'' Senin annen bir melekti yavrum'' / Eski Türk Filmleri

Homoti (1987)

2013-02-27T05:21:00.001+02:00

Müjdat Gezen Homoti'yi teselli ederken..

1987 yılında sinemalarda gösterime girmeyen Müjdat Gezen'in yapımcılığını ve başrolünü üstlendiği Homoti, dolayısıyla büyük bir gişe başarısı elde edemeyerek Türkiye sinema tarihinin en fazla hasılat yapan filmi olma şerefine erişememişti. Çünkü bu kült yapım zamanında bırak sinemada gösterime girmeyi, içinde bizzat yer alan insanların eş dost ortamında bile yakınlarına izletmeye cesaret edemediği bir film olarak tozlu rafların en dibine itelenmiş. Taa ki teknoloji gelişip internetin nimetleri önümüze serilene kadar...

Homoti'yi anlatmaya nereden başlayayım bilemiyorum. Çok ama çok fantastik, bombastik ve kaotik bir film. Hatta şu ana kadar izlediğim Türk yapımı uzay filmleri içinde (sanki yüz tane varmış gibi oldu ama :P) bana göre en inanılmazı Homoti. Bir kere daha ismiyle bismillah dedirtiyor. Konusuna ne hacet!

Ali Öztürk (Müjdat Gezen) hayatını aspagaras haber yapmaya adamış tırışkadan bir gazetecidir. Günlerden bir gün, kolpa ufo fotoğrafları çekmek amacıyla konumlandığı bağ bahçenin bir köşesinde, uzay gemisiyle birlikte melül melül bakar şekilde bekleyen, ''ahh helal süt emmiş bir insanoğlu gelse de beni şu bedbaht durumdan kurtarsa'' diye iç geçiren masum sevgi pıtırcığı uzaylı Homoti'yle karşılaşır. ''Allaaaah habere bak, turnayı gözünden vurdum ulan!!'' düşüncesiyle Homoti'yi kaptığı gibi evine götüren Ali ile uzaylı sevgi böcüğü arasında zamanla iş odaklı bir takım duygusal kıpraşmalar baş verecek; hikayenin vay babayın kemüüne kısımları bundan sonra cereyan edecektir.
Ali'nin Homoti'yi fakirhanesinde misafir etmesi neticesindeki ilk diyalog şu şekildedir:

+ Biliyorsun yukarısı iyice karıştı. Amerikalılar yıldız savaşları için uzayı silahlandırıyorlar. Oysa ben hiç savaş sevmem. O yüzden buraya kaçtım.
- Neredensin?
+ Homon gezegeninden.
- Hiç duymadım (allah allah neden acaba? :P)
+ Biliyorum, milyonlarca gezegenden bir tanesi.

Sonracıma; Ali çiçeği burnunda güzel iş arkadaşı Ayşegül'ü (Bahar Öztan) Homoti'yle tanıştırmak üzere eve getirir. Bunu gören Homoti Ali'ye ''Yoksa siz sevgili misiniz? Ben gideyim o zaman :(('' diye trip atar. ''Yooo sadece iş arkadaşıyız'' cevabını alır. Bu sefer de güzel ve hırçın Ayşegül ''öyleyse ben gideyim hıh '' diye trip atar. Bunun üzerine Homoti başkan bonbayı çatlatır: ''Hııı siz birbirinizde hoşlanıyorsunuuz. Ama ben de hoşlanıyorum..'' (Lan yoksa!?)

Aslında bu filmden ziyade Müjdat Gezen'in neden böyle bir film yapma ihtiyacı hissettiği üzerine kafa yormamız gerekiyor gibi. Yani neden? Eğer amaç gelecek nesillere ''zamanında bu ülkede böyle garip filmler de çekildi, bakın bakın!'' dedirtmek içinse kocaman bir teşekkürü borç bilirim kendisine. Bir Homoti, bir de Dünyayı Kurtaran Adam; seviyorum sizleri :)

Sıra geldi teknolojinin nimetlerine bir kere daha şükretmeye. Bir sevgi kelebeği: Homoti ya da Ali'nin hizmetçisi rolündeki Perran Kutman'ın deyimiyle Konuşan Maymun Homoti filmi hemen şurdan izlenebilir:

Köyden İndim Şehire (1974)

2013-02-26T11:26:00.001+02:00

Bir varmııış, bir yokmuş.. Anadolu'nun bağrında ekmeğini topraktan çıkaran saf ve namuslu dört kardeş yaşarmış. Bu kardeşler yine böyle bir topraktan ekmek çıkarma merasiminde bir çömlek altın bulmuşlar. Allaaaah zengin olduk hissiyatıyla sevinçten deliye dönen dört gariban ''köy yerinde altınları nasıl bozduracağız? En iyisi şehre gidip hemşerimiz kuyumcu Ali Rıza Emmi'yi bulalım; altınları güvenle bozduralım heleloy!'' fikriyle buldukları ilk trene atlayıp Ankara'nın yolunu tutmuşlar. Tutuş o tutuş..

Kemal Sunal, Halit Akçatepe, Zeki Alasya ve Metin Akpınar'ın baş rolünde olduğu Köyden İndim Şehire'nin konusu tam manasıyla bu şekilde özetlenebilir. Değişiklik olması açısından hafif masalsı bir anlatım katayım istedim :P

Kahramanlarımızın büyük şehir maceralarında başlarına bir sürü aksilik gelir. Ali Rıza Emmilerinin İstanbul'da olmasından dolayı altın bozduramayıp günlerce aç açıkta gezmeleri, altın çuvalının emek fırınının un çuvallarına karışması gibi.. Ama en bilinen ve sevileni şüphesiz:

+ 641, 642, 643, 644, 645, 646, 647..

- Himmet Ağabey! Yediklerimizin hepsi eyiydi de en eyisi pireli kebap!

+ Oğlum ona pireli deel püreli kebap dirler hehehe ........... Başlarım senin kebabına! Sayarken gonuşmayın len! 1, 2, 3 ........

Dur; böyle yazınca pek komik olmuyor, ne iyisi filmi şurdan izlemek.

Atla Gel Şaban (1984)

2013-02-03T03:00:00.000+02:00

Başrollerinde Kemal Sunal, Nevra Serezli ve Kemal Sunal filmlerinin vazgeçilmez adamı Dinçer Çekmez'i gördüğümüz Atla Gel Şaban'ımızda, Şaban geçim sıkıntılarıyla boğuşan, ay sonunu getiremeyip bakkala çakkala borçlanan; bir yandan çocuklarının ''baba bize bisiklet alsana'' feryatlarıyla, diğer yandan kaynana ve karısının çemkirmeleriyle baş etmek zorunda olan fedakar bir aile babasını canlandırmaktadır. Bir gün kahvede takılırken at yarışı oynayan kankalarının işine burnunu sokmak suretiyle yarış dünyasına adım atar ve ilginç bir biçimde tüm yarış sonuçlarını doğru şekilde bilebildiğini fark eder. Olaylar büyür..

