Gisteren had ik het genoegen om voor Amsterdamse ondernemers een workshop te organiseren tijdens het evenement “Groeien met Sociale Netwerken” van Syntens.

Tijdens deze workshop gingen we in op de fundamentele stappen van social media monitoring.

Wat is social media monitoring?

Onder social media monitoring wordt het volgende verstaan:

Het monitoren van online conversaties die betrekking hebben op het bedrijf, het merk, de producten of de diensten.

Waarom is social media monitoring belangrijk?

Social media monitoring biedt:

• Inzicht:
  • In de opinie & kennis van het publiek
  • In de invloed & relaties van het publiek
  • In informatie die openbaar is
• Kansen:
  • Om merk en product/dienst te verbeteren
  • Voor mond-tot-mond reclame
  • Om klantrelatie of klantenservice te verbeteren
• Een startpunt:
  • Om social media strategie te bepalen
  • Om meetbare doelstellingen op te stellen
  • Om klantconversaties te starten

Via social media delen mensen hun kennis en mening publiekelijk. Het kan geen kwaad om te kijken naar wat er gezegd wordt om daarvan te leren of om daar iets aan te doen.

Wat zijn belangrijke aandachtsgebieden?

De belangrijkste aandachtsgebieden kunnen worden verdeeld onder drie categorieën:

Berichten

• Complimenten en aanbevelingen: mensen dragen een merk een warm hart toe met een compliment of delen hun mening via positieve mond-tot-mond reclame. Voorbeelden zijn “Wat een topbediening in restaurant X!” of “Als je betrouwbare webhosting zoekt, moet je bij bedrijf X zijn!”
• Klachten en afraders: mensen geven een negatief advies over een merk of klagen over iets merkgerelateerd. Voorbeelden zijn “Ik zou dat niet in winkel X kopen!” of “Wat is het warm in concertzaal X!”
• Behoeften: mensen drukken een bepaalde behoefte uit waar een merk op in kan spelen, bijvoorbeeld “Ik ben op zoek naar een nieuwe mobiele telefoon. Wie kan mij adviseren?”

Mensen

• Concurrenten: hoe actief is de concurrentie op social media gebied?
• Invloedrijke mensen: wie zijn de mensen die een sterke invloed uit kunnen oefenen op het nieuws en het imago van een merk? Voorbeelden hiervan zijn journalisten, invloedrijke zakenmannen en grote klanten.
• Relaties en netwerken: iedereen heeft uiteindelijk invloed. Sommigen hebben industrie-brede invloed, anderen alleen op hun netwerk van familie, vrienden en kennissen. Uiteindelijk is het ook belangrijk dat relaties/netwerken in kaart gebracht worden om te zien hoe deze in verhouding tot elkaar staan. Daarnaast is het van belang om de relatie van zo’n persoon tot het bedrijf helder te maken. Gaat het om een klant, een leverancier, een tussenpersoon of iemand in een andere rol? Inzicht hierin brengt het publiek helderder in kaart.
• Talent: soms kan iemand nog niet in een bepaalde sector of rol/specialisatie werken maar er wel veel vanaf weten. In zulke gevallen kan zo’n persoon een geschikte kandidaat zijn voor een bedrijf.

Situaties

• Gebeurtenissen: hieronder vallen ontwikkelingen die impact kunnen hebben op een merk, zoals:
  • Evenementen: een grote beurs of een concert in de regio bijvoorbeeld kunnen voldoende buzz genereren die een bedrijf een goed idee kunnen geven van wat er speelt.
  • Vergissingen: wanneer een bedrijf scherp let op vergissingen die gemaakt kunnen worden kan daar snel op gereageerd worden voordat een vergissing uitmondt in een PR crisis.
  • Brandjacking: door actief op het eigen merk te monitoren kan een bedrijf snel in de gaten hebben wanneer iemand de merknaam misbruikt.
  • Relevant nieuws: het monitoren van de online buzz die ontstaat rondom een actueel item, zoals de recente aswolk (voor de tourisme sector) of de aankomende Giro d’Italia (voor de rijwiel- of sportsector), kan een bedrijf polsen wat de publieke opinie is.
• Virals: de door-het-publiek-gecreëerde content (danwel positief, danwel negatief) kan snel verspreiden. Actieve monitoring zorgt ervoor dat een bedrijf op de hoogte is en hier eventueel op kan reageren of inspelen.
• Geolocatie: mobiele toepassingen als Brightkite, Loopt, Foursquare en Gowalla stellen mensen in staat te delen waar ze zijn. Wat als zij nu of vaak bij u zijn? Bedrijven die dit in de gaten hebben kunnen deze klanten een extraatje bieden.
• Conversatie Overgangen: Twitter, Hyves, Facebook, discussiefora, blogs… dit zijn slechts voorbeelden van waar er conversaties kunnen plaatsvinden, maar conversaties kunnen ook van het ene platform naar het andere overspringen en daar verder gaan. Hiermee kunnen bijvoorbeeld patronen of voorheen onbekende communities ontdekt worden.

