ปล. รูปอื่นๆ อยู่ด้านล่างนะครับ

ทีแรกไม่ได้ว่าจะไปกาญจนบุรี หรอกครับ คือผมติดใจ “ปาย” ตั้งแต่ไปครั้งก่อนโน่นนนหน่ะครับ จริงๆ ปีนี้ก็อยากไปอีก แต่.. หนังเรื่องปายเข้าครับ ผมเลยคิดว่ามันต้องคนเยอะ แน่ๆ เลยไม่ไปดีกว่า เอาว่ะ.. ปีนี้ไปใกล้ๆ แล้วกัน ฮ่าๆ ก็เปิดเน็ทดูครับ ดูไปดูมา ก็มาเจอ ราชบุรีครับ อยากไป ไม่ได้ไปนานแล้ว แต่ปรากฎว่า ที่พักเต็มหมด!! (ตอนโทรไปวันที่ 23-24 แล้ว) เลยเปลี่ยนที่ ไปลองดูที่กาญจน์ ก็โทรอยู่หลายที่อยู่เหมือนกันครับ กว่าจะได้ที่พัก ชื่อรีสอร์ทแปลกมาก “ทาร์ซานรีสอร์ท” !! ถึงกระนั้น ก็ยังเกือบเต็ม คือ คืนแรกต้องนอนเต้นท์ (31-1) , คืนที่ 2 บ้านแพ (ดีขึ้นมาหน่อย), คืนที่ 3 บ้านอิงตะวัน (ดีที่สุด) สรุปรวมค่าที่พักแล้ว อยู่ที่ 3,400 บาท ครับ

วันแรก.. (31-12-2552)

ออกเดินทางจากบ้าน เวลาประมาณ 08.00 น. ดิ่งตรงไปกาญจนบุรี ระยะทางประมาณ 170 กม. รถไม่ติดเท่าไหร่ครับ วิ่งสบายๆ ไปถึงประมาณ 10.30 น. ก็ไปเช็คอินที่รีสอร์ทจ่ายตังส่วนที่เหลือ หาที่เหมาะๆ กางเต้นท์ (จองไว้ก่อน) เสร็จ เวลาเหลือเยอะ นั่งพักหายเหนื่อยแล้วก็เลยออกไป “สะพานข้ามแม่น้ำแคว” ก็เดินเที่ยว ถ่ายรูปซื้อโน่น ซื้อนี่ไปเรื่อยครับ พอเริ่มมืด ก็จะกลับรีสอร์ท แต่พอดี เห็นที่ศาลากลางเขามีจัดงานเค้าท์ดาวน์ ก็เลยไปนั่งแจมด้วย แต่อยู่ไม่ถึงเค้าท์ดาวน์หรอกครับ รุ้สึกว่ามันไม่ค่อยมีไรเลยกลับรีสอร์ทดีกว่า…

พอมาถึงรีสอร์ท เขาก็มีจัดงานกันเหมือนกันครับ ไอเราก็เข้าไปนั่งด้วย จนเค้าท์ดาวน์เสร็จก็แยกย้ายกันกับที่พัก แต่เรานี่สิ คืนนี้ต้องเต้นท์! ไม่เป็นไร ก็กลับไปนอน..

วันที่สอง (01-01-2553)

ตื่นมาก็มานั่งทานอาหารเช้าแบบบุฟเฟ่.. ที่เขาจัดเตรียมไว้ให้ ที่ร้านอาหารในรีสอร์ท แล้วก็ถามคนแถวนั้นว่า จะไปเที่ยวไหนดี (ประมาณว่าไม่ได้เตรียมอะไรมาเลย เตรียมแต่ “ตัว” กับ “ตัง” พอสืบได้ความ ก็ได้จุดหมายมา 4 ที่ แต่ยังไปไม่ได้ ต้องรอ check in ไปบ้านแพก่อน.. พอเรียบร้อยแล้วเราก็ออกเดินทางกันทันที เริ่มจาก ไปดู “ต้นจามจุรียักษ์” โอ้ว… พอเห็นแล้วอึ้งทึ่งเสียว ใหญ่โตมากมาย

พอเสร็จก็ไปดู “แม่ชีลอยน้ำ” ที่ “วัดถ้ำมังกร” เป็นยังไงไม่บอก ดูเอาจากภาพแย้วกันนะ.. -.-

เสร็จแล้วก็ดิ่งตรงไปที่ “สนามฝึกม้า” แต่… ไม่มีใครอยู่เลย มีแต่ม้า เลยอด..ขี่เลย

เสร็จจากนี่ก็เริ่ม บ่ายๆ แล้ว (15-16 น.) ก็รีบดิ่งตรงไปที่ “กองถ่ายสมเด็จพระนเรศวร” เพราะกลัวมันปิดก่อน  พอเข้าไปก็โอเคอ่ะ สวยดี เพิ่งรู้ว่ามันคือโฟมทั้งนั้นเลยไอพวก ฉากใหญ่ๆ เรือใหญ่ๆ เนี่ย -*- พอเดินเข้าไปเรื่อยๆ ก็จะเป็น รอบนอกเมืองหงสาวดี และ ในพระราชวังหงสาวดี เสียค่าเข้า คนละ 100 (ถ้าจำไม่ผิด) เจอพี่ถั่วและที่นี่ด้วยอะ ๕๕๕ แฟนเลยขอถ่ายรูปด้วยซะเลย เอิกๆ

เสร็จก็กลับรีสอร์ท นอน คร๊อกฟี่.. เพราะเหนื่อยมาทั้งวันแล้ว..

