Sunset Boulevard’ın galasında, gösterimden sonra ünlü film yapımcısı ve Paramount’un kurucularından Samuel Goldwyn, filmin senaristi ve yönetmeni olan Billy Wilder’a gidip “Seni besleyen sektöre ihanet ettin, alçak köpek” demiştir. Billy Wilder ise karşılık olarak okkalı bir “Fuck you!” ile cevap vermiştir. Peki neden sinema tarihinin en başarılı yapımcılarından birisi, sinema tarihinin en güzel filmlerinden birisinin yönetmenine bu şekilde sert çıkmıştır? Bunun cevabı filmin içerisinde ve aşağıdaki yazıda saklı.

1940′lı yıllarda ortaya çıkan ve bir önceki jenerasyon filmlerinin karanlık yapısını alıp daha kaotik, görsel ve aşırı öğelerle süsleyen bir sinema akımının en önemli örneklerinden birisi Sunset Blvd. Film-noir denilen bu sinema akımının diğer türlerden farklılıkları ,bu akımdan bir çok filmi izleyenler sinema tarihinin en başarılı yapımlarının bunlar olduklarını sürekli dile getirirler, oldukça bellidir. Örneğin mutlu son yoktur bu filmlerde veya sonlar genelde sürpriz öğeleri taşırlar. Ancak Film-noir’in daha önemli özellikleri ise ruh hali bozuk insanlar, beş parasız delikanlıların suça yönelmeleri, onları yönlendiren femme fatale’ler,  aşırı dekorasyona sahip ortamlar ve en önemlisi de toz pembe hayatın yerini almış acı ve çarpıcı gerçeklerin izleyicinin gözüne sokulması. Toz pembe hayaller, mutlu aile tabloları, yalan amerikan rüyası yoktur Film-noir’de. Hayatın içindeki sapkınlıkları, kötü alışkanlıkların ne boyutta olduğunu tüm çıplaklığı ile gösterir bu tür. Hal böyle olunca da Sunset Blvd. Film-noir’in en önemli yapımlarından birisi haline geliyor yukarıdaki öğeler sebebiyle.

Samuel Goldwyn’in neden böyle bir ithamda bulunduğunu daha kolay açıklamak için yukarıdaki paragrafı ve film-noir’in ne demek olduğunu kaba taslak açıklamak gerekliydi. Şimdi filme geri dönelim. Sunset Blvd. bilenler için Los Angeles’taki bir caddenin adı. Hatta tarihin en ünlü caddelerinden birisidir kendisi ve genel olarak Los Angeles’ın sinema emekçilerinin görüldüğü bir yerdir. Filmin adının sinemacılar ile bu kadar özdeşleşmiş bir şehirde ve yerde geçmesinin güzel bir dokundurma olduğu da apaçık ortadadır. Hollywood’u anlatır film. Hollywood’un geçmişini, geleceğini bir çırpıda özetler ve ardından ne kadar çarpık bir sistemi ve ne kadar çıkarcı olduğunu tasvir eder. Geçmiş dönem yıldızlarının artık ne kadar unutulmuş olduklarını, film şirketlerinin yeteneğe değil şekilciliğe önem verdiklerine dokundurur. Hollywood’da iş bulmanın ne kadar zor olduğunu ve başarı basamaklarını çıkanların o şehre ilk geldikleri halden bu yana ne kadar değiştiklerini açık bir şekilde gösterir. Açıkça Hollywood ile alay eden bir Hollywood filmidir Sunset Blvd.

Sinema tarihinin en başarılı aktrislerinden birisinin emekli olduktan 20 yıl sonra bile kendisini nasıl dev aynasında gördüğünü, onun saplantılarının ve saçmalıklarının ne kadar çok kişiye zarar verebileceğini görürsünüz Sunset Blvd.’da. Yada umutsuz bir yazarın şans eseri nasıl bir duruma düştüğünü ve bu durumdan çıkmak ve çıkmamak adına nasıl bir ikilemde kaldığını görürsünüz. Bol bol sigara ve alkol tüketilir filmde, aşk hikayeleri öyle “mıymıy” şeklinde değildir. Çünkü gerçekçidir, çünkü orası Hollywood’dur. Her şey para, sapkınlık, çıkar ilişkisidir. Hayatın ta kendisini, Hollywood’un ta kendisini anlattığı için güzeldir Sunset Blvd. Ve işte tam da bu yüzden yani Hollywood’un çıkarcılığını, sapkınlığını, burnu yukarıdalığını, yoksulluğunu izleyiciye aktardığı Samuel Goldwyn, Billy Wilder’a “Alçak köpek” demiştir.