Yalnız filmde küçük de olsa bir terslik vardır çünkü kahramanımızın adı filmin isminin aksine Şaban değil Niyazi'dir. Peki niye filmin adı Atla Gel Şaban'dır, işte onu bilememekteyimdir.

Her neyse efenim, bir isim uğruna koca filmi harcayacak değiliz elbet. Kemal Sunal'ın en komik filmlerindendir bu da. Özellikle minibüs sahneleri fecidir. Yaşlı teyze kılığındaki adamın dedikoduları ayrıca komiktir. Özellikle şunun hastasıyımdır:

- Aaah dostlar ah! Şu minibüsler çıktı çıkalı yolculuğun bi türlü tadı tuzu kalmadı. Neydi o eski tramvaylar, otobüsler? Her zaman her gidişimde açardım, peynir ekmek yerdim. Nerde şimdi ayol, üst üste üst üste üzüm salkımı gibi yolcular! Oramızı buramızı mıncıklıyorlar bi de! Anlaşıldı benim gelin devamlı neden minibüse biniyor. Orasını burasını mıncıklatmak için. O Şaziment karısı yok mu o alıştırdı zaten. Vallahi billahi bıktım bu minibüslerden!

Ay yakışıklı delikanlılar biniyor bazen ama yer bile vermiyorlar. Hep ayaklarda gidiyorum. Bu yaştan sonra da çekilmiyor ki! Anlatamıyorsun ama derdini bi türlü. Bıktım vallahi billahi bıktım!

Bu arada, şiki şiki baba kaseti gelmiştir:

Unutulmayan Replikler: '' Ah Nerede ''

2012-12-27T17:13:00.000+02:00

'' - Siz, Hasan kızı Huriye Kaya hanım, Selim oğlu Ferit'i kocalığa kabul ediyor musunuz?

- Nasıl etmem? Sevişiyoruz! ''

Salako (1974)

2012-03-02T00:49:00.000+02:00

Başrollerinde Kemal Sunal ve Meral Zeren'in oynadığı Salako'yu bilmeyenimiz yoktur elbet.

Salako (Kemal Sunal) oldum olası köylüyü inim inim inleten Aga'nın kızı Emine'ye (Meral Zeren) yanıktır lakin Emine bunu bilmez. Salo aşkından yeri gelir soluğu dam, yeri gelir ağaç tepelerinde alır. Ama Emine Salako'yu iplememektedir.

Fakat gel zaman git zaman, kalleş Ağa, kızını köyün zenginlerinden, sevmediği bir adamla evlendirmeye karar verir. Ancak Emine dağlarda nam salmış eşkiya Hamido'ya sevdalıdır. Kafasına düğün akşamı evden kaçmayı koyar ve planını Salako yardımıyla hayata geçirir. Zavallım Salo da ''anaaaa Emine benlen gaçtığına göre beni seviyii! Şurda çarşambaya ne kaldı Allaasen!'' diyerek dağ, bayırda kaçma maceraları esnasında durmadan mutluluk hormonu salgılar. Fekat durum Salako'nun zannettiği gibi değildir ve en önemlisi Emine'nin babası çoktaaaan Emine'nin peşine düşmüştür bile..

Filmde yine hepimizin bildiği en meşhur diyalog Emine'nin Salo'yu halvetten uzak tutmak için p''azartesi giydin fesi, salı sallanır, çarşamba çarşafa dolanır, perşembe perişanlıktır, cuma mübarek gün'' diye diye uyuttuğu diyaloglar silsilesidir ki ben hala plan, programları erteleme bahanesi olarak yeri gelir kullanırım bunları, çok severim:

- Şu dediğin o gün olmaz

- Niyeymiş?

- Çünkü o gün perşembeye denk geliyor, perşembe perişanlıktır.

- Tamam cuma olsun o zaman

- Cuma mübarek gün

- Cumartesi, pazar da tatil günleri dersin sen şimdi.

- E yani.

- Pazartesi?

- Giydin fesi abicim! Ben müsait bir gün yaratıcam, beklemede kal sen.

Hayde nostalji olalım, şurdan izleyelim Salako'yu.

Salako'nun hünerleri aman Allah!

Keloğlan Aramızda (1971)

2011-07-05T01:58:00.000+03:00

Keloğlan'ın köyde, bayırda koşuşturmaktan vazgeçip şehre gelivermesi şerefine çekilen bu 1971 yapımı filmde, elbette başrolü Keloğlan ve beyazperde denince aklımıza ilk gelen isim olan Rüştü Asyalı oynamakta..

Yine her zamanki gibi,

'' Ben bir garip Keloğlanım

Eşeğimin yok palanı

Varım yoğum doğruluktur

Hiç de sevmem ben yalanı ''

şarkısıyla başlayan macerada, Keloğlanımız bu kez dayısının daveti üzerine soluğu İstanbul'da alır. Daşı dorpaa altın mı değil mi diye test etmeye geldiği İstanbul'da kahramanımız Kel'in başından bir platonik, bir de umutsuz birer aşk hikayesinin yanısıra, binbir olay ve macera geçecek ve sonunda dayanamayarak o çok sevdiği köyü ve anacığının yanına dönüverecektir.

Filmi komple böyle şurdan izleyebilirsiniz.

Katma Değer Şaban (1985)

2011-07-05T01:34:00.001+03:00

''Hello papa, bonjour papa! Selam sana! Oğlun geldi Almanya'dan!

Uzat elini , özledim seni yeeee! Kucakla beni, öpeyim seni yeeee!''

Şimdi bu şarkıyı muhtelif zamanlarda, umuma açık yerlerde filan neşe içerisinde söylüyorum ben, bir problem olmaz değil mi? :P

Kemal Sunal'ın yine güldürürken düşündürdüğü güzel filmlerinden biri olan Katma Değer Şaban'ın anafikri ilk başlarda ''oğlanı gavur memlekete gönderirsen şanzımanı dağıtır da gelir'' gibi görünse de, ilerleyen dakikalarda anlaşılıyor ki memleketimizin kanayan yaralarından katma değer vergisine bir takım giydirmeler, laf sokmaları da içermekte.. Özellikle Şaban'ın KDV isimli şarkısı olayı özetliyor aslında:

Filmin asıl konusuna gelecek olursak; Şaban, babasını başındaki dertten kurtarmak üzere Almanya'dan İstanbul'a gelmektedir. Bu esnada heyecanlara gark olmuş vaziyetteki peder bey, ah evladımı Alamanyalara gönderdim, büyük adam oldu da dönüyor! diye düşünürken, havaalanında punkçı manyak Şaban'la karşılaşınca beyninden vurulmuşa döner. Bundan bi halt olmaz la diye düşünür,başını öne eğer, kaderine razı gelir. Ancak Şaban, dış görünüşünün insanlarda bıraktığı Alaman Apaçisi imajını, babasına kurulan tuzağı pörtleterek yıkacak ve herkesin saygısını, sevgisini kazanacaktır.. Olaylar bu raddeden sonra pek de gelişmez çünkü saygı, sevgi kazanma olayından sonra film biter neticede, yani :P

Bu müstesna filmimizi de burdan izleyebilirsiniz. KaDeVe! :P

Kasımpaşalı Eli Maşalı (1975)

2011-07-05T01:07:00.001+03:00

Televizyonlarımızda Ateş Böceği adıyla da gösterilen Kasımpaşalı, Eli Maşalı; başrollerinde Tarık Akan ve Necla Nazır'ın olduğu komedi yoğunluklu filmlerdendi..