วันที่สาม (02-01-2553)

ก็เหมือนเดิม คือมาทานอาหารเช้าบุฟเฟ่.. แล้วก็รอ check in ไปบ้านอิงตะวัน แต่.. รอนานมั่กๆ (นานโคร่ดๆ) กว่าคนก่อนหน้าจะ checkout ออกไป แต่ในที่สุดก็ได้เข้ามาพักบ้านหลังที่ตั้งใจไว้ทีแรกซักที พอเข้ามาถึงต่างคนต่างก็นอน ไม่รุ้เกิดขี้เกียจอะไรกันนักหนา นอนดูทีวีกันยาวเลย ซักพักหลับ! สรุปวันนี้ไม่ได้ไปไหนเลย 555+ สั่งอาหารมากินกันที่ห้อง แหม่.. สบายแฮ.. (ทีแรกว่าจะไปน้ำตกไทรโยค ก็ไม่ได้ไป -*-)

วันสุดท้าย (03-01-2553)

ก็คือวันที่กลับนั่นแหล่ะครับ วันนี้ รีบๆ กินอาหารเช้าแล้วก็ มานอนเล่นต่ออีกหน่อย เก็บข้าวเก็บของ แล้วก็ checkout ทันที (ออกช้ากลัวรถติด) แต่ก็แวะซื้อของฝาก อยู่ 2 ที่ เหมือนกัน ล่อเงินที่เหลือ ล๊อตสุดท้าย หมดเกลี้ยงไปทันตาเห็น สรุปทริปนี้กดตังไป 5,000 ไม่พอ ขนาดให้แฟนออกไปเยอะเหมือนกันนะเนี่ย .. จบ!

[Show as slideshow]

12345►

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 9-January-2009 -- คืนวันเค้าท์ดาวน์ (0)

อย่างที่เห็นชื่อหัวข้อแหล่ะครับว่า มันดูวุ่นวายมากมาย อะไรก็ไม่รุ้ตีกันมั่วไปหมด เชื่อว่าเริ่มแรกเนี่ยหลายๆ คนอาจจะเริ่มจาก Hi5 แล้วพอโตมาหน่อยก็เปลี่ยนมาเป็น Facebook แล้วก็เริ่มรู้จักอะไรต่อมิอะไรตามมาเยอะแยะไปหมดครับ… เวลาเราจะเปลี่ยนมาเล่นอะไรที ก็จะเสียดายไอเว็บที่เมื่อก่อนเล่นอยู่บ่อยๆ เช่น จะเปลี่ยนจาก hi5 มาเล่น facebook แต่ก็เสียดาย hi5 ก็มีเพื่อนเยอะ ครั้นจะให้เพื่อนเปลี่ยนมาเล่น facebook กันหมดก็ดูจะเป็นเรื่องยากเอาซักหน่อย ไหนจะ Twitter ที่กำลังมาแรงอีก บางคนเลยตัดสินใจเล่นมันทั้งสองอย่าง หรือ สามอย่าง สี่อย่าง ไปพร้อมๆ กัน ซึ่งวันๆ ไม่ต้องทำอะไร มัวแต่มาเล่นหลายๆ อย่าง ทำให้เวลา 1 วันหมดไปอย่างรวดเร็วกับเว็บ Social Network พวกนี้ครับ

แล้วจะทำไงหล่ะ ?? ….

หลายๆ คนอาจจะใช้วิธีนี้อยู่ แต่เชื่อว่ายังมีอีกหลายคนที่ยังไม่ทราบครับ

จริงๆ แล้วเว็บ Social network ชื่อมันก็บอกอยู่แล้วครับ เปนสังคมแบบเครือข่าย ซึ่งตอนแรกๆ ก็อาจจะเป็นเฉพาะเครือข่ายของเว็บตัวเองเท่านั้น แต่ตอนนี้มันสามารถขยายออกไปสู่เว็บที่เป็น Social Network อื่นๆ ด้วยครับ ต่างเว็บก็ต่างมี api เปนของตัวเอง ซึ่งเป็นเหมือนสื่อกลางในการสื่อสารกันนั่นแหล่ะครับ ซึ่งอาจจะสื่อสารกันได้ไม่ 100% เหมือนกับเข้าไปเล่นเอง แต่อย่างน้อยก็ไม่ได้ทิ้งมันไปหน่ะครับยังมีข้อมูลอัพเดทเสมอๆ

ทำเพื่อ??