Sunset Blvd’ın çekimleri tam da Film-noir’liktir. Çekimlerin ön planlarında aydınlatmalar vardır, asıl sahne aydınlıktır ancak arka planda herhangi bir ışık yoktur. Bu derinliği arttıran bir çekim tekniği olsa da bu tekniğin çıkışı tamamen ekonomik sebeplerden kaynaklıdır. Zira savaş sonrası bir ekonomide sinemacılar da tasarruflu davranmak durumundaydı. Ancak yine de bu tür çekimler rastlantısal olsa bile film-noir’in temel çekim prensibini oluşturmuştur. Kara film olarak Türkçe’ye çevrilebilecek film-noir’de karanlık sahneler olması kimseyi şaşırtmaz zaten. Türün bu temel özelliği de Sunset Blvd’da bolca mevcut. Genelde karanlık sahneler ve gece çekimlerinin sadece ön plan hariç zifiri karanlık içinde gerçekleştirilmesi filmin gerçekçiliğini ve karanlıklığını birebir tanımlıyor.

Türün diğer filmlerinden birkaç örnek vermek gerekir ki Sunset Blvd. hakkında ufak bir fikir sahibi olabilesiniz. Bu örnekler yakın dönem film-noir örneklerinden. Tabii ki türün klasik dönemi daha az kan, daha az şiddet, daha az erotizm barındırıyor ve genelde insanın yalnızlığından çok çevresine karşı güvensizliğine vurgu yapıyor ancak yine de tür temel anlamda aynı. İşte türü üzerinde biraz düşünürseniz tanıyabileceğiniz yakın tarihten birkaç film:

Blade Runner

Reservoir Dogs

Usual Suspects

Lost Highway

Taxi Driver

Fight Club

Mulholland Drive

The Man Who Wasn’t There

Eğer bu filmlerden birkaçını izlediyseniz film-noir türüne sokulmak istenmemelerine rağmen, tür hakkında temel bir bilgi edinebilirsiniz. Ancak dediğim gibi klasik dönem bu filmlerden biraz daha farklı.

Sunset Blvd; başrollerini William Holden ve Gloria Swanson’ın paylaştığı, genel hikayenin William Holden’ın canlandırdığı Joe Gillis’in gözünden anlatıldığı ancak hikaye gidişatını Gloria Swanson’ın canlandırdığı Norma Desmond’ın yönlendirdiği, Film-noir türünün en başarılı örneklerinden birisi olan ve ekibine 8 dalda Oskar adaylığı kazandırıp 3 Oskar ile ödül getirdiği oldukça başarılı bir filmdir. 100 yılın en başarılı filmlerinden birisi olarak gösterilmektedir.

Fragmanı:

Link:

Harry Potter efsanesini sömürmek adına final kitabını ikiye bölüp yayınlayacak olan film şirketleri ilk filmi bu yıl sonunda ikinci filmi de 2011 yazında yayınlayacaklar. Filmi bilmeyen yok, kadro aynı, değişen bir şey yok.

17 Kasım 2010 Türkiye’de gösterime girecek filmin fragmanı aşağıda:

Link:

Bir süre önce haberlere çıkan Facebook’un ortaya çıkış hikayesinin sinemaya aktarılacağı haberleri gelince Hollywood kültürünün her şeyin suyunu çıkarttığı düşüncesini tekrardan hatırlamıştım. Evet ara ara unutuyoruz bunu ancak sömürüyorlar her olayı burası da ayrı bir gerçek.

Filme geri dönecek olursak ben daha az kaliteli bir kadro bekliyordum. En azından daha duyulmamış bir yönetmenin bu filme talip olacağını düşünüyordum. Ancak karşımıza çıkan isim David Fincher olunca filme biraz daha dikkatli bakmamız gerekiyor haliyle. Se7en, Fight Club, The Game, Panic Room ve son olarak da Curious Case of Benjamin Button yönetmenin CV’sinde yer alan filmler olunca filme umutla bakabiliriz demek düşüyor bize.

