මහසෙන්ගේ අංශක 23 හමාරක් ඇලවුනු ලෝකය

මගේ පරන බ්ලොග් අඩවියෙන් (v) - යල් පැන ගිය මගේ කවි (i) ....

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Tue, 29 May 2012 09:36:00 +0000

4/17/2010 09:54:00 PM
කැම්පස් එකේ පලමු වසර ගැන ලියන්න ඕනේ කියල තමයි ඉඳගත්තේ. ඒත් මගේ පරන බ්ලොග් එකක් මතක් උනා. ඒකේ තියෙන්නේ කවිම නොවුනත් කැම්පස් එකේ අහපු දැකපු ඒවා. ඉතින් මට හිතුනා ඒකෙන් දෙක තුනක් අරගෙන මෙතන දාන්න ඕනේ කියලා. මගේ විශේෂ ඉල්ලීම මේ දේවල් (මේවා කවි නෙමෙයි හොඳේ) කියවලා ඒ දවස් වලදී මම දැක්ක දේවල් ගැන පොඩි රූපයක් මවා ගන්න කියන එකයි.

Gym Canteen
හෝ මාමා එබී බලයි
සමග තවත් පස් දෙනෙක්,
එල්ලී කැන්ටිමේ (බිත්තියක)
phone business ය
සමාජවාදී නියමුවෝ
[ටික දිනකට පසු මේ pictures පුච්චා දමා තිබෙනු දක්නට ලැබින]

අලුත් නැවක් ඇවිත් ...
ඇත නෙක පොත්, රාක්ක වල
අතවත්
නොතබන නිසා
දූවිලි බැඳී
ඇත මේසය මත පොතක්
දිවයයි
ඒ දෙස දෙදෙනෙක්

මක් කරන්නද ..
ඔබ ගැන මතක යනු සඳය
ඔබ ගඟය
අද අමාවකය

Vacation එකට ගෙදර ආපු දවස
නියඟයට ඉරිතැලුන
පොලවේ
කඩතොලු පාගමින්
සිහිකරයි ඇය
පෙරදින ඔහු
නිය ගැසූ තැන්

STCT Lecture එකේදී
දැනේ
සිහිල් පවන් රැලි
විදුලි පංකාවේ
පෙනේ සෙලවෙන ගස්
ඈත

Campus අධ්‍යාපනය
බ්‍රහස්පති මත CH4 ඇත
එනම්
එය
ගොම බෙට්ටකි

බෝඩිමේ ඇන්ටිගෙ දුව + මම
එනව කිව්වෙ 9 ට
වැදුනෙ නැහැ Alarm එක
දැන් 10 යි
ඉක්මනට මූන හෝදගන්න
ගියාම ලිඳ ලඟට
එයා
ඉන්නවා
tap එක ලඟ
නයිටිය ඇඳගෙන
දත් මැද මැද

(මතු සම්බන්දයි)

කැලනිය කැම්පස් එකේදි මට හිතුන දේවල් වලින් ටිකක්. ලියලා තිබුනේ ඔහේ ඉන්න ගමන්, chat කරන ගමන්, ටියුට් වල.
මගෙ යාළුවන්ට උන දේවල් තමයි ඔය සේරම.

මගේ පරන බ්ලොග් අඩවියෙන් (iv) - සමුගන්නට මොහොතකට පෙර (i) එක්තරා සටහන් ටිකක්

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Tue, 15 May 2012 08:21:00 +0000

මුලින්ම කියන්න ඕනෑ මේ පොත මගේ නෙමෙයි. (හැබැයි කාගෙද කියල අහන්න එපා, ඔයාලට තේරුම් ගන්න පුලුවන්). හැබැයි මේ පොතේ මෙහෙම දේවල් තියෙන්න ඕනෑ කියන අදහස මගේ. පොතේ අරමුන උනේ; යාළුවෝ කැම්පස් එකෙන් අයින් උනාම ආගිය අතක් නැති වෙනවනේ. ඉතින් මට ඕනෑ උනේ ඒ අයගෙ ගෙවල් වලට යන පාරවල්, විස්තර එකතු කරවන එකයි. T මගෙන් ඇහුවා ගැලපෙන ක්‍රමයක්. මම පොතක් T ට දීලා කිව්වා ඒවා ගන්න කියලා. ඒ අතර තිබ්බ සමහර දේවල් ටිකක් මම මෙතන දාන්නම්. මේව මේ මම ගැන කියපුව නෙමෙයි. T ගැන කියපුවා.

ARTs Fac. යාළුවෝ හොස්ටල් එකෙන් පිටවෙලා යන දවස .... ආයේ එන්නෙ නැහැ

GYM කැන්ටිමේ දොරටුව. ෆොටෝ එක ගත්තේ මම

A - 11 දී

ආදර T

"අනේ මචං, බලපන් මචං, මාර වැඩ ගොඩයි, මේව කවද කරන්නද මන්ද, කැම්පස් එකේ විභාග නැතුව ඉන්න තියේනං කොච්චර හොඳද?"

අනේ බං උඹේ මේ කතා කවද අමතක කරන්නද? උඹයි මමයි ගොඩාක් ලංවුනේ .... උඹට මතකද? හොස්ටල් එකට ආවට පස්සේ. ඊට කලින් අපි උඹ ගැන කතා වෙනවා. උඹ දන්නවනේ ඒ මොකද කියලා. ඒත් හොස්ටල් එකට ආවට පස්සේ අපි කොච්චර ලං උනාද? උඹ මගේ දුකේදිත් සැපේදිත් එක වගේ ලඟින් හිටියා. මම ලෙඩ උනාම උඹ මට කොච්චර සැලකුවද? මම පුංචි දේටත් අඬනකොට උඹ මගේ හිත හැදුවා.

"ඉතින් හිත හදාගෙන හිටපං. සුදු අයිය හෙට එනවනෙ. සුදු අයියට වැඩ ඇතිනෙ. අනේ මචං අඬන්න එපා. හොඳ A නෙ"

මෙහෙම කිය කියා උඹ මගේ හිත හැදුවා. මම තනියම හොස්ටල් එකේ ඉන්න දවසට උඹ සැරින් සැරේ ඇවිදින් මාව බලල යනවා. ඕවා කොහොම අමතක කරන්නද? ඉතින් මචං උඹ උදේ ගියාම ආයිත් දකින්න වෙන්නෙ රෑට තමයි. සමහර දවසට ඒ වාසනාවත් නැහැ, මොකද අපි නැගිටින්නත් කලින් උඹ ගිහින් එතකොට අපි උඹව බලන්න රීඩින් රූම් එකට එනවා. මෙන්න බොලේ අපි එනකොට උඹ හොඳටම නිදි. උඹලට විභාගෙ ලියන්නෙ පොලිසියෙන්ද? උඹ රෑට ආවත් ඉස්සෙල්ලම දෙපැත්තෙම ජනෙල් වහල තමයි අනිත් සේරම වෙඩ කරන්නෙ. ඒ කාලෙ කොච්චර සුන්දරද?

මේවා FB Fanpage එකෙන්

T උඹට මතකද අර බෙන්ච් එක අල්ල ගන්න කියල උදේ 5.30ට විතර යනවා? අර උඹෙ පරන ෂර්ට් එක අපි හැංගුවා? උඹ කී දවසක් අපිට හොරා අපේ රෙදි සේදුවද? උඹට අපි කොච්චර දේවල් කිව්වද, ඒත් උඹ ඒවා කිසිදෙයක් ගනන් ගත්තේ නැති බව දන්නවා. උඹ දවස් කීයක් අපේ ගෙදර ආවද? ඒවා කොහොම අමතක කරන්නද?

T උඹ exam එකට කලින් දවසෙ විඳින දුක දැක්කනම් ආයෙත් ජීවිතේටම exam තියෙන එකක් නැහැ. එදාට උඹ දිහා බලා ඉන්න බැරිකමටයි මම වේලාසනින් නිදාගන්නෙ. අපි එක බත් උයාගෙන කාල සතුටින් ගෙවපු ඒ ලස්සන කාලය දැන් ගෙවීගෙන යන්නයි යන්නේ. ඒත් මේව දාල අපි කොහේ යන්නද? මට නම් යන්න බැහැ. උඹ දන්නවනෙ මම කොහොමද මේ හැම දෙයක්ම දාලා යන්නේ.

"A - 11 සද්දෙ වැඩියි""

කුවේනි කොච්චර අපිට බැන්නද? අන්තිමේදි කුවේනි අපිට බයේ මොනවත් කිව්වෙ නැහැ. ඒත් උඹ බය බව මම දැනගත්තා. T මේවගේ ලස්සන කතා ගොඩයි. මේව අමතක වෙන්නෙ නැහැ. ඒ වගේම මේ A වත් අමතක වෙන්නෙ නැහැ නේද? ඉතින් T අපි ගෙවපු ඒ ලස්සන කාලය මෙහෙම ගෙවිල අපි සමුගෙන ගියත් අපේ මේ මිතුදම හැමදාම අපේ හිත්වල එකවගේ තියේවි.
ඔයාටත් S ටත් එල්ලේ ටීම් එක සෑදීමට අවශ්‍ය සියලු ශක්තිය ලැබේවායි පතන මා.
දයාබර සොයුරිය,
A

ප.ලි :
T එදා සංගන්නෙට ආපු අක්ක උඹෙන් ඇහුව මතකද ..

"නංගි, ඔයා කැම්පස් ආවෙ ඉගෙන ගන්නමද" කියලා

ඒ අක්කත් දැකල තියෙනව උඹ නිතරම අර බෙන්ච් එකට වෙලා ඉන්නවා. අනේ බං, ඒ අක්ක එහෙම අහපු වෙලේ අපිටම ලැජ්ජා හිතුනා. ඒ කියන්නෙ උඹ ගැන අපි විතරක් නෙමෙයි හැමෝම දන්නව කියල උඹට තේරෙන්න ඇතිනේද?

මේවා FB Fanpage එකෙන්

මගේ සටහන :

මේකේ අන්තිමට ගෙදරට එන පාර පැහැදිලිව ලියලා තිබුනා. පොතක් පුරා මේවගේ දේවල් තියෙනවා. පොත තියෙන්නෙ මගෙ ලඟ නිසා ටිකෙන් ටික ඔයාලටත් බලන්න දෙන්නම්. මේවා අවංක අදහස්. මේ අය රැග් එකට අහු උනේ නැහැ, රැග් දීලත් නැහැ. එහෙම උනා කියලා බැඳීම් අඩු වෙලත් නැහැ. රැග් දෙන්න බැරි වෙලා තියෙන්නේ දෙන්න ආපු අය BITE වීම නිසයි.

මගේ පරන බ්ලොග් අඩවියෙන් (iii) - කැම්පස් එකේ ජීවිතයෙන් ටිකක් (කෙටියෙන්) ...

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Wed, 09 May 2012 08:05:00 +0000

4/22/2010 09:21:00 PM

මම ගියේ කැලනිය කැම්පස් එකට. කලින් දවසක ඇවිත් වේවැල්දූවෙන් ඇනෙක්ස් එකක් කුලියට ගත්තා. මුල්ම දවසේ තාත්තත් එක්ක වාහනයෙන් ඇවිත් කැම්පස් එක ඉස්සරහින් බැස්සා. බැහැලා වාහනය යවලා පාර අයිනට වෙලා ටිකක් බලාගෙන හිටියා. කට්ටිය මාර ඇක්ටිව්. මම ඩෙනිම්/ ටී ෂර්ට්/ ඩෙක් ෂූෂ් විදිහෙ කෙනෙක්. මම දැක්කා ගම්පහ ගෙල්ට් එකට ආපු අය කාන්ඩ පිටින් එනවා. මම ඒ අයත් එක්ක ගියේ නැහැ. ටිකක් බලාගෙන ඉඳලා තනියම කන්ද නගින්න පටන් ගත්තා.
හිතේ චකිතයක් තිබුනත් ඒක පෙන්නුවෙ නැහැ. ඔන්න ටික දුරක් යද්දි ජේෂ්ඨ කට්ටිය මොකද්ද හෑන්ඩ් බිල් එකක් බෙදනවා. මම ඒ ලඟින් යනකොට මට ඒක දික් කරලා ආයේ ඇදලා ගත්තා. මම හිතුවා "නියමයි. මාව අඳුන ගත්තෙ නැහැ" කියලා. ඕන්න මගේ බය නැතිඋනා. ඊට පස්සේ මට මගේ ගෙල්ට් යාළුවෝ හම්බ උනා.

ඉංගිරිසි පාඨමාලාවට කට්ටිය තෝරන විභාගයට ඉඳගත්තම තමයි දැක්කේ ඒ පේපර් එකම තමයි අපිට ගෙල්ට් එකෙනුත් දුන්නේ. ඕනෙනම් 100% ම ගන්න තිබුනා. ඒත් මම හිතලාම සමහර ඒවට වැරදි උත්තර දුන්නා. එතකොට පොඩි ක්ලාස් එකකට ගිහින් වැඩ පෙන්නන්න පුළුවනි. මම දැක්කා සමහර ගම්පහින් ආපු අය උඩ පැන පැන ලියනවා.

සයන්ස් ෆැකල්ටි එක ..

මුල් දවසේ ඉඳන් ජේෂ්ඨයෝ ටික ටික තෙල බෙදන්න පටන් ගත්තා. තෙල් බැම්ම තමයි කේන්ද්‍රස්ථානය. තෙලට වැඩිපුරම අහුවෙන්නේ හොස්ටල් ඉන්න අය තමයි. අපි සයන්ස් කලේ. ඒ නිසා ආට්ස් කට්ටියට හිතාගන්න බැහැ අපි මොන ඉයර් එකේද කියලා. අපිත් ශේප් එකේ හිනාවේගෙන එතනින් යනවා. රැග් සීසන් එක ගැන කතා කරලා වැඩක් නැහැ. හැමෝම ඒ ගැන දන්නවා. හැබැයි අනිත් කැම්පස්වල වගේ නෙමෙයි, කැලනියේ රැග් එක අඩුයි.

