ilike

நீலப்படம்

2012-05-31T03:37:00Z

நீலப்படம் பார்ப்பது ஒரு கலை என்று ரகுவுக்கு ஆரம்பத்தில் தெரிந்திருக்கவில்லை. ஆரம்பம் என்பது புதிதாகக் கல்லூரியில் சேர்ந்த விடுதிக்காலங்களில். அதற்கு முன்பான பள்ளிப் பருவத்தில் சரோஜாதேவி வகை புத்தகங்கள் கிடைத்தாலே ஜென்ம சாபல்யம் அடைந்த மாதிரிதான். ஓரிரு புத்தகத்தை பார்க்க வேண்டுமானாலும் கூட கெளரிசங்கர் அல்லது சரவணனிடம் காலில் விழாத குறையாக கெஞ்ச வேண்டும். கெஞ்சலுக்கும் கொஞ்சலுக்கும்

கோடை விடுமுறையும் குழந்தைகளும்..

2012-05-31T02:57:00Z

கோடை என்றாலே மின் தடையும் அக்னி நட்சத்திரமும் அனல் வெயிலுமே மனதில் வந்து மருள வைக்க, குழந்தைகளுக்கோ அதுவே மான் குட்டிகளாகத் துள்ளித் திரியக் கிடைத்த சுகமான பருவகாலமாக இருக்கிறது.

பள்ளி நாட்களில் பரபரப்பாக புத்தக மூட்டைகளுடன் கிளம்பிச் சென்று மாலையில் வாடிவதங்கிய மலர்களாகத் திரும்பும் அரும்புகளின் முகங்களில் இந்த இரண்டு மாத விடுமுறைதான் எத்தனை குளிர்ச்சியையும் ஆனந்தத்தையும் கொண்டு வருகின்றன!!!

#1 பூவொன்று கண்டேன்..

#2 இரட்டைச் சடை நிலவுகள்

#3 கூல்.../ CoooooooooooooL

தொலைக்காட்சியிலும் கணினியிலும் தொலைந்து போயிடாமல் ஒன்று கூடி ஓடியாடி மகிழும் குழந்தைகளின் சத்தம் குயில்களின் கூவலாக ஒவ்வொரு குடியிருப்பிலிருந்தும் ஒலித்தபடி இருக்கிறது. எந்தப் பக்கம் எப்போது சூரியன் கடையை விரிப்பார் எனத் தெரிந்து வைத்து அதற்கேற்ப கட்டிடங்களுக்கு நடுவே நிழலான இடமாகப் பார்த்து அடிக்கடி ஜாகையை மாற்றியும் கொள்கிறார்கள்.

#4 ஆடுவோமே..

சின்ன சின்னக் குழுக்களாக தென்படும் இவர்கள் சிலநேரங்களில் கட்டிடத்தின் அகன்ற படிக்கட்டுகளில் மொத்தமாக முப்பது நாற்பது பேராகக் கொலுப்பொம்மைகளைப் போல் அமர்ந்து அளவளாவிக் கொண்டிருப்பதைக் காணக் கண் கோடி வேண்டும். வாட்டர் பாட்டில்கள், பந்துகள், மட்டைகள், பொம்மைகள் போன்றனவும் இறைந்து கிடக்கப் போவார் வருவோருக்கு ஒரு ஒற்றையடிப் பாதை விட்டிருப்பார்கள்:)!

நம்ம காலமும் நினைவுக்கு வருகிறது. கூட்டுக் குடும்பமாக இதே போல நாளெல்லாம் ஆட்டம் போட்ட விடுமுறை நாட்கள். கேரம், சைனீஸ் செக்கர்ஸ், தாயம், மோனோபொலி, ட்ரேட், ஹாக்கி, கில்லி(அண்ணன்களுக்கு நிகரா ஆடுவோமே), ஷட்டில், கல்லா மண்ணா, கண்ணாமூச்சி, கலர் கலர் வாட் கலர்.. இன்னும் இருக்கு இப்படி நிறைய:)!

[பெயர் மறந்து விட்டது. பலகை எங்கும் சிறிய ஆணிகளால் அரைவட்டத்தில் அமைந்த குழிகள் பாயின்டுகளுடன் காத்திருக்கும். ஓரத்திலிருக்கும் பாதை வழியே கோலிக் குண்டை பலமாகச் சுண்டி விட்டு குழிகளில் விழ வைக்க வேண்டும். அதிக பாயிண்ட் தரும் குழிகளில் விழ வைப்பதில் இருக்கிறது சாமர்த்தியம். படம்: தந்தை எடுத்தது.]

#5 வல்லவனுக்கு..

கூட்டுக் குடும்ப வழக்கங்கள் மறைந்து விட்ட இந்நாளில் குடியிருப்புகள் ஓரளவு குழந்தைகளுக்கு அந்தச் சூழலை நல்கித் தாமாகவே விட்டுக் கொடுத்தல், பகிருதல் போன்ற நல்ல பழக்கங்களைக் கற்றிட வழிவகுக்கின்றன என்றே சொல்ல வேண்டும்.

இதோ முடிகிறது கோடை விடுமுறை. சர் சர்ரென வந்து நிற்கிற பள்ளி வேன்கள் அள்ளிக் கொண்டு போய் விடும் குழந்தைகளை. இனி ஆளற்ற நீச்சல் குளத்தில் தனியாக நீந்திக் கொண்டிருக்கும் சூரியன். பூங்காவின் பேரமைதி ஏற்படுத்துகிற வெறுமையில் நடுங்கிக் காற்றிடம் கெஞ்சக் கூடும் ஊஞ்சல்கள் கொஞ்சம் ஆட்டிவிடச் சொல்லி. குழந்தைகளின் பெருங்கூச்சலுக்குத் தொடக்கத்தில் பதறிப் படபடத்த புறாக்கள் இப்போது எங்கே அவர்கள் எனக் குழப்பத்துடன் குடியிருப்பைச் சுற்றிச் சுற்றி வரக் கூடும்.

பயணங்கள், விருந்தினர் வருகை, ருசித்து ரசித்துச் சாப்பாடு, நல்ல ஆட்டம், நல்ல தூக்கம் எல்லாம் தந்த நீண்ட விடுமுறைக்கு இன்னும் முழுதாக ஓராண்டு காத்திருக்க வேண்டுமே என்றொரு ஒரு மெல்லிய சோகத்துடனே ஆரம்பமாகும் புதிய கல்வியாண்டு. ஆனாலும் புதிய வகுப்பறை, புதிய புத்தகங்கள், புதிய நண்பர்கள், புதிய ஆசிரியர்கள் எனப் பொங்கும் உற்சாகத்துடன் விரைவில் சூழலுடன் பொருந்திப் போய் விடுவார்கள் குழந்தைகள்! வரும் கல்வி ஆண்டு சிறப்பாக அமைய ஒவ்வொரு குழந்தையையும் வாழ்த்துவோம்!

#6 சாதிக்கப் பிறந்தவள்

***

துரோகம்

2012-05-31T00:46:00Z

மிக சீரியஸாய் பெட்டுக்கு எதிரில் இருந்த எல்.சி.டியில் “எஃப்” டிவியை சத்தமில்லாமல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான் சிவா. கதவு திறக்கும் சத்தம் கேட்டு, சட்டென அடுத்த சேனலை மாற்ற… நைட்டியில் வந்த பூஜா ஒரு செகண்ட் அவனை நிறுத்தி நிதானமாய் பார்த்துவிட்டு, ஏதும் பேசாமல் அவனருகில் படுத்தாள். ஒரு வாரமாய் அப்படித்தானிருக்கிறாள்.

” நடந்திட்டிருந்தவளூக்கு ஒரு இருவது வயசிருக்குமா? சும்மா சிக்குன்னு எப்படி நடந்தா இல்ல?”

சிவா அவளின் கேள்விக்கு முக்யத்துவம் கொடுக்காதவன் போல முகத்தை வைத்துக் கொண்டு “ ம்” என்றான்.

“அப்ப ஏன் சேனலை மாத்தினீங்க..?”

பெரியதாய் எதற்கோ ஆரம்பிக்கிறாள் என்று அவனுக்கு புரிந்தது. “ உனககு பிடிக்காது அதனால”

”அப்ப எனக்கு பிடிக்காததை எல்லாம் எனக்கு தெரியாம செய்வீங்க.. அப்படித்தானே?’

“எதுக்கு தேவையில்லாம டென்ஷனாகுறே..?”

“எதுதான் தேவை உங்களுக்கு?”

“சரி..ஓகே விடு நான் ஆர்க்யூ செய்யலை.. ஒரு வாரமாவே நீ டென்ஷன்ல தான் இருக்கே.. என்ன ஆச்சு..?”

“சும்மா நடிக்காதீங்க.. சான்ஸ் கிடைச்சா டிவிக்கு சீட் பண்ற மாதிரி நிஜத்திலேயேயும் எவ்வளவு செய்யறீங்களோ..?’

”ஏய்.. என்ன பேசுறே நீ? சரி.. நான் எஃப் டிவி பார்த்தேன். ஓகே ஒத்துக்கிட்டேன். ஐஸ்ட் ஒரு லூக்வார்ம் இன்ட்ரெஸ்ட். அவ்வளவுதான். இதுக்குப் போய் சீட்டிங், துரோகம்னு பெரிய வார்த்தையெல்லாம் பேசாதே”

”அப்ப நீங்க இதுவரைக்கும் எனக்கு துரோகம் செய்யலைன்னு சொல்றீங்க..?”

“சே..சே .. என்னாச்சு இன்னைக்கு? உனக்கு போய் நான் துரோகம் செய்வேனா..?”

“கேட்குற கேள்விக்கு மட்டும் பதில் சொல்லுங்க.. அன்னைக்கு உங்க ஆபீஸ் ரம்யாவை கார்ல கொண்டு போய் அவங்க அம்மா வீட்டிற்கு ட்ராப் பண்ணிட்டு வந்தீங்களா இல்லையா.?”

“அய்யோ ஆமாம் ட்ராப் பண்ணினேன். அதை பத்தி உன் கிட்ட போன்ல அவங்க அம்மாவுக்கு உடம்பு சரியில்லை அதனால்தான்னு சொல்லிட்டுதானே போனேன்.?”

“அது ஒரு ப்ளான்.. சொல்லிட்டா எது வேணா செய்யலாமா..? இல்லை எனக்குத்தான் தெரியாதுன்னு நினைக்கிறீங்களா?”

“ஏய்.. விட்டா அறைஞ்சிருவேன்.. அப்படியெல்லாம் ஒண்ணுமில்லைம்மா..”

“அஹா.. அது ஒண்ணுதானே குறைச்சல். அப்ப வேற யாரு?”

“ஹேய் யார் என்ன சொன்னாங்க..? உன் ப்ரெண்ட் அனிதாவா?”

“ஆங்… அனிதா.. அவளா..? படுபாவி… கூட இருந்தே குழிப்பறிக்கிறாளே..? சொல்லு அவளா. எனக்கு அப்பவே தெரியும்.. நீ அவ நம்ம வீட்டுக்கு வரும்போது வழிஞ்சு வழிஞ்சு பேசுறதும், அவ மாரையே பார்க்கறதும், அவளும் உன் கிட்ட நெருக்கமா பேசுறதும் அதும் என் முன்னாடியே..”

“தபாரூ.. பூஜா.. நிஜமாவே அறைஞ்சிருவேன்.. என்ன பேசிட்டே போறே. ஒரு ஆம்பளை நினைச்சான்னா வீட்டுல ஏதும் சொல்லாம எதை வேணும்னாலும் செய்ய முடியும். “

“அதான் செய்யுறீங்களோ..?”

“சரி என் கண்ணை பார்த்து சொல்லுங்க.. நீங்க எனக்கு துரோகம் செய்யலைன்னு?”

கண் சிவந்து அழ தயாராக இருந்த பூஜாவின் விழிகளை உற்று பார்க்க, சற்று தயங்கி, பின் நிறுத்தி நிதானமாய் உற்று பார்த்து “ இல்லை” என்றான் சிவா.

“பாருங்க..பாருங்க… டக்குனு இல்லைன்னு சொல்ல முடியுதா? முடியலைல்ல.. மனசு குறுகுறுக்குது.. அதான் பொய் சொல்றீங்க”

“ஏய் யார் என்ன சொன்னாங்க உன்கிட்ட..? “

“ஏன் யாராவது சொன்னாத்தான் எனக்கு தெரியுமா? நான் என்ன சின்ன பப்பாவா.?”

“அதை விட மோசம். எதையோ மனசில வச்சிட்டு பேசறே நீ?”

“எதையுமில்ல.. அன்னைக்கு உன் மொபைல்ல ஒரு பொண்ணு உங்களை கேட்டாளே.. அவ யாரு..?”

“பூஜா அன்னைக்கே சொன்னேன் அவ என் தூரத்து உறவு, கசின் சிஸ்டர்னு”

“அவவளவு நேரம் சிரிச்சு, சிரிச்சு பேசுனீங்க?’

“அவளும் நானும் சின்ன வயசில அவங்க ஃபேமிலி இங்க இருந்த போது ஒண்ணா விளையாடுவோம் அதை பத்தி பேசி.. சிரிச்சோம். ஏன் எல்லாத்தையும் சந்தேகமா பாக்குறே?

“அப்ப அன்னைக்கு ஒருத்தி ஏதோ பேங்குலேர்ந்து லோனுக்காக பேசினவகிட்ட சிரிச்சு, சிரிச்சு பேசுனீங்களே.. “

”அவ என் கம்பெனியில ரொம்ப நாளுக்கு முன்னாடி ஒர்க் பண்ணவ.. குரல் கேட்டதும், ஞாபகம் வந்திச்சு.. அதான் சிரிச்சு பேசினேன் அது தப்பா..?

“எல்லாத்துக்கு ஒரு பதில் வச்சிருப்பீங்க..? “ என்று குப்புறபடுத்து குலுங்க, ஆரம்பித்தாள்.

சிவாவுக்கு என்ன செய்வது என்றே தெரியவில்லை. ஏன் இப்படி தானும் குழம்பி, மற்றவர்களையும் குழப்புகிறாள் “பூஜா.. ஏய்.. எழுந்திரு.. என்ன பண்றே?’

“ம்.. அழறேன். என்னை நினைச்சு அழறேன். என் வாழ்க்கைய நினைச்சு அழறேன். என்னடா இது அழறாளே..? தூக்கி வச்சி சமாதானம் பண்ணுவோம்னு ஒருத்தனுக்கு தோணுதா? மனசில கொஞ்சமாவது லவ், பாசம் இருந்தாத்தானே?”

“நான் தூக்கினா நடிக்கிறேன், பாசாங்கு செய்யறேன்னு சொல்லிடுவியோன்னு பயமா இருக்கு”

ஒரு கணம் ஆழமாய் சிவாவை உற்றுப் பார்த்தாள். “சிவா.. என்னை பார்த்து சொல்லு.. உன் மேல சத்தியமா சொல்லு.. நீ எனக்கு இதுவரை ஒரு வாட்டிக்கூட துரோகம் பண்ணதில்லை..?”

”நிச்சயமா இல்லைம்மா.. இதை எப்படி ப்ரூப் பண்ணனும்னு சொல்லு செய்யறேன். கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி அங்க இங்க கேர்ள்ப்ரெண்ட்ஸோட சுத்தினது உண்டுதான். அதையும் உன்கிட்ட சொல்லியிருக்கேன். நீ என் செல்லம்டா.. ராணி.. உனக்குப் போய் துரோகம் செய்வேனா..? உனக்கென்ன குறை..? உனக்காக நான் என்ன செய்யணும் சொல்லு செய்யறேன். பட் ப்ளீஸ் என்னை சந்தேகப்படாதே”

“அப்ப நீ எனக்கு துரோகம் செஞ்சதேயில்லையா..?”

“நிச்சயமா இதுவரைக்கும் மட்டுமில்ல இனிமேலும்” என்ற சிவாவை பார்த்து கலங்கிய கண்களுடன் ஏறிட்டு மெதுவாய் பார்த்து..

“நான் உங்களுக்கு துரோகம் பண்ணிட்டேன்ங்க..” என்றாள் பூஜா..

