﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<feed xmlns="http://www.w3.org/2005/Atom">
    <title>نشریه الکترونیک شماها</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/" />
    <link rel="self" type="application/atom+xml" href="http://shomaha.ir/atom.xml" />
    <id>tag:shomaha.ir,1387-09-25://1</id>
    <updated>1388-04-11T16:54:19Z</updated>
    
    <generator uri="http://www.sixapart.com/movabletype/"> Movable Type Pro 4.21-en</generator>

<entry>
    <title>لذت لینک دونی با دیگو</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-14.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.209</id>

    <published>1388-04-11T16:50:14Z</published>
    <updated>1388-04-11T16:54:19Z</updated>

    <summary><![CDATA[روزهای اول آمدن وبلاگ فارسی، لینکدونی یا همان لینک&zwnj;باکس فرنگی، هنوز در سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها جایی نداشت؛ بعد از چندین ماه، داشتن یک لینکدونی نشانه&zwnj; فعال و حرفه&zwnj;ای بودن وبلاگ بود، چرا؟ چون تنها راه داشتن یک لینکدونی، اضافه کردن کدهای پیچیده...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="آموزشی" label="آموزشی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="مظاهرمحمودی" label="مظاهر محمودی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p>روزهای اول آمدن وبلاگ فارسی، لینکدونی یا همان لینک&zwnj;باکس فرنگی، هنوز در سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها جایی نداشت؛ بعد از چندین ماه، داشتن یک لینکدونی نشانه&zwnj; فعال و حرفه&zwnj;ای بودن وبلاگ بود، چرا؟ چون تنها راه داشتن یک لینکدونی، اضافه کردن کدهای پیچیده در قالب بود.</p>  <p>با گسترش لینک&zwnj;باکس&zwnj;ها، که اغلب تبلیغاتی و برای افزایش بازدیدکنندگان بود، سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها لینکدونی (لینک باکس) را به امکانات خود اضافه کردند، که امکان نوشتن تیتر، و زیر تیر از مزیت&zwnj;های آن بود. لینکدونی&zwnj;ها از چند سال پیش تا حالا فرق چندانی نکرده&zwnj;اند. شما برای اضافه کردن یک لینک به لینکدونی وبلاگ&zwnj;تان باید وارد صفحه&zwnj;ی مدیریت خود در سرویس&zwnj;بلاگ بشوید و از آنجا تیتر، زیر تیتر و لینک را در بخش&zwnj;های مربوطه وارد و ارسال نمایید تا در وبلاگ&zwnj;تان قرار بگیرد.</p>  <p>با گسترش فن&zwnj;آوری&zwnj;های تحت وب و مخصوصا شبکه&zwnj;های اجتماعی &laquo;وب 2&raquo; در نت، شاهد ایجاد سایت&zwnj;هایی هستیم که به کمک آنها می&zwnj;توانیم در هر لحظه و در حال خواندن هر صفحه، یک لینک به لینکدونی خود اضافه کنیم، بدون این&zwnj;که نیاز باشد در سرویس&zwnj;بلاگ خود لاگین شویم و چندین فیلد را پر کنیم. یکی از بهترین سایت&zwnj;های ارائه&zwnj;ی خدمات لینکدونی <a href="http://delicious.com/">دلیشز</a> است، این سایت جزء اولین سایت&zwnj;ها در این زمینه است، گرچه در بیشتر سرویس&zwnj;دهندگان وب در ایران، فیلتر شد. در این نوشته، می&zwnj;توانید اطلاعاتی درباره&zwnj;ی یک جایگزین خوب و کاربردی&zwnj;تر به دست بیاورید.</p>  <p><a href="http://www.diigo.com/">دی&zwnj;گو</a> (Diigo) سایتی است برای ایجاد یک مدیریت واحد بر روی لینک&zwnj;های شما. هنگام جستجو و وب&zwnj;گردی اگر خواستید صفحه&zwnj;ای را در وبلاگ&zwnj;تان معرفی کنید و یا حتی اگر خواستید لینکی را تنها برای مراجعه&zwnj;ی بعدی دم دست داشته باشید، به راحتی می&zwnj;توانید لینک را اضافه و یا ذخیره کنید. در دی&zwnj;گو می&zwnj;توانید قسمتی از متن یک خبر، نوشته&zwnj;ی وبلاگی یا مقاله را انتخاب کنید تا به عنوان زیرتیتر به همراه لینک در وبلاگ نمایش پیدا کند. اگر هم خواستید تیتر و زیرتیتر اختصاصی خودتان را بنویسید، می&zwnj;توانید قبل از ارسال به سایت دی&zwnj;گو آن را ویرایش کنید.</p>  <p>برویم سروقت ساخت یک لینکدونی با استفاده از امکانات سایت دی&zwnj;گو. اولین کار ثبت نام در این سایت است. به صفحه&zwnj;ی اصلی این سایت (<a href="http://www.diigo.com/">http://www.diigo.com/</a>) می&zwnj;رویم و روی لینک join diigo کلیک می&zwnj;کنیم تا صفحه&zwnj;ی ثبت نام باز شود. در این صفحه (<a href="http://www.diigo.com/sign-up">http://www.diigo.com/sign-up</a>) اطلاعات مورد نیاز جهت ثبت نام را وارد می&zwnj;کنیم.</p>  <p>نام کاربری، نام و نام خانوادگی، پسورد و تکرار پسورد، ایمیل و همچنین کد امنیتی، از مهمترین گزینه&zwnj;های این صفحه است. بر روی گزینه&zwnj;ی پایین فرم (continue) کلیک می&zwnj;کنیم. در مرحله بعد اطلاعات کامل&zwnj;تری ازمان خواسته می&zwnj;شود که می&zwnj;توانیم جواب ندهیم و وقتی دیگر این فرم را تکمیل کنیم. اگر خواستیم گزینه&zwnj;های مورد نظر را پر می&zwnj;کنیم وگرنه گزینه&zwnj;ی Skip در انتهای فرم&zwnj;ها را کلیک می&zwnj;کنیم. در مرحله&zwnj;ی بعدی پسورد ایمیل خواسته می&zwnj;شود تا برای دوستان&zwnj;مان دعوت نامه دی&zwnj;گو بفرستیم تا آنها نیز به دی&zwnj;گو بپیوندند.</p>  <p>پس از کلیک روی لینک فعال&zwnj;سازی در ایمیلی که دیگو برایمان فرستاده، ثبت&zwnj;ناممان کامل می&zwnj;شود.</p>  <p>اولین بار که وارد مدیریت خود می&zwnj;شویم، این صفحه را می&zwnj;بینیم که ما را به صفحه&zwnj;ی دریافت ابزارک&zwnj;های دی&zwnj;گو هدایت می&zwnj;کند. روی گزینه&zwnj;ی Set Up the Diigole کلیک می&zwnj;کنیم ببینیم چه خبر است،&zwnj; برای اینکه بتوانیم از دی&zwnj;گو استفاده کنیم نیاز به ابزارک&zwnj;های رابط بین سایت دی&zwnj;گو و مرورگرهای وب مثل IE و Firefox و Chrome و دیگر مروگرها داریم.</p>  <p>با اضافه کردن کدها می&zwnj;توانیم دی&zwnj;گو را همیشه همراه داشته باشیم. برای مرورگر اینترنت اکسپلورر کافی است روی گزینه&zwnj;ی آبی&zwnj;رنگ مخصوص این مرورگر کلیک راست کرده و مطابق تصویر زیر گزینه&zwnj;ی add to favurite را انتخاب کنید. و برای مرورگر Firefox و Chrome کافی است قسمت مخصوص هر کدام از مرورگرها را کلیک کنیم، کلیک را نگه داریم و به روی منوی مخصوص لینک به سایت&zwnj;ها در مرورگر خود بکشیم و رها کنیم (دراگ کنیم) مانند تصویر زیر.</p>  <p>راه دیگر ایجاد ارتباط بین سایت دی&zwnj;گو و مرورگرتان، نصب Diigo Toolbar است.</p>  <p>مرورگرمان حالا مجهز به یک سیستم خوب و سریع برای رساندن لینک به سایت دیگو است. وقتش است که یک خروجی لینکدونی نیز تعریف کنیم. به مدیریت&zwnj;مان در سایت برمی&zwnj;گردیم و در قسمت my diigo tools گزینه&zwnj;ی چهارم یعنی Enhanced linkrol را انتخاب و کلیک می&zwnj;کنیم.</p>  <p>گزینه&zwnj;ای اول می&zwnj;گوید که آیا می&zwnj;خواهیم آیکون دی&zwnj;گو در لینکدونی&zwnj;مان نمایش دادهه شود یا نه. می&zwnj;توانیم بگوییم نه.</p>  <p>قسمت بعدی، کادری است که نام لینکدونی&zwnj;&zwnj;مان در آن نوشته می&zwnj;شود. می&zwnj;تواند خالی باشد. یا چند کلمه که مورد نظرمان است برای نام لینکدونی&zwnj;تان بنویسیم. این قسمت بعدا هم قابل تغییر است.</p>  <p>اگر در قسمت show تیک را برداریم فقط تیتر لینک&zwnj;ها نمایش داده می&zwnj;شود و توضیحات آن مخفی می&zwnj;شود. این برای مواقعی خوبی است که لینکدونی خیلی طولانی شده. می&zwnj;توانیم با این قابلیت لینکدونی جمع و جورتری داشته باشیم. ولی البته در این صورت از داشتن توضیحات جالب و زیرتیتر زیرکانه محروم می&zwnj;شویم.</p>  <p>قسمت بعدی تعداد لینک&zwnj;های نمایش داده شده را نشان می&zwnj;دهد که قابل تغییر است.</p>  <p>قسمت بعد از آن نیز شکل و شمایل لینکدونی&zwnj;مان را مشخص می&zwnj;کند. که در چند حالت از پیش تعریف شده. می&zwnj;توانیم به سلیقه خودمان آن را تغییر دهیم.</p>  <p>در مرحله&zwnj;ی نهایی روی گزینه&zwnj;ی create scrip کلیک می&zwnj;نمایم تا جعبه&zwnj;ی کدی باز شود. این کد لینکدونی ماست.</p>  <p>هر جای قالب وبلاگ&zwnj;مان که این کد را بگذاریم لینکدونی&zwnj;مان همان&zwnj;جا نمایش داده می&zwnj;شود. برای این کار در سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;های فارسی پرشن&zwnj;بلاگ، بلاگفا، پارسی&zwnj;بلاگ و مهین&zwnj;بلاگ و بلاگ&zwnj;اسکای به قسمت قالب و کد قالب وبلاگمان می&zwnj;رویم و در قسمت مورد نظرمان این کد را کپی می&zwnj;کنیم. قالب را ذخیره می&zwnj;کنیم و حالا لینکدونی مرتب و تمیزی داریم که می&zwnj;توانیم لینک&zwnj;های&zwnj;مان را به صورت نامحدود، دارای قابلیت ویرایش، انتخاب تیتر و زیرتیتر نامحدود در وبلاگمان قرار دهیم. و آن هم با قابلیت انعطاف با استفاده از تنظیمات مدیریت&zwnj;مان در دی&zwnj;گو.</p>  <p>برای کاربران وردپرس و بلاگر بهترین راه این است که یک ابزارک اچ تی&zwnj; ام ال بسازند و کدی که از سایت دیگو دریافت کرده&zwnj;اند را داخل ابزارک کپی و تغییرات قالب را ذخیره کنند.</p>  <p>خب حالا که لینکدونی در وبلاگ&zwnj;مان قرار گرفت، چگونه یک لینک را به دی&zwnj;گو بفرستیم تا در وبلاگمان نمایش داده شود؟</p>  <p>وقتی صفحه&zwnj;ای که می&zwnj;خواهیم به آن لینک بدهیم باز است، روی دی&zwnj;گولِت کلیک می&zwnj;کنیم تا منوی کوچکی باز شود. نام کاربری و رمز عبورمان را وارد کرده و لاگین می&zwnj;شویم. روی گزینه&zwnj;ی بوک&zwnj;مارک کلیک کرده و صفحه&zwnj;ی بوک&zwnj;مارک باز می&zwnj;شود. در اینجا آدرس صفحه&zwnj;،&zwnj; تیتر صفحه&zwnj; که در منوی آبی رنگ بالای مرورگر می&zwnj;خوانیم به صورت خودکار وارد شده و دیگر نیاز نیست آدرس و تیتر را وارد کنیم. البته می&zwnj;توانیم تیتر را به دلخواه خودمان تغییر دهیم. با تغییر تیترها و نوشتن یک زیرتیتر زیبا می&zwnj;توانیم این لینک را جذاب کنیم. هم&zwnj;چنین می&zwnj;توانیم یک توضیح و یا زیرتیتر به لینک&zwnj;مان اضافه کنیم. در واقع در مورد لینکی که در وبلاگ&zwnj;مان گذاشتیم توضیح مختصری می&zwnj;دهیم.</p>  <p>یکی از ویژگی&zwnj;های دی&zwnj;گو این است که وقتی در سایت دی&zwnj;گو آن&zwnj;لاین هستیم، وقتی قسمتی از متن یک صفحه را انتخاب کنیم، و بعد دی&zwnj;گولِت را کلیک کنیم، در قسمت &laquo;بوک&raquo; متن انتخاب شده به صورت اتوماتیک، قرار می&zwnj;گیرد. در واقع قسمتی از متن صفحه که اهمیت ویژه&zwnj;ای دارد می&zwnj;تواند زیر تیتر و یا توضیحی بر تیتر و لینک ما بر این صفحه باشد،&zwnj; از این رو اهمیت ویژه&zwnj;ای در لینک به خبرها و یادداشت&zwnj;ها دارد.</p>  <p>در دی&zwnj;گولت، با تیک زدن گزینه&zwnj;ی private، لینک ارسالی تنها برای خودمان نمایش داده می&zwnj;شود. و با تیک زدن unread لینک به صورت خوانده نشده در صفحه ی اول مدیریت&zwnj;مان می&zwnj;آید.</p>  <p>اگر در دی&zwnj;گو تگ و لیست تعریف کرده باشیم می&zwnj;توانیم از آن نیز استفاده خوبی ببریم. تگ&zwnj;بندی لینک&zwnj;ها باعث منظم شدن لینک&zwnj;ها و لینکدونی&zwnj;مان می&zwnj;شود. مخصوصا اگر تعداد زیادی لینک را به لینکدونی خود وارد کنیم. از طرفی شاید بخواهیم چندین لیست داشته باشیم که هر کدام قابلیتی داشته باشند. مثلاً یکی از امکانات دی&zwnj;گو خصوصی کردن لینک&zwnj;های اضافه شده به حساب کاربری&zwnj;مان در دی&zwnj;گو است. یعنی فقط خودمان و یا تنها دوستان&zwnj;مان می&zwnj;توانند لینک&zwnj;ها را ببینند. می&zwnj;توانیم یک لیست جدید بسازیم و لینک&zwnj;های خصوصی را به آن لیست نسبت بدهیم. برای این کار کافی است در دی گولت، منوی بوک&zwnj;مارک، آخرین فیلد را که بعد از تعریف چند لیست، لیست&zwnj;ها به صورت آبشاری باز می&zwnj;شوند، یکی از لیست&zwnj;های تعریف شده را انتخاب کنیم. به این صورت می&zwnj;توانید لینک&zwnj;ها را در چند لیست دسته&zwnj;بندی و مرتب کنیم.</p>  <p>بعد از پر کردن فیلدهای دی&zwnj;گولِت روی گزینه&zwnj;ی save bookmark کلیک می&zwnj;کنیم تا این ابزارک بعد از اتصال به سایت دی&zwnj;گو، لینک مورد نظر ما را ذخیره کند.</p>  <p>داشتن یک لینکدونی به روز، سریع&zwnj;، مرتب،&zwnj; قابل انعطاف و مفید در وبلاگ&zwnj;هایتان به همین سادگی است.</p>  <p>سایت <a href="http://www.diigo.com/">دی&zwnj;گو</a> و ابزارک دی&zwnj;گولِت قابلیت&zwnj;های دیگری نیز دارد که در پرونده&zwnj;ی &laquo;شبکه&zwnj;های اجتماعی&raquo; به آن خواهیم پرداخت.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>لوله‌های یاهو</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-13.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.208</id>

    <published>1388-04-11T16:45:59Z</published>
    <updated>1388-04-11T16:53:33Z</updated>

    <summary><![CDATA[یاهو پایپز چیست؟ یاهو پایپز یک ابزار تحت وب است که در یک رابط کاربری گرافیکی که بر اساس بکش و ولش (Drag &amp; Drop) بنا شده است. این امکان را به کاربر می&zwnj;دهد تا بتواند بدون نیاز به داشتن...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="آموزشی" label="آموزشی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="حسنسپهر" label="حسن سپهر" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p align="justify"><b>یاهو پایپز چیست؟</b></p>  <p align="justify">یاهو پایپز یک ابزار تحت وب است که در یک رابط کاربری گرافیکی که بر اساس بکش و ولش (Drag &amp; Drop) بنا شده است. این امکان را به کاربر می&zwnj;دهد تا بتواند بدون نیاز به داشتن دانش بالای برنامه&zwnj;نویسی و مهارت&zwnj;های پیشرفته، اطلاعات را از چند منبع مختلف بگیرد، آن&zwnj;ها را ادغام، بازآوری، تجزیه&zwnj; و تحلیل، و دستکاری کند و خروجی متناسب با نیاز خود را تحویل بگیرد.</p>  <p align="justify">ایده&zwnj;ی اولیه&zwnj;ی پایپز، توسط کارمند ایرانی سابق شرکت یاهو، به نام پاشا صدری و چند تن دیگر از کارمندان، در سال 2000 شکل گرفت که سرانجام نسخه&zwnj;ی آزمایشی این سرویس، در فوریه سال 2007 از طرف شرکت یاهو عرضه شد و کماکان در حالت آزمایشی قرار دارد.</p>  <p align="justify"><b>این لوله&zwnj;ها چه می&zwnj;کنند؟</b></p>  <p align="justify">یاهو پایپز که از نظر کارکرد در دسته&zwnj;ی سرویس&zwnj;های mashup، همچون Microsoft Popfly و Lotus Mashups قرار می&zwnj;گیرد، این گونه است که چندین ورودی اطلاعاتی را از منابع مختلف می&zwnj;گیرد و با استفاده از ماژول&zwnj;ها و ابزارهای مخصوص خود که هر کدام عمل خاصی را انجام می&zwnj;دهند، خروجی متفاوتی از اطلاعات را بیرون می&zwnj;دهد که می&zwnj;توان آن را یک نوع remix و بازآوری متفاوت با آنچه بوده به حساب آورد.</p>  <p align="justify">اساس کار یاهو پایپز بر فیدهاست. در واقع این فیدها هستند که خوراک اطلاعات ورودی را در این سرویس تأمین می&zwnj;کنند و سپس کاربر با استفاده از ابزارهای موجود می&zwnj;تواند اطلاعات فیدهای ورودی را دستکاری کند و آن&zwnj;ها را به شکل دلخواه خود در بیاورد.</p>  <p align="justify">به طور مثال، می&zwnj;توان خروجی فید چند سایت مختلف را با یکدیگر ادغام کرد و از آن&zwnj;ها یک خروجی واحد گرفت و یا کاری کرد که خروجی فید مورد نظر، تنها شامل دسته&lrm;&zwnj;ی به&zwnj;خصوصی از مطالب یک سایت باشند؛ مثلاً فقط اخبار ورزشی یا علمی را به ما نشان دهد یا اینکه عناوین خبری یک سایت را بگیرد و متناسب با موضوع خبر، تصاویر وقایع را از دیگر سایت&zwnj;ها دریافت کند. حتی می&zwnj;توان کاری کرد که نسخه&zwnj;ی ویدئویی یا اجرای کنسرت آهنگ&zwnj;هایی را که به آن&zwnj;ها گوش می&zwnj;کنید، در یوتیوب به شما نشان می&zwnj;دهد. خلاصه اینکه هر کاری که بخواهید، در این سرویس می&zwnj;توانید انجام بدهید.</p>  <p align="justify"><b>آغازی برای لوله&zwnj;کشی!</b></p>  <p align="justify">یاهو پایپ کارکرد بسیار گسترده&zwnj;ای دارد و نمی&zwnj;شود همه&zwnj;ی آن را در یک مطلب چند خطی توضیح داد. ما در این بخش، تنها به یک معرفی اجمالی، ساده و کوتاه از یاهو پایپ می&zwnj;پردازیم تا آشنایی مختصری با رابط کاربری آن پیدا کنید.</p>  <p align="justify">به آدرس pipes.yahoo.com بروید و توسط اکانت یاهوی خود در آن وارد شوید. پس از بازگشت به صفحه&zwnj;ی اول بر روی Create a Pipe کلیک کنید تا وارد محیط ساخت پایپز شوید. یک میزکار بسیار ساده و خوش&zwnj;دست که از سه بخش تشکیل شده است.</p>  <p align="justify"><a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/8c2d03ab94f4_12B60/1_2.jpg"><img height="260" width="333" border="0" align="left" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" title="آموزش کار کردن با لوله&zwnj;های یاهو پایپ برای فید&zwnj;ها" alt="آموزش کار کردن با لوله&zwnj;های یاهو پایپ برای فید&zwnj;ها" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/8c2d03ab94f4_12B60/1_thumb.jpg" /></a></p>  <p align="justify">1- ماژول&zwnj;ها: هر یک از این ماژول&zwnj;ها که در دسته&zwnj;های مختلف قرار گرفته&zwnj;اند، دارای کارکردی خاص و متفاوت هستند که می&zwnj;توان با استفاده از آن&zwnj;ها تغییرات گوناگونی را بر روی فیدها اعمال کرد. این ماژول&zwnj;ها در 8 دسته تقسیم&zwnj;بندی شده&zwnj;اند که با کلیک روی هر کدام، توضیحات مربوط به آن را در ستون زیرینش مشاهده خواهید نمود.</p>  <p align="justify">2- میزکار: منظور قسمت شطرنجی است که تمام کارهایتان در آن بخش انجام خواهد شد. در این بخش می&zwnj;توانید ماژول&zwnj;های مختلف را به هم متصل کنید، اطلاعات را وارد نمایید و از آن&zwnj;ها خروجی تهیه کنید. تمام کارهایی که در این میز کار انجام می&zwnj;گیرد، با استفاده از قابلیت بکش و ولش امکان&zwnj;پذیر است که برای کاربر بسیار ساده و آسان می&zwnj;باشد.</p>  <p align="justify">3- رفع اشکال: اصلی&zwnj;ترین کار این قسمت، نشان دادن وضعیت و نتیجه&zwnj;ی خروجی مورد نظر شماست که می&zwnj;توانید نتیجه&zwnj;ی نهایی پایپ خود را مشاهده کنید و اگر اشکالی داشت آن را مرتفع سازید. با کلیک بر روی هر یک از منوهای باز شونده، امکان دیدن اطلاعات ریزتری از جمله لینک، عنوان، توضیحات، موضوع و زمان انتشار مطلب را نیز خواهید داشت.</p>  <p align="justify">حال که با رابط کاربری یاهو پایپز آشنا شدید، می&zwnj;خواهیم یک کار ساده انجام دهیم و فید چند سایت مختلف را با یکدیگر ترکیب کنیم.</p>  <p align="justify">برای این کار از ستون سمت چپ، منوی باز شونده&zwnj;ي Sources را گسترش دهید و گزینه&zwnj;ی Fetch Feed را به داخل میز کار بکشید یا بر روی علامت (+) کلیک کنید تا به میزکار اضافه شود.</p>  <p align="justify">این ماژول از طریق فید، اطلاعات ورودی ما را دریافت می&zwnj;کند. پس باید آدرس فیدهای مورد نظر خود را در کادر موجود وارد نماییم. (با کلیک روی URL+ هر اندازه که بخواهید می&zwnj;توانید کادر جدید اضافه کنید.)</p>  <p align="justify"><a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/8c2d03ab94f4_12B60/2_2.jpg"><img height="257" width="334" border="0" align="left" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" title="آموزش استفاده از لوله های یاهو پایپ برای یکی کردن فید ها" alt="آموزش استفاده از لوله های یاهو پایپ برای یکی کردن فید ها" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/8c2d03ab94f4_12B60/2_thumb.jpg" /></a></p>  <p align="justify">پس از اینکه فیدهای مورد نظر را وارد کردید، باید از آن&zwnj;ها خروجی تهیه کنیم. برای این کار کافی است تا ماژول fetch feed را توسط یک لوله به ماژول pipe output متصل نماییم. بر روی یکی از گره&zwnj;ها (دایره&zwnj;های سفید) کلیک کرده و آن را به سمت دیگری بکشید تا لوله&zwnj;ی متصل شده، روشن شود و اتصال برقرار گردد. (برای قطع ارتباط تنها کار لازم این است که لوله را بکشید و در فضای میزکار رها کنید.)</p>  <p align="justify">روی Pipe Output کلیک کنید تا در Debugger خروجی نهایی شما نمایش داده شود و از صحت آن مطلع شوید.</p>  <p align="justify">کار ساختن پایپ شما تمام است. از بخش بالای صفحه، روی گزینه&zwnj;ی Save کلیک کنید و یک نام برای آن برگزینید تا ساخته&zwnj;ی شما ذخیره شود. برای مشاهده&zwnj;ی عملکرد پایپ خود، ایجاد تغییرات، دریافت خروجی فید، اشتراک&zwnj;گذاری و کارهای دیگر، باید به Run pipe بروید تا به این امکانات دسترسی پیدا کنید.</p>  <p align="justify">یاهو پایپ به طور پیش&zwnj;فرض یک آدرس طولانی به هر پایپ اختصاص می&zwnj;دهد که می&zwnj;توانید از همان بخش run pipe آن را مطابق میل خود تغییر دهید.</p>  <p align="justify"><b>لوله&zwnj;های وب فارسی</b></p>  <p align="justify">کاربران ایرانی هم تا حدی از این سرویس استفاده کرده&zwnj;اند و پایپ&zwnj;های مفید و کارآیی ساخته&zwnj;اند که هر کدام به نوبه&zwnj;ی خود می&zwnj;توانند جالب باشند. در زیر به معرفی چند مورد از این پایپ&zwnj;ها و نحوه&zwnj;ی ساخت آن&zwnj;ها می&zwnj;پردازیم که البته با رفتن به لینک مطلب، می&zwnj;توانید اطلاعات کامل&zwnj;تری از آن را به دست آوردید.</p>  <p align="justify">&bull; نویسنده&zwnj;&zwnj;ی وبلاگ شیدا با استفاده از یاهو پایپ، لینک&zwnj;های دلیشیز موجود در فیدبرنر بعضی وبلاگ&zwnj;ها را جدا کرد تا فقط یک خروجی خالص از فید مطالب آن&zwnj;ها را داشته باشد. او در بین راه ورودی و خروجی از ماژول filter استفاده کرد تا بتواند لینک&zwnj;های دلیشیز را از فید اصلی جدا کند. شرح این لوله&zwnj;کشی را <a href="http://www.sheida.com/2007/09/20/%D8%A2%D8%B1-%D8%A7%D8%B3-%D8%A7%D8%B3-%D8%AE%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%AE%D8%A7%D9%84%DB%8C-%D8%AA%D9%86%D9%87%D8%A7/">اینجا</a> بخوانید.</p>  <p align="justify">&bull;مهدی ولیخانی با استفاده از این سرویس و ماژول unique، لینک&zwnj;های تکراری share شده&zwnj;ای توسط دوستانش در گوگل&zwnj;ریدر را غربال کرد تا دیگر در گوگل&zwnj;ریدرش مطالب تکراری را که چندین نفر آن&zwnj;ها را share کرده&zwnj;اند نبیند. شرح ماجرا را <a href="http://www.blog.mehdivk.net/PermaLink,guid,df40dbbe-69bc-4073-a939-1f6d6525c517.aspx">اینجا</a> ببینید.</p>  <p align="justify">&bull; کوورش اسلام&zwnj;زاده از آن برای ساخت یک بلاگرول استفاده کرده است که می&zwnj;توان از آن در وبلاگ خود استفاده کرد و از به روز شدن وبلاگ&zwnj;ها مطلع شد. کوروش <a href="http://weblogcrawler.blogspot.com/2009/01/pipe-blogroll-intro.html">اینجا</a> توضیح داده است.</p>  <p align="justify">مشاهده کردید که یاهو پایپز از قابلیت&zwnj;های بالایی برخوردار است که این امکان را به ما می&zwnj;دهد تا به راحتی ایده&zwnj;های خود را عملی کنیم، اما به نظر می&zwnj;رسد که نتوانسته آن&zwnj;چنان که باید و شاید جایگاه خوبی در دنیای اینترنت برای خود دست و پا کند و برای کاربران بسیار ناشناخته باقی مانده است.</p>  <p align="justify">اگر علاقه به استفاده از این سرویس دارید و دوست دارید چیزهای بیشتری از آن یاد بگیرید، به محبوب&zwnj;ترین پایپ&zwnj;های یاهو در این آدرس <a href="http://pipes.yahoo.com/pipes/pipes.popular">http://pipes.yahoo.com/pipes/pipes.popular</a> سری بزنید. مشاهده و نحوه&zwnj;ی کارکرد و آشنایی هر چه بیشتر با عملکرد ماژول&zwnj;های مختلف، چیزی است که شما را در استفاده از یاهو پایپز توانمند می&zwnj;سازد.</p>  <p align="justify">خواندن دو مطلب آموزشی از کوروش اسلام&zwnj;زاده و مهدی ولیخانی، با عنوان &laquo;<a href="http://weblogcrawler.blogspot.com/2009/01/yahoo-pipes-made-easy.html">یاهو پایپ به زبان ساده</a>&raquo; و &laquo;<a href="http://www.blog.mehdivk.net/PermaLink,guid,8c85ac3a-c4c6-49fd-9eb5-9210b3fff2ac.aspx">آموزش استفاده از یاهو پایپ</a>&raquo; می&zwnj;تواند درک شما را در به کارگیری ماژول&zwnj;ها و نحوه&zwnj;ی پیاده&zwnj;سازی آن&zwnj;ها بالا ببرد.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>کامنت دونی دونی</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-12.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.207</id>

    <published>1388-04-11T16:37:09Z</published>
    <updated>1388-04-11T16:52:33Z</updated>

