·٠•●✰★ Ħǿш*Ďŏ~Ï^Ŀ¤۷є°ŦħĘē? ★✰●•٠·

#Blogodisney

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Fri, 27 Apr 2012 19:27:00 +0000

Φανατικά μου αναγνωστόπουλα.

Οι φήμες που με θέλουν ενίοτε να σπαμάρω βιντεάκια με Disneyτράγουδα στο φαιησμπούκι είναι αληθείς. ΕΓΩ ΦΤΑΙΩ ΓΙΑ ΟΛΑ. Αλλά τι να κάνεις, χρειάζομαι κ εγώ λίγη ψυχοθεραπεία και ο @ZlatkoGR τις λίστες του. Το λοιπόν, αποφασίσαμε να κάνουμε επίσημη ψηφοφορία για τα 10 καλύτερα τραγούδια από animation movies της Disney, γιατί ως γνωστόν άκρη μεταξύ μας δε βγάζουμε.

Με ξέρεις, δεν παίρνω μέρος σε τέτοια. Αλλά it’s Disney, bitch. Κι εγώ χρωστάω ποστάκι με Κινούμενο Γκομενάκι (η λίστα έχει φτάσει τα 78, ΔΕΙΞΕ ΛΙΓΟ ΕΛΕΟΣ) οπότε είπα να σας κάνω λίγο τσώπα-τσώπα με τραγουδάκια κ σχεδιάκια.

Δισκλέημερ Ούνο: Παιδί ‘80s εδώ. Τα ντισνεϋτράγουδα τα έβλεπα σε χιλιομασημένες κασετούλες VHS στα ελληνικά, αλλά η #blogodisney απαιτεί αγγλική βερσιόν και υπακούω. ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΓΑΜΑΤΑ, ΖΗΛΕΙΑ ΨΩΡΑ ΚΑΙ ΤΡΙΑ ΝΙΑ, ΝΤΑΞΕΙ?

Δισκλέημερ Nτούε: Ουδεμία σχέση έχω με ζωγραφική (πέρα από μια ανεπιτυχή προσπάθεια να μάθω να σχεδιάζω manga), οπότε αν δω κακία για τις ΔΕΙΝΕΣ ζωγραφικές μου ικανότητες θα ξαμολήσω τον Hulk και θα σας στέλνω μπαρμπαδέλια στο Draw Something να δείτε εσείς.

Δισκλέημερ Τρε: Έχω αδυναμίες κι αυτό βγαίνει στη λίστα μου. Και στα μπαρμπαδέλια.

Ειδικό μένσιο σε “When You Wish upon A Star” από Pinocchio που παραλίγο θα βρίσκονταν στο Top 10 μου.

10. “Heigh-Ho” - Frank Churchill, Larry Morey.

Snow White and the Seven Dwarves, 1937.

Το αγαπώ. Πόσο πιο ευχάριστα περνάει η ώρα στη δουλειά με αυτό το τραγούδι. Ανοίγεις Excel και heigh-ho, κλικ κλικ, heigh-ho, κλικ κλικ, στο σπίτι μου γυρνώωωωω!

(Και μετά σε παίρνει ο κλασσικός γκράντε μαλάκας τηλέφωνο και σου κάνει το νεύρο ταντέλα.)

9. “Belle” - Alan Menken, Howard Ashman.

Beauty and the Beast, 1991.

Belle, κουκλίτσα, σε νιώθω. Ασφυκτιάς. Σκέψου ότι θα μπορούσε να είναι και χειρότερα, να έχεις ασούμε φαιησμπούκι και να θέλεις να ποστάρεις ντισνεϋτράγουδα μέσα σε Οικονομόπουλους, Νατάσες και κάτι Πίτμπουλ.

ΠΙΣΣΑ ΚΑΙ ΠΟΥΠΟΥΛΑ, σε λέω.

8. “Prince Ali” - Tim Rice, Alan Menken.

Aladdin, 1992.

====> TEAM GENIE <====

Όχι πες αν υπάρχει πιο γαμάτος χαρακτήρας από τον μπλε τσιχλοφουσκίτσα με την έτοιμη ατάκα που δίνει σόου ΚΑΙ σε αυτό το τραγούδι (τι να πρωτοδιαλέξεις άλλωστε από τούτη την ταινία). Τον θέλω για κολλητάρι, να τον στέλνω αντί για βιογραφικό όπως ο Aladdin και να του λέω «Ρε συ Τζίνι μήπως να *έντερ ρικουέστ σχετικό με φαγητό ή ρούχα*» και ΠΟΥΦ!

7. “Can You Feel The Love Tonight” - Elton John, Tim Rice.

The Lion King, 1995.

Το φεγγάρι. Τα αστέρια. Η ρομαντική ατμόσφαιρα. Ο Elton John.

ΠΛΟΠ ΠΛΟΠ ΚΑΡΔΟΥΛΕΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΟΝΙΑ.

6. “Everybody Wants To Be A Cat” - Al Rinker, Floyd Huddleston.

The Aristocats, 1970.

ΦΙΟΓΚΑΚΙ, ΦΥΣΑ!

Η καλύτερη μεταγλώττιση ταινίας Disney ever, to infinity and beyond, σε όλα τα παράλληλα σύμπαντα και χωροχρόνους (ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Κ ΝΙΟΝΙΟΣ FTW). Το ίδιο και στο συγκεκριμένο τραγούδι, στο οποίο κατά την ταπεινή μου γνώμη (και έχω πάντα δίκιο, να το τονίσουμε) είναι καλύτερη η ελληνική βερσιόν από την αγγλική. Τζαζ, χορός και ντρίνγκι ντρίνγκι ντρίνγκι, μια κρίση την παθαίνω όταν το ακούω και κουνάω χαρωπή ουρίτσα. Να, όπως κάνω τώρα.

5. “Hakuna Matata” - Elton John, Tim Rice.

The Lion King, 1995.

Έχεις έγνοιες? Σε κυνηγάει η εφορία? Η τράπεζα? Το άγχος σε πνίγει?

ΧΑΚΟΥΝΑ ΜΑΤΑΤΑ, τι υπέροχη φράση

ΧΑΚΟΥΝΑ ΜΑΤΑΤΑ και ξεχνάς τη δράση

Τις έγνοιες διώξε κι ό,τι θέλει ας βγει

Γίνετε μικροί φιλόσοφοι

ΧΑΚΟΥΝΑ ΜΑΤΑΤΑ

Επανάληψη 2-3 φορές καθημερινά κι έτοιμη η ψυχοθεραπεία. Συνιστάται για επισκέψεις σε δημόσιες υπηρεσίες. Παρακαλώ.

4. “Once Upon A Dream” - Jack Lawrence and Sammy Fain.

Sleeping Beauty, 1959.

Ακολουθούν οδηγίες για τη σωστή ερμηνεία ετούτου του τραγουδιού:

Παίρνεις φάτσα βλαμμένης Αυγούλας, χαϊδεύεις τη γλάστρα του μπαλκονιού ονειροπόλα.
Το τραγούδι ΔΕΝ ξεκινάει χωρίς το συνθηματικό «Ααα ααα ααα ααα αααααααα».
Περιμένεις απάντηση από πουλάκι νο1 «Τσίου τσίου τσίου τσίου τσιουτσιουτσιουτσίουυυ».
Ριπίτ. Ιδανικά απαντάει πουλάκι νο2.
Μάζεψε ζωάκια του δάσους (ένα ρακούν οπωσδήποτε, να έχει δικαιολογία και το πριγκιπόπουλο όταν γυρίσει τσιτσίδι στον μπαμπά) και άρχισε να τους λες τα απωθημένα σου.

Περίμενε να κλέψουν τα ζωάκια τα ρούχα του πρίγκιπα (προσοχή, δώσε σαφείς οδηγίες ή φωτογραφία για εύρεση σωστού γκομενακίου –μπορούν να του αφήσουν το βρακί γιατί είμαστε σε

Έντερ πρώτο στίχο και ξεκίνα να στροβιλίζεσαι αιθέρια.
Καααααιιι σε 3… 2.. 1… στούκαρε με αντικείμενο στο δωμάτιο.

Δεν ξέρω να σου πω για ποιο λόγο έχω τέτοιο ομπσεσιόν με το παραμύθι της Ωραίας Κοιμωμένης (όχι δεν είναι ο Φίλιππος, ούτε οι 52 φωτογραφίες που έχω βγει (δις!) από κάθε οπτική γωνία στο παλάτι στην Disneyland), μπορώ να σου πω όμως με κάθε βεβαιότητα ότι η σκάλα της κουκέτας με γουστάρει: κάθε φορά που παίζει αυτό το τραγούδι βρισκόμαστε αγκαλιά.

3. “Colors of the Wind” - Alan Menken, Stephen Schwartz.

Pocahontas, 1995.

Το τραγούδι που σε ψεκάζει με ΤΣΟΥΤΣΟΥΡΙΑΖΟΛ καθ’ όλη τη διάρκειά του κι εσύ φωνάζεις με δάκρυα στα μάτια “I HAVE NO REGRETS”, γιατί κάπου εκεί στο 2:23 που ποτέ σου δε θ’ ακούσεις αετούς που ορμούν τι κι αν είμαστε ερυθρόδερμοι ή λευκοί, έχεις βρέξει παμπεράκι.

I rest my case.

2. “Beauty and the Beast” - Alan Menken, Howard Ashman.

Beauty and the Beast, 1991.

Ήτο σκληρή η μάχη για το νούμερο ένα. Και όπως είπε και ο @dimitrisdx, οι αξεπέραστοι ελληνικοί στίχοι:

Φρίκη κι ομορφιά

Τώρα αγκαλιά

Έτσι είν’ η ζωή

Κι όντως, έτσι είναι η ζωή, αγαπημένα αναγνωστόπουλα.

1. “A Whole New World” - Alan Menken, Tim Rice.

Aladdin, 1992.

Νούμερο 1. Γιατί όταν σου λένε Disney είναι το πρώτο τραγούδι που σου έρχεται στο μυαλό. Σε όποια γλώσσα κι αν το προτιμάς. Τέλος.

(Α, κι επίσης έπρεπε να το βγάλουμε νούμερο ένα γιατί ο @onizuka83 μας υποσχέθηκε εντυπωσιακό περφόρμανς.)

Και τώρα, φανατικά μου αναγνωστόπουλα, ρίξτε ένα χειροκρότημα, ένα χειροφίλημα, ένα προσκύνημα, έστω ένα «μπράβο μεγάλε» στον Alan Menken που έκανε τα παιδικά σας χρόνια πιο όμορφα. Σ’ ευχαριστούμε, γλυκούλη.

At the end of the day

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Sat, 04 Feb 2012 23:58:00 +0000

Ειναι η μονιμη απορια μου

(που λεει ο λογος, γιατι ξερω την απαντηση, αλλα παντα απορω)

πως γινεται ενας ανθρωπος να φερεται με εναν συγκεκριμενο τροπο

να μιλαει με εναν συγκεκριμενο τροπο

να κοιταζει με εναν συγκεκριμενο τροπο

και ξαφνικα να γινεται μια στροφη σε ολα κ να ψαχνεις να βρεις τι καταλαβες λαθος

Η κυνικη μου πλευρα λεει αυτο που εχουμε ξαναπει

Η "επιστημονικη" μου εχει μια πολυ απλουστευμενη θεωρια των σχεσεων

Η συναισθηματικη μου λεει οτι

at the end of the day

κ ασχετως του ποσα σκατα φαγαμε

καλα καναμε κ ψαρωσαμε σε κατι τετοιο

Γιατι σκοπος ειναι να εισαι αληθινος κ δεκτικος κ οχι συναισθηματικα αναπηρος

Χαιρομαι που ακομα δεν εχω δηλητηριαστει τοσο ή απογοητευτει τοσο

ωστε να καθομαι να σκεφτομαι 100 φορες τι κρυβεται πισω απο αυτο που λες, τι θελεις να μου κανεις, που θελεις να με οδηγησεις

δεν θα σκεφτω εγω αρρωστα, επειδη εσυ αρρωστησες

Τόσο σοφά λόγια που έπρεπε να τα μοιραστώ. Τα credits στο Τμήμα Ψυχολογίας του Stirling.

Το Παρανόρμαλ Γκομενάκι Το Σωστό Part II: Το Επιστημονικό

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Sun, 31 Jul 2011 19:40:00 +0000

Φανατικά μου αναγνωστόπουλα.

Το δεύτερο μέρος του επιτυχημένου series με τα Παρανόρμαλ Γκομενάκια έφτασε. Ποστάκι με γκομενάκια και σιγά μη δε ζητούσατε κι άλλο για οφθαλμόλουτρο εν μέσω διακοπών, τέτοιοι είστε μπρε.

Όσα αναγνωστόπουλα δεν έχουν διαβάσει το Παρτ Ουάν με τα Σουρεάλ Γκομενάκια (updated μετά τα νάζια του Γούγλη και τις διαγραφές φωτογραφιών που ανέβασα με αίμα, δάκρυα κι ιδρώτα), τρέχτε να διαβάσετε τη θεωρία γιατί αδιάβαστους και απροετοίμαστους στο μάθημα τους βγάζω ΟΞΩ.

Και τώρα οι σημειώσεις του σημερινού μαθήματος με τίτλο:

"Οι κατηγορίες των Επιστημονικών Γκομενακίων".

Άκουσέ με, αγαπημένο μου αναγνωστόπουλο. Στα Επιστημονικά Γκομενάκια επικρατεί ένα μπέρδεγουεη. Λίγο οι κατηγορίες κάνουν το λεγόμενο overlap. Μην ανοίγεις λεξικό, σημαίνει 'μπλέκουν τα μπούτια τους'. Διότι έχεις τον κλώνο, ο οποίος μπορεί να είναι συγχρόνως και μιουταντάκι. Αλλά μπορεί και να είναι κλώνος σκέτος. Κι έχεις τον υπερήρωα που μπορεί να είναι και εξωγήινος. Ή μεταλλαγμένος. Ή σκέτος. Κι έχεις και το γκομενάκι που ουσιαστικά είναι άνθρωπος αλλά έχει γεννηθεί και ζει σε διαφορετικό πλανήτη, τουτέστιν είναι άλιεν.

Άρα τι κάνεις?

Θα σου πω. Πρώτα τραβάς τα μαλλιά σου. Μετά παίρνεις το βασικό χαρακτηριστικό. Τέλος κάνεις outline (παντού και πάντα, αλλιώς σε κόβω και είσαι φανατικό αλλά μετεξεταστέο αναγνωστόπουλο). Και βγάζεις τις εξής γενικές κατηγορίες Επιστημονικών Γκομενακίων, τις οποίες θα εξετάσομεν με την παρακάτω σειρά: Κλώνοι-Ανδροειδή, Άλιεν, Υπερήρωες και Μεταλλαγμένοι.

ΑΤΤΑΝΣΙΟΝ! Επικρατεί μεγάλο SPOILER, κυρίως για όσους δεν έχουν δει Battlestar Galactica (και πείτε μου τι κάνετε στη ζωή σας, δηλαδής) και είναι λίγες γραμμές πιο κάτω. Εγώ προειδοποίησα, το κρίμα δικό σας.

ΚΛΩΝΟΙ-ΑΝΔΡΟΕΙΔΗ

Και είναι η κατηγορία που πριν ανακαλύψομεν τη ΜΑΓΕΙΑ του γαλαξιακού πολεμικού αστρόπλοιου Battlestar Galactica (όπου το γκομενάκι είναι άπλετο, ανδροειδές και μη) ήτο η πιο μικρή και χλιαρή. So say we all. Ξες.

Εσύ που δεν έχεις δει KYLE XY δεν έχεις δικαιολογία τώρα που το έπαιξε και στην ελληνική τιβή. Όχι, εντάξει σε κατανοώ. Άπατη πήγε η σειρά στη δεύτερη σαιζόν ενώ είχε λαμπρό μέλλον και κυρίως φανταστικό επιστημονικό γκομενάκι. Ξεκίνα από το μάτι. Ανακάτεψε λίγο το μαλλί. Κάντο λίγο "οοο, οοοο, καλό". Γιατί ήταν τόσο αθώο, το καλούτσκο μου, μυαλό παιδιού σε σώμα εφήβου καθότι μέχρι τα 16 του κοιμόταν σε μια δεξαμενή. Καταλαβαίνεις, ένα προστατευτικό ένστικτο σου βγάζει. Μια χαριτωμενιά. Μέχρι που βγάζει τη μπλούζα. Οφού.

Κοίτα, προσωπικώς ο Ewan McGregor δεν είναι η τσαγοκούπα μου. Αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι η θέση σε αυτή τη λίστα του ανήκει. Εγώ πολύ τον συμπάθησα στο The Island ως Lincoln Six-Echo. Κι ετούτος κάτι προστατευτικό μου έβγαλε. Θα είναι χαρακτηριστικό της κατηγορίας, κατέληξα.

Roy Batty, κακό ανδροειδές στο Blade Runner. Πολλή ντεκαπάζ? Θα συμφωνήσω. Νεξτ.

Εσύ που δεν έχεις δει BSG, κλείσε ματάκια, φρου φρου το ποντικάκι και πήγαινε πιο κάτω. Εσύ που έχεις δει, αναπόλησε. Εσύ που δε θέλεις να δεις, ξανασκέψου το. Όχι? Καλά. Πάρε Cylon #2 εξαιρετικό που τόλμησε να παίξει πίτσι πίτσι με την Starbuck. Συμπαθητικό μονδέλο ανδροειδούς και φυσικό ξανθό, όχι σαν το από πάνω το ντεκαπαζιασμένο. Τι? Ποιός έχει ένσταση? Σιγά μη σου έβαζα τον γεροξεκούτη #1, να κάνουμε το μπλογκάκι ΚΑΠΗ.

Νάμπερ #4, ο βοϊδομάτης ιατρός. Αλλά σε είπα, φανατικό μου αναγνωστόπουλο, ικανοποιώ όλα τα γούστα σε τούτο το μπλογκάκι.

Πάρε και το #5, χλιαρό, αδιάφορο και διόλου σημαντικό. Αλλά να, έτσι είναι τα πεντάρια.

Καλά, ετούτον ούτε που τον θυμάμαι. Ο νούμερος 7 λέει. Για να το λέει, θα ισχύει. Σκέψου, τον βαρέθηκαν και τα Cylon τα ίδια και κατάργησαν το μοντέλο του. Τον έβαλαν στον καταψύκτη. On hold. Whatever.

Τσα? Ούτε εσύ το περίμενες να είναι Cylon ο αντιπαθητικός, σιχαμένος, αχώνευτος Tigh. Ε? Ε?? Δεν ξέραμε από πού μας ήρθε στο φινάλε της 3ης σεζόν και απομείναμε να κοιτάμε ωσαν emoticons έτσι 0_0 κι έτσι :Ο. Σου φαίνεται πουρό? Ξανασκέψου το, φανατικό αναγνωστόπουλο. Το περισσότερο σεξάκι απ' όλους κάνει εκεί μέσα, σε διαβεβαιώ.

Ο Τσίφτης Chief, ο ένας εκ των πέντε, τονε βάζω στις τσαγοκούπες κι όποιο φανατικό αναγνωστόπουλο θέλει τον διαλέγει. Λίγο μπούλης για εμέ.

Τούτος 'δω, όμως? Σαφώς και εγκρίνεις. Μέχρι και η Starbuck αμπουρντεύτηκε για λίγο και παράτησε το μέγα φλώρο (αλλά ωραίο γκομενάκι) Apollo για πάρτη του. Αθληταράς, αντιστασιακός, ΦΙΛΕ ΠΗΔΟΥΣΕ ΤΗ STARBUCK. Καλά, δεν πηδούσε και τη Number Six βέβαια (και τι κρίμας να μη μπορώ να συμπεριλάβω τον υπέρτατο Gaius), αλλά βάζουμε royal stamp παραταύτα.

Εγώ τον Bishop τον συμπαθώ κι εσύ λέγε ό,τι θέλεις. Με χτυπάει στο νεύρο της συμπόνοιας. Με ολόκληρο Alien τα έβαλε για χάρη της Ρίπλει κι έγινε ένα μάτσο παλιοσίδερα, το χρυσό μου. Ούτε?

ΑΪΝΤΕ, πάρε τούτα τα δγιό να ησυχάσεις.

Κάτσε. Θες να πεις ότι δεν ξέρεις τον 3PO και τον R2 από Star Wars? Το νιώθω το εγκεφαλικό να έρχεται, μα τον Τουτατή. Πάω στην επόμενη κατηγορία μπας και το γλιτώσω.

ΑΛΙΕΝ

Αμ-αν-έεεεεεελιεν ιν Νιου Γιόοοοοορκ -ώπα, τούτοι ΔΕΝ είναι γήινοι. Εξού και η κατηγορία Άλιεν, αν και πολλοί -θεωρητικά- είναι φουλ χομοσαπιενσίλα. Είναι τα εξωτικά μέλη των Επιστημονικών γκομενακίων και φρόντισε να τα εκτιμήσεις.

Luke Skywalker του Star Wars επίσης, βινταζιά από τις λίγες αλλά εκτιμούμε το θεληματικό πηγούνι, νο? Τι χαριτωμένο.

Πακετάκι Τζέντια, ξεκινώ εξ αριστερών: Mece Windu, Obi-Wan Kenobi, Anakin Skywalker. Εγώ τον Anakin θα τον χτυπούσα. Κοίτα όμως που θα συμπαθήσω και τον Ewan Mc Gregor στο τέλος και θα μπει στο ράφι με τις τσαγοκούπες μου. Μυστήρια πράγματα, μυστήρια. Λες να φταίει το μαλλί-πιστολάκι? Ξέρεις, έχω αδυναμίες.

Han Solo και Harrison Ford στα νιάτα του (σας συμβαίνει κι εσάς να τον μπερδεύετε ώρες-ώρες με τον Richard Gere?) σε πόζα επικίνδυνου μπρουτάλ διαστημικού γκομενακίου. Δικό σας.

Darth Vader. Για τα διεστραμμένα φανατικά αναγνωστόπουλα που θέλουν το γκομενάκι με την αισθησιακή φωνή.

Το συμπεριέλαβα κι ετούτο το σαυρίδιο από το V(isitors) γιατί ήτο συμπαθητικό, σε αντίθεση με το άλλο το μαυριδερό σαυρίδιο που το κενό από τα δόντια το περνούσες για τον Ισθμό της Κορίνθου. Επίσης μου την έδινε, οπότε σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια δεν κατάφερε να μπει στη λίστα. Λυπούμεθα.

Τώρα σου βάζω δύσκολα, το ξέρω, αλλά υπάρχει και ετούτο το πιο cult sci-fi που πρέπει να το γνωρίζεις. Σου παρουσιάζω τον Paul Atreides a.k.a. Muad'Dib από το υπερφανταστικό Dune σε βίντατζ και πιο μοντέρνα έκδοση. Ξεχωριστό γκομενάκι, ηγέτης, Τhe Οne, ο Neo του κόσμου του ένα πράμα.

Τι θα πει γιατί δεν είναι στη λίστα? Έχω ατράνταχτες αποδείξεις ότι ο Neo και οι λοιποί Zionίτες είναι απλά γήινοι χόμο σάπιενς με θύρες USB. Your argument is invalid, χιελόοοου.

Χέσε με που δεν χάζεψες τον Τζεηκσούλι. Avatar ή όχι, τη θέση σε τούτη τη κατηγορία την πήρε με το σπαθί του. Μαντραχαλάς δυό μέτρα ΔΕ ΣΕ ΧΑΛΑΣΕ.

Μα είναι ποτέ δυνατόν να ξεχνούσα το Δόκτορα-Δόκτορας Ποιός-Απλώς Δόκτορας και το Tardis του (το διαστημόπλοιό του είναι, μην είστε πρόστυχα αναγνωστόπουλα)? Πάρε το πιο άλιεν γκομενάκι σε έκδοση Ένατη, Δέκατη και Ενδέκατη. Οι προηγούμενες εκδόσεις παντελώς αδιάφορες, εκτός από τον Doctor Who νούμερο 5 που κάτι μας λέει. Εμείς ψηφίζουμε το 10 το καλό.

Ε τώρα, σε πειράζει η κόμη καθυστερημένου και το φρύδι βελζεβούλ. Κάντου περμανάντ και μάδησε το φρύδι. Σε τούτη τη νέα έκδοση Star Trek, ο Spock μας αρέσει. ΤΕΛΟΣ.

Να τη η αδυναμία μου, ο μεγάλος αδερφός που πάντα ήθελα, ο κάγκουρας της καρδιάς μου Vin Diesel ως Riddick που πολύ αγάπησα και πρέπει να αγαπήσεις κι εσύ, φανατικό αναγνωστόπουλο, διότι το Chronicles of Riddick είναι σωστή ταινιούλα. Αλλά ξέρεις, εμένα την υποκουλτούρα τέτοια μου αρέσουν. Και σου έχω και δεύτερο επιχείρημα από κάτω:

Karl Urban ως Vaako. Ω ΓΙΕΑ.

ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ Ο OPTIMUS PRIME ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΚΟΜΕΝΑΚΙ??

Πάρε τη βελέντζα τονε Chewbacca και τον ET να μάθεις τώρα.

