İşçi Sınıfı Hareketi Üzerine

Georgi Dimitrov

SORUN YAYINLARI

Enternasyonal Sınıf Mücadelesinde: Dimitar Blagoev (1856-1924), Vasil Kolarov (16.07.1877-23.01.1950), Georgi Dimitrov (18.06.1882-2.07.1949) XIX. Yüzyılın sonunda ve XX. Yüzyılın ilk çeyreğinde Balkanlarda Marksizm’in en büyük teorisyenleri ve pratisyenleri arasında anılmaktadır.

Bulgaristan coğrafyasında yetişen üç Komünist Kadro, Bulgaristan işçi sınıfı hareketinin ve Bulgaristan Komünist Partisi’nin kurucuları ve uygulayıcıları olarak tarihe önemli kayıtlar bırakmışlardır.

Georgi Dimitrov, 1923 Bulgar faşizminin baskısı altında Marksizm’i savunduğu gibi, “Reichstag Yangını” bahanesiyle yargılandığı Nazi Almanya’sı (Leipzig-1933) mahkemelerindeki ünlü savunmasında faşizmi yargıladı ve mahkûm etti. Böylece faşizmin Komünistleri asla yargılayamayacağını kanıtladı ve belgeledi. Çünkü Marksist olmak yasal ve meşrudur. Devrimcileri, Komünistleri hiçbir gerici güç yargılayamazdı!

Halk Demokrasilerindeki sosyalist kuruculuk döneminde insanın ve insanlığın sosyal ve evrensel kurtuluşu mücadelesinde önemli katkılarda bulundu.

Günümüzde artık ne Halk Demokrasileri ne de Sosyalist Sistem var. Ne hazin bir trajedidir ki: Georgi Dimitrov’un anıt mezarı sökülmüş, yerine tuvalet yapılmıştır!

Her şeye ve aleyhteki pek çok faktöre rağmen, işçi sınıfı nicelik ve nitelikçe gelişip güçleniyor. Emperyalist-kapitalizmin tüm baskı, sömürü ve diktatörlüğünün aşılması sorgulanıyor. En büyük demokrasi demek olan proletarya diktatörlüğünün ve bu mevziyi tutanların tarihsel ve sosyal haklılığı her olay ve olguda öne çıkıyor. Kapitalizmin devrimci yol ve yöntemlerle aşılacağının kimi maddî imkân ve fırsatları doğuyor. İnsanlık yeniden ayağa kalkıyor. Yeni Ekimler güncelliğini koruyor…

Devrimci Proletarya Sınıfı, Komünistler hem coğrafyamızda hem de dünyamızda Dünya Komünist Partisi’nin kurmaylığından yoksun olarak bu süreci yaşıyor.

Elimizdeki kitap Bulgaristan’daki sınıf mücadelesini, parti ve sendikaları, işçi sınıfı hareketini, sosyalist hareketi ve sorunlarını incelemektedir. Bu tarihsel süreçten geleceği kazanmak için çok yönlü ders ve sonuçlar çıkarılmalıdır.

"Resmîlik, Dersimlilik, Alevilik ve Solculuk" teori ve pratiğin senteze kavuşturulmasının bir çabası olarak kaleme alınırken tarihin çarpıtılması, egemenlerce kullanışı ve ezilenlere kabul ettirilişinde sadece resmî ideolojinin sınırlı kalmadığını gösterme ve bu konuda Marksistlerin, devrimcilerin içinde bulundukları kafa karışıklığının giderilebiimesine katkı getirme amacını taşıyor.

Tolga Ersoy
SORUN YAYINLARI

Tarihi bütününden kopararak anlatmak ideolojik bir müdahaledir. Bunu dayatmak ise bir baskı unsuru... Eğer tarihi bir bilim olarak kabul edeceksek ki öyledir tarihe bakışımız, yaşamın en ufak ayrıntılarına dek görebileceğimiz şekilde kapsayıcı, aynı zamanda ayrıntıların her birini genelden ve diğerlerinden ayırmayacak kadar incelikli olmalıdır. Bu kitapta Türkiye Tıp Tarihine ait birkaç ayrıntıya bakarak tıbbın resmi olmayan siyasi tarihinin yazılımı için bir adım atılarak istenmiştir.

Uluslarötesi tekelci sermayenin çıkarları gözetilerek; emperyalist, altemperyalist, sömürgeci niyetlerin kol gezdiği ve çatıştığı, hammadde ve enerji kaynakları ve bunların aktarılma ve güvenlik yollarının kesiştiği bir bölge ve ülkede yaşıyoruz. Üstelik 20. yüzyılın ideolojik/sınıfsal yapı ve saflaşmaları yerlerine yenilerini bırakmıştır.

Dünya çapında, bölgede ve ülkede ekonomik, sosyal, siyasal ve kültürel gelişmeler konusunda Laz aydınları ne düşünüyorlar? Nasıl bir duruş ve tavır sergilemek gerektiğinin bilincindeler mi? Kapitalist üretim, mülkiyet ve paylaşım ilişkileri açısından dünyayı, Türkiye’yi, bölgeyi nasıl değerlendiriyorlar? Yaşadığımız dönemdeki sosyal olay, olgu ve süreçleri nasıl görüyorlar?

Emekçi halkların dil, tarih, kültür ve geleneklerinin inkâr, imha ve asimilasyona uğratıldığı bir süreçte ilerici aydınların sorumlulukları sınavlardan geçiyor.

Giderek yok olmaya yüz tutan Lazca, tek başına kimliğin, asimilasyona karşı duruşun en temel unsurlarından biridir. Laz aydınları, bugüne kadar sergilenen folklorik yönelimlerin dışında, Lazcanın geliştirilmesi, yazılarak kullanılması konusunda hangi projelere sahipler?

Bütün bu noktalardan hareketle, öncelikle Laz aydınlarının yanı sıra; internet sitesi, vakıf ve derneklerin en duyarlı kesimleri vakit geçirmeden bir araya gelmeli, sorunlarını ilkeli tartışmaya sunmalıdır. İçinde bulundukları örgütsel konumlarını koruyarak sorunlarına çözüm yöntemi üretmeye aday ve tartışmaları ilerletici bir inisiyatif kurumu oluşturmalıdırlar. Somut durumun somut tahlilini yaparak günün ve şartların gerektirdiği çabalara girişmek için temel ilkelerini tespit etmelidirler. Kendilerini çerçevesi birlikte çizilmiş ilke ve amaç birliği temelinde bağlamalıdırlar.

Yaşamakta olduğumuz coğrafyadaki sosyal muhalefet dinamiklerinden soyutlanmadan, emeğin ve emekçinin kurtuluşu yolunda anti-emperyalist, anti-kapitalist mücadelenin bir bileşeni olmalıdırlar.

Bu türden bir tavır alış, aynı zamanda HES ve anadil mücadelesinde önemli bir adım olacaktır.

bir çift turnaydık haber uladık dost telinden
doladık gönlümüzün sırma saçlarını yüreğinizin diline
meyler dolup boşalsın peymaneler raks etsindi dileğimiz
kırıldı sazlar camlar kırıldı döküldü okka okka terler
dağlar aşan yolcuların alnından bereketli ovalara
kadehimize iksir oldu gelincikler sarhoşuz ey dost
kan tadında şarap sarhoşuyuz gayrı mezemizdir
dudağımızda turnaların gurbet türküleri
sarıldığımız tek yoldaşımız kırık mızrabımızdır şimdi

en büyük dağın en büyük fırtınasında
en büyük fırtınanın en büyük dağı
yüzlerden çalınmış gülücükleri
gülücüksüz yüzlerde arayan
en dalgalı denizde
                  en yalnız kulaçların çığlığı
aradıkça kaybolanın peşinde
kendi postuna kendi resmini çizen
ve ol menzil için
yar yoluna baş koyan
ayrılığın obası göçmüş akşamı
yalnız başına aramanın bedeli
                      yalnız başına ölmektir
ve en büyük öğretmen yaşam
ve en büyük okul emek
yolların birleştiği yerde
                    acı çekenleri de birleştirecektir

vardım ki yüzsüz bir gülücük
gülücüksüz bir yüz gibi durur altın kafeslerde
vardım ki gülücüksüz bir yüz
hasretinden kurur yüzsüz bir gülücükte
gözyaşıyla dönen değirmenlerde
kızıl gülleri öğütür çarklar
soldukça yaşamı emzirenlerin yüzü
yaşamı emenlerin yüzünde
                          hırsızlık elmaları gibi parlar

"İnsanın insanı ezmesinin temelinde açlık ve sömürü varsa, açlığın ve sömürünün temelinde de insanın insanı ezmesi vardı. Bunu yok etmek, bu döngüden çıkmaya bağlıydı. İnsan insana değil de bu döngüye egemen olsa, yeryüzü acıların yüzü olmaktan çıkardı. İşe değip ekmeğe değmeyen eller öncelikle bunun için kenetlenmeli ve bunun için yüreklerini birbirine vermeliydiler."

Seksen kuşağı ve sonrasında yetişenler için altmışlı yetmişli yıllar birer karanlıktan, bilinmeyenden, yalan yapıldak söylentilerden ibarettir.

O günlerde neler yaşandı? Adım adım darbeye giden yolda Türkiye 12 Eylül’lere kimler tarafından, nasıl sürüklendi. Cuntayla amaçlanan asıl niyetler nelerdi? 12 Eylül sabahı nasıl bir Türkiye’ye uyandık ve bugünkü Türkiye’nin temelleri ne zaman, nasıl atıldı? Gencecik fidanlar daha tomurcuğa durmadan niçin darağaçlarında sallandırıldılar; delikanlıca ölüme meydan okumak, yoksa yere düşen tohumların cellatlarının boynuna attığı ilmekler miydi?

İşte Asım Gönen, "Yalancı Baharın Çiçekleri"nde bu ve bunun gibi kafamızda dönen, henüz cevabı verilmemiş birçok soruya ışık tutuyor; bilinmeyenleri, dönemi yaşayan sosyalist gerçekçi bir şair/yazar olarak, ilerici aydın duyarlılığı ve sorumluluğuyla panoramik, şiirsel bir anlatımla bilince taşıyor.

Romanın başkahramanı Yusuf’un, geldiği feodal kültür temelli ilkel dinsel inançlarını diyalektik tarihsel materyalist yöntemle çözümlemesi, aşması, kendi doğrularına ulaşması, sorgulayıcı kişiliği; inançlarındaki kararlı tutumu ile ülkesi ve halkı için gecesini gündüzüne katarak siyasî örgütlenme çalışmalarında başı çekmesi, halkı bilinçlendirme çabaları, yaşadığı güçlükler, ödediği bedeller okur için döneme farklı bir pencereden bakma olanağı sunuyor.

"Yalancı Baharın Çiçekleri"ni okurken bozkırda çoban, Maraş’ta halk, Sivas’ta Nesimi, her Cumartesi güvercin donuna girmiş oğlunu arayan, faillerini ve sistemi sorgulayan çaresiz anne, darağacında Deniz’siniz. Acıları ve sevinçleri birlikte yaşıyor, birlikte üretip birlikte tüketiyorsunuz. Bazen de bir dere kenarında bülbül sesleri eşliğinde dostlarınızla şiirler okuyup Türküler söylüyorsunuz. Kolektif yaşamı, Anadolu insanının sıcaklığını tadıyorsunuz.

Yaşadığımız coğrafyadaki mevcut "Sol Cenah" örgütleri ne hesaplaşarak ayrışabilmiş ne yeniden harmanlanarak buluşup bütünleşmiş, ne de birleşik, ciddî, güçlü, güvenilir ve donanımlı bir Sınıf Partisi üretebilmiştir.

Sınıf Partisi’nin politika sahnesindeki yerine alamadığı, kitlelere kurmaylık görevini üstlenemediği ve yerine getiremediği süreçlerde sağlı "sol"lu burjuva partileri de "halk, emek, bağımsızlık, cumhuriyet, demokrasi, hak, kalkınma, eşitlik, adalet, hürriyet, kardeşlik, millî irade vs." demagojileriyle kitleleri bütün "seçim" hesaplaşmalarında yanıltıp yönlendirebilmektedir.

Oysa kitleler talep ve ihtiyaçlarıyla alanlara çıkmaktadır. Onları tutarlı-somut-amaçlı bir iktidar projesiyle seferber edecek Kurum ve Araç’lar henüz işbaşı yapamamıştır. Anılan kurum ve araçlarımızın en önemlisi elbette Sınıf Partisi eksikliğimizdir. Kitlelerin seferber edilemeyişinde bu eksikliğimiz bütün süreçlerde kendisini hissettirmektedir.

Gerici burjuva parlamentosunun Devrimci ve Marksist Sol Kadrolarca kullanılıp kullanılamayacağı konusu ve sorunu, öncelikli olarak kitlelere kurmaylık yapacak, taktik ve strateji belirleyecek Sınıf Partisi’nin oluşturulması güvencesinde incelenecektir. Sınıf mücadelesinde burjuva "seçim" hesaplaşmasına katılıp katılmamak sorunu ise, o andaki sınıfsal güç ilişkilerine, işçi sınıfı ve emekçi halklarımızın yeni bir mevzi kazanmalarına, talep ve ihtiyaçlarının karşılanıp karşılanmaması olgusuna bağlıdır.

Seçimlerde Sol’un "İki Taktiği" isimli elimizdeki kitap, burjuvazinin "seçim" hesaplaşmalarında işçi sınıfı ile emekçi halklarımızın talep ve ihtiyaçlarını yanına alarak, kitlelerin politikleştiği anlarda Devrimci ve Marksist Sol Kadroların Bilimsel-Komünizm eksenli politikalarında karşılaştıkları sorunları Marksist Eleştiri yöntemiyle ele almaktadır. Burjuva parlamento vb. seçimlerde stratejik amacımızı gölgelemeden gözetilecek bağımsız sınıf tavrımızı, uygulanacak çok zengin ve taktiksel zenginliklerimizi incelemektedir.

