Í framhaldi af síðustu færslu er hér er annað dæmi um vandræði með séríslenska stafi. Í þetta sinn er vandamálið ekki af stafrænu sortinni heldur af þeirri handgerðu úr fortíðinni, nánar til tekið frá árinu 1976, og úr Verkalýðsblaðinu. Hér hefur hönnuðurinn, sem hafði ekki <ð> í erlendu stafasetti sínu, þurft að „skítamixa“ stafinn en ekki haft mikið fyrir því að teikna <ð> eins í sömu fyrirsögn. Já, hvað er á seyði?

Via Timarit.is

See more at steifar / blog

Eins furðulegt og það er, má enn í dag finna dæmi um vandamál með séríslenska stafi. Ekki nema Egilsbúð Neskaupstað sé svona svakalega framsækið fyrirtæki?

Via Flickmylife.com

See more at steifar / blog

Walking from the Earley train station to the typography department at UoR, I always walk past this interesting street sign. As much as I loath typography that’s expressive at the price of clarity, I must admit I find it very amusing to see how the sun has eroded the sign in such a fitting way.

See more at steifar / blog

Þá er komið að þeim tíma ársins. Hópur nema í grafískri hönnun LHÍ mun brátt fá bakkalárgráður og í því tilefni hafa þau sett vefsíður í loftið. Hér fyrir neðan er að finna hlekki á þær:

Anna Rakel Roberts

Ari Steinn Arnarsson

Björgvin Óli Friðgeirsson

Darri Úlfsson

Elsa Dóróthea Daníelsdóttir

Erla Gerður Viðarsdóttir

Halldór Haukur Andrésson

Hilda Björg Stefánsdóttir

Hildur Hermannsdóttir

Íris Stefánsdóttir

Jón Þorgeir Kristjánsson

Katla Rós Völudóttir

Kristín Edda Gylfadóttir

Magnús Elvar Jónsson

María Guðrún Rúnarsdóttir

Ragnar Már Nikulásson

See more at steifar / blog

Í einum kennslutíma gærdagsins skoðuðum við rannsókn frá árinu 2006 sem skilaði áhugaverðum niðurstöðum. Rannsóknin, sem var framkvæmd í Keele háskólanum í Englandi, skoðaði hvernig týpógrafía ritgerða hefur áhrif á einkunnir.

Í flestum einstökum atriðum, t.d. um að nota eitt og hálft línubil eða tvöfalt línubil, var munurinn ekki gríðarlegur, en þegar höfundar prófuðu að stilla upp ritgerðum formuðum með samblöndu af vinsælustu atriðum gegn öðrum sem gerðu það ekki, þá þóttu þær fyrrgreindu skila talsvert hærri einkunnum. Formúla vinsælustu atriða var eftirfarandi:

• Times
• 12 pt
• Tvöfalt línubil
• Ójafnaður texti
• Línubil á milli málsgreina

Ef rétt, þá eru þetta mjög góðar fréttir fyrir stúdenta. Þeir geta fylgt einföldum leiðbeiningum til að forma ritgerðina sína og hlotið nettan bónus fyrir. Einhverjar líkur á hærri einkunn ættu að vera velkomnar með svona lítilli fyrirhöfn.

En auðvitað vakna spurningar um niðurstöðurnar. Í mínum huga eru þær sérstaklega tvær. Fyrst er það um venjuna. Það er nefnilega augljóst að ofangreind formúla er ansi vel þekkt samblanda fyrir meðferð ritgerða; hefur verið kennd lang flestum nemendum á einhverjum tímapunkti í námsferlinu og er auðvelt að stilla skjöl eftir þessari forskrift í ritvinnsluforritum.

Þeir nemendur sem skiluðu ritgerð með samblandi af þessum vinsælustu formunaratriðum gætu hafa gert slíkt einmitt vegna þess að þeir eru betri nemendur. Þeir vita hvaða atriði eru góðar venjur sem skal halda sig við. Hinir sem fara aðra leið gætu þannig verið jafn kærulausir í ritgerðarskrifum sínum og í ritvinnslunni.