Er zijn veel mogelijkheden binnen de conversaties die nu online plaatsvinden. Ons advies is:

Ga voor uzelf na welke typen berichten, mensen en situaties relevant zouden zijn voor uw bedrijf. Hiermee zet u een belangrijke eerste stap in het begrijpen en analyseren van wat de waarde van social media zou kunnen zijn voor u.

Conclusies en volgende stappen

De markt voor het monitoren van social media is nog jong. De conversaties zijn er wel maar de middelen zijn nog volop in ontwikkeling. Ik verwacht niet dat we ooit perfecte monitoring zullen hebben maar effectieve monitoring is wel mogelijk. In het begin zal het echter veel proberen en experimenteren zijn, dat hoort er nu eenmaal bij. De ervaringen die u opdoet kunt u wel gebruiken om te bepalen hoe social media waarde kan toevoegen voor uw bedrijf. Hieromheen kunt u dan specifiekere doelstellingen formuleren, zoals:

• Een service doelstelling, waarbij het aantal positief opgeloste aantal klachten wordt gedeeld door het totaal aantal klachten;
• Een sentiment doelstelling, waarbij het aantal positieve berichten wordt gedeeld door het totaal aantal berichten;
• Een “Share of Voice” doelstelling, waarbij het aantal keren dat het merk wordt genoemd wordt gedeeld door het totaal aantal keren dat het merk plus de concurrenten wordt genoemd.

Social media monitoring is een waardevolle exercitie die u veel inzicht en houvast kan bieden voor verdere stappen binnen social media.

Vindt u dat het hoog tijd is om de conversaties te monitoren die over uw bedrijf plaatsvinden of wilt u meer weten over social media monitoring? Neem contact met ons op voor een vrijblijvend consult!

[OORSPRONKELIJK GEPOST OP KENNETHLIM.NET]

This post is inspired by a presentation by Adobe’s Anup Murarka at South by South West. He talked about the future of Adobe Flash for the mobile platform. I’ll cover some of the highlights from Anup’s presentation but will put the topic in a different perspective, namely that of the mobile network operators.

Currently, 98% of desktop computers support Flash, but not even a tenth of mobile phones has Flash support. This is expected to change dramatically over the next couple of years though.

Smartphones are getting better, not only in capabilities, but also in hardware quality. Similar to desktops, notebooks and netbooks, a growing number of smartphones will also boast multi-core processors and graphics processors that can serve up rich media.

Adobe’s new version of Flash—version 10.1—will be cross-platform. Windows, Linux, Mac OS, Symbian, BlackBerry, Android, you name it—all will be supported by Flash 10.1.

Adobe expects to get around 10% of mobile penetration for Flash this year, but expect to grow that number to over 50% by the end of 2012.

This outlook is great for web development as it becomes possible to create and distribute rich media consistently across multiple operating systems on both mobile and desktop platforms.

Hardware manufacturers and consumers are looking to warm up to a richer mobile experience, but are network providers? With cable and telephony providers, there are many content providers (like Hulu and Netflix) that piggy-back on the infrastructure and services that are delivered by the network providers (ISPs).

Once these and other content providers expand to the mobile arena, mobile network operators will be in a similar situation. The traditional business model is already being disrupted by VoIP (applications) and WiMAX. Rich media and its content/service providers pose a threat to mobile network operators in the sense that (1) they cut into the mobile network operators’ value proposition and (2) widespread consumption of rich media could overload the network.

