با سلام!

در این تأخیر طولانی حکمتی بوده که خود از آن بی خبرم!

لیک خواهم آمد!

با یک بقل حرف تازه!

اللّهم عجّل لولیّک الفرج

سلام دوستان!

کشوری عزیز تک رنگ را به یک بازی دعوت کرده!

از اونجایی که من به بازی های بین وبلاگی علاقه ی وافری دارم پس آرزو های خوره ای خودم را به عنوان یک جوجه گرافیست برای همگان افشاء می کنم!

آرزوی اوّل:

من دلم می خواهد هارد دیسکی داشته باشم پر عکس

کنج فولدرهایش اسلیمی و تذهیب بنشینند آرام

طرح بزن، حال بکن

هر کسی می خواهد وارد هارد دیسک پر عکس و تصویر من شود،

یک عدد دی وی دی مملو از اسلیمی و عکس جدید را به من هدیه کند(حجم تصاویر حداقل 40 گیگ)

شرط وارد گشتن، تأمّل در طرح هاست

به درش پسورد 30 کاراکتری می کوبم

روی آن با مدادی بی رنگ می نویسم آرزوی تک رنگ!

تا که کشوری نگوید دیگر آرزویت بنویس!

فکر می کنم داشتن یک گالری عکس قوی و عظیم الجثه و یک هارد دیسک با فضای نا محدود برای ذخیره آن ها آرزوی همه ی گرافیست ها باشه!

آرزوی دوم:

اگه می شد سخت افزار را با اتصال به اینترنت به روز کرد چی می شد!

مثلاً یه رَم 256 اس دی پس از عمل به روز آوری به یک رَم 2 گیگ دی دی آر 3 تبدیل می شد!

یا مثلاً یک خودرو ژیان پس از عمل به روز آوری به خودرو زانتیا تبدیل می شد!

آرزوی سوم:

دلم می خواست هیچ شخص حقیقی و حقوقی ای بدون آرم (لوگو) روی زمین وجود نداشته باشه!

آرزوی چهارم:

یه تی شرت (یا پیراهن یا هر نوع لباس دیگه ای) می خوام که با سیاه مشق های استاد شیرازی یا استاد امیر خانی زینت داده شده باشه!

آرزوی پنجم:

این دیگه خیلی توهّم وحشتناکیه!

قانون کپی رایت که تو کشور اجرا نمیشه! خوب اشکال نداره! در دیزی بازِ حیای گربه کجا رفته!؟

بابا جون اصلاً کپی رایت بیشتر از این که یه قانون باشه یه فرهنگه! رعایتش نشونه ی شخصیته!

می پرسید چرا اینقدر دلم پره!؟ یه مثال می زنم براتون:

چند روز پیش طرح بسیار زیبای یکی از دوستانم را داخل یه پوستر دیدم که به طرز فجیعی طرح را داغون کرده بودند و زیرش هم 4 تا آرم بزرگ دولتی انداخته بودند!

وقتی به دوستم گفتم از شدت عصبانیت …

خوب بابا جون می خواین از طرح استفاده کنید!؟ باشه! خوب حدّاقل یه اجازه از صاحب اثر بگیرید!

چرا…

آرزو: رعایت فرهنگ کپی رایت در کشور!

پی نوشت1:

آرزوهای گیگی یا خوره ای (تا اونجایی که من فهمیدم) به آرزوهایی اطلاق می شود که چون خُرّه دائماً ذهن انسان را به خود مشغول می کنند و دستیابی به آنها کمی تا قسمتی دور از ذهن است!

پی نوشت2:

این مطلب در همان دوران دعوت به بازی نوشته شد ولی به علّت مشغله زیاد پست نشد!

از همه دوستان به خصوص کشوری عزیز به خاطر این دیرکرد پوزش می طلبم!

پی نوشت3:

من هم دوستان زیر را به این بازی دعوت می نمایم:

من و آسمان: گیگ فضایی جحفر: گیگ مکانیکی

دخترک از جوانک دل نمی کند! (و بلعکس)

یار مهربان شماره ی یک ایده ای در سر دارد! ایده را با جوانک در میان می گذارد!جوانک موافقت می کند.

کار را شروع می کنند!