ยกตัวอย่างในเคสของผมแล้วกันนะครับ ปัญหาของผมคือ

เพื่อนๆ ที่ รร.เก่า หรือ เพื่อนสมัยตอนเรียนจะสถิตอยู่ใน hi5 และอัลบั้มรูปของผมก็อยุ่ในนั้นด้วย

เพื่อนๆ ไวทำงาน หรือว่า โตขึ้นมาหน่อยจะอยู่ใน facebook (แต่จริงๆ ตอนนี้ก็ย้ายมา facebook กันจะหมดแล้วครับ)

ปกติผมจะอัพโหลดรูปใน Flickr หรือ Picasa

ปกติผมจะเขียนบล็อก แล้วรูปก็อัพไว้ในบล็อกบ้างเหมือนกัน

และที่เล่นมาหลายปีแล้วคือ Twitter เนี่ยแหล่ะครับจริงๆ มันมีมาตั้งนานแล้ว ผมใช้ตั้งแต่สมัยยังใช้ smsในไทยได้หน่ะ แต่ตอนนั้นมีคนเล่นอยู่กลุ่มเล็กๆ  เลยเลิกไปพักนึง ช่วงนี้ก็กลับมาบูมเลยมาเล่นอีกครั้ง

ปัญหาคือ อยากจะเล่นมันทุกอย่างไม่ทิ้งซักอย่าง จะทำไงหล่ะ?

อันนี้ขึ้นอยู่กับแต่ละเคสว่าเล่นอะไรบ้าง แต่ของผมคงจะต้องเริ่มจาก Twitter เนี่ยแหล่ะครับ เพราะเล่นบ่อยสุดแล้ว

1. ผูก Twitter เข้ากับ Facebook ผ่าน apps ตัวนี้ครับ http://apps.facebook.com/twitter/

ปล. ถ้าอยากอัพเดทจาก facebook ไป Twitter ก็ได้เช่นกัน แต่ตอนนี้ทำได้แค่ในหน้า Page ครับ ลองสร้างได้ที่หน้า http://www.facebook.com/twitter/

2. ใช้ PG ในการอัพโหลดรูป (อัพจากมือถือ) ดาวน์โหลดโปรแกรมได้ที่ www.pg.in.th

3. ผูก PG เข้ากับ facebook,twitter,hi5,flickr,picasa ฯลฯ <== เท่าที่เล่น หรือที่เค้ามีให้ผูก

แค่เนี้ย !!

เสร็จแล้วทำไงต่อ?

Just Tweet?

ใช่แล้วครับ แค่ ทวีต เฉยๆ ก็จะไปลงใน facebook ด้วยครับดังภาพ

แล้วพวกภาพหล่ะ ?

ถ้าอยากโพสภาพลงไปใน Twitter ครั้งเดียวแล้วให้ไปเข้าใน hi5, Flickr, Facebook, Picasa ฯลฯ ด้วย ก็ง่ายๆ ครับ งานนี้ต้องยกผลประโยชน์ให้เว็บ PG ไปเต็มๆ ก็นั่นแหล่ะครับ แค่ tweet ผ่าน โปรแกรม pg บนมือถือครับ ทีนี้ก็จะได้ผลลัพธ์ดังภาพ

1. เพื่อนๆ ใน twitter ได้เหนภาพด้วย

2. เพื่อนๆ ใน facebook ก็เห็นภาพด้วย

3. ภาพที่ทวีตนั้นก็ไปเก็บอยู่ในอัลบั้มของ facebook ด้วย

4. ภาพลงไปใน pg (อันนี้แน่นอน -_-)

5. ลงมาใน blog ผมด้วย (อันนี้ต้อง ใช้ widget wp ที่ pg มีให้นะครับ)

6. ลงมาในอัลบั้มรูปใน hi5 ด้วย (อาจจะช้าหน่อยนะ ขี้เกียจรอเลยเอารูปเก่าให้ดู)

7. ลงมาใน Flickr ด้วย (อาจจะช้าหน่อยนะ ขี้เกียจรอเลยเอารูปเก่าให้ดู)

เห็นมั้ยครับ Tweet ทีเดียวได้ 7 ต่อเลย

จริงๆ pg มีผูกกับเว็บอื่นๆ ได้มากกว่านี้อีกครับลองดูแล้วกันครับ

วันนี้เอาไว้เท่านี้ก่อนนะครับ หวังว่าจะช่วยท่านที่ยังไม่ทราบไม่มากก็น้อย..

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 30-May-2009 -- Web Blog ส่วนตัว มีประโยชน์ด้วยหรือ ?? (4)
• 6-December-2008 -- สอนเด็กปี 1 เรื่อง Google Adsense + Calendar + Twitter (11)
• 12-November-2008 -- 11-11-51 – พรุ่งนี้ลอยกระทง (0)
• 18-August-2008 -- มาดู 75 เคล็ดลับ โปรโมท Blog ให้ดัง !!! (0)

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 24-December-2008 -- ถอย HTC Diamond มาแล้ว… (11)

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 31-August-2008 -- อ่าๆ .. ภาพไปฟิววันอาทิตย์ (5)

