super-nova

O ΑΡΗΣ της Ευρώπης και οι σημαντικότερες νίκες του

2011-02-12T13:15:00.003+02:00

1970: ΑΡΗΣ - Chelsea FC 1-1 και ακυρωθέν γκολ του Αλεξιάδη. Αργότερα η Chelsea πήρε το τρόπαιο νικώντας τη Ρεάλ Μαδρίτης στον τελικό της Αθήνας με 2-1!

1979: ΑΡΗΣ - Benfica 3-1 O Aρης αποκλείει την Benfica στην Α' φάση, υπερασπιζόμενος αυτό το σκορ μέσα στη Λισσαβώνα (ήττα με 2-1).

1979: ΑΡΗΣ - St. Etienne 3-3 Στον τρίτο γύρο της διοργάνωσης ο Αρης έρχεται ισόπαλος με την ομάδα του νυν προέδρου της UEFA Michel Platini, η οποία τότε αποτελούσε ομάδα-φόβητρο για όλες τις ευρωπαϊκές ομάδες και δεν ήταν έτσι http://goo.gl/Oh5h2 δηλαδή ομάδα που κινδύνευε να πέσει στη League 2...

1980: ΑΡΗΣ - Ipswich Town FC 3-0 Μετά το 5-1 του πρώτου αγώνα στο Portman Road, οι Άγγλοι ήρθαν για... τουρισμό στη Θεσσαλονίκη αλλά με τον Αρη να προηγείται με 3-0 στο 65', ο Bobby Robson και η παρέα του είδαν το χάρο με τα μάτια τους! Αργότερα κατέκτησαν το τρόπαιο!

2010 ΑΡΗΣ - Atletico Madrid 1-0 Αυτό είναι πρόσφατο. Δε χρειάζεται να το θυμίσουμε. Αποτελεί όμως μία από τις μεγαλύτερες εντός έδρας ευρωπαϊκές νίκες του Αρη καθώς η Ατλέτικο είναι η κάτοχος του Europa League και του ευρωπαϊκού Super Cup, αφού είχε νικήσει την κάτοχο του Champions League Ιντερ με 2-0 στο Μονακό...

και τα καλύτερα... έρχονται!

Ο άνθρωπος είναι το ζώο το οποίο κατασκευάζει την δυνατότητα της κακίας του

2010-12-28T13:55:00.007+02:00

Όπως η πραγματική ανθρώπινη καλοσύνη μπορεί να εμφανιστεί μόνο όταν ο άλλος είναι αδύναμος, έτσι και η πραγματική κακία ελέγχεται μόνο σε σχέση με την αδυναμία του άλλου. Και εδώ ακριβώς βρίσκουμε την πραγματική αποτυχία του ανθρώπου. Ο άνθρωπος είναι το ζώο που δημιουργεί αδυναμία.

Παίρνουμε το λύκο και τον κάνουμε σκύλο. Παίρνουμε τον άγριο ταύρο και τον κάνουμε βόδι. Παίρνουμε το άγριο άλογο και το ευνουχίζουμε. Κάνουμε τα άλλα ζώα αδύναμα για να μπορούμε να τα χρησιμοποιήσουμε. Και είμαστε το μόνο είδος στο ζωϊκό βασίλειο που εφαρμόζει αυτήν την τακτική.

Η ζωή είναι μια εξαιρετικά δυσάρεστη διαδικασία που ξεχωρίζει τους δυνατούς από τους αδύναμους. Η ζωή είναι κακή μέχρι το κόκκαλο. Αυτό που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους, όμως, είναι ότι πήραν την σκληρότητα της ζωής, την εκλέπτυναν και την ενίσχυσαν. Την ανέβασαν σε υψηλότερο επίπεδο.

Αν πρέπει να χαρακτηρίσουμε τον άνθρωπο με μία πρόταση θα πρότεινα το εξής: Ο άνθρωπος είναι το ζώο το οποίο κατασκευάζει την δυνατότητα της κακίας του.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Mark Rowlands "Ο φιλόσοφος και ο λύκος" (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)

Επιτέλους, η Εθνική Ελλάδος ντριμπλάρει!

2010-10-13T00:50:00.006+03:00

Share
Είναι γεγονός. Μετά από πολύ καιρό είδαμε replay με ντρίμπλα ΄Ελληνα παίκτη. Ο λόγος για τον 19χρονο παίκτη του Ολυμπιακού, Γιάννη Φετφατζίδη.

Ο νεαρός με την απόδοσή του μας χάρισε άφθονο θέαμα αλλά έδωσε και ουσιαστική βοήθεια στην ελληνική ομάδα.

Η Εθνική ομάδα με τον πιτσιρικά έδειξε να ξεπερνάει την προβλεψιμότητά της. Στοιχείο που την χαρακτηρίζει εδώ και πολλά χρόνια.

Είναι γρήγορος: και στο μυαλό και στα πόδια.
Έχει κάθετη πάσα: και στον παίκτη και στο χώρο.
Έχει φαρμακερή σέντρα.
Είναι αριστεροπόδαρος: αυτό το τελευταίο το βάζουμε μόνο και μόνο για να τονίσουμε ότι ανήκει σε μια ιδιαίτερη κατηγορία ποδοσφαιριστών. (βλ. Μαραντόνα, Μέσσι...)

Βασικός υπεύθυνος για την παρουσία του Φετφατζίδη στην Εθνική είναι ένας Ισπανός. Το όνομά του; Ερνέστο Βαλβέρδε. Αυτός τον εμπιστεύτηκε και του έδωσε χρόνο συμμετοχής στον Ολυμπιακό. Αυτό αποκαλύπτει για άλλη μια φορά πόσο λάθος είναι να μην εμπιστευόμαστε στις ομάδες μας τους μικρούς Έλληνες παίκτες.

Το άλλο θετικό που βλέπουμε στην Εθνική είναι ότι παρά τις αποχωρήσεις κάποιων παικτών (Γκέκας, Αμανατίδης, Κυργιάκος) και την αλλαγή προπονητή, η ομάδα δείχνει ότι συνεχίζει στο δρόμο που χάραξε ο Ότο Ρεχάγκελ, δηλαδή να διεκδικεί ως φαβορί (συνήθως δεύτερο) την πρόκριση στην εκάστοτε μεγάλη διοργάνωση (Euro και Mundial).

Για να τα πούμε όλα όμως, πρέπει να αναφέρουμε ότι ο Παπασταθόπουλος υπέπεσε σε δύο σημαντικά λάθη στην αρχή του αγώνα (το χέρι και το ότι σταμάτησε ενώ δεν είχε σφυρίξει ο διαιτητής) που θα μπορούσε να είχαν στοιχίσει πολύ στην ομάδα. Μπορεί να ήταν συγκλονιστικός στα προηγούμενα παιχνίδια αλλά στην αρχή του αποψινού αγώνα δεν έδειξε την απαραίτητη αυτοσυγκέντρωση.

Στέκομαι λίγο περισσότερο στους νεαρούς παίκτες (Φετφατζίδη, Παπασταθόπουλο) διότι αυτοί θα αποτελέσουν το μέλλον της ομάδας. Θα μπορούσα να πω πολλά για τον Κατσουράνη ή τον Καραγκούνη αλλά νομίζω ότι είναι άσκοπο. Έχουν προσφέρει πολλά περισσότερα από αυτά για τα οποία θα μπορούσα να τους κατηγορήσω απόψε και επιπλέον προσθέτουν την απαραίτητη πείρα στην ομάδα.

Δείτε το 2ο επεισόδιο της σειράς "ΤΟ ΝΗΣΙ"

2010-10-12T00:08:00.011+03:00

Share

Αγαπητέ αναγνώστη, λυπάμαι πολύ αλλά η αφέλεια σου είναι μεγαλύτερη από την περιέργειά σου.

Τα δεύτερο επεισόδιο βρίσκεται στα χέρια των ανθρώπων του MEGA και αυτοί οι άνθρωποι γνωρίζουν πολύ καλά ότι αν διαρρεύσει, οι συνέπειες θα είναι πολύ δυσάρεστες για τους ίδιους...

Προς μεγάλη σου απογοήτευση λοιπόν, δε θα δεις το δεύτερο επεισόδιο νωρίτερα απ' ότι έχει προγραμματίσει το... "μεγάλο" κανάλι.

Μιας και το αναφέραμε πάντως, "ΤΟ ΝΗΣI" φαίνεται από το πρώτο κιόλας επεισόδιο ότι θα καθηλώσει φέτος το τηλεποτικό κοινό και όχι άδικα...