Yakın Tarihimiz Nasıl Tahrif Ediliyor? Bu can alıcı soru ilerici, demokrat, devrimci, yurtsever, sosyalist ve Marksist herkesi ilgilendirmektedir. Yakın Tarihimiz Nasıl Tahrif Ediliyor? sorusunu yöneltirken, bunun nedenlerini yakinen bilmekteyiz. Çeşitli niyet ve amaçlarla yapılan tahrifatların bu düzeyde oluşunun da nedenlerinin farkındayız. Bu türden sorular cevaplanmak ve bir tavır geliştirmek üzere; bütün ilkeli, dürüst ve namuslu bizim insanlarımıza yöneltilmelidir. Sınıflar mücadelesinin Marksist bakış açısıyla gereğinin yapılması ve örgütlü güvencesine kavuşması için çok yönlü mücadele esastır. Bu sorgulama da çok yönlü mücadelenin bir parçasıdır.

Devrimci tarih ve geleneklerimizin bu düzeylerde tahrif edilmesinin amacı: Bir yandan burjuva ve küçükburjuva “sol” akımların sistemle uzlaşabilmesi için, diğer yandan kapitalist sistemi devrimci yol ve yöntemlerle aşmaya aday birleşik, ciddî, güçlü, güvenilir ve donanımlı bir Sınıf Parti’sinin oluşturulmasının önlenmesi içindir.

Kurumsal merkezi disiplinli Sınıf Partisi’nin henüz daha oluşturulamadığı ve ona bağlı Bilim Kurulu, Enstitü ve Akademi geleneklerinin üretilemediği şartlarda devrimci tarih ve geleneklerimiz de doğallıkla burjuva ve küçükburjuva “sol” güzergâhlarda çeşitli niyetlerle yapılan tahriflere açık olmaktadır/olacaktır. Anılan bilinçli tahrifatların ideolojik-sınıfsal nedenlerini örnekleyerek teşhis etmek ve aşmak amacıyla elimizdeki kitabın Kolektifimiz tarafından yayımlanması uygun görülmüştür.

Elimizdeki kitaptaki yazılar çeşitli organlarımızda ve telif eserlerimizde daha önce ayrıntılı işlenmiştir. Anılan yazılar bütünlüklü bir anlayışla gözden geçirilerek bu kitapta bir araya getirilmiştir.

Sınıflı toplumlarda ve sınıf mücadelesinin verildiği ülkelerde ve süreçlerde tükenmeyen enerjileriyle Devrimci Kimlik ve Kişilikler daima yerlerini almıştır. Devrimci Kimlik ve Kişilikler özel yaşamları, üretim faaliyetindeki rolleri, işleri ve tüm nitelikleriyle toplumda sevilip sayılmaktadırlar. Onların devrimci yaşamlarını, direngenliklerini, anılarını ve davaları uğruna verdikleri mücadeleleri diri ve temiz tutmak zorundayız. Sınıfsız, sömürüsüz, sınırsız, eşitlikçi, özgürlükçü bir dünyanın üretilip yaratılmasında Devrimci Kimlik ve Kişiliklerin özel ve çok saygın bir yeri vardır. Devrimci Hareketimizin yeni nitelikler kazanmasında onlar; "yol açıcı" öncü bir işleve sahiptirler.

Her sınıflı toplumda sömürülen ve ezilen sınıflar, bu türden niteliklere sahip insanları yetiştirmiş ve onların yaşamlarını abideleştirmiştir. Yaşadığımız coğrafyada ise, "Sol Cenah" örgütleri "Benim partim, benim sendikam, benim gazetem, benim şehidim…" diyerek politika yaptığını sanmakta, Devrimci Kimlik ve Kişilikler’in anılıp sahiplenilmesi konusunda da benzeri bir yaklaşımı sergilediği görülmektedir. Kimileri ise, "Örgütler Anarşisi" parselasyonunda, devrimci hizayı bozarak, bu insanlarımızı anmak dahi istememektedir. Oysa bu türden niteliklere sahip insanlarımızı sınıf mücadelesi yetiştirmiştir. Onları kimi burjuva ve küçükburjuva "sol" kaygılar dışında ve üstünde tutmamız esastır. Devrimci Kimlik ve Kişilikleri Devrimci Hareketimiz yetiştirmiştir. Onlar artıları ve eksileriyle bu coğrafyanın insanlarıdır. Terini ve kanını davası uğruna akıtmışlardır.

Elimizdeki kitapta Devrimci Hareketimize bütünlüklü bakamayan kimi örgüt, grup ve şeflerce anılmayan ya da "suskunlukla" geçiştirilmek istenen bizim insanlarımızın portrelerinin çizilerek Kolektifimizce kitaplaştırılması uygun görülmüştür.

"Gençlik Gelecek, Gelecek Sosyalizmdir!" sözünün yerli yerine oturtulması ve bir gerçekliğe dönüşebilmesi için öncelikle bundan neyi anladığımızın açıklanması gerekir.

"Gençlik" konusu "Sol Cenah" örgütlerinde bilimsel sosyalist öğretinin yöntemiyle henüz yerli yerine konulamamış, devrimci proletarya sınıf hareketinin uzantısında, devrimci proleter gençlik hareketi oluşturulamamıştır. Toplumu oluşturan her toplumsal sınıfın gençlik tabakası vardır. Gençliğin içinden geldiği ve taşıdığı sınıfsal ve ideolojik niteliklerini görmezden gelerek, "Gençlik" diye söze başlayamayız.

Hemen hemen her "sol" politik akım, öğrenci gençliği grup çıkarı ekseninde devrimci proleter gençlik hareketinin yerine ikâme etmektedir. Hatta durum öyle bir hâl almaktadır ki sol gruplar âdeta öğrenci gençlik hareketi görüntüsüne bürünmektedir. Gruplar, gençliğe yönelik politikasını "Gençliğin Yolu İşçi Sınıfının Yoludur" şiarının dışındaki bir anlayışla yürütmektedir. Bu türden küçükburjuva "sol" yaklaşımların, hayat ve mücadelenin doğrulamayıp reddettiği teori pratiklerinde gençliği daima "ateş hattına" sürdüğü görülmektedir. Devrimci proletarya sınıfının koruyuculuğu ve kollayıcılığından uzakta bulunan gençlik, "sol" gruplar içerisinde hızlı bir sirkülasyondan geçerek, büyük bir çoğunluğu işsizler ordusuna katılmaktadır.

Oysa ilerici gençliğin dinamizmini Modern Proletaryanın kurumsal merkezi disiplinli Sınıf Partisi'nin güvencesine ve koruyuculuğuna çekmek esastır.

Sınıf mücadelesi tarih ve devrimci geleneklerimizin ideolojik, teorik, politik ve örgütsel güvencesine kavuşabilmesi, bir yanıyla da gençliğe yönelik sınıf politikası üretilmesine bağlıdır.

Elimizdeki kitap; "Gençlik-Gelecek ve Politika" bahsinde daha fazla dram ve trajedi yaşamadan, melankolik ruh halinden kurtulup gençliğin dinamizminin olması gereken yere çekilmesi amacıyla hazırlandı. Gençliğin enerjisinin nereye akıtılması konusu, bizzat öğrenci gençlik kesiminde öne çıkanların kaleme aldığı yazılarından oluşturuldu. Daha önce çeşitli panel-söyleşilerde büyük bir ilgi gören bu yazıların, sonradan daha da geliştirilerek kitaplaştırılması Kolektifimizce uygun görüldü.

Elimizdeki Kitap: “İşçi Sınıfının Siyasal ve Sendikal Birliği”, “Faşizme Karşı Savaş Birliği”, “Tek Parti-Tek Sendika-Tek Gençlik Örgütü” ve “Komünistlerin Birliği” şiarlarıyla sosyal pratikte mücadele eden Proleter Devrimci Orhan Kaplan’ın kısa biyografisini ve anısını içeriyor.

Orhan Kaplan Marksizm-Leninizm ilkeselliğine bağlıydı. Proleter Devrimci ve enternasyonalist kimliği ile tutarlı İşçi-Kitle, Köylü-Kitle ve Gençlik-Kitle çalışmaları içindeydi. O, Partisi’ni arıyordu. O’nu sınıf mücadelesindeki etkili tavrından dolayı ilkin hâkim gerici sınıflar boy hedefi yaptı. Ardından kendiliğinden örgüt kurup parti çağrışımı yapan Harici Büro “TKP” kadroları, yani “Örgütlü Oportünizm” Orhan Kaplan’ın bağımsız sınıf tavrını en büyük “düşman” yerine koydu ve O’nu bir “canlı hedef” haline getirdiler.

Orhan Kaplan aynı zamanda Sorun Yayınları Kolektifi’mizin Yayın Kurulu Üyesiydi. Tekelci sermayenin kirli eli olan faşist çeteler Orhan Kaplanımızı 18 Temmuz 1979 tarihinde kahpece arkadan vurdular. Böylelkle kitle bağımızı kesmeyi denediler…

"Oportünizm Yargılanıyor" aslında bir kavga kitabıdır. 12 Eylül 1980 askeri faşist darbe öncesindeki örgütsel arayış ve yönelişlerin, çeşitli deneyimlerin sınandığı bir süreçteki olay ve olguları içerdiği kadar, Devrimci Hareketimizin ideolojik/sınıfsal yeni nitelikler kazanması mücadelesinde günümüz için de çok yönlü ders ve sonuçları çıkarmamızın önemini hatırlatmaktadır. Bu Kitabımızın da bir daha yeri doldurulamayacak düzeydeki insanlarımızın Devrimci yaşamını, Komünizm uğruna mücadelesini ve anılarını belgelemek amacıyla yeniden yayımlanması uygun bulundu.

Elimizdeki Kitapta, 12 Mart 1971 askeri faşist darbe döneminin cezaevi mekânlarında, ideolojik, sınıfsal, politik ve örgütsel konumlarıyla sisteme karşı koyan Devrimci ve Sosyalist Kadro’ların sosyal/sınıfsal kimlikleri, teorik ve pratik donanımları, devrimci kişiliklerinin çerçevesinde ve yer yer yaşanan tanıklıklar, anılar ve belgeler dizisi biçiminde değerlendirilerek tanıtılmaya çalışılmıştır. Bu anlamlı süreçte yaşanan olay ve olgular karşısındaki düşünce ve davranış farklılıkları olabildiğince nesnel, ama yazarın bağımsız sınıf perspektifi ve tavrı ekseninde değerlendirilmiş ve buna özen gösterilmiştir.

Kitabın yazarı, yüzde yüz bağımsız ve yüzde yüz işçi sınıfı ve emekçi halklarımızın sosyal, sınıfsal ve evrensel kurtuluşundan yana konumuyla devrimci kişilikleri olumlu ve olumsuz yönleriyle bir bütün içinde tanıtmıştır. Okurun bu kitabın yazarını da eleştirel yargı süzgecinden geçirip değerlendireceği açıktır. İşte bu türden bir ihtiyacı karşılamak amacıyla kitabın ilk bölümüne (I. Cilt) yazarın cezaevine girmeden önceki bazı anılarının da eklenmesi uygun görülmüştür. Bu bölümde anlatılanlar, bir yandan, 12 Mart’ı karşılayan kişi, grup ve örgütlerin o günkü donanımını sergilemesi, öte yandan “12 Mart 1971’den Portreler”in daha tam olarak değerlendirilebilmesi açısından birçok yararlı ipuçlarını da içermektedir. O dönemin devrimci kişiliklerinin portreleri Marksist sınıf bakış açısıyla çizilmeye çalışılırken, bu arada, doğallıkla anıların yazarını da eleştirmek okurun hakkıdır.

Kitabın 12 Mart hakkında yazılanlar diğerlerinden önemli farkı:

1) Cezaevleri sınıf mücadelesinin ayrılmaz bir bileşenidir.
2) Aynı zamanda bu mekânlarda da sınıf mücadelesi hükmünü sürdürmektedir.
3) Dönemin örgüt ve kadrolarına, onların kimlik ve kişiliklerine Proleter Devrimci bakış açısıyla eleştiri yöneltilmesidir.

Portreler, tarihsel, sosyal, sınıfsal, ideolojik ve politik hesaplaşmada eskimiş olanı yıkmak, kavga etmek ve aşınmışı aşmak için kaleme alınmıştır. Kitabın ayrıca, Devrimci ve Sosyalist Sol’un ayrışıp, yeniden buluşup bütünleşmesi ve yeni nitelikler kazanmasına yardımcı olmayı amaçlayan bir belge işlevi de göreceğini düşünüyoruz.

Ulyanovlar Ailesinin Kadınları

• Anna İlyiniçna Ulyanova-Elizarova (Vladimir İlyiç’in Kız Kardeşi)(14 Ağustos 1864 - 19 Ekim 1935)


• Nadejda Konstantinovna Krupskaya (26 Şubat 1869 - 27 Şubat 1939)

• Clara Zetkin (5 Temmuz 1857 - 20 Haziran 1933)


• Inessa Armand (8 Mayıs 1874 – 24 Eylül 1920)


• Olga Afanasyevna Varenzova (8 Temmuz 1862 - 22 Mart 1950)


• Vera Mihaylovna Veliçkina (1868-1918)


• Mariya Petrovna Galubyeva (1861- 10 Mayıs 1936)


• Rosaliya Samoylovna Zemlyaçka (20 Mart 1876 - 21 Ocak 1947)


• Klavdiya İvanovna Kirsanovna (16 Mart 1887 - 10 Ekim 1947)


• Lidiya Mihaylovna Knipoviç (27 Aralık 1856 - 9 Şubat 1920


• Aleksandra Mihaylovna Kollontay (31 Mart 1872 – 9 Mart 1952)


• Praskovya Franzevna Kudelli (26 Ekim 1859 - 26 Mayıs 1944)


• Klavdiya İvanovna Nikolayeva (13 Haziran 1893 - 28 Aralık 1944)


• Konkordiya Nikolayevna Samoylovna (1876 - 2 Haziran 1921)


• Vera Sluzkaya (17 Eylül 1874 - 12 Kasım 1917)


• Sofya Nikolayevna Smidoviç (20 Mart 1872 - 26 Kasım 1934)


• Ludmila Nikolaveyna Stal (14 Mart 1872 - 23 Nisan 1939)


• Mariya Moiseyevna Essen (3 Aralık 1872 - 4 Şubat 1956)

SBKP Merkez Komitesi Marksizm-Leninizm Enstitüsü tarafından hazırlanan Karl Marx, Friedrich Engels ve V. İ. Lenin Biyografilerinin üçü sitemizden yapacağınız alışverişle kargo fiyatı da dahil 66 TL.