Esas oğlanımız ve aynı zamanda üçkağıtçıların piri Tarık, günün birinde yankesicilik olaylarına el atmaya karar verir ve planını hayata geçirmek üzere Necla ile anlaşır. Sözkonusu plana göre Tarık ve Necla adım adım ülkeyi gezecek, bu esnada Tarık insanları etrafına toplayıp kah tıraş bıçağı, kah tarak, kah limon sıkacağı tanımı yaparken Necla sinsice kalabalıktaki masum köylülerin cüzdanlarını hamişine nanay edecektir.
Bu çılgın ikilinin başına planlarını uyguladıkları esnada bir sürü komik ve ibret verici olay gelir. Bunların içinde en mühimi de hiç kuşkusuz birbirlerine aniden aşık oluvermeleridir. Olaylar bu yönde gelişir..

Filmde beni ve bir çoklarımızı kopartan sahne de şuydu zannediyorum:

Ayrıca Necla Nazır'ın sürekli elma yemesi, filmde sürekli sözü geçen hamişine nanay pi pi lafı da tebessüm ettiren enstantanelerdendi.

Yüz Numaralı Adam (1978)

2011-01-11T02:31:00.000+02:00

Yine ve yine seyirlik Kemal Sunal klasiklerinden birine daha, Yüz Numaralı Adam'a geldi sıra.

Kemal Sunal'ın başrolü Oya Aydoğan ile paylaştığı filmde, Şabanımız, canımız; işsiz güçsüz, babasının sürekli git iş bul, çalış, elin ekmek görsün diye dürtüklediği yurdum delikanlılarından biridir. Hangi işe girdiyse dikiş tutturamamış, işverenler tarafından kapı dışarı edilmiştir zavallı Şaban. Buna rağmen anasına her daim seni saraylarda yaşatacam anne deyü palavralar sıkmayı da ihmal etmez. Hoş bu sallamasyon filmin bir yerinden sonra geçici de olsa gerçek olur ya neyse, o anda palavradır, gerisi teferuattır.

Gelgelelim, Şabanımız'ın yolu birgün bir trende patronlarının reklam filmlerinde oynatmak üzere halktan birini bulması için görevlendirdiği Ayşe'yle (Oya Aydoğan) kesişir. Ayşe bunu görür görmez buldum! diye haykırır, kolundan tuttuğu gibi reklam filmlerinin bir numaralı yüzü yapar bizim Şaban'ı. Olayların gelişmesi bunların hemen akabinde olur.

Bu filmi de vakti zamanında hep Show TV'de izlerdim hep, hiç başka bir kanalda denk gelmemişimdir, ilginç.

Filmde Şaban'ın reklamını yaptığı malların bozuk çıktığı bölümlerin de gönlümde ayrı yer vardır. Tutar tutmaz elde kalan buzdolabı kapağı, giyer giymez kıç kısmı yırtılan pantolon, ağızlarda iğrenç ötesi bir tat bırakan konserve yaprak sarma bunlara güzel örnekleri oluşturmaktadırlar. Tüm bunlar üzerine milletin Şaban'a aaaa evladım sana güvendik aldık ama Allah seni inandırsın leş gibiydi o dolma leş! şeklinde çemkirmesi de ayrı bir olaydır..

Sözkonusu sahneleri birebir izlemek isterseniz şöyle tıklayabilirsiniz.

Anneler Günü (1973)

2011-01-02T02:35:00.000+02:00

Zeynep Değirmencioğlu'nun başrolünde oynadığı Anneler günü, çocukken babasının ailesi yüzünden annesinden zorla koparılan bir kızcağızın yıllar sonra annesinin yanına tatile gönderilmesi ve yaşadığı olayları anlatan duygusal bir film idi..

Her anneler gününde bir kanalımızın mutlaka ama mutlaka yayınına aldığı bu güzide filmde Ayşe (Zeynep Değirmencioğlu), çocukken annesi (Ayten Gökçer) ve babası ayrılmış zavallı bir kızcağızdır. Babasının binbir katakulliyle kendisinde kalmasını sağladığı ve annesinin onu terk ettiği yalanıyla büyüttüğü Ayşecan, gün gelir yine babasının istek ve arzusuyla tatile, annesinin yanına yollanır. Fakat Ayşe, kazık kadar olmuştur ve buna rağmen en son mini mini bir kız iken annesinin yüzünü görmüştür. Üstelik babasının annen seni sevmiyor, sevse senelerdir bir kere bile olsa aramaz mıydı, sormaz mıydı yalanıyla büyüdüğü için annesinden ölesiye nefret etmektedir ama mecbur, babasının ricasını kıramaz.

Annesiyle uzun yıllar sonra ilk karşılaşmasında O'na nefretini kusmaktan çekinmez ve eve geldiklerinde hep soğuk davranır. Annesiyse bu durumu sindiremez, kızının sert mizacını yumuşatmaya and içer ve komşularının oğlu Ali'den belli bir para karşılığında Ayşe'yle ilgilenir görünmesini ister. Ali de bundan cesaret alarak Ayşe'ye yavşar da yavşar... Bu esnada taş kalpli Ayşe'nin kalbi az da olsa çözünür ve etrafında olan bitene tepki vermeye başlar. Filmin konusu daha sonra gelişir de gelişir...

Filmi izlemek isteyen varsa bu linkten parçalar halinde izleyebilir efenim, şimdiden tüm annelerin gelecek anneler gününü kutlarım :P

Tatlı Dillim (1972)

2011-01-02T02:15:00.000+02:00

En sevdiğim Türk filmlerinden birine daha geldi sıra: Tatlı Dillim... Tarık Akan ve Filiz Akın'ın başrollerinde oynadıkları Tatlı Dillim, Kemal Sunal'ın beyazperdede göründüğü ilk film olması sebebiyle de güzeldir, özeldir bana göre..

Ferit (Tarık Akan), karı - kız ve basketboldan kafasını kaldırmayan, İstanbul'lu zengin ailelerden birinin yavrusudur. İçinde top sektirdiği basket takımıyla beraber kamp yapmak amacıyla bir köye giderler. Burada bir kaza sonuucu köy öğretmeni Emine (Filiz Akın) ile tanışır ve kalbi o dakika kıpraşmaya başlar. Takımdaşları antrenmandan başını kaldıramazken O, öğretmen Emine'yi tavlamak için elinden geleni ardına komaz. Bir süre didinip çırpındıktan sonra Emine'yi kendine aşık etmeyi başarır ve köyde evlenirler.