เรื่องยอดฮิต

• 18-August-2008 -- ตัวอย่าง Resume สมัครงาน ทั้ง ภาษาไทย และ ภาษาอังกฤษ (217)
• 20-November-2008 -- โปรแกรมแปลงไฟล์ Word เป็น PDF (77)
• 13-August-2008 -- คลิ๊ปโป๊… (52)
• 19-August-2008 -- My Resume (28)
• 13-August-2008 -- โปรแกรม โหลดคลิปจาก Youtube แบบง่ายสุดๆ (19)
• 6-December-2008 -- สอนเด็กปี 1 เรื่อง Google Adsense + Calendar + Twitter (11)
• 24-December-2008 -- ถอย HTC Diamond มาแล้ว… (11)
• 30-October-2009 -- Twitter = Facebook + PG + HI5 + Flickr + Blog ? (10)
• 22-November-2008 -- วิธีเอา Feed มาไว้ใน Page บน wordpress (8)
• 17-February-2009 -- วันเกิด ครบ 22 ปีแล้วครับผม! (8)

พอเราพูดถึงเว็บบล็อกส่วนตัว ก็คงจะนึกถึงการบันทึกเรื่องราวประจำวันของเจ้าของบล็อก ว่าวันๆ ทำอะไรบ้าง แต่จริงๆ แล้ว มันมีอะไรมากกว่านั้นครับ

คือตอนแรกๆ ที่ผมทำเว็บไซต์นี้ขึ้นมาใหม่ๆ เนี่ย ก็คิดแบบปกติเท่าไปก็คือ เว็บไซต์ส่วนตัว ไว้เขียนเรื่องราวประจำวันทั่วๆ ไป เพื่อที่ในอนาคต อยากกลับมาอ่าน ก็จะได้จำได้ว่าเคยทำอะไรไปแล้วบ้าง

แต่พอลองทำไปเรื่อยๆ ก็พบว่า นอกจากเว็บบล็อกส่วนตัว จะมีประโยชน์ไว้ใช้บันทึกเรื่องราวประจำวันของตัวเองแล้ว ยังสามารถเป็นที่เก็บไฟล์งานส่วนตัวต่างๆ หรือ โปรแกรมที่เราต้องการจะเก็บไว้กันตัวเองลืม หรือ เทคนิค ความรู้ต่างๆ ที่คิดขึ้นเอง หรือ ไปคัดลอกของคนอื่นมา (เครดิตด้วยนะ) เพราะนั้นเวลาเราจะค้นหาข้อมูลต่างๆ ที่ต้องการ เราก็สามารถทำได้ง่ายได้ ซึ่ง wordpress ก็มีระบบค้นหาที่ดีอยู่แล้ว

และยังไม่เพียงเท่านี้นะครับ ท่านเชื่อไหมครับ ว่าประสบการณ์ต่างๆ ที่เราได้ไปประสบพบเจอมา แล้วนำมาเขียนในบล็อกนี้ ยังมีประโยชน์ต่อบุคคลอื่นๆ แบบไม่รู้ตัวอีกด้วย (ได้ยังไงหล่ะ??) ได้สิครับ เนื่องจากประสิบธิภาพอันยอดเยี่ยมในด้าน SEO ของ wordress ทำให้ เว็บไซต์ของเรา ไปติดในผลการค้นหาของ Google โดยไม่รู้ตัว และไม่ได้ตั้งใจ ทำให้เวลามีคนค้นหาใน Google เกี่ยวกับคำที่เขาต้องการ ก็มีสิทธ์ที่จะขึ้นหน้าเว็บไซต์ของเราในผลการค้นหาได้ด้วย ดูได้จากสถิติรูปด้านบนหน่ะครับ

ก็อย่างที่บอกครับทีแรกตั้งใจทำเป็นเว็บส่วนตัว พูดง่ายๆ ก็คือใช้ส่วนตัวนั่นแหล่ะ แต่ทำไปทำมา ยอด UIP(จำนวนคนเข้าชม) ขึ้นจาก 0 จนตอนนี้ UIP อยู่ที่ 200 กว่าๆ คน / วัน ซึ่งผมไม่ได้ตั้งใจแม้แต่น้อย

พอมาดูสถิติอย่างละเอียด ก็พบว่า..

คนที่เข้าเว็บไซต์ผมโดยตรงนั้น (คือพิมพ์เข้ามาเองเลย เช่น www.sinnawat.com) เนี่ย มีไม่ถึง 30% ของจำนวนคนเข้าเว็บไซต์ทั้งหมด

แล้วที่เหลือหน่ะหรอครับ ก็คือ คนที่ search จาก google แล้วเข้ามาเจอเว็บผมยังไงหล่ะครับ

โดยคำฮิตๆ ที่เข้ามาเว็บผมเยอะก็จะมี เรื่องเกี่ยวกับ resume สมัครงาน ที่ผม ได้อัพไว้เผื่อวันหลังจะใช้งานเอง เข้ามาเปนร้อยต่อวัน (แปลว่าคนตกงานเยอะขึ้นหรือเปล่าหว่าฮ่าๆ)

รองลงมาก็จะเป็นพวก โปรแกรมที่ผมอัพไว้ใช้งานเอง กันลืมอีกหน่ะแหล่ะครับ คือเผื่อไปเล่นเครื่องอื่น จะได้โหลดลงได้เลย เลย อัพเก็บไว้ในบล็อกส่วนตัวนี้ ก็ปรากฎว่ามีคน search มาเจอของผมอีกเช่นกัน เช่นโปรแกรมแปลง word เป็น pdf หรือ เทคนิคการใช้งานอื่นๆ อีกมากมาย ที่ทั้งเขียนขึ้นมาเอง และนำมาจากที่อื่น(เครดิตไว้ครับ)

