Ένιωσα ηλίθιος. Αμέσως δημιουργήθηκαν στο μυαλό μου οι παρακάτω απορίες:

- Ο πιτσιρικάς που θα στείλει το sms για να ψηφίσει, έχει δει ποτέ του τον Ροναλντίνιο ή τον Πελέ; Έστω και σε dvd.
- Πώς μπορείς να συγκρίνεις μεταξύ τους τρεις διαφορετικούς ποδοσφαιριστές, τριών εντελώς διαφορετικών χρονικών περιόδων;
- Πώς μπορείς να συγκρίνεις έναν παίκτη που ακόμη δεν έχει φτάσει στο peak της καριέρας του με δυο παλαιότερους ποδοσφαιστές, που δεν αγωνίζονται πλέον;
- Με ποια κριτήρια ορίζεις τη λέξη «καλύτερος»; Καλύτερος ως προς τι; Ως προς τη ντρίμπλα του; Ως προς το σκοράρισμα; Ως προς τις κινήσεις του στο γήπεδο; Ως προς τα τρόπαια που έχει κατακτήσει; Ως προς την προσωπικότητά του; Ως προς τι βρε αδερφέ;

Οι πιτσιρικάδες φυσικά ψήφισαν Μέσι, αυτόν ξέρουν, αυτόν έχουν δει και αυτόν εμπιστεύονται. Οτιδήποτε άλλο θα μου προκαλούσε μεγάλη έκπληξη.

Εσεις εκεί στο «μεγάλο» κανάλι, στην επόμενη εκπομπή για το Champions League θα ήθελα να θέσετε στους τηλεθεατές σας το παρακάτω ερώτημα:

Τι είναι πιο άστοχο;
- Να κάνεις ποδοσφαιρική εκπομπή και να καλείς τον Καπουτζίδη ή
- Να ζητάς από τον κόσμο να επιλέξει τον καλύτερο παίκτη όλων των εποχών, ανάμεσα σε Μαραντόνα, Μέσι και Πελέ;

Στο νικητή δώστε μια φανέλα του καλύτερου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, του Μέσι..

Το μεγάλο πρόβλημα των «πρασίνων» στο β’ γύρο είναι ότι μεταμορφώθηκαν σε μια απόλυτα προβλέψιμη ομάδα. Κάθε αντίπαλός του ξέρει τι να περιμένει από τον Παναθηναικό είτε παίζει εντός, είτε εκτός έδρας. Η ομάδα έχασε το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού του αντιπάλου που είχε στον πρώτο γύρο, αυτό που σύμφωνα με τους ξερόλες δημοσιογράφους έκανε κακό στην ομάδα. Θυμηθείτε τα παιχνίδια του ΠΑΟ στο πρώτο μισό: Δεν ήξερες από που θα σου έρθει. Η ανάπτυξη δεν ήταν μονότονη, ο ΠΑΟ έπαιρνε γκολ από τους μέσους του (δεν είναι τυχαίο ότι ο Κατσουράνης σταμάτησε να σκοράρει στο δεύτερο γύρο) και η ομάδα έδειχνε να έχει περισσότερη φαντασία στις επιθέσεις της. Ο Παναθηναικός δεν έχανε βαθμούς και ακόμη και όταν δεν κέρδιζε (εντός με Αστέρα Τρίπολης) ήταν πολύ ανώτερος του αντιπάλου του και δικαιούται να φωνάζει για τη διαιτησία. Αντίθετα, όλες τις νίκες του στη συνέχεια τις οφείλει καθαρά στην ανωτερότητά του ως ομάδα από αυτές που αντιμετώπισε καθώς και σστην κλάση ορισμένων παικτών του όπως ο Σισέ.

Η εξέλιξη των πραγμάτων αποδυκνείει πόσο άδικο είχαν οι παντογνώστες του ποδοσφαίρου και πως στην πραγματικότητα δεν κατάλαβαν ποτέ την φιλοσοφία του Τεν Κάτε. Ο Νιόπλιας είναι ένας προπονητής απόλυτα ορθολογικός και προβλέψιμος. Είναι ο άνθρωπος που θα κάνει το «λογικό» και το «σωστό», μόνο που αυτό δεν αρκεί για να κερδίσεις ένα ντέρμπι ή (πολύ περισσότερο) ένα πρωτάθλημα. Στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχει λογική και προσωπικά όλες οι μεγάλες ομάδες που μπορώ να θυμηθώ (είτε σε εθνικό είτε σε παγκόσμιο επίπεδο) είχα περισσότερα στοιχεία «τρέλας» παρά λογικής. Ακόμη και ο Ολυμπιακός που σάρωσε τα πρωταθλήματα την προηγούμενη δεκαετία είχε πολλά τέτοια στοιχεία στο παιχνίδι του. Αυτά που δεν περιμένει ο αντίπαλος, αυτά που ο αντίπαλος κόουτς δεν μπορεί να μελετήσει σε dvd κατασκοπίας το προηγούμενο βράδυ. Όταν κάνεις τα ίδια πράγματα σε κάθε σου παιχνίδι, επαναλαμβάνεσαι. Και γίνεσαι πολύ πιο εύκολα αντιληπτός και αντιμετωπίσιμος.