கேபிள் சங்கர்

டிஸ்கி: மீண்டும் ஒரு காதல் கதை தொகுப்பிலிருந்து. புத்தகத்தை வாங்க இங்கே அழுத்தவும்

யாதும் சென்னை யாவரும் தமிழர்

2012-05-31T00:30:00Z

இன்றைய ஸ்பெஷல்
மெட்ராஸ் தமிழன்
கண்ணனுக்காக
வேல் கண்ணன்
சித்தர்கள் இராச்சியம்
டங்கு டிங்கு டு
மனதோடு மட்டும்

&nbsp &nbsp மெட்ராசில் இருக்கும் கிக் சென்னையில் இல்லை.

நான் காதலித்த மண்ணை சீநாய், சேநாய், ஷெனாய் என்று என் உள்ளூர் நண்பர்கள் பலவாறாகச் சிதைப்பது பழகிவிட்டது என்றாலும், மொழிவெறியால் மரணித்த மெட்ராஸ் என் நெஞ்சில் என்றும் நிலைக்கும். மொழிவெறி மொள்ளமாரிகள் இன்னும் 'காபி' 'டீ' குடிப்பதேன்?

அதற்காகவே 'மெட்ராஸ் தமிழன்' பிடித்திருக்கிறது. தவிர, பம்பாய் பற்றி மெட்ராஸ் தமிழன் எழுதியிருக்கும் கட்டுரைகள் மிகச் சுவையானவை.

கல்லூரி முடித்த green bean வாலிபன் ஊர் விட்டு முதன்முறையாக பம்பாய் போகிறான். வேலையில் சேர்வதற்காக. 'பம்பாயில் இங்கே தங்கலாம்' என்று ரயில் பயணிகளிடம் தெரிந்துகொண்ட ஒரு இடத்தை அடைகிறான்.
&nbsp &nbsp "நான் சூட்கேஸுடன் மாடிப்படியில் ஏறி அங்கு கல்லாவில் உட்கார்ந்திருப்பவரிடம் சென்று "நான் சென்னையில் இருந்து வருகிறேன். எனக்கு இங்கு வேலை கிடைத்திருக்கிறது. தங்குவதற்கு இடம் வேண்டும்" என்றேன். அவர் என்னை ஏற இறங்க பார்த்து விட்டு "இடமெல்லாம் இல்லை" என்றாரே பார்க்கலாம். எனக்கு பயங்கர அதிர்ச்சி. அடக்கடவுளே! இடம் இல்லையாமே! இப்போது என்ன செய்வது? எங்கே தங்குவது? இவ்வளவு பெரிய ஊரில் யாரையுமே தெரியாதே! நாளைக்கு வேலையில் வேறு சேர வேண்டுமே! என்ன செய்வது?"
இப்படித் தொடங்கும் இவருடைய சலாம் பம்பாய் தொடர் கட்டுரை is a must read.

சில இடுகைகளில் நகைச்சுவை, சில அதிர்ச்சி, சில நெகிழ்ச்சி என்று இவர் எழுதியிருப்பதில் ஏறக்குறையப் பாதிக்கு மேல் சென்னை நினைவுகள். கருத்தும் நடையும் சுவாரசியத்தை அளவோடு பொட்டலம் கட்டித் தருகின்றன. சென்னையைக் காதலிக்கும் கீயில் தொடங்கி ம்ல் முடியும் பெயர் கொண்டவர், இவருடையக் கட்டுரைகளைப் படித்ததும் சென்னையை வெறுக்கத் தொடங்கிவிடுவார் என்பதே என் கலக்கம்.

என்னைக் கவர்ந்த மெட்ராஸ் தமிழன் இடுகைகளில் சில:
"1971ம் ஆண்டு டிசம்பர் மாதத்தை மறக்கவே முடியாது. இந்தியா பாகிஸ்தான் போர் மூண்டிருந்த நேரம். சென்னை நகரம் முழுவதும் இரவு ஏழு மணி முதல் அரசாங்கத்தின் 'blackout ' உத்தரவு இருந்தது. வீட்டில் உள்ள அனைத்து விளக்குகளையும் அணைத்து விடவேண்டும்." - இது அந்த நாள் ஞாபகம் நெஞ்சிலே வந்ததே என்ற பத்தியத் தலைப்பில் எழுதப்பட்டிருக்கும் நெஞ்சைக் கிள்ளும் கட்டுரையிலிருந்து.

"ஒரு முறை வீட்டுக்குள் பகலிலேயே திருடன் புகுந்து விட்டான். பீரோவிலிருந்து அவன் திருடிக்கொண்டிருந்த போது சமயோசிதமாக எனது தாயார் கதவின் தாழ்ப்பாளை வெளிப்புறத்திலிருந்து பூட்டிவிட்டார்." வீடு - இந்தக் கட்டுரையை நான் பலமுறை படித்திருக்கிறேன்.

பாகிஸ்தான் போரையொட்டிய இன்னொரு கட்டுரை ஐ.என்.எஸ். விக்ராந்த் பற்றியது. இந்த வருடத்துக் கட்டுரைகளில் தேடிப்பிடித்துப் படியுங்களேன். விக்ராந்த்தை காப்பாற்றிய இன்னொரு சென்னைத் தமிழரின் சாகசங்களைப் புரிந்து கொண்டு சிலிர்க்கலாம்.

&nbsp &nbsp "எங்கள் வேலைகளிலேயே நாங்கள் மிகவும் சோர்ந்து போகிறோம். வாரத்தில் ஒரு முறையாவது உறவு வைத்துக் கொள்ளாவிட்டால் மனைவி, அவள் மீது எங்களுக்கு பாசம் இல்லை என்று நினைத்துவிடுகிறாள். அப்படி ஒரு எண்ணம் மனைவிக்கு வந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் படுக்கையை பகிர்ந்து கொள்கிறோம்".

கணவர்கள் இப்படி எண்ணுகிறார்களா? மனதோடு மட்டும் பதிவில் தாம்பத்தியம் பற்றிய இடுகைகளை விரும்பிப் படித்து வருகிறேன். ஆண்-பெண் உறவின் பல பரிமாணங்களை அனாயாசமாகத் தொடுகிறார் பதிவர் கௌசல்யா ராஜ். அந்தரங்கம், கள்ளக்காதல், மனைவி என்று பகுத்து வழங்கியிருக்கும் அத்தனை பதிவுகளையும் படிக்க வேண்டும். படித்தால் 'கணவன்' என்ற பகுப்பை ஏன் தவறவிட்டார் என்ற கேள்வி உங்களுக்கும் எழலாம் :).

கள்ளக்காதல் என்ற பெயரே சரியில்லை என்று தோன்றுகிறது. கழிசடைத்தனத்துக்குக் 'காதல்' என்ற பெயர் சூட்டுவானேன்? உண்மையிலேயே மனங்கனிந்த காதல் என்றால், அதைக் குற்றமாக்குவானேன்? காதல் ஏற்பட்டால் ஏற்பட்டது தான். கள்ளத்தனம் எங்கே வந்தது? ஒரு இடத்தில் இல்லாத அன்பும் நேசமும் இன்னொரு இடத்தில் ஏற்படுகிறது என்ற யதார்த்த நோக்கு அவசியமென்று நினைக்கிறேன். திருட்டு கொள்ளை எனும் குற்றப்போர்வையில் அதை மூடுவானேன்? பிள்ளைகள், பெற்றோர், சமூகம், குடும்ப மானம், கலாசாரம், பண்பாடு எனும் peripheral and often meaningless காரணங்களைக் காட்டி குற்றமாக்காமல், காதல் உண்டானால் முடிவெடுக்கத் தேவையான முதிர்ந்த அறிவு பற்றி மேலும் எழுதுவார் என்று நினைக்கிறேன். everyone needs a second chance, for we live only once.

குழந்தைகள் வளர்ப்பு பற்றித் தொடர்ந்து எழுதி வருகிறார். பாலியல் ஈர்ப்பு பற்றி இவர் எழுதியிருக்கும் பல கட்டுரைகளை நடுநிலைப் பள்ளியில் பாடமாக வைக்கலாம். இன்றைய பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் இந்தக் கட்டுரைகளை (பதிவாசிரியர் அனுமதியுடன்) தளமிறக்கி வீட்டிலோ பள்ளியிலோ சேர்ந்து படித்துக் கலந்துரையாடலாம். பெண்ணின் மார்பை வெறிக்கும் ஆணின் விடலைத்தனம் குறைய வாய்ப்புண்டு. காரணமில்லாமல் ஆணைக் கண்டு அஞ்சும் பெண்ணின் மனப்பாங்கு மறையவும் வாய்ப்புண்டு.

மேற்சொன்னக் கருத்துக்களின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டிருக்கும் 'மனதோடு மட்டும்' பதிவின் ஏறத்தாழ ஐம்பது கட்டுரைகளை அவசியம் படிக்கவேண்டும். புத்தகமாக வரவேண்டிய கட்டுரைகள்.

இத்தகையக் கருத்துக்களை "இந்தியப் பண்பாடு மற்றும் கலாசாரத்துக்கு" ஏற்றவாறு இடக்கரடக்கலோ இனிப்புப் பூச்சோ ஏதோ ஒரு மறைக்குள் வைத்து எழுத வேண்டியிருக்கிறது. (ஏன்?). எழுதுவது பெண் என்றால் உடனே stereotype செய்துவிடும் ஆபத்தும் இருக்கிறது. இவை எல்லாவற்றையும் மனதில் வைத்து இத்தகைய topicகளில் எழுதுவது can be stressful. time consuming. exhausting. எனினும், தொடர்ந்து எழுதும் கௌசல்யா ராஜ் பாராட்டுக்குரியவர்.

தன் ஓய்வு நேரத்தில்(?) இன்னொரு பொன்னான செயலைச் செய்கிறார் சமூக உணர்வுள்ள கௌசல்யா ராஜ். பசுமை விடியல் என்று ஒரு இயக்கத்தைத் தொடங்கியிருக்கிறார். உங்கள் குடும்ப அல்லது சமூக விழாவில் இந்த முயற்சி பொருந்துமா பாருங்களேன்?

&nbsp &nbsp 'நந்தவனத்தாண்டி பாடல்கள்' வழியாக இந்தப் பதிவு அறிமுகமானது என்று நினைக்கிறேன். விசித்திரமான பெயரும் ஒரு காரணம். பதிவும் பெயரும் புரிந்ததும் பழக்கமாகிவிட்டது.

பதிவர் சத்தியமூர்த்தியின் கவிதைகளில் சொல்லப்படும் சிக்கல்கள் நாம் தினம் உணர்பவை. கற்பனைச் சிறகுடன் தொடுவானில் பறக்கும் உணர்வுகளைப் பற்றி இவர் அதிகம் எழுதாதது என்னைக் கவர்கிறது. தினசரிச் சிக்கல்கள் என்றாலும் சிந்திக்க வைக்கும்படி எழுதுகிறார். உதாரணமாக:
&nbsp &nbsp அவனைக் கொண்டு போய் நீ
&nbsp &nbsp அருவிக்கு பக்கத்தில் நிறுத்தினாய்.
&nbsp &nbsp பிறகு அருவிக்குள் கொண்டு நிறுத்தினாய்.
&nbsp &nbsp ...
&nbsp &nbsp அவன் அப்போதே அங்கிருந்து ஓடி விடத் துடித்தான்.
&nbsp &nbsp நீ தான் விடவில்லை.
&nbsp &nbsp இன்று துரத்தியடிக்கப்பட்டிருக்கிறான்.

கவிஞர்களுக்கேயுரிய கோபமும் தாபமும் தணலாய் வெளிப்படுகிறது சமூகச் சாம்பல் மூடிய இவரது கவிதைகளில். கர்த்தர் வருகையின் சமீபம் குறித்து இவர் எழுதியிருக்கும் கவிதையைப் படித்துப் பாருங்களேன்? இந்தக் கவிதையின் தரை தொடும் யதார்த்தம் உங்கள் பொறுமை எல்லைக்குள்ளும் புகுந்து புறப்படுகிறதா? பாலசுப்ரமணியம் கவிதை பற்றி என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

&nbsp &nbsp "அதிகாலையில் கர்லாகட்டை சுற்றுபவர்களும் இராவில் கல்லுடைப்பவர்களும்
&nbsp &nbsp பச்சைமுட்டைகளை விரும்பிக் குடிக்கிறார்கள்"
எனத்தொடங்கும் இவரின் 2011 வருடத்து 'இரவில் கல்லுடைப்பவர்கள்' என்ற கவிதையைத் தேடிப் படித்துப் பார்த்து, என்ன புரிந்து கொண்டீர்கள் என்று சொல்லுங்களேன்? ஒவ்வொரு புரிதலும், பிரமிப்பூட்டும் விதத்தில் வேறுபடும் என்பது மட்டும் நிச்சயம்.

இது போன்ற சில கவிதைகளைப் படித்தப் பிறகே இவர் பதிவின் தலைப்பு உறைக்கத் தொடங்கியது. வாழ்வியல் சிக்கல்களை விளங்காத இசையாகப் பார்க்கிறாரா சத்தியமூர்த்தி? அல்லது வாழ்வியல் இசையை விளங்காத சிக்கலாகப் பார்க்கிறாரா?

புத்தகப் பித்து போல. நிறைய நூல் விமரிசனங்களும் எழுதியிருக்கிறார். இதைப் படித்த நாளிலிருந்து புத்தகத்தை வாங்கக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன். 'சிவாஜிகணேசனின் முத்தங்கள்' என்ற தலைப்பில் இவர் வெளியிட்டிருக்கும் கவிதைப் புத்தகத்தை வாங்கிப் படிக்கத் தோன்றுகிறது - தலைப்புக்காகவேனும்.

டங்கு டிங்கு டுவிலிருந்து வெளியேறுவதற்குள் அரசியல் கவிதை கவிதை அரசியலானது பற்றிய இந்தப் பதிவையும் ஒருமுறை படித்துவிடுங்கள்.

&nbsp &nbsp "பல்லாயிரக்கணக்கான கால்கள் முளைத்த பூரான்களைப் போல யாதவர்கள் கூட்டம் கூட்டமாகக் காடுகளையும், பாலைவனங்களையும் நோக்கிச் சென்றனர். முற்றிலும் புதிய நாட்டில், புதியதோர் உலகை நாடிச் சென்றார்கள். சுதந்திரமாகவும், இன்பமாகவும் வாழவேண்டி தொலைதூரத்தில் எங்கோ இருக்கும் செளராஷ்டிரக் கடற்கரையை நோக்கி நடந்தனர். சிலர் மாட்டுவண்டிகளிலும், சிலர் குதிரை வண்டிகளிலும், சிலர் ரதங்களிலும், சிலர் பல்லக்குகளிலும், பெரும்பான்மையான சாமானிய மக்கள் நடந்தும் பயணம் செய்தனர். பலராமனும், உத்தவனும் தலைமை வகித்து நடத்திச் செல்ல, உக்ரசேனர், வசுதேவர், அக்ரூரர் மற்ற யாதவத் தலைவர்கள் அனைவரும் ரதங்களில் தங்கள் குடும்பங்களோடு பயணம் செய்ய, இளைஞர்களில் பலரும் குதிரைச் சவாரி செய்து வந்தனர். ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் சொந்தமான கால்நடைகள் ஒட்டகங்கள், மாடுகள், யானைகள், குதிரைகளும் அவைகளால் தூக்க முடிந்த அளவுக்குப் பொதியைத் தூக்கிச் சுமந்து பயணம் செய்தன. வேடுவர்களும், நாகர்களும் மற்றவர்களும் கூடவே பயணம் செய்தனர். அவர்களைப் பின் பக்கமிருந்து சாத்யகி தலைமையில் மற்ற யாதவ இளைஞர்கள் பாதுகாவல் செய்து வந்தனர்."

பழைய DeMille படங்களின் panorama கண்முன் விரியவில்லை?

பன்திறப் பதிவர் கீதா சாம்பசிவம் எழுதி வரும் பல பதிவுகளில் என்னை மிகவும் கவர்ந்தது 'கண்ணனுக்காக'. மகாபாரதப் புராணத்திலிருந்து கண்ணனை ஒட்டியப் பல குணச்சித்திரங்கள், கதைகளை வைத்துத் தொடராக எழுதி வருகிறார். கண்ணன் தன் இனத்தோடு மதுராவை விட்டு துவாரகைக்குப் பெயரும் படலத்திலிருந்து ஒரு சிறு பகுதியை மேலே படித்தீர்கள்.