Bir kaç hafta köyde güzel güzel yaşarlarken Ferit'in arkadaşları köye gelerek O'nu özlediği İstanbul'a ve gece hayatına geri dönmeye ikna ederler. Ferit Emine'yi valla geri gelicem, bekle beni, iki güne kalmaz burdayım diye uyutarak İstanbul'a gider. Gel zaman git zaman, Emine bekler, bekler ve bekler... Bakar ki bu Ferit'in geleceği yok, O İstanbul'un yolunu tutar. Bir de ne görsün? Ferit bey eski vur patlasın, çal oynasın günlerine geri dönmüş ve kendisini unutmuştur. Emine üzüntüsünden kahrolsa da Ferit'in babasıyla (Hulusi Kentmen) birlikte Ferit'e bir oyun hazırlar ve kendisini Emine'nin ikiz kardeşi Mine olarak tanıtıp karşısına çıkar. Ferit afallar, manyar, ne oluyor kuzum moduna geçer, olaylar bundan sonra Ferit'in Emine ve Mine arasında seçim yapmasına kadar gidecektir...

Bu cici filmimiz de burdan seyredilebilir.

(fotoğraf)

İyi Aile Çocuğu (1978)

2011-01-02T02:01:00.000+02:00

İşte bir Kemal Sunal klasiği daha... Nedense bu film ben televizyonda zap yaparken hep tesadüfen karşıma çıkar, beni tarif edemeyeceğim mutluluklara gark eder.

Kemal Sunal'ın başrolü birinin bize O olduğunu söylemediği sürece asla anlayamayacağımız Harika Avcı'yla paylaştığı İyi Aile Çocuğu, daha bebekken birbirinden ayrılmak zorunda kalan zıt karakterli iki kardeşin (Kemal ve Cemal) büyüyüp koca adam olduklarında hayatlarının bir şekilde kesişmesini ve yaşanan komik olayları anlatır.

Biri azılı bir mafya babası, diğeri mülayim bir banka memuru olan Kemal ve Cemal kardeşler tek yumurta ikizidirler ve birinin başına nahoş bir olay geldiğinde diğeri ne kadar uzakta olursa olsun öteki ikizinin yaşadıklarını aynen hissedip etkilenebilmektedir. Filmde bol bol konusu yapılmıştır bunun, hoştur, güldürür bol bol.

Şu linkten tamamını izleyebilirsiniz.

Şabaniye (1984)

2010-02-02T21:05:00.000+02:00

Başrollerini Kemal Sunal'la birlikte Adile Naşit, Erdal Özyağcılar ve Çiğdem Tunç'un paylaştığı Şabaniye, her Kemal Sunal filmi gibi, televizyonlarımızın vazgeçilmez eğlencelik seyirliklerinden biridir.

Şaban (Kemal Sunal), annesi Hatice'yle (Adile Naşit) birlikte kendi halinde yaşayan bir gençtir. Lakin başında kan davası gibisinden bir bela bulunmaktadır ve günün birinde kapılarını babasının intikamını almak amacıyla Şehmuz (Erdal Özyağcılar) ve adamları çalar, Şaban'ı mefta etmek istemektedirler. Annesi Şaban'ı ilk etapta Şehmuz'dan korumayı başarır fakat bu böyle olmayacaktır. Şehmuz'un eninde sonunda Şaban'ı bulacağını düşünen Hatice hanım, oğlunu kadın kılığuna sokmaya karar verir. Böylece Şaban, Şabaniye adını alıp ünlü bir şarkıcı olacak, hem de Şehmuz ve en az kendisi kadar O'nu öldürmeye and içmiş kız kardeşi Nazlı'dan (Çiğdem Tunç) saklanmış olacaktır. Bu eksende olaylar gelişir de gelişir.

Her izlediğimde Kemal Sunal'a kadın olmak dahi yakışıyor yahu! dedirtir bana bu film, rolünün üstesinden o kadar güzel gelir; huzur içinde yatsın...

Filmi şu linkten izleyebilirsiniz.

(fotoğraf)

Banker Bilo (1980)

2009-09-28T19:25:00.000+03:00

Başrollerinde İlyas Salman ve Şener Şen'i seyreylediğimiz Banker Bilo; alma mazlumun ahını, çıkar aheste aheste anafikrini konu edinmiş, eğlenceli bir filmimiz idi...

Bilo (İlyas Salman) fakir mi fakir bir köylü gencidir. Tek hayali başlık parasını denkleştirip sevdiceği Zeyno'yla (Meral Zeren) evlenebilmektir. Tam bu sıralarda köylüsü Maho (Şener Şen) Bilo'nun imdadına koşar. Alamanya sürüsüne bereket kaçak işçi alacak, isteyeni para karşılığında Alamanya'ya götürebilerem diyerek Bilo ve arkadaşı İbo'nun kanına girer. İkili bu işe okey der, Maho'nun let's go! sözüyle kendilerini Alamanya'ya götürecek kamyonun kasasına tıkılmış bir şekilde bulurlar. Günler süren yolculuk sonucu Maho'nun eh işte Alamanya'ya geldik, buyrun meydan sizin sözüyle kendilerini Münih'in dolanbaçlı yollarına atan Bilo ve İbo, çok geçmeden aslında Münih değil de İstanbul'da olduklarını, Maho şerrefsizi tarafından çok pis tufaya getirildiklerini anlayacaklardır. Bundan böyle İstanbul'un taşının da torpağının da kendisine çeşitli oyunlar oynayacağı Bilo'nun yolu, bir şekilde yavuklusu Zeyno ve Maho'yla tekrar kesişecek, asıl olaylar bundan sonra dallanıp budaklanacaktır...

Filmde en çok güldüğüm diyaloglardan biri şu:

İbo, Bilo'ya Boğaz Köprüsü'nü ve İstanbul manzarasını gösterip sorar:

- Bu ne ula Bilo?
- Lan işte Münih!
- Üüüf ne goca şehir!
- Şu körpüye (evet, köprü değil körpü!) bak arkadaş! Altında da nehir akiiiy!
- Medeniyetin gözünü yiyem!
- Alman bu, yapar vallaha. Şu camilere bak yahu, la ne kadar çok camii! Allah yapanlardan razı olsun.
- İyi de bu kadar çok camiinin işi ne Münih'de? (Jeton düşmeye başlar gibi olur!)
- Anlaşılan dini bütün kardeşler camiiyle donatmışlar Münih'i! (höh be Bilo!)

Film şu adresten izlenebilir, yani ben bu yazıyı yazarken izlenebiliyordu.

Kınalı Yapıncak (1969)

2009-06-01T11:49:00.000+03:00

Zavallı, sağır ve dilsiz bir kızcağızın acıklı ama hemen hemen her Türk filminde olduğu gibi mutlu nihayete eren yaşam öyküsüydü Kınalı Yapıncak.