    <summary><![CDATA[&laquo;وبلاگ&zwnj;نویس با کامنت&zwnj;هایش زنده است.&raquo; اگر چند وقتی وبلاگ نوشته باشی و با وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها سر و کله زده باشی، این جمله را به شدت تأیید می&zwnj;کنی و از دقت نظر این نویسنده، ذوق می&zwnj;کنی! ولی اگر با وبلاگ&zwnj;ها و وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="علیمجاهد" label="علی مجاهد" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="یادداشت" label="یادداشت" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p>&laquo;وبلاگ&zwnj;نویس با کامنت&zwnj;هایش زنده است.&raquo; اگر چند وقتی وبلاگ نوشته باشی و با وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها سر و کله زده باشی، این جمله را به شدت تأیید می&zwnj;کنی و از دقت نظر این نویسنده، ذوق می&zwnj;کنی! ولی اگر با وبلاگ&zwnj;ها و وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها چندان آشنا نیستی، لابد پیش خودت گفته&zwnj;ای این چه جمله&zwnj;ی مسخره&zwnj;ای است؟</p>  <p>لابه&zwnj;لای وبلاگ&zwnj;ها گشته&zwnj;ام و یادداشت&zwnj;ها و کامنت&zwnj;هایی برایت آورده&zwnj;ام که اگر بخوانی&zwnj;شان، شاید باورت بشود که وبلاگ&zwnj;نویس با کامنت&zwnj;هایش زنده است؛ یا لااقل برای کامنت&zwnj;ها بیشتر اهمیت قائل بشوی. در ضمن، وبلاگ خوبی داری، به ما هم سر بزن!</p>  <p>قانون نانوشته&zwnj;ای بین وبلاگ&zwnj;نویسان هست که می&zwnj;گوید: &laquo;کامنت به منزله&zwnj;ی نبض وبلاگ است&raquo;. اگر نبض وبلاگی فعال بود، و &laquo;برو و بیا&raquo; داشت، یعنی آن وبلاگ زنده&zwnj; است؛ در غیر این صورت باید فکر دیگری کرد. مثلاً وبلاگ &laquo;خواب بزرگ&raquo;، وقتی دید وبلاگ &laquo;لحظه&raquo; درباره&zwnj;ی اولین برف سال هشتاد و هفت، هیچ ننوشت و کامنت&zwnj;دانی وبلاگش بسته است، نگران شد. رفقای وبلاگ &laquo;لحظه&raquo; برای زنده ماندن وبلاگ دوست&zwnj;داشتنی&zwnj;شان، یادداشتی را با عنوان &laquo;<a href="http://bigsleep.wordpress.com/2009/01/02/lahhzehblogfacom/">این کامنت&zwnj;دانی باز خواهد ماند</a>&raquo; در وبلاگ &laquo;خواب بزرگ&raquo; نوشتند و سعی کردند &laquo;لحظه&raquo; را نگه دارند.<a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/e1a061915ee9_12954/10_2.jpg"><img height="250" width="250" border="0" align="left" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" title="10" alt="10" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/e1a061915ee9_12954/10_thumb.jpg" /></a></p>  <p>تجربه ثابت کرده است که یک وبلاگ&zwnj;نویس حسابی، <a href="http://1pezeshk.com/archives/2008/11/for-a-fistful-of-comments.html">برای یک مشت کامنت</a> هر کاری می&zwnj;کند. اگر کامنت با پای خودش از در ورودی نیامد، پنجره&zwnj;ای، چیزی باز می&zwnj;کند تا از آنجا بپرد تو.</p>  <p>بعضی&zwnj;ها راه&zwnj;های ساده و راحت&zwnj;تری هم پیدا می&zwnj;کنند: &laquo;<a href="http://friendfeed.com/pichakesarbehava/ce6edc87">وبلاگ خوبی داری. به وبلاگ من هم سربزن.</a>&raquo; دوره&zwnj;ای است که معمولاً همه&zwnj;ی وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها آن را می&zwnj;گذرانند. ناگفته نماند که این شیوه، خیلی وقت&zwnj;ها، خیلی خوب نتیجه داده و <a href="http://www.shifteshab.com/1382/09/post_5.html">باعث حیرت و حسادت بعضی&zwnj;های دیگر</a> شده است!</p>  <p>اگر هنوز قانع به نقش مهم و تعیین کننده&zwnj;ی کامنت نشده&zwnj;ای، پیشنهاد می&zwnj;کنم این دو نمونه را با دقت بیشتری بررسی کنی. همین کامنتی که شاید به نظرت کم اهمیت باشد، ریشه&zwnj;ی بسیاری از بحران&zwnj;های روحی-روانی وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها &zwnj;است. بعضی&zwnj;ها کامنت&zwnj;دانی خالی&zwnj;شان، <a href="http://shahabeddin.ir/2007/09/post_45.php">عقده&zwnj;</a>&zwnj;شان شده و بعضی&zwnj;ها با کامنت&zwnj;دانی پُر، <a href="http://www.debsh.com/archives/2008/04/08/003011.html">عقده&zwnj;گشایی</a> کرده&zwnj;اند.</p>  <p>البته قبول دارم بعضی وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها، کامنت&zwnj;دانی&zwnj;ها را زیادی جدی گرفته&zwnj;اند و احساس می&zwnj;کنند <a href="http://www.reporter.ir/archives/87/5/005663.php">انقلاب کامنتی</a> احتمال عقلی دارد. ولی وقتی <a href="http://napteam.com/?p=79">شیوه&zwnj;نامه&zwnj;ها</a> و <a href="http://1fathi.com/comment/">دفترچه&zwnj;ی قوانین</a>ی که برای کامنت&zwnj;نویسی نوشته شده&zwnj;اند را بخوانی، به همین عده هم حق می&zwnj;دهی!</p>  <p>این میزان از ارادت وبلاگ&zwnj;نویسان به کامنت&zwnj;ها، آن&zwnj;طور که فکر می&zwnj;کنی، بی&zwnj;دلیل و منطق هم نیست. وقتی شما بتوانی با همین کامنت&zwnj;دانی ِ به نظر ساده، کلی <a href="http://weblogvar.persianblog.ir/post/121/">استفاده&zwnj;های مختلف</a> بکنی و حتی <a href="http://persian.nim.ir/?p=1242">نظرسنجی</a> راه بیندازی، چنین ارادتی لازم است.</p>  <p>یادداشتی نوشته&zwnj;ای و برایش کامنت&zwnj;هایی آمده است. باید بدانی این کامنت&zwnj;ها آن&zwnj;قدر مهم&zwnj; و دارای مقام و منزلت هستند که گاهی باید برای پاسخشان یک یادداشت بنویسی. <a href="http://moloudk.persianblog.ir/post/56">+</a> <a href="http://chaay.ghoddusi.com/2008/12/post_950.html">+</a></p>  <p>خلاصه اینکه کامنت&zwnj;ها آن&zwnj;قدر مهم هستند که عده&zwnj;ای دکتر و دانا و اندیشمند، نشسته&zwnj;اند و با موضوع&zwnj;های روانکاوی، هستی&zwnj;شناسی، اپیستومولوژی، بررسی طبقه&zwnj;های گونه&zwnj;ای، دگرسنجی و این&zwnj;گونه مقوله&zwnj;های علمی مرتبط با کامنت&zwnj;، قلم&zwnj;هایشان را به فرسایش کشانده&zwnj;اند. <a href="http://ahoor1338.persianblog.ir/post/308">+</a> <a href="http://www.ebtekarnews.com/ebtekar/News.aspx?NID=14541">+</a> <a href="http://radiozamaaneh.com/morenews/2008/01/post_844.html">+</a> <a href="http://weblog.arashvw.com/2007/10/blog-post_24.html">+</a> <a href="http://cremona.blogfa.com/post-240.aspx">+</a>. حتی گاهی شاهد سلسله&zwnj; مسابقاتی در این زمینه بوده&zwnj;ایم! <a href="http://zangoole.com/1387/01/13/festival_best_comment/">+</a></p>  <p>اگر هنوز هم قبول نداری که وبلاگ&zwnj;نویس با کامنت&zwnj;هایش زنده است، <a href="http://boylittle.wordpress.com/2008/02/01/%D8%BA%D8%B2%D9%84-%DA%A9%D8%A7%D9%85%D9%86%D8%AA/">این غزل</a> را بخوان.</p>  <p>بله. یک وقتی می&zwnj;رسد که آرشیو وبلاگت را ورق می&zwnj;زنی و می&zwnj;بینی ای دل غافل! چقدر با این یادداشت&zwnj;ها و کامنت&zwnj;هایشان خاطره داری. چقدر برای این یکی کامنت حرص خوردی و چه عروسی&zwnj;ای در اندرونت بابت این یکی کامنت بر پا شد. یادت می&zwnj;افتد به آن&zwnj;کامنت&zwnj;هایی که نصفه&zwnj;شب&zwnj;ها، به صورت ناشناس می&zwnj;آمدند و شیشه&zwnj;ی قلبت را می&zwnj;شکستند! یادت می&zwnj;افتد به دعوا&zwnj;ی کامنتی&zwnj;ای که زیر آن&zwnj; یکی یادداشت داشتی و خطی که به صورتت کشیدند و در رفتند! یادت می&zwnj;افتد به چند &zwnj;صد کامنتی که برای تولد وبلاگت دور هم جمع شدند و تو چقدر خوشحال بودی.</p>  <p>همین&zwnj;طور که وبلاگ و کامنت&zwnj;هایش را بالا و پایین می&zwnj;کنی، یک&zwnj;هو چشمت می&zwnj;خورد به کامنتی که هر چقدر فکر می&zwnj;کنی، نمی&zwnj;شناسی&zwnj;اش. کامنتی که انگار قایم شده بود تا یک روز بعد از چندین سال برگردی و بخوانی و یادت بیاید چقدر وبلاگت و کامنت&zwnj;ها و کامنت&zwnj;گذارهایش را دوست داری.</p>  <p>و بعد تصمیم می&zwnj;گیری <a href="http://maroufi.malakut.org/archives/2008/12/post_358.shtml">برای چهارده هزارمین کامنت</a> وبلاگت جشن بگیری.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>کارکردهای لینک</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-11.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.206</id>

    <published>1388-04-11T16:23:47Z</published>
    <updated>1388-04-11T16:50:55Z</updated>

    <summary><![CDATA[سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها روزبه&zwnj;روز امکانات بیشتری را به وبلاگ&zwnj;ها اضافه می&zwnj;کنند که خیلی از این قابلیت&zwnj;ها ماهیتی&nbsp; لینک&zwnj;گونه دارند. مثل لینک به سایت سرویس&zwnj;دهنده، آرشیو تاریخی و موضوعی یادداشت&zwnj;ها، لیست آخرین یادداشت&zwnj;ها، درباره&zwnj;ی نویسنده و... . هدف این مقاله بررسی کارکردهای لینک&zwnj;هایی...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگ" label="ارتباطات وبلاگ" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="عطیهکشتکاران" label="عطیه کشتکاران" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="مقاله" label="مقاله" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p><a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/ae69ea9c6a61_12642/11_2.jpg"><img height="350" width="233" border="0" align="left" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" title="کارکرد&zwnj;های لینک" alt="کارکرد&zwnj;های لینک" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/ae69ea9c6a61_12642/11_thumb.jpg" /></a></p><p align="justify">سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها روزبه&zwnj;روز امکانات بیشتری را به وبلاگ&zwnj;ها اضافه می&zwnj;کنند که خیلی از این قابلیت&zwnj;ها ماهیتی&nbsp; لینک&zwnj;گونه دارند. مثل لینک به سایت سرویس&zwnj;دهنده، آرشیو تاریخی و موضوعی یادداشت&zwnj;ها، لیست آخرین یادداشت&zwnj;ها، درباره&zwnj;ی نویسنده و... . هدف این مقاله بررسی کارکردهای لینک&zwnj;هایی است که وبلاگ&zwnj;نویس آن&zwnj;ها را به صورت اختیاری به وبلاگش اضافه می&zwnj;کند. این لینک&zwnj;ها به سه دسته&zwnj;ی کلی تقسیم می&zwnj;شوند:</p>  <p align="justify">1- لینک&zwnj;های درون&zwnj;متنی</p>  <p align="justify">لینک&zwnj;های درون&zwnj;متنی پیوندهایی است که نویسنده صلاح می&zwnj;بیند در پست&zwnj;های وبلاگش، به تناسب موضوع از آن&zwnj;ها استفاده کند. لینک درون&zwnj;متنی می&zwnj;تواند مثل منبع&rlm;نویسی یا پانوشت باشد؛ با این تفاوت که پاورقی&rlm;ها در کتب و نشریات، فقط آدرس را نشان می&rlm;دهند؛ اما هر لینک، سخاوتمندانه اصل مأخذ و تمامیت آن منبع را پیش روی شما می&zwnj;آورد.</p>  <p align="justify">الف) این لینک&zwnj;ها می&zwnj;توانند برای ارجاع به خبر یا مقاله&zwnj;ای باشند که می&zwnj;خواهیم در مورد آن بنویسیم، یا می&zwnj;توانند عکس یا موسیقی مرتبط با نوشته&zwnj;مان باشند، یا ممکن است معرفی مقاله، سایت یا e-book مناسب باشند و یا می&zwnj;شود لینک وبلاگ اشخاص یا معرفی کامل&zwnj;تر یک واژه یا اصطلاح باشند.</p>  <p align="justify">ب) گاهی وبلاگ&zwnj;نویسان، بررسی یک موضوع را به چند قسمت تقسیم می&zwnj;کنند. در این صورت خوب است لینک قسمت&zwnj;های قبلی و بعدی مطلب را در اول هر متن بیاورند تا اگر کسی تازه به این بحث وارد شده، به آن&zwnj;ها مراجعه کند.</p>  <p align="justify">ج) وقتی مطلب ما در نقد یا تکمیل نوشته&zwnj;ی دیگری است با لینک دادن، پلی به آن متن اصلی زده&zwnj;ایم. نویسنده&zwnj;&zwnj;ی متن اصلی می&zwnj;تواند با رهگیری مطلبش بفهمد چه کسانی درباره&zwnj;ی او نوشته&zwnj;اند و اگر بخواهد پاسخ بدهد و یا تشکر کند.</p>  <p align="justify">د) یکی دیگر از کاربردهای شایع استفاده از لینک درون&zwnj;متنی، لینک ادامه&zwnj;ی مطلب است. بلاگر می&zwnj;تواند چند خط اول متنش را بنویسد و به جای حساس یا سؤال&zwnj;برانگیزی که رسید، لینکی بگذارد و با جمله&zwnj;های ابتکاری مخاطب را به دنبال خودش بکشاند؛ مثلاً بگوید: &laquo;رمز موفقیت شما در ادامه&zwnj;ی این مطلب است!&raquo; فایده&zwnj;ی لینکِ ادامه&zwnj;ی مطلب این است که در نظر اول، خواننده با دیدن یک متن بلند و بالا نمی&zwnj;ترسد و بعد که مقدمه&zwnj;ی نویسنده به اندازه&zwnj;ی کافی ذهنش را درگیر سؤالاتی کرد، خودش مشتاق خواندن بقیه&zwnj;ی مطلب می&zwnj;شود. البته اگر خواننده&zwnj;ی وبلاگ با استفاده از لینک مستقیم به آن پست رسیده باشد، همه&zwnj;ی متن را یکجا می&zwnj;بیند.</p>  <p align="justify">2- لینک&zwnj;های روزانه</p>  <p align="justify">لینک&zwnj;های روزانه ممکن است کاملاً هم روزانه نباشند؛ اما مشخص است که قرار نیست هر ماه و هر سال در گوشه&zwnj;ی وبلاگ جا خوش کنند. پیوندهای روزانه حاصل دسترنج وبلاگ&zwnj;نویس، در مطالعات اینترنتی او است. اگر وبلاگی ستون پیوند&zwnj;های روزانه&zwnj;اش زودبه&zwnj;زود به روز شود، آن وبلاگ همیشه پویا خواهد بود و خواننده هر روز احتمال می&zwnj;دهد که اگر آن وبلاگ را باز کند، لینک تازه&zwnj;ای برای خواندن پیدا &zwnj;کند؛ در حالی که معمولاً بین پست&zwnj;های وبلاگ، چند روزی فاصله هست و در این فاصله بازدیدهای وبلاگ کاهش می&zwnj;&zwnj;یابد.</p>  <p align="justify">الف) یکی از هنرهای وبلاگ&zwnj;نویس این است که با استفاده از انواع لینک&zwnj;ها، تصاویر، متون و... خواننده&zwnj; را متوجه منظورش بکند؛ البته به گونه&zwnj;ای که خواننده فکر نکند حرف&zwnj;هایی تکراری با پتک به سرش کوبانده می&zwnj;شود!</p>  <p align="justify">پیوندهای روزانه کمک خوبی برای بلاگر است. لینک&zwnj;ها در واقع پیشنهاداتی است که وبلاگ&zwnj;نویس به بازدیدکننده&zwnj;ی وبلاگش می&zwnj;دهد تا آن&zwnj;ها را مطالعه کند. معمولاً قسمت زیادی از سهم پیوندهای روزانه را اخبار اشغال می&zwnj;کند؛ اما هیچ قانون و محدودیتی ندارد. هر چه در اینترنت لینک&zwnj;کردنی باشد قابلیت لینک روزانه شدن هم دارد. حتی می&zwnj;توانید با استفاده از این امکان، اولین پست&zwnj;هایی را که در وبلاگتان زده&zwnj;اید یادآوری کنید یا وبلاگ&zwnj;های دوستانتان را به صورت روزانه معرفی کنید.</p>  <p align="justify">ب) می&zwnj;شود لینک&zwnj;های روزانه و مطالب وبلاگ، هر کدام یک ساز جدا بزنند و مخاطبان خاصی را جذب کنند؛ مثلاً یک فتوبلاگ می&zwnj;تواند لینک&zwnj;های روزانه&zwnj;ی مفید و زنده&zwnj;ای در مورد اخبار کامپیوتر داشته باشد. با این کار دو گروه از مخاطبان را جذب خودش کرده و البته باعث می&zwnj;شود دوست&zwnj;داران کامپیوتر هم نگاهی به عکس&zwnj;هایش بیندازند و برعکس!</p>  <p align="justify">گاهی پیش آمده که می&zwnj;شنوم فلان وبلاگ پیوند&zwnj;های روزانه&zwnj;ی خوبی دارد و همین امتیاز، تنها انگیزه&zwnj;ام برای باز کردن آن وبلاگ بوده است. پس این ویژگی را دست کم نگیرید!</p>  <p align="justify">3- لینک&zwnj; ثابت وبلاگ&zwnj;ها یا سایت&zwnj;ها</p>  <p align="justify">این ستون معمولاً با نام پیش&zwnj;فرض لینک وبلاگ&zwnj;های دوستان شناخته شده است؛ اما شاید دشمنان یا سایت&zwnj;ها هم دلشان بخواهد که شما لینکشان کنید! تبادل لینک کم&zwnj;کم به یک عرف وبلاگی تبدیل شده است. معمولاً از هر دست که بدهید، از همان دست هم می&zwnj;گیرید؛ یا به عبارتی هر کسی را که لینک کنید شما را لینک می&zwnj;کند.</p>  <p align="justify">الف) به نظرم بهتر است برای توضیح این قسمت، وبلاگ&zwnj;نویسی را در دو سطح مبتدی و پیشرفته در نظر بگیریم. در وبلاگ&zwnj;نویسی مبتدی (یا متوسط) نویسنده&zwnj;ی وبلاگ به وبلاگ&zwnj;های دیگر می&zwnj;رود، نظر می&zwnj;گذارد و می&zwnj;گوید: &laquo;سلام دوست عزیز. وبلاگ خوبی داری. من شما رو لینک کردم. اگه ممکنه من رو هم لینک کنید.&raquo; این روش روزگاری جواب&zwnj;گو بود و یکی از ابتدایی&zwnj;ترین و معمول&zwnj;ترین روش&zwnj;های تبلیغ نفر به نفر وبلاگ به حساب می&zwnj;آمد. جوابش هم این بود: &laquo;سلام. ممنونم از لطفتون. من هم شما رو لینک کردم.&raquo; در وبلاگ&zwnj;نویسی پیشرفته، نظر گذاشتن برای کسی بدون اینکه حتی تظاهر کنید مطلبش را خوانده&zwnj;اید، منجر به تبادل لینک نمی&zwnj;شود.</p>  <p align="justify">ب) وبلاگ&zwnj;نویسان تازه&zwnj;کار می&zwnj;توانند در همان بدو ورود، فهرستی از وبلاگ&zwnj;های پربازدید را لینک کنند. با این کار هم ممکن است صاحب وبلاگ کهنه&zwnj;کار با رهگیری لینک&zwnj;هایی که به وبلاگش داده شده، به آن وبلاگِ تازه&zwnj;کار برسد؛ هم اینکه وبلاگ&zwnj;نویس تازه&zwnj;کار نشان می&zwnj;دهد که در وبلاگستان به دنبال ارتباط با بهترین&zwnj;ها هست و به عبارتی کلاس کارش را بالا می&zwnj;برد!</p>  <p align="justify">ج) معمولاً بلاگرهای پیشرفته، لینک&zwnj;های ثابت وبلاگشان را بنا به خصوصیات مشترکی که دارند دسته&zwnj;بندی می&zwnj;کنند؛ مثلاً وبلاگ&zwnj;های دوستان، هم&zwnj;سرویسی&zwnj;ها، هم&zwnj;رشته&zwnj;ای&zwnj;ها، شخصیت&zwnj;ها، وبلاگ&zwnj;های مخالفان، وبلاگ&zwnj;هایی که همیشه مطالعه می&zwnj;کنند و... .</p>  <p align="justify">د) همه&zwnj;ی مواردی که در مورد وبلاگ گفتم، می&zwnj;تواند در مورد لینک دادن به سایت هم درست باشد؛ با این تفاوت که بعضی وبلاگ&zwnj;ها برای لینک دادن به سایت، هزینه&zwnj;ای دریافت می&zwnj;کنند و اسمش می&zwnj;شود تبلیغات! (البته می&zwnj;شود برای لینک کردن وبلاگ هم پیشنهاد قیمت داد. خدا را شکر که فعلاً در وبلاگستان ما بازار لینک دادن از سر دوستی یا دشمنی گرم است و نیازی به ریال و دلار نیست!)</p>  <p align="justify">لینک دادن به یک صفحه لزوماً به معنای تأیید محتوای آن نیست. این نکته در همه&zwnj;ی انواع سه&zwnj;گانه&zwnj;ی لینک درست است. البته لینک دادن به موافقین یا مخالفین به استراتژی نویسنده در برخورد با آراء مختلف بستگی دارد؛ اما معمولاً نمی&zwnj;شود کسی را به خاطر لینک دادن به صفحه&zwnj;ای مؤاخذه کرد و برچسب خاصی به او چسباند. می&zwnj;گویم &laquo;معمولاً&raquo;، چون وقتی مثلاً یک وبلاگ&zwnj;نویس به صفحه&zwnj;ای لبریز از عکس&zwnj;های غیراخلاقی لینک بدهد، کمی قضیه متفاوت است!</p>  <p align="justify">وقتی مطلبی در گوگل سرچ می&zwnj;شود، هر صفحه&zwnj;ای که بیشتر لینک &zwnj;شده باشد در صدر قرار می&zwnj;گیرد؛ یعنی با هر لینکی که به صفحه&zwnj;ای می&zwnj;دهید، به آن کمک می&zwnj;کنید که شانس زودتر پیدا شدنش در جست&zwnj;وجوهای اینترنتی بیشتر شود. یکی از استفاده&zwnj;هایی که از این خاصیت می&zwnj;شود کرد، &laquo;بمب گوگلی&raquo; است؛ مثلاً وقتی یاهو، نام ایران را از لیستش حذف کرده بود، وبلاگ&zwnj;نویسان ایرانی با لینک کردن <a href="http://helloyahoomail.net/">این صفحه</a>، هدفشان این بود که صدای اعتراضشان را به گوش جهان برسانند. یا در ماجرای حمله&zwnj;ی اسرائیل به غزه، یکی از واکنش&zwnj;های وبلاگ&zwnj;نویسان، استفاده از روش بمب گوگلی با لینک دادن به <a href="http://gaza.ir/">این سایت</a> بود.</p>  <p align="justify">وبلاگ&zwnj;ها، زنجیره&zwnj;ای لینک شده هستند که وبلاگستان را زنده نگه می&zwnj;دارند. وبلاگی که نتواند بجا و هنرمندانه از این امکان استفاده کند، بیش از یک برگه&zwnj;ی کنده شده از دفتر ارزشی ندارد و ماهیت ارتباطی و رسانه&zwnj;ای&zwnj;اش را از دست داده است. هرچه توانایی خود را در استفاده از لینک&zwnj;ها بالا ببرید، می&zwnj;توانید دریچه&zwnj;های بزرگی به روی خواننده&zwnj;ی وبلاگتان باز کنید؛ مثلاً اگر می&zwnj;خواهید بازدیدکننده&zwnj;ی وبلاگتان را با اصول وبلاگ&zwnj;نویسی، بیشتر آشنا کنید، همین حالا لینک نشریه&zwnj;ی تخصصی شماها را به وبلاگتان اضافه کنید!</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>نظری بر نظرات</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-10.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.205</id>

    <published>1388-04-11T16:22:08Z</published>
    <updated>1388-04-11T16:48:41Z</updated>

    <summary><![CDATA[ یکی از مهم&zwnj;ترین ابزارها در وبلاگ، بخش نظرات است. امکانی که خوانندگان وبلاگ می&zwnj;توانند از طریق آن به راحتی و به سرعت، نقطه نظرات خودشان را درباره&zwnj;ی متن ارائه شده توسط نویسنده مطرح کنند. این ابزار که از بارزترین...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="صادقجم" label="صادق جم" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="یادداشت" label="یادداشت" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p align="justify"><a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/c44e884d5101_125E2/8_2.jpg"><img height="350" width="179" border="0" align="left" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" title="نظری بر نظرات وبلاگ&zwnj;ها" alt="نظری بر نظرات وبلاگ&zwnj;ها" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/c44e884d5101_125E2/8_thumb.jpg" /></a> یکی از مهم&zwnj;ترین ابزارها در وبلاگ، بخش نظرات است. امکانی که خوانندگان وبلاگ می&zwnj;توانند از طریق آن به راحتی و به سرعت، نقطه نظرات خودشان را درباره&zwnj;ی متن ارائه شده توسط نویسنده مطرح کنند. این ابزار که از بارزترین وجوه تمایز وبلاگ از سایر رسانه&zwnj;هاست، به نوعی روح پویایی در کالبد وبلاگ به عنوان یکی از رسانه&zwnj;های تحت وب است.</p>  <p align="justify">بخش نظرات از سه جهت کلی قابل بررسی است:</p>  <p align="justify">1) هویت نظردهنده</p>  <p align="justify">2) متن نظر</p>  <p align="justify">3) مدیریت نظرات</p>  <p align="justify">در ادامه به اختصار به به این سه مورد می&zwnj;پردازیم:</p>  <p align="justify"><b>1) </b><b>هویت نظردهنده     <br /></b>به طور کلی در قسمت نظرات از سه شناسه برای شناسایی هویت نظردهنده استفاده می&zwnj;شود: نام، آدرس پست الکترونیکی و آدرس وب&zwnj;گاه. بر همین اساس نظردهندگان را می&zwnj;توان به سه دسته&zwnj;ی کلی تقسیم&zwnj;بندی نمود:</p>  <p align="justify"><b>الف) نظردهندگانی که خودشان وبلاگ&zwnj;نویس هستند     <br /></b>این دسته از نظردهندگان، خود طیف وسیعی از هویت&zwnj;ها را شامل می&zwnj;شوند که پیش از این در <a href="http://shomaha.ir/no3/post-7.html">شماره سوم نشریه شماها</a>، از بعد ارتباط شخصیت مجازی افراد با شخصیت&zwnj;شان در دنیای حقیقی، آن&zwnj;ها را به سه گروه شخصیت&zwnj;های حقیقت&zwnj;گرا، شخصیت&zwnj;های میانه (نیمه&zwnj;حقیقی-&zwnj;نیمه&zwnj;مجازی) و شخصیت&zwnj;های مجازی تقسیم&zwnj;بندی کرده بودم.</p>  <p align="justify"><b>ب) افرادی که وبلاگ&zwnj;نویس نیستند، اما آدرس&zwnj;های مجازی مشخصی دارند     <br /></b>برخی از افراد این گروه، تنها آدرس پست الکترونیکی ثابتی دارند؛ اما عده&zwnj;ای دیگر در شبکه&zwnj;های مجازی تحت وب مانند توییتر، فرندفید، فیس&zwnj;بوک و... حضور فعالی دارند و گاهی نیز از این آدرس&zwnj;ها به عنوان شناسه&zwnj;ی وب&zwnj;گاهی خود استفاده می&zwnj;کنند.</p>  <p align="justify"><b>ج) افرادی که به طور ناشناس نظر می&zwnj;گذارند     <br /></b>این دسته شامل اشخاصی می&zwnj;شود که عمداً و یا سهواً هیچ آدرس مشخصی از خود به جا نمی&zwnj;گذارند. گاهی این کار به دلیل عدم حضور مستمر نظردهنده در دنیای مجازی است و گاهی هم به دلیل عدم علاقه به شناخته شدن، که در اکثر موارد به متن پیام بستگی پیدا می&zwnj;کند.</p>  <p align="justify">امروزه ابزارهایی وجود دارند که به نظردهندگان این امکان را می&zwnj;دهند تا راحت&zwnj;تر هویتشان را در وب&zwnj;گاه&zwnj;های دیگر بشناسانند. از آن جمله می&zwnj;توان به OpenID و Gravatar اشاره کرد.</p>  <p align="justify">OpenID چارچوبی آزاد و کاربرمحور است که با اختصاص یک URI اختصاصی به کاربر، این امکان را می&zwnj;دهد تا هر جا که قدم می&zwnj;گذارد، پروفایلش را همراه داشته باشد.</p>  <p align="justify">اما Gravatar یک شکلک و یا آواتار به نویسنده اختصاص می&zwnj;دهد تا در کنار دیگر شناسه&zwnj;ها، به شناخته شدن سریع&zwnj;تر نظردهنده در بخش نظرات کمک کند. در حال حاضر این شکلک&zwnj;ها به آدرس پست الکترونیکی افراد وابسته هستند؛ یعنی هنگامی که نظردهنده آدرس ایمیل خود را در قسمت نظرات وارد می&zwnj;نماید، آواتاری که پیش از این به آن آدرس ایمیل نسبت داده شده است، در کنار نامش ظاهر می&zwnj;شود.</p>  <p align="justify"><b>2) </b><b>متن نظر     <br /></b>متن نظر گاهاً تا حدود زیادی به هویت نویسنده&zwnj;ی آن بستگی پیدا می&zwnj;کند. افرادی که خودشان وبلاگ&zwnj;نویس هستند، یا در دنیای مجازی شخصیت مشخصی دارند، در هنگام نظر دادن می&zwnj;کوشند تا چارچوب&zwnj;هایی را که در وبلاگ و یا زندگی مجازی خود رعایت می&zwnj;کنند، در هنگام کامنت گذاشتن هم مدنظر داشته باشند. چرا که به هر حال نظرات آن&zwnj;ها می&zwnj;تواند به مثابه تولید محتوا به نظر آید و تأثیر مستقیمی روی وبلاگ و شخصیت مجازی&zwnj;شان داشته باشد. به همین دلیل هم هست که گاهی این&zwnj;گونه افراد برای عبور از خط قرمزهای شخصیتی، به صورت ناشناس نظر می&zwnj;گذارند.</p>  <p align="justify">اما گذشته از چارچوب&zwnj;هایی که اشخاص برای کامنت گذاشتن در نظر می&zwnj;گیرند، متن نظرات هم طیف وسیعی از محتویات را در بر می&zwnj;گیرد. معمولاً کیفی&zwnj;ترین محتوا آن است که نظردهنده پس از خواندن کامل آنچه که نویسنده قصد بیانش را داشته، به ارائه&zwnj;ی دیدگاه خود درباره&zwnj;ی آن موضوع بپردازد. و اصولاً نفس وجود بخش نظرات در وبلاگ&zwnj;ها نیز همین است؛ اما گاهاً - و یا شاید هم اکثراً- از این ابزار برای مقاصد دیگر هم استفاده می&zwnj;شود.</p>  <p align="justify">علاوه بر آنکه عده&zwnj;ای قسمت نظرات را با بخش پیام&zwnj;های بازرگانی اشتباه می&zwnj;گیرند و در آن به معرفی محصولات و یا حتی وبلاگ&zwnj;هایشان می&zwnj;پردازند، بعضی دیگر هم، از آن برای خوش&zwnj;و&zwnj;بش کردن با نویسنده و یا حتی سایر نظردهندگان استفاده می&zwnj;کنند!</p>  <p align="justify">شاید یکی از اشکالاتی که در وبلاگ&zwnj;ها وجود دارد، ترتیب صعودی پست&zwnj;های آن باشد. به این معنا که پست&zwnj;های جدیدتر در بالاترین قسمتِ وبلاگ قرار می&zwnj;گیرند. همین موضوع هم باعث می&zwnj;شود تا در بیشتر مواقع، بازدیدکنندگانِ مستقیم وبلاگ، به بالاترین مطلب وبلاگ اکتفا کنند. با تکیه بر همین ویژگی، بعضی از نظردهندگان از بخش نظراتِ جدیدترین پست، برای نظردادن درباره&zwnj;ی پست&zwnj;های قبلی استفاده می&zwnj;کنند. عده&zwnj;ای دیگر هم از همین بخش برای پاسخ دادن به نظری که نویسنده در وبلاگشان گذاشته بود، استفاده می&zwnj;کنند.</p>  <p align="justify">اما در کنار همه&zwnj;ی این طیف&zwnj;ها، گاهی تعداد زیادی از نظرات یک مطلب را نویسنده&zwnj;ی همان مطلب، در پاسخ به نظرات خوانندگان و احتمالاً انتقادهایشان می&zwnj;گذارد.</p>  <p align="justify"><b>3) </b><b>مدیریت نظرات     <br /></b>نظرات در حقیقت محتویات افزوده شده به پست اصلی در وبلاگ&zwnj;ها هستند. از این دید می&zwnj;توان مالکیت حقیقی آن&zwnj;ها را از آنِ وبلاگ&zwnj;نویس و مالکیت معنوی و به عبارتی سرقفلی آن&zwnj;ها را از آنِ نظردهنده دانست.</p>  <p align="justify">وجود نظرات، ماهیتاً به وجود وبلاگ وابسته است و از آنجایی که نویسنده چارچوب مشخصی را برای وبلاگ و نوشته&zwnj;های آن در نظر می&zwnj;گیرد، نظرات هم باید در این چارچوب قرار داشته باشند و ابزار تشخیص و نظارت بر آن&zwnj;ها، در اختیار مالک اصلی (وبلاگ&zwnj;نویس) باشد.</p>  <p align="justify">برای مثال اگر نظردهنده&zwnj;ای به افراد دیگر در قسمت نظرات فحاشی کند و این موضوع برخلاف عرف وبلاگ موردنظر باشد، این حق برای نویسنده&zwnj;ی وبلاگ وجود دارد که آن نظر را به دلیل رعایت نکردن قوانین، حذف کند. برخی از سیستم&zwnj;های وبلاگ&zwnj;نویسی همچون وردپرس و بلاگفا، حتی پا را فراتر گذاشته&zwnj;اند و امکان ویرایش نظر را هم برای نویسنده فراهم کرده&zwnj;اند تا در موارد مشابه، نویسنده به تعدیل نظرات بپردازد. اما از سوی دیگر، قرار گرفتن این قابلیت در دست نویسندگانی که سوء نیت دارند، می&zwnj;تواند ابزار خطرناکی محسوب شود؛ چرا که این ویژگی امکان هرگونه دخل و تصرفی را در نظرات برای نویسنده فراهم می&zwnj;کند.</p>  <p align="justify">اما به هر حال اصل بر برائت است و شاید عدم اطمینانی که این&zwnj;گونه کارها برای نویسنده&zwnj;ی وبلاگ به همراه می آورد، خودش ابزار بازدارنده&zwnj;ی مطمئنی باشد.</p>  <p align="justify">البته سخن در باب نظرات در وبلاگ&zwnj;ها بسیار است، در این مطلب کوتاه کوشیدم تا گوشه&zwnj;ای از آنچه که به طور کلی به ذهنم خطور می&zwnj;کرد را بیان کنم.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>رسم و رسومات لینک و کامنت</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-9.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.204</id>

    <published>1388-04-11T16:00:12Z</published>
    <updated>1388-04-11T16:17:18Z</updated>