ருக்மிணியின் திருமணம், யாதவர்களின் புலம்பெயர்தல் இரண்டிலும் கண்ணன் என்னும் தலைவனின் strategy, leadership, carpe diem மற்றும் citizenship பண்புகளை அற்புதமாக எடுத்துக் காட்டியிருக்கிறார். கடவுள் என்ற நினைப்பே வராமல் படிக்க முடிகிறது. ஒரு இனத்தலைவன் எப்படி நடந்து கொள்ள வேண்டும் என்று புரிகிறது. மதுராவிலிருந்து கடைசிப் பூச்சியும் கிளம்பிய பின்னரே தான் அங்கிருந்து வெளியேறுவதாகச் சொல்வதுடன், தன் இனத்தை இன்னார் இன்ன விதத்தில் தலைமை தாங்கிப் பாதுகாப்புடன் வழி நடத்தவேண்டும் என்று கண்ணன் விவரிப்பதாக இவர் எழுதியிருப்பதைப் படிக்கையில் புல்லரிக்கும்.

கீதா சாம்பசிவத்தின் magnum opus, கண்ணனுக்காக. புத்தகமாக வெளிவர வேண்டும்.

ஸ்வேதகேதுவின் சரிவு, ருக்மிணியின் திருமணம் பற்றிய இடுகைகள் விறுவிறுப்பானவை. ருக்மிணியின் திருமணப் படலம் - தனியாகத் திரைப்படம் எடுக்கும் அளவுக்கானத் திரைக்கதை என்பேன்.

ரைட். ஸ்வேதகேது யாருன்னு இவங்க பதிவைப் படிச்சுத்தான் தெரிஞ்சுகிட்டேன். அது சரி, ஷாயிபா யாருன்னு உங்களுக்குத் தெரியுமா? ..யாரு? ..தப்பு.. இவங்களுக்கு ஒரு பா. தாடியும் கிடையாது. ..யாரு? நோ நோ.. அது பா..மா, இது வெறும் பா. ஓகே, ஷாயிபா யாருன்னு தெரியணும்னா இதைப் படியுங்க :)

now, ருக்மணியா ருக்மிணியா?

&nbsp &nbsp மேல்தட்டு இலக்கியம், பெரும்பாலும் கவிதைகள், எழுதும் வேல்கண்ணனின் பதிவுக்குள் எப்படி நுழைந்தேன் என்று தெரியவில்லை. வெளியேற முடியவில்லை என்பது மட்டும் தெரியும்.

இலக்கிய வாசனையை விரும்பி நுகர்வோருக்கு இவர் இடுகைகள், வாடா இலக்கியப்பூ.

சமீபத்தில் வேல்கண்ணனின் இந்தக் கவிதை வரிகளை அடிக்கடி அசை போட்டிருக்கிறேன்:
&nbsp &nbsp "பிறிதொரு ரகசிய அழைப்பு வரும் வரை
&nbsp &nbsp உன் ஞாபக பிசுபிசுப்பில் கடந்து போகும்
&nbsp &nbsp எனக்கான இரவுகள்."
இன்னொரு முறை படியுங்கள். கடந்து போவது புரியும். கவிதையை இங்கே படிக்கலாம்.

இன்னொரு கவிதை என்னை மிகவும் பாதித்தது என்பேன். இதில் கவிஞர் படம் பிடித்திருக்கும் காவேரி அக்காவைப் போல் நிறைய பேரை நானறிவேன். அவர்கள் காவேரி அக்காக்கள் என்பது அந்தக் கணத்தில் புரியாமல் போனதே என்று அடிக்கடி வியக்கிறேன். காவேரி அக்கா பற்றி நீங்கள் என்ன நினைக்கிறீர்கள்?

&nbsp &nbsp "மச்சத்தின் இருத்தலில் சொல்லிவிட முடியும் பெண்ணின் குணங்களை
&nbsp &nbsp என்றவனை வாய்பிளந்து பார்த்தாள்
&nbsp &nbsp யோனி தைக்கப்பட்ட ஆப்பிரிக்க பெண்ணொருத்தி".
இந்தக் கவிதையின் தாக்கம் வருடக்கணக்காய் எனக்குள். இவரின் மச்ச பலன் படித்து நீங்களும் அவதிப்பட விரும்புகிறேன்.

சில வருடங்களுக்கு முன் போகன் எழுதிய சித்தர்கள் (அகத்தியர்?) பற்றிய ஒரு இடுகையின் பின்னூட்டதிலிருந்து அறிமுகமானவர் பதிவர் தோழி என்று நினைக்கிறேன். மாணவர் என்று தன்னை அறிமுகம் செய்து கொள்ளும் 'தோழி', சகட்டு மேனிக்குப் பதிவுகள் எழுதித் தள்ளுகிறார். யோசிக்க வைக்கிறது. சூட்சுமச் சொல்லா? நாமெல்லாருமே மாணவர்கள் தானா? இவரும் சொற்சித்தர் போலிருக்கிறது என்ற நினைப்புடன் இவரது இடுகைகளைப் படிக்கத் தொடங்கினால், மீண்டு வர வெகு நேரமாகும். சொல்லிவிடுகிறேன்.

காயகல்பம், ரசவாதம், பில்லி சூனியம், வசியம், சாவுத் தவிர்ப்பு (சித்தர்கள் சாவதில்லை என்று சித்தர்களை நம்புவோர் நம்புகிறார்கள்), மாயம், ரசமணி, குண்டலினி என்று பல exotic topicகளில் இலக்கியத் தரத்தோடு நிறைய எழுதுகிறார். என்னுடைய விபரீதச் சிறுகதைகளுக்கான ஆராய்ச்சித் தளங்களில் இவரது பதிவும் ஒன்று. படிக்கத் தொடங்கினால் பிரமிக்கத் தொடங்குவீர்கள். நிச்சயம்.

esoteric சமாசாரம் என்றாலும் இவர் இடுகைகளில் குறிப்பிடும் தமிழ்ப்பாடல்கள் பலவும் மிகவும் ரசிக்கத்தக்கவை. இவருடைய சித்தர் பாடல்கள் பற்றிய அறிவு மிக ஆழமானது என்பதைப் புரிந்து கொண்டிருக்கிறேன். பெண் சித்தர்கள், ஈழத்து சித்தர்கள்... எவரையும் விட்டுவைக்கவில்லை. கருவிலிருப்பது ஆணா பெண்ணா என்று அறியும் முறையை அகத்தியர் சொல்லியிருப்பதாகத் தெரிவிக்கிறார். படித்துப் பாருங்கள்.

சித்தர்கள் கைபடாத சிக்கலே இல்லை போலிருக்கிறது. மாதவிடாயிலிருந்து மரணத்தேதி வரை அத்தனையும் தொட்டிருக்கிறார்கள் போல. இவருடைய பதிவுகளைத் தேடித் தேடிப் படித்துக் கொண்டிருக்கலாம்.

ஜீவ சமாதி என்ற மிக நுட்பமான விஷயம் பற்றி இவர் எழுதியிருப்பதை இந்த இடுகையைப் படித்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம். இதை ஒரு தொடராக எழுதியிருக்கிறார். விறுவிறுப்பும் சில்லிப்பும் உண்டாகும்படி அருமையாக எழுதியிருக்கிறார்.

ஜீவ சமாதி என்ற concept எனக்குப் புரிகிறது. இதைப் பற்றி நசிகேத வெண்பாவில் எழுதியிருக்கிறேன். சற்றே futuristic போல் தோன்றும் இந்த ஜீவசமாதி தந்திரம், அடிப்படையில் மிகத் தொன்மையானது என்று நம்புகிறேன். தன் உயிரைத் தானே அடக்கும் திறன். தன் உயிரை.. தன் ஆன்மாவை அறிந்தால், தானே அடக்க முடியும். சித்தர்கள் தங்கள் ஆன்மாவை அறிந்தவர்களாவர் என்று பரவலாக நம்பப்படுகிறது. அல்லது தங்கள் ஆன்மாவை அறிந்தவர்கள் சித்தர்களாவர் என்றுப் பரவலாக நம்பப்படுகிறது.

தோழி எழுதியிருக்கும் நூற்றியெட்டு சித்தர்களின் ஜீவ சமாதிகளின் தொகுப்பை படியுங்கள். ஜீவ சமாதி இருக்கும் ஊரருகே வசித்தால் ஒருமுறை ஜீவ சமாதியில் நுழைந்து பார்த்துவிடுங்கள். இரவு பனிரெண்டு மணிக்கு மேல் தனியாகப் போவது உத்தமம்.

இன்றைய shout outன் நாயகர்: 'ஆரண்ய நிவாஸ்' ஆர். ராமமூர்த்தி. உங்க அப்பன் வீட்டு ரோடா? போல் நறுக் நறுக் என்று நாலு வருடங்களாக நிறைய எழுதிவருகிறார்.

(title unknown)

2012-05-30T21:25:29Z

Maitreyan in Solvanam: Bernd Heinrich, Scientific American, McSweeneys: Retribution by Val McDermid: 'Zona by: Geoff Dyer

2012-05-30T19:46:00Z

சொல்வனம் » இலட்சியக் கொலைகளும், அலட்சியக் கொலைகளும்:

இன்று மாலை தபாலில் வந்த ஸைன்டிஃபிக் அமெரிக்கன் பத்திரிகையில்- பத்திரிகையின் பெயரைத் தீவிரமாக வாசித்தால், ’ஆக்ஸிமொரான்’ என்று தோன்றும். கொஞ்சம் பரிவோடு வாசித்தால் அந்நாட்டில் அப்படி இருக்கிற ஒரு பங்கு மனிதர்களைச் சொல்கிறது என்று எடுத்துக் கொள்வோமே என்று தாராள குணம் மேலெழும்பும்-
மைத்ரேயன்

[காட்ச் 22, டின் ட்ரம், த க்ளாஸ் பீட் கேம், செம்பருத்தி]

வால் மக்டெர்மிட் நாவல் ஒன்றை (Retribution)

விக்கிரமாதித்தன் பட்டி கதைகளில் வருவது போல - பட்டிக்குதானே மிருகங்களின் பாஷைகள் புரியும்?-

இத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகள் கழித்து, அறிவியல் ஆய்வுகள், பழைய சாகசக் கதைகளின் நாயகர்களும், உப நாயகர்களும் அறிந்த கலைகளை மீட்டெடுக்கிறார்கள். அந்தப் பண்டை நாயகர்களுக்கு உண்மையிலேயே இந்த கலைகள், நுண்ணுணர்வுகள் இருந்தனவா, இல்லை அவை கனவை, மானுடருக்கு இருக்க வேண்டிய லட்சிய குணங்களை ஏற்கனவே சாதிக்கப்பட்டனவாகக் காட்டினவா?

இத்தனை சிறு உயிர்களுக்கு இத்தனை அற்புத அறிவா, திறமைகளா என்று வியக்கும் என் மனச்சாய்வால் எனக்குப் பெரும் முன்னேற்றம் கிட்டியதாகச் சொல்ல முடியாது. மனிதரின் மொத்த அறிவுக்கும் ஏதும் பலனில்லை, இந்த ‘அற்புதம்’ பற்றிய உணர்வெழுச்சியால், பொது சமூகத்துக்கு இயற்கையின் பல்லுயிரினங்களின் கூட்டு வலை வாழ்வை அறிந்து செயல்படத் தேவையான ஞானமோ/ நடைமுறை அறிவோ கிட்டாது. அதே நேரம் பெர்ன்ட் போன்றார் இப்படி ஒரு துறையில் ஈடுபடக் காரணமே இந்த அற்புதம் குறித்த தரிசனம் தந்த எழுச்சி சிறு பிராயத்தில் அவரைப் பாதித்திருக்க வேண்டும் என்று தோன்றுகிறது. வாழ்வினழகைத் தரிசிக்காத அறிவுக்குத் தேடி அறியும் நாட்டம் வருமா? சிறு பிராயத்தில் அழகால் ஈர்க்கப்படுவதும், அற்புதமாகக் காண்பதும், படிப்படியாக புளகித்தலை விடுத்து, பின்னலுறவுகளின் அமைப்பு நேர்த்தியைக் கண்டு துலக்கம் பெறுவதும் படிப்படி முன்னேறுதல். உண்மையான பிரமிப்பு என்பது பின்னால், ஏராளமான தகவல்களைத் தொகுத்துத் தன்னுள்ளான ’அறிவாக’ அவற்றைக் கண்டடையும்போது கிட்டும், அதன் எழிலே தனி, அதை எப்படியோ தன் சலசலப்புடன் ஓடும் எளிய தெளிவோடை நடையில் பெர்ன்ட் நமக்குக் காட்டி விடுகிறார்.

மிகச் சுவையான எதையும் ஒரேயடியாகச் சாப்பிடுவதோ, படிப்பதோ, கேட்பதோ எனக்குப் பழக்கமில்லை. நிறுத்தி வைத்து, அதைப் பற்றி யோசித்து விட்டு, அப்புறம் தொடர்வேன். அல்லது ஒருநாள் கழித்து கூடத் தொடர்வேன். சில சமயம் 10 நாட்கள் கூட இடைவெளி வேண்டி இருக்கும். ஜெஃப் டையரின் ’ஜோனா’ புத்தகம் அப்படித்தான் இருக்கிறது.

காலை 5.30 மணிக்கு இருக்கும் வெளிச்சம், ஆனால் இலேசான அருமையான குளிர். அப்படி ஒரு துல்லியமான நீல வெள்ளை ஒளி. காற்று கண்ணாடி போல இருந்தது. தெரு நீண்ட தெரு. சுமார் ஒரு மைல் போல இருக்கும் தெரு. என் வீடு, இலேசாகச் சரிந்து நீளும் தெருவில் ஒரு கோடி, இன்னொரு கோடியில் ஒரு மையத் தெரு. என் வீடு இருப்பது மேட்டுப் பகுதி. வீட்டு முன் நடைபாதையில் இருந்து முக்கால் மைல் கீழ் நோக்கிப் பார்க்கலாம். தெருவில் ஒரு மனிதர் கூட இல்லை. இத்தனை அருமையான ஒளி, சன்னமான குளிர், புத்துணர்வை உடனே தரும் காற்று, பளீரென்ற பச்சையில் மரங்கள், எங்கும் குதூகலிக்கும், உற்சாகப் பரபரப்பில் புள்ளினங்கள். நூற்றுக் கணக்கான மனிதர்கள் இதேதையும் காணாமல், கேட்காமல் தம் இருண்ட வீடுகளுக்குள் அடைந்திருக்கிறார்கள். ஆங்காங்கே மிகச் சில வீடுகளில் ஓரிரு அறைகளில் ஒளி தெரிகிறது.

நம் ஊரில் ஒரு கிராமத்திலாவது மனிதர்கள் இப்படி ஒரு உற்சாகக் காலையில் படுத்து உறங்குவார்களா? நகர மனிதர்களின் செயல் முறைகள் அடிப்படையிலேயே ஏதோ கோளாறுள்ளவை. நானும் இன்று காலை வரை கோளாறான மனிதன் தான். நாளை? கோளாறு தொடரும் என்பதுதான் விசனம் தரும் விஷயம்.

காதலில் சொதப்புவது எப்படி..

2012-05-30T14:39:00Z

"மதுமிதா..." இந்தப் பெயரை சொல்லும்போதே அவனுக்கு ஜிலீரென்றிருந்தது. மீண்டும் ஒருமுறை அந்தப்பெயரைச் சொல்லிப் பார்த்தான்.
இதோடு, 48 முறை சொல்லியிருக்கிறான் இந்தப்பெயரை, இன்று மட்டும். இன்னும் சொல்லுவான்...100 தடவை சொன்னாலும் அலுக்கவில்லை.
தன்னுடய பெயர் "ரமேஷை" கூட அவன் இவ்வளவு முறை சொல்லியதில்லை..