තෙල් බැම්ම ..

මට හම්බ උනු යාළුවෝ පොෂ් කට්ටිය (ඒ වගේ හිතන අය).ගම්පහ, කොළඹ අවට අය. සිංග්ලිශ් කතා කලේ. සයන්ස් ෆැකල්ටි එක, ජිම් කැන්ටින් එක, ඉංග්‍රීසි පන්තිය තමයි මුල් දවස් වල අපි වැඩිපුරම ගැවසුන තැන්. හොස්ටල් වල ඉන්න අපිත් එක්කම ආපු අය කැන්ටින් කෑම පෝලිමේ ඉඳන් "කෑම දියව්" කියල කෑගහනකොට අපි ඉඳගෙන බලාගෙන හිටියා.

දන්නවද වැඩක්. ඒ දවස්වල කොම්පියුටර් සෙන්ටර් එක (දැන් IT Unit ) පැය 24ම ඇරලා. රෑට කාලා ඉන්ටර්නෙට් ගිහිල්ලා අපි බෝඩිමට යන්නේ පාන්දර 2ට විතර. ඒ පුරුද්දට තිත වැටුනේ කට්ටිය ගහ ගත්තට පස්සේ. අපි එතනින් ගිහිල්ලා ටික වේලාවකින් තමයි වලිය පටන් අරගෙන තියෙන්නේ. අපි දන්නේ උදේ අයෙමත් කැම්පස් එකට එනකොටයි. පාර වහලා හන්දා රවුමෙන් ආවා නුවර පාරට. මෙන්න පාරේ පොලිසියෙන්. පාර අයිනේ ලමයි පිරිලා.

අපි කන්න කියලා ඒ ලඟ කඩේකට ගියා. කකා ඉන්න ගමන් අමුතු සද්දයක් එලියෙන් ආවා. අපි කඩෙන් එලියට පැනලා කැම්පස් එක පැත්තට ආවා. මෙන්න කැම්පස් එකේ කන්ද උඩින් ගල් වරුසාවක් එනවා. පාරේ වාහන වලටත් වැදුනා. පොලිසියෙන් රබර් උන්ඩ වෙඩි තියන ගමන් කඳුලු ගෑස් ගහන්න ගත්තා. කැම්පස් එක පැත්තෙන් හුලඟ ආපු නිසා සැරේ වැඩිපුරම දැනුනේ පාරට.

අලුත් අත්දැකීමක් හින්දා අපිත් පාරට වෙලා බලාගෙන හිටියා. ටික වෙලාවකින් කැම්පස එක වැහුවා. ඇතුලේ ඉන්න අයට ගෙදර යන්න බස් කැම්පස් එක ඇතුලේ ඉඳන් ආවා. කවුදෝ පාර අයිනේ තිබ්බ කඩේකින් කොකාකෝලා බෝතලයක් අරගෙන යන බස් එකකට ගැහුවා. ඒක දැක්ක පොලිසිය පාර අයිනේ ඉන්න අයට පන්න පන්න ගැහුවා. මමත් දුවලා හැංගිලා ගුටි නොකා බේරුනා.

ඔය සිද්දිය නිසා කැම්පස් එක මාස 6කට වැඩිය වහලා තිබ්බා. පැය 24 ඇරලා තිබ්බ කොම්පියුටර් සෙන්ටර් එක කලින් වහන්න ගත්තා. රෑට කිසි කෙනෙකුට කැම්පස් එකේ ඉන්න තහනම් උනා. රෑ 8ට කලින් හොස්ටල් ඉන්න අයට අතුලට යන්න උනා.
ංආ .. මට කියන්න අමතක උනා. පදනමේ දෙන්නෙක් රෑ බයික් එකේ කන්ද නැගලා එනකොට හැංගිලා ඉඳලා මහා ශිෂ්‍ය සංගමේ අය ගහලා තෙල් බැම්මේ ගහක බැඳලා තියෙනවා. (ඒ ගහ ඊට පස්සේ කපලා දැම්මා) . ඒ දෙන්නගෙන් එක්කෙනෙකුගේ ඇහක් අන්ධ උනා. ඔය සිද්දිය තමයි අර මම කලින් කියපු ලොකු වලියට හේතුව.

කියන්න ආපු ඒව පැත්තක තියෙද්දි කියවුනේ වෙන වෙන ඒවා. ඉතුරු ටික පස්සේ කියන්නම්. සමහර සිදුවීම් කියන්න අමාරුයි. සමහර අයගේ පුද්ගලිකත්වය නිසා. සමහර දේවල් අමතකයි .. මතක් වෙන්නේ පස්සේ ..

කැලනිය කැම්පස් එක ..

* සියලු පිංතූර වල අයිතිය මා සතුය ...

මගේ පරන බ්ලොග් අඩවියෙන් (ii) - සරසවි කුරුටු ගී ..... (ii)

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Tue, 08 May 2012 08:59:00 +0000

Published on

2010-04-15 21:47

කලින් ලිපියට ලැබුන ප්‍රතිචාර ඉහලයි. ඒ නිසාම නොවුනත් තවත් කවි ටිකක් ඇතුලත් කරන්න ඕනෑ කියලා හිතුනා. කුරුටු ගී උපුටා ගත් ස්ථාන නාමත් සමගින් තවත් පොතක තිබී හමුවුනා. ඉතින් දැන් ඕනෑම කෙනෙකුට පුලුවනි මේ තැන් වලට ගිහිල්ලා ඒවා තවමත් තියෙනවද කියලා බලන්න.
මේ තියෙන්නේ මම තෝරා ගත්ත තවත් කවි කීපයක්. පොත හොයාගෙන කියවන්න බලන්න. එතකොට සරසවි ජීවිතය ගැන තවත් ගොඩාක් විස්තර දැන ගන්න පුලුවනි.
‍
පිපාසය සන්සිඳුවන්න
මඩ වගුරකට හැකි වුවද
මහ සයුරට එය කල නොහැකිය
එනමුත්
මහ සයුරෙන් ලාභ ප්‍රයෝජන ගොඩක් ලැබිය හැකිය
එනිසා
මඩ වගුර ඉවත ලා
සයුරට පත් වෙමි

(ප්‍රධාන කලාගාරය - පේරා. වි.වි)

අප වෙනුවෙන් ඉදිවන

යදම් පවුරු බිඳ දමා

අපේ අයිතීන් දිනන්නෙමු

තොපේ ජීවිත බිලිගෙන උවද

(විද්‍යා පීඨයේ ආපන ශාලාව - පේරා වි.වි)

දක්කනවා වාසිටියේ කරත්තේ

ගොනා මැරෙනකං

ඇදපන් කරත්තේ

(ප්‍රධාන පොත්ගුල 02 මහල - පේරා වි.වි)

සයිකෝ ගසා මම ගිය කල ඇය වෙතට

දුන්නා බූට් එක ගලවා මගෙ අතට

ගන්දෝ නොගන්දෝ කියලා සිතුනි මට

ගත්තෙමි වීරයා සේ එය මගෙ අතට

(ප්‍රධාන පොත්ගුල 03 මහල - පේරා වි.වි)

කය නම් අසාරය

ලව් නම් භයංකාරය

කිය්යු කිම සාරය

පෙනෙයි රංජිත්ගෙන් දිවා රැය

(මාකස් ප්‍රනාන්දු ශාලාව - කාමර අංක 72)

කලකිනි පඤ්ඤා ලෙක්චර්ස් එන්නේ

දුකකිනි ලෙක්චර්ස් ෆලෝ කරනේ

කරත්තෙනුයි ඔහු ගමන් කරන්නේ

අව් වැසි කිසිවක් නෑ සලකන්නේ

ඇල් වතුරෙන් ජීවිතය ගෙවන්නේ

කරත්තෙ බැඳලයි ලෙක්චර්ස් එන්නේ

ගොනාට තණකොල චොක්ලට් දෙන්නේ

මෙහෙමයි පඤ්ඤගෙ කාලෙ ගෙවෙන්නේ

දින සති ක්‍රමයෙන් ගෙවිලා යන්නේ

පඤ්ඤා කරත්තෙන් බිමට වැටෙන්නේ

ඔහු නෑ කොයි කවුරුත් රුස්සන්නේ

ලයිබරියේමයි ඔහු මිය යන්නේ

(ප්‍රධාන පොත්ගුල 01 මහල - පේරා වි.වි)

විභාගය අත ලඟ

අත පොත ලඟ

පොත හිත ලඟ

හිත ඈ ලඟ

ඈ ඌ ලඟ

(ප්‍රධාන පුස්තකාලයේ මේසයකිනි - පේරා වි.වි)

වාසිටියේ පච ගස බිම වැටීයන්

කැන්ටින් එක කරන නෝනා මැරීයන්

ගුනේ අයියගෙ දෙසුම අදවත් ඉවර වෙයන්

බූට් දුන්න කෙල්ලම මට ලැබීයන්

(ප්‍රධාන පුස්තකාලයේ 04 මහලේ බිත්තියකිනි - පේරා වි.වි)

සිරිපාලගෙ දේශනාව

අපට හරිම වේදනාව

කිමද ඊට කාරනාව

මාජි ගැනයි කල්පනාව

(දේශන පැවැත්වෙන කාමරයක පුටු ඇන්දකිනි)

අනේ මීනුවන්

ඔබේ දෙසුමන්

මගේ දෙනුවන්

කරයි අඩවන්

(ප්‍රධාන පුස්තකාලය - කැලනිය වි.වි)

ගුණෙ අයියා පැමිනෙන්නේ

බුත්සරන අරගන්නේ

හොඳින් කියවන්නේ

අපට නිදි දෙව්දුව ලඟා වන්නේ

නින්ද නොයන අය හොඳහැටි අහගන්න

ගුණෙ අයියගෙ දේශනයට පැමිනෙන්න

අසුනක් අරා හිඳ දෙසුමට කන් දෙන්න

නිදි දෙව්දුව උරයි තොල්පෙති සැනිකින්න

(ප්‍රධාන පොත්ගුල 05 මහල - පේරා වි.වි)

බඩ මැදින් කලිසම ඇඳගෙන

තට්ටේ තෙල් තවරාගෙන

‍ව්‍යාකරණ පොත අරගෙන

විජේ අයියා එයි විගසින

තට්ටයා ව්‍යාකරණ කරයි

කෙල්ලෝ කොල්ලෝ ජොලියෙ කතා කරයි

උන්ගේ කෑකෝ ගැසීම් අස්සේ

තට්ටයා ව්‍යාකරණ කරයි

'තට්' ධාතුවට 'ට' යන්න

ආදේශ වීමෙන් හා

'යා' ප්‍රත්‍ය එකතු වීමෙන්

'තට්ටයා' පදය සෑදෙන බවත්

ඔහු අපට උගන්වයි

(ප්‍රධාන කලාගාරයේ මේසයකිනි - පේරා වි.වි)

කන්නේ පරිප්පුයි පානුයි දවාලට

බොනේ කැන්ටිමේ වතුරයි පිපාසෙට

පානුයි පරිප්පුයි දවසක බුදු වේවා

ගෝවයි අලයි සැරියුත් මුගලන් වේවා

කැන්ටින් හොද්ද නේරංජන ගඟ වේවා

සුප්පයියා මුදලාලි කන්තක අසු වේවා

(හිල්ඩා ඔබේසේකර ශාලාව)

[උපුටා ගැනීම : වසන්ත කේ දිසානායක (පේරා.වි.වි - සිංහල අංශය) - විශ්ව විද්‍යාලයීය භාෂා ව්‍යවහාරය 1995] පිටු 160/ මිල රු.70/-

ප.ලි :

මම දන්නව මේ දවස්වල පොත් කියවන එක අමාරු වැඩක් කියලා. ඉතින් එහෙම අයට තමයි මේ බ්ලොග් එක. පොතෙන් උපුටා ගත් කරුනු වල සියලු හිමිකම් කතෘ සතුවන අතර මේ බ්ලොග් එක නිසා කාගේ හෝ සිත් රිදීමක් ඇතිඋව හොත් ඒ ගැන මාගේ කනගාටුව ප්‍රකාශ කරමි.

අවසාන වශයෙන් මේ පොත කියවීම අනුමත කරමි.

මගේ පරන බ්ලොග් අඩවියෙන් (i) - සරසවි කුරුටු ගී ..... (i)

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Thu, 03 May 2012 04:14:00 +0000

4/13/2010 10:21:00 PM

අලුත් අවුරුද්ද ලං වෙද්දි පරන පොත් කබඩ් එක අස් කරනකොට පොඩි පොතක් හම්බ උනා. ඉතින් මේ බ්ලොග් එකේ තියෙන කවි ඒ පොතෙන් උපුටා ගැනීමක්. අයිති කාරයෝ කවුද දන්නෙ නැහැ. ඒත් මේ පොත හදල තියෙන්නෙ කැලනිය විශ්ව විද්‍යාලයේ කලා පීඨයේ 97/98 අධ්‍යයන වසර (ප්‍රථම වසර ) කට්ටියක්.
මේ මම තෝරාගත් කවි කීපයක් ...