    <summary><![CDATA[هر جا که باشید وقتی قرار است با کس دیگری ارتباط برقرار کنید باید یک سری رسم و رسوم را رعایت کنید؛ حالا می&zwnj;خواهد در دنیای واقعی باشد یا دنیای مجازی. یکی از راه&zwnj;هایی که معمولاً بلاگرهای تازه&zwnj;کار برای ارتباط...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="آزادهرهجو" label="آزاده رهجو" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="گزارش" label="گزارش" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p>هر جا که باشید وقتی قرار است با کس دیگری ارتباط برقرار کنید باید یک سری رسم و رسوم را رعایت کنید؛ حالا می&zwnj;خواهد در دنیای واقعی باشد یا دنیای مجازی.</p>  <p><a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/696f29f9a690_120B0/5_2.jpg"><img height="354" width="130" border="0" align="right" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/696f29f9a690_120B0/5_thumb.jpg" alt="گزارشی در مورد لینک و کامنت از وبلاگ نویسان" title="گزارشی در مورد لینک و کامنت از وبلاگ نویسان" style="border: 0px none ; margin: 0px 0px 0px 20px; display: inline;" /></a>یکی از راه&zwnj;هایی که معمولاً بلاگرهای تازه&zwnj;کار برای ارتباط برقرار کردن با دیگران انتخاب می&zwnj;کنند، گذاشتن کامنت و دادن لینک است. خیلی ساده است؛ بین وبلاگ&zwnj;ها می&zwnj;گردید و چند وبلاگ را که به نظرتان جالب&zwnj;تر است انتخاب می&zwnj;کنید. فرقی ندارد اول لینکشان کنید یا اول کامنت بگذارید. فقط یادتان باشد که باید به طور مرتب بهشان سر بزنید و مدام برایشان کامنت بگذارید. هر کس که باشد بالاخره کنجکاو می&zwnj;شود و برای یک بار هم که شده وبلاگتان را باز می&zwnj;کند؛ اما باید حواستان باشد که اسم و لینکتان را درست وارد کرده باشید.</p>  <p>ولی این ابتدایی&zwnj;ترین کارکردی است که می&zwnj;توان برای کامنت و لینک در نظر گرفت.</p>  <p>در این که موضوع کامنت و کامنت&zwnj;گذاری نکته&zwnj;ی مهمی است که شکی ندارید؟</p>  <p>چه نویسنده&zwnj;ی وبلاگ باشید چه خواننده&zwnj;اش، سر و کارتان با کامنت افتاده است و فهمیده&zwnj;اید که اگر کامنت نباشد انگار یک جای کار می&zwnj;لنگد. کامنت در واقع عین سیم اتصالی است که مخاطب را به بلاگر وصل می&zwnj;کند. پس هم برای شمای بلاگر مهم است و هم برای شمای خواننده.</p>  <p>هر چقدر هم سرتان به کار خودتان گرم باشد و با کسی کاری نداشته باشید، وقتی شروع کرده&zwnj;اید به وبلاگ&zwnj;نویسی، یعنی قرار است این نوشته&zwnj;ها را کسی غیر از خودتان هم بخواند. اصلاً یکی از مهم&zwnj;ترین فرق&zwnj;های وبلاگ و دفترچه&zwnj;ی یادداشت، &zwnj;همین است که وبلاگ مخاطب دارد. حالا یا این مخاطب، مخاطب عام است و هر کسی دلش خواست می&zwnj;تواند توی نوشته&zwnj;هایتان سرک بکشد، یا اینکه مخاطبی است که خودتان بهش اجازه&zwnj;ی ورود داده&zwnj;اید. مهم این است که مخاطب دارد، و مهم&zwnj;تر اینکه هر مخاطبی حق اظهار نظر دارد؛ حتی اگر مخالف باشد.</p>  <p>فکرش را بکنید یک نفر بایستد روبرویتان و از هر دری حرف بزند. هی حرف بزند، هی حرف بزند، هی حرف بزند... گاهی با حرف&zwnj;هایش موافق باشید و گاهی مخالف؛ گاهی حرف&zwnj;هایش خوشحالتان کند و گاهی ناراحت؛ گاهی درست باشد و گاهی غلط و شما نتوانید هیچ چیزی بگویید. سخت است. من که در این شرایط احساس خفگی می&zwnj;کنم!</p>  <p>اصلا حس مخاطب را هم که کنار بگذاریم،&zwnj; وقتی توی وبلاگتان چیزی می&zwnj;&zwnj;نویسید، دلتان می&zwnj;خواهد کسی باشد که بخواندش. شاید یکی از بهترین راه&zwnj;ها برای اینکه بفهمید مطلبتان خوانده شده یا نه، دیدن صفحه&zwnj;ی نظراتتان است.</p>  <p>فرض کنید یک سال تمام، به طور مرتب بنویسید و حتی یک کامنت هم نداشته باشید. خب کم&zwnj;کم انگیزه&zwnj;تان از بین می&zwnj;رود. اگر قرار باشد بنویسید و فقط خودتان بخوانید، نوشتن توی وبلاگ و دفترچه&zwnj;ی یادداشت چه فرقی می&zwnj;کند؟</p>  <p>لینک&zwnj;دادن هم گرچه شاید به اهمیت کامنت نباشد، اما اگر با دقت و به روز باشد، می&zwnj;تواند اطلاعات خوب و جالبی به مخاطب بدهد. حتی می&zwnj;تواند مکمل نوشته&zwnj;های وبلاگ باشد.</p>  <p>رفته&zwnj;ایم سراغ چندتا از بلاگرها، که از این رسم و رسومات بپرسیم.&zwnj; منظورم همین لینک&zwnj;دادن و کامنت&zwnj;گذاری است. اولین و ساده&zwnj;ترین سؤالی که به ذهنم می&zwnj;رسد این است که: &laquo;به چه کسایی لینک می&zwnj;دید؟&raquo;</p>  <p>محمدصالح، نویسنده&zwnj;ی وبلاگ <a href="http://saleh.ruhollah.org/">آذرباد</a> جواب می&zwnj;دهد: &laquo;لینک وبلاگای من چند دسته هستن؛ بعضی&zwnj;هاشون وبلاگای دوستام هستند، بعضی&zwnj;هاشون لینکای تبلیغاتی هستن و یه سری هم لینکایی هستن که من اسمشون رو گذاشتم لینکای مفید!&raquo;</p>  <p>مجید عزیزی -یا همان <a href="http://www.raavy.ir/">راوی</a>- می&zwnj;گوید: &laquo;راستش لینک&zwnj;دادن من زیاد معقول نیست. یعنی بیشتر از اینکه به فرد یا وبلاگش بستگی داشته باشه، به حال و روز من بستگی داره! وقتایی حال دارم و لینک می&zwnj;دهم، گاهی هم نه. اما در درجه&zwnj;ی اول به کسایی لینک می&zwnj;دم که به حال و روز زمان لینک&zwnj;دادن مربوط باشن؛ مثلاً معمولاً زمان انتخابات، لینک انتخاباتی می&zwnj;دم و زمان جنگ غزه، لینک مربوط به اون. البته گفتم که، معمولاً! در درجه&zwnj;ی دوم اگه لینک به وبلاگ باشه، سعی می&zwnj;کنم وبلاگ معقولی باشه؛ یعنی یا طرف رو بشناسم، یا لااقل چند مطلب دیگه از اون وبلاگ رو خونده باشم و حال و هواش دستم باشه. در مجموع به&zwnj;ندرت لینک می&zwnj;دم. اما وقتی به جایی لینک می&zwnj;دم، به نظرم واقعاً و حتماً ارزش خوندن داره و با نخوندنش چیزی از دست می&zwnj;ره.&raquo;</p>  <p><a href="http://www.anidalton.blogfa.com/">آنی دالتون</a> هم به کسانی لینک می&zwnj;دهد که احساس کند &laquo;اغلب نوشته&zwnj;هاشون ارزش خونده شدن رو داره و می&zwnj;شه به دیگران پیشنهادشون کرد.&raquo;</p>  <p><a href="http://nazemane.parsiblog.com/">خانم ناظم</a> هم حساسیت خودش را دارد: &laquo;معمولاً درخواست لینک که می&zwnj;دن، یه نگاه به وبلاگشون می&zwnj;اندازم و اگه وبلاگ رو، وبلاگ خوبی تشخیص بدم، لینکش می&zwnj;کنم. اما کلاً باید بگم که اخیراً کمتر به یه وبلاگ لینک می&zwnj;دم، چون صفحه سخت بالا میاد.&raquo;</p>  <p>سؤال بعدی&zwnj;ام درباره&zwnj;ی کامنت است. می&zwnj;پرسم: &laquo;به نظرتون صفحه&zwnj;ی نظراتی که به صورت پاپ&zwnj;آپ باز می&zwnj;شه بهتره یا معمولی؟&raquo; بعد بیشتر توضیح می&zwnj;دهم: &laquo;یا اگه بخوام بهتر بگم، توی بعضی وبلاگ&zwnj;ها وقتی می&zwnj;خوایم کامنت بذاریم، روی لینک نظرات که کلیک می&zwnj;کنیم، یه صفحه&zwnj;ی جدید برای کامنت باز می&zwnj;شه؛ اما مثلاً توی وردپرس، وقتی روی لینک نظرات کلیک می&zwnj;کنیم، انگار روی لینک مستقیم همون یادداشت کلیک کردیم و می&zwnj;شه پایین همون یادداشت، کامنت گذاشت. کدوم یکی رو بیشتر می&zwnj;پسندید؟&raquo;</p>  <p>این بار خانم ناظم اول جواب می&zwnj;دهد: &laquo;برام تفاوت چندانی نداره، اما گاهی اوقات تو کامنتای پاپ&zwnj;آپ، برای کامنت گذاشتن مشکل پیش میاد. اگر این اتفاق نیفته، نه با پاپ&zwnj;آپ مشکل دارم نه با معمولی.&raquo;</p>  <p><a href="http://www.raavy.ir/">راوی</a> در این باره می&zwnj;گوید: &laquo;در مورد مسائل فنی، همون طور که از وبلاگ خودم مشخصه، کامنت غیرپاپ&zwnj;آپ رو بیشتر می&zwnj;پسندم. همون طور که معمولا وب&zwnj;سایتای پربازدید هم، همین روش رو برای کامنت&zwnj;گذاری دارن؛ مثل ردیت، دیگ، یوتیوب و حتی همین سایتای ایرانی خودمون.&raquo;</p>  <p><a href="http://saleh.ruhollah.org/">محمدصالح</a> هم مثل راوی کامنت غیرپاپ&zwnj;آپ را بیشتر می&zwnj;پسندد و معتقد است &laquo;هر چی امکان ارسال کامنت سهل&zwnj;تر باشه، بهتره. اگر سرعت بیشتر باشه، بهتره. پس همون بهتر که امکان ارسال سریع کامنت، ذیل هر مطلب، بدون باز کردن صفحه&zwnj;ی جدید میسر بشه&raquo;.</p>  <p><a href="http://www.anidalton.blogfa.com/">آنی دالتون</a> هم می&zwnj;گوید: &laquo;ظاهراً پاپ&zwnj;آپ نبودن با کلاس&zwnj;تره، ولی ما به همون پاپ&zwnj;آپ عادت کردیم و دوسش داریم. البته از نظر من تفاوت چندانی ندارن و حتی نمی&zwnj;دونم مزایای پاپ&zwnj;آپ نبودن چیه، ولی بعضیا بهم می&zwnj;گن از تو بعیده از این مدل استفاده کنی!&raquo;</p>  <p>آنی که سکوت می&zwnj;کند، ازش می&zwnj;خواهم نظرش را درباره&zwnj;ی تأیید کامنت قبل از نمایش بگوید.</p>  <p>جوابم را این طور می&zwnj;دهد: &laquo;بستگی به مطلب وبلاگ و حساسیتای موجود در مورد اونا داره. وبلاگ من باید تأییدی باشه، چون هیچ دلم نمی&zwnj;خواد یه نوجوون که میاد توش، با عکسای مبتذلی روبرو بشه که یه آدم مشکل&zwnj;دار برای من گذاشته تا به قول خودش یک ترشیده&zwnj;&zwnj;ی ناآگاه باقی نمونم!&raquo;</p>  <p><a href="http://nazemane.parsiblog.com/">خانم ناظم</a> هم می&zwnj;گوید: &laquo;خب گه&zwnj;گداری پیش میاد که لازم می&zwnj;شه کامنت&zwnj;ها تأییدی بشن.&raquo;</p>  <p>ولی محمدصالح انگار چندان با تأییدی بودن کامنت موافق نیست: &laquo;تا مجبور نباشم، ازش استفاده نمی&zwnj;کنم. البته من اجبار نمی&zwnj;کنم که بگم باید وبلاگ رو تریبون دیگران کرد، اما از طرف دیگه هم، صحبت کردن از موضع بالا رو وبلاگ&zwnj;نویسی نمی&zwnj;دونم.&raquo;</p>  <p><a href="http://www.raavy.ir/">راوی</a> هم موضوع را از چند نظر بررسی می&zwnj;کند: &laquo;به نظرم بستگی به وبلاگ و نویسنده و مخاطباش داره. یعنی سه فاکتور هست که مشخص می&zwnj;کنه کامنتای یه وبلاگ، باید بعد از ارسال اجازه&zwnj;ی انتشار، لازم داشته باشه یا نه. اولی خود وبلاگه؛ میزان بازدید روزانه و کامنت روزانه&zwnj;ش و اینکه چه نوع وبلاگی هست. نویسنده&zwnj;ی حقیقی داره یا مجازی و به چه موضوعاتی می&zwnj;پردازه و کیفیت و کمیت مخاطباش چطوریه و... . دوم نویسنده&zwnj;ی وبلاگه و اینکه معمولاً چند وقت یک بار فرصت می&zwnj;کنه کامنت&zwnj;ها رو چک کنه. طبیعیه کسی که هفته&zwnj;ای یه بار به وبلاگ خودش سر می&zwnj;زنه، غیرقابل تحمله که کامنتای وبلاگش توی این مدت منتظر اجازه&zwnj;ی انتشار باشن. شاید اصلاً یک هفته&zwnj;ی بعد، اون کامنت موضوعیتش رو از دست داده باشه. و سوم هم، بستگی به مخاطبین و کامنت&zwnj;گذاران معمول اون وبلاگ داره. البته نباید اسپم&zwnj;ها یا همون کامنت&zwnj;های ناخواسته رو که این روزا توسط ربات&zwnj;ها توی برخی سیستم&zwnj;های مدیریت وبلاگ خارجی، مثل مووبیل&zwnj;تایپ سرازیر می&zwnj;شن رو فراموش کرد. با این حساب، من شخصاً دوست دارم کامنت بلافاصله بعد از ارسال، نمایش داده بشه، هرچند توی راوی به علت همین مشکلات فنی ِ سیل اسپم&zwnj;های خارجی و عموماً غیراخلاقی، مجبور به تأیید قبل از انتشار شده&zwnj;م.&raquo;</p>  <p>درست یادم نمی&zwnj;آید چه زمانی بود... فکر می&zwnj;کنم اوایل وبلاگنویسی&zwnj;ام بود که وسواس عجیبی گرفته بودم برای چک کردن صفحه&zwnj;ی نظرات وبلاگم. شاید در مدتی که کانکت بودم، بیشتر از چهار پنج بار آن را چک می&zwnj;کردم! سؤال آخرم را درباره&zwnj;ی همین موضوع می&zwnj;پرسم. می&zwnj;خواهم بدانم این چند نفر چند بار کامنت&zwnj;های وبلاگشان را چک می&zwnj;کنند؟</p>  <p><a href="http://saleh.ruhollah.org/">محمدصالح</a> قبل از همه مختصر و مفید می&zwnj;گوید: &laquo;بستگی به مدت فاصله بین دو مطلب داره. میزان مشخصی نداره.&raquo;</p>  <p><a href="http://www.anidalton.blogfa.com/">آنی</a> اول یادم می&zwnj;اندازد که کامنت&zwnj;های وبلاگش تأییدی است و بعد ادامه می&zwnj;دهد: &laquo;واسه تأیید باید مرتب چک کنم دیگه. بعد از پست مطلب تا وقتی تو نت هستم، شاید تا شش یا هفت بار هم چک کنم. به خصوص که تو وبلاگم معمولاً تو هر ساعت کلی کامنت جدید میاد. اگه یه روز سر نزنم و تأیید نکنم روی هم تلنبار می&zwnj;شن!&raquo;</p>  <p>خانم ناظم هم کوتاه جواب می&zwnj;دهد که: &laquo;خب معمولاً هر موقع به نت و وبلاگم سر بزنم، چک می&zwnj;کنم.&raquo;</p>  <p><a href="http://www.raavy.ir/">مجید عزیزی</a> اما، برای با خبر شدن از کامنت&zwnj;های وبلاگش، راه بهتری از چک کردن مداوم دارد: &laquo;سیستم مدیریت وبلاگ من طوریه که اگر کسی کامنت بذاره، برام ایمیل می&zwnj;شه. در واقع یک ایمیل خبردهنده برام میاد. بنابراین کاملاً بستگی داره به تعداد کامنت&zwnj;ها. گاهی که مطلب تازه&zwnj;ای نوشته&zwnj;م، روزی چند بار و گاهی هم که خبری نیست، هر چند روز یک بار!&raquo;</p>  <p>اگر بخواهم از کامنت و کامنت&zwnj;گذاری بپرسم، حالا حالاها باید سؤال کنم و منتظر شنیدن جواب باشم. ولی یادم می&zwnj;افتد که تقریباً همه&zwnj;شان گفته&zwnj;اند سرشان شلوغ است و وقت ندارند. به خاطر همین به همین چند سؤال بسنده می&zwnj;کنم و از اینکه علی&zwnj;رغم مشغله&zwnj;شان به پرسش&zwnj;هایم جواب داده&zwnj;اند، از همه&zwnj;شان تشکر می&zwnj;کنم.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>هر کامنتی کامنت نیست</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-8.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.203</id>

    <published>1388-04-11T15:57:26Z</published>
    <updated>1388-04-11T16:15:39Z</updated>

    <summary><![CDATA[یکی از ارکانی که امروزه وبلاگ&zwnj;ها را نسبت به دیگر رسانه&zwnj;ها ارزشمندتر و محبوب&zwnj;تر ساخته است، امکان ارتباط دو جانبه و ایجاد تبادل نظر میان نویسنده و خوانندگان است که از طریق ویژگی کامنت&zwnj;گذاری (نظردهی) امکان&zwnj;پذیر شده است. کامنت، اصطلاحاً...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="حسنآی‌تیآن‌لاین" label="حسن آی‌تی آن‌لاین" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="مقاله" label="مقاله" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p align="justify">یکی از ارکانی که امروزه وبلاگ&zwnj;ها را نسبت به دیگر رسانه&zwnj;ها ارزشمندتر و محبوب&zwnj;تر ساخته است، امکان ارتباط دو جانبه و ایجاد تبادل نظر میان نویسنده و خوانندگان است که از طریق ویژگی کامنت&zwnj;گذاری (نظردهی) امکان&zwnj;پذیر شده است.</p>  <p align="justify">کامنت، اصطلاحاً به متن و نظر شخصی&zwnj;ای گفته می&zwnj;شود که خواننده&zwnj;ی یک وبلاگ، در رابطه با موضوع مطرح شده، در زیر همان مطالب می&zwnj;نویسد. به این صورت خوانندگان قادر خواهند بود نظریات و عقاید شخصی&zwnj;شان را به آسانی و آزادانه با نویسنده و دیگر خوانندگان در میان بگذارند و با آن&zwnj;ها به بحث و گفت&zwnj;وگو بپردازند. در واقع این ارتباط متقابل است که وبلاگ&zwnj;ها را از دیگر رسانه&zwnj;ها جدا ساخته و پیش انداخته است.</p>  <p align="justify">همان گونه که یک مطلب خوب می&zwnj;تواند سازنده و تأثیرگذار باشد، کامنت&zwnj;ها هم به نوبه&zwnj;ی خود می&zwnj;توانند در تکمیل یک نوشته و هر چه بهتر شدن مطالب یک وبلاگ نقش بسزایی ایفا کنند.</p>  <p align="justify">کامنت و نظردهی هم آداب و قوانین خاص خودش را دارد. کامنت&zwnj;گذار با رعایت مجموعه&zwnj;ای از نکات است که می&zwnj;تواند به نظر خود ارزش ببخشد و میان یک کامنت خوب و سازنده با یک کامنت بد و بی&zwnj;فایده تفاوت ایجاد کند.</p>  <p align="justify">در ادامه به مواردی اشاره می&zwnj;کنیم که شما را با این نکات آشنا خواهد ساخت.</p>  <p align="justify"><b>چگونه بنويسيم؟     <br /></b><b>     <br /></b><a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/a417c1568b6d_12018/9_2.jpg"><img height="300" width="220" border="0" align="right" style="border: 0px none ; margin: 0px 0px 0px 20px; display: inline;" title="یاد بگیریم چگونه کامنت بگذاریم" alt="یاد بگیریم چگونه کامنت بگذاریم" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/a417c1568b6d_12018/9_thumb.jpg" /></a>همیشه احترام را رعایت کنید و نظراتتان را بدون توهین به شخص یا گروه خاصی بیان کنید. یادتان باشد که&nbsp; احترام، احترام می&zwnj;آورد؛ پس حتی اگر انتقاد شدیدی به یک مطلب دارید، بهتر است نظرتان را به دور از عصبانیت و با پرهیز از تعصب، و با ذکر دلایل و نکات بنویسید تا تأثیرگذار باشد.</p>  <p align="justify">هر حرفی را در کامنت&zwnj;ها نزنید. یادتان باشد که نوشته&zwnj;های شما، توسط افراد دیگر و موتورهای جست&zwnj;وجو خوانده می&zwnj;شود، پس بهتر است در این مورد سنجیده عمل کنید و از مطرح کردن بعضی موارد به صورت عمومی بپرهیزید و آن&zwnj;ها را از طریق ایمیل به نویسنده اطلاع دهید.</p>  <p align="justify">کامنت&zwnj;هایتان را مرتبط با موضوع وبلاگ بنویسید و مطمئن بشوید که نظر شما به پست ربط دارد و با آن ارتباط پیدا می&zwnj;کند. این طوری یک انسجام موضوعی بین نوشته و نظرات دیگران رخ می&zwnj;دهد که می&zwnj;تواند مفید باشد.</p>  <p align="justify">فکر نکنید که نویسنده فقط کامنت&zwnj;های آخرین پست را می&zwnj;خواند و به همین دلیل شما باید هر حرفی دارید در آخرین پست بنویسد؛ نه اصلاً این&zwnj;جور نیست. مطمئن باشید که شما اگر برای مطلب 2 سال قبل هم نظری بنوسید، مدیر وبلاگ آن را می&zwnj;بیند.</p>  <p align="justify">آدرس وبلاگ و ایمیل خود را درست وارد کنید. این امر موجب می&zwnj;شود تا دیگران راحت&zwnj;تر به شما دسترسی داشته باشند و اگر نیاز شد، بتوانند با شما ارتباط برقرار کنند و یا احیاناً جواب سؤالات و نظراتتان را به دستان برسانند.</p>  <p align="justify">حرفی برای گفتن داشته باشید. از نوشتن کلمات کوتاه و بی&zwnj;فایده مثل &laquo;مفید بود&raquo;، &raquo;دستت درد نکنه خوشم اومد&raquo; و... پرهیز کنید. اگر واقعاً نوشتن این جملات را لازم می&zwnj;دانید بهتر است که یک متن مناسب بنوسید و ضمن آن توضیح بدهید که این مطلب چگونه به رفع یک سؤال و یا حل مشکلی از شما کمک کرده است.</p>  <p align="justify">هر سؤالی را که به ذهتان می&zwnj;آید، سریعاً نپرسید. اول کاملاً مطمئن شوید که از طریق جست&zwnj;وجو به جواب نمی&zwnj;رسید، یا ابهامی برای شما به وجود آمده است. در این صورت سؤال خود را مختصر، مفید و واضح بپرسید تا بهتر بشود به شما کمک کرد.</p>  <p align="justify">&laquo;فینگلیش&raquo; ننویسید! این کار دیگران را برای خواندن به مشکل می&zwnj;اندازد. این مورد مخصوصاً در متن&zwnj;های طولانی&zwnj;تر بیشتر است و امکان دارد افراد از خواندن آن صرف نظر کنند.</p>  <p align="justify"><b>پیگیر باشید     <br /></b>همیشه به کامنت&zwnj;هایی که برای دیگران می&zwnj;گذارید سر بزنید و پیگیر جریانات آن باشید. مطمئناً بعد از شما افراد دیگری نظر می&zwnj;دهند که امکان دارد با شما هم&zwnj;نظر یا مخالف عقیده&zwnj;ی شما باشند و از شما سؤالاتی بپرسند و یا توضیحی بخواهند. پس بهتر است بحث خود را دنبال کنید تا به نتیجه و سرانجام برسد.</p>  <p align="justify">گاهی در قسمت نظرات یک مطلب، میان خوانندگان گفت&zwnj;وگوهای بسیار خوبی صورت می&zwnj;گیرد و نکاتی مطرح می&zwnj;شود که ارزش کامنت&zwnj;ها را حتی از نوشته&zwnj;ی وبلاگ هم بالاتر می&zwnj;برد. اظهار نظرهای متفاوت و بررسی&zwnj;هایی که خوانندگان از جهات مختلف بر روی موضوع انجام می&zwnj;دهند، &laquo;کامنت&zwnj;دونی&raquo; را به یک قسمت داغ تبدیل می&zwnj;کند که از میان این صحبت&zwnj;ها می&zwnj;توان به نکات و نتیجه&zwnj;های بسیار خوبی دست پیدا کرد. در واقع آشنایی با همین نظرات مختلف است که می&zwnj;تواند ارزشمند باشد. چه بسا در یک وبلاگ، مطلب کوتاهی نوشته شود اما اظهار نظرهای خوانندگان بر سر آن موضوع، آن&zwnj;قدر زیاد شود که بحث را از آن چیزی که هست فراتر ببرد و به وبلاگ&zwnj;های دیگر هم سرایت کند.</p>  <p align="justify"><b>هرزه پراکن&zwnj;ها دیده نمی&zwnj;شوند     <br /></b>هرزه&zwnj;کامنت&zwnj;ها که در اصلاح اسپم نامیده می&zwnj;شوند، عبارت&zwnj;اند از مجموعه&zwnj;ای از متن&zwnj;های بی&zwnj;ربط با مضامین متفاوت که عمدتاً تبلیغاتی هستند و به صورت ناخواسته، توسط انسان&zwnj;ها یا روبوت&zwnj;ها در حجم وسیعی از وبلاگ&zwnj;ها ثبت می&zwnj;شود.</p>  <p align="justify">در واقع هدف این اشخاص استفاده از فضای وبلاگ&zwnj;ها برای ترویج و تبلیغ وب&zwnj;سایت و محصولات خود است که با درج لینک&zwnj;ها و کلمات زیاد، علاوه بر اینکه می&zwnj;توانند در نتایج موتورهای جستجو به نوعی تأثیرگذار باشند، خوانندگان را با عبارات فریبنده به سمت خود کشانده و برای کلیک کردن روی لینک خود ترغیب می&zwnj;کنند.</p>  <p align="justify">این عمل نوعی سوء استفاده محسوب می&zwnj;شود که امروزه از سوی وبلاگ&zwnj;نویسان و شرکت&zwnj;های اینترنتی به شدت با آن&zwnj;ها برخورد می&zwnj;کنند و سعی می&zwnj;کنند با استفاده از ابزارهای محتلف، تا آنجا که ممکن است از درج و گسترش اسپم&zwnj;ها جلوگیری کنند. تا جایی که در بعضی کشورها عاملان هرزه&zwnj;نگاری را مورد پیگرد قانونی قرار می&zwnj;دهند.</p>  <p align="justify">هزره&zwnj;کامنت فقط به درج لینک&zwnj;های انبوه گفته نمی&zwnj;شود، بلکه هر متن یا چیزی که بی&zwnj;معنی و بی&zwnj;فایده باشد و بدون توجه به نوشته&zwnj;ی وبلاگ، به دنبال طرح خواسته&zwnj;ی خود باشد، می&zwnj;تواند جزء هرزه&zwnj;کامنت&zwnj;ها قرار گیرد.</p>  <p align="justify">هیچ&zwnj;گاه برای تبلیغ وبلاگ خود از کامنت&zwnj;ها استفاده نکنید، چون نه تنها این کار موجب افزایش و جذب خواننده نمی&zwnj;شود، بلکه بلاگرها شما را به عنوان یک سوء استفاده کننده می&zwnj;بینند و اقدام به حذف یا بلاک کردن شما می&zwnj;کنند.</p>  <p align="justify">هرزه&zwnj;نگاری شامل معانی وسیعی می&zwnj;شود و فقط تبلیغ کننده&zwnj;ی لینک نیست؛ مثلاً من نظر کسانی را که بدون توجه به نوشته، یک یا دو کلمه&zwnj;ی کوتاه، مثل &laquo;خیلی خوب بود&raquo;، &laquo;استفاده کردم&raquo;، یا هر چیزی که بودنش سودی به دیگران نمی&zwnj;رساند و فقط جا اشغال کرده می&zwnj;نویسند، حذف می&zwnj;کنم؛ چون تنها کامنت&zwnj;ها را به شلوغی می&zwnj;کشاند.</p>  <p align="justify">یادمان باشد که کامنت&zwnj;ها همان طور که از اسمش پیداست، برای ایراد نظرات ماست؛ پس برای درخواست&zwnj;های تبادل لینک و مطلع کردن از به روز شدن وبلاگ&zwnj;ها راه&zwnj;های بهتری باید پیدا کنید.</p>  <p align="justify"><b>پاسخ&zwnj;های ارزشمند     <br /></b>همان قدر که یک کامنت خوب با ارزش است، نحوه&zwnj;ی جواب دادن به آن از ارزش بیشتری برخوردار می&zwnj;باشد. مهم است که به خوانندگانی که زحمت نوشتن کامنت را کشیده&zwnj;اند تا آنجا که امکان دارد پاسخ دهیم و سؤالات و ابهاماتشان را برطرف سازیم. این یک احترام دو جانبه خواهد بود و به خواننده این دلگرمی را می&zwnj;دهد که نظراتش برای نویسنده مهم است و آن&zwnj;ها را مطالعه می&zwnj;کند.</p>  <p align="justify">شیوه&zwnj;ی پاسخ دادن به کامنت&zwnj;ها می&zwnj;تواند یکی از هنرهای هر وبلاگ&zwnj;نویسی باشد و تصمیم&zwnj;گیری در برابر اینکه در مقابل چه پرسشی چگونه عمل کند، زیرکی او را می&zwnj;رساند.</p>  <p align="justify">سعی کنید تا آنجا که امکان دارد جواب&zwnj;هایتان کامل و جامع باشد و هر چیزی را که می&zwnj;دانید برای کامنت&zwnj;گذار شرح دهید و او را راهنمایی کنید تا برای مشکلش چند باره به شما رجوع نکند.</p>  <p align="justify">با نظرات خوانندگان محترمانه برخورد کنید و به آن&zwnj;ها اهمیت بدهید و به خاطر حرف&zwnj;هایشان خرده نگیرید. آن&zwnj;ها حق دارند که حرفشان را بزنند و نظرشان را بگویند.</p>  <p align="justify">با افرادی که در کامنت&zwnj;ها با لحن بد صحبت می&zwnj;کنند و توهین می&zwnj;کنند، با همان شکل برخورد نکنید و جبهه نگیرید. بهتر است در وهله&zwnj;ی اول به صورت خصوصی با آن&zwnj;ها ارتباط برقرار کنید و ازشان بخواهید که رعایت کنند و در صورت تکرار، اقدامات بعدی را انجام دهید.</p>  <p align="justify">درست است که یکی از وظابف وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها پاسخ به نظرات است؛ اما یادتان باشد دلیلی برای پاسخ به همه&zwnj;ی نظرات وجود ندارد. لازم نیست هر کامنتی که نوشته می&zwnj;شود پاسخ داده شود، بلکه فقط به آن&zwnj;هایی جواب بدهید که فکر می&zwnj;کنید در پاسخ به آن&zwnj;ها می&zwnj;توانید از چیزی رفع ابهام کرده و یا مشکلی را حل کنید.</p>  <p align="justify">پاسخ&zwnj;ها را هم در کامنت&zwnj;های مطلب بنویسید و هم به ایمیل فرد بفرستید. این طوری شخص زودتر از جواب شما مطلع می&zwnj;شود و دیگران هم می&zwnj;توانند پاسخ شما را بخوانند و در صورت داشتن سؤال یا ابهام مشابه، آن را برطرف سازند.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>از آن کامنت دونی تا این کامنت دونی</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-7.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.202</id>

    <published>1388-04-11T15:53:35Z</published>
    <updated>1388-04-13T13:55:35Z</updated>