At the same time, the rise of rich media also presents opportunities for mobile network operators to add value to their service offering. On the one hand, mobile network operators can learn a lot from what is happening to the television landscape. On the other hand, I’d also like to see them proactively seek out partnerships that eventually add value to customers.

What do you say?

Ik lees regelmatig berichten over voip via ons mobieltje. Hoelang gaat het nog duren voor het normaal is dat we overal met onze mobiele telefoon via een vast data abonnement en zonder ‘telefoon tikken’ met elkaar praten?

Overal en altijd willen we bereikbaar zijn. Vanaf halverwege de jaren ’90 zijn we massaal overgestapt op mobiel bellen, en….. nu kunnen we niet meer zonder. Zelfs de allerkleinsten onder ons ‘doen niet meer mee’ zonder kinder-mobieltje.

In vrijwel dezelfde periode is Nederland massaal aan het internetten geslagen met als resultaat dat we allemaal toegang tot snel internet hebben. Thuis en op het werk is natuurlijk niet voldoende, in de geest van ‘Het Nieuwe Werken’ mailen, Googelen en Twitteren we overal waar we kunnen. Op het strand, in de auto, vanuit de kroeg, en….. nu kunnen we niet meer zonder. Geholpen door snelle mobiele 3G data abonnementen van T-Mobile en haar concu-lega’s kan het onbeperkt voor een tientje per maand, heerlijk!

En bellen met zakenrelaties en vrienden in verre-buitenlanden doen we natuurlijk ook al jaren via het internet, voip-clients zoals Skype gebruiken we omdat het zo lekker goedkoop is. Los van de feilloos werkende zakelijke oplossingen volstaat voor veel mensen thuis een voordelig koptelefoontje en de installatie van een gratis programma.

Al deze ontwikkelingen waren gisteren natuurlijk ook al heel normaal, en toch vraag ik me af waarom we niet massaal aan het voipen slaan via ons mobieltje. De reden is vast niet dat we het niet willen. Goedkoop is in Nederland nog steeds een prachtig toverwoord. De techniek zou er klaar voor moeten zijn, wat houdt ons dan tegen? Of kan ik beter zeggen, wie houdt ons tegen?

Een aantal remmende factoren zijn natuurlijk eenvoudig te achterhalen door een beetje te snuffelen op internet. Apple heeft lange tijd de mogelijkheid geblokkeerd om via 3G te skypen. De meeste beschikbare voip-clients werken alleen via een WiFi netwerk. Het 3G netwerk zou te zwaar belast worden en het zou inkomstenderving betekenen voor de mobile phone providers. Betalen per tik zit diepgeworteld in het verdienmodel.

Maar, aan de andere kant zien we ook dat Brittish Telecom het bedrijf Ribbit heeft gekocht en dat O2 druk bezig is om Jayah in te lijven. Grote telco’s die investeren in de techniek van voip, dat kan maar een ding betekenen… toch? In 2006 voorspelde de Britse onderzoeksfirma Analysys al dat in 2012 een kwart van alle gesprekken in Europa met mobiele VoIP-diensten zal worden gevoerd.

Mijn mening? Ik verwacht dat we niet aan deze ontwikkeling ontkomen. Zodra de mobile phone operators een nieuw businessmodel hebben bedacht om hun investeringen terug te verdienen en ook nog een beetje winst kunnen maken worden we met open armen ontvangen en ik sta klaar….

Introductie

Er zijn veel discussies over Het Nieuwe Werken (HNW). Sommigen vinden het een hype of erger nog, ze betichten IT bedrijven van het vermarkten van een concept dat er niet is. Voor anderen is het weer bittere ernst en besta je als bedrijf niet meer als je niet met HNW aan de slag gaat. In deze blogpost proberen we antwoord te geven op de vraag of het wel wat is. We gaan kort in op de definitie van HNW, proberen de oorzaak van waarom er zoveel over gediscussieerd wordt te doorgronden en kijken of het wel NIEUW is. Dit is de eerste blog van een serie over HNW.