Filmin kadrosu ise genç oyuncularla dolu. Bizi sümüklü böcekten kurtaran ve Spidey’i yeniden sevmeme sebep olacağına inandığım Andrew Garfield’ın yanı sıra Mark Zuckerberg rolünde Zombieland’in Columbus’u Jesse Eisenberg var. Onların yanında Justin Timberlake de filmde yer alan oyunculardan.

Facebook’un kurulumunu dramatik bir şekilde anlatan film, 1 Eylül’de ABD’de 17 Aralık 2010 tarihinde de ülkemizde gösterimde olacak.

Fragman:

Link:

Amores Perros, 21 Grams ve Babel gibi başarılı yapımların yönetmen koltuğunda oturan Meksikalı başarılı sinemacı Alejandro Gonzalez Inarritu yeni yönetmenlik deneyimini Biutiful ile tadıyor.

Kirli işler yaparak ailesini geçindirmeye çalışan Uxbal, her kötü iş yapanın başına gelebileceği gibi belayı üzerine çekmiştir. Uxbal’ın bu durumdan kurtulmaya çalışırken yaşadığı dramatik olayları işleyen Biutiful’da başrol Uxbal rolünde Javier Bardem’i izleyeceğiz.

Drama filmlerinin usta yönetmeni Inarritu’nın yepyeni dramatik öğelerle dolu filmi Biutiful, 2010 Cannes Film Festivali’nde Javier Bardem’e en iyi erkek oyuncu ödülünü de getirdi.

19 Kasım 2010 tarihinde Türkiye’de gösterime girecek filmin fragmanını aşağıdan izleyebilirsiniz:

Link:

İyi polis kötü polis olayını biraz farklı şekilde ele alan yepyeni bir komedi filmi The Other Guys. Oldukça başarılı bir oyuncu kadrosuna sahip olan film, polis teşkilatının medar-ı iftiharı iki polise özenen iki masabaşı polisinin komik maceralarını konu alıyor. Polis teşkilatının göz bebeği polisleri Samuel L. Jackson ve Dwayne Johnson oynarken, onlara gıpta ile bakan polisleri ise Will Ferrell ve Mark Wahlberg canlandırıyor. Ayrıca Michael Keaton da polis şefi olarak filmde yer alırken, Eva Mendes de Will Ferrell’ın ateşli karısını oynuyor. Kadro bu kadarla bitmiyor: Brooke Shields ve Paris Hilton da yapımda güzeller kontenjanından kendilerine yer buluyorlar.

Filmin yönetmeni ise Will Ferrell’ın kankası olarak bilinen ve Step Brothers yapımını yöneten Adam McKay. Ayrıca YouTube’un en gözde videolarından olan “Landlord”u da yazan, yöneten ve oradaki arkadaşı canlandıran kişi yine Adam McKay.

6 Ağustos 2010′da ABD’de gösterime girecek filmin Türkiye gösterim tarihi henüz belirli değil.

Bu eğlenceli yapımın fragmanını aşağıdan izleyebilirsiniz:

Link:

Todd Phillips herkesin aklına Old School ve Hangover filmleri ile gelen bir yönetmen. Özellikle son filmi Hangover tanıtımı için sosyal medya kullanıldığından oldukça yankı uyandırmış ve ortalama bir komedi filmi olduğundan da birçok kişi tarafından izlenmişti.

Şimdi ise Todd Phillips’in bir yeni projesi daha görücüye çıkmak üzere. Ve yine kadroda Hangover’ın garip adamı Zach Galifianakis var. Ancak bu sefer yanında daha da kaliteli bir isim mevcut: Robert Downey Jr. Bu ikilinin yol macerasının anlatıldığı filmde diğer rollerde göreceğimiz isimler ise Michelle Monaghan, Juliette Lewis ve Jamie Foxx.

Amerika’da 5 Kasım’da gösterime girecek filmin Türkiye gösterim tarihi ise 3 Aralık 2010.

Fragmanı aşağıdan izleyebilirsiniz:

Link:

Başlık durumu özetliyor. Uzun uzadıya yazmaya, açıklamaya gerek yok. Emir Kusturica’nın Maradona hakkında çektiği belgesel film. Bu adam neden bu kadar ünlü sorusunun cevabını sadece attığı goller sanıyorsanız bu yanılgıdan sizi kurtaracak yegane belgeseldir. İzleyin, izlettirin. Hele ki “Mesih tekrar Napoli’de” pankartları eşliğindeki karşılama sahnesi inanılmaz. Fragman vs. çok da önemli değil. Ancak size bu adamın neden kilisesi olduğunu gösterecek bir video var aşağıda. İzlemelisiniz:

Link:

14 Temmuz – 15 Eylül tarihleri arasında İzmir Büyükşehir Belediyesi’nin düzenlediği bir etkinlik ile nostaljik filmleri Havagazı Fabrikası’nda ücretsiz olarak izleyebileceğiz. Her hafta Çarşamba günleri düzenlenecek etkinlikte saat 21.30′da dünya sinemasının ünlü filmlerini izleme olanağına sahip olacağız.

