Nail Karakaya (Siyah)

Geleceksin

2020-03-12T04:52:00.000-07:00

Sen, sessizliğin hüznünden süzülüp buğulu gönül pencereme çarpan bir yağmur tanesisin. Islanmak istediğim her yağmur, ulaştırmak istediğim her duamsın. Sen benim bensizliğimsin, kaybettiğim benliğimsin. İçine tüm yalnızlıklarımı doldurup da bir akşam zifir gibi aşk çayını demlediğim demliğimsin. Yudumladığım zehrim, dizginlediğim nefsimsin. Yar; yaşama sebebimsin, yaşamamın sonucusun, ölümümün amacısın. Sen şu kısacık hayatımda para denen put olmadan, onu kullanmadan alabildiğimsin, bende var olansın. Sahip olduğum tek şeysin yani sahip olduğum her şeysin. Ateş olansın, acılarıma ve hüznüme cehennem olansın. Bana çokça huzur ve cennet olansın. Gelişinle dünyamı aydınlatıp ışığı bulansın ki sen beni var edenin iradesiyle var olansın. Aynı sonsuz irade yaratıcımız, aynı amaca yaşamımız. Ne çok ortak yanımız ve hep aydınlık olacak önümüz. Hayatın benden alabileceği bir cesetten fazlası değil. Ruhumu alıp götürenimsin, tüm bu aşk yalnızca bir cesede değil. Toprak hapsetse dahi sende yaşıyorum, seninle yaşıyorum. Beni benden alışın ölüm korkumdan değil. Geleceksin ve mutluluk yanımızda yürüyecek ölünceye değin.

Eğer

2020-03-12T04:50:00.002-07:00

Gelmeyeceksen eğer, tüm gelişler silinsin sözlüklerden. Yüreğinde sevgiliyi taşıyan tüm âşıklar unutsun sevmeyi. Beklemeyi bilmeyene âşık demesin insanlar, benim seni beklediğim gibi kimse bekleyemesin sevdiğini. Görmek için bakmak nasıl gerekliyse, yaşamam için öyle gereklisin. Haramlarla dolu yeryüzünde bakışlarımı sana saklamam için mi ortaya çıkmayışın? Sebebi nedir bu acı dolu kayboluşun? Seni bana gökyüzünde izletmek için mi var edildi Ay’ın doğuşu?
Sevmeyeceksen beni, ben olmaktan vazgeçerim. Sel olur akar giderim gözlerinden, el olur uzaktan bakarım sana, sen olur yaşarım seni… Aylık bilmem kaç dakika ve çokça mesaj hakkım olmasa da sana ayıracak bir ömrüm var. Her saniyesi seninle geçen, sensiz geçen her salise ecel… Yalnız olduğumu zannedenler çok büyük bir yanılgı içindeler çünkü içim de sen dışım da sen! Tüm varlığı yazacak bir kalem olan ben kendine nasıl maddiyatı yar eder? Sen, kalemin yazma sebebiyken varlığım olan sen… Hayaller insanın sevmek istediğini var eder. Hayallerim gerçek olmayacaksa eğer hüzün tüm gerçeklerimi har eder. Seni görüyorken her zerresinde sevdiğim pek çok şeyin, belki gün gelir yaşam seni bana armağan eder.