    <summary><![CDATA[ وبلاگ&zwnj;نویسی یک قضیه&zwnj;ی دو طرفه است که یک سرش نویسنده&zwnj;ی وبلاگ است و سر دیگرش به خواننده&zwnj;ی وبلاگ مربوط می&zwnj;شود. بلاگر می&zwnj;نویسد تا خواننده بخواند و از طریق یک جعبه&zwnj;ی کوچک که بهش می&zwnj;گوییم &laquo;کامنت&zwnj;دونی&raquo; با او، نوشته&zwnj;ها، عقاید...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="آموزشی" label="آموزشی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="رضوانخسروی" label="رضوان خسروی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p align="justify"><a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/7_2.jpg"><img height="300" border="0" align="left" width="199" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/7_thumb.jpg" alt="کامنت دونی&zwnj;های سرویس بلاگ&zwnj;ها و معرفی و توضیح در مورد آن&zwnj;ها" title="کامنت دونی&zwnj;های سرویس بلاگ&zwnj;ها و معرفی و توضیح در مورد آن&zwnj;ها" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" /></a> وبلاگ&zwnj;نویسی یک قضیه&zwnj;ی دو طرفه است که یک سرش نویسنده&zwnj;ی وبلاگ است و سر دیگرش به خواننده&zwnj;ی وبلاگ مربوط می&zwnj;شود. بلاگر می&zwnj;نویسد تا خواننده بخواند و از طریق یک جعبه&zwnj;ی کوچک که بهش می&zwnj;گوییم &laquo;کامنت&zwnj;دونی&raquo; با او، نوشته&zwnj;ها، عقاید و احساساتش در ارتباط باشد. سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها برای این جعبه&zwnj;ی ارتباطی، یا همان صفحه&zwnj;ی نظرات، امکانات مختلفی قرار داده&zwnj;اند که وبلاگ&zwnj;نویس و نظردهنده، به فراخور نوشته&zwnj;ها و نظراتشان از آن&zwnj;ها استفاده می&zwnj;کنند. بعضی از این امکانات به مدیر وبلاگ مربوط است و بعضی دیگر هم به کامنت&zwnj;گذار.</p>
<p align="justify">برای اینکه بهتر بتوانیم امکانات &laquo;کامنت&zwnj;دونی&raquo; سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها را مقایسه کنیم، سری می&zwnj;زنیم به قسمت مدیریت سرویس&zwnj;های بلاگفا، پرشین&zwnj;بلاگ، پارسی&zwnj;بلاگ، میهن&zwnj;بلاگ، بلاگ&zwnj;اسکای، وردپرس و بلاگر.</p>
<p align="justify">قبل از هر چیز یک توضیح مختصری درباره&zwnj;ی چند تا از امکانات مشترک سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها می&zwnj;دهم و بعد جداگانه به معرفی امکانات هر کدام می&zwnj;پردازم.</p>
<p align="justify"><b>فعال و غیرفعال کردن قسمت نظرات      <br />
</b>مدیر وبلاگ می&zwnj;تواند به خواست خود، قسمت نظرات وبلاگش را غیرفعال کند. در این حالت، خواننده فقط خواننده است و امکان برقراری ارتباط با نویسنده را ندارد. صرف نظر از وبلاگ&zwnj;هایی که نویسنده&zwnj;شان به هر دلیلی، کلاً تمایلی به داشتن بخش نظرات ندارند؛ بعضی وقت&zwnj;ها مدیران وبلاگ، به دلایلی قسمت نظرات را برای یک مطلب خاص می&zwnj;بندند؛ حالا یا آن مطلب، موضوع قابل بحثی ندارد و صرفاً یک اطلاع&zwnj;رسانی است، یا موضوعی است که ممکن است از دید نویسنده، نظراتش جنجال&zwnj;برانگیز بشود. به هر حال گاهی پیش می&zwnj;آید که نویسنده بستن و غیرفعال کردن قسمت نظرات را ضروری می&zwnj;بیند. از میان هفت سرویس&zwnj;بلاگ مورد بررسی، غیر از پارسی&zwnj;بلاگ، مابقی آن&zwnj;ها این امکان را در اختیار مدیر وبلاگ قرار می&zwnj;دهند.</p>
<p align="justify">&nbsp;</p>
<p align="justify"><b>تأیید نظرات قبل از نمایش      <br />
</b>شاید یکی از پرکاربردترین قسمت&zwnj;های &laquo;کامنت&zwnj;دونی&raquo;، امکان تأیید قبل از نمایش باشد. شما می&zwnj;توانید به صورت پیش&zwnj;فرض، تنظیم کنید که اولین خواننده&zwnj;ی نظرات خودتان باشید و بعد اگر محتوای آن را تأیید کردید، اجازه بدهید در وبلاگتان نمایش داده شود و دیگران هم بتوانند آن را ببینند. بعضی وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها، همیشه از این پیش&zwnj;فرض برای قسمت نظراتشان استفاده می&zwnj;کنند و بعضی&zwnj;ها هم به فراخور مطالبی که می&zwnj;نویسند، گاه&zwnj;گاهی از این روش استفاده می&zwnj;کنند. علتش هم جلوگیری از نمایش نظرات اسپم، یا حاوی کلمات رکیک و نامناسب، و یا شامل اطلاعات شخصی افراد و امثال این&zwnj;هاست.</p>
<p align="justify">البته در بعضی سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها، مثل بلاگ&zwnj;اسکای، بلاگر و وردپرس، که کاربر امکان ارسال نظر به صورت خصوصی را ندارد، مدیر وبلاگ از این پیش فرض استفاده می&zwnj;کند تا نظراتی که حکم کامنت خصوصی را دارند، تأیید نشده باقی بمانند.</p>
<p align="justify"><b>دسترسی به آخرین نظرات      <br />
</b>در تمام هفت سرویس فوق، به جز بلاگر و میهن&zwnj;بلاگ، امکان دسترسی به آخرین نظرات وجود دارد. دسترسی به آخرین نظرات از این جهت اهمیت دارد که مدیر وبلاگ، به سادگی می&zwnj;تواند از نظراتی که ممکن است ذیل مطالب قبلی گذاشته بشود، اطلاع پیدا کند؛ چون گاهی ممکن است خواننده&zwnj;ی وبلاگ، نظرش را درباره&zwnj;ی یک نوشته&zwnj;ی قدیمی&zwnj;تر، ذیل همان مطلب بنویسد. طبیعی است که اگر امکان دسترسی به آخرین نظرات وجود نداشته باشد، این احتمال وجود دارد که مدیر وبلاگ اصلاً از درج آن نظر مطلع نشود.</p>
<p align="justify"><b>پاسخ به نظرات</b></p>
<p align="justify">غیر از پرشین&zwnj;بلاگ و بلاگر، در بقیه&zwnj;ی سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها مدیر وبلاگ می&zwnj;تواند پاسخش را به نظر خواننده، در زیر همان نظر بنویسد. در سرویس&zwnj;هایی که این امکان وجود ندارد، مدیر وبلاگ ناچار است در یک کامنت جدید، با مشخص کردن مخاطبش، به نظرات جواب بدهد. البته کامنت&zwnj;گذار برای دیدن پاسخ مدیر وبلاگ ناچار است بار دیگر به همان وبلاگ سر بزند تا جوابش را ببیند؛ مگر در پارسی&zwnj;بلاگ که اگر کامنت&zwnj;گذار و وبلاگی که برایش نظر می&zwnj;دهد، هر دو پارسی&zwnj;بلاگی باشند، و کاربر پای نظرش را امضای الکترونیک زده باشد، می&zwnj;تواند از طریق صفحه&zwnj;ی مدیریت وبلاگ خودش، پیگیر نظراتی که گذاشته و جواب&zwnj;هایی که گرفته باشد.</p>
<p align="justify"><b>نمایش آی&zwnj;پی      <br />
</b>چهار سرویس پرشین&zwnj;بلاگ، پارسی&zwnj;بلاگ، بلاگ&zwnj;اسکای و وردپرس، آی&zwnj;پی کامنت&zwnj;گذار را ثبت می&zwnj;کنند. بالاخره گاهی برای کشف رابطه&zwnj;ی کامنت&zwnj;گذارها، آی&zwnj;پی&zwnj;شان کمک&zwnj;هایی می&zwnj;کند!</p>
<p align="justify">هر کدام از سرویس&zwnj;های وبلاگی، یک سری امکاناتی برای قسمت نظرات دارند که خاص خودشان است و تک و توکی هم مشترک است بین یکی دو تا از سرویس&zwnj;ها. برای اینکه دقیق&zwnj;تر از امکانات سرویس&zwnj;های مختلف با خبر بشویم، تک&zwnj;تک سرویس&zwnj;ها را هم بررسی می&zwnj;کنیم.</p>
<p align="justify"><b>بلاگفا:      <br />
</b>امکانات مدیریت<a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/6_2.jpg"><img height="284" border="0" align="left" width="250" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/6_thumb.jpg" alt="چگونه در بلاگفا کامنت بگذاریم" title="چگونه در بلاگفا کامنت بگذاریم" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" /></a></p>
<p align="justify">اگر زمانی که می&zwnj;خواهید مطلب جدیدی ارسال کنید و یا مطالب قبلی&zwnj;تان را ویرایش کنید، به پایین جعبه&zwnj;ی متن دقت کنید، متوجه&zwnj;ی منوی بازشونده&zwnj;ای با عنوان &laquo;نوع نظرخواهی&raquo; خواهید شد. بازش کنید تا از امکانات مختلفی که بلاگفا برای قسمت نظرات در نظر گرفته خبردار شوید. یکی از گزینه&zwnj;ها، مربوط به غیرفعال کردن قسمت نظراتِ مطلب مورد نظر است؛ گزینه&zwnj;ی آخر هم نظرات را بعد از تأیید نویسنده به نمایش در می&zwnj;آورد. اما اگر گزینه&zwnj;ی دوم (امکان درج نظر جدید وجود نداشته باشد) را برای مطلبی انتخاب کنید، نظرات قبلی کاربران حفظ می&zwnj;شود؛ اما دیگر امکان اضافه کردن نظر جدید وجود نخواهد داشت. همچنین گزینه&zwnj;های بعدی (درج نظر تنها یک هفته/پانزده روز/ یک ماه پس از ارسال مطلب مجاز باشد) نیز، قسمت نظرخواهی را بعد از مدت زمانی که مشخص می&zwnj;کنید، می&zwnj;بندد و اجازه&zwnj;ی درج نظر جدید به کاربران نمی&zwnj;دهد.</p>
<p align="justify">اگر به منوی سمت راست مدیریت نگاه کنید، گزینه&zwnj;ی &laquo;آخرین نظرات خوانندگان&raquo; را خواهید دید. روی آن که کلیک کنید، آخرین نظراتی که به وبلاگتان اضافه شده است را می&zwnj;بینید؛ چه نظراتی که برای آخرین مطلبتان ارسال شده است و چه نظراتی که پای مطالب پیشین&zwnj;تان درج شده است.</p>
<p align="justify">اگر پیش&zwnj;فرض قسمت نظرات را روی &laquo;نمایش نظرات پس از تأیید&raquo; تنظیم کرده باشید، از همین قسمتِ &laquo;آخرین نظرات خوانندگان&raquo; می&zwnj;توانید نظرهای جدید را تأیید کنید و یا تأیید نشده رهایشان کنید. از همین قسمت هم می&zwnj;توانید برای حذف نظر و یا ویرایش آن و اضافه کردن پاسخ استفاده کنید.</p>
<p align="justify">برای ارسال پاسخ، روی گزینه&zwnj;ی &laquo;ویرایش&raquo; همان نظری که می&zwnj;خواهید به آن جواب بدهید، کلیک کنید تا به صفحه&zwnj;ی ویرایش نظر منتقل شوید. ضمن اینکه در این صفحه می&zwnj;توانید نام نظردهنده و ایمیل، وب&zwnj;سایت، و نظرش را ویرایش کنید، می&zwnj;توانید با کلیک بر روی گزینه&zwnj;ی &laquo;درج جداکننده&raquo; به این نظر پاسخ بدهید.</p>
<p align="justify">نکته&zwnj;ی قابل توجه در بلاگفا این است که شما نمی&zwnj;توانید نظری را که کاربر به صورت خصوصی ارسال کرده است، عمومی کنید؛ همان&zwnj;گونه که نظر عمومی را هم نمی&zwnj;توانید خصوصی کنید؛ مگر اینکه برای دور کردنش از چشم خوانندگان به طور کلی حذفش کنید.</p>
<p align="justify">امکانات کاربران</p>
<p align="justify">خوانندگان وبلاگ&zwnj;های بلاگفا، می&zwnj;توانند نظر خود را به صورت خصوصی برای مدیر وبلاگ ارسال کنند. برای این کار کافی است گزینه&zwnj;ی &laquo;نظر به صورت خصوصی برای نویسنده وبلاگ ارسال شود&raquo; را تیک بزنید.</p>
<p align="justify">اگر قسمت &laquo;مشخصات شما حفظ شود&raquo; را هم تیک&zwnj;دار کنید، دیگر لازم نیست دفعات بعدی که به این وبلاگ می&zwnj;آیید، نام و ایمیل و آدرس وب&zwnj;سایت&zwnj;تان را وارد کنید.</p>
<p align="justify">ضمناً در هنگام درج نظر، می&zwnj;توانید از خندانک&zwnj;هایی که در کنار جعبه&zwnj;ی متن قرار گرفته، استفاده کنید.</p>
<p align="justify"><b>پرشین&zwnj;بلاگ      <br />
</b>امکانات مدیریت</p>
<img style="border-bottom: 0px; border-left: 0px; display: inline; margin-left: 0px; border-top: 0px; margin-right: 0px; border-right: 0px" class="mt-image-none" title="کامنت گذاری در پرشین بلاگ" border="0" alt="کامنت گذاری در پرشین بلاگ" align="left" src="http://shomaha.ir/2009/07/04/no7/persian-blog-camment%282%29.jpg" width="250" height="298" />
<p align="justify">در پرشین&zwnj;بلاگ اگر به صفحه&zwnj;ی &laquo;تنظیمات عمومی وبلاگ&raquo; بروید، می&zwnj;توانید اظهار نظر در وبلاگ را روی &laquo;آزاد&raquo;، &laquo;غیرفعال&raquo; و &laquo;نیازمند تأیید&raquo; تنظیم کنید.</p>
<p align="justify">در ستون سمت راست مدیریت وبلاگ، گزینه&zwnj;ای با عنوان &laquo;آخرین نظرات خوانندگان&raquo; وجود دارد که کلیک بر روی آن، شما را به آخرین نظراتی که برایتان نوشته شده است، هدایت می&zwnj;کند. در آنجا می&zwnj;توانید به انتخاب خود، نظری را حذف، یا آن را خصوصی و یا عمومی کنید و اگر نظری نیاز به تأیید داشت، تأییدش کنید.</p>
<p align="justify">ضمنا دکمه&zwnj;ای به شکل قلب در کنار هر نظر وجود دارد که برای انتخاب آن نظر به عنوان نظر خاص تعبیه شده است. در توضیحات پرشین&zwnj;بلاگ آمده است: &laquo;در صورتی که آیکون قلب در یک نظر را نارنجی کنید، آن نظر در داخل بخش نظرات وبلاگ نیز همراه با یک قلب روشن دیده می&zwnj;شود و اگر آن را با یک کلیک، توسی کنید، در بخش نظرات وبلاگ، قلبی نمایش داده نخواهد شد.&raquo;</p>
<p align="justify">امکانات کاربران</p>
<p align="justify">کاربران می&zwnj;توانند به تشخیص خود، نظری را به صورت خصوصی ارسال کنند. البته همان&zwnj;طور که چند سطر بالاتر توضیح دادم، مدیر وبلاگ می&zwnj;تواند به انتخاب خود، نظرات خصوصی را هم عمومی کند.</p>
<p align="justify">ضمناً کاربران می&zwnj;توانند در قسمت نظرات پرشین&zwnj;بلاگ، از خندانک&zwnj;هایی که در کنار صفحه&zwnj;ی متن قرار داده شده، استفاده کنند.</p>
<p align="justify"><b>میهن&zwnj;بلاگ      <br />
</b>امکانات مدیریت&nbsp; <a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/2_4.jpg"><img height="329" border="0" align="left" width="250" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/2_thumb_1.jpg" alt="چگونه در میهن&zwnj;بلاگ کامنت بگذاریم" title="چگونه در میهن&zwnj;بلاگ کامنت بگذاریم" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" /></a></p>
<p align="justify">اگر به قسمت ارسال مطلب جدید بروید، در زیر قسمت نوشتاری، تنظیمات نظرات را هم مشاهده خواهید کرد. می&zwnj;توانید قسمت نظرات را برای آن مطلب فعال یا غیرفعال کنید و یا تنظیمات آن را روی گزینه&zwnj;ی &laquo;نظرات پس از تأیید نمایش داده شوند&raquo; قرار دهید. اگر نظرخواهی را غیرفعال نکرده باشید، می&zwnj;توانید مدت زمان نظردهی را هم همان&zwnj;جا تنظیم کنید؛ یعنی اجازه دهید قسمت نظرات تا یک هفته، یا یک ماه فعال باشد و یا به صورت دستی خودتان تاریخی را برای بستن قسمت نظرات تعیین کنید.</p>
<p align="justify">اگر در ستون سمت راست مدیریت، گزینه&zwnj;ی &laquo;نظرات&raquo; را انتخاب کنید، پُست&zwnj;هایی که در آن&zwnj;ها نظرات تأیید نشده وجود دارد نمایش داده می&zwnj;شود. و اگر روی نظرات هر پست کلیک کنید، می&zwnj;توانید آن نظر را تأیید، حذف و یا پنهان کنید. در واقع اگر قسمت نظرات را روی &laquo;تأیید پس از نمایش&raquo; هم تنظیم نکرده باشید، باز هم گزینه&zwnj;ی تأیید نظر را خواهید داشت. این تأیید نظر در حقیقت حکم خوانده شدن نظر توسط نویسنده&zwnj;ی وبلاگ را دارد. مدیر وبلاگ نظراتی را که خوانده است، تأیید می&zwnj;کند و آن&zwnj;هایی را که هنوز نخوانده است، تأیید نمی&zwnj;کند.</p>
<p align="justify">مدیر وبلاگ می&zwnj;تواند نظری را که مناسب نمایش در وبلاگ نیست حذف و یا &laquo;پنهان&raquo; کند.</p>
<p align="justify">در همین صفحه، مدیر وبلاگ می&zwnj;تواند پاسخ خود را به هر نظر، ذیل آن نظر اضافه کند.</p>
<p align="justify">در میهن&zwnj;بلاگ نیز این اختیار به مدیر وبلاگ داده نشده است که نظر خصوصی&zwnj; را عمومی کند.</p>
<p align="justify">امکانات کاربران</p>
<p align="justify">مخاطبان وبلاگ&zwnj;های میهن&zwnj;بلاگ می&zwnj;توانند نظر خود را به صورت خصوصی برای نویسنده&zwnj;ی وبلاگ ارسال کرده و از خندانک&zwnj;ها نیز در نظر خود استفاده کنند.</p>
<p align="justify"><b>پارسی&zwnj;بلاگ      <br />
</b>امکانات مدیریت<a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/5_2.jpg"><img height="278" border="0" align="left" width="250" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/5_thumb.jpg" alt="چگونه در پارسی بلاگ کامنت بگذاریم" title="چگونه در پارسی بلاگ کامنت بگذاریم" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" /></a></p>
<p align="justify">اگر از ستون سمت راست میز کار مدیریت، گزینه&zwnj;ی &laquo;مشخصات کاربری&raquo; را انتخاب کنید، به صفحه&zwnj;ای هدایت می&zwnj;شوید که مشخصات کلی شما در آن یادداشت شده است. یکی از قسمت&zwnj;هایی که می&zwnj;تواند توسط شما انتخاب شده، تیک بخورد، با این عنوان مشخص شده است: &laquo;پيام&zwnj;های كاربران برای نوشته&zwnj;های شما به صورت پيش&zwnj;فرض خصوصی باشد&raquo;.</p>
<p align="justify">در پارسی&zwnj;بلاگ، امکان غیرفعال کردن نظرخواهی وجود ندارد؛ اما شما با تیک زدن گزینه&zwnj;ی بالا، می&zwnj;توانید مانع نمایش پیش از تأیید نظرات بشوید.</p>
<p align="justify">حالا اگر به &laquo;صفحه&zwnj;ی خانگی&raquo; وبلاگ خود برگردید، در میانه&zwnj;ی صفحه و در جعبه&zwnj;ی &laquo;وضعیت وبلاگ&raquo; می&zwnj;توانید لینک &laquo;آخرین پیام&zwnj;ها&raquo; را ببینید. روی آن که کلیک کنید، قادر خواهید بود آخرین نظراتی که برای مطالب وبلاگتان درج شده را ببینید و به انتخاب خود، آن&zwnj;ها را عمومی، خصوصی و یا حذف کنید.</p>
<p align="justify">در زیر هر کامنت، لینک &laquo;پاسخ مدیر وبلاگ&raquo; وجود دارد که با کلیک بر روی آن، می&zwnj;توانید به آن نظر جواب بدهید.</p>
<p align="justify">امکانات کاربران</p>
<p align="justify">کاربران پارسی&zwnj;بلاگ امکان درج نظر و ویرایش متن و تغییر رنگ، اندازه و وضعیت چینشش در صفحه و همچنین اضافه کردن لینک و خندانک را دارند و می&zwnj;توانند به خواست خود، نظرشان را به صورت خصوصی ارسال کنند.</p>
<p align="justify">هر کاربر می&zwnj;تواند ضمن نوشتن نظرش، یک برچسب امتیازی به مطلب نوشته شده بدهد. برای دیدن برچسب امتیاز، روی آیکون ستاره&zwnj;ی زرد، در بالای منوی تکست&zwnj;باکس کلیک کنید.</p>
<p align="justify">اگر کاربر پارسی&zwnj;بلاگ باشید، بهتر است همیشه از امضای الکترونیک استفاده کنید. امضای الکترونیک که با عنوان sign در زیر جعبه&zwnj;ی متن قرار دارد، مانع از سوء استفاده&zwnj; از نام و آدرس وبلاگ شما خواهد شد؛ ساده&zwnj;تر بگویم: اگر پیغامتان را امضا کنید، همه مطمئن می&zwnj;شوند که این نظر حتما از طرف خود شما نوشته شده است. البته امضا کردن نظرات سود دیگری هم دارد و آن پیگیری، حذف و خصوصی کردن نظراتی است که در وبلاگ&zwnj;های دیگر می&zwnj;نویسید. برای این کار وارد قسمت مدیریت وبلاگتان بشوید و روی گزینه&zwnj;ی &laquo;پیام&zwnj;های ارسالی شما&raquo; از ستون سمت راست صفحه&zwnj;ی مدیریت وبلاگ کلیک کنید. در اینجا ضمن مدیریت نظرات&zwnj;تان، می&zwnj;توانید پاسخ&zwnj;هایی که به آن&zwnj;ها داده شده است را هم ببینید. نکته&zwnj;ی جالب این است که شما از این طریق حتی می&zwnj;توانید بدون نیاز به عمومی کردن نظر خصوصی به آن پاسخ بدهید و نویسنده&zwnj;ی نظر، از طریق صفحه&zwnj;ی &laquo;پیام&zwnj;های ارسالی شما&raquo; پاسخش را ببیند.</p>
<p align="justify">قسمت نظرات پارسی&zwnj;بلاگ، دارای آر&zwnj;اس&zwnj;اس بوده و هر کامنت هم لینک ثابت و مستقیم دارد.</p>
<p align="justify"><b>بلاگ&zwnj;اسکای      <br />
</b>امکانات مدیریت<a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/3_4.jpg"><img height="245" border="0" align="left" width="250" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/3_thumb_1.jpg" alt="چگونه در بلاگ اسکای کامنت بگذاریم" title="چگونه در بلاگ اسکای کامنت بگذاریم" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" /></a></p>
<p align="justify">اگر بعد از ورود به قسمت مدیریت وبلاگ، گزینه&zwnj;ی &laquo;تنظیمات بخش نظردهی&raquo; را انتخاب کنید، می&zwnj;توانید یک سری تغییرات در بخش نظرخواهی ایجاد کنید؛ مثلاً می&zwnj;توانید سیستم نظردهی را فعال یا غیرفعال کنید، یا می&zwnj;توانید نمایش نظر بعد از تأیید و یا فیلتر شدن نظرات را فعال کنید.</p>
<p align="justify">فیلتر کردن نظرات و همچنین آنتی&zwnj;فلودینگ (Anti flooding) برای جلوگیری از ارسال نظرات اسپم کاربرد دارند. اگر روی لینک &laquo;کلمات کلیدی&raquo; کلیک کنید، می&zwnj;توانید کلماتی را وارد کنید. نظراتی که حاوی این لغات باشند، ثبت نشده و کاربر را با این پیغام مواجه می&zwnj;کند: &laquo;به علت وجود بعضی از کلمات داخل این نظر، امکان درج آن وجود ندارد.&raquo;</p>
<p align="justify">اگر آنتی فلودینگ را فعال کنید، بسته به زمانی که در جعبه&zwnj;ی متن کوچک همین صفحه وارد کرده&zwnj;اید، کاربر از ارسال پست&zwnj;های پیاپی محروم می&zwnj;شود. در واقع شما فاصله&zwnj;ی بین درج دو نظر را به این ترتیب تعیین می&zwnj;کنید و از این طریق مانع از ارسال پست&zwnj;های تکراری و غیرتکراری پی&zwnj;در&zwnj;پی که عموماً جنبه&zwnj;ی تبلیغاتی دارند می&zwnj;شوید.</p>
<p align="justify">اگر به قسمت &laquo;یادداشت جدید&raquo; هم بروید، می&zwnj;توانید &laquo;اجازه&zwnj;ی نظردهی به کاربران برای این یادداشت&raquo; را فعال یا غیرفعال کنید.</p>
<p align="justify">برای دسترسی به آخرین نظرات خوانندگان، از ستون سمت راست گزینه&zwnj;ی &laquo;جدیدترین نظرات&raquo; را انتخاب کنید. در این قسمت، با توجه به تنظیماتی که برای قسمت نظرات در نظر گرفته بودید، می&zwnj;توانید نظرات را تأیید یا حذف کنید و یا در صورت تمایل به آن پاسخ بدهید.</p>
<p align="justify">امکانات کاربران</p>
<p align="justify">بلاگ&zwnj;اسکای در قسمت نظرات، برای کاربران هیچ امکاناتی را در نظر نگرفته است؛ حتی امکان درج نظر به صورت خصوصی!</p>
<p align="justify"><b>بلاگر      <br />
</b>امکانات مدیریت<a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/1_4.jpg"><img height="350" border="0" align="left" width="222" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/1_thumb_1.jpg" alt="چگونه در بلاگر کامنت بگذاریم" title="چگونه در بلاگر کامنت بگذاریم" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" /></a></p>
<p align="justify">اگر از قسمت مدیریت به صفحه&zwnj;ی تنظیمات بروید و از آنجا روی تب نظرات کلیک کنید، متوجه امکانات زیادی که بلاگر برای قسمت نظرات مهیا کرده است می&zwnj;شوید.</p>
<p align="justify">نظرات: شما با انتخاب &laquo;پنهان کردن&raquo; می&zwnj;توانید نظرات وبلاگتان را مخفی کنید. البته با این انتخاب نظرات حذف نمی&zwnj;شوند؛ اما از دید مراجعین به سایت، مخفی می&zwnj;مانند.</p>
<p align="justify">چه کسی می&zwnj;تواند نظر بدهد؟: شما می&zwnj;توانید امکان نظردهی را محدود کنید؛ مثلاً فقط به کاربرانی که اعتبار گوگل دارند اجازه&zwnj;ی نظر دادن بدهید. این امکان در واقع برای مشخص شدن هویت نویسنده&zwnj;ی نظرات اضافه شده است.</p>
<p align="justify">تعیین جا: بلاگر برای قسمت نظرخواهی وبلاگ، سه قالب در نظر گرفته است؛ یکی &laquo;تمام صفحه&raquo; است که فرم نظرخواهی را در یک صفحه&zwnj;ی کاملاً مجزا از متن نمایش می&zwnj;دهد، یکی &laquo;پنجره&zwnj;ی گشودنی&raquo; است که با کلیک بر روی قسمت نظرات، پنجره&zwnj;ی کوچکی باز می&zwnj;شود و کاربر می&zwnj;تواند نظرش را بنویسد، یکی هم &laquo;پیام الحاقی زیر&raquo; است که فرم نظرخواهی را می&zwnj;آورد زیر هر پُست.</p>
<p align="justify">نظرات پیش&zwnj;فرض برای پیام&zwnj;ها: اینجا می&zwnj;توانید تعیین کنید که برای پُست&zwnj;های بعدی امکان درج نظر جدید وجود داشته باشد یا نه. اگر به هر دلیلی تشخیص دادید که قسمت نظرخواهی مطلب جدیدتان بسته باشد، می&zwnj;توانید این گزینه را روی &laquo;پیام&zwnj;های جدید فاقد نظر هستند&raquo; تنظیم کنید.</p>
<p align="justify">پیوندهای برگشت: اگر جایی در اینترنت به مطالب شما لینک شده باشد، در قسمت نظرات وبلاگتان پیغامی دریافت خواهید کرد که شما را به صفحه&zwnj;ی پیونددهنده هدایت می&zwnj;کند. در این قسمت شما می&zwnj;توانید پیوندهای برگشتی را آشکار یا پنهان کنید.</p>
<p align="justify">پیش&zwnj;فرض پیوندهای برگشتی برای پیام&zwnj;ها: از این طریق می&zwnj;توانید پیوندهای برگشتی را برای مطالب جدید، فعال یا غیر فعال کنید.</p>
<p align="justify">پیام فرم نظرخواهی: اگر در جعبه&zwnj;ی متن روبروی این گزینه، مطلبی اضافه کنید، بالای فرم نظرخواهی وبلاگتان به نمایش در می&zwnj;آید.</p>
<p align="justify">بررسی نظرات: این در واقع همان تأیید نظرات قبل از نمایش است. اگر گزینه&zwnj;ی &laquo;همیشه&raquo; را تیک بزنید، فعالش کرده&zwnj;اید؛ اگر &laquo;هرگز&raquo; را تیک بزنید، غیر فعالش کرده&zwnj;اید؛ و اگر می&zwnj;خواهید محدودش کنید به پست&zwnj;های جدید، گزینه&zwnj;ی وسط را انتخاب کنید و مشخص کنید برای مطالبی که &laquo;چند روز پیش&raquo; نوشته شده فعال خواهد بود.</p>
<p align="justify">کلمه&zwnj;ی تأیید برای نظرات نمایش داده شود؟: کلمه&zwnj;ی تأیید برای جلوگیری از نظرات اسپم و تبلغاتی است؛ به عبارت دقیق&zwnj;تر تعداد نظرات اسپم را کم می&zwnj;کند؛ چون که کاربر مجبور می&zwnj;شود برای ارسال هر نظر، یک بار کلمات تأییدی را که در تصویر می&zwnj;بیند وارد کند.</p>
<p align="justify">نمایش تصاویر نمایه مربوط به نظرات: با فعال کردن این گزینه، تصویری که هر کاربر برای نمایه&zwnj;ی وبلاگش انتخاب کرده است، در کنار کامنتی که می&zwnj;گذارد نشان داده خواهد شد.</p>
<p align="justify">ایمیل اعلام نظر: در جعبه&zwnj;ی متن روبروی این گزینه، می&zwnj;توانید حداکثر 10 ایمیل وارد کنید. هر زمان که نظر جدیدی در وبلاگ درج شود، به ایمیل&zwnj;هایی که در این جعبه وارد کرده&zwnj;اید ارسال خواهد شد.</p>
<p align="justify">حالا اگر به قسمت &laquo;ارسال پیام&raquo; بروید و روی تب &laquo;ویرایش پیام&zwnj;ها&raquo; کلیک کنید و سپس نظرات مطلب مورد نظر را انتخاب کنید، می&zwnj;توانید نظراتی را که برای آن مطلب ارسال شده ببینید و در صورت نیاز نظری را حذف کنید. در صورتی که پیش&zwnj;فرض نظرات را روی نمایش پس از تأیید تنظیم کرده باشید، برای دیدن نظرات جدید و تأیید یا حذف آن&zwnj;ها باید به تب &laquo;مختصر کردن نظر&raquo; بروید.</p>
<p align="justify">امکانات کاربران</p>
<p align="justify">هر کاربر می&zwnj;تواند با وارد کردن ایمیل خود، مشترک نظرات پست خاصی باشد تا نظرات بعدی به ایمیلش ارسال شود. بلاگر برای هر نظر، لینکی ثابت و مستقیم قرار داده است؛ اما امکان ارسال نظر به صورت خصوصی و همچنین خندانک وجود ندارد.</p>
<p align="justify"><b>ورودپرس      <br />
</b>از قسمت &laquo;تنظیمات&raquo; گزینه&zwnj;ی &laquo;گفت&zwnj;وگوها&raquo; را انتخاب کنید.<a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/4_2.jpg"><img height="263" border="0" align="left" width="250" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/d8bbfb231b5c_11F30/4_thumb.jpg" alt="چگونه در وردپرس کامنت بگذاریم" title="چگونه در وردپرس کامنت بگذاریم" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" /></a></p>
<p align="justify">گزینه&zwnj;های پیش&zwnj;فرض نوشته: اولی مربوط به لینک&zwnj;هایی است که توی متن آورده&zwnj;اید. اگر تیکش را بزنید، صفحات وب مربوطه از لینک شدنشان مطلع می&zwnj;شوند.</p>
<p align="justify">دومی بازتاب یا همان پیوندهای برگشتی است و عکس گزینه&zwnj;ی اول است؛ یعنی اگر کسی به وبلاگ شما لینک داده باشد، در قسمت نظرات بازتابش درج خواهد شد و قادر به پیگیری آن لینک خواهید بود.</p>
<p align="justify">سومی هم برای فعال و غیرفعال کردن قسمت نظرات است.</p>
<p align="justify">تنظمات دیدگاه&zwnj;ها: با تیک زدن گزینه&zwnj;ی اول، کاربر ملزم می&zwnj;شود ایمیل خود را در هنگام ثبت نظر وارد کند و نظری که فاقد ایمیل باشد، ارسال نخواهد شد. دومی مربوط به کاربران وردپرس است. اگر تیک آن را بزنید، نظر فقط از طرف کاربران وردپرس پذیرفته می&zwnj;شود. گزینه&zwnj;ی سوم هم قسمت نظرات را بعد از چند روز از ارسال مطلب می&zwnj;بندد. این که نظرات چند روز بعد از ارسال مطلب بسته شود را شما می&zwnj;توانید تعیین کنید.</p>
<p align="justify">برایم نامه بفرستید هرگاه...: اگر گزینه&zwnj;ی اول را انتخاب کرده باشید، هر نظر جدیدی که به وبلاگتان اضافه شود، برای شما ارسال می&zwnj;گردد. گزینه&zwnj;ی دوم فقط نظراتی را که نیازمند بررسی و تأیید است، به ایمیلتان ارسال می&zwnj;کند. در دو صورت نظرات نیازمند تأییدند؛ یکی زمانی که نظراتی که حاوی کلمات وارد شده در قسمت فیلترینگ هستند به وبلاگ اضافه شوند، یکی هم زمانی که پیش&zwnj;فرض نظرات را روی &laquo;نمایش بعد از تأیید&raquo; تنظیم کرده باشید.</p>
<p align="justify">پیش از اینکه دیدگاهی نمایان شود: گزینه&zwnj;ی اول نمایش نظرات را مشروط به تأیید نویسنده می&zwnj;کند. گزینه&zwnj;ی دوم در صورتی نظر را نمایش می&zwnj;دهد که نویسنده&zwnj;ی آن نظر، قبلاً هم نظری داده است که از طرف مدیر وبلاگ مورد پذیرش بوده است؛ یعنی نویسنده&zwnj;ی نظر حداقل یک دیدگاه پذیرفته شده باید داشته باشد تا نظرش بدون نیاز به تأیید به نمایش در بیاید.</p>
<p align="justify">بررسی دیدگاه: اگر گزینه&zwnj;ی اول تیک بخورد، نظرات اسپم از مطالب قدیمی حذف نخواهد شد. دومین مورد برای جلوگیری از درج نظراتی است که دارای لینک هستند. بعضی از نظرات اسپم و تبلیغی هستند که حاوی لینک&zwnj;های مختلف&zwnj;اند. اینجا می&zwnj;توانید تعیین کنید نظر باید حاوی چند لینک باشد که پذیرفته نشود.</p>
<p align="justify">مورد سوم و چهارم برای فیلتر کردن نظرات استفاده می&zwnj;شود؛ با این تفاوت که مورد سوم نظرات را به صف تأیید می&zwnj;برد، و مورد چهارم آن&zwnj;ها را به عنوان &laquo;جفنگ&raquo; برچسب&zwnj;گذاری می&zwnj;کند. کافی است برای فعال کردن این دو گزینه، در جعبه&zwnj;ی متن، کلمات مورد نظرتان را وارد کنید.</p>
<p align="justify">اشتراک نظرات: یکی از امکانات وردپرس، امکان اشتراک در نظرات است. یعنی می&zwnj;توانید در قسمت نظرات پست&zwnj;ها، از طریق زدن تیک گزینه&zwnj;ی مورد نظر، مشترک نظرات بشوید و هر زمان که نظر جدیدی اضافه شد، از طریق ایمیل خبردار شوید. در این قسمت، مدیر وبلاگ می&zwnj;تواند این امکان را فعال یا غیرفعال کند؛ که البته این امکان به طور خودکار فعال است، و می&zwnj;توانید آن را با زدن تیک، غیرفعال کنید.</p>
<p align="justify">نیم&zwnj;رخ&zwnj;ها: نیم&zwnj;رخ&zwnj;ها یا آواتار، عکس کوچکی است که معرف صاحب آن است. آواتار شما در کامنت&zwnj;هایی که توی وبلاگ&zwnj;های وردپرس می&zwnj;گذارید نمایش داده می&zwnj;شود. برای نمایش آواتار در قسمتِ نظرات وبلاگ&zwnj;های وردپرس، باید هنگام نظر دادن لاگین کرده باشید و البته تنظیماتِ وبلاگ مورد نظر هم باید نمایش آواتار را ممکن کرده باشد.</p>
<p align="justify">برای انتخاب آواتار به منوی &laquo;کاربران&raquo; بروید و گزینه&zwnj;ی &laquo;شناسنامه&zwnj;ی شما&raquo; را انتخاب کنید. سپس عکس دلخواهتان را به عنوان آواتار انتخاب کنید و روی آپلودِ عکس کلیک کنید.</p>
<p align="justify">اگر کاربر وردپرس نیستید، باز هم می&zwnj;توانید یک آواتار برای خودتان داشته باشید که در زمان نظردهی در وبلاگ&zwnj;های وردپرس و بلاگر، در کنار نظرتان نمایش داده شود. برای این کار کافی است به <a href="http://en.gravatar.com/">این سایت</a> بروید و در آنجا ثبت&zwnj;نام کنید و بعد آواتارتان را آپلود کنید. بعد از این، آواتارتان به آدرس ایمیل&zwnj;تان متصل می&zwnj;شود؛ یعنی زمانی که توی وبلاگ&zwnj;های بلاگر و وردپرس، با درج ایمیل خود نظری می&zwnj;دهید، به طور اتوماتیک آواتاری که قبلاً با آن ایمیل ثبت شده است، نمایش داده می&zwnj;شود. به آواتاری که توی این سایت می&zwnj;سازید، گاهی گرآواتار هم می&zwnj;گویند.</p>
<p align="justify">در قسمت نیم&zwnj;رخ&zwnj;ها، شما می توانید تنظیمات نمایش یا عدم نمایش آواتار نویسندگان را تغییر بدهید.</p>
<p align="justify">اگر از ستون مدیریت، گزینه&zwnj;ی &laquo;دیدگاه&zwnj;ها&raquo; را انتخاب کنید، می&zwnj;توانید آخرین نظرات خوانندگان را ببینید و همان&zwnj;جا، آن&zwnj;ها را تأیید، ویرایش یا حذف کنید و یا به عنوان یک اسپم، به قسمت &laquo;جفنگ&raquo; بفرستید. همچنین می&zwnj;توانید از همین&zwnj;جا به آن نظر پاسخ بدهید. با &laquo;پذیرفتن&raquo; یا &laquo;نپذیرفتن&raquo; یک نظر، در واقع آن را عمومی یا خصوصی می&zwnj;کنید.</p>
<p align="justify">امکانات کاربران</p>
<p align="justify">کاربران وردپرس، با نظر مدیر وبلاگ، می&zwnj;توانند نظرات یک مطلب را از طریق ایمیل دنبال کنند. در وردپرس هم مثل بلاگر، امکان ارسال نظر خصوصی و درج خندانک نیست. البته اگر کد خندانکی را وارد کنید، بعد از ارسال به خندانک تبدیل می&zwnj;شود؛ اما جعبه&zwnj;ی خندانک که در دسترس کاربران باشد، وجود ندارد.</p>
<p align="justify">وردپرس هم برای نظرات، هم لینک ثابت و مستقیم قرار داده است و هم پیگیری آن&zwnj;ها را از طریق آر&zwnj;اس&zwnj;اس ممکن کرده است.</p>
<p align="justify">این هم از امکانات &laquo;کامنت&zwnj;دونی&raquo; سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها. دیدید که تقریباً هیچ دو سرویس وبلاگی نیستند که امکاناتشان شبیه هم باشد، و هیچ سرویسی هم نیست که همه&zwnj;ی امکانات قسمت نظرات را یکجا داشته باشد. همین می&zwnj;تواند یکی از عوامل تعیین کننده&zwnj;ی علت انتخاب یک سرویس&zwnj;بلاگ برای نوشتن باشد. یک بلاگر، برای انتخاب سرویس وبلاگی&zwnj;اش، همه&zwnj;ی امکانات آن سرویس را &ndash;اعم از امکانات بخش نوشتار، قالب و امکانات قسمت نظرات- کنار هم می&zwnj;گذارد و با جمع&zwnj;بندی&zwnj;ای که می&zwnj;کند، از میان سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;های متعدد، یکی را برای نوشتن انتخاب می&zwnj;کند. با این توصیفات، به نظرتان امکانات کدام سرویس&zwnj;بلاگ بهتر و کامل&zwnj;تر است؟</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>برگی از ژورنالیسم حوزوی</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-6.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.201</id>