Altına Hücum’dan Macbeth’e, Casablanca’dan Rıhtımlar Üzerinde’ye bir çok ünlü filmi Havagazı Fabrikası’nın eşsiz atmosferinde izlemek isteyenler için tam program:

Christopher Nolan’ın yepyeni medarı iftaharı. Rüyalarla gerçekleri birbirine geçiren bir bilim kurgu. Bu tarz çekimleri en iyi beceren isimlerden birisi artık Nolan ve fragmanı gerçekten inanılmaz etkileyici. Tabii “Medell’in” gibi olmasını istemeyiz (Entourage’a atıf). Kendi yazıp yönettiği filmde yine inanılmaz bir oyuncu kadrosu kullanıyor Nolan. Başroldeki Leonardo di Caprio’nun yanı sıra iki beğendiğim genç oyuncu Ellen Page ve Joseph Gordon-Levitt de yan rollerde karşımıza çıkacaklar filmde. Ayrıca Batman serisinde de Nolan’la çalışan Michael Caine de yine kadroda olan ünlü isimlerden. Bir diğer Batman serisi oyuncularından Cillian Murphy de kadroda yer alıyor.

16 Temmuz’da ABD’de gösterime girecek film, Türkiye’de ise 30 Temmuz’da gösterime giriyor.

Filmin fragmanı:

Link:

Jean-Luc Godard’ın über bilim kurgu dramasıdır. Tam adı “Alphaville, une étrange aventure de Lemmy Caution” yani Alfakent, Lemmy Caution’un ilginç macerasıdır. Godard’ın bu senaryoyu yazmasına esin kaynağı olan ise 1926 yılında yayınlanmış bir Paul Eluard şiiridir. Sürrealist bir şair olan Eluard’ın bu şiirinin adı “capitale de la douleur” yani “Acının Başkenti”dir. İşte Godard da 1984 üzerine inşa ettiği filmi Acının Başkenti olarak adlandırır. Alfakenti acının, griliğin, tek düzeliğin, düzenin, despotizmin, duygusuzluğun, vicdansızlığın başkentidir.

Fütüristik bir şehirdir ve yapay zeka tarafından yönetilmektedir. Bu yapay zeka insanlar için neyin iyi neyin kötü olduğuna karar vermekte ve insanları mantıksal doğruya yönlendirmektedir. Alfa 60 isimli bilgisayara uyanlar normaldir diğerleri ise ya gizlenir ve intihar ederler ya da infaz edilirler. Ana karakter Lemmy Caution/Ivan Johnson(Eddie Constantine) şöyle der Alfa 60 ile konuşurken: “i refuse to become what you call normal” yani “senin normal olarak adlandırdığın şeyi olmayı reddediyorum” demiştir. Bu sayede teknolojiye boyun eğmeyeceğini de kısaca açıklamıştır. Bir makinenin doğrusunu kabul etmemiş, insanlığın en önemli hakkını kullanmıştır: Özgür irade. Hikayenin bir diğer başrolü Natasha von Braun(Anna Karina) ise Alfakent’te yetişmiş bir güzeldir. Gözleri bağlanmış ama öğrenmeye aç bir çocuk gibidir. İlk başlarda sorgulamasa da sonrasında Lemmy Caution’ın kafasına ve kalbine girmesi sebebiyle sorgulamayı ve “Neden” demeyi öğrenmeye başlamıştır. Daha önce “Neden” dememesinin sebebi basittir: Alfakent’te “neden” değil “çünkü” kullanılır.

Sahte bir huzura ev sahipliği yapmaktadır Alfakent ve hep bir şeyler eksiktir. Bu şehir de duyguya yer yoktur. Bu kadar çok teknoloji varken insanların sanata, düşünüşe, duyguya zaman bırakmamaları ve doğruculuğun tek kıstas kabul edilmesine imkan verdiği şehirde yaşayan zombiler olarak sınıflandırılmaları çok da zor değildir. Bu film tıpkı bir Matrix veya bambaşka bir ütopya. Teknolojinin her şeyin çözümü olduğunu düşünen insanların, kendilerini teknolojinin kollarına bırakıp yarınlarını düşünmemelerini, geçmişlerini unutmalarını sağlamalarıdır Alfakent.