 آری برنامه چیزی نیست جز مصاحبه با همسفران جوانک این مسئولیت را می پذیرد و یار مهربان شماره یک نیز فیلمبرداری را به عهده می گیرد!

جوانک و یار مهربان به راه می افتند و فعالیتشان را آغاز می نمایند!

به سراغ تک تک زایرین رفته و از آنها می پرسند: فرض کن آقا امام زمان (عج) الآن داره این فیلم را می بینه!

بهش چی میگی!؟جواب های زیبایی در این دفتر خاطرات ثبت می گرددد!

دخترک همچنان بیدار است و با جوانک همراه:جوانک: خوب دیگه دیر وقته نمی خوای بری لالا دخمل گل!؟

دخترک با لحنی دلگیر می گوید:_باشه! می رم می خوابم!

و به سمت منزل عزیمت می نماید!

مسئول اردو حرفی برای گفتن دارد:_ آقا 2 دقیقه سکوت!

دوستان ساعت 11 در ها قفل می شه کسی بیرون نباشه! صبح هم بعد از نماز آماده باشید برای رفتن به مسجد مقدّس جمکران!

بعد از دعای ندبه بر میگردیم بعد از صبحونه هم اون مادر شهید که قول داده بودیم قراره بیاد صحبت کنه!

بعد از اون آزادین تا بعد از نماز، بعد از نماز راه می افتیم. نهار هم داخل مسیر!

جوانک و یارن مهربان در حال گپ زدن هستند ناگهان دخترک از در وارد می شود! ظاهراً امشب خواب بر او حرام شده است! مستقیم به سمت جوانک می آید!

تحفه ای برای نشان دادن به جوانک آورده! صدای خنده ی جوانک اطرافیان را متوجه وی می نماید!*سانسور*جوانک،یاران مهربان به پیشنهاد مسئول اردو قصد عزیمت به حرم مطهّر می نمایند!

به راه می افتند طی مسیر جوانک با خصوصیات اخلاقی مسئول اردویی که اکنون وی نیز به یاران مهربان دیگر می ماند بیشتر آشنا می شود!

پس از زیارت همگی برای استراحت باز می گردند!

ولی کدام استراحت! جوانک و یارانش عرصه ی خواب را بر زایرین تنگ می کنند!

زایرین از خر خر های مصنوعی یار مهربان شماره ی 4 و قهقه ی مستانه ی جوانک و شیرین کاری های سایر یاران مهربان به طرز فیجیعی دل تنگ شده اند!

بالاخره صدای اعتراض بلند می شود! ولی تقریباً بی اثر است!سحر نزدیک است!

 به مرور از استضحاک جوانک و یاران کم می شود! زایرین از لوس اشرار آسوده می شوند! و جوانک و یاران نیز به خواب می روند!بانگ اذان به گوش می رسد! فریضه صبح اقامه می شود! موج اعتراض به سمت جوانک روانه می شود!

_ دیشب نگذاشتی بخوابیم!

_ این چه بساطی بود راه انداخته بودید دیشب!؟

جوانک با خنده و شوخی اعمالش را به ماست آغشته می کند!(ماست مالی)

یار مهربان شماره ی 4 که به شدّت با جوانک صمیمی شده به جوانک پیشنهادی می دهد که با مخالفت جوانک مواجه می شود!

_ یار مهربان شماره ی 4 :مسئول اردو میگه یکی دو نفرتون اینجا بمونین! من می مونم تو هم بمون!

جوانک:یعنی قید جمکران را بزنیم!؟ عمراً! نه من نمی مونم!

کاروان راهی عشقستان می شود! جوانک در دل شوری دارد!

اتوبوس حرکت می کند! از دور گلدسته های مسجد به چشم می خورند!

جوانک نیز مانند سایرین آرام دست را بر سینه می گذارد و بر سرور و مولایش سلام می دهد:

السّلام علیک یا بقیةالله

و زمزمه های زیبای زایرین فضایی بس زیبا و معنوی می آفریند!

السلام علیک یا مولانا یا صاحب الزمان!

السلام علیک یا ربیع النام و نضرة الایام

و…

توقف صورت می گیرد!