และมีอีกเรื่องนึงที่เป็นประโยชน์ต่อคนอื่น ที่เกิดขึ้นเมื่อเร็วๆ นี้เองครับ ซึ่งผมก้อไม่คิดเลยว่าจะเปนประโยชน์กับเขาขนาดนั้น

เพราะมันเป็นเรื่องที่ผมเขียนขึ้นมาเล่นๆ ภาพก็เห็นมันแปลกดีเลยถ่ายเก็บไว้ แต่กลับมีประโยชน์กับคนๆ นึงอย่างมากเลยทีเดียว

คือ เมื่อเร็วๆ นี้ผมได้รับคอมเมนท์จาก กระทู้นี้ครับ คลิ๊ก ซึ่งก็เป็นเรื่องปกติเลยก็คือผมต้องเข้าไปกด approve คอมเมนท์นั้นๆ เพื่อที่จะอนุญาติให้คอมเมนท์นั้นๆ ปรากฎบนเว็บบล็อกของผมได้ ทีแรกก็นึกว่าจะเป็นคนที่มาดาวน์โหลดพวก resume หรือ โปรแกรม มา โพสขอบคุณไว้ (คนไทยมารยาทดีมากครับ) แต่ปรากฎว่า เอ๊ะ!! ทำไมเขียนมาซะยาวเหยียดเลย ปกติจะไม่เกิน ๑ – ๒ บรรทัด พอลองอ่านดู ปรากฎว่า..

โอ.. ไม่น่าเชื่อครับ ผมอ่านแล้วก็ขนลุกเองเลย (เวอร์ไปปะเนี่ย) คือเจ้าของคอมเมนท์หน่ะครับ เค้าบอกว่า เค้าค้นหาใน google คำว่า ‘taxi ใบเสร็จ’ เพื่อที่จะค้นหาว่าจะสามารถหา Taxi ที่มีใบเสร็จได้จากไหน เพราะเขาต้องไปต่างประเทศ และค่าเดินทางก็จะต้องมีใบเสร็จไปด้วย ทางผู้ที่ให้ไปถึงจะจ่ายค่าเดินทางให้ … เค้าก็มาค้นหาเจอเว็บของผมครับ ซึ่ง เป็นแค่ โพสๆ นึงในเว็บบล็อกของผมเท่านั้นเอง ซึ่งวันนั้นจำได้ว่าไปดูหนังกับแฟน เจออะไรแปลกๆ ก็ถ่ายไว้ แล้วก็ ไปเจอจริงๆ ครับ คือไปเจอ Taxi ที่มีใบเสร็จด้วยครับ ตอนนั้นนั่งแค่จากเมืองเอก ไปฟิวเจอร์เอง แต่ได้ใบเสร็จมาด้วยเหอะๆๆ เลยเห็นมันแปลกดี..ก็เลย ใช้มือถือ ถ่ายรูปเก็บไว้ครับ แล้วพอกลับมาที่ห้องก็มาเขียนบล็อก แล้วก็นำภาพใบเสร็จที่ถ่ายมานั้น ใส่ไว้ด้วย …

สรุปว่าเค้าตาดีมากที่ดูแล้วเจอ เบอร์โทรศัพท์ของคนขับ! ซึ่งพอโทรไปก็ปรากฎว่าเค้าก็มีอยู่จริงๆ และก็ตกลงว่าจ้างกันเรียบร้อย.. ผมคงเล่ารายละเอียดได้ไม่ดีนัก ยังไงลองไปอ่านกระทู้ คลิ๊ก ดูครับ

จนตอนนี้ผมเปลี่ยนมุมมองใหม่ (จริงๆ ก็นานแล้วหล่ะครับ) มีอะไรก็พยายามเขียนบล็อกเอาไว้ เกี่ยวกับประสบการณ์ต่างๆ นาๆ ที่เราได้เจอมาบางทีอาจจะเป็นประโยชน์ต่อคนอื่นก็ได้นะครับ

เลยอยากให้เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่อ่านบล็อกนี้อยู่ พยายามเขียนทุกสิ่ง ทุกอย่างที่ประสบพบเจอ มาในแต่ละวัน ลงไป (เท่าที่จะลงได้) เพราะอันที่จริงผมก็ไม่มีเวลาเขียนมากนักในพักหลังๆ

คือบางทีข้อมูลบางอย่างที่เราเห็นว่าเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และไม่มีประโยชน์ต่อเรา แต่บางทีนั่นอาจจะเป็นประโยชน์กับผู้อื่นอย่างมากก็ได้ครับ

โอเค..เขียนมานานแล้ว ทำงานต่อดีกว่า…

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 30-October-2009 -- Twitter = Facebook + PG + HI5 + Flickr + Blog ? (10)
• 18-August-2008 -- มาดู 75 เคล็ดลับ โปรโมท Blog ให้ดัง !!! (0)

