พอเราพูดถึงเว็บบล็อกส่วนตัว ก็คงจะนึกถึงการบันทึกเรื่องราวประจำวันของเจ้าของบล็อก ว่าวันๆ ทำอะไรบ้าง แต่จริงๆ แล้ว มันมีอะไรมากกว่านั้นครับ

คือตอนแรกๆ ที่ผมทำเว็บไซต์นี้ขึ้นมาใหม่ๆ เนี่ย ก็คิดแบบปกติเท่าไปก็คือ เว็บไซต์ส่วนตัว ไว้เขียนเรื่องราวประจำวันทั่วๆ ไป เพื่อที่ในอนาคต อยากกลับมาอ่าน ก็จะได้จำได้ว่าเคยทำอะไรไปแล้วบ้าง

แต่พอลองทำไปเรื่อยๆ ก็พบว่า นอกจากเว็บบล็อกส่วนตัว จะมีประโยชน์ไว้ใช้บันทึกเรื่องราวประจำวันของตัวเองแล้ว ยังสามารถเป็นที่เก็บไฟล์งานส่วนตัวต่างๆ หรือ โปรแกรมที่เราต้องการจะเก็บไว้กันตัวเองลืม หรือ เทคนิค ความรู้ต่างๆ ที่คิดขึ้นเอง หรือ ไปคัดลอกของคนอื่นมา (เครดิตด้วยนะ) เพราะนั้นเวลาเราจะค้นหาข้อมูลต่างๆ ที่ต้องการ เราก็สามารถทำได้ง่ายได้ ซึ่ง wordpress ก็มีระบบค้นหาที่ดีอยู่แล้ว

และยังไม่เพียงเท่านี้นะครับ ท่านเชื่อไหมครับ ว่าประสบการณ์ต่างๆ ที่เราได้ไปประสบพบเจอมา แล้วนำมาเขียนในบล็อกนี้ ยังมีประโยชน์ต่อบุคคลอื่นๆ แบบไม่รู้ตัวอีกด้วย (ได้ยังไงหล่ะ??) ได้สิครับ เนื่องจากประสิบธิภาพอันยอดเยี่ยมในด้าน SEO ของ wordress ทำให้ เว็บไซต์ของเรา ไปติดในผลการค้นหาของ Google โดยไม่รู้ตัว และไม่ได้ตั้งใจ ทำให้เวลามีคนค้นหาใน Google เกี่ยวกับคำที่เขาต้องการ ก็มีสิทธ์ที่จะขึ้นหน้าเว็บไซต์ของเราในผลการค้นหาได้ด้วย ดูได้จากสถิติรูปด้านบนหน่ะครับ

ก็อย่างที่บอกครับทีแรกตั้งใจทำเป็นเว็บส่วนตัว พูดง่ายๆ ก็คือใช้ส่วนตัวนั่นแหล่ะ แต่ทำไปทำมา ยอด UIP(จำนวนคนเข้าชม) ขึ้นจาก 0 จนตอนนี้ UIP อยู่ที่ 200 กว่าๆ คน / วัน ซึ่งผมไม่ได้ตั้งใจแม้แต่น้อย

พอมาดูสถิติอย่างละเอียด ก็พบว่า..

คนที่เข้าเว็บไซต์ผมโดยตรงนั้น (คือพิมพ์เข้ามาเองเลย เช่น www.sinnawat.com) เนี่ย มีไม่ถึง 30% ของจำนวนคนเข้าเว็บไซต์ทั้งหมด

แล้วที่เหลือหน่ะหรอครับ ก็คือ คนที่ search จาก google แล้วเข้ามาเจอเว็บผมยังไงหล่ะครับ

โดยคำฮิตๆ ที่เข้ามาเว็บผมเยอะก็จะมี เรื่องเกี่ยวกับ resume สมัครงาน ที่ผม ได้อัพไว้เผื่อวันหลังจะใช้งานเอง เข้ามาเปนร้อยต่อวัน (แปลว่าคนตกงานเยอะขึ้นหรือเปล่าหว่าฮ่าๆ)