ΥΠΕΡΗΡΩΕΣ

Όπως τραγουδά και η Bonnie Tyler στο λαϊκό άσμα "I need a hero", πες μου εσύ, φανατικό μου αναγνωστόπουλο, ποιός δε χρειάζεται έναν υπερήρωα γκομενάκι να σώζει το τομάρι του από τις πιο δύσκολες καταστάσεις. ΘΑ, εάν ζούσαμε στη Gotham City. Προς το παρόν εκμεταλλευόμαστε τις λοιπές ενδιαφέρουσες ικανότητές τους. Και τη στολή. Μη ξεχνάμε τη στολή.

Όλο βίντατζ κομμάτια σου έχω σήμερα και πιο βίντατζ από τούτο δε γίνεται. Δηλαδή, δες το μπουκλωτό τσουλούφι και το βρακί απ' έξω και πε με αν δεν είναι τούτος ο ορίτζιναλ Σούπερμαν. Θέλεις να γίνεις η Λόις Λέιν του, σε κόβω.

Πάρε και την εκδοχή της τιβής που σιχαθήκαμε να βλέπουμε στο Star πριν βάλει την ακόμα πιο νέα εκδοχή:

... του Σούπερμαν βουτυρομπεμπέ με το μπέημπι φέης και τις ατελείωτες σεζόν χωρίς νόημα. Πολύ meh ετούτος για μένα, δεν ξεύρω τι με χαλάει.

Ο άνθρωπος νυχτερίδα και το νυχτεριδάκι του, πάρτους πακέτο, μπείτε στο Batmobil καμπριολέ να πάτε για κανά καφέ και μετά στο Batcave για κοχτέηλ και τζακούζι. Διότι είναι και λεφτάς ο Bruce, μη ξεχνιόμαστε.

Προσωπικώς τον προτιμώ σε ετούτη τη σκοτεινή έκδοση με τη φαρυγγίτιδα, το ρίχνω στον Christian που τον συμπαθώ.

Διεστραμμένο γκομενάκι Τζόκερ για τα διεστραμμένα φανατικά μου αναγνωστόπουλα. Λυσσάξτε.

Ξέρω κάποιες που θα λιποθυμήσουν στη θέα του Ben Affleck Τολμηροδιαβολούλη, αλλά θα μου επιτρέψετε να δηλώσω πόσο ξενερώνω με τον συγκεκριμένο ηθοποιό αλλά και τον Daredevil ως υπερήρωα. Τον βάζω στις δικές σας τσαγοκούπες.

Hulk για όσα φανατικά ανγνωστόπουλα γουστάρουν οργισμένη βαρβατίλα. Πολύ πράσινο?

Τώρα? Α Eric Bana δε σε χαλά, σαφώς. Τότε ΦΡΟΝΤΙΣΕ ΜΗ ΤΟΝ ΕΚΝΕYΡΙΣΕΙΣ!

Μα τον Τουτατή, όσο σιχαίνομαι τις αράχνες άλλο τόσο σιχαίνομαι και τούτο τον τσιβδό αραχνάνθρωπο, αλλά είναι ο frakkin' Spiderman ΔΕΝ γίνεται να λείπει από τα ηρωικά γκομενάκια.

Εσένα με το φακό-μπαϊπάς στην καρδιά σε θέλω. Κι ας είσαι η υπέρτατη ψωνάρα. Αγαπημένε Ironman, αγαπημένε Robert Downey Jr.

Σου 'ρχεται πακετάκι Watchmen τώρα, ετοιμάσου. Night Owl, με τη στολή καλός, με το πατομπούκαλο και το πουλοβεράκι ούτε να σου φτιάξει το χαλασμένο θερμοσίφωνα. Απορώ από τι είδους μαλάκυνση πάσχει η Silk Spectre II που παράτησε τον Dr. Manhattan για ετούτον το μπουνταλά. ΑΣΕ ΜΑΣ ΚΟΠΕΛΙΑ.

Ozymandias. Ω ναι, είναι τόσο κακούλης όσο ακούγεται, αλλά εξίσου ξενερουά γκομενάκι. Ξέρεις, από αυτούς που πίνουν μόνο τσάι και κρεμάνε το επώνυμο πανάκριβο πουκάμισο να μην τσαλακωθεί πριν το σεξ.

The Comedian. Ο γνωστός υπερήρωας γκομενάκιας, ο χαλαρά, ο δε βαριέσαι, ο δε γαμείς, ο βαρύς κι ασήκωτος, ο... -α, πωλήθηκε στην φανατικό αναγνωστόπουλο στο βάθος, οκέι.

Και τώρα θαύμασε το ΑΠΟΛΥΤΟ γκομενάκι υπερήρωα, το ξετσούτσουνο μπλε φάντασμα με το 8-pack, που δεν έχει ανάγκη τη στολή, το θεό ανάμεσα στους θνητούς υπερήρωες, που σου χτίζει παλάτι στον Κρόνο αν γουστάρεις, και φτιάχνει όσα αντίγραφα του εαυτού του θέλεις. Χα, ΤΩΡΑ σου κίνησε το ενδιαφέρον. Δες λίγο τη ταινία. Δες, δες. Τρεις Dr. Manhattan, αμέ.

Όχι, διεστραμμένο μου αναγνωστόπουλο, δε σε ξεχνώ ποτέ. Rorschach με αγάπη, σμουτς.

Ακολουθούν τρεις εκ των Φανταστικών Τεσσάρων. Και γιατί να μην τον λένε Mr. Fantastic, άλλωστε, όταν μπορεί και επιμηκύνει όποιο μέρος του σώματός του θέλει, ΟΣΟ θέλει. Ελπίζουμε να μην είναι κι εκείνο λαστιχωτό, βέβαια, με νοάς.

Σκληρός σαν πέτρα και τρυφερός σαν μπουμπουκάκι συγχρόνως. Για φαινομενικά μπρουτάλ, αλλά στην πραγματικότητα ευαίσθητα γκομενάκια υπερήρωες, συστήνουμε ανεπιφύλαχτα ΤΟ ΠΡΑΜΑ.

Κάποια στιγμή να βάλω ένα disclaimer σε τούτο το ποστάκι, ότι δεν αναφέρομαι σε τσόντες.

The Torch, το γκομενάκι υπερήρωας φωτιά, όνομα και πράγμα. Φιγουρατζής όπως όλοι οι πυροκινητικοί, αλλά δε βαριέσαι.

Καλέ, τι έγινε? Πήρες την τρόμπα και φούσκωσες τον από πάνω? Αααα είναι ο Captain America τούτος, πού να τον αναγνωρίσεις χωρίς στολή. ΣΙΓΑ ΜΗ ΣΟΥ ΕΒΑΖΑ ΦΩΤΟ ΜΕ ΤΗ ΣΤΟΛΗ, τζάμπα τόσο γυμναστήριο και ορμόνη??

Τσώπα και από το πολύ ηρωικό γκομενάκι, ξέχασα ετούτο εδώ που ήτο και πρόσφατα στην επικαιρότητα Η ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ. Πράσινο φανάρι εξαιρετικά αφιερωμένο, διότι φάνηκε ότι ο Ryan είναι γκομενάκι που νιώθεις την απουσία του.

ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΟΙ

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ κατηγορία με όλη την οργή, πάθος και έμφαση που εκφράζει το caps lock, διότι αν είσαι πιστό αναγνωστόπουλο ξέρεις ότι το θέμα των υπερδυνάμεων απρέ-μεταλλάξεως έχει αναλυθεί υπέρ του δέοντος σε προηγούμενο ποστάκι (ναι, κι αυτό λινκ είναι πάτα το). Μιουταντάκια διαλεγμένα ένα κι ένα για σε, φανατικό μου αναγνωστόπουλο, που είσαι προχώ και γουστάρεις εβολούσιο.

Γίνεται να μην αγαπάς X-Men? Γίνεται να μην αγαπάς Wolverine? Γίνεται να σου πετάει χσσσσσαααααα! τα μαχαίρια με το ύφος που σε κόβει στο γόνι και να μη χορεύει η καρδιά σου τανγκό? Γίνεται να μη κάνεις το σουτιέν σημαία για τον άνθρωπο από αδαμάντιο που αυτοθεραπεύεται? Καλά, είναι κι ο Hugh Jackman γενικώς γκομενάκι, αλλά ο Wolverine μια ανταραχή σου προκαλεί.

Ώχου μωρέ κι ο κλάψας Cyclops με το μάτι λέηζερ και το καγκουρογυαλί. Τόσο δευτεροτρίτος που με κάνει να αγνοήσω και τη γωνία στο πρόσωπο. Καλά έκανε η Jean κι έμπλεξε τα μπούτια της με τον Wolverine. Όχι ότι μπορείς να του αντισταθείς, αλλά να. Επικροτούμε τη σωστή απόφαση. Αντικειμενικά πάντα, ναι?

Pyro, πυροκινητικός φιγουρατζής κάγκουρας με κακοβαμμένο μαλλί και αδιάφορη παρουσία. ΝΕΞΤ.

Iceman ο Κρυοκώλης. Νομίζω τότες που ήμανε μικρή και ανίδεη και μου άρεσαν τα γαλανομάτικά ξανθά μπέημπι φέησιζ μπορεί και να τον συμπαθούσα.

Σου έχω και τις δύο εκδόσεις Cybertooth να διαλέξεις και να πάρεις. Το πρώτο με το φρύδι κουκουβάγια δε θα το προτιμήσεις, θαρρώ, αλλά το δεύτερο με ένα καλό μανικιούρ, μπορεί.

Colossus ο Γράψτο-Με-Γυρισμένο-Το-Πληκτρολόγιο-Στα-Ελληνικά και θα καταλάβεις. Τούτος ο μουσκουλότοιχος γίνεται σκληρός σαν ατσάλι, λέει. Αλλά τίποτα παραπάνω, οπότε σε βλέπω να τη βαριέσαι τη βλακόφατσα μετά από λίγο.

Τούτο το γκομενάκι πολύ το εκτίμησα, Angel πραγματικός με το άσπρο φτερό και το συμπαθητικό μουτράκι, αλλά σκέφτομαι το ξεπουπούλιασμα και το μίσος μου για τα cooh-cooh-βρωμοπερίστερα. Φαντάζεσαι να σε γεμίσει κανένα τσουβάλι πιτσούνια? Άντε καλέ.

ΘΕΕ ΜΟΥ τι να πω για τούτη τη νεαρή βερσιόν του προφέσορα Xavier και του Magneto που δεν ξέρω ποιόν να πρωτοδιαλέξω! Αν και η αλήθεια είναι πως προτιμάς το γκόμενο που σου φτιάχνει μεταλλικά μπιχλιμπίδια από αυτόν που διαβάζει το μυαλό σου, αλλά ΘΕΕ ΜΟΥ ΤΟ ΔΙΛΗΜΜΑ.

Και μια μπλε τριχόμπαλα για τα διεστραμμένα φανατικά αναγνωστόπουλα, παρέα με ένα μπλε σαυροειδές με γερμανική προφορά. Πάντως μπλε και τα δύο να είναι ασορτί.

Ποιός γελοίος αποφάσισε να κοπεί το Heroes και παίζουν εκατό άλλες μπουρδάρες με 15 σεζόν, ποτέ δε θα το καταλάβω. Διότι τούτη η σειρά χειρίστηκε το θέμα της υπερδύναμης ορθώς και έβγαλε ένα τσούρμο μιουταντάκια τα οποία είμεθα περήφανοι που φιλοξενούμε στο φτωχό αυτό μπλογκάκι. Πάρε για παράδειγμα τον Peter Petrelli. Καμία σχέση με το δικό μας Πετρέλη, μη χάνεσαι. Το μιουταντάκι μπαλαντέρ για όλες τις ορέξεις, απορροφά δυνάμεις από τους υπόλοιπους. Δεν έχεις αναπτήρα? Κάντον πυροκινητικό. Θέλεις να πεταχτείς Νιού Γιορκ για ψώνια? Κάντον ιπτάμενο. Θέλεις να σου πει το μοίρα σου το ριζικό σου? Κάντον μέντιουμ. ΟΛΑ ΝΤΙΚΑ ΣΟΥ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ το μικρό αδερφό Petrelli.

Να τος και ο μεγάλος αδερφός Petrelli, ολίγον τοις τσιλιμπούρδας αλλά με θεληματικό πηγούνι. Is it a bird, no, is it a plane, no, is it Superman, no, Ε ΤΙ ΔΙΑΟΛΟ ΕΙΝΑΙ?? Ο Petrelli που σουλατσάρει στα σύννεφα. Αλήθεια σε λέω, φιλάω σταυρό.

Ετούτο εδώ το μιουταντάκι πολύ γρήγορα το ξεπαστρέψανε και είχε ένα κατιτίς αρτιστίκ που μου έκανε πολύ κλικ, αλλά όλο έτσι την πατάω με τα σενάρια, αγαπώ και με πληγώνουν. Ωραιότατο γκομενάκι ο Isaac, θα σου 'λεγε τι αριθμούς να παίξεις στο Τζόκερ, αν θα πάρεις την προαγωγή, τι παιχνιδάκι θα σου τύχει στο αυγό Kinder έκπληξη, rehab όμως νο νο νο για τη μόνιμη μαστούρα.

Χαριτωμένο μου Γιαπωνεζάκι Hiro Nakamura που θέλω να σου κλέψω την υπερδύναμη, μπήκες στο τσαφ στη λίστα γιατί σε συμπαθώ δεόντος. Έχω φανατικά αναγνωστόπουλα που γουστέρνουν μπούληδες με γυαλάκια, να τα αφήσω ανικανοποίητα? Ποτές.

Ετούτο το γκομενάκι το αναγνωρίζεις και ως θειό του τσολιού Ελένα που κυνηγάει ο φουστανοπιπίλας Στέφαν σε κάτι ημερολόγια βαμπίρ, εδώ όμως τον λένε David Anders και είναι αθάνατος. Μόνο.

Αααα αυτό εδώ το μιουταντάκι ο Edgar έσκασε μύτη στη τέταρτη σεζόν και πολύ λυπήθηκα που δεν το χαρήκαμε παραπάνω. Θαρρώ πως είχε κάτι από υπερταχύτητα αλλά μη σου πω και ανακρίβεια -πάντως το μαχαίρι το χειρίζεται καλά και είναι ιδιαιτέρως ΝΟΣΤΙΜΟ, πέρα από το τάλαντο με τα χέρια.

SYLAR ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ. Διότι σε κάθε σειρά υπάρχει ένα βασανισμένο γκομενάκι με προβληματικό παρελθόν, ανάγκη για αγάπη και στοργή, διεστραμμένο χαρακτήρα, βλοσυρό βλέμμα και στιγμές απόλυτης ευχαρίστησης. Εγώ τα πολύπλοκα γνωρίζεις πως τα εκτιμώ ιδιαιτέρως και τούτο το μιουταντάκι είναι έξπερτ στην πολυπλοκότητα και λόγω υπερδύναμης.

Φρεσκότατη σειρά Alphas που πάει να αντιγράψει το Heroes, με περισσότερο CSI στοιχείο και λιγότερο γκομενάκι. Πέρνα τον πρώτο δεξιά που είναι ταπεινός χόμο σάπιενς, πέρνα το δεύτερο τη ντουλάπα, πέρνα τον τρίτο τον awkward έφηβο και φτάσε Ω ΜΑΝΑ ΜΟΥ στο τέταρτο φανταστικό hyperkinetic γκομενάκι που το προσέξαμε από το πρώτο κιόλας επεισόδιο και ένα χτυποκάρδι το νιώσαμε. Σε προσκαλώ να χτυποκαρδιστείς μαζί μας.

Και τώρα που επιτέλους ανακάλυψα τον advanced editor και μπορώ να ανεβάζω τσούρμο τις φωτογραφίες, ετοιμάσου για το τρίτο μέρος της σειράς, το μεγαλύτερο ποστ του αιώνα, την ειδικότητά μου, την έκθεση με τα ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΓΚΟΜΕΝΑΚΙΑ! Σε κανένα τρίμηνο που θα έχω καταφέρει να τα μαζέψω, τα ξαναλέμε. Τώρα είμαι και καλά σε διακοπές, ΤΣΙΟΥ.

Το σωστό το γκατζετάκι για το λιγοστό φραγκάκι

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Mon, 21 Feb 2011 20:13:00 +0000

Τώρα άκου, ξέρω ότι καίγεσαι να δεις την παρέλαση από τα Επιστημονικά γκομενάκια, αλλά έχω φανατικά αναγνωστόπουλα που το θέλουν το γκατζετάκι σε περίοδο κρίσεως κι εγώ ψες πέτυχα παζάρι ολόκληρο εν ώρα ιντερνετικής τσάρκας. Να το κάνω και το disclaimer ότι δεν επρόκειτο για διαφήμιση μην πει κανένας κομπλεξικός τη μαλακία του, βέβαια. Εσύ κομπλεξικέ ΟΞΩ τώρα. Τη λεοπάρ βελέντζα και τα μάτια σου.

Κεφαλογαργαλίστρα

Τώρα να σε δω εγώ να βάζεις ετούτο το ταραντουλέν εργαλείο που ξέμεινε από το θάλαμο βασανιστηρίων του Σταρ Τρεκ στο κεφάλι σου για μασάζ και ευεξία και να κάνω κωλοτούμπα επιτόπου.

Γιαγιά Φόρμουλα 1

Απλά respect. Βάλε το γριίδιο να κάνει drift και θα καταλάβεις. Εσύ που δεν κατάλαβες, απορώ τι κάνεις ακόμα σ' αυτό το μπλογκάκι.

Θερμοπατουσάκια

Για σένα, φανατικό αναγνωστόπουλο, που το πατουσίνι πάνει -10 το χειμώνα. Το βάζεις το γουνοπαντόφλι στο φούρνο μικροκυμάτων, το ζεσταίνεις, το φοράς και πετάς. Σαν το μασαζοκαλτσόνι ένα πράμα.

Μπουρμπουληθροπίστολο

Ουυυυυ μπουρμπουλήθρες UV παντοοοοούυυυ!! Τι, μόνο εγώ χαίρομαι? Δεν ξέρετε να παίζετε σωστά, δεν ξέρετε. Για ντίσκο καταστάσεις.

Μπισκοτοκόφτρες Πάκμαν

Για σένα που θέλεις να παίζεις με το φαγητό σου. Τώρα όμως, πες, μπισκοτάκι Πάκμαν ΠΟΣΟ ΜΠΡΟΣΤΑ? Όλο φανταστικά πράγματα σας δείχνω, ΑΪΝΤΕ.

Ψόφα, Fred, ψόφα

Πόσες φορές σου έχει γυρίσει το μυαλό σβούρα και θέλεις να μαχαιρώσεις κάποιον επιτόπου? Σου έχω τη λύση! Πάρε το Φρεντ τον στυλοστηρίχτρα και σφάξτον όσες φορές θέλεις! Παράπονο, λέει, δεν κάνει.

Μικροφουρνάτο Παπί

Όπως είπα και στον Τιτιβιζούλη όταν το πρωτοαντίκρυσα, IT'S SO FLUFFY I'M GONNA DIE!!! Εσείς που δεν έχετε δει Despicable Me, σκασίλα μου. Οι υπόλοιποι μόλις ανακαλύψατε το δικό σας μονόκερο. Φούρνισέ το και κάνε ζεστή αγκαλιά στο παπί.

Άναψε Το Φως, Χάρη

Για σένα που το απλό κορδονάκι της λάμπας δε σου αρκεί. Θέλεις τον αυτοκτονικό Χάρη να δίνει αυτή την ευχάριστη νότα στη διακόσμηση του σπιτιού σου. Αν αρχίσεις να του μιλάς κιόλας, πάνε σε κανένα γιατρό μη βρούμε εσένα κρεμασμένο από το λαμπατέρ νεξτ τάιμ.

Χέτι ο Μαλακοσκούπας

Εσύ που έχεις ξενιτευτεί στην Αγγλία, φανατικό αναγνωστόπουλο, και δη σε εστία του Sheffield, θα αναγνωρίσεις με ρίγη συγκίνησης ετούτο εδώ το χαριτωμενιάρικο το γκατζετόνι που ΔΕ ΣΚΟΥΠΙΖΕ ΠΟΤΕ κι έκανε μόνο φασαρία για να μας πουλήσει φούμαρα ότι δουλεύει. Αναπόλησες, ε? Πάρε το ντέσκτοπ βέρσιον για να σου θυμίζει αξέχαστα χρόνια. Γιατί να καθαρίσεις, δεν παίζει.

V for VisualOverload

Γιατί εφέτο στην παραλία, όλα τα μάτια θα είναι στραμμένα πάνω σου. Γκαραντί.

Ήπια τον Βόσπορο Ούλο

Για σένα Ke$ha wannabe φανατικό αναγνωστόπουλο που δεν ξεύρεις που θα ξυπνήσεις την επόμενη μέρα. Firts-aid kit σε μικρή συσκευασία για να το έχεις έτοιμο μετά από επικό ρεμάλιασμα. Συστήνεται ανεπιφύλακτα στους Α.Α. φίλους μου.

Σε βλέπω Στο Ποτήρι Μου

Κάνε ρουά ματ στη διασκέδαση. Όσα πιόνια χάνεις, τόσα σφηνάκια κατεβάζει ο αντίπαλος. Ή το αντίθετο. Ή με κάθε κίνηση. Μη με ζαλίζετε, κάντε τους κανόνες όπως σας βολεύει. Σκοπός, άλλωστε, δεν είναι να ξεμοναχιάσεις τη βασίλισσα του αντιπάλου, αλλά να γίνεις λιάρδα. Σε άρεσε, το βλέπω.

Αερομπαζούκιον το απλό

Πατάς σκανδάλη κι εκτοξεύεται μπάλα αέρος μέχρι και 6 μέτρα για σένα που είσαι σκανδαλιάρικο αναγνωστόπουλο και σου αρέσουν οι φάρσες. Προτείνεται σε εντελώς καμμένα αναγνωστόπουλα.

Αερομπαζούκιον το Τζεημσμποντικό

Για σένα, καμμένο αναγνωστόπουλο, που δε θέλεις ένα απλό Αερομπαζούκιον. Κρύβεσαι πίσω από δέντρα ντυμένος κομάντο, κυλιέσαι στο έδαφος, μιλάς με το υπόλοιπο team στο bluetooth ακουστικό σου, είναι ποτέ δυνατόν να έχεις Αερομπαζούκιον χωρίς λέηζερ?? Όχι. Δικό σου, με αγάπη.

Μπουλσιτομπάτονο

Προσωπικώς αγαπημένο. Με τόση παπαριά που ακούς καθημερινώς, θέλεις να σηκωθείς εκείνη την ώρα και να βροντοφωνάξεις "ΜΠΟΥΛΣΙΤ ΡΕ, ΜΗ ΜΕ ΠΟΥΛΑΣ ΕΜΕΝΑ ΦΟΥΜΑΡΑ ΝΑ 'ΟΥΜ!!" Το Μπουλσιτομπάτονο ήρθε να σε βγάλει από τη δύσκολη θέση, φανατικό μου αναγνωστόπουλο. Με διαφορετικές ατάκες σε κάθε πάτημα για να μη βαριέσαι να ξεσκεπάζεις όλους τους υποκριτές που σε περιτριγυρίζουν.

Στιγμιαία σύζυγος / Στιγμιαίος σύζυγος

Τι άλλο θα κάνω για σε, φανατικό αναγνωστόπουλο, μέχρι και ρόλο προξενήτρας ανέλαβα. Γνώρισε το μελλοντικό σου σύντροφο, γυναίκα να τηνε πιεις στο ποτήρι και άνδρα να τονε βάλεις στο τσεπάκι σου. Φουσκώνεις τον/την στιγμιαία σύζυγο και ζεις τον έγγαμο βίο όπως ΕΣΥ θες.

Διαγωνισμός Παπαριάς

Γιατί ο Έλληνας έχει την παπαριά στο DNA του και τη δικαιολογία εξτένσιο του χεριού του. Το ιδανικό παιχνίδι για σωστή προετοιμασία πριν βγεις στην άτιμη κενωνία. Παίξε με τους φίλους σου και μάθε ποιός είναι ο μεγαλύτερος παπάρας ανάμεσάς σας. Και μετά μη πιστέψεις ξανά λέξη απ' όσα σου πει.

Ο Κρασοφύλαξ

Για σένα που φυλάς το κρασάκι σαν κόρη οφθαλμού από τους διάφορους μπεκρήδες που κυκλοφορούν σπίτι σου. Ποτέ ξανά καβγάς Που-Πήγε-Το-Κρασί-Αφού-Είχε-Κι-Άλλο μ' αυτό το πώμα.

Κάμα Σούτρα για Γλύπτες (και αγαμίες)

Για σένα που επιθυμείς να γνωρίσεις κάθε στάση του Κάμα Σούτρα, αλλά είτε δε βρίσκεις γκομενάκι είτε δεν είσαι ακροβάτης. One word: πλαστελίνη.

Κωλοπέηπερ το Φωσφορίζον

Για σένα που σηκώνεσαι μες στα σκοτάδια και δε μπορείς να βρεις το κωλοπέηπερ. Μη κάνεις και βουτιά στην χέστρα, δεν είναι πρέπον.