ஒரு மாதத்திற்கு முன்புவரை, எந்தப் பெண்ணோ, அல்லது பெயரோ, அவனை ஈர்த்ததில்லை. ஆனால், எல்லாம் அவளை பார்க்கும்வரைதான்.
அவளை, ரயில்வே ஸ்டேஷனில்தானின் முதலில் பார்த்தான்...இல்லை விழுங்கினான்...அவள் அந்த பக்கம் வரும்போது, மனது
படபடத்தது.."கடவுளே..இவள் என் கம்பார்ட்மெண்டுக்கு மட்டும் வந்துவிட்டால்..ஊருக்கு வந்து நேர்த்தி செலுத்துகிறேன்.."

ஆனால், பழம் நழுவி, பீரில் விழுந்தார் போல் அவனை நோக்கியே வந்தாள்...

"எக்.ஸ்.க்யூஸ்..மீ"

அவனுக்கு நா ஓட்டிக்கொண்டது..என்ன பேசுவதென்று தெரியவில்லை...சொல்லப்போகும் இரண்டு எழுத்துக்களையே முழுங்கினான்..

"எ...ஸ்..."

"இதுதானே எஸ் 6 கம்பார்ட்மெண்ட்"

இல்லையென்றாலும், அவன் ஆமாம்தான் சொல்லியிருந்தான்..

"யா..யா..."

"தேங்க்ஸ்..." சிரித்தாள்..ஆஹா..இன்று தேவதை என் அருகிலா..அதுவும், இவ்வளவு அருகிலா..இன்று கண்டிப்பாக தூங்கக்கூடாது..
என்று முடிவெடுத்தான்...எப்படி ஆரம்பிக்கலாம்..

"எக்.ஸ்.கியூஸ்..மி..ஐ. ஆம் ரமேஷ்...மே ஐ நோ யுவர் குட் நேம் ப்ளீஸ்.."
ம்..ஹீம்..

"ஹே..ஹவ் ஆர்..யூ....."

ம்..இன்னும் இன்னோவேட்டிவாக இருக்கவேண்டுமே...

"ப்ச்..எப்படிங்க..இவ்வளவு அழகா இருக்கீங்க..."

வாவ்..இதையே சொல்லிவிட்லாம்..தீர்மானத்துடன் அவளை நோக்கினான்..இதயம் பட்டென்று வெடித்தது..அவளை காணவில்லை..
ஓ..மை..காட்..எங்கே அவள்..மெல்லியதாக குரட்டைச் சத்தம் கேட்கவே, குழப்பத்துடன் மேல் பெர்த்தைப் பார்க்க...அவள் தான்
இழுத்திப் போர்த்திக்கொண்டு தூங்கிக்கொண்டு இருக்கிறாள்..வெறுத்துப் போய்விட்டது..சரவணபவணில், அம்மாவாசை
இலை சாப்பாடு போட்டு, படாரென்று "சாரி..சார்..நோ..மீல்ஸ்..ஒன்லி பிட்சா" என்று சொன்னால் எப்படி இருக்கும்.
அனைத்து கனவுகளும் ஒரு நிமிஷத்தில் நொறுங்கிப் போயின.. அவள் தூங்குவதையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள்..ஏதாவது
கொசு கடித்தாலாவது, அவள் முழிப்பாளா என்று ஏங்கினான்..அன்று பார்த்து பாழாய்ப்போன ஒரு கொசு கூட காணவில்லை..
ஏதாவது மேட் வாங்கி வைக்காலாமோ என்று யோசித்தான்..இப்போதெல்லாம், மேட்டுகளை தேடித்தானே கொசுக்கள் வருகின்றன..

வெறுத்துப்போய் தூங்கியவன், காலையில் விழித்துப் பார்த்தபோது, அவளை காணவில்லை..நடுவிலேயே எங்கயோ இறங்கியிருந்தாள்..
முதன்முதலாக, அவன் மேலே அவனுக்கே வெறுப்பு வந்தது.."சே..மிஸ் பண்ணிட்டயேடா..."

இரண்டு நாட்களாக, அவள் நினைவாக இருக்க..மூன்று நாட்களில், வேலைப் பளு காரணமாக மறந்து போனான்..ஆனால் "வாழ்க்கை
ஒரு வட்டம்டா.." என்று இளைய தலைவலி சொன்னது போல, அவனுக்கு அவள் காட்சி கொடுத்தாள்., அன்று..அதுவும், தினமும்
அவன் ஏறும் பஸ்ஸ்டாப்பில்.."வாட்..இவள் நம்ம ஏரியாவா..இதுநாள் வரை எப்படி பார்க்கவில்லை..."

ஆனால், இந்தமுறை அவளை மிஸ் பண்ண அவன் விரும்பவில்லை..சிறிது சிறிதாக அவளருகில் சென்றவன்..

"எக்..ஸ்..கியூஸ்,,மி.."

சட்டென்று காதில் உள்ள ஓயர் போனை துண்டித்தாள்..தேவதைக்கும் கூட பாட்டு பிடிக்கும்போல..

"எஸ்.."

"ஏங்க...என்னை ஞாபகம் இருக்கா..அன்னைக்கு டிரெயினுல பார்த்தோமே..நீங்க கூட.."

அவள் சற்று குழப்பமானாள்..

ஐயய்யோ..தெரியாது என்று சொல்லிவிடுவாளோ..

"ஓ..எஸ்..நௌ ஐ ரிமெம்பர் யூ..ஹவ் ர் யூ.." என்று கையை நீட்டினாள்..
வாவ்,,அதுக்குள் கையா..கையை கர்ச்சிப் வைத்து துடைத்துக்கொண்டான்..
கையை நீட்ட, முதன் முதலாக ஒரு பெண்ணின் கை..முதல் ஸ்பரிசம்..ஆயிரம் முதன் மழை அவனை நனைத்ததுபோல்
இருந்தது..அன்று அவன் கையை கழுவவேயில்லை..சாப்பிடும் போது கூட ஸ்பூன்தான்..கையை அடிக்கடி மோந்து பார்த்துக்
கொண்டான்

அன்றிலிருந்து..அவனுக்கு அப்ரைசலே, அவளிடம், பேசுவதுதான்..மெதுமெதுவாக அவளிடம் பேச ஆரம்பிக்க..அவளும், அவனிடம் சகஜமாக நெருங்கினாள்..அதுவும் ஒரு வாரத்துக்குள்..வாவ்..
ஒரு வாரத்தில் ஒரு பெண்ணை ஈர்த்துவிட்டேனா..அதுவும்..தேவதையை..நம்பாமல் இருக்கமுடியவில்லை..வானமும் வசப்படுமோ..
அவளும் என்னை விரும்புகிறாளோ..காதல் முரளி மாதிரி இருக்க விரும்பவில்லை..கண்டிப்பாக சொலலியே ஆக வேண்டும்..
சென்னையிலேயே மிகவும் காஸ்ட்லியான காபி ஷாப்பிற்கு கூட்டி செல்லவேண்டும்..அங்கே வைத்து நேரம் பார்த்து சொல்லவேண்டும்..
"ஐ.லவ்.யூ.."..சே..எடுத்தவுடனே சொல்லக்கூடாது..ஏதாவது கதை பேசிக்கொண்டே..பட்டென்று சொல்லிவிடவேண்டும்..நிறைய முறை ப்ராக்டிஸ் செய்து,ஒரு முறையை தேர்ந்தெடுத்தான்..அவளிடம் அரை மணிநேரம் கேட்டு இருந்தான், இதோ, தேவதை, அவனருகில், காபி கோப்பையுடன்..

"ஹே..மதுமிதா.."

"சொல்லுப்பா.."

"ஒன்னு சொல்லணும்னு நினைச்சேன்..சொல்லலாமா..."
பீப்..பீப்..அவள் செல்போன், மெசெஜ் ரிங்க்டோன் கேட்கவே..

"ஒன்மினிட்யா.." என்று, மெசெஜ் பண்ணியவள்..நிமிர 5 நிமிடங்கள் ஆனது..

"ம்..சாரிப்பா..ஒன் ஆவ் மை பிரண்ட்.நேம் இஸ் தினேஷ்...அவனுக்கு வேற வேலையே இல்லை..நிமிஷத்துக்கு ஒரு மெசெஜ் பண்ணுவான்...ரிப்ளை பண்ணலைனா கத்துவான்.....ப்ச்..சரி..நீ சொல்லுப்பா..."

"அது..வந்து..என்னைப் பத்தி என்னை நினைக்குற.."

"ஹே..என்ன இது புது கேள்வி..யூ..ர்..மை..டியர்..."

இப்போது, ரிங்க்டோன்...திரும்பவும் அவள் போனில் இருந்துதான்..

"கம்..ஆன்....ஒன் மினிட்யா"...போனை எடுத்தவள் முகம் மாறியது..

"ஹே..ராகுல்..வாட் இஸ்..திஸ்..கம் ஆன் யா..ஐ காண்ட் கம் நௌ..ஐ..வில் மீட் யூ டுமாரோ..பீளிஸ்...அண்டர்ஸ்டாண்ட் பண்ணிக்கையா..ஆபிசுல
எவ்வளவு வேலை தெரியுமா..ஹே..ஷல் வீ மீட் இன் வீக் எண்ட்..வாட்..கம்..ஆன்..டோண்ட் ஸ்கோல்ட் மீ..ஓகே..டியர்..சீ..யூ.."
போனை மடக்கியவள் நிமிர்ந்து பார்த்தாள்..

"சாரியா..எகெய்ன் அனதர் கால்..இவனுக்கும் வேற வேலையே இல்லை...பத்து நிமிசத்துக்கு ஒரு கால் பண்ணிருவான்..பட் ஓகெ....நீ ஏதோ
சொல்ல வந்தியே..வாட் இஸ் தேட்.."

இப்போது, அவனுக்கு சொல்லவந்தது மறந்தே விட்டது..நான் என்ன சொல்ல வந்தேன்..அவளிடமே கேட்டான்..

"நான் கடைசியா என்ன சொன்னேன்.."

"ஓ..ஐ..பர்காட்..என்ன சொல்ல வந்து.."

"அது வந்து..ஐ...ஐ...."

எச்சில் முழுங்கினான்..

திரும்பவும், அவளுக்கு ரிங்க்டோன்..

"ஹே...ரியலி சாரியா..திஸ் ஸ் மை க்ரேட் பிரண்ட்..ஹெர் நேம் இஸ் திவ்யா..ஐ..நீட் டூ அட்டெண்ட்.."

"ஹல்ல்லோ திவ்யா..எங்கடி இருக்க..நான் தான் சொன்னேன்ல..ஐ..ஆம் இன் மீட்டிங்க் வித் ஒன் ஆப் மை ப்ரண்ட்..."

இதற்கு மேல் அவனால் பொறுக்கமுடியவில்லை...அப்படியே எழுந்து நின்றவன்..

"மதுமிதா.."

போன் பேசிக்கொண்டே நிமிர்ந்தவள்,

"ஒன் மினிட்யா.." என்றாள்....

"நோ மதுமிதா.யூ டேக் யுவர் ஓன் டைம்..பட்..நான் சொல்ல வந்ததை சொல்லிர்றேன்..ஐ தாட், ஐ லவ் யூ..பட் நாட் நௌ..
உன்னை என்ன மாதிரி லவ் பண்ணினேன் தெரியுமா..உன்மேல பைத்தியாமா இருந்தேன்..ப்ச்..டெய்லி, உன் முகத்தைப்
பார்க்கலைனா, என்னால தூக்கம் வராது..ஆனால்....உங்கிட்ட அரை மணிநேரம் தானே கேட்டேன்..எனக்காக ஒரு
அரை மணி உன்னால ஒதுக்க முடியல..அதுக்குள்ள..4 மெசேஜ்ஜூ..நாப்பத்தெட்டு காலு..உன்னோட வாழ்க்கை முழுவதுமா
இருக்குணும்னு ஆசைப்பட்டேன்..ஆனால், உன்னால ஒரு அரை மணிநேரம் கூட எனக்காக ஒதுக்க முடியலைலே...
லவ்வரா கூட வேணாம்..அட்லீஸ்ட் பிரண்டா கூடவாவது, ஒரு அரை மணிநேரம்...அப்புறம் எப்படி நம்ம வாழ்நாள் பூரா..
சாரி..மதுமிதா..ஐ.ஹேட்..யூ.."

சொல்லிக்கொண்டே அவள் முகத்தைகூட பார்க்காமல் நடந்து சென்றான்...தூரமாய் சென்றவள், அவள் பார்வையில்
புள்ளியாய் மறைந்தான்..

மூன்று மெசெஜ் பீப்கள் அவள் மொபைல் போனுக்கு வர ஓபன் பண்ணி பார்த்தாள்..மெசெஜ்கள், ராகுல், தினேஷ்..திவ்யா" விடமிருந்து..
அனைத்தும் ஒரே செய்தியையே சொல்லின..

"ஹே..என்னய்யா..உன் ஆளு ரமேஷ் ஒரு வழியா ப்ரபோஸ் பண்ணிட்டானா...இல்லாட்டி , தயங்காம நீயே ப்ரபோஸ் பண்ணிடு.."

Local—now with a dash of Zagat and a sprinkle of Google+

2012-05-30T13:22:00Z

Finding the best places to go is an essential part of our lives, as are the people and resources that help us make those decisions. In fact, the opinions of friends, family or other trusted sources are often the first we seek when looking for the perfect restaurant for date night or the cafe that makes the best latte ever.

Today, we’re rolling out Google+ Local, a simple way to discover and share local information featuring Zagat scores and recommendations from people you trust in Google+. Google+ Local helps people like my husband turn a craving—“Wow, I need brunch”—into an afternoon outing: “Perfect, there’s a dim sum place with great reviews just two blocks from here. Let’s go.” It’s integrated into Search, Maps and mobile and available as a new tab in Google+—creating one simple experience across Google.

Local information integrated across Google
From the new “Local” tab on the left-hand side of Google+, you can search for specific places or browse for ones that fit your mood. If you click on a restaurant, or a museum (or whatever), you’ll be taken to a local Google+ page that includes photos, Zagat scores and summaries, reviews from people you know, and other useful information like address and opening hours.

Google+ Local is also integrated across other products you already use every day. If you’re looking for a place on Search or Maps, you get the same great local information there too. You can also take it on the go with Google Maps for mobile on your Android device, and soon on iOS devices.

A search on Google Maps

Google+ Local on an Android phone

Better decisions with Zagat
Since Zagat joined the Google family last fall, our teams have been working together to improve the way you find great local information. Zagat has offered high-quality reviews, based on user-written submissions and surveys, of tens of thousands of places for more than three decades. All of Zagat’s accurate scores and summaries are now highlighted on local Google+ pages.

Each place you see in Google+ Local will now be scored using Zagat’s 30-point scale, which tells you all about the various aspects of a place so you can make the best decisions. For example, a restaurant that has great food but not great decor might be 4 stars, but with Zagat you’d see a 26 in Food and an 8 in Decor, and know that it might not be the best place for date night.

Recommendations and reviews from people you know and trust
Your friends know what you like, and they probably like the same things you do. That’s why the opinions of people in your circles are front and center. If you search for [tacos] on Google+ Local, your results might include a friend’s rave review of the Baja-style taco stand in your neighborhood. And if you’re searching on Google or Google Maps for a great place to buy a gift for that same friend, your results might include a review from her about a boutique she shops at all the time.

You can also share your opinions and upload photos. These reviews and photos will help your friends when they’re checking out a place, and are also integrated into the aggregate score that other people see. The more you contribute, the more helpful Google+ Local will be for your friends, family and everyone else.

Whether it’s a block you’ve lived on for years or a city you’ve never been to before, we hope Google+ Local helps you discover new gems.

Today is just the first step, and you’ll see more updates in the coming months. If you’re a business owner, you can continue to manage your local listing information via Google Places for Business. Soon we’ll make it even easier for business owners to manage their listings on Google and to take full advantage of the social features provided by local Google+ pages. Get more information on our Google and Your Business Blog.