Hin spurningin væri hvort rannsóknin hafi mögulega ekki verið nógu víðtæk? Þegar borin voru saman einstök atriði, frekar en heildarlausnir, þá var lítill munur á flestu. Oft komu atriði sem grafískir hönnuðir telja vera betri og vandaðri aðferðir mun betur út en vinsælustu atriðin. Sem dæmi þykir inndregin fyrsta lína í málsgrein skila hærri einkunn en línubil á milli þeirra.

Því þyrfti augljóslega að prófa aðra formúlum með öllum „bestu” niðurstöðum, og bera hana saman við formúluna með vinsælustu atriðunum – eitthvað sem virtist ekki vera hægt í þessarri rannsókn því fáir notuðu blöndu bestu atriða.

Höfundarnir viðurkenna að vísu nokkra vankanta og benda á atriði sem má gera öðruvísi. Mögulega mun maður sjá fleiri rannsóknir um þetta efni í framtíðinni.

En hvað um það, fyrir þá sem vilja næla sér í möguleika á hærri einkunn á auðveldan hátt geta punktað niður helstu atriði og krossað fingur.

See more at steifar / blog

Fyrir nokkrum dögum skrifaði ég um hugmyndir Time Inc. að framtíð tímaritsins á tablet tölvum. Margt í þeirra pælingum var jákvætt en þó virtist vefhönnunarfyrirtækið, sem Time Inc. réði í verkið, taka lítið tillit til grundvallarforsenda tímaritsins. Niðurstaðan var í raun flókin vefsíða undir útlitslegum innblæstri tímarits.

Nú hefur Bonnier, útgefandi Popoular Science, birt sína eigin hugmynd sem þeir kalla Mag+, unna í samstarfi við hönnunarráðgjafana í BERG. Þessir aðilar höfðu forsendurnar alveg á hreinu:

Something that emerged in the research that was really interesting was that [magazines] can be completed. So they are very noble. That one can read through it and finish it. And have a sense that they have consumed an editorial package without necessarily the kind of endless infinitely expanding RSS feed, for example, where there really is no end.

Þannig halda þeir í línulega lesningu og tilfinninguna fyrir heildarpakkanum sem tímaritið er. Þetta heldur í sérstöðu tímaritsins og grunninn sem gerir það eftirsóknavert.

Í hugmynd Bonnier og Berg var svo bætt ýmsum mjög lógískum bónusum sem ný tækni leyfir – en allt án þess að skerða notagildið eða ganga gegn forsendum. Dæmi eru hvernig notandi getur flett í gegnum ljósmyndir, leitað í texta, o.fl.

Bonnier og BERG hafa nálgast verkið með frábæru hugarfari, áhuga, og skilningi fyrir efninu. Ef tímaritið, og jafnvel dagblaðið, mun eiga framtíð í þessarri mynd, þá er auðvelt að sjá lestölurnar taka á flug aftur.

Meiri lestur um Mag+ hjá Bonnier eða BERG.

See more at steifar / blog

Í nýafstaðinni endurhönnun á Monitor tímaritinu (sem kemur út á morgun) var ég langt kominn í prufum á meginmálsletri; kominn með hugmynd um fjögur letur sem hentuðu karakterslega og upp á læsileika, þegar ég skipti út „lorem ipsum”-textanum fyrir íslensku. Strax og fyrsta blaðsíðan rann úr prentaranum rak ég augun í hið stórfurðulega litla ð sem var í letrinu Proforma (sjá hér enn frekar).