Alfa 60 isimli makineye göre kimse dün yaşamadı ve kimse yarın yaşamayacak. Asıl olan bugündür. Bu da kısaca zamanın algısının algıladığımız güne ait olduğunu ve tek önemli olanın bulunduğumuz gün olduğunu ve bulunduğumuz günün sürmesi için duygulara yer olmadığını tanımlar. Tıpkı şu anda içinde yaşadığımız dünya gibi. Alfakent sakinlerinden farkımız nedir şu anda? Çok da bir farkımız yoktur aslında. Teknoloji mağduriyetimizi vurgular Godard bu yapımında. Ütopyayı imgeler ile aktarır sinemaya. İşte bu yüzden büyük adamdır zaten Godard. Kimsenin aktaramayacağını dener. Hollywood’a inat reyting peşinde koşmadan karmaşık hikayeler çıkartır ortaya. Fransız sinemasının tanımıdır bu zaten. Nouvelle Vague’un reyting yerine sanatın peşinden koşmasını nasıl tanımlarsınız dese birisi sanırım bu filmi ona izlettirmek yeterli olacaktır. Tam anlamıyla sıkıcı bir film. Bittikten sonraki 2 saat belki de filmden nefret edeceksiniz. Ancak kendinizi zorlarsanız imgeleri okumayı başarır ve filmi anlamaya başlarsınız.

Teknolojiye, tek düzeliğe, vicdansızlığa karşı tek bir silahı vardır elinde Godard’ın bu filmde. Aşk. Sadece aşktır alfakent’i uykusundan uyandırabilecek ve zombileri öldürebilecek. Sadece aşktır alfakent’i alt edebilecek.

acının başkenti

gözlerinin eğrisi dolanıyor yüreğimi,
bir raks, bir dinginlik çemberi,
zamanın aylası, gece beşiği ve güvenli,
ve eğer hiçbir şey kalmadıysa aklımda yaşadığımdan
gözlerinin her zaman görmediğindendir beni.

yaprakları günün ve pembe şarabın köpüğü,
rüzgarın sazları, kokulu gülücükler
işık dünyasını saran kanatlar,
gökyüzü ve deniz yüklü gemiler,
gürültü avcıları ve renk kaynakları.

tanların kuluçka yatağından doğan kokular
yıldızların samanı üzerinde yatan
saflığa bağımlı gün gibi tıpkı
dünyada bağımlıdır senin tertemiz gözlerine
ve akar bütün kanım bakışlarında senin.

paul eluard

Film ile ilgili bir şeyler yazmadan önce ufak bir detay düşmem gerekiyor buraya: Çok uzun zamandır istiyordum Jean-Luc Godard’ın tüm filmlerini izlemeyi. Tıpkı David Lynch’e yaptığım gibi kronolojik sırayla gitmek için ilk film olarak Breathless’ı seçtim. Ve 13 Haziran günü ilk Godard filmini indirdim ve izlemeye koyuldum. Filmi bitirdiğimde internette dolanırken EfsaneSahneler.com’un Tweet’i gözüme ilişti. Tweet’teki linke tıkladığımda Breathless’ın 50. yılının şerefine filmin yeniden gösterime gireceği bilgisini ve hazırlanmış 50. yıl fragmanını gördüm. Filmi izlediğim gün 50. yıl fragmanının yayınlanması çok güzel bir rastlantıdır benim için. 50. yıl özel fragmanını yazının sonunda görebilirsiniz.

İlk paragrafta bahsettiğim gibi film büyük usta Godard’ın ilk uzun metraj filmi. Öncesinde çektiği 3 kısa metraj filminin sonrasında sinema dünyasının en büyüklerinin desteğini alarak uzun metrajını çeken Godard’a ilk filmi için hikayeyi François Truffaut verir. Godard da senaryoya uyarlar. Bunun yanında yine sinema dünyasının en büyük ustalarından Jean-Pierre Melville de filmde rol alarak Godard’a desteğini açıkça belli eder.