Toplam 1600 Sayfa.

Karl Marx Biyografi : http://sorunyayinlari.net/kitap/28/karl_marx__biyografi
Friedrich Engels Biyografi : http://sorunyayinlari.net/kitap/29/friedrich_engels__biyografi
V. İ. Lenin Biyografi : http://sorunyayinlari.net/kitap/30/_v_i_lenin__biyografi

“İşçi Sınıfının Siyasal ve Sendikal Birliği Davasına Adanmış Proleter Devrimci Bir Yaşam” isimli kısa biyografi dünyadaki ve yaşadığımız coğrafyadaki sevindirici gelişmelere özgün bir katkı niteliğindedir.

Elimizdeki kısa biyografi Kolektifimiz’e ısrarla yönetilen sorulara bir ölçüde cevap olabilmesi, bazı tarihsel olay ve olguların Sırrı Öztürk ile Kolektifimiz’in yorumu ve anlatımıyla aktarılması, gelecekte yüz yıllık sınıf mücadelesi tarihimize kafa yorup çalışma yapmak isteyecek genç kuşaklara bir ön çalışma, belge bırakılabilmesi amacı ile hazırlanmıştır

Sırrı Öztürk’ün eserleri incelendiğinde onun ideolojik, politik ve örgütsel konumu net biçimde öğrenilecektir. Belgelidir. O, Proletaryanın yetiştirdiği kimliği ile tüm yaşamında ideolojik çalışmaların işçi sınıfının en militan ve en ileri unsurlarıyla buluşup bütünleşmesinin kavgasını vermiştir. Her zaman ve koşulda PARTİ diye söze başlamış ve bunun bilince çıkarılmasına çalışmıştır. Aşırı teorisizme ve entelektüalizme kaymış “aydın” kavgalarının karşısına ve de sosyal sınıf ve sosyolojik emekçi halklar temelinden kopmuş bir “Marksizm” anlayışı yerine pratik örgütçü çabaları öne çıkarmış, Proletaryanın kendisi için sınıf olma mücadelesinin yetiştirdiği kadroların tüm Kurum veKurul’larda söz ve karar sahibi olmasının önemini vurgulamıştır

Devrimci tarihimizi anlamak, bu süreçte mücadelenin ateşinden gelen insanlarımızın arayış ve yönelişlerini, özelliklede kimlik ve kişiliklerini ayrıntılı öğrenmek, böylelikle bazı değerlendirmelerde bulunmak günümüzde daha çok öne çıkmıştır.

“Somut durumun somut tahlili” Devrimci Hareket içinde rol ve sorumluluk alanların konumundan koparılarak yapılamaz. Tarihimizdeki kimlik ve kişiliklerin rolü nesnel gerçeklikle genç kadrolara aktarılmalıdır.

Bu kısa biyografinin hazırlanmasında tarihsel bir anlatım yöntemi izlenmemiştir. Aksine ve özellikle olay-olgu-kişi-örgüt-süreç vb. ile ilgi-ilişki-benzerlik kurulabilmesi amaçlanmış, bu düşünce ile zaman zaman gelecekte ve geçmişte yer alan anlatımlara yer verilmiştir.

Devrimci tarih ve geleneklerimiz arasında tutarlı İşçi-Kitle, Gençlik-Kitle, Köylü-Kitle, Asker-Kitle çalışmalarında kimi rol ve sorumluluklar üstlenmiş bir Proleter Devrimcinin kısa yaşam öyküsünü bu düşüncelerin uzantısında yayımlanmasını uygun ve doğru buluyoruz.

Sınıflı toplumlarda sendikaların mesleki talepleri için giriştiği eylemler, bitmeyen bir mücadeledir. Çeşitli biçimlerde ama sert ve genellikle, işçi sınıfının hoşnutsuzluğunu ve çıkarlarını koruma isteği ile, bunu başarılı bir şekilde yapmalarını sağlayacak kadar geniş sendikal kitle mücadelelerini gerektirir.

Asıl amacın, sosyalizmin kurulması, olduğuna inanan sosyalistler, eylemin örgütlenmesine birinci dereceden önem verir. Sendikal bölünmeye hiçbir zaman taraftar olmaz. Bunun için de, işçi sınıfını temsil eden örgütlerin, onlara daha büyük etkinlik sağlayabilecek biçimde eylem birliği yapmalarına çalışır ve sendikal birlik için militanca mücadele eder.

İşçi sınıfının ve emekçilerin durumunu savunmak ve daha da iyileştirmek, sömürüye ve emperyalizmin bütünleşmesi girişimlerine karşı durmak için, sürekli görevleri olan ve ger durum ve koşulda sürdürdükleri mesleki talepler eylemi, bu değişiklikleri kendiliğinden doğurmaz, konusu bu değildir. Buna rağmen, bu eylem, işçi sınıfının bilinçlenmesine ve durumunun güçlendirilmesine katkıda bulunur.

Sosyalizmin gerçekleştirilmesinin koşullarını yaratmak, sendikalar arasındaki bazı ayrılıkları incelemek ve çözüm yöntemleri üretmek konusunda, milyonlarca işçi ve emekçinin, gencin bu konudaki düşüncelerine açıklık getirmek için yazılan bu kitap; ülkemiz koşullarında, bize özgü, sendikal gelişmelere, işçi sınıfının siyasal ve sendikal birliği davasına, tutarlı-somut-amaçlı bir demokrasi mücadelesi ile tutarlı-somut-amaçlı bir iktidar mücadelesini atbaşı götürecek Kurum ve Araç’ların üretilmesi mücadelesine ve tüm ilerici güçlerin güç ve eylem birliğine, Fransa ve Türkiye deneyimlerinin ışığında katkıda bulunacaktır.

CGT Genel Sekreteri Henri Krasucki’nin 1967-1972 tarihlerindeki dönemi anlatan “Sendikalar ve Sosyalizm ile Sendikalar ve Sınıf Mücadelesi” isimli kitaplarının yeni baskısına kolektifimiz adına 1970 – 15/16 Haziran Direnişi Kadrolarından Sırrı Öztürk’ün “Tarihselden-Güncele İki Kapitalist Ülke: Fransa ve Türkiye’de İşçi Sınıfının Sendikal ve Siyasal Birliği Deneyimleri Üzerine” başlıklı bir yazısının koyulmasını uygun buluyoruz.

Ülkemizde de işçi-emekçi kadın, ilerici kadın, feminist kadın örgütlenmelerinin son yıllarda gelişme yolunda olduğu görülmektedir. Demokrat-Yurtsever-İlerici-devrimci-sosyalist-Marksist kadrolarımızın bilinç ve kararlılıkla yaşamın içinde ve toplumun her kesiminde yerlerini almaları anılmaya değer olgulardır.

SSCB sosyalist kuruculuk deneyiminin çözülüşü ve Sosyalist Sistem’in geçici yenilgisi, sömürgelerde emperyalizme ve yerli işbirlikçilerine karşı yürütülen ulusal ve sosyal kurtuluş mücadelelerini yalnızlaştırmış, zayıflatmış; bu hareketlerin büyük bir bölümünün yer yer uzlaşmalarını ve yenilgilerini sağlamış; “bağımsız-bağlantısız-bloksuz” ülkelerin direncini kırmış, bu ülkelerin emperyalist-kapitalizmin sistemine entegrasyonuna yol açmıştır.

Sosyalist kuruculuktaki SSCB deneyiminin, Dünya Sosyalist Sistemi’nin geçici olarak çözülüş olması dünya emekçi kadın hareketinin de darbeler almasını getirmiştir.

Emperyalist-kapitalist sistem, kadın-erkek, tüm işçi ve emekçilere asla bir gelecek vaat etmemektedir. Kadınların her türden sömürüden kurtulması günümüzün en önemli sorunlarından biridir. Emekçi kadınların sınıfsal/sosyal/evrensel kurtuluşu günümüzde daha fazla önem taşımaktadır.

Yaşadığımız coğrafya özelinde Dünya Devrimci Pratiğine örnek oluşturacak, “somut durumun somut değerlendirmesini” yapacak, bu süreçten geleceği kazanmak amacıyla çok yönlü derslerle sonuçlar çıkaracak çabalara büyük bir ihtiyaç olduğu gün gibi açıktır.

Aynı zamanda temelleri Anaerklik geleneklere dayanan ve bu geleneğin organik bir uzantısı olan Ana Kadın, Ata Kadın, Kızılbaş Kadın, Grevci Kadın ve Gerilla Kadın geleneklerimizi yeniden değerlendirmek, işçi-emekçi kadınlarımızın yerel/ulusal/sosyal/sınıfsal/evrensel kurtuluşu mücadelesini yeniden üretmek durumundayız. Çünkü emperyalist-kapitalizmin insana ve insanlığa barbarca saldırdığı bir süreçte kapitalist Batı’dan eklektik, bilim ve akıldışı yol ve yöntemlerle aktarılmak istenen burjuva feminist akımların işçi ve emekçi kadın hareketine verdiği zararları gidermek durumundayız. Emperyalist-kapitalist sistemin bilinçli çabalarıyla kapitalist yabancılaşmalardan en çok etkilenen kadınlardır. Yerel, ulusal, sınıfsal birikimlerimizi evrensel ile buluşturmak V. İ. Lenin’in, Clara Zetkin’lerin emekçi kadınların sosyal / evrensel kurtuluşu yolundaki devrimci vasiyetidir. Anılan bu türden gelenek ve birikimlerini tahlil eden ve senteze kavuşturan çalışmalara büyük bir ihtiyaç vardır.

Tarihselden güncele anlamlı bir deneyim aktarımında bulunan Clara Zetkin gibi savaşçıların yüzyıl önce başını çektiği mücadelelerin ve onun bir ürünü olan bu kitapçığın ülkemizdeki ilerici, devrimci, yurtsever, sosyalist ve Marksist harekete yararlı olacağı umudunu taşıyarak yayımlıyoruz.

... Sistemin çürüdüğü, tutarlı bir demokrasi mücadelesi ile tutarlı bir kitle çalışmasının her an gündemde olduğu bir süreçte, en başta Devrimci ve Marksist Sol Kadro'ların, 15-16 Haziran Hareketi üzerinde ciddi olarak düşünmesi, işçi sınıfını politika dışı tutan çok yönlü kuşatmaların nasıl kırılıp geriletilebileceğine ilişkin doğru kararlar alması gerekecektir. Kolektif aklı, bilinci ve eylemi, inisiyatif kullanarak örgütleyemeyen Marksist Sol Kadro'ları düşündürüp kazanmak açısından, geleneğimizin kimi sorunlarını bu kitapçıkla sunmayı uygun ve doğru bulmaktayız.Yapanların, tarihsel hatırlatması, her şeye rağmen, işçi sınıfının kapitalizme karşı son sözü söyleyeceğini vurgulaması, onların hem hakkı hem de ödevidir.

İlerici ve demokrat düşünce-davranış çizgisiyle öne çıkan Yalçın Karadaş’ın Sorun Yayınları-Halkların Tarih-Kültür Dizisi’nden yayımlanan ikinci kitabıdır.

“100 Aykırı Soruda Türkiye’yi Anlamak” isimli çalışma çok yönlü hayatî ve can alıcı soru ve sorunları gündeme taşımakta ve kendi özgün bakış açısıyla cevaplamaktadır.

Yazar “aykırı soru sorma” yöntemiyle insanımızı düşündürmekte-ajite etmekte ve insanlığın sosyal / evrensel kurtuluş mücadelesine meşrebince katkı getirmeyi amaçlamaktadır.

Emperyalist-kapitalizmin sömürücü ve sömürgeci yöntemlerle emekçi halkları birbirine karşı konuşlandırdığı sancılı bir süreçten geçiyoruz. İşçi sınıfı ve emekçi halklar; soru sormak, sorunları irdelemek, doğruların-haklıların yanında taraf olmak, ideolojik-politik-örgütsel seçimlerini doğru biçimlerde yaparak ayağa kalkmak, direnmek, hak aramak zorundadır.

Yalçın Karadaş; sistemin yabancılaştırdığı, ulusal-sosyal-evrensel kurtuluşlarının nerede olduğunu henüz göremeyen “sağ” kesimdeki emekçi insanların sorularını daha fazla öne çıkarırken, “sol” cenahta da tartışılan sorulara da cevaplar verilmesini uygun bulmaktadır.

Sosyal sınıf, sosyolojik emekçi halklar gerçekliği, coğrafyamızda yaşayan Türk, Kürt, Çerkes, Laz, vb. halklar, din, milliyet, millet, ırk, etnisite, devlet, demokrasi, barış, parti, örgüt, İslâm, Alevi, sol, solcu, sosyalist kavramları, terör, terörizm, ahlâk, kültür, kimlik-kişilik ve benzeri yüz aykırı soru özgün cevaplarıyla elimizdeki kitabın içeriğini oluşturmaktadır.

İçindekiler:
• Anadolu Bilinciyle Buluşan Dersim Alevi ve Kızılbaşlığının Kökeni Üzerine
• Alevilik-Bektaşilik ve Emektar-Kızılbaş Kadın
• Egemen Sınıf Vakayı-Yazıcıların/Tarihçilerin Alevilik'e Kadın Yönlü İftiraları
• Anadolu Alevi Kültü ve Sol'un "Politikası" (İzmir Notları)
• Aleviliğin Felsefe Boyutu
• Bâtıni Doğa Felsefesi
• Bâtıni Tarih Felsefesi
• Bâtıni Toplum Felsefesi
• Nasıl Bir Demokrasi? Nasıl Bir Yönetici?
• Nasıl Bir Örgütlenme?
• Mülksüzlerin Düşüncesi Kızılbaş-Alevilik 

Devrimci ve Marksist çizgileriyle tanınan Alev Yayınları Kolektifi, Yeni Durum Kolektifi, Stalin Arşivi-Komünist Bakış Kolektifi, YDİ. Çağrı Dergisi ve Sorun Yayınları Kolektifi-SORUN Polemik Dergisi’nin kolektif olarak hazırladığı “10 Eylül 1920 TKP ve Günümüzde Komünist Hareketin Hayatî Sorunları Forumu” 16 �?ubat 2007 tarihinde gerçekleştirildi.