Βέβαια, ο σκοπός για τον οποίο γράφω αυτές τις γραμμές δεν είναι να σας ξεγελάσω. Ακριβώς το αντίθετο μάλιστα! Σκοπός μου είναι σας ενημερώσω ότι ο αφελής τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιεί κανείς το internet, μπορεί να στραφεί εναντίον του.

Υπάρχουν πολλοί φίλοι σας που αναρτούν τα παρακάτω: "Κορίτσι έστειλε κατά λάθος το μήνυμα για την ΠΡΩΤΗ ΤΗΣ ΦΟΡΑ στον πατέρα της και της ΑΠΑΝΤΗΣΕ!! ΔΕΙΤΕ......" "Δείτε αυτήν τη σοκαριστική φωτογραφία. Όσοι την είδαν έβαλαν τα κλάματα..." και λοιπές παρόμοιες ανοησίες που φαίνονται ενδιαφέρουσες αλλά προκαλούν κινδύνους για εσάς.

Πατώντας σε αυτά τα links οδηγείστε σε ιστοσελίδες οι οποίες μπορεί να έχουν κατασκευαστεί από επιτήδειους μόνο και μόνο για να "αλιεύσουν" από εσάς κάποιες ευαίσθητες πληροφορίες. Πατώντας ένα "like" σε σελίδες εκτός facebook, είναι πολύ πιθανόν να αφήνετε κάποιον να "μπει" στον υπολογιστή σας και να ψάξει με όλη του την άνεση για κενά ασφαλείας που υπάρχουν στον υπολογιστή σας.

Δε θα αναλύσω περαιτέρω το θέμα γιατί δεν έχει σημασία και επιπλέον δεν είμαι 100% σίγουρος για τη μέθοδο που χρησιμοποιούν οι επιτήδειοι κάθε φορά.

Δύο συμβουλές και κλείνω:

1) Μην κάνετε like σε posts σαν αυτά που αναφέρονται παραπάνω

2) Κάθε φορά που πατάτε πάνω σε links για να δείτε κάποια "ενδιαφέρουσα" φωτογραφία, ελέγξτε τη μπάρα διευθύνσεων στον browser σας (το URL δηλαδή) και βεβαιωθείτε ότι βρίσκεστε στο facebook και όχι σε κάποια άσχετη ιστοσελίδα.

Αυτά τα λίγα. Για οποιαδήποτε απορία, γράψτε μας το σχόλιό σας...

Υ.Γ: Για τους γνώστες της αγγλικής γλώσσας, δείτε και αυτό το άρθρο: Facebook "likejacking" worm tricks you into posting fake "likes"

Η καλύτερη metal συναυλία στην Ελλάδα...

2009-12-16T17:15:00.010+02:00

Μόνο έτσι μπορεί να χαρακτηριστεί, ΑΝ όντως γίνει. Αυτό διότι στη συναυλία αυτή θα μοιραστούν τη σκηνή οι: (πατήστε δυνατά κάτω στο έδαφος...) METALLICA, SLAYER, MEGADETH, ANTHRAX (...και τώρα πηδήξτε όσο πιο ψηλά μπορείτε!!!).

Πρόκειται για το festival Sonisphere το οποίο ξεκίνησε το 2009 . Σε αυτό συμμετέχουν μεταξύ άλλων οι Metallica, οι οποίοι ανακοίνωσαν ότι στις 16 Ιουνίου στη Βαρσοβία και στις 19 Ιουνίου στην Πράγα, θα είναι μαζί τους οι Slayer, οι Megadeth και οι Anthrax.

Το festival θα περάσει και από την Αθήνα (στις 24 Ιουνίου) αλλά δεν είναι ακόμη γνωστό αν θα δούμε και τις 4 "τεράστιες" μπάντες ή αν θα έρθουν μόνο μερικές από αυτές. Οπότε, αν θέλετε να μη χάσετε αυτό το γεγονός δεν έχετε παρά να ενημερώσετε φίλους και γνωστούς ότι στις 16 (ή στις 19) Ιουνίου θα λείπετε στο εξωτερικό, αφού στην Ελλάδα δεν είσαι ποτέ σίγουρος αν τα πράγματα θα γίνουν όπως σου τα έχουν ανακοινώσει...

Υ.Γ: Ρίξτε εδώ μια ματιά στις ημερομηνίες που έχουν ήδη ανακοινωθεί για το Sonisphere.

Videobombing: Γεννήθηκε από Έλληνα!

2009-11-03T19:40:00.005+02:00

Ένα καινούριο "αστείο" που διαδίδεται τελευταία στο διαδίκτυο είναι το photobombing. Με άλλα λόγια η τέχνη του να καταστρέφεις τις φωτογραφίες των άλλων.

Πολλά είναι τα δείγματα γραφής έως τώρα. Γι' αυτόν το λόγο άλλωστε υπάρχουν πάρα πολλές ιστοσελίδες με ανάλογο περιεχόμενο.
Κάποιες ενδεικτικές είναι οι: otherside.gr, photobombing.net, photobombers on facebook και φυσικά ο δικός μας Freddos που έχει ασχοληθεί αρκετά με την ανάδειξη αυτής της ...τέχνης.

Όλα καλά λοιπόν μέχρι εδώ. Το ξαδερφάκι του photobombing όμως λέγεται videobombing και απ' ό,τι καταλαβαίνετε πρόκειται για την τέχνη του να καταστρέφεις τα videos των άλλων. Ιδού η περίτρανη απόδειξη της γέννησης του photobombing αποκλειστικά και πάλι στο super nova!

Τί;;;; Πώς είπατε;;; Δεν είδατε κάποιον να καταστρέφει το συγκεκριμένο video;;; Μα όλα έτοιμα τα θέλετε; Άντε να σας βοηθήσω...Παγώστε το video στο 1:26...

Καταναλωτής = χρήστης internet. Σεβαστείτε τον

2009-09-02T12:12:00.017+03:00

Με αφορμή ετούτο το άρθρο (απόδοση εδώ) αλλά και από την παρατήρηση της αλλαγής πολιτικής των εταιρειών direct download προς το αυστηρότερο, τα συμπεράσματα που βγαίνουν είναι απλά. Πρώτον, αυτά τα μέτρα (διακοπή σύνδεσης κτλ) θα έρθουν κάποτε και στο έρμαιο των τεχνολογικών και πολιτικών εξελίξεων που λέγεται Ελλάδα. Το θέμα δεν είναι πότε θα έρθουν και πώς θα εφαρμοστούν αλλά αν η εφαρμογή τους έχει κάποιο νόημα εν γένει. Γιατί μοιάζει περισσότερο με φτηνό μπάλωμα και περιμάζεμα των σπασμένων.

Προασπιζόμενες τα πνευματικά διακιώματα σύμφωνα με νομοθεσίες, κατα πόδας οι κυβερνήσεις ορίζουν ποινές και τιμωρίες στο κατέβασμα και διαμοιρασμό αρχείων μέσω του διαδικτύου. Δεν καταλαβαίνουν όμως πως είναι σαν να μουτζώνουν τα μούτρα τους. Είναι σαν να λες στην γενιά του download και του peer to peer να σταματήσει να χρησιμοποιεί το internet, με τον τρόπο που ήξερε. Με τον τρόπο και την λογική που εσύ της έμαθες. Από την μια κατασκευάζεις μια κοινωνία που δεν χορταίνει και από την άλλη, όταν τα μέλη αυτης βρίσκουν τρόπους να ικανοποιήσουν τις αδηφάγες ορέξεις τους, παίρνεις από μπροστά τους το πιάτο.

Για παράδειγμα: Υπάρχουν πολλοί νέοι στην Ελλάδα (συμπεριλαμβανομένου εμού) που ανήκουν στο μεταίχμιο δυο εποχών. Αυτής που περιμέναμε πως και πως απο το χαρτζιλίκι να πάρουμε εναν δίσκο, ή να πάμε να δούμε μια ταινία, (με τα χρόνια βέβαια το χαρτζιλίκι παρέμενε το ίδιο και οι τιμές δίσκων έπερναν την ανιούσα) και της σημερινής, όπου ένας δίσκος και ένα DVD (με χάλια υπότιλους και μηδενικά extras) κοστίζει περισσότερο από μισό και ολόκληρο μεροκάματο αντίστοιχα. Με λίγα λόγια όταν δεν πληροίται ο λόγος ποιότητα πακέτου/τιμή, τότε το internet είναι μονόδρομος, όσο ρομαντικός και αν είναι κάποιος.