Film, kanunsuz bir serserinin amerikalı bir gazeteciye aşık olmasını işler. Dönemin Fransız filmleri gibi ana tema gangster yaşantısıdır. 60′lar Fransa’sında geçen bir hikayedir bu. İçinde aşk, silah, şehvet, yalan, dalavere, cinayet, komplo, ihanet barındıran bir efsanedir Breathless. Kanunsuz yakışıklıların filmin başında itici, filmin sonunda ise çekici geldiği filmlerdendir. Kariyer güzellerinin filmin başında çekici filmin sonunda ise itici geldiği filmlerdendir. Serseri yakışıklımız kariyeri yeni yeni parlamaya başlayan efsane Jean-Paul Belmondo’dan başkası olamazdı tabii. Kariyer güzelimiz de güzeller güzeli Jean Seberg. Belmondo’yu hayatımda ilk defa Victor Hugo’nun ölümsüz eserinden(!) 1995 yılında sinemaya aktarılan “Sefiller” filmindeki Jean Valjean rolünde izlemiştim. Ondan sonra bir çok filmini görmüştüm ancak bunlar olgunluk dönemine ait filmlerinden ibaretti. Bu filmde ise ilk defa gençlik halini gördüm. Jean Seberg’in ise ilk defa bir filmini izledim. Kısa saçlı kızlar her zaman gözümde artı hanesinde olduğu için bu doğal, umursamaz haline vurulmam çok da zor olmadı. Ki bu tamamen rolünü mükemmel oynamasıyla alakalı bir durum.

Yukarıda da dediğim gibi Godard’ın ilk uzun metrajıydı bu film. Aksiyon çekimleri, açıklığı, sadeliği ve rolleri yansıtış biçimi gerçekten çok çok başarılı. Çekimler için kullanılan mekanlar ve o mekanları sunuş tarzı filmi daha da iyi hissetmenizi sağlıyor.  Siyah beyaz filmleri ve fransız filmlerini seviyorsanız bu filmi kesinlikle izlemelisiniz.

50. yıl fragmanı:

Link:

Hollywood’u, Bollywood’u unutun. Amerikan sinemasının vurdusunu, kırdısını unutun. Ya da yalanlarla dolu aşk hikayelerini, aldatmaları… Tüm bunlar hayatı daha karmaşık hale getiren şeyler sadece. Basit olanı nasıl unutabiliyoruz bazen anlamakta güçlük çekiyorum. Hayatın sadece gerçeklerden, olasılıklardan, şanslardan ibaret olduğunu farkettiğimiz an daha huzur dolu olacağız. Sahi, olasılıklardan bahsetmişken “Doğru insanı kaç kere bulabilirsin?” İşte bu sorunun cevabı bu film. Aslında olasılıklar üzerine yürüyen, ama aynı zamanda gelecek beklentilerini sıfıra indirmiş iki insanın müzik dolu hikayesi bu.

Sokak çalgısı ile çiçek satıcısının hikayesi bu. Aralarındaki aşkı seziyorsunuz hemen. Çünkü birbirlerini çekiyorlar anında. Çünkü iletişimleri müzik ile başlıyor ve diyaloglar yerini müziğe bıraktığında birbirlerine bakışlarından anlayabiliyorsunuz bu çekimi. Her ikisi de yaralı aslında ve birbirlerine tutunuyorlar. İşte doğru insan budur diyorsunuz tam o sırada. Saf iyilik ile karşılıksız olarak karşındakini ayağa kaldırmak için çabalamak… Bu filmi güzel yapan üç unsurdan ilki işte bu.

Filmin geçtiği Dublin’in yoksul mahalleleri hikayeyi daha da sıcak hale getiriyor kuşkusuz. Evi fakir ancak kalbi zengin ve huzurlu insanların hikayesi her zaman ilgi çekicidir. Filmin çekimleri için kullanılan açılar ve yöntemler de filmi daha da başarılı gösteren unsurlardan. Büyük Britanya evlerinin o klasik dar, küçük ve basık evlerinin atmosferi sürekli kullanılan aksiyon kamera çekimleri ile tamamen verilebilmiş diyebilirim. Hikayenin duruluğunu sadece Dublin’in yoksul mahallelerinde vermektense yönetmen, bu çekimler ile de hikayeyi daha sıcak hale getirmeyi başarmış. Hele grup halinde söyledikleri şarkılardaki çekimler el kamerası ile çekilen videolar oluşma. Bu arada gerçekten el kamerası kullanılmış filmde. 2 adet “Handycam” ile çekilmiş. Bu da bu filmi güzel yapan ikinci unsur.