Konuya duyarlı kadrolar tarafından ilgi ile izlenen bu Forum’da yapılan bütün konuşmalar, sunulan tebliğler, tartışmalar, izleyenlerin soruları ve verilen cevaplar, ayrıca Forum sonunda konu ile ilgili yapılan değerlendirmeleri içeren elinizdeki kitap; Tarihî TKP ile günümüzün önemli sorunlarına farklı bakış açılarıyla cevap aramaktadır.

Özellikle Komünistlerin Birliği ve bu çerçevedeki konu ve sorunlarımızın çok yönlü irdelenmesini belgeleyen bu kitap Devrimci ve Marksist Kadroların çeşitli arayış ve yönelişlerine ilişkin tartışmaları içermektedir

Küçük fakat anlamlı bir adım olan bu Forum etkinliğinin Devrimci ve Marksist Karoların yeni nitelikler kazanmasına ve bundan sonra düzenleyeceğimiz etkinliklerin yolunu açacağına, ayrıca kitlelere açık tartışma kültürümüzü geliştireceğine inanıyoruz

 “Bu amaçla, Forum’un “Kolektif mirasımız olan 10 Eylül 1920 TKP’sinin tarihsel örneği ışığında, grup ve çevrelerin kendi sorunlarının tartışılmasının dışında ve ötesinde, hareketin ortak ve hayatî sorunlarının tartışılmasını amaçladığını, bu çerçeveye bağlı kalmak koşuluyla başka hiçbir sınırlama olmaksızın, komünizm davasına katkı getirmeye çalışan; küçük-büyük, ünlü-ünsüz demeden tüm kurum, çevre ya da kişilerin katılımına açık olduğunu ve teşvik ettiğini” açıklamanın yararlı olabileceğini düşünüyoruz

Forum girişimimizin “günümüzde Grup Partisi yerine Sınıf Partisi’nin oluşturulmasından yana olan en mütevazi katkılara bile büyük önem verdiği ve özünde bu yönde çaba sarf eden tüm oluşumların ortak sorunlarının açığa çıkarılması yönünde bir adım olarak tasarlandığı açıkça ilan edilebilir.”

Yalçın Karadaş Çerkeş Kimliği konusunu işlerken Türkiye ve Dünya sorunlarını da sorgulamaktadır. Gezegenimizin emperyalist-kapitalist hegemonlar tarafından biçimlendirilmek istendiği bir süreçte; "ulusların kendi kaderini özgürce tayin, tespit ve ayrılma" gibi temel, evrensel hakları çok yönlü bakış açısıyla tartışılmaktadır. Sosyal sınıf ve sosyolojik emekçi halk gerçekliğini temel almayan değerlendirmeler eksiklidir. Nesnel gerçekliği tam olarak yansıtmamaktadır. Bu gerçeklik gözetilmeyip bilimsel yöntem dışı değerlendirmeler doğal olarak din ve etnisiteye dayalı biçimlere kolayca bürünebilmektedir.

İngiliz emperyalizminin çıkar ve yönlendirmesi ile hareket eden, Dünyanın en gerici sistemi olan, Çarlık Otokrasisi ile Osmanlı Devleti arasında "sosyal kaderi" belirlenen Çerkeş halkı da örsle çekiç arasında kalarak ulusal, sosyal ve evrensel kurtuluş yolunda çok büyük travmalar, dram ve trajediler yaşamış bir halktır. Sovyetler Birliği deneyiminde de halkların ulusal-sosyal kurtuluşu yolunda önemli adımlar atılmakla birlikte büyük yanlışlıklar yapıldığını söylemek de bizim sorumluluğumuzdur.

Çerkeş halkının büyük bir bölümü bulunduğumuz coğrafyada yaşamaktadır. Çerkesler anavatanları Kafkasya'da ve Türkiye'de çok yönlü ve karmaşık sorunlarla karşılaşmaktadır. Tarihi, coğrafyası, dili, kültür ve ilerici gelenekleri bulunan tüm emekçi halklar gibi Çerkesler de yaşadıkları sorunlarını tartışmakta ve bir "çıkış yolu" aramaktadırlar. Yalçın Karadaş, kara-gerici ve ırkçı yaklaşımlardan arınmış, ilerici, barışçı ve demokrat kimliği ile bu türden arayış ve yönelişlerin içinden gelen biridir. Konuyu ve sorunları tartışmakta; iddialarının arkasında durmaktadır. O aynı zamanda yaşadığımız coğrafyadaki sosyal, kültürel sorunlara karşı da son derece duyarlı bir yazardır. Yazar, elimizdeki kitabıyla halkların tarih ve kültürlerine ilişkin yazılarına eleştirel katkı getirmesini dilemektedir.

Yaşadığımız coğrafyadaki tüm halkların kendi anadillerinde konuşması, tarih, dil, kültürlerini geliştirip koruması ve kendi aydınlanmasını gerçekleştirmesi son derece önemlidir.

Kapitalist yabancılaştırma ile Batı'nın yoz ve kozmopolit "kültür" politikalarının geri teptirilmesi bu temelde bir anlam kazanacaktır.

Not Recordset

Not Recordset

Pir Sultan Abdal Esnaf - Sanatkarın Fütüvva Hırkası yazar Suha Bulut

Elimizdeki kitap, sağlı "sol"lu burjuva politikalarının daha da çürüdüğü, "yeni" aktörlerini aradığı, "gericilik döneminde siyasal-ekonomik krizin aşılamadığı koşullarda, Devrimci ve Marksist Sol Kadroların görev ve sorumluluklarını gündeme getiriyor.

Kitaptaki polemikler, "Marksist Sol Yığınağı Nereye Yapmalı?" sorununu irdelerken Devrimci Hareketin içinden ve dışından kuşatılmasında rol üstlenenleri açığa vurmayı da amaçlıyor.

"Marksizm'in yorumu ve teorik yeniden üretimi" temelindeki eylemlerimizde teori/pratik anlayışlarımızı, siyasî tecrübelerimizi sistematik bir bütünlük ve doğrultuda buluşturup birleştirmek zorundayız. Devrimci ve Marksist iddialı hiçbir birey, grup, çevre ve örgüt teori/pratiğini tek tek yanyana koyamaz; her devrimci birim birbiriyle ilgili ve birbirlerine bağlılık içinde olduklarını, diyalektik çelişki ve bütünlükleriyle birbirlerini etkilediklerini kavramak ve öğrenmek zorundadır. Çürümüş burjuva politikaları karşısında "Kriz nasıl aşılabilir?" diye kafa yormayan, bu türden çabalar içinde "Yığınağı nereye yapalım?" diye bir arayış ve yönelişe girmeyenler sistemin giderek daha fazla baskı, sömürü ve terörüne yardım etmiş sayılırlar. Devrimci Hareket içinde tek tek duranlar kapitalist sistemin devrimci yoldan yıkılarak aşılmasını; burjuvazinin gerçekleştireceğini umdukları tek tek gerici reformları (politik doymuşluk ve çeşitli tatmin anlayışlarıyla) boşuna beklemiş olurlar...

Devrimci mücadelede düşünce ve deney aktarımı, kadroların belli bir stratejik doğrultuda buluşup kaynaşmaları, kolektif aklı, bilinci ve eylemi örgütleyecek olan PARTİ'de, tarihsel-sosyal ifadesini bulur ve cisimlenir. Burjuva baskı, sömürü ve terörü altında "çıkış hattı" arayanların örgüt disiplini kazanarak emek-güçlerini buluşturup bütünleştirme başarısı gösterenler etkili ve tarihsel-sosyal ilerleyişin koşulu ve öznesi olurlar.

Devrimci saflardaki olumsuzluklardan biri de; Devrimci siyasî terbiye-diplomasi-ahlâk konusunda yaşananlardır. Kuşkusuz ideolojik ve sınıfsal aidiyeti olan bu konunun Devrimci Harekete ve insanımıza daha fazla zarar vermemesi için doğru saptamalarla eleştirilmesi ve aşılması gerekiyor. Elimizdeki kitapta yer alan polemikler, Devrimci ve Marksist Sol'un yeni nitelikler kazanması, "Komünistlerin Birliği" sorunsalının tartışılarak "Komünist Hareketin Merkezileşmesi" mücadelesine katkı getirmesi için Kolektifimizce düşünülen ve işlevsel olacağını umduğumuz bir "Polemik Dergisi'nin hazırlığı sürecindeki yazılardan oluşmuştur.

Kitaptaki polemikleri kaleme alan yazar, kendi görüşlerinin yanında, aynı zamanda, Kolektifimiz'in geliştirilip güçlü kılmak istediği ve dışımızdaki insanlarımızla paylaşmak istediğimiz ortak görüşlerimizi de yansıtmaktadır

Devrimci siyasetin öznesi PARTİ'dir. Ardında işçi sınıfının siyasi-ideolojik-teorik donanımlı bir örgütü ve yaptırım gücü olmayan bir programın hayatı devrimcileştirmesi ve dünyayı değiştirme gücü yoktur.

Coğrafyamızda işçi sınıfı hareketiyle sosyalist hareketi buluşturup bütünleştirme başarısı göstermiş bir partileşme yoktur. "Uluslararası" tekelci sermayenin, "yeni dünya düzeni"nin ve yerli ortaklarının ilkel, gaddar ve kaba güce başvurmadan iktidarda kalamayan diktatörlüğü nasıl geriletilecek ya da kırılacaktır?

Kapitalist barbarlığın taarruzunu geriletip aşmaya aday örgütsel güvencelerden çok uzağız. Sığmağımız, güvencemiz ve tek umudumuz, işçi sınıfının başını çektiği bir örgütlenmenin işbaşı yapmasıdır.

Elimizdeki kitap: "Ulusallık-Sınıfsallık Çevreninde 'Birlik' Arayışları", "Komünistlerin Birliği Sorunu", günümüzdeki tasfiyeci örgütlenmelere 'ana'lık eden "Kuruçeşme Toplantıları"na ilişkin önemli bir-iki belge. "1 Mayıs 1998 ve Kapitalist Anarşi Üzerine Notlar", "28. Yıldönümünde 15-16 Haziran Harekâtı, İşçi Sınıfının Sendikal ve Siyasal Birliği Sorunu", "Partileşme Mücadelesinin Neresindeyiz?" vb- başlıklarla işlenen hayati sorunları, güncelden tarihsele, tarihselden güncele uzanarak eleştiri, öneri ve açılımlar içeren polemiklerden oluşmaktadır.

"Bizim hiçbir zaman Marksist-Leninist bir Parti'miz olmadı" saptamasını yapanlar, hayatı ve mücadeleyi kucaklamaya aday bir aygıtı üretmek durumundadır. Onun için "Tek Parti, Tek Sendika, Tek Gençlik Örgütü" şiarımızın altının doldurulması gerekiyor. Kitapta bu türden soru ve sorunları irdeleyen eleştirel katkıya açık ve muhtaç pek çok malzeme bulunmaktadır.

Dersim… Dersim… Gezi Notları - Dersim'in Nabzı yazar Sırrı Öztürk

Kapitalizmin krizi derinleştikçe, çıkış yöntemlerinin iki ana kanalda kümelendiğini görüyoruz. Burjuvazi açısından krizin aşılabilmesi sözde reformların yapılmasına bağlı. Halbuki, kriz yapısal. Sistemin devrimci değişim ve dönüşümü dışında çıkış yolu yoktur. Öte yandan "Ordu Partisi" nin başını çektiği, "Medya Partisi "nin ise, ortamını hazırladığı "restorasyon" kimi "sol" çevreler açısından "tek çare" olarak görülmektedir.

Sosyal sınıflar arasındaki çelişkilerin çözümünü, diyalektik tarihsel materyalist yöntem dışında arayanları, hayat ve mücadele doğrulamamıştır.

Ülkedeki kapitalist uygulamaların günümüzdeki sonuçlarını, "ilerici"-"gerici" kavgasında, Alevi-Sünni bölünmesinde, Türk-Kürt karşıtlığında veya "irtica-terör" sorununda algılayanlar oldukça çoğunluktadır.

Sınıflar mücadelesinin boyutlandığı, "îç Savaş "m sürdüğü, siyasal-ekonomik-kültürel ve etik çürümenin en uç noktalara evrildiği bir süreçte, "restorasyon" söylemine "cankurtaran simidi" gibi sarılanlar, bilimselliğin önünü perdeleyen arayışlara yönelmiştir.

Dil, kavram ve literatür kargaşasında öğrenci gençlik, işçi gençlikle neden buluşup kaynaşamıyor? Sosyal pratikte sınanıp denenmiş örgütler kendiliğinden kabaran kütlesel çıkışlarda neden kendi "amentüsü”nü okuyabiliyor? Sosyal muhalefeti yönetip yönlendirecek Özne ve Kurmay'ın ne manaya geldiği bilindiği halde neden halâ grupçu ve hizayı bozucu örgütlerde ısrar ediliyor? Kolektif aklı, bilinci ve eylemi örgütlemek gündeme gelmişken neden sahte ve naylon komünistler hangi amaçla" serbest piyasa "ya sürülmekte ya da TV'lere çıkarılmaktadır?

"İlerici" ve "Gerici" kimlerdir? Devrimci ve Marksist Sol Kadrolar neden çözüm yöntemleri üretemiyor; ya da Kadroların dibe vuran krizi nereden kaynaklanıyor? Komünist Parti sömürüsü nasıl aşılır? Hayatı ve mücadeleyi kucaklamaya aday İSP ya da KP hangi araçları harekete geçirerek oluşturulabilinir?

Elimizdeki kitapçıktaki polemikler, bu türden konuları irdelemek, tartışmak, doğruları sahiplenerek, eğrileri açığa vurmak ve sorunun kaynağım aydınlığa çıkarmak için kaleme alınmıştır.

