“Waarom vandaag doen wat ook morgen kan”

Hierover heb ik op mijn Engelstalige blog over succesvol studeren ook al twee artikelen aan gewijd, hier zal ik het nog wat vollediger en samengevoegd uitleggen.

De ‘conventionele’ theorie

De grote reden achter het uitstellen is volgens veel mensen (en zeker volgens de mensen die zelf goed zijn in uitstellen) is ‘ik kan beter leren/werken/schoonmaken met stress’. Wat hier wordt gezegd is dat hoe minder tijd, hoe effectiever ze worden, dankzij de stress die het veroorzaakt. Maar is dat wel echt zo, word je wel productiever van stress? Ik denk dat hier twee andere redenen voor zijn. Namelijk:

We worden productief van uitstellen omdat

• De wet van Parkinson. Deze wet zegt: ‘De hoeveelheid werk zet uit met de tijd die je het geeft’. Dit betekent dat hoe meer tijd je een taak geeft, hoe meer werk de taak zal worden. Andersom dus ook, als je minder tijd geeft aan een taak, zal het werk ook minder worden. Je wordt selectiever in wat je doet en hoe. Dit heeft een rechtstreeks effect op het volgende.
• 80/20 principe. 80% van je tijd zit in 20% van de uitkomst. Stel je maakt een powerpoint presentatie, waar ben je dan het meest mee bezig? Niet met tekst verzinnen en typen waarschijnlijk, maar met mooie plaatjes zoeken en met mooie figuurtjes en dergelijke. Je bent 80% van de tijd bezig met iets dat eigenlijk niet zo heel erg belangrijk is. Zinvol? Misschien wel, misschien niet. Maar op het moment dat je weinig tijd hebt (vanwege uitstellen) zul je daar een ontzettende tijdswinst kunnen halen.

Maar is dit dan ook de ware reden van het uitstel gedrag van mensen? Omdat het je productiever maakt. Ik denk het niet, ik denk dat er een tweede theorie mogelijk is.

De ‘nieuwe’ theorie.

Ik denk zelf, naar mezelf kijkend, maar ook naar mensen in mijn omgeving, dat er misschien wel een hele andere verklaring voor het uitstel gedrag kan zijn. Want ik denk, dat uitstellen vooral heel erg leuk is. Leuk? Zoveel stress? Ook daar heb ik redenen voor.

Waarom uitstellen zo leuk is

• Het moment zelf. Niets zo lekker om een taak uit het niets van je lijst af te schrappen. Dat kan morgen wel! Streep er doorheen, heerlijk toch? Dat moment is al leuk genoeg op zich om uit te stellen.
• Het tevreden gevoel achteraf. Je voelt jezelf heel wat als je een taak waar 20 uur voor staat in 5 uur doet (dankzij wet van Parkinson en 80/20 principe), dat gevoel is zo fijn dat je vaker gaat uitstellen.
• Je vertelt het aan iedereen. Deze reden is een gevolg op de vorige, je vertelt aan iedereen dat je de taak in veel minder tijd hebt gedaan! ‘Pff, ik heb voor dat tentamen alleen de dag van te voren geleerd.’ Dan ben je best cool, toch? Het geeft een stukje gezag, lijkt het haast wel dat je zo weinig tijd nodig hebt voor een taak.

Zou deze reden ook een goede reden voor uitstellen kunnen zijn? Ik denk het wel.

Maar hoe voorkomen we dat uitstellen nou?

Daar komen we nu op. We weten nu waarom we uitstellen, of het nou om stress gaat, of voor de lol, het gemeenschappelijke is het productiever worden wanneer de deadline nadert. Een logisch gevolg, als je naar parkinson’s wet en het 80/20 principe kijkt. Nu we dit weten, wordt het leuk.

• Je weet dat je een stuk productiever kan zijn, dus waarom doe je dat niet gelijk! In plaats van uitstellen, zorg er gewoon voor dat je taak veel minder tijd kost. Geef jezelf maar 5 uur voor een taak van 20 uur, misschien gebruik je 6 uur, maar dat is alsnog veel minder. Maak jezelf productiever door een tijdlimiet in te stellen. Zet een kookwekker om jezelf een limiet te geven, zorg ervoor dat je je taak in die tijd doet om alsnog de adrenaline van een deadline te ervaren.
• Just do it. Ja, het blijft toch de beste oplossing. Je weet dat je alleen maar aan het uitstellen bent voor de lol, omdat je met een tijdslimiet ook de nodige productiviteit kan halen. Doe het daarom nu, om later een hoop stress te voorkomen, wees hard tegen jezelf, gedisciplineerd en doe de taak die je moet doen.

Uitstellen is een ontzettend nare gewoont van een heleboel mensen, maar het leuke is, is dat we eraan kunnen werken. We kunnen ons best doen om deze gewoonte te overkomen. Ga eens bij jezelf na of wat ik nu beschreven heb voor jou waar is. Hoe werkt dit bij jou, ben je ook een uitsteller voor de lol? Geloof je ook dat je productiever wordt met uitstellen? Zo ja, probeer er eens wat aan te doen, de analyse heb je al gedaan, dus je bent al 3 stappen voor de meerderheid van de mensen! Succes met jezelf veranderen, gefeliciteerd met je betere zelf.

And that is true. I am in med school for a year now, but I cannot recall any moment I’ve shared an awesome fact about the human body on the internet. So I want to start something, called Body Awesomeness. Fun and awesome facts about the human body. With the hashtag #bodyawesome. So if you want to learn more about the human body and its awesomeness, just follow the hashtag #bodyawesome!

If you want to share an awesome fact about the human body, just tweet it, with that particular hashtag. Our body is awesome, let’s let the world know about it!

Nu dacht ik, dat boek ga ik terugleggen in de trein als ik hem uit heb. Dus ik neem hem nu mee, lees hem en leg hem als ik hem uit heb weer terug in de trein. En dat is nu net gebeurd. Voelt goed!

Ik zette erin:
‘Lees het boek en leg hem terug in de trein, zo wordt reizen (en lezen) weer leuk!
Op 2-04-10 gevonden door: Stefan
#geefmdoor’

Wat als we dat nou allemaal doen? Als we allemaal een boek hebben dat je eigenlijk niet meer leest, leg die dan eens in de trein. Schrijf er iets in, een korte boodschap, en wanneer je hem gevonden hebt.

Zoals je misschien is opgevallen heb ik er een hashtag bij gezet, deze hashtag volg ik de komende tijd ook, mocht iemand hem vinden en tweeten (kleine kans natuurlijk). Dus mocht je een boek vinden, schrijf er iets soortgelijks in, de hashtag #geefmdoor erbij en zo creëeren we misschien iets nieuws, iets leuks.

En zo wordt reizen en lezen weer leuk.