Ο πόλεμος έχει ως πυρήνα την καταναλωτική μας μανία και αποσκοπεί στο ακατάσχετο κέρδος, αδιαφορόντας για την ποιότητα των προιόντων. Δηλαδή είναι ένα πρόβλημα ποσοτικό.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ο καταναλωτής, θα κατεβάσει 100 σαβούρες, αλλά θα αγοράσει κιόλας (συμφωνα με έρευνες, αυτοί που κατεβάζουν μουσική είναι και αυτοί που αγοράζουν περισσότερο). Ο διαμοιρασμός κιόλας. Επιπλέον, εταιρείες δημοπρασιών στο διαδίκτυο μεσουρανούν. Ο λόγος που γίνεται αυτό είναι περισσότερο από προφανής.

Οι νόμοι είναι ο καθρέπτης των φόβων μιας κοινωνίας. Μην αρνήστε τους φόβους σας και μαζί ολόκληρες κοινωνικές ομάδες. Κατανοήστε τους πρώτα. Οι καιροί άλλαξαν, μαζί τους και τα δεδομένα μεταξύ πωλητή-καταναλωτή. Προσαρμοστείτε στις νέες συνθήκες, βρίσκοντας τρόπους που να βασίζονται στις συνήθειες και τον τρόπο ζωής της παρούσας γενιάς. Η ταύτιση της έννοιας του χρήστη internet με αυτή του καταναλωτή μοιάζει πιο αληθινή από ποτέ. Δεν έχουμε ανάγκη από αυταρχικά, αλλά απο ρεαλιστικά μέτρα.Αντί να λειτουργείτε ψωροκωστιανά (π.χ. όπως πρόσφατα έγινε με την μάχη κατά της ποιοτικότατης και αφιλοκερδούς διανομής υποτίτλων από ελληνικά sites) και να κυνηγάτε τους χρήστες, σεβαστείτε και πάρτε μαθήματα από αυτούς. Όπως και να 'χει, αυτοί είναι και η δύναμή σας.

Alternative Youtube

2009-05-16T14:19:00.003+03:00

Οταν ο καθένας μπορέσει να εκφράσει, έστω και εν μέρει, έστω και με εικόνες, αυτά που νιώθει ακούγοντας την αγαπημένη του μουσική, τότε είναι που κάθε μέρα θα ανακαλύπτουμε και κάτι νέο στην τέχνη. Γιατί σ'αυτό το video, εγώ ανακάλυψα έναν φοβερό ζωγράφο. Και κατα την γνώμη μου, τέτοια videos κάνουν καλλιτέχνες όπως τους Arcturus, ακόμα μεγαλύτερους, έστω και αν έχουν διαλυθεί.

Mastodon - Crack the Skye

2009-04-24T00:27:00.006+03:00

Ένας μήνας. Ακριβώς ένας μήνας έχει περάσει από την κυκλοφορία του "Crack the Skye". Ίσως να απορήσετε γιατί αργήσαμε τόσο πολύ να γράψουμε κάτι γι αυτό το album, για το οποίο είχαμε μιλήσει τόσο πολύ πριν την κυκλοφορία του (εδώ και εδώ) στο Super Nova.

Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής. Κατέβασα το album μέσω internet την πρώτη μέρα κυκλοφορίας του, δηλαδή την 24η Μαρτίου του 2009 και πάτησα το play όντας γεμάτος ενθουσιασμό και ανυπομονησία. Ήμουν σίγουρος ότι θα άκουγα το καλύτερο album της χρονιάς. 100% σίγουρος ότι θα με αρπάξει από τα κάκαλα και δε θα λέει να με αφήσει!

Έλα μου, όμως, που όλες αυτές οι προσδοκίες πήγαν στράφι! Κατάφερα με δυσκολία να ακούσω όλο το album μέχρι το τέλος. Η απογοήτευση, μα πιο πολύ η οργή μέσα μου είχαν ξεχυλίσει! "Μα πώς είναι δυνατόν οι Mastodon να μην έβγαλαν άλλη μια δισκάρα;" αναρωτιόμουν και δε μπορούσα να το χωνέψω. Μου φάνηκε άνευρο, αργό και πάρα πολύ μπερδεμένο. Οι πολύ μεγάλες συνθέσεις με μπέρδεψαν και κατά τη διάρκειά τους δε μπορούσα να οδηγηθώ προς κάποια κατεύθυνση (εξαίρεση αποτελούσε το "Divinations", το οποίο είχα ακούσει λίγες μέρες πριν και το καραγούσταρα). Ένιωθα χαμένος. Εντελώς χαμένος...

Η απογοήτευση ήταν τόσο μεγάλη που μετατράπηκε σε φόβο. Φοβόμουν πραγματικά να ξανακούσω το album, μήπως την επόμενη φορά μου φανεί ακόμη χειρότερο και ξενερώσω περισσότερο! Μετά από 2-3 μέρες πήρα τη γενναία απόφαση να ξαναπατήσω το play...

Μια απ' τα ίδια. Δυστυχώς. "Μα δε μπορεί!" έλεγα μέσα μου. Το έβαλα να ξαναπαίξει πάλι από την αρχή. Κάτι άρχισε να διακρίνεται, αλλά πολύ θολά. Ξανά. Ξανά. Ξανά. Ξανά. Άφησα το Crack the Skye να παίζει ασταμάτητα ενώ είχα απορροφηθεί σε ένα παιχνίδι στο Internet. Μετά από αρκετές υποσυνείδητες ακροάσεις, το μυαλουδάκι μου είχε αρχίσει να χωνεύει το όργιο που εκτυλίσσεται στο "Crack the Skye".

Αυτό ξεκαθάρισε την επομένη, οπότε και έπεσα με τα μούτρα να ξανακούσω το album και τη ειδικά την απίστευτη εισαγωγή του "The Czar". Ή μήπως είχα τρέξει να βάλω να παίζει το επικό "The Last Baron"; Όχι, θα ήταν ο ογκόλιθος του ομότιτλου που με φώναζε. Δεν ξέρω με βεβαιότητα, τί ήταν αυτό που ήθελα να ξανακούσω πρώτο. Το μόνο που γνωρίζω με σιγουριά είναι ότι μου είχε φύγει ένα μεγάλο βάρος από πάνω μου. Μου είχε φύγει αυτή η αμφιβολία και απογοήτευση για το αν οι Mastodon με είχαν απογοητεύσει. Τώρα πια, ήξερα ότι το album αυτό είχε κάθε δικαίωμα να φέρει το λογότυπό τους στο εξώφυλλό του.

Οι ακροάσεις συνεχίζονταν. Με ακουστικά στο κινητό σε κάθε βόλτα, στο αυτοκίνητο, στο σπίτι, σχεδόν παντού και τουλάχιστον 5-6 φορές τη μέρα. Δε μπορούσα να πιστέψω ότι αδίκησα τόσο πολύ ένα τέτοιο album.

Ένα album που δικαίως θα πρέπει να οριστεί ή μάλλον θα πρέπει να ορίζει από εδώ και στο εξής τη λέξη "ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ".

Υπερ-τεχνικά σημεία διάσπαρτα παντού: Υπενθυμίζουν ότι οι Mastodon "ξέρουν μπαλίτσα"...

Ουσία ή μάλλον πεμπτουσία (=quintessence) της μουσικής σε κάθε κλάσμα του δευτερολέπτου: Βεβαιώνουν ότι οι Mastodon είναι η ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ σύγχρονη metal μπάντα στον πλανήτη.

Μεγαλειώδη riffs πάνω σε άλλα μεγαλειώδη riffs: Μα τί κάνουν οι τρέλες;!;!;

Rhythm section που μπορεί το ίδιο άνετα να σε υπνωτίσει ή να σε κάνει να χτυπιέσαι σαν άλογο σε rodeo: Τί χημεία υπάρχει μεταξύ αυτών των παιδιών;

Στιχουργική αλλοφροσύνη: Δεν υπάρχει μπάντα που να προσπαθήσει να ξεδιπλώσει ένα τέτοιο concept χωρίς να μας κάνει να αποκτήσουμε ..."τετραγωνάκια" στους κοιλιακούς από τα γέλια! Υπάρχει λέτε ε; Μόνο ΑΥΤΟΙ! Πάλι ΑΥΤΟΙ!

Φωνητικά: Ο Brent το πήρε προσωπικά το θέμα, αναλαμβάνοντας τα περισσότερα φωνητικά αυτή τη φορά. Ό,τι πεις μεγάλε! Μαζί σου!