Posted by Avni Shah, Director of Product Management

(Cross-posted on the Zagat and Lat Long Blogs)

571. AN EULOGY TO A FRIENDSHIP

2012-05-30T11:01:00Z

AN ~~EULOGY~~ APOLOGY TO A FRIENDSHIP

பதின்ம வயதில் நானும் அவனும் நண்பர்களானோம். சமீபத்தில் அவன் சாகும் வரை அது தொடர்ந்தது. இளம் வயதிலேயே பெற்றோர்களை இழந்து விட்டான். உறவினரின் உதவியால் படித்தான். படிப்பில் புலி தான். அதிகம் கஷ்டப்படாமலேயே நல்ல மதிப்பெண்கள் வாங்குவான். பள்ளிப் படிப்பு முழுவதும் ஏழை மாணவர்களுக்கென பள்ளியில் தனியாக இருந்த விடுதியில் படித்தான். கல்லூரிக்கு வந்ததும் முதன் முறையாக ஒரு சுதந்திரப் பறவை என்ற அனுபவம் அவனுக்கு. அதுவே வாழ்வின் முதல் தப்பை செய்வதற்கு ஏதுவாயிற்று. அதிக சுதந்திரம் ... கல்லூரி போகாமல் வீட்டில் மாட்டிக் கொண்டான். பெரிய தப்பில்லைதான். ஆனால் படிப்பைத் தொடராமல் எங்கோ ஓடிவிட்டான். சில மாதங்கள் கழித்துத் திரும்பி வந்த போது நான் பேச மறுத்து விட்டேன். சந்திக்கும் இடமெல்லாம் கோவிலில் தான். அப்போதெல்லாம் தினமும் கோவிலுக்குப் போகும் வழக்கம் உண்டு. படித்த பள்ளியை ஒட்டிய கோவில் - St. Mary's Church. எனக்காகக் காத்திருப்பான். நான் கண்டு கொள்ளாமல் சென்று விடுவேன். எங்களோடு அப்போது இணைந்திருந்த இன்னொரு நண்பன் மூலம் தூது வந்தது. வாழ்க்கையைக் கெடுத்துக் கொண்டான் என்ற கோபம் எனக்கு. ஒரு வழியாக மீண்டும் இணைந்தோம்.

நான் கல்லூரி மாணவனாக இருந்த போதே அவன் வேலைக்குப் போக ஆரம்பித்து விட்டான். மதுரையில் அப்போதிருந்த Spencer's-ல் வேலைக்குச் சேர்ந்திருந்தான். முதலில் இருந்த மேனேஜருக்குச் செல்லப்பிள்ளை போன்று இருந்தான். அவர் கொடுத்த ஆதரவில் அவன் all in all alaguraja ஆகி விட்டான். எந்த சீட்டிலும் உட்கார்ந்து எந்த வேலையையும் பார்க்க அவனால் முடிந்தது. அந்த மேனேஜருக்குப் பின் வந்த மேனேஜர்கள் எல்லோரும் அவனிடம் கேட்டு கம்பெனியை நடத்தியது எனக்கு நன்கு தெரியும்.

இப்போது ஒரு தனிக்காட்டு ராஜா. தனியாகத் தங்கியிருந்தான்.சின்னக் கடன்கள் .. பெரிய தொல்லைகள் .. தப்பி வந்து காலை நன்கு ஊன்றினான். வாழ்க்கை நன்கு போனது. விளையாட்டுத் தனம் நிறைய. இன்னும் நினைவில் இருக்கிறது ... ’சவாலே சமாளி’ படம் ... வெறும் இடமாக மட்டுமே இன்னும் இருக்கும் தேவி தியேட்டரில் படம். முதல் நாள் படம் பார்க்கப் போனோம். கூட்டத்தைப் பார்த்ததும் ‘வாடா .. போய்டுவோம்’ என்றேன். கொஞ்சம் பொறு என்றான். பூட்டியிருந்த கேட் பக்கம் போய் அங்கே நின்றவரிடம் ஏதோ சொன்னான். கதவு திறந்தது; நேரே போய் டிக்கட் வாங்கிட்டு வந்து என்னை உள்ளே அழைத்துச் சென்றான். எப்டிடா என்றேன். C.T.O. என்றான். அப்டின்னா என்ன என்றேன். Commercial Tax Office(r) என்றான். என் தோள் உயரத்திற்கு தான் இருப்பான். சின்ன உடம்பு. ஏண்டா உன்னைப் பார்த்த பிறகும் கூட எப்படிடா ஏமாந்து போயிர்ராங்க? உனக்கும் எப்டிடா இந்த தைரியம்?’ என்றேன். அதெல்லாம் தானா வரணும்’பா என்றான். அப்படியே கொஞ்ச நாள் சில தடவை C.T.O.புண்ணியத்தில் டிக்கட் வாங்கினோம். எதுக்கு ரிஸ்க் என்று நான் வலியுறுத்திய பின் அதை விட்டு விட்டான்.

அடி வாங்கும் அளவிற்கு யாரோடும் சண்டை போட்டு, கடைசியில் அடிவாங்காமல் தப்பித்த நேரங்கள் பல உண்டு. ஒரு சின்னப் பயல் comment அடிக்க நாங்கள் திட்டி அனுப்பினோம். ரீகல் தியேட்டர் முன் சூடான டீ குடித்துக் கொண்டிருந்தோம். அப்போது நாங்கள் நாலு நண்பர்களாக நின்றிருந்தோம். எங்களிடம் திட்டு வாங்கிய பசங்க பத்துப் பதினைந்து பேரோடு கூட்டமாய் நின்று ‘ரெடி’யாகிக் கொண்டிருந்தார்கள். திரும்பிப் பார்த்தேன். என் நண்பர்கள் இருவரும் அப்பீட் வாங்கிட்டாங்க. நின்றது நானும் அவனும் மட்டும் தான். சரி .. இன்னைக்கு நல்ல பூசை கிடைக்கப் போகுது என்றேன். இரு பார்ப்போம் என்றான். கூட்டத்தின் தலைவர் ஆளனுப்பி கூப்பிட்டனுப்பினார். அவர் யார்னு தெரியாது; வேணும்னா அவரை வரச்சொல் என்று சொல்லியனுப்பினேன். கூட்டமாக வந்து சுற்றி நின்றார்கள். கையில் இருக்கும் டீயைக் குடிக்காமல் வைத்திரு என்று ஒரு அட்வைஸ் கொடுத்தான். எங்களின் ஒரே தற்காப்பு ஆயுதம் அது.

’கூப்பிட்டா வரமாட்டீங்களோ’ .. தல கேட்டுச்சு.
’நீங்க யாருன்னே தெரியாது. இதே மாதிரி நான் கூப்பிட்டா நீங்க வந்திருவீங்களோ’ன்னு ஒரு கேள்வி கேட்டான். தலைக்கு சுதி கொஞ்சம் குறைந்தது.
’என்ன .. நம்ம பசங்களைப் பார்த்து செருப்பால அடிப்பேன்னு சொன்னீங்களா?’ என்றார்.
’ஆமா சொன்னேன். ஆனா அடிக்காம விட்டது தப்பு’ன்னேன். தலைக்கு இன்னும் சுதி இறங்கியது.
’என்ன இப்படி பேசுறீங்க?’
’உங்களுக்கும் எனக்கும் ஒரே வயசு இருக்கும். தெருவில போற ஒரு சின்னப் பயலைப் பார்த்து நீங்க செருப்பைக் கழட்டி அடிப்பேன்னு காரணமில்லாம சொல்லுவீங்களா?’ என்றேன். தலையை நம்ம பக்கம் இழுத்துட்டேன்.

தல அதுக்கப்புறம் என்ன நடந்துதுன்னு கேட்டு. அந்தப் பசங்களை என் முன்னால் நாலு தட்டு தட்டிட்டு,’தப்பா எடுத்துக்காதீங்க’ அப்டின்னு என்னைப் பத்தி விசாரித்தார். வீட்டு ஏரியா சொன்னதும் ‘அட .. நம்ம ஏரியா .. எப்ப வேணும்னாலும் என்ன தேவையின்னாலும் சொல்லுங்க’ அப்டின்னு ஒரே ப்ரண்ட்லியா ஆய்ட்டார். அந்தக் கூட்டம் அவர்கள் பாஷையில் என்னையும் அவனையும் தொட்டுத் தொட்டு வணக்கம் சொல்லிட்டு கலைந்தாய்ங்க. நிம்மதியாயிருந்தது. தூரத்தில் நின்னு வேடிக்கை பார்த்த இரு நண்பர்களும் அதன் பின் வந்து சேர்ந்தார்கள். இப்ப தெரியுதா யார் யார் நண்பர்கள் அப்டின்னேன்.

இப்படிப் பல நிகழ்வுகள். ரீகல் தியேட்டர் முன்னால் குதிரைகள் தண்ணீர் குடிக்க ஒரு நீள தண்ணீர்த் தொட்டி இருக்கும். அதற்குப் பக்கத்தில் நின்று கொஞ்சம் சில்லறைகளை வாரி இறைத்து, அதைச் சின்னப் பசங்கள் பொறுக்குவதை வேடிக்கை பார்த்த ஒரு வெள்ளைத் தோல் அயல்நாட்டுக்காரனை நாலு நல்ல கேள்வி கேட்டோம். மன்னிப்பு கேட்டபடி போனான் அவன். ஏறத்தாழ பின்னாளில் அதே இடத்தில் நின்று வானத்தைப் பார்த்து கையை ஆட்டி ஆட்டிப் பேசி கொஞ்ச ஆட்களையும் அதே போல் நின்று வானத்தைப் பார்க்க வைத்திருக்கிறோம். குறும்புக் கலவையாக நாட்கள் சென்றன.

காலம் கடந்தது. கல்யாணம் எல்லாம் முடிந்தது. Spencer-யை விட்டு வெளியே வந்தான். ஒரு ஆயுர்வேத மருந்துக் கம்பெனியில் சேர்ந்தான். பெயர் அதிகம் தெரியாதிருந்த கம்பெனியை அடுத்த 13 ஆண்டுகளில் தென் தமிழ்நாட்டில் நிலைபெறச் செய்தான். சுய வளர்ச்சியும் நன்கிருந்தது. என் கல்லூரி வேலையில் வந்த சம்பளத்தை விட இரு மடங்கு சம்பாதித்தான். 13 ஆண்டுகள் ஆனபோது கம்பெனியில் சில மாற்றங்கள். நியாயமாக இவனுக்கு வர வேண்டிய உயர்வு இவனுக்குக் கிடைக்கவில்லை. இவன் வேலை பார்த்த கம்பெனியின் எதிர் கம்பெனி இவனை வேலைக்கழைத்தார்கள். எவ்வளவோ சொன்னேன் .. சொன்னோம். இதுவரை 13 ஆண்டுகளாக உழைத்த ஒரு கம்பெனிக்கு எதிர்த்து இப்போது என்னால் வேலை செய்ய முடியாது என்றான். மருத்துவக் கம்பெனிகளில் இது ஒன்றும் புதிதல்ல. இருந்தும் யார் சொல்லையும் கேட்கவில்லை. இது அவன் வாழ்க்கையின் பெருந்தவறாகப் போனது,.நாற்பதுகளின் கடைசியில் எடுத்த இந்த முடிவிற்குப் பின் அவன் எந்த ஒழுங்கான வேலையுமில்லாமல் இருக்கும் படி ஆகிப் போனது. கிடைத்த சில வேலைகளும் ’ஏதோ .. ஒரு வேலை’ என்றாகிப் போனது.

சொற்ப சம்பளங்கள்.அவன் பாட்டை அவன் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றானது. படித்து முடித்து வளர்ந்து வேலைக்குப் போன மூத்த மகனும் விபத்தில் காலமானான். இயந்திர வாழ்க்கையாகிப் போனது. எனது ஓய்விற்குப் பின் நாங்கள் அடிக்கடி சந்தித்துக் கொள்ள முடியாது போயிற்று.

அவனும் நானும் கடைசிக் காலத்தில் கையாகாமல் போனால் ஒருவருக்கு ஒருவர் உதவ வேண்டுமென நினைத்திருந்தோம். Euthanasia நல்ல வழியாகப்பட்டது. செத்த பிறகு எரிக்கப்பட வேண்டுமென நினைத்தோம். (இன்னோரு நண்பன் சொன்னான்: ’செத்த பிறகு உங்களை என்ன செய்தால் உங்களுக்கென்ன? ஏதும் தெரியவா போகுது. பேசாம போவீங்களா’ என்றான். அதுவும் சரிதான்!) Euthanasia செய்து கொள்ள அடுத்தவன் உதவி தேவையாக இருக்கும் என நினைத்திருந்தோம்.

எப்படியோ அவன் மனம் முற்றிலும் மாறியிருந்தது. அது உண்மைதானென்றாலும், தான் குடும்பத்திற்குப் பாரம் என்று தொடர்ந்து நினைக்க ஆரம்பித்து விட்டான். உடல் மனம் எல்லாம் சோர்ந்து போச்சு. முடிச்சிக்கிட்டான்.

நான் இன்னும் அருகில் இருந்திருக்க வேண்டும் ....

*

ஏற்காடு - மலர்கண்காட்சி

2012-05-30T08:02:00Z

கலவை 30/மே/2012 !

2012-05-30T07:12:00Z

சிங்கப்பூர் அருகே இருக்கும் மலேசிய ஜோகூர் பாருவில் கண்ணாடி கோவில் என்று ஒரு தனியார் (இராஜ காளியம்மன்) கோவில் உள்ளது, முழுக்க முழுக்க கண்ணாடி வேலைப்பாடுகளால் ஆனது. சாலைக்கு தள்ளி 100 மீ தொலைவில் அமைந்திருக்கும் கோவிலை தொலைவில் இருந்து பலமுறை பார்த்திருக்கிறேன், இரண்டு வாரத்திற்கு முன் நண்பர்கள் இருவரின் விருப்பத்தினால் உள்ளே சென்று பார்க்கும் வாய்ப்புக் கிடைத்தது. பல்வேறு வண்ணக் கண்ணாடித் துண்டுகளால் ஆன வண்ண வேலைப்பாடுகளால் இழைத்து வைத்திருக்கிறார்கள் கோவிலை. ஜோகூர் பாரு பகுதியின் அறிவிக்கப்படாத சிறிய சுற்றுலாத் தளம் போல் நிறைய பார்வையாளர்கள் வந்து செல்கின்றனர், அவர்களில் வெளி நாட்டினருக்கு 10 ரிங்கிட் நுழைவு கட்டணம் பெறப்படுகிறது. ஒரு மலேசிய இளம் சாமியார் அந்தக் கோவிலை உருவாக்கி அங்கு ஒரு ஆன்மிகக் குழுவை உருவாக்கி அந்த கோவிலில் அவர்களது ஆன்மிகம் சார்ந்த நடவடிக்கைகளை நடத்துகிறார். பக்தர்கள் அனைவரும் செவ்வாடை அணிந்திருந்தனர், ஆனால் மருவத்தூர் குரூப் கிடையாது. கோவிலுனுள் ஏசு, புத்தர், சாய்பாபக்கள் உள்ளிட்டோரின் வெள்ளை பலிங்கில் செய்த உருவச் சிலைகள் உள்புறச் சுற்றில் இருந்தன. ஜோகூர் செல்பவர்கள் ஒருமுறை சென்று பார்க்கலாம், அருகே இரயில் தண்டவாளம் கூட உண்டு.

*****

இரண்டு வாரத்திற்கு முன்பு சிங்கப்பூர் இலக்கிய வட்டம் சார்ப்பில் பட்டிமன்றம் நடந்தது, கண்ணகி மாதவி கற்பு பற்றிப் பேசாமல் கர்ணன் - கும்பகர்ணன் இவர்களில் தியாகி யார் என்று பேசிக் கொண்டு இருந்தனர். மகாபாரதம் முழுவதும் வந்து போகும் ஒரு பாத்திரத்தையும், இராமயணத்தின் இறுதியில் வரும் ஒரு பாத்திரத்தையும் ஒப்பிடுவதில் இருவருக்குமான ஒப்பிடத் தக்கப் போதிய தகவல் இல்லை என்பதால் கர்ணன் ஆதரவு மற்றும் கும்பகர்ணன் ஆதரவு இருவருமே கர்ணன் பற்றிய ஆதரவு எதிர்ப்பு விமர்சனங்களாகச் செய்து கொண்டு இருந்தனர். கடைசியாக தீர்ப்பை கர்ணனுக்கு ஆதரவாகச் சொல்லிவிட்டனர். கர்ணன் படம் மறு வெளியீடு செய்ததன் பலனோ. தலைப்புகளும் ஒப்பீடும் அபத்தமாக இருந்தாலும் பேச்சுகள் போரடிக்கவில்லை. என்னைக் கேடால் முதல்வர்களில் மோசமானவர் கருணாநிதியா, ஜெ-வா என்று பட்டிமன்றம் வைத்தால் பேச நிறைய தகவல்கள் இருக்கும்.