Definitie van HNW

We beginnen met de definitie van Het Nieuwe Werken (HNW), helaas er is geen eenduidige definitie. Elke partij in de markt heeft zijn eigen definitie ontwikkelt. Gelukkig komen ze in essentie allemaal op hetzelfde neer en dus kiezen we voor de definitie van Dik Bijl, hij is per slot van rekening in Nederland een van de meest zichtbare ambassadeurs van HNW.

HNW is een visie om werken effectiever, efficiënter maar ook plezieriger te maken voor zowel de organisatie als de medewerker; die visie wordt gerealiseerd door die medewerker centraal te stellen en hem – binnen bepaalde grenzen – de ruimte en vrijheid te geven in hoe hij werkt, waar hij werkt, wanneer hij werkt, waarmee hij werkt en met wie hij werkt.

Waar komt HNW eigenlijk vandaan?

De laatste tien-twinitg jaar is er veel veranderd in de wereld. De technologische ontwikkelingen hebben een enorme sprong genomen, er zijn vele nieuwe maatschappelijke uitdagingen en bedrijven zien zich steeds meer genoodzaakt om het bedrijfsrendement te verbeteren. De technologie maakt het bijvoorbeeld mogelijk om tijd- en plaatsonafhankelijk te werken. Verslechterde mobiliteit (files), een krimpend arbeidspotentieel (vergrijzing) en een verstoorde werk-prive balans zijn voorbeelden van maatschappelijke uitdagingen. Efficienter en effectiever samenwerken helpen weer bij het behalen van een hoger bedrijfsrendement. Dit alles brengt veel uitdagingen en dus ook oplossingen met zich mee. HNW is ons inziens een overkoepelende adressering van bovenstaande ontwikkelingen en uitdagingen. Prima om een term als HNW te gebruiken, deze helpt om focus en richting te geven, het beestje heeft een naam (en dat is absoluut niet denigrerend bedoelt). En het maakt natuurlijk niet uit door wie de term uiteindelijk bedacht is.

Zo nieuw is HNW overigens niet. De visie achter HNW wordt al sinds 1989 in Nederland toegepast door adviesbureau Veldhoen + Company in Maastricht. Erik Veldhoen noemde het de Nieuwe Manier van Werken: de werkstijl die ontstaat uit het integraal benaderen van de mentale omgeving (mens en organisatie), de virtuele omgeving (ICT en informatievoorziening) en de fysieke omgeving (gebouw en werkomgeving).

Waarom is er veel discussie over HNW?

Er is veel discussie over wat HNW is en waar het exact voor staat. Dat is natuurlijk goed te verklaren. HNW adresseert ontwikkelingen en uitdagingen vanuit verschillende maatschappelijke- en economische invalshoeken en heeft raakvlakken met IT, HR, Management, bedrijfscultuur en last but not least, de medewerkers zelf. Kortom met het hele bedrijf. En een logisch gevolg is dat iedereen vanuit zijn eigen ‘koker’ er een visie/mening over heeft. En dan hebben we ook nog de adviesbureaus, elk met hun eigen methodieken en visie.

De bottom uppers en top downers

Als bedrijf is het logisch dat u zich met raad en daad laat bijstaan door een specialist in HNW. Maar door wie laat u zich bijstaan? Heel zwart wit gesteld zijn er 2 stromingen van adviesbureaus / leveranciers die zich bezighouden met HNW. De ene stroming noemen we gemakshalve de bottom uppers en de andere de top downers. Laten we beginnen met de top downers. Dit zijn de partijen die vanuit de strategie denken en handelen. Eerst kader scheppen, commitment creeeren en dan pas rennen. Voor deze groep is HNW bijvoorbeeld sturen op output. De bottom uppers zijn in basis partijen die diensten en tools leveren waarmee bedrijven relatief snel en goedkoop direct een verbeterslag kunnen maken. Veelal zijn dit IT oplossingen. Denk aan PDA’s waarop je mail kan lezen, software waarmee je online documenten kan delen en overal online toegang tot bestanden. Componenten zoals cultuur en gedrag worden vaak niet structureel meegenomen door de bottom uppers.

Is HNW nieuw?