Οι «πράσινοι» είχαν χθες την ευκαιρία να τελειώσουν το πρωτάθλημα με μια νίκη επί του Ολυμπιακού. Και δε το έκαναν, δείχνοντας ξεκάθαρα πως ακόμη δεν έχουν το «know-how» σε τέτοια παιχνίδια. Μας απέδειξαν αυτό που όλοι σκεφτόμασταν, πως δεν έχουν ξορκίσει ακόμη το κόμπλεξ που τους διακατέχει όταν απέναντί τους βλέπουν κόκκινες φανέλες. Δε μπορώ να θεωρήσω τον Παναθηναικό άτυχο. Ο όρος «ατυχία» δε μου αρέσει και δε τον χρησιμοποιώ συχνά όταν μιλώ για ποδόσφαιρο. Μπορώ όμως να πω με σιγουριά πως για να χτίσει τη δική του αυτοκρατορία (αυτό που ονειρεύεται εξάλλου ο Βγενόπουλος), έχει να φάει ακόμη πολλά καρβέλια..

Για τον φετινό ΠΑΟΚ μπορείς να γράψεις πολλά: Πρόκειται για μια ομάδα με πολύ καλή αμυντική λειτουργία, με σαφές αγωνιστικό πλάνο και τρόπο παιχνιδιού. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι η ομάδα που θα σε κλείσει στην περιοχή, δεν θα σου κάνει δέκα φάσεις για γκολ σε κάθε παιχνίδι και δεν θα σε εντυπωσιάσει με το ποδόσφαιρο που θα παίξει. Θα προσπαθήσει απλώς να προηγηθεί, κάτι που θα του δώσει (στις περισσότερες των περιπτώσεων) τη νίκη. Γιατί αν βρεθεί πίσω στο σκορ, το καράβι θα βουλιάξει. Ειλικρινά προσπαθώ να θυμηθώ πότε ήταν η τελευταία φορά που ο ΠΑΟΚ γύρισε παιχνίδι, στο οποίο βρέθηκε πίσω στο σκορ. Και δε μπορώ..

Χθες, στο «Βικελίδης», ο ΠΑΟΚ δεν έδειξε τίποτα απ’ όλα τα παραπάνω. Ουσιαστικά, κάνοντας την πρώτη του φάση για γκολ είκοσι λεπτά πριν το τέλος, δεν είχε καμία ελπίδα σε ένα «κολασμένο» γήπεδο, που κυριολεκτικά έβραζε. Ο Άρης του ανταπέδωσε τη φιλοξενία και τα τέσσερα γκολ του πρώτου γύρου και στην τελική, καλά έκανε. Έτσι είναι τα (τοπικά αυτά) ντέρμπι, περιμένω αντίστοιχη ανταπόδωση (γέλια) στο παιχνίδι της Τούμπας για τα play-off. Και στη συνέχεια, νέα ανταπόδωση στο «Βικελίδης» και κάπως έτσι θα συνεχιστεί η ιστορία..

Το κίνητρο
Σε ότι αφορά το βαθμολογικό κίνητρο των δυο ομάδων πριν το χθεσινό παιχνίδι, αυτό του ΠΑΟΚ ήταν σαφώς μεγαλύτερο. Ο Άρης εύκολα ή δύσκολα θα την πάρει την 5η θέση, δεν τίθεται θέμα. Κάτι το παιχνίδι Κυπέλλου που ακολουθεί μεσοβόμαδα για την ομάδα του Κούπερ, κάτι η δίψα του «Δικεφάλου» για πρωτάθλημα με έκαναν να πιστεύω πως ο ΠΑΟΚ θα πάρει τελικά το τρίποντο. Αλλά υπολόγισα χωρίς τον ξενοδόχο. Τον Κούπερ, που οδήγησε με μαθηματική ακρίβεια την ομάδα του στη χθεσινή νίκη. Και τον Κάμπορα, που χθες κέρδισε (λογικά) το νέο του συμβόλαιο με τον Άρη..

Σπάθας
Οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ δεν έχουν κανένα δικαίωμα να φωνάζουν για τον Σπάθα. Η αλήθεια είναι πως ο συγκεκριμένος διαιτητής είναι προκλητικός και κατά τη γνώμη μου ένας κακός διαιτητής (δεν υπάρχει η κραυγαλέα φάση που να αδικεί την ομάδα του Σάντος, όμως ο Άρης πήρε κάτι περισσότερο από τα κουκούτσια..), ο ΠΑΟΚ όμως είναι εκείνος που του έδωσε χθες το δικαίωμα να τον «τελειώσει». Μιλάμε για μια ομάδα που δεν ήξερε που πατά και που βρίσκεται. Ο Σάντος νόμιζε πως στο «Βικελίδης» θα τον υποδεχτούν με σαμπάνιες και κόκκινο χαλί! Και απέδειξε για άλλη μια φορά πως στα ντέρμπι δεν το έχει το θέμα..

Ταβάνι
Ο ΠΑΟΚ έπιασε ταβάνι και αυτό είναι η δεύτερη θέση του πρωταθλήματος. Μέχρι εκεί μπορεί να φτάσει ο φετινός ΠΑΟΚ, εκεί βρίσκεται τώρα και αν παραμείνει εκεί και μετά τα play-off, θα μιλάμε για σπουδαία επιτυχία. Κανείς δε μπορεί να τον κατηγορήσει για το ότι δεν έκανε την υπέρβαση. Αν συνεχίσει όμως να βελτιώνεται ως ομάδα και να δουλεύει πάνω στο ίδιο πλάνο, η υπέρβαση ίσως και να μην αργήσει να έρθει. Ως τότε όμως, θέλει δουλειά. Και προσοχή, για να μην πέσει το ταβάνι να τον πλακώσει. Ξέρετε πόσο εύκολο είναι αυτό; Πολύ..