รองลงมาก็จะเป็นพวก โปรแกรมที่ผมอัพไว้ใช้งานเอง กันลืมอีกหน่ะแหล่ะครับ คือเผื่อไปเล่นเครื่องอื่น จะได้โหลดลงได้เลย เลย อัพเก็บไว้ในบล็อกส่วนตัวนี้ ก็ปรากฎว่ามีคน search มาเจอของผมอีกเช่นกัน เช่นโปรแกรมแปลง word เป็น pdf หรือ เทคนิคการใช้งานอื่นๆ อีกมากมาย ที่ทั้งเขียนขึ้นมาเอง และนำมาจากที่อื่น(เครดิตไว้ครับ)

และมีอีกเรื่องนึงที่เป็นประโยชน์ต่อคนอื่น ที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้เองครับ ซึ่งผมก้อไม่คิดเลยว่าจะเปนประโยชน์กับเขาขนาดนั้น

เพราะมันเป็นเรื่องที่ผมเขียนขึ้นมาเล่นๆ ภาพก็เห็นมันแปลกดีเลยถ่ายเก็บไว้ แต่กลับมีประโยชน์กับคนๆ นึงอย่างมากเลยทีเดียว

คือ เมื่อเร็วๆ นี้ผมได้รับคอมเมนท์จาก กระทู้นี้ครับ คลิ๊ก ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติเลยก็คือผมต้องเข้าไปกด approve คอมเมนท์นั้นๆ เพื่อที่จะอนุญาติให้คอมเมนท์นั้นๆ ปรากฎบนเว็บบล็อกของผมได้ ทีแรกก็นึกว่าจะเป็นคนที่มาดาวน์โหลดพวก resume หรือ โปรแกรม มา โพสขอบคุณไว้ (คนไทยมารยาทดีมากครับ) แต่ปรากฎว่า เอ๊ะ!! ทำไมเขียนมาซะยาวเหยียดเลย ปกติจะไม่เกิน ๑ – ๒ บรรทัด พอลองอ่านดู ปรากฎว่า..

โอ.. ไม่น่าเชื่อครับ ผมอ่านแล้วก็ขนลุกเองเลย (เวอร์ไปปะเนี่ย) คือเจ้าของคอมเมนท์หน่ะครับ เค้าบอกว่า เค้าค้นหาใน google คำว่า ‘taxi ใบเสร็จ’ เพื่อที่จะค้นหาว่าจะสามารถหา Taxi ที่มีใบเสร็จได้จากไหน เพราะเขาต้องไปต่างประเทศ และค่าเดินทางก็จะต้องมีใบเสร็จไปด้วย ทางผู้ที่ให้ไปถึงจะจ่ายค่าเดินทางให้ … เค้าก็มาค้นหาเจอเว็บของผมครับ ซึ่ง เป็นแค่ โพสๆ นึงในเว็บบล็อกของผมเท่านั้นเอง ซึ่งวันนั้นจำได้ว่าไปดูหนังกับแฟน เจออะไรแปลกๆ ก็ถ่ายไว้ แล้วก็ ไปเจอจริงๆ ครับ คือไปเจอ Taxi ที่มีใบเสร็จด้วยครับ ตอนนั้นนั่งแค่จากเมืองเอก ไปฟิวเจอร์เอง แต่ได้ใบเสร็จมาด้วยเหอะๆๆ เลยเห็นมันแปลกดี..ก็เลย ใช้มือถือ ถ่ายรูปเก็บไว้ครับ แล้วพอกลับมาที่ห้องก็มาเขียนบล็อก แล้วก็นำภาพใบเสร็จที่ถ่ายมานั้น ใส่ไว้ด้วย …

สรุปว่าเค้าตาดีมากที่ดูแล้วเจอ เบอร์โทรศัพท์ของคนขับ! ซึ่งพอโทรไปก็ปรากฎว่าเค้าก็มีอยู่จริงๆ และก็ตกลงว่าจ้างกันเรียบร้อย.. ผมคงเล่ารายละเอียดได้ไม่ดีนัก ยังไงลองไปอ่านกระทู้ คลิ๊ก ดูครับ

จนตอนนี้ผมเปลี่ยนมุมมองใหม่ (จริงๆ ก็นานแล้วหล่ะครับ) มีอะไรก็พยายามเขียนบล็อกเอาไว้ เกี่ยวกับประสบการณ์ต่างๆ นาๆ ที่เราได้เจอมาบางทีอาจจะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นก็ได้นะครับ

เลยอยากให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่อ่านบล็อกนี้อยู่ พยายามเขียนทุกสิ่ง ทุกอย่างที่ประสบพบเจอ มาในแต่ละวัน ลงไป (เท่าที่จะลงได้) เพราะอันที่จริงผมก็ไม่มีเวลาเขียนมากนักในพักหลังๆ