Başrollerinde Hülya Koçyiğit, Engin Çağlar, kötü kadın rollerinin vazgeçilmez ismi Aliye Rona ve Hulusi Kentmen'in oynadığı bu güzel filmde Kınalı Yapıncak'ın acı dolu bir yaşamdan ihtişama doğru onurlu yükselişini gözyaşları içinde izleriz.

Ailesini yangına kurban veren Kınalı Yapıncak (Hülya Koçyiğit) şokun etkisiyle sağır ve dilsiz kalır. Gidecek yeri olmadığı için teyzesinin yanında kalmaya başlar. Ancak yok artık! derecesinde zengin olan teyze (Aliye Rona) bu fakir kızcağızı evinde istememektedir. O'na hizmetçi muamelesi yapar, bahçede bahçıvanın kulübesinde yer verir.
Kınalı Yapıncak'ın bir de kuzeni vardır. Fikret (Engin Çağlar), yakışıklı olduğu kadar çapkın, çapkın olduğu kadar da vurdumduymaz bir kişiliktir. Sarhoş olduğu bir gece zavallı Kınalı'ya tecavüz eder, kız hamile kalır. Böyleyken böyle, öyleyken öyle olur ve olaylar farklı bir yönde gelişme gösterir.

Filmden aklımda kalan bir çok sahne ve diyalog var elbette ama ilk aklıma gelen Engin Çağlar'ın Kınalı Yapıncak'a durmadan Naber asker arkadaşım? deyip kısa saçlarıyla dalga geçmesiydi diyebilirim.

Şurdan kendisinin bir kısmını ve tamamını izleyebilirsiniz. Güzel filmlerimizden biridir bu da, seyreyleyin efendim.

Uyanık Kardeşler (1974)

2009-03-03T20:25:00.002+02:00

'' Param yok, pulum yok
Malım mülküm olmasın ziyanı yok
Aşk dolu, şu kalbim
İşte budur benim servetim ''

Benim en severek, beğenerek izlediğim filmlerden biridir Uyanık Kardeşler. Başrollerde Müjdat Gezen, Hulusi Kentmen ve Kadir İnanır'ı görürüz.

Doğan (Kadir İnanır) ve Erkan (Müjdat Gezen) birbirlerinden tamamen zıt yapıda iki kardeştirler. Doğan kafayı futbolla bozmuş, tek hayali ünlü bir futbolu olmak olan bir insan yavrusu iken Erkan, babasının (Hulusi Kentmen) izinden gider gibi yaptığı halde müzik sevdasıyla dolu, kendi besteleri olan bir gençtir.

Evet, Erkan alenen kardeşi ve babasını yemektedir. Babaları fırsat buldukça canım oğlum Erkan nasıl da dersleriyle meşgul. Bak da kardeşinden örnek al utanmaz! diyerek Doğan'ı küçük düşürmektedir. Doğan da bu durumdan çok rahatsız olmaktadır.

Fekat bir gün Doğan ve kız arkadaşı bir gençlik kulübüne eğlenmeye giderler. Doğan, anons sonrası sahneye çıkan şarkıcıyı görünce gözlerine inanamaz, bu derslerden başımı kaldırmıyorum insanı Erkan'dır. Sahnede param yok, şak şak şak! Pulum yok, şak şak şak! şeklinde şakımaktadır. Doğan'ın eline şantaj amaçlı büyük bir koz geçmiştir ve Erkan'ı eğer istediklerimi yapmazsan şarkı söylediğini babama söylerim diyerek tehdit eder. Erkan yola gelir ve Doğan ne isterse bir bir yerine getirmeye başlar. Bir müddet sonra Erkan, bak ikimiz de babamızı ayakta uyutuyoruz. Gel benim evin aşağısındaki sözde çalışma salonumda senin için ufak bir antrenman sahası açalım; babamı birlikte uyutalım, ne dersin? der. Doğan bu fikre balıklama atlar ve Erkan'ın sözde ders çalıştığı yer artık iki kardeşin babaları geldiğinde ders çalışma odası, gittiğinde müzik stüdyosu ve futbol kalesi olarak kullandıkları mekan işlevini görür. Filmin hikayesibu konu üzerinden ilerler de ilerler.

Geleyim filmden aklımda kalan sahnelere, enstantanelere:

Doğan cafe gibi bir yerde tek başına oturup bira içmektedir.. Hemen karşısında da böyle hafif meşrep, kilolarına aldırmadan baldır bacak meydanda dolaşan bir kadın, kendisine kesik atmaktadır! Doğan da bunun farkındadır. Kalkıp gideceği vakit kadının yanına yaklaşır ve şu cümleyi söyler:

- Seni dee, bacaklarını da beğenmedim!

Yine Doğan'ın düğününde bir anlık dikkatsizlik sonucu boxerla arz-ı endam etmesi bir başka komik ve dikkat çekici sahnelerden biriydi.

Filmde söylenen param yok, pulum yok adlı şarkıyı da Meral ve Zuhal adlı ikiz kardeşler seslendiriyordu. Yazının en üstündeki linkten dinleyebilirsiniz.

Öksüzler (1973)

2009-03-03T19:51:00.000+02:00

Yine bir acıların çocuğu, hatta acıların ailesi dramını konu alan bir film var sırada, ühühühü!

Ayşe (Zeynep Değirmencioğlu) ve ailesi, yuvalarına yeni katılacak bebek için heyecanlanmaktadırlar. Fakat annesi minik bebiş Sezer'i (Sezer İnanoğlu) doğurduktan kısa bir süre sonra ölür. Karalar bağlayan Ayşe, kardeşinin annesinden O'na kalan tek hatıra olduğunu düşünür ve O'na ben bakıciim baba, okulu bırakıciim diyerek eğitim - öğretim hayatına son verir, halbuki eğitim şarttır ve Ayşe bunu bilmemektedir. Neyse...

Lakin dışarısı çok kötü, pis, kaka insanlarla doludur ve bunlardan bir tanesi halihazırda acıların en büyüğünü yaşayan bu aileye musallat oluverir. Sezer ve Ayşe'nin babası Murat (Ekrem Bora), bir vakitler bir cinayete tanık olmuş ve mahkemede katilin aleyhinde tanıklık yapınca hapis yatmasına neden olmuştur. İşte o İzzet adlı katil (Erol Taş) yıllar sonra hapisten çıkmış, intikam alma dürtüsüyle aileyi takibe almıştır.

Küçük Sezer yavaştan büyümeye başladığı vakitlerde evinin bahçesinde oynar iken, İzzet ablası Ayşe'nin bir anlık dikkatsizliğinden faydalanarak Sezer'i kaçırır. Ayşe her yeri arar fakat Sezer'i bulamaz. Polise giden Ayşe ve babası, kısa süre sonra İzzet'in hazırladığı hain plan neticesinde Sezer'i öldü zanneder ve derin bir mateme bürünürler. Halbuki Sezer yaşamaktadır ve kalleş İzzet'in sen beni yaktın Murat, ben de seni yakacağım. Bu çocuğu şehrin en azılı hırsızlarından bir haline getireyim de gör! planına kurban gidecektir. Olaylar bu konu üzerine gelişir.