කැන්ටිමේ පෝලිමක් දවල්ට බත් කන්න
බැංකුවෙ පෝලිමක් මහපොල අරගන්න
තව එක පෝලිමකි වැසිකිලි පුරවන්න
කොක්කට එපා දෙවියනි මේ දුක දෙන්න

කඩුවයි පන්දමයි ඇත්නම් නුඹට මලේ
රස්සාවකට ඩිග්‍රියකින් කිමද පලේ
ඩිග්‍රිය මිසක් කඩු පන්දම් නොමැති කලේ
කොටපන් පුරන් බැහැලා නුඹ ගමේ වෙලේ

1st year පූජ්‍ය හිමි
2nd year සිවුර අහිමි
3rd year කොක්කක් හිමි
4th year දරුවෙක් හිමි

සටහන් මිටිය සමනල කඳුවැටිය වැනී
නිදිමත අනේ ඒ කන්දේ මුදුන වැනී
දාඩිය මුගුරු සාගරයේ ජලය වැනී
ඇනුනොත් විභාගය අපි බලු පැටව් වැනී

රුව කත ගුණ නැත
ගුණ කත රුව නැත
රුව ගුණ ඇති කත
ලඟ පතිවත නැත

කමිසය ගියා මාතර - බෙල්ට් එක අනුරපුරේ
කලිසම කලුතරට - සපත්තු රත්නපුරේ
වොච් එක ගියේ නුවර - බෑගය අම්පාරේ
කවදා එකට මේවා හමුවේවුද ජ'පුරේ

යන එන විටදි වාගෙයි කැරකෙන සෙක්කූ
වියපත් මුහුන කර ලස්සන ලා මුක්කූ
සවසට ගෙදර උදයට සරසවි දැක්කූ
කෙල්ලක් නොමැත ලස්සන, සේරම යක්කූ

ඉවසන දනා රුපු යුධයට ජය කොඩිය
මෙය කිව් එකාගේ කට කෑවත් මදිය
ඉක්මන් උන එකා අත බඩු හත අටය
ඉවසපු මෙමා අද තාමත් තනිකඩය

අල්ලට සිඟාවත් දෙවරුව පාන් කකා
පස්ස ඉරුනු කලිසම කමිසයෙන් වසා
නැති බැරි නමුත් ඉවසා දත් කූරු කකා
"ක්‍රෑම" කුමට බී.ඒ අකුරු දෙක තකා

අප්පා හොයයි
අම්මා උයයි
අක්කා බෙදයි
මම කයි
සහ බුදියයි
දැනුම සොයයි
ඵල නොදරයි
හිතට දුකයි
ගත වැහැරෙයි

පානුයි පරිප්පුයි මතුවට බුදු වේවා
ගෝවයි අලයි සැරියුත් මුගලන් වේවා
සම්බරු හොද්ද නේරංජන ගඟ වේවා
කැන්ටින් මුදලාලි කන්ථක අසු වේවා

* උපුටා ගැනීම බිහිදොර අබියස '99 කලා උළෙල නිමිත්තෙන් ප්‍රකාශිත "සරසවි කුරුටු ගී" පොතෙන්
මට මතක හැටියට රු.10/- ක් විතර දීල තමයි මම පොත ගත්තේ.
මේ කවි තිබිලා තියෙන්නේ හොස්ටල් බිත්ති, පුස්ථකාල ඩෙස්ක්, රීඩිං හෝල් බිත්ති වගේ තැන් වල.

ඇත්තටම ගෑණුන්ට ඕනෙ මොනවද ??

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Wed, 29 Feb 2012 08:08:00 +0000

ඕන්න එකමත් එක රටක රජෙක් හිටියා. එයා එක දවසක අල්ලපු රටේ මොනවද කරන්න ගිහිල්ලා අහුවෙලා හිරේ වැටුනා. ඒත් රජාගෙ තරුන කම ගැන හිතපු ඒ රටේ රජා, මේ රජාව මරන්නෙ නැතුව නිදහස් කලා. හැබැයි කොන්දේසියක් පිට.
අවුරුද්දක් ඇතුලත අමාරු ප්‍රශ්නයකට උත්තරයක් දෙන්න ඕනෑ. එහෙම නැත්නම් ඇවිත් බාර වෙන්න වෙනවා.
රජා උත්තරය දන්නෙ නැති උනත් රාජධානියේ ඉන්න උගත්තු දන්නව ඇතිනෙ කියල හිතල කැමැත්ත පල කලා. ඔච්චර අමාරු ප්‍රශ්නය මෙන්න මේකයි.

ඇත්තටම ගෑණුන්ට ඕනේ මොනවද ?

ඉතින් රජා තමන්ගෙ රටට ඇවිත් හැමෝගෙන්ම අහල බැලුවා. පූජකයින්ගෙන්, සිටුවරුන්ගෙන්, දිසාපාමොක්ලගෙන්, බමුනන්ගෙන් ... මේ හැමෝගෙන්ම ඇහුවා. උත්තර නම් ලැබුනා ඒත් හරියටම හරියන එකක් ලැබුනෙ නැහැ.

අන්තිමට හැමෝම කිව්වෙ රට කෙලවරේ ඉන්න නාකි මන්තර කාරි උත්තරේ දන්නව ඇති කියල. ඒත් රජා මන්තර කාරි ලඟට යන්න කැමති උනේ නැහැ. මොකද එයා උදව්වට හිලව් වෙන්න සමහර දේවල් ඉල්ලන හින්දා.
ඒත් ඉතින් මැරෙනවට වැඩිය මොනව හරි උත්සාහ කරන එක හොඳයි කියල පස්සෙ රජාට හිතුනා, මොකද අවුරුද්දෙ කාල සීමාවත් ටික ටික ගෙවිල යන නිසා.
ඉතින් වැඩිපුර කාලය කකා ඉන්න වෙලාවක් නැති නිසා හොඳම යාලු මිත්‍ර සෙනෙවියත් එක්ක රජා ගියා මන්තර කාරිහම්බ වෙන්න. ගිහිල්ලා ප්‍රශ්නය ඇහුවා. මන්තර කාරි තමන් උත්තරය දන්න බව කිව්වා. හැබැයි උත්තරයට ඉල්ලපු ගෙවීම ගැන අහපු රජාට හීන් දාඩිය දැම්මා.
මන්තර කාරිට ඕනැ උනේ රජාගෙ මිතුරු සෙනෙවියාව කසාද බඳින්න. ඒත් මන්තර කාරි කැතයි, කුදුයි, කටේ තියෙන්නෙ එක දතයි, හත් අවුරුද්දකින් නාල නැහැ. ඒ තරමට ගඳයි. රජා තීරනය කලා තමන්ගෙ යාලුව අමාරුවෙ දානවට වැඩිය සැපයි මැරෙන එක කියලා. එහෙම තීරනය අරන් එතනින් යන්න ලැහැස්ති උනා.
ඒත් සෙනෙවිය කැමති උනා මන්තර කාරිව බඳින්න. ඒ තරමට යාලුකම ලොකු උනා.

ඊට පස්සෙ කසාදෙ කෙරුනා, මන්තර කාරි උත්තරෙත් දුන්නා.
උත්තරේ උනේ මෙන්නෙ මේක :

ඇගේ ජීවිතේ ඇයටම පාලනය කරන ඉඩ දීම .....

හැමෝම පිලිගත්ත ඒක තමයි ඇත්ත කියලා. රජාට ජීවිත දානෙත් ලැබුන.
ඊලඟට තමයි අමාරුම හරිය.
රජාගෙ යාලු සෙනෙවිය මන්තර කාරිව කොහොම හරි අමාරුවෙන් බැන්ද කියමුකො. ඒත් ඉතින් මධුසමය කොහොමද ගත කරන්නෙ. ඒත් ඉතින් කරන්න දෙයක් නැහැනෙ. එන දේකට මුහුන දෙන්න බලාගෙන සෙනෙවියත් හෙමින් හෙමින් නිදන කාමරයට රිංගුවා.
සෙනෙවියගෙ ඇස් අදහගන්න බැරිඋනා. මෙන්න ඇඳ උඩ ඉන්නවා ලස්සන කෙල්ලක්. සෙනෙවියා මේ වගේ කෙල්ලක් ජීවිතේටම දැකල නැහැ.

ඔයා කවුද ? මම කසාද බැන්ද මන්තර කාරිට මොකද උනේ?

සෙනෙවියා ඇහුවා.

බයවෙන්න එපා. ඒ මමම තමයි. ඕනෙනම් මට පුලුවන් දවසෙන් භාගයක් මේවගේ ලස්සනට ඉඳලා ඉතුරු භාගෙ මන්තර කාරියෙක් වගේ කැතට ඉන්න. ඔයා කැමති කොයි විදියටද ? දවල්ට මේ වගෙ ඉන්නද නැත්නම් රෑට මේ වගෙ ඉන්නද ?

(මන්තර කාරි) ලස්සන කෙල්ල සෙනෙවියගෙන් ඇහුවා.

සෙනෙවිය ආපු වැඩේ පැත්තක දාල දහ අතේ කල්පනා කරන්න ගත්තා.

.... දවල්ට මම ගෙදර ඉන්නෙත් නැහැ, හතර වටේ ඕන තරම් ගෑනුත් ඉන්නවා. ඒත් රෑට මම මේකි එක්ක නිදාගන්නත් එපායැ....

ඔහොම තමයි සෙනෙවිය කල්පනා කලේ ....
ටිකක් හිතල බලන්න
(ඔයා පිරිමියෙක් නම්) ඔයාගෙ උත්තරය උත්තරය මොකක් වෙයිද ??
(ඔයා ගෑණියෙක් නම්) ඔයාගෙ සහකාරයගෙ උත්තරය මොකක් වෙයිද ??

සෙනෙවියගෙ උත්තරේ මෙන්න මේකයි.
හැබැයි ඉතුරු ටික කියවන්න කලින් අවංකවම ඔයාගෙ උත්තරේ හිතාගන්න.
සෙනෙවිය දන්නවනෙ රජාට ලැබුන උත්තරය. ඒ නිසා සෙනෙවිය මන්තර කාරිට කිව්වා

ඔයා කැමති තීරනයක් ගන්න. මමත් ඒකට කැමතියි.

කියලා.
ඊට පස්සෙ මන්තර කාරි මෙහෙම කිව්වා.

ඔයා ඇත්තටම මට ගොඩාක් ගරු කලා. ඒනිසා මම තීරනය කලා හැමදාම මේ විදියට ඉන්න

එදායින් පස්සෙ මන්තර කාරි හැමදාම ලස්සන පෙනුමට සෙනෙවියත් එක්ක ජීවත් උනා.

ප.ලි:
මේ කතාවෙන් කාරනා දෙකක් ඉස්මතු වෙනවා

1. ගෑනියෙක්ට එයාට ඕනැ කරන විදියට ඉන්න ඉඩ දුන්නෙ නැත්නම් සේරම අවුල් වෙනවා

2. කොච්චර ලස්සන උනත්, ඕනෑම ගෑනියක් ඇතුලේ මන්තර කාරියෙක් ඉන්නවා

ඔළු පහේ නයෙක් දැකල තියෙනවද ??

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Sat, 22 Oct 2011 09:39:00 +0000

එක දවසක් බස් එකේ යනකොට මිනිහෙක් පොත් විකුනනවා. ඉතින් එයා කියනවා ලංකාවෙ ඔළු දහයක නයෙක් ඉන්නවා, ආමි එකේ කෙනෙක් ගත්ත ෆොටෝ එකක් කියලා ඔළු දහයක නයෙකුගෙ පින්තූරයක් විකුනනවා. ඉතින් අද අන්තර්ජාලයේ සැරිසරනකොට ඔළු වැඩි නයි ගොඩක් දැක්කා. කාලෙකින් ලියන්න බැරිඋන බ්ලොග් එක මේකෙන් වත් ගොඩ දාගන්න කියල හිතල තමයි ලිව්වේ.

මම නයා අරිනව කියලනම් හිතන්න එපා

මෙන්න ඒ ඔළු පහේ නයා ...

අර විකිපීඩියා එකෙත් ඉන්නවා ඔළු පහක නයෙක්.

මෙන්න ඌ

විකිපීඩියාවේ දිගුව

දැන් මේ පල්ලෙහා තියෙන පින්තූර වෙනස් වෙලා පේනවනම් ඔයා ගොඩාක් පව් කරල තියෙනවා..

අහ් තව පොඩ්ඩෙන් කියන්න අමතක වෙනවනෙ ..

ලංකාවෙ ඉන්න ඔළු දහයෙ නයා ...

මෙන්න ඌ

මළ කෙලියයි ....

noreply@blogger.com (DJ Slash) — Thu, 11 Aug 2011 04:27:00 +0000

මේක ඉතින් පොඩි කථාවක්. මම දන්න කියන නෝන කෙනෙක්, එයාට වෙච්ච ඇබැද්දියක් තමයි.

අර නෝනට කොහෙදෝ තිබිල ලාම්පුවක් හම්බ වෙලා තියෙනවා. ඉතින් එයා ඒක අතුල්ලනකොට ඒ ලාම්පුවෙන් භූතයෙක් මතුවෙලා තියෙනවා.

"ඔබ හොඳ කරුනාවන්ත කෙනෙක් බව මට පේනවා. ඉතින් මාව නිදහස් කලාට මගෙන් ඔබට තෑග්ගක් හැටියට එක් වරයක් දෙන්නම්..... "

ඌ නෝනට කිව්වා.

නෝනත් ඉතින් යන එන මං නැතුව හිටපු කෙනෙක් නේ. ඉතින් පැන්න ගමන් මෙහෙම කිව්වා.

"උඹට පේනවද අර පුටුව උඩ ඉන්න තඩි පූසා. ආන්න ඌව හැන්සම් කොල්ලෙක් කරල දියං. මට වෙන මොන උදව්වක් වත් එපා ..... "

අර භූත යාලුවත් යන්න හදිසියෙනෙ හිටියෙ. මොනවද මන්ද දඩ බඩ ගාල කරල ටික් ගාල මාරු උනා.
මෙන්න දැන් අර පුටුව උඩ ඉන්නවා හරියට බ්‍රැඩ් පීට් වගෙ පෙනුම තියෙන කොල්ලෙක්.
නෝනා දුවල ගිහිල්ල එයාගෙ උකුල උඩ ඉඳගත්තා.

"අපි මොනව හරි කරමු ... මේ ඒක නෙමෙයි ඊට කලින් ඔයාට මොනව හරි කියන්න තියෙනවද ?"