คือบางทีข้อมูลบางอย่างที่เราเห็นว่าเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และไม่มีประโยชน์ต่อเรา แต่บางทีนั่นอาจจะเป็นประโยชน์กับผู้อื่นอย่างมากก็ได้ครับ

โอเค..เขียนมานานแล้ว ทำงานต่อดีกว่า…

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 18-August-2008 — มาดู 75 เคล็ดลับ โปรโมท Blog ให้ดัง !!! (0)

วิธีทำก็คือ แก้ไข .htaccess (ถ้าไม่มีก็สร้างขึ้นมาครับ) โดยเพิ่ม Code ด้านล่างนี้เข้าไปครับ

ErrorDocument 404 /errorpage.html

ก็ใส่เข้าไปแล้วก็ไปสร้าง หน้า errorpage.html ตามเราต้องการนั่นเองครับ ชื่อไฟล์ก็เปลี่ยนได้ตามสะดวกครับผท

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 29-August-2008 — วิธีสร้างหน้า 404 ใน wordpress (0)

เอาไว้ทำอะไรหน่ะหรอครับ การสร้าง 301 Redirect จริงๆ มันมีประโยชน์หลายอย่าง แต่ ที่ผมจะกล่าวคือ เป็นการ Redirect Traffic จาก non-www มาเป็น www นั่นเองครับ

ส่วนวิธีก็ง่ายๆ เลยครับผม

แก้ไขไฟล์ .htaccess เพิ่ม Code ด้านล่างนี้เข้าไปครับ

Options +FollowSymLinks
RewriteEngine On
RewriteCond %{HTTP_HOST} ^yourdomain\.com$ [NC]
RewriteRule ^(.*)$ http://www.yourdomain.com/$1 [R=301,L]

เพียงเท่านี้เวลาคนเข้า http://yourdomain.com -> ก็จะยิงไปที่ http://www.yourdomain.com ทันทีครับผม

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 29-August-2008 — วิธีสร้างหน้า 301 (2)

งานนี้มีความสุขมากๆ เพราะว่าเพื่อนๆ มากันเกือบครบเลย แล้วที่มาแต่ละคนก็ติดงานกันเกือบทั้งนั้น บางคนติดทำงาน บางคนติดทำโปรเจค บางคนพรุ่งนี้ต้องสอบโปรเจคแล้ว แต่ก็ยังอุตส่าห์มากัน นี่แหล่ะ ทำให้มีความสุขมากๆ นี่แหล่ะคำว่าเพื่อน ถึงแม้จะติดอะไรยังไง แต่ก็เห็นความสำคัญของเพื่อนมาก่อน แหม..ปีนึงเราเกิดครั้งเดียวเองนะ หะๆ อีกอย่างงานนี้ฟรีโลด…เอิกๆ หมดไปร่วม 5,000 เพราะเปิดมาสองโต๊ะ โต๊ะ sbac ด้วย และโต๊ะ ม.รังสิตด้วย แล้วพอดีเรามันดันไปเกิดใกล้กับวันวาเลนไทน์ เลยกระเป๋าฉีกกันเลยทีเดียวหะๆ ร่วมๆ สองวัน ก็ หมดไป 7,000 แต่ไม่เปนไร เพื่อความสุข และเพื่อเพื่อน เราทำได้..หะๆ

ใจจริงๆ วันเกิดอันดับสองนะ อันดับแรกก็คือการได้เจอเพื่อนๆ นั่นแหล่ะ ถ้ามันไม่มีงานพวกนี้มันก็ไม่ได้เจอกันซักที ต่างคนต่างมีภาระก็เลยถือโอกาสนี้รวบรวมเพื่อนๆ มากันให้หมด

จริงๆ งานวันเกิด คือเกิดวันนี้(วันที่เขียนบล็อกนี่แหล่ะ) แต่ว่า เราจัดงานวันที่ 16 เพราะว่าจะได้ Count Down ไปวันเกิดเรา (จริงๆ เอาเปนข้ออ้างสำหรับเพื่อนๆ ที่ชอบกลับเร็ว หะๆ งานนี้บอกไปแล้วว่าถ้าใครอยู่ไม่ถึงเที่ยงคืนแปลว่าไม่ได้มาวันเกิดเราหะๆ ) สุดท้ายทุกคนก็อยู่กันจนจบงาน หะๆ แฮปปี้มากๆ