Play-off
Η αλήθεια είναι πως θα δούμε πολύ συναρπαστικά παιχνίδια στα play-off. Κατ’αρχας, περιμένω να δω τον τρόπο που θα υποδεχθεί ο ΠΑΟΚ τον Άρη στην Τούμπα. Επίσης, περιμένω να δω πως o λαός του «Δικεφάλου» θα υποδεχθεί και τον Σπάθα στην Τούμπα, ο οποίος όλο και κάποιο εντός έδρας ματς του ΠΑΟΚ θα σφυρίξει..

Περιμένω επίσης να δω αν ο Ολυμπιακός έχει τα κότσια να χτυπήσει τη δεύτερη θέση. Προσωπικά και αν δεν γίνει κάτι συνταρακτικό, δεν το πιστεύω. Ο φετινός Ολυμπιακός δεν είναι ομάδα και χρειάζεται ριζικές αλλαγές. Κάτι που μόνο το καλοκαίρι μπορεί να γίνει. Αυτό που πρέπει να κάνει όμως ως το τέλος της σεζόν, είναι να μαζέψει τα κομμάτια του και να συνεχίσει..

Τεράστιο ενδιαφέρον θα έχει και η παρουσία των δυο «κίτρινων», της ΑΕΚ και του Άρη. Μια ΑΕΚ που δείχνει εξαιρετική σταθερότητα και βελτίωση στο δεύτερο γύρο και ενός Άρη που αν παίξει σε όλα τα παιχνίδια όπως χθες, χτυπά ακόμη και Champions League. Η ποιότητα υπάρχει, δεδομένα. Η σταθερότητα όμως;

Επίσης, δε θα κάνω και το άλλο: Να μηδενίσω τελείως την αξία αυτής της ομάδας στο ευρωπαικό στερέωμα, λέγοντάς σας πως ο ΠΑΟ δεν έχει καμία τύχη να περάσει τη Ρόμα (πριν το παιχνίδι) και να βγω σήμερα με τα κασκόλ της Πανάθας στο blog, αποθεώνοντας τον Νίνη και τους άλλους. Κι αυτό κωλοτούμπα το θεωρώ. Το ότι θα περάσει ο ΠΑΟ το πίστευα, χθες έγραφα εξάλλου στο insports.gr πως: «ο ΠΑΟ δεν έχει την πολυτέλεια να «σνομπάρει» το αποψινό παιχνίδι. Και αυτό γιατί η Ρόμα έχει πολύ σημαντικές απουσίες (Τότι, Τόνι, Πιζάρο), δεν είναι η ομάδα-φόβητρο (σκεφτείτε να έπαιζε ο ΠΑΟ με μια άλλη ιταλική ομάδα, πχ Μίλαν ή Ίντερ) ενώ στην Ευρώπη έχει -κακά τα ψέματα- την «ταμπέλα» του loser. Απόψε υπάρχει μια τεράστια ευκαιρία, την οποία οι «πράσινοι» δεν πρέπει να αφήσουν να πάει χαμένη. Κανένας δε θα τους κατηγορήσει αν χτυπήσουν το παιχνίδι στα ίσια και απλώς αποκλειστούν από την ανωτερότητα των Ιταλών. Θα είναι (μεγάλο) όμως λάθος να μην μπουν ποτέ στον αγωνιστικό χώρο και να «παραδοθούν» στις ορέξεις του Βούτσινιτς και της παρέας του.»

ενώ στη στήλη μου στο Betorama υπογράμμιζα πως: «πολύ σπάνια κοντράρω τον Παναθηναικό σε ευρωπαικά παιχνίδια και αυτό γιατί με έχει «κουβαδιάσει» αρκετές φορές στο παρελθόν. Είναι δίκαια ο.. «πρέσβης» μας και όσα προβλήματα κι αν έχει αυτή η ομάδα, στα κρίσιμα ευρωπαικά βράδια, συνήθως δίνει το παρόν«.

Αυτό που σήμερα θέλω να τονίσω είναι η μαγκιά του ΠΑΟ να μας έχει «μάθει», να μας έχει «συνηθίσει» πλέον σε τέτοια αποτελέσματα. Σύμπτωση επαναλαμβανόμενη δεν αποτελεί σύμπτωση και είναι πλέον δεδομένο πως αυτή η ομάδα είναι φτιαγμένη για μεγάλες ευρωπαικές βραδιές. Γιατί το να κάνεις μια-δυο νίκες σε τέτοιο επίπεδο είναι ένα σπουδαίο επίτευγμα, αλλά το να κάνεις νίκες συνεχώς, δεν αποτελεί κατόρθωμα, αλλά καταξίωση και πλήρη αποδοχή αυτού του Συλλόγου σαν ένα από τα σημαντικότερα και πιο επιτυχημένα κλαμπ στο ευρωπαικό στερέωμα.

Κόντρα στη Σταντάρ Λιέγης, ο δρόμος για την είσοδο στην 8αδα είναι ανοιχτός. Αρκεί να αντιμετωπιστεί η Βελγική ομάδα σαν μια νέα.. Ρόμα. Δηλαδή με σεβασμό στον αντίπαλο και απόλυτη αφοσίωση στο στόχο. Οι πιθανότητες αυτή τη φορά είναι πολύ περισσότερες για το «τριφύλλι»..

