Levensvragen die je vooruit helpen

Goede levensvragen zijn een beetje oncomfortabel. Ze gaan over zaken waar we normaal gesproken misschien (liever niet) over nadenken. Toch zijn levensvragen ook onwijs waardevol om jezelf beter te leren kennen én je ideale leven vorm te geven.

Want je groeit sneller en met meer richting als je jezelf af en toe bezighoudt met grote levensvragen.

Ik ben zelf dol op levensvragen, en meestal beginnen ze bij mij vanzelf op te borrelen. Zo vraag ik mezelf bijvoorbeeld regelmatig af: “Draagt mijn werk echt iets bij?”, “Ben ik gelukkig met mijn leven?” of “Leef ik volgens de waarden die ik belangrijk zeg te vinden?”

Zulke levensvragen helpen me reflecteren en bijsturen waar nodig. Ze houden me scherp en zorgen ervoor dat ik blijf groeien.

11 confronterende levensvragen

Hieronder heb ik 11 confronterende levensvragen onder elkaar gezet. Je kunt door het lijstje lopen en elke levensvraag voor jezelf beantwoorden. Bijvoorbeeld in een notitieboekje.

Je kunt ook samen met iemand door de levensvragen lopen en ze aan elkaar beantwoorden. Zo leer je niet alleen jezelf maar ook elkaar iets beter kennen.

1. Lees de levensvraag
2. Neem een moment om het antwoord te vinden in jezelf
3. Wees echt eerlijk tegen jezelf en/of de ander

Laten we beginnen!

1. Leven volgens je waarden

Ik word niet graag gezien als hypocriet, dus ik stel deze levensvraag regelmatig aan mezelf. Soms is het antwoord ‘nee’, en vraag ik mezelf af: “is dat erg, of moet ik iets aanpassen?”

Soms laat ik het rusten, soms pas ik het aan. Probeer het eens.

Levensvraag:
“Leef ik daadwerkelijk volgens de waarden die ik belangrijk zeg te vinden?”

2. Het beeld van jezelf

Hoe we over onszelf denken is vaak compleet anders dan hoe anderen ons zien. Met deze vraag daag je jezelf uit om eens in de schoenen van iemand in jouw leven te staan.

Hoe ziet die ander jou eigenlijk? Wat komt er in je op, en hoezeer verschilt dit van hoe jij jezelf ziet? Als je de vraag beantwoordt met een partner kun je je antwoord direct peilen bij de ander.

Levensvraag:
“Hoe verschilt mijn beeld van mezelf van hoe anderen mij zien?”

3. Jouw bijdrage aan de wereld

Veel van ons hebben als doel om de wereld een stukje mooier te maken, op wat voor manier dan ook. Via ons werk, door liefdevolle kinderen groot te brengen, met vrijwilligerswerk of bijvoorbeeld door onze impact op de planeet te verkleinen.

Soms is het waardevol om even stil te staan en ons af te vragen of we slagen in dit doel. Heeft onze inspanning effect? Of kunnen we meer doen?

Levensvraag:
“Draag ik daadwerkelijk bij aan een mooiere wereld?”

4. Je grootste droom

Vaak dragen we dromen in ons hart die we nooit de liefde en aandacht geven om uit te bloeien tot iets moois. Misschien omdat we bang zijn, of misschien omdat we geloven dat we nog genoeg tijd hebben.

Maar niemand weet hoeveel tijd we echt hebben. Deze confronterende vraag helpt je in beweging te komen op je grootste dromen.

Levensvraag:
“Wat zou ik ervan vinden als mijn grootste droom aan het eind van mijn leven niet gerealiseerd is?”

5. Dromen opgeven

Kijk eens terug in je leven, naar dromen die je hebt opgegeven omdat het niet gelukt is ze te realiseren.

Vaak is het heel gezond om je dromen los te laten. Bijvoorbeeld omdat je nieuwe informatie hebt, en het gewoon niet meer wilt.

Maar soms blijven deze dromen in ons leven. We durven het niet te erkennen, omdat we niet nogmaals willen worden geconfronteerd met falen. Maar wees eens eerlijk:

Levensvraag:
“Welke dromen heb ik opgegeven terwijl ik ze eigenlijk nog koester?”

6. Je grootste angst

We hebben allemaal angsten. En vaak vormen ze ons leven meer dan we beseffen, omdat onze angsten zich verschuilen in ‘de schaduw’.

Je kunt een angst pas overwinnen als je erkent dat je ermee worstelt. Eén manier om dat te doen is mijn Bundel Je angst loslaten in het Broednest. Wat is jouw grootste angst?

Levensvraag:
“Wat is mijn grootste angst en waarom?”

7. Zorgen om de toekomst

Als je vooruit kijkt naar de komende 20-30 jaar, waar maak jij je dan het meeste zorgen over?

En reflecteer ook eens op je antwoord. Wat zegt dit over jou? Wat zegt het over jouw prioriteiten in het leven? En wat zou je kunnen of moeten doen om deze zorg voor de toekomst weg te nemen?

Levensvraag:
“Waar maak ik me de meeste zorgen om voor de toekomst?”

8. Je vriendschappen

De kwaliteit van je relaties bepaalt de kwaliteit van je leven. Toch zien we de mensen om ons heen vaak als vanzelfsprekend. Sta er eens bij stil – hoe goed ben jij voor je omgeving? Kun jij jezelf bestempelen als een goede vriend? Zo niet, wat zou je willen veranderen?

Levensvraag:
“Ben ik een goede vriend?”

9. Jaloezie in je leven

We zien jaloezie vaak als een onwenselijke emotie, maar dat hoeft het niet te zijn. Door jaloezie op te merken kun je erachter komen welke zaken jij in jouw eigen leven zou willen ontwikkelen.

Jaloezie is niet hetzelfde als afgunst. Het is niet wenselijk om te blijven hangen bij gevoelens van jaloezie, maar je kunt deze gevoelens wel gebruiken als inspiratiebron.

Levensvraag:
“Op wie ben ik het meest jaloers en waarom?”

10. Dankbaarheid voelen

Hoe dankbaarder je door het leven gaat, des te gelukkiger je je voelt. Het is slim om regelmatig stil te staan bij zaken waar je dankbaar voor bent. Maar ook in het grote plaatje kan het fijn zijn om je eens af te vragen of je je dankbaar voelt voor je leven in het algemeen.

Zo ja, geweldig! Zo niet, misschien is het tijd om een en ander aan te passen.

Levensvraag:
“Leef ik nu een leven waar ik me dankbaar voor voel?”

Mijn Bundel Dankbaarheid – je snelweg naar blijdschap helpt je om snel dankbaarder door het leven te gaan, zodat je meer blijdschap en vreugde ervaart.

11. Je nalatenschap

Je belangrijkste nalatenschap zijn de herinneringen die anderen hebben over jouw leven. En die herinneringen worden gemaakt tijdens je leven, niet aan het einde.

Door jezelf af te vragen hoe je herinnerd wilt worden, kun je erachter komen hoe je je leven nu wilt leven.

Levensvraag:
“Waarvoor wil ik dat anderen mij onthouden als ik er niet meer ben?”

