Stijn De Meyere's sken.be - blog

DrupalVolCon: Introduction to Drupal Features

admin — Wed, 21 Apr 2010 12:28:09 +0000

Normaal zat ik nu in San Francisco voor DrupalCon. We zouden met meer dan 3000 mensen zijn, maar door een zekere vulkaan zitten de meeste Europeanen vast in eigen land.

Dakzij de Drupal community konden we alsnog een beetje DrupalCon beleven met een ad hoc mini-conference. Londen en Parijs kregen hun mini-con, en dankzij de mannen van Krimson konden we ook in Antwerpen onze dosis Drupal krijgen.

Het was een combinatie van last-minute sessies gegeven door de deelnemers en live-streaming van sessie in San Francisco.

Zelf heb ik een introductie gegeven in het gebruik van features in een productie omgeving. Antonio Demarco van Nuvole ging verder op mijn theorie en gaf enkele praktische voorbeelden van een Code Driven development (pdf) proces. Mijn presentatie vind je terug op Slideshare.

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1340

Steun Jokko

stijn — Tue, 17 Nov 2009 16:13:41 +0000

Ik ben een beetje trager met de dingen de laatste dagen, zij zit daar voor iets tussen. Maar dus, voorbije zaterdag is collega Wannabeser, Joris 'Jokko' Bulckens overvallen na een foto-opdracht en hij is daardoor een hoop aan materiaal kwijt (voor zo een goede 7000 euro). Daarom verkoopt Wannabes nu prints naar keuze, de winst gaat naar Jokko als bijdrage in zijn verlies. Dat betekent dat ook al mijn concertfoto's gekocht kunnen worden, kijk zeker ook eens in mijn flickr collectie.

Uitzonderlijk kan je ook de foto's uit mijn portfolio kopen aan dezelfde voorwaarden. Zij die meer voeling hebben met mijn reportage werk kunnen daaruit een foto voor print kiezen. Hiervoor neem je wel best contact op met mij.

Bestellen kan tot woensdag 25 november.

Hieronder nog even het origineel bericht van Wannabes:

Deze zaterdag na zijn Wannabes-werkzaamheden op Poppunt’s Muzikantendag werd al het fotomateriaal -ter waarde van een goede 7000 euro- van Joris (Jokko) Bulckens gestolen op de trein richting Antwerpen. Uit solidariteit en medeleven voor onze collega (die in het dagelijks leven zijn brood verdient met fotografie) besloten wij meteen om een benefiet-fotoverkoop op poten te zetten in de hoop hiermee een kleine bijdrage te kunnen leveren voor de vervanging van zijn geliefde materiaal. Sympathisanten kunnen een print bestellen van een Wannabes-archieffoto naar keuze, in de volgende formaten:

A4 – 35 euro

A3 – 50 euro

groter op aanvraag vanaf 75 euro

Mail naar contact@wannabes.be om een bestelling te plaatsen. Je kan je bestelling plaatsten tot woensdag 25 november. Veel dank!

Angels & Ghosts steunen de actie door de eerste twintig mensen die voor 75 euro of meer bestellen gratis hun teaserboek gehandtekend te bezorgen! Dit boek is uitverkocht en nergens in de winkel te vinden. Een unieke kans!

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1338

WijWordenEenBeetjeMeerDokterInEcuador

stijn — Mon, 19 Oct 2009 13:52:50 +0000

Een week geleden is de zus voor haar stage geneeskunde vertrokken naar Ecuador. 3 maanden land mag ze daar mee draaien in het ziekenhuis. De avonturen (ze zijn met 3) kan je volgen op hun blog Wij Worden Een Beetje Meer Dokter In Ecuador.

Zo weet ik dat goed zijn aangekomen, dat ze haar eerste dag twee keizersnedes heeft geassisteerd, en dat de vrouwen daar op een rijtje bevallen en dat ze geen lawaai mogen maken.

Helaas hebben ze nu, een week later al hun eerste tegenslag gehad. Ze kwamen terug van een weekendje zee en werden, toen ze bijna thuis waren, overvallen door twee gewapende jonge gasten. Mijn zus heeft zich goed verdedigd en zou één van de jongens in de maag gestampt hebben, maar één van de meisjes is toch heel wat kwijt.

Natuurlijk staat hun veiligheidsgevoel nu op nul. Hopelijk zet dit nu geen domper op de rest van hun 3 maanden daar.

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1336

36 weken

stijn — Tue, 13 Oct 2009 11:09:24 +0000

We zijn er bijna, nog 4 weken tot het einde van de zwangerschap. We hadden eerlijk gezegd nooit gedacht dat we zo ver zouden komen. Een dikke 10 weken geleden lag mijn vriendin in het ziekenhuis en had ze weeënremmers en spierontspanners nodig.