    <published>1388-04-11T15:50:03Z</published>
    <updated>1388-04-14T16:14:01Z</updated>

    <summary><![CDATA[ دقیق نمی&zwnj;دانم تورجان را که باز کنی،&zwnj; پیش از همه چه چیزی ببینی، اما احتمالاً اولین چیزی که به چشم می&zwnj;آید،&nbsp; تصویر نویسنده است. زیر تصویر نوشته شده &laquo;تورجان، جایی است در کردستان که پدرم در 24 سالگی در...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="حسناجرایی" label="حسن اجرایی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="معرفیوبلاگ" label="معرفی وبلاگ" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p align="justify"><img height="300" border="0" align="left" width="229" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" title="معرفی وبلاگ تورجان یک ژورنالیسم حوزوی" alt="معرفی وبلاگ تورجان یک ژورنالیست حوزوی" src="http://shomaha.ir/2009/07/05/no7/torjan.jpg" /></p> <p align="justify">دقیق نمی&zwnj;دانم تورجان را که باز کنی،&zwnj; پیش از همه چه چیزی ببینی، اما احتمالاً اولین چیزی که به چشم می&zwnj;آید،&nbsp; تصویر نویسنده است. زیر تصویر نوشته شده &laquo;تورجان، جایی است در کردستان که پدرم در 24 سالگی در آنجا شهید شد، وقتی که فرمانده عملیات سپاه سقّز بود. درود به مردم قهرمان و مظلوم کُرد که پدرم دوست&zwnj;شان داشت.&raquo; خب. این از پاسخ به سؤالِ &laquo;حالا این تورجان یعنی چه؟&raquo;.</p> <p align="justify">وبلاگ <a href="http://tourjan.blogfa.com/">تورجان</a> خیلی ساده است. آن بالا نوشته شده تورجان؛ در زمینه&zwnj;ی آبی. و آن جمله&zwnj;ی &laquo;به آنان که با قلم، تباهی درد را به چشم جهانیان پدیدار می&zwnj;کنند&raquo; که از چپ به راست می&zwnj;رود. البته تا جایی که یادم مانده، این جمله هم مانند آن تصویر &laquo;علی اشرف فتحی&raquo;، هر چند وقت یک بار عوض می&zwnj;شود.</p> <p align="justify">اولین نوشته&zwnj;های تورجان، شهریور 85 بوده، و تا تیرماه 86 همه چیز فراموش شده است. و در طول دو روزِ سوم و چهارم تیرماه، بیست نوشته&zwnj;ی جدید پیدا کرده است که البته چند تاشان نوشته&zwnj;های تصویری هستند.</p> <p align="justify">نوشته&zwnj;های تورجان تا مهر 86، بیشتر تصویری و کوتاه&zwnj;اند، و در حد یک لینک و توضیح آن،&zwnj; یا یک اظهار نظر کاملاً سربسته و بی&zwnj;توضیح.</p> <p align="justify"><a href="http://tourjan.blogfa.com/">تورجان</a>، یک وبلاگ است؛ صرف نظر از حرفه&zwnj;ای بودن یا نبودن، و صرف نظر از هر ارزش&zwnj;گذاری مثبت یا منفی&zwnj;ای، نمادی است از یک انسان مستقل. پدیده&zwnj;ای که در میان وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها بسیار کم است؛ یعنی بسیار کم&zwnj;اند وبلاگ&zwnj;هایی که برای خودشان یک شخصیت مستقل داشته باشند و نتوان آن&zwnj;ها را شبیه وبلاگ دیگری دانست. آن&zwnj;چنان که آدم&zwnj;ها هم همین&zwnj;گونه&zwnj;اند. البته ما که با علی اشرف فتحی نویسنده&zwnj;ی تورجان آشنا نیستیم، اما شاید بتوان گفت این رویکرد وبلاگ تورجان، می&zwnj;تواند -دست&zwnj;کم- تا حدودی نشان&zwnj;دهنده&zwnj;ی شخصیت نویسنده&zwnj;اش باشد.</p> <p align="justify">فکر می&zwnj;کنم بهتر است شماره بزنم و حرف&zwnj;هایم درباره&zwnj;ی تورجان را بگویم. نمی&zwnj;دانم بند پیشین باید شماره&zwnj;ی یک بخورد یا نه. سخت نمی&zwnj;گیرم و از بند بعد شماره&zwnj;ی یک می&zwnj;زنم.</p> <p align="justify">1. فراوان&zwnj;اند دانش&zwnj;آموختگان حوزه&zwnj;های علمیه، که وبلاگ دارند و وبلاگ می&zwnj;نویسند. و فراوان&zwnj;اند حوزویانی که وبلاگ&zwnj;نویسی را جدی گرفته&zwnj;اند. و همین&zwnj;طور آن&zwnj;ها که وبلاگ را همچون یک رسانه باور کرده&zwnj;اند و تا آنجا که توانسته&zwnj;اند، از آن استفاده کرده&zwnj;اند و می&zwnj;کنند.</p> <p align="justify">اما تورجان ویژگی&zwnj;ای دارد که شاید بتوان گفت در میان وبلاگ&zwnj;هایی که نویسنده&zwnj;هایشان حوزوی&zwnj;اند، تک است، و آن هم پرداختن تخصصی و دقیق به حوزه&zwnj;های علمیه، شخصیت&zwnj;های حوزوی، و رخدادهای جاری و همچنین تاریخ حوزه&zwnj;ی علمیه است.</p> <p align="justify">به علاوه، نوع نگاه وبلاگ تورجان به حوزه&zwnj;های علمیه و همه&zwnj;ی آنچه در این وبلاگ می&zwnj;بینیم، یک نگاه متفاوت است. نگاهی که شاید بتوان آن را نوعی نگاه انتقادی و در عین حال گزارش&zwnj;گونه دانست. البته برای توصیف یک سبک، نمی&zwnj;توان از دو کلمه استفاده کرد! شاید خواندن تمام این نوشته برای رسیدن به فهم بهتری از وبلاگ تورجان کمک&zwnj;مان کند.</p> <p align="justify">2. خیلی&zwnj;ها بلدند با کمترین اطلاعات اولیه، ساعت&zwnj;ها یک مسئله&zwnj;ی پیش پا افتاده و ساده را تحلیل کنند و همچنان حرف&zwnj;هایشان ادامه داشته باشد و چه بسا خریدار هم داشته باشند؛ اما بالاخره آن اطلاعات کم، روزی کار خودش را می&zwnj;کند.</p> <p align="justify">اطلاعات دم دستی را همه دارند. حتی اگر نداشته باشند هم، با یک جست&zwnj;وجوی چند دقیقه&zwnj;ای در گوگل پیدا می&zwnj;کنند. اما آنچه فراوان می&zwnj;توان در تورجان یافت، اطلاعات دست اول است؛ اطلاعاتی که به دست آوردنشان حاصل ساعت&zwnj;ها حضور در جلسات مختلف، هم&zwnj;کلام شدن با آدم&zwnj;های مختلف و داشتن آگاهی&zwnj;های میدانی فراوان است. البته همه&zwnj;ی این&zwnj;ها در راستای دغدغه&zwnj;ها و دل&zwnj;مشغولی&zwnj;های خود نویسنده است؛ مؤلفه&zwnj;ای که نوشته&zwnj;های گزارشی یا حتی خبری تورجان را از غیروبلاگی شدن رهانده است.</p> <p align="justify">3. چند وقت پیش کسی می&zwnj;گفت نوشته&zwnj;های ما نباید جوری باشد که خواننده فکر کند نویسنده دانش ادبی خود را به رخ می&zwnj;کشد، یا می&zwnj;خواهد خواننده را مقهور دانش ادبی خود کند. از آن سو شاید بتوان یکی از اشکالات وبلاگ تورجان را نداشتن توجه کافی به ادبیات نوشتاری دانست. عیبی که البته زیاد به چشم نمی&zwnj;آید.</p> <p align="justify">اما شاید دقیق&zwnj;تر که بشویم، به این نتیجه برسیم که نثر تورجان، از آن نثرهایی است که نه توجه بیش از اندازه و وسواسی به ادبیات نوشتاری دارد، و نه از وبلاگ&zwnj;هایی است که هیچ توجهی به ادبیات ندارند و حرفشان را بی دقت به اینکه &laquo;بالاخره کسی که نوشته را می&zwnj;خواند هم، حق فهمیدن آن را دارد&raquo; می&zwnj;زنند.</p> <p align="justify">شاید بتوان نثر یک سال گذشته&zwnj;ی تورجان را یک نثر ساده و کاربردی دانست که به دنبال بازی&zwnj;های زبانی نیست و تنها می&zwnj;خواهد ساده و گویا حرف&zwnj;هایش را بزند و تمام.</p> <p align="justify">4. یکی از صفاتی که در نوشته&zwnj;های وبلاگی، خیلی توی چشم می&zwnj;زند و توجه هر کسی را جلب می&zwnj;کند، تعصب&zwnj;ها و تعهدهای شخصی نویسنده است. بعید است آدمیزادی بتوان یافت که جهان&zwnj;بینی مشخصی نداشته باشد. اصلاً آدم اگر سلایق و نظرات و عقاید شخصی نداشته باشد که نمی&zwnj;شود!</p> <p align="justify">اما چیزی که خیلی مهم است، این است که ما وقتی مطلبی می&zwnj;نویسیم، جوری حرف نزنیم که انگار تنها ماییم که حق داریم سلیقه&zwnj;های شخصی و یا کاملاً شخصی داشته باشیم، و یا برای سلیقه&zwnj;هایمان تا جایی که ممکن است استدلال بیاوریم. دست&zwnj;کم می&zwnj;توانیم بگوییم که &laquo;این&zwnj;ها سلیقه&zwnj;ی من است&raquo; و به خواننده یادآوری کنیم که &laquo;حواسم هست هر کسی حق دارد عقاید مرا نداشته باشد&raquo;.</p> <p align="justify">این را می&zwnj;شود در تورجان دید که نویسنده&zwnj;ی آن نیازی نمی&zwnj;بیند وانمود کند حرفی که می&zwnj;زند، سلیقه&zwnj;ی شخصی نیست و چیزی است که همه باید قبول داشته باشند. واضح&zwnj;تر این که نیازی نمی&zwnj;بیند حرف خودش را جهان&zwnj;شمول جلوه بدهد تا نوشته&zwnj;اش جدی گرفته شود.</p> <p align="justify">5. این یک مورد دیگر است، اما در ادامه&zwnj;ی مورد پیشین باید گفته شود. اصلاً یکی از شاخصه&zwnj;های وبلاگ، شخصی بودن آن است و ابا نداشتن از زدن حرف&zwnj;های کاملاً شخصی و سلیقه&zwnj;ای. سبک تورجان هم دقیقاً همین است. بخش مهمی از تورجان، از آن دست نوشته&zwnj;هایی است که حاصل نگاه شخصی نویسنده و برآمده از اطلاعاتی است که خودش دارد و شنیده&zwnj;ها و دیده&zwnj;های خودش است.</p> <p align="justify">6. بی&zwnj;طرفی. می&zwnj;گویند رسانه&zwnj;ی بی&zwnj;طرف نداریم، و می&zwnj;گویند بی&zwnj;طرفی در رسانه غیرممکن است. اما بعضی رسانه&zwnj;ها هستند که این هنر را دارند که به مخاطبانشان القای بی&zwnj;طرفی کنند. خود بی&zwnj;طرفی که محال است، اما بی&zwnj;طرف جلوه کردن که محال نیست. نمونه&zwnj;ی بارز این رفتار را می&zwnj;توانیم به راحتی در تورجان ببینیم. حالا اینکه بی&zwnj;طرف جلوه کردن چگونه است و چه راه&zwnj;هایی دارد، شاید موضوع یک مصاحبه یا یک مقاله&zwnj;ی جداگانه باشد.</p> <p align="justify">7. یکی از هنرهای بزرگ علی اشرف فتحی نویسنده&zwnj;ی تورجان، بی&zwnj;توجهی به خط قرمزهای موهوم است. در سطرهای آغازین نوشته، گفتم که نوشته&zwnj;های تورجان بیشتر مربوط به حوزه&zwnj;های علمیه و شخصیت&zwnj;ها و رخدادهای آن است. پرداختن به حوزه&zwnj;های علمیه به دلیل حساسیت&zwnj;های اجتماعی موجود، سخت و نیازمند دقت است، که تورجان در طول عمر کوتاهش از پس آن برآمده است.</p> <p align="justify">8. جسارت و شجاعت ورود به موضوعاتی که کمتر کسی به آن می&zwnj;پردازد و همه ترجیح می&zwnj;دهند سخنی از آن به میان نیاورند، یکی از دلایل کم&zwnj;نظیر بودن وبلاگ تورجان -دست&zwnj;کم- در موضوع خود است.</p> <p align="justify">وبلاگ <a href="http://tourjan.blogfa.com/">تورجان</a> چند عیب بزرگ دارد. از بدقواره بودن قالبش در مرورگر فایرفاکس که بگذریم، از لینک&zwnj;های بی&zwnj;حساب و کتاب نمی&zwnj;توانیم بگذریم. لینک&zwnj;هایی که معلوم نیست چه حسابی دارد، و به علاوه هیچ دسته&zwnj;بندی و تفکیکی هم ندارد. خیلی از لینک&zwnj;ها اصلاً به وبلاگ&zwnj;هایی داده شده که &laquo;هفت کفن پوسانده&zwnj;اند&raquo;.</p> <p align="justify">عکس&zwnj;هایی که در تورجان می&zwnj;بینیم، معمولاً بیش از اندازه بزرگ&zwnj;اند. انگار نویسنده تنها می&zwnj;خواسته عکسی بگذارد و چیز دیگری برایش مهم نبوده. شاید هم می&zwnj;خواسته عکس&zwnj;هایش کامل و گویا باشند، که باز هم کار دیگری می&zwnj;توان کرد، و آن هم لینک کردن عکس کوچکِ داخل متن، به عکس بزرگ است. البته استفاده از عکس برای نوشته&zwnj;ها، یکی از ویژگی&zwnj;های مهم و جالب تورجان است، اما نه به این&zwnj;گونه!</p> <p align="justify">سرجمع دقیق شدن در وبلاگ تورجان، این است که نویسنده&zwnj;ی آن به شدت فرم&zwnj;گریز و در عین حال محتوازده است! بزرگ&zwnj;ترین آرزویی که می&zwnj;توان درباره&zwnj;ی این وبلاگ داشت، این است که همان&zwnj;قدر که علی اشرف فتحی در تورجان حواسش به نوشته&zwnj;ها و اطلاعات و تحلیل&zwnj;هایش هست، حواسش به مسائلی غیر از نوشته&zwnj;ها هم باشد.</p> <p align="justify">البته ممکن است بشود ضعف&zwnj;های فنی و غیرمحتوایی تورجان را توجیه کرد و آن را یک سبک متفاوت دانست، که خیلی بعید است این حرف را بتوان از زبان نویسنده&zwnj;ی تورجان شنید. بی&zwnj;نظمی در لینک دادن و دقت نکردن به اندازه&zwnj;ی عکس&zwnj;ها و اشکالاتی از این دست، از جمله عیب&zwnj;های بزرگ تورجان است.</p> <p align="justify">آخر معرفی وبلاگ تورجان، جای بیان یک معماست. می&zwnj;گویند این روزها، وبلاگ&zwnj;هایی موفق و پربازدید می&zwnj;شوند که با موضوع آی&zwnj;تی فعالیت می&zwnj;کنند، و می&zwnj;گویند اساساً وبلاگ&zwnj;هایی پربازدیدتر می&zwnj;شوند که درباره&zwnj;ی مسائل کاربردی بنویسند، و می&zwnj;گویند پرداختن به موضوعات زیرمجموعه&zwnj;ی علوم انسانی، یعنی مهجوریت. معما اینجاست: تورجان که جز تصاویر بزرگ میان نوشته&zwnj;هایش، جلوه&zwnj;ی بصری چشم&zwnj;پُرکنی ندارد، چگونه وبلاگ موفقی شده است؟</p> <p align="justify">سؤال مهم&zwnj;تری هم هست؛ معمای مهم&zwnj;تر البته! دوستی با لحن انتقادی نسبت به تورجان، می&zwnj;گفت: &laquo;جوری حرف می&zwnj;زند که اشتباه هم اگر بگوید، باور می&zwnj;کنند&raquo;. چرا؟</p> <p align="justify">اگر تا اینجای نوشته، تورجان را باز نکرده&zwnj;ای، <a href="http://tourjan.blogfa.com/">اینجا</a> را کلیک کن!</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>آموزش پل سازی</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-5.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.200</id>

    <published>1388-04-11T15:38:58Z</published>
    <updated>1388-04-11T15:45:04Z</updated>

    <summary><![CDATA[ شاید خودتان هم خبر نداشته باشید، ولی لینک&zwnj;ها فقط پل رابط بین یک صفحه با صفحه&zwnj;ی دیگر نیستند. یعنی این درست است که لینک&zwnj;ها مانند پلی هستند که شما را از این طرف رودخانه به آن طرف می&zwnj;برند، ولی...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="حامدآقاجانی" label="حامد آقاجانی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="پسرمبتکر" label="پسر مبتکر" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p align="justify"><a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/784828955f17_11BC5/6_2.jpg"><img height="300" width="191" border="0" align="left" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/784828955f17_11BC5/6_thumb.jpg" alt="اطلاعات مفید و جالب در مورد لینک دادن و کامنت گذاشن ((پسر مبتکر)" title="اطلاعات مفید و جالب در مورد لینک دادن و کامنت گذاشن ((پسر مبتکر)" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" /></a> شاید خودتان هم خبر نداشته باشید، ولی لینک&zwnj;ها فقط پل رابط بین یک صفحه با صفحه&zwnj;ی دیگر نیستند. یعنی این درست است که لینک&zwnj;ها مانند پلی هستند که شما را از این طرف رودخانه به آن طرف می&zwnj;برند، ولی مسئله اینجاست که پل داریم تا پل.</p>  <p align="justify">پل می&zwnj;تواند کوتاه باشد، طولانی باشد. می&zwnj;تواند مستقیم حرکت کند، می&zwnj;تواند مسیری کج یا منحنی داشته باشد. لینک&zwnj;ها هم به این بساطتی که به نظر می&zwnj;آیند نیستند. این که شما یک لینک را کجا ببینید و روی آن کلیک کنید، عنوانش چه باشد، توضیحاتش چه باشد و این که توی صفحه&zwnj;ی جدید باز شود یا نشود، می&zwnj;تواند در برداشت شما از محتوای صفحه&zwnj;ای که به آن می&zwnj;روید، تأثیر بگذارد.</p>  <p align="justify">بر این اساس، چند تا پیشنهاد یا شاید ابتکاراتی در استفاده از لینک&zwnj; را خدمتتان تقدیم می&zwnj;کنم. در حقیقت در این پیشنهادها سعی می&zwnj;کنیم شیوه&zwnj;های جدیدی برای لینک دادن پیدا کنیم که شاید خالی از لطف نباشد:</p>  <p align="justify"><b>1. اطلاعات را با لینک دادن، تدوین کنید     <br /></b>کمابیش، لینک&zwnj;های داخل متن، بین وبلاگ&zwnj;های با تجربه دیده می&zwnj;شود. شما وقتی متنی از آن&zwnj;ها را می&zwnj;خوانید، از ابتدا تا پایان،&zwnj; احتمالاً به هفت یا هشت صفحه&zwnj;ی دیگر هم سر می&zwnj;زنید و اطلاعات بیشتری نسبت به موضوع یادداشت کسب می&zwnj;کنید.</p>  <p align="justify">حالا به این فکر بکنید که شما از خودتان چیزی نمی&zwnj;نویسید و فقط اطلاعات موجود را مرتب می&zwnj;کنید. با یکی دو بار تجربه،&zwnj; به راحتی خواهید فهمید که ترتیب اطلاعات، بخشی از محتوای اطلاعات خواهد شد. مثال می&zwnj;زنم خدمتتان: &laquo;یک آقایی، توی سخنرانی&zwnj;اش، حرف&zwnj;هایی نادرست زده است.&raquo;</p>  <p align="justify">اگر شما در آن جلسه حضور داشته باشید و خودتان سخنان آن شخص را شنیده باشید،&zwnj; بعد تحلیل صحبت&zwnj;هایش را از زبان یک موافق شنیده باشید و بعد از آن، سری به اینترنت بزنید و با موج اعتراضات بدون استدلال مواجه شوید، تصور شما نسبت به موضوع بسیار متفاوت خواهد بود با زمانی که شما در جلسه&zwnj; حضور نداشته&zwnj;اید و اولین خبری که می&zwnj;شنوید تحلیل باشد، سخن دومی که می&zwnj;شنوید خبر واکنش&zwnj;های مردمی نسبت به آن سخنرانی باشد و خبر سوم، متن آن سخنرانی.</p>  <p align="justify">حتی چینش&zwnj;های سوم و چهارمی نیز می&zwnj;شود برای آن تصور کرد؛ علاوه بر اینکه تعداد هر کدام از این موضع&zwnj;گیری&zwnj;ها هم تأثیر دارد؛ مثلاً اگر تعداد مخالفین بیشتر از موافقین باشد، یا مثلاً موافقین سکوت کامل کرده باشند و مخالفین صحبت کنند، معنا و مفهوم متفاوتی خواهد شد.</p>  <p align="justify">مقدمه&zwnj;ام زیاد طولانی شد، ولی خواستم این را بگویم که شما با تدوین مطالب، معناسازی خواهید کرد. پس می&zwnj;شود وبلاگی را تصور کرد که همه&zwnj;ی پست&zwnj;هایش فقط از لینک ساخته شده باشد، و در عین حال، &laquo;محتواساز&raquo; باشد. همین امروز می&zwnj;توانید تمرین کنید. توی وبلاگ خودتان، به وسیله&zwnj;ی لینک دادن، اخبار موجود در اینترنت را تدوین کنید و صادقانه&zwnj;ترین معنای موجود از واقعیت را پیدا کنید. بگذارید مخاطبتان واکنش عقلی و احساسی&zwnj;اش، در جای خود قرار بگیرد. او را در ابتدای لینک&zwnj;ها عصبانی نکنید؛ چون لینک&zwnj;های بعدی را با عصبانیت خواهد دید و معنای دیگری از آن&zwnj;ها برداشت خواهد کرد.</p>  <p align="justify"><b>2. عناوین متعدد برای لینک واحد     <br /></b>ببخشید؛ عنوانش کمی زیاد عربی شد. این پیشنهاد نیز نقش شایانی(!) در آگاه&zwnj; ساختن مخاطبان وبلاگتان خواهد داشت. شاید بیشتر افراد این موضوع را بدانند، ولی در آن لحظه که روی یک لینک کلیک می&zwnj;کنند، معمولاً حواسشان نیست عنوان انتخابی برای لینکی که رویش کلیک می&zwnj;کنند، ساختار ذهنی آن&zwnj;ها را نسبت به صفحه&zwnj;ی مقصد شکل داده است. هر چقدر هم که از این تأثیر فرار کنید، بالاخره کلیک کرده&zwnj;اید! پس عنوان توانسته شما را وادار به کلیک کند.</p>  <p align="justify">یک صفحه را چند بار و با عناوین متفاوت لینک کنید. سخنرانی رئیس جمهور یک کشور را مثلاً یک بار با عنوان &laquo;حماسه&zwnj;ی ماندگار&raquo; لینک کنید و یک بار با عنوان &laquo;پا روی دم شیر گذاشتن&raquo;. تأثیر این دو لینک، متفاوت خواهد بود. همین کار را در مورد توضیح لینک&zwnj;ها نیز می&zwnj;توانید انجام دهید. توضیح چند کلمه&zwnj;ای یا چند خطی شما، می&zwnj;تواند بخشی از اصول متن مقصد را تببین کند یا برعکس، مبانی مقدماتی آن متن را در نظر مخاطب، متزلزل کند. مطمئن باشید با وجود این توضیحات، مخاطبی که روی لینک کلیک می&zwnj;کند، پیش&zwnj;زمینه&zwnj;ی ذهنی متفاوتی خواهد داشت.</p>  <p align="justify"><b>3. لینک&zwnj;های راست&zwnj;گو     <br /></b>تا حالا که چند تا کار خبیثانه کردیم، حالا یک کم آدم&zwnj;های خوبی باشیم و سربه&zwnj;سر این و آن نگذاریم! در این بخش جدید، شما یک لینک&zwnj;باکس کاملاً صادقانه دارید. عنوان لینک، دقیقاً همان عنوان صفحه&zwnj;ی مقصد است؛ بدون هیچ کم یا اضافه. توضیح لینک هم دقیقاً بخشی از همان متنی است که مخاطب قرار است آن را بخواند.</p>  <p align="justify">شما چیزی را سانسور نمی&zwnj;کنید، چون طرف دارد روی لینک کلیک می&zwnj;کند تا برود و کل متن را بخواند. اما شما یک کار جدید در توضیح می&zwnj;کنید؛ آن هم اینکه بخشی از متن را که قرار است مثلاً آخر کار خوانده شود، در توضیح لینک قرار می&zwnj;دهید و شخصی که روی لینک کلیک می&zwnj;کند،&zwnj; قبل از اینکه مقدمات متن را بخواند، یک پاراگراف از انتهای متن را می&zwnj;خواند.</p>  <p align="justify">آن وقت چه اتفاقی می&zwnj;افتد؟ هان! ببینید. مثلاً آقای نویسنده&zwnj;ی متن، یک سخنرانی غرّاء (با تشدید) شروع کرده است و در نابود کردن یک نفر، کلی زحمت کشیده است. از آنجایی که آقای نویسنده، به متن خود مطمئن است، آخرهای متن کم&zwnj;کم شروع به توهین می&zwnj;کند و از آنجایی که خواننده&zwnj;ی متن، با او همراه شده، با توهین&zwnj;های او هم همراه می&zwnj;شود. حالا وقتی شما، توهین&zwnj;های انتهای متن را در توضیح لینک قرار می&zwnj;دهید، مخاطب لینک، پیش از مواجهه با مقدمات آقای سخنران، توهین&zwnj;های انتهایی او را می&zwnj;شنود و از ابتدای متن، متن را جور دیگر می&zwnj;خواند. خیلی فاز می&zwnj;دهد این کار. حتما امتحان کنید!</p>  <p align="justify">ببخشید! قرار بود این قسمت از متن، خبیثانه نباشد!</p>  <p align="justify"><b>4. لینک&zwnj;های تصویری     <br /></b>تقریباً می&zwnj;شود گفت، ملاک این پیشنهاد همان ملاک پیشنهادهای قبلی است، ولی در ظاهر کمی متفاوت است. همان طور که می&zwnj;دانید، می&zwnj;شود به جای لینک کردن یک &laquo;متن&raquo; به صفحه&zwnj;ای دیگر، یک &laquo;عکس&raquo; را لینک کرد. عکس&zwnj;ها گاهی انگیزه&zwnj;ی بیشتری برای کلیک کردن در طرف مقابل ایجاد می&zwnj;کنند. مخصوصاً اگر زحمت بکشید و متن یا خطی به آن اضافه کنید.</p>  <p align="justify">نیازی به تشریح عناصر تأثیرگذار در تصویر نیست؛ چون هم مفصل است، هم من بلد نیستم! ولی همین&zwnj; قدر را همه می&zwnj;دانیم که عکس&zwnj;ها چه بسا زودتر از کلمات، احساسی در بیننده ایجاد می&zwnj;کنند؛&zwnj; نفرت، ترحم، خشونت، عصبانیت یا هر چیز دیگر. این احساس ناخودآگاه همان کارکردی را دارد که در پیشنهادهای قبلی هم از آن استفاده کردیم.</p>  <p align="justify">جریان غزه را حتما یادتان هست. در این مدت،&zwnj; حتما بر روی عکس&zwnj;های مختلفی کلیک کرده&zwnj;اید و این عکس&zwnj;های لینک&zwnj;دار، شما را به صفحه&zwnj;های مختلف برده&zwnj;اند. عکسی از یک کودک سه ساله که شکمش بر اثر برخورد تیر، سوراخ شده با عکسی از یک سرباز ِ احیاناً خوش&zwnj;تیپ و خوش&zwnj;صورت صهیونیست، یک معنا ندارند. یک بار یک آیینه کنار مانیتورتان بگذارید و موقع کلیک کردن روی عکس&zwnj;ها، به قیافه&zwnj;ی خودتان نگاه کنید. گاهی ابروهایتان گره خورده، گاهی لب&zwnj;هایتان از دو طرف آویزان است، گاهی چشم&zwnj;هایتان را تنگ کرده&zwnj;اید و گاهی ابروهایتان را بالا انداخته&zwnj;اید. این حالاتی که روی چهره&zwnj;ی شماست، خیلی اوقات تا پایان متنی که دارید می&zwnj;خوانید باقی می&zwnj;مانند.</p>  <p align="justify">حالا برای بازی با افکار عمومی (پناه بر خدا! ببین به چه کارهایی افتادیم امروز) یک پست وبلاگی آماده کنید که هیچ متنی ندارد و فقط از ده دوازده&zwnj; تا عکس تشکیل شده که هر کدام از آن&zwnj;ها به صفحه&zwnj;ای لینک شده&zwnj;اند. به عنوان مثال، می&zwnj;توانید از سفرهای استانی رئیس&zwnj;جمهور، آقای احمدی&zwnj;نژاد شروع کنید. همین سفر یزد، گزینه&zwnj;ی خوبی است. مثلاً عکسی که جمعیت سنگین مردم را نشان می&zwnj;دهد، لینک کنید به یک خبری که می&zwnj;گوید مردم را با اتوبوس از تهران برده&zwnj;اند یزد تا سیاهی لشکر سفر استانی رئیس&zwnj;جمهور باشد یا عکسی از پیرزنی عصا به &zwnj;دست را لینک کنید به خبری از حضور گسترده&zwnj;ی مردم یزد. بعد،&zwnj; تأثیر پست&zwnj;تان را در کامنت&zwnj;ها و نوت&zwnj;های گوگل&zwnj;ریدر بررسی کنید. نتیجه یکسان نخواهد بود.</p>  <p align="justify">نتیجه&zwnj;ی پست&zwnj;های تصویریِ این چنین، واقعاً جالب خواهد بود. امیدوارم شما البته نیت&zwnj;تان خیر باشد!</p>  <p align="justify"><b>5. لینک&zwnj;های وارونه     <br /></b>خب، به عنوان آخرین شیطنت امروز... یعنی به عنوان آخرین ابتکار عمل امروز، توجه شما را به لینک&zwnj;ها وارونه جلب می&zwnj;کنم. البته لینک&zwnj;های وارونه فقط به درد کسانی می&zwnj;خورد که عقاید و تفکراتشان، قدرتمند و اسطقس&zwnj;دار باشد (درست نوشتم دیگه؟). یعنی لینک&zwnj;های وارونه، نوعی مطرح کردن نظر مخالف، در زمینه&zwnj;ی پاسخ&zwnj;گویی و نابودی است. عرض می&zwnj;کنم خدمتتان.</p>  <p align="justify">مثلاً شما می&zwnj;دانید که عموم مخاطب&zwnj;های وبلاگ شما، با برخوردهای تند و چکشی مخالف&zwnj;اند. کافی است شما در لینک&zwnj;های روزانه&zwnj;ی خود، یا در لینک&zwnj;های داخل متن، متن&zwnj;های مخالفین&zwnj;تان را که تند و چکشی می&zwnj;نویسند، بدون هیچ تغییری در عنوان و توضیح، لینک کنید. توهین&zwnj;هایی که در متن لینک شده وجود دارد، وقتی در وبلاگ شما، با همان مخاطبینی که گفتم، لینک شود، اتفاق مورد نظر می&zwnj;افتد. بدون این که شما خودتان را اذیت کرده باشید.</p>  <p align="justify">حالا فرض می&zwnj;کنیم، مخاطب&zwnj;های وبلاگ شما روحیه&zwnj;ای حماسی دارند. متن&zwnj;هایی که همیشه حرف از مسالمت و آرامش و &laquo;صلوات بفرستید&raquo; می&zwnj;زنند، وقتی در وبلاگ شما با چنین محدوده&zwnj;ای از مخاطبان، لینک شود، باز تأثیر مطلوب شما را خواهد گذاشت.</p>  <p align="justify">منتها، فوت کاسه&zwnj;گری این نوع لینک کردن که معمولاً رعایت نمی&zwnj;شود، این است که شما نباید هیچ گونه دخل و تصرفی در لینک بکنید. به بیان خوشگل&zwnj;تر، نباید رد پایی از شما در لینک وجود داشته باشد و حائل بین مخاطب و نویسنده&zwnj;ی اصلی بشوید. نویسنده&zwnj;ی اصلی خودش زحمت لازم را کشیده است. شما فقط لینک کنید و بر خدا توکل نمایید!</p>  <p align="justify">پیشنهادهای مبتکرانه&zwnj;ی این شماره هم به پایان رسید. شاید نیازی نباشد، آن&zwnj;ها را انجام دهید، ولی وقتی روی یک لینک کلیک می&zwnj;کنید، دقت کنید شاید یک نفر دارد پیشنهادهای من را مورد استفاده قرار می&zwnj;دهد! یوها هاهاها!</p>  <p align="justify">شاید اگر بخواهیم با هم رو راست باشیم، باید اقرار کنیم که پیدا کردن صداقت در رسانه&zwnj;ها کار مشکلی است. اگر بخواهیم مته به خشخاش بگذاریم، حتی برش یک تصویر، تغییر دادن واقعیت است. بالاتر، اصلاً عکس&zwnj;ها و فیلم&zwnj;ها و خبرها، همیشه بخشی از واقعیت&zwnj;ها را بازنمایی می&zwnj;کنند. این شمای مخاطب&zwnj;اید که باید حقیقت را از لابلای راست&zwnj;ها و دروغ&zwnj;ها پیدا کنید. به هیچ رسانه&zwnj;ای اقتدا نکنید؛ حتی اگر آدم&zwnj;های خوبی باشند. این هم از مواعظ پایانی پسر مبتکر. بدرود...</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>سلام و علیک با همشهریان</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-4.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.199</id>