Θέλω να σταθώ όμως στην φάση του τελευταίου λεπτού. Εκεί που γίνεται το «μελέ» μέσα στην περιοχή των Γάλλων και ο Γουεμπ ακυρώνει το γκολ. Και ειλικρινά, θα ήθελα τη γνώμη σας, αρκεί αυτή να είναι αντικειμενική.

Γιατί μάλλον τυφλός είμαι. Ή τρελός. Δηλαδή μόνο εγώ το βλέπω το χέρι του Ντάρμπισαιρ που πάει και καρφώνεται στο πρόσωπο του τερματοφύλακα; Αυτό, μέσα μάλιστα στη μικρή περιοχή, δεν είναι φάουλ; Πέντε άνθρωποι (δημοσιογράφοι) -που μάλιστα πληρώνονται, αδρά- έχουν δει τη φάση σε είκοσι ριπλέι και εξακολουθούν να υποστηρίζουν -με σθένος- ότι το γκολ έπρεπε να μετρήσει. «Προσπαθεί να μείνει όρθιος» είναι το σχόλιο του «αναλυτή»

Αν θέλετε, Κύριοι, να πουλάτε Ολυμπιακοφροσύνη, κάντε το. Μη το κάνετε όμως με αυτό τον τρόπο, γιατί ο κόσμος έχει ξυπνήσει. Και τέτοιες τακτικές δεν αποδίδουν πλέον..

ΥΓ Για το σχόλιο του Γιαννακόπουλου «όχι απλώς δεν βλέπω επιθετικό φάουλ του Ντέρμπισαιρ, αλλά είναι και πέναλτι» δεν έχω να πω κάτι. Έκλεισα την τηλεόραση και έβαλα ραδιόφωνο. Κάντε το κι εσείς..

ΥΓ2 Η κάθε χώρα έχει αυτά που της αξίζουν. Από τις κυβερνήσεις της, μέχρι τους δημοσιογράφους της..

α) Ο ΠΑΟΚ έχει το ευκολότερο πρόγραμμα από τους τρείς διεκδικητές. Το μόνο δύσκολο παιχνίδι που έχει να δώσει η ομάδα του Σάντος είναι αυτό στο «Βικελίδης». Και αυτό γιατί ο Άρης -αν ο ΠΑΟΚ διατηρείται μέχρι τότε στο παιχνίδι του τίτλου- θα κάνει τα πάντα για να τον κερδίσει και να του τον στερήσει. Ένα ακόμη αβαντάζ για τον «Δικέφαλλο του Βορρά» είναι το γεγονός ότι οι άλλοι δυο διεκδικητές (τρομάρα τους!) παίζουν μεταξύ τους, στο ΟΑΚΑ.

β) Ούτε ο Παναθηναικός αλλά ούτε και ο Ολυμπιακός δείχνουν ομάδες ικανές να κάνουν το 7Χ7 στη συνέχεια. Η εικόνα τους στο γήπεδο μιλά ξεκάθαρα, οι γκέλες είναι δεδομένες και θα έρθουν.

Μακάρι το πρωτάθλημα να ανέβει στην Τούμπα. Θα είναι η καλύτερη τονωτική ένεση για το ίδιο το ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι δυο «αιώνιοι» έχουν σηκώσει αρκετές κούπες, ας αφήσουν και μια για ένα σύλλογο που είναι οργανωμένος, έχει σοβαρή διοίκηση και κάποιους εξαιρετικούς παίκτες. Για μια ομάδα που στην τελική είναι μια καλοκουρδισμένη μηχανή. Κι ας κερδίζει με 1-0. Τουλάχιστον ξέρει να παίρνει τις επαγγελματικές νίκες που ο Ολυμπιακός δεν κατάφερε φέτος να πάρει και που ο Παναθηναικός πέταξε στα σκουπίδια με την άκαιρη και χωρίς λόγο απόλυση του Τεν Κάτε.

Αυτή την αλαζονεία πληρώνουν οι «πράσινοι». Την «μαγκιά» να απολύσεις έναν προπονητή που έχει βάλει σε μια σειρά την ομάδα, που σε 13 αγώνες μετρά 10 νίκες και 2 ισοπαλίες, με μόνη ήττα αυτή στο Καραισκάκη (μια ήττα σε ντέρμπι που μπορεί να θεωρηθεί απόλυτα φυσιολογική και εντός προγράμματος), εκτός αν ο ΠΑΟ είναι η Μπαρτσελόνα και είναι υποχρεωμένος να κερδίζει όλα τα παιχνίδια!