Je persoonlijke groei versnellen

Levensvragen helpen je je persoonlijke groei te versnellen. Dat is fijn, want door te groeien maak je ruimte voor meer innerlijke vrijheid, rust, richting en compassie.

Om je daarbij te helpen maakte ik tientallen Bundels die je stap voor stap kunt doorlopen om je leven te verbeteren.

Bijvoorbeeld Bundels om:

• Angsten te overwinnen
• Rust te vinden in een onrustig hoofd
• Effectief te plannen
• Negatieve gevoelens los te laten
• Meer tijd voor jezelf te maken
• Je zorgen los te laten
• De realiteit te leren accepteren
• Je ideale leven vorm te geven
• En nog veel meer!

Wil je hiermee aan de slag? Je vindt ze allemaal – samen met Webinars, meditaties en meer – in het Broednest.

Hier vind je alle hulpmiddelen die je nodig hebt om je persoonlijke groei te versnellen met weinig moeite.

Lees meer en start direct

11 confronterende levensvragen om aan jezelf te stellen werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).

In de zomer van dat (ellendige) jaar vertrokken we naar Frankrijk. Het was een rare reis (want corona), maar we vonden een leuk houten tiny house op een boerderij. Met een veranda met uitzicht op wuivende bomen en grazende paarden.

Jake (onze zoon) was ruim een jaar en deed nog graag een middagdutje van twee uur. En mijn man Billy dutte met hem mee, want we hadden allemaal vreselijk slecht geslapen door de woelige nachten op het aircoloze zoldertje van dat kleine houten huisje midden in deze Franse hittegolf.

Ik zat ruim een maand in mijn herstel, met ups en downs. Ik voelde me al wát beter, maar ook nog ontzettend onrustig en vaak somber. Ik was ook vreselijk moe. Uitgeput. Niet zozeer slaperig, maar echt opgebrand – ergens diep vanbinnen – moe op een manier die ik inmiddels heb leren herkennen als een alarmsignaal.

Normaal gesproken zou ik op dit soort momenten lekker ‘aan de slag’ gaan. Journalen, lezen, mediteren, sporten. Dingen doen en leren om me weer beter te voelen.

Maar ik had de puf niet. Dus ik ging zitten op de strandstoel in de schaduw op de veranda voor het huisje. En ik keek voor me uit. Ik legde mijn notitieboekje naast me, voor het geval dat. Maar ik kon mezelf er niet toe zetten om iets op te schrijven. En wat viel er nog te schrijven? “Ik voel me belabberd, ik weet niet wat ik met mezelf aanmoet, ik voel dat ik gefaald heb, ik stel iedereen teleur, ik ben niet goed genoeg…” Nee, ik voelde dat ik dat station wel was gepasseerd.

Ik besloot iets nieuws te doen. Ik zou deze twee uur gebruiken om gewoon te staren naar de wuivende bomen. Met mijn favoriete jazz playlist op de achtergrond op de Bluetooth speaker. Niet nadenken, geen plannen maken. Gewoon zitten. In die strandstoel in de schaduw. Omhuld door de dikke, warme, Franse lucht vol paardenvliegen.

Het voelde onwennig, en ook spannend. Ik zakte dieper in de stoel en begon ‘niets te doen’. Ik keek naar de paarden die zich gestaag door het hoge gras heen graasden. De wuivende bomen achter het weiland. De zwaluwen die zachtjes piepten en rondjes vlogen boven de heuvels achter die bomen.

Ik liet me omhelzen door die jazz playlist die ik al weken luisterde. Rustig, warm, vertrouwd. En ik voelde mijn lichaam. De vlieg op mijn knie, die ik rustig liet zitten omdat het toch geen zin had om hem weg te wuiven. Er zouden er nog tientallen volgen. Ik rook aarde, groen, vuur, mest – het Franse platteland.

En ja – ik zag de gedachten. De brei van ellende die me zo had beziggehouden de afgelopen maanden. Er waren meer gedachten dan vliegen, viel me op.

Zorgen, ‘wat als’-gedachten, herinneringen, gevoelens, onmacht, verdriet, teleurstelling en zoveel angst. De angst dat ik niet goed genoeg ben. Dat ik Jake tekortschiet als vader. Dat ik een hypocriete faalhaas ben die nu nooit meer iets mag schrijven over ‘leuker leven’ omdat ik het zelf niet voor elkaar krijg.

Hartslag hoog, (nog meer) zweet, ongemak, stress. Maar ik hield vol. In plaats van weg te duiken in een dutje of een snack deed ik niets met de ellende. Ik observeerde alleen.

Het was alsof ik door een spannende, lawaaiige tunnel reed en mijn ‘nietsdoen’ me in beweging hield. Stug ging ik door. Ik bracht mijn aandacht terug naar de wereld, naar mijn ademhaling, de vlieg op mijn knie, de zwaluwen, de paarden.

En plotseling merkte ik hoe het einde van die tunnel in beeld kwam. Het begon lichter te worden, het beeld werd breder, het lawaai dempte naar de achtergrond.

De onrust, angst en ellende maakten plaats voor ruimte. Voor rust. Mijn brein had zich overgegeven aan mijn stugge voornemen om niets te doen.

Ik was nu in onbekend terrein.

Ik bleef staren naar die wuivende bomen. Badend in een nieuw gevoel van rust, overzicht en lichtheid. Het klinkt misschien gek, maar voor mijn gevoel waren deze twee uur een keerpunt in mijn herstel.

Het was alsof ik achter de schermen had gekeken bij een knappe illusionist. Ineens realiseerde ik me dat die angst, die paniek, al die stress en zorgen niets meer waren dan een truc. Precies zoals een spookhuis niet eng meer is zodra de tl-verlichting wordt ingeschakeld en je alle motortjes en draadjes ziet lopen.

Een goede illusie werkt alleen als de toeschouwer meewerkt. Ik zag dat ik de illusie van ellende zélf in stand hield door weg te rennen van mijn gevoelens. Mijn weerstand hield de ellende in stand.

Zodra ik de moed opbracht om er gewoon mee te ‘zijn’, bleek het allemaal gebakken lucht. Gedachten die komen en gaan. Sensaties in het bewustzijn. Als een vlieg op de knie.

Ik voel me dankbaar voor alles wat ik leerde in die twee uur, en in de weken en maanden erna. Een burn-out kan je veel brengen als je ervoor openstaat. Een hoopgevende gedachte als je nu midden in die ellende zit. De tunnel is niet eindeloos, en je beweegt vooruit door te ontspannen, te aanvaarden, te zijn en de moed op te brengen om af en toe helemaal ‘niets te doen’.

Een vlieg op mijn knie en mijn grootste les over burn-out werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).

In deze aflevering

Een hele generatie kinderen groeide op met haar gezicht. Vijftien jaar lang was Milouska Meulens een van de vertrouwdste mensen op de Nederlandse televisie. En al die tijd schaamde ze zich: voor haar afkomst, haar jeugd, hoe ze eruitzag, wie ze was.

Soms stond ze zelfs hyperventilerend het Jeugdjournaal te presenteren. Maar ze wist haar schaamte te verstoppen, tot haar zevenenveertigste.