ขับรถออกจากรังสิตประมาณ 18.30 น. ถึงน้ำตกสาริกาประมาณ 19.50 น. แต่เล่นน้ำไม่ได้เพราะมันมืดแล้ว เลยหาร้านนั่งกินอะไรนิดหน่อย จนมืดๆ ก็หาที่พัก นอน 1 คืน ที่สระมะนาว (800 บาท) พร้อมอาหารเช้า.. เสร็จตื่นมาเช้าวันอาทิตย์ ก็ออกไปกินอาหารเช้าฟรีกัน.. แล้วก็ checkout ออกเลย ดิ่งตรงไปที่น้ำตกวังตะไคร้ ก็ไปนั่งกินส้มตำไก่ย่าง กันนิดหน่อย.. นั่งกันจนถึงบ่ายๆ ก็ออกจากน้ำตก ไปที่วัดเจ้าแม่กวนอิม..ไหว้พระ..ทำบุญ ให้สบายจิต เสร็จแล้ว ก็ไปต่อที่วัดนางรอง ทำบุญให้สบายใจ..เสร็จแล้วดิ่งตรงไป เขื่อนท่าด้าน ขับรถขึ้นไปบนเขื่อน ถ่ายรูปสวยๆ (รึเปล่า) ไว้กลับมาดูที่บ้านหะๆ แต่อยู่นานไม่ได้เพราะว่าอากาศร้อนมาก แถมด้วยแดดอันแรงกล้า ก็เลยรีบดิ่งกลับ แล้วก็ไปแวะ วัดที่บอกว่านอนในโรงศพแก้เคล็ด แต่ไม่กล้าไปนอนเลยออกจากวัดและกลับ รังสิตฯ(บ้าน)  – -”

มาดูรูปดีกว่า มันอาจจะไม่เรียงนะครับ เพราะว่าถ่าย สองกล้อง

…

เรื่องยอดฮิต

• 18-August-2008 -- ตัวอย่าง Resume สมัครงาน ทั้ง ภาษาไทย และ ภาษาอังกฤษ (217)
• 20-November-2008 -- โปรแกรมแปลงไฟล์ Word เป็น PDF (77)
• 13-August-2008 -- คลิ๊ปโป๊… (52)
• 19-August-2008 -- My Resume (28)
• 13-August-2008 -- โปรแกรม โหลดคลิปจาก Youtube แบบง่ายสุดๆ (19)
• 6-December-2008 -- สอนเด็กปี 1 เรื่อง Google Adsense + Calendar + Twitter (11)
• 24-December-2008 -- ถอย HTC Diamond มาแล้ว… (11)
• 30-October-2009 -- Twitter = Facebook + PG + HI5 + Flickr + Blog ? (10)
• 22-November-2008 -- วิธีเอา Feed มาไว้ใน Page บน wordpress (8)
• 17-February-2009 -- วันเกิด ครบ 22 ปีแล้วครับผม! (8)

วิธีทำก็คือ แก้ไข .htaccess (ถ้าไม่มีก็สร้างขึ้นมาครับ) โดยเพิ่ม Code ด้านล่างนี้เข้าไปครับ

ErrorDocument 404 /errorpage.html

ก็ใส่เข้าไปแล้วก็ไปสร้าง หน้า errorpage.html ตามเราต้องการนั่นเองครับ ชื่อไฟล์ก็เปลี่ยนได้ตามสะดวกครับผท

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 29-August-2008 -- วิธีสร้างหน้า 404 ใน wordpress (0)

เอาไว้ทำอะไรหน่ะหรอครับ การสร้าง 301 Redirect จริงๆ มันมีประโยชน์หลายอย่าง แต่ ที่ผมจะกล่าวคือ เป็นการ Redirect Traffic จาก non-www มาเป็น www นั่นเองครับ

ส่วนวิธีก็ง่ายๆ เลยครับผม

แก้ไขไฟล์ .htaccess เพิ่ม Code ด้านล่างนี้เข้าไปครับ

Options +FollowSymLinks
RewriteEngine On
RewriteCond %{HTTP_HOST} ^yourdomain\.com$ [NC]
RewriteRule ^(.*)$ http://www.yourdomain.com/$1 [R=301,L]

เพียงเท่านี้เวลาคนเข้า http://yourdomain.com -> ก็จะยิงไปที่ http://www.yourdomain.com ทันทีครับผม

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 29-August-2008 -- วิธีสร้างหน้า 301 (3)

งานนี้มีความสุขมากๆ เพราะว่าเพื่อนๆ มากันเกือบครบเลย แล้วที่มาแต่ละคนก็ติดงานกันเกือบทั้งนั้น บางคนติดทำงาน บางคนติดทำโปรเจค บางคนพรุ่งนี้ต้องสอบโปรเจคแล้ว แต่ก็ยังอุตส่าห์มากัน นี่แหล่ะ ทำให้มีความสุขมากๆ นี่แหล่ะคำว่าเพื่อน ถึงแม้จะติดอะไรยังไง แต่ก็เห็นความสำคัญของเพื่อนมาก่อน แหม..ปีนึงเราเกิดครั้งเดียวเองนะ หะๆ อีกอย่างงานนี้ฟรีโลด…เอิกๆ หมดไปร่วม 5,000 เพราะเปิดมาสองโต๊ะ โต๊ะ sbac ด้วย และโต๊ะ ม.รังสิตด้วย แล้วพอดีเรามันดันไปเกิดใกล้กับวันวาเลนไทน์ เลยกระเป๋าฉีกกันเลยทีเดียวหะๆ ร่วมๆ สองวัน ก็ หมดไป 7,000 แต่ไม่เปนไร เพื่อความสุข และเพื่อเพื่อน เราทำได้..หะๆ