නෝනා අර කොල්ලගෙන් ඇහුවා.

"මං මේක ඔයාට කොහොම කියන්නද මන්දා .... "

කොල්ල කියාගෙන යනවා.

"ඇයි ඔයා ගිය සෙනසුරාදා මාව ඔපරේෂන් කරල දැම්මෙ ?"

මගේ ජීවිතය උඩු යටිකුරු කල සිදූවීම හෙවත් සුනාමිය (2004)

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Tue, 31 May 2011 09:58:00 +0000

මගෙ කැම්පස් එකේ යාලුවො ටිකක් ගාල්ලෙත් ඉන්නවා. කාලෙකින් මේ අයව හම්බවෙන්න බැරිඋන නිසා අපි තීරනය කලා නත්තල් දවසේ කට්ටියම හම්බ වෙන්න. අපි කියන්නෙ, අපි දෙන්න කසාද බැන්දෙ 2004 අවුරුද්දෙම නිසා යාලුවොත් බලාගෙනම නෑදෑ ගෙවල් වලත් ගිහිල්ල එන්න කියල තමයි පිට උනේ. වයිෆ් ගෙ ගෙවල් මාතර. ඉතින් කොළඹ ඉඳන් 24 වෙනිදා මාතර ගියා. 25 (සෙනසුරාදා) කැම්පස් එකේ යාලුවො කට්ටිය උදේ 9.30ට ගාල්ලෙ සමනල පාලම ලඟදි එකට හම්බඋනා. (සුනාමිය එදා ආවනම් අපේ රූප තමයි TV එකේ යන්නෙ). ඉතින් යාලුවො ටික හවස් වෙනකම් ගාල්ලෙ යාලුවන්ගෙ ගෙවල් වල ගියා.

හවස අපි දෙන්නා හබරාදූවේ පුංචි අම්මලගෙ ගෙදර ආවා. පාරෙන් එහා පැත්තේ මුහුද, මෙහා පැත්තෙ ගෙදර. මම මුහුදට ගොඩාක් ආසයි. ආපු ගමන්ම අපි කලේ මුහුදට පැනල හොඳට නාපු එක. එහා පැත්තෙ හොටෙල් එකකින් ගොගල්ස් වගයක් හම්බ උනා. අපි කලුවර වැටෙනකම්ම එක එක ජාතියෙ මාලු බල බල හොඳට මුහුදෙ පීනුවා. (මට ටිකක් පීනන්න පුලුවන්) ගෙදරදි අපිට නිදාගන්න හම්බඋනේ මුහුද පැත්තෙ කාමරයක්. මට නින්දගි‍යේ පාන්දර යාමේ (මුහුදෙ සද්දෙ නිසා මට නින්ද ගියෙ නැහැ)

උදෙන්ම ආපහු මාතර යන්න හිටියත් පරක්කු වෙලා ඇහැරුනු හින්දා උදෙට කාලම යන්න හිටියා. මම ගොඩාක් ආසයි කිරිබත් වලට. ඒ නිසා පුංචි අම්මා කිරිබත් හදලා තිබුනා. බාප්පා රාජකාරි ගමනකට ගියා. මල්ලි බයික් එකෙන් යාලුවෙක්ගෙ ගෙදර ගියා. නංගි කැම්පස් එකේ නිසා ගෙදර ඇවිත් හිටියෙ නැහැ.

දැන් ගෙදර අපි තුන්දෙනයි. මම, වයිෆ්, පුංචි අම්මා. පෝය දවස නිසා පුංචි අම්මට පිරිත්අහන්න ඕනෑ උනා. මම පිරිත් CD එකක් දාලා මාතර යන්න ලැහැස්ති වෙන්න හැදුවා.ගේ තියෙන්නෙ ගාලු පාර අයිනෙ නිසා ලොකු තහඩු ගෙට්ටුවක් දාලා තියෙන්නෙ. තාප්පෙයි ගේට්ටුවයි නිසා මිදුලෙ ඉඳන් බැලුවට පාර පෙනෙන්නෙ නැහැ. මට ඇහුනා කවුදෝ ගේට්ටුවට ගහන සද්දයක්. මම දොරෙන් එබිලා බැලුවා. එතකොට දැක්කා ගේට්ටුව යටින් වතුර එනවා. ගේට්ටුව දඩ බඩ ගාලා හෙලවෙන්න ගත්තා. එකපාරටම ගේට්ටුව ගැලවිලා උඩින් ගියා (පස්සෙ බලද්දි ඒක තිබ්බෙ පිටිපස්සෙ ගෙදර බිත්තියකට හේත්තු වෙලා.

පාරෙ අඩි දෙකක් විතර වතුර. ඊට එහායින් මුහුද දිහා බැලුවාම දැක්කෙ ලොකු බිල්ඩින් එකක් වගේ, මුහුද අඩි 15ක් 20ක් විතර උඩට ඉස්සිලා. ඒ එක්කම බයික් එකක හිටපු කෙනෙක් ගහගෙන ඇවිල්ලා ගෙදර දොරේ එල්ලුනා. මම වයිෆ් වයි පුංචි අම්මවයි එක්ක පිටිපස්සෙ දොරින් එලියට බැස්සා. මගෙ බලාපොරොත්තුව උනේ උස තැනකට යාගන්න එක. ඒත් මොන උස තැන්ද. ඒ පැත්ත ඊටත් වැඩිය පාතයි.

අපි තුන්දෙනාම එකට ගුලිවෙලා ගෙයින් එලියෙ බිත්තියට හේත්තු වෙලා හිටියා. දැන් වතුර අපේ පපුව හරියට ඇවිත්. දඩ බඩ ගාන සද්දෙ, හෝ ගාන සද්දෙ නිසා අපි කතාකරන දේවල් වත් අපිට ඇහුනෙ නැහැ.

ගෙදර තියෙන බඩු මුට්ටු පාවෙලා යනවා. පුංචි අම්මා කෑගහනවා. පුංචි අම්මා මිටි නිසා මම එයාව මගෙ දකුනු පැත්තෙන් වඩා ගත්තා. වයිෆ්ට කිව්වා මගෙ උරහිසෙන් හයියෙන් අල්ලගන්න කියලා. අපි එකපාරටම උඩ පැනලා පීනලා ගිහිල්ලා ඉස්සරහ තියෙන පොල් ගස් අල්ලගමු කියල කිව්වා. එතකොට අපේ ඔලුවට උඩින් වතුර පාරක් ගියා. කොහොම හරි අපි තුන් දෙනා පීනලා ගියා. මම වම් අතින් පොල් ගහේ එලුනා. දකුනු අතින් පුංචි අම්මව අල්ලගෙන. වයිෆ් මගේ දකුනු අතේ එල්ලිලා. මට එයාව පොල් ගහට ඇදගන්න බැහැ. වතුර පාර සැරයි. ඒ ලඟම තිබුනා යකඩ මරන් (ඇල්බීසියා) ගහක්. එයාට ඒකෙ එල්ලෙන්න කිව්වම ගහේ අත්තක එල්ලුනා. වයිෆ්ට අහුඋනේ පොඩි අත්තක්. ඒ අත්ත මුලින් නැමුනා. ඊට පස්සෙ අත්ත කැඩුනා, ඒත් ගහෙන් ගැලවුනේ නැහැ. මේ වෙනකොට එයා හිටියේ මට අඩි 4ක් 5ක් විතර එහායින්. මම කිව්වා එයාට දඟලන්නෙ නැතිව වතුරෙ පාවෙලා ගහ අල්ලගන්න කියලා. අන්තිමට කොහොම හරි ගහ අල්ල ගත්තා. අපිට ආපු වතුර පාර ටිකක් සැර අඩුයි, මොකද අපි හිටියෙ ගේ පිටිපස්සෙ නිසා. හොඳ වෙලාවට ගේ කැඩුනෙ නැහැ. අනික අපි හිටියෙ මුහුද අයිනෙම නිසා මඩ, රොඩු වගේ ඒවා ආවෙ නැහැ. අනික ගොඩට ගහගෙන ගිය වතුර ආපහු ආවෙත් නැහැ.

ඊට පස්සෙ අපි ගස් වලින් බැහැලා පාරට ගියා. පාර පුරා වාහන. මිනිස්සු ...........

මම පෙරලිලා තිබුන බයික් එකක් ස්ටාට් කරගන්න හැදුවා . බැරිඋනා. ඊට පස්සෙ එතන තිබුන බයිසිකලයක් අරගෙන පුංචි අම්මව ඉස්සරහින් තියාගෙන වයිෆ්ව පිටිපස්සෙ රෝදෙ කෝන් එකට නග්ගගෙන ගාල්ල පැත්තට එන්න ගත්තා. (අපි හිතුවේ මුහුද ගොඩ ගැලුවෙ හබරාදූවට විතරයි කියලා). ඒත් පාර පුරා තියෙන සුන් බුන් හින්දා වැඩි දුර එහෙම යන්න බැරිඋනා. ගමේ හැමෝම පන්සලකට එකතුවෙන බව දැක්ක නිසා ඒ පන්සලට ගියා. ටික වෙලාවකින් මල්ලි අපිව හොයාගෙන පන්සලට ආවා.

එදා රෑ මල්ලිගෙ යාළුවෙකුගෙ ගෙදර ඉඳලා පහුවදා කොළඹට එන්න පිටත් උනා.

කැම්පස් එකේදි මුලින්ම කට්ටිය (බොන්න) සෙට් උන හැටි

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Thu, 19 May 2011 17:11:00 +0000

කැම්පස් එකට ගියාම ඉස්සරනම් මුලින්ම දුන්නෙ ඉංගිරිසි පාඩම් මාලාවක්. (දැන්නම් නායකත්ව හැසිරීම් ගැනනෙ දෙන්නෙ). ඉතින් ඔය පන්ති වලට ගියාට ඉගෙන ගන්න දෙයක් නැහැනෙ. රැග් දෙන දිහා බලන් ඉන්නවයි, කෙල්ලො දිහා බලන් ඉන්නවයි විතරයි කරන්නෙ. අලුත් අලුත් කට්ටියත් එකා දෙන්නා හම්බ වෙනවා, අපිත් පම්පෝරි ගහනවා, උනුත් පම්පෝරි ගහනවා. ඔය අය අතරින් අපි දහ දොලොස් දෙනෙක් සෙට් උනා. ඉතින් කට්ටිය කථා උනේ අන්තිම දවසේ බොන්න. එකෙක් බියර් කේස් එකක් ගේනවා කිව්වා. (ඒව ඉතින් බයිලා).

ඉංගිරිසි පන්තියේ අන්තිම දවසත් උදාවුනා. එදා තිබුන කොන්සට් එකට හැම පංතියෙන්ම අයිටම් එකක් දාන්න ඕනෑ. අපේ අයිටම් එක ෆැෂන් ෂෝ එකක්. ඉතින් කොල්ලො පස් දෙනෙක් විතර (කකුල් වල මයිල් එහෙම ගාලා) කෙල්ලො වගෙ අන්දලා ගත්තා. මම තමයි ඒ අයව ස්ටේජ් එකට (බලාගෙන ඉන්න අයට) එක්කගෙන ගියේ (ඒ කියන්නෙ මම කෙල්ලෙකුට ඇන්දෙ නැහැ කියලයි). ධර්මාලෝක ශාලාව (සමහර අය කියන්නෙ ලෙනින් ශාලාව කියල ..) පුපුරන්න හූ සද්දෙ, කෙල්ලොත් උඩ පැන පැන හිනාවෙනවා (කෙලි) කොල්ලන්ගෙ ෆැෂන් ෂෝ එක බලලා.

ඒ වැඩ ඉවර වෙනකොට හවස් වෙලා. ඊට පස්සෙ බොන කට්ටිය එකතු කරන්න පටන් ගත්තා. මෙන්න බොලේ දෙතුන් දෙනෙක් හැලෙන්න පටන් ගත්තා. (ගෙදර යන්න ඕනෑ කියපි .. ) කමක් නැහැ බියර් කේස් එකක් හරි තියෙනවනෙ කියල හිතා ගත්තා. මොන කේස් එකක්ද???? තාත්තා ගේන්න දුන්නෙ නැතිලු.

ඒකෙන් මේකෙන් කාරි නැහැ කියල එකතු උන ටික දෙනා (දහ දෙනෙක් විතර) හිමින් හිමින් බොන්න තැනක් හොයාගෙන කිරිබත්ගොඩ පැත්තට ගියා. හොඳ තැනක් හම්බ උනේ එහා කොනටම ගියාම. ඉතින් කට්ටිය එකතුවෙලා බියර් එක්ක ලෙමන් ජින් බිව්වා. ටික වෙලාවකින් කට්ටියට ඩාන්ස් කරන්න ඕනෑ උනා. රෙස්ටුරන්ට් එකේ දාල තියෙන සිංදු හරි නැහැ. මං ගාව තිබ්බ සිංදු වගයක් දාන්න කියලා දුන්නා. ඒවා අහන ගමන් රෑ වෙනකම්ම බිව්වා. සමහර අය මහ ලොකුවට කිව්වට ජීවිතේටම මුලින්ම බොන දවස එදා. (ඒ බව දන්නෙ පස්සෙ).

බීල ඉවරවෙලා කට්ටියම ආපහු කැම්පස් එකට යන්න පටන් ගත්තා. බීපු එකෙකුටවත් කෙලින් යන්න බැහැ. (නොබීපු අයත් දෙන්නෙක් විතර හිටියා). ඉතින් පාර දිගේ (කෑ ගහ ගහ) පයින් යන ගමන් කලේ ගෙවල් වල වහල තියෙන ගේට්ටු අරිනවා, ඇරල තියෙන ගේට්ටු වහනවා, වහල තියෙන කඩවල් වල තහඩු බෝඩ් නවනවා, .....