    <published>1388-04-11T15:34:15Z</published>
    <updated>1388-04-13T16:01:47Z</updated>

    <summary><![CDATA[ صبح که از خانه بیرون می&zwnj;زنم، معمولاً کمی دیر شده است. آخرین جرعه&zwnj;ی استکان چای را پشت در سر&nbsp; می&zwnj;کشم و استکان را همان&zwnj;جا روی جاکفشی می&zwnj;گذارم. پله&zwnj;ها را که پائین می&zwnj;آیم هنوز خمیازه می&zwnj;کشم. اما تا برسم محل...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="محمدعلیطائبی" label="محمد علی طائبی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="مقاله" label="مقاله" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p align="justify"><img border="0" align="left" alt="" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/2b73d98351bf_11AA8/12_2.jpg" style="border-width: 0px; margin: 0px 15px 0px 0px; display: inline;" /></p> <p align="justify">صبح که از خانه بیرون می&zwnj;زنم، معمولاً کمی دیر شده است. آخرین جرعه&zwnj;ی استکان چای را پشت در سر&nbsp; می&zwnj;کشم و استکان را همان&zwnj;جا روی جاکفشی می&zwnj;گذارم. پله&zwnj;ها را که پائین می&zwnj;آیم هنوز خمیازه می&zwnj;کشم. اما تا برسم محل کار و کارت بزنم، توی خیابان و راهرو&zwnj;های شرکت، با چندین نفر سلام و احوالپرسی می&zwnj;کنم و همین باعث می&zwnj;شود کاملاً بیدار شوم. حالا می&zwnj;شود گفت: سلام؛ صبح شما بخیر!</p> <blockquote> </blockquote><p align="justify">تفاوت اصلی محیط سایبر، قبل و بعد از فراگیر شدن وبلاگ&zwnj;ها، همان پدیده&zwnj;ی به اشتراک&zwnj;گذاری (Sharing) بود. آدم&zwnj;های وبلاگ&zwnj;نویس روزانه درباره&zwnj;ی اتفاقات گوناگون و روز&zwnj;مرگی&zwnj;هایشان، یادداشت می&zwnj;نوشتند یا تحلیل می&zwnj;کردند و این نوشته&zwnj;ها را با دیگران به اشتراک می&zwnj;گذاشتند.</p><blockquote> </blockquote> <p align="justify">آدم&zwnj;هایی که ارتباط&zwnj;های اجتماعی برایشان اهمیت دارد، معمولاً در همان سلام و علیک اول، خودشان را نشان می&zwnj;دهند. این&zwnj;جور مواقع، آدم انرژی سیالی را می&zwnj;بیند که با یک سلام ِ گرم منتقل می&zwnj;شود.</p> <p align="justify">اگرچه وبلاگ&zwnj;نویسان معمولاً جزء آدم&zwnj;های فعال از نظر رابطه&zwnj;ی اجتماعی محسوب می&zwnj;شوند، اما خیلی طول کشید تا این سلام و علیک&zwnj;های وبلاگی بین آن&zwnj;ها جا بیفتد. جمع کوچک وبلاگ&zwnj;های فارسی&zwnj;زبان در روز&zwnj;های اول آن&zwnj;قدر نزدیک و محدود بود که در یک ساعت می&zwnj;شد سری به همه&zwnj;شان بزنی و از حال و احوالشان خبر بگیری.</p> <p align="justify">بعد با سرعت زیادی این جمع گسترده شد. زیاد و زیاد&zwnj;تر. آن&zwnj;قدر که گاهی مجبور می&zwnj;شدی از فلان وبلاگ&zwnj;نویس، حال و روز وبلاگ&zwnj;نویس دیگر را بپرسی یا اگر اتفاق مهمی می&zwnj;افتاد، شما هم پژواک آن را در وبلاگت بنویسی یا لینک بدهی. یعنی خبر&zwnj;ها و اتفاقات جالب روی شبکه، دست&zwnj;به&zwnj;دست و توسط لینک&zwnj;های دوستانه منتقل می&zwnj;شد.</p> <p align="justify">رفته&zwnj;رفته توسعه&zwnj;ی عرضی کاربران شبکه و صفحات اینترنتی باعث شد همیشه لینک&zwnj;های جالبی وجود داشته باشند که هنوز دیده نشده&zwnj;اند؛ در نتیجه، لینک&zwnj;دادن به این طرف و آن طرف، شد اخبار ساعت 14 وبلاگ&zwnj;نویس، که در آن از هر دری سخن می&zwnj;گفت. به این ترتیب آرام&zwnj;آرام بخشی برای لینک&zwnj;دادن به اتفاقات و مطالب جالب روز، به وبلاگ&zwnj;ها اضافه شد. مثلاً یک وبلاگ&zwnj;نویس، انتهای یادداشتی که برای وبلاگش می&zwnj;نوشت، یک خط می&zwnj;کشید و می&zwnj;نوشت&zwnj;: &laquo;لینک&zwnj;های جالب روز&raquo;.</p> <p align="justify">بعداً روز&zwnj;هایی پیش آمد که بسته&zwnj;ی لینک روز فراهم بود، اما وبلاگ&zwnj;نویس حرفی برای گفتن نداشت تا زیرش خط بکشد و بنویسد: &laquo;لینک&zwnj;های جالب روز&raquo;. پس خیلی ساده، یک تغییر کوچک در پست&zwnj;های وبلاگ ایجاد شد. از این به بعد، اتفاق می&zwnj;افتاد که یک وبلاگ&zwnj;نویس یادداشتی منتشر کند که از ابتدا، فقط چند لینک جالب و مهم در آن وجود داشته باشد؛ یعنی مثل هر موضوع دیگری، اینجا هم پیش می&zwnj;آمد که حاشیه مهم&zwnj;تر از متن باشد.</p> <p align="justify">کمی که جلو&zwnj;تر رفتیم، بعضی از سرویس&zwnj;های وبلاگ&zwnj;نویسی امکان مدیریت ساده&zwnj;تر و جداگانه را برای این لینک&zwnj;ها فراهم کردند. به این ترتیب، وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;های فعال، در ستون کناری وبلاگشان یا قبل از اولین یادداشت، چند مطلب جالبی را که فکر می&zwnj;کردند برای مخاطبین&zwnj;شان هم احتمالاً اهمیت دارد، لینک می&zwnj;کردند. شاید این اولین بار بود که به طور رسمی، سلام و علیک&zwnj;های بین وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها، پای ثابت وبلاگ&zwnj;ها شد و بسته به سلیقه&zwnj;ی وبلاگ&zwnj;نویس، اسم&zwnj;های مختلفی هم پیدا کرد. خیلی رسمی که بخواهیم صدایش کنیم، می&zwnj;گوییم: &laquo;پیوند&zwnj;های روزانه&raquo;.</p> <p align="justify">نمی&zwnj;دانم دقیقاً از چه زمانی مرسوم شد که لینک&zwnj;های روزانه سه بخش اصلی داشته باشند؛ یک عنوان، یک نشانی اینترنتی و یک توضیح مختصر که البته از توضیح&zwnj;های مرسوم بر روی لینک&zwnj;ها کمی طولانی&zwnj;تر بود. درست است که همیشه برای این لینک&zwnj;ها توضیح نوشته نمی&zwnj;شود، ولی یکی از تفاوت&zwnj;های مهم پیوند&zwnj;های روزانه با پیوند&zwnj;های ثابت کنار وبلاگ، همین داشتن توضیح است. یک فرق دیگرشان هم ترتیب چینش آن&zwnj;هاست. لینک&zwnj;های ثابت، بسته به سلیقه&zwnj;ی وبلاگ&zwnj;نویس به شکل&zwnj;های مختلف مرتب می&zwnj;شوند، اما همه&zwnj;ی وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها بالاتفاق، لینک&zwnj;های روزانه را بر حسب زمان انتشار و به صورت نزولی مرتب می&zwnj;کنند.</p> <p align="justify">جالب است! همیشه آدم&zwnj;هایی هستند که مترصد کشف نیاز&zwnj;های جدید کاربران اینترنت هستند تا سرویس یا وب&zwnj;سایت جدیدی عرضه کنند. خب، پدیده&zwnj;ی مهمی مثل پیوند&zwnj;های روزانه هم از چشم این آدم&zwnj;ها مخفی نماند. در حقیقت فراگیر شدن لینک&zwnj;های روزانه میان اهالی اینترنت، باعث شد سرویس&zwnj;های آنلاین ویژه&zwnj;ای برای مدیریت و نگهداری پیوند&zwnj;های روزانه ایجاد شود. سرویس&zwnj;هایی که به طور تخصصی بر روی ارائه&zwnj;ی خدمات لینکی فعالیت می&zwnj;کردند و در نهایت خودشان یک تحول بزرگ در دنیای لینک&zwnj;های روزانه ایجاد کردند.</p> <p align="justify">سرویس&zwnj;های جدید، میزبان خوب و مطمئنی برای ذخیره&zwnj;ی لینک&zwnj;های روزانه بودند که بسته به ساختار فنی&zwnj;شان، بسته&zwnj;ی کدی (script) در اختیار کاربر می&zwnj;گذاشتند تا بتواند آخرین لینک&zwnj;ها را در وبلاگ و در معرض دید مخاطبینش قرار بدهد.</p> <p align="justify">به این ترتیب، سرویس&zwnj;هایی مثل خوش.مز.ه (del.icio.us) یا اویاکس (oyax) شروع به کار کردند که امکانات جدیدی به وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها ارائه می&zwnj;دادند؛ مثلاً برای کاربر، این فضا را ایجاد می&zwnj;کردند که بتواند لینک&zwnj;هایش را دسته&zwnj;بندی کند یا برچسب (tag) بزند. یا اینکه از فراوانی تکرار این لینک&zwnj;ها در وبلاگ&zwnj;های دیگر با خبر شود. اما مهم&zwnj;ترین ویژگی لینک&zwnj;هایی که توسط این سرویس&zwnj;ها مدیریت می&zwnj;شد، وجود خروجی&zwnj;های RSS یا همان فید بود. به عبارت دیگر، با فراگیر شدن استفاده از سرویس&zwnj;های مدیریت لینک&zwnj;های روزانه، یک رسانه&zwnj;ی جدید در کنار وبلاگ&zwnj;ها به وجود آمد که دیگر وابسته به وبلاگ نبود. درست است که هنوز هم دومین بخش مهم هر وبلاگ، لینک&zwnj;های روزانه&zwnj;اش محسوب می&zwnj;شد، ولی موجودیت مستقلی از وبلاگ پیدا کرده بود؛ آن&zwnj;قدر که مخاطبین خاص و مشترکین (subscriptions) ویژه&zwnj;ی خودش را داشت.</p> <p align="justify">اما نوع دیگری از سرویس&zwnj;های مدیریت لینک&zwnj;های روزانه هم به وجود آمد که بیشتر به صورت افزونه&zwnj;های نرم&zwnj;افزاری بر روی برنامه&zwnj;ی مدیریت محتوای وبلاگ می&zwnj;نشست و کار مدیریت پیوند&zwnj;ها را بر عهده می&zwnj;گرفت. تنها تفاوت این دسته از برنامه&zwnj;ها با سرویس&zwnj;های آنلاین، محل ذخیره&zwnj;سازی لینک&zwnj;ها (بر روی فضای شخص کاربر یا فضای اختصاصی سرویس&zwnj;دهنده&zwnj;) بود. و البته واضح است که وابستگی این برنامه&zwnj;ها به فضای ذخیره&zwnj;سازی شخصی برای هر کاربر، باعث شد تا با اقبال کمتری مواجه شوند.</p> <p align="justify">***</p> <p align="justify">فکرش را بکنید؛ کاربران اینترنت در این زمان، از مرز&zwnj;های جهان سایبر گذشته بودند و روزبه&zwnj;روز بر تعداشان افزوده می&zwnj;شد که ناگهان ...، نه اصلاً هم ناگهانی نبود، اتفاقاً آرام&zwnj;آرام رخ داد؛ یعنی یک رویداد تدریجی. تقاضا وجود داشت، عرضه به وجود آمد. تقاضا شدت گرفت، عرضه جدی&zwnj;تر شد. استفاده از اینترنت و فعالیت مجازی فراگیر شده بود. از طرف دیگر، محیط&zwnj;های موجود نمی&zwnj;توانست نیاز&zwnj;های اهالی سایبر را برای به اشتراک&zwnj;گذاری &ndash;همان روح وب جدید و مظهر آن، وبلاگ&zwnj;ها&ndash; بر طرف کند؛ پس شبکه&zwnj;های اجتماعی جدیدی ایجاد شد که می&zwnj;توانست همه&zwnj;ی فعالیت&zwnj;های مجازی یک نفر را در یک حساب کاربری (account) با دیگران به اشتراک بگذارد. اینجا بود که استقلال پیوند&zwnj;های روزانه از وبلاگ&zwnj;ها بیشتر نمود پیدا کرد.</p> <p align="justify">این شبکه&zwnj;های اجتماعی، معمولاً امکان بحث و گفت&zwnj;و&zwnj;گو را بر روی هر جزء از فعالیت&zwnj;های مجازی یک شخص، برای مشترکین او فراهم می&zwnj;کنند. به همین دلیل، امروزه ارسال یک لینک، می&zwnj;تواند به اندازه&zwnj;ی نوشتن یک یادداشت اهمیت داشته باشد. این روز&zwnj;ها دیگر همان اندک تعلق لینک&zwnj;های روزانه به وبلاگ هم بسیار کم&zwnj;رنگ شده است.</p> <p align="justify">و اما آخرین ضربه!</p> <p align="justify">گاهی پیش می&zwnj;آید که یک تغییر کوچک در جزئیات یک سرویس&zwnj; اینترنتی، تحولات بزرگی ایجاد می&zwnj;کند. این روز&zwnj;ها استفاده از فید و خروجی&zwnj;های متنی، کاملاً رایج شده است و به تبع آن، استفاده از خبر&zwnj;خوان&zwnj;های آنلاین. زمانی که خبر&zwnj;خوان محبوب گوگل&zwnj;ریدر، دکمه&zwnj;های &laquo;به اشتراک&zwnj;گذاری محتوا از هر جا&raquo; را به کاربرانش هدیه داد، استفاده&zwnj;ی غیر رسمی از Shared Items گوگل&zwnj;ریدر به عنوان پیوند&zwnj;های روزانه، رسمیت یافت.</p> <p align="justify">احتمالاً شما هم با وبلاگ&zwnj;هایی مواجه شده&zwnj;اید که ستون قدیمی پیوند&zwnj;های روزانه&zwnj;شان را با خروجی اشتراکی عوض کرده&zwnj;اند. شاید یک تیر و دو نشان باشد. به این ترتیب هم یادداشت&zwnj;های مهم وبلاگ&zwnj;ها و هم مطالب مهم یا جالب از دیگر سایت&zwnj;های اینترنتی لینک می&zwnj;شوند.</p> <p align="justify">خب مثل اینکه یک تحول جدید دیگر هم دارد اتفاق می&zwnj;افتد. اجازه بدهید ببینم...</p> <p align="justify">***</p> <p align="justify">راستش فکر می&zwnj;کنم در این سال&zwnj;ها اخلاق اجتماعی وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها خیلی بهتر&zwnj; شده است؛ بیشتر سلام می&zwnj;کنند، لینک می&zwnj;دهند و لینک&zwnj;هایشان را به جای تنگ&zwnj;نظری با وسواس انتخاب می&zwnj;کنند. لینک&zwnj;های روزانه هم کار خودشان را خوب بلدند. سلام&zwnj; و علیک&zwnj;های انرژی&zwnj;بخش، روح سیال جامعه&zwnj;ی وبلاگی ما هستند.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>تغییرات درونی وبلاگ</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-3.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.197</id>

    <published>1388-04-11T14:54:47Z</published>
    <updated>1388-04-11T15:43:40Z</updated>

    <summary><![CDATA[بعد از اینکه با وبلاگ&zwnj;نویسی&zwnj; آشنا شدید و یک سرویس را انتخاب کردید و بعد هم ثبت نام کردید و توانستید پست&zwnj;هایتان را هوا کنید -پست&zwnj;هایی که فرقش را کاملاً با زمانی که&zwnj; آماتور بوده&zwnj;اید، یا با پست&zwnj;های دوستان آماتورتان،...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="مهدیبهرامی" label="مهدی بهرامی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="کارگاه" label="کارگاه" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p style="text-align: justify;">بعد از اینکه با <a href="http://shomaha.ir/no1/post-3.html">وبلاگ&zwnj;نویسی&zwnj;</a> آشنا شدید و یک سرویس را انتخاب کردید و بعد هم <a href="http://shomaha.ir/no2/post-2.html">ثبت نام کردید</a> و توانستید <a href="http://shomaha.ir/no3/post-2.html">پست&zwnj;هایتان را هوا کنید</a> -پست&zwnj;هایی که فرقش را کاملاً با زمانی که&zwnj; آماتور بوده&zwnj;اید، یا با پست&zwnj;های دوستان آماتورتان، احساس می&zwnj;کنید- حالا نوبت آن رسیده تا سری به تنظیمات اولیه و آن اطلاعاتی که اول ثبت به سرویس&zwnj;بلاگ داده&zwnj;اید، بزنید و یک تغییراتی ایجاد کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">مثلاً شاید بخواهید اسم وبلاگتان را عوض کنید، یا بخواهید برای وبلاگتان توضیحی بنویسید، یا مطالبی که درباره&zwnj;ی وبلاگتان یا خودتان نوشته&zwnj;اید را تغییر بدهید و یا تغییرات زیاد دیگری که می&zwnj;توانید اعمال کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">البته این تغییرات کاملاً وابسته به سرویسی است که شما انتخاب کرده&zwnj;اید. هر سرویس به شما اجازه&zwnj;ی تغییرات خاصی را می&zwnj;دهد؛ مثل عوض کردن عنوان وبلاگ و توضیحاتش، و تغییراتی از این نوع. مثلاً بلاگر به شما اجازه&zwnj;ی عوض کردن آدرس وبلاگتان را می&zwnj;دهد، یا در آنجا می&zwnj;توانید وبلاگتان را خصوصی کنید تا هیچ&zwnj;کس نبیند، یا فقط به افراد محدودی اجازه&zwnj;ی خواندن وبلاگتان را بدهید.</p>  <p style="text-align: justify;">فکر می&zwnj;کنم تا به حال <a href="http://shomaha.ir/no5v6/post-12.html">این مقاله&zwnj;</a> را که در مورد امکانات سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;ها نوشته شده، دیده&zwnj;اید. اگر نخوانده&zwnj;اید، توصیه می&zwnj;کنم حتماً سری بزنید.</p>  <p style="text-align: justify;">با این چند ماهی که از وبلاگ&zwnj;نویسی&zwnj;تان می&zwnj;گذرد، حتماً با میز&zwnj;کار و منوی&zwnj;های سرویس&zwnj;های وبلاگ&zwnj;نویسی آشنا شده&zwnj;اید؛ خصوصاً میزکار سرویس&zwnj;های ایرانی. البته همه&zwnj;ی سرویس&zwnj;هایی که ما در این کارگاه آموزش می&zwnj;دهیم، زبان فارسی را پشتیبانی می&zwnj;کنند، اما کار کردن&zwnj; با&zwnj; سرویس&zwnj;بلاگ&zwnj;های خارجی، کمی سخت&zwnj;تر از سرویس&zwnj;های ایرانی است.</p>  <p style="text-align: justify;">&nbsp;</p>  <p style="text-align: justify;"><b>بلاگفا      <br /></b>وقتی وارد مدیریت وبلاگتان می&zwnj;شوید، در قسمت منو&zwnj;ها (سمت چپ تصویر)، روی &laquo;تنظیمات وبلاگ&raquo; کلیک کنید تا صفحه&zwnj;ی مربوط به تنظیمات باز شود.</p>  <p style="text-align: justify;">در این صفحه فیلد&zwnj;هایی را می&zwnj;بینید که خیلی&zwnj;هاشان نیازی به توضیح ندارد و شما به راحتی می&zwnj;توانید با پاک کردن نوشته&zwnj;های فیلدِ مشخص شده، اطلاعات خود را تغییر دهید تا پس از ثبت و تأیید، در وبلاگتان نمایش داده شود.</p>  <p style="text-align: justify;">هیچ نکته&zwnj;&zwnj;ی ابهام و مشکلی در این قسمت دیده نمی&zwnj;شود. اگر با توضیحات داده شده، متوجه قسمت&zwnj;های مختلف این صفحه نشدید، کافی است اطلاعات آن فیلد را عوض کنید و آن را ثبت کنید تا تغییرات را در وبلاگتان مشاهده کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">نکته&zwnj;ی قابل توجه این که فرق ایمیل نویسنده و ایمیل خصوصی این است که ایمیل نویسنده ایمیلی است که در وبلاگ نمایش داده می&zwnj;شود و برای ارتباط خوانندگان وبلاگتان با شما در نظر گرفته شده است و ایمیل خصوصی، ایمیلی است برای ارتباط وبلاگ و سرویس&zwnj;بلاگ با شما. یعنی سرویس&zwnj;بلاگ، ایمیل&zwnj;هایی را که بخواهد برای شما بفرستد، به این ایمیل می&zwnj;فرستد؛ مثلاً وقتی پسوردتان را گم می&zwnj;کنید، و از سرویس&zwnj;بلاگ درخواست پسورد می&zwnj;کنید، به همین ایمیل، (ایمیل خصوصی&zwnj;تان) فرستاده می&zwnj;شود.</p>  <p style="text-align: justify;">توصیه&zwnj;ی ما به شما این است که برای امنیت بیشتر وبلاگتان، این دو ایمیل را متفاوت انتخاب کنید.</p>  <p style="text-align: justify;"><b>بلاگ&zwnj;اسکای      <br /></b>در بلاگ&zwnj;اسکای کمی اِعمال تغییرات فرق می&zwnj;کند. همان&zwnj;طور که قبلاً گفتم، در بلاگ&zwnj;اسکای شما می&zwnj;توانید چندین وبلاگ با یک نام کاربری و رمز عبور داشته باشید. پس شما دو نوع تنظیمات دارید: تنظیمات مخصوص هر وبلاگ و تنظیمات کاربری.</p>  <ul>   <li style="text-align: justify;"><strong>تنظیمات کاربر        <br /></strong>بعد از اینکه وارد مدیریت کاربری&zwnj;تان شدید، در منوی بالا، روی منوی &laquo;تنظیمات کاربر&raquo; کلیک کنید. در صفحه&zwnj;ی تنظیمات کاربر، سه منو وجود دارد که شما بر حسب تغییرات مورد نیازتان می&zwnj;توانید وارد هر کدام از این قسمت&zwnj;ها شده و تغییرات را اعمال کنید.</li>    <li style="text-align: justify;"><strong>تنظیمات وبلاگ        <br /></strong>برای وارد شدن به مدیریت هر کدام از وبلاگ&zwnj;هایتان، آن را انتخاب کرده و روی &laquo;مدیریت وبلاگ&raquo; کلیک کنید. وقتی وارد صفحه&zwnj;ی مدیریت شدید، در سمت چپ صفحه، قسمت &laquo;تنظیمات&raquo; را خواهید دید. می&zwnj;توانید با کلیک کردن روی هر کدام از آن قسمت&zwnj;ها، تنظیمات مورد نظر را روی وبلاگتان اعمال کنید.</li> </ul>  <p style="text-align: justify;">تمام فیلد&zwnj;هایی که در این قسمت&zwnj;ها می&zwnj;بینید، واضح&zwnj;اند و احتیاج به توضیحی ندارد.</p>  <p style="text-align: justify;"><b>پارسی&zwnj;بلاگ      <br /></b>بعد از ورود به قسمت مدیریت، گزینه&zwnj;ی &laquo;مشخصات کاربری&raquo; را در منو&zwnj;های پارسی&zwnj;بلاگ پیدا کنید و روی&zwnj; آن کلیک کنید تا صفحه&zwnj;ی مورد نظر باز شود. در صفحه&zwnj;ی مشخصات کاربری، می&zwnj;توانید تنظیمات مورد نظر را اعمال کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">در پارسی&zwnj;بلاگ این امکان وجود دارد که با وارد کردن آدرس لوگو یا موسیقی مورد نظر در قسمت مشخص شده، بدون نیاز به کدنویسی، لوگوی وبلاگ و موسیقی دلخواهتان را به وبلاگ اضافه کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">اگر پیگیر درس&zwnj;های قبل نبودید، حتماً <a href="http://shomaha.ir/no4/post-6.html">این درس</a> را بخوانید تا بدانید که چطور باید عکس یا موسیقی را در اینترنت آپلود کنید و بهش یک آدرس اینترنتی بدهید.</p>  <p style="text-align: justify;">همان&zwnj;طور که می&zwnj;بینید، در این قسمت می&zwnj;توانید نوع آرشیوبندی وبلاگتان و همچنین خصوصی کردن کامنت و اجازه&zwnj;ی انتشار آن را، مطابق میل&zwnj;تان تغییر بدهید.</p>  <p style="text-align: justify;"><b>پرشین&zwnj;بلاگ      <br /></b>در پرشین&zwnj;بلاگ، می&zwnj;توانید چندین وبلاگ را با یک نام کاربری مدیریت کنید. بنابر&zwnj;این در این سرویس&zwnj;بلاگ، مانند بلاگ&zwnj;اسکای، شما دو جور تنظیمات دارید: یکی تنظیمات مربوط به مشخصات کاربری و دیگری تنظیمات هر وبلاگ.</p>  <ul>   <li style="text-align: justify;"><strong>مشخصات کاربری        <br /></strong>برای تغییر مشخصات کاربری، بعد از ورود به پنل مدیریت، کافی است در بخش &laquo;مشخصات کاربری&raquo;، روی قسمت مورد نظر کلیک کنید تا صفحه&zwnj;ی مربوط به آن باز شود و بتوانید تغییرات دلخواه را پیاده کنید.</li>    <li style="text-align: justify;"><strong>تنظیمات وبلاگ</strong>       <br />برای تغییر تنظیمات وبلاگ، باید وارد پنل مدیریتی وبلاگ شوید. بعد می&zwnj;توانید با کلیک کردن روی &laquo;منوی مدیریت&raquo; وبلاگ مورد نظر، به قسمت &laquo;تنظیمات عمومی وبلاگ&raquo; وارد شوید.</li> </ul>  <p style="text-align: justify;">شاید مهم&zwnj;ترین تغییر در پرشین&zwnj;بلاگ، امکان تغییر آدرس وبلاگتان باشد. شما می&zwnj;توانید در اولین فیلدی که در این صفحه موجود است، آدرس جدید را وارد کنید که بعد از پیام آزاد بودن آن، و پس از ذخیره کردن تغییرات، آدرس وبلاگتان تغییر خواهد کرد.</p>  <p style="text-align: justify;">بقیه&zwnj;ی تنظیمات و تغییرات هم نیازی به توضیح ندارد و کار کردن با آن&zwnj;ها راحت است.</p>  <p style="text-align: justify;"><b>میهن&zwnj;بلاگ      <br /></b>وقتی که وارد قسمت مدیریت میهن&zwnj;بلاگ شدید، در بخش منوها، روی &laquo;تنظیمات&raquo; کلیک کنید تا منو&zwnj;ی&zwnj;های زیر&zwnj;شاخه&zwnj;ی آن باز شود. قسمت &laquo;ویرایش اطلاعات کاربری&raquo;، همان&zwnj;طور که از اسمش معلوم است، برای تغییر دادن نام کاربری و پسورد و همچنین ایمیل&zwnj;تان می&zwnj;باشد.</p>  <p style="text-align: justify;">در قسمت &laquo;تنظیمات وبلاگ&raquo; هم می&zwnj;توانید تنظیمات مربوط به اطلاعات وبلاگتان را تغییر دهید؛ مثلاً: عنوان وبلاگ یا تعداد نمایش پست&zwnj;ها در صفحه&zwnj;ی اول وبلاگ و...</p>  <p style="text-align: justify;"><b>بلاگر      <br /></b>در بلاگر مثل پرشین&zwnj;بلاگ و بلاگ&zwnj;اسکای، کاربر می&zwnj;تواند با ایجاد یک اکانت کاربری، چندین وبلاگ را مدیریت کند. بنابر&zwnj;این در این سیستم هم کاربر دو جور تنظیمات دارد: یکی مربوط به اکانت کاربری و دیگری مربوط به وبلاگ.</p>  <ul>   <li style="text-align: justify;">&nbsp;<strong>تنظیمات کاربری<a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/0eb87ca24bfa_11164/1_2.jpg"><img height="103" width="199" border="0" align="left" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" title="چگونه تنظیمات وبلاگ&zwnj;مان را تغییر دهیم" alt="چگونه تنظیمات وبلاگ&zwnj;مان را تغییر دهیم" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/0eb87ca24bfa_11164/1_thumb.jpg" /></a>         <br /></strong>بعد از وارد کردن یورز و پسورد و ورود به صفحه&zwnj;ی مجموعه اطلاعات، در کنار عکس پروفایل&zwnj;تان چند لینک وجود دارد که یکی از آن&zwnj;ها &laquo;ویرایش نمایه&raquo; است. روی این لینک کلیک کنید تا صفحه&zwnj;ی مربوط به ویرایش اطلاعات نمایه یا همان اکانت شما، نمایش داده شود. در این صفحه می&zwnj;توانید تغییرات مورد نظر را اعمال کنید.&nbsp;</li>    <li style="text-align: justify;">تنظیمات وبلاگ      <br />تنظیمات و تغییرات در بلاگر کمی&zwnj; پیچیده است. بعد از وارد شدن به پنل مدیریت وبلاگ، همان&zwnj;طور که می&zwnj;بینید، یکی از منو&zwnj;ها مربوط به &laquo;تنظیمات&raquo; وبلاگ است.<a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/0eb87ca24bfa_11164/2_2.jpg"><img height="62" width="441" border="0" style="border: 0px none ; margin: 10px auto; display: block; float: none;" title="چگونه تنظیمات وبلاگ&zwnj;مان را تغییر دهیم" alt="چگونه تنظیمات وبلاگ&zwnj;مان را تغییر دهیم" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/0eb87ca24bfa_11164/2_thumb.jpg" /></a></li> </ul>  <p style="text-align: justify;">بعد از کلیک کردن روی این گزینه، منوی&zwnj;های مربوط به تنظیمات باز می&zwnj;شود که شما می&zwnj;توانید در هر قسمت، تنظیمات مورد نظر را اعمال کنید. در بلاگر و در این قسمت، به کمک بخش &laquo;ارسال وبلاگ&raquo;، می&zwnj;توانید یک نسخه&zwnj;ی پیشتیبان از نوشته&zwnj;هایتان داشته باشید و حتی می&zwnj;توانید نوشته&zwnj;های وبلاگتان را به راحتی به دیگر سرویس&zwnj;هایی که از این امکان پشتیبانی می&zwnj;کنند، مانند وردپرس، انتقال دهید.</p>  <p style="text-align: justify;">در قسمت &laquo;وارد کردن وبلاگ&raquo; هم می&zwnj;توانید درون&zwnj;ریزی کنید؛ یعنی نوشته&zwnj;هایی که جای دیگر داشتید، به بلاگر انتقال دهید.</p>  <p style="text-align: justify;">در بلاگر می&zwnj;توانید آدرس وبلاگتان را عوض کنید. برای انجام این تغییر باید به قسمت &laquo;منتشر کردن&raquo; بروید و آدرس مورد نظر خود را وارد کنید و اگر قبلاً گرفته نشده باشد، می&zwnj;توانید ثبتش کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">بلاگر این امکان را به شما می&zwnj;دهد که وبلاگتان را غیرقابل انتشار کنید و یا تنظیم کنید که فقط برای افراد خاصی، با تعریف کردن ایمیل آن&zwnj;ها، قابل انتشار باشد. برای انجام این تغییرات باید به قسمت &laquo;مجوز&zwnj;ها&raquo; بروید و در قسمت مشخص شده، ایمیل&zwnj;ها را وارد کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">در قسمت &laquo;نظرات&raquo; می&zwnj;توانید تغییرات خاصی برای نظرات وبلاگتان اعمال کنید؛ مانند محدودیت در نظر&zwnj;دهی برای افراد خاص، عدم نمایش نظرات، تعیین کلمه&zwnj;ی تأیید برای نظرات و ...</p>  <p style="text-align: justify;">با توجه به امکانات زیاد بلاگر، توصیه می&zwnj;کنم سری به قسمت تنظیمات بزنید و همه را مطالعه کنید. شاید چیزهای بهتر و بیشتری متوجه شدید.</p>  <p style="text-align: justify;"><b>وردپرس      <br /></b>در وردپرس کاربر می&zwnj;تواند مانند بلاگر، با ایجاد یک اکانت کاربری، چندین وبلاگ را مدیریت کند.</p>  <p style="text-align: justify;">در تنظیمات وردپرس، می&zwnj;توانید تغییرات زیادی ایجاد کنید. در قسمت منو&zwnj;ها، بخش تنظیمات لینک&zwnj;ها و بخش&zwnj;های زیادی وجود دارد که بر اساس نیازتان، به آن قسمت&zwnj;ها می&zwnj;توانید مراجعه کنید و تغییرات را وارد کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">در بخش تنظیمات، قسمت &laquo;همگانی&raquo;، اطلاعات عمومی وبلاگ، مانند عنوان وبلاگ، زبان مدیریت، ساختار زمانی و ایمیل وبلاگ را می&zwnj;توانید تغییر بدهید و البته می&zwnj;توانید عکسی را هم به عنوان عکس وبلاگ آپلود کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">در بخش &laquo;نوشتن&raquo;، تغییراتِ مربوط به پست&zwnj;ها و انتشار مطالب را می&zwnj;توانید اعمال کنید؛ مانند اندازه&zwnj;ی کادر نوشته و دسته&zwnj;ی&zwnj; پیش&zwnj;فرض و...</p>  <p style="text-align: justify;">در بخش &laquo;خواندن&raquo;، مؤلفه&zwnj;های دیگری را می توانید تعییر بدهید؛ مثلاً: نمایش نوشته&zwnj;ها در برگه&zwnj;های جداگانه یا در صفحه&zwnj;ی اول وبلاگ، تعداد نوشته در صفحه&zwnj;ی اول، تنظیمات مربوط به خوراک و...</p>  <p style="text-align: justify;">در بخش &laquo;گفت&zwnj;وگوها&raquo;، تنظیمات نظرات و کامنت&zwnj;ها قرار دارد. در این بخش می&zwnj;توانید نظرات وبلاگ را قابل انتشار یا غیر قابل انتشار کنید، یا فقط به افراد خاصی اجازه&zwnj;ی کامنت&zwnj;گذاشتن بدهید، یا تنظیم کنید که همه&zwnj;ی نظرات قبل از نمایش، به تأیید شما برسد، و یا هرز&zwnj;کامنت&zwnj;ها یا کامنت&zwnj;های اسپم را مدیریت کنید.</p>  <p style="text-align: justify;">کاربر می&zwnj;تواند با وارد کردن کلمات خاص، به تمامی کامنت&zwnj;ها یا نظراتی که حاوی این کلمات باشند، اجازه&zwnj;ی انتشار ندهد. یک سری تنظیمات دیگر هم هست که پیشنهاد می&zwnj;کنم برای دیدنشان، حتماً به این قسمت سری بزنید.</p>  <p style="text-align: justify;">در بخش &laquo;خلوت&zwnj;گاه&raquo;، وردپرس به شما اجازه&zwnj;ی تنظیم سطح نمایش وبلاگ را می&zwnj;دهد؛ یعنی می&zwnj;توانید وبلاگتان را فقط برای افراد خاصی که خودتان تعریف می&zwnj;کنید، قابل دیدن کنید و یا از دسترس موتور&zwnj;های جستجو در امان باشید.</p>  <p style="text-align: justify;">شاید بد نباشد به همه&zwnj;ی قسمت&zwnj;های تنظیمات سری بزنید و نگاهی بیندازید. شاید چیز&zwnj;های بیشتری یاد گرفتید. اگر در این گشت و گذار مدیریتی، سؤالی هم برایتان پیش&zwnj;آمد، می&zwnj;توانید از همین&zwnj;جا بپرسید.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>شاید آن طرف آدمی باشد</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-2.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.195</id>