Ηλεκτροσόκ Ψεύτη

Να τον ξεσκεπάσεις τον παλιοψέυτη και να τον τιμωρήσεις κιόλα. Μην τον ψήσεις, όμως, ναι? Με ρέγουλο το ηλεκτροσόκ.

Κωλοπέηπερ Βάση η Ομιλιτική

Για να μπορείς να καταγράφεις το δικό σου μήνυμα στο κωλοπέηπερ. Πας να τραβήξεις, τσοοοουπ "Πάλι εσύ εδώ?" κι αρχίζεις τον διάλογο με το κωλοπέηπερ, τον εαυτό σου ή τους υπόλοιπους επισκέπτες της τουαλέτας. Για κοινωνικούς χέστηδες και παντός είδους κρίσεις, σαν αυτές που αντιμετωπίζει το Μυγάκι στην εστία της.

Πάρε την Τύχη στα Χέρια Σου

Για σένα που δεν πιστεύεις στη μοίρα, κάρμα, πεπρωμένο και τον Coehlo, σου έχω τη λύση. Φύτρωσε λίγη τύχη στο σπίτι σου. Με τους μοναδικούς σπόρους για το σπάνιο τετράφυλλο τριφύλλι, δεν χρειάζεται να ταξιδέψεις στο τέλος του ουράνιου τόξου που έχουν κρύψει οι νάνοι ξωτικά την κατσαρόλα με το χρυσάφι. Με λίγο νερό και μόλις 6,5 έουρος, έχεις όλη την τύχη στα χέρια σου!

Το προσβολοκούμπι

Για σε, φανατικό αναγνωστόπουλο, που δεν το κατέχεις το καντήλι ή δεν το επιτρέπει η ανατροφή σου. Πατάς το κόμβιον και μετατρέπεσαι αυτόματα σε προσβολομπήχτη προχωρημένου λέβελ, χωρίς καν να ανοίξεις το στόμα σου. Δυστυχώς δεν έχει επιλογή για customization.

Navigator Χέστρας

Για σένα που μέσα στη νύστα δυσκολεύεσαι να βρεις το στόχο. Με κόκκινο η μπλε χρώμα, φωτίζει επακρώς τη χέστρα για να μη χάνεις το σημάδι. ΚΑΤΟΥΡΑ ΕΔΩ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Ντου Δε Ρόμποτ

Το ούμπερκαλτ γκατζετάκιον για σένα που είσαι λίγο ολντ σκούλ και θες να τραβάς όλα τα βλέμματα στο ντάνσφλορ. ΝΤΟΥ ΔΕ ΡΟΜΠΟΤ ΜΑΝ, και άσε τους άλλους να ψάχνονται.

Ντου Δε Νταρθ

Για σένα που πάντα ζήλευες τη φωνή του Νταρθ. Πληροφορίες λένε πως κι ο Μιχαλιώς ψες αυτό χρησιμοποίησε στη συνέντευξη για να κάνει τη φωνή πιο μπάσα. Ο Χατζηγιάννης μπρε, αμάν λίγο Τιτιβιζούλη δεν παρακολουθείς.

Γκομενομπανάκι

Για σένα που δε θέλεις να είσαι μοναχό αναγνωστόπουλο στη μπανιέρα. Προσωπικώς με σκιάζει λίγο αυτή η βλακόφατσα, αλλά να. Ή κλείνεις το φώς ή του φοράς χαρτοσακούλα. Το στιβαρό το μπράτσο μετράει.

Ηλεκτρονικό Τουμβερλέκι

Για χάι τεκ τουμβερλεκοπαίκτες με ντιζάιν Μπομπ Μάρλει για να ξεφεύγεις λίγο κι απ' το τσιφτετέλιον.

Θα Τα Κάψω Τα Ρημάδια Τα Λεφτά Μου

Για σένα που είσαι λαρτζ αναγνωστόπουλο και θες να κάψεις τα ρημάδια τα λεφτά σου, αλλά δε σου το επιτρέπει η κρίση. Δες το εικοσάευρο να παίρνει φωτιά, αν και θα προτιμούσες ένα πεντακοσαράκι, ε? Σε βλέπω, είσαι λαρτζ τυπάκι.

Χάιντε, σας αφήνω να παίξετε μέχρι το επόμενο ποστάκι το γεμάτο γκομενάκι. Σούστε, έκανα και ράιμ.

Το Παρανόρμαλ Γκομενάκι Το Σωστό Part I: Το Σουρεάλ

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Wed, 16 Feb 2011 22:21:00 +0000

Φανατικό μου αναγνωστόπουλο,

Ξηγήσου.

Καλό το γκομενάκι της διπλανής πόρτας και της παραδιπλανής (γκομενάκι και άσχημο, τσου), αλλά τη χάρη του γκομενακίου που δεν είναι χόμο σάπιενς, κανείς. Πάρε χαρτί και μολύβι και κράτα σημειώσεις γιατί σου 'χω θεωρία και outline μαθήματος.

Το Παρανόρμαλ γκομενάκι χωρίζεται σε δύο κατηγορίες: το Σουρεάλ και το Επιστημονικό. Το Σουρεάλ γκομενάκι είναι αυτό που συναντάς στη σφαίρα της Φαντασίας σκέτο (το βαμπιρόνι, λυκάκι, αμπρακατάμπριο κλούπου κλούπου). Αντιθέτως, το Επιστημονικό γκομενάκι, είναι αυτό που συναντάς στην Επιστημονική Φαντασία (άλιεν, υπερήρωες, γεννετικά μεταλλαγμένοι, ξέρεις, βιολογικά μάμπο τζάμπο). Εσύ που θα φέρεις αντίρρηση για το διαχωρισμό, θα σε στείλω πακετάκι συστημένο στο Δόκτορα Sheldon Cooper για lecture.

Το λοιπόν, σήμερα θα εξετάσομεν το Παρανόρμαλ Γκομενάκι το Σωστό το ΣΟΥΡΕΑΛ με τούτη τη σειρά: Βαμπίρια, Λυκάνθρωποι, Ξωτικά, Μάγοι και τέλος Λοιπά Γκομενάκια.

Πριν ξεκινήσουμε πάρε χαρτομάντηλο παντός χρήσης και ΔΕ ΘΕΛΩ ΛΕΚΕΔΕΣ ΣΤΗ ΛΕΟΠΑΡ ΒΕΛΕΝΤΖΑ.

ΒΑΜΠΙΡΙΑ

Τώρα να σε πω, ξέρω ότι ο ορίτζιναλ Δράκουλας εθεωρείτο γκομενάκι πρώτης τάξεως, αλλά με τόση πλύση εγκεφάλου που τους έκανε το γριίδιο και ο Κουάσι ο ίδος να ήτο, πάλι μονδέλο θα τον έβλεπες. Προσπερνώ και ακολούθα προσεχτικά.

Lestat και την παθαίνω την κοψοφλεβίαση. Άκου με, στον Τομ Κρουζ έχω αλλεργία, αλλά ως Λεστάτ κάτι μου έκανε. Δες φωτό και νιώσε το vibe. Ομοίως, Μπραντ Πιτ ως Louis δε με χάλασε καθόλου. ΚΑΘΟΛΟΥ όμως. Κι εσύ αναγνωστόπουλο που δεν έχεις δει ακόμα Interview with a Vampire, πάτα pause και θα σε περιμένω.

Ναι, αλλά δες τι γίνεται. Υπάρχει Lestat σε βερσιόν MTV. Πολύ (έντερ προφορά Γιώργος Λεβέντης) ροααακ, πολύ νταρκ, ΠΟΛΥ ΜΩΡΟ κυρίως, και με αγαπημένη και αδικοχαμένη Aaliyah. Προσωπικώς και καθότι wannabe rock'n'roll queen θα προτιμήσω Λεστάτ κουρτίνας δύο.

Τσέκαρε τώρα γκομενάκι πρώτο κ γκομενάκι δεύτερο που χτύπησε το Buffάκι. Διότι η καλή Βαμπιροσφάχτρα φαίνεται στην επιλογή σωστού βαμπιρογκομενακίου. Τον έζησα τον πόνο του Angel, σε λέω. Μια στιγμή ευτυχίας κ η τσιγγάνα τον καταράστηκε να χάσει την ανθρώπινη ψυχή του κ να γίνει τελείως μαλακοκάφρος. Πήγε ο έρμος να πηδήσει κι έγινε said κάφρος. Buffy νέυρα. Βuffy σκοτώσει αγαπημένο της. Silent Niobe ρίξει δάκρυ κορόμηλο. Στο τέλος, it didn't work out. Έφυγε αυτός να κάνει spin-off σειρά εν ονόματι Angel και η Buffy αφού είδε κ απόειδε με το καινούριο χόμο σάπιενς γκομενάκι, ενέδωσε στο ξανθό, κυνικό γκομενάκι Spike με τη βρετανική προφορά. Το οποίο έχει ΓΩΝΙΕΣ, φανατικό αναγνωστόπουλο. Ξέρεις, από αυτές που καταστρέφουν την υποφαινόμενη.

Κι επειδή ήμεθα κ ολίγον τοις ψαγμένοι με τα βαμπιρόνια, δες τι σου βρήκα. Σειρά Kindred the Embraced (τα RPG geekάκια κάποιας ηλικίας γνωρίζουν) με μαμά Τσουλίνας Βαντεργούντσεν σε βρεφική ηλικία και κυρίως Βαμπιρωτό γκομενάκι άψογο με γωνίες και λακάκι που σου μαχαιρώνει καρδιά επιτόπου. ΚΑΙ κουστουμιά. Σειρά πιο '80s πεθαίνεις , αλλά τη φχαστήθηκα.

Τώρα το γκομενάκιον ετούτο κάτι σου λέει, το ξεύρω, αλλά να... σου διαφεύγει... και δες κάπου τον έχεις δει... Moonlight, βρε αναγνωστόπουλο, παίχτηκε και στην Ελλάδα λέει. Mick St. John ο μονσιέ. Δεν βάζω και το δεξί μου νεφρό υποθήκη βέβαια, αλλά θαρρώ πως ισχύει. Νταξ. Χλιαρό για τα γούστα μου. Τα βαμπιροντεντεκίβια με κουράζουν. Γι' αυτό και απάτησα τον Angel αφότου έφυγε από τη Buffy κι άνοιξε γραφείο πράιβετ ινβεστιγκέσιο.

Αυτό το βαμπιρογκομενάκι όμως, θα σε αρέσει. Henry Fitzroy φορ γιου, γοητευτικό μπαντ μπόι βαμπιράκι από Blood Ties. You likey, ε? Το 'ξερα. Το θεληματικό πηγούνι τα κάνει όλα. Έχω καταλήξει.

Παρά τη διαμάχη με το φάσιο πολίς και με την αισθητική μου, αποφάσισα να βάλω και ετούτα τα βαμπιροτεκνά, μαθητούδια του Vampire High. Από αριστερά προς τα δεξιά: Karl ο αθληταρόβλακας, Drew (Drew?? Drew?? Σίριουσλιιι??) o Βγήκα-Κάτι-Ανάμεσα-Από-Τραβόλτα-Και-Σφακιανάκη γνωστός emo ερωτευμένος με θνητή που δεν μπορεί να έχει οϊμέ οϊμέ ας δαιβάσω λίγη ποίηση κι ας κοιτάξω λίγο ακόμα τ' αστέρια, Marty ουχί ο εξωγήινος αλλά ο punk βαμπίρης με τα προβλήματα συμπεριφοράς. Αξίζει να το δεις μόνο και μόνο για το μπορδοροδοκόκκινο πεθαμενί βελουτέ κουστουμοκαμπαρντινάκι του Drew (με ανοιχτή πουκαμισιά και χρυσή καδένα ΣΑΦΩΣ) και το τόταλ λουκ μωβ βινύλ φίδι γιλεκοζακετοκουρτίνα-μπουστάκι-καμπάνα παντελόνι της συμπρωταγωνίστριας. Α, ξέχασα το τσόκερ στο λαιμό.

Ξεφύγαμε όμως από το θέμα μας κ εδώ σου έχω κάτι ωραία βαμπιρόνια φρέσκα και MTVικά. Μπορείς κ εσύ να τα δεις τα 5λεπτα online επεισόδια του Valemont και να χαρείς τον κακούλη αδερφό της προταγωνίστριας στην άσπρη κουστουμιά να γίνεται πιο κακούλης και το σκοτεινό μωρό στα δεξιά σου που είναι ΤΟ γκομενάκι στο campus να το παίζει βαμπιρογκόμενος. Α εσύ είσαι του βαμπιρονίου με βάθος και χαρακτήρα. Oκέι. Σου 'ρχεται συντόμως.

Και τώρα κρατήσου.

Τώρα εγώ αυτά τα κομπλεξικά τ' ακούω βερεσέ. Μη πάρω παντόφλα κι αρχίσω κατσάδιασμα. Τι θα πει έχει μόνιμα φάτσα δυσκοίλιου?? Ξες εσύ τι τραβάει o λαμπυρίζον και ζαλιστικός (dazzle - dazzled - dazzling ετσέτερα) Edward Cullen δίπλα στο σάκο με το γευστικό αίμα (a.k.a. μουρόχαβλη Μπέλα - ΧΕΣΕ ΜΕ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΡΩΤΕΥΤΗΚΕ ΤΗΝ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΜΕΝΗ)? Αλλά πού να ξες, μόνο να κρίνεις. Λες και δεν έπαθες απανωτές γαργαλιστικές χημικές αντιδράσεις στη σκηνή του πρώτου φιλιού στο Twilight. Κι αν πεις όχι, ΨΕΥΔΕΣΑΙ. Τώρα ξέρεις φυσικά ποιά θα είναι η επόμενη σκηνή ξεψυχισμένων αναστεναγμών και λοιπών fangrrlll αντιδράσεων, ε? Μήνας του μέλιτος, νησί Έσμε, κάτι για δαγκωμένα μαξιλάρια, σπασμένα κεφαλάρια και πούπουλα έχω διαβάσει και μια αναστάτωση την έχω. Εσύ όχι? Να κοιταχτείς. Με αγάπη πάντα. Σμουτς.

Και η υπόλοιπη οικογένεια Cullen. Τον Emmett τον θέλουμε για αρκουδοαγκαλιές. Τον Jasper-Ξάσπερ να μας ξετσιτώνει κατά τη διάρκεια προεμμηνορησιακού συνδρόμου (δε βλέπεις την Alice που είναι πάντα μες στη τρελή χαρα?). Τώρα το μπαμπά Cullen, το σέξι γιατρούλη... ε. Με νοάς.

Τρίο Βολτούρι, γιατί το μπλογκάκι είναι όλων των γούστων και ορέξεων. Ο Aro μια χαριτωμενιά την έχει, ο Caius είναι σαν ξέπλυμα, ο Marcus ούτε για τη θειά μου.

Τώρα όμως στα βαμπιρόνια ρόγιαλ μπόντιγκαρντς, συνεννοούμαστε. Αlecάκι με το γλυκό φατσάκι που είναι σαν παιδάκι θέλω να δώσω χαστούκα γκράντε να φέρει σβούρες γιατί μου θυμίζει Μπίμπερ (στα ελληνικά, μη φέρει ο Γούγλης τη Σάρα και τη Μάρα στο μπλογκάκι). Τίποτα προσωπικό Alec, το Μπίμπερο φταίει. Ντιμίτρι μου Ντιμίτρι μου, καλά εμένα δε μου το 'κλεισες το σπίτι μου, αλλά ξέρω άλλες που κοψοφλεβιάζονται για πάρτη σου. Περι ορέξεως pumkin pie. Αλλά να σου πω, Felix μας αρέσει ε? Ούτε? Αμάν, δύσκολο αναγνωστόπουλο είσαι.

Ενός λεπτόυ σιγή στα αδικοχαμένα παρανόρμαλ γκομενάκια που έπεσαν ηρωικά από τα χέρια του απολύτως τέλειου βαμπιρογκομενακίου Edward Cullen, που τα κομμάτιασε για χάρη ΤΗΣ ΜΟΥΡΟΧΑΒΛΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΑΤΙΑΝΗΣ ΤΗΣ ΒΡΩΜΙΑΡΑΣ. Δες μούτρο Riley. Κοιλιακό James. Γιατί, Meyer, γιατί?

Και τώρα πάμε προς Λουιζιάνα μεριά που έχουν μαζευτεί όλοι οι καουμπόυδες μαζί με τον άνωθεν γερο-Μπιλ. True blood, κυρίες και κύριοι, η σειρά που μας έκανε όλους fangbangers, που μας βούτηξε στα άδυτα των βάλτων της Αμερικανοβλαχιάς, που δημιούργησε την επιθυμία να χτυπήσουμε την Tara στο κεφάλι με το Τεφάλ κάθε φορά που τρεμόπαιζε και γύριζε το μάτι χλιμιντρίζοντας. Ποιόν βλαχομπινέ μπαρμπα-Μπιλ ρε, άστονα με τη ξεδοντιάρα φτηνονεράιδα τη Σούκι, εδώ σου έχω το πράμα το καλό, το αυθεντικό, το ΟΡΙΤΖΙΝΑΛ ΒΑΜΠΙΡΟΓΚΟΜΕΝΑΚΙ.

Δύο μέτρα κινούμενος μουσκουλότοιχος, φωνή βιλούδο, dark outfits πάντα με T-shirtάκι να διαγράφεται το πλατύ στέρνο, αρχικά με ξανθό καρέ, μετά με αυτή την υπέροχη κοντή κώμη, Θεέ μου μαζεύτε με πριν αρχίσω να διαλύομαι σε υποατομικά σωματίδια στη θέα αυτής της Βάικινγκ λεβεντιάς κα θεληματικού πηγουνιού! Βασανισμένος από οικογενειακή βεντέτα, όσο πιο κακός τόσο πιο σέξι, ξεπετάει λόβερς παντός είδους με χαμόγελο Cheshire Cat και καρδούλες πλοπ πλοπ. Τον αγαπώ. Θεέ μου, τον αγαπώ.

Δε σ' έπεισα. Χα. Δες αυτό.

Φαντάσου το σε wallpaper σε 27άρα οθόνη. Το'χεις? Μπράβο. Μην αναρωτιέσαι τώρα γιατί δεν ξεκολλούσα από τον υπολογιστή και οι δουλειές δεν ολοκληρώνονταν ποτέ, μέχρι που μάζωξα ό,τι will power μου είχε απομείνει κι έβαλα κάτι ξενερωτικό.

Ιδού και το ψυχασθενές γκομενάκι Frank για σένα που θες σουρεάλ μωρό τρελιάρικο με βρετανική προφορά (αχ!), ο Russell καβάλα στ' άλογο για τα αναγνωστόπουλα που θέλουν το βαμπιρογκομενάκι ώριμο και περπατημένο, και το Talbotάκι ελληνικής παραγωγής που το βλέπεις και λες, οκέι... και ως χόμο σάπιενς δε σε χαλά. Εδώ όμως που είναι και σουρεάλ? Σ' έφτιαξα ε? Το 'ξερα.

New entry στα βαμπιρογκομενάκια από τον Aidan του Being Human (US). Το ξέρω ότι σε τράβηξε. Κι εμένα με τράβηξε αρχικώς. Μέχρι που άρχισε να παίρνει κάτι φάτσες που θυμίζουν το γλοιώδες τέρας υποκρισίας που κέρδισε στο Just the 2 of Us. Πάντως τσέκαρε και ετούτον και τη σειρά, αξίζει.

Σιγά μην ξεχνούσα εγώ, βρε. Ολόκληρο outline έφτιαξα για να βγει σωστά ο οδηγός παρανόρμαλ γκομενακίου, τι με πέρασες προχειρομπλογκού?

ΨΟΦΑ ΣΤΕΦΑΝ ΦΟΥΣΤΑΝΟΠΙΠΙΛΑ ΜΑΛΑΚΟΒΡΑΚΗ. Α ναι, αυτός είναι ο Stefan Salvatore από Vampire Diaries. Χαρείτε τον όσο μπορείτε γιατί μετά τα πρώτα επεισόδια θα ανακαλύψετε ότι είναι ένας μπουνταλόβλακας που τρέχει πίσω από τη φούστα του τσολιού Ελένα. Τι να σε κάνω μπρε που είσαι μορφονιός, γελοίε? Λίγο αξιοπρέπεια, λίγο εγωισμό, λίγο ATTITUDE.

Να πάρε λίγο παράδειγμα από τον αδερφό

DAMON SALVATORE. Το απόλυτο βαμπιρογκομενάκι. Bad boy, κατα βάθος ευαισθητούλης, βασανισμένη ψυχή, εσωτερική διαμάχη, να, με ξέρεις εμένα τα γράφω τώρα και τρελαίνομαι. Δώσμου διεστραμμένο χαρακτήρα και πάρε μου την ψυχή. Ζούμε τον πόνο του Damon, κλαίμε μαζί του και του φωνάζουμε ΓΙΑΤΙ DAMON ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΤΟ ΤΣΟΛΙ Η ΓΚΟΜΕΝΑ ΤΟΥ ΑΔΕΡΦΟΥ ΣΟΥ?? Αλλά να, γι' αυτό μας αρέσει. Γιατί δεν πάει από την περπατημένη. Γιατί βασανίζεται η βαμπιροψυχή του καθημερινά. Γιατί χρειάστηκε να σκοτώσει την πρώτη κοπελιά για την οποία νοιάστηκε μετά από καιρό σε μια σκηνή που προκάλεσε έλλειψη ζέβασοφτ παγκοσμίως. Γιατί προσπαθεί να γίνει αυτό που θέλει το τσόλι, αλλά δεν μπορεί. Γιατί είναι βαμπίρι με @@ (με το συμπάθειο) και την έξυπνη ατάκα στο στόμα, κες και κοι, ΚΑΙ ΟΧΙ ΦΛΩΡΙΟΥΜΠΑ ΣΑΝ ΤΟ ΣΤΕΦΑΝ. Χάζεψε λίγο ετούτο το υπέρτατο γκομενάκι στη τιβί και θα με θυμηθείς.

ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΙ

Τώρα φανατικό μου αναγνωστόπουλο, σου έχω γουεργούλφιον με το τσουβάλι. Διότι το βαμπίρι έχει την γοητεία και την χάρη, αλλά το λυκάκι ΤΟΝ ΚΟΙΛΙΑΚΟ. Όσο πιο τουέντι φιρστ σέντουρι το γουεργούλφι, τόσο αυξάνεται το μούσκουλο. Εγώ το λέω εβολούσιο, εσύ μπορεί να το λες κάστινγκ με στεροειδή. Το αποτέλεσμα μετράει.

Πάρε πρώτα το γουεργούλφι όπως ήτο στα 90s. Γλυκό, σεμνό, ταπεινό και χωρίς το φουσκωμένο μούσκουλο. Oz από Buffy βαμπιροφόνισσα με καροτί μαλλί και λίγο cult αίσθηση. Όχι πολλή, όμως.

Παρουσιάζω τώρα το πρώτο σουρεάλ λυκογκομενάκι που αγάπησα. Michael Corvin από Underworld. Πέρα από το μούσκουλο, θεληματικό πηγούνι κλούπου κλούπου, σαν ένιωσα την ιστορία Ρωμαίος κι Ιουλιέτα/έρωτας μεταξύ βαμπιριού και λυκακίου στο σύστημα, άρχισε το χτυποκάρδι, η συμπόνια και o έρωτας. Ήτο όμως σύντομος και άδοξος.

Τώρα πάρε κοιλιακό και μούσκουλο να έχεις στην αποθήκη να τρέφεις την ορμόνη όταν χτυπάει κόκκινο, φανατικό αναγνωστόπουλο. Πακέτο γουλφάκια από New Moon με αρχηγόπουλο τον Jacob με μουτράκι για 'aaawww' και κορμί για 'γουόοοοοοο!!!!'. Μη με πεις. Ξέρω. Έπαθες κ εσύ προσωρινή αναπνευστική ανεπάρκεια όταν έβγαλε το μπλουζάκι να σκουπίσει το αίμα στο κεφάλι της μουρόχαβλης κ είδες το ζωντανό μούσκουλο να σαλεύει.

Χάζεψε όμως και οικογένεια Lockwood από Vampire Diaries. Δε 'ν' κακόοοοο. Το πιτσιρίκι ετς κ ετς γιοβέτς, αλλά ο θειός Mason κάτι μου κάνει. Άδικα χαμένο σουρεάλ γκομενάκι κι αυτό, είχε μέλλον λαμπρό στη λίστα μου.

Να είδες, άμα δε βάλω κάτι στο outline ξεχνιέμαι! Τούτο δω είναι το γουεργούλφι συγκάτοικος του βαμπιριού Aidan άνωθεν και πολύ το συμπαθώ. Κοίτα, δεν είναι ο κλασσικός σφίχτης λυκάνθρωπος που όλοι γνωρίζουμε και αγαπάμε, αλλά έχει χούμορ. Τι, δε μετράει το χούμορ?? Μην είσαι ρηχό αναγνωστόπουλο, μην είσαι. Πάρε παράδειγμα εμένα, μπρε.