زایرین وارد مسجد مقدس جمکران می شوند!

هر یک به مولا و امام خویش با زبان خود سلام می دهند و شرفیاب حضور در چنین مکان مقدّسی می شوند! 

جوانک بسیار خسته است چرا که شب گذشته به دلیل شدّت استضحاک از خواب معاف گردیده! و تا دمادم صبح به بروز استضحاک اشتغال داشته است!

پس از تجدید وضو وارد مسجد می شوند! و مبادرت به انجام اعمال مربوط می نمایند!

جوانک دوام نمی آورد و برای جبران کمبود خواب خود مدّت زمانی کوتاه را صرف عمل به این فعل کریه می نماید.(خوابیدن در مسجد مکروه می باشد.)ولی موفقیتی حاصل نمی شود از طرفی سر و صدای اطرفیان و از طرف دیگر انتقام جویی از خواب پریدگان شب گذشته از خوابیدن جوانک جلوگیری می نماید.لرزیدن تلفن همراه نیز بر جلوگیری از خواب جوانک صحه می گذارد!

این آخرین تیر ترکش است و جوانک به طور کلّی قید خواب را می زند!

تلفن را پاسخ می گوید! آری یار مربان شماره ی 4 است دلش طاقت نیاورده و به مسجد آمده اینک جویای موقعیت جغرافیایی جوانک می شود:

پس از ارایه آدرس توسط جوانک این دو یار مهربان به یکدیگر می رسند!

جوانک به همراه یار تازه رسیده مسجد را به قصد حیاط آن ترک می گویند تا جوانک در حیاط خواب را از دیدگان خویش فراری دهد و بر آن غلبه نماید!

عملیات با موفقیّت انجام می گیرد!به مسجد باز می گردند!

اینجاست که جوانک در خلوت خویش به فکر فرو می رود!

به راستی امروز روز میلاد جوانک است! ولی افسوس که هیچکس این مناسبت میمون را به یاد ندارد!

 در این روز جوانک هیچ هدیه یا حتّی پیام تبریکی دریافت نمی کند!

جوانک از این موضوع دلگیر است!

در همین حین به یکباره به خود می آید و متوجّه هدیه بسیار بزرگ و معنوی ای که از سوی بزرگترین موجود عالم به وی عطا شده می شود! 

آری این هدیه چیزی نیست جز شرفیابی حضور در مسجد مقدّس جمکران و زیارت حضرت معصومه (س)!

چه هدیه ای بالاتر از این!؟

گویی مولا و امام زمانش به همراه عمّه ی بزرگوارشان موجبات برگزاری جشنی با شکوه را برای جوانک فراهم نموده اند!اینجاست که سُرور در قلب جوانک جای غم را می گیرد و از شرکت در چنین جشنی و دریافت چنین هدیه ای حسّ غرور می کند!

آری این بود جشن تولّد بی نظیری که جوانک از آن سخن می گفت!

امید است چنین هدایای نورانی و با برکتی نسیب همگان گردد و جسم ایشان را از سرزندگی سرشار و روح  از معنویّت و سرور مملو نماید!

 و امّا جشن تولّد بی نظیر جوانک نیز به پایان می رسد و جوانک عازم مبداء می گردد!

و نکته ی قابل تأمّل اینکه: «آیا جوانک خواهد توانست این لطف و بزرگواری را با اعمال شایسته ی خود پاسخگو باشد!؟ یا اینکه با اتمام سفر حال معنوی او نیز به پایان می رسد!»  

بیایید به همراه هم برای جوانک دست به دعا برداریم!

از خداوند هدایت و عاقبت به خیری وی را خواستار شویم!

و همواره وی را در خشاب 40 تایی خویش بگنجانیم!

جوانک نیز ره توشه ی خود (مسواک و خمیر دندان) را بر دوش کشیده و راهی محل استقرار می شود!بلی محل استقرار یک مسجد است! مسجدی قدیمی و کم رونق!

جوانک و یاران مهربان و دیگر همسفران وارد می شوند! پس از استراحتی کوتاه هنگام صرف نهار می شود!سفره پهن می شود!

 زائرین مشغول تناول نعمت الهی می شوند!

