεχάσουν την ιδέα της χαλαρής εορταστικής περιόδου που δικαιολογούσε σε υπερθετικό βαθμό κάποιες καταστάσεις(φαγητό, ποτό όμως κυρίως απίστευτες ποσότητων γλυκών).

Ξεκινάμε δυνατά το 2008 και μόνο ελπίζουμε να το ζήσουμε συντροφιά με τους καλύτερους οιωνούς, οπλισμένοι με την πανοπλία της αισιοδοξίας. Η κατάσταση αυτή βοηθάει πολύ, όχι μόνο εμάς αλλά και τους άλλους, που μπορεί να περιορίζονται ή να δυσκολεύονται να την δουν έτσι!!!

Όμως μόνο έτσι δίνουμε νόημα χρώμα στη ζωή όταν στεκόμαστε δίπλα στον άλλο, αλληλοσυμπληρωνόμαστε.

Εξάλλου εάν όλοι μας είμαστε ίδιοι η σχεδόν ίδιοι τότε σίγουρα δεν θα υπήρχε ούτε βήμα στην εξέλιξη της κοινωνίας αλλά και της ζωής. Πόσο ανιαρό μου φαντάζει...

Xωράμε μέσα στο παιχνίδι, αρκεί να συνειδητοποιήσουμε να κάνουμε στοχευμένες επιλογές. Αυτές που ταιριάζουν περισσότερο στην δική μας διαφορετικότητα και δυναμώνουν το ψυχογράφημα μας.

Το πρώτο βήμα άρχεται από εμάς όπου και τελειώνει με τον χορό των επιλογών μας. Σε οποιοδήποτε χώρο και αυτές να ανήκουν. Η επιλογή είναι δικαίωμα και μάλιστα ιερό. Αν πρώτα εμείς δεν τον προστατεύσουμε κανείς άλλος δεν πρόκειται να το κάνει, ακόμη και εάν είναι το άλλο μας μισό. Δεν λειτουργεί όπως τα έγγραφα που μπορεί να τα υπογράψει άλλος αντ΄αυτού!!!

Αν συνειδητοποιήσουμε ιεραρχήσουμε τα «θέλω» μας, θα μπορέσουμε να οριοθετήσουμε και τις επιλογές μας. Η ζωή εξαρτάται από εμάς για το πως θα ταξιδεύει, η πηδαλιούχηση είναι στα χέρια μας, εκτός εάν δεν θέλουμε να κάνουμε βάρδια.

Ακούω πολλούς και περισσότερο πολλές να τα βάζουν με την τύχη τους, ναι συμφωνώ είναι μέρος του παιχνιδιού. Αλλά μόνο μέρος. Για τα υπόλοιπα δεν ευθύνεται κανείς?? ή μάλλον καλύτερα, δεν θέλουμε να πιστεύουμε ότι και εμείς έχουμε ευθύνες. Έτσι όμως εξοστρακίζουμε τον εαυτό μας, που ούτε καν μπαίνουμε στο κόπο να συζητήσουμε μαζί του να τον γνωρίσουμε λίγο ποιοτικά.
Αν αυτό γίνει και συνεχίζει συστηματικά, κάτι θα μάθουμε έστω και λίγα, χρήσιμα για το μέλλον όμως.

Με την πεποίθηση ότι όλα θα πάνε καλύτερα τόσο σε εμένα όσο και σε εσάς που διαβάζετε ξεκινάω το ταξίδι στο 2008!!!

Πάμε καλά??

Στο τέλος θα δούμε!!!

Ο αποχωρισμός από το 2007

noreply@blogger.com (sealike2) — Fri, 04 Jan 2008 14:10:59 PST

Λίγες ώρες έμειναν για να αποχωριστούμε το 2007 και να προσθέσουμε ένα κεράκι στην τούρτα των γενεθλίων μας. Ένας χρόνος ο οποίος κύλησε με ευχάριστα ή λιγότερο ευχάριστα γεγονότα σημαντικά ή ασήμαντα, ανάλογα με την οπτική που βιώνουμε και αξιολογούμε.

Σημασία όμως έχει με το πέρασμα του χρόνου να αναβαθμιζόμαστε συνολικά από την εμπειρία που κληρονομούμε από αυτόν. Ας πούμε ότι μπορούμε να αποκτήσουμε σοφότερη κριτική σκέψη, αισιοδοξούμε ότι μπορούμε να πάρουμε προαγωγή στην εργασία μας, ελπίζουμε να αλλάξουμε σπίτι ή αυτοκίνητο. Ευελπιστούμε να κάνουμε την "γνωριμία"να γίνουμε "2πλοί" ή "3πλοί". Ονειρεύομαστε την ευτυχία μέσα από τα μάτια της ψυχής μας.

Μακάρι ο παλιός ο χρόνος κατά τον αποχωρισμό του να αφήσει στη διαθήκη του λίγο μυαλό που θα μοιρασθεί στον καθένα μας. Είναι σημαντικό κομμάτι στην αλυσίδα προσφοράς του για να ζούμε αρμονικότερα, να γινόμαστε ολοένα και καλύτεροι. Να σπέρνουμε αξίες και να θερίζουμε αγάπη. Τι όμορφο είναι .

Μπροστά μας το 2008, είναι ευκαιρία να αρχίσουμε από την πρώτη. Ευχόμαστε να είμαστε υγιείς έτσι ώστε να ανέβουμε όλα τα σκαλιά του χρόνου να φθάσουμε στο τέλος του. Κάθε μέρα και πιο ψηλά κάθε μέρα και πιο μακρυά.

Προετοιμάζουμε την διάθεσή μας να γιορτάσουμε με αγαπημένα μας πρόσωπα την έλευση του. Αγοράζουμε δώρα που θα ανταλλάξουμε. Οι γονείς διαλέγουν αυτά που θα προσφέρουν στον Αϊ Βασίλη για να μοιράσει στα παιδιά τους. Να τηρηθεί ευλαβικά το έθιμο που μας ταξιδεύει στο παρελθόν και παραμένει μόνο ως γλυκιά ανάμνηση στο σκληρό δίσκο του μυαλού μας. Αυτό που έφτιαξε την πρώτη μεγάλη απορία μας, όπου από το ανεξήγητο της παιδικής αθωότητας παρέμεινε μόνο η χαρά της προσφοράς των δώρων.

Είναι στιγμές που ρέει άφθονο το συναίσθημα και η θετική ενέργεια στο σπιτικό μας μακάρι και στην ψυχή μας. Αυτές τις στιγμές να τις αιχμαλωτίσουμε. Να γίνουν ο "μπούσουλας" του αύριο στο κάθε αύριο που μας ξημερώνει. Σκεφθείτε το είναι ευκαιρία.

Εύχομαι ολόψυχα χρόνια πολλά με υγεία σε όλες και σε όλους.

Όλες οι επιθυμίες σας να σκεπασθούν με το πάπλωμα της εκπλήρωσης.

Ποτέ οι επιθυμίες δεν είναι ανεκπλήρωτες όταν πιστέψουμε δυνατά ότι θα τις πραγματοποιήσουμε.