Incomiiiiiing, incoming σε λέω! Teen Wolf επανέκδοση από MTV (είναι τη μοδός το σουρεάλ γκομενάκι, γαρ) και δύο θεσπεσιότατα λυκανθρωπάκια να τα έχεις στο ραντάρ! Το πρώτο για τα ανήλικα αναγνωστόπουλα του μπλογκακίου (και τις πιπινολάτρεις), το δεύτερο με το βλοσυρό βλέμμα δικό μου. Το είδα ΠΡΩΤΗ, ντάξει?

Πολύ καλησπέρα σας επιθεωρητά Dyson που στολίζετε το φτωχό αυτό μπλογκάκι για δεύτερη φορά. Τον ξεζουμίζει κυριολεκτικά ένα τσόλι succubus που τρέφεται με σεξάκιον και τσίμπησε το ντελικατέσσεν λυκογκομενάκι ετούτο. Εμένα μου βγάζει ρόααααααρ, εσένα δεν ξέρω. Ψάξε επεισόδιο 8 στο ΤούνελΣου να αναθεωρήσεις. Ρόαααααρρρρ.

Και τώρα σου παρουσιάζω το ΓΟΥΕΡΓΟΥΛΦΙ ΟΥΛΤΙΜΑΤΟΥΜ, μετά το οποίον έχεις κλείσει ως λυκολάγνα. Μέχρι και εγώ, το καθαρόαιμο ημιβαμπιροδρακουμελάκι προδίδω το είδος μου και κλέβομαι με το εν λόγω σουρεάλ γκομενάκι. Πάρε χάρμα οφθαλμών δίμετρο φουλ τεστοστερόνη, ευαίσθητο και ρομαντικό που υποψιάζομαι θα παίξει ρομάντζο με ξεδοντιάρα Σούκι στην επόμενη σεζόν True Blood. Καθυστερημένη γκαρσονοβλάχα της Λουιζιάνα, άσε τον ψόφιο γερο-Μπιλ, πάρε παραμάσχαλα τον βαμπιροβίκινγκ και το γουεργούλφι ουλτιμάτουμ και τρέχα σε εξωτική τοποθεσία να ζήσεις τη φαντασίωση κάθε αναγνωστόπουλου. Πλιζ. For our sanity.

ΞΩΤΙΚΑ

Διότι το ελφάκι ουδείς εμίσησε, φανατικό αναγνωστόπουλο, λιστ οφ ολ μουά. Είναι το ΑΠΟΛΥΤΟ Παρανόρμαλ Σουρεάλ γκομενάκι. Χωρίς φόβο ότι θα τονε πιάσει η λιγούρα και θα σε φάει και χωρίς μαδημένη τρίχα στο σαλόνι κάθε πανσέληνο. Τέλειο σε όλα, κυρίως στο σεξάκι σύμφωνα με το φάνδομ στο φανφίκτιο, πε με γιατί δεν το θες. Το θες. Σιγά που δε θα το 'θελες.

ΧΑΙΡΕ ΕΡΩΤΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΜΟΥ, ΜΟΝΑΔΙΚΟ ΜΟΥ ΠΑΡΑΝΟΡΜΑΛ ΓΚΟΜΕΝΑΚΙ, ΓΛΥΚΙΑ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΝΤΙΝΗ. Τι μπορείς να πεις για Legolas, και δη όταν το υποδύεται ο Ορλάντο Μπλουμ (μη ψαρώνεις με όνομα) στον Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, με γωνία, λακάκι και ΑΕΡΑ ΣΤΑ ΠΑΝΙΑ ΜΑΣ. Θα συγχωρέσεις το υπερβολικό κεφαλαίο, αλλά έναν ενθουσιασμό το νιώθω στα λαγόνια μου. Ήτο έρωτας από την πρώτη ματιά, όταν επήδησε με χάρη από το λευκό άτι στο Rivendale και κοίταξε ολόγυρο μ' αυτό το restless βλέμμα. Εγώ συνεχίζω να υποστηρίζω οθονάτο Leggy, καθώς ο bookverse μου κάνει λίγο Λούλης και χαρωπός, αλλά ό,τι και να με δώσεις το παίρνω. Δεν αφήνεις έτσι πριγκηπόπουλο από το σκοτεινό Mirkwood με βλαχοξωτικοπροφορά που τρώει τα νιάτα του στα σύνορα να πολεμά τερατοαράχνες. Και όσο δεν επαίρεται ότι έιναι πρίγκηψ, τόσο σε τραβάει. Όσο κοιτάζει με αλούφιο βλέμμα και εκτελεί ακροβατικό με μαθηματική ακρίβεια και χάρη νουρέγιεφ, τόσο σε πριζώνει. Όσο χαιδεύει τόξο και πάρτον κάτω τον ορκ με ταχύτητα αυτόματου όπλου, τόσο σε πορώνει Η ΑΝΑΦΤΡΑ.

Έρωτά μου αγιάτρευτε και καημέ μου μεγάλε. Σταματήστε με πριν γράψω τρίτο φανφίκτιο εδώ μέσα.

Ελφάκι βασιλικό και υψηλά ιστάμενο με προφορά RP και μέτωπο καθάριο. Για το μπαμπά Εlrond μιλάω, a.k.a. The Eyebrow. Για σένα που θες το αυστηρό παρανόρμαλ γκομενάκι. Για σε, όμως, που θες το λιγομίλητο ελφάκι με το mayorship του Lothlorien, σου έχω σύζυγο Galandriel να τον πιεις στο ποτήρι. Κάτι ήξερε η ξωτικιά.

Εσένα σε βλέπω, θέλεις το παρανόρμαλ γκομενάκι υπερήφανο και υπεροπτικό ωσάν Darcy (θυμήθηκα Colin τώρα, μισό να αναπολήσω), να ρίχνεις καυγά λέβελ έπους Love The Way You Lie και διαγωνισμό εγωισμού ενώ κοιτά τα λοιπά ποταπά ζωντανά σαν το πατημένο σκατό της μπότας του. Πάρε Marchwarden Haldir, που αν ήμουν η Galadriel (εκτός του ότι θα είχα κατακτήσει τον κόσμο ΜΟΥΑΧΑΧΑ) θα είχα απατήσει ψιλομουρόχαβλο σύζυγο Celeborn σε χρόνο dt. Και μη ξεχνιόμαστε. HALDIR LIVES, BITCHES.

ΜΑΓΟΙ

Σειρά έχουν τα παρανόρμαλ γκομενάκια που είναι σουρεάλ και μαγικά. Διότι το μαγικό στο κρεβάτι το θες, δε το θες? Μια ανθοδέσμη από το μανίκι? Ένα τηλεμεταφέρσιους ξόρκι να σε ξαποστέλνει στη δουλειά το πρωί χωρίς κόπο και δάκρυα?

Το πιο γνωστό και αγαπημένο αμπρακατάμπριο στην υφήλιο όλη. Ηarry Pottaaaaaaah. Τονε γουστάρεις τον γυαλάκια κι ας μην το ξέρεις. Όσο μεγαλώνει, τόσο πιο νόστιμο γίνεται σαν το ώριμο καρπουζάκι (σους μπρε, αυτό μου ήρθε τώρα). Εγώ πάντα υποστήριζα ρομαντζάκι με Ερμιόνη, αλλά με ακούει ποτέ κανείς εμένα, νο νο νο. Σκέψου μπόιφρεντ που βάζει κάτω τον Βόλντι τον ίδιο. Hawt.

Αδέρφια Weasley για σένα που σου αρέσει το τζίντζερ πιπίνι. Ο Ρον στην τελευταία ταινία λίγο με ταρακούνησε είναι η αλήθεια, αν και δεν είναι του στυλ μου. Λατρεύω όμως διδυμάκια Fred και George. Σε όλες τις ταινίες.

Το κακιασμένο γκομενάκι το ξανθό δε μπορείς να το προσπεράσεις. Λίγο μου τη σπάει ο Draco, αλλά δεν τον λες και αδιάφορο. Ξέρεις εγώ με το ξανθό έχω θέμα. Και με το μελαχρινό. Άκυρο, σωστό γκομενάκι να είναι και το θέμα θα υπάρξει. Μπαμπάς Lucius με πλούσια ξανθιά κώμη που μου θύμησε κατευθείαν ελφάκι και τον αγάπησα.

Κανένανε όμως δεν αγάπησα πιότερο από τούτο δω το αμπρακατάμπριο το αδικοχαμένο που ήτο έρωτας πριν τον Edward Cullen, για σένα που θα με κατηγορήσεις για ομπσέσιον με RPatz. Ηρωικό μου μαγάκι και μαγκάκι, πουρκουά σε σκότωσε η Rowling? Ήξευρε ότι κανένα άλλο αμπρακατάμπριο δε θα άντεχε τον ανταγωνισμό? Πάντα θα σε θυμάμαι. Πάντα θα σε αγαπώ. Ω πω πω πω.

Πάρε Snape εσύ που γουστάρεις το severe goth μάγο γκομενάκι, με τη φωνή παραγούμενη εκ της ρινικής κοιλότητος και το ύφος "Φύγε από μπροστά μου σκουλίκι". Εγώ πάσο.

Δε μπορούσα να ξεχάσω Μέρλιν. Έστω και σε βερσιόν με φάτσα ποντικομικρούλη και αυτί κεραία. Ξέρω δυο-τρία αναγνωστόπουλα που λυγίζουν. Αν και πιστεύω πως κατα βάθος ανέχεστε τον Μέρλιν για χάρη του Αρθούρου.

Τώρα να σε βάλω κ εσένα nerdάκι Dave αμπρακατάμπριο γιατί είσαι συμπαθητικούλης. Πάρτε κι έναν Balthasar αξούριστο μακρυμάλλη Νίκολας από The Sorcerer's Apprentice να βρίσκεται για ώρα ανάγκης.

Γνώρισε τώρα όμως τον τέλειο μάγο, το μάγο το σωστό που τυγχάνει να είναι κι ο Haldir από τα ελφάκια επάνω. Legend of the Seeker, ναι ναι, γνωρίζουμε ότι αγαπάτε τον Richard, όλοι έχουμε πάθει κοκομπλόκο μαζί του ανά περιόδους, αλλά δεν πληρεί την παρανόρμαλ προϋπόθεση. Χέσε με που είναι ο Seeker. Αν δεν είχε το σπαθί θα ήταν απλά ένας πολύ hawt αγρότης που ψάχνεται. Το γκομενάκιο Darken Rahl άνωθεν είναι για εκλεπτυσμένα γούστα.

ΛΟΙΠΑ ΓΚΟΜΕΝΑΚΙΑ

Ή γενικώς τα γκομενάκια unsorted, uncategorized, ένα τούθε, άλλο κείθε, σου τα μάζεψα εγώ γιατί εσύ δουλεύεις χωρίς outline και αμπουρντεύεσαι.

ΕΛΑ ΤΩΡΑ που δε σ'άρεσε ο Mr. Tumnus. Όλοι μας τον συμπαθήσαμε κι ας είναι κατσικοπόδαρος και σάτυρος (με την καλή έννοια). Ξέρεις ότι καίγομαι να βάλω φωτό μεγάλου έρωτα νάμπερ... χμμμ... ναι καλά έχασα το μέτρημα, ANYWAY, μιλούσα για τον Prince Caspian επίσης της Narnia, αλλά δυστυχώς είναι ταπεινό χόμο σάπιενς γκομενάκι.

Κοίτα μπιρμπιλωτό τσακίρικο γαλάζιο μάτι που σε μαγνητίζει. Καταλαβαίνω την έγνοια σου, φανατικό αναγνωστόπουλο, που το εν λόγω Χομπιτάκι από τον Άρχοντα είναι ένα με το χώμα κι αυτό με τα χέρια στην ανάταση. Νίκησε όμως κακό υπερπαρανόρμαλ γκομενάκι Sauron (βλέπε κάτω)...

...το οποίο εμείς ξέρουμε είτε ως gothic πανοπλία είτε φλεγόμενο οφθαλμό, ουδείς όμως (πλην LOTRοφανατικόπουλων - παρούσα!) γνωρίζει ότι έχει πάρει ετούτη τη μορφή ως ξωτικό Annatar κι έχει κάψει καρδιές. Σαφώς και δε μπαίνει στη κατηγορία των ξωτικών, ανίδεοι, είναι Ainur (κάτι ανάμεσα σε Valar και Maiar - ΑΣΤΟ ΜΗΝ ΤΟ ΨΆΧΝΕΙΣ, ΕΠΙΚΕΝΤΡΩΣΟΥ ΣΤΟ ΓΚΟΜΕΝΑΚΙ).

Συνεχίζω με χομπιτογκομενάκια, γιατί η τριχωτή η πατούσα έχει τη χάρη. Samwise λίγο βλακόφατσα αλλά γλυκούλης, αγαπημένοι Pippin και Merry που θες να τους αρπάξεις από τη μπούκλα και να κάνεις ζαβολιές μαζί τους.

Το μπρουτάλ νανογκομενάκι. Γιατί ξέρω ότι εσύ (ναι εσύ, μην κρύβεσαι) γουστάρεις τη γενειάδα και το στιβαρό στούμπικο κορμί του Gimli. Κολλητάρι του μεγάλου έρωτα Legolas, τους φαντάζομαι να σκάνε μύτη στο Prancing Pony ως ντούο και να καίνε καρδιές.

Τι σας έχω, τι σας έχω! Φρέσκια αρμάδα μπρουτάλ νανογκομενακίων από το Hobbit που γυρίζεται τώρα και κυκλοσφόρησε πριν μερικές μέρες. Σε προκαλω να δεις την εικόνα σε χάι ρεζολούσιο και να βρεις τον νάνο που δεν ταιριάζει. Ναι, είναι τούτος που δεν έχει νανοβλακόφατσα. Κέρδισες.

Γιος Ποσειδώνος Percy Jackson, προσωπικά αγαπημένο παρανόρμαλ σουρεάλ μωρό ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΔΙΚΑ. Το βλέπεις κ εσύ απ΄τη φωτό. Ένας ημίθεος να τονε πιεις στο ποτήρι. Μου προκάλεσε μια θαλασσοταραχή στα ενδώτερα.

Ειδική μνεία στον Δία Sean Bean από την ίδια ταινία, γιατί ό,τι και να παίξει είναι πάντα γκομενάκι. Τώρα που πλησιάζει η στιγμή που θα τον δω ως Eddark Stark, θα ξεμείνω από σουτιέν να κάνω σημαίες.

Τώρα που αναφέρθηκα στον βασιλιά της τσιλιμπούρδας Zeus και τον ημίθεο, ιδού ο πιο γνωστός ημίθεος Χιέρκιουλης. Για σένα που τον έχεις θαυμάσει στο Star σε απανωτές επαναλήψεις.

Μια κι έπιασα ελληνική μυθολογία, πάρε αιματοβαμμένο παρανόρμαλ ημιθεϊκό γκομενάκι Αχιλλέα (αθάνατος γαρ αν εξαιρέσεις τη φτέρνα, άσε τις ενστάσεις) που όρμησε στην Τροία μαμώντας και δέρνοντας. Κυριολεκτικά. Τονε θέλεις σε βλέπω. Πάρε νούμερο και μπες στη σειρά.

Όχι, όχι, μη μου ταράζεσαι!! Δε σε ξέχασα διαστροφικό αναγνωστόπουλο! Σου έχω εδώ τρίο με παρανόρμαλ γκομενάκι του γούστου σου!

Κόψε φάτσα Lurtzάκου γεμάτη αγριάδα και βαρβατίλα. Το uruk-hai μποϊφρεντ που θα ζήλευαν όλες οι φιλενάδες σου (not)! Αν θέλεις κάτι πιο εκλεπτισμένο, τσάκα τον γιου-νόου-χου μπέιμπι Βόλντι για πολύ μαγικά νταρκ καταστάσεις. Μπόνους γλυκό Gollumάκι chav για σένα που θες γκόμενάκι-pet με διχασμένη προσωπικότητα.

***

Stay tuned φανατικό αναγνωστόπουλο για Part II με το Επιστημονικό Γκομενάκι που έρχεται σύντομα στην οθόνη σου. Να ξεκουραστεί όμως λίγο λίγο η γιαγιά Νιόβη γιατί δυο μέρες τώρα συγκεντρώνει όλο το παρανόρμαλ γκομενικό του σύμπαντος. Όβερ εντ άουτ.

Happy 2011: 20 αναμνήσεις, 10 σοφίες και 1 ευχή

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Sun, 02 Jan 2011 15:04:00 +0000

Το 2010 ήταν η χρονιά που:

1)... έχασα έναν από τους πιο σημαντικούς ανθρώπους της ζωής μου. O χρόνος δεν έχει απαλύνει την απουσία της, αλλά ξέρω ότι είναι εδώ και με προσέχει.

2) ... μου ήρθε 'περαίωση' και ξεκαθάρισα τους φίλους από τους 'φίλους'. Εγώ πλέρωσα κυρίες και κύριοι. Σειρά σας.

3) ... γνώρισα τα πιο καταπληκτικά άτομα. Ειδικό shout-out στα Τιτιβιζάκια που είναι η λαχτάρα μου, ο καφές και τα τσιγάρα μου.

4) ... μετά από μακροχρόνιο αρραβώνα, πήρα με παπά και με κουμπάρο το iMac. Αυτό και μόνο.

5) ... έκλεισα το λαπιτόπι μετά από συνεχή λειτουργία 2 ετών, 9 μηνών και κάτι ωρών. Με ελάχιστες ολιγοήμερες διακοπούλες. Ήταν ο πρώτος μου μεγάλος έρωτας. Αχ.

6) ... δεν μπόρεσα να πάρω υποτροφία για διδακτορικό, αλλά έφτασα στους 4 τελικούς επιλαχόντες. Πάμε μωρή CMC αρρώστια. Όσο με πληγώνεις, τόσο με πορώνεις.

7) ... άλλαξα 5 φορές χρώμα τα μαλλιά μου. Από ξανθιά σε κοκκινομάλλα σε ξανθιά σε καστανή σε ξανθιά. Το μαρτυρούν και οι 5 τρίχες που έμειναν στο κεφάλι μου. Μία ενθύμιο για κάθε αλλαγή. Επιστροφή όμως πάντα στο ξανθό, το προσέξατε ε? Την ντεκαπάζ ουδείς εμίσησε.

8) ... βρήκα τον εαυτό μου. The despicable me. Αλλά με αρέσω και θα με κρατήσω.

9) ... ξαναγύρισα στον Mr. Darcy. Καλός ο Μr. Big, καλός ο Edward, και ο Eric Northman, και o Chuck Bass και ο Prince Caspian, αλλά σαν τον Mr. Darcy κανείς. Κυριολεκτικά. Αν βρείτε κανέναν, έναν σε μένα κι έναν στην αγαπημένη _ansia_ παρακαλώ πολύ.

10) ... καλέ ναι. Ορκίστηκα. Κυρά των τεχνών. Ιστορική Γλωσσολόγος. Να με χαίρομαι.

11) ... έγινα Πρόεδρος στους Ανώνυμους Αλκοολικούς. Είχα να πιω τόσο από τις επικές εξόδους στο εξωτικό Sheffield. By the way, κυκλοφορεί φωτογραφία "Σ'αγαπώ Jägermeister, σ' αγαπώ μέχρι τον ουρανόοοοοοοο!!!" στην οποία ΔΕΝ είμαι εγώ, ό,τι και να λένε οι ανυπόστατες φήμες.

12) ... νίκησα τις Δ.Δ.Σ. ( a.k.a. Διεστραμμένες Δυνάμεις του Σύμπαντος) σε μια επική μάχη, έγινα κώλος και βρακί με το Μέρφι και πήρα τον Υπέρτατο Διαβολικό Furby με το μέρος μου. Το λες και επιτυχημένη χρονιά.

13) ... ξαναφόρεσα leopard prints ασύστολα και ξεδιάντροπα. Παντού. Πάντα.

14) ... αγόρασα Blackberry. Πούλησα το Blackberry. Android, my love. Κρίμας, κι ήταν ένα χαριτωμενιάρικο βιολετί άλλο πράμα.

15) ... ξεκίνησα να πίνω μετά μανίας καφέ κι έκοψα το Redbull. Κι αυτό, φανατικά μου αναγνωστόπουλα, το λες αλλαγή πίστης.

16) ... γράφτηκα στον ΟΑΕΔ. Η κυριούλα εκεί στα γραφεία με βρήκε overqualified. Με συγχωρείτε που έφαγα τα χρόνια μου να σπουδάζω, μανδάμ, έπρεπε να κάτσω σε κανέναν βουλευτή να με βολέψει στο δημόσιο.

17) ... δεν κατάφερα να ξεπεράσω ακόμα την μάδερ στους dramaqueenισμούς. Κρατάει ακόμα τα σκήπτρα, αλλά δεν χάνω την ελπίδα μου λόγω κλιμακτηρίου. Πού θα πάει, θα περάσει κάποια στιγμή και θα γίνω η Απόλυτη. Να, σαν τις άλλες δύο τις Απόλυτες. Αλλά εμένα θα με αγαπάτε, ναι? Αλλιώς θα σας σερβίρω το μενού των Δακρυσμένων Οφθαλμών και του Τρεμάμενου Κάτω Χείλους και θα μετανοείτε σε χρόνο dt, άπιστοι.

18) ... ξεκίνησα να γράφω την τριλογία μου. Το πότε θα την τελειώσω, άγνωστο.

19) ... ξεπέρασα τα 500 reviews στην ιστορία που γράφω στο FF.Net. Ας ελπίσουμε το 2011 να είναι ο χρόνος που θα την τελειώσω και θα δηλώσω συμμετοχή στα MEFA. Μετά από 3 χρόνια, that is.

20) ...έτρεχα μέρα παρά μέρα στα ταχυδρομεία για να στέλνω τα υπάρχοντά μου σε κάθε τελευταία τρύπα του πλανήτη. iMac, μόνο το κορμί μου δεν πούλησα για πάρτη σου.

Και τώρα, φανατικά μου αναγνωστόπουλα, μαζωχτείτε γύρω από τη φωτιά γιατί η γιαγιά Νιόβη θα σας πει σοφίες. 10 στον αριθμό. Μία για κάθε δάχτυλο που σηκώθηκε για την ολοκλήρωση της διπλής μούντζας, αυτήν που ρίχνεις στον εαυτό σου κάθε φορά για τη μαλακία που έχεις κάνει.

1) Love thyself. Τόσο απεχθέστατα κλισέ και τόσο απεχθέστατα τρού. Αγαπάτε τον εαυτό σας πάνω απ' όλα, με όλα τα καλά και τα στραβά του, και θα σας αγαπήσουν και οι άλλοι. Ο εαυτός σας θα είναι ακόμα εκεί και θα σας περιμένει όταν οι άλλοι κάνουν τουμπεκί.

2) Μοιράστε αγαπόνια. Σε φίλους και εχθρούς. Karma is a bitch, γι' αυτό φροντίστε να τα έχετε καλά μαζί του. Σας θέλω να περπατάτε και να ακολουθεί σειρά από καρδούλες μπουρμπουλήθρες που σκάνε.

3) Η σοφία είναι σαν το αβγό Kinder έκπληξη: πρέπει να φας τη μαλακία για να φτάσεις στο δωράκι. Κι η μαλακία όμως νόστιμη είναι.

4) Επειδή όμως, όπως είπε και ο υπέρτατος ποιητής Eminem στο ιστορικό έπος 'Love the way you lie', LIFE IS NO NITENDO GAME, μη το παραχέσετε με τις μαλακίες. Αντί για σοφοί θα καταλήξετε μαλάκες. We don't want that, οπότε πάρτο αλλιώς.

5) Μην κάνετε πειράματα μόνοι στα μαλλιά σας αν δεν είστε πυρηνικοί φυσικοί. Ο θεός του ρεφλέ θα σας εκδικηθεί.

6) Once you go Mac, you never go back. Η μοναδική σοφία που έρχεται σε συσκευασία μαλακία-free. Μόνο δωράκι.

7) Kιπ γουοκιν, Τζόνι Γουόκερ. Κι ας μη σε λένε Τζονι. Εσύ συνέχισε να περπατάς. Και να σου πω? Όχι από το δρόμο με τα γρασίδια και τα πουλάκια που κελαηδούν, απ΄τον άλλο που μοιάζει με το δρόμο για τη Mordor. Εκεί φαίνεται η μαγκιά. Την άλλη λέξη δεν τη χρησιμοποιώ, μη μας κλείσουν το τσαρδί.

8) eBay για καλούδια και λεφτούδια. Θα γίνουν λίγο σαν τους δορυφόρους του Κρόνου, αλλά αξίζει στο τέλος.

9) Καλύτερα να μετανιώσεις για κάτι που έκανες, παρά για κάτι που δεν έκανες. Πάρε εμένα για παράδειγμα. Δεν έκλεισα εισιτήρια για τους Bon Jovi όταν έπρεπε μαζί με το Μυγάκι μου και τον Τζινεντίν, και τώρα με βλέπω μόνη στο πλήθος να χοροπηδάω. Κι είχα διαλέξει το στρινγκ που θα πετούσα στον Jon. Μη σου πω θα έβαζα μπαντάνα στο μαλλί, γυαλί και παντελόνι Lee. Τώρα πώς θα καταστρέψω τις φωνητικές χορδές αν όχι στο Livin' on a Prayer, μου λες?

10) Να χαίρεσαι και για τις καλές και για τις άσχημες αναμνήσεις. Σημαίνει ότι ζεις. And that's all that matters.