ناگهان چشم جوانک به موجودی می افتد که از زیر پرده حایل بین خواهران و برادران در حال چوب زنی به زاغ سیاه زائرین می باشد!

آری موجودی کوچک زیبا و دوست داشتنی!

جوانک توجه یاران مهربان را به این شاهکار خداوندی جلب می کند: 

بچه ها اونجا رو!

_ یار مهربان شماره 3: ه ه ه این از کجا پیداش شد!

برای مشاهده ادامه مطلب روی …more کلیک کنید!

این دختر خادم مسجدِ فکر کنم! وقتی می آمدیم داخل من شناساییش کردم! 

نگاه ها به سمت این موجود دوست داشتنی معطوف می شود! ولی وجود این موجود به طول نمی انجامد! 

شکلک هایی که جوانک از خود بروز می دهد دخترک را با سرعت نور فراری می دهد!

پس از صرف نهار و استراحتی کوتاه هنگام عزیمت به حرم مطهّر فرا می رسد!

زائرین به سمت حرم حرکت می کنند! جوانک نیز قصد عزیمت دارد ولی توفیقی اجباری نصیب وی می گردد:

مسئول برگزاری اردو: آقا شما اگه می شه یه کمکی بدین یه دستی به سر و گوش این مسجد بکشیم! 

جوانک در حالی که اشتیاق زیادی برای زیارت دارد ولی به اجر حاصل از خدمت در مسجد می اندیشد!

و پس از راهنمایی سایر زائرین برای عزیمت به حرم مطهّر به محل استقرار باز می گردد تا در امر خدمت در مسجد سهیم شود!

جاروی برقی روشن می شود جوانک و یار مهربان شماره 1 شروع به مَکِش بقایای به جای مانده از ناهار به داخل کیسه ی جاروی برقی می نمایند!

بجز جوانک و 3 یار مهربانش 2 موجود دیگر در موقعیت اعلام وجود می کنند! اولی زائر شماره ی 1 و دیگری همان موجود دوست داشتنی است که ساعاتی پیش با مشاهده ی حرکات ناموزون جوانک با سرعتی برابر با سرعت نور موقعیت خود را تغییر داده و فرار را بر قرار ترجیح داد!

جوانک در ذهن به تحلیل شخصیت این دو موجود می پردازد!

 اولی: به ظاهر جوانی مغرور و غیر قابل نفوذ می آید! ولی جوانک از پس ایجاد ارتباطی نیکو با وی بر خواهد آمد!

دومی: در نگاه اوّل دخترکی خجالتی و فراری از جمع می رسد! نگاه معصوم او هر قلبی را شیفته خود می کند!

 یار مهربان شماره 2 با اصرار جارو را از جوانک می رباید تا در امر مکش زباله ها سهیم شود!

در فرصت پیشامده جوانک به سمت دخترک می رود، تا سرّ این نگاه معصوم را درک کند! ظاهراً دخترک تصمیم بر ایجاد ارتباط و ایراد سخن ندارد:

 سلام

_ سکوت…خوبی دختر خوب!؟

_ سکوت …  

ناگهان توجه جوانک به دفتر نقاشی ای که در دستان دخترک است جلب می شود! آری تنها راه به حرف آوردن این موجود همین است! 

بذار دفترت را ببینم!

 دخترک که گویا منتظر چنین درخواستی از طرف جوانک بوده است با کمال میل دفتر را در اختیار جوانک می گذارد!

جوانک که به یک موفقیت نسبی دست یافته با دقت به نقاشی ها نگاه می کند! 

وای چه نقاشی های قشنگی اینا همش کار خودته!؟

 دخترک به نشانه ی جواب مثبت با سر مبارک به پایین اشاره می کند!

جوانک سعی می کند او را به بیان جملاتی کوتاه ترغیب و تحریک کند! 

به به چه پسر قشنگی کشیدی!این چیه که بالای سرش کشیدی! 

بالاخره تلاش ها به ثمر می رسد! بلی دخترک لب به سخن می گشاید:

 _ این چتره گرفته بالای سرش که بارون نیاد!

ای ول بچه ها بالاخره حرف زد! 

توجه یاران مهربان و زائر شماره 1 به سمت جوانک و دخترک جلب می شود! 