*****

இதுவும் இரண்டுவாரம் முந்தைய தகவல் தான், 2 வாரம் முன்பு சனிக்கிழமை அதிகாலை 4 மணிக்கு மோசமான சாலை விபத்து. 1.4 மில்லியன் சிங்கப்பூர் வெள்ளி விலை உள்ள பெர்ராரி காரை மிக வேகமாக ஓட்டிவந்த ஒருவர் போக்குவரத்து விளக்கை மதிக்காமல் ஒரு வாடகைக் காரில் பலமாக மோத, பெராரி சொந்தக்காரர் விபத்து நடந்த இடத்திலேயே இறந்து போனார், வாடகை கார் ஓட்டுனர் வயது 52 மறுநாள் மருத்துவமனையில் இறந்து போனார், வாடகைக் காரில் பயணம் செய்த தற்காலிகமாக சிங்கப்பூரில் இருந்த ஜப்பானிய இளம் பெண் வயது 20 விபத்து நடந்த அரைமணி நேரத்தில் மாண்டு போனார், அந்த மோசமான விபத்தில் அந்த அதிகாலை நேரத்தைப் பயன்படுத்தி விபத்தில் சிக்கிய பெண்ணின் முனகளைப் பொருட்படுத்தாமல், அங்கேயே அவளது பொருள்களை ஒரு ஆடவர் திருடிச் சென்றாராம். சிங்கப்பூரில் கடந்தவாரம் முழுவதும் அந்த விபத்து பற்றி தான் எங்கும் பேச்சு. 1.4 மில்லியன் என்பது இந்திய ரூபாய் மதிப்புக்கு 5.88 கோடி. ஒரு நொடில் அவ்வளவு பணமும், மூன்று உயிர்களும் பாதிப்புக்கு உள்ளனது, விபத்தை நடத்தியவர் சீனாவில் இருந்த் 2 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சிங்கப்பூருக்கு இடம் பெயர்ந்த ஒரு பணக்கார இளைஞன் (32 வயது) அவனுக்கு ஒரு 8 மாத கர்ப்பத்துடன் ஒரு மனைவியும், ஒரு 4 வயது பெண் குழந்தையும் இருக்கிறார்கள். இந்த விபத்து குடியினால் ஏற்பட்ட விபத்து என்று வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. விபத்தில் உயிரிழந்த பெராரி ஓட்டுனர் குடிந்திருந்தாராம்.

ஒரு நொடி விபத்தில் எப்படியெல்லாம் வாழ்கையே பறிபோகிறது என்பதைக் காட்டும் வீடியோ.

*****

நீயா நானா கோபிநாத் - பவர் ஸ்டார் ஶ்ரீனிவாசன் பற்றி முகநூல் மற்றும் சமூக இணையத் தளங்களில் சர்ச்சைகள் ஓடிக் கொண்டு இருக்கின்றன, அந்த நிகழ்சியை நானும் பார்த்தேன், பவர் ஸ்டார் போலி கவுரவம் தெரிந்தது தான், நிகழ்ச்சியின் தலைப்பும் பேசு பொருளும் தெரிந்து தான் அந்த நிகழ்ச்சிக்கு ஒப்புக் கொண்டு வந்திருந்தார். தான் அவமானப்படுத்தப் படுவோம் என்று கூட அவர் அறிந்திருக்கக் கூடும், கோபிநாத்தின் பேச்சுகளில் எனக்கு உடன்பாடு இல்லை. போலி கவுரவம் பற்றி பேசும் கோபிநாத் நடிகர் விஜயையும் அவருடைய அப்பாவையும் சிறப்பு விருந்தினராகக் கூட்டி வந்து அவர்களது கடந்த கால போலி கவுரவங்களையும் 'இந்தப் பாடலைப் பாடிக் கொண்டு இருப்பவர் உங்கள் விஜய்' பற்றிக் கேள்வி கேட்க முடியுமா ? 100 கோடி செலவில் கட்டப்பட்ட சட்டமன்ற வளாகத்தைப் புறக்கணித்த ஜெவின் போலி கவுரவம் பற்றி கோபிநாத்தினால் கேள்வி எழுப்ப முடியுமா ? முற்றிலும் தமிழில் நடத்தப்படும் நிகழ்ச்சிக்கு கோட் சூட் போட்டு நடத்திவரும் கோபிநாத்தின் கவுரவம் எத்தகையது ? அவரது உடைக்காகத்தான் நிகழ்ச்சி பேசப்படுகிறதா ? வேறொரு நிகழ்ச்சியில் பட்டிமன்றம் என்பது காலவதியான விவாத முறை என்றெல்லாம் கூட இவர் ஒருமுறை திருவாய் மலர்ந்திருந்தார், இவர் நடத்தும் நிகழ்ச்சி ரசிக்கப்படுகிறது என்பதற்காக பாரம்பரியமாக நடத்தி வரும் நிகழ்ச்சியை பற்றி காலவதியானவை, பழமையானவை என்று இவர் எந்த அடிப்படையில் பேசுகிறார் என்றே தெரியவில்லை, இன்றைக்கும் சாலமன் பாப்பையாவின் பட்டிமன்றத்திற்கென்றே பெரும் ரசிகர் கூட்டமே இருக்கின்றது. வளரும் நிலையில் கோபிநாத்தின் தான் தோன்றித்தனமான கருத்துகள் அவரின் வளர்ச்சிக்கு பின்னடைவே. கோபிநாத்தின் அத்தனை அவமானகரமான கேள்விகளுக்கும் கோபப்படாத பவர் ஸ்டார் இன்னும் 30 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே சினிமாவில் நுழைந்திருக்க வேண்டும் என்று நினைக்கத் தோன்றியது.

*****

இப்பெல்லாம் எங்க பையன் செங்கதிர் அடம் பிடிப்பதை நிறுத்த ஐபோன் கை கொடுக்கிறது ஆனாலும் அவன் மிகுதியாக அடம்பிடிப்பதற்கும் அதுவே காரணமாகவும் அமைந்துவிடுகிறது, ஒரு 20 நிமிடம் கையில் கொடுப்போம். தொடு திரையை நன்றாக கையாளுகிறான், பிடிக்காதவற்றை (பெரும்பாலும் ஐபோன் விளையாட்டுகளை) உடனேயே மூடிவிட்டு வேறொன்றை அழுத்தி எடுத்துக் கொள்கிறான், சிறிய குழந்தைகளும் பயன்படுத்தும் படி ஐபோன் அமைந்திருப்பது தான் அதன் வெற்றி என்றே நினைக்கிறேன், டாக்கிங் கலெக்சன் எனப்படும் பேசும் விலங்குகள், பறவைகள் ஆகிய விளையாட்டுகளை விரும்பி அதனுடன் பேசுகிறான். கண்ணுக்கு பிரச்சனை ஆகிவிடக் கூடாது என்பதற்காக கொஞ்ச நேரத்தில் அவன் கையில் இருந்து பறித்து கையை வேகமாகச் சுழற்றி 'காக்காய் தூக்கிப் போய்விட்டது' என்று மறைத்துத்தான் பிடுங்க முடியும், அவ்வாறு செய்வதை கவனித்து வந்து ஐபோனுக்கு பெயர் 'காக்கா' என்று நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறான், எப்போதெல்லாம் போன் வேண்டுமோ அப்போது 'அப்பா காக்கா' என்று கேட்கிறான். செம அக்குறும்பாக இருக்கிறது. வேலைக்கு பிறகு மற்றும் வார இறுதிகளில் குழந்தையுடன் நல்ல பொழுது போக்கு.

நான் வண்ணதாசன் அல்ல...

2012-05-30T07:03:00Z

அழகிய கற்பனை ஒன்று

மனதில் தோன்ற

தாளை எடுத்து..வடித்தால்..

நினைத்ததில் பாதியைக் கூட

எழுத்தில் கொணர இயலவில்லை

ஆமாம்! நினைத்ததை

நினைத்தபடி எழுத

நான் வண்ணதாசனா..!!!

வானவில் 90: அனுஷ்கா- கன்னட வெறியை நடிகை தன்யா

2012-05-30T05:21:00Z

ஆறாம் அறிவை இழந்த தன்யா

ஏழாம் அறிவு உள்ளிட்ட சில தமிழ் படங்களில் ஹீரோயினின் அல்லக்கையாக நடித்த பெங்களூரை சேர்ந்த தன்யா என்கிற நடிகை இப்படி ஒரு Facebook மெசேஜ் விட்டிருக்கிறார் :

dear chennai, you beg for water, we give! you beg for electricity, we give! ur people come n occupy our beautiful city and kocha paduthify it , we allow and nw u were at our mercy to go to playoffs, n we let be!! like this u begging – we givin! dai ungalukku vekkame illaiya da??

தன்யாவுக்கு சில கேள்விகள்:

சென்னை இரண்டு முறை கோப்பை வென்ற அணி. இன்னும் இரு முறை பைனல் சென்று இறுதி நிமிடம் வரை போராடி தோற்ற அணி. உங்கள் அணி எப்போதாவது கோப்பையை வென்றுள்ளதா? கெயில் மற்றும் டீ வில்லியர்ஸ் என்கிற இரு வெளிநாட்டு வீரர்கள் புண்ணியத்தில் ஆட்டமாய் ஆடி வந்த நீங்கள் இப்போது அடங்கி போய் உள்ளீர்கள். சொல்லி கொள்ளும்படி பெங்களூரு வீரர்கள் யாராவது உண்டா உங்களிடம்? அனைத்து எடிஷன்களிலும் most consistent அணி என்றால் அது சென்னை தான் என்பதை கிரிக்கெட் தெரிந்த யாராலும் மறுக்க முடியாது.

கிரிக்கெட்டை விட முக்கிய விஷயத்துக்கு வருவோம். தமிழகத்துக்கு தண்ணீர் பிச்சை போடுவதாக சொல்கிறீர்கள். காவிரி உங்கள் ஊரில் பிறப்பதால் தண்ணீர் முழுதும் உங்களுக்கு சொந்தம் என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களே அது தான் பிரச்சனை.

நீங்கள் நன்கு படித்த ஒரு பெண் (என வைத்து கொள்வோம்). நீங்கள் பிறந்து வளர்ந்தது ஒரு இடத்தில். அங்கு தான் பிறந்தீர்கள் என்பதால் வாழ்க்கை முழுதும் சம்பாதிப்பதை உங்கள் பெற்றோருக்கே கொடுப்பீர்களா? அப்படி தான் இருக்கு தண்ணீர் விஷயமும்.

காவிரி என்கிற சொத்துக்கு தமிழகம் கர்நாடகம் இரண்டுக்கும் உரிமை உண்டு என்று சுப்ரீம் கோர்ட்டே பலமுறை சொன்ன பின்னும் எங்களுக்கு உரிமையான தண்ணீரை கன்னடியர்களே வைத்து கொள்கிறீர்களே? எங்களுக்கு சொந்தமான ஒன்றை தராமல் வைத்து கொள்ளும் நீங்கள் திருடர்கள் தானே? உண்மையில் எங்களுக்கு முழு உரிமை உள்ள தண்ணீரை எங்கள் அரசியல் வாதிகளின் ஒற்றுமையின்மையால் முழுதும் பயன் படுத்த முடியாமல் இருக்கிறோம். உங்கள் தேவை பூர்த்தியான பின் நீங்கள் தரும் உபரி தண்ணீரை எந்த எதிர்ப்பும் இன்றி பெற்று கொண்டு அமைதியாய் இருக்கிறோம்.

பெண்களுக்கு மட்டுமல்ல; எந்த மனிதனுக்கும் அகம்பாவம் கூடாது. தண்ணி அடித்து விட்டு டுவீட் செய்து, இப்போது "தமிழ் நாடு பக்கம் வர மாட்டேன்; தமிழில் நடிக்க மாட்டேன்" என்று அழுது புலம்புகிறீர்கள். அடுத்த வருட கிங் பிஷர் காலண்டரில் இடம் பிடிக்க நீங்கள் போட்ட நாடகம் இனிதே முடிந்தது. இனியாவது நாவை அடக்கி பேச கற்று கொள்ளுங்கள் !

ஆனந்த் கார்னர்

Everyday may not be good, but there is something good in every day.

ரசித்த கவிதை

எனக்கு நாயுடன் பழக்கமில்லை
நாயும் என்னோடு பழகியதில்லை.
நாய்க்கு ஒரு கவிதையும் சொன்னதில்லை
நாயும் என்னிடம் எதையும் சொன்னதில்லை

நாயைக் கண்டதும் பயப்படுகிறேன்.
நாயும் என்னைக் கண்டதும் பயப்படுகிறது.

நான் அறையில் உறங்குகிறேன்.
நாய் தரையில் உறங்குகிறது.
நாய் தேர்தலில் நிற்பதில்லை.
நானும் தேர்தலில் நிற்பதில்லை.

நாய் இப்போதும் நாயாக இருக்கிறது.
மனிதன் நான் எல்லாவற்றுக்கும்
நாயாக அலைந்து கொண்டிருக்கிறேன். -கோசின்ரா

ஐ.பி.எல் இறுதி போட்டி

ஐ.பி.எல் லை இந்தியன் பிரீமியர் லீக் என்பதை விட இந்தியன் பெட்டி லீக் என்பதே சரியாக இருக்கும். முதலில் பண பெட்டி வைத்து தங்கள் அணிக்கான வீரர்களை வாங்குகிறார்கள். பின் ஆட்டம் துவங்கியதும் அதே பெட்டி மூலம் அடுத்த அணி வீரர்களை தங்கள் வெற்றிக்காக வாங்குகிறார்கள். அருமையாக பந்து வீசும் ஹிலன்பாகஸ் என்கிற சென்னை வீரர் ஒவ்வொரு முக்கிய போட்டியிலும் தன் கடைசி ஓவரில் பல புல்டாஸ்கள் போட்டதை பார்த்தால் மேட்ச் பிக்சிங் உண்டு என்பது நிச்சயம் தெரிந்தது.

சென்னை தோற்றதை விட வருத்தம் மேட்சை நேரில் பார்த்து கண்ணீர் விட்டு அழுத 35000 சென்னை மக்களை நினைத்து தான் ! நொந்து போன இவர்கள் மூட் சரியாக சில நாள் ஆகியிருக்கும் !

பொதுவாக கோப்பைகள் ரோலிங் முறையில் இருக்கும். அதாவது ஒரு முறை வென்ற அணி அந்த கோப்பையை ஒரு வருடம் வைத்திருக்கும், அடுத்த வருடம் வேறு அணி வென்றால் அதே கோப்பை அவர்களிடம் செல்லும். ஆனால் மூன்று முறை தொடர்ந்து ஒரு அணி கோப்பை வென்றால் அந்த குறிப்பிட்ட கோப்பை அவர்களிடமே தங்கி விடும். அடுத்த முறை புது கோப்பை தான் செய்வார்கள். சென்னை கோப்பையை தன்னிடமே தக்க வைப்பதை நூலிழையில் தவற விட்டது. :((

நாட்டி அஜூ கார்னர்

நாட்டி - அஜூ இருக்கும் இடத்தை வீட்டு வாசலுக்கு நேரே மாற்றி விட்டோம். இங்கும் ஸ்க்ரீன் கம்பி மீது தான் இருப்பார்கள். தேவையான போது கூண்டின் மேல் இருக்கும் சாப்பாட்டை போய் சாப்பிட்டு கொள்வார்கள்.

கூண்டின் மேல் இருவரும் இருக்கும் போது நாட்டியை எங்கள் பெண் எடுத்து கொஞ்ச, அஜூ பயத்தில் கீழே இறங்கி, தத்தி தத்தி நடந்து வீட்டு வாசலுக்கு வந்து விட்டான். வீட்டின் உள்ளே இருந்து அதனை பார்த்த எனக்கு அதிர்ச்சி ! அவரசமாய் ஓடினால் என்னிடமிருந்து தப்புவதாக நினைத்து வெளியே பறந்து விட வாய்ப்புண்டு. மிக மெதுவாய் போய் உள்ளே விரட்ட, நல்ல வேளையாக உள்ளே வந்து விட்டான். ஒரு நொடி கவனிக்காமல் இருந்தால் வீட்டை விட்டு வெளியே போயிருப்பான். எப்போதும் கதவு திறந்து இருக்கும் அதற்கு நேரே தான் இருவரும் இருப்பார்கள். ஆனால் பறக்க பார்த்ததில்லை.