Na een paar weken observatie in het ziekenhuis is ze om verschillende redenen ingetrokken bij haar ouders voor de verdere opvolging. Nu is ze terug thuis. Bij mij.

Van de artsen hebben we heel wat verschillende reacties gehad, iedereen heeft zijn mening, maar niemand had gedacht dat we zo ver zouden komen. Een klein raadsel. Het blijft toch iets onvoorspelbaar.

We hebben heel wat stress gehad de voorbije weken en eindelijk kunnen we die gejaagde stress vervangen door een iets gezondere spanning en stress. Pas op, juichen doen we nog niet, maar we hebben toch iets meer ruimte om de ademen.

Als het goed blijft gaan zijn we binnen dit en vier weken met ééntje meer hier thuis. Haar bedje en andere spulletjes staan alvast klaar.

De meter, mijn zus, die dit weekend voor 3 maanden vertrokken is naar Equador, heeft alvast haar cadeau binnengedaan.

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1335

Typophile Film Festival 5 Opening Titles

stijn — Sun, 04 Oct 2009 14:22:09 +0000

Typophile Film Festival 5 Opening Titles from Brent Barson on Vimeo.

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1334

33 weken

stijn — Tue, 22 Sep 2009 18:48:06 +0000

Het is al enkele weken geleden dat ik het hier nog eens over de zwangerschap heb gehad. Over het algemeen is geen nieuws, goed nieuws, zeggen ze, maar het werd toch tijd voor een update.

Ik zou zeggen dat alles stabiel is gebleven, maar dat is niet helemaal waar. Het is ook niet beter geworden. Als we de zaken objectief bekijken is het eigenlijk minder goed dan enkele weken terug, maar echt slecht is het niet.

Mijn laatste bericht was van rond de 27 weken, mijn vriendin lag toen nog in het ziekenhuis voor observatie. Ze kreeg allerhande medicatie en hormonen en we hadden geen idee waar we stonden. Ondertussen zijn we 6 weken verder en zijn we een stuk kalmer, maar het blijft onvoorspelbaar.

Op 28 weken mocht mijn vriendin naar huis. Ze is toen wel bij haar ouders ingetrokken, zij hadden toen nog verlof en waren dus meer in de buurt voor noodgevallen. Voor mij veranderde er weinig, de afstand thuis-werk-vriendin werd iets groter, maar we hadden beide de luxe van klaargemaakte maaltijden en een huiselijke omgeving (lees: we werden rotverwend), en ik kon gemakkelijk eens een nachtje daar blijven. Dat betekende 's morgens wel een iets langere rit naar het werk, maar dat is zeker de moeite waard.

De weken tikten langzaam voorbij, met geregeld een controle. Er leek al bij al weinig te veranderen. De tunnel was lichtjes aan het afvlakken, maar in en rond de buik gebeurde er niets dramatisch. Veel rust bleef de boodschap.

En zo kwamen we in de veilige zone van 32 weken. De overlevingskansen gaan plots de hoogte in. Met de baby zelf was nog steeds alles goed, van grote en gewicht zat ze nog steeds op de curve.

Nu zijn we 33 weken, elke week, elke dag is meegenomen. Vorige week kregen we tijdens de controle al te horen dat vrouwen in gelijkaardige situaties hoogtst waarschijnlijk bevallen voor 36 weken. Op de echo was ook te zien dat de baby al goed ingedaald was, we moesten vandaag zeker terug komen voor een nieuw onderzoek.

Deze middag bleek tijdens de echo dat de baarmoederhals, eerder mét funneling, bijna volledig verstreken is. Concreet houdt dit in dat de baarmoederhals niet meer op één punt smaller is, maar over de hele lijn slechts 1,3 cm dik is. Vermoedelijk is de baarmoederhals ook gedeeltelijk verweekt, als hier echte weeën op inspelen dan is de kans zeer reëel dat die hals opening krijgt.

Daarom is besloten om longrijping te starten. Dit vergroot de kans dat baby zelfstandig kan ademen bij vroeggeboorte. Natuurlijk is er altijd de kleine kans dat de longrijping niet aanslaat. Het is ook mogelijk dat diezelfde longrijping weeën opwekt. Dit zijn kleine risico's die niet opwegen tegen de voordelen.

Nu ligt mijn vriendin weer in het ziekenhuis voor enkele dagen observatie en opvolging van de longrijping. Normaal mag ze dit weekend terug naar 'huis', al zal ze wellicht weer bij haar ouders intrekken.

Bij wijze van voetnoot: de baby maakt het nog steeds goed. Ze is zeer actief en heeft vaak de hik. Helaas lokt dat veel harde buiken uit bij de mama. Ze zit nu boven de 42 cm en weegt rond 2,3 kg.