Και τώρα η μία και μοναδική ευχή:

ΥΓΕΙΑ

Τα υπόλοιπα στραβά κουτσά τα βολεύουμε.

Σας στέλνω στρατό από καρδούλες και θετική ενέργεια. Το 2011 θα είναι ΟΣΟΜ ΝΤΙΟΥΝΤ. Το νιώθω στο πετσί μου. Να, μόλις ανατρίχιασα.

Format

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Wed, 17 Nov 2010 21:18:00 +0000

Να σε πω την αμαρτία μου, φανατικό μου αναγνωστόπουλο.

Έκλεισα το λογαριασμό μου στο Φαιησμπούκι για 20 μέρες.

Ναι, σίριουσλι. Είχε μαζοχτεί κοτέτσι και ξέρεις με τις κλώσσες δεν τα πάω καλά. Ευτυχώς που υπάρχει και ο Τιτιβιζούλης γιατί αν δε πάρω τη δόση μου από social network, υπολειτουργώ.

Να σας ενημερώσω ότι τα υπάρχοντα μου έχουν ταξιδέψει σε κάθε μήκος και πλάτος του πλανήτη, καθώς οι αγορές μέσω eBay βαίνουν καλώς και σύντομα ο 27άρης iMac θα γίνει δικός μου. Δε θα επαναλάβω τη συζήτηση μεταξύ πωλητή και μουά, έγινα αρκετά ρόμπα στον Τιτιβιζούλη. Επίσης περιμένουμε εδώ και ένα μήνα το release του Motorola Milestone 2, αλλά το πρίσιους έχει μείνει στην παραγγελία κι εγώ στην αναμονή.

Όχι τίποτ' άλλο, έχω βρει και κάτι σούπερ κιτς covers να βγαίνει μάτι απο το εκτυφλωτικό στρας και λουλουδικό. Ή είσαι μπλινγκ-μπλινγκ ή όχι.

Και μια που επανήλθαν στη μόδα τα λεοπάρ και βρίσκομαι σε έκσταση, είπα να αλλάξω λίγο το μπλογκάκι να γίνει πιο ρόοοοαρρρρρ κλούπου κλούπου.

Τώρα που είπα ρόαααρρρρρ να σας συστήσω τον επιθεωρητά Dyson που είναι της γενιάς των λυκανθρώπων και κυρίως φίνο γκομενάκι. Νταραβερίζεται με μια succubus στο Lost Girl, η οποία είναι ένα είδος fae που τρέφεται με το σεξ. Μηδέν θερμίδες, φουλ απόλαυση γιου νόου? Αυτό. Θαυμάστε και παρακαλώ όχι σάλια στο ολοκαίνουριο μπλογκάκι μου. Μόλις έστρωσα τη λεοπάρ βελέντζα.

Αντί για ρόoooαρρρρ μάλλον πρέπει να κάνουμε γουφ. Δύο μέτρα παλικάρι είναι αυτό, όχι παίξε γέλασε.

Σήμερα λοιπόν που τελείωσα για δεύτερη φορά το 'Pride and Prejudice' με τον πολυαγαπημένο Ψόλιν Φίρτη (Colin Firth κατά τον κόσμο, Mr. Darcy κατά το Τζενάκι) και έχω τακτοποιήσει λοιπές εκρεμμότητες (ούτε κατά διάνοια, το λέω μπας και φιλοτιμηθώ), πάω να ξανανοίξω το Φαιησμπούκι γιατί με ψάχνει ο λαός κι εγώ έχω πάθει σύνδρομο στέρησης. Έχω να κάνω like απ' του αγίου αποτέτοιου ανήμερα. Σμουτς.

You have been tagged

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Thu, 09 Sep 2010 07:05:00 +0000

Oy me! Μόλις ανακάλυψα ότι με τάγκαραν οι φίλτατες συμblogίτισσες-συνtwitterίτισσες (πούστη, πάλι θα με κυνηγάει ο Μπαμπινιώτης!) m1rto και _ansia_ και σπεύδω να απαντήσω στις ερωτήσεις τους. Πάνω που αναπολούσα πριν μερικές μέρες πόσο μου λείπουν τα λευκώματα... Το λοιπόν, ξεκινώ με τη m1rto:

10 πράγματα που αγαπώ:

1. Το λαπιτόπι μου. Μιλάμε για σχέση πάθους και μίσους. Κι όποιος το αγγίξει, drop dead μαδαφάκα.

2. Ρεντμπουλική παπαροδύναμη. Τα φανατικά αναγνωστόπουλα γνωρίζουν.

3. Anime. Κυρίως του '80.

4. Ρούχα. Παπούτσια. Αξεσουάρ. Styling. Shopping. You get my point.

(Μην ψάχνεστε, ακολουθείστε link 'Every day is a fashion show' στα αριστερά σας.)

5. Η Jane Austen.

6. Το γράψιμο. Όχι εκεί που δεν πιάνει το μελάνι, μικροί κακοπροαίρετοι!!

7. Leopard prints. Παντού και πάντα.

8. MUSE. ΠΕ-ΘΑΙ-ΝΩ.

9. Τηγανητές πατάτες. My cardinal sin.

10. Να έχω πάντα δίκιο. Το 'I told you so' είναι οργασμικό.

Και συνεχίζω με την πολυαγαπημένη _ansia_!!

The mighty 8:

1) Ποιο τραγούδι ακούς αυτή την εποχή στο repeat;

Εναλάσσομαι ανάμεσα σε "Eminem ft. Rihanna - Love the way you lie" και "Pretty Reckless - You Make Me Wanna Die". Drama Queen, τι να κάνουμε.

2) Ποια ήταν η τελευταία συναυλία που πήγες;

Άγνωστο συγκρότημα στο Sheffield Arena για τον εορτασμό του γνωστού Bonfire (Remember, remember the 5th of November...).

3) Ποιο είναι το item-φετίχ στην ντουλάπα σου;

Αυτό το jacket. Το έχω λιώσει πάνω μου.

4) Control freak ή εντελώς χύμα;

O.C.D. Seriously όμως.

5) Θα παίξω με το guilty pleasure μοτίβο της m1rto ς και θα ρωτήσω. Guilty pleasure singer? Απ' αυτούς που χεις στο Uncategorized γιατί ντρέπεσαι ότι θα εντοπίσουν οι φίλοι σου... :Ρ;

Hanson...? :-P

6) Ονειρεμένη δουλειά;

Στυλίστρια / Συγγραφέας. Όποιο κι απ' τα δύο να διαλέξω, το ψωμί μου δεν το βγάζω πάντως...

7) Συνήθως στήνεις ή σε στήνουν σε ραντεβού;

Εξαρτάται. Επειδή όλο και κάποιο emergency θα προκύψει, συνήθως στήνω εγώ...

8) Η μεγαλύτερη γευστική αμαρτία που υποκύπτεις κάθε φορά;

Όπως είπα και πιο πάνω, πατάτες. Ή παγωτό.

Ας κάνω κι εγώ μια προσπάθεια.

Top 10 αγαπημένων ηρώων σε ταινίες/βιβλία/σειρές/cartoons/anime?

Παρακαλούνται να απαντήσουν:

_ansia_ (είπες ότι κρύβεις Drama Queen μέσα σου, εξέπληξέ με!)
m1rto
onizuka
zealotape

Why don't you love me?

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Sat, 04 Sep 2010 12:54:00 +0000

Δεν θέλω να βγω από το σπίτι.

Παρακαλούσα για κρύο, αλλά σήμερα δεν ήθελα βροχή.

Δεν έχω τι να βάλω.

Νιώθω το πείσμα 8 χρόνων πριν, τη τελευταία φορά που έκλαψα, φώναξα και ικέτεψα τη μαμά μου την ημέρα του αγιασμού να μην ξαναπάω σ' αυτό το σχολείο.

Δε γουστάρω να δω μερικές φάτσες.

Ό,τι και να δοκιμάσω επάνω μου φαίνεται άχαρο.

Δεν έχω βγάλει ακόμα κλειστά παπούτσια.

Δε με νοιάζει να μάθω τι κάνουν οι άλλοι.

Δε μπορώ ταλαιπωρία μες στη βροχή.

Δε μπορώ το στριμωξίδι.

Απλά ΔΕΝ ΕΧΩ ΟΡΕΞΗ.

Καπίσι?

Γιατί είμαι νευρωτική, κυκλοθυμική, εγωίστρια και σπαστική. Κι αν δεν πάνε όλα όπως τα περιμένω, αρχίζει το θέατρο.

Fuck it, I'm the Drama Queen.

H μία και μοναδική. Και θα με ανεχτείς στα χειρότερά μου, για να με απολαύσεις και στα καλύτερα. Το είπε και η Marilyn που ήταν μία από εμάς.

I'll keep the sun in my pockets

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Wed, 18 Aug 2010 12:18:00 +0000

Φανατικά μου αναγνωστόπουλα,

Θα συγχωρέσετε την απουσία μου γιατί έχω ΞΕΣΚΙΣΤΕΙ να διακοπάρω. Όσες διακοπές δεν έκανα τα τελευταία... 2... 3... 4... χρόνια (?) τις έχω κάνει μαζεμένες φέτος. Σας επιτρέπω να με φτύσετε, να με καταραστείτε, να με γλωσσοφάτε γιατί δε μασάμε οέ οέ οέεεεεεε. Οι ΔΔΣ είναι παρούσες όσο ποτέ, αλλά παίρνουν τον πουλέν γιατί κακό σκυλί ψόφο δεν έχει, πόσο μάλλον μια υπέρτατη Queen B όπως εγώ. Τρεις μέρες ψηνόμουνα στον πυρετό, η διαρροή μύξας δεν έλεγε να σταματήσει (all hail ιγμορίτιδα), οι κρίσεις γαϊδουρόβηχα ξυπνούσαν μέχρι και αρκούδες από χειμερία νάρκη, αλλά παρόλα αυτά γυρίσαμε όλη την Κέρκυρα, βγάλαμε fabulous φωτογραφίες (και ο αριθμός αυτών: 525), γνωρίσαμε υπέροχους ανθρώπους και τσαλαβούτηξα μέχρι και στον 'Αγιο Γεώργιο των πάγων.

ΜΟΥΔΙΑΣΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Μιλάμε για motherf***ing freezin' cold. Προς στιγμήν σου κόβεται η ανάσα, παθαίνεις απανωτές ανακοπές, δε νιώθεις το δέρμα σου, τα ηλεκτρόνια σταματούν τη τροχιά τους, but it was worth it. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όσους/ες γουστάρουν τα επικίνδυνα σπορ.

Πέρα από τον έρωτά μου με την Κέρκυρα, το δεύτερο μισό του καλοκαιριού έφερε τα εξής καταπληκτικά μαζί του:

Σοκολατένιο μαύρισμα, ΑΛΛΗΛΟΥΪΑ.
Μέδουσες. Γλιτσερές, τρομακτικές και απαίσιες.
Πιράνχας. Τα μαμημένα ψάρια δαγκώνουν πλέον σε όλα τα μήκη και πλάτη των Ελληνικών θαλασσών. Ψαράδες ορμάτε μπας και κάνουμε κανένα μπάνιο χωρίς να γίνονται κάθε φορά αιματοχυσίες.
Άγχος. Ήρθε η ώρα να βρούμε δουλειά. BAZINGA.
Τον Eric Northman γυμνό. Vive le True Blood.
Leopard prints στη νέα σεζόν. Εγώ και τα λεοπάρ μπλουζάκια/καλτσόν/φορέματα/τσάντες/παπούτσια/screensavers/νύχια μου σας ευχαριστούμε ω μεγάλοι μόδιστροι του πλανήτη.

Προς το παρόν θαυμάζουμε μαζί με τη μούσα μου τη σπηλιά της Αμφιτρίτης στις φωτογραφίες που έβγαλα και συνεχίζουμε το γράψιμο της τριλογίας μου. Αθάνατους έχει, ερωτικό τρίγωνο έχει, μουρόχαβλη ηρωίδα έχει, βαμπίρια και εφηβικό γράψιμο βέβαια δεν έχει (πόσες φορές χωράει η λέξη 'dazzle' και τα παράγωγά της σε μία παράγραφο??) αλλά κάπως θα τα βολέψουμε.

Αναμένοντας το φθινόπωρο και τη σωτηρία από τον καύσωνα, σας φιλώ και συνεχίζω τα μπάνια μου. See you again κάπου στα μέσα Σεπτεμβρίου που λογικά θα έχω μαζευτεί. Σμουτς.

Summerisms

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Mon, 05 Jul 2010 15:50:00 +0000

Έχω να δηλώσω το εξής:

Πήρα χρώμα.

Ζε νε σουι πα ξαδέρφη του Edward Cullen πλέον. Το λέω με υπερηφάνεια διότι μετά από τόσες αποτυχημένες προσπάθειες μαυρίσματος, ανακαλύψαμε ότι το νερό στην Αγγλία εξαφανίζει τη μελανίνη. Θέλεις να σπουδάσεις στην Αγγλία, φτωχό ανίδεο Ελληνόπουλο? Ξέχνα το μαυρισμένο σου κορμί! Το εκρού του νεκρού είναι ανάλογο με τους μήνες παραμονής στην Γηραιά Αλβιώνα και της κατανάλωσης Βρετανικού νερού.

Βέβαια στη θέα της αδερφής μου -που από το δεύτερο μπάνιο έγινε σαν γυφτάκι- ο father αναφώνησε "Εσύ ακόμα δεν μαύρισες? Αφού όλο για μπάνια στη θάλασσα τρέχεις!" που ήτανε μαχαίρι στην καρδια, οϊμέ-οϊμέ τι συμφορά. Ακολουθούν κραυγές, κλάμα, ululations, λάδι Carroten και ψήσιμο στη ξαπλώστρα ωσάν σαρδέλα στα κάρβουνα.

Πού θα πάει, έχουμε ακόμα 2 μήνες μπροστά μας και ολόκληρο βάζο με τη γνωστή γλιτσομαρμελάδα για βαθύ μαύρισμα. Ιτς γιου εντ μι, βαμπιρόχρωμα. Ντάι, μαδαφάκα, ντάι.

Τώρα που ανέφερα τα βαμπίρια, είδα προχθές στον ύπνο μου ότι με δάγκωσε ο Eric. Υou know, Eric, True Blood, θεογκόμενος? Το ΄χεις? Σούπερ. Τώρα μπορείς να ζηλέψεις υπερβολικά κι εγώ να καταραστώ το μπουμπουνητό που με ξύπνησε.

Όχι δεν έχω δει το Eclipse ακόμα για λόγους ανωτέρας βίας. Και ναι, είμαι καλά (προς το παρόν). Τώρα που μου ξεφούρνισε και το τέλος η αδερφή μου (άσχετα με το ότι έχω διαβάσει όλα τα βιβλία, μια κινηματογραφική μεταφορά πάντα κρύβει εκπλήξεις) λες και είχα καμιά ταμπέλα με νεόν στο δόξα πατρί "SPOILERS ARE WELCOME", περιμένω με περισσότερη ανυπομονησία το Avatar: The Last Airbender. Είδα το trailer και μου σηκώθηκε η τρίχα κάγκελο. Ελπίζω να μην είναι μούφα γιατί υπερπορώθηκα. Μετά την παρακολούθηση του Sex and the City 2 που ήταν η αποθέωση της κλώσσας και της κατινιάς, πρέπει κάπως να αναπληρώσω τα καμμένα εγκεφαλικά μου κύτταρα.

Και τώρα σας αφήνω γιατί διαπίστωσα κατά τύχη ότι εκείνο το καταπληκτικό drink με τα Oreos που χάζευα σε ένα περιοδικό και δεν έλεγε πού μπορείς να το βρεις, υπάρχει στα KFC που μόλις άνοιξαν στο Mediterranean Cosmos. (ΤΡΕΧΑΤΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!!!) O father ντύνεται ήδη για να πάει μέχρι εκεί να μου φέρει ένα παγωμένο, λαχταριστό, ακαταμάχητο Oreoπραμα, ως δείγμα μετανόησης και επανόρθωσης της μέγιστης προσβολής που μου έκανε.

Ακούς εκεί δε μαύρισα. Ενάμισι μπουκάλι αντιηλιακό λάδι έχω ξοδέψει!

P.S.: Αυτή την εβδομάδα καταφτάνει το The Anime Encyclopedia 896 σελίδων, έκδοση του 2007 με 3.000 τίτλους anime από το 1917. Ξέρω ότι μόλις το πιάσω στα χέρια μου θα κλάψω.

●✰★ PiXiE DuSt ★✰●

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Thu, 24 Jun 2010 19:18:00 +0000

" I like nonsense - it wakes up the brain cells. Fantasy is a necessary ingredient in living. It's a way of looking at life through the wrong end of a telescope... and that enables you to laugh at all of life's realities." -Dr. Seuss

Πιάσε το τηλεσκόπιο και κράτησέ το ανάποδα. Και όλα αυτά που σε φοβίζουν και τα βλέπεις θεόρατα και ανυπέρβλητα θα γίνουν απλά μυρμηγκάκια. Και θα δεις όλα τα μυρμηγκάκια. Από ψηλά και θα μπορέσεις να κρίνεις και να συγκρίνεις.

Τι κι αν κοιτάς τον ουρανό και βλέπεις πήγασους? Τι κι αν μιλάς με ξωτικά? Τι κι αν χάνεσαι σε έναν κόσμο που τα σπίτια είναι φτιαγμένα από ζαχαρωτά, ήρωες πολεμούν δράκους και μια τρελή παρέα γιορτάζει τα 'αγενέθλια'?

Τι κι αν σε λένε περίεργο?

Εσύ ξέρεις την αλήθεια.

Εσύ βλέπεις το δάσος και γελάς κι αυτοί κοιτάζουν το δέντρο και χάνονται.

Είσαι 'στην κοσμάρα σου'? Τόσο το καλύτερο.

Εσύ ΒΛΕΠΕΙΣ. Αυτοί απλά ΚΟΙΤΑΖΟΥΝ.

BIRTHDAYS

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Sun, 06 Jun 2010 12:44:00 +0000

"Fate? Granted, some things are beyond our control; but it’s ultimately the choices we make about them and the way we deal with situations that give shape to our life."

- Sleeping Beauty, Chapter 22, Silent Niobe

Ξεκίνησα αυτό το blog πριν περίπου 4 χρόνια για την ψυχική μου υγεία. Παρά τις ατελείωτες συζητήσεις με ενίοτε κολλητές και τους γνωστούς dramaqueenισμούς μου, η 'σταθερά' μου υπήρξε πάντα ο εαυτός μου και ένα λευκό χαρτί ή μια λευκή οθόνη έτοιμη να ελαφρύνει τον εγκέφαλό μου.

100 posts μετά, δεν είμαι ο ίδιος άνθρωπος που ξεκίνησε αυτό το blog.

Κλείνοντας τα 25, η ζωή μου δεν είναι όπως είχα φανταστεί ότι θα ήταν.

Παρόλα αυτά δεν μετανιώνω για τίποτα. Ούτε για τα σωστά, ούτε για τα λάθη. Αλλιώς θα άλλαζε η συνταγή και δε θα ήμουν εγώ.

Οπότε, φανατικά μου αναγνωστόπουλα, αφού κατάφερα και έφτασα αισίως και τα 25 και τα 100 posts, θα μου επιτρέψετε να αφιερώσω αυτό το ποστάκι στον εαυτό μου και να σας κεράσω μία συμβουλή:

Be yourself. Love yourself. Κι όποιος σας αγαπάει πραγματικά θα είναι πάντα δίπλα σας και στα καλά και στα άσχημα, στα σωστά και στα λάθη, στις σαχλαμάρες και στις δυσκολίες.

Η επόμενη φιλοσοφημένη κουβέντα βγαλμένη από τη ζωή όταν με το καλό φτάσουμε στα 30. Στα 35 σταματάμε τις φιλοσοφίες κι αρχίζουμε τα Botox.

With you in your dreams

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Fri, 21 May 2010 05:34:00 +0000

Ιf I'm gone when you wake up
Please don't cry
And if I'm gone when you wake up
It's not goodbye
Don't look back at this time as a time of heartbreak and distress
Remember me, remember me,
'Cause I'll be with you in your dreams

Την είχα δει μια-δυο φορές στον ύπνο μου. Φευγαλέα και ξαπλωμένη ή άρρωστη, όπως ήταν το τελευταίο καιρό.

Σήμερα κατά τις 7 το πρωί περπατούσα στο διάδρομο μιας πολυκατοικίας μαζί με κάποιον (ούτε θυμάμαι ποιον) και του έλεγα πόσο μου λείπει. Πόσο πολύ θέλω να τη δω.

Και τότε μύρισα φρεσκοψημένο κέηκ. Και μπήκα στο σπίτι υποτίθεται της κόρης μιας γειτόνισσας και χρόνια φίλης της.

Ήταν εκεί. Σ' ένα μπάνιο. Περιτριγυρισμένη από άλλες κυρίες κι εκείνη ήταν στη μέση, χαμογελαστή, χαρούμενη σαν να είχανε γιορτή. Την αγκάλιασα κλαίγοντας, λέγοντάς της συνέχεια πόσο μου λείπει. Ήταν τόσο όμορφη, όπως ήταν πριν αρρωστήσει και τα μαλλιά της λίγο πιο σκούρα - εκείνη την ώρα σκέφτηκα ότι πρέπει να της πω να τα ανοίξει που της πάνε πιο πολύ.

"Είσαι καλά?"

"Μια χαρά είμαι."

"Το ξέρεις πόσο σ' αγαπώ ε?"

Χαμογέλασε πονηρά, όπως τη τελευταία φορά που της μίλησα και της είχα κάνει την ίδια ερώτηση.

"Το ξέρω."

Δε θυμάμαι πώς την άφησα από την αγκαλιά μου, γιατί είχα κρεμαστεί κυριολεκτικά επάνω της. Θυμάμαι μόνο που ξύπνησα σ' ένα βρεγμένο μαξιλάρι, κλαίγοντας και χαμογελώντας συγχρόνως.

Α ρε Παρθενάκι. Α ρε γλυκό μου, υπέρτατο, φανταστικό Παρθενάκι. Τηλέφωνα μπορεί να μην έχει εκεί πάνω να μου ευχηθείς για τη γιορτή μου όπως έκανες κάθε χρόνο, αλλά τον βρήκες τον τρόπο. Και μου έκανες το πιο ωραίο δώρο πριν ακόμα ξεκινήσει καλά-καλά η μέρα.

Βρέχει ε? Δεν το πρόσεξα. Εκεί έχει πάντα ήλιο. :-)

➟ ⓈuperⒼirl

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Wed, 28 Apr 2010 23:23:00 +0000

Ελάτε, φανατικά μου αναγνωστόπουλα. Παραδεχτείτε το. Όλοι έχουμε φανταστεί τον εαυτό μας με μπέρτα, μάσκα και τη δύναμη να σώσουμε την ανθρωπότητα. Ή απλά τον εαυτό μας από δύσκολες καταστάσεις.

Όλοι έχουμε φανταστεί τον εαυτό μας Superhero.

Ή τουλάχιστον ο τυπάς στο "Κick Ass" και μερικά βαρεμένα geekάκια σαν την υποφαινόμενη.

Τη στολή την επιλέγουμε εύκολα. Τα υπερσύχρονα γκατζετο-όπλα μας επίσης. Στο όνομα μπορεί να βρεθούμε σε δίλημμα, αλλά κι αυτό το βολεύουμε. Το πρόβλημα εμφανίζεται όταν πρέπει να διαλέξουμε την υπερδύναμή μας. Ως γνωστόν, το να κατέχεις όλες τις υπερδυνάμεις είναι τελείως lame. Ακόμα και οι υπερήρωες πρέπει να είναι λιγουλάκι ρεαλιστικοί. Το τέλειο, άλλωστε, καταντάει και βαρετό. Θα είχε ενδιαφέρον ο Superman χωρίς τον κρυπτονίτη του?

Ου φοβού, όμως, φανατικά μου αναγνωστόπουλα! Το φτωχό αυτό blog ήρθε να σας δώσει τη λύση! Παρακάτω αναλύονται εξονυχιστικά όλες οι γνωστές υπερδυνάμεις (εάν έχετε παρακολουθήσει το Heroes θα αναγνωρίσετε πολλές από αυτές) με τα υπέρ και τα κατά τους για να μπορέσετε να κάνετε τη σωστή επιλογή. Μη μου προβληματίζεστε και χάνετε ύπνο, δηλαδή...

SUPER POWERS

1. Τηλεκίνηση (Telekinesis) a.k.a. "Πιάσε μια μπύρα".

Βαριέσαι να σηκωθείς από τον καναπέ για ν' ανοίξεις το παράθυρο? Το τηλεκοντρόλ είναι πολύ μακριά και δεν το φτάνεις? Κανένα πρόβλημα! Τα κάνεις όλα με το μυαλό σου χωρίς να κουνήσεις δαχτυλάκι! (Ιδιαίτερα χρήσιμη για νοικοκυρές τη μέρα-superwomen το βράδυ.)

Pros: Είσαι πάντα ξεκούραστος/η και τα έχεις όλα κυριολεκτικά στα πόδια σου.

Cons: Πολύ πιθανό να γίνεις 'το παιδί για όλες τις δουλειές'. Εξού και το 'πιάσε μια μπύρα'.