Ze worstelde met faalangst, paniekaanvallen en een depressie. Ze belde aan bij de enige voor wie ze zich nooit hoefde te schamen, haar moeder, en woonde negen maanden bij haar in. Daar ontstond haar boek Moederland.

Wat ze ontdekte veranderde alles: schaamte groeit in het donker en verdampt in het licht. Hou je het voor je, dan gaat het woekeren. Deel je het, dan wordt het kleiner.

Je schaamte delen is dus de weg uit schaamte. En je kunt klein beginnen. Schrijf het op in een dagboek. Spreek het in op je telefoon. Zeg het hardop terwijl je over een dijk loopt. Of deel het met één iemand die je vertrouwt.

Een open, warm en soms kwetsbaar gesprek, dat je inspireert om zachter voor jezelf te zijn en je schaamte los te laten. Luister je mee?

Vind je de podcast leuk? Abonneer je dan gezellig op ons YouTube kanaal.

Onderwerpen in dit gesprek

• Het verschil tussen je even generen en echte, zware schaamte
• Hoe ze vanaf haar elfde ontdekte dat niemand haar schaamte zag
• Wat vijftien jaar presenteren met een masker op kost
• Waarom juist het podium een schuilplaats kan zijn
• De depressie, en waarom ze aanbelde bij haar moeder
• Hoe Moederland ontstond uit hun gesprekken
• De gastles in Dream School die alles in gang zette
• Waar je begint als je je eigen schaamte wilt delen

Quotes uit de aflevering

• “Van mijn elfde tot mijn zevenenveertigste altijd maar doen alsof je je niet schaamt, alsof je niet verlegen bent, alsof je je niet ongemakkelijk voelt. Dat is natuurlijk heel vermoeiend.” – Milouska Meulens
• “Ik ging de dansvloer op, ook als er nog niemand danste. En dan deed ik mijn ogen dicht. Want als ik niet zag dat mensen naar mij keken, dan waren ze er ook niet.” – Milouska Meulens
• “Toen belde ik aan bij degene voor wie ik me nooit hoef te schamen. En dat was mijn moeder.” – Milouska Meulens
• “Ik sta hier heel leuk een gastles te geven. Ik moet ook zelf met de billen bloot.” – Milouska Meulens
• “Het meeste in mijn leven heb ik gewoon best wel oké gedaan. En ik ben tevreden met wie ik ben.” – Milouska Meulens

Links uit deze aflevering

• Moederland – Milouska Meulens
• Terug naar de schoenenboom, het Kinderboekenweekgeschenk 2026, verschijnt tijdens de Kinderboekenweek. Milouska is de eerste Caribische auteur ooit die het geschenk schreef.
• Zit je zelf ergens middenin? Praten helpt. Kijk op De Luisterlijn.

Verstop jij jezelf ook weleens? 🐣

Herken je dat je jezelf kleiner maakt of je anders voordoet dan je je voelt? Dan heb ik wat voor je in het Broednest.

In de Bundel Helemaal jezelf durven zijn laat ik je stap voor stap zien hoe je stopt met je schamen voor wie je bent. En in de Bundel Loslaten wat anderen van je denken leer je je minder aantrekken van de meningen van anderen.

Meer rust, meer zelfvertrouwen, lekkerder in je vel. En je kunt het Broednest 7 dagen gratis proberen.

Waarom verstoppen we wie we echt zijn? (met Milouska Meulens) werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).

Ja, ik heb links en rechts weleens wat koffie, cola of groene thee gedronken. Maar ik ben niet meer verslaafd geweest.

Tot ik deze zomer op reis ging naar Thailand.

Want ik ben dan wel gestopt met cafeïne, ik ben nooit gestopt met koffie. Mijn dagelijkse décaf haverlatte is een geneugte waar ik geen afstand van wil doen. En dit verlangen speelde me al snel parten toen ik in Thailand arriveerde.

”Sorry, no, we have no décaf, sorry!”

Dit ging één dag goed. Dan maar water. Of bloedhete gemberthee. Op dag twee ontdekte ik dat de Starbucks wel décaf had. Prima. So far, so good.

Maar zodra het teenslipperleven begon en we aankwamen op de paradijselijke eilanden bleek het voor mijn décaf-latte-gewoonte allesbehalve idyllisch.

Het was echte koffie, of géén koffie.

Dus ja. Dan maar echte koffie. En als ik er dan eentje op heb en lekker in die ‘lift’ zit, is dat tweede bakkie óók wel lekker.

Voor ik het wist zat ik weer in de cafeïnemolen. Verslaafd, afhankelijk. Ik liep zelfs weg bij een ontbijtzaakje omdat de koffiemachine stuk was! Want een bakkie missen betekent hoofdpijn.

Zucht.

Het voordeel was dat ik op vakantie was. De toegenomen onrust in mijn lijf werd gecompenseerd door hangmatten, zwembaden en wuivende palmen. Dus niets aan de hand. Maar na vier weken lang elke dag twee koffie, kwam ik weer behoorlijk verslaafd thuis.

Ik zag de bui al hangen. Ik zou geen zin hebben om weer af te kicken, en het voor me uit blijven schuiven, en de komende maanden half-gestrest, half-genietend aan het cafeïn-einfuus blijven hangen. En mezelf voorhouden dat ik ‘binnenkort’ echt weer zou stoppen.

Maar wat er thuis gebeurde verraste me.

In plaats van dat ik er tegenop zag om de cafeïne ‘op te geven’, keek ik er – gek genoeg – naar uit om weer af te kicken. Om weer mezelf te worden.

Ik had nu ruim een jaar ervaren hoe lekker het voelt om niet op die cafeïnetredmolen te zitten. Niet opgejaagd, geen zwetende handen, geen droge ogen. Om relaxter in mijn vel te zitten.

Mijn décafjaar heeft mij omgevormd tot een décafpersoon. Een décafpersoon die een maandje cafeïne heeft gebruikt. Ik begon op een natuurlijke manier rustig af te bouwen. En ik merkte meteen het verschil. Ik kreeg meer geduld, sliep dieper, droomde meer en kreeg minder onrust en spanning in mijn lijf.

En het zette me ook aan het denken over wat dit betekent. Ik heb aan mezelf bewezen dat ik een diepe, ingesleten gewoonte, verslaving én identiteit (als koffieliefhebber) daadwerkelijk van me af kan schudden.

In het afgelopen jaar ben ik een ander mens geworden. Mijn identiteit is veranderd. Toen ik vorig jaar begon was ik een koffieliefhebber die een tijdje geen cafeïne dronk. Deze zomer was ik een décaf-persoon die besloot een tijdje echte koffie te drinken.

Een wereld van verschil. En een compleet andere uitkomst.

Veranderen is uitdagend. Vorig jaar was niet mijn eerste lange periode zonder cafeïne. Ik viel altijd terug. Maar dit keer is het gelukt.

Je verandert pas echt als je vanbinnen bent veranderd. Dat kost tijd. Dat kost vaak meerdere pogingen. Het betekent dat je probeert en terugvalt, soms wel tientallen keren.