Geçmiş ve Gelecek

2020-03-12T04:49:00.000-07:00

Arkasına baktıkça özler insan. Dönmek ister, ölmek ister ve çok gülmek ister. İleriye bakmayı bırakanın kazanacak bir şeyi kalmamıştır. Derdi yalnızca para kazanmak olanın kazanacak bir gönlü kalmamıştır. Değer dünyası üç beş kuruştan ibaretse insanın, gördüğü aşk yüklü bir gönül yerine kabarık bir cüzdan olacaktır. Yalnızca görünüşe bakan içeriği anlayamadığı gibi içerikte zengin olan kabuğa bakmaz. Yaşam görünüşü seçemediğin ama içini doldurabildiğin bir boşluktan ibarettir. Kimi içini parayla doldurur, kimi kin, kimi makam ve mevki ile fakat ben içimi de cebimi de sen doldurdum…
Geleceğe baktıkça geriye dönmek ister insan. Ölüm ömrün herhangi bir noktasında bekler. Sonunu gelecekten beklediğinden geçmişi sever çoğu. Dünya değersizliğini değer zanneder, parayı her şeyi alacak zanneder. Alamadığı bir ömür olduğunu unutur ve insanları cebine göre yargılar. Belki tüm bunların farkında olduğum için seviyorum yalnızlığı ve seni boş bir cep ile bekleyişim cebime bile seni dolduracak olmamdandır. İnsanlar değer zannedip harcadıkları parayı doldurmaya devam edecekler. Ben seni bekliyor olacağım çünkü değerli olan bizde hiç harcanmaz!

Neye Yarardı

2020-03-12T04:46:00.001-07:00

Gözlerimin göreceği sen olmasaydın görmek neye yarardı? Duyulacak milyonlarca ses varken senin sesini duymasaydım duymak neye yarardı? Eğer aşkının ateşini hissetmeyecekse gönül, sevmek neye yarardı? Zaman geçmeseydi seni nasıl bekleyebilirdim, ben beklemeseydim şu ömür neye yarardı? Kavuşmak mümkün olmasa özlemek neye yarardı? Seni yüreğimde götüremeyeceksem eğer ahrete, ölmek neye yarardı?
Can bulmayı bekliyor ten, ilaç sen olmasan hastalık niye vardı? Mecnun sevmeseydi delice Leyla neye yarardı? Sahi, neydi şu sevmek dedikleri? Yaşamak mıydı sevilen uğruna yahut ölmek mi? Peki ya şu gelmesi beklenenler, hep beklenecek mi?
Neye yarar her zerresinde sen olmayan ben? Tüm bu soru işaretleri cevaplar olmasa neye yarardı? Gel ömür denen uzun soru işaretimin peşine cevap ol. Aydınlat içimin karanlığını ki aydınlığın olmasaydı gecem neye yarardı? Son ver bekleyişime, gelişin olmasaydı bekleyiş neye yarardı? Sevgili; son nefesim olmayacaksan eğer, sonsuz sevmeyeceksen beni, son ve sonsuzluk neye yarardı?

Bir Nefes

2019-01-18T12:18:00.001-08:00

Bir nefes ile gelir insan dünyaya. Sonra yaşadıkça nefes olur sevdikleri, her ne kadar sevmedikleri de hayatında var olsa da. Her saniyesini yaşadım zanneder hayatının. Nefes alıyor olduğundan olsa gerek, yaşıyorum der. Çoğu ölmek için yaşar, öte dünya inancı olanın yaşamak için öleceği gibi. Tüm bu dünya karmaşası içine doğar insan, sessiz ve kimsesizdir. Sessizliği sevmez belki ama yaşadıkça sevmeyi öğrenir, öğrenmeyi seviyorsa eğer. Nefesini tutup ömrünü uzatmaya çalışmak gibi olmayacak aşkların peşinde koşar. Yorulur mu bilinmez ama koşmayı bırakmıyorsa eğer o gerçekten seviyordur. Aç yüreğinin algılarını hisset, belki bir ucu yüreğime değiyordur!

Bizler istemeden nefes alıyoruz zannetsek bile aslında ciğerlerimiz muhtaç nefese, tıpkı benim sana muhtaçlığım gibi. Belki doğduğumuzda doktor amcalar ağlamayı öğrensin diye vururlar acımasızca. Olur, da muhtaç olduğu nefesi alamayıp ölmesin diye ağlatarak, vura vura nefes almayı öğretirler bize. Sevgili; ya ben sana muhtaçlığıma rağmen kavuşamazsam? Nasıl öğrenirim kavuşmayı, bebekler gibi ağlayarak mı? Yahut muhtaç olduğum seni yaşayabilmek için gönlüme mi vurayım?