Ο Τεν Κάτε είχε το know-how, είχε συγκεκριμένα «πιστεύω» και ήξερε καλά πόσο μπορεί να αποδώσει η συγκεκριμένη ομάδα. Όταν ο ΠΑΟ λοιπόν έπαιρνε τις επαγγελματικές νίκες, έστω με 1-0, όλοι γκρίνιαζαν. «Η ομάδα δεν παίζει μπάλα«, λες και τα προηγούμενα χρόνια τρίβαμε τα μάτια μας με το θέαμα των «πρασίνων». «Η ομάδα δεν έχει σταθερό κορμό» έλεγαν οι ξερόλες-δημοσιογράφοι, επιχείρημα που έρχεται να καταρρεύσει σαν σπιρτόκουτο, τώρα που η ίδια ομάδα «με σταθερό κορμό» δεν καταφέρει να κερδίσει τα ίδια παιχνίδια που κέρδισε στον πρώτο γύρο. Τέλος, ακούστηκε και το απίστευτο «ο Ολλανδός είναι κακός χαρακτήρας«. Με το συμπάθειο Κύριοι, αλλά δε τον θέλω για γαμπρό. Προπονητής είναι. Τώρα που αντί για επαγγελματικές νίκες έρχονται οι επαγγελματικές ήττες, περιμένω από τους ξερόλες να βγουν να μιλήσουν. Τι να πούν όμως; Η «μαγκιά» στην Ελλάδα είναι να λες ότι θες, αλλά όταν η εξέλιξη των πραγμάτων δε σε δικαιώνει, εξαφανίζεσαι. Σε τρώει το σκοτάδι..

Οι κραυγές απελπισίας «διώξτε τον Ολλανδό» ακούστηκαν (δυστυχώς για την ίδια την ομάδα) μέχρι τα γραφεία τη διοίκησης και στο παιχνίδι με τον Ηρακλή οι «πράσινοι» κατεβαίνουν με το Νίκο Νιόπλια. Έγραφα εκείνη την περίοδο για το καλύτερο χριστουγεννιάτικο δώρο του Νικόλα Πατέρα στο Σωκράτη Κόκκαλη. Δικαιώνομαι πανηγυρικά, ελπίζοντας να μη δικαιωθώ και στο δεύτερο σκέλος της «πρόβλεψής» μου, δηλαδή να μην «καεί» στο τέλος (αν ο ΠΑΟ δεν πάρει το πρωτάθλημα) ο Νίκος ο Νιόπλιας. Γιατί δε φταίει σε τίποτα και στην τελική, δε το αξίζει. Είναι άνθρωπος που μπορεί να προσφέρει πολλά, αλλά κλήθηκε να το αποδείξει σε λάθος χρόνο.

Στα πέντε τελευταία παιχνίδια η ομάδα πήρε πέντε βαθμούς. Η διαφορά από το +8 βρίσκεται στο +2 και η καρδάρα με το γάλα χύθηκε. Δε ξέρω τι θα γίνει στο τέλος, αλλά η ασύστολη μπουρδολογία έκανε τη δουλειά της. Ακόμη κι αν ο ΠΑΟ πάρει το πρωτάθλημα, θα πρέπει η διοίκηση της ομάδας να σκεφτεί κάποια πράγματα αλλιώς. Για να είναι πιο «υποψιασμένη«, την επόμενη φορά..

Είναι δεδομένο πως αυτή η ομάδα έχει.. guts (sic) όταν αγωνίζεται στην Ευρώπη. Δεν εξηγείται αλλιώς, είναι το DNA της τέτοιο που μοιάζει «καταδικασμένη» να προσφέρει μεγάλες στιγμές (σαν και χθες..) τόσο στους φίλους της όσο και σε όλους τους Έλληνες (τουλάχιστον σε όσους δεν είναι κομπλεξικοί).

Κακά τα ψέματα, το έργο των «πρασίνων» στη ρεβανς του «Ολίμπικο» μόνο εύκολο δεν είναι. So what? Η Ρόμα παραμένει το φαβορί για την πρόκριση, κάτι που γνωρίζαμε και πριν το πρώτο παιχνίδι. Αυτό που έχει σημασία είναι η τεράστια χθεσινή νίκη. Όλοι όσοι βρέθηκαν στο ΟΑΚΑ, απλώς έζησαν τη στιγμή. Και αυτό μετράει. Όλα τα υπόλοιπα, τεχνικές αναλύσεις, ποιος έπαιξε καλά και ποιος όχι, μικρή (έως καθόλου) σημασία έχουν. Αυτά είναι για όσους τα.. ψειρίζουν. Για όλους τους άλλους, αυτούς που ζουν και αναπνέουν για τέτοιες μαγικές «ευρωπαικές» βραδιές, η ιστορία έγραψε ΠΑΟ-ΡΟΜΑ 3-2, με απίστευτη μάλιστα ανατροπή.

Όσο για το Νιόπλια; Tα του καίσαρος τω καίσαρι. Όπως τον έκραξα μετά την Καβάλα, έτσι τον παραδέχομαι σήμερα. Απίστευτες εμπνεύσεις οι αλλαγές του, τον δικαιώνουν πλήρως και τον κάνουν πρώτο «μάγκα». Ειδικά η αλλαγή του Μαρίνου ήταν σκέτη απόλαυση. Ελάχιστοι την κατάλαβαν, ακόμα πιο λίγοι θα μπορούσαν να την σκεφτούν.. Υπερφόρτωση στην δεξιά πλευρά, πάρε το τρίτο κύριε Ρανιέρι. Η αλαζονεία πληρώνεται..

Με τέτοιες εμφανίσεις αλλά και τέτοιες νίκες μεγαλώνουν οι οπαδοί. Αυτά έχουν να θυμούνται, αυτά θα διηγούνται στα παιδιά τους αργότερα. Δε μεγαλώνουν με κούπες και πρωταθλήματα. Γιατί αν ήταν έτσι, όλοι θα ήμασταν Ολυμπιακοί. Δε θα υπήρχαν φίλοι του Άρη, του ΠΑΟΚ, της ΑΕΚ.. Πως το λένε οι φίλοι μου στη Βόρεια Ελλάδα; «ΠΑΟΚ κι ας μη γ..ήσω ποτέ«. Αυτό είναι, Κύριοι, το ποδόσφαιρο.. Και οι ρομαντικοί, το ζουν και θα το ζουν αλλιώς..