جوانک کم کم در ذهن بر خجالتی بودن دخترک خط بطلان می کشد!

جوانک به نقد آثار هنری دخترک پرداخته و دخترک دفاعیه صادر می کند: 

 چرا بارون را صورتی رنگ کردی؟

_ خوب دوست دارم!

 نکته ای که در نقاشی های دخترک ذهن جوانک را به خود مشغول می کند فاقد دهان بودن شخصیت های نقاشی شده است!

زائر شماره 1 می گوید: این ها ریشه در شخصیت کودک دارد! شاید این کودک حرف های ناگفته ای در دل دارد! 

کودک آرام آرام با جوانک انس می گیرد! تا جایی که برای او قصه تعریف می کند! و شعر های کودکانه می خواند! کار نظافت مسجد به پایان می رسد! لحظه ی اذان نزدیک است! از دخترک دل می کنند با وی وداع می گویند تا برای نماز و زیارت آماده شده و راهی حرم مطهّر شوند!این مهم انجام می پذیرد و جوانک و همراهان به سوی حرم پرواز می کنند!

لحظه اذان نزدیک و نزدیک تر می شود! خطر سلب توفیق احساس می شود:

 بچه ها دیر شد پایه اید بدوییم!؟

_می دویم! زائرین مشتاق با سرعت 512 کیلو بایت بر ثانیه به سمت حرم روانه می شوند!

مسیر طولانی نیست! ولی در همین مسیر کوتاه جوانک با استفاده از روابط عمومی قوی (مخ زنی) زائر شماره 1 را به یار شماره 4 مبدّل می نماید.

به حرم مطهّر نزدیک می شوند! قدم ها شمرده می شود!

جوانک و یاران مهربان توقف می کنند!

سلام می دهند!به داخل حرم روانه می شود!

نماز اوّل به پایان رسیده!

خادمین راهنماییشان می کنند! پس از نماز جماعت به زیارت مشغول می شوند!

جوانک هنوز از پذیرفته شدنش اطمینان ندارد!

 از طرفی به کوله بار گناه خود می نگرد و از طرف دیگر خود را در قطعه ای از بهشت می بیند!

برای دخول از صاحبخانه اجازه می گیرد! این باری چیزی در قلبش به او می گوید:  برو داخل این خانواده خانواده ی فضل و کرمند به گناه هات نگاه نمی کنند! تو دعوت شدی! کسی رو بدون دعوت این جور جاها راه نمی دن! پس جوانک داخل شد!و…

 *** به دلیل شناسایی شخصیت حقیقی جوانک توسط برخی از خوانندگان و خودداری از عمل حرام ریا از روایت این قسمت از داستان معظوریم!***

 جوانک در این لحظات در جهانی دیگر است جهانی ماورای جهان مادّی برای او این لحظات لحظات حضور او در قطعه ای از بهشت است!آرامشی که در این لحظات بر وجودش حاکم است برای وی قابل تعویض یا مقایسه با هیچ لذت دیگری نیست!

آری گویی اینجا قطعه ای است از بهشت تا برای چشاندن طعم آرامش به زمینیان در دنیای خاکی فرود آمده! 

شب جمعه است! مراسم پر فیض دعای کمیل بن زیاد در صحن امام خمینی (ره) برقرار است!(با مدّاحی برادر میرداماد)

یاران مهربان پس از اتمام زیارت به جمع کمیل خوانان می پیوندند! ولی افسوس و صد افسوس که چیز زیادی از دعا باقی نمانده است! به همین مقدار اکتفا می شود!یار شماره 4 (زایر شماره یک) توسط مسئل برگزاری اردو احضار می شود! تا به یاری فعالان آشپزخانه بشتابد!

یار شماره 4 به جوانک پیشنهاد همکاری می دهد! جوانک قبول می کند و به همراه یار مهربان شماره 4 به محل استقرار باز می گردد! ولی به راستی قلب خود را در این صحن و سرای مقدّس جا می گذارد!

ظاهراً رهپویان آشپزخانه کثیرند! 

بچه ها ظاهراً خودتون از پس کارها بر میاین! اگه کاری داشتین صدام بزنین! من میرم داخل مسجد!