De ‘strijd’ tussen de bottom uppers en de top downers is voor u niet interessant, wel hun visie en invalshoeken. Het is dus logisch om met beide stromingen om de tafel te gaan. Voorop staat dat u zelf aan het roer moet staan en keuzes moet maken, maar dat is eigenlijk niks nieuws. Is HNW dan ook niet nieuw? Tools (it oplossingen) implementeren is niet nieuw, de bedrijfsorganisatie aanpassen ook niet, de bedrijfscultuur veranderen ook niet, maar HNW als adressering van het geheel wel. Het is een geintegreerde aanpak vanuit alle disciplines voor uitdagingen van deze tijd. En dat kan je best NIEUW noemen. Op de vraag van de titel van de blog: ‘Het Nieuwe Werken: Is het wel wat?’ is het antwoord JA. Ga als bedrijf mee met de tijd, wie wil er per slot van rekening straks nog bij u werken als ze thuis niet de bedrijfsemail kunnen lezen…nu ik het zeg….

[OORSPRONKELIJK GEPOST OP KENNETHLIM.NET]

What Is It?

Buzz is Google’s status update and messaging service that is built into Gmail. It focuses on staying in touch with the people you email with frequently. As a result, you won’t have to rebuild your social network. Instead, you rely on your existing address book.

In addition, it has no limit on message length, allows threaded discussions, and supports rich media. By commenting on the statuses of others, people also subscribe to those threads via email.

Of course, such a service isn’t something new. However, Google has been able to launch Buzz with great success overnight because of the large installed base it had with Gmail. The numbers are quite staggering as well. Google said there were nine million messages in the first 56 hours and 200 mobile check-ins per minute, and this was even before most people had access to Buzz!

With Buzz, Google has combined both data (contacts) and behavior (social sharing).

The Good

Google Buzz offers a number of benefits:

• Integrated Buzz uses your Gmail account so you don’t need to sign up for yet another service. It also has your friends in place so you won’t have to look for them.
• No Character Limit The 140 character limit in Twitter makes it difficult to put out nuanced messages. In Buzz, you can send a message that’s as short or long as it needs to be.
• Threaded Conversations In Buzz, conversations can be isolated within a thread with the original message being the opening post and all the replies listed below it. Media, like videos and images, can be embedded so you don’t have to leave your window to view them. Google Buzz focuses more on conversational communication than on one-off status updates.
• Filtering The integration within Gmail forces you to actively filter your information stream. There’s no way you’d want your Gmail/Buzz window to fill up with status messages of people that aren’t in your inner circle of friends. At the same time, you’ll be more inclined to filter your own messages, to filter out the noise that you might over other tools like Twitter because they might not be relevant to your Google Buzz friends.
• Muting Similar to being able to mute a conversation in Gmail, Buzz allows you to mute a certain conversation without unfollowing a person all together.
• Uniqueness Because your Buzz contacts are tied into your address book and the connection with your followers is tighter, you might commit to sharing updates that you wouldn’t share elsewhere.
• Public/Private Sharing In Buzz, you can choose to select to set status updates to public (visible to everyone) or to private (only visible to your followers). It’s a rather binary but simpler and better configuration than in Twitter and Facebook.
• Notification You can choose to be notified of thread updates via email, but you can also disable the feature if you don’t want these updates to show up in your inbox.
• Geo-Location With mobile integration and “snaps” (comparable to check-ins on Foursquare), Buzz also offers location-sharing, making it a more integrated service.

For marketers, Buzz underlines the fact that social media is about relevance, trust and attention. The megaphone-style distribution of messages about new products/services, new promotional offers, et cetera will continue to become less accepted and thus less successful.

When successful though, Buzz offers opportunities for marketers to find key influencers as well as compile social profiles of people based on the services they’ve connected to their Google profile.