Για όσους το έζησαν..

Προσωπικά θεωρώ πως αποκλειστική ευθύνη για τη χθεσινή ήττα από την Καβάλα έχει ο Νίκος Νιόπλιας, ο οποίος έκανε όσα περισσότερα λάθη μπορούσε για να χάσει η ομάδα του. Ειδική αναφορά στον Ντε Μος δε χρειάζεται, ο άνθρωπος ξέρει τόση μπάλα όση δε ξέρουμε όλοι εμείς μαζί στην Ελλάδα. Straight Flush του έκανε χθες του Νικόλα και τον κέρδισε από τα αποδυτήρια. Ειδική αναφορά επίσης δε χρειάζεται ούτε στο ρόστερ της Καβάλας. Καμία έκπληξη δε μου προκαλεί ότι μια ομάδα με παίκτες όπως ο Ιτανζ, ο Ντουγκλάο, ο Σμόλαρεκ, ο Μουρ, ο Ορούμα, ο Ντομπρασίνοβιτς και ο Ρινκόν κέρδισε τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ. Θέλω να σταθώ όμως στα τραγικά λάθη του Νιόπλια. Αυτά που χάρισαν τη νίκη στην Καβάλα, και μάλιστα απλόχερα.

1. Δεν είναι δυνατόν να παίζεις με μια (θεωρητικά) κατώτερη ομάδα στο ΟΑΚΑ, να βρίσκεσαι πίσω στο σκορ και να περνάς δεύτερο επιθετικό (Πετρόπουλος) στο 80′ λεπτό. Με 4-5-1 (μόνο 4-3-3 δεν έπεζε χθες ο ΠΑΟ) κόντρα σε μια ομάδα που παίζει με το πούλμαν παρκαρισμένο στην εστία της, δεν «μάμησε» κανείς.

2. Είναι αστείο να κάνεις αλλαγή το μοναδικό τεχνίτη-μπουκαδόρο-»ξέρω μπάλα» παίκτη σου (Λέτο) στο ημίχρονο. Κόντρα σε μια ομάδα που πρέπει να την «ανοίξεις» από τα άκρα για να σκοράρεις, λόγω της εξαιρετικά συμπαγούς αμυντικής της διάταξης, το μόνο παίκτη που έχεις για να παίξει στη γραμμή και να επιχειρήσει να αναστατώσει κάπως την αντίπαλη άμυνα, τον στέλνεις στα αποδυτήρια..

3. Είναι αδιανόητο να παίζεις με σέντρες όταν οι αντίπαλοι σέντερ μπακ είναι ο Ντουγκλάο και ο Μουρ. Είναι σαν να προσπαθείς να πιεις νερό από αντλία της πυροσβεστικής. Πλάκα έκανε ο πρώτος στον Σισέ (τον λυπήθηκα). Αλήθεια, πόσο θα ήθελαν να έχουν ένα παίκτη σαν το Ντουγκλάο στην άμυνά τους οι πράσινοι;

4. Άντε να το καταλάβω ότι μπήκε ο Νίνης για να περάσει μια κάθετη της προκοπής στο Τζιμπρίλ. Το αστείο είναι ότι ο Νίνης δεν έπαιξε πίσω από το Γάλλο! Κάτι σαν αριστερό χαφ ήταν ο πιτσιρικάς (τα κενά που άφησε ο Λέτο..), ο οποίος ήταν σε πολύ κακή μέρα. Ο Καραγκούνης προσπάθησε να κάνει παιχνίδι από τον άξονα, μάταια όμως.

5. Ο Νιόπλιας βλέπει ότι το «τρικ» με το Νίνη δεν πιάνει και βάζει και τον Κλέιτον. Το αστείο είναι ότι αντί να αντικατασταθεί ο Καραγκούνης (ή ακόμη και ο Νίνης, ο οποίος ήταν τραγικός), βγαίνει ο Σιμάο, ο μόνος δηλαδή που προσπαθούσε να μαζέψει κάπως τα πράγματα στο κέντρο. Η Καβάλα πλέον αλλάζει τη μπάλα με ευκολία και φτάνει ακόμα πιο εύκολα στο 2-0. Ο Παναθηναικός; Δεν κάνει ούτε φάση.

6. Καμία απολύτως οργάνωση, κανένα σχέδιο, κανένας στόχος. Η ομάδα παίζει άναρχα, δεν κάνει ευκαιρίες, οι παίκτες δε ξέρουν σε ποια θέση πρέπει να παίξουν (ειδικά όταν συνυπήρξαν οι Κλέιτον-Νίνης-Κατσουράνης-Καραγκούνης-Σαλπιγγίδης) και η ήττα έρχεται ως φυσικό επακόλουθο.