Filmde iki sahne vardır ki sadece filmde değil bence tüm yeşilçam içinde klasik olmuş sahnelerdendir:

Sezer Ahmetçik için süt çalmıştır ancak sütçü Rasim'e (Nubar Terziyan) yakalanır. Rasim Dede bunu bir güzel dövmeye başlar ve der ki: Bu sütü sen içeceğine toprak içsin!
Süt tasına tam tekme atarken Sezer paçasına yapışır, dudaklarından o hepimizin gözlerini dolduran cümleler dökülür (Benim bu sahneyi her izleyişimde gözlerim doluyor, deli miyim neyim!):

- Dur dede, dökme o sütü! Kurbanın olayım dökme! İstesen döv, öldür beni ama o sütü dökme dedecim. Ahmetçik'in sütü o, dökme! :(

Bir diğer sahne de pek tabii ki Sezer'in sıpası Fıstık'ın açık arttırmada satıldığı sahneydi. Eşeği almak için yırtınan Şişko Nuri ve bet sesi nasıl unutulur?:

- Benim olucak Fıstık! Binicem üstüne, vurucam kırbacı, vurucam kırbacı!
- Hayır Hayır!
- Niyeymiş? Babam çok zengin benim, çuvalla para verir, yine de alır Fıstık'ı!

Ayşe arttırmanın sonunda 50 bin! deyip mors etmiyor muydu Şişko'yu, var ya içimin yağları eriyordu vallahi de! Her defasında Sezer'den fazla seviniyorum!

Şahsen diğer eski Türk filmleri gibi bu filmi de severek izlerim.

Minik Cadı (1975)

2009-02-18T22:07:00.000+02:00

Ne istersen istersin
Sen herşeye değersin
İyilere bal gibi
Kötülere bibersin

Minik Cadı ah ah ah
Pişman oldu vah vah vah
Minik Cadı ah ah ah
Pişman oldu vah vah vah!

diye bir şarkısı vardı bu filmin değil mi? Nasıl da hatırlıyorum! :P

Efendim, minik cadı rolünde Çiçek Dilligil'i izlediğimiz bu sihirli büyülü yeşilçam filmi hakkında aklımda pek de fazla anektod yok ne yazık ki.
Filme dair hatırladığım tek şey, doğaüstü güçleri olan küçük bir kızı, hain ve gaddar akrabalara sahip bir adamın hayatına girmesinden sonra yaşanan eğlenceli olaylar üzerine seyretmesiydi. O adam da Bülent Kayabaş'tı. Meral Zeren de köylü hizmetçi rolündeydi. Bizim minik cadı çeşitli büyülerle bunları baş göz etmeye çalışıyordu. Arada nahoş olaylara denk geldimiydi baş parmağını sallayıp esta pisi pisi diyordu filan. Eğlencelik bir yapımdı, hoştu, evet.

Hanzo (1975)

2009-02-14T22:58:00.000+02:00

Seneler boyu Kemal Sunal hatrına izleyip de hangi amaçla çekildiğini anlayamadığım, egzantrik kelimesinin yanında halt edeceği bir filmdi Hanzo. Bak şu yaşıma geldim, hala bu filmin yapılmasındaki amaç ve emel nedir, bilmiyorum; bilemiyorum.

Yıllar yıllar evvel Anadolu'nun şirin bir köyünde bir anne ve bebeği ayılar tarafından kaçırılır. Bir daha onlardan haber alınamaz, köylü öldü garipler, Allah taksiratlarını affetsin diye düşünmektedir.
Fakat o yıllar yıllar evvelden çok seneler seneler sonra, aynı köylüler mi bilinmiyor ama bazı köylüler ormanda insana benzer ayımsı bir yaratıkla karşılaşırlar. Yakalarlar, köye getirirler. Sonradan anlaşılır ki bu insandan bozma ayı yavrusu yıllar önce ormana kaçırılan bebektir.
Gazeteler, televizyonlar Hanzo adı verilen bu ne idüğü belirsiz canlıya büyük ilgi gösterir. Bu ilgi neticesinde Hanzo'yu televizyonda görüp yıllar evvel ölen kocası olduğunu zanneden üç beş tahtası eksik Şükriye adlı kadın (Adile Naşit), O'nu bulup evinin direği yapmaya niyetlenir.
Bu arada Hanzo bir grup doktor tarafından incelenmek üzere hastaneye yatırılır. Orada Hülya isminde güzel mi güzel, şirin mi şirin bir bakıcı kız vardır (Meral Zeren). Hanzo insanlığını keşfederken arada erkekliğini de keşfedecek; O'na yavşamayı da ihmal etmeyecektir. Olaylar gelişir.

Hani biz zaten cinsel açıdan gelişmemiş, neyin ne olduğu konusunda fazla merak sahibi bir toplumuz ya; filmden aklımızda yer etmiş en önemli sahne hiç kuşkusuz Hanzo'nun Hülya'nın memelerini gösterip (hatta elleyip) aymut aymut! dediği sahneydi. (Birbirimizi kandırmayalım, çoğumuzun aklında filme dair o sahne kaldı bir tek!) Tamam ayısın da bu kadar da olmaz be kardeşim!

Velhasıl-ı kelam, ilginç bir film idi Hanzo, zaten televizyonlar artık eskisi kadar sık yayımlamıyor. Show Tv verirse verirdi eskiden, artık o da göstermiyor pek.

Ama siz yine de olsa da izlesek şimdi diyorsanız şu adresten izleyebilirsiniz.

(fotoğraf)

Turist Ömer Yamyamlar Arasında (1970)

2009-02-14T22:09:00.000+02:00

Turist Ömer'in Uzay Yolu macerasından sonra Türk insanının en bildiği, en sevdiği filmi Turist Ömer Yamyamlar Arasındadır.

Canımız, birtanemiz Turistimiz; bir tesadüf sonucu edinip, koluna dövmesini yaptırdığı Afrika'daki bir hazinenin yerini gösteren totemimsi işaret yüzünden, iki define manyağı topluluk tarafından takibe alınır. Bu takip ve kovalamacadan Beyaz Panter adlı cıvır bayan (Feri Cansel) ve iki zenci yoldaşı galip çıkar ve Turist Ömer'i ikna ederek, Manda Gözü adlı elması ve yanında hediye bonus olarak takdim edilmek üzere balta girmemiş ormanlarda bekleyen hazineyi bulmak üzere Afrikalara yola koyulurlar. Bu da demektir ki Turistimiz'i birbirinden heyecanlı maceralar beklemektedir. Olaylar bu konu üzerinden renklenerek dallanıp budaklanır.

Benim için Turist Ömer Uzay Yolunda eğlenebilirlik açısından her zaman birinci sırada olsa da Yamyamlı bu filmini de severek izlerim Turist Ömer'in.