Als ik één ding heb geleerd, is dat ik gewoon stug moet blijven doorgaan met wat ik wil veranderen in mijn leven. Zo ben ik een ‘schrijver’ geworden. En als ik blijf sporten word ik vanzelf een ‘sporter’. Terugval hoort erbij, opnieuw beginnen ook. Met iedere poging leer je bij, word je beter, verander je een beetje. En op een dag klikt er iets, en ben je permanent veranderd.

Dan ben je een ander persoon geworden.

Ik viel terug in mijn cafeïneverslaving – wat dit me leerde over veranderen werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).

Ik weet niet hoe het met jou zit – maar als ik moe of hongerig ben dan verander ik in een draak. Niet alleen ga ik figuurlijk vuurspuwen, ik word in het algemeen minder prettig om bij in de buurt te zijn.

De oplossing? Zorgen voor m’n lijf. Als je moe bent dan wordt het hele leven nét even iets zwaarder. Je gedachten worden somberder, je beeld van de mensheid wordt negatief en je leven ziet er gewoon minder leuk uit.

Dus? Dutten. En wat eten als je honger hebt. Want honger kan hetzelfde effect hebben. Als je je niet vrolijk voelt:

• Drink een groot glas water. Een klein beetje uitdroging leidt al snel tot een gevoel van moeheid.
• Eet een gezonde snack. Zoals een stuk fruit.
• Check of je moe bent. Zo ja, zoek uit of je een dutje kunt doen.
• Kun je geen dutje doen? Dan kun je ook even bewegen om je energie terug te krijgen. Springen, joggen op de plaats of een paar keer opdrukken.

Kun je niet dutten en helpt beweging niet? Gebruik dan in ieder geval de kennis dat je moe bent in je voordeel. Soms als ik moe ben, krijg ik negatieve gedachten. Dan vind ik ineens m’n leven niet leuk en voel ik me allesbehalve vrolijk. Vervolgens herinner ik mezelf eraan dat ik moe ben, en dat die gedachten daarmee te maken hebben.

Ik neem mijn eigen gedachten dus niet serieus, en besluit om gewoon te stoppen met nadenken over deze dingen. Ik zeg dan tegen mezelf: ”Ik denk hier morgen wel weer over na, als ik me weer uitgerust voel.”

Probeer niet constant te grijpen naar oppeppende of verdovende middelen. Koffie is fijn voor een kleine oppepper, maar als je er van afhankelijk bent zal het je humeur niet ten goede komen. Rust uit als je moe bent. Al dat opgepep brengt je alleen maar verder van huis.

2. Doe iets nuttigs met fijne muziek

Soms kan het ontzettend helpen om even iets ‘nuttigs’ te doen. Dat helpt je uit je negatieve spiraal en geeft je een vrolijk gevoel.

Zoek naar een hele kleine taak die je nu direct kunt uitvoeren die enigszins nuttig voelt, en voer hem uit. Denk aan het beantwoorden van een mailtje, een rekening betalen, vieze kopjes in de vaatwasser zetten, je bureau opruimen, een afspraak plannen of iemand terugbellen.

En als het even kan, zet er wat fijne muziek bij aan. Muziek waar je vrolijk van wordt. Zo kun je in één keer twee dingen doen om je humeur te verbeteren en de opwaartse spiraal aan te zwengelen.

3. Haal een paar keer diep adem

Ga zitten en haal een paar keer diep adem door je neus. Vul je buik helemaal op met lucht, en ontspan jezelf steeds verder met iedere uitademing.

Merk hoe je lichaam zich langzaam ontspant. En neem even de tijd om je gevoel te ‘doorleven’. Laat de negativiteit er gewoon zijn en kijk ernaar. Probeer het niet weg te duwen of te onderdrukken.

Observeer, verder niets. Blijf ademhalen, blijf ontspannen.

Waarschijnlijk merk je na een paar minuten hoe de negativiteit plaatsmaakt voor rust. Voor een gevoel van vrijheid, opluchting en hernieuwde vrolijkheid.

Een paar minuten bewust ademhalen is alles wat je soms hoeft te doen om weer op het vrolijke spoor te komen.

4. Doe iets leuks zonder schuldgevoel

Vaak voelen we ons minder vrolijk omdat we van alles van onszelf verwachten. We vinden dat we bepaalde dingen moeten doen (werk, huishouden, afspreken, opruimen) terwijl we er geen zin in hebben.

Doe daarom juist eens iets wat je leuk vindt om te doen, en verder niets. Check bij jezelf waar je nu écht zin in zou hebben, en ga dat doen. Gun jezelf een momentje van plezier zonder schuldgevoel.

Heb je trek in chocolade, maar probeer je altijd zo gezond te eten? Goed, haal die chocolade. Wil je dolgraag gamen, maar vind je eigenlijk dat je iets ‘nuttigs’ zou moeten doen? Ga dan gewoon gamen. Wil je lekker dansen in de woonkamer? Niemand houdt je tegen.

Dit is spelen. Iets doen, puur voor het plezier. Gewoon omdat je het leuk vindt, verder niets. En spelen is ontzettend helend voor je humeur. Springen op een trampoline, verstoppertje spelen met je kinderen, stoeien met je partner of tekeergaan op je PlayStation – het maakt je blij, ontspannen en positiever.

Niet alles wat je doet hoeft nuttig te zijn. Gun jezelf soms leuke dingen omdat ze leuk zijn. Je humeur zal ervan opknappen.

4 tips voor als je je even niet vrolijk voelt werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).

In het Nederlands hebben we er geen goede vertaling voor. Savoureren komt het dichtst in de buurt, ten volle smaken.

Ik zie het als een duik in de zintuigen. Echt voelen en waarderen wat er te beleven valt. Leren ‘baden’ in de luxe van het bestaan.

Het is mindfulness gecombineerd met hedonisme. Mindfulness gaat over observeren van dat wat is. Zonder oordeel. Helemaal gelijkmoedig. Met als uiteindelijk doel het einde van lijden.

Daarvóór zit deze houding van ‘relish’. Je bent in het moment, en je geniet actief van alle sensaties. Geen gelijkmoedigheid. Je voelt juist een hónger om te genieten, te savoureren. Alles te proeven, al het sap uit het moment te persen.

Zodra ik leerde over deze houding, begon ik anders te kijken naar veel momenten in mijn leven. De saaie momenten achter het bureau, de ‘dode’ momenten op het toilet en vooral de uitdagende momenten met de kinderen.

Ik realiseerde me dat ieder moment kan voelen als een dikke sinaasappel die klaar is om uitgeperst te worden.

Ieder moment is een stortvloed aan sensaties: geur, geluid, emoties, lichtval, aanraking, smaak én gedachten. Een doorlopend bewijs dat ik besta, dat ik lééf.

De houding van ‘relish’ zegt niet alleen: ”je bent er”. Het zegt ook: ”En voel nou eens hoe GOED dat voelt!”

Het moment als ik de trein uit loop: de sissende geluiden van de trein, de unieke stationsgeur, al die mensen, mijn benen die weten wat ze moeten doen, het temperatuurverschil, de emoties in mijn lijf. Het is er allemaal tegelijkertijd, vol met mogelijkheden.

Laatst zat ik te kletsen met een van de nieuwste AI modellen, en ik vroeg het wat het zou doen als het een uur mens kon zijn. Er kwam een lang antwoord dat neerkwam op één simpele conclusie: savoureren. Voelen hoe het is om te bestaan, en daar intens van genieten.