ගෙවල් වලට යන කට්ටිය කැම්පස් එක ලඟින් බස් වලට නග්ගලා බෝඩිං වල ඉන්න අය හිමින් හිමින් අමාරුවෙන් කැම්පස් කන්ද නැගලා බෝඩිම් වලට පිටත් උනා. ගෙවල් වලට ගිය එකෙක් බස් හෝල්ට් එකක බැහැලා එතනම නිදාගෙන පහුවදා උදේ සෙනඟ එනකොට තමයි ඇහැරිලා තියෙන්නෙ.

[** සියළු ඡායාරූප උපුටා ගත් ඒවා බව සලකන්න**]

තාත්තාගේ සමුගැන්ම සමග .....

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Thu, 14 Apr 2011 19:00:00 +0000

මාස ගානකට පස්සෙ තමයි ආයෙමත් මේ බ්ලොග් එක පැත්තෙ ආවෙ. ලියන්න ඕනෑ කියල හැමදාමත් හිත හිත හිටියට ලියන්න හිත දුන්නෙම නැහැ. මම මුලින්ම බ්ලොග් එකක් ලියන්න පටන් ගත්තෙ සිංහල අලුත් අවුරුද්දක් දවසක. ඒ නිසා අද ආයෙමත් ලියන්න ගන්න එක හොඳයි කියල හිතුනා.

බ්ලොග් ලියන එක පරක්කු වෙන්නත් හේතුවක් තිබුනා. මම දැන් ඒක කියන්නම්.

අපේ තාත්තා ගහක් ගලක් වගේ හිටියේ. මම සාමාන්‍යයෙන් (ගමේ) ගෙදර යන්නෙ මාස ගානකට සැරයයි. රස්සාවත් එක්ක ඔට්ටු වෙනකොට ගෙවල් දොරවල් මතක් වෙන්නෙ නැහැ. ඉතින් ගිය දෙසැම්බර් (2010) නත්තල් දවස්වල ගෙදර ගියාම තාත්තා හිටියා ගොඩාක් කෙට්ටු වෙලා. ඇහුවම කිව්වෙ Gastritis නිසා කියල. ඉතින් ඒකට උපදෙස් දීල මම හවස් වෙලා (මගේ) ගෙදර ආවා. ඊට දවස් දෙකකට පස්සෙ ගෙදරින් කතා කරල කිව්වා තාත්තා ඉස්පිරිතාලෙට ඇතුල් කලා, ලේ වලට විෂ බීජයක් ගිහිල්ලා තියෙනවා කියලා. දෙසැම්බර් 31 වෙනිදා ගෙදරින් කතා කරලා කිව්වා තාත්තාට පිලිකාවක් තියෙනවා වැඩිපුර ලෙඩේ ගැන හොයන්න මහරගම ඉස්පිරිතාලෙට ඇතුලත් කරන්න වෙනවා කියලා. මහරගමට ඇතුල් කරල අවශ්‍ය මූලික පරීක්ෂන එදාම කරගන්න පුලුවන් උනා. එතනදි කිව්වා තාත්තට පිලිකාව තියෙන්නෙ අක්මාවෙ කියලා. ඊට පස්සෙ මම තාත්තව අපෙ ගෙදර නවත්තගෙන තාත්තව බේරගන්න ඉඩක් තියෙනවද බලන්න තවත් පරීක්ෂන වගයක් කලා. බේරගන්න ඉඩක් තියෙනවනම් යන සේරම වියදම් දරන්න තාත්තගෙ යාලුවො ලැහැස්ති වෙලයි හිටියේ. ඒත් බේරගන්න කිසිම ඉඩක් නැහැ කියලා දොස්තරලා කිව්වා.

ඊට පස්සෙ අපි එන දේකට මුහුන දෙන්න හිත හදාගත්තා. තාත්තට විටමින් වෙනමයි, වේදනා නාශක වෙනමයි, බේත් වෙනමයි තමයි දුන්නෙ. තාත්තගෙ ඇවිදීමේ හැකියාව, කතා කිරීමේ හැකියාව ටිකෙන් ටික නැතිවෙලා ගියා. අවසාන මොහොත වෙනකම්ම කිසිම වේදනාවක් ඇතිවෙන්න ඉඩ තිබ්බෙ නැහැ.

ජනවාරි 29 වෙනිදා හවස වත්තල හේමාස් එකේදී තාත්තා අපෙන් සමුගත්තා.

මගේ ජීවිතේ තනිකරම වෙනස් වෙලා ගියා.

ඉතින් අද ඉඳන් මම ඒ වෙනස් උන ජීවිතේ ගැන මේ බ්ලොග් එකේ ලියනවා ...

ගණිත සෙල්ලම් වලට අහුවෙන ලාංකිකයෝ හෙවත් පිරමිඩාකාර ගිරිහිම අනුපාතය

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Tue, 07 Dec 2010 16:51:00 +0000

මේ වගේ දැන්වීමක් කොහේ හරි දැකල නැත්නම් කවද හරි දකී.

"අලුත්ම ලැප්ටොප් එකක් රු. 20,000/- යි !

රු. 20,000/-ක් පමනක් ගෙවීමෙන් හැමෝටම රු. 100,000/-ක් වටිනා ලැප්ටොප් එකක් ලබාගත හැකිය. වෙනත් ගෙවීම් නැත. විකිනීම පිලිබඳ විස්තර ලබා ගන්න"

ඉතින් කවුද අකමැති අඩු ගානකට වටිනා ලැප්ටොප් එකක් ගන්න. ඉතින් වැඩිපුර හිතන්නෙ නැතුව අපිත් යනවා මේ තැන හොයාගෙන. ගිය ගමන්ම අපිට ඒ ගොල්ලො දෙන්නෙ ලැප්ටොප් එකක් නෙමෙයි. ටිකට් 4ක්. අපි එයාලට රු.20,000/-ක් දුන්නම. එයාල අපිට දෙනවා ටිකට් 4ක්. අපි ඒ ටිකට් 4 රු. 20,000/- ගානෙ අපේ යාළුවන්ට විකුනන්න ඕනෑ. විකුනල ඒ සල්ලි අර කොම්පැනි එකට දුන්නම අපිට ලැප්ටොප් එක හම්බවෙනවා. ඇත්තටම අපිට වියදම් උනේ රු. 20,000/-යි. කථාව ඇත්ත.
ඊට පස්සෙ අපෙන් ටිකට් ගත්තු යාළුවන්ට වෙනවා අර කොම්පැනි එකට ගිහින් තමන් මිලදී ගත්ත ටිකට් එක දෙන්න. එතකොට එයාලට හම්බ වෙනවා තවත් ටිකට් 5ක්. එයාලා ඒ 5 තවත් යාළුවෝ 5 දෙනෙකුට විකුනලා සල්ලි ගෙනත් දුන්නම එයාලටත් ලැප්ටොප් එකක් ගන්න පුළුවනි. .....
ඉතින් මෙතන කිසිම බොරුවක් නැහැ. දැන්වීමේ විදිහටම සේරම දේවල් සිද්ධ වෙනවා. ලැප්ටොප් කොම්පැනි එකටත් තමන්ගෙ විකිනෙන භාන්ඩයට අදාල සම්පූර්ණ මුදලම ලැබෙනවා.
ඒත් මෙතන තියෙන්නෙ කූටෝපායක්. මේ කූට වෙලඳාමට රැවටිලා තමන් ගත්ත ටිකට් විකුනගන්න බැරි උන අයට ඉතින් හුලං තමයි. හැබැයි වෙලෙන්දා ගොඩ.
මම කියන්න යන්නෙ මේක වෙන්නෙ කොහොමද කියලා.
මේ කොම්පැනියෙන් ටිකට් ගත්ත පලවෙනියා එයාගෙ ටිකට් ටික ලේසියෙන්ම 4 දෙනෙකුට විකුනගන්නවා. ඒ හතර දෙනා තමන්ගෙ ටිකට් (4‍x5) = 20 දෙනෙකුට විකිනිය යුතුයි. ඒ අයටත් ඒවා විකුන ගන්න පුලුවන් උනා කියල හිතමුකෝ. ඒ විසි දෙනා ආයෙමත් (20x5) = 100 දෙනෙකුට විකිනිය යුතුයි. එවිට 1+4+20+100 = 125 ක් ටිකට් අරගෙන ඇත. ඔවුන්ගෙන් 25 දෙනෙකුට ලැප්ටොප් ලැබිල තියෙන්නෙ. සිය දෙනෙකුට තියෙන්නෙ බලාපොරොත්තුවක් විතරයි. ඒ වෙනුවෙන් රු. 20,000/-ක් දැනටමත් ගෙවල ඉවරයි.
දැන් මේ ගනුදෙනුව මිතුරන්ගෙන් එපිටට, නගරයට පැතිරෙනවා. ටිකට් අතේ ඇති 100 දෙනා ඒවා තවත් 500 දෙනෙකුටත්, ඒ 500 දෙනා තවත් 2500 දෙනෙකුටත් ටිකට් විකුනන්න ඕනෑ. නගරය ටිකට් පත් වලින් පිරී ඉතිරී යනවා. එතකොට ටිකට් විකුනගන්න පුද්ගලයන් හොයාගන්න අමාරු වෙනවා.

අපි මෙය සංඛ්‍යා පිරමිඩ අකාරයට සලකා බලමු.

100

500

2500

12,500

62,500

නගරය විශාල නම්, හැමෝටම ලැප්ටොප් අවශ්‍ය නම්, එහි ජනගහනය 62,500 ක් නම් 8 වෙනි වට රවුමෙදී මෙම ගනුදෙනුව බිඳ වැටේ. සියලුම දෙනා එයට යටවී ඇත. එහෙත් ලැප්ටොප් ලබාගෙන ඇත්තේ එයින් 1/5 කොටසකි. ඉතිරි 4/5 දෙනා අතේ විකුනාගත නොහැකි වූ ටිකට් ඉතිරිව ඇත.

(මෙයට කියන්නේ "ගිරිහිම නිපාතය" කියාය)

තවත් රවුම් දෙක තුනක් යනවිට රටක්ම මෙයට යට විය හැක. එනමුත් එයින් 4/5 ක් ම රැවටීමකට ලක්ව ඇත.

මෙයින් කොම්පැනියට ලැබෙන්නේ කුමක්දැයි අපි බලමු. ජනගහනයෙන් 1/5ක් ලබාගත් ලැප්ටොප් සඳහා ඉතිරි 4/5 ක කොටසකට ගෙවීමට සලස්වයි. තවත් විදියකට කියනවානම් එක් අයෙක් ලබා ගත් භාන්ඩයේ ඉතිරිය සඳහා තවත් හතර දෙනෙක් ගෙවීම් සිදුකරයි. තවත් අතකින් කියනවානම් කිසිඳු අමතර වියදමක් නැතිව තමන්ගේ භාන්ඩ බෙදා හැරීම පිනිස ඒජන්තවරු සොයාගනී. (එකිනෙකා ගිල ගැනීමේ ගිරි හිම නිපාතය - අයි. අයි. යසීන්ස්කි)
මෙම නිපාතයට යටවී සැඟවී යන යෝධ සංඛ්‍යාව, කූට වෙලඳුන්ගේ ගැටවලට අසුවන, තමන්ගේ මොළය භාවිතයට නොගන්නා පුද්ගලයන්ට දඬුවම් කරයි.

පසුවදන :
මෙහි මා ලැප්ටොප් වශයෙන් යෙදුවේ පහසුව පිනිසයි. මේ වැනි ව්‍යාපාර මේ දිනවල ලංකාවේ කෙරීගෙන යමින් පවතියි. සෝෆා, පිඟන් කට්ටල, TV, DVD Players, විටමින් පෙති, තිර රෙදි, ... ලැප්ටොප් වෙනුවට ආදේශ වී ඇත.
මගේ මේ ලිපියට පාදක වූයේ Y Perelman ගේ Mathematics Can Be Fun පොතේ එන Large numbers ‍‍‍යටතේ ඇති කථාවකි. සෑම ලාංකිකයෙකුම කියවිය යුතු පොතකි. (ගණිත විනෝදය යනුවෙන් සිංහල පරිවර්තනයක් ඇත) මේ පොත මොළේ ඇති හොරෙකුට හමුවූයේ නම් රටට දෙවියන්ගේම පිහිටය.
ප.ලි : මෙහි pdf සංස්කරනය අන්තර්ජාලය පුරා සෙවූවත් හමුවූයේ නැත.

පිහි ඇනුමකින් කෙලවර වූ කැම්පස් ආදරය ....