வெளியே போவதில் பிரச்சனை பக்கத்து வீட்டிலியே நான்கு நாய்கள் உள்ளன. அவற்றில் ஒன்று கவ்வினாலும் உடனடி மரணம் தான் ! நல்ல வேளை அன்று அஜூ தப்பி விட்டான் என பெருமூச்சு விட்டோம்

ஷ்......அனுஷ்கா !

‘‘இந்த அனுஷ்காவிடம் என்ன இருக்கிறது என்று கோடிகளில் கொட்டிக் கொடுத்து அப்படித் தூக்கி வைத்துக் கொண்டாடுகிறார்கள்?’’

‘‘அனுஷ்காவின் இதழ், இடை போன்ற கவர்ச்சிப் பிரதேசங்கள் எதுவுமே ‘என்னைப் பார்... என் அழகைப் பார்’ என்று துருத்தா தவை... உறுத்தாதவை. அதேசமயம், மழையில் நனைந்து, பிகினியில் உருண்டு புரளும் கவர்ச்சித் தருணங்களில்... அனுஷ்காவின் முகத்தைக் கவனித்திருக்கிறீர்களா? அத்தனை சாந்தமாக அழகின் எந்தத் திமிரும் தொனிக்காத ஒரு வசீகரப் புன்னகையை அது சூடி இருக்கும். ‘கவர்ச்சிப் பிரதேசங்களுக்கும் எனக்கும் எந்தச் சம்பந்தமும் இல்லை. அவை உண்டாக்கும் சேதங்களுக்கு கம்பெனி நிர்வாகம் பொறுப்பாகாது!’ என்பதுபோல ஒரு குழந்தைத்தன எக்ஸ்பிரஷனைச் சுமந்து இருக்கும் அனுஷ்கா முகம். அது மிக அரிதான அழகு. அதனால்தான் ‘கோடி லேடி’யாக வலம்வருகிறார் அனுஷ்!’’

நன்றி: நானே கேள்வி - நானே பதில் @விகடன்.

கல்யாண சமையல் சாதம்

சமீபத்தில் சாப்பிட்ட கல்யாண சாப்பாட்டின் (காலை டிபன்) மெனு:

இட்லி / மசால் தோசை/ தேங்காய் சட்னி/ தக்காளி சட்னி/ பொதினா சட்னி/ சாம்பார்/

பூரி/ குருமா/

பொங்கல்/

குழாய் புட்டு/ கொண்டை கடலை/

அசோகா அல்வா/

திவ்யமான காபி

இதுக்கு மேல் டிபன் ஐட்டம் ஏதாவது மிச்சம் இருக்கா? சமீபத்தில் மணாலி போய் ரொட்டியாக சாப்பிட்டு வந்தவன், இங்கு இந்த உணவுகளை பார்த்ததும் பாய்ந்து விட்டேன். அனைத்திலும் ஒன்று சாப்பிடவே கஷ்டமாய் இருந்தது. பக்கத்தில் ஒருத்தர் எக்ஸ்ட்ரா பூரி எல்லாம் வாங்கி சாப்பிட்டார். நம்மை விட அதிக தூரம் டூர் போயிருப்பார் போல :)

சமீபத்திய பதிவுகள்:

ஆனந்த விகடனும் வீடுதிரும்பலும்

குளு-மணாலி பயணம் -படங்கள் டிரைலர்

சென்னை பெட்ரோல் தட்டுப்பாடு: நேரடி அனுபவம்

மெட்ராஸ் நல்ல மெட்ராஸ்

2012-05-30T05:24:32Z

கலப்படமில்லா டீசலா கேட்டேன்?
காசுக்கம்மியா பெட்ரோலா கேட்டேன்
பெட்ரோலும்,டீசலும் போதும்ன்றேன்

குழிகளில்லா ரோடா கேட்டேன்.
100 மீட்டர் பிராடா கேட்டேன்
ரோடுன்னு ஒண்ணு போதும்ன்றேன்

ஏசி ஓடும் கரன்ட்டா கேட்டேன்
யூனிட் 50பைசா ரேட்டா கேட்டேன்
ஃபேனு மட்டும் ஓடினா போதும்ன்றேன்

ஆஸ்திரேலியா ஃபாஸ்டரா கேட்டேன்
டென்மார்க் கேர்ல்ஸ்பெர்கா கேட்டேன்
கிங்ஃபிஷர பீரு கூலிங்கா போதும்ன்றேன்

மின்னல் வேக 4ஜியா கேட்டேன்
100ரூபாய்ல 3ஜியா கேட்டேன்
தடையில்லா 2ஜி போதும்ன்றேன்

உலகஅழகியா வேணும்ன்னு கேட்டேன்
உன்மத்த நிலையா தேவைன்னு கேட்டேன்
இருக்கிறவங்க நல்லா ட்ரஸ் பண்ணா போதும்ன்றேன்

கேஸ்ட்ரோவா வேணும்ன்னு கேட்டேன்
சாவோஸா தேவைன்னு கேட்டேன்
அம்மாவும், தாத்தாவும் போதும்ன்றேன்

அய்யய்யோ.. இல்லைங்க. இந்த ரெண்டு கருமமும் தேவையில்லைன்னுதான் சொல்ல வறேன்

ஆலிங்கனா-02

2012-05-30T03:56:00Z

அக்னி நட்சத்திரம் முடிந்தும் வெயில் சுட்டெரிக்கிறது. வீட்டுக்குள் அடைபட்டிருக்க முடியவில்லை. ஊரை ஒட்டியிருக்கும் ஏரியின் பக்கம் சென்று குளிர்க்காற்றை தழுவி வரலாம் என கிளம்பி விட்டேன். ஒருமுறை நாம் அங்கே சென்றிருந்தபோது கடல்போல் காட்சி தந்து நம்மை மிரட்டிய நீர் நிரம்பிய ஏரி இல்லை இது ஆலிங்கனா. ஏரியின் அடி மடியில் மட்டும் நீர் ஒட்டியிருக்கிறது நீ இல்லாத நான் போல!

அந்த கொஞ்ச நீரையும் வெயில் குடித்துவிடக்கூடாதென மரகதப்போர்வை போர்த்தியிருக்கிறது பாசி (அலைதாவரம்). நீரின் போர்வையை உதறி போர்த்தத் தோன்றியது எனக்கு. சற்றே பெரிய கல் ஒன்றை தூக்கி நீரில் வீசினேன். கல் விழுந்த இடத்தில் துள்ளி தெரித்த நீர் ஆழ் தூக்கத்திலிருந்து பதறியெழும் பச்சிளங்குழந்தையாய் தெரிந்தது. அவ்விடத்தில் பாசி சற்றே விலகி பின் மெதுவாய் போர்த்தியது நீர் பரப்பை. அதை கண்டதும் நொடியும் தாமதிக்காமல் உன்னைத்தேடி ஓடியது மனம் ஆலிங்கனா.

முன்பொருமுறை இங்கே நாம் வந்திருந்தோமெனச் சொன்னேனே, அன்று நீ சரிகை நெய்த அரக்குநிற பார்டர் வைத்த பச்சைநிற பாவாடையும், அதே நிறத்தில் ரவிக்கையும், மாம்பழ மஞ்சள் நிறத்தில் தாவணியும் உடுத்தி வந்தாய். அநேக கோயில்களில் அம்மன் சிலைகளுக்கு இந்த நிற உடைகள் தான் பிரசித்தம். அன்றெனக்கு அலங்காரமற்ற அம்மன் போல் தெரிந்தாய் நீ. இருவரும் எதிரும் புதிருமாய் கால்கள் நீட்டி அமர்ந்திருந்தோம். நீரலையைத் தழுவி வந்த காற்று எதிர்பாராத நொடியொன்றில் உன் பாவாடையை கெண்டைக்கால் தெரிய உயர்த்திவிட உயிர் போனதைப் போல் பதறிய நீ, பளபளக்கும் உன் கால்களை கள்ளத்தனமாய் திண்ணும் என் கண்களைக் கண்டதும் மெதுவாய் பாதம் வரையில் இழுத்து மூடியது நினைவில் ஊறுகிறது.

என்னை என்னென்னெ செய்ய தீர்மானித்திருக்கிறதோ உன்னை அபகரித்துக்கொண்ட இந்த இயற்கை! உன்னை ஏன் இந்த அளவிற்கு காட்சிபடுத்துகிறது என் மனமும், கண்ணும்? என் கண்களை குருடாக்கிக் கொண்டு பைத்தியாமாகி யாரும் அறியாத தொலைதூரத்திற்குப் போய்விட வேண்டும் ஆலிங்கனா. கண் போனால் என்ன? மனக்கண்ணில் நீ இருக்கிறாய் அது போதாதா எனக்கு? கண் தெரியாத நான் உன் கரத்தினைப் பற்றிக்கொண்டு உன் பின்னால் நடந்து அலையவேண்டும்.

உன்னைச்சேர முடியாது போன என் ஆற்றாமை உக்கிரமடைந்து இப்போது உன்னைத் திட்டச்சொல்லி தீச்சொற்களை உதடு நோக்கி உந்தித் தள்ளுகிறது அடிவயிறு. உதடுவிட்டு வெளியேற முடியாமல் நெஞ்சுக்கூட்டில் சுற்றிச் சுழல்கிறது கெட்டவார்த்தைகள். உனக்கு கேட்கும்படி ஒரேயொரு முறை உரக்க திட்டிவிடுகிறேன் உன் செவி கொடு ஆலிங்கனா.

“ என்னை விட்டு எங்கேடி போய் தொலைந்தாய் வேசிமகளே?”.

ஹ்ம்ம்! மனம் லேசாகி விட்டது ஆலிங்கனா. நீ நல்லவள். உன்னை திட்டியிருக்கக் கூடாது. நான் முரடன். முட்டாள். இத்தனைக் கேவலாமான திட்டினை வாங்கிக்கொண்டும் ஒன்றும் சொல்லாமல் புன்னகைத்து என்னை நோக்கி கரம் நீட்டும் பேரன்பு உன்னைத்தவிர யாரால் புகட்ட முடியும்?வேசிமகளே என்ற சொல் உன்னை வேதனை படுத்தவில்லையா ஆலிங்கனா? நீ என் போற்றுதலுக்குரியவள். கொஞ்சம் பொரு. உன்னை அர்ச்சிக்க ஏதேனும் பூக்கள் பறித்து வருகிறேன்.

ஐயோ...இந்த கடவுள் துரோகி ஆலிங்கனா. உன்னை பூசிக்க உகந்த மலர் ஒன்றுமே இவ்வுலகத்தில் படைக்காமல் விட்டிருக்கிறான் பாவி. கடவுளின் முகத்தில் காரி உமிழத்தோன்றுகிறது. நீயே சொல், என் கோபம் நியாயமானது தானே? நான் சூடவும் நீயில்லை.நீ சூடவும் ஒரு பூவில்லை. உன் பூசைக்கும் இங்கே பூக்களில்லை எனும்போது இப்பூமியை படைத்தவன் மேல் கோபம் கொள்ளாது வேறு யாரை சாடட்டும் நான்?

#

ஆலிங்கனா-01

நண்பா - குறும்படம்

2012-05-30T02:23:00Z

வாழ்க்கையில் வளர்ந்து பல வெற்றிகள், சாதனைகள் குவித்தாலும், நாம் திரும்பி சென்று வாழ நினைக்கும் பருவம் குழந்தை பருவம். பள்ளி வாழ்க்கையில் நண்பர்களுடன் விளையாட்டுக்காக சண்டைப்போட்டு , உருண்டு பிரண்டு மகிழ்ந்த பருவம்.... பல முறை நினைத்தாலும் பசுமையான மின்னும். இரண்டு சிறுவர்களுக்குள் நடக்கும் போட்டி தான் கதை களன்.

ஐந்தாம் வகுப்பு படிக்கும் சந்தோஷ் (ராஜ் மோகன்), சந்தீப் (கௌரவ்) தேர்வில் இருவரும் முதல் மதிப்பெண் பெறுகிறார்கள். அதற்கு பரிசாக ஆசிரியர் சாக்லெட் ஒன்றை சந்தோஷிடம் கொடுத்து இருவரையும் பங்கு போட்டுக் கொள்ள சொல்கிறார். ஆசிரியர் சந்தோஷிடம் சாக்லெட் கொடுத்தது சந்தீப்புக்கு பிடிக்கவில்லை. சந்தோஷ் சந்தீப்பை அழைத்து மீதி சாக்லெட் கொடுக்க வர, அவன் மறுக்கிறான். அடுத்த தேர்வில் அவனை விட அதிக மதிப்பெண் எடுத்து முழு சாக்லெட் தான் சாப்பிடுவேன் என்கிறான் சந்தீப். சந்தோஷ் சந்தீப்பின் சவாலை ஏற்றுக் கொள்கிறான். இருவரில் யார் அதிக மதிப்பெண் எடுக்கிறார்கள் என்பது தான் கதை.

சிறுவர்களின் பள்ளி உலகத்தை காட்டியிருக்கும் இந்த குறும்படம் பல விருதுகளை குவித்துள்ளது. பல வெளிநாட்டு குறும்பட போட்டிகளிலும் இந்தியா சார்பாக இக்குறும்படம் தேர்வு செய்து அனுப்பியுள்ளார்கள்.

சாண்ட்வெஜ் அண்டு நான்வெஜ் 30/05/2012

2012-05-30T01:17:00Z

ஆல்பம்.

போராட்டமாடா பண்ணறிங்க போராட்டம்...?? பெட்ரோலுக்கு நாயா பேயா அலையவச்சா தெரியும்டா என்பது
போல மத்திய மாநில அரசுகள் இரண்டு
நாட்களாக சென்னையில் நடந்து கொண்டன.

பெட்ரோல்
கிடைக்காமல் வேலைக்கு போக முடியாமல் இரண்டு நாட்கள் பொதுமக்கள் தவித்த தவிப்பு இருக்கே..
அது ஆண்டவனுக்கே அடுக்காது....தமிழக ஆட்சியாளர்களை இன்னும்
நான்கு வருடத்துக்கு கேள்வியே கேட்க முடியாது.. அந்த அளவுக்கு அற்புதமான

தாயே வேலன்டைனம்மா

2012-05-30T00:30:00Z

இன்றைய ஸ்பெஷல்
எம்.ஏ.சுசீலா
யவ்வனம்
தேவியர் இல்லம்
கைகள் அள்ளிய நீர்
அகரம் அமுதா
மனவிழி

&nbsp &nbsp "புதுத்தாலி உடுத்தியிருக்கும் சத்யா
&nbsp &nbsp சவூதியிலிருக்கும் கணவனின் நினைப்பில்
&nbsp &nbsp தலைக்கு ஊற்றும் நடுநிசிகளால்
&nbsp &nbsp நடுக்கமுறுகின்றன இரவுகள்"

படித்ததும் கொஞ்ச நேரம் அப்படியே பின்சாய்ந்து வரிகளை மனதுள் உருட்டத் தோன்றவில்லை? 'சத்யாகாலம்' என்ற இக்கவிதையைப் பதிவர் கதிர்பாரதியின் யவ்வனம் வலைப்பூவில் படிக்கலாம். கவிஞர் சொல்ல வந்திருப்பது எளிதாகப் புரிகிறது. என்றாலும் உங்களை அதிகம் பாதித்தது புதுத்தாலியா, தலைக்கு ஊற்றுவதா, நடுக்கமுறும் இரவா? பாதிப்பில் இருக்கிறது புரிதல். அல்லது புரிதலில் இருக்கிறது பாதிப்பு.

தவளைகள் நீரில் அளைந்து எழுப்பும் ஒலியைப் புணர்ச்சியின் அதிரலுக்கு ஒப்பிடும் இவரது கற்பனையை ரசிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை. படித்ததும் வாய்விட்டுச் சிரித்தேன். நகைச்சுவையை மனதில் நிறுத்தி எழுதினாரா தெரியாது. குளம் கவிதையைப் படித்துச் சொல்லுங்கள்.