Müzikal geçmişe sahip başrol oyuncularının bu meziyetlerini tamamen gösterebilecekleri bir film ancak bu kadar güzel olabilirdi bunu da söylemek gerekli. Marketa Irglova sadece 1988 doğumlu bir piyanist ve söz yazarı. Once’ta da zaten kendini canlandırıyor tıpkı Glen Hansard gibi. Bir diğer başrol olan Glen Hansard da İrlanda’nın en ünlü Indie gruplarından olan The Frames grubunun solisti ve gitaristi. O da yine kendi geçmişini canlandırıyor filmde. Bir sokak sanatçısı olarak başlayan kariyerinin ilk yıllarını canlandırıyor bir bakıma. Başroller bu kadar yetenekli müzisyenler olunca ortaya çıkacak şeyin kötü bir film olması zaten imkansız. Bunu daha da imkansızlaştıransa yönetmenin bile müzisyen geçmişine sahip olması. John Carney, sinemaya adım atmadan önce Glen Hansard’ın grubu The Frames’de baterist olarak yer alıyordu. Bu üçlünün ortaya çıkardığı film gerçekten muazzam. Diyaloglar yerine müzikle anlaşan insanlar olduğunu kanıtlarcasına bir yapım sunmuşlar. Üstelik bunu sadece 17 günde ve 150.000 dolar harcayarak yapmışlar.

Film çoğu yerde müzikal etiketi ile geçiyor. Bu yoruma ancak yarı yarıya katılabilirim. Çünkü ordan oraya uçan ve danseden insanlar yok bu filmde. Müziklerinin muhteşemliğinin yanında bir o kadar sade çünkü. Hal böyle olunca bu filmi müzikal diye etiketlemek çok da doğru değil. İşte bu da filmi bu kadar güzel yapan son unsur. Yani müzikleri! Filmden önce müziklerini dinlemenizi tavsiye etmem. Beğenebilirsiniz, çok da sevebilirsiniz. Ancak bu şarkıları bir de filmi izlerken dinleyin. İşte o zaman kesinlikle bu ikilinin yazdığı şarkılara tapacaksınız.

Ufak bir bilgilendirme: Filmin gösterimine ilgi çekmek için Marketa ve Glen, gösterimlerden sonra çıkıp salon önünde konser vermişler bir süre. Hatta bu konserler sayesinde, daha önceden reddedildikleri Sundance Film Festivali’ne tekrar katılmışlar ve izleyici özel ödülünü eve götürmeyi başarmışlar. Bu başarının dışında Oscar’lardaki en iyi film müziği dahil bir çok ödülü de toplamışlar.

Blogger notu: Film ile beni tanıştıran Derem’e teşekkürler.

6 Mayıs günü ABD’de gösterime giren Iron Man 2′nin öncesinde Teaser Trailer’ı gösterilen bu film bir anda tüm sinema dünyasının en çok konuşulan konusu oldu. Iron Man 2′yi gölgede bırakan film, fragmanıyla soru işaretlerini kafalarda yaratmayı başardı. Film için şu anda söyleyebileceğimiz tek şey duyurulmuş olması. Oyuncular ile ilgili bir açıklama yok, çekimler ile ilgili bir açıklama yok. Bildiğimiz 2 şey var ve bu 2 şey de insanları kesinlikle heyecanlandırıyor. Yapımcı: S. Spielberg, Yönetmen: J. J. Abrams. 6 Mayıs’ta sinemalarda gösterilen Teaser Trailer’ın ilk olarak el kamerası ile sinemadan çekimini izlemiştim bugün ise sonunda video paylaşım sitelerinde dolaşmaya başladı fragman.

Bir çok kişi Cloverfield’ın devamı olacağını düşünüyordu filmin. Veya Cloverfield’ın ortaya çıkışı serüveni belki de gibi bir umut vardı herkeste. J. J. Abrams ise yaptığı açıklamayla bunu tamamen yalanladı. Bilinen tek şey bu iki usta ismin aynı projede yer almasının sinema severler için ne kadar güzel bir haber olduğudur.

Filmin yayınlanan ilk fragmanı:

Link:

Ashton Kutcher romantik komedi filmlerinin usta ismi oldu. Sürekli bu tarzda filmlerde rol alıyor. Bakalım yeni filmi nasıl. 21, The Ugly Truth gibi filmlerin yönetmeni Robert Luketic’in yönettiği film bu türün izleyicilerine hitap ediyor.