Siz de izlemek isterseniz böyle buyrun.

(fotoğraf)

Televizyon Çocuğu (1975)

2009-02-10T17:06:00.001+02:00

Televizyon Çocuğu, bizlere fazla televizyon izlemenin insan bünyesine olan yıpratıcı etkilerini eğlenceli şekilde anlatan bir filmdi.

Hüsnü (Müjdat Gezen), televizyonda ne izlese kendini izlediği karakterin yerine koyan psikopat bir insan yavrusudur. Yeri gelir tvde izlediği karate atraksiyonlarına özenir, kendini uzak doğu dövüş sanatlarının ustası zanneder; yeri gelir Doktor Riçırd Kimbıl olur, Kaçak havalarına girer. Uzun lafın kısası manyağın tekidir.

Babasıysa (Gazanfer Özcan) O'nu bu manyak ve bohem ruh halinden kurtarmak için her yolu dener. Yaşıtları gibi çapkınlık, karı - kız peşinde heba olmadığını farkedip O'na iki tane kız ayarlar. Kızlar dere tepe Hüsnü'nün peşinde ayrılmazlar, nereye giderse oradadırlar. Lakin Hüsnü'nün aklında kızlar değil, hayatının aşkı televizyon vardır.

Kızlar Hüsnü'nün kendilerine pas vermemesi sonucu azim yaparlar, alttan girer üstten çıkar (!?!) bir şekilde Hüsnü'yle halvet olmayı başarırlar. O saatten sonra Hüsnü artık televizyon çocuğu değil, aşk çocuğu olmuştur. Olaylar değişerek gelişir.

Nette filme dair fazla bir bilgi ya da fotoğraf neyin bulamadığım için video ve resim ekleyemedim.

Bizim Aile (1975)

2009-02-04T22:07:00.000+02:00

Bizim Aile, Adile Naşit ve Münir Özkul'un ebeveyn rolünde olduğu, Neşeli Günler ekolünden komedi - dram karışık güzel bir film..

Yaşar Usta (Münir Özkul), dört çocuğuna bir fabrikada çalışarak bakmaya çalışan dul bir adamdır. Hem çalışıp hem ev işleriyle uğraşmak, yemek yapmak, evlatçıklarının kirlilerini yıkamaktan illallah demiştir. Şöyle huyu huyuma bir hanım bulsam, evlensem de ev işlerinden kurtulsam diye düşünmektedir.
Aynı muhitte oturan Melek Hanım da (Adile Naşit) Yaşar Usta gibi hemen hemen aynı dertlerden muzdariptir. Üç cocuğuna hem analık hem babalık yapmaya çabalarken, rahmetli kocasından kalan paralar suyunu çekmek üzeredir. Artık evlerine bir baba lazım geldiğini düşünür ve evlenme isteğini dile getirir.
Bu iki insanın yolları komşularının arabuluculuğu sayesinde birleşecek fakat çocuklar arasında ufak çaplı anlaşmazlıklar yaşanacaktır. Fakat asıl anlaşmazlık, Melek Hanım'ın oğlu Ferit'in (Tarık Akan) çok zengin bir ailenin kızı olan okul arkadaşı Alev'le (Itır Esen) birliktelik yaşamaya başlamasından sonra patlak verecektir.

Filme dair hepimizin hatırladığı en meşhur diyaloglar, Yaşar Usta'nın Alev'in babasına ayar üstüne ayar, insanlık dersi üstüne insanlık dersi verdiği o unutulmaz sahneydi hiç kuşkusuz:

'' Bak beyim, sana iki çift lafım var. Koskoca adamsın, paran var, binlerce kişi çalışıyor emrinde. Yakışır mı sana bunca günahsızı, çoluğu çocuğu karda kışta aç bırakmak, sokağa atmak?
Seeen büyük patron milyarder fabrika sahibi! Sen mi büyüksün? Hayır ben büyüğüm, ben Yaşar Usta! Sen benim yanımda bir hiçsin anlıyor musun bir hiç! Gözümde pul kadar bile değerin yok!
Dokunma artık aileme, dokunma çocuklarıma, dokunma oğluma, dokunma gelinime! Eğer onların kılına dahi zarar gelirse ben; ömründe bir karıncayı bile incitmemiş olan ben, Yaşar Usta; hiç düşünmeden çeker vururum seni! Anlıyor musun vururum, ve dönüp arkama bakmam bile! ''

Film yine bu adresten izlenebilir.

Kibar Feyzo (1978)

2009-01-31T09:55:00.001+02:00

Kemal Sunal'ın sosyal ve siyasi meselelere değindirdiği süper güzel filmlerinden biri daha; tapar derecede bayılırım.

Feyzo (Kemal Sunal) vatan borcunu ödemiş ve köyüne dönmüştür. Tek isteği öteden beri sevdalı olduğu Gülo'yla (Müjde Ar) evlenebilmektir. Fakat Gülo'ya bir talip daha vardır: Bilo (İlyas Salman) Gülo'nun gönlü de Feyzo'dadır ama babası başlık parasını kim verirse kızını ona verecektir. Nihayetinde Feyzo 10 bin peşin 10 bin taksitle olmak üzere başlık konusunda anlaşır ve Gülo'suna kavuşur.
Lakin baba olacak deyyus yer yer kızı taksitle verdim, parayı denkleştiremezsen alıram Gülo'yu haa şeklinde tehditler savurmaktadır. Kibar olduğu kadar da Gülo'suna deli gibi aşık Feyzomuz, başlık taksidini denkleştirebilmek için çareyi şehre gidip çalışmakta bulur.
Bu süre zarfında çalışıp para kazanmakla kalmayacak; şehir hayatının, başlık parası diye bir şeyin olmadığının, değişen düzenin, aganın senelerdir köylüye çektirdiklerinin farkına varacak ve köyündeki düzeni değiştirmek için agaya karşı isyan bayrağı açacaktır.

Diyaloglar bakımından en sevdiğim, saydığım Türk filmlerinden biridir. Her sahnesi mükemmeldir:

Feyzo köye umumi hela yaptırmıştır. Agaya yalakalık amacıyla kapısına da agaya beleş yazar. Aga olay mahaline varır ve yazıyı görür:

Feyzo - Agaya beleş, sana beleş agam buyur!
Aga - Yani ben sıçacam, sen de benim pohun üstüne sıçasan öle mi? Ula aga pokunun üstüne pok olur mu itoglu it!

...............

Helanın içinde ne olduğunu çok merak eden bir köylü, ufak bir çocuğu içeri sokarak casusluk yaptırır. Çocuk heladan çıkar çıkmaz yakasına yapışır ve sorar:

- İçerde ne var ulan?
- Aha böyle degirmi bi delik var.
- İçinde ne var?
- Pok var!

...............