கௌரவத்தம்மாள் யார் தெரியுமா? பட்டுக்கோட்டை கல்யாணசுந்தரம் பற்றிய இந்தக் கட்டுரையைப் படித்து ரசித்துத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

&nbsp &nbsp "முக்காலத்திலும் கால் பரப்பியிருக்கும்
&nbsp &nbsp முனிவனிடம் வந்தது புழுவொன்று"
ஆயிற்றா? இடுகையில் மிச்சக் க(வி)தையைப் படியுங்கள். லேசான திடுக்.

யவ்வனம் வலைப்பூ என்னைக் கவர்வதற்கு இன்னொரு மிகச்சிறிய almost subliminal காரணம் ஒன்று உண்டு. எனக்கு மிகவும் பிடித்த வடமொழிச் சொற்களுள் யௌவனம் ஒன்று. இளமை என்று தமிழில் பொருள் கொண்டாலும், வடமொழி யௌவனத்தில் there is more to it than youth. இந்தப் பெயர் என் யௌவன நினைவுகளைக் கிளறும். இதே பெயரில் என் விடலை நண்பர்களுடன் ஒரு கையெழுத்துப் பிரதி நடத்தினேன். ஆகா.. அந்த நாள் ஞாபகம்.

&nbsp &nbsp அகரம் அமுதனின் "பா"ப்பதிவுகள் பிரபலம். சமீபமாக இவர் எழுதிவரும் "படப்பா"க்களின் குறும்பு, பெரும்பாலும் கரும்பு. அவசியம் படியுங்கள்.

இவர் எழுதிய 'அமுதன் குறள்' புத்தகம் பற்றி முன்பு எழுதியிருக்கிறேன். தொடக்கப் பள்ளிகளில் தமிழ்ப்பாடமாகச் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டிய குறட்பாக்கள். தமிழ்நாடு பாடநூல் நிறுவனத்தில் யாருக்கு எழுதி எப்படித் தெரியவைப்பது?

தமிழ் மரபுக்கவிதையின் வேர்களை நாம் மறந்துவிடாமலிருக்க அமுதன் புரியும் பணி போற்றத்தக்கது. இவருடையப் 'வெண்பா எழுதலாம் வாங்க' பதிவைப் படித்து வெண்பா இலக்கணம் மற்றும் வடிவம் பற்றி நிறையக் கற்றுக் கொண்டேன். இவர் எனக்கு ஆசான்.

மரபுக்கவிதை மட்டுமே இவருக்கு வரும் என்று நினைத்தால், இதைப் படியுங்கள்:
&nbsp &nbsp "மரபறியாத வானம்
&nbsp &nbsp அம்பெறிந்த பிறகு
&nbsp &nbsp வில்லை வளைக்கிறது"

வானவில் பற்றிய எத்தனை நயமான கவிதை!

அமுதனின் ஏக்கவெடி! கவிதை, குறுக வைக்கும் சுருக்.

&nbsp &nbsp தமிழ்மணம் நுகர்ந்து கொண்டிருந்த போது ஒரு நாள், 'தேவியர் இல்லம் திருப்பூர்' என்ற வித்தியாசமான பெயர் என்னைக் கவர்ந்தது. அன்றிலிருந்து படித்துவருகிறேன். நிறைய அரசியல் சமூகக் கட்டுரைகள். இலங்கைத் தமிழர் இன்னல்களுக்குத் தமிழ்நாட்டுத் தமிழர்கள் காரணம் என்று சிலநேரம் சொல்லும் பொழுது இவரது முகவரியைப் பெற்றுச் சந்திக்கத் தோன்றியது :).

ராஜீவ் காந்திப் படுகொலைத் தொடரில் நிறைய விஷயங்களைத் தொட்டிருக்கிறார். தனிப் புத்தகமாக வெளியிட வேண்டிய படைப்பு.

இவர் எழுதியத் தொடர் நிறைய நினைவுகளைக் கிளறினாலும், அறிந்திராத விவரங்களைத் தெரியப்படுத்தியது. விறுவிறுப்பான இடுகைகள். பிரபாகரனை அசலில் உணர்த்திய சில பதிவர்களில் ஒருவர். அவரின் முனைப்புகளின் பின்புலத்தை விவரமாகப் பல பதிவுகளில் எழுதியிருக்கிறார். (ஹ்ம்ம்ம்.. வீர சூர அடைமொழி எதுவும் தராமல் பிரபாகரன் என்று எழுதியதற்காக ஒரு முறை எனக்குப் பல மிரட்டல் கொச்சைக் கடிதங்கள் வந்தன. நுனிப்புல் மேயும் #%ஃஸ்D^*! என்று தினம் ஒருவர் இமெயில் அனுப்பினார். திட்டுறதுனா என்னைத் திட்டுங்க, திருப்பூரை விடுங்க.)

வேன்கூவரிலும் ஹைடல்பர்கிலும் சிலகாலம் நட்புடன் பழகிய இலங்கைத் தமிழர் ஒருவர் (என் பெயரைக் கண்டு அவருக்கு ஆச்சரியம், அவர் பெயரைக் கண்டு எனக்கு) 'அந்நியத் தமிழனான' என்னால் தமிழீழ விடுதலை இயக்கத்தைப் புரிந்து கொள்ளவே முடியாது என்றார். ஈழத்தமிழர்களின் நிலையைக் கண்டு வழியில் பத்து நொடிகள் நின்று அனுதாபம் தெரிவிக்கும் தமிழ்ச்சட்டை அணிந்தக் கோடிக்கணக்கான பாதசாரிகளில் ஒருவன் நான் என்றார். உண்மையென்றே தோன்றியது. என்னை மட்டுமே அப்படிச் சொல்கிறார் என்று மேலும் அசைபோட்ட போது புலம்பெயர்ந்த ஈழத்தமிழர்கள் பலரையும் அதே வகையில் சேர்த்தது திடுக்கிட வைத்தது. "என்ன செய்வது? ரணங்களின் வடுக்கள் ரணத்தைப் போல் வலிப்பதில்லை" என்று அவர் சொன்னது சிந்திக்க வைத்தது. தேவியர் இல்லம் மற்றும் சிலரின் 'இலங்கைத் தமிழர் நிலை' பற்றியப் பதிவுகளைப் படிக்கும் பொழுது, எனக்கு நண்பரின் நினைவு வரும். தன்னலமற்றத் தலைவன் ஒருவன் தமிழினத்துக்கு கிடைக்கவில்லையே என்று வருந்தாமலிருக்க முடியவில்லை.

இலங்கைத் தமிழரோடு நில்லாமல் உள்ளூர் அரசியல் பற்றியும் காட்டமாக எழுதுகிறார். ஊழல், பதுக்கல் விவரங்களை அம்பலப்படுத்தி எழுதுகிறார். துணிச்சல்காரர். அனேகமாக எல்லாமே நீண்டக் கட்டுரைகள். ஆய்வும் விவர உணர்வும் புலப்படுவதால் ஒரே அமரலில் படிக்க முடிகிறது. உதாரணத்துக்கு இவர் எழுதிய அய்யாவுக்கு அடிவாங்கும் தமிழன் எழுதுவது இடுகை.

"கடந்து போன அனுபவங்களிலிருந்து பாடம் கற்றுத் தன்னை மாற்றிக் கொள்ளாதவர்கள், சபிக்கப்பட்ட வாழ்க்கையைத் தேர்ந்தெடுத்து வாழ்கிறார்கள்" என்ற இவரது பதிவறிமுக வரிகள் என்னைக் கவர்ந்தவை.

&nbsp &nbsp சத்திரியனை வலைப் பின்னூட்டங்களில் அடிக்கடி சந்தித்திருந்தாலும், சமீபத்தில் அதீதம் மின்னிதழில் இவர் எழுதிய ஆலிங்கனா கதை வழியாக இவர் தளத்தைத் தொடர்ந்து படிக்கும் வாய்ப்பை ஏற்படுத்திக் கொண்டேன். இத்தனை நாள் தவற விட்டிருக்கிறேனே என்ற ஆதங்கம் ஏற்பட்டது. கதை, கட்டுரை, (நிறைய) கவிதை என்று எழுதிக் கலக்குகிறார்.

சமீபத்தில் இவர் எழுதிய
&nbsp &nbsp "கண் தானம் சிறந்தது தான் என்றாலும்
&nbsp &nbsp என் கண்களைத் தானம் வழங்கும் அனுமதியை
&nbsp &nbsp நீங்கள் அவளிடம் தான் கேட்க வேண்டும்"
என்ற வரிகளின் குறும்பையும் காதலையும் ரசிக்க முடிகிறது, இல்லையா?

இவரின் 2010 வருடப் படைப்புகளை ஒன்று விடாமல் படியுங்கள். இந்தக் கவிதைக்கு வரும் பொழுது இவருக்கு, மனதார வாயார, ஒரு 'ஜே!' போடுங்கள்.
&nbsp &nbsp "காதல் தீ சுடும் என்றேன்.
&nbsp &nbsp சுட்டாலும்
&nbsp &nbsp 'உன்னை தீண்டும் இன்பம்
&nbsp &nbsp தோன்றுதடா' என்றாய்.
&nbsp &nbsp இதோ
&nbsp &nbsp பற்றி எரிகிறது பார் என்கிறேன்
&nbsp &nbsp 'பிடில் வாசி போடா' என்கிறாய்".
beautiful!

வித்தியாசமான கற்பனை என்று நான் கருதும் இன்னொரு கவிதை:காதல் குழந்தை.

&nbsp &nbsp கவிதைக்காக ஒன்று, கலந்து எழுத ஒன்று என இரண்டு வலைப்பூக்களைத் தொடர்ந்து எழுதிவருகிறார் சுந்தர்ஜி.

'கைகள் அள்ளிய நீர்' வலைப்பூவைத் தொடர்ந்து படித்து வருகிறேன். இவருடைய எழுத்து இத்தகையது என்று வேலிகட்ட முடியவில்லை. இலக்கிய ஆழம். மழலையின் வெகுளி. இயலாமையின் சோகம். எழுச்சியின் தீவிரம். அறிவின் வீச்சு. அமைதியின் இதம். எது எப்போது தாக்கும் என்று சொல்லமுடியாத எழுத்தரக்கர்.

நான் சொல்வதைச் சரிபார்க்க, இவரது சமீப முயற்சியான தஷிணாயனம் படித்துப் பாருங்கள். தொடர் எதைப் பற்றியது என்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை; ஒரு போதையுடன் ரசிக்க முடிகிறது என்பதை மட்டுமே காரணமாகக் கொண்டு படிக்கிறேன். இடையே ஓய்வெடுத்தத் தொடரை மீட்டது நன்று.

பலவகை இசை, புத்தகம், சங்க இலக்கியம், ஆன்மீகம் என்று அவ்வப்போது அறிமுகம் செய்கிறார். வலைப்பூவின் sidebar கவிதைகள் பல அருமை.

இவர் வலைப்பூவில் நிரந்தரமாக இருக்கும் தாடிக்காரர் யாரென்று தெரியாமல்.. சுந்தர்ஜியிடம் கேட்டுத் தெரிந்து கொண்டேன். பிறகு இவருடைய பழைய இடுகைகளைத் தேடிப் படித்துத் தாடிக்காரருக்கும் இவருக்குமுண்டான பந்தம் பற்றி அறிந்து கொண்டேன்.

"வறண்டிருந்த ஏரிக்குள் இறங்குகிறேன். முதல் நாள் மிக நல்ல மழை பெய்திருக்கிறது. ஆங்காங்கே எருமைகள் தேங்கிக்கிடக்கும் நீரில் முதுகு தெரிய மூழ்கியபடி ஏதோ ரசானுபவத்தில் மயங்கிக்கிடக்கின்றன. அவற்றைச் சுற்றி மேலும் சில எருமைகள் புற்களை மேய்ந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஒரு பாலே நடனக்காரியின் லாவகத்தோடு தயங்கும் கால்களோடு கண்ணைப் பறிக்கும் வெண் நாரைகள் அந்த எருமைகள் பின்னாலேயே நடக்கின்றன. எருமையின் குளம்பு ஈரமான மண்ணைக் கிளறியபடிச் செல்ல பின்னால் காத்திருக்கும் நாரைகள் அம்மண்ணிலிருந்து புழுக்களை லாவகமாக கொத்தித் தின்ன அப்படிப் போகிறதா கதை? என்று நாரைகளையும் கொக்குகளையும் ஆச்சரியத்துடன் கடந்தேன்."
யாத்ரா இடுகைகள் சுவையானவை. ஒரு wandererன் பார்வையில் profound philosophyஐக் கொண்டு வரும் எழுத்து. visualஆக நிறையக் கொண்டுவர முயல்வது unique.

&nbsp &nbsp கதை, கவிதை, புத்தகம், பயணம் என்று ஒன்று விடாமல் தமிழிலக்கியச் சுவையை அளவாக ஒவ்வொரு இடுகையிலும் வழங்கும் எம்.ஏ.சுசீலாவின் வலைப்பூ, ஒரு இணைய வரம்.

வரும் இந்தியப் பயணத்தில் இவரின் 'அசடன்' மொழிபெயர்ப்பு நாவலை வாங்கிப் படிக்க வேண்டும். must be monumental. ஒரிஜினல் புத்தகச் சுருக்கத்தை (அதுவே நீளம்) கல்லூரியில் படித்திருக்கிறேன். வாங்கிப் படிக்க எண்ணியிருக்கும் இவரின் இன்னொரு புத்தகம் 'தேவந்தி'. தேவந்தி யாரென்று தெரியாமல் இருந்தேன். :)

"பெற்றுப் பல ஆண்டுக் காலமாகியும் மகனைப் பிரிய நேருகையில் பதட்டமும் பரிதவிப்பும் மேலிடப் பால்சுரக்கும் தாய்" போன்ற கம்பன் கற்பனையைப் படிக்கவும் புரிந்து கொள்ளவும் இவர் பதிவு ஒரு திறந்தப் புத்தகம். சிறந்தப் புத்தகம்.

"சஞ்சலமான சூழ்நிலையில் நாம் எதிர்கொண்ட சில காட்சிகளும், அனுபவங்களும் பின்னாளில் அசை போட்டுப் பார்க்கும்போது ஞாபகங்களின் சுகமான வருடல்களாகிவிடுவதைப் பார்த்தாயா" என்று சீதை ஊர்மிளையிடம் சொல்வதாக இவர் எழுதிய ஒரு சிறுகதையில் வருகிறது. இவருடைய தமிழின் சரளம் வரிக்கு மெருகேற்றுவதைப் பலமுறை கவனித்திருக்கிறேன். complex எண்ணங்களை எளிமையாக, அதே நேரம் கனமாக, எழுதும் திறமை..ஆளுமை... எதனால் இப்படி எழுத முடிகிறது என்று வியந்திருக்கிறேன். இவர் தமிழாசிரியர் என்பதாலா அல்லது தமிழ்க்காதலர் என்பதாலா?

இவர் மொழிபெயர்த்தச் சிறுகதைகளில் சமீபத்தில் என்னை மிகவும் பாதித்தது, குந்தியும் நிஷாதப் பெண்ணும்.

அவசியமெனில் சாடும் சமூகப்பார்வையும் இவருக்கு உண்டு. பிண அரசியலுக்கு நடுவே ஒரு மே தினம் என்ற இந்த இடுகையைப் பலமுறை படித்திருக்கிறேன். இவர் குறிப்பிடாவிடில் இது போன்ற சிவப்புக் கவிதைகளைப் படிக்க எனக்கு வாய்ப்பில்லை.

&nbsp &nbsp இன்றைய shout outன் நாயகர் அரசூரான். வெடிச்சிரிப்பு நகைச்சுவையோடு நச்சென்று பதிவிட்ட நண்பர் அரசூரானுக்கு ஜே!

Tamil Bloggers - Readers List: Notable and New Thamil Blogs

2012-05-29T21:01:00Z

விரும்பி வாசிப்பவை

Deva Devan, Naanjil Nadan, Ku Alagirisamy, Jeyamohan, Jatayau with Kambar at Ootty Tamil Literary Camp: Kamba Ramayanam: Ayodhya Gaandam: Valmiki

2012-05-29T20:50:00Z

R கோபி: ஊட்டி முகாம் 2012