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1333

It's time for real

stijn — Sun, 16 Aug 2009 09:03:27 +0000

Hellmann’s - It’s Time for Real from CRUSH on Vimeo.

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1332

27 weken

stijn — Sat, 15 Aug 2009 14:47:13 +0000

Er lijkt weinig verandering te komen in de zwangerschap. De situatie is nog steeds dezelfde als toen we in het ziekenhuis toekwamen. De harde buiken blijven opkomen, de één al wat feller dan de andere.

Deze week zijn er weer twee controle echo's uitgevoerd en daarop konden we zien dat de tunnel er nog steeds is, maar dat het ook niet erger is geworden. Het enige dat groeit is de baby. 1,3 kg ondertussen. Als ze aan dit tempo blijft groeien zullen we een stevige dochter hebben tegen het einde van de zwangerschap.

Ondertussen worden er wel nog elke dag TOCO's uitgevoerd. Een monitor waarop de hartslag van de baby wordt gemeten en de sterke van de harde buiken. Daar komt dan een getal op waarvan ik géén idee heb wat het uitdrukt. Het enige dat ik wél weet is dat 20 normaal is en 40 à 50 al behoorlijk pijnlijk kan zijn. Er worden ook van die mooie grafiekjes uitgeprint. (Zie ook de foto).

Die TOCO's zien er over het algemeen ook goed uit, aldus de gynaecoloog, met af en toe een piek. Hij spreekt al heel voorzichtig over de mogelijkheid dat mijn vriendin terug naar huis mag komen. Uiteindelijk doen ze op dit moment niets extra dan dat ze thuis zou kunnen doen. De hormonen die ze krijgt kan ze thuis blijven nemen, en in bed liggen kan er op een iets aangenamere manier. In het slechtste geval, bij zeer pijnlijke buiken, kan ze altijd een weeënremmer nemen. Van het moment dat dit er opvallend veel zijn is het terug richting ziekenhuis.

Het enige probleem is dat ik 4 dagen niet thuis ben en er moet iemand zijn om voor haar te zorgen, niet dat ze hulpeloos is, maar ze mag écht niet rondwandelen. Geen eten koken, geen boterhammeke smeren. Alles moet zo veel mogelijk binnen handbereik, en waar ze niet aan kan zou moeten gebracht worden. Ik overdrijf nu wel een beetje, maar de platte rust is enorm belangrijk. Een open vraagstuk dus.

Nog een paar dagen en we hebben ons eerste doel bereikt. 28 weken. Daarna kunnen we aftellen naar de volgende.

Een TOCO met links de hartslag van de baby en rechts de meeting van de harde buiken. Op het grafiekje zie je halverwege een piek.

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1331

26 weken

stijn — Sat, 08 Aug 2009 20:18:58 +0000

De zwangerschap lijkt op het moment stabiel. We zijn ondertussen al door de helft van week 26, nog een paar dagen en we zitten aan 27 weken.

Het was voor mij een behoorlijk zware week, ik mag dan wel freelancer zijn, 4 van de 5 dagen werk ik op locatie. Het was dus een evenwicht zoeken tussen werk, thuis en ziekenhuis. Voor mijn vriendin was het een heel eenzame week. Vorige week had ik nog verlof dus kon ik veel bij haar zijn, nu moeten we op één of andere manier verder.

Maandag werd er voorzichtig een nieuwe baarmoederhals meting gedaan, met het risico van de vliezen te scheuren als de situatie erger zou zijn. Een spannend moment, maar blijkt dat de tunnel van een week geleden ingestort is. Pas op, de funneling is er nog, maar door de verminderde druk plakken de wanden voor een stuk tegen mekaar.

Bovenaan zie je nog een klein driehoekje (iets groter dan op het beeld uit de vorige post) en daaronder zie je een lijntje lopen waar eerder de tunnel was. Gezien de omstandigheden goed nieuws.

Als de situatie zo blijft, zitten we veilig, maar het is allemaal zeer onvoorspelbaar. Voorlopig blijft mijn vriendin in het ziekenhuis waar ze nu ligt. De medicatie is verminderd, weeënremmers en slaappillen krijgt ze enkel nog op verzoek, dit om gewenning te voorkomen. Ook de strenge platte rust is geschrapt, ze mag nu kort het bed uit voor de plas en de was.

De verhuis naar een gespecialiseerd ziekenhuis blijft nog even uit, op dit moment is het iets belangrijker dat ze op een plaats ligt waar ze zich comfortabel en stressvrij voelt. Er is wel nog gesproken over de verschillende opties.

Oorspronkelijk zou ze naar de MIC (Maternal Intesive Care) afdeling van het UZ in Antwerpen gaan. Dit had vooral te maken met de gynaecoloog die daar ook geassocieerd is, hij kent de prof en hij mag daar binnen. Maar Hasselt - Antwerpen is toch een heel eind. Als mijn vriendin daar zou moeten blijven, zien we mekaar enkel in het weekend.