Ik geef het ding groot gelijk. Het ís ook bijzonder om te bestaan. En we kunnen dat ieder moment aan onszelf bewijzen. Het leven is kort, kwetsbaar en vluchtig. En misschien krijgen we deze mogelijkheid maar één keer.

We willen het sap eruit persen, in ieder moment. Niet alleen op de momenten dat het leven makkelijk is, of wanneer je eindelijk je takenlijst afgerond hebt.

Ieder moment. Want er komt niets beters. Er is niets anders.

Dit is het.

Dit is het werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).

De Broednestmethode – veranderen in kleine stappen

In Steeds leuker introduceer ik de Broednestmethode. Het is een systeem van drie stappen waarmee je je leven in sneltreinvaart kunt veranderen met veel minder moeite.

Vooruit komen – maar dan zonder de tegenwind. Fijn is dat. Het werd de fundering onder het Broednest, het online ondersteuningsplatform van soChicken.

Dit zijn de stappen uit de Broednestmethode:

1. Ga op het juiste broednest zitten.
2. Broed op de juiste eieren.
3. Broed slimmer, niet harder.

Over de derde stap gaat dit artikel. Slimmer broeden. Oftewel: veranderen in héle kleine stappen. Want hoe kleiner je de stappen maakt, des te minder tegenwind je ervaart.

Deze derde stap in de Broednestmethode is zo krachtig omdat het je helpt om al je dromen en doelen te realiseren met veel minder moeite. Ook als je normaal gesproken de neiging hebt om uitstelgedrag te vertonen.

Precies. Ik noem het niet voor niets de korte route naar een leuker leven.

Kleine stappen – hoe ziet dat eruit?

Ik krijg regelmatig vragen van lezers hoe dat nou in de praktijk werkt, die kleine stappen. Hoe ziet een dag in het leven van een Broednest-lid eruit?

Laat me in de eerste plaats dit zeggen: het is weinig glamoureus.

Echt. Want hoewel de techniek werkt als een tierelier, ziet het er in de praktijk niet echt tof uit.

Laatst stond er tijdens een signeersessie een lieve meid voor me, van eind twintig. Ik gaf haar een FREE HUG en ze begon te huilen.

Ik keek d’r aan, en vroeg: ”Oh jee, waarom begin je nou te huilen?” Ze antwoorde: ”Ik weet niet, sorry, ik heb gewoon zoveel gehad aan die kleine stapjes enzo. En… het heeft me echt geholpen, het gaat zoveel beter met me.” Ik hield haar vast met beide armen, ze veegde haar tranen weg maar snikte verder: ”Ik ben gewoon zo dankbaar… dat wilde ik gewoon even zeggen.”

We knuffelden nog een keer en moesten allebei lachen. En ik wist precies wat ze bedoelde. Het is ook zo krachtig. Maar tegelijkertijd zo stom.

Want hoe groot haar transformatie voor haarzelf ook is geweest – aan de buitenkant zal het er niet erg indrukwekkend uitzien.

En dat is dus ook belangrijk om te onthouden. Dit zijn open deuren. Het punt is alleen dat iedereen ze altijd voorbij loopt, en slechts weinig mensen er echt doorheen stappen. En daarbij: het gaat om het resultaat, niet om hoe het proces eruit ziet. Als het werkt – fijn – dan doen we dat.

Dus ja – de Broednestmethode werkt. Als een tierelier. Maar verwacht niet dat er binnenkort een filmploeg over je schouder meekijkt, want erg hip ziet het er niet uit.

Oké – genoeg gezegd. Laten we eens kijken.

Stomme voorbeelden van kleine stappen

Als ik mensen vertel over de Broednestmethode tijdens lezingen, dan zijn ze erg enthousiast. Als ik ze laat zien hoe het er vervolgens in praktijk uitziet lijken ze een beetje teleurgesteld.

Maar ik kan het niet mooier maken dan het is. Het werkt – het werkt goed. Dat is alles wat telt. Dus laten we eens kijken hoe het eruit ziet in de praktijk.

De vraag die ik mezelf stel is simpel:

”Welke kleine stap kan ik nu zetten?”

Vaak is het antwoord: eerst koffie. Oké mooi, en daarna? Dit zijn een aantal van mijn antwoorden op die vraag:

1. Soms – als ik geen fut heb om m’n huis aan kant te maken – doe ik het zo: breng één vuil glas naar de keuken. En dan een kledingstuk in de was. En een brief bij het oud papier. En een boek terug op zijn plek zetten. En floep, floep, floep – het huis is weer opgeruimd.
2. Als ik vind dat ik gezonder moet eten, maak ik geen grote plannen. Dan eet ik gewoon een stuk fruit. Dat is in ieder geval één stap voor vandaag.
3. Als ik geen inspiratie heb om te schrijven, nodig ik mezelf uit om gewoon een paar minuten te brainstormen. Na die paar minuten heb ik meestal wel een leuk idee.
4. Soms heb ik geen zin om te mediteren. Dan zeg ik: vijf minuten mediteren is beter dan niet mediteren, en begin ik.
5. Billy en ik hebben dit toegepast op de adoptieprocedures van Jake en Sophie. Steeds een enorm groot en lang project. Maar een volgende stap is nooit groot. Zoals: Laten we even een paar minuten zitten en onze vragen opschrijven waar we antwoord op willen hebben.
6. Als ik me iets minder blij voel is het heel simpel: even een paar minuten schrijven in m’n dagboek en/of een paar kilometer hardlopen.
7. Als ik een artikel schrijf richt ik me eerst op een draft versie, een ruwe versie die ik later nalees. Dus het enige dat ik hoef te doen is gewoon een tijdje schrijven, en dan is het klaar voor nu.
8. Mijn eerste boek heb ik geschreven op deze manier. Ik reisde naar een eiland voor dertig dagen. Ik deelde het aantal woorden door het aantal dagen, en zorgde ervoor dat ik elke dag mijn dagdoel haalde. Het was best simpel: in de ochtend schrijven, in de middag vakantie vieren. En na dertig dagen was de eerste versie geschreven.
9. Als ik geen zin heb om te werken, vraag ik me af wat een andere kleine nuttige stap is die ik kan zetten. Zoals iets opruimen, iets voorbereiden of iets doen voor een project waar ik wél zin in heb.
10. Als ik in een heftige situatie terecht kom, of in een crisis, dan houd ik mijn hoofd meestal koel en vraag ik mezelf af: ”oké, wat is de eerste stap uit deze shit?” en ga ik aan de slag.
11. Soms als ik echt niet uit bed wil komen in de winter, omdat het koud is enzo – dan doe ik het stap voor stap: ”deken wegslaan, dat kan ik wel. Oké – been eruit. Check. Rechtop zitten, en staan!” Yes, weer gelukt.
12. Als ik me stoor aan het gedrag van anderen, dan gebruik ik hele kleine zetjes om mijn grenzen aan te geven. Ik laat het niet oplopen totdat ik boos word, maar laat meteen in het moment iets merken op een kleine positieve manier.
13. Ik besef constant dat elk doel, elk project, elke droom wordt gerealiseerd in een heleboel kleine stappen. En als ik m’n week plan dan vraag ik mezelf gewoon af welke kleine stappen ik deze week ga zetten richting m’n dromen. En gaandeweg kom ik dan vanzelf vooruit met veel minder moeite.