Proforma er hannað af Petr van Blokland sem er alls enginn aukvisi þegar kemur að leturhönnun. Hann lærði hana í Konunglegu akademíunni í Hag og vann m.a. Charles Peignot verðlaunin árið 1988 og var tilnefndur til hönnunarverðlauna Rotterdam árið 1995. En skilningur hans á þessum einkennilega staf, sem Ð-ið er, virðist ekki vera mikill því hefðin er ekki sú að forma hann með striki í gegnum d.

Ég ætla að giska á að enginn íslendingur hafi verið í nefnd Charles Peignot árið 1988 þar sem letrið er gott sem ónothæft fyrir íslensku. Eða íslenska ónothæf fyrir letrið?

Fyrst og fremst myndi ég reyndar vilja sjá Ð-ið hverfa úr stafrófinu – en þangað til mætti kannski að benda van Blokland á að endurskoða Ð-ið í þessu annars vegar frábæra letri.

See more at steifar / blog

www.youtube.com/watch?v=ntyXvLnxyXk

Time Inc., útgefandi Sports Illustrated, hefur gefið út þetta áhugaverða myndband sem sýnir afrakstur hugmyndavinnu um framtíð tímaritsins á „tablet tölvum”. Hugmyndin var þróuð í samstarfi við The Wonderfactory, en þeir sérshæfa sig í stórum og flóknum vefhönnunarverkefnum.

Hugmyndirnar eru flestar mjög góðar og lógísk samblöndun tveggja miðla. Það er frábær viðbót að geta sótt ítarefni, skoðað myndbönd eða fleiri ljósmyndir með einni snertingu. Að geta valið að kafa dýpra í greinarnar á þennan hátt, ef áhugi sé til staðar, hlýtur að vera helsti kostur þess að vera með tímaritið á skjá fremur en á pappír.

Ég set þó persónulega stórt spurningarmerki við þá miklu áherslu sem hefur verið lögð á að útrýma línulegri lesningu. Hugmynd Time Inc. og The Wonderfactory er að lesandinn geti raðað efninu upp eftir sínu eigin höfði og að hoppað óreglulega til í blaðinu. Hvað skilur slíkt eftir? Er það kannski mjög stór og flókin vefsíða?

Eitt af grundvallaratriðum tímarita er auðvitað hvernig maður flettir í línulegri röð, á meðan maður vafrar um flestar vefsíður á dýnamískari hátt. Í tímariti, þar sem efnið er stöðugt og óbreytilegt, hefur maður jafn framt góða yfirsýn yfir innihald og hvað er búið að skoða. Á vefsíðu, þar sem efnið er sífellt að breytast, þarf maður ekkert endilega að vita hvað sé skoðað og hvað sé óskoðað.

Hugmyndir Time Inc. og The Wonderfactory virðast því bera merki þess að vefhönnunarstúdíó hafi tæklað bróðurpart hugmyndavinnunar. Kannski væri sniðugt að fá nokkra hönnuði með mikla þekkingu á tímaritum til að hugsa nákvæmlega um hver sé kjarni þeirra – svona áður en áherslur framtíðar eru niðursettar.

See more at steifar / blog

www.youtube.com/watch?v=F6pUMlPBMQA

Við höfum verið illa svikin. Hvar er þessi ofurhannaði framtíðarheimur? Ég fæ ekki betur séð en að það sé lengra í hann en var fyrir fimmtíu árum síðan.

See more at steifar / blog

Ég hef alltaf gaman af nýrri sjónvarpstíð í Bandaríkjunum og öllu brjálæðinu í kringum þann kúltúr. Það sem kemur mér sífellt á óvart eru hvernig áhorfstölurnar skiptast og er því gaman að rekast á einfalda og skýra upplýsingagrafík sem sýnir þær.

Smellið á myndina til að sjá hvernig áhorf mælist á vinsælustu nýju þáttunum; bæði að meðaltali og við sýningu fyrsta þáttar.

Ath. hægri-smellið og veljið „Open Link in New Window“ til að myndin geti opnast í réttri stærð.

Heimild: Cool Infographics

See more at steifar / blog