Ένα μήνα μετά, είμαι σίγουρος, ότι αυτό το album δεν είναι απλώς ότι καλύτερο έχω ακούσει εδώ και πολύ καιρό, αλλά ίσως το καλύτερο album των '00s...

Υ.Γ1: Σβήστε το "ίσως" στην τελευταία μου πρόταση, αφού δεν προλαβαίνουν οι Mastodon να κυκλοφορήσουν το διάδοχο του "Crack the Skye" εντός του 2009...!!!

Υ.Γ2: Εννοείται ότι όποιος σέβεται τον εαυτό του ως φίλο του heavy metal, θα πρέπει να αγοράσει το εν λόγω album.

Υ.Γ3: So. How do you see Mastodon in Rockwave Festival this year???

Burzum - Ηρθε η ώρα;

2009-03-16T10:24:00.003+02:00

Στην επίσημη ιστοσελίδα του/των Burzum, τα τελευταια νεα δεν έχουν να κάνουν με τίποτε άλλο παρα με την αίτηση για αποφυλάκιση από τον Varg Vikernes. Όπως και ο ίδιος δηλώνει, μεταξύ άλλων, έχει μετανοιώσει για τις πράξεις του, και το μόνο που επιθυμεί είναι να ζήσει μια κανονική ζωή με την οικογένειά του και κυρίως με τα δυο παιδιά του. Τον πικραίνει, λέει, το γεγονός πως έχει περάσει πολύ λιγότερο χρόνο με των 18 μηνών γιο του από όσο θα 'πρεπε. Βεβαια. το σοφρωνιστικό σύστημα της Νορβηγίας, τον έχει μεταφέρει σε περιοχή πολύ κοντά στους δικούς του και του επιτρέπει τις συχνές βόλτες και περιπάτους μαζί τους. Οτι γίνεται και στην Ελλάδα, δηλαδή.

Εν κατακλείδι, ο ίδιος ο Varg δηλώνει έτοιμος για την κοινωνία και την ενασχόλησή του με τα πολιτισμικά δρώμενα αυτής, όπως η μουσική και η συγγραφή βιβλίων. Για να δούμε...

Deathspell Omega - Chaining The Katechon

2009-03-15T13:16:00.004+02:00

Ποιος άκουσε το "Si Monumentum Requieres, Circumspice" και δεν το φοβήθηκε. Ποιός άκουσε το "Fas - Ite Melidicti, In Ignem Aeternum" και δεν κούρνιασε στην φωλιά του;

Το αποκαλούμενο digi-EP που κυκλοφόρησαν πρόσφατα οι Γαλλο-Φινλανδοι δεν είναι εξέλιξη, είναι μακροβούτι στην θεοσκότεινη άβυσσο. Και όχι δεν θα μπω στη λογική : " Ε ρε τι θα γίνει όταν βγάλουν τον νέο δίσκο" και παπαριές. Αυτά σε αυτούς που δεν ακούνε μουσική, αλλά μαζέυουν δίσκους και συζητάνε για αυτούς. Και αυτά γιατί το "Veritas "Diaboli Manet In Aeternum : Chaining The Katechon" δεν σνομπάρεται υπο την έννοια ενός EP. Δεν αποτελεί θάλαμο αναμονής για κανένα λόγο.

Πως θα 'ταν αυτό δυνατό, όταν αυτά που κατακεραυνώνουν, υπάρχουν, κρύβονται και ελλοχεύουν μεσα σε αυτό το 20-λεπτο ΕΠΟΣ, καλύπτουν [ναι, πραγματικά] χρόνιες μουσικές αναζητήσεις; Σε στιγμές πιστεύω πως κατα ενα περίεργο, σατανικά συνομωτικό τρόπο οι Deathspell Omega είναι μεταφυσικά εμπνευσμένοι. Η χρονική διάρκεια του Chaining The Katechon μοιάζει να μπορει να διαστέλλεται και να συστέλλεται. Να μεγαλώνει με όλα αυτά που ανακαλύπτεις μέσα του και ταυτόχρονα να μικραίνει σε διάρκεια ελέω ψυχικής ευφορίας. Εδώ βιώνουμε την ολοκλήρωση της μουσικοποιϊας από μια μπάντα, με τον πιο αντιμουσικό τρόπο. Χρησιμοποιούνται, επαναπροσδιορίζονται, και σπρώχνονται στα όρια όλα αυτά που εκτροχίασαν τον black metal κάπου στα μέσα του '90 και του έδωσαν ξανά το απόλυτο νόημα.

Οι Deathspell Omega ήδη έχουν την θέση που τους αξίζει, από αυτούς που το αξίζουν. Για τους υπόλοιπους είναι ακόμα πολύ νωρίς.

Virtual Barbershop!

2009-03-13T12:46:00.007+02:00

Να' ναι καλά ο Freddos που το ανακάλυψε.

Φορέστε ακουστικά ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ, κλείστε τα μάτια και απολαύστε...

κλικ στην εικόνα

Chris Cornell - Scream: Review

2009-03-09T16:40:00.008+02:00

Το καινούριο album του Chris Cornell είναι πλέον διαθέσιμο σε εμάς και εμείς με τη σειρά μας είμαστε στη διάθεσή του. Θα μας εντυπωσιάσει; Θα μας απογοητεύσει; Θα μας αφήσει αδιάφορους; Έχοντας ακούσει πάμπολλες φορές το album, είμαι σίγουρος ότι δεν ανήκω στις δύο τελευταίες κατηγορίες...

"Αν κρίνω απ' την φωτογραφία και το εξώφυλλο, ο Chris Cornell θέλει να πει ότι δεν είναι ανάγκη να υπάρχουν κιθάρες για να βγει καλή μουσική..."

Στο "Scream" ο Chris επέλεξε τον Timbaland για την παραγωγή και άρα τον γενικότερο ηχητικό προσανατολισμό του album. Αυτό σημαίνει ότι θέλει να κάνει τη μουσική του γνωστή σε ένα ευρύτερο (αλλά και άγνωστο σε αυτόν) κοινό. Από την άλλη, οι φίλοι του Chris που ακολουθούν τα χνάρια του εδώ και τόσα χρόνια (Soundgarden, Audioslave,...) ας ετοιμαστούν για κάτι εντελώς διαφορετικό.

Τα τραγούδια κινούνται σε ρυθμούς RnB, funky, pop, με ελάχιστες έως καθόλου κιθάρες και είναι τίγκα στα samples και στους ηλεκτρονικούς ήχους. Στην πλειοψηφία τους, έχουν την κλασική δομή και όλες τις προδιαγραφές για να γίνουν ραδιο-hit-άκια (verse, bridge, chorus). Υπάρχουν μερικά τραγούδια που είναι πραγματικά πολύ καλά (Part of Me, Never Far Away, Scream, Ground Zero, Other Side of Town) και έχουν τοποθετηθεί με τέτοια σειρά στο album που να μην του επιτρέπουν να κάνει κοιλιά. Για το Ground Zero τα είχαμε πει και εδώ.

Ο Chris Cornell, λοιπόν, με αυτήν τη δουλειά ευελπιστεί να γίνει γνωστός σε περισσότερο κόσμο. Με αυτό το album, όμως, γυρνάει την πλάτη σε μερικούς ακροατές του (οι οποίοι θεωρούσαν εαυτούς προδομένους από αυτόν ακόμη και με τα albums των Audioslave) παίρνοντας ταυτόχρονα το ρίσκο που προαναφέραμε.

Προσωπικά, δε με ενδιαφέρει ποιοί είναι οι στόχοι που έχει θέσει, χωρίς να είμαι σίγουρος ότι πραγματικά έχει θέσει τέτοιους στόχους. Για μένα αυτό που μετράει είναι η μουσική. Και η μουσική που περιέχει το "Scream" μου αρέσει! Ίσως να είναι η τόσο μοναδική φωνή του Cornell που που με παρασέρνει, ίσως και το αδιαμφισβήτητο ταλέντο του Timbaland να ωραιοποιεί-τελειοποιεί τα πάντα μέσα σε ένα τραγούδι. Στα αρνητικά είναι τα πολλάκις επαναλαμβανόμενα ρεφρέν και μέρος των στίχων (όπως π.χ "I love the girl, I'm lovin' the dress she wears...") που δε νομίζω να ταιριάζουν σε έναν πατέρα!

Πάντως, αυτό που ακούω μου αρέσει και δε θα μπω στη διαδικασία να το κρίνω επειδή δεν είναι rock ή heavy. Είναι ωραίο και μου αρκεί αυτό. Άλλωστε όταν κάποιος τολμάει, αυτό είναι από μόνο του τέχνη... Πόσο μάλλον, όταν το τόλμημα είναι και ωραίο!

Παρακάτω, δείτε το video του ομώνυμου τραγουδιού.

Mark Zonder does SLAVIOR

2009-02-11T16:21:00.005+02:00

Ο παν-μέγιστος Mark Zonder, αυτή η κολώνα πίσω από το drum-kit όπου στήριξε το οικοδόμημα των Fates Warning όλα αυτά τα χρόνια, πλέον δημιουργεί με τους Slavior.

Η πρόσκληση της εταιρίας Lauten, να καταγράψει κάποια κομμάτια με τα μικρόφωνά της, είχε ως απόρροια να κυκλοφορήσουν τα παρακάτω videos στο web, τα οποία πέρα από την ηχητική ποιότητα, είναι ιδιαιτέρως απολαυστικά, μιας και δίνουν στον Zonder την δυνατότητα να χρωματίσει με τον δικό του, μοναδικό τρόπο, τις παράλληλες modern rock - jazzy - reggae - hip-hop κατευθύνσεις των Slavior. Σιγά μην είχε πρόβλημα...

"Drum Groove"

"Dove"

"Another Planet"

RickRoll'D [ή : το χειρότερο video που έχει γίνει]

2009-02-11T15:40:00.007+02:00

Δεν υπάρχει καμια περίπτωση. Είμαι απόλυτα σίγουρος. Σίγουρος λέμε... ότι όλοι έχετε πέσει τουλάχιστον μια φορά πάνω στο πιο μισητό, το πιο απράδεκτο, αισθητικά προσβλητικό και μουσικά αποκρουστικό video που έχει εμφανιστεί στο youtube. Και όσο πάει γίνεται ακόμα πιο μισητό, καθώς εμφανίζεται εκεί που δεν το περιμένεις, η ακόμη χειρότερα, όταν στην αναζήτησή σου περιλαμβάνονται videos τα οποία το youtube για λόγους τηλεοπτικών δικαιωμάτων δεν προβάλλει, όπως τότε με τους Ολυμπικούς Αγώνες [που ήταν και η αρχή του κακού, για μένα τουλάχιστον]. Χαρούμενος π.χ. που θα έβλεπες την πολύκροτη "αντιαθλητική" κλωτσιά του Κουβανού αθλητή Tae-kwon-do στον διαιτητή, έπεφτες πάνω στο ακατανόμαστο video. Και σού ερχόταν να σπάσεις την οθόνη. Επιτέλους, ας κλείσει κάποιος αυτόν τον άθρωπο [που απολαμβάνει τα σχόλια-βρισιές-κατάρες από τον "θρόνο" του] στην ΦΥΛΑΚΗ.

Προειδοποίηση: το video ακολουθεί για τους πιθανούς εξωγήινους που δεν το έχουν δει, κοντά ένα χρόνο τώρα.Οι άλλοι....ξέρετε : ΜΑΚΡΙΑ

Guitar Hero - Η χαρά του metal-ά πατέρα!

2009-02-11T14:36:00.003+02:00

Η πλάκα είναι οτι ο μικρός, είναι τρομερά εξοικειωμένος όχι μόνο με το παιχνίδι, αλλά και με την μουσική γιατί, όπως και να το κάνουμε, στην ηλικία του τα περισσότερα παιδιά ακούνε...στρουμφάκια

Metallica's "Latin" Orion

2009-02-05T14:24:00.006+02:00

Πιστεύω οτι αυτή η διασκευή στο Orion των Metallica αξίζει λίγο από τον χρόνο μας:

True Norwegian Black Metal Gallery

2009-01-30T13:35:00.009+02:00

O guru της φωτογραφικής και όχι μόνο κάλυψης του black metal, Peter Beste, μετά το βιβλίο "True Norwegian Black Metal" που κυκλοφόρησε πρόσφατα, έχει την τιμή και παρουσιάζει μεγάλο μέρος του φωτογραφικού του υλικού σε έκθεση που θα γίνει στην Δανία και συγκεκριμένα στην V1 Gallery. Εδώ μπορείτε να τσεκάρετε το θέμα που παρουσιάζεται στην έκθεση αυτήν την περίοδο και εδώ να πάρετε πληροφορίες γαι την ίδια την έκθεση.

Η φωτογραφική κάλυψη του Peter μπορεί να χαρακτηριστεί ως από τις πιο πλήρεις (αν όχι σίγουρα), όσον αφορά μουσικό είδος, καθώς το ακολουθεί πιστά από τις απαρχές του, περιέχει ακόμη και συλλογή από άρθρα εφημερίδων και συντροφεύει πολλά παρακλάδια του (και η Νορβηγία προσφέρει πολλά από αυτά). Μεγάλος μερακλής ο Peter. Αντε και από τα (χριστιανικά-πολιτισμένα) μέρη μας τέτοια σκηνικά (ΚΑΛΟ Ε?).

Μια φωτο-γεύση μπορείτε να πάρετε εδώ.

Mastodon - Crack the Skye: New song "Divinations"

2009-01-17T17:41:00.008+02:00

Το super-nova, μετά από αρκετή δουλειά και ψάξιμο, μα πάνω απ' όλα μεράκι για καλή μουσική, είναι στην ευχάριστη θέση να σας παρουσιάζει (ως το πρώτο ελληνικό blog που το κάνει) το καινούριο τραγούδι των Mastodon, "Divinations".

Είναι ηχογραφημένο από live εμφάνισή τους και η ποιότητα δεν είναι και ό,τι καλύτερο. Ένα είναι σίγουρο όμως: το τραγούδι τα σπάει και κάνει την αναμονή του "Crack the Skye" ακόμη πιο βασανιστική... Απολαύστε το!

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το επερχόμενο album και τη θεματολογία του (αν και τα έχουμε πει εδώ), τσεκάρετε αυτήν την διεύθυνση.

Η Ελλάδα στο επίκεντρο του Reddit!

2009-01-15T04:30:00.002+02:00

Αυτή τη φορά η Ελλάδα ήρθε και πάλι στο επίκεντρο της παγκόσμιας επικαιρότητας για την περίπτωση της άρνησης της κυβέρνησης να χρησιμοποιηθεί το λιμάνι του Αστακού προκειμένου να ανεφοδιαστούν οι Ισραηλινοί με βοήθεια που θα ερχόταν από τις Η.Π.Α. Η είδηση δημοσιεύτηκε από το Reuters και από το άκρως αντικειμενικό site "The Intelligence Daily".

Δε θα κάτσω να αναλύσω τους λόγους για τους οποίους πήρε αυτήν την απόφαση η κυβέρνηση, αλλά σημασία έχει ότι αυτό μεταδίδεται στα διεθνή μέσα και μπορεί να έχει πολλαπλά αποτελέσματα. Αν διαβάσετε το συγκεκριμένο δημοσίευμα στην πολύ γνωστή ιστοσελίδα "reddit.com" (η οποία είναι κάτι ανάλογο του "Digg"), θα καταλάβετε για τον αντίκτυπο της πρωτοβουλίας αυτής. Δώστε προσοχή στα σχόλια των αναγνωστών για εμάς τους Έλληνες και με πόσο θαυμασμό μας αντιμετωπίζουν. Άλλωστε, όπως και σε κάθε άλλο site, έτσι και σε αυτό, τα σχόλια είναι αυτά που έχουν περισσότερο ενδιαφέρον, ακόμα και από την ίδια την είδηση...Οι ίδιοι οι Αμερικανοί μας ζηλεύουν που αντιστεκόμαστε σε αποφάσεις της κυβέρνησης και πόσο μάλλον τώρα που αντιστεκόμαστε στην παγκόσμια υπερδύναμη (αυτοί τουλάχιστον έτσι το βλέπουν).

Πολλοί, ίσως να βιάστηκαν να βγάλουν το συμπέρασμα ότι η κίνηση αυτή θα χειροτερέψει τις σχέσεις μας με τις Η.Π.Α. Δεν υπολογίζουν όμως στις αλυσιδωτές αντιδράσεις που είναι ορατές τις αμέσως επόμενες δύο μέρες. Διότι, οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας που θα λάβουν μέρος σήμερα και αύριο στον Αστακό, θα σταθούν αφορμή για μια περαιτέρω διεθνή κινητοποίηση των ειρηνευτικών οργανώσεων και κινημάτων και να δείτε που οι Η.Π.Α. και το Ισραήλ θα βρεθούν αντιμέτωποι με πολύ, πολύ κόσμο...

Αυτό που εντυπωσιάζει πολύ τους ξένους με εμάς τους Έλληνες και τη στάση μας στον Αστακό, είναι ότι έρχεται μετά από λίγες εβδομάδες από τα επεισόδια του Δεκεμβρίου. Μας αναγνωρίζουν τη δύναμη και το σθένος που έχουμε να αντιστεκόμαστε σε κάθε στιγμή αδικίας. Γι αυτό το λόγο δεν πρέπει να επιτραπεί καμία μεταφορά πολεμικού εξοπλισμού από το λιμάνι του Αστακού. Όλοι όσοι μπορείτε, πρέπει να βρίσκεστε αυτές τις μέρες στις διαδηλώσεις που θα γίνουν εκεί. Δεν είναι θέμα κομματικό, δε χωράει τέτοιο θέμα εδώ. Είναι θέμα τιμής, διακαιοσύνης και αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό που χτυπιέται ανηλεώς εδώ και 19 μέρες!

Top 10 albums of 2008 (pronova)

2009-01-04T03:36:00.019+02:00

1. Nachtmystium - Assassins: Black Meddle Pt.1

2. Virus - The Black Flux

3. Dead Congregation - Graves Of The Archangels

4. Aura Noir - Hades Rise

5. Burst - Lazarus Bird

6. Darkspace - III

7. Leviathan - Massive Conspiracy Against All Life

8. Darkthrone - Dark Thrones And Black Flags

9. Angstridden - Fuck Humanity With Pride

10. Hans Zimmer & James Newton Howard - The Dark Knight O.S.T

Angstridden - Fuck Humanity With Pride

2009-01-04T02:42:00.008+02:00

Θα την πω την αμαρτία μου. Το όνομα της μπάντας με προδιάθεσε αρνητικά, παραπέμποντάς με στους Satyricon και στην πιο δημιουργική εποχή τους. Το δε "Rebel Extravaganza" δεν μπόρεσαν να το "ξανακουμπήσουν" ούτε οι ίδιοι οι δημιουργοί του. Γιατί τα χωράφια αυτού, του συγκεκριμένου blackmetal ήχου, είναι δύσβατα και άγονα, πώς να το κάνουμε. Η τιμωρία μου άρχισε με την εκκίνηση του full-σιδηροδρομικά φτιαγμένου mini-album των ΕΛΛΗΝΩΝ Angstridden.

Στα 20 περίπου λεπτά αυτού του ντελίριου μίσους απλά δεν παίρνεις ανάσα. Τα riffs είναι σαρωτικά και σε συνδυασμό με το fast-break μετα-αποκαλυπτικό drumming διαλύουν τα πάντα. Όσον αφορά τα βιτριολέ φωνητικά, όχι απλά πείθουν, μα σε σημεία θυμίζουν και λίγο Apollyon από εκείνο το "Dicipline" των Cadaver Inc. Η ποικοιλομορφία ενισχύεται και με παρασκηνιακές "παγωμένες" απαγγελίες που δένουν άψογα στο κλίμα του δίσκου. Η αξιοποίηση των τεχνικών δυνατοτήτων της μπάντας είναι απλά απίθανη. Το μόνο που μας μένει, έιναι να ελπίσουμε πως θα συνεχίσουν έτσι. Και δεν έχουν κανένα λόγο να μην το κάνουν.

Track listing:
1. New World'z Terrorizm
2. The Foul Taste Of Humanity
3. Tyrant Syndikate
4. Subsonic_Society
5. Outside All Shades Of The Perfect Black

Επιβάλλονται: Satyricon "Rebel Extravaganza", Cadaver Inc. "Dicipline", Thorns "Thorns"

O Nick Holmes για το νέο Paradise Lost

2008-12-19T13:10:00.005+02:00

O Nick Holmes των Paradise Lost σχολιάζει με πρόσφατες δηλώσεις του την μουσική και όχι μόνο κατεύθυνση του album που θα ακολουθήσει το κορυφαίο "In Requiem", και βρίσκεται στο στάδιο των ηχογραφήσεων:

"Το, μέχρι στιγμής, άτιτλο album θα περιέχει γύρω στα 10 κομμάτια, και μεταξύ των τίτλων είναι οι "First Light", "As Horizons End", "Faith Divides Us, Death Unites Us", "Frailty" και "My Last Regret". Αυτοί οι τίτλοι μπορεί να αλλάξουν χωρίς προειδοποίηση!"

"Είμαστε πολύ ευτυχείς με την δουλειά του Rhys Fulbers στο τελευταίο album ("In Requiem"), αλλά έχοντας δουλέψει μαζί σε 3 albums, αποφασίσαμε ότι ήρθε η ώρα να αναζητήσουμε μια διαφορετική προσέγγιση. Αφού ακούσαμε την δουλειά που έκανε με το "Anatomy Of Melancholy" live DVD μας, αποφασίσαμε ότι ο Jens Bogren ήταν ο άνθρωπος για την δουλειά. Τον Φεβρουάριο θα πάμε στην Σουηδία για να αρχίσουμε να ηχογραφούμε το album στα Fascination Street Studios του Örebro της Σουηδίας."

"Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει αντικαταστάτης πλήρους απασχόλησης για τον Jeff, αλλά όσον αφορά στο album, το σκαμνί των τυμπάνων θα καταληφθεί από ένα άλλον Σουηδό, τον Peter Damin. Η Σουηδία έχει μερικούς από τους καλύτερους μουσικούς στον κόσμο και ο Peter δεν αποτελεί εξαίρεση, ανυπομονούμε πραγματικά να συνεργαστούμε μαζί του και για την συνεισφορά του στο album."

"Η προσέγγισή μας αυτή τη φορά κλίνει ακόμη περισσότερο προς την πιο heavy πλευρά των πραγμάτων, ακόμα περισσότερο και από την τελευταία. Είναι ζωτικής σημασίας να μην χάσουμε την επαφή με το μουσικό μας ταξίδι τα τελευταία 20 χρόνια. Η μουσική μας μπορεί να είχε διαφορετικά προσωπεία, αλλά ήταν πάντα "σκοτεινή" και το νέο album δεν θα αποτελεί εξαίρεση. Μουσικά και στιχουργικά."

"Γράφοντας ένα νέο album είναι πάντα συναρπαστικό, δεν βαριόμαστε ποτέ να γράφουμε μουσική, και για μένα, είναι το καλύτερο κομμάτι του να είσαι σε μια μπάντα. Κάθε album είναι σαν μια πρόκληση να καλυτερεύουμε τους εαυτούς μας, ή τουλάχιστον, να κάνουμε κάτι το οποίο θα είναι διαφορετικό για όλους τους άλλους. Προσπαθούμε σκληρά να κάνουμε το απόλυτο σύγχρονο gothic metal album, και για μένα αυτό δεν έχει να κάνει με την κοινή τάση του "ρομαντισμού" και των " λουλουδιών ". Θα πρέπει να είναι μουσική που σκοτώνει."

Μετά από όλα αυτά πώς μπορείς να κάνεις υπομονή ;;;;

Πηγή: Metal Eagle

Satyr-icon ...

2008-12-17T15:26:00.007+02:00

Πρόσφατα παρακολούθησα στο blog του φίλτατου ROCK 2 THE BONE το νέο video των Satyricon, "Black Crow On A Tombstone". Στην αρχή μού ρθε να γελάσω, αλλά κάπου άρχισα να νευριάζω με την φιγούρα του Satyr και τα γελοία ποζεριλίκια του. Κατανοώντας τις προσπάθειες του Satyr να γίνει ένα blackmetal (τουλάχιστον) είδωλο, μα και σε όλους όσους νομίζουν ότι οι Satyricon τα τελευταία χρόνια ΔΕΝ ΠΗΘΙΚΙΖΟΥΝ παραθέτω το παρακάτω video, που μουσικά και στιχουργικά τα λέει ΟΛΑ. Ετσι, για να μην ξεχνιόμαστε...

Darkthrone - Too Old Too Cold

Top 10 albums of 2008 (ndimos)

2008-12-16T19:05:00.012+02:00

1) Meshuggah - ObZen

Τούτο εδώ το δημιούργημα των Σουηδών είναι κάτι το μοναδικό. Ακόμα και οι λιγοστοί άπιστοι του "δόγματος Meshuggah", με αυτόν τον κανονικοποιημένο όλεθρο θα πειστούν. Το συγκρότημα αυτό έχει χαράξει την πορεία του και βαδίζει μόνο του, γιατί πολύ απλά δε μπορεί κανείς άλλος να τους ακολουθήσει.

Όλα είναι έτσι φτιαγμένα σ' αυτό το album ώστε με μαθηματική ακρίβεια να οδηγείται ο ακροατής στην παράνοια (ξεκινώντας απ' το εξώφυλλο). Δεν ξέρω πώς θα το χαρακτήριζαν αυτοί που επιμένουν ντε και καλά να κατατάσσουν την κάθε μπάντα σε ένα μουσικό ιδίωμα. Δεν τους ενδιαφέρει και τους ίδιους τους Meshuggah άλλωστε, πιστεύω. Thrash, Death, Math-core; Δεν έχει σημασία.

Το ObZen δεν σου δίνει το παραμικρό περιθώριο να αφαιρεθείς από τους ψυχρούς αλλά καθηλωτικούς ήχους του. Σε απορροφάει, σε υπνωτίζει, σε αγχώνει, σε στέλνει στο διάολο. Χωρίς γυρισμό. Τί άλλο να πώ; Είναι ΤΕΛΕΙΟ!

2) Gojira - The Way of All Flesh

Οι Γάλλοι Gojira είχαν κάνει αισθητή την παρουσία τους με προηγούμενες δουλειές τους, όπως το "From mars to Sirius" και το "The Link". Με το "The Way of All Flesh" δεν επεκτείνουν απλά τη δισκογραφία τους, αλλά προσθέτουν σε αυτήν ένα πραγματικό διαμάντι. Ένα αριστούργημα που είναι ικανό να τους κατατάξει στην ελίτ του παγκόσμιου metal.

Αρνούμενοι τη "γαλλική κουλτούρα" που λέει ότι αν είσαι γαλλικό συγκρότημα πρέπει να έχεις και γαλλικό στίχο, οι Gojira θέλοντας να απευθυνθούν σε όλο τον κόσμο, χρησιμοποιούν την αγγλική για να εκφράσουν ανησυχίες που ξεκινούν από το περιβάλλον(A Sight to Behold) και φτάνουν μέχρι και το Βουδισμό (Yama's Messengers).

Μουσικά, αυτό που μας δίνουν οι Gojira είναι 12 τραγούδια γεμάτα τεχνικό death metal. Οι δίκασες είναι σχεδόν παντού. Οι κιθάρες υπακούουν σε όσα δίδαξε ο Chuck Schuldiner, οι Pantera και οι...Meshuggah. Τα δε φωνητικά εκφράζουν απόλυτα το θυμό και την οργή που κρύβεται στον καθένα μας για όσα βλέπουμε καθημερινά να συμβαίνουν γύρω μας. Θυμάστε πολλά riffs (The Art of Dying), τα οποία μπορείτε να τα ακούτε επί 165 δευτερόλεπτα χωρίς να τα βαριέστε; Περί τέτοιας έμπνευσης και ταλέντου μιλάμε... Θέλετε κι άλλα;

3) Opeth - Watershed

Το ερώτημα για τον κ. Michael Akerfeldt και την παρέα του είναι για πόσο καιρό ακόμα έχουν σκοπό να μείνουν στην κορυφή.

Το δρόμο για την οποία άνοιξε το αριστουργηματικό "Blackwater Park" και έκτοτε κάθε επόμενη τους δουλειά ήταν ένα ακόμη βήμα προς την κατάκτησή της. Το "Watershed" δεν αποτελεί εξαίρεση στον ακνόνα αυτό...

Δεν ξέρω τί μπορεί να βλέπει ο άνθρωπος στο εξώφυλλό από το παράθυρο, ενώ γράφει. Αυτό που ξέρω στα σίγουρα είναι ότι εγώ βλέπω μέσα σε αυτό το album για άλλη μια φορά μία βιβλικών διαστάσεων καταιγίδα Morid-Angel-ικού death metal που καταφέρνει και καλπάζει μόνο υπό τους μελαγχολικούς ήχους που πηγάζουν από τα 70's και φυσικά από το απίστευτο μυαλό του Akerfeldt.

Πλήκτρα, βιολιά, brutal φωνητικά, καθαρά φωνητικά, μελαγχολικά φωνητικά, ηλεκρικές κιθάρες, ακουστικές κιθάρες, μέχρι και blastbeats! Το πώς συνδυάζονται όλα αυτά τόσο άψογα και μας συμπαρασύρουν σε μία απολαυστική ακουστική εμπειρία, είναι ένα ερώτημα που δεν ξέρω αν μπορούν να το απαντήσουν και οι ίδιοι.

Το μόνο σίγουρο πάντως είναι ότι τραγούδια σαν το "The Lotus Eaters" και το "Burden" είναι ταυτόχρονα λόγοι για να νέες μπάντες να ασχοληθούν με το metal αλλά και για να τα παρατήσουν! Ειδικά το "Burden", κατά την ταπεινή άποψή μου κερδίζει τον τίτλο της πιο μελαγχολικής μπαλάντας που έχει γραφτεί ποτέ...

4) Burst - Lazarus Bird

Οι Σουηδοί Burst ομολογώ πώς μου ήταν παντελώς άγνωστοι. Το "Lazarus Bird" όμως και ο ντόρος που δημιουργήθηκε γύρω του, ήταν η κατάλληλη αφορμή να μπουν στο στερεοφωνικό μου και να μείνουν εκεί για αρκετό καιρό.

Οι συνθέσεις του αν και φαίνονται πολύπλοκες με τις πρώτες δυο-τρεις ακροάσεις, είναι απόλυτα άρτια δομημένες με τρόπο τέτοιο ώστε να απογειώνουν τις ιδέες τους και να με πλημμυρίζουν συναισθήματα κάθε φορά που το ακούω.

Η ποικιλία μουσικών επιρροών και η ικανότητά-ευφυία τους να τις παρουσιάζουν μέσα σε εξάλεπτα και εφτάλεπτα κομμάτια είναι που κάνει το album αυτό μοναδικό. Οι Mastodon, οι Tool, οι Neurosis είναι μερικοί μόνο από τους μέντορές τους που όμως μπορούν ο καθένας τους ξεχωριστά να ακούει το πώς αντιλαμβάνονται οι Burst τη μουσική τους και να χαμογελάει από υπερηφάνεια για το αποτέλεσμα.

5) Metallica - Death Magnetic

Μου είναι λίγο περίεργο. H μπάντα που μ' έκανε να αφοσιωθώ και να ταυτιστώ με τη μουσική που λέγεται "heavy metal" κυκλοφορεί και πάλι νέα δισκογραφική δουλειά.

Πέντε ολόκληρα χρόνια μετά το "St.Anger". Το album με το οποίο κατάφεραν να περάσουν και πάλι το δικό τους αλλά και με το οποίο τους έβριζε όλος ο κόσμος. Παραδόξως, εμένα μου είχε αρέσει... Πάμε στο "Death Magnetic" τώρα...

Ό,τι μας έκανε να αγαπήσουμε τους Metallica βρίσκεται εδώ. Τραχυά, heavy κομμάτια με κολλητικά riffs (από τον απόλυτο ρυθμικό κιθαρίστα), εμπλουτισμένα με εμπνευσμένα solos από τον Kirk Hammett. Ακόμη και το (συνήθως μονότονο) drumming του Ulrich, εδώ είναι πιο ενδιαφέρον και πιο ποικιλόμορφο. Τα φωνητικά του James βρίσκονται σε αναπάντεχη φόρμα και δίνουν στα τραγούδια μια έξτρα θετική ώθηση.

Για να λέμε όμως τα πράματα με το όνομα τους, δεν είναι τα ποαραπάνω που κάνουν το "Death Magnetic" μία από τις σπουδαιότερες κυκλοφορίες της χρονιάς. Είναι το κολοσσιαίο μέγεθος αυτής της μπάντας που έχει ταυτίσει το όνομά της με το heavy metal. Όταν είσαι ένα από τα πιο εμπορικά συγκροτήματα ever, τότε κάθε σου κυκλοφορία παρακολουθείται στενά από τον Τύπο (και όχι μόνο) και κατ' επέκταση ο αντίκτυπος της είναι πολύ σημαντικός.

Αυτός ο αντίκτυπος που άφησε το "Death Magnetic" είναι που αφήνει τη μεταλλική κοινότητα ικανοποιημένη. Οι Metallica, αν και κάνουν πισωγύρισμα (το πρώτο στην καριέρα τους), καταφέρνουν να τραβήξουν τα βλέμματα πάνω τους και ως συνέπεια να φέρουν νέο αίμα στη μουσική αυτή. Αυτό ήταν το ζητούμενο άλλωστε. Όλοι εμείς οι οπαδοί τους, ποτέ δε θα σταματήσουμε να ελπίζουμε σε πολύ μεγάλα πράματα από αυτούς. Και αυτό το album μας δυνάμωσε αυτήν την ελπίδα ακόμη περισσότερο!

6) Scars on Broadway - Scars on Broadway

Το 2008 μπορεί να μην ήταν χρονιά κατά την οποία οι System of a Down κυκλοφόρησαν νέα δουλειά. Τουλάχιστον ως S.O.A.D. Γιατί τα μέλη τους ήταν σε πλήρη εγρήγορση και μας χάρισαν δύο albums. Ένα αρκετά αξιόλογο, το "Elect the Dead" του τραγουδιστή Serj Tankian και το παρών, των Daron Malankian (κιθαρίστας) και John Dolmayan (drummer).

Δε πιστεύv να υπάρχει έστω και ένας οπαδός των S.O.A.D. που να μην έχει αντιληφθεί ότι ο Malankian έχει "ψώνιο" με το μικρόφωνο. Τόσο μεγάλο που δεν του αρκεί το ότι στα τελευταία δύο albums των S.O.A.D. (Mesmerized, Hypnotized) δεν αφήνει τον Serj Tankian σε χλωρό κλαρί! Συνέπεια αυτής της μανίας του ήταν η δημιουργία αυτού του project (και αντίστοιχα της προσωπικής δουλειάς του Tankian) καθώς και το γεγονός ότι δεν ηχεί καθόλου διαφορετικό από τους System of a Down.

Μέσα απ' όλ' αυτά, κερδισμένοι βγήκαμε εμείς. Γιατί το album αυτό είναι-αν μη τί άλλο- εκπληκτικό. Τραγούδια δυναμίτες (Serious, Stoner-Hate, Cute Machines, They Say), τραγούδια λυρικά και συναισθηματικά φορτισμένα ταυτόχρονα (Funny, World Long Gone, Kill Each Other/Live Forever, το φοβερό Universe), άλλα που είναι ψιλο-αστεία αλλά βρίθουν έμπνευσης (Exploding/Reloading, Chemicals) και άλλα που έχουν κάτι απ' όλα τα παραπάνω συν μία δόση μπαλάντας (Insane, Babylon, 3005, Whoring Streets).

Ελπίζουμε, μόνο, να μην αποτρελαθεί τελείως με τους Scars on Broadway και ξεχάσει τους S.O.A.D. Γιατί, όσο καλό και να είναι το εν λόγω album, αυτή η μουσική είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του Serj.

7) In Flames - A Sense of Purpose

Αναμφισβήτητα, οι απόλυτοι κυρίαρχοι της Σοηδικής σκηνής και του μελωδικού death metal που αυτή εισήγαγε στο παγκόσμιο metal γίγνεσθαι.

Με αυτό το album υπερασπίζονται τον τίτλο αυτό με το καλύτερο δυνατό τρόπο. Τραγούδια με πολύ όμορφες μελωδίες, βασισμένα το καθένα σε πολύ καλές ιδέες. Η παραγωγή έχει καταφέρει να συνδυάσει τον σκληρό ήχο με την απαραίτητη "απαλότητα" που απαιτούν οι μελωδίες.

Οι In Flames βρίσκονται στην πιο ώριμη συνθετική περίοδό τους και δεν χάνουν την ευκαιρία να το αποδείξουν γράφοντας τραγούδια με αρχή μέση και τέλος, απλά και κατανοητά. Αυτά τα στοιχεία είναι αρκετά για να κερδίσουν τον ακροατή. Είτε αυτός είναι παλιός οπαδός της μπάντας είτε καινούριος.

Δεν έχω κάτι άλλο να γράψω για αυτό το album. Είναι τόσο ξεκάθαρο και απλοϊκό. Κλασσικό In Flames. Εθίζεσαι στον ήχο του...

8) Testament - The Formation of Damnation

Το album ξεκινάει με το εισαγωγικό "For the glory of...". Eγώ θα συμπλήρωνα "For the Glory of...Thrash Metal". Γιατί, αυτό ακριβώς κάνει το "The Formation of Damnation". Αποτίει φόρο τιμής στο thrash.

Όσοι δε γουστάρουν τους Testament, δεν πρόκειται να αλλαξοπιστήσουν με αυτήν εδώ την κυκλοφορία. Δεν προσθέτουν τίποτα καινούριο στη μουσική τους. Ατόφιο thrash metal που ενώ συνθετικά παραπέμπει σε old school μονοπάτια, καταφέρνει να ηχεί σύγχρονο και μοντέρνο.

Η επιστροφή του Alex Skolnick πλημμυρίζει με χαμόγελα τους απανταχού fans της μπάντας και με αξιοθαύμαστα solos και περίσσεια ενέργεια το album. Τα φωνητικά του Chuck Billy άλλοτε γρυλλιστά, άλλοτε πάλι πιο καθαρά, μα πάντα θυμωμένα. Οι μελωδίες κάνουν συχνά την εμφάνισή τους και κάνουν την ακρόαση πιο εύκολη και διασκεδαστική.

Ένα album το οποίο, όπως προανέφερα, δε θα φέρει νέους οπαδούς στο στρατόπεδό τους αλλά σίγουρα έχει αφήσει ικανοποιημένους και τους πλέον φανατικούς της μπάντας και του είδους γενικότερα...

9) Evergrey - Torn

Όταν το album σου κάνει ντεμπούτο στα σουηδικά charts στο Νο.4 τότε σίγουρα δεν είσαι τυχαίος. Όσοι γνωρίζουν καλά τους Evergrey και γενικά τα δρώμενα της ευρύτερης Σουηδικής σκηνής, αντιλαμβάνονται το μέγεθος της επιτυχίας.

Το "Torn" είναι ένα album που σε σημαδεύει από την πρώτη κι όλας ακρόαση. Είναι heavy, power (όχι σαν τους Helloween αλλά σαν τους Nevermore), σκοτεινό, ατμοσφαιρικό και σφύζει από ενέργεια και φανταστικές μελωδίες. Έχει όλα τα στοιχεία του ήχου τους δηλαδή και ενώ έχει κρατήσει στοιχεία από το προηγούμενο "Monday Morning Apocalypse (2006)", είναι πιο κοντά στο "Recreation Day (2003)".

Είναι αλήθεια ότι τα τραγούδια στην πλειοψηφία τους βασίζονται στην μαγευτική φωνή του Tom S. Englund, αλλά τα heavy riffs και η αρμονική τους συνύπαρξη με τα πλήκτρα (που δεν κουράζουν με υπερβολές) προσθέτουν στο album μια μοναδική αύρα.

10) Black Tide - Light from Above

"Light from Above", λοιπόν και είμαι σίγουρος ότι κάτι τέτοιο φώτισε αυτούς τους πιτσιρικάδες (ο τραγουδιστής τους είναι μόλις 15!) να γράψουν αυτό το album.

Το νεαρόν της ηλικίας τους, τους έδωσε την ευκαιρία να παίξουν πέρυσι στην κύρια σκηνή του Ozzfest, μιας και η δεύτερη σκηνή ήταν απαγορευτική γι' αυτούς αφού είχε χορηγό μια εταιρία αλκοολούχου ποτού.

Εδώ θα ακούσετε καυλωμένο heavy/hard rock σε υψηλές ταχύτητες, με μεριικά thrash riffs σκόρπια από δω κι από κει, με μελωδίες που θα σας κάνουν να ξανακούσετε τη δισκογραφία των Maiden αλλά και με γελοίους στίχους. Οι έταιροι "μεγάλοι" που τους έχουν επηρεάσει ολοφάνερα είναι (ποιοί άλλοι;) οι Metallica. Γι αυτόν το λόγο διασκευάζουν εδώ το "Hit the Lights" με πολύ θετικά αποτελέσματα.

Τα πολύ καλά solos και τα κολλητικά refrains είναι το Α και το Ω αυτού του album που μας εισάγει στον κόσμο μιας ανερχόμενης δύναμης που έρχεται να μας υπενθυμίσει ότι η νεολαία του heavy metal είναι εδώ και έτοιμη να σαρώσει τις απανταχού σκηνές. Η συνθετική ικανότητα είναι άφθονη και αν συνδυαστεί με καλύτερα στιχουργικά θέματα, τότε το επόμενο "χτύπημά" τους θα ταρακουνήσει πολύ κόσμο..

...και άλλα 5 albums που χάνουν στις λεπτομέρειες:
11) Disturbed
Indestructible

12) Cynic Traced in Air

13) Mercenary
Architect of Lies

14) Trivium
Shogun

15) Hollow Corp
Cloister of Radiance