Slow and steady, dat is het idee. Gewoon kleine stappen blijven zetten zodat je vanzelf komt waar je wilt zijn. Maar dan zonder de stress, zonder de uitstelgedrag en zonder het onnodig ingewikkeld te maken.

Niets bijzonders. Niets speciaals. Maar wel onwijs effectief. Vooral als je vast zit.

Direct aan de slag met het Broednest

Wil je deze aanpak ook integreren in je leven? Meld je dan gerust aan voor het Broednest. Je begint met kleine stappen en het helpt je bepalen waar je het beste kunt beginnen.

13 stomme voorbeelden van kleine stappen die mijn leven veranderden werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).

Het klinkt zo lekker concreet, en daarom worden we er warm van – ik ook. Want 90 dagen is grofweg drie maanden, een seizoen.

Zo’n periode is lang genoeg om grote dingen voor elkaar te krijgen en kort genoeg om je focus relatief goed vast te houden.

In 90 dagen kun je best af en toe een minder goede week hebben en tóch vooruit komen richting je doelen. En het is ook gewoon waar: als jij drie maanden met focus richting een doel werkt, dan zúl je resultaat zien.

In drie maanden tijd kun je de fundering leggen voor je eigen bedrijf, stappen zetten om een geschikte levenspartner te vinden, je huis verbouwen, een gewoonte instellen die je leven kan veranderen (zoals mediteren, gezonder leven of dagelijks sporten), 6kg vet verbranden of een nieuw huis vinden.

Je kunt daadwerkelijk de basis leggen voor een leuker leven.

Maar je kunt het niet allemaal tegelijk.

Je zult keuzes moeten maken

Focus is hier het toverwoord.

Je moet het simpel houden. Want zodra je het ook maar een beetje te ingewikkeld maakt, blijkt 90 dagen ineens verrassend kort. Dan knipper je aan het begin van de herfst met je ogen, en voor je het weet is het alweer winter. Weer 90 dagen voorbij, nog steeds aan het worstelen met dezelfde problemen.

De uitdaging is niet om iets voor elkaar te krijgen in 90 dagen. De uitdaging zit hem in bepalen wat je in die tijd NIET gaat doen.

Het echte werk zit hem in kiezen. Niet prioriteiten stellen. Je moet één prioriteit stellen. Eén ding kiezen en de rest laten rusten. En dat is moeilijk.

Want er is geen gebrek aan problemen om op te lossen, en er is zéker geen gebrek aan kennis. En het voelt zo lekker productief om alles tegelijk te doen. Om te werken aan de stress die je voelt, terwijl je ook gezonder wilt leven, je relatie wilt verbeteren én je huis helemaal beige wilt schilderen zoals alle mensen die je op Instagram ziet.

Want als het leven nu even niet zo lekker loopt, dan zijn er altijd minstens vijf dingen die je NU zou ‘moeten’ oppakken.

Maar dit heb je al geprobeerd. En je weet ook dat het matig werkt. Want zodra je dit doet kruip je vooruit. En omdat de vooruitgang zo langzaam is, verlies je motivatie en focus en blijf je hangen. Dan val je terug in je oude patronen die je op deze plek brachten. En verandert er he-le-maal niets.

Hoe bepaal je je volgende stap?

Hoe bepaal je waar je je de komende 90 dagen op zou willen richten?

Ik gebruik de knelpunttheorie:

1. Bepaal waar je naartoe werkt in je leven. Wat wil je nu echt? Waar snák je naar? Rust, geld, vrijheid, contact, richting, succes, geluk? Waar heb je meer van nodig?
2. Wat is het knelpunt dat je ervan weerhoudt om dit voor elkaar te krijgen?

Zie je leven als een pijp waar water doorheen stroomt. Er gaat water in (jouw tijd en energie) en er komen wenselijke resultaten uit aan de andere kant. Om tot dit resultaat te komen, stroomt het water door allerlei koppelstukken, bochten en splitsingen. In een perfecte situatie stroomt het water er net zo hard uit als het erin stroomt: al jouw energie wordt omgezet in wenselijke resultaten.

Maar: het systeem is niet perfect. Er zijn knelpunten in het leidingsysteem. Deze beperken de stroom van water, waardoor je minder wenselijke resultaten boekt. Het hele systeem kan nog zó perfect zijn: als de leiding ergens vernauwd is, dan vermindert dit de uitstroom van het hele systeem.

Je wilt dus zoeken naar dat nauwste knelpunt. De belangrijkste plek in jouw leven die je ervan weerhoudt om je doel te bereiken. En zodra je dit hebt opgelost, kun je door naar het vólgende knelpunt. Steeds wanneer je een knelpunt wegneemt begint het water harder te stromen, en begint je leven positief te veranderen.

Deze manier van kijken helpt je focussen op de aanpassingen die je de meeste resultaten opleveren, en het leidt soms tot verrassende resultaten.

Ik hoef niet meer te sporten

In mijn missie om lekker gezond en fit 40 te worden, besloot ik zelf ook eens beter te kijken: waar zit nu eigenlijk mijn knelpunt? Want ik wandel bijna elke dag een uur, ik pak vaak de fiets en ik jog een paar keer per week 6-8 km.

Ik doe een hoop goed, maar om verder te komen in fitheid ontbreekt er één onderdeel: krachttraining. De afwezigheid van krachttraining beperkt de hele doorstroom. Want met veroudering komt spierverlies, en met spierverlies komt minder fitheid.

De weg naar fitheid blijkt dus niet meer gaan sporten. Sterker nog, ik kan gerust mínder bewegen. De hoeveelheid beweging is niet het knelpunt, de afwezigheid van krachttraining is het probleem. Waar ik me nu op richt: 2-3 keer per week wat krachttraining doen op de grote spiergroepen. Want door meer spierweefsel te bouwen verdwijnt het belangrijkste knelpunt, en kom ik vooruit richting mijn doel.

Vaak voelt het vinden van een knelpunt best tegenstrijdig, en dat maakt het leuk en bevrijdend. Vooral omdat je erachter komt dat je al die tijd je aandacht op de verkeerde plek legde.

Bijvoorbeeld:

• Je wilt meer innerlijke rust, dus je wilt gaan leren mediteren. Maar bij nader inzien is het belangrijkste knelpunt dat je elke avond tot half één op de bank zit met je telefoon en om half zeven weer op moet. Je bent onrustig omdat je gewoon moe bent. Twintig minuten mediteren op een uitgeput brein is dweilen met de kraan open.
• Je wilt meer geld, dus je wilt een ‘side hustle’ starten. Maar je hebt geen idee waar je geld nu naartoe gaat. Er lekt elke maand een paar honderd euro weg via abonnementen, bezorgmaaltijden en ‘kleine dingen’. Meer water in een lekkende pijp pompen leidt vooral tot een intensere lekkage. Je knelpunt is eerder overzicht en leven op een budget, niet inkomen.
• Je wilt een partner vinden, dus je installeert drie datingapps. Maar je zegt al twee jaar elke uitnodiging af, je vriendenkring is ingedikt tot twee mensen en je weekend bestaat uit op de bank scrollen en series kijken. Je knelpunt is dat je de deur niet uitkomt en dus haast geen nieuwe mensen ontmoet.
• Je wilt afvallen, dus je begint een strak eetschema. Maar je werkt tot laat door, vergeet je lunch en plundert om acht uur ‘s avonds uitgehongerd de koelkast. Je eet te weinig, waardoor je eetbuien krijgt die al je voortgang teniet doen.
• Je wilt een betere relatie, dus je plant meer date-avonden. Maar jullie liggen elke avond met twee schermen naast elkaar in bed en praten alleen nog over de boodschappen en de kinderen. Eén date-avond per maand kan dat niet compenseren. Je knelpunt een halfuurtje écht contact per dag.