2. Επίκτητη Ραδιενέργεια (Induced Radioactivity) a.k.a. "Το παιδί-Τσέρνομπιλ".

Είσαι τρομοκράτης και δεν έχεις χρήματα για πυρηνικά όπλα? Η χώρα σου έχει πρόβλημα με την παραγωγή/αποθέματα ενέργειας? Δεν γουστάρεις το κόσμο γύρω σου και θέλεις να ψοφήσει, βρε χριστιανέ! Με την Επίκτητη Ραδιενέργεια βρήκες τη λύση: πυρηνικός αντιδραστήρας-όπλο κατά βούληση!

Pros: Μπορείς να βοηθήσεις τη χώρα σου να βγει από την οικονομική κρίση ή να απειλήσεις Γερμανίδες μέγαιρες ότι αν δεν την στηρίξουν οικονομικά θα εξαφανίσεις τη χώρα τους από το χάρτη. Επίσης μπορείς να πραγματοποιήσεις την απειλή "θα σε κάνω σκόνη".

Cons: Πολλά προβλήματα στην κοινωνική ζωή και το περιβάλλον. "Ό,τι αγαπάω εγώ πεθαίνει."

3. Τεχνοπάθεια (Technopathy) a.k.a. "Virus".

Το όνειρο κάθε κομπιουτερόβιου geekακίου και επίδοξου hacker. Εισβάλλεις σε κάθε σύστημα και διαβάζεις τα 010100001011011 σαν να διαβάζεις την εφημερίδα. Κοινώς είσαι ο κυρίαρχος του κόσμου τη σήμερον ημέρα. Μπορείς να βάλεις την καφετιέρια σου να χορέψει charleston, να αδειάσεις τα ATM και να μετατρέψεις τους δορυφόρους γύρω από τη Γη σε Carusel.

Pros: Είπαμε. Είσαι πιο δυνατός και από τον Architect του Matrix.

Cons: Κι αν κοπεί το ρεύμα? Κι αν γυρίσουμε στον Μεσαίωνα? Άσε που η δύναμη σου πιάνει μόνο σε μηχανές. Εκτός κι αν σκοπεύεις να ρίξεις κανένα ρομπότ, η δύναμη σου είναι άχρηστη στους ανθρώπους.

4. Ταχεία Ανάπλαση Κυττάρων (Rapid Cell Regeneration) a.k.a. "Η κατσαρίδα".

Σε χτυπάει αυτοκίνητο. Πέφτεις από ουρανοξύστη. Μένεις χωρίς φαγητό και νερό για χρόνια. Κάνεις μπάνιο σε καυτή λάβα. Πέφτει επάνω σου κομήτης. Αλλά εσύ... ανέπαφος/η! Σε λίγα δευτερόλεπτα όλα επανέρχονται στη θέση τους! Ιδανικό για επαγγελματίες κασκαντέρ.

Pros: Δεν πρόκειται να αρρωστήσεις και να υποφέρεις από τραυματισμό ποτέ. Γενικώς ούτε να πεθάνεις. Τον πουλέν, αντίπαλοι υπερήρωες! Όταν το 2012 ο κόσμος καταστραφεί θα είσαι ο/η μοναδικός/η του ανθρώπινου είδους.

Cons: Πολύ κακή υπερδύναμη για αυτούς με τάσεις αυτοκτονίας. Επίσης δεν έχει πλάκα να μπορείς να αναρρώνεις από το ξύλο, αλλά να μην έχεις μια kick-ass δύναμη να αλλάζεις στους άλλους τα φώτα. Α, και σε περιμένει πολύ μοναξιά όταν μείνεις ο τελευταίος άνθρωπος στη Γη. Μην ξεχνάς, there can be only one.

5. Πυροκίνηση (Pyrokinesis) a.k.a. "I'm the Firestarter, twisted Firestarter".

Dude. Μαμάς και δέρνεις. Είσαι ο πιο εφετζής υπερήρωας (μαζί με τον τύπο που πετάει). Σκας μύτη κι όλα γύρω σου παίρνουν φωτιά. Burn motherfucker, burn, και δε συμμαζεύεται. Είσαι η προσωποποίηση της έκφρασης 'πυρ και μανία'. Ανάβεις τσιγάρο χωρίς αναπτήρα και κάνεις μπάρμπεκιου στην πλάτη σου. Respect δηλαδή.

Pros: Ποτέ δεν πρόκειται να κρυώσει κανείς δίπλα σου. Ούτε να ψάξεις για αναπτήρα. Δε χρειάζεσαι τζάκι. Μπορείς να γίνεις εμπρηστής και να μη σε πάρει χαμπάρι κανένας.

Cons: Υπάρχει πάντα η πυροσβεστική. Και η ερώτηση "Μου δίνεις λίγο φωτιά?" θ' αρχίσει να σου σπάει τα νεύρα.

6. Ικανότητα να είσαι Αόρατος/Αόρατη (Invisibility) a.k.a. "O Ματάκιας".

Εισβάλλεις παντού χωρίς να σε παίρνουν χαμπάρι. Μπορείς να μπεις σε γυναικεία/ανδρικά αποδυτήρια και να πάρεις μάτι όσο θέλεις. Να παρακολουθήσεις όποιον θέλεις χωρίς να το μάθει ποτέ. Ιδανική δύναμη για ντεντέκτιβ και κατασκόπους.

Pros: Ψάξε, ψάξε, δε θα με βρεις!

Cons: Εκείνο το γκομενάκι που δε σ' έχει προσέξει ποτέ? Ναι, μπράβο. Μόνο εσύ μπορείς να την/τον προσέξεις με ή χωρίς ρούχα. Για εκείνον/εκείνη θα παραμείνεις αόρατος/αόρατη. Κυριολεκτικά.

7. Πτήση (Flight) a.k.a. "Μια ματιά σου μόνο φτάνει αεροπλάνο να με κάνει".

Είναι πουλί? Είναι αεροπλάνο? Είναι πύραυλος? Όχι!! Είσαι εσύ που πετάς στον έβδομο ουρανό με την ταχύτητα concorde (αιωνία η μνήμη τους) και χωρίς να ξεπουπουλιάζεσαι ωσάν πτηνό! Είσαι το cover face του Red Bull! Βαριέσαι στην άνω Κωλοπετινίτσα? Και δεν πετάγεσαι New York για ψώνια? Αυστραλία για surfing? Κίνα για αυθεντική κινέζικη κουζίνα? Ξέχνα τα ακριβά εισιτήρια και την ταλαιπωρία με τα κοινά μέσα μαζικής μεταφοράς. Μπορείς να πας όπου θέλεις χωρίς διαβατήριο... ούτε τα ραντάρ δε σε πιάνουν!

Pros: Μπορείς να γυρίσεις τον κόσμο τζαμπαντάν. Δε χρειάζεται να περιμένεις το ασανσέρ για να ανέβεις στον τελευταίο όροφο. Ο/Η ιδανική σύντροφος για ρομαντικές βόλτες στα σύννεφα.

Cons: Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να σε περάσουν για μπεκάτσα ή εχθρικό αεροσκάφος και να σε καταρρίψουν.

8. Παραποίηση Ονείρων (Dream Manipulation) a.k.a. "Μορφέας".

Μπορείς να προειδοποιήσεις κάποιον για επερχόμενο κίνδυνο. Να ομορφύνεις τα όνειρά του. Να του γίνεις εφιάλτης. Κι άστον να παιδεύεται με τον ονειροκρίτη.

Pros: Μπορείς να είσαι κάθε βράδυ στα όνειρα του αγαπημένου/αγαπημένης σου.

Cons: ...ή να γίνεις ο εφιάλτης του/της.

9. Υπερταχύτητα (Superspeed) a.k.a. "Πιο γρήγορος κι από τη σκιά σου".

Εσένα δε σε πιάνει τίποτα. Είσαι ο άνθρωπος Μπιπ Μπιπ! Ξεφεύγεις από τα πάντα! Κάνεις το δρομολόγιο Αθήνα-Θεσσαλονίκη σε 1 λεπτό! Κάνεις γενική καθαριότητα σε 0,2 δευτερόλεπτα! Ε τι άλλο θέλεις??

Pros: Time is money. Κι εσύ μπορείς να γίνεις πλούσιος.

Cons: Τι έγινε? Χεστήκαμε πάνω μας και το βάλαμε στα πόδια??

10. Τηλεπάθεια (Telepathy) a.k.a. "Η στιγμή της αλήθειας".

"Όχι μωρό μου, ποτέ δε σ' 'εχω κερατώσει." Οι άλλοι μπορεί να το πίστευαν. Εσύ όμως ξέρεις την αλήθεια γιατί διαβάζεις σκέψεις! Μπορείς να μάθεις τα πιο σκοτεινά μυστικά του καθένα αλλά και να κάνεις το κόσμο να υπακούει στη θέλησή σου. Επιτέλους, ο μαλάκας που δε χωνεύεις μπορεί να περάσει την υπόλοιπη ζωή του νομίζοντας ότι είναι κότα. Ιδιαίτερα χρήσιμη δύναμη για πλανητάρχες, πρωθυπουργούς, βουλευτές, όσους θέλουν να κατακτήσουν τον κόσμο (Μουάχαχαχαχα!!), FBI, CIA, Scotland Yard, αστυνομικούς, ντεντέκτιβ, σχέσεις εξ' αποστάσεως και κερατάδες που βαρέθηκαν να είναι κερατάδες.

Pros: Εσύ και ο ΛΕ.ΠΑ. είστε οι μοναδικοί που μπορείτε να κάνετε έρωτα με τηλεπάθεια. Τέρμα τα προβλήματα επικοινωνίας. Α, και είσαι φοβερός/ή στο σεξ. Ή έτσι μας κάνεις να πιστεύουμε.

Cons: Η αλήθεια πονάει...

11. Κρυοκίνηση (Cryokinesis) a.k.a. "Το air-condition".

Ποτέ δε θα χρειαστεί να περιμένεις για παγάκια. Μπορείς να κάνεις σκι όλο το χρόνο. Ούτε εσύ ούτε οι γύρω σου θα πάθουν ποτέ θερμοπληξία τους καλοκαιρινούς μήνες. Η μπύρα σου θα είναι μονίμως παγωμένη. Επίσης εσύ και ένας υδροκινητικός μπορείτε να τα βάλετε με τον φιγουρατζή πυροκινητικό.

Pros: Δεν πρόκειται να σκάσεις ποτέ από τη ζέστη.

Cons: Πφφφ... Κρυόκωλε/η....

12. Πρόγνωση (Precognition) a.k.a. "Πητ Παπαδάκος".

Ποιός Νοστράδαμος και κουραφέξαλα. You are the real thing! Μπορείς και προβλέπεις το μέλλον με απόλυτη ακρίβεια. Τόσο που μπορείς να το ζωγραφίσεις κιόλας. Ξέρεις τι να αποφύγεις. Ξέρεις ποιούς αριθμούς να παίξεις στο τζόκερ. Ξέρεις τι θα σου συμβεί αύριο βρε αδερφέ!

Pros: Εκτός από προσωπικά οφέλη, μπορείς να γίνεις το υπέρτατο μέντιουμ με το κληρονομικό χάρισμα. Μιλάμε θα χεστείς στο τάλιρο.

Cons: Κινδυνεύεις να σε περάσουν για απατεωνίσκο αστρολόγο, να σε κάψουν ως αιρετικό ή να σε κλείσουν στο τρελάδικο.

13. Διαισθητικό Χάρισμα (Intuitive Aptitude) a.k.a. "Dr. House".

Κάτι δεν πάει καλά. Και το καταλαβαίνεις αμέσως. Είτε είναι το πιο περίπλοκο μηχάνημα είτε πειραγμένος εγκέφαλος, εντοπίζεις το πρόβλημα ακόμα κι αν δεν έχεις ιδέα από ηλεκτρολογικά ή ιατρική. Κάθε πρόβλημα και καθετί περίπλοκο είναι για σένα μια πρόκληση κι ένα παχνιδάκι! Ιδανικό για μηχανικούς, ηλεκτρολόγους, υδραυλικούς, μηχανικούς παντός έιδους, γιατρούς, ψυχολόγους και τον Jack Shepard που θέλει να διορθώνει τα πάντα.

Pros: Μπορείς να διορθώσεις μόνος/μόνη σου οποιαδήποτε βλάβη στο σπίτι ή στο συνάνθρωπό σου.

Cons: Όσο και να προσπαθείς, ο Αλέξανδρος Πετρίδης δεν διορθώνεται. Η βλακεία είναι αήττητη. Επίσης κινδυνεύεις να γίνεις παρανοϊκός ή serial killer γιατί η δίψα σου να καταλάβεις τα πάντα είναι ασυγκράτητη. Όσο υπάρχει ακατανόητη μαλακία και ο Μένιος Φουρθιώτης σ' αυτόν τον πλανήτη, κινδυνεύουμε κι εσύ κι εμείς από τη δύναμή σου.

14. Αυξημένη Δύναμη (Enhanced Strength) a.k.a. "Χιέρκιουλης".

Εσύ έτρωγες σίγουρα σπανάκι όταν ήσουν μικρός/ή. Σηκώνεις αεροπλάνο με το ένα χέρι και σταματάς αμαξοστοιχεία με τον ώμο σου. Ποιός είσαι ρε παιδί, ο Ηρακλής?? Αμέ, αυτός είσαι! Ρίχνεις φάπα και ο άλλος έχει τρυφερό τετ-α-τετ με τον τοίχο της πολυκατοικίας στο μεθεπόμενο τετράγωνο. Ποιός Μοχάμεντ Άλι και ποιός Iron Mike! Το ξύλο που ρίχνεις εσύ δεν το ρίχνει κανένας υπερήρωας! Συστήνεται ανεπιφύλακτα σε πορτιέρηδες, bodyguards, ξυλοφορτιστές παντός είδους, επίδοξες μπουλντόζες, γερανούς κ.ό.κ.

Pros: Όλοι δίπλα σου θα αισθάνονται ασφάλεια. Αλίμονο στο φτωχό κλεφτράκο που θα τολμήσει να σε ληστέψει. Επίσης γλιτώνεις περιττά έξοδα για σφυριά, γρύλλους, γερανούς, συνεργεία κατεδαφίσεων κλπ.

Cons: "Άνοιξέ μου λίγο αυτό το καπάκι γιατί δεν μπορώ", "σήκωσε λίγο τον καναπέ να σκουπίσω", "κράτα λίγο το αυτοκίνητο να αλλάξω λάστιχο"... Πωπω κούραση...

15. Υδροκίνηση (Hydrokinesis) a.k.a. "Ο Μωυσής".

Βρίσκεις νερό στην έρημο. Προκαλείς πλημμύρες και τσουνάμια. Χωρίζεις τις θάλασσες στα δύο. Κόβεις τον αέρα στην ψωνάρα τον πυροκινητικό. Με 1,360,000,000 κυβικά χιλιόμετρα νερό σ'αυτό το πλανήτη είσαι από τους πιο μάγκες υπερήρωες. Άσε που κι αυτά να τελειώσουν, θα είσαι εσύ το πηγάδι/βυτίο μας. Είσαι και πολύ precious λέμε. Κατάλληλη δύναμη για πυροσβέστες.

Pros: Μπορείς να λύσεις το πρόβλημα έλλειψης νερού ανα πάσα στιγμή και δεν κινδυνεύουν από τη φωτιά οι γύρω σου.

Cons: Κάθε φορά που θα πλμμυρίζει μια περιοχή ή θα σκάει μύτη τσουνάμι θα τρέχουν να σε μπουζουριάσουν σε υδατοστεγή μπουντρούμια.

16. Μετάλλαξη (Phasing) a.k.a. "Ο άνθρωπος με τα χίλια πρόσωπα".

Πάντα ήθελες να μοιάξεις τη Ζιζέλ ή τον Brad Pitt. Πάντα ήθελες να γίνεις εκείνος/η στην αγκαλιά αυτουνού/αυτηνής που σου αρέσει. Πάντα ήθελες να γίνεις η Beyoncé. Πάντα ήθελες να γίνεις ο Messi. Πάντα ήθελες να γίνεις ο πλανητάρχης για μια μέρα και να τα #@(*&$#%$ όλα τη μάνα. Τώρα μπορείς. Γιατί μπορείς να πάρεις τη μορφή όποιου/ας θέλεις. Γαμάτο? Ιδανικό για παντός είδους wannabes και όσους επιθυμούν ανώδυνη αλλαγή φύλου.

Pros: Μπορείς να γίνεις όποιος επιθυμείς. Τέρμα οι ανασφάλειες.

Cons: Κίνδυνος διαταραχής πολλαπλής προσωπικότητας. Κυριολεκτικά.

17. Εμπαθητική Μίμηση (Empathic Mimicry - τι άλλη μαλακία θα μεταφράσω!) a.k.a. "Πολυμίξερ-Πολυμηχάνημα"

Έχεις την απόλυτη υπερδύναμη. Είσαι ο/η ΥΠΕΡΤΑΤΟΣ/Η. Τ έ λ ο ς. Ό,τι δύναμη έχουν οι άλλοι υπερήρωες μπορεί να γίνει δική σου με ένα άγγιγμα. Είσαι το iphone των υπερηρώων ένα πράγμα. Σε μισούν και σε ποθούν θανάσιμα. Κανένας δεν είναι τέλειος, παρα μόνο εσύ. Μπορείς να κάνεις τα πάντα. Because you can.

Pros: Είσαι ο απόλυτος υπερήρωας. Ο πιο δυνατός. Ο πιο uber-duper-superhero.

Cons: ... αλλά είσαι βαρετός. Είπαμε, οι αδυναμίες και τα ελαττώματα κάνουν τα πράγματα πιο ενδιαφέροντα.

18. Θεραπεία (Healing) a.k.a. "Το φιλί της ζωής".

Σε ζηλεύουν όλοι οι γιατροί και οι επιστήμονες. Μπορείς να γιατρέψεις τα πάντα. Δεν υπάρχει ασθένεια και τραύμα που να σου αντιστέκεται. Αν είχες φτερά και φωτοστέφανο θα ήσουν άγγελος. Η πιο κατάλληλη δύναμη για γιατρούς και όσους θέλουν να σώζουν ζωές.

Pros: Μπορείς να γιατρέψεις τα πάντα και τους πάντες χωρίς φάρμακα.

Cons: Εκτός από τον εαυτό σου. Ξενέρωσες, ε?

19. Διανοητικός Έλεγχος (Mental Manipulation) a.k.a. "Το cancel".

Θέλει κάποιος να ξεφορτωθεί δυσάρεστες αναμνήσεις? Τρέχει σε σένα. Θέλεις να αναισθητοποιήσεις κάποιον? Δε χρειάζεσαι χλωροφόρμιο. Θέλεις να προστατευτείς από τις δυνάμεις άλλων ηρώων ή να τις αχρηστεύσεις? Είσαι η ιδανική ασπίδα. Το κράνος του Magneto ενάντια στον Xavier. Tο cancel των υπερηρώων. Η σβήστρα. Το firewall. Το delete. Whatever, you get my point.

Pros: Δεν κινδυνεύεις ποτέ από άλλους υπερήρωες. Όταν έρχονται κοντά σου δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις δυνάμεις τους.

Cons: Οκέι, απενεργοποιείς τις δυνάμεις των άλλων. Λίγο cheat, δεν νομίζεις...?

20. Έλεγχος χωροχρόνου (Space-Time Manipulation) a.k.a. "Τα ρολόγια θα γυρίσω, το χρόνο θα το σταματήσω".

Είπες μια μαλακία και θέλεις να την πάρεις πίσω. No problem, γυρνάς πίσω στο χρόνο και προειδοποιείς τον εαυτό σου να μην την πει. Έκανες μαλακία και θελεις να τη διορθώσεις. No problem, γυρνάς πίσω και ενημερώνεις τον εαυτό σου ότι αυτό που πρόκειται να κάνει είναι μαλακία. Θέλεις να ταξιδέψεις στο μέλλον και να δεις αν σε 100 χρόνια θα έχουμε αυτοκίνητα που πετάνε. No problem, ταξιδεύεις στο χρόνο και το ανακαλύπτεις. Θέλεις απλά να σταματήσεις το χρόνο γιατί το ηλιοβασίλεμα αυτό είναι ότι πιο όμορφο έχεις δει. Χέσε τον χρόνο! Θέλεις να τηλεμεταφερθείς στο Παρίσι να κάνεις βόλτα στον Σηκουάνα. Τσοοοοοοοουπ μεταφέρεσαι αυτόματα χωρίς πόνο και δάκρυα. Γιατί δε θέλει κόπο, θέλει τρόπο.

Pros: Μπορείς να διορθώσεις ό,τι βλακεία έχεις κάνει στο παρελθόν και να μάθεις τι σου επιφυλάσσει η ζωή στο μέλλον. Α, και να τηλεμεταφέρεσαι. Πόσο γαμάτο δηλαδή. Πόσο.

Cons: Καταραμένες πολύχρωμες πεταλουδίτσες. Πατάς μία και σπέρνουν το χάος. Πολύ πρόβλημα αυτό το butterfly effect....

Εγώ? Έχω ευχηθεί άπειρες φορές να είχα την ικανότητα του Hiro Nakamura. Αλλά μετά σκέφτομαι ότι δε θα ήμουν αυτή που είμαι. Ωραίες οι υπερδυνάμεις, αλλά ακόμα πιο ωραίες οι δυνάμεις και αδυναμίες των κοινών θνητών... και κυρίως τα λάθη που κάνουμε.

Οι στολές όμως φυσάνε. Αργούν οι απόκριες...?

So what?

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Wed, 14 Apr 2010 00:57:00 +0000

Πέφτω, σηκώνομαι, ξαναπέφτω, ξανασηκώνομαι, και φτου κι απ' την αρχή... so what?

Νιώθω απελπισμένη, μετά λατρεμένη, μετά μοναχική, μετά παρεξηγημένη, μετά εξιλεωμένη, μετά έξυπνη, μετά κακιά, μετά κολακευμένη, μετά αδικημένη, μετά αισιόδοξη, μετά ηλίθια, μετά όμορφη, και φτου κι απ' την αρχή... so what?

Κάνω λάθη, πείθω τον εαυτό μου ότι μαθαίνω από αυτά, ξανακάνω τα ίδια, ξαναπείθομαι, και φτου κι απ' την αρχή... so what?

Κάθε πρωί λέω θα αλλάξω, θα ξεκινήσω, θα βάλω πρόγραμμα, θα προσπαθήσω και μέχρι το βράδυ το ξεχνάω, και φτου κι απ' την αρχή... so what?

Ερωτεύομαι, πληγώνομαι, ξαναερωτεύομαι, ξαναπληγώνομαι, και φτου κι απ΄την αρχή... so what?

Μια κρύβομαι και σ' αφήνω να κυνηγάς μια σκιά, και μια βγαίνω στο φως όπως είμαι, και μετά ξανακρύβομαι γιατί με κουράζεις, και ξαναβγαίνω γιατί με πείθεις, και μετά κυνηγάς τη σκιά γιατί θέλω να παίξω, και ξαναβγαίνω γιατί κουράστηκα να νομίζουν ότι εγώ είμαι η σκιά μου, και φτου κι απ' την αρχή... so what?

12 χρόνια περπατάω μια κατηφόρα που μοιάζει ατελείωτη. Καμιά φορά κοντοστέκομαι. Καμιά φορά ξαναγυρνάω να δω τη θέα από ψηλά. Πού και πού συναντιέμαι με άλλους που ανεβαίνουν προς τα πάνω, όλο και πιο ψηλά, μέχρι που χάνονται από τα μάτια μου. Άλλες φορές τρέχω κι άλλες κάνω ένα βήμα με κάθε αναπνοή.

Όσο όμως περπαταω κι υπάρχει κι άλλος δρόμος μπροστά μου, δε θα με κρίνεις εσύ. Και ούτε θα σε κρίνω εγώ. Γιατί μέσα στις ζήλιες, τις απογοητεύσεις, την έπαρση, τον εγωισμό και την αυταρέσκεια ξεχνάμε ότι και οι ανηφόρες και οι κατηφόρες κάποια στιγμή φτάνουν στο τέλος τους. Γιατί είμαστε άνθρωποι. Και την επόμενη φορά μπορεί να είμαι εγώ που θα ανεβαίνω και εσύ που θα κατεβαίνεις.

Γι' αυτό μη γελάς. Και μην ικανοποιείσαι. Και μη λυπάσαι. Και μην κρίνεις.

Κάθε σκαλοπάτι που κατεβαίνεις, είναι ακόμα μια συνειδητοποίηση. Κι έχω κατέβει αμέτρητα σκαλοπάτια τα τελευταία 12 χρόνια.

So what?

Είμαι ακόμα εδώ και περπατάω.

◈⋰ Memory Lane ⋱◈

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Thu, 08 Apr 2010 09:53:00 +0000

In empty paths and memories I walk
Under the gray of shadows and thoughts
Memory Lane, treacherous gardens I have strolled!
Memory Lane, the tide will ever rise and fall!
Memory Lane, 'tis Time who is my greatest foe...