The Bad

Of course, Google Buzz also has drawbacks:

• Isolation Naturally, the downside of integrating Buzz inside Gmail is that you’ll need to have a Gmail account. Personally, I wasn’t as fortunate to be among the first ones with a Gmail invite and as such, my Gmail doesn’t have the standard “kennethlim” username so I’m using the alternative Google ID. Either way, time will tell whether the features in Buzz are compelling enough to draw people away from their use of other social networks like Twitter and Facebook. Buzz integrates well with numerous other Google services such as Picasa and Reader, and also with some third parties like Flickr and Twitter, but to become a true communication hub, it’ll need to support more services. Microsoft Outlook 2010’s social connectors appear to cope with the integration issue better. There, you can see someone’s latest updates updates as part of the People Pane (which also contains emails, attachments, tasks and meetings).
• Distraction The addition of Buzz to Gmail can act distracting and maybe even overwhelming if email updates are enabled. Distraction can also be caused by the fact that—contrary to Outlook 2010—status updates are not displayed per person but as a list of its own.

In addition to the points above, Google Buzz is not (yet) available on Google’s Apps platform. Adding it to the Apps platform will give organizations that use the service an additional communication tool. Buzz might not kill popular consumer services like Twitter and Facebook. In fact, the popular services will continue to learn from each other and offer what works to their users. However, an enterprise Buzz could slow down services like Socialcast and Yammer.

The Ugly

The initial release of Google Buzz led to a massive outcry on privacy issues. Because your Buzz account is linked to your email, people could figure out your email address. People also have a glimpse into your relationships because it auto-followed everyone you emailed frequently. Google has responded quickly and has replaced the auto-follow feature with a “friend suggest” feature. In addition, it’s also possible to—sort of—disable Buzz now.

The privacy issue is bad enough for adults, consider what it means for children. Google doesn’t have proper COPPA barriers that actually tie into its terms of service (i.e. that children under the age of 13 can’t sign up for Google services). Children aren’t always aware to what extent their content is publicly visible. In that respect, Google Buzz isn’t a step forward in safe and responsible Internet use.

Conclusion

This is my first impression of Google Buzz so far. It’s obviously to early to say what it’ll do to many of the other social services that have spawned the last few years. However, Google does have a scale advantage because of its brand name and its large user base, and other services might feel in their attractiveness to investors, sponsors and advertisers. Buzz also has great potential for SME users if it integrates well with Apps and Docs. I’ll definitely be keeping an eye on how it all plays out.

What do you think of Google Buzz?

What Is It?

Buzz is Google’s status update and messaging service that is built into Gmail. It focuses on staying in touch with the people you email with frequently. As a result, you won’t have to rebuild your social network. Instead, you rely on your existing address book.

In addition, it has no limit on message length, allows threaded discussions, and supports rich media. By commenting on the statuses of others, people also subscribe to those threads via email.

Of course, such a service isn’t something new. However, Google has been able to launch Buzz with great success overnight because of the large installed base it had with Gmail. The numbers are quite staggering as well. Google said there were nine million messages in the first 56 hours and 200 mobile check-ins per minute, and this was even before most people had access to Buzz!

With Buzz, Google has combined both data (contacts) and behavior (social sharing).

The Good

Google Buzz offers a number of benefits:

• Integrated Buzz uses your Gmail account so you don’t need to sign up for yet another service. It also has your friends in place so you won’t have to look for them.
• No Character Limit The 140 character limit in Twitter makes it difficult to put out nuanced messages. In Buzz, you can send a message that’s as short or long as it needs to be.
• Threaded Conversations In Buzz, conversations can be isolated within a thread with the original message being the opening post and all the replies listed below it. Media, like videos and images, can be embedded so you don’t have to leave your window to view them. Google Buzz focuses more on conversational communication than on one-off status updates.
• Filtering The integration within Gmail forces you to actively filter your information stream. There’s no way you’d want your Gmail/Buzz window to fill up with status messages of people that aren’t in your inner circle of friends. At the same time, you’ll be more inclined to filter your own messages, to filter out the noise that you might over other tools like Twitter because they might not be relevant to your Google Buzz friends.
• Muting Similar to being able to mute a conversation in Gmail, Buzz allows you to mute a certain conversation without unfollowing a person all together.
• Uniqueness Because your Buzz contacts are tied into your address book and the connection with your followers is tighter, you might commit to sharing updates that you wouldn’t share elsewhere.
• Public/Private Sharing In Buzz, you can choose to select to set status updates to public (visible to everyone) or to private (only visible to your followers). It’s a rather binary but simpler and better configuration than in Twitter and Facebook.
• Notification You can choose to be notified of thread updates via email, but you can also disable the feature if you don’t want these updates to show up in your inbox.
• Geo-Location With mobile integration and “snaps” (comparable to check-ins on Foursquare), Buzz also offers location-sharing, making it a more integrated service.