เริ่มงานด้วยเพื่อนจาก sbac มาก่อน นำขบวนมาคือ เบียร์ + ส้ม + ออม กับ ไอน้ำ มาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย หะๆ เจอกันที่จอดรถพอดี (เราก็มาพร้อมกันด้วย) สรุปไม่ได้นัดกันเลยแต่มาเจอกันที่จอดรถตอน สองทุ่มครึ่งพอดี หะๆ นัดไว้สามทุ่มนะเนี่ย ไอเราว่ากะจะมาก่อน ที่ไหนได้ มาพร้อมกับเพื่อนๆ พอดีเลย กินไปได้ซักพัก เพื่อนวุธ กะ คะนองเดช ก็มา สรุปว่าเพื่อน sbac มาครบแล้ว แต่ ม.รังสิตยังไม่มาซักคน

ซักพัก เพื่อนเอกับมิ้มก็โทรเข้ามา บอกว่า “เห้ยกุมาไม่ได้หว่ะ” ไอเราก็ใจแป้วไปพักนึง แต่ฟังดูแล้วแม่งอำแน่ๆ ถามไปถามมาซักพักบอกว่าอยู่หน้าร้านแล้ว (ไอห่านี่เนียน) ก็เลยลงไปรับมัน เป็นเพื่อน ม.รังสิตคนแรกที่มาถึง..

และแล้ว..ก็ได้รับโทรศัพท์จากไอเอก ว่า “เห้ย…เนี่ยด้านซ้ายเป็นดรีมเวิร์ล ร้านมันอยู่ตรงไหนวะ” ป๊าดดดดดดดดด ดรีมเวิร์ล มันอยู่ฝั่งธัญญะโว้ยยยย กุบอกว่าไปลำลูกกาคลอง 4 ไม่ได้บอกว่าธัญญะคลอง 4 แหม…ไอเราก็ว่ามากันช้าจังเพื่อนๆ ม.รังสิตเรา ที่แท้ไปผิดฝั่ง คลอง 4 ถูกแล้ว แต่แม่งไปคลอง 4 ธัญญะ 5555555555+ อยากจะหัวเราะเป็นภาษาฝรั่งเศษ ฮามากมาย แต่แล้วในที่สุด ซักพักใหญ่ๆ ก็มากันครบ คือ พี่แจ๊ค+เจ๊ยุ้ย+ไอเอก+ลอง+มด ก็เป็นอันว่าครบหะๆ

ก็นั่งกินกันไปเรื่อยๆ ไอเราก็วน ไปวนมา สองโต๊ะ เพราะงานนี้แบ่งเป็น 2 โต๊ะ โต๊ะของ sbac และ โต๊ะของ ม.รังสิต เด่วจะหาว่าเจ้าภาพดูแลไม่ทั่วถึง หะๆ คุยกันกับเพื่อนสนุกสนานมาก เอิกๆ เบียร์ Tower 2 หลอด กะอีก 1 เหยือก Kamikaze อีก 4 เหยือก โดย ฝั่ง sbac กินเหล้าปั่น ส่วน ม.รังสิตนี่เบียร์ล้วนๆ

งานนี้โชคดีว่าไอน้ำซื้อกล้องมาใหม่ แหม cannon อย่างดี จะเป็นตากล้องมืออาชีพแล้วเพื่อนเรา เลยจับให้ถ่ายรูปทั่วงาน จนได้รูปมาเขียนในบล็อกนี่แหล่ะ หะๆ

ชอบร้านนี้มาก ตรงที่ พนักงานเป็นกันเอง ลดแล้วลดอีก หะๆ แล้วด้านบนนี่เป็นของเราทั้งหมด ทำอะไรไม่ต้องอายใครเลย ฮ่าๆ