Dersim sözlü kültürü, efsaneleri ve mitolojik söylenceleri ile Dersim tapınışları, dua ve yakarışları günümüze getiren bir çizgidir Dimili Dersim Öyküleri.

Dersim kültürünün zengin gelenekleri yaşamın içerisinde yer edinmiştir. Dersimliler eski inanç dizgelerini kaybetmeden, onları terk etmeden içlerine yeni yorumlar katarak günümüze taşımışlar. Halka ait eski bilgileri kapsayan Dersim kültürü bu öykülerdeki kahramanların yaşamlarına yansıtılmıştır. Kültürel geleneklerinin yaşama yansımasında, bunların korunup geliştirilmesinde; doğaya, insana ve Dersime dair, Dersim halk serüveninin inceliklerine dair pek çok konuyu ve olguyu öykülerde seçebilmekteyiz. Dersim inanışları içerisinde yer edinen kültür tarihini, halkın ilişkilerini, kıtlık ve kuraklığa karşı geliştirilen dua ve yakarışları, ilenişleri, bedduaları, doğa olaylarının algılanışını, yorumlanışını; yapılan totem ve tabuları, toprağın bereketi, ürünün bolluğu, yağmurun yağması, gök gürlemesi, salgın hastalıklara karşı geliştirilen yakarışları ve daha halkın yaşamına ait pek çok olguyu bu öykülerde seçmekteyiz. Anlatısal sözlü söylencelerde Dersimlilere ait yaşamı, yaşamlarına ait türlü olayları Dimili Dersim Öykülerinde seçebilmekteyiz.

Hasan Öztürk'ün Toplu Oyunlar - II adıyla yayınlanan bu kitabında Koridor, Cinci Hoca ve Uysal Yurttaş Projesi adlı oyunları bulunmaktadır.

Bu kitabın hazırlanmasında, anadilleri Lazca olan M. Yılmaz Avcı ve Nizamettin Alkumru'nun çocukluklarında büyüklerinden duydukları masalların yanı sıra, Lazca metinleri aktaran Georges Dumezil'in "Contes Lazes" (Paris, 1937) ve "Documents Anatoliens- IV" (Paris, 1967): Guram K'art'ozıa'nın "Lazuri T'eksfebi" (Tbilisi, 1972) ve "Lazuri T'ekst'ebi- II" (Tbılisi. 1993) ile Natela Kutelia , Sergi Cikia ve Zurab Tandilava'nın "Lazuri P'aramitepe" (Tbilisi, 1982) adlı kitaplarından da kaynak olarak büyük ölçüde faydalanılmıştır. Bu yönüyle de kitap, kolektif bir çalışmanın ürünüdür. Belirtilen kaynaklardaki Lazca anlatımlar, gözden geçirilmiş ve mümkün olduğu ölçüde de Türkçe karşılıkları verilmeye çalışılmıştır.

Kitapta karşımıza çıkan kişiler, ilişkileri ve verilmek istenen dersler, aktarıcı kişilerin yaşadıkları dönemlerin üretim, mülkiyet ve paylaşım ilişkilerin ışığında değerlendirilmelidir.

M. Yılmaz Avcı'nın emek ve sabırla yayına hazırladığı bu çalışma, Lazca öğrenmek veya Lazcalarını geliştirmek isteyenler için kuşkusuz önemli bir kaynak.

Lazca (Lazuri Nena/ Ç'anuri Nena), Gürcüstan'ın Batı bölgesi olan Megrelya'da konuşulan Megrelce (Margaluri Nina) ile yakından ilişkilidir. Lazca, tarihsel olarak Rize'nin Pazar (Atina), Ardeşen (Art'aşeni), Çamlıhemşin (Vija), Fındıklı (Vitse), Artvin'in Arhavi (Arkabi) ve Hopa (Khope) ilçelerinde; Aç'aristan'ın Batuni kenti civarında: Apkhazeti'de ve "Doksanüç Harbi"nden (1877-1878) sonra, Osmanlı yönetimi dışında kalan topraklardan göç ederek Akçakoca, Karamürsel, Sapanca, Yalova vb. muhacir yerleşim merkezlerinde topluca yaşayanlar arasında konuşulmaktadır. TRT, 7 Haziran 2004 tarihinden itibaren beş anadilde radyo ve televizyon yayınlarına başladı; ancak anti- demokratik bir tutum sergilenerek günümüze kadar Lazca radyo ve televizyon yayınlarına başlanmadı.

Hasan Öztürk'ün bu kitabinin içerisinde üç ayri oyun bulunmaktadir. Ilk oyun olan ILMIK ILMIK, 12 Eylül döneminde, yasak olmasina karsin, Konca Askeri Tutukevi'nde yazilip oynanan yedi oyundan birinin, nasil ve hangi kosullarda sahnelendigini bir oyun kurgusu içerisinde anlatmaktadir. Oynanan bu oyunun el yazmasi metni tahliye olan bir tutuklunun montunun omzuna dikilerek disariya çikartilmistir

ILMIK ILMIK, Kadiköy Belediyesi'nce düzenlenen oyun yazma yarismasinda "Övgüye Deger Oyun," ödülü kazanmistir. Ikinci oyun olan "HÜCRE", gerçek yasamdan alinan motiflerle yazilmistir. 1996 yilinda senaryolastirdigi "KORIDOR" adli oyunuyla Yunus Nadi armaganini kazanan yazar, bu oyununu da senaryolastirip yarismaya göndermis ve 1997 yilinda da Yunus Nadi Uzun Metrajli Film Senaryosu Ödülü'nü Hücre ile almistir. Bir illegal Örgütte birlikte çalisan üç arkadasin tutuklanip idama mahkum olmalariyla gelisen olaylar, gerilim içerisinde sürmekte ve finale dek bu tempo hiç bitmemektedir

Üçüncü oyun olan Dede Sultan, Seyh Bedreddin'in en sevdigi ve güvendigi müridi Börklüce Mustafa ve yoldaslarinin destansi öyküsüdür. Bu tarihsel oyun yazilirken konuyla ilgili tüm kaynaklara ulasilmaya çalisilmistir.

Kitapta yer alan Tebligler:


Turgay Ulu - Nasıl Bir Kültür?
Ümit İlter - Devrimci Sanatın İşlevi ve Devrimci Sanatçı
Kemal Orgun - Dengbejlik Kürt Tiyatrosu ve Bertold Brecht
Esat Korkmaz - Kızılbaş Geleneği İzinde Dünden Bugüne
Ali Ihsan Aksamaz - Kültürel Zenginliklerimizin Farkinda Olamayisimiz
Alime Mithap - Yenidal Resim Grubu ve Sosyal Realizm Akimi
Yaşar Doğan - Sosyalist Sanatçılara Çağrı
İrfan Ünal - Sanatta İlke Dil ve Emperyalizmin Kültürel Sömürüsü
Kemâl Kök - Devrimci Sanatçılar Nasıl Tecrit Ediliyor?
Veysel Atayman - "Yapısalcılık/Sistem/Sistem Teorisi ve Diyalektik-Tarihsel Materyalizmde Tarihsellik"/Sistem Teorisinde "Zaman"
Babür Pinar - Çağdaş Olmak ve Sosyalist Sanatçı Tavrı
Hilmi Bulunmaz - Sanat Nedir? Sanat Ne Ise Yarar?
Canol Kocagöz - Emperyalizm Çağında Kültürün Özelleşmesi Karsısında Yeni Mücadele Biçimleri
Ali Ziya Çamur - Sosyalist Gerçekçilik Anlayışımız ve Görevlerimiz
Turabi Saltık - Sanat ve Edebiyatta Taraf Olmak
Ahmet Kale - Marksist Edebiyat Eleştirisi ve Kıvılcımlı
Ahmet Cihan - Sorumluluk Bilinci ve Birlik Kültürü
İsmail Hardal - Gelenekten Geleceğe Bilim-Politika-Sanat-Estetik-Etik Bütünlüğü
Sırrı Öztürk - Solun Kültür Politikası - Sorunları ve Çözüm Önerileri

Anadilde eğitim, azınlık hakları, kültürel haklar, etnisite sorunları toplumda yaygın biçimde tartışılmaktadır.

Konu "ulusal sorun" çerçevesinde tartışılırken, etnisite ve "kültürel haklar" sorunsalı öne çıkarılmaktadır. Oysa konunun tartışılması ve çözüm yöntemi üretilmesi siyasidir.

Özgür ve demokratik bir ortamda tartışılmayan bu önemli konu, bir yandan gerici, tutucu ve tepkici kesimin kuşatmasında özünden saptırılırken, diğer yandan konuyu sloganik söyleme indirgeyen kesimlerde çıkmaktadır.

Resmi tarih anlayışı ile resmi ideolojilerin kuşatmasını aşmaya aday çalışmalar da henüz kitlerin sahiplenmesinden uzaktır. Sosyolojik emekçi halk ve sosyal sınıf gerçekliğini inkâr, imha ve asimile anlayışına dayanan etkiler "sol"un bu konudaki politikasızlığında da görülmektedir.

Elinizdeki kitap, Laz, Kürt, Çerkeş, Türk, vb. halkların tarih ve kültürlerine sahiplenirken talep ve ihtiyaçlarının neler olduğunu tartışmaya açıyor. Sorun özünde bütün emekçi halkların siyasal-sosyal kurtuluşu mücadelesinde düğümlenmektedir. Halkların tarih ve kültürleri konusunda çeşitli etkinlikleriyle tanınan yazarların farklı konum ve perspektiflerde kaleme aldıkları yazılardan oluşan, bu konular üzerindeki bilim ve akıldışı yaklaşımları eleştirel katkılarla aşmayı deneyen niteliklere sahiptir. Ayrıca anılan konuları eleştirel katkıya sunarken bilimsel yöntemi de gündeme taşıyor.

Aydınlığa özlem, 
Karanlığı bilmektendir. 
Sevgiye olan özlemim ise 
Sevgisizlikten!!!
Ey yaşamımın hedeflerini yaratan 
            yoksulluklarım.
Sizleri yokedilmesi gereken dostlarım 
            olarak seviyorum.
Güzel yarınlarımın nedeni sizsiniz. 
Nasıl "güzel bir menekşenin tohumu 
            görünümde hoş değilse de" 
Onu anlamlı kılacak 
            yarınlarıdır.

Sabahattin Ali Tayır: Halkların birbirine harman olduğu Çukurova coğrafyasında, babasının her sabaha karşı şaşmaz bir dakiklikle ettiği dualarla, annesinin, ablasının anlattığı hikayelerle, söylediği ninni, türkü ve masallarla, çevresinde duyageldiği anlatılarla kulağı delik büyüdü. İlkokuldan itibaren yazıp çiziktirmeye, bir şeyler sahnelemeye özel bir ilgi duydu; biraz da yaptı... Anadolu'da yaşayan her emekçinin yaşayageldiği yokluk, baskı ve olanaksızlıklardan payına düşeni yüksünmeden aldı; halen almakta... Zaman zaman kesintiye uğrasa da kimileyin değişik mahlaslarla yaklaşık 26 yıldır çeşitli edebiyat dergileri ve kimi yerel gazetelerde öykü, şiir, yazı yayınlıyor. Öyküleri bir kitap bütünlüğünde okura ilk defa sunulmaktadır...

"Sanat sanat içindir." Ya da "Sanat toplum içindir." Eskiden olduğu gibi bu gün de her iki görüşün taraftarları vardır. "Sanat sanat içindir" diyenler, soyut kavramları öne çıkarıyor ve sanat diye anlamsızlığı anlamlı kılmaya çalışıyor. Sanatın duygusal olarak hissedilebilir olması, önemli bir işlevidir. Ama soyutun, hissedilebilmesindeki soyutluk, nasıl bir nitelik ve anlam taşır bilinmez. Aslında "Sanat sanat içindir" diyenler de bunu bilmez. Eğer toplum aymazlık içinde yozlaşmaya bırakılmışsa orada sanatın yaşama şansı yok demektir. İşte bu nedenle dahi, sanatın kendi yaşam hakkını sürdürebilmesi "Sanat toplum İçindir" düşüncesine bağlı olduğu bilinmelidir. Şiir, müzik, resim ve heykel sanatın önemli kollarıdır. Kendi özellikleri içinde farklı duygu ve düşünceleri gönülden gönüle ve akıllara taşırlar. Bunu yaygınlaştırabiİdîkler ölçüde toplumsallaşırlar. İşte bu nedenle, sistem, özellikle bu sanat kollarının İşlevini anlamlı bir şekilde soyutlaştırmaya, daha açıkçası yozlaştırmaya çalışır. Toplumsal bir sorumluluk ve anlayışla bu karikatür albümü hazırlandı.Tüm çizgilerin içinde biraz düşün, biraz gülümseme vardır. Evet "GÜL ve DÜŞÜN!"

Not Recordset

Atasözlerimiz, toplumsal yaşamın içinde önyargılarımızın bir parçasıdır. Kimler tarafından söylendiği belli olmadığı için, bunlara "Ata Sözü" adı verilmiştir. Evrensel ve ilerici bir anlayış içinde olanların, yaşama önemli katkıları vardır. Bu atasözlerimiz bilgelik yanlarıyla yol gösterici ve eğitici işlevler üstlenmiştir.

Çelişkili, olumsuz değerler yüklenmiş atasözlerimiz de çoktur. Bunlar, toplumsal ve kişisel ilişkilerimizdeki bencilliği ve tutarsızlığı gizler. Gerçekmiş gibi görünür ve bizi yanılgılara yönlendirir. Bu atasözlerimiz, geri kalmışlığımızın bir göstergesi olarak önümüzde durur ve evrensel değerler yanında çelişkisini sürdürür. "Altta kalanın canı çıksın", "Bana dokunmayan yılan bin yaşasın", gibi çok yaygın örnekleri vardır. Ne yazık ki, bunlar "Atasözü" anlamında önyargımızın içinde, işimize geldiği şekilde, kişisel çıkarlarımızı destekler ve olumsuz etkilerini sürdürüp gitmektedir. Yaşamın içinden kolayca ayıklanıp atılamıyorlar.