For marketers, Buzz underlines the fact that social media is about relevance, trust and attention. The megaphone-style distribution of messages about new products/services, new promotional offers, et cetera will continue to become less accepted and thus less successful.

When successful though, Buzz offers opportunities for marketers to find key influencers as well as compile social profiles of people based on the services they’ve connected to their Google profile.

The Bad

Of course, Google Buzz also has drawbacks:

• Isolation Naturally, the downside of integrating Buzz inside Gmail is that you’ll need to have a Gmail account. Personally, I wasn’t as fortunate to be among the first ones with a Gmail invite and as such, my Gmail doesn’t have the standard “kennethlim” username so I’m using the alternative Google ID. Either way, time will tell whether the features in Buzz are compelling enough to draw people away from their use of other social networks like Twitter and Facebook. Buzz integrates well with numerous other Google services such as Picasa and Reader, and also with some third parties like Flickr and Twitter, but to become a true communication hub, it’ll need to support more services. Microsoft Outlook 2010’s social connectors appear to cope with the integration issue better. There, you can see someone’s latest updates updates as part of the People Pane (which also contains emails, attachments, tasks and meetings).
• Distraction The addition of Buzz to Gmail can act distracting and maybe even overwhelming if email updates are enabled. Distraction can also be caused by the fact that—contrary to Outlook 2010—status updates are not displayed per person but as a list of its own.

In addition to the points above, Google Buzz is not (yet) available on Google’s Apps platform. Adding it to the Apps platform will give organizations that use the service an additional communication tool. Buzz might not kill popular consumer services like Twitter and Facebook. In fact, the popular services will continue to learn from each other and offer what works to their users. However, an enterprise Buzz could slow down services like Socialcast and Yammer.

The Ugly

The initial release of Google Buzz led to a massive outcry on privacy issues. Because your Buzz account is linked to your email, people could figure out your email address. People also have a glimpse into your relationships because it auto-followed everyone you emailed frequently. Google has responded quickly and has replaced the auto-follow feature with a “friend suggest” feature. In addition, it’s also possible to—sort of—disable Buzz now.

The privacy issue is bad enough for adults, consider what it means for children. Google doesn’t have proper COPPA barriers that actually tie into its terms of service (i.e. that children under the age of 13 can’t sign up for Google services). Children aren’t always aware to what extent their content is publicly visible. In that respect, Google Buzz isn’t a step forward in safe and responsible Internet use.

Conclusion

This is my first impression of Google Buzz so far. It’s obviously to early to say what it’ll do to many of the other social services that have spawned the last few years. However, Google does have a scale advantage because of its brand name and its large user base, and other services might feel in their attractiveness to investors, sponsors and advertisers. Buzz also has great potential for SME users if it integrates well with Apps and Docs. I’ll definitely be keeping an eye on how it all plays out.

What do you think of Google Buzz?

What Is It?

Buzz is Google’s status update and messaging service that is built into Gmail. It focuses on staying in touch with the people you email with frequently. As a result, you won’t have to rebuild your social network. Instead, you rely on your existing address book.

In addition, it has no limit on message length, allows threaded discussions, and supports rich media. By commenting on the statuses of others, people also subscribe to those threads via email.

Of course, such a service isn’t something new. However, Google has been able to launch Buzz with great success overnight because of the large installed base it had with Gmail. The numbers are quite staggering as well. Google said there were nine million messages in the first 56 hours and 200 mobile check-ins per minute, and this was even before most people had access to Buzz!

With Buzz, Google has combined both data (contacts) and behavior (social sharing).