In plaats van álles aanpakken, pak je de komende 90 dagen het belangrijkste knelpunt aan. En misschien (als je nog tijd hebt) de 1-2 knelpunten die daarop volgen.

Want zodra je de grootste vernauwing in de pijplijn hebt opgelost, verplaatst het knelpunt naar de eerstvolgende vernauwing. Neem je die weg, dan verplaatst het knelpunt zich naar de volgende vernauwing.

Verander je leven, één knelpunt per keer

Vraag jezelf af: wat weerhoudt mij nu écht van mijn gewenste uitkomst? Wat is het belangrijkste knelpunt, en hoe kan ik dit wegnemen? Schenk de komende 90 dagen aandacht aan het oplossen van dit probleem, dan zul je zien dat het water een stuk sneller gaat stromen.

Problemen zullen er altijd zijn. Maar je kunt op deze manier stappen zetten om steeds bétere problemen te krijgen.

Je leven veranderen in 90 dagen (de knelpunttheorie) werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).

Ik wel. Gelukkig niet zoveel als ik vroeger vaak deed (ik deel mijn geheim onderaan dit artikel), maar ja – ik draag duidelijk een aantal croissants nog overal met me mee naartoe.

Niet het leukste in de wereld, maar ook geen groot probleem. Die vakantiekilo’s zijn er zo weer af. Wil je weten hoe? Ik deel een paar effectieve tips.

1. Kom rustig terug op je basislijn

Je gewicht is een resultaat van je levensstijl de afgelopen tijd. Draaiden de afgelopen weken vooral om ijs en croissants? Guilty! 😬 Dan merk je vast – net als ik – dat je broek strakker gaat zitten. Logisch.

Veel mensen willen vervolgens zo snel mogelijk die vakantiekilo’s weer kwijt. Begrijpelijk, maar waarschijnlijk hoef je je er niet zo’n zorgen om te maken.

Kom gewoon weer terug naar je normale basislijn. Als je leeft zoals je deed vóór de vakantie, dan zul je uiteindelijk weer het lichaam krijgen dat past bij die levensstijl.

Soms moet je misschien een beetje afkicken van alle overdaad. Dat is prima. Ik bracht mezelf binnen enkele dagen bijvoorbeeld weer terug bij mijn normale – gezondere – eetpatroon (ik schaalde rustig terug van drie ongezonde snacks per dag, naar twee, naar één, naar geen).

Zo voelt het allemaal niet zo moeilijk, en pak je de draad makkelijker weer op.

Tip: Richt je aandacht niet op de weegschaal. Ga vooral weer normaal eten, dan ben je al een heel eind.

2. Schoon je eetpatroon op

Fijn, maar je wilt ook niet dat dit een halfjaar gaat duren. Dus hoe schudden we die vakantiekilo’s ietsje sneller van ons af?

Om af te vallen moet je lichaam in een calorietekort raken. De makkelijkste manier om dit te doen is door je eetpatroon (een beetje) verder op te schonen. Het hoeft niet drastisch – zelfs als je (op weekbasis) maar 100-200 calorieën minder eet per dag zul je uiteindelijk op je normale gewicht komen.

Hoe kun je makkelijk je eetpatroon opschonen?

• Stop met snacken. Eet gewoon goede, voedzame maaltijden. Je kunt ervoor kiezen om bijvoorbeeld een uitzondering te maken in het weekend.
• Stop met het drinken van calorieën. Drink water, thee, (zwarte) koffie, bruisend water of cold-brew ijsthee.
• Als het bij je past, beoefen dan intermittent fasting. Zo bespaar je een berg calorieën zonder dat je veel honger ervaart.
• Doe rustig aan met hele calorierijke voedingsmiddelen, zoals snoep, koek, chocolade, chips, kaas, noten, pindakaas, avocado en olie.
• Voeg meer caloriearme voedingsmiddelen toe aan je maaltijden. Zoals groente en fruit.
• Kies zoveel mogelijk voor hele, onbewerkte voedingsmiddelen. Vezels en eiwitten helpen je langer vol te zitten, waardoor je honger afneemt.

Je hoeft niet alles te doen. Het hoeft niet perfect. En het hoeft zéker niet drastisch. Het is niet nodig om de hele dag rond te lopen met een ‘flauw’ gevoel. Maak kleine aanpassingen hier en daar, dan zul je merken dat je (bijna moeiteloos) weer op je normale gewicht komt.

Tip: Het kan helpen om de eerste 1-2 weken je calorie-inname bij te houden in een app. Gebruik hierbij een voedselweegschaal om er zeker van te zijn dat je jezelf niet voor de gek houdt. Lees ook mijn artikel over CICO.

3. Laat je haast los

Zodra je stopt met die twee croissants per dag, en je eetpatroon een béétje opschoont, zal je lichaam vanzelf weer op gewicht komen.

Fijn! Dan kun je je aandacht ondertussen richten op andere dingen.

Als je het rustig aan doet duurt het afvallen mogelijk een paar weken. Maar tegelijkertijd kost het je dan ook nauwelijks moeite. Onderdruk die neiging om drastisch te gaan ‘lijnen’ zodat je zo snel mogelijk die kilo’s kwijt bent.

Heftig diëten leidt alleen maar tot gedoe op de lange termijn: denk aan eetbuien, obsessief gedrag, verlies van spierweefsel, chronische chagrijnigheid en ga zo maar door.

Leg je focus op gezond, voldoende en aangenaam eten. Op die manier leer je jezelf aan om gewoon altijd gezond te eten en blijf je makkelijker op gewicht.

Kleine veranderingen hebben namelijk een enorme impact op de lange termijn. Als het je lukt om ’s avonds – in plaats van koekjes – voortaan wat fruit of niets te eten, dan scheelt dit op de lange termijn honderden koekjes per jaar! En dat ga je merken in je energieniveau én je gewicht.

Tip: Leer jezelf aan om ‘zachtjes’ aan de knoppen te draaien: ”Die broek zit iets te strak nu, ik doe de komende week even rustig aan.” Simpel, en veel fijner dan leven in een ‘dieetrollercoaster’.

4. Wandel elke dag

Schoenen aan, podcast in en gaan met die banaan. Probeer elke dag een flink stuk te wandelen. Je kunt jezelf bijvoorbeeld uitdagen om minimaal 7-10 duizend stappen te zetten.