7. Ο Νιόπλιας δηλώνει μετά τον αγώνα: «Ο Λέτο δεν ήταν σε καλή μέρα και η αλλαγή του έγινε και για λόγους τακτικής. Πίστεψα ότι με τον Νίνη θα βρίσκαμε ότι μας έλειπε, αλλά δεν έγινε αυτό. Στο τέλος χάναμε 2-0 και έβαλα τον Κλέιτον και τον Πετρόπουλο. Ποιον να βάλω; Τον Μπιάρσμιρ και τον Μαρίνο;»

Και σκέφτομαι: Το να βγάλεις αγαπητέ Νικόλα τον Καραγκούνη, ας πούμε, και να παίξεις με Λέτο-Νίνη στα άκρα και Κατσουράνη στη μέση (αφήνοντας το Σιμάο ως μόνο αμυντικό μέσο) και παιρνώντας τον Σαλπιγγίδη δίπλα στο Γάλλο για να γεμίσει η περιοχή και να παίξεις 4-4-2 με ρόμβο, δεν υπάρχει ως επιλογή, έτσι; Εκτός αν έχουν υπογράψει κανένα συμβόλαιο που να απαγορεύει το συγκεκριμένο σύστημα..

Ρεσιτάλ οργίων λοιπόν χθες από τον coach των «πρασίνων», που δίνει το δικαίωμα πλέον σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ να ελπίζουν. Όχι γιατί έχουν καλύτερη ομάδα. Αλλά επειδή ο ΠΑΟ δίνει δικαιώματα, δείχνει να μη μπορεί να διαχειριστεί το προβάδισμα που έχει και εμφανίζει στα κρίσιμα σημεία τα κόμπλεξ του. Αυτά που εδώ και μια δεκαετία του στερούν τους τίτλους..

ΥΓ Αλήθεια, όλοι όσοι έκραζαν τον Τεν Κάτε και πανηγύριζαν όταν έφυγε, έχουν να μας πουν κάτι τώρα; Κομματάκι δύσκολο το βλέπω..
ΥΓ2 Μήπως τελικά -λεω εγώ, με το φτωχό μου το μυαλό- δεν έφταιγε σε όσα νομίζατε, Κύριοι, ο Ολλανδός; Μήπως τα προβλήματα αυτής της ομάδας είναι αλλού τελικά; Βαθύτερα; Τροφή για σκέψη..

Σε μια έδρα «καυτή» και κόντρα σε μια από τις πιο φορμαρισμένες ομάδες της κατηγορίας, η ομάδα του Νίκου Νιόπλια επέβαλε το δικό της ρυθμό, κλείνοντας πολύ σωστά τα άκρα (Νέτο και Αράνο έμοιαζαν φυλακισμένοι στα άκρα της άμυνας του Άρη) και έχοντας σε εξαιρετική ημέρα τον Ζιλμπέρτο (ο Βραζιλιάνος κάνει πολύ μεγάλο πρωτάθλημα φέτος) αποδιοργάνωσαν τελείως τον Άρη και κατέστρεψαν τα σχέδια του Κούπερ. Ο Χαβίτο έκανε το χειρότερο παιχνίδι του στη σεζόν, ο Κόκε ήταν εξαφανισμένος και ο Άρης παγιδεύτηκε στο μισό γήπεδο. Το γεγονός ότι η μόνη ουσιαστικά -κλασική- ευκαιρία του Άρη στο παιχνίδι προέρχεται από παράβαση off-side, τα λέει όλα. Ο Παναθηναικός είναι -πλέον- μια ομάδα με σχέδιο και συγκεκριμένους στόχους μέσα στον αγωνιστικό χώρο, τους οποίους ξέρει πως να επιτύχει.

Για τον Ολυμπιακό δε χρειάζεται να πούμε πολλά. Η κατάσταση έχει ξεφύγει, στην ομάδα επικρατεί η απόλυτη αναρχία, ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Ο Λουα Λουα παίζει όπου θέλει, μέχρι και αμυντικό χαφ τον είδα. Ο Τοροσίδης την έχει δεί σέντερ φορ και νομίζει πως με αστείες βουτιές θα πάρει πέναλτι και θα σώσει την παρτίδα ενώ ο Ντιόγκο θυμίζει παλαίμαχο ποδοσφαιριστή που ήρθε στη χώρα μας για να παίξει σε φιλικό αγώνα, τα έσοδα του οποίου θα δωθούν σε κάποιο ίδρυμα. Προπονητής δεν υπάρχει, αλλά ούτε και πρόεδρος (όποιος είδε την εικόνα του Κόκκαλη στα επίσημα του γηπέδου μάλλον τον λυπήθηκε η ψυχή του) και η φράση του Γεωργίου στη βραδυνή του εκπομπή τα λέει όλα: «Όταν το καλοκαίρι ο Παναθηναϊκός έπαιρνε Σισέ, ο Κόκκαλης είχε βγει με την τραγιάσκα στο χέρι σαν τον αόματο και ζήταγε λεφτά!«..

Έτσι είναι φίλες και φίλοι. Όπως έστρωσες θα κοιμηθείς λέει ο σοφός λαός μας και στον Ολυμπιακό το καλοκαίρι ξέχασαν να πάρουν κουβέρτες και πάπλωμα για το χειμώνα. Την ώρα που απέναντι έβαζαν και air-condition..

Οι ομάδες δε μεγαλώνουν, ούτε μικραίνουν από τη μια στιγμή στην άλλη.
Τι είναι αυτό που κάνει μια ομάδα μεγάλη; Κατά πρώτο λόγο οι τίτλοι της. Η ΑΕΚ έχει τους τρίτους κατά σειρά περισσότερους τίτλους στην Ελλάδα. Όσο περισσότεροι οι τίτλοι, τόσο πιο βαριά και η φανέλα. Και η φανέλα με το δικέφαλο αετό είναι σίγουρα πολύ βαριά. Μια μεγάλη ομάδα επίσης έχει πολύ κόσμο να την ακολουθεί. Η ΑΕΚ είναι ένας σύλλογος με τεράστια δυναμική εκατομμυρίων φίλων σε όλο τον κόσμο.