ใจจริงๆ วันเกิดอันดับสองนะ อันดับแรกก็คือการได้เจอเพื่อนๆ นั่นแหล่ะ ถ้ามันไม่มีงานพวกนี้มันก็ไม่ได้เจอกันซักที ต่างคนต่างมีภาระก็เลยถือโอกาสนี้รวบรวมเพื่อนๆ มากันให้หมด

จริงๆ งานวันเกิด คือเกิดวันนี้(วันที่เขียนบล็อกนี่แหล่ะ) แต่ว่า เราจัดงานวันที่ 16 เพราะว่าจะได้ Count Down ไปวันเกิดเรา (จริงๆ เอาเปนข้ออ้างสำหรับเพื่อนๆ ที่ชอบกลับเร็ว หะๆ งานนี้บอกไปแล้วว่าถ้าใครอยู่ไม่ถึงเที่ยงคืนแปลว่าไม่ได้มาวันเกิดเราหะๆ ) สุดท้ายทุกคนก็อยู่กันจนจบงาน หะๆ แฮปปี้มากๆ

เริ่มงานด้วยเพื่อนจาก sbac มาก่อน นำขบวนมาคือ เบียร์ + ส้ม + ออม กับ ไอน้ำ มาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย หะๆ เจอกันที่จอดรถพอดี (เราก็มาพร้อมกันด้วย) สรุปไม่ได้นัดกันเลยแต่มาเจอกันที่จอดรถตอน สองทุ่มครึ่งพอดี หะๆ นัดไว้สามทุ่มนะเนี่ย ไอเราว่ากะจะมาก่อน ที่ไหนได้ มาพร้อมกับเพื่อนๆ พอดีเลย กินไปได้ซักพัก เพื่อนวุธ กะ คะนองเดช ก็มา สรุปว่าเพื่อน sbac มาครบแล้ว แต่ ม.รังสิตยังไม่มาซักคน

ซักพัก เพื่อนเอกับมิ้มก็โทรเข้ามา บอกว่า “เห้ยกุมาไม่ได้หว่ะ” ไอเราก็ใจแป้วไปพักนึง แต่ฟังดูแล้วแม่งอำแน่ๆ ถามไปถามมาซักพักบอกว่าอยู่หน้าร้านแล้ว (ไอห่านี่เนียน) ก็เลยลงไปรับมัน เป็นเพื่อน ม.รังสิตคนแรกที่มาถึง..

และแล้ว..ก็ได้รับโทรศัพท์จากไอเอก ว่า “เห้ย…เนี่ยด้านซ้ายเป็นดรีมเวิร์ล ร้านมันอยู่ตรงไหนวะ” ป๊าดดดดดดดดด ดรีมเวิร์ล มันอยู่ฝั่งธัญญะโว้ยยยย กุบอกว่าไปลำลูกกาคลอง 4 ไม่ได้บอกว่าธัญญะคลอง 4 แหม…ไอเราก็ว่ามากันช้าจังเพื่อนๆ ม.รังสิตเรา ที่แท้ไปผิดฝั่ง คลอง 4 ถูกแล้ว แต่แม่งไปคลอง 4 ธัญญะ 5555555555+ อยากจะหัวเราะเป็นภาษาฝรั่งเศษ ฮามากมาย แต่แล้วในที่สุด ซักพักใหญ่ๆ ก็มากันครบ คือ พี่แจ๊ค+เจ๊ยุ้ย+ไอเอก+ลอง+มด ก็เป็นอันว่าครบหะๆ

ก็นั่งกินกันไปเรื่อยๆ ไอเราก็วน ไปวนมา สองโต๊ะ เพราะงานนี้แบ่งเป็น 2 โต๊ะ โต๊ะของ sbac และ โต๊ะของ ม.รังสิต เด่วจะหาว่าเจ้าภาพดูแลไม่ทั่วถึง หะๆ คุยกันกับเพื่อนสนุกสนานมาก เอิกๆ เบียร์ Tower 2 หลอด กะอีก 1 เหยือก Kamikaze อีก 4 เหยือก โดย ฝั่ง sbac กินเหล้าปั่น ส่วน ม.รังสิตนี่เบียร์ล้วนๆ

งานนี้โชคดีว่าไอน้ำซื้อกล้องมาใหม่ แหม cannon อย่างดี จะเป็นตากล้องมืออาชีพแล้วเพื่อนเรา เลยจับให้ถ่ายรูปทั่วงาน จนได้รูปมาเขียนในบล็อกนี่แหล่ะ หะๆ