Empty voids and aching pains

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Mon, 29 Mar 2010 22:37:00 +0000

Όλη μου τη ζωή την έχω βιώσει μέσα από λέξεις. Σήμερα είναι η πρώτη φορά που δεν ξέρω τι να γράψω. Το κενό δεν περιγράφεται και πόνος που αφήνει δεν υποφέρεται.

Εδώ και 25 χρόνια ήταν ένα από τα βασικά θεμέλια του κάστρου που χτίζω και λέγεται ζωή. Το κάστρο αντέχει να χάσει τους πύργους του. Αντέχει να χάσει το τείχος. Αντέχει να χάσει τα κανόνια του. Αντέχει να γκρεμιστεί όλο και να ξαναχτιστεί από την αρχή. Χωρίς θεμέλια όμως πώς ξαναχτίζεις το κάστρο? Μπορεί να σταθεί το κάστρο χωρίς θεμέλια?

Δεν περιμένω να καταλάβει κανείς πώς νιώθω, ούτε με ενδιαφέρει ποιός θα με χαρακτηρίσει υπερβολική. Όλοι έχουν και μία ιστορία να πουν και ο καθένας τη βιώνει διφορετικά. Αλλά η γιαγιά μου ήταν παραπάνω από γιαγιά. Όπως ήταν παραπάνω από άνθρωπος. Μάλλον ήρθε η ώρα να μαζευτούν όσοι άγγελοι ξεχάστηκαν κοντά μας εκεί επάνω.

Μόνο που εγώ δεν είμαι έτοιμη να την αφήσω ακόμα. Στο κάτω κάτω μου είχε υποσχεθεί ότι στο γάμο μου θα χόρευε ακόμα κι αν στεκόταν με το ζόρι.

"Καλά μωρέ ακόμα κοιμάσαι? Πώς θα σε παντρέψω μωρέ σένα? Τι άντρας θα σε πάρει που κοιμάσαι μέχρι τις 11? Ξύπνα βρε τεμπέλ΄κο!"

"Άστο το παιδί να κοιμηθεί. Τέτοια καλά παιδιά που έχ' ο παππουλίκος!"

"Ναι μωρέ, της μάνας τ'ς το τέτοιο! Εσύ έχεις καλά παιδιά κι οι άλλοι δεν έχουν!"

Και μετά μου έκλεινε το μάτι.

Ήσουν γιαγιά, μαμά, φίλη, έμπνευση, αδυναμία μου. Εάν υπάρχουν φύλακες άγγελοι, τώρα ξέρω ότι είσαι και ο φύλακας άγγελός μου. Καλή ξεκούραση Παρθενάκι μου.

ஜ●•• When We Were Young ••●ஜ

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Wed, 24 Mar 2010 20:39:00 +0000

Φανατικά μου αναγνωστόπουλα,

Εάν το scroll στο bar σας (γκνννμχμχμχουχιχιχιχουυυ) έχει αποκτήσει ξαφνικά το μέγεθος τρίχας, μη μου ταράζεστε!! Πρόκειται για το μεγαλύτερο post που έχει γραφτεί στην ιστορία αυτού του μπλογκακίου, εμπνευσμένο από το εξαιρετικό status που έβαλε εχθές ο Μιχμιχ στο Φαιησμπούκι και τα 101 ενθουσιώδη σχόλια που ακολούθησαν.

Πάρτε τις κούτες με τα Zewasoft.

Ξεθάψτε τις παιδικές σας αναμνήσεις.

Με δάκρυα χαράς και νοσταλγίας, σας παρουσιάζω...

ΤΑ ΠΙΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΤΩΝ '80s!!!

Ώπα, ώπα. Μην συγκινείστε από τώρα. Ακολουθεί disclaimer.

Η λίστα σαφώς και ΔΕΝ είναι πλήρης. Οποιαδήποτε συμβολή είναι ευπρόσδεκτη. Φυσικά και δεν έχω συμπεριλάβει τα Pokemon. Εγώ ήμουν στο γυμνάσιο (νομίζω) όταν άρχισαν να παίζονται. Όποιος αναφέρει Yu-gi-oh και Gormiti θα βγει τιμωρία έξω από την τάξη. Επίσης, μια και οι ταινίες της Disney παίζονταν από τότε περισσότερο στα VHS μας παρά στην τηλεόραση, έχουν παραληφθεί (προσωπικά αγαπημένες "Η Ωραία Κοιμωμένη", "Οι Αριστόγατες" και "Aladdin" - σαν τις παλιές μεταγλωττίσεις δεν έχει...). Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει δωθεί σε anime καθότι ζε σουί φανατική του είδους.

Τώρα σας επιτρέπω να συγκινηθείτε, να σκίσετε τα ιμάτιά σας, να ουρλιάξετε από χαρά και λοιπές αντιδράσεις που βίωσα εχθές στο wall του φίλτατου Μιχμιχ.

Iga No Kabamaru (Ο ένας. Ο μοναδικός. ΚΑΤΑΡΑ.)

Plawres Sanshiro (Αχ. Juohmaru. Αχ. *καρδούλες*)

Saber Rider (Σερίφης του Διαστήματος - Best theme EVER)

Thundercats

He-Man and She-ra

Αστυνόμος Σαϊνης (Πρόβλημα, πρόβλημα!)

Τεν-τεν

Νιλς Χόλγκερσον

Sport Billy (Θέλω το τσαντάκι του. ΤΩΡΑ.)

Candy Candy (Αχ βρε Άντονιιιιι... Οφού-οφού κι εσύ Τέρι παλικάρι μ'!!)

Power Rangers (Νομίζω ήθελα να είμαι η ροζ..... Έκπληξη??)

Βαβουροπατάτες

Κάπτεν Χάρλοκ

Defenders of Space (Δε μπορώ να θυμηθώ Ελληνικό τίτλο...)

Area 88 (Εξαιρετικό!)

Υποβρύχιο Κεραυνός

Robotech (ή Ρομποτέκ. LOL.)

Κάπτεν Πλάνετ (!!!)

Bravestarr

Voltron

Sailor Moon (Όποιος γελάσει, θα τον τιμωρήσω στο όνομα του Φεγγαριού!!)

Σάντιμπελ (Το να πω ότι την σιχαινόμουν, θα είναι understatement.)

Μικρό μου Πόνυ (Το επεισόδιο με το βούρκο! Και με εκείνο το καβούρι! Και τη μαγική μπογιά!!! Ουάααααααααααα!!!)

Χελωνονιντζάκια (Βάζω link γιατί δεν επιτρέπεται το embedding)

G.I. Joe (Σαφώς)

Του κουτιού τα παραμύθια (Και ποιός δεν το ξέρει αυτό το τραγουδάκι...)

Φρουτοπία

Τάρο ο Γιος της Δράκαινας (Δεν μπορούσα να το δω αυτό το παιδικό. Με τίποτα!)

Χοντρός και λιγνός (απαγορεύεται το embedding)

Μπόλεκ και Λόλεκ

Στρουμφάκια. (Τα original!! :-D)

Τα Ρακούν (Λατρεμένο!!!)

Φωτεινούληδες

Λαστιχένια Αρκουδάκια

Ghostbusters

Παιδιά του Ονείρου

Κίσιφερ (!!!!)

Η Οδύσσεια του Διαστήματος

Transformers

Λίμνη των Κύκνων (Πρίγκηπα Ζίγκφριντ.... τι κλάμα Θεέ μου!!)

Οι 12 Μήνες ("Κύλα κύλα δαχτυλίδι...")

Ο Παπουτσωμένος Γάτος (Είμαι σίγουρη ότι το ξέρετε... embedding disabled!)

Ροζ Πάνθηρας (Οι κασσέτες ήταν μονίμως νοικιασμένες στο σπίτι :-P)

Άμποτ και Κοστέλο

Αρκουδάκια της Αγάπης

Η μεγάλη περιπέτεια των Τσίπμανκ (Ουάαα ο Θεόδωρος ο Βουτυρομπεμπές!!! :-D)

Δύο χρόνια διακοπές με τους δεινόσαυρους (Ξέρω ότι το ψάχνετε όλοι απεγνωσμένα... My personal favourite!! Αφιερωμένο στο αδερφοcooh μου... "Ζανς!")

Η Τζεμ και οι γόησσες (μου άρεσε πολύ αυτό το τραγουδάκι!!)

Λοκ ο Υπεράνθρωπος (καμία σχέση με το Lost και δεν βρήκα δυστυχώς ελληνικό βίντεο στο ΤούνελΣου)

Πριγκήπισσα Μονονόκε (Υπέροχο, αλλά δεν βρήκα το ελληνικό.)

H Ναυσικά της Κοιλάδας του Ανέμου (Είμαι ΣΙΓΟΥΡΗ ότι όλοι το έχετε πετύχει στην τηλεόραση σε κάποια φάση των παιδικών σας χρόνων και σας έχει στιγματίσει όσο κι εμένα. Δυστυχώς δεν βρήκα βίντεο με ελληνική μεταγλώττιση...)

Λούκι Λουκ

Ντένις ο Τρομερός

Flinstones (στα ελληνικά!!)

Robin Hood (Το τμήμα Ψυχολογίας του University of Stirling παρακαλείται να πάρει βαθιές ανάσες...)

Silverhawks (Κάτι σας θυμίζει ε? :-P)

Το μυστικό των Νιμ (δεν βρήκα το ελληνικό στο ΤούνελΣου... μούμπλε μούμπλε!)

Ποπάυ

Μετά από αυτό φαντάζομαι ότι καταριέστε ακόμα περισσότερο την ώρα και τη στιγμή που κλείσανε το gamato.info και το Blue-white GT... Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά που έχουν ανεβάσει όλα αυτά τα βιντεάκια στο ΤουνελΣου. Respect!

Τι ωραίες παιδικές αναμνήσεις... Γιατί πρέπει να μεγαλώνουμε?

Demystified

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Sun, 14 Mar 2010 22:07:00 +0000

Disclaimer: Αυτό το blog δημιουργήθηκε πριν 3 περίπου χρόνια για να μπορώ να γράφω τις μπούρδες που κατά καιρούς περνάνε από το μυαλό μου, καθότι το ρημάδι δε σταματάει να δουλέυει ούτε όταν κοιμάμαι και πρέπει όταν μπουκώνει πολύ να κάνω και καμιά εκκαθάριση δίσκου. Οπότε μην περιμένετε να διαβάσετε σοβαρά/έξυπνα/φιλοσοφημένα πράγματα, παρά μόνο ό,τι δεν χωράει στο κουβά όταν αυτός ξεχειλίσει. Όσοι γράφουν (μπούρδες και μη), ξέρουν ότι ερεθίσματα παίρνεις από προσωπικές καταστάσεις (και δη δράματα) μέχρι μια ηλίθια διαφήμιση που είδες στην τηλεόραση. Συνεπώς μαλακίτσες του τύπου "ξεκατινιάσματα στο διαδίκτυο" από τη στιγμή που δεν υπάρχουν ονόματα αλλά μόνο γενικές σκέψεις για κάποιες καταστάσεις (εξού και η έννοια personal blog/journal) είναι τουλάχιστον ΑΚΥΡΕΣ. Παίρνω αφορμή να πω όλα αυτά από ένα ποστάκι σε blog που πέτυχα κάνοντας βόλτα στο διαδίκτυο, το οποίο εν τέλει είδα ότι διαγράφηκε εξ ολοκλήρου για τα κομπλεξ πραγματικών κατίνων που νομίζουν ότι όλος ο κόσμος περιστρέφεται γύρω τους και οτιδήποτε γράφεται αναφέρεται σε αυτούς.

All that being said, νίπτω τας χείρας μου προληπτικά γιατί έχει φοβηθεί το μάτι μου με αυτά που βλέπω και ακούω τελευταία. This blog is my kingdom and I am its Queen. Και όσο δε θίγω κανέναν μπορώ να γράφω ό,τι γουστάρω. If you don't like, don't read. Οπότε εάν είστε κάτω των δεακοχτώ, ευέξαπτος/η, κομπλεξικός/ή, ανασφαλής, εγωκεντρικός/ή... you may leave this page. NOW.

Είχα να γράψω disclaimer από τη τελευταία φορά που έπρεπε να δηλώσω ότι δεν μου ανήκει το Lord of the Rings για ιστορία μου σε fanfiction site. Θεέ και Κύριε.

Μια και είμαι λοιπόν η μόνη που μπορώ να ασκήσω τις εγωκεντικές μου τάσεις στο χώρο αυτού του φτωχού μπλογκακίου εφόσον είναι δικό ΜΟΥ, θα ήθελα να αφιερώσω ένα

FUCK OFF AND LEAVE ME ALONE

μέσα από τα βάθη της καρδιάς μου σε ό,τι χαλάει το feng shui στα σκηνικά της ζωής μου και τη καρμική αύρα μου. Έχω καλύτερα πράγματα να ασχοληθώ.

Other than that, σήμερα ανακάλυψα ότι το μόνο που δεν ξέρω είναι πότε θα πεθάνω. Surprise me, God. Και σε παρακαλώ ο θάνατός μου να είναι glorious και δραματικός όπως αξίζει σε μία Drama Queen του επιπέδου μου.

Επίσης, επιβεβαίωσα τις ικανότητές μου ως ερευνήτρια και συνειδητοποίησα ότι αδικούμαι τα μάλα. Οι τύποι στο CSI δεν πιάνουν μία μπροστά μου.

Τώρα λοιπόν που είδα αποτυπωμένες σε όμορφα μαύρα σχηματάκια τις σκέψεις μου, ας μπούμε στο ψητό. Άλλοι ακούν/γράφουν/παίζουν μουσική, άλλοι κάνουν yoga, άλλοι χορεύουν, άλλοι βγαίνουν για τρέξιμο κι άλλοι σπάνε στο ξύλο goblins στο WOW. Εγώ αν δεν ματώσει το πληκτρολόγιο και δεν παίξω jenga με τις λέξεις, δεν αδειάζω.

Σας παρουσιάζω την Απομυθοποίηση, φανατικά μου αναγνωστόπουλα. Τις προηγούμενες φορές που την είχα πετύχει μπροστά μου είχε μια ουρά από Απογοήτευση να σέρνεται από πίσω, που άφηνε σημάδια "Είναι Δυνατόν Να Έχασα Το Χρόνο Μου Γι' Αυτό" γραμμένα με κόκκινη μπογιά στο έδαφος.

Αυτή τη φορά το μόνο που άφησε ήταν μια ψυχική ηρεμία. Μετά τις ταχυκαρδίες, τις πεταλούδες και τα μόνιμα σαραντάρια στη θερμοκρασία, ήταν σαν να βρισκόμουνα σ' ένα δωμάτιο καλυμμένο από άσφαλτο κάτω από μεσημεριάτικο ήλιο καλοκαιριού και κάποιος να άναψε το air-condition στο φουλ. Η ανακούφιση ήταν ανευ προηγουμένου. Διότι αν αυτό είναι που ζητάς, δε μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι που δεν πληρώ τις προϋποθέσεις του. Παρά τους χαρταετούς που πετάω κατά διαστήματα, παρά τις φάσεις που περνάω, παρά τα χίλια-δυο στραβά που έχω, είμαι καλύτερη από αυτό. Και την επόμενη φορά που θα σε δω θα είμαι εγώ που θα κοιτάει από 'επάνω'.

Να σέβεστε πάνω απ' όλα τον εαυτό σας και να μην αφήνετε κανέναν άνθρωπο και καμία κατάσταση να σας κάνει να αμφιβάλλετε για την αξία σας. Σας το λέει κάποια που κάνει μερικές φορές το λάθος να αισθάνεται ότι δεν είναι αρκετή.

Πωπω ηρεμία.......... Έχω ζαλιστεί από τις βαθιές αναπνοές της λύτρωσης. Αφιερωμένο.

Αμανέεεελιιιεν

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Sun, 28 Feb 2010 15:02:00 +0000

... μία κοινωνικά αμόρφωτη, απόβρασμα των ανθρωπίνων σχέσεων, καταπατήτρια του savoir vivre, ανίδεη ξανθιά (περιστασιακά κοκκινομάλλα) γλωσσολόγος που κυκλοφορεί με δωδεκάποντα, παίζει με τις λέξεις και γράφει post-it (τα οποία είναι στρατηγικά τοποθετημένα στην ατζέντα μου σε όλα τα χρώματα και μεγέθη) στη γλώσσα των ξωτικών. Με Tengwar εννοείται.

Δεν είμαι ψαγμένη, βαρεμένη είμαι. And there is no shame in that. Μη ξεχνάμε ότι βγήκα από την κοιλιά της μάνας μου τυλιγμένη 4 (!) φορές με τον ομφάλιο λώρο.

Lemme see you beat that, bitches.

Καθότι ομορφότατη Κυριακή, κάπου ανάμεσα στον καφέ και την ανάγνωση ενός άρθρου για την ανάλυση συνομιλίας (είπαμε κοινωνικά αμόρφωτη, τουτέστην κάνω απελπισμένες προσπάθειες να μορφωθώ. ΤΟΥΤΕΣΤΗΝ.), ξεκινήσαμε μία από τις γνωστές εποικοδομητικές pinky convos με το μικρό δεξί μου δαχτυλάκι. Αυτό που αρνείται πεισματικά να συνεργαστεί για να μπορέσω να κάνω το άνωθεν Vulcan Salute. Εμείς τα βαρεμένα το συνηθίζουμε.

Βρε γιαβρί μ', τι με λες ότι έχεις πρόβλημα με το στομάχι σου και δε μπορείς να φας (και τι, μια Ceasar's!!) και την επόμενη μέρα χλαπακιάζεις πιτόγυρα??

Έχετε διαλέξει την κουρτίνα τρία και ωωωωωωωωωωωωωω! Όχιιιιιιιιιιιιιιι.... είναι ο Zong. Epic fail οι δικαιολογίες for the sake of δικαιολογίες. Κυρίως όταν δεν υπάρχει λόγος. Στην Τατιάνα Τατιανιές, τσουκ. Στην Drama Queen (και δη την υπέρτατη) DramaQueenιές, double τσουκ.

Όσο για σένα τζάνεμ... από το ένα έως τη Μπεκατώρου πόσο ηλίθια με κάνεις...?

Πες με μαλακισμένη. Θα σου πω ότι ναι, είμαι τόσο που δε με αντέχω ούτε η ίδια.

Πες με μπάζο. Θα το κατανοήσω λόγω χρόνιας τύφλωσης.

Πες με ψωνάρα. Θα σου δείξω και που έχω παρκαρισμένο το καλογυαλισμένο καλάμι μου.

Πες με κακόγουστη. Όχι μη το πεις καλύτερα. Θα φωνάξω το Fashion Police να σε μπουζουριάσει.

Πες με κακόμοιρο geekάκι. Το πολύ πολύ να σε βρίσω στα Na'vi.

Άλλα μη μου θίγεις την πολύχρονη εμπειρία μου σε "Εχεστήκαμεν" καταστάσεις. Εμένα που έχω φτιάξει την Εξίσωση των Εχεζομένων. Σου υπολογίζει με μαθηματική ακρίβεια (κυριολεκτικά σε λέω!) το χρονικό διάστημα που θα μεσολάβήσει από το πρώτο "Εχεστήκαμεν" μέχρι το "Εκαιγόμαστε". Ο πάπας μπορεί να μην είναι αλάθητος, η εξίσωσή μου όμως είναι. Μιλάμε για πιο νόμο κι από το νόμο της βαρύτητας.

Περιμένω αγωνιωδώς και απεγνωσμένα την εξαίρεση στον κανόνα. Θα είναι πολύ αναζωογονίσιους να μην έχω ΠΑΛΙ δίκιο.

Και τώρα πάω να βγάλω όλα μου τα απωθημένα στην ηρωίδα μου και να κάνω ένα shameless self-insertion. Μπας και ξεμουροχαβλιαστεί το μαλακίδιο.

Οι Νόμοι του Murphy για τα torrents

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Thu, 25 Feb 2010 13:36:00 +0000

Αφιερωμένο στη συνάδελφο _ansia_ όπως υποσχέθηκα! :-)

1. Όσο πιο πολύ θέλεις να δεις κάτι που κατεβάζεις, τόσο πιο πολύ αργεί να κατέβει.

2. Αντίστοιχα, όσο πιο πολύ περιμένεις να ανέβει κάτι στον Tracker, τόσο πιο πολύ αργεί να το ανεβάσει η υπεύθυνη ομάδα.

3. 'Οταν αναγκάζεσαι να κατεβάσεις το αρχείο που θέλεις από άλλο torrent site και φτάνει στο 70%, ανεβαίνει το αρχείο που έψαχνες (ΜΕ υπότιτλους) στο αρχικό site που δεν σέρνεται όπως αυτό που κατεβάζεις τώρα.

4. Όσο πιο γρήγορα βρεις και κατεβάσεις ένα αρχείο που ψάχνεις απεγνωσμένα, τόσο περισσότερες πιθανότητες υπάρχουν να έχει άθλια ποιότητα, να είναι ιός ή γιαπωνέζικη τσόντα.

5. Το αρχείο με ευλαβική συνέπεια κολλάει όταν φτάσει στο 99,6%. Ή στο 99,9% εάν το σύμπαν θέλει να δημιουργήσει ακόμα έναν serial killer.

6. Όταν αποφασίζεις να κατεβάσεις μια ολόκληρη season από τηλεοπτική σειρά, το torrent με το 'pack' έχει εξαφανιστεί και πρέπει να κατεβάσεις τα επεισόδια ένα-ένα.

7. Όταν κατεβάζεις τα επεισόδια μιας season μεμονωμένα, αυτό που θα κατέβει πιο γρήγορα είναι το τελευταίο και αυτό που θα κατέβει πιο αργά το πρώτο, για να χρειαστεί να περιμένεις μία αιωνιότητα μέχρι να δεις τα επεισόδια με τη σειρά.

8. Μόλις ξεκινήσει η τελευταία season από την αγαπημένη σου σειρά που την περίμενες απεγνωσμένα έναν ολόκληρο χρόνο, θα κλείσει το torrent site απ' όπου κατεβάζεις τόσο καιρό.

9. Όταν αναγκαστείς να επιστρέψεις σε άλλο torrent site απ' όπου κατέβαζες παλιά, δεν θυμάσαι το username και password σου.

10. Μόλις συμπληρώσεις φόρμα με όλα τα στοιχεία σου από την αρχή για να κάνεις καινούριο λογαριασμό, εμφανίζεται μήνυμα ότι οι εγγραφές είναι κλειστές ή θυμάσαι το αρχικό username και password.

12. Το ratio σου είναι πάντα αντιστρόφως ανάλογο με το μέγεθος του αρχείου που θέλεις να κατεβάσεις.

13. Αν αφήσεις ανοιχτό τον υπολογιστή για να κατέβει ένα αρχείο, όταν γυρίσεις θα βρεις το πρόγραμμα των torrents κλειστό γιατί οι μαμημένες ενημερώσεις τον Windows έκαναν επανεκκίνηση.

Ο κύριος Murphy σας τους συστήνει ανεπιφύλακτα. Είναι όλοι δοκιμασμένοι και τεσταρισμένοι πάνω μου. Τι σόι κολλητάρια είμαστε...

҉ Twilight Zone ҉

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Tue, 02 Feb 2010 22:28:00 +0000

Το κοντρόλ ακούει? Ρίξε λίγο το theme song των X-Files. Τέλεια. Πάμε.

Φανατικά μου αναγνωστόπουλα.

Οι Διεστραμμένες Δυνάμεις του Σύμπαντος (a.k.a. ΔΔΣ) μας έχουν περικυκλώσει. Αφού είδαν και απόειδαν που πήρανε τον πουλέν κι εγώ είμαι επισήμως Κυρά των Τεχνών, αποφάσισαν να στείλουν ακόμα ένα σατανικό υποχείριό τους μετά το καφέ βαντάικ σκατοσαυρίνι, σε παρόμοιο μέγεθος πορδοβουλώματος και με ίδια μπιρμπιλωτά και τσακίρικα μάτια.

Ώρα 10:06. Το ημιβαμπιροδρακουμελάκι του κυβερνοχώρου (και δη αγαπητό παιδί του Γούγλη) αποφασίζει να κατεβάσει το Conversation Analysis από το ράφι της βιβλιοθήκης για να μπορέσει να λύσει την απορία της σχετικά με το αν μιλάει και δεν την καταλαβαίνουν οι άλλοι ή αν μιλάνε οι άλλοι και δεν καταλαβαίνει εκείνη.

Καθότι βιβλίο που σέβεται τον εαυτό του και σύμφωνα με το νόμο του Αρχιμήδη, ο όγκος του εκτοπίζει ένα αντικείμενο που βρίσκεται επίσης στο ράφι, το οποίο προσγειώνεται στο γραφείο από κάτω.

Και τότε ακούγεται ένα χασμουρητό.

Σκέψη πρώτη: Είμαι μόνη στο σπίτι.

Σκέψη δεύτερη: Κάτι χασμουρήθηκε.

Σκέψη τρίτη: Αυτό που χασμουρήθηκε είναι το Furby της αδερφής μου.

Σκεψη τέταρτη: Do not panic. Αυτά λειτουργούν μόλις τα κουνήσεις.

Σκέψη πέμπτη: Πίπεν. Του είχαμε βγάλει τις μπαταρίες.

Σκέψη έκτη: Τρέχα να σώσεις το τομάρι σου.

