زمین می چرخد

به دور و برش نگاه می کند

و نمی بیند شاملو را .

نمی داند سال هاست

ما بذر شعر را در دل او کاشتیم

وبه رغم قول فروغ

جوانه ی او را ندیدیم .

(۲)

به این جهان 

به جستجوی کسی نیامده بودم

و از جهان

به جستجوی کسی نرفتم

خواستم

آنچه را که نمی یافتم

یافتم

آنچه را که نمی خواستم

شیرین و تلخ

لفظ های جهان را چشیدم

و سپاس گفتم

کدبانوی کور را

(۳)

دم می جنباند

دعا می خواند

و صدایی از او شنیده نمی شود.

راضی است  ماهی

چه در آب اقیانوس

چه کنار ساطور.

راضی است

در خانه ی شیشه یی

و برای پنهان شدن جایی ندارد.

(۴)

باران خزانی می بارد

و بچه های مدرسه رفته اند

و به یاد می آوری تنهایی

و کسی به سراغت نیاند

« چه می شد اگر املایی نبود

مدرسه ای نبود

و نمی دانستم نامم را چگونه باید بنویسم

و نمی توانستم ساعت ها را بخوانم

و مثل درخت ها در باران خیس می شدم،

چه می شد اگر پرنده بودم و 

تک تک برگ ها را

 با منقارم می شمردم

و به یاد می آوردم گلی را …

که در پر پاهایم خواب رفته است…»

باران خزانی

خاموش و مه آلود می بارد

و تو تنها ایستاده ای

و بال و پری نداری

***

پی نوشت ۱: شعرها از کتاب باغبان جهنم انتخاب شده اند.

پی نوشت ۲: برای دلگرمی ما  در جشنواره وب ایران و  در بخش پادکست به ما رای بدهید! (مهلت ۵ بهمن ماه/ ۲۴ ژانویه)