Her toplumun, elbette, olumsuz kültürel değerleri vardır. Bunların, ilerici eğitim anlayışı içinde, sosyal dinamiklerin katkısıyla, olumlu değerlere dönüştürülmesi mümkündür.

Bizim amacımız, bu kitaba aldığımız atasözlerinin tümünü değil, ama önemli bir kısmının, toplumsal anlayışla çelişen yanlarına, şiirsel ve esprili bir dille yaklaşıp, bulundukları o karanlık çukurda, bir an önce yaşlanmalarına katkı koymaktır.

Hüseyin Gül

Not Recordset

Dünyanın pek çok ülkesinde olduğu gibi, bulunduğumuz coğrafyada da "tarih yazımı" gibi ciddî konular, bilimsellikten uzak yöntemler dışındaki resmî tarih anlayışlarıyla ele alınıp incelenmektedir. Bu türden anlayışlarla hazırlanan tarih kitapları, emekçi halkların birbirini anlamasını ve sevmesini değil, bölünüp parçalanmasını koşullamaktadır.

Emperyalizm, bir yandan emekçi halkları birbirine karşı kışkırtırken, öte yandan tarihsel, kültürel özelliklerinden uzaklaştırılıp asimilasyonunu hedeflemektedir. Kimlik ve kişiliği ile yabancılaştırılmış insan köle insandır.

İnsanın ve insanlığın sosyal kurtuluş mücadelesini perdelemek isteyen hegemonların din ve etnisiteyi öne çıkarması olayını doğru değerlendirmek gerekiyor.

Gerici çarlık rejimi, emekçi halkların baskı, sömürü ve asimilasyonu konusunda tarihin en tiksindirici örneklerini sergilemiştir. Çarlık otokrasisinin devrimle yıkılması, ezilen ve sömürülen emekçi halkların davasının proletaryanınki ile gündemleştirilmesiyle gerçekleştirilmiştir. Kafkasya halkları Ekim Devrimi sayesinde, tarih, kültür ve dillerini özgürce ifade etme haklarını kazanmıştır. Ancak; 'Milliyetler Meselesi'ne köklü çözüm yöntemleri üretemeyen 'sosyalist' uygulamalar, günümüzde çözülmüş ve başka bir yapıya dönüşmüştür. Halklar bu süreçten büyük zarar görmüştür. Elimizdeki kitap; 'Ekim'in Yetiştirdikleri' bu süreçte yazılı tarihine ve kültürüne sahiplenen Çeçen halkının edebiyatına ilişkin özgün örneklerden bindir. Ayrıca Türkçeye kazandırılan ilk ve tek çalışmadır.

Edebiyat, Sanat, Estetik Dizisinin 24. kitabi olarak Kemal Urgenç’in Bitmedi adli karikatür çalismasi yayinlandi. Hifzi Topuz ve Afsar Timuçin’in yazilari ve degerlendirmelerinin de yer aldigi kitapta Urgenç’in son dönem renkli karikatürlerinin albüm seklindeki derlemesinden olusmaktadir.

(Buyuk Boy -24x29 cm. -80 sayfa-renkli)

Hifzi Topuz kitaptaki yazisinda çalismalarla ilgili söyle bir degerlendirme sunuyor

Kemal Urgenç son yillarda çagdas Türk karikatürünün en basarili örneklerini veriyor. Bunu belki günlük gazetelerindeki karikatürlerinden anlayamiyorsunuz. Urgenç’in yapitlarinin tadina varmak için onlari albümlerde ve sergilerde görmek gerek. Bunlar sizi sürükleyip götürüyor, gözlerinizi dakikalarca bunlardan ayiramiyorsunuz.

Niye acaba?

Çünkü Urgenç’in karikatürlerinin muazzam bir mizah degeri var. Pek çoğu güncelligini yitirmeyecek türden mizah örnekleri. Kemal Urgenç karikatürle resim sanatini çok iyi bagdastirmis. Hem gülüyorsunuz, hem de zevkinizi oksayan bir resme bakiyorsunuz. Yapittaki mizah güncelligini yitirse bile resim yok olmayacak.

KEMAL URGENÇ

1966 izmir (Ödemis) doğumlu.1982 yilindan bu yana çizerlik yapmaktadir. Çalismalari Yeni Gündem, Sokak, Yeni Düsün, Yarin, Birikim, V Özgürlük, Varlik, Edebiyat ve Elestiri, dergilerinde yayinlandi. Günlük basinda Radikal ve Cumhuriyet gazetelerinde çalisti. Bir grup çizer arkadasiyla Homur Mizah Gazetesi’ni çikardi. Istanbul, Tekirdağ, Trabzon, Zonguldak, Ödemis, Cide (Kastamonu) gibi degisik yerlerde kisisel sergi açti. Karikatür yarismalarindan ödüller kazandi. Bando, Sanal Politikaci, Agaç adli animasyon çalismalari yapti. 1998 yilinda Karikatürcüler Dernegi’nde Yönetim Kurulu üyeliginde bulundu. Bunun yaninda illüstrasyon ve resim çalismalarina devam etmektedir.

Kitaplari

Düsisleri Bakani (1995)
Beyaz Yumurta (1998)
Eylülname (2005)

Çocuk kitaplari; Baris’in Düs Oyunu, Baris ve Dostlari, Baris in Aradigi Sir (1996)

- Resimledigi kitaplar; Akça Kiz, Keloglan (2004)

azdık çoktuk
ne çıkar
haklıydık
annesinin sol memesini
emen çocuk kadar
ve bizim ismimiz
verilmişti Hızır paşalara
bin yıldır
�?eyh Bedrettin
bin yıldır
Pir Sultan Abdal

Hititler, Asurlar ve Persler, Anadolu'da tehciri "uslanmaz" halk kitlelerini cezalandırarak yola getirmek amacıyla uygulayan ilk devletlerdi. Onlar, yerinden yurdundan kopartılarak, günlerce süren sefil bir yolculuğun ardından herhangi bir bozkırın ortasına aç, susuz, kimsesiz bir çocuk gibi bırakılıvermenin, insan ruhunda izleri asla silinmeyecek acı ve derin yaralar açacağını pek erken keşfetmiştiler.

Aynı coğrafyada daha sonra kurulan diğer devletler de, "uslanmazları" yola getirmek, ya da yaşadıkları topraklardan silmek için, tehciri hep bir yol olarak gördüler. Onlar, antik çağın zalimlerinin kararlı takipçileriydiler.

Elinizdeki kitabın konusunu oluşturan Rum tehciri de, Anadolu'da yaşanmış büyük sürgün olaylarından biridir. Osmanlı Dönemi'nde başlar, yakın tarihlere dek aralıklarla devam eder. Fakat bu tehcir, Anadolu tarihine özgü pek çok olgu ya da olay gibi, kurgulanmış bir tarih perdesinin arkasında saklı durmakta, böylece olayın gerçek boyutları ortaya çıkamamaktadır.

Araştırmacı Pervin Erbil, bu perdeyi aralayarak Rum halkına uygulanan tehciri tarihsel zemini ile birlikte, tüm yönleriyle gün ışığına çıkarmaya çalışıyor.

Birbirimizden öğreniyoruz
içimizdeki yarayı
dağlanmış
ilkyazı
Ellerini uzat
işsiz kekre
günlerini
uzat gözlerindeki
hıncı
umarsızlığını

Ellerini uzat
ilk gençliğini
kirpiklerindeki
tanyerini
Ferhat'ın balyozunu uzat
buzulların yeni ezgiyle
kırılışını

Uzat suların birikerek
akışını
ışıyışını

Günü yarasında taşıyanı uzat
insan denen
günebakanı

"Önce efsaneler vardı. Dünya ve insanlık tarihinin ilk kaynaklan bunlardı... Efsanelerin başlangıcı, zamanın karanlık ve sisli bulutları arasından yükselen Elbruz dağında zincire vurulmuş Promethe mi, yoksa Nart Nasren mi? Kanatlı atlarıyla karlı dağlardan ovalara uçarak inen yiğit Nartlar... Tek gözlü devler... Bunlar eski Yunan mitolojisinden mi alınmış? Yoksa eski Yunanlılar Kafkasya'dan mı gelip Olimpos dağına yerleşmişler?"

Aydın O. Erkan

"Yunanlılara şarktan, Mezopotamya'dan ve Önasya'dan birçok kültür varlığının geldiği malumdur. Bildiklerimize göre, bronz dökümü ve demircilik de bu yol üzerinden onlara erişmiştir. Hephaistos'un Kafkasya'da demircilik ettiğini de bilmekteyiz... Mitolojinin hakkı vardır: Promethe ve Hephaistos Yunanlılara Kafkasya'dan gelmişlerdir...

Polyphem epizodunun, Oğuzlar tarafından da sonradan kalabalık bir şekilde iskân edilen Kafkasya'dan, M.Ö. XIII. ile VII. yy. arasında denizci kavimler aracılığı ile Ege'ye götürüldüğünü, orada daha başka yabancı malzeme ile birlikte Odisseia içine girdikten sonra, aynı lokal rivayetlerin XI.-XV. yy. arasında Kafkasya ve Anadolu'nun yukarı bölgelerine kuvvetli bir şekilde yerleşen Oğuzların eposlarına girdiğini ve sonunda Dede Korkut kitabına yazıldığını tahmin ediyorum... Kafkas kavimlerinden Megrel ve Osetlere ait Nart lejandları içinde iki Polyphem rivayetinin de not edilmiş bulunması, her iki epostaki epizodların asıl çıkış yerlerini bulmak imkânını bize vermektedir."

Tahir Alangu

"Nart destanları eski Çerkeslerin yaşam biçimleri ve inançları hakkında bize değerli bilgiler vermektedir. Destanlardaki olaylar, göçebe bir toplumda değil tarım ve hayvancılıkla uğraşan yerleşik bir toplumda geçmektedir. Destanların yanısıra masal niteliğinde anlatılar da vardır."

Yaşar Bağ

"Kafkas dilleri uzmanlarında P. K. Uslar 1896'larda, "Nart destanlarının derlenip yayınlanmasının çok gecikeceğini, bu gecikmenin dünya uygarlığı için büyük bir zaman kaybı olacağı"nı ileri sürmüştü. Yüzyıl sonra bu bilim adamının arzusunun Hadağatle Asker, Şortan Askerby, Meremkul Vladimir gibi araştırmacılar, Prof. Yinalipa Şalwa gibi bilim adamları tarafından kısmen de olsa yerine getirilmiş olması ulusal ve de evrensel kültür açısından mutluluk verici bir aşamadır."

Özdemir Özbay

Mavi rüzgârlardan soluklar alıp
Mavi rüzgârlardan soluklar alıp
uzun yolculuklara katlandı
umarak hiçbir şeyi unutmayışı
ne zaman baktıysa yanı başında
uzay karasında kendi ateşine kök salmış
erdem özlemleriyle solgun bir dünya
gibi mutsuzluk ve mücadele dolu
incecik boynunun üstünde

ağır

geçmişle gelecek arasındaki başı...

Yitirilen masumiyetler
Tek tek çeri dönüyor
Şehri-i istanbul'a
Yüreğimin aktığı yere.
Ay ışığının kilitli yalnızlığı
Kol demirlerini aydınlatıyor.
Yalnızlık bölüşülüyor.
Bir ekmeği üleşir gibi.

Ay
Yalnızlığından,
Kol demirleri
Kollardan ayrılıyor.
Esrikçe sevişmeler başlıyor som
Bir yarasa ürkekliğinde
Sıyrılıp gidiyor
Geceden ölüm.
Yeni bir yaşam doğuyor

* ABDULGAFUR IŞIK
* ALAATTİN ATAŞ
* ALİ İBRAHİM ÖNSOY
* ALİ RIZA BOZYEL
* ALİCAN ERKOL
* AVNİ MEMEDOĞLU
* BARIŞ AÇIKEL
* CENGİZ POLAT
* COŞKUN SELİM İNCE
* CÜNEYT KAHRAMAN
* EMİN YILDIZ
* ERCAN TANRIVERDİ
* ERCÜMENT METE
* ERDİNÇ YÜCE
* EROL ZAVAR
* ERSİN KANTAR
* ERTAN TAŞDELEN
* EYÜP BEYAZ
* FATMA KÖSE
* GÜLNİHAL YILMAZ
* HASAN BİBER
* HASAN ERKUL
* HASAN KAŞOTURACAK
* HASAN KAVZAOĞLU
* HASAN KOÇ
* HASAN ŞAHİNGÖZ
* HAYDAR DEMİR
* HIDIR CANPOLAT
* HÜSEYİN ALİ SELVİ
* HÜSEYİN ÇUKURLUÖZ
* İBRAHİM HALİL AYÇAN
* İNAN GÖK
* İSMAİL HARDAL
* İSMAİL N.KAAN
* İSMET ALICI
* KEMAL BOLAT
* KEMAL VURAL TARLAN
* KEMÂL KÖK
* MEMİK HORUZ
* MERAL KAŞOTURACAK
* MUHARREM ÇETİNKAYA
* MUHARREM KARADEMİR
* MUSA ÇANAK
* MUZAFFER ORUÇOĞLU
* MUZAFFER ÖZKOLÇAK
* MUZAFFER ÖZTÜRK
* NEVZAT OĞUZ
* NURAY GÖK AKSAMAZ
* OKAN UNSAL
* OKTAY CURA
* OZAN TELLİ
* ÖKKEŞ KARAOĞLU
* ÖZDEN ÖZEN
* RAHİME HENDEN
* RUHAN MAVRUK
* S. ORAL UYAN
* ŞÜKRÜ GÜVENÇ
* ÜMİT İLTER
* TURGAY ULU
* YAVUZ KARDAŞLAR
* YILMAZ DEMİR
* ZEKİ ÖZTÜRK (ÖNCÜ)

Kürtler millet sözcüğünün sözkonusu olmadığı, ümmetçiliğin öne çıktığı ortaçağın koyu karanlığında devlet erklerini yitirmiş, ülkeleri istilacı devletler tarafından ele geçirilmiş, tüm maddi değerlerinin yağmalanmasının yanında kültürel değerlerine de sahip çıkılmıştır. Yüzyıllar süren ve günümüze değin ulaşan bu sürede Kürt toplumu içinden yüzlerce bilgin ve de dönemlerini etkilemiş, ünleri yüzyılları aşmış ünlü kişiler yetişmiştir. Ancak dinin egemen olduğu ortaçağın bu karanlık döneminde yetişen Kürt bilgin ve ünlüleri, bir devletlerinin olmamalarından kendi toplumundan çok komşu halklara yararlı olmuşlardır.