Έντερ Silent Niobe να πετάει βιβλία, μολύβια, στυλό, κέηκ, παντόφλες και να τρέχει με την ταχύτητα του Flash Gordon στο σαλόνι ουρλιάζοντας για να γλιτώσει από τα δόντια του διαβολικού Furby και του επερχόμενου εγκεφαλικού.

Για τα επόμενα 10 λεπτά καθόμουν με το ψαλίδι στο χέρι στην πιο σκοτεινή γωνία κάτω από την τραπεζαρία για να αιφνιδιάσω το σατανικό ρημαδομπούκι που περίμενα να εμφανιστεί με τα μπιρμπιλωτά μπλε μάτια του να λαμπυρίζουν. Και την ώρα που έψαχνα με τη βοήθεια του Γούγλη και του μωβ μαυρόμουρου τον αριθμό των Ghostbusters για να έρθουν να μπουζουριάσουν το μπασμένο πόλτεργκειστ, θυμήθηκα ότι είμαι 25 χρονών και δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης. Οπότε έστειλα μήνυμα στην αδερφή μου, η οποία κατάφερε να βρει ένα κενό ανάμεσα στο σπαστικό που την είχε πιάσει για να μου πει να πάω να κοιτάξω μήπως τελικά έχει μπαταρίες μέσα.

Μα πώς δεν το σκέφτηκα.

Οπλισμένη με ένα κατσαβίδι και το ψαλίδι σε εμφανή θέση σε περίπτωση που το χνουδωτό ανάθεμα αποφασίσει να το παίξει ζόρικο, ορμάω στο γραφείο και το ξεκοιλιάζω.

2 μπαταρίες. Οκέι.

...ΑΠΟ ΤΙΣ 4????

Νοτ οκέι.

Έντερ πάλι mode Flash Gordon και Silent Niobe να τρέχει ξανά στο σαλόνι για να πάρει την αδερφή της, η οποία εξακολουθούσε να γελάει.

"Δε πιστεύω να άσκησες βία στο Furby μου???"

Όοοοοχι. Για την ακρίβεια ήθελα να βάλω φωτιά στο τσουλούφι του και να το στείλω γκολ από το μπαλκόνι στον κάδο του απέναντι πεζοδρομίου.

Αντ' αυτού αποφάσισα να βγάλω και τις υπόλοιπες μπαταρίες που του είχαμε αφήσει (διότι υποτίθεται όταν κάτι παίρνει 4 μπαταρίες ΔΕΝ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΜΕ ΜΟΝΟ ΤΙΣ 2!!), το παράχωσα στο πιο βαθύ ντουλάπι της αποθήκης και κλείδωσα και την πόρτα.

Σας ενημερώνω ότι ετοιμάζομαι να μετακομίσω στο πιο μακρινό ηλιακό σύστημα του σύμπαντος με την επόμενη υπεργαλαξιακή αποστολή της ΝΑΣΑ. Ίσως εκεί να μην καταφέρουν να με βρουν οι ΔΔΣ.

Μετά από πολλή σκέψη και συζήτηση με το δεξί μικρό μου δαχτυλάκι, το μυστήριο της ανάστασης του Furby θεωρείται λήξαν: δεν άντεξε το χωρισμό Λάτσιου-Μενεγάκης. Τέλος.

Και τώρα πάω να κάνω playlist των ταινιών που θα δω μέχρι να ξημερώσει και να λήξει η κρίση.

Υ.Γ.: Παρακαλείται το κοντρόλ να βγάλει τώρα τη μουσική των X-Files γιατί θα ξαναρχίσω να ψάχνω το τηλέφωνο των Ghostbusters στον Γούγλη.

Ήλθον, είδον, επέζησον...

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Wed, 20 Jan 2010 00:12:00 +0000

... αναφώνησα όταν πάτησα το ταλαιπωρημένο πατουσάκι μου στο σπίτι. Όσα φανατικά αναγνωστόπουλα από εσάς γνωρίζουν έστω τα ελάχιστα για τα ταξίδια μου προς και από την Γηραιά Αλβιώνα, νομίζουν ότι είναι προετοιμασμένα.

Μικρά ανίδεα αναγνωστόπουλα.

Ούτε εγώ η ίδια δεν ήμουν προετοιμασμένη για την επίθεση ολοκληρωτικού αφανισμού μου από τις πιο υψηλόβαθμες Διεστραμμένες Δυνάμεις του Σύμπαντος. Είπαμε είμαι όμορφη, γλυκούλα και λίγο φανταστικούλα, αλλά εσύ που με μάτιαξες βρε τζάνουμ τι τον έχεις τον Γκούτου Γκούτου?? Κατευθείαν για ευχέλαιο είμαι και φτύσιμο πατόκορφα από τον Πατριάρχη τον ίδιο!

Και εξηγώ.

Όπως ήταν φυσικό σύμφωνα με τους νόμους του λατρεμένου μου Murphy, τις μέρες που θα φεύγαμε για την ορκομωσία μου η Αγγλία περνούσε τον χειρότερο χειμώνα που έχει περάσει τα τελευταία χρόνια. Χιόνια, παγετός, Εσκιμώοι, Frostyδες και δεν συμμαζεύεται. "Κλάιν", λέει το φτωχό μου μυαλό. Μέχρι να πάμε εμείς θα έχουν λιώσει. Το πολύ-πολύ να πάω με το snowboard και την απρέ-σκι στο πρώην εξωτικό - νυν παγωμένο Sheffield κάτω από την τήβεννο για την ορκομωσία και να το παίξω Pingu (Μουυυκ μουυυυκ!!).

Ουδόλως ανησύχησα όταν ανακάλυψα δύο μέρες πριν φύγουμε ότι εγώ και η υπόλοιπη παρέα των ΑΑ (Ανώνυμων Αλκοολικών) μετά τα τελευταία ρεμαλιάσματα είχαμε πέσει θύματα της ίωσης που κυκλοφορούσε. Έεεεεεεεεελα μωρέ, το πολύ πολύ να πήγαινα με λίγο συναχάκι και πυρετούλι, εδώ με ιγμορίτιδα είχα κάνει παρουσίαση πέρισυ σε συνέδριο!

Παίρνω λοιπόν τα φάρμακά μου, τα πιο χοντρά ρούχα μου, και πάω με την Drama Queen mother και το σιστεράκι στο αεροδρόμιο. Μπαίνουμε στην ουρά για το check-in της Easyjet και σε λίγο συνειδητοποιούμε μια-κάποια ανησυχία και ψιθυριστές φήμες για τον κλειστό αεροδιάδρομο του Gatwick. Λίγα λεπτά μετά οι φήμες επιβεβαιώνονται. Λίγη ώρα μετά το παλικάρι στο check-in μας ενημερώνει ότι το αεροπλάνο στο οποίο θα επιβιβαζόμασταν θα έφευγε σε 6 ώρες από την Αγγλία και εμείς αντί για μεσημέρι θα φτάναμε βράδυ. Άντε καλά, λέμε, αρκεί να πετάξουμε και βρίσκουμε ένα κωλοξενοδοχείο στο Λονδίνο και φέυγουμε πρωί πρωί για Sheffield. Και φυσικά με το που φτάνουμε οι τρεις κοκώνες στον γκισέ, μας χαμογελάει ο check-inάτορας και μας λεει:

"Δε χρειάζεται να κάνετε check-in, η πτήση ακυρώνεται. Θα φύγετε με την επόμενη."

Ψύχραιμη εγώ. "Πολύ ωραία. Και πότε είναι η επόμενη?"

"Παρασκευή."

No more ψύχραιμη εγώ. "Ναι αλλά εγώ ορκίζομαι αύριο."

"Λυπάμαι, δε μπορούμε να κάνουμε κάτι άλλο."

Εκεί φανατικά μου αναγνωστόπουλα συνειδητοποίησα το διαβολικό σχέδιο που είχαν ενεργοποιήσει οι ανώτατες Διεστραμμένες Δυνάμεις του Σύμπαντος και η Drama Queen mother άρχισε τα βάι-βάι, τις λιποθυμίες και τα τηλεφωνήματα σε κάθε γνωστό ταξιδιωτικό γραφείο.

Ο πισινούλης μας ακόμα έχει σημαδάκι από το κωλοπιάσιμο για τα καινούρια εισιτήρια, αλλά το ημιβαμπιροδρακουμελάκι του κυβερνοχώρου (και δη αγαπητό παιδί του Γούγλη!) έπρεπε να ορκιστεί και να πέσει κλάμα και πολύ φλας. Συνεπώς έστρεψα το μεσαίο δάχτυλο του δεξιού μου χεριού στις Διεστραμμένες Δυνάμεις του Σύμπαντος (ΔΔΣ) και αναχώρησα την επόμενη μέρα τα ξημερώματα για Zurich-Manchester και με το τρένο για Sheffield ντυμένη με πουκαμισάκι και σινιαρισμένη για την ορκομωσία μου.

Νομίζω ότι οι ΔΔΣ δεν χάρηκαν ιδιαίτερα με την χειρονομία μου και εγώ έκλαψα πολύ στην προσγείωση. Αρκεί να σας πω ότι οι ΔΔΣ είχαν πάρει κατσαβίδια και τα έστριβαν μέσα στα τύμπανά μου με αποτέλεσμα (παρά τη μοναδική αναισθησία μου στον πόνο) να βάλω τα κλάματα, να χαλάσω το μακιγιάζ, να βουλώσουν τα αυτιά μου και να έχω την μάνα να μου λέει "Πες στην αεροσυνοδό να σου δώσει δύο πλαστικά ποτηράκια να βάλεις στα αυτιά σου για να μην πονάς!!"

Ναι, οκέι. Μετά θα βάλω κι ένα σκουφάκι από αλουμινόχαρτο στο κεφάλι και θα κάνω αναπαράσταση τις επαφές τρίτου τύπου με UFOs.

Φτάνω λοιπόν, στο εξωτικά χιονισμένο Sheffield εντελώς κουφή (άκουγα τους υπόλοιπους αμυδρά από το υπερπέραν κι εμένα καθόλου), μουτζουρωμένη, με τη μύτη να αιμορραγεί πλέον από το πολύ συνάχι, με 4 πακέτα μυξομάντηλα στις τσέπες, άυπνη, ξεθεωμένη και πάω να ορκιστώ.

Μόνο που δε μπορούσαν να μου βρούνε καπέλο γιατί το μικρότερο νούμερο μου έπεφτε και έπρεπε να μου το στερεώσουν με τσιμπηδάκια... εν ολίγοις βλέπε Silent Niobe να πηγαίνει σαν τον Ρόμποκοπ για να μη χάσει πουθενά το καπελίνο με την φούντα.

Αλλά.

Ορκίστηκα, φανατικά μου αναγνωστόπουλα. Φόρεσα την μαύρη μου τήβεννο, την κουκούλα στο χρώμα της ζουληγμένης φράουλας (το τμήμα της φιλοσοφικής φημίζεται για την έμπνευση και τη φαντασία του) και έσφιξα με περηφάνια το χέρι του Πρύτανη που κατάφερα παρά τις περσινές αντιξοότητες και το πήρα το κωλόχαρτο. Στα διάλα.

Άλλο τρέξιμο μετά να προλάβουμε το τρένο για το Λονδονάκι. Διότι δεν νοείται να πάμε Αγγλιά και να μην κυλιστώ στην ακολασία και το βούρκο της Oxford Street και να μη γυρίσω το σιστεράκι στην αγαπημένη μου πόλη. Περίμενα πώς και πώς τη στιγμή που θα πάρω την πρώτη μου αναπνοή στο Topshop, θα αντικρύσω το πρώτο φόρεμα στο River Island και θα αρπάξω το καλάθι στο Primark να ξεχυθώ στη ζούγκλα των ενδυμάτων, υποδημάτων και αξεσουάρ....

Ακόμα περιμένω, φανατικά μου αναγνωστόπουλα.

Καθότι μπουκωμένη, κουφή και με το ένα πόδι στον τάφο, με το που άφησα την βαλίτσα στο δωμάτιο έπεσα στο κρεβάτι του ξενοδοχείου και έκανα να σηκωθώ δύο μέρες.

Αλλά οι ΔΔΣ δε με είχαν νικήσει ακόμα. Οργανώνοντας ένα πολύπλοκο σχέδιο με την Drama Queen mother και το σιστεράκι, τους έδωσα στρατηγικής σημασίας οδηγίες και τους ξαμόλησα στην Oxford Street να μου ψωνίσουν. Το βράδυ έφταναν οι σακούλες, μπορούσα να εκστασιαστώ με τα ρουχάκια χωρίς τάσεις λιποθυμίας από τον πυρετό στην θαλπωρή του δωματίου μου και να κυλιστώ επάνω τους σαν γνήσιο fashion addict-junkie χωρίς να με κοιτάνε περίεργα όλοι όσοι δεν μορούν να καταλάβουν την ΤΕΧΝΗ του shopping. Και φυσικά όσα δεν μου έκαναν/έστρωναν/ταίριαζαν, επιστρέφονταν την επόμενη μέρα.

Την τρίτη μέρα, όμως, αναγκάστηκα να βγω για να κάνω και με το σιστεράκι τη γνωστή -πλέον- διαδρομή "London Bridge - Big Ben - Trafalgar Square - Leicester Square - China Town - Covent Garden" με άπειρο περπάτημα και άφθονο "Οh! Ψωλοκρύοοο!!!". Ευχαριστώ το σιστεράκι για το σκούφο που δεν έβγαλα από πάνω μου ούτε στο εστιατόριο που φάγαμε. Πήρα έναν Charamel Macchiato τόοοοοοοοοοοσο (με το συμπάθειο) και σύρθηκα στο Λονδονάκι μέχρι τις 6 το απόγευμα που επανήλθε δριμύτερος ο πυρετός κι εγώ ξανασωριάστηκα στο κρεββάτι μου.

Την επόμενη και τελευταία μέρα, το συνάχι είχε καλμάρει (as in δεν ξέμεινε η Αγγλία από Zewasoft), ο βήχας είχε φτάσει επίπεδα κρίσης (as in βήχω σαν γαϊδούρι και δεν μπορώ να κοιμηθώ ούτε εγώ ούτε οι υπόλοιποι στον όροφο) και ο πυρετός είχε επανέλθει σε δέκατα. Προσπάθησα να διώξω την λύπη παλικάρι που δεν επισκέφτηκα την Oxford Street και πέρασα 5 μέρες στο Twilight Zone (έχω φωτογραφικά ντοκουμέντα του ζόμπι με τον σκούφο και τον καφέ από τα Starbucks στο χέρι) και πήρα μερικές βαθιές ανάσες ανακούφισης που τα είχα καταφέρει και θα γυρνούσα σπίτι σώα και αβλαβής.

Οι ΔΔΣ όμως δεν είχαν πει τη τελευταία κουβέντα τους. Εκεί που διαβάζω αμέριμνη και με πολύ προσήλωση το νεοαποκτηθέν βιβλιαράκι μου στο αεροπλάνο, νιώθω το στομάχι μου να κολλάει στο κεφάλι, το σιστεράκι να παίρνει βλέμμα "κλάνω πατάτες", τη υπόλοιπη καμπίνα να αναστατώνεται και το αεροπλάνο να πέφτει με τη μύτη στο κενό.

Ναι, σοβαρολογώ.

"Αυτό ήταν," σκέφτομαι. "Οι ΔΔΣ τα κατάφεραν και θα πεθάνω αγκαλιά με ένα βιβλίο κι ένα μυξομάντηλο σε βουνοπλαγιά των Άλπεων."

Μέχρι που το αεροπλάνο ξαναϊσιωσε, η καμπίνα ηρέμησε και ο Αυστριακός μας ενημέρωσε ότι πέσαμε σε κρύο ρέυμα των Άλπεων (οι οποίες Άλπεις δε φαίνονταν ούτε με τηλεσκόπιο τόσο ψηλά που πετούσαμε). Μετά από την παρακολούθηση κάθε επεισοδίου της εκπομπής με τα αεροπορικά δυστυχήματα που έπαιζε μετά τα μεσάνυχτα στo TVΜακεδονία (ή TV100??), ως εμπειρογνώμονες εγώ και η Drama Queen mother αποφασίσαμε ότι ο παπάρας ο πιλότος έβγαλε καταλάθος τον αυτόματο πιλότο και μέχρι να επαναφέρει το αεροπλάνο που έκανε αμέσως βουτιά στο κενό, οι 250 επιβάτες συν το πλήρωμα είχαμε την πρώτη μας μεταφυσική εμπειρία όταν αντικρύσαμε για δευτερόλεπτα τον Άγιο Πέτρο και τις ξακουστές Πύλες.

Για κακή σας τύχη παραμένω ζωντανή, φανατικά μου αναγνωστόπουλα και σκοπεύω μόλις αναρρώσω πλήρως να βάλω την μπότα "υπεργαλαξιακή dominatrix" που αγόρασα και το '80s σακάκι Φλωρινιώτη που έψαχνα εδώ και μήνες και να πίνω την Havana από το graduation hat μαζί με τους υπόλοιπους ΑΑ της παρέας.

Διότι είμαι επισήμως Κυρά των Τεχνών (και με τη βούλα) και οι Διεστραμμένες Δυνάμεις του Σύμπαντος πήραν για ακόμη μία φορά τον πουλέν.

Μουάχαχα.

Νιου Γιαρ Ρεζολούσιονς ⓴⑴⓪

noreply@blogger.com ($!LεNt N!@Bε) — Fri, 01 Jan 2010 22:02:00 +0000

Καλή χρονιά σε όλα τα φανατικά αναγνωστόπουλα. Ελπίζω η δική σας χρονιά να μπήκε με περισσότερο ποτό και πυροτεχνήματα και λιγότερα δράματα και αναγούλες από τη δική μου. Αν και το μικρό ανεπίσημο γκάλοπ του αγαπημένου μπλογκακίου του Γούγλη δείχνει ότι φέτος στις γιορτές όλοι ήμασταν λίγο μιζεροταβλιασμένοι και ουχί σε Τζινγκλ Μπελς διάθεση. Μοναδική εξαίρεση το Gummyμένο Bear. Ήθελα να 'ξερα, ανοσία έχει το μαλακισμένο στον ανάδρομο Ερμή??

Οι αστρολογικές προβλέψεις για το ζώδιό μου συγκλονιστικές και φέτος. Ό,τι προσπαθούσα εδώ και δύο χρόνια στα επαγγελματικά μου, επιτέλους το πετυχαίνω και μου ανοίγονται μεγάλες πόρτες (μεγάλη πόρτα θα διαβείς...). Ελπίζουμε να εννοούν ότι θα πάρουμε την πολυπόθητη υποτροφιούλα και όχι τον πουλέν. Διότι με τόσες μαλακίες εδώ και δύο χρόνια, διεκδικούμε τον πουλέν επάξια. Μέχρι τον Ιούνιο πολλές υποχρεώσεις και άγχος, αλλά (μισό να βρω το quote γιατί τα λέει και τόσο ωραία πανάθεμά το) "οι αδέσμευτοι θα κάνετε μια καινούργια αρχή στη ζωή σας που ίσως…επενδύσετε με την πρώτη εξαιτίας του κεραυνοβόλου έρωτα που θα νιώσετε".

Δε θα σχολιάσω. Δε θα σχολιάσω. Δε θα σχολιάσω. Και παρακαλώ να μη σχολιάσει και το τμήμα ψυχολογίας του Stirling γιατί θα τρέχω να μαζεύω πάλι από το πληκτρολόγιο ό,τι ρόφημα μου βγήκε από τη μύτη.

Και το καλύτερο: "το πλανητικό σκηνικό Δία – Ουρανού θα εκτινάξει τη δημιουργική σας έκφραση με σύμμαχο τον έρωτα την κοινωνικότητα". Αυτό ήταν, θα την τελειώσω φέτος την τριλογία. Τρέμε Stephanie Meyer.

Αλλά παρόλα αυτά τα άστρα λένε ότι το 2011 θα είναι η χρονιά μου. Προφανώς κερδίζω το Τζόκερ μετά από 35 συνεχόμενα τζακ-ποτ και φεύγω με την επόμενη υπεργαλαξιακή αποστολή της NASA για να γλιτώσω την καταστροφή του κόσμου το 2012.

Γι'αυτό λοιπόν κι εγώ, φανατικά μου αναγνωστόπουλα, μετά από τη συγκλονιστική πρωτοχρονιά που είχα (αν πάει έτσι κι η υπόλοιπη χρονιά, τρέμει η θέση του Παπακαλιάτη) και τις ακόμα πιο συγκλονιστικές προβλέψεις, είπα να ανακοινώσω επίσημα τα δικά μου new year resolutions. Αχέμ, έχουμε και λέμε:

Α(ι σιχτήρ). Θα σκοτώσω το Gummyμένο Bear και θα ταϊσω τα κομματάκια του στις ύαινες. Μετά θα σκοτώσω ΚΑΙ τις ύαινες για να μην έχουμε τίποτα ανεπιθύμητες μεταλλάξεις.

ΒΟΥ. Θα ξαναγίνω ξανθιά για να έχω δικαιολογία για ό,τι μπαρούφα πετάω και κάνω ("Δε φτάιω εγώωωωωωωω, η ντεκαπάζ!!").

ΓΑΜΑ (τα). Θα δωρίσω τον πανίσχυρο μαλακομαγνήτη μου στο CERN. Μόνο έτσι θα βρούνε το μποζόνιο. Νομίζω ήρθε η ώρα. It's *not* funny anymore.

Δ(ε μας χε...). Θα διαγράψω το λογαριασμό μου στο Φαιησμπούκι και δε θα αγοράσω άλλα παπούτσια. BAZINGA!!!!!

ΕΕΕΕΕ (!!!). Φέτος θα αρχίσω την ηλιοθεραπεία από τον Απρίλιο. Φτάνει το βαμπιρόχρωμα γιατί άρχισα να δαγκώνω κιόλας.

ΖΟΥ(ζουνιαζω). Θα βάλω τον εγκέφαλό μου σε λειτουργία safe mode και θα γίνω χαζογκόμενα. Μόνο αυτες περνάνε καλά τελικά! (Απορία: είναι της μόδας να φαίνεται το βρακί σου από τη φούστα-ζώνη ή έχουν ξεφύγει τα 18χρονα??)

Η(ττα που φάγαμε...). Θα κοιτάξω τον υπέροχο εαυτούλη μου γιατί είναι και γαμώ τα άτομα. Για όσους έχουν αυτοπαραμεληθεί, συνιστώ να κάνουν το ίδιο. Οι θρασύτατοι που αναμένεται να κάνουν παράπονα μπορούν να λύσουν το θέμα με το μεσαίο δάχτυλο του δεξιού σας χεριού. Εναλλακτικά, στείλτε τους στη κάτωθι venomous bitch. Ειλικρινά, δεν ξέρω πoιο είναι το χειρότερο από τα δύο. *grin*

Σας φιλώ (φιλάκια ρουφηχτά και σμουτς!!) και μας εύχομαι άλλο Gummy Bear να μη μας βρει. Amen.

·٠•●✰★ Ħǿш*Ďŏ~Ï^Ŀ¤۷є°ŦħĘē? ★✰●•٠·

#Blogodisney

10. “Heigh-Ho” - Frank Churchill, Larry Morey.

Snow White and the Seven Dwarves, 1937.

9. “Belle” - Alan Menken, Howard Ashman.

Beauty and the Beast, 1991.

8. “Prince Ali” - Tim Rice, Alan Menken.

Aladdin, 1992.

7. “Can You Feel The Love Tonight” - Elton John, Tim Rice.

The Lion King, 1995.

6. “Everybody Wants To Be A Cat” - Al Rinker, Floyd Huddleston.

The Aristocats, 1970.

5. “Hakuna Matata” - Elton John, Tim Rice.

The Lion King, 1995.

4. “Once Upon A Dream” - Jack Lawrence and Sammy Fain.

Sleeping Beauty, 1959.

3. “Colors of the Wind” - Alan Menken, Stephen Schwartz.

Pocahontas, 1995.

2. “Beauty and the Beast” - Alan Menken, Howard Ashman.

Beauty and the Beast, 1991.

1. “A Whole New World” - Alan Menken, Tim Rice.

Aladdin, 1992.

At the end of the day

Το Παρανόρμαλ Γκομενάκι Το Σωστό Part II: Το Επιστημονικό

Το σωστό το γκατζετάκι για το λιγοστό φραγκάκι

Το Παρανόρμαλ Γκομενάκι Το Σωστό Part I: Το Σουρεάλ

Happy 2011: 20 αναμνήσεις, 10 σοφίες και 1 ευχή

Format

You have been tagged

Why don't you love me?

I'll keep the sun in my pockets

Summerisms

●✰★ PiXiE DuSt ★✰●

*B*I*R*T*H*D*A*Y*S*

With you in your dreams

➟ ⓈuperⒼirl

So what?

◈⋰ Memory Lane ⋱◈

Empty voids and aching pains

ஜ●•• When We Were Young ••●ஜ

Demystified

Αμανέεεελιιιεν

Οι Νόμοι του Murphy για τα torrents

҉ Twilight Zone ҉

Ήλθον, είδον, επέζησον...

Νιου Γιαρ Ρεζολούσιονς ⓴⑴⓪

BIRTHDAYS