Feyzo'nun gözü şehirde bir hayli açılır. Aganın senelerdir köylüyü inim inim inlettiğini farkeder. Köye döner dönmez evlerin duvarlarını devrimci sloganlarla donatır, bu sloganlardan biri de faşo agadır. Aga yazıyı görür ve Feyzo'ya sorar:

Aga - Faşo aga. Faşo ne ki ulan?
Feyzo - Böle puşt gibin, ibne gibin bişey!

...............

Feyzomuz ırgat pazarında çaresizce seçilmeyi beklemektedir. Her sen dendiğinde kendinin çağrıldığını umarak sazan misali öne atılır; ortaya sonu feci yarıcılıktaki şu diyalog çıkar:

- Sen
- Ben!
- Sen
- Ben?
- Sen
- Ben?!
- Sen
- Ula ben!!
- Sen
- Ben!
- Sen
- E been!?!
- Sen gelme ulan ayı!!

Aha bu şaheser de şurda ikamet ediyor; izleyin, izlettirin.

Sezercik Yavrum Benim (1971)

2009-01-31T09:54:00.000+02:00

Bir acıların çocuğu klasiği.. Zavallı sabi Sezercik'in kırık ve buruk aile bağlarını, yaşadığı zorlukları ele alan bir başyapıt. Hastasıyım!

Aynur, fakir ama gururlu bir kızdır. Sevdiği adam Tarık ise, zengin ve gurursuz bir erkektir. (Şaka şaka, gururludur. Türk sinemasında hem zengin olup hem de gururlu olabilen nadir karakterlerdendir yani!) Aynur Tarık'ın bebeğini beklemektedir ve derhal evlenmeye karar verirler. Ancak Tarık'ın ailesi bu fakir kızı gelin olarak görmek istememektedirler.

Aynı dönemler Tarık'ın bir iş için yurtdışına gitmesi gerekir, Aynur'la yurtdışından döner dönmez evlenecekleri üzerine planlar yaparlar. Fakat böylesi ancak Türk filmlerinde olabilecek bir trajedi meydana gelir ve Tarık'ın içinde bulunduğu uçak düşer. Başta Aynur olmak üzere herkes şok olur. Tarık'ın ailesi de başta üzülmüş gibi yaparlar ama tek amaçları Aynur'u evlerinden uzaklaştırmaktır. Evdeki değerli eşyaları odasına saklayarak O'nu hırsızlıkla suçlarlar. Böylece Aynur kodesi boylu boyunca boylamak durumunda kalır.

Lakin bu arada kimsenin bilmediği bir gerçek vardır: Tarık o elim uçak kazasından ağır yaralı olarak kurtulmayı başarmıştır; aylar sonra iyileşip evine geri döner. Aynur'un ne denli alçak bir kadın olduğunu annesinin ağzından duyan Tarık acılara boğulur, moralman çöker; o derece.
Aynursa kendini, bir müddet evvel doğan yavrusu Sezer'iyle birlikte yeni bir kötü kader silsilesi içinde bulacak, olaylar bu raddeden sonra tam da türk filmi işte! denebilecek şekilde ilerleyecektir.

Filmde kayda değer sahne ve diyalog sayısı çoktur, benim aklımdakilerse şöyle:

Tarık'ın Aynur'la karşılaşıp randevu evi sermayesi, kiralık (n)Aynuur! diye çemkirdikten sonra suratına elindeki gazeteyle şırrrak diye geçirdiği sahne unutulmazdır.

Altında Sezercik'in imzası bulunan diyaloglar harikuladedir:

Acıların çocuğu Sezer, balon satarak para kazanmaya çalışmaktadır. Veledin teki O'ndan balon alır ama parasını vermez:

Sezer - Payasını veymedin!
Velet - Bas git len!
(Sezercik çocuğa saldırır)
Sezer - Bu iş bilek işi diil yüyek işi, hepsinin payasını veyiceksin!
Velet - Tamam vurma, annemden alıp veririm şimdi!

Canımız yavrumuz Sezerimiz, bir bayram günü lunaparkta şeker satmaya çabalamaktadır. Veledin teki - ki bu diyalogda yukardaki veletle karıştırılmaması için velet 2 olarak anılacaktır kendisi - yanına yanaşır, şeker alır ve zavallı çocuğun gözü önünde şapırdata şupurtada yer!:

Sezer - Nasıl güzel mi?
Velet 2 - Hıı ımmm bal gibi!
Sezer - Bi gün ben de yiycem! (Yazık kıııız!)

Filmin tamamı bu adresten izlenebilir.

(fotoğraf)

Gülşah (1975)

2009-01-31T09:53:00.000+02:00

Gülşah, Hülya Koçyiğit'in kızı Gülşah Soydan'la birlikte rol aldığı eğlencelik kategorisinde hoş bir filmdir benim gözümde.

Gülşah, annesi O'nu doğururken ölmüş küçük bir yavrucaktır. Babası (Cemil Şahbaz) kendisine dadılık etsin diye muhtelif zamanlarda muhtelif kadın bakıcılarla anlaşır fakat Gülşah, dedesi (Münir Özkul) ve evin hizmetlileriyle bir olur; ne yapar ne eder bakıcıları türlü soğuk şakalarla evden kaçırmayı başarır. Kimi zaman oturdukları sandalyeye yapışkan sürer, kimi zaman ayaklarını ipe dolayıp yerle yeksan olmalarını sağlar, kimi zaman da yatak odalarına en yetişkininden bir adet ayı gibisinden masumcuk, mini minicik hayvanatlar sokuşturur. Neticede bütün dadılar illallah deyip, eşyalarını bavula tıktıkları gibi arkalarına bakmadan sıvışırlar.

Baba tüm bu olan bitenlere isyan eder lakin şansını denemekte ısrarcıdır. Kaçan son dadıdan sonra işe, Zeynep isimli genç bir kadını (Hülya Koçyiğit) alır.

Gülşah ve çetesi, yeni dadı haberini alınca oh oh ne güzel, yeni bir kurban daha geliyor diye düşünürler lakin işler bu defa eskiden olduğu kadar kolay olmayacaktır. Zira Zeynep kolay lokma değildir. Olaylar bundan sonra büyür ve serpilir.

Filmden hatırımda kalan en güzel sahnelerden biri, Gülşah ve ailesinin cümbür cemaat ormana kamp yapmaya gittiklerinde, Gülşah'la babasının ölesiye tiksindiği nişanlısının (Nil Burak) ormandan kayboldukları sahneydi.
Gülşah'ın cici annesini aslanlardan korunmak için iki sopayı birbirine vurup aslan kaç, para para pom! aslan kaç, para para pom! tekerlemesini söylemen gerekir şeklinde keklemesi kayda değer hınzırlıklardandır. Bir diğer kayda değer durumsa, cici anne namzetlerinin bu palavraya inanacak kadar salak bir karakter olmasıdır. Neyse zaten filmin sonunda anasıyla beraber hortumlara maruz kalıyorlar, bir nebze de olsa hıncımızı alıyoruz.

Filmin tamamı işte bu adreste ikamet ediyor, iyi seyirler temenni ederim.