Kürtler tarihlerinin ilk çağlarından beri toplumsal düzenlerinde köklü hanedanların yönetimlerinde bağımsız boy beylikleri şeklinde örgütlenerek günümüze değin gelmişlerdir. Yönetime egemen hanedanlar büyük birer toprak sahibi olmaktan çok soylu ailelerdi. Aşiretleri tarafından geçimleri en yüksek düzeyde sağlanan bu boy beyleri dıştan güçlü saldırılar karşısında kalmadıkça bağımsız boy beyliklerinden meydana gelen konfederasyonlar kurmaya gitmemişlerdir. Yine bu beyler dönemlerinde otorite boşluğundan yararlanarak bölgelerinde devletlerini kurmuşlardır.

Birinci Dünya Savaşı sonrasında meydana gelen uyanışta Kürt Aydınları kendi halkının hak ve özgürlüklerini savunmada gerek kişisel ve gerekse örgütlü olarak yerlerini almış, bu alanda uğraş vermişlerdir. Dönemlerinde başlayan direnişlere danışman olarak katılmışlardır. Bu direnişlerin kırılması sonucunda Kürt Aydınlarından bir kısmı kendilerini darağacında bulurken, bir kısmı da sığınmacı olarak diğer ülkelere gitmek zorunda kalmışlardır. Bu aydınların yaşamı ve mücadelesi elbette örnek alınacak ve bu örneklerden çok yönlü dersler çıkarılacak düzeydedir.

Toplumun sorunlarına çağımızda panik içinde, sert reflekslerle cevap veren karikatür. Hem neşeli, hem komik, hem de eleştirel; ama her şeye rağmen atak. Onun için daima mizahi bir PANİK-ATAK-içinde.

Karikatür; hayat koşuşturmasına endekslenen yaşamımızın tomurcuklanan çiçeği.

Bazen ormanların bilgesi yaşlı çınarlar gibi köklü, ihtişamlı ve dimdik ayakta, bazense ovalarda yağmuru bekleyen gelincikler gibi sade ve özgür...

Kültürel gelişmişliklerini milattan üç bin yıl öncesinde tamamlayan Kürt kökeni Ari boylar, bu tarihte önceleri bağımsız boy beylikleri, şehir ve bölge devletleri, konfederasyonlar şeklinde devlet örgütlenmesine gitmişlerdir. Bu örgütlenmeler içinde yaşamlarını bağımsız bir şekilde sürdüren Kürt kökeni Ari boylar milatın beşyüzelli yıl öncesinde içinde bulundukları Med konfederasyonunun kötü yönetimi sonucu vasal bir krallık durumunda olan Perslerin yönetimine girmişlerdir. Bu tarihten itibaren Kürt kökeni Ari boylar kendi iç işlerinde bağımsız, sırası ile Pers, Selefkus, Part devletlerinin yönetimine girmişlerdir. Pers yönetiminin başlarında tüm aydınları öldürüldüğünden dirençleri kırılan Kürt kökeni Ari boylar bu dönemin bitiminde Sasani, Bizans ve Arapyarın yönetimine girerek yeniden örgütlenmeleri engellenmiştir. Bu engelleme ülkelerini egemenliklerine alan Selçuklular ve Türkmenler tarafından sürdürülmüştür.

Selçuklular ve Türkmenlerin kendi iç çelişkilerinden dolayı yönetim erklerini büyük oranda yitirmelerinden, toparlanmaları gereken Kürt boy beylikleri b kez bölgede giderek güçlenen Osmanlı ve Safevi devletlerinin bölgede birer güç olmaları, Kürt boylarının aşiretten merkezi devlet yönetimine geçişin önünde büyük engel olmuşlardır. Kürt boy beyleri Osmanlıların yanında yer alarak bu devletin yönetimine girmişlerdir. Osmanlı yönetiminde yarı-bağımsız bir statü kazanan Kürt boyları Sultan II. Abdülhamit döneminde bu statülerini yitirmişlerdir, Kurtuluş savaşında Türklerle ortak bir kültürde buluşturulmaları tasarlanmış, entegrasyonları için büyük oranda mecburi göçe zorlanmışlardır. (Beraat Etti)

Bu dönemin toplumsal karşılığı aslında bir düğümdü. Hem de Gordion'un kör düğümü. Uzun yıllar öncesinden planlanmış. Hayatımızın hazırlıksız anında, genç bir kuşağın üstüne atılmış bir düğüm. Bilinen efsanede; Gordion'un düğümü, Frigya kralı Midas'ın babası Gordios'un arabasının düğümüydü. Gordios bu arabayı Zeus'a sunmuştu. Boyunduruğuna da çözümü bilinmeyen bir düğüm atmıştı. Bu düğümü çözebilen Asya'nın hakimi olacaktı.

Büyük İskender Gordion'a geldiğinde bu arabayı göstermişler. Kendisi de en iyi bildiği yöntemiyle çözmüş düğümü. Kılıcıyla ikiye biçerek.

Bu düğümün ilmiklerinde; korku, onaylama, çürütücü sessizlik ve sinme gizli. Sıra sıra dizilmiş bu ilmikler düşlerimizin yok edici bir kapsülü olmak istedi. Bunlar içinde en güçlüsü, belki de unutkanlık ilmiğiydi.

Gelenekten geleceğe
başkaldırı geleneğinden geliyorum
biraz ölüm
biraz kan
biraz gözyaşı
hüznün geleneğinden geliyorum
biraz acı
biraz keder
biraz ihanet
umutlar soğumasın

"Tarih kendisine kaynaklık eden olguları ve olgusal ilişkileri sistematik bir şekilde araştırır ve olgulara dönerek kendini doğrulamaya çalışır. Yani, bilgilenme suret inde başlayan bilgilenme, araştırmacının kendi n/nel değerleri dışında objektfl olguların açıklayıcısı olan belgelerin açıklanmasıyla ortaya tıkan sonucu yeniden olgulara, olaylara, belgelere dökerek kanıtlamaya çalışır. Bu dönüş kendini doğruluyor&a, ortaya çıkacak olan, bilimin, bilimsel tarih araştırmasının kendisi ulur. Bu kaçınılmaz olarak kurumları, ön yargıları, şartlanmaları ortadan kaldırır. Olay, tarihçinin özel niyeti yerine tarihin doğru anlatımı ve kavrayışı olur."

Araştırmacı-ya^ar İrfan İşık (Welate. Torî), elimizdeki kitabın gözden geçirilerek yeni ekler yapılmış i. Baskısı ile yukarda özetlenen bilimsel İlkeselliği eserinde denemiştir.

Çek-
sin
çek-
sin artık!
Biz-ler
Den bi-ri
Şu gecikmiş sifonun ipi-
ni
ipini
işçi oğlu iş-
çinin el-
le-ri
elleri,
is-te-mi-yo-ruz!
İstemiyoruz,
Onlar
ken-
di kulağına akıtsın
ken-
di
bunalım zehir
le-ri-ni
z e h i r l e r i n i

12

(asıl simge)
ne kadar acaba
reel özgürlüğünüz
diye sordu sırrı öztürk
şöylesine beş
böylesine altı
yani otuz adım kare
diye yanıtladı fikret başkaya

bizimkisi de dedi öztürk
yirmi sekiz adım kareydi
babaeski' de

demek ki dedi başkaya
bizim refah düzeyimiz
sizinkinden yüksekmiş
gül denen sınırötesi bitkinin asıl simgesi
diyalektik kahkahaydı o sıralar haymana'd

Ahmet Kerem Çebi

Elimizdeki kitap, Kafkasya halklarından "Çeçen -İnguşya Halkıyla Rusya Arasındaki İlişkiler"! içermektedir. Prof. Dr, Yavus Anmadov'un bu eserini Araştırmacı Yazar Tarık Cemal Kutlu, Rusça-Çeçence aslından Türkçeye çevirmiştir.

"Çeçenya Sorunu", Çarlık Rusyasından başlayarak, Ekim Devrimi, SSCB deneyimi, 'Ulusların Kendi Kaderini Tayin ve Ayrılma Hakkı' vb. sorunların, "sosyalist" uygulamalardan BDT'ye dönüşüm sürecindeki gelişmelerin uzantısında yeniden tartışma gündemine getirilmiştir.

Yazar, XIX.yy. dan başlayarak tarihsellik ve kopuş sürecindeki gelişme ve tartışmalara ışık tutacak bir çalışma üretmiştir

Konu İncelenirken gözetilecek incelik: Emperyalizmin niyet ve gündemini kavrayarak, emekçi halklara yardımcı olmaktır. Sorumluluklarımızın tartıldığı yer burasıdır.

Elimizdeki kitapta, 12 Mart 1971'lerin cezaevi mekânlarında, sisteme karşı koyan Devrimci ve Sosyalist Kadro'ların sosyal kimlikleri, teori pratik donanımları, devrimci kişiliklerin çerçevesinde ve yer yer anılar dizisi biçiminde değerlendirilerek tanıtılmaya çalışılmıştır. 12 Mart 1971 sürecinde yaşanan olay ve olgular karşısındaki düşünce ve davranış farklılıkları olabildiğince nesnel, ama yazarın taraflı kimliği ile değerlendirilmiştir; buna özen gösterilmiştir. Bilindiği gibi kitabın yazarı, yüzde yüz bağımsız ve yüzde yüz işçi sınıfından yana konumuyla devrimci kişilikleri olumlu ya da olumsuzluklarıyla tanıtmıştır. Okurun bu kitabın yazarını da yargı süzgecinden geçirip değerlendireceği açıktır. İşte bu türden bir ihtiyacı karşılamak amacıyla, kitabın ilk bölümüne (I. Cilt) yazarın cezaevine girmeden önceki bazı anılarının da eklenmesi uygun görülmüştür. Bu bölümde anlatılanlar, bir yandan, 12 Mart'ı karşılayan kişi, grup ve örgütlerin o günkü donanımını sergilemesi, öte yandan, "12 Mart 1971'den Portreler"in daha tam olarak değerlendirilebilmesi açısından bir çok yararlı ipuçlarını da içermektedir. O dönemin devrimci kişiliklerinin portreleri çizilmeye çalışılırken, bu arada doğallıkla, anıların yazarını da eleştirmek okurun hakkıdır. Bu kitabın 12 Mart hakkında yazılanlardan önemli bir farkı: Dönemin örgüt ve Kadro'larına (bu arada anılması gereken bazı kişilere) bir de işçi ve emekçi gözüyle eleştiri yöneltilmesidir. Portreler, tarihsel-sosyal hesaplaşmada eskimiş olanı yıkmak ve kavga etmek için yazılmıştır. Ayrıca, Devrimci ve Sosyalist solun yeni nitelikler kazanmasına yardımcı olmayı amaçlayan bir belge işlevi de göreceğini düşünüyoruz.

Elimizdeki kitapta, 12 Mart 1971'lerin cezaevi mekânlarında, sisteme karşı koyan Devrimci ve Sosyalist Kadro'ların sosyal kimlikleri, teori pratik donanımları, devrimci kişiliklerin çerçevesinde ve yer yer anılar dizisi biçiminde değerlendirilerek tanıtılmaya çalışılmıştır. 12 Mart 1971 sürecinde yaşanan olay ve olgular karşısındaki düşünce ve davranış farklılıkları olabildiğince nesnel, ama yazarın taraflı kimliği ile değerlendirilmiştir; buna özen gösterilmiştir. Bilindiği gibi kitabın yazarı, yüzde yüz bağımsız ve yüzde yüz işçi sınıfından yana konumuyla devrimci kişilikleri olumlu ya da olumsuzluklarıyla tanıtmıştır. Okurun bu kitabın yazarını da yargı süzgecinden geçirip değerlendireceği açıktır. İşte bu türden bir ihtiyacı karşılamak amacıyla, kitabın ilk bölümüne (I. Cilt) yazarın cezaevine girmeden önceki bazı anılarının da eklenmesi uygun görülmüştür. Bu bölümde anlatılanlar, bir yandan, 12 Mart'ı karşılayan kişi, grup ve örgütlerin o günkü donanımını sergilemesi, öte yandan, "12 Mart 1971'den Portreler"in daha tam olarak değerlendirilebilmesi açısından bir çok yararlı ipuçlarını da içermektedir. O dönemin devrimci kişiliklerinin portreleri çizilmeye çalışılırken, bu arada doğallıkla, anıların yazarını da eleştirmek okurun hakkıdır. Bu kitabın 12 Mart hakkında yazılanlardan önemli bir farkı: Dönemin örgüt ve Kadro'larına (bu arada anılması gereken bazı kişilere) bir de işçi ve emekçi gözüyle eleştiri yöneltilmesidir. Portreler, tarihsel-sosyal hesaplaşmada eskimiş olanı yıkmak ve kavga etmek için yazılmıştır. Ayrıca, Devrimci ve Sosyalist solun yeni nitelikler kazanmasına yardımcı olmayı amaçlayan bir belge işlevi de göreceğini düşünüyoruz.

Araştırmacı-yazar Tolga Ersoy, "Halkların Melodramı-Üç Kadın Bir Deniz" isimli kitabında, anlatı yöntemiyle halkların dram ve trajedilerine ilişkin bir konuyu gündeme getiriyor.

"Üç kadın; Kastamonu'dan Moni. Sinop'tan Fadime. Rize'den Hesna...

Bu üç kadının yazgısını birleştiren tek şey yaşadıkları yıllar.

Bir de acıları; kan ve ölüm, yoksulluk ve açlık. Melodramdan trajediye uzanan bir yol. Karadeniz'in karası, kan'm kırmızısı; gözyaşının susuzluğu, vahşetin açlığı.