    <published>1388-04-11T14:43:38Z</published>
    <updated>1388-04-13T14:08:00Z</updated>

    <summary><![CDATA[وقتی نام زهرا می&zwnj;آید، در ذهنم دخترکی با کلاه حصیری بزرگ و لبخند دوست&zwnj;داشتنی نقش می&zwnj;بندد. درست حدس زدید؛ این لوگوی وبلاگ &laquo;زهرا اچ&zwnj;بی&raquo; است. شاید بتوان به یقین گفت: &laquo;زهرا، دختری از وبلاگستان فارسی است که با جریان&zwnj;سازی بر...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="مصاحبه" label="مصاحبه" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="مطهرهآخوندی" label="مطهره آخوندی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p style="text-align: justify;">وقتی نام زهرا می&zwnj;آید، در ذهنم دخترکی با کلاه حصیری بزرگ و لبخند دوست&zwnj;داشتنی نقش می&zwnj;بندد. درست حدس زدید؛ این لوگوی وبلاگ &laquo;زهرا اچ&zwnj;بی&raquo; است. شاید بتوان به یقین گفت: &laquo;زهرا، دختری از وبلاگستان فارسی است که با جریان&zwnj;سازی بر ضد جریان&zwnj;های اصلی وبلاگستان مشهور است.&raquo;</p> <p><img height="629" border="0" align="left" width="250" src="http://shomaha.ir/2009/07/02/no7/2.jpg" alt="مصاحبه با زهرای وبلاگستان(زهرا اچ پی)" title="مصاحبه با زهرای وبلاگستان(زهرا اچ بی)" class="mt-image-center" style="border: 0px none ; margin: 0px 20px 20px 0px; text-align: left; display: inline;" /></p> <p style="text-align: justify;">چندین بار قرار مصاحبه&zwnj;مان جابجا شده است و بعد از یک روز کاری، تصمیم می&zwnj;گیریم حتی اگر سنگ هم از آسمان ببارد، این مصاحبه انجام شود.</p> <p style="text-align: justify;">غروب بارانی یکی از روزهای شهر بزرگ تهران، زهرا را در یکی از خروجی&zwnj;های مترو می&zwnj;بینم. صمیمی&zwnj;تر از صدایش است. دختری با قدی متوسط. با هم رهسپار جایی برای نشستن و گپ&zwnj;زدن می&zwnj;شویم و پس از صحبت درباره&zwnj;ی شخصیت&zwnj;های مختلف فرندفید و تمام اشتراکاتمان، به اینجا می&zwnj;رسم که خب، زهرا:</p> <p style="text-align: justify;"><b>چرا اچ&zwnj;بی؟</b></p> <p style="text-align: justify;">مخفف فامیلی&zwnj;ام هست.</p> <p style="text-align: justify;"><b>لینک&zwnj;های وبلاگ زهرا چرا کم است؟      <br /> </b>چون تعداد وبلاگ&zwnj;هایی که می&zwnj;خوانم کم است. در روز معمولاً بین ده بیست تا وبلاگ می&zwnj;خوانم و بیشتر گوگل&zwnj;ریدر و لینک&zwnj;های به اشتراک گذاشته&zwnj;ی بچه&zwnj;ها را می&zwnj;خوانم. وبلاگ&zwnj;های فارسی را کم می&zwnj;خوانم. چهل پنجاه تا لینک بیشتر در گوگل&zwnj;ریدر اضافه نکرده&zwnj;ام، که بعضی&zwnj;هاشان را دوست ندارم در وبلاگم باشد. من خودم نظر مخالفین را می&zwnj;خوانم تا با نظرات آشنا باشم، اما لینکشان را نمی&zwnj;گذارم که به نوعی تأیید محسوب بشود. یک زمانی لینک داده بودم و بالای آن نوشته بودم لینک&zwnj;هایی که دادم به معنی تأیید نیست؛ بعد دیدم که چیز بیخودی است. باید یا لینک نداد، یا اگر لینک می&zwnj;دهیم با شهامت، آن&zwnj;ها را قبول داشته باشیم.</p> <p style="text-align: justify;"><b>چرا باید لینک وبلاگی را بگذاری که حتماً به آن اعتقاد داشته باشی؟      <br /> </b>من اعتقادم این است که مطلب خوب را باید تبلیغ کرد تا بقیه هم بخوانند و در عین حال خودم هم باید مطالب دیگری را که فکر می&zwnj;کنم درست نیست، بخوانم و نباید خودم را محدود به مطالب خاصی بکنم.</p> <p style="text-align: justify;"><b>چه وبلاگ&zwnj;هایی را می&zwnj;پسندی؟ برایت مهم است چه چیزی بنویسند؟      <br /> </b>برای من مهم است که طرف دید مستقلی داشته باشد. در مجموع با خواندن وبلاگش می&zwnj;فهمم که طرف، آدم خودساخته&zwnj;ای است و به عبارتی آدم جوگیر و روی مد وبلاگستانی نیست! نسبت به مسائل، سطحی فکر نکند. دید اجتماعی و سیاسی&zwnj;اش هم برایم مهم است. راست و چپ بودن مهم نیست. معتقدم در همان راست و چپ بودن، باید عمیق باشد و از روی غرض&zwnj;ورزی ننویسد و برای حرف&zwnj;هایش منطق داشته باشد و شعار تخیلی ندهد و با تفکر نوشته باشد. برای نمونه وبلاگ&zwnj;های &laquo;بامدادی&raquo; و &laquo;مانی ب&raquo; و اخیراً &laquo;نون و القلم&raquo; را همیشه می&zwnj;بینم. این افراد همیشه برای مطالبشان وقت می&zwnj;گذارند. مطالبشان نشان می&zwnj;دهند که بر روی آن&zwnj;ها کار شده است. ممکن است همه&zwnj;ی مطالبی را که می&zwnj;نویسند، قبول نداشته باشم؛ اما می&zwnj;دانم نویسنده برای خودش و وبلاگش ارزش قائل است و بر آن است که تفکری را به اشتراک بگذارد که وجدان و انسانیت محور آن است. امام حسین(ع) سخنی دارد که آدم اگر دین نداشته باشد، حداقل آزاده باشد. ضمن اینکه وبلاگ&zwnj;هایی را که ویزیتورمحور هستند، نمی&zwnj;پسندم. هر مقدار هم که محبوب باشد از چشم من می&zwnj;افتد. ویزیتورمحور یعنی کسی که مطلبی را می&zwnj;نویسد و می&zwnj;داند که اکثراً الان دنبال چنین موضوعی هستند و خوششان می&zwnj;آید؛ نه اینکه دغدغه&zwnj;اش درست مطلب نوشتن و علت دیگری باشد.</p> <p style="text-align: justify;">من از وبلاگ&zwnj;های پربازدید توقع دارم که سطحی ننویسند. برای مثال با تحقیر مردم کشور خود یا جهان سومی&zwnj;ها، به شدت برخورد می&zwnj;کنم و کامنت می&zwnj;گذارم و می&zwnj;گویم: &laquo;فلانی! این چه چیز سطحی بود که نوشتی؟&raquo;</p> <p style="text-align: justify;">سر دفاع یا عدم دفاع از یک موضوع، توسط وبلاگ&zwnj;های معروف بسیار حساس هستم؛ مثلاً اگر از موضوع بیخودی طرفداری کرده باشد می&zwnj;گویم: &laquo;تو که وبلاگت این همه مخاطب دارد، نباید روی یک موضوع بی&zwnj;اهمیت حساسیت نشان بدهی؛ در حالی که درباره&zwnj;ی یک فاجعه&zwnj;ی انسانی که اتفاق افتاده، ساکتی.&raquo; اکثر نظرات مخالف من در وبلاگ&zwnj;های سایرین حول این موضوعات است.</p> <p align="justify"><b>آیا این کامنت&zwnj;هایت تأثیر مطلوب تو را داشته است؟ فکر نمی&zwnj;کنی  بیشتر برچسب مذهبی بودن یا افراطی بودن بهت بزنند؟ <br /></b>تأثیر کمی داشته است.  انگ را که همیشه می&zwnj;زنند. اگر طرف وجدان داشته باشد، کمی روی انتقادات فکر می&zwnj;کند.  اگر فقط به فکر لینک و تعداد بازدید و شهرتش باشد که خیر. پیش آمده است که به کسی  گفته باشم چرا در وبلاگت این گونه نوشتی و تشکر کرده باشد و گفته باشد که چقدر دقت  کردی، و به دیگری هم گفته باشم و قبول نکرده باشد و حرف&zwnj;های شعارگونه زده باشد و من  را متهم به مطلق&zwnj;گرایی هم کرده باشد. اگر یک وبلاگ&zwnj;نویس ویزیتورمحور باشد، خیلی به  انتقادات این&zwnj;گونه&zwnj;ای توجه نمی&zwnj;کند. بستگی دارد فرد چقدر در نوشته&zwnj;هایش به فکر راضی  کردن وجدان خود باشد.</p> <p align="justify"><b>فکر می&zwnj;کنی با همین معیارهایی که برای خواندن مطالب دیگران  داری، دیگران به مطلبت لینک می&zwnj;دهند؟ <br /></b>اگر در ژانر روزمه یا اجتماعی باشد،  بله. وگرنه در موضوعات دیگر، مثل آی&zwnj;تی یا سیاست، نه.</p> <p align="justify"><b>با توجه به مطالب گسترده&zwnj;ات فکر می&zwnj;کنی عمیق می&zwnj;نویسی؟  <br /></b>بله، درباره&zwnj;ی موضوعات مختلف می&zwnj;نویسم. سعی&zwnj;ام را هم می&zwnj;کنم که فقط مطلب  ننویسم و چیزی را که می&zwnj;نویسم واقعاً دغدغه&zwnj;ام است و به آن اعتقاد دارم. ایراد من  این است که دامنه&zwnj;ی چیزهایی که راجع بهشان می&zwnj;نویسم گسترده است. همیشه یکی از  ایراداتی که به بچه&zwnj;های مهندسی صنایع می&zwnj;گیرم این است که عمیق نیستند. یکی از  دوستان من می&zwnj;گفت: &laquo;وبلاگ تو هم مثل همان بچه&zwnj;های مهندسی صنایع است، به هر چیزی یک  نوکی می&zwnj;زنی.&raquo;</p> <p align="justify"><b>اگر یک پستت بعد از دو روز هیچ کامنتی نداشته باشد، دچار یأس  فلسفی می&zwnj;شوی؟ <br /></b>هر کسی که می&zwnj;نویسد، دوست دارد کامنت داشته باشد. کامنتی  ارزشمند است که فرد، واقعاً مطلب را خوانده باشد و به خاطر اینکه چه کسی نوشته، نظر  ندهد؛ بلکه خود مطلب و پیام برایش مهم باشد. حتی اگر بخواهد مخالفت کند، با دلیل  مخالفت کند، نه اینکه بخواهد موضوع را به چپ و راست تعمیم بدهد. گاهی اوقات در  کامنت&zwnj;ها می&zwnj;گویند تو با مطلبت به نظام توهین کرده&zwnj;ای، یا از نظام دفاع کرده&zwnj;ای؛ در  صورتی که نوشتن مطلب نشان&zwnj;دهنده&zwnj;ی یک دغدغه بوده است و واقعاً آن لحظه اصلاً به هیچ  موضوع سیاسی&zwnj;ای فکر نکرده بودم. بله، کامنت خیلی خوب است، به شرطی که فکر شده و در  راستای مطلب باشد.</p> <p align="justify"><b>چرا کامنت&zwnj;ها نیاز به تأیید دارد؟ <br /></b>تأییدیه نگذاشتم،  بلکه به دلیل مشکلی که قبلاً برایم پیش آمده است، یک سری کلمات را در &laquo;لیست سیاه&raquo;  گذاشته&zwnj;ام. ما مسئول تمام محتوایی هستیم که در وبلاگ نوشته می&zwnj;شود، اعم از مطالب  خود یا کامنت&zwnj;ها. من دنبال دردسر نیستم که بخواهم فحشی را تأیید کنم. معتقدم که اگر  کسی برای کامنت&zwnj;هایش تأییدیه بگذارد به معنی نقض دموکراسی نیست. کسی که فحش می&zwnj;دهد،  به قول بامدادی دارد علیه من خشونت کلامی به خرج می&zwnj;دهد و من ِ نوعی هم اجازه  نمی&zwnj;دهم کسی به بهانه&zwnj;ی آزادی بیان، به من یا کسی یا چیز دیگری توهین کند.</p> <p align="justify"><b>&laquo;مخالفت کن تا مشهور شوی&raquo;. به نظرت رفتارهای وبلاگی زهرا طبق  این اصل است؟ <br /></b>من مخالفت نکردم تا مشهور شوم. اگر من می&zwnj;خواستم مشهور بشوم  مخالفت نمی&zwnj;کردم، راه&zwnj;های زیادی برای رسیدن به شهرت و محبوبیت است. اتفاقاً کسانی  که خیلی مواقع، مطالبشان مورد نقد من بوده، مشهورتر و محبوب&zwnj;ترند. اگر در وبلاگستان  دقت کنید، کسانی که الان خیلی مشهور هستند و لینک&zwnj;هایشان بیشتر به اشتراک گذاشته  می&zwnj;شود، معمولاً اصلاح&zwnj;طلبان تندرو و یا کسانی هستند که با همه چیز این کشور مشکل  دارند. هم بیشتر به آن&zwnj;ها بها داده می&zwnj;شود و هم حرف&zwnj;هایشان بیشتر خریدار دارد. فضای  نت، به شدت علیه وبلاگ&zwnj;های مذهبی است و تا حد امکان سعی می&zwnj;کنند به روش&zwnj;های مختلف  آن&zwnj;ها را منزوی کنند.</p> <p align="justify"><b>چرا این قدر مخالف داری؟ <br /></b>اگر درباره&zwnj;ی مسائل روزمره  بنویسی، مخالفِ کمتری داری؛ اما اگر وارد مسائل سیاسی بشوی، چرا؛ خیلی&zwnj;ها  مخالف&zwnj;اند. چون فضای نت، فضای دین&zwnj;گریز است. وقتی یک مطلب را می&zwnj;نویسم، بیشتر  مخالفین، آن را به طرفداری از نظام ربط می&zwnj;دهند. نه تنها وبلاگ من ِ نوعی، که کلاً  فضای نت این&zwnj;گونه است. کافی است با خواندن یک یا چند مطلب، به این نتیجه برسند که  احتمالاً متمایل به یک طرف خاص هستی، و آن زمان است که مخالفت&zwnj;ها شروع می&zwnj;شود.</p> <p align="justify"><b>چرا با این همه مخالفت، باز سراغ این مطالب می&zwnj;روی و می&zwnj;نویسی؟  <br /></b>ایجاد مخالفت مهم نیست. هیچ کس مخالفت را دوست ندارد، اما با خودم می&zwnj;گویم  یک نفر باید این حرف&zwnj;ها را بزند. وقتی دیگران جریان را با یک جنگ روانی منحرف  می&zwnj;کنند، باید نشان داد که همه&zwnj;اش این نیست. باید طرف دیگر قضیه را دید. وقتی  می&zwnj;گویم باید حرف را گونه&zwnj;ای دیگر بیان کرد، یا لطفاً همه حرف را بیان کنیم،  خیلی&zwnj;ها می&zwnj;گویند تو در راستای نظام کار می&zwnj;کنی، یا بامزه&zwnj;تر اینکه حتی می&zwnj;گویند تو  پول می&zwnj;گیری تا بنویسی! یکی مقدار حقوق را هم تعیین کرده بود!</p> <p align="justify"><b>نوع مطالبت خیلی مخالف دارد. شاید به دلیل این باشد که سمبل  دختر مذهبی در نت هستی؛ درست است؟ <br /></b>خیلی&zwnj;ها با دیدن اسم &laquo;زهرا&raquo; مخالفت  می&zwnj;کنند. وبلاگ من معروف شده است به وبلاگی که مذهبی است و با تن&zwnj;نویسان مخالفت  کرده و سر قضیه&zwnj;ی اعدام، طرف جمهوری اسلامی را گرفته، و انگ می&zwnj;خورد که پس هر حرفی  زهرا بنویسد در راستای جمهوری اسلامی است و از اهداف جمهوری اسلامی تبعیت می&zwnj;کند و  پول گرفته که وبلاگ بنویسد؛ پس اگر یک روز نوشت &laquo;من آب خوردم&raquo; باید با او مخالفت  کرد که چرا آب خورده و چرا نان نخورده است!</p> <p align="justify">من وقتی که مطالبی راجع به نقد تن&zwnj;نویسی یا آقای وزیر میلیاردی و  یا یک دل&zwnj;نوشته می&zwnj;نوشتم، اصلاً به این فکر نمی&zwnj;کردم که نوشته&zwnj;ی من در راستای نظام  است یا اصلاً به سیاست ربطی دارد یا نه! واقعاً در آن لحظه&zwnj;ی خاص، نظام و مذهب برای  من معیار نوشتن نبود و جنبه&zwnj;ی اخلاقی موضوع برایم اهمیت داشته است؛ اما بازتاب&zwnj;ها  آن را سیاسی جلوه داده است. من از طرف خودم می&zwnj;نویسم و کاری به هیچ جریان سیاسی  ندارم. ما متأسفانه عادت کرده&zwnj;ایم که همه چیز را به سیاست ربطش بدهیم و از آنجا هم  شروع کنیم به جبهه&zwnj;گیری موافق یا مخالف. موقع نوشتن یک سری از مطالبم، اگر  می&zwnj;دانستم در وبلاگستان چنان بلوایی به پا می&zwnj;شود، اصلاً نمی&zwnj;نوشتم. بعضی مواقع،  سیل بازتاب&zwnj;ها و دعواها خیلی خارج از حد تصور من است و باعث می&zwnj;شود واقعاً  بترسم.</p> <p align="justify"><b>با وجود این همه بحث و دعوا و توهین، چرا هنوز نرفته&zwnj;ای؟  <br /></b>وقتی اولین مشت را می&zwnj;خوری، حالت بد می&zwnj;شود؛ اما وقتی nبار مشت می&zwnj;خوری  عادت می&zwnj;کنی. عادت کرده&zwnj;ام وقتی مطلبی را می&zwnj;نویسم، یک سری مخالفین ثابت خواهم داشت  و مطالبی علیه آن نوشته خواهد شد و این&zwnj;ها اجتناب&zwnj;ناپذیر است. اوایل وقتی مطلبی  علیه من نوشته می&zwnj;شد، ناراحت می&zwnj;شدم و شاید باور نکنید، حتی گریه هم می&zwnj;کردم که  دیگری به چه شناختی از من این&zwnj;گونه نوشته است. اما الان نسبت به قبل ناراحت  نمی&zwnj;شوم. پیش خودم می&zwnj;گویم فلانی با پیش&zwnj;فرض مذهبی بودن من، با من مخالف است و  این&zwnj;ها برای من قابل پیش&zwnj;بینی است که فلانی مطلبی می&zwnj;نویسد که تلویحاً به مطلب من  اشاره کرده، چون می&zwnj;داند من مطالبش را می&zwnj;خوانم یا فلانی چنین کامنتی خواهد  گذاشت.</p> <p align="justify">یک بار حتی شارژ دامین&zwnj;ام تمام شد و از روی قصد، سه چهار ماه  شارژش نکردم. حتی مسئول هاست می&zwnj;گفت یکی دیگر پارک می&zwnj;کند؛ اما دیگر برایم مهم  نبود. دوست داشتم بروم جایی بنویسم که کسی مرا نشناسد. اما با صحبت با دوستانم به  این باور رسیدم که مخالفت&zwnj;ها امری عادی است.</p> <p align="justify"><b>چه کاری برای بالا رفتن مشارکت خواننده&zwnj;ها در وبلاگ کرده&zwnj;ای؟  در نوشته&zwnj;هایت کار خاصی می&zwnj;کنی، یا با کامنت گذاشتن&zwnj;های این طرف و آن طرف، یا چیز  دیگر؟ <br /></b>اوایل که وبلاگ&zwnj;ها کم بود، این طرف و آن طرف کامنت می&zwnj;گذاشتم. اما  الان هیچ کاری نمی&zwnj;کنم. بیشتر به سمت منزوی شدن پیش می&zwnj;روم. می&zwnj;خواهم از زومی که بر  وبلاگ من هست کم شود. باید زمانی میدان را دست دیگران داد تا ببینیم آن&zwnj;ها چه  می&zwnj;کنند. الان می&zwnj;گویم بگذارم فلانی و فلانی که گوش وبلاگستان را کر کرده&zwnj;اند میدان  را در دست داشته باشند تا ببینم چه می&zwnj;کنند. جرئت کامنت گذاشتن به روال سابق هم  مدتی است که از من گرفته شده است!</p> <p align="justify"><b>یک جا گفتی می&zwnj;نویسم که جلوی انحراف جریان را بگیرم، اما حالا  می&zwnj;خواهی میدان را به دست باقی بدهی؟ تناقض ندارند؟ <br /></b>گاهی پیش می&zwnj;آید که  صدایت به جایی نمی&zwnj;رسد. نه تنها صدایت به جایی نمی&zwnj;رسد، بلکه نمی&zwnj;گذارند صدایت به  جایی برسد و از در تحقیر وارد می&zwnj;شوند. من از دو طرف تحت فشار بودم. برای مثال برخی  مسئولین درک درستی از وبلاگ ندارند و با چند تا جمله، راجع به شخصیتت قضاوت  می&zwnj;کنند، و اینجاست که آدم می&zwnj;بُرَد. با خودم می&zwnj;گویم بگذار من خودم را منزوی کنم و  ببینم آن&zwnj;ها چه می&zwnj;کنند. اگر دقت کنید اخیراً بیشتر مطالب آی&zwnj;تی می&zwnj;نویسم که ویزتور  را بپرانم و بیشتر خودم را سانسور می&zwnj;کنم!</p> <p align="justify">مخالفت و تحقیر وجود دارد. وقتی وبلاگی معروف می&zwnj;شود، تخریب آن  فرد شروع می&zwnj;شود. به اسم من آی&zwnj;دی جعلی در بالاترین و اورکات ساخته بودند و به اسم  من کامنت&zwnj;های فحش&zwnj;دار برای این و آن فرستاده&zwnj;اند. یکی هم جدی گرفته بود و هر چه  خواست در وبلاگش گفت و همه آن مطلب را به اشتراک گذاشتند و کسی در این میان به این  فکر نکرد که آیا این نظر، واقعی بوده یا نه؟ من در آن زمان، یکی دو روز به اینترنت  دسترسی نداشتم و بعد از اینکه آمدم، دیدم در فرندفید یک نفر مطلبی نوشته بوده و کسی  با اسم من کامنت گذاشته بوده و جدی گرفته بود و با شدیدترین و تحقیرآمیزترین الفاظ،  به تخریب من پرداخته بود. این اتفاق باعث شد که من شروع به انزوا کنم.</p> <p align="justify">هیچ&zwnj;کس به این فکر نکرد که این آی&zwnj;دی، شاید جعلی باشد. مشکل دنیای  نت این است که ما داریم با موس و کی&zwnj;بورد و مانیتور حرف می&zwnj;زنیم و کمتر به این فکر  می&zwnj;کنیم که ممکن است آن طرف آدمی باشد و احساسی وجود داشته باشد. وقتی یادم می&zwnj;آید  این جریان را...</p> <p align="justify">چشم های زهرا قرمز شده است و بغضش را کمی با چایی پایین می&zwnj;دهد.  موضوع را عوض می&zwnj;کنم:</p> <p align="justify"><b>قبول داری که دخترها به خاطر دختر بودنشان، توی کانون توجه  قرار می&zwnj;گیرند؟ <br /></b>دختر بودن مهم است. چرا مخفی کنیم؟ وقتی وبلاگی نام دخترانه  دارد بیشتر خوانده می&zwnj;شود. یا در فرندفید هم وقتی با آی&zwnj;دی دخترانه باشی، بیشتر  سابت می&zwnj;کنند. اما این فقط در شروع مهم است. برای تداوم، تنها دختر بودن کافی نیست،  بلکه برای بقا باید مطلب درست و حسابی بنویسی. وقتی فردی برای لذت لحظه&zwnj;ای وارد  وبلاگ می&zwnj;شود، ممکن است در لحظه&zwnj;ی اول خوشش بیاید؛ اما بعد از مدتی خسته می&zwnj;شود.  باید مطلبت چیزی برای گفتن داشته باشد.</p> <p align="justify"><b>مخاطب نوشته&zwnj;هایت چه کسانی هستند؟ درک روشنی از مخاطب&zwnj;هایت  داری؟ <br /></b>مخاطب خاصی ندارم. دوست دارم همه بخوانند. بیشتر دوست دارم آدم&zwnj;هایی  که سیاه و سفید می&zwnj;بینند، با خواندن وبلاگ&zwnj;هایی نظیر وبلاگ من نظرشان تغییر کند. به  همان میزان که دلم می&zwnj;خواهد یک فرد لائیک با خواندن وبلاگ من بفهمد که پشت این  وبلاگ کسی است که می&zwnj;فهمد و آن&zwnj;قدر به راحتی دیگران را نکوبد. دلم می&zwnj;خواهد  تندروهای مذهبی هم بفهمند که چند وبلاگ آن طرفی را باید خواند و مردم بالاخره به  جریان آزاد اطلاعات دسترسی دارند و با سانسور افکار نمی&zwnj;شود جلوی آن&zwnj;ها را گرفت.  گاهی مطلب زنانه&zwnj;ای می&zwnj;نویسی و تندروهای مذهبی انتقاد می&zwnj;کنند که &laquo;تو که مذهبی  هستی، با این ادعایت، چرا این&zwnj;گونه نوشتی؟&raquo; یا اینکه در نظر نمی&zwnj;گیرند که آدم،  مجموعه&zwnj;ای از احساسات است و نیازهایی دارد. یا برعکس، یک مطلبی می&zwnj;نویسی که در آن  یک کلمه مانند &laquo;قیامت&raquo; آمده؛ یک سری کامنت تمسخرآمیز می&zwnj;گذارند که &laquo;در این قرن پست  مدرن، هنوز کسی به خدا و قیامت اعتقاد دارد!&raquo; مخاطب&zwnj;های من بیشتر تندروها  هستند.</p> <p align="justify"><b>خودت با این بیان، بیشتر مخاطب مخالف را می&zwnj;طلبی؟ <br /></b>درست  است. من مخالف&zwnj;طلب هستم. بیشتر دنبال چالش هستم، اما نه چالش منفی؛ بلکه دوست دارم  طرف مطلب را دقیق بخواند و منطقی انتقاد کند. به یاد ندارم که کسی نظر مخالفی داده  باشد و من سانسورش کرده باشم؛ اما اگر کسی فحش بدهد به شدت با این موضوع مشکل دارم،  نه نفس ِ مخالفت. برعکس، من عاشق بحث کردن با مخالفین هستم؛ به شرط اینکه  پیش&zwnj;فرضمان یکی باشد؛ یعنی اینکه اولاً با یک آدم طرف هستیم و به او حق بدهیم که  مثلاً مذهب خاصی داشته باشد و آزاد باشد که از مذهبش دفاع کند و به این لحاظ طرف را  احمق فرض نکنیم.</p> <p align="justify"><b>با انگیزه&zwnj;ی حفظ مخاطب هم کار خاصی انجام داده&zwnj;ای؟ شده غیر از  آن طوری که می&zwnj;خواهی، یک رفتاری بکنی یا یک رفتاری نکنی، فقط برای حفظ مخاطب؟  <br /></b>بله شده است؛ برای مثال دلم خواسته است که به موضوعی بپردازم ولی  ننوشته&zwnj;ام، به دلیل اینکه فکر کرده&zwnj;ام گروهی ناراحت می&zwnj;شوند و یا اینکه دشمن&zwnj;تراشی  می&zwnj;شود و یا همین حرفی که گفتید که &laquo;ای بابا این دختره چرا با همه چیز مخالف  است؟!&raquo;</p> <p align="justify"><b>چرا زهرا این&zwnj;قدر در سطوح پراکنده مطلب می&zwnj;نویسد؟ تحلیل سیاسی،  کامپیوتر، آرایش و نوشته&zwnj;های خیلی دم&zwnj;دستی و حتی &ndash;انگار- بیهوده! <br /></b>وبلاگ من  تخصصی نیست. هیچ وقت با وبلاگ&zwnj;های تخصصی میانه&zwnj;ی خوبی ندارم. بیشتر تیپ وبلاگ&zwnj;هایی  را که درباره&zwnj;ی چند موضوع مختلف، مثلاً سینما، اجتماع، سیاست و در کل متنوع  می&zwnj;نویسند، می&zwnj;پسندم. راجع به مسائل روز حساس بودن و منفعل نبودن وبلاگ برایم مهم  است. برای همین وقتی موضوعی پیش می&zwnj;آید که دغدغه&zwnj;ام باشد، حتماً راجع به آن  می&zwnj;نویسم.</p> <p align="justify"><b>چی شد از ام&zwnj;تی آمدی وردپرس؟ <br /></b>کاملاً اتفاقی. هاستم را  که عوض کردم، گفتند که ام&zwnj;تی را ساپورت نمی&zwnj;کنند و وردپرس را ساپورت می&zwnj;کنند.  این&zwnj;طوری شد که آمدم وردپرس.</p> <p align="justify"><b>چرا زن&zwnj;ها در اینترنت فارسی، در حاشیه&zwnj;اند؟ <br /></b>شاید نوع  مطالب ارائه شده در اینترنت به گونه&zwnj;ای نیست که زن&zwnj;ها در آن فعال باشند. الان  بیشتر، وبلاگ&zwnj;های آی&zwnj;تی روی بورس هستند که آقایان می&zwnj;نویسند. خانم&zwnj;ها نمی&zwnj;خواهند  وارد حوزه&zwnj;های تخصصی بشوند و روزمره&zwnj;نویسی را ترجیح می&zwnj;دهند. خانم&zwnj;ها دغدغه&zwnj;های  متفاوتی نسبت به آقایان دارند. و البته در حاشیه بودن دلایل دیگری هم دارد؛ مثل  اینکه هم اکنون پسرها بیشتر همدیگر را تقویت می&zwnj;کنند، در مافیای آی&zwnj;تی&zwnj;نویسی برای  خود گادفادر دارند و وقتی مطلبی را می&zwnj;نویسند به اشتراک می&zwnj;گذارند (گاهی مواقع هم  بدون بررسی صحت آن). به این دلیل است که این مطالب و وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;ها بیشتر به چشم  می&zwnj;آیند.</p> <p align="justify"><b>مشکلات خاص زن&zwnj;ها در ارتباطات اینترنتی چیست؟ <br /></b>سوء  برداشت&zwnj;ها. همین که زن باشی، یعنی اینکه یک تمرکز جنسیتی بر وبلاگ فرد هست.</p> <p align="justify"><b>کارهای فنی وبلاگت را خودت انجام می&zwnj;دهی؟ <br /></b>نه، اصلاً.  من فقط در حد جابجا کردن چند ابزار انجام می&zwnj;دهم. مسئول هاست این کارها را انجام  می&zwnj;دهد.</p> <p align="justify"><b>در مصاحبه با وبلاگ فستیوال 83 گفتی دارم یک کتاب می&zwnj;نویسم که  تا یک سال دیگر چاپ می&zwnj;شود. چی شد؟ <br /></b>من نگفتم کتاب می&zwnj;نویسم. آن موقع قرار  بود نویسنده&zwnj;های تعدادی از وبلاگ&zwnj;ها، پنچ مطلب انتخابی از خود را برای چاپ در کتابی  بدهند. من هم گفتم برای این کتاب مطلب می&zwnj;دهم که گویا چاپ شد و در یک نمایشگاهی  رونمایی شد و حتی کتاب را نخریدم.</p> <p align="justify"><b>وقتی ازدواج کنی، باز هم وبلاگ می&zwnj;نویسی؟ <br /></b>بله. وبلاگ  ننوشتن به شوهر کردن چه ربطی دارد؟! من کلاً ترجیح می&zwnj;دهم شوهرم اهل اینترنت نباشد  و به ویژه اینکه اصلاً خواننده&zwnj;ی وبلاگم هم نبوده باشد. یعنی کسی باشد که از صفر  شروع به شناخت من کند. خواندن وبلاگ یک نفر و به طور کلی ردگیری فعالیت&zwnj;های یک فرد  در اینترنت، دید آدم را نسبت به آن فرد عوض می&zwnj;کند. برای همین من ترجیح می&zwnj;دهم که  او خواننده&zwnj;ی وبلاگم نباشد. حالا بعداً آدرس وبلاگ را می&zwnj;دهم بخواند که ببیند چه  کارها می&zwnj;کردم و چه چیز برایم مهم بوده است و الی آخر.</p> <p align="justify"><b>شغل، تحصیلات، بازدید وبلاگ در روز؟ <br /></b>عنوان شغلی&zwnj;ام  &laquo;محقق&raquo; است. کارشناس امنیت نرم&zwnj;افزار هستم. لیسانس مهندسی کامپیوتر، گرایش  نرم&zwnj;افزار دارم. در حالت عادی حدود سه چهار هزار نفر، روزانه بازدیدکننده دارم و  اگر موضوع خاصی باشد، تا پنج شش هزار می&zwnj;رسد.</p> <p align="justify"><b>چرا اسم وبلاگت را گذاشتی زهرا؟ چرا مثل بعضی&zwnj;ها نگذاشتی مثلاً  عسل؟! یا دختر مشرق مثلاً؟! <br /></b>یکی از بزرگ&zwnj;ترین اشتباهاتم همین بود. الان  حسرت می&zwnj;خورم که چرا اسم مستعار انتخاب نکردم. خیلی&zwnj;ها تا می&zwnj;فهمند اسم کوچک من  چیست، شناسایی می&zwnj;کنند که همان زهرای نت هستم.</p> <p align="justify"><b>چرا فامیلت را نمی&zwnj;گویی؟ <br /></b>همین اسم کوچکم را هم که گفتم  اشتباه بزرگی کردم.</p> <p align="justify"><b>چقدر مذهبی هستی؟ <br /></b>(با خنده به سمت رکوردرم، می&zwnj;گویم  زهرا چادری نیست. زهرا با تعجب می&zwnj;پرسد که بچه&zwnj;ها گفته&zwnj;اند بپرسی که من چادری هستم؟  از تعجبش می&zwnj;خندم و می&zwnj;گویم نه! حالا چقدر مذهبی هستی؟)</p> <p align="justify">نمی&zwnj;دانم. در حد توانم سعی می&zwnj;کنم حلال و حرام و اصول و فروع دین  را رعایت کنم و به حق مردم احترام بگذارم. خدا می&zwnj;تواند بگوید در عمل چقدر موفق  بودم یا نبودم.</p> <p align="justify"><b>چقدر از عمرت را در فرندفید می&zwnj;گذرانی؟ <br /></b>قبلاً بیشتر  بود، ولی الان دو الی سه ساعت در روز، به صورت بریده&zwnj;بریده می&zwnj;آیم. الان بیشتر به  فیدخوانی تمایل دارم و کلاً شبکه&zwnj;های اجتماعی به دلایل شخصی، از چشمم افتاده و دیگر  آن مزه&zwnj;ی سابق را برایم ندارند.</p> <p align="justify"><b>فرندفید چه کمکی به وبلاگ&zwnj;نویسی فارسی می&zwnj;کند؟ یا احیاناً چه  ضرری بهش می&zwnj;زند؟ <br /></b>کمک نمی&zwnj;کند، بلکه خرابش می&zwnj;کند! آن&zwnj;قدر فرندفید برای  برخی&zwnj;ها جذابیت دارد که بسیاری قبل از اینکه در فرندفید باشند، مدام وبلاگشان را  آپدیت می&zwnj;کردند؛ اما حالا مدت مدیدی می&zwnj;گذرد و وبلاگشان به روز نیست. میکروبلاگینگ  به وبلاگ&zwnj;نویسی ضربه زده است. به روزمره&zwnj;نویسان بیشتر ضربه وارد شده است، زیرا همان  چیزی که می&zwnj;خواستند در وبلاگ بنویسند، الان توی فرندفید می&zwnj;نویسند. به  وبلاگ&zwnj;نویس&zwnj;های تخصصی هم ضربه&zwnj;ای که زده است در وقت گذاشتن بر روی نوشته&zwnj;هاست که  الان کمتر وقت می&zwnj;گذارند.</p> <p align="justify"><b>آیا تا به حال در کامنت&zwnj;ها یا روابط نتی، ازت خواستگاری  کرده&zwnj;اند؟ <br /></b>ای&zwnj;میل می&zwnj;زنند، اما تا به حال به اینکه شوهرم را اینترنتی  انتخاب کنم فکر نکرده&zwnj;ام. جوابشان را می&zwnj;دهم که اینترنت راه خوبی برای شناخت آدم&zwnj;ها  نیست. مثلاً می&zwnj;گویند: &laquo;من وبلاگتان را خوانده&zwnj;ام و شما را می&zwnj;شناسم.&raquo; می&zwnj;گویم وقتی  شما خیلی از جنبه&zwnj;های زندگی مرا ندیدی، همین که می&zwnj;گویی من را می&zwnj;شناسی اشتباه است.  اینترنت معیار خوبی برای شناخت شخصیت افراد نیست. به همین جهت است که ما خیلی فحش  می&zwnj;شنویم؛ چون همدیگر را نمی&zwnj;شناسیم. با یک جمله، هزار برداشت می&zwnj;شود کرد. شما  نمی&zwnj;توانی برای هر خط وبلاگ، 800 خط توضیح بدهی که منظور من این بود. و این خودش  عامل سوء تفاهم&zwnj;های زیادی هست.</p> <p align="justify"><b>توی چند درصد از نوشته&zwnj;هایت خودت هستی؟! <br /></b>توی  نوشته&zwnj;هایم خودِ سانسور شده&zwnj;ام هستم! چون من را می&zwnj;شناسند، مدام خودم را سانسور  می&zwnj;کنم.</p> <p align="justify">چه زیبا بیان کردی که خودِ سانسور شده&zwnj;ات هستی! به این فکر می&zwnj;کنم  که شهرت برای همه دلپذیر نیست، و به زوال برخی اندیشه&zwnj;ها که فضای نت مجال بروزشان  را داد. این&zwnj;ها را باید از پیامدهای مشهور شدن در این فضا محسوب کرد.</p> <p align="justify">کم&zwnj;کم باید برویم، این را نگاه زهرا نمی&zwnj;گوید؛ خالی شدن کافی شاپ  از دختر و پسرهای جوان، آن را فریاد می&zwnj;زند.</p> <p align="justify">کمی دیگر با هم گپ می&zwnj;زنیم و باز هم در دنیای اشتراکاتمان غرق  می&zwnj;شویم.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>یادداشت سردبیر</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no7/post-1.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.194</id>