Natuurlijk zijn er ook alternatieven. Daarom is er na wat overleg besloten dat, als de situatie zich voordoet, ze verhuist naar de MIC afdeling in Genk. Die 4 dagen op locatie werken doe ik in Genk, en Hasselt - Genk is ook geen grote afstand. Zo kunnen we mekaar even vaak zien en blijft het stresspeil laag.

Met de baby gaat het nog steeds prima. De echo op maandag leerde ons dat ze ondertussen 1kg weegt en 35cm groot is.

We willen nogmaals iedereen bedanken voor de vele steun. We vragen wel om nog even te wachten met bezoek, veel lawaai en veel volk prikkelt niet alleen de baby, maar ook de buik.

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1330

25 weken

stijn — Wed, 29 Jul 2009 16:19:51 +0000

Eigenlijk wou ik hier al een tijdje geleden iets over vertellen, ik word vader, waarom zou ik dat willen verzwijgen van de wereld. Maar er hield mij altijd iets tegen. Nog even afwachten, nog niet té enthousiast doen. Ook nu twijfelde ik of ik er wel over zou schrijven, maar dit is de gemakkelijkste weg om iedereen die geïnteresseerd is op de hoogte te houden. Zo hoeven we ons verhaal maar één keer te vertellen.

De baby op 10 weken.

Het is eigenlijk van in het begin al een niet zo evidente zwangerschap. Al van vrij vroeg in de zwangerschap heeft mijn vriendin harde buiken, wat quasi hetzelfde is als weeën. Dit heeft gelukkig geen invloed op de ontwikkeling van de baby, maar dit heeft wel zijn naslag op de cervix (baarmoederhals), het poortje dat alles dicht houdt zeg maar.

In het begin was die een goede 5 cm dik. Wat goed is. Maar we hebben die zien krimpen over de weken heen naar iets meer dan 3 cm. Nog steeds niets alarmerend, maar toch. Het is pas bij 2.5 cm dat we mogen panikeren.

Maar door de samentrekkingen van de buik en de zwaartekracht en andere invloeden, is er ook funneling ontstaan. Een soort van tunneltje door de cervix van binnenuit (waar het kindje zit). Op de echo lijkt het alsof er een dikke worm zich door de cervix aan het graven is. Die funneling is altijd vrij klein gebleven, juist maar een teken van de vroege weeën.

De baby op 16 weken

Maar gezien de situatie gingen we wekelijks op controle. Twee weken geleden bleek dat de funneling 1cm diep was geworden. Op een dikte van 3.5 cm schiet er op die plek dan maar 2.5 cm meer over.

Maandag avond (27/07/09) was er iets gebeurd dat mijn vriendin nog niet gevoeld had dus besloten we naar het ziekenhuis te bellen. We mochten langs voor een controle, nochtans maakten we ons voor één keer geen zorgen.

Bleek dat op 1 week tijd de funneling een stuk dieper is geworden. Ondertussen schiet er op die gevoelige plek nauwelijks 1 cm over.

Mijn vriendin ligt dus nu plat in bed, zo wordt de zwaartekracht alvast uitgeschakeld. Ze moet alvast de komende 3 weken in het ziekenhuis blijven. Ze krijgt weeënremmers, spierontspanners, hormonen en medicatie om infecties te voorkomen. Ons eerste doel is de 28 weken halen.

Een cervix meeting (de lengte van de stippellijn) met een kleine funneling (het driehoekje links boven de stippellijn)

Oorspronkelijk was er sprake van na deze 3 weken te verhuizen naar een universitair ziekenhuis, maar ondertussen is besloten dat ze in de loop van volgende week zal verhuizen. Stel dat de bevalling zou ingaan dan is ze beter af daar waar ze haar meteen het beste kunnen bieden dan wanneer ze tussendoor nog zou moeten verhuizen.

Een cerclage zetten (dichtnaaien) kunnen ze niet doen omdat het risico om de vliezen te breken veel te groot is. Ook een nieuwe meting van de cervix houdt dezelfde risico's in. Met andere woorden, we viegen op eht moment blind en we kunnen niet veel meer doen dan hopen en wachten.

We wisten al een tijdje dat ze zou moeten opgenomen worden, maar hadden toch gedacht de 30 weken te halen.

Ondertussen zijn we 25 weken ver. Met de baby is het prima, zoals het er nu voorstaat hebben we een gezond dochtertje.

Een 3D echo van de baby op 23 weken

Bedankt ook aan al de mensen die het nieuws reeds via andere kanalen hebben ontvangen en hun steun betuigd hebben. Er kwamen een aantal reacties uit onverwachte hoek en dat is altijd plezant.

Trackback URL for this post:

http://sken.be/trackback/1329