Yaşayanların anlattıklarından, görenlerin, işitenlerin katkılarından yola çıkılarak yazılan bu üç anlatının geride bırak maya hazırlandığımız yüzyılın Karadeniz'i için birer belge olduğunu ve o yılları yaşayan her Karadeniz'imin benzer bir öyküsü olduğunu düşünüyorum.

Kavgaların tükenmeyeceği bir dünyada, paylaştıkları yoksullukların, kimsesizliklerin dahi çok görüldüğü, aynı havayı soluyan aynı ekmeği yiyen aynı toprağın ayrı insanları. Bugün de dünya köylerinden yükselen kan kokusu onlara "geçmişin ve geleceğin" zamanın hep aynı yerde tepindiğini iletiyor. Öl dürenin öleceği, acınınsa kollarımızdaki tek evladımız olduğu..."

1939-1944 yılları, faşist Alman işgalcilerinin barışsever halklara çektirdiği insanlık dışı unutulmaz acıların boy verdiği bir dönemi anımsatır.

Elimizdeki kitap, Fransız halkının istilacılara karşı verdiği topyekûn bir Halk Savaşı'nda kurşuna dizilen Direnişçiler'in mektuplarını yansıtmaktadır. Bu mektupların dünya politik yaşamında ve devrimci edebiyatında büyük bir yeri ve unutulmaz değeri vardır. Faşist barbarlara karşı verilen Halk Savaşı'nda, Ulusal Direniş Hareketi'ni örgütleyen ve usta taktiklerle yaşama geçiren, Komünist, Sosyalist ve tüm yurtseverlerin ölüm karşısındaki direnme güçlerini, inançlarına ve PARTİ'lerine olan sonsuz güvenleri, yüksek bilinç ve kararlılıkları, savaşımda gösterdikleri yiğitlik, esirgemezlik ve özveri... ile, barış, özgürlük, eşitlik ve sosyalizm yolunda verilen savaşımların en saygın örneklerinden biri de, bu mektuplarda ifadesini bulmaktadır.

I. Enternasyonal'in önderlerinden Jacques Duclos, yazdığı önsözde: Uluslararası Tekelci sermayenin insana-insanlığa saldırısı sürecinde, Kurşuna Dizilenlerden Mektuplar'ın yeniden yayınlaması ihtiyacını duymuş ve konuyu gündeme getirmiştir. Tarihsel değeri anlamlı ve büyük olan Fransız Ulusal Direniş Hareketi'nin ve kahraman savaşçılarının faşizme karşı nasıl dövüştüğünü, geçmişten günümüze vurgulamakta ve anımsatmaktadır.

Ressam Avni Memedoğlu, fantastik-gerici burjuva sanat anlayışına karşı, ilerici-devrimci kimliği ile 'Sosyal Realizm' sanat akımının Türkiye'deki ısrarlı ve inatçı savunuculanndandır. Resim dalında, olay ve olgulara işçi sınıfının ideolojisi ve bilimsel gözlemciliğin ışığında taraflı kimliği ile yaklaşmıştır. Ezilen ve sömürülenden yanaki kimliği ve mücadelesiyle O, 'Emeğin Ressamı' olmayı haketmiştir. Aynı görüşü paylaşan sanatçılarla 1959'da oluşturulan 'Yenidal Grubu'nun kurucularındandır. İstanbul Devlet Güzel Sanatlar Akademisi mezunu olan sanatçı, yapıtlarında tema olarak çalışan, üreten, göç eden, ezilen, sömürülen, alnının ortasından vurulan, mahkûm olan pekçok sosyal içerikli konuyu seçmiş 'Tutarlı Bir Barış' yanlısı olarak savaş karşıtı konuları işlemiştir.

Yapıtları ve dünya görüşü yüzünden pekçok kez tutuklanıp yargılanmış, işkence görmüş ve acı çekmiştir

Memedoğlu, Politika-Sanat-Estetik anlayışının bir bütünlük taşıdığını savunagelmiştir. 1944'den bu yana 'Tarihi TKP’ İstanbul Yüksek Tahsil Gençlik Derneği, 1. TİP, DİSK vb. örgütlerde militan ve sanatçı kimliği ile sorumluluk üstlenmiş, emeğin ve emekçinin kurtuluşu mücadelesine katkı getirmiştir.

Elimizdeki kitap Memedoğlu'nun arşivindeki belge ve yapıtlarından derlenerek Sorun Yayınlan Kolektifi'nce yayına hazırlanmıştır.

Bu çalışma, sanatçının dram ve trajedisini -süreci-belgelemekle birlikte, aynı zamanda Devrimci ve Marksist Sol'un, tarihselden güncele yeni nitelikler kazanmasına, bu çerçevedeki hesaplaşmaya katkı getirecek, ilerici-devrimci saflardaki çok yönlü zaafların aşılması mücadelesine ivme kazandıracaktır.

Genç araştırmacı-yazar Medenî Ayhan, "Bilim Tarih ve Meto-doloji-Kürt Tarih Yazımı-Polemikler ve Çatışan Sapma Eğilimler" isimli kitabında, taraflı ve Marksist kimliği ile, Marksist Metodo lojiye sahiplenip bağlı kalarak, bilim dışı tarih anlayışlarım çe şitli yönleriyle açığa vuruyor.

"Günümüzün, tarihsel ve toplumsal koşullarında ulus dışı, yani bütünüyle "Evrenselleşmiş" gibi sunulan tarih yazımı kadar, salt millî (ilkel milliyetçi-evrensellikten soyutlanmış) veya salt ulusçu (dar ulusçu) bir bakışın ürünü olanlar da, Marksist Tarih Tezine ve Metodolojisine aykırıdır. Tarih yazımında ortaya çıkan ve çatışan bu türden sapma anlayışlar, burjuva tarih tezinin ver siyonlarıdır. Burjuva tarih tezinin versiyonları bilimsel olmadığın dan, halkların tarihleri ulusal ve sınıfsal motifler iç içe olmak üzere yazılmalıdır.

Bilimsel bir tarih yazımı için burjuva tarih tezi ve metodonun materyalistçe reddedilmesi zorunludur. Burjuva tarih tezinin kav ram ve kategorileriyle metodunu referans noktası yapmadan tarih yazıcılığına girişmek, diyalektik tarihsel materyalist teori ve metodun zorunlu bir gereğidir.

Elimizdeki kitap, Doğu Karadeniz ve Kafkas halklarının bir bölümünün tarih ve kültürleri konusunu içermektedir; araştırmacı, yazar Hayrı Hayrioğlu, bu çalışmayı dokuz Gürcü Bilimadamının, çeşitli kitaplarından derleyerek Türkçeye çevirmiştir.

Emekçi halkların tarih ve kültürlerini içeren çalışmalar, resmi tarih ve ideolojilerin keyfi ve saptırıcı yönelişleriyle bir türlü bilimsel-nesnel yöntemlerle yazılamadı. Geçmiş tarihlerdeki istila ve savaşların getirdiği kıyımlar bir yana. Çarlık Rusyası, Osmanlı ve emperyalist devletlerin kuşatma ve sömürgeci anlayışları, Bölge halklarının asimilasyon, göç, tarih ve kültürlerinin yağmalanmasını getirmiştir. SSCB deneyimi de, kimi başarılarına rağmen, emekçi halkların sorunlarına çözüm getirememiştir. Bir yandan emperyalizmin çok yönlü kuşatması, diğer yandan siyasal-sosyal devrim sürecinde, özellikle de "Mil!" Mesele" ile "Milliyetler Meselesi nin çözüm yöntemleri konusunda yapılan yanlışlıklar, günümüzde de hayati sorunlar olarak gündemi işgal ediyor. Doğu Karadeniz halkları, bu süreç hakkında çok şey öğrenmiş ve ayıca, "zarar" da görmüştür.

İnsanın-insanlığın ulusal-sosyal-evrensel kurtuluş mücadelesi, emekçi halkların tarih ve kültürleri sorunu dahil, pek çok konuyu yeniden tartışmak üzere gündeme taşımıştır. Doğu Karadeniz ve Kafkas emekçi halklarının tarih ve kültürleri konusunda kimi bilgileri ve sorunları inceleyen bu kitap, tarihsellik ve kopuş sürecinde eleştirel katkıya ve tartışmaya açık konulardır.

"Başlangıcından 19. yy. Kadar Gürcüstan Tarihi" isimli kitap. Gürcüstan'ın yetiştirdiği değerli tarihçilerden. Prof. Nikoloz Berdzenişvili ve Prof. Simon Canaşia tarafından hazırlanmıştır. "Gürcüstan Tarihi" nin birinci cildi, tamamı 12 ciltlik ana çalışmanın bir özetidir. SSCB döneminde hazırlanan bu kitap, Gürcüs tan Demokratik Cumhuriyeti'nde halen ders kitabı olarak okutul maktadır.

SSBC dönemindeki "Bilimler Akademisi"nin, öteki bilim dalların da olduğu gibi "tarüı yazımı” konusunda da, olay ve olgulardan ha reketle, saman zaman nesnel gerçeklikten, bilimsel bakış ve yön temden uzak "konumu" nedeniyle, kitabın ikinci cildi ilgililerce yeniden yazılacaktır.

Ülkemizde de "tarih yazımı" konusu, bilimsellikten uzak yöntemlerle, resmî tarih anlayışıyla ele alınmaktadır. Oysa dünya halkla rının tarih ve kültürlerini, bilimsel yöntemlerle, günümüzde yeniden İnceleyip araştırmak, insanlığın geleceğini kazanması açısın dan son derece önemlidir. "Gürcülerin Tarihi"nin yayınlanması, bu açıdan da bir boşluğu dolduracaktır. Daha Önce, 1968'de yayın lanan değerli ya2ar ve araştırmacı Ahmet Özkan'ın "Gürcüstan" adlı yapıtı, bu konudaki çalışmaların ilkidir. Genç yazar Fahrettin Çiloğlu'nun 1993'te yayınladığı "Gürcülerin Tarihi" adlı kitap da anılmaya değer bir çalışmadır. Gürcü tarihi ve kültürü üzerine titiz araştırmalarıyla tanınan Hayri Hayrioğlu'nun Gürcüceden Türkçeye kazandırdı "Gürcüstan Tarihi" ise, bu konudaki çalışmaların en bilimsel ve en kapsamlısı niteliğindedir. Günümüzde; evrensel ölçekte tüm halkların tarih ve kültürlerini inceleyip araştırmak, bu zenginlik kaynaklarından yararlanmak, özümsemek ve yeni sentezlere kavuşturmak yeniden gündeme gelmiştir. Kafkasya halklarından Gürcüler, dönemin egemen olmak iste yen güçlerince, yüzyıllar boyu istilalara uğramıştır. Ulusal özgür lük ve bağımsızlık konusunda, tutsaklığı onursuzluk sayan Gürcü Halkı, SSBC dönemindeki "sosyalizm" uygulamalarından ve "ulusların kendi kaderlerini tayini" ilkesinin "yorumu"ndan da büyük ölçüde sarar görmüştür.

Türkiye" nin kapı komşusu kardeş Gürcü Halkı, varlığını ve ta rihsel kültürünü her süreçte korumuştur. Bilim, sanat, kültür vb. alanlardaki bu birikim, İnsanlığın evrensel kurtuluşuna katkı ola bilecek zengin değerlerle doludur.

Yayın Kolektifimiz'den "Tarih-Kültür Dizisi" nin İlk kitabı "Gürcistan Tarihi" nin yayınlanması, ülkemiz ve bölgemiz halklarının kardeşliği yolundaki etkinliklere yapılan bir katkı halkasıdır. Bilimsel bilgi ve tarih bilinci kazanmamızda, bu çalışmayı Türkçeye kazandıran Hayri Hayrioğlu'nu kutluyoruz.

“Latin Amerika’da Neler Oluyor?” sorusu dünyada ve yaşadığımız coğrafyada pek insanın kafasını meşgul ediyor. Tüm iyi yürekli ve namuslu insanlar dünyadaki olay-olgu ve süreçleri özenle izliyor.

Bu genel arayış ve yönelişlere Venezüella özelinden bazı uygun cevaplar verebiliriz. Venezüella deneyimi Sol “cenahımızda” hararetle tartışılan bir konudur. Özellikle Devlet Başkanı Hugo Chavez’ın kimlik ve kişiliği üzerine temellendirilen değerlendirmeler ilginçliğini korumaktadır.

Latin Amerika’daki devrimci atılımları Devrimci ve Marksist bakış açısıyla değerlendirmek durumundayız. Yalnızca gözlem ve deneyimleri bilim ve akıldışı yol ve yöntemlerle insanımıza aktarmakla konuya yaklaşanlar bilerek-bilmeyerek ideolojik-politik-örgütsel kurumsallaşma ödevimizin önünü kesmeye yeltenmektedir.

“Chavezcilik” akımı incelenirken Venezüella Komünist Partisi (VKP)’nin, genelde Latin Amerika, özelde Venezüella’da olup bitenler hakkındaki görüşlerine başvurmak durumundayız. VKP’nin kaynaklarının incelenmesiyle Venezüella’daki olup bitenlere ve açılımlarına doğru teşhisler-tahliller getirebiliriz ancak.

Elimizdeki kitap; Marksizm-Leninizm ilkelerine sıkıca bağlı VKP’nin tarihsel, sosyal, ekonomik, kültürel, siyasal, askerî vb. konulardaki düşünce-davranış çizgisini yansıtmaktadır.

Devlet destekli burjuva ve küçükburjuva “sol” akımların eklektik, pragmatik ve taklit yöntemleriyle taşıdığı “devrim ithalat ve ihracat” işleri kendi yerli sentezimizin üretilmesi mücadelemizin önünü kesmeye yöneliktir.

Yaşadığımız coğrafyada kendi özgün siyasal-sosyal devrimimizi gerçekleştirmek için gezegenimizdeki tüm sosyal mücadele tarihlerini incelemek, bu süreçten çok yönlü derslerle sonuçlar çıkarmak Devrimci ve Marksist Kadroların asli görevidir.