Wandelen is een geweldige manier om in een (mild) calorietekort te komen:

• Je kunt het overal doen.
• Het kost weinig moeite.
• Je lichaam verbrandt relatief gezien meer vet dan wanneer je bijvoorbeeld zou hardlopen.
• Je hoeft niet om te kleden of te douchen na afloop.
• Het ondersteunt je mentale gezondheid.
• Je kunt ondertussen andere dingen doen (bellen, studeren, podcast luister, etc.)
• Je krijgt na afloop geen onbedwingbare honger, zoals je dat wel kunt krijgen na intensief sporten.
• Als je een uur wandelt, verbrand je een mooie hoeveelheid calorieën.

Zet meer stappen, dan zal het veel makkelijker voelen om die vakantiekilo’s kwijt te raken.

Tip: lees ook mijn artikel over de magie van wandelen voor moeiteloos gewichtsverlies.

5. Bereid je volgende keer goed voor

Wanneer we op vakantie zijn laten we de spreekwoordelijke ‘teugels’ een beetje vieren. Daar is niets mis mee, maar er is natuurlijk wel een goede balans te vinden.

Je wilt op vakantie het gevoel hebben dat je iets ‘vrijer’ bent, dat je jezelf een beetje kunt laten gaan. Dat je even niet zoveel hoeft op te letten. Er zijn manieren om dit ‘vrije’ gevoel te ervaren, zonder je gezondheid al teveel schade toe te brengen.

In mijn eerdere artikel laat ik zien hoe ik dat zelf doe: hoe ik ervoor zorg dat ik weinig aankom op vakantie en tóch extra kan genieten. Ik ben niet perfect, maar deze technieken helpen me wel de ‘schade te beperken’.

Zo wordt het veel makkelijker om een gezond gewicht vast te houden – het hele jaar door.

Tip: Lees het artikel en onderzoek welke tips jij zou kunnen toepassen tijdens je volgende vakantie.

Ook leuk: Afvallen zonder zweet (en tranen) – de magische driehoek van moeiteloos gewichtsverlies

Weg met die vakantiekilo’s – 4 effectieve tips werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).

Ontspannen gaat niet vanzelf

Als je momenteel ontzettend toe bent aan ontspanning, dan is de kans groot dat ontspanning bij jou niet vanzelf gaat. Welkom bij de club. Voel je niet slecht, heel veel mensen hebben er last van.

In een samenleving waarin leven in je hoofd overal wordt gestimuleerd, zijn veel mensen chronisch gespannen. Ik merk het zelf ook. Als ik niet actief werk om te ontspannen dan bouwt de stress zich op wanneer het leven veel van me vraagt.

Geen probleem – maar wel een punt van aandacht. Want hoewel we ontspanning in onze samenleving gelijkstellen aan ‘nietsdoen’ en ‘luiheid’, denk ik dat het tijd is voor een nieuw verhaal. Het is tijd om ontspanning niet alleen serieus te nemen, maar om het te gaan zien als de logische basis van waaruit we ons leven leiden.

In dit artikel geef ik je niet de praktische tips die je overal kunt lezen. Want ik neem aan dat je wel weet hoe je een bad kunt laten vollopen. Nee, we bekijken het vanuit een andere hoek. Laten we eens kijken hoe je beter kunt worden in ontspannen.

1. Maak meer tijd vrij voor ontspanning dan goed voelt

Als ontspannen niet vanzelf gebeurt, dan is het dus belangrijk dat je er actief tijd voor vrijmaakt. En wanneer je merkt dat je constant gespannen bent en stress ervaart is het belangrijk dat je meer tijd vrijmaakt dan goed voelt.

Wellicht heb je nu alleen vrij in het weekend, en plan je zelfs je weekend vol met uitstapjes en sociale activiteiten. Als je je – ondanks deze vrije tijd – nog steeds constant gespannen voelt is dit dus blijkbaar niet voldoende voor je.

Dit is een van de redenen dat ik, naast de zorg voor mijn kinderen, een dag minder in de week ben gaan werken. En waarom ik bewust vrije tijd inplan in mijn agenda. Want het leven loopt vol als ik dat niet doe – en ik heb die tijd nodig om me gelukkig, ontspannen en blij te voelen.

Maak meer tijd vrij om echt te ontspannen. Maak tijd voor jezelf. Om te lanterfanten en te spelen. Om dingen te doen die niet zozeer nuttig zijn maar vooral leuk. Als je dat niet doet, blijf je rondlopen met je klachten. Ontspannen kost tijd. Als er geen tijd is, is er weinig ruimte om te ontspannen.

2. Neem ontspanning serieuzer dan je normaal doet

Tijd vrijmaken is één ding, maar je kunt nog een stap verder gaan. Want ja – je kunt ontspannen door je favoriete serie op de bank te kijken. En dat is prima. Maar als je beter wilt worden in ontspannen is het waardevol om ontspannen als ‘activiteit’ serieuzer te nemen.

Niet alle vormen van ontspanning zijn even effectief. Voor de tv hangen, gamen, sociale activiteiten – dit zijn minder effectieve vormen van ontspanning.

Spelen, sporten, mediteren, ontspanningsoefeningen, mindfulness, ademhalingstechnieken, geleide meditaties, massages, een kruidenbad nemen, een trage vrijpartij, wandelen in de natuur, lezen – dit zijn voorbeelden van effectieve vormen van ontspanning. Activiteiten die je helpen dieper en langer te ontspannen.

En om te voorkomen dat je perfectionistische kant doorslaat – je kunt het prima combineren. Een kwartiertje mediteren en daarna lekker op de bank hangen bijvoorbeeld. Of een uurtje wandelen in het bos en daarna uit eten met een vriendin.

Het punt is: je tijd om te ontspannen is waarschijnlijk beperkt. Dus als je ontspanning serieus wilt nemen, is het slim om op zijn minst een deel van deze tijd te besteden aan effectieve bezigheden. Hierdoor wordt het eenvoudiger om terug te bewegen naar innerlijke kalmte.

3. Maak ontspanning je nieuwe basis

Onze samenleving beschouwt ontspanning als een activiteit, als de uitzondering op de regel. Ik stel voor dat we dit verhaal omkeren: maak innerlijke rust de basis van waaruit je leeft.

Drukke periodes worden zoveel makkelijker als je je kalm voelt vanbinnen. Dit is de reden dat het leven zoveel eenvoudiger gaat voelen als je regelmatig mediteert. Wat normaal voelt als tegenwind begint te voelen als ‘wind mee’ – wat je normaal ervaart als drama ervaar je nu als een behapbaar obstakel.

Dus wat ik eigenlijk wil zeggen is dat je niet zoekt naar wat ontspanning in je drukke, stressvolle leven. Maar dat je je innerlijke rust gebruikt als fundering, van waaruit je rustig en kalm de uitdagingen van het leven tegemoet gaat.

Het leven is zoveel minder moeilijk als je je ontspannen voelt. Dus haal een paar keer diep adem, ontspan je lichaam en zet een glimlach op je snoet. Het leven hoeft niet zo moeilijk te zijn – echt niet.

Beter leren ontspannen – 3 gouden tips werd geschreven door Jelle Hermus op soChicken (https://sochicken.nl/).