The Good

Google Buzz offers a number of benefits:

• Integrated Buzz uses your Gmail account so you don’t need to sign up for yet another service. It also has your friends in place so you won’t have to look for them.
• No Character Limit The 140 character limit in Twitter makes it difficult to put out nuanced messages. In Buzz, you can send a message that’s as short or long as it needs to be.
• Threaded Conversations In Buzz, conversations can be isolated within a thread with the original message being the opening post and all the replies listed below it. Media, like videos and images, can be embedded so you don’t have to leave your window to view them. Google Buzz focuses more on conversational communication than on one-off status updates.
• Filtering The integration within Gmail forces you to actively filter your information stream. There’s no way you’d want your Gmail/Buzz window to fill up with status messages of people that aren’t in your inner circle of friends. At the same time, you’ll be more inclined to filter your own messages, to filter out the noise that you might over other tools like Twitter because they might not be relevant to your Google Buzz friends.
• Muting Similar to being able to mute a conversation in Gmail, Buzz allows you to mute a certain conversation without unfollowing a person all together.
• Uniqueness Because your Buzz contacts are tied into your address book and the connection with your followers is tighter, you might commit to sharing updates that you wouldn’t share elsewhere.
• Public/Private Sharing In Buzz, you can choose to select to set status updates to public (visible to everyone) or to private (only visible to your followers). It’s a rather binary but simpler and better configuration than in Twitter and Facebook.
• Notification You can choose to be notified of thread updates via email, but you can also disable the feature if you don’t want these updates to show up in your inbox.
• Geo-Location With mobile integration and “snaps” (comparable to check-ins on Foursquare), Buzz also offers location-sharing, making it a more integrated service.

For marketers, Buzz underlines the fact that social media is about relevance, trust and attention. The megaphone-style distribution of messages about new products/services, new promotional offers, et cetera will continue to become less accepted and thus less successful.

When successful though, Buzz offers opportunities for marketers to find key influencers as well as compile social profiles of people based on the services they’ve connected to their Google profile.

The Bad

Of course, Google Buzz also has drawbacks:

• Isolation Naturally, the downside of integrating Buzz inside Gmail is that you’ll need to have a Gmail account. Personally, I wasn’t as fortunate to be among the first ones with a Gmail invite and as such, my Gmail doesn’t have the standard “kennethlim” username so I’m using the alternative Google ID. Either way, time will tell whether the features in Buzz are compelling enough to draw people away from their use of other social networks like Twitter and Facebook. Buzz integrates well with numerous other Google services such as Picasa and Reader, and also with some third parties like Flickr and Twitter, but to become a true communication hub, it’ll need to support more services. Microsoft Outlook 2010’s social connectors appear to cope with the integration issue better. There, you can see someone’s latest updates updates as part of the People Pane (which also contains emails, attachments, tasks and meetings).
• Distraction The addition of Buzz to Gmail can act distracting and maybe even overwhelming if email updates are enabled. Distraction can also be caused by the fact that—contrary to Outlook 2010—status updates are not displayed per person but as a list of its own.

In addition to the points above, Google Buzz is not (yet) available on Google’s Apps platform. Adding it to the Apps platform will give organizations that use the service an additional communication tool. Buzz might not kill popular consumer services like Twitter and Facebook. In fact, the popular services will continue to learn from each other and offer what works to their users. However, an enterprise Buzz could slow down services like Socialcast and Yammer.

The Ugly

The initial release of Google Buzz led to a massive outcry on privacy issues. Because your Buzz account is linked to your email, people could figure out your email address. People also have a glimpse into your relationships because it auto-followed everyone you emailed frequently. Google has responded quickly and has replaced the auto-follow feature with a “friend suggest” feature. In addition, it’s also possible to—sort of—disable Buzz now.

The privacy issue is bad enough for adults, consider what it means for children. Google doesn’t have proper COPPA barriers that actually tie into its terms of service (i.e. that children under the age of 13 can’t sign up for Google services). Children aren’t always aware to what extent their content is publicly visible. In that respect, Google Buzz isn’t a step forward in safe and responsible Internet use.

Conclusion

This is my first impression of Google Buzz so far. It’s obviously to early to say what it’ll do to many of the other social services that have spawned the last few years. However, Google does have a scale advantage because of its brand name and its large user base, and other services might feel in their attractiveness to investors, sponsors and advertisers. Buzz also has great potential for SME users if it integrates well with Apps and Docs. I’ll definitely be keeping an eye on how it all plays out.

What do you think of Google Buzz?