    <published>1388-04-11T13:32:21Z</published>
    <updated>1388-04-11T18:20:09Z</updated>

    <summary><![CDATA[وبلاگ و وبلاگ&zwnj;نویسی یک پدیده&zwnj;ی ساده و بسیط نیست. وبلاگ هم مانند همه&zwnj;ی ابزارهایی که با انسان پیوند خورده، پیچیدگی&zwnj;های انسانی به خود گرفته است، و روز به روز هم پیچیدگی&zwnj;هایش بیشتر می&zwnj;شود. وبلاگ در اولین روزهای تولدش، تنها یک...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="ارتباطاتوبلاگی" label="ارتباطات وبلاگی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="حسناجرایی" label="حسن اجرایی" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="یاداشتسردبیر" label="یاداشت سردبیر" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p align="justify">وبلاگ و وبلاگ&zwnj;نویسی یک پدیده&zwnj;ی ساده و بسیط نیست. وبلاگ هم مانند همه&zwnj;ی ابزارهایی که با انسان پیوند خورده، پیچیدگی&zwnj;های انسانی به خود گرفته است، و روز به روز هم پیچیدگی&zwnj;هایش بیشتر می&zwnj;شود. <a href="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/56daf20327a9_FE0C/1_2.jpg"><img border="0" align="left" src="http://shomaha.ir/WindowsLiveWriter/56daf20327a9_FE0C/1_thumb.jpg" alt="ارتباطات وبلاگی - سخن سر دبیر" title="ارتباطات وبلاگی - سخن سر دبیر" style="border-width: 0px; margin: 0px 20px 0px 0px; display: inline;" /></a></p> <p align="justify">وبلاگ در اولین روزهای تولدش، تنها یک تکنولوژی بود که برای استفاده، نیاز به اندکی اطلاعات فنی داشت و اندکی هم انگیزه برای نوشتن. و هر چه گذشته است -در عین حفظ شاخصه&zwnj;های ذاتی&zwnj;اش- روز به روز به شخصیت انسان نزدیک&zwnj;تر شده است. درست&zwnj;تر البته این است که بگوییم انسان وجوه شخصیتی خود را به وبلاگ انتقال داده است.&nbsp;</p>  <p align="justify">ارتباط را اگر از انسان بگیرند، چیز زیادی ازش نمی&zwnj;ماند؛ موجودی ابتر، که باید گوشه&zwnj;ای کز کند و عمرش را به تنهایی بگذراند و روز و شب در خودش غرق شود و چیزی به دست نیاورد و چیزی هم به کسی ندهد.</p>  <p align="justify">وبلاگ آن روزها که متولد شده، نه کامنت داشته و نه لینک. مانند آدم&zwnj;هایی که هر کدام در خانه&zwnj;ی خودشان تنها نشسته&zwnj;اند و پشت سر هم نامه&zwnj;هایی می&zwnj;نویسند و می&zwnj;گذارند سر جاده، تا مگر کسی از آنجا عبور کند و آن نامه را باز کند و بخواند. حالا از کجا معلوم که چه کسی خوانده و نخوانده، و چه اهمیتی دارد اصلاً که فهمیده آن نامه چه می&zwnj;خواسته بگوید یا نه؛ و اگر فهمیده، چه نظری داشته و چه حرفی برای نویسنده&zwnj;ی ناشناس نامه داشته است.</p>  <p align="justify">&nbsp;البته همین روزها که وبلاگ&zwnj;ها کلی رشد کرده&zwnj;اند هم، کم نیستند وبلاگ&zwnj;هایی که وقتی بازشان می&zwnj;کنی، نه می&zwnj;توانی کامنت بگذاری، نه لینکی به کسی داده&zwnj;اند، و نه حتی نشانی ایمیل&zwnj;شان را کنار وبلاگشان گذاشته&zwnj;اند. انگار بعضی&zwnj;ها هم هستند که ترجیح می&zwnj;دهند نامه بنویسند و حرف بزنند و نامه&zwnj;شان را بگذارند سر جاده، تا کسی بخواند و برود؛ بی آنکه تفاوتی کند چه کسی خوانده و چه فکری کرده و چه حرفی خواسته بگوید و یا چه نصیحتی بخواهد به او بکند و حتی اظهار همدردی&zwnj;ای بخواهد بکند یا نکند.</p>  <p align="justify">&nbsp;به راحتی می&zwnj;توان درباره&zwnj;ی مسائل فنی حرف زد و راهنما نوشت و ریز به ریز همه چیز را توضیح داد. می&zwnj;شود یک راهنما نوشت برای گذاشتن لینک&zwnj;های وبلاگ با استفاده از گوگل&zwnj;ریدر، با همه&zwnj;ی چیزهایی که می&zwnj;خواهیم. اصلاً می&zwnj;توانیم خودمان را راحت کنیم و از کسی خواهش کنیم این کارهای فنی را برایمان انجام بدهد؛ هیچ مشکلی هم پیش نمی&zwnj;آید.</p>  <p align="justify">مسایل فنی را اگر بلد نباشیم، یاد می&zwnj;گیریم. اگر هم نخواهیم یاد بگیریم، به کس دیگری می&zwnj;سپاریم تا برایمان انجام بدهد. اما نمی&zwnj;توانیم با کسی قرارداد ببندیم تا به نام ما، به وبلاگ&zwnj;های مختلف سر بزند و نظر بدهد؛ مگر اینکه یک متن مشخص بهش بدهیم تا برود و مانند یک ماشین، کامنت بگذارد. به علاوه بعضی چیزها یاد گرفتنی هم نیست. بدتر از آن اینکه یاد دادنی هم نیست حتی!</p>  <p align="justify">&nbsp;مشابه همین دردسر در لینک دادن هم هست. آیا می&zwnj;توانیم به کسی بسپریم که برایمان چند وبلاگ خوب پیدا کند که بتوانیم در وبلاگ به&zwnj;شان لینک بدهیم؟ می&zwnj;توانیم به وبلاگ&zwnj;هایی لینک بدهیم که دوستانمان به&zwnj;شان لینک داده&zwnj;اند؟ یا وبلاگ&zwnj;نویسان محبوبمان لینکشان کرده&zwnj;اند؟ جواب همه&zwnj;ی این سؤال&zwnj;ها &laquo;نه&raquo; است. چرا که همه&zwnj;ی این کارها، راه&zwnj;حل&zwnj;های تکنولوژیک است؛ در حالی که ارتباط، یک مقوله&zwnj;ی انسانی است.</p>  <p align="justify">&nbsp;هیچ دو نفری نیستند که اخلاق و رفتاری کاملاً شبیه به هم داشته باشند. و هیچ دو نفری نیستند که آن اندازه در اخلاق و رفتار شبیه باشند که بشود اشتباه&zwnj;شان گرفت. دست&zwnj;کم هم&zwnj;چه شرایطی خیلی خیلی کم پیش می&zwnj;آید. مگر اینکه البته یکی بخواهد ادای کس دیگری را در بیاورد، یا از روی دست دیگری تقلب کند! بر همین اساس، نمی&zwnj;توان دو وبلاگ پیدا کرد که دقیقاً به چند وبلاگ مشابه لینک داده باشند، آن هم با ترتیب مشابه؛ مگر اینکه یکی از این دو، اهل تقلب یا تقلید باشد!</p>  <p align="justify">&nbsp;اینکه من وبلاگ&zwnj;نویس، به چه کسانی لینک بدهم، و در کدام وبلاگ&zwnj;ها کامنت بگذارم، و چگونه لینک بدهم، و با چه ترتیب و چه شیوه&zwnj;ای لینک بدهم، و در کامنت&zwnj;هایم چه شیوه&zwnj;ای داشته باشم و چگونه درباره&zwnj;ی نوشته&zwnj;های وبلاگی سخن بگویم، کاملاً از شخصیت من نشئت می&zwnj;گیرد. بنابراین هر کسی، شیوه&zwnj;ی خود را در کامنت نوشتن و لینک دادن دارد. با همه&zwnj;ی شباهت&zwnj;هایی که آدم&zwnj;ها می&zwnj;توانند در روش و منش و برخورد با هم داشته باشند، اما هر کدام، شخصیت مستقلی دارند و هر چه رفتارهای ما پخته&zwnj;تر و آگاهانه&zwnj;تر باشد، تمایز بیشتری ایجاد می&zwnj;شود.</p>  <p align="justify">&nbsp;اندکی از فضای کامنت و لینک و وبلاگ بیرون بیاییم. انسان&zwnj;ها هر اندازه به رفتارهایشان دقت و ریزبینی بیشتری تزریق کنند، و هر اندازه رفتارهایشان را بر اساس بینش&zwnj;های درونی&zwnj;شان انجام بدهند، چهره&zwnj;ی یک&zwnj;دست&zwnj;تر و متمایزتری از خودشان به نمایش می&zwnj;گذارند، و نتیجه این می&zwnj;شود که شخصیت مستقلی ساخته می&zwnj;شود که به سختی می&zwnj;توان آن را شبیه انسان دیگر دانست؛ حتی اگر اشتراکات فراوانی با تعداد بی&zwnj;شماری از انسان&zwnj;ها داشته باشد.</p>  <p align="justify">همیشه این&zwnj;گونه نیست که تنها اختلاف&zwnj;ها و تفاوت&zwnj;های بزرگ بتواند سبب تمایز انسان&zwnj;ها از هم شود، بلکه بیشتر تمایزهای انسانی، از تفاوت&zwnj;ها و اختلاف&zwnj;های بسیار ریز و ناچیز متولد می&zwnj;شود.</p>  <p align="justify">&nbsp;به وبلاگ برگردیم. از آنجا که کامنت و لینک، بیش از آنکه مربوط به دنیای دیجیتال باشند، از مقولات انسانی هستند، بنابراین دو بند پیش را می&zwnj;توان درباره&zwnj;ی ارتباطات وبلاگی هم گفت. اگر به مجموعه&zwnj;ی مناسبات پیرامون فرایند کامنت&zwnj;گذاری و لینک&zwnj;دهی، بگوییم ارتباطات وبلاگی، هر وبلاگ&zwnj;نویس یا -دقیق&zwnj;تر بگوییم- هر وبلاگ، می&zwnj;تواند یک شخصیت متمایز و مستقل داشته باشد که به راحتی هم می&zwnj;تواند به موجودی بی&zwnj;مانند و تک، تبدیل شود.</p>  <p align="justify">البته تبدیل شدن به یک شخصیت متمایز، به جز در ارتباطات وبلاگی، می&zwnj;تواند در ساحت&zwnj;ها و موضوع&zwnj;های دیگری هم اتفاق بیفتد، اما آنچه برای این یادداشت اهمیت دارد، ارتباطات وبلاگی است.</p> <p align="justify">&nbsp;در ارتباط دو انسان، همیشه باید مؤلفه&zwnj;های فراوانی مورد دقت قرار گیرد تا یک رابطه&zwnj;ی موفق شکل بگیرد. در وبلاگ هم همین وضع وجود دارد. تصور کنید کاربر تازه&zwnj;کاری را که می&zwnj;خواهد برای یک نوشته، کامنتی بنویسد و علاوه بر گفتن نظرش، به نویسنده&zwnj;ی آن نوشته و آن وبلاگ هم اظهار آشنایی کند، و در عین حال، نشانی وبلاگش را در اختیار دیگران قرار بدهد و چندین انگیزه&zwnj;ی دیگر. حتی ممکن است کسی بخواهد با انگیزه&zwnj;هایی کاملاً مقطعی کامنت بگذارد؛ مانند اینکه همین امروز مطلبی نوشته است و می&zwnj;خواهد چند جا کامنت بگذارد تا نوشته&zwnj;اش بیشتر دیده شود. می&zwnj;بینیم که برای رسیدن به یک هدف باید ملاحظات مختلف را رعایت کند، چون مطمئناً متن کامنت نباید به گونه&zwnj;ای باشد که کسی بتواند این کامنت را از نوع کامنت&zwnj;های &laquo;وبلاگ خوبی داری، به منم سر بزن&raquo; تشخیص بدهد.</p>  <p align="justify">&nbsp;درباره&zwnj;ی لینک دادن هم همین اتفاق می&zwnj;افتد. لینک دادن، کارکردهای مختلفی دارد، همان طور که کامنت گذاشتن هم کاکردها و نتایج مختلفی دارد.</p>  <p align="justify">&nbsp;می&zwnj;توان در جایگاه یک راهنما، توصیه&zwnj;هایی کرد برای بهتر کامنت گذاشتن و بهتر لینک دادن -که این نوع مطالب را در این شماره&zwnj;ی شماها هم می&zwnj;توانید بیابید-&zwnj; اما نباید غافل شد از اینکه هر وبلاگ&zwnj;نویس، علاوه بر نوشته&zwnj;های وبلاگش، در لینک دادن و کامنت نوشتن هم باید خودش باشد و همان&zwnj;طور که خودش فکر می&zwnj;کند و خودش می&zwnj;خواهد کامنت بگذارد و لینک بدهد. اگر هم قرار است یک وبلاگ&zwnj;نویس، در نوشتن و لینک دادن و کامنت گذاشتنش، از کس دیگری تقلید کند، البته لابد دلیل قانع&zwnj;کننده&zwnj;ای برای خودش دارد، اما باید بداند آنچه تولید می&zwnj;شود،&zwnj; از آن او نیست و خالقش او نیست، بلکه کس دیگری است.</p>  <p align="justify">&nbsp;و سخن آخر اینکه همه چیز را می&zwnj;توان یاد داد و یاد گرفت، همه چیز را؛ اما بعضی چیزها هستند، که بخش یاد گرفتنی&zwnj;شان بسیار ناچیزتر از آن بخش اکتسابی و به دست آوردنی&zwnj;شان است. و با اطمینان باید گفت که ارتباطات وبلاگی، از آن چیزهایی است که شاید یک&zwnj;دهم آن را بتوان با یادگیری به دست آورد و بقیه را نمی&zwnj;توان کسب کرد، مگر با پختگی هر چه بیشتر در رفتارها و افزایش خودآگاهی و دقت.</p>  <p align="justify">&nbsp;وبلاگ&zwnj;نویسی هنر سختی است؛ هنری که روز به روز بیشتر به زندگی معمولی ما شبیه می&zwnj;شود. انگار چاره&zwnj;ای نیست از اینکه بپذیریم دنیای مجازی جای خوبی برای فرار از زندگی حقیقی نیست؛ چرا که انسان &ndash;شاید حتی ناخودآگاه- ابزارهای دیجیتال را هم با قانون&zwnj;های انسانی بازسازی می&zwnj;کند.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

<entry>
    <title>اینجا همه آدم‌ها اینجوریند</title>
    <link rel="alternate" type="text/html" href="http://shomaha.ir/no5v6/post-25.html" />
    <id>tag:shomaha.ir,2009://1.160</id>

    <published>1387-10-19T23:13:41Z</published>
    <updated>1387-10-24T11:51:09Z</updated>

    <summary><![CDATA[ وقتی اسم شهر یا کشوری می&zwnj;آید، درباره&zwnj;ی مردمش چه فکری می&zwnj;کنید؟ مثلا بیشتر ما وقتی حرف از مردم ژاپن پیش می&zwnj;آید، آن&zwnj;ها را انسان&zwnj;هایی فعال و سخت&zwnj;کوش می&zwnj;دانیم. یا مثلا اصفهانی&zwnj;ها را حساب&zwnj;گر. این تصور جمعی از کجا آمده...]]></summary>
    <author>
        <name>شماها</name>
        <uri>http://philosofer.wordpress.com</uri>
    </author>
    
        <category term="سرویس بلاگ‌ها" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#category" />
    
    <category term="جامعه‌کاربران" label="جامعه‌کاربران" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="سرویس‌بلاگ‌ها" label="سرویس‌ بلاگ‌ها" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    <category term="عطیهکشتکاران" label="عطیه کشتکاران" scheme="http://www.sixapart.com/ns/types#tag" />
    
    <content type="html" xml:lang="en" xml:base="http://shomaha.ir/">
        <![CDATA[<p style="text-align: justify;"><img align="left" src="http://shomaha.ir/no5v6/image/shomaha5-25-1.jpg" alt="جامعه کاربران سرویس بلاگ&zwnj;ها" style="margin: 0px 15px 0px 0px; display: inline;" title="جامعه کاربران سرویس بلاگ" /> وقتی اسم شهر یا کشوری می&zwnj;آید، درباره&zwnj;ی مردمش چه فکری می&zwnj;کنید؟ مثلا بیشتر ما وقتی حرف از مردم ژاپن پیش می&zwnj;آید، آن&zwnj;ها را انسان&zwnj;هایی فعال و سخت&zwnj;کوش می&zwnj;دانیم. یا مثلا اصفهانی&zwnj;ها را حساب&zwnj;گر. این تصور جمعی از کجا آمده است؟ آیا این تصور درست است؟ آیا باید درست یا غلط بودنش را ثابت کرد؟ چه تأثیری در افکار بقیه دارد؟ سؤال ریشه&zwnj;ای&zwnj;تر اینکه آیا همه&zwnj;ی مردم، این جاها را همان طور که ما فکر می&zwnj;کنیم می&zwnj;شناسند، با همان اوصاف؛ یا فقط برداشت شخصی و گاه ناقص است و نباید آن را به همه سرایت داد؟</p>  <p style="text-align: justify;">وبلاگستان همان طور که از پسوند &laquo;ستان&raquo;اش پیداست، دیگر به معنای کشور، شهر یا دهکده&zwnj;ای برای زندگی مجازی آدم&zwnj;ها شده است. دهکده&zwnj;ای که محله&zwnj;هایش سایت&zwnj;های مختلف سرویس&zwnj;دهنده&zwnj;ی وبلاگ هستند. بعضی محله&zwnj;ها قدیمی&zwnj;ترند، بعضی شیک و نوسازند، محله&zwnj;هایی هستند پر از بنر و عکس و پوستر و برخی محله&zwnj;ها هم در این دهکده فراملیتی&zwnj;اند!</p>  <p style="text-align: justify;">اینکه هر سرویس&zwnj;دهنده&zwnj;ی وبلاگ با چه خصوصیتی شاخص شود، به چند مورد بستگی دارد؛ طرز تفکر و برخورد مدیر سرویس و گروه همکارانش، امکانات فنی سایت، پشتیبانی، حضور مسئولان سایت سرویس&zwnj;دهنده در مجامع وبلاگی و یا اقدام به تشکیل گروه&zwnj;های وبلاگی، شرایط سیاسی و فرهنگی جامعه در زمانی که آن سرویس راه&zwnj;اندازی شده است و...؛ مثلا سایتی که سیستم مدیریت محتوایی دارد و امکان نمایش اوقات شرعی و احادیث را در وبلاگ&zwnj;ها گذاشته است و در اخبار سایتش به مناسبت&zwnj;ها و جنبش&zwnj;های مذهبی توجه دارد، کاملا طبیعی است که قشر خاصی تمایل بیشتری به آن داشته باشند. مسئولان سایت برای کسی دعوت&zwnj;نامه نفرستاده&zwnj;اند. همین خصوصیات، ناخواسته جمعی وبلاگ&zwnj;نویس با اندیشه&zwnj;های مشابه را دور هم جمع می&zwnj;کند. بقیه هم می&zwnj;توانند در این سایت، وبلاگ&zwnj; بسازند؛ چنانچه ساخته&zwnj;اند. می&zwnj;توانند اوقات شرعی و حدیث در وبلاگشان نداشته باشند و برای دل خودشان در محدوده&zwnj;ی قوانین سایت بنویسند. برچسبی که به سایت می&zwnj;خورد، همیشه نقطه&zwnj;ضعف آن نیست؛ اما گریزی هم از آن لقب و تبعاتش نیست!</p>  <p style="text-align: justify;">یا مثلا برای بعضی&zwnj;ها این برداشت پیش آمده که وبلاگ&zwnj;نویسان سایت سرویس&zwnj;دهندهای، فقط در موضوعات خاصی در حوزه&zwnj;ی تکنولوژی و کامپیوتر و آی&zwnj;تی می&zwnj;نویسند. حتما این تصور هم ریشه و خاستگاهی دارد. تازه&zwnj;تأسیس بودن سایت و علاقه&zwnj;ی دوست&zwnj;داران کامپیوتر به پدیده&zwnj;های نو و تازه&zwnj;نفس، می&zwnj;تواند جرقه&zwnj;ی این صحبت باشد. چند وبلاگ&zwnj;نویس فعال هم که در آن سایت کی&zwnj;بورد بزنند (معادل قلم زدن!) و بعضی ویژگی&zwnj;های فنی، مثل پسوند https، می&zwnj;تواند این صحبت را کاملا علمی نشان دهد. این دلایل برای به وجود آمدن این تصور می&zwnj;تواند کافی باشد، اما برای پاک کردن این برچسب از روی سایت، معرفی چند وبلاگ به عنوان مثال نقض کافی است.</p>  <p style="text-align: justify;">وبلاگستان دیگر برای خودش قدمت تاریخی هم دارد. حتما پیش&zwnj;کسوتان وبلاگ&zwnj;نویسی و کسانی که پیگیر اخبار وبلاگستان هستند، زمانی را به یاد می&zwnj;آورند که یکی از سایت&zwnj;های وبلاگ&zwnj;نویسی دچار مشکلات فنی شده بود و سایت&zwnj;های دیگر با لطایف&zwnj;الحیلی سعی می&zwnj;کردند کاربران آن سایت را به سمت خود جذب کنند. یا زمانی که سرور یکی از سایت&zwnj;ها هک شد یا سایت&zwnj;های جدیدی برای سرویس&zwnj;دهی وبلاگ روی کار آمدند. هر کدام از این تلنگر&zwnj;ها باعث می&zwnj;شد -و کماکان باعث می&zwnj;شود- که این جامعه&zwnj;ی وبلاگ&zwnj;نویس از سرویسی به سرویس دیگر سرازیر شوند. حالا در هر زمانی بسته به سیاست&zwnj;های دولتی که بر سر کار است، ضریب نفوذ اینترنت و وبلاگ&zwnj;نویسی، عملکرد سایت&zwnj;های سرویس&zwnj;دهنده، انتشار اخبار و شایعات و هزار و یک عامل ناشناخته&zwnj;ی دیگر، ممکن است موازنه&zwnj;ی کاربران غالب و مغلوب در یک سرویس به هم بخورد. زمان&zwnj; در اینترنت به دقیقه و ثانیه&zwnj;ای سرنوشت&zwnj;ها را تغییر می&zwnj;دهد.</p>]]>
        
    </content>
</entry>

</feed>