…และแล้ว…สุดท้ายร้านก็ปิดไฟชั้นบนทั้งหมด ไอเราก็ว่าเห้ย..ไหนบอกถ้าเช็คบิลแล้วนั่งได้เรื่อยๆ แล้วปิดไฟทำด๋อยอาไร และอีกอย่างมองไปด้านล่าง ไอชั้นล่างมันเปิดไฟสว่างโล่เลย – -” ไล่กันชัดๆ กะจะเดินไปบอกพนักงานให้เปิดไฟเหมือนเดิม พอหันไปเท่านั้นแหล่ะ เห็นพนักงานถือเค้กไอติมก้อนเบ้อเร่อมา พร้อมจุดเทียน(เป่าไม่ดับ) มา 22 ดอก น้ำตาแทบไหล หะๆ ดีใจมาก แล้วทุกคนก็ร้องเพลง happy birthday ให้ แล้วเราก็เป่าเค๊ก ด้วยแรงที่มีอยู่น้อยนิด (อ้อลืมบอกว่าไม่สบายอย่างแรง) แต่ก็นะ เป่าปู๊ดดดดดดดดดดด ไม่ดับ – -” เป่าอีกๆๆๆๆ แล้วก็เป่าอีก กว่าจะดับเล่นเอาแทบล่มใส่ แต่ก็มีความสุขมาก..

ซักพัก พอเป่าเค๊กจบ เพื่อนมิ้มกะเอ ก็เอาของขวัญออกมาให้ แล้วก็ที่รักด้วย เอิกๆๆ เสร็จแล้วเราก็นั่งหั่นเค้กไอติม ให้เพื่อนๆ แบ่งเปน 2 โต๊ะ

เสร็จแฟนก็ไปเข้าห้องน้ำ เราก็ไม่ได้เอะใจอะไร พอแฟนไปซักพัก ก็มีโทรศัพท์เข้าด้วยเบอร์แปลกๆ เป็นบริการ m2g นั่นเอง ก็เป็นเสียงแฟนพูดอวยพรวันเกิดแล้วก็…บอกไม่ได้อิอิ เสร็จแล้วก็มีเพลงเปิดให้ฟังในโทรศัพท์  ก็คือเพลงนี้

โบ สุนิตา ลีติกุล – ฉันจะอยู่เป็นคนของเธอ.mp3 –

บอกตามตรงว่ามันพิเศษที่สุดแล้วสำหรับค่ำคืนนี้ กับเพลงนี้ ซึ้งมากๆ ชอบมากๆ เราก็ไปยืนฟังที่มุมระเบียงจนจบ ปกติฟังฟังเพลงนี้ไม่เคยรู้สึกอะไรเลย แต่ทำไมพอมาฟังคืนนี้ ที่แฟนเราส่งให้ มันเป็นอะไรที่พิเศษมาก ถูกถ้อยคำในเพลง มันมีความหมายมาก ฟังแล้วก็นึกถึงภาพเก่าๆ ในอดีตที่ผ่านมา น้ำตาก็จะไหล หะๆ

เสร็จแล้วก็นั่งกินกันอีกซักพัก ก็ยื้อเพื่อนไว้ให้นานที่สุด เพราะมีความสุขจริงๆ คืนนี้ไม่อยากให้ใครกลับเลย แต่ก็รู้ว่าเพื่อนๆ แต่ละคนก็ติดภารกิจในวันพรุ่งนี้กันทั้งนั้น เลยใช้มุขว่าอาหารหมดกลับ มีแต่คนรีบกิน หะๆๆ

เสร็จแล้วก็แยกย้ายกันกลับ ไปส่งเพื่อน sbac ขึ้นรถเบียร์ ส่งเพื่อน ม.รังสิตขึ้นรถพี่แจ๊ค ส่งไอน้ำ ไอวุธ คะนองเดช ที่มอไซ แล้วเราก็กลับห้องกับแฟน.. เสร็จแล้วก็มานั่งแกะของขวัญก่อนนอน อยากรู้มากว่าไอกล้องเท่าเสาเข็มที่แฟนให้มันคืออะไร แกะออกมาแล้ว เซอร์ไพรส์มาก เป็นโปสเตอร์แผ่นเท่าบ้านหะๆ ซึ่งเป็นแผ่น Sticker สามารถเอาไปติดผนังได้เลย ส่วนรูปเป็นยังไงนั้น มาดูกัน

อยากบอกว่ามีความสุขที่สุดในโลกเลยยยยยยยยยยย ไม่เสียดายตังเลย 5,000 เนี่ย จิ๊บๆ มดกัด !! หะๆๆ (ถ้าแลกกับความสุขที่ได้รับมันคุ้มค่านัก)

เอ้า..เรามาดูรูปวันงานกันบ้างดีกว่า บ่นมาเยอะแล้ว ห้าๆ

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 26-October-2008 — งานวันเกิดเพื่อนเกด (2)