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Sun, 28 Nov 2010 15:21:00 +0000

එක දවසක් මම කැම්පස් එකට යනකොට තෙල් බැම්මට මෙහා කට්ටිය රොක් වෙලා. ගොඩාක් වෙලාවට එහෙම වෙන්නෙ වලියක් වගෙ එකක් උනොත් තමයි. කසු කුසු අතරින් ආරංචි උනා කොල්ලෙක් කෙල්ලෙකුට පිහියෙන් ඇනලා කියලා. කෙල්ල ඉස්පිරිතාලෙ ගෙනිච්චලු, කොල්ලා හොයාගන්න නැතිලු.
පස්සෙ ආරංචි උනා කොල්ල පඳුරක් අස්සෙ ඉඳල සෙකියුරිටි එකට හම්බවෙලා කියලා. කොල්ලා වහ බීලා.
දෙන්නම ඉස්පිරිතාලේ. පස්සෙ බැලින්නම් මේ කපල් එක අපි දන්නවා. ඒ කියන්නෙ අපිට සීනියර්. මම අඳුනන්නෙ නැති උනාට මගේ සමහර යාළුවෝ හොඳට අඳුනනවා. හැබැයි මට මේ කපල් එක හොඳට නෝට්. හේතුව තමයි දෙන්නම එකට දැකල තිබීම.
දෙන්න හොඳ ආදරෙන් ඉඳල තියෙනවා. ඒත් ඒ ආදරේට කණ කොකා අඬල තියෙන්නෙ ප්‍රැක්ටිකල් වලට කෙල්ල කොම්පැනි එකක ජොබ් එකට යන්න ගත්තට පස්සෙ. එතන පොරක් මෙයා එක්ක සෙට් වෙලා. අන්තිමට කෙල්ලගෙ ගෙදර අයත්, කෙල්ලත් දෙගොල්ලම කැමති අර අළුත් කොල්ලව බඳින්න. කැම්පස් ආදරය නවත්තන්නයි කෙල්ලට ඕනෑ වෙලා තිබුනේ.දෙන්න ඒක නවත්වන්න කතා බහ කරගෙන එකඟ වෙලා ඉඳල තියෙන්නෙ.
ඉතින් කැම්පස් කොල්ලා එක දවසක් කෙල්ලට පිහියෙන් ඇන්නා. ඊට පස්සෙ කෙල්ල මැරුනා කියලා හිතලා පඳුරක් අස්සෙ හැංගිලා වහ බිව්වා.
දෙන්නටම අමාරු උනා. ඒත් දොස්තරල මේ දෙන්නවම බේර ගත්තා.
කෙල්ල සුපුරුදු පරිදි ගෙදරට වෙලා ජොබ් එකට ගියා. (හැබැයි ආයෙමත් කැම්පස් ආව කියල ආරංචියක් තිබුනෙ නැහැ). කොල්ල බෙල්ලෙ වැල දාගෙන සිය දිවි නසා ගත්තා.

ප.ලි : මේ ගැන පත්තරේකට හෙදියක් ලිපියක් ලියල තිබ්බ. මට මතකයි ඒකෙ තිබුනේ ආදරය ඉල්ලල නොලැබුන තැන පිහියෙන් ඇන්නා කියලා. ඒ ලිපිය පුරාම තිබ්බේ කොල්ලගෙ වැරැද්ද විතරයි.

මගේ පුතා හොරු අරගෙන ගියාදෝ......

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Sun, 14 Nov 2010 14:51:00 +0000

අද දිවයින පත්තරේ තිබුන මේ කවිය දැක්කම හිතට අදහස් ගොඩාක් ගලාගෙන ආවා. ඒ එකක්වත් ලියන්නෙ නැතිව පත්තරේ තිබුන කවිය එහෙම්මම මෙතන දැම්මා. මේ කවිය හොඳට කියවන්න කියලා කැම්පස් ගිය, නොගිය, යන්න ඉන්න හැමෝගෙන්ම ඉල්ලනවා.

මගේ පුතා හොරු අරගෙන ගියාදෝ

ඇහේ බබා මෙන් උන් පුත් කුමරාන
ගසේ පිපුන එක මල රොන් පුරවාන
ඇසේ නොයෙක් බස් හැම කසු කුසු ගාන
පැසේ පපුව තුළ දරු දුක මුරගාන

කුරා කුහුඹුවෙකුටත් හිරිහැර නොකළ
වරා නින්ද පොත්පත් වණපොත්ම කළ
සරා සඳ මගේ දිවිඹර එකළු කළ
සොරාගෙන අහෝ දෙවියනි නරුම රැළ

ගෙවූ බරට බර රුපියල් පියා දනී
දිවූ දුරක් හති හලමින් පුතා දනී
මැවූ සිහින රෑ අහසේ තරුත් දනී
පෙවූ සිප් කිරම මට සාපයක් උනී

නියෙන් පහරකුත් නොමදී හැදූ පුතා
සයෙන් දෙවේලක් නොතියා හැදූ පුතා
බියෙන් වද ගසා පොල්ලෙන් නැසූ පුතා
දියව් නරුමයනි මට යලි මගේ පුතා

කපා කොටා අතපය නැති කරගන්ට
පපා නිකට බැරිනම් ගොළුවී ඉන්ට
උපාධියට පන නළ උකසට දෙන්ට
එපා පුතුන් සරසවියට නම් යන්ට

(හිසට වැදුනු පොලු පහරක් හේතුවෙන් සරසවි සිසුවා මියයයි - පුවතක්)

- පද්මිනී ශ්‍රියාලතා -
කවිමුතු, නිම්නය
දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහය (14.11.2010)
උපුටා ගැනීමකි
සියළු හිමිකම් කිවිඳිය හා පුවත්පත සතුය

මේක හූනියමක්ද?, බන්ධනයක්ද?, ආරක්ෂාවක්ද ?

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Wed, 27 Oct 2010 16:53:00 +0000

වත්තෙ පස් අස්සෙ තිබිල සුරයක් හම්බ උනා. ඒක අපි දාපු එකක් නෙමෙයි. අපිට කලින් මේ ඉඩම අයිති අයගෙ වැඩක් වෙන්න ඇති. ඉතින් ඒකෙ ඇතුලෙ යකෙක් ඉන්නවනම් ඌ එලියට දාන එක පිනක් නෙ. ඒ නිසා මම සුරය ඇරල බැලුවා. මේන්න මේකයි ඇතුලෙ තිබුනෙ.

කවුරු හරි දන්න කෙනෙක් මේක තේරුම් කරල දෙනවනම් ලොකු උදව්වක් .....

Seylan Credit Card එක මට කල හදියක් ..

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Mon, 25 Oct 2010 17:00:00 +0000

පොඩි අමාරුවක් තිබිලා ගත්තනෙ Credit Card තුනක්ම. ටික කලකින් තමයි මේවයෙ රඟේ තේරුනේ. හැබැයි මේකෙ හොඳ පැත්තකුත් තියෙනවා. අප්සෙට් එක තියෙන්නෙ Credit Card වල නෙමෙයි. ඒව පාවිච්චි කරන අපෙයි, ලංකාවෙ බැංකුවලයි.
ඉතින් යන එන මං නැති උනාම අමාරුවෙන්ම සල්ලි හොයාගෙන මේ තුනම ගෙවලා වහලා දැම්මා.
ඔහොම සන්තෝෂෙන් මාස 9 ක් ඉන්න කොට ආව call එකක්.
"Mr. මහසෙන් ඔයාගෙ Seylan credit card එකේ limit එක පැනලා ..... කවදද ගෙවන්නෙ"
"මම card එක close කලානෙ, full n final payment එකක් කලා"
"එහෙම කරල නැහැ. ඔයා ඉක්මනට ගෙවන්න. නැත්නම් ඔයාටම තමයි ප්‍රශ්නේ ... "
"......."

මුල්ම දවසෙ කිව්වා 30,000/- ක් ගෙවන්න කියලා.
ඊට පස්සෙ දවසක කිව්වා 16,000/- ක් ගෙවන්න කියලා.
අන්තිමට කිව්වා 8,500/- ක් ගෙවන්න කියලා.
මමත් ප්‍රශ්න වගයක් ඇහුවා.
*ඇයි මට call කරන්න මාස 9 ක් යනකම් හිටියේ ??
*මට statement එව්වෙත් නැහැ, warning letters එව්වෙත් නැහැ

ඊට පස්සෙ මගෙ ලඟ තියෙන documents වල fax එවන්න කිව්වා. ඒවත් යැව්වා.
ඒත් ආයෙමත් call කරලා කියනවා "කරන්න දෙයක් නැහැ 8,500/- ක් ගෙවන්න" කියලා.

මේ මොන මගුලක්ද ගිහිල්ලම කතා කරනවා කියල අද (25.10.2010) උදෙන්ම ගියා Seylan Bank Card Center එකට. ඒක තියෙන්නෙ නුගේගොඩ පාගොඩ පාරේ.
Reception එකෙන් කිව්වා 3rd floor එකට ගිහින් P හම්බවෙන්න කියලා. ඒකටත් ගියා.
ඔය P ම කලින් මට සද්දයක් දාලා තිබුනා "ඔයා 8,500/- ගෙවනවනම් ගෙවන්න, නැත්නම් නිකං ඉන්න .... " වගේ. ( P කියන්නෙ ගෑනු ලමයෙක්)
මම ඉතින් එයා ඉස්සරහින් ඉඳගෙන මගෙ Documents ටික අතට දුන්නා. P එයාගෙ comouter එකට මගෙ ID no එක ඇතුලු කලා.
"මම තමයි දැන් මේ account එක handle කරන්නෙ. ඔයා මේ කියන ගාන ගෙවන්න ඕනේ"
"ඉතින් මිස් මට කියපු විදියට මේ card එක 30,000/- ක් දාල close කලානෙ"
"මේ card එක close කරන්න නම් 33,900/- ක් දාන්න ඕනේ, ඉතින් close කරලා නැහැ"
"ඉතින් එදා ඉඳන් තාමත් මට bill එකක් ගෙදරට එන්නෙ නැහැනෙ. මාස 9ක් තිස්සෙ මට call කලෙත් නැහැනෙ"
"card එකක් hold කලොත් bill යවන්නෙ නැහැ. call කරන්නෙත් නැහැ"
"ඉතින් මම කොහොමද දන්නෙ මගෙ account එකේ තත්වය"
"ඒක ඔයා කතා කරල දැන ගන්න ඕනෑ"
"මට manager හම්බ වෙන්න පුලුවන්ද ?"
"අද එයා එන්නෙ නැහැ"
"ඉතින් මිස් මේ වැඩෙන් මට අසාධාරනයක් වෙනවා නේද? ඔයාල කියපු නිසානෙ නයක් වෙලා 30,000/- ක් ගෙව්වේ. මට 33,900/- ක් ගෙවන්න කිව්ව නම් ඒවෙලාවෙ මම ගෙවනවනෙ"
"..........."
"................"
"මම දන්නෙ නැහැ .... මම ආවෙ ලඟදි. තව ටිකින් manager එනවා. ඔයා එයත් එක්ක කතා කරගන්න"
"OK'
ඉතින් මමත් manager එනකම් බලාගෙන ඉන්නවා.
කාලය ගෙවෙනවා. මට පිටුපස්සෙන් මෙහෙම ඇහෙනවා.
'ඔයාගෙ loan account එක close කරන්න ද ඕනේ. hold on.
P මේ මුබාරක් ගෙ account එක close කරන්න 153,000/- ක් දැම්මම ඇති නේද?'
'ඔව් එත් 155,000/- ක් දාන්න කියන්න'
'Mr. මුබාරක් ඔයාගෙ account එක close කරන්න නම් 155,000/- ඉක්මනටම දාන්නවෙනවා. ඒක දාල අපිට call එකක් දෙන්න'
මටත් මීට මාස 9 කට කලින් කිව්වෙ මේ විදියටමනේ ....

ඕන්න manager එයාගෙ seat එකට ආවා. මමත් ඉස්සරහින් ඉඳගෙන ආයෙමත් කතාව මුල සිට සරලව කිව්වා.
"මෙතන අපෙ අතින් වැරැද්දක් වෙලා තියෙනවා. ඔයාලටත් තිබ්බා බැංකුවකින් පොරොන්දු වෙන දේවල් ලිඛිතව ගන්න. මම මේ ගැන කිසිම දෙයක් දන්නෙ නැහැ. මම ඔයාලට සාධාරනයක් කරන්නම්, ටිකක් කල් දෙන්න. මේක handle කරන්න M ට දෙන්නම්."
"දැන් මාව CRIB දාලද? මට P කිව්වනෙ දාල කියල"
"ඒක ඇත්තටම මම දන්නෙ නැහැ. මම මේ සේරම check කරල ඔයාට call එකක් දෙන්නම්"
"බොහොම ස්තුතියි"
manager ගේ බටර් ටික සාක්කුවෙ දාගෙන මම බැකුවෙන් එලියට බැස්සා.
සුහද හදක් කල හදියක් !!

ඉගෙන ගත්ත පාඩම : මොනදේ වුවත් ලිඛිත අණ සහ අවසරය මත පමනක් සිදුකිරීම අනාගත සැපතට හේතුවේ.

බොස්ට නොතේරෙන දෙයක් තේරුම් කර දෙන්න ගිහින් ...... අන්තිමේ ...

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Wed, 22 Sep 2010 17:32:00 +0000

මුලින්ම කියන්න ඕනැ මේක මම අහපු කථාවක්.

උපන් ගෙයි අන්ධයෙකුට සහයට කොල්ලෙක් හිටියා. දෙන්න හිඟමනේ ගිහිල්ල හොයන දෙවල් වලින් වැඩිදේ ගසාකන්නෙ අර කොල්ලා. හැබැයි අන්ධයගෙ වැඩේ හැම තිස්සෙම ප්‍රශ්න අහන එක.
දවසක් දෙන්න කිරි බිව්වා. අන්ධය එදාතමයි මුලින්ම ඒ රස කල කිරි බිව්වේ.

"හරිම රසයි. මොකද්ද මල්ලි ඒ බීම ජාතිය ? "

"ඒ තමයි කිරි, ඇයි කලින් බීල නැද්ද ? "

"ඇත්තද ? ඉතින් කිරි මොන පාටද ?"

"සුදු පාටයි"

"ඒ කියන්නෙ ? "

"අර සුදු පිරුවටයක් වගේ "

"පිරුවට මොන පාටද ? "

"පිච්ච මල් වගෙයි ? "

"පිච්ච මල් මොන වගෙද ? "

"ඉගිල්ලෙන කොක්කු රෑනක් වගෙයි"

"කොක්කු කියන්නෙ මොනවගෙද උන්ටද ?"

"කොක්කු හරියට කපු පුළුන් වගෙයි, සුදුයි"

කොල්ලට තරහ ගිය නිසා සැරෙන් කිව්වා. දැන් කොල්ලගෙ ඉවසීමේ සීමාවත් පැනගෙන එන්නෙ.

"කපු පුළුන් කොයි වගේද ? "

"අර සුදු වලාකුළු වගේ"

"සුදු වලාකුළු කොහොමද ? "

"අර උඩ අහසෙ තියෙන්නෙ, උඩ බලාගෙන හිටපන් එතකොට පෙනෙයි"

එහෙම කිව්ව කොල්ලා දමල ගහල යන්න ගියා.