Evde kalmış orta yaşlı bir kadının ailesiyle birlikte tatile gidip hayatının erkeğiyle ve hayatının yaşamıyla tanışmasını konu alan film, aslında hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını anlatıyor. Aşık olduğu adamın bir anda kiralık bir katil olduğunu farkeden Jen Kornfeldt, adamdan kaçacak mı yoksa onunla birlikte kalmaya mı çalışacak. Şey… Orta yaşa gelmiş ve evde kalmışsanız fazla seçeneğiniz kalmıyor. Jen rolünde Katherine Heigl, Spencer Aimes rolünde de haliyle Ashton Kutcher var.

4 Haziran 2010 tarihinde ABD’de gösterime girecek bu romantik komedi filmi bu tür izleyicileri için biçilmiş kaftan. Türkiye’de büyük olasılıkla gösterilir. Zira tam Türk film distrübitörlerinin seveceği tarzda bir film. Ama gösterim tarihi henüz yok.

Fragmanı:

Link:

Evelyn Salt şerefli ve açıkçası oldukça ateşli bir CIA ajanıdır. Ülkesi menfaatleri doğrultusunda yaptığı çalışmalar ile büyük takdir kazanmış ajanımız bir görev üzerindeyken kendisinin çift taraflı bir ajan olduğuna dair kanıtları olan birisine ulaşır. Ve hikaye bu aşamadan sonra farklı bir boyut kazanır. Konuyu tam olarak özetlemek mümkün değil ancak fragmandan anlaşılan yukarıdaki hikaye. Peki Evelyn Salt gerçekten çift taraflı bir ajan mıdır yoksa bir iftiraya mı kurban gitmek üzeredir? Bu soruların cevapları filmin içinde yer alıyor.

Evelyn Salt rolünde Angelina Jolie, Winter rolünde de Liev Schreiber yer alıyor. Yönetmen Phillip Noyce’u Val Kilmer’lı 1997 yapımı The Saint filmi ile veya yine Angelina Jolie’nin oynadığı The Bone Collector filmi ile hatırlayabiliriz.

Film 23 Temmuz 2010′da ABD’de gösterimde ancak Türkiye gösterim tarihi veya gösterimin gerçekleşip gerçekleşmeyeceği henüz belli değil.

Fragman:

Link:

Gerçek hayatta kahramanlar olsaydı nasıl bir dünyamız olurdu? Bu soruya alternatif bir gerçeklikle yanıt veren Watchmen çizgiroman serisi ve filmi cevap vermeye çalışıyor. Ancak dünyaya daha komik bir yönden bakan bir çizgiroman serisi daha var: Çok yeni bir çizgiroman olsa da birçok kişinin beğeniyle takip ediyor olması popülerliğini arttırıyor. Tabi daha önce duymamış olabilirsiniz çünkü çizgiroman Türkiye’de yayınlanmıyor. Marvel Comics altında yayınlanan ve Mark Millar’ın yazdığı John Romita, Jr.’ın illustrasyonunu yaptığı çizgiroman serisi bu kadar kısa bir sürede birçok insanın dikkatini çekmiş olacak ki çizgiromanları sinemaya uyarlama hastalığı olan Hollywood’un da dikkatinden kaçamazdı.

Yönetmenliğini Matthew Vaughn’un, yapımcılığını Brad Pitt ve Matthew Vaughn’un üstlendiği film çizgiromandan uyarlamalar serisine bir yeni filmi daha ekliyor. Genç bir çocuğun kostümüyle kötülerle savaşmasını ve bunları yaparken internette inanılmaz derecede ünlenmesini ve ardından gerçek süper kahramanlar ile tanışıp kötülere karşı savaşını anlatıyor. Klasik bir konu olduğunu sanırım anlamışsınızdır. Ancak filmde de denildiği gibi “Uçamam ama kıçına tekmeyi basabilirim!”

Filmde Nicholas Cage, Aaron Johnson, Lyndsy Fonseca ve genç yıldız Chloe Moretz rol alıyor. Eğlenceli bir yapıma benziyor ancak Türkiye’de gösterilmeyecek. DVD’lerini beklememiz gerekiyor (: 16 Nisan’da ABD’de gösterimde.

Fragmanı:

Link: