پوستر: رای من کو؟ (پوستر سوم)
طراح: دوست سبز

به گزارش کلمه، او با اشاره به وعده و وعیدهایی که به او و خانواده اش شده بلکه او با امنیتی ترین بخش کشور همکاری کند، استدلال کرده: امروز که هیچ خطایی نکرده‌ام و هیچ اطلاعی از موضوعات و فعالیت‌های محرمانه نظام ندارم با من اینگونه رفتار می‌شود و تمام زندگی و خانواده‌ام را به واقع گروگان گرفته‌اند. در آینده اگر راضی به همکاری شوم و به سبب آن از این اطلاعات و اسرار مطلع شوم با من چه رفتاری خواهد شد؟ و چه چیزی را برای حصول اطمینان و اعتمادشان از من به گروگان خواهند گرفت؟

وی با اشاره به نامه اول خود به صادق لاریجانی از تشدید فشارها سخن می گوید و با انتقاد و گلا یه ازعدم بیطرفی قاضی پرونده اش می گوید که حتی از نمایش و تصویرگری یک دادرسی به ظاهر قانونی و بی‌طرفانه عاجز مانده و به وضوح و آشکارا به قوانین و مقررات و مصالح نظام و کشور بی‌اعتنایی کرده و بد‌تر از آن اینکه در جلسه دادگاه با عصبانیت اقدام به تحقیر و تهدید من کرده و با به کاربردن الفاظی که اینجانب شرم دارم در این نامه به ذکر آن‌ها بپردازم، از من به اصرار می‌خواست که مطابق خواسته وی اقرار به ارتباط با آمریکا و خیانت به کشورم کنم.

امید کوکبی، دانشمند جوان ایرانی، هشت ماه است که به اتهامات واهی، پشت میله های زندان اوین محبوس است. دوازدهم بهمن سال جاری، قرار است دادگاه این پژوهشگر کشور برگزار شود. محاکمه امید کوکبی در حالی انجام خواهد شد که این هموطن اهل سنت و ترکمن هیچ گونه سابقه فعالیت سیاسی نداشته و هنگامی که برای دیدار با خانواده اش به ایران سفر کرده بود، بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد.

این نخبه ی ایرانی در نامه خود اعلام کرده که بعد از این حاضر نیست در این دادگاه حضور یافته و از خود دفاعی بکند و آورده است: اگر هم اجباراً مرا به دادگاه ببرند قطعاً سکوت کرده و دفاعی نخواهم کرد تا ایشان با فراغ بال به آنچه که از قبل برای من تجویز کرده‌اند حکم دهد هر چند که ممکن است این موضوع موجب طولانی‌تر کردن عمدی زمان رسیدگی به پرونده من شود.

امید کوکبی با کسب رتبه ۲۹ در کنکور توانست به طور همزمان در دو رشته فیزیک و مکانیک در دانشگاه صنعتی شریف تحصیل کند. وی فوق لیسانس و دکترای خود را در اسپانیا در رشته فیزیک اتمی در گرایش لیزر کسب کرد. این دانشمند جوان از سال گذشته در دانشگاه تگزاس آمریکا در مقطع فوق دکتری مشغول به تحصیل بود.

خانم صفربی بی حق نظری، مادر امید کوکبی که تمام دوران زندگی خود را صرف تربیت ۹ فرزند با مدارج بالای علمی کرده است، از مسئولان قضایی خواسته بود که بیشتر از این باعث رسوایی سیستم قضایی کشور نشوند و با برخورد درست با پرونده اندک آبروی باقیمانده خود را حفظ کنند.”

متن کامل این نامه که در اختیار کلمه قرار گرفت به شرح زیر است:

ریاست محترم قوه قضائیه

حضرت آیت اله صادق آملی لاریجانی

سلامٌ علیکم

اینجانب امید کوکبی فرزند نوبت، زندانی بند ۳۵۰ زندان اوین دومین باری است که برای شما نامه می‌نویسم و امروز که این نامه را تحریر می‌کنم حدود ۱۰ ماه است بدون هر گونه دلیل و مدرکی (‌و شاید در اثر یک سوء تفاهم) در بازداشت به سر می‌برم. پس از چند بار تفهیم اتهام متفاوت از جمله شرکت در تجمعات غیر قانونی و اخلال در نظم و امنیت، نهایتاً اتهاماتی واهی و بی‌اساس که روحم را آزرده کرده است با عنوان «ارتباط با دول متخاصم و کسب درآمد نامشروع» را به من تفهیم کردند که یقیناً این اتهامات با توجه درخواست‌ها و عملکرد مسئولین امر کاملاً منافات دارد و با هیچ منطق و عقل سلیمی همخوانی ندارد. چگونه می‌شود به کسی که متهم به جاسوسی یا ارتباط با اجانب است اطمینان کرد و او را به محرمانه‌ترین و سرّی‌ترین بخش اسرار نظام دعوت کرده و از او درخواست همکاری نمود‌؟ دعوت‌های مکرر مسئولین امنیتی و اطلاعاتی و تحت فشار قرار دادن خانواده‌ام جهت متقاعد کردن من به همکاری و نشان دادن در باغ سبز و وعده حمایت‌های مختلف همچون آزادی و ادامه تحصیل در‌‌ همان دانشگاه قبلی خودم (دانشگاه آستین تگزاس) برای کسی که تاکنون هیچ فعالیتی خارج از دانشگاه و محافل علمی دنیا نداشته و با عالم سیاست بیگانه است چه معنا و مفهومی را تداعی می‌کند؟ و در پشت این اتهام زنی‌ها و فشار‌ها چه هدفی نهفته است‌؟ اگر چه من به عنوان یک ایرانی حاضر به همه گونه خدمت و جانفشانی برای کشورم هستم لیکن بنده همیشه این استدلال وپاسخ را به بازجویان و نمایندگان اعزامی از نهادهای مختلف داشته و دارم که: امروز که هیچ خطایی نکرده‌ام و هیچ اطلاعی از موضوعات و فعالیت‌های محرمانه نظام ندارم با من اینگونه رفتار می‌شود و تمام زندگی و خانواده‌ام را به واقع گروگان گرفته‌اند. در آینده اگر راضی به همکاری شوم و به سبب آن از این اطلاعات و اسرار مطلع شوم با من چه رفتاری خواهد شد؟ و چه چیزی را برای حصول اطمینان و اعتمادشان از من به گروگان خواهند گرفت؟

جناب آقای لاریجانی

تنها گناه من این بوده و هست که تحصیلاتم منحصر به فرد بوده و در ایران کسی در این رشته تخصص و تحصیلات من را ندارد و از بد حادثه ظاهراً این تخصص شدیداً مورد نیاز واقع شده است. اما این مرقومه را جهت دفاع از بی‌گناهی خودم برای شما نمی‌نویسم و البته امیدی هم به شنیدن یا اهمیت دادن به آن ندارم، زیرا نه تنها به نامه اول من «که با سختی توانستم از زندان برای شما ارسال کنم» کوچک‌ترین توجهی نکردید و از آن نامه هم سوء تعبیر شد و موجب تشدید فشار‌ها بر من گردید، بلکه دلیل نگارش این نامه، گلایه از مجموعه تحت امر شما و به خصوص دادگاه رسیدگی کننده به پرونده من است، که حتی از نمایش و تصویرگری یک دادرسی به ظاهر قانونی و بی‌طرفانه عاجز مانده و به وضوح و آشکارا به قوانین و مقررات و مصالح نظام و کشور بی‌اعتنایی کرده و بد‌تر از آن اینکه در جلسه دادگاه با عصبانیت اقدام به تحقیر و تهدید من کرده و با به کاربردن الفاظی که اینجانب شرم دارم در این نامه به ذکر آن‌ها بپردازم، از من به اصرار می‌خواست که مطابق خواسته وی اقرار به ارتباط با آمریکا و خیانت به کشورم کنم.

ریاست محترم این دادگاه نه تنها بی‌طرف نبوده و صلاحیت رسیدگی به پرونده اینجانب را ندارد بلکه در یک نظام اسلامی و قائل به اخلاق و عدالت و مهرورزی، این ویژگی‌های اخلاقی، قطعاً صلاحیت هر قاضی‌ای را برای تصدی پست قضایی زایل کرده و شایستگی نشستن بر این مسند را سلب می‌کند. مگر دعوی و اتهام من شخصی و متوجه اوست که اینگونه بر من پرخاش و توهین و تهدید می‌کند؟ قاضی‌ای که به متهم بدون هیچ دلیل موجهی توهین و تحقیر و پرخاش نماید دیگر بی‌طرف نیست و طبق قانون هم صلاحیت رسیدگی به پرونده را ندارد.

لذا اکنون به عنوان عکس العمل طبیعی یک زندانی که به حرمت و حقوق اولیه انسانی او توهین شده است اعلام می‌کنم که بعد از این حاضر نیستم در این دادگاه حضور یافته و از خود دفاعی بکنم و اگر هم اجباراً مرا به دادگاه ببرند قطعاً سکوت کرده و دفاعی نخواهم کرد تا ایشان با فراغ بال به آنچه که از قبل برای من تجویز کرده‌اند حکم دهد هر چند که ممکن است این موضوع موجب طولانی‌تر کردن عمدی زمان رسیدگی به پرونده من شده (که خود نوعی مجازات فرد پیش از محاکمه است) و نیز همچنان که در این مدت به بسیاری از مواد قانونی (از جمله رسیدگی به اعتراض من به قرار بازداشت و یا عدم تمدید قرار بازداشت پس از گذشت یک ماه و یا حق ملاقات با وکیل) عمل نشده و تا امروز اجازه ملاقات با وکیل را به بنده نداده‌اند (و معلوم نیست که وکلای محترم چگونه می‌خواهند در دادگاه از من دفاع کنند.) و یا ممکن است این نامه تظلم خواهی من موجب شود باز هم بر من غضب کرده و بیشتر سخت گیری کنند. بنابراین از محضر آن مقام محترم تقاضا دارم به این حداقل انتظار من که جزء حقوق اولیه یک زندانی است توجه کرده و با واگذاری امر رسیدگی به پرونده به شعبه‌ای دیگر شرایط را برای برگزاری یک دادگاه موجه و بی‌طرف و با رعایت اصول اخلاقی و حقوق شهروندی فراهم فرمایند.

امید کوکبی ۲/۹/۱۳۹۰ زندان اوین بند ۳۵۰

عیسی سحرخیز  از تاریخ ۲۳ آذر ماه از زندان به بیمارستان امام خمینی منتقل شده است.یک منبع موثق با اظهار اینکه خانواده این زندانی تحت فشار شدید برای مصاحبه نکردن با رسانه های خارج از ایران هستند،  گفت: همه سعی کردند که خبر انتقال او را به بیمارستان پخش نکنند تا مبادا دوباره او را به زندان بفرستند. همه اطرافیانش سکوت کرده اند تا بلکه مراقبت های پزشکی مورد نیاز تا قبل از انتقال دوباره او به زندان انجام شود.

به گزارش کمپین بین المللی حقوق بشر این منبع موثق در خصوص وضعیت عیسی سحرخیز به کمپین گفت: وی  ماه های متمادی دچار کم خونی شدید، نوسان فشار خون و درد در ناحیه کمر و گردن بود. مدتی هم در زندان رجایی شهر کرج روی ویلچر می نشست. بالاخره با وخیم شدن حالش به بیمارستان منتقل شده است. او اکنون تحت معاینات پزشکی است و حال خوبی ندارد.

این منبع موثق به کمپین گفت که عیسی سحر خیز از زمان بستری شدن تا به حال همچنان با پا بند و دستبند به تخت بیمارستان بسته شده است و چهار مامور امنیتی شبانه روز از او مراقبت می کنند. با این حال این منبع گفت که خوشبختانه ملاقات های خانواده از چند روز پیش در فضای راحت تری صورت می گیرد.

خانواده عیسی سحرخیز از مدت ها پیش در خواست های متعددی برای انتقال او به بیمارستان با هزینه خود خانواده داده بودند که با آن موافقت نشده بود. مهدی سحرخیز ، فرزند این زندانی سیاسی در گفتگویی با کمپین بین المللی حقوق بشر در ایران در تاریخ دوم آذر ماه سال گذشته(۱۳۸۹) اعلام کرده بود که خانواده اش از این پس اگر اتفاقی برای پدرشان بیفتد مسولان جمهوری اسلامی ایران را پاسخگو و مسئول می دانند.

به گزارش جرس به نقل از خبرگزاری دیدبان حقوق بشر کردستان، به گفته خانواده محمد صدیق کبودوند، پس از اعزام این فعال حقوق بشری زندانی به بیمارستان مدرس، آزمایشهای گوناگونی از جمله آزمایش خون و قلب و عروق و همچنین مغز و اعصاب بر روی ایشان انجام گرفته است.

به گفته خانواده کبودوند، اعزام وی به درخواست پزشکی قانونی بوده و احتمالا آزمایشهای دیگری در روزهای آینده انجام خواهد گرفت.

همچنین تارنمای کردپا نیز گزارش داده است از سرنوشت یک شهروند کُرد ساکن بخش سیمینه(قره‌موسالو) شهرستان بوکان که مدت دو هفته قبل توسط مأموران اداره‌ اطلاعات بازداشت شده بود اطلاعی در دست نیست.

این شهروند کُرد به نام زاهد رستم‌پور بیست‌وهفت ساله دو هفته‌ی قبل از سوی نیروهای امنیتی به اتهام همکاری با احزاب کُرد اپوزسیون دستگیر و به مکان نامعلومی منتقل شده بود.

تاکنون خانواده‌ رستم پور چندین بار به منظور اطلاع یافتن از وضعیت و شرایط فرزندشان به اداره‌ اطلاعات شهرستان بوکان مراجعه نموده ولی هیچ گونه خبری از زاهد رستم پور دریافت نکرده‌اند.

اتهامی که بر مبنای آن ساجده کیانوش راد به چنین حکم سنگینی محکوم شده است اجتماع و تبانی علیه نظام اعلام شده است.

ساجده کیانوش راد هفتم آذر ماه ۸۹ در حمله ماموران امنیتی به منزلش به همراه همسرش بهروز شاهرخ نیا بازداشت و به زندان اوین منتقل شده بود . وی به مدت ۶۵ روز در بند ۲۰۹ زندان اوین بازداشت بود که از این مدت ۵۲ روز ان را در سلول انفرادی سپری کرد.

دادگاه ساجده کیانوش راد، دوشنبه ۲۳ آبان به ریاست قاضی پیرعباس تشکیل شد.

وی فرزند محمد کیانوش راد، نماینده مردم اهواز در مجلس ششم و از اعضای جبهه مشارکت ایران اسلامی است.

پیش از این دکتر کیانوش راد، رئیس سابق منطقه خوزستان جبهه مشارکت و استاد دانشگاه چمران اهواز همراه با همسر و دخترش ساجده در مراسم دعای کمیلی که توسط خانواده یکی از زندانیان سیاسی برگزار شده بود، در یورشی شبانه دستگیر شد و همسر و فرزندش پس از یک شب آزاد شدند و خود او ماه‌ها در انفرادی به سر می‌برد.

شعبه‌ ۲۸ دادگاه انقلاب اسلامی تهران به ریاست قاضی مقیسه در تاریخ ۲۸/۱۱/۱۳۸۹ طی یک اقدام بی‌سابه و در کم‌تر از یک ساعت پس از برگزاری جلسه‌ دادرسی، مهدی معتمدی مهر را به اتهام عضویت در نهضت آزادی ایران، شرکت در تجمع روز عاشورا و نوشتن مقالات انتقادی به ۵ سال حبس تعزیری محکوم کرده بود که این حکم، پس از اعتراض جهت تجدید نظر به شعبه ۵۴ دادگاه یاد شده ارسال و پس از مدتی، ضمن تایید و قطعیت حکم صادره بدوی، پرونده به اجرای احکام زندان اوین ارجاع شده است.

این عضو کمیته انتخابات آزاد، سالم و عادلانه، نخستین بار در فروردین ۱۳۸۸ به بهانه‌ نقش داشتن در تنظیم و انتشار بیانیه درخواست نظارت بین‌المللی در انتخابات دهم ریاست جمهوری بازداشت و پس از ۴۵ روز حبس انفرادی به قید کفالت آزاد شد و بار دوم، پس از وقایع عاشورای ۱۳۸۸ به اتهام شرکت در این تجمع، بازداشت و پس از حدود دو ماه در دهم اسفند همان سال آزاد شد.

اخیراً این عضو دفتر سیاسی نهضت آزادی ایران اقدام به انتشار علنی نامه‌ای به وزیر اطلاعات نمود که ضمن اشاره صریح به ضرب و شتم وی در دوران بازداشت، حکایت از استمرار رفتار غیرقانونی بازجویان آن وزارتخانه پس از آزادی و اعمال فشارهای روانی در برخورد با ایشان و سایر اعضای نهضت آزادی ایران دارد. ورود به حوزه‌ی خصوصی زندگی فردی، توهین، افترا، تهدید به مرگ از جمله موارد فشارهای روانی است که معتمدی مهر در این نامه افشا کرده و از بازتولید خط سعید امامی و رویکردی در وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی ایران خبر می‌دهد که در راستای منویات و تحلیل‌های سلطنت‌طلبان و مخالفان انقلاب اسلامی، اصالت مردمی انقلاب و اعتبار رهبری آن را هدف گرفته‌اند. به نظر می‌رسد که تایید حکم نامبرده بی‌ارتباط با نامه فوق‌الذکر نبوده است.

در حال حاضر، محمد توسلی – رییس دفتر سیاسی – محسن محققی، امیر خرم و محمد فرید طاهری اعضای شورای مرکزی و عماد بهاور رییس شاخه جوانان نهضت آزادی ایران با اتهاماتی مشابه در زندان اوین به سر می‌برند.

متن کامل کتاب  در  این آدرس در دسترس همگان قرار دارد.

به گزارش کلمه، آن‌ها در این دیدار ضمن دلجویی از خانواده این روزنامه نگار زندانی ابراز امیدواری کردند که او و دیگر زندانیان سیاسی به ویژه روزنامه نگاران دربند هر چه زود‌تر آزاد و به تحریریه روزنامه‌ها بازگردند، چرا که جای روزنامه نگاران در تحریریه‌هایی با نشاط و فعال است و نه گوشه زندان.

در این دیدار احمد مسجد جامعی، عضو شورای شهر تهران و تعدادی از همکاران احمد رضا یوسفی در خبرگزاری ایسنا حضور داشتند.

یوسفی معاون فنی خبرگزاری ایسنا و مسوول فنی برخی سایتهای اصلاح طلب در دوران انتخابات ریاست جمهوری دهم بود. وی بهار سال ۸۹ توسط نیروهای امنیتی بازداشت و توسط قاضی صلواتی به دو سال حبس قطعی محکوم شد.

وی هم اکنون هجدهمین ماه حبس خود را در بند ۳۵۰ زندان اوین سپری می‌کند و از هر گونه حق مرخصی هم محروم بوده است.

به گزارش خبرنگار کلمه، ماموران وزارت اطلاعات در تماس تهدید آمیز با برخی فعالان سیاسی در شهرهای مختلف ایران از آنان خواسته است تا در قالب گفتگو با رسانه ها و یا نگارش مقاله درباره ضرورت شرکت آحاد مردم و فعالان سیاسی در نهمین دوره انتخابات مجلس موضع گیری کنند.

فشارها و تهدید فزاینده فعالان سیاسی از سوی نهادهای امنیتی در شرایطی صورت می گیرد که بسیاری از آنان با وثیقه های سنگین در ایام مرخصی از زندان به سر برده و یا با پایان یافتن مدت محکومیت خود به صورت مشروط از زندان آزاد شده اند و در چنین شرایطی ماموران وزارت اطلاعات تهدید کرده اند که در صورت عدم موضع گیری مطلوب در خصوص انتخابات پیش رو به زندان بازگردانده خواهند شد.

لازم به ذکر است طی دو روز گذشته فاطمه خردمند روزنامه نگار، سعید مدنی فعال اجتماعی، مهدی خزعلی وبلاگ نویس و تعداد دیگری از اهالی مطبوعات و نیروهای ملی مذهبی از سوی نهادهای امنیتی بازداشت و به زندان منتقل شده اند.

گفتنی است اصلاح طلبان شرایط سیاسی را برای برگزاری انتخابات عادلانه و آزاد مناسب نمی دانند.
کف خواسته اصلاح طلبان برای شرکت در انتخابات آزادی هم زندانیان سیاسی، رفع حصر از رهبران جنبش سبز، آزادی مطبوعات و احزاب و بازگشت نیروهای نظامی به پادگانهاست.

۳۹ تن از زندانیان سیاسی محبوس در زندان های مختلف کشور، با صدور بیانیه‌ ای پیرامون انتخابات آتی مجلس، خاطرنشان کردند که “بنابراین بنابر وظیفه اخلاقی و اعتقادی خود اعلام می کنیم امروز گرم کردن تنور این انتخابات به هر شکل و بای نحو کان، کمک به استبداد و در تقابل با تحقق دمکراسی و تضمین حقوق بشر در کشور عزیزمان ایران است.”

این ۳۹ زندانی سیاسی که از طیف های مختلف سیاسی و عقیدتی بوده و به صورت همگام بیانیه روز چهارشنبه ۳۰ آذر ماه ۱۳۹۰ خود را منتشر کرده اند، متذکر این نکته شده اند که “امروز جامعه ما در عمل شاهد یک حکومت نظامی اعلام نشده است و تجربه همه کشورها و همچنین یک صد سال گذشته کشور ما نشان می دهد انتخاباتی که تحت سیطره نظامیان و نیروهای امنیتی برگزار شود، انتخاباتی صرفا فرمایشی است که تکلیف و ترکیب کرسی های آن از قبل تعیین شده است.”

این زندانیان سیاسی عقیدتی تاکید کرده اند که “با شرایط موجود، در هیچ کجای دنیا چنین انتخاباتی آزاد، سالم و مبین حاکمیت ملی تلقی نمی شود.”

به گزارش کلمه، این فعال کارگری که بیش از سه سال است در زندان اوین محبوس است تنها یک بار از حق مرخصی چند روزه استفاده کرده، او که چند روز پیش برادرش را از دست داد از دادستان تهران، جعفری دولت آبادی درخواست مرخصی چند ساعته کرد اما دادستان بدون هیچ دلیل مشخصی با مرخصی او مخالفت کرد این در حالی بود که مددی فقط قصد داشت در مراسم خاکسپاری برادرش شرکت کند.

دادستان تهران مدتهاست با مرخصی زندانیان سیاسی به دستور بازجوهای وزارت اطلاعات مخالفت می‌کند و تقریبا ماه هاست هیچ زندانی سیاسی نتوانسته است از مرخصی درمانی و یا مواردی همچون شرکت در مراسم فوت بستگان نزدیک شرکت کند. گفته می‌شود این رفتارهای دادستان تهران و بازجوهای وزارت اطلاعات به دلیل اعمال فشار بیشتر بر زندانیان سیاسی و خانواده‌هایشان صورت می‌گیرد.

زندانیان بند ۳۵۰ اما با برگزاری مراسمی در این بند این ضایعه را به ابراهیم مددی تسلیت گفته و برای او آرزوی صبر و مقاومت بیشتر کردند.