* ලොක්කෙකුට යමක් තේරුම් කරල දෙන්න ගියාම සිද්ද වෙන්නෙ ඔයදේම නොවුනත් මීට ටිකක් සමානයි නේද ?

මගේ පරිඝණක ආගමනය ..

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Sat, 28 Aug 2010 09:52:00 +0000

මේ බ්ලොග් එක මම ලියන්නෙ නිකං. ඒ කියන්නෙ ඉන්න බැරුවට.

මම කොම්පියුටර් වලින් වැඩ පටන් ගත්තෙ 1997 දි (මට මතක හැටියට) . මුලින්ම ඕවා ඉගෙන ගන්න ගියේ මීගමුවට. මීගමුවෙ තිබුනා IDM කියල කොම්පියුටර් කඩයක් (මගේ Batch 196). ඉගෙන ගත්තෙ DOS වලින්. ඒ දවස් වල තිබුනෙ win 3.1 කියල එකක්. ඒකත් run උනේ DOS වල.
ඇත්තටම DOS වලින් පටන් ගත්තා කියන්නෙ එතනින් එහාට ඕනෑම දෙයක් අල්ලගන්න පුලුවනි. ඒ දවස්වල Word නෙමෙයි තිබුනේ Wordperfect කියල එකක්. ඒවගේම Pascal, Foxpro, .. වගේ ඒවට අමතරව Network System ගැන තිබ්බේ (.... මතක නැහැ .... )
ඊට පස්සෙ මට ඉතාලියෙ ඉන්න මාම කෙනෙක් එව්වා කොම්පියුටර් එකක්. (128mb HD, 12" monitor, FDD, 286 Processor ) හිතාගන්න පුලුවන්ද ??? මම ඕකෙන් Pascal වලින් Animations එහෙමත් කලා. සෙල්ලම් සේරම දැම්මේ Floppy වලින්.
මම මුලින්ම internet වලට ගි‍යෙ 1999 දී ඒදවස්වල තිබුනේ Internet Explorer 2, 3 . එක window එකයි, use කලේ dial up.තව web browser එකක් තිබ්බා Netscape Navigator කියලා.
පලවෙනි email එක 1999 දී www.netadress.com web site එකෙන්. *****@usa.net කියලා හම්බඋනේ. මුල්ම කාලේ www.yahoo.net කියල තමයි තිබුනේ. www.google.com එක දැන් වගේම තමයි තිබුනේ.
chat කරන්නත් පොඩි පොඩි site තිබුනේ. www.ccom.lk වගේ. ඒවා දැන් කොහෙද දන්නෙ නැහැ. kaputa.com නම් තවමත් තියෙනවා. (දැන් ඒකෙ mouse එක පස්සෙ පන්නන කපුටො ටිකත් නැහැ)

කැම්පස් එකේදි කරපු දෙයක් තමයි අනිත් උන්ගේ (විශේෂයෙන්ම කෙල්ලන්ගේ) account එක share කරගන්න එක (network system එක මතක නැහැනේ... පොඩි DOS command එකක් දෙන්න තිබුනේ. එතකොට හිටපු Admin ල වත් ඕවා දන්නෙ නැහැ) එතකොට අපි මොනව හරි save කරන්නෙ අනිත් Acc. වල.

මම Linux පටන් ගත්තේ 2002 දී. මුලින්ම ගත්ත කොම්පියුටර් එක Win 98, 40 GB, 64 VGA, 14" monitor, AMD 1000, 128 RAM, CD ROM

Windows ඇඩ්මින් පාස්වර්ඩ් බිඳිය හැකිය ... ඒ විතරක් නොවේ ...

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Wed, 28 Jul 2010 16:54:00 +0000

ඔබේ පරිඝනකය කෙතරම් ආරක්ෂාකාරීව ඇතිදැයි ඔබ දන්නවාද ? ??
ඔහොම ඇහුවම සමහර අයට තරහ යනවත් ඇති.
ඒත් ඔයාගේ කොම්පියුටර් එකට පාස්වර්ඩ් එහෙම දාලා හරි අගේට හිතාගෙන ඇති දැන් හරි කියලා.
එහෙම නේද ?

සමහර අය තමන්ගෙ නමින් එකවුන්ට් එකක් හදලා, ඒක ඇඩ්මින් කරලා පාස්වර්ඩ් දාගෙන ඉන්නවා. ඒත් දැනගන්න windows වල ඔරිජිනල් ඇඩ්මින් කෙනෙකුත් ඉන්නවා.
බලන්න user log වෙන තැන Alt + Ctrl + Delete ප්‍රෙස් කරලා. එන තැන user හැටියට Administrator ටයිප් කරලා ඕනෑම කෙනෙකුට පුලුවනි නම් පාස්වර්ඩ් එකක් නැතුව log වෙන්න.

එතැනින් වැට දැම්මාම සේරම හරි කියලයි සමහරු හිතාගෙන ඉන්නෙ.
හැමතැනම් පාස්වර්ඩ් දාලා හිතාගෙන ඉන්නවා කිසිම කෙනෙකුට ලොග් වෙන්න බැහැ කියලා. අයියෝ සිම්පල් දෙයක්. කිලෝ බයිට් කිහිපයක ප්‍රෝග්‍රෑම් එකක් රන් කරන එක විතරයි තියෙන්නෙ. එක්කෝ ඩිස්කට් එකකින්, එක්කෝ සීඩී එකකින්, එහෙමත් නැතිනම් පෙන් ඩ්‍රයිව් එකකින්.

මේ බූටබල් ප්‍රෝග්‍රෑම්ස් ඉන්ටනෙට් එකෙන් විනාඩියක් ඇතුලත ඩවුන්ලෝඩ් කරගන්න පුලුවනි. මේකෙන් කරන්නෙ ඇඩ්මින් පාස්වර්ඩ් එක මකල දාල ලොග් වෙන්න ඉඩ අරන් දෙන එකයි.
මේකෙන් බේරෙන්න ඔයා කියයි CMOS වලින් boot from CD නැති කලාම හරි කියලා.
ඒත් තව කෙනෙකුට පුලුවනි කොම්පියුටර් එක ඕන් කරද්දි Delete ප්‍රෙස් කරලා ඒ ඔප්ෂන් එක වෙනස් කරලා සීඩී එකෙන් බූට් වෙන්න හදාගන්න

ඒක නැතිකරගන්න ඔයා කියයි CMOS වලට පාස්වර්ඩ් එකක් දානවා කියලා. ඒත් වැඩක් නැහැ. මදර් බෝඩ් එකේ ජම්පර් එකක් ෂෝට් කරලා CMOS මකල දාල පරන තත්වෙට ගන්න පුලුවන්.

කරන්න තියෙන්නෙ කොම්පියුටර් එකට ඉබ්බෙක් දාල යතුර හංගන එක
හ්හ්ම්ම්ම් ඒකනම් ටිකක් හොඳ අදහසක්.

කොයි ක්‍රමයටද ඔයා කැමති ??? මම නම් හිතන්නේ මුල සිට අග දක්වා සේරම පියවරවල් කල යුතුයි.
ඊට පස්සෙ කාමරයටත් යතුරක් දාල වහල දාන්න.
ඒක නිසා හිතාගන්න computer security ගැන ඕනෑවට වඩා විස්වාස කරන්න එපා. වැදගත් දේවල් තමන් ලඟ තියාගන්න.

ප.ලි : මේ ලිපිය පරිඝනක විද්‍යාවේ කෙල පැමිනියනට නොවේ. ආධුනිකයනටයි. ඒ නිසා මුර පද ඉවත් කිරීමට යොදාගත හැකි මෘදුකාංග මෙහිලා සදහන් නොකරමි. මාගේ මතයේ හැටියට Windows අරක්ෂාකාරී බවෙන් අඩුම මෘදුකාගයයි.

සැ.යු : අනුන්ගේ කොම්පියුටර් වලට හොරෙන් රිංගන්න යන්න එපා. මේවා තමන්ගෙ කොම්පියුටර් එකත් එක්ක අතහදා බලන්න. හැබැයි සිදුවිය හැකි කිසිම හානියක් කෙරෙහි මාගේ වගකීමක් නැත.

සමහර අය බෙදා හදා ගැනීමට අකමැති දේවල් අතර මේවාද වේ.
එනම් "යට ඇඳුම", "දත් බුරුසුව", "තමන්ගේ සහකරු/කාරිය"

බෙදා හදාගත්ත රහස් ...

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Thu, 15 Jul 2010 04:36:00 +0000

අපේ හිතවල සමහර දේවල් තියෙනව කාටවත් කියාගන්න බැරුව. ඒව රහස් මත් නෙවෙයි. ඒත් කියාගන්න අමාරුයි. නොකියත් බැහැ. ඒක නිසා ඒ අය ඒවා internet වල දානවා.

මට සමහර වෙලාවලට හුස්ම ගන්න අමාරුයි. ඒ මගේ හදවතත් පෙනහලුත් අතර සිදුරක් තිබෙන හින්දා.

මම ආදරය කරන්න බයයි.

මට බයයි මගේ හදවත ඉතා ඉක්මනින් ගැහෙයි කියලා.

එතකොට මම ලඟ ඉන්න කෙනාට,

මගේ පපුවෙන් එන ජරබර සද්දය ඇහේවි

මම බය මගෙ හදවත ගැන නෙවෙයි.

ඒ සද්දෙ ඇහුනම එයාගෙ හදවතට වෙන දේ ගැන.

මගේ තාත්තා මාවයි මගෙ නංගිල දෙන්නයි අපි කුඩා කාලෙදිම දාල ගියා.

තාත්තා මැරි කලා. එයාට දැන් තවත් නංගිලා දෙන්නෙක් ඉන්නවා.

ඒ අයව දැක ගන්න ආසයි. මම කවදාවත් එයාලව දැකලා නැහැ.

ඒත් මට ලැජ්ජයි.

මගේ තාත්තා ගොඩාක් ආදරේ එයාලට නිසා.

ඔයා මට ප්‍රංශෙන් එනකොට

ගෙනත් දුන්න "Winnie the Pooh" ට මම කොච්චර කැමති උනත්,

මම අකමැතිම දේ තමයි එයාව තුරුලු කරගෙන උදේට නැගිටින එක.

එතකොට මම දන්නවා ඔයා මගෙ ලඟ නැහැ කියලා.

හැමදාම ඔයා සතුටින් කියවන්නෙ ඔයාගෙ තාත්තාගෙ දික්කසාද නඩුවෙන් එයා දිනන එක ගැනයි

එයාට එතකොට සතුටින්

තාත්තත් එක්ක Maryland වල ඉන්න පුලුවන් වෙන ගැනයි.

මම ආසයි ඔයා කියන දේවල් අහගෙන ඉන්න.

ඒත් මට බයයි, ඔයා මාව දාල යයි කියලා.

මම මගේ යාළුවොත් එක්ක මේ ගත කරන්නෙ

අපේ හොඳම නිවාඩු කාලය.

එයාල හිතන්නෙ මගෙ අන්තිම scan එක හොඳට තිබුන කියලයි.

මට හිතෙන්නෙ නැහැ එයාලට කියන්න, මගෙ පිලිකාව ගැන,

මට ඕනෑ මේ නිවාඩු කාලය වෙනදාටත් වැඩිය හොඳින් ගෙවන්න.

හේතුව, මේ තමයි ජීවිතේ මම ගෙවන අන්තිම නිවාඩු කාලය.

සැ.යු : ඡායාරූප අදාල අයගේ නොවන බව කරුනාවෙන් සලකන්න ...

පලවෙනි youtube වීඩියෝ එක ...

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Mon, 05 Jul 2010 15:20:00 +0000

කාලෙකින් තමයි බ්ලොග් පැත්තේ ආවේ. අද උදේ කිව්වෙ පහුගිය දවස් වල උන දෙයක් ගැනයි. කොමෙන්ට්ස් අඩු උනත් හුඟ දෙනෙක් මේ පැත්තෙ ඇවිල්ල ගිහින් බව දැනගත්ත නිසා ආයෙමත් ලියන්න හිතුනා.
youtube ගැන නොදන්න කෙනෙක් නැහැ. ඒත් මම කියන්න යන්නෙ youtube වලට upload කරපු පලවෙනි video එක ගැන.
මේක සත්තු වත්තකට ගිය කෙනෙක් upload කරපු එකක්. title එක "Me at the zoo" තත්පර 19ක් දිග මේ වීඩියෝ එක මිලියන් 3ක් විතර දැනට බලලා තියෙනවා.
Upload කරලා තියෙන්නෙ 2005 මැයි 23 වෙනිදා රෑ 8:27ට. මේ වීඩියෝ එකේ ඉන්නෙ Jawad Karim. ‍Youtube පටන් ගන්න මූලික උන කෙනෙක්.

බර වාහන බලපත්‍රය කෙසේ විය යුතුද ??

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Mon, 05 Jul 2010 05:46:00 +0000

පහුගිය දවසක හවසක ඉක්මනට ගෙදර එන්න ඕනෑවෙලා අපි ෂෝට් කට් වලින් ජාඇල පැත්තට එනවා. වේවැල්දූව පාර සමහර තැන්වල ටිකක් පටුයි. පොඩි ට්‍රැෆික් එකකුත් තිබුනා. ඉස්සරහින් අපි පැත්තට එනවා කන්ටේනර් එකක්. ඒක පාර අයිනට කරලා නවත්තගත්තේ අපිට යන්න දෙන්න. ඒත් අපි ඒක පහුකරනවත් එක්කම ඒක ඉස්සරහට ඇද්දුවා. කන්ටේනර් එකේ ඉස්සරහ රෝදේ අපේ කාරෙකේ පිටිපස්සේ බෆර් එකේ වැදුනා. "දඩ බඩාස් ...." බෆර් එක බිම.
ඉතින් ඒ පටු පාරේ කන්ටේනර් එක අරන් ගිය ඩ්‍රැයිවර් ගේ වයස අවුරුදු 21 යි.