ชอบร้านนี้มาก ตรงที่ พนักงานเป็นกันเอง ลดแล้วลดอีก หะๆ แล้วด้านบนนี่เป็นของเราทั้งหมด ทำอะไรไม่ต้องอายใครเลย ฮ่าๆ

…และแล้ว…สุดท้ายร้านก็ปิดไฟชั้นบนทั้งหมด ไอเราก็ว่าเห้ย..ไหนบอกถ้าเช็คบิลแล้วนั่งได้เรื่อยๆ แล้วปิดไฟทำด๋อยอาไร และอีกอย่างมองไปด้านล่าง ไอชั้นล่างมันเปิดไฟสว่างโล่เลย – -” ไล่กันชัดๆ กะจะเดินไปบอกพนักงานให้เปิดไฟเหมือนเดิม พอหันไปเท่านั้นแหล่ะ เห็นพนักงานถือเค้กไอติมก้อนเบ้อเร่อมา พร้อมจุดเทียน(เป่าไม่ดับ) มา 22 ดอก น้ำตาแทบไหล หะๆ ดีใจมาก แล้วทุกคนก็ร้องเพลง happy birthday ให้ แล้วเราก็เป่าเค๊ก ด้วยแรงที่มีอยู่น้อยนิด (อ้อลืมบอกว่าไม่สบายอย่างแรง) แต่ก็นะ เป่าปู๊ดดดดดดดดดดด ไม่ดับ – -” เป่าอีกๆๆๆๆ แล้วก็เป่าอีก กว่าจะดับเล่นเอาแทบล่มใส่ แต่ก็มีความสุขมาก..

ซักพัก พอเป่าเค๊กจบ เพื่อนมิ้มกะเอ ก็เอาของขวัญออกมาให้ แล้วก็ที่รักด้วย เอิกๆๆ เสร็จแล้วเราก็นั่งหั่นเค้กไอติม ให้เพื่อนๆ แบ่งเปน 2 โต๊ะ

เสร็จแฟนก็ไปเข้าห้องน้ำ เราก็ไม่ได้เอะใจอะไร พอแฟนไปซักพัก ก็มีโทรศัพท์เข้าด้วยเบอร์แปลกๆ เป็นบริการ m2g นั่นเอง ก็เป็นเสียงแฟนพูดอวยพรวันเกิดแล้วก็…บอกไม่ได้อิอิ เสร็จแล้วก็มีเพลงเปิดให้ฟังในโทรศัพท์  ก็คือเพลงนี้

โบ สุนิตา ลีติกุล – ฉันจะอยู่เป็นคนของเธอ.mp3 –

บอกตามตรงว่ามันพิเศษที่สุดแล้วสำหรับค่ำคืนนี้ กับเพลงนี้ ซึ้งมากๆ ชอบมากๆ เราก็ไปยืนฟังที่มุมระเบียงจนจบ ปกติฟังฟังเพลงนี้ไม่เคยรู้สึกอะไรเลย แต่ทำไมพอมาฟังคืนนี้ ที่แฟนเราส่งให้ มันเป็นอะไรที่พิเศษมาก ถูกถ้อยคำในเพลง มันมีความหมายมาก ฟังแล้วก็นึกถึงภาพเก่าๆ ในอดีตที่ผ่านมา น้ำตาก็จะไหล หะๆ

เสร็จแล้วก็นั่งกินกันอีกซักพัก ก็ยื้อเพื่อนไว้ให้นานที่สุด เพราะมีความสุขจริงๆ คืนนี้ไม่อยากให้ใครกลับเลย แต่ก็รู้ว่าเพื่อนๆ แต่ละคนก็ติดภารกิจในวันพรุ่งนี้กันทั้งนั้น เลยใช้มุขว่าอาหารหมดกลับ มีแต่คนรีบกิน หะๆๆ

เสร็จแล้วก็แยกย้ายกันกลับ ไปส่งเพื่อน sbac ขึ้นรถเบียร์ ส่งเพื่อน ม.รังสิตขึ้นรถพี่แจ๊ค ส่งไอน้ำ ไอวุธ คะนองเดช ที่มอไซ แล้วเราก็กลับห้องกับแฟน.. เสร็จแล้วก็มานั่งแกะของขวัญก่อนนอน อยากรู้มากว่าไอกล้องเท่าเสาเข็มที่แฟนให้มันคืออะไร แกะออกมาแล้ว เซอร์ไพรส์มาก เป็นโปสเตอร์แผ่นเท่าบ้านหะๆ ซึ่งเป็นแผ่น Sticker สามารถเอาไปติดผนังได้เลย ส่วนรูปเป็นยังไงนั้น มาดูกัน

อยากบอกว่ามีความสุขที่สุดในโลกเลยยยยยยยยยยย ไม่เสียดายตังเลย 5,000 เนี่ย จิ๊บๆ มดกัด !! หะๆๆ (ถ้าแลกกับความสุขที่ได้รับมันคุ้มค่านัก)

เอ้า..เรามาดูรูปวันงานกันบ้างดีกว่า บ่นมาเยอะแล้ว ห้าๆ

บทความที่เกี่ยวข้อง

• 26-October-2008 -- งานวันเกิดเพื่อนเกด (2)