Το οικονομικό μέγεθος σίγουρα παίζει το δικό του ρόλο, καθώς μια ομάδα με σοβαρή διοίκηση και ισχυρή οικονομική επιφάνεια (να μη χρωστάει, έστω) είναι παράγοντες που μπορούν να βοηθήσουν πολύ ένα σύλλογο. Δε μπορούν όμως να τον κάνουν μεγάλο από τη μια νύχτα στην άλλη. Όπως και η έλλειψη των δυο τελευταίων στοιχείων δε μπορεί να μικρύνει έναν μεγάλο σύλλογο από τη μια στιγμή στην άλλη. Κάποιοι προσπάθησαν και μάλιστα πολύ να μικρύνουν την Ένωση αλλά μάλλον αυτό δεν είναι και πολύ εύκολο.

Του πήρε και τις κάλτσες
Ο Ντούσαν δεν είναι κανένας χθεσινός και έχει αποδείξει τόσα χρόνια πόσο ισχυρή προσωπικότητα αλλά και σπουδαίος προπονητής είναι. Για το φετινό αγωνιστικό χάλι της ΑΕΚ σίγουρα έχει ευθύνη, όπως (εξάλλου και) κάθε καπετάνιος για κάτι που δεν πηγαίνει καλά στο πλοίο του. Έχει όμως και τα ελαφρυντικά του, καθώς δε μπορεί να μάθει μπάλα σε κάποιους παίκτες του που σε παλαιότερες εποχές ούτε για βόλτα δε θα πέρναγαν από τους Θρακομακεδόνες αλλά ούτε και τα μυαλά μπορεί να τους αλλάξει.

Χθες όμως απέδειξε πόσο μάγκας είναι και πως ποιοτικά δε μπορεί να συγκριθεί ούτε για αστείο με το Ζίκο. Κατέβηκε στο «Καραισκάκης» με ένα επιθετικό 4-4-2 σε ρόμβο, αιφνιδιάζοντας το Βραζιλιάνο. Αν και δεν ξεκίνησε καλά το ντέρμπι, η ΑΕΚ μετά από ένα τέταρτο ισορρόπησε και σταδιακά ανέβασε την απόδοσή της, κυριαρχόντας στον αγωνιστικό χώρο..

Έχασε τον έλεγχο
Ο Ζίκο ήταν σπουδαίος, απίστευτος παίκτης αλλά ως η πορεία του ως προπονητής γκρεμίζει την ίδια του την υστεροφημία. Το μεγαλύτερο μειονέκτημά του είναι ότι δε μπορεί να επιβληθεί στους ίδιους του τους παίκτες, να πάρει τον έλεγχο των αποδυτηρίων ώστε να περιορίσει τα κρούσματα απειθαρχίας. Τρανό παράδειγμα η περίπτωση Ντουντού, που όχι μόνο έπαιξε μπαλίτσα «τραυματίας;» σε φιλικό, αλλά ο Ζίκο το έμαθε στη συνέντευξη τύπου μετά το τέλος του ντέρμπι, από τους δημοσιογράφους!

Ο Ζίκο δεν είναι καλός προπονητής και ούτε πρόκειται να γίνει. Το βαρύ του όνομα τον βοήθησε να γίνει γνωστός και ως κόουτς, όμως η αλήθεια είναι ότι θα του ταίριαζε καλύτερα μια καριέρα ως τεχνικός διευθυντής ή scouter. Δεν είναι ο άνθρωπος που θα χτίσει μια ομάδα ή θα αναλάβει να τη φέρει στο δρόμο των επιτυχιών. Η προπονητική θέλει να το έχεις και λίγο μέσα σου. Όπως και όλα τα πράγματα στη ζωή..

Ο πρωταθλητής είναι γυμνός
Από το καλοκαίρι. Και η ευθύνη είναι απόλυτα και προσωπικά του Σωκράτη Κόκκαλη. Τα έχουμε ξαναγράψει, τα έχουμε ξαναπεί. Ο πρόεδρος άφησε την ομάδα γυμνή, χωρίς πάγκο, χωρίς αριστερό χαφ, χωρίς επιτελικό μέσο, χωρίς έναν επιθετικό κλάσης. Ρωτήστε τους οπαδούς του Ολυμπιακού αν θα ήθελαν να επιστρέψουν στην ομάδα ο Τζόρτζεβιτς και ο Κοβάσεβιτς ακόμη και σήμερα και θα καταλάβετε..

Και τώρα.. Μπάντοβιτς!
Διαβάζω ότι η διοίκηση του Ολυμπιακού σκέφτεται να τοποθετήσει το Μπάντοβιτς δίπλα στο Ζίκο, για να νιώθει, λέει, πιο ελεγχόμενος! Αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται! Απολύεις τον Κετσπάγια, φέρνεις προσωρινά το Μπάντοβιτς, τον αντικαθιστάς με έναν κανονικό (που λέει ο λόγος) προπονητή και μετά του ξαναβάζεις δίπλα του αυτόν που αντικατέστησε (Μπάντοβιτς) για να τον.. ελέγχει! Χάσαμε τη μπάλα πρόεδρε..