ඒ වාහනයට ගෝලයකුත් නැහැ. වරායෙ ඉඳන් එනගමන්, ඒ කියන්නෙ ලෝඩ් එකක් අරගෙන එන ගමන්.
ඩ්‍රැයිවර් වාහනය අරගෙන යන්නෙ දඩ කොලේකින්. ඒ කියන්නෙ ලයිසන් එක නැහැ.
වාහනයෙ ලයිසන් එක අයිතිකාරය ලඟ. ඒ කියන්නෙ වාහනයෙ ලයිසන් එකත් ඒ වෙනකොට ලඟ නැහැ.
ID එකේ කොපි එකක් ලැමිනේට් කරගෙන ලඟ තියාගෙන ඉන්නේ.
මිනිහගෙ පර්ස් එකෙ තිබ්බේ රු.120/ යි.
මිනිහගෙ අත් අකුරින් ලියමක් ලියාගෙන, උගෙ ෆෝන් නම්බර් එකත් අරගෙන, බෆර් එක ලනුවකින් ගැට ගහගෙන අපි ගෙදර ආවා.
ඕන්න ඕකයි ලංකාවේ තත්වය ...

ආදරය මේ වගෙයි ... සත්‍ය සිදුවීම් ඇසුරින් ..

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Tue, 15 Jun 2010 05:25:00 +0000

මේ බ්ලොග් එකේ කවදාවත් කථා කරල නැති දෙයක් ගැන තමයි අද කියන්න යන්නෙ. මේවා මට හම්බවුනේ මම කියවන වෙන බ්ලොග් වගයකින්. මේ ඇත්ත කථා හතර කියවලා ඔයාලට ආදරය ගැන මතක් කරල දෙන එක තමයි මගේ බලාපොරොත්තුව. ඔයාගෙ ඇහේ පුංචි හරි කඳුලු බිංදුවක් මතු නොවුනොත් ඔයා දන්නෙ නැහැ,
ආදරය කියන්නෙ මොකද්ද ? කියලා .....

ආදරය සුරංගනා කථාවකි ....
මගෙ හොඳම යාළුවගෙ ආච්චිට
තදින්ම අමතක වෙන ලෙඩක් හැදිල තිබුනා.
අවුරුදු 10ක් තිස්සේ එයාට එයාගේ සැමියා පවා
අඳුනගන්න බැරි තත්වයකයි හිටියේ.
ඊයේ රෑ එයාට ආශ්චර්‍යකින් වගේ
එයාගෙ සැමියගෙ ඉස්පිරිතාලේ හම්බ වෙලා තියෙනවා.
සීයා පිලිකාවක් හැදිලා අසාධ්‍ය තත්වයේ තමයි හිටියේ.
ආච්චි සීයගෙ ඇඳට නැගල තියෙනවා.
අද උදේ බලද්දි දෙන්නම ඒ ඇඳේ මියගිහින්.

මගෙ පෙම්වතා, ජස්ටින්, එයාගේ මුදල් පසුම්බිය නැතිකරගෙන.
මම එදා උදේ පාන්දර 6ට SMS එකක් යැව්වා "Good Morning" කියලා.
එයා මට Reply SMS එකක් එව්වා.
ඒකෙ තිබුනේ එයා ඉන්නෙ
අපේ ඉස්කෝලෙ ඊයෙ හවස අපි කතා කර කර හිටපු තැන කියලා.
ඒ වගේම එයාගේ මුදල් පසුම්බිය හොයමින් ඉන්නෙ කියලත් තිබුනා.
මම පුදුම උනා මොකද්ද ඒකෙ තියෙන ඔච්චර වැදගත් කම කියලා.
ටික වෙලාවකට පස්සෙ මම දැක්කා
ඒක මගෙ බෑග් එකේ තියෙනවා. මම ඇරල බැලුවා.
සල්ලිත් නැහැ, මොනවත් නැහැ.
ඒත් එක දෙයක් තිබුනා. ඒ මොකද්ද දන්නවද ?
මම එයාට ලිව්ව පලවෙනි ලියුම

මම කොච්චර අකමැත්තෙන් හිටියත්, මගෙ පෙම්වතාට ඕනැමයි කිව්වා, මගෙ අම්මව හම්බවෙන්න.
ඉතින් දවසක මම එයත් එක්ක සොහොන් පිටියට ගියා.
එතන තමයි අපේ අම්මව මිහිදන් කරලා තියෙන්නෙ.
මම හිතුවේ එයාට තරහ යයි කියලා.
එයා අම්මගෙ සොහොන ලඟට ගියා
එතන ඉඳගෙන "Hello" කිව්වා
ඊට පස්සේ පැයක් විතර එයා අම්මත් එක්ක කථා කෙරුවා.
ඒ,මාව එයාට ලැබුන එක ගැන එයා කොච්චර ආඩම්බරද, වාසනාවන්තද කියලා.

මගෙ හොඳම යාළුවා කාර් එක අනතුරකට පත්වෙලා මියගියා.
ඒ මට උණ හැදිලා ඉන්නකොට
මාව බලන්න සුප් එකකුත් අරගෙන එන ගමන්
එයාගෙ කාර් එකේ තිබිල මල් පොකුරක් පස්සෙ හමුවුනා.
ඒකේ තිබුනේ,
"අපි අවුරුදු 5ක් තිස්සෙ හොඳම යාළුවෝ හැටියට හිටියා,
ඉතින් අපි ඊලඟ අවුරුදු 50 තිස්සේ ආදරවන්තයන් හැටියට ඉමු .."
එයාව මට කවදාවත් අමතක වෙන්නෙ නැහැ.

සත්‍ය සිදුවීම් .... අන්තර්ජාලය හා බ්ලොග් ඇසුරිනි

ටයිටැනික් නැව ගිලෙන්න අවු.14 කට කලින් ලියවුනු ඒ හා සමාන කථාව ..

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Mon, 14 Jun 2010 06:59:00 +0000

1898 දී, ඒ කියන්නේ ටයිටැනික් නැව ගිලෙන්න අවුරුදූ 14 කට කලින්, මෝගන් රොබට්සන් ලියල තියෙනව පොතක් "ටයිටෑන්" කියල, ඒකේ කියවෙන්නෙ අයිස් පරයක හැපිල ගිලෙන නැවක් ගැන.

පොතේ නම Futility or The Wreck of the Titan. ඊටත් වැඩිය සමානකම් බොහෝයි. අයිස් පරයක හැපිල ගිලෙන එක, පොතේ ටයිටෑන් ඇත්ත නම ටයිටැනික්, නැව් දෙකේම දිග අඩි 800යි, නැව් දෙකම ගිලුනෙ උතුරු අත්ලාන්තික් සාගරයේ, නැව් දෙකේම හිටිය 3000ක් ඒත් ඇතිවෙන්න බෝට්ටු තිබුනෙ නැහැ, පොතේ නැවෙන් මියගියේ 2500යි, ඇත්ත නැවෙන් මියගි‍යා 2208ක්.
සමාන කම් වගේම වෙනස් කමුත් ගොඩක් තියෙනවා.
මේ ගැන වැඩි විස්තර දැනගන්න මෙතන ක්ලික් කරන්න.

දහ අට සන්නියට සමගාමීව DJ කලෙමි

noreply@blogger.com (මහසෙන් /) — Mon, 07 Jun 2010 16:17:00 +0000

හිතාගන්න බැරි උනත් මෙහෙම සිද්ධියක් උනේ කැලනිය කැම්පස් එකේදී. අවුරුද්ද 2006 වගේ තමයි මතක. කැම්පස් එකෙ සයන්ස් ෆැකල්ටි එකේ DJ පාටි එකකට DJ කෙනෙක් අපේ ආයතනයෙන් ඉල්ලලා තිබුනා. අපි ඒකට කිසිම මුදලක් අය කරන්නෙ නැහැ. සවුන්ඩ්, ලයිට් එහෙම අපි දෙන්නෙ නැති නිසා ඒ අයට පිටින් අරගන්න කිව්වා. ඒගැන අපේ කිසිම සම්භන්ධයක් නැහැ. එදා දවසෙ මම free නිසා මට තමයි යන්න උනේ. මමත් කැමැත්තෙන්ම ගියා, මොකද අවුරුදු 3 කට වැඩිකාලයක් ජීවිතේ ගෙව්ව තැනනෙ. කොහොමත් ඔයවගෙ තැන් වලට යද්දි මගෙ laptop එක තමයි අරගෙන යන්නෙ. office එකෙන් transport එකක් දාලා තිබුනා. මගේ තනියට තවත් සගයෙකකායතනයෙන් ආවා. පොරත් කැලනියෙම තමයි.
මම හිතුවෙ DJ එක තියෙන්නෙ Gym Canteen එකේ කියලා. එහෙම තමයි අපිට කියලා තිබුනේ. ඒත් කැම්පස් එකට ගියාම අපිට කිව්වේ, ධර්මාලෝක ශාලාවේ තමයි තියෙන්නෙ කියලා. මොනවා කරන්නද, බැනර්, පෝස්ටර්, ඊතල ගහලා තිබුන නිසා කරන්නම වෙනවනෙ.
අපි කැම්පස් එකට ගි‍යෙ හවස් වෙලා. වගකිව යුත්තෙක්ගෙන් හේතුව ඇහුවම කිව්වේ. Basketball Ground එකේ දහඅට සන්නියක් තියෙන නිසා, ධර්මාලෝකෙට මාරුකලා කියලා. ඉතින් මම ඇහුවා එහෙම එකක් තියෙන දවසක ඇයි මෙහෙම DJ එකක් organize කලේ කියලා. එයා කිව්වා කලින්ම dates දාගත්තෙ DJ එකට, දහඅට සන්නියක් ගැන එතකොට දන්නෙ නැහැ කියලා. එතකොට අවසර දෙන අය දැනගෙන හිටියෙ නැද්ද ??
මම ඉතින් මොනවා කරන්නද? මට තේරුනා එනපොට හොඳ නැතිවග. මොනවහරි සිද්ධියක් උනොත් අපේ ආයතනයටත් හරි නැහැ. ඒක පිටින් යයි සේරම. එහෙම හිතලා මම බය උනා. මම මගේ සගයත් එක්ක තීරනය කලා මහා ශිෂ්‍ය සංගමයෙ සභාපති හම්බවෙන්න.
අපි දෙන්නා Gym කැන්ටින් එක හරහා ගිහින් පඩිපෙල දිගේ උඩට ගොඩඋනා. සභාපති හාමුදුරු කෙනෙක්. වටපිට බලද්දි අනිත් අය යමරෙට වැඩ. මම මගෙ Company ID එක පෙන්නල කතාව පටන් ගත්තා. හාමුදුරුවොත් කිසිම චකිතයක් නැතිව කතාවට ඉඩ දුන්නා. මම කිව්වා මමත් මෙහෙන් පිටඋන කෙනෙක් බව. මගෙ ඉල්ලීම උනේ වලියකට පලවෙනි වෙඩිමුරය මේ පැත්තෙන් වෙන්න ඉඩ තියන්න එපා කියලා. හාමුදුරුවො කිව්වෙ එහෙන් පටන් ගත්තොත් කරන්න දෙයක් නැතිබව. පලමු වෙඩි මුරය නොතියන බවටත් උන්වහන්සේ පොරොන්දු උනා. අනිත් කොන්දේසිය DJ සද්දේ Gym එකට නොඇසිය යුතු බව.
ඊට පස්සෙ සයන්ස් අයටත් අපි කිව්වා කොන්දේසි ටික. ඒ අයත් එකඟ උනා. එහෙම නැත්නම් අපි යන බව දැන්වුවා.

ඔය මොනව කිව්වත් මට මේ දෙගොල්ල ගැන මට තඹ සතේකවත් විශ්වාසයක් තිබ්බෙ නැහැ.
රෑ 8 ටත් ටිකෙන් ටික ලං උනා. ඒත් මේකට කිසිම කෙනෙක් එන පාටක් නැහැ. අපිට බත් පැකට් වගයක් දීලා තිබුනා. ඒවත් ඉවර කලා. ධර්මාලෝකෙන් එලියට බැහැලා බලද්දි දැක්කා කට්ටිය ඈතින් ඉන්නවා, ඇතුලට එන්න චකිතයෙන් වගේ. මම කිව්වා එලියට ගහලා තියෙන Flash එක off කරන්න කියලා. ඊට පස්සෙ මම Stage ඒකට නැගලා, Laptop එක එහෙම set කරගෙන හීනි music එකක් දාලා බලාගෙන හිටියා. විනාඩි 10ක් ඇතුලත හෝල් එක පිරුනා.
ඉතින් මමත් වැඩ පටන් ගත්තා. කට්ටිය හොඳට Dance කලා. Gym එකේ එලි‍යෙ දහඅට සන්නිය, මෙතන ධර්මාලෝකෙ DJ Night එකක්. ඕන්න කැලනිය සරසවි‍යෙ තත්වය. මම mic කරද්දි කිසිම විදියකින් ඇඟෙව්වෙ නැහැ මමත් ආදි ශිෂ්‍යයෙක් කියලා.
Show එක ඉවර කරපු ගමන් අපි පිටඋනා. කිසිම වලියක් ගියේ නැහැ.
(ඒත් කියන්න කනගාටුයි, පස්සෙ ආරන්චි උනා Sounds/ Lights වලට මෙයාලා දීලා තියෙන්නෙ Advance එක විතරයි)
මේ තමයි මගේ දහඅට සන්නියට සමගාමීව DJ කිරීම

(විශේෂ ඉල්ලීම : කොමෙන්ටු දමද්දී මම වැඩ කරන ආයතනය හා මම ගැන නියම විස්තර සඳහන් නොකරන මෙන් ඉල්ලා සිටිමි)