 پس از گذشت لحظاتی از ورود جوانک به مسجد دخترک ظهور می کند! مستقیم به سمت جوانک می آید!

دفتر نقاشی جدیدی در دستان اوست! 

 سلام دخمل گل!چطوری یا نه!؟

_ سلام!

بده ببینم دفترت را! وای چه نقاشی های قشنگی! تا رسیدن یاران مهربانِ، جوانک همچنان در جلسه نقد و بررسی آثار نقاشی یکی از نقاشان زبر دست و معاصر استان قم حضور فعال دارد! 

یاران مهربان سر می رسند! بساط شام فراهم می شود!

دخترک با جوانک انس گرفته است! مزّه پرانی های اطرافیان جوانک را از لغمه گرفتن برای کودک باز نمی دارد! در حین تناول وعده ی شام دخترک از خاطراتش برای جوانک می گوید!

 _ رفتم دکتر بهم آمپول زد!

وای آخه چرا؟ سرما خورده بودی!؟

_ نه! دکتر گفت که چون که غذا نمی خوری…

خوب این چه کاریه دخمل خوب! اگه غذا نخوری که بزرگ نمی شی! حالا این لغمه رو بگیر!

_ باشه میخورم!_راستی مامانم امروز واسم چیسپ خرید!

چیــــسپ یا چیپس!؟

و…

یار شماره 4 قصد دارد با کودک ارتباط برقرار کند:  

منم یه لغمه بهش بدم!

جوانک:باشه! 

ولی دخترک در حالی که به چشمان جوانک می نگرد لغمه را قبول نمی کند! اصرار هم بی فایده است!

فضا از صدای خنده شاهدان ماجرا پر می شود! 

بابا ای ول!خوشم اومد!

اینو میگن مرام! یاد بگیرید از بچه! 

ظاهراً دخترک تنها با جوانک اعتماد دارد!  

 ادامه دارد…  

دل نوشت:

بابا جون این بچه ها از ما بزرگترها هیچ چیزی نمی خوان الا یه جو توجه. فقط کافیه متوجه بشن کسی کا باهاش می حرفند داره واقعاً بهشون گوش میده! دلم براش تنگ شد! چه کوچووولوی خوش مزّه ای بود!   

شرمنده که طولانی شد!

می خواین بدونین ماجرای جوانک و دخترک به کجا می رسه!؟

هنوز مشخص نیست چرا اسم داستان اینه!؟

 خوب اگه قسمت بعدی را بخونید همه چیز دستگیرتون میشه! 

پس منتظر باشید!

سلام دوستان

 7 ذیحجه روزی بود که خورشید عمر اقیانوس بی کران علم و چشمه جوشان معرفت و حکمت غروب کرد!

و چه غروب غریبانه ای بود این غروب…

باز هم طرحی ناقابل از بنده ی حقیر! به همین مناسبت! 

برای دیدن اندازه ی اصلی روی طرح کلیک کنید! ( با حجم21 کیلو بایت)

پی نوشت1: فردا قسمت دوم جشن تولدی بی نظیر پست خواهد شد!

پی نوشت2: از بدقولی ای که کردم بی نهایت شرمسارم! راستش قسمت دوم آماده است ولی خیلی طولانیه دارم روش کار می کنم، در اولین فرصت پست می کنم! حسین جان من نظرت را حذف نکردم چون فیلترینگ محسوب می شه! تک رنگ موافق آزادی بیانه ولی اگه خودت اظهار ندامت کردی بگو پاکش کنم!:دی، شاید تو پست های بعدی در مورد فیلترینگ و راه های مقابله یا حمایت از اون بنویسم!

صبح روز چهارشنبه 14/06/1386به هنگام استراحت میانی درس طراحی زبان ها در تایپ و تکثیر دانشگاه

بانگ تلفن همراه جوانک به هوا خواست! پاسخ می گوید:

سلام علیکم بفرمایین؟

یکی از یارانِ نزدیکش بود، عجول بودن یار از لحن و سرعت سخن گفتنش هویدا بود! پس از سلام و احوال پرسی کوتاه :

_ اون اردویی که گفته بودم ردیف شد! 16 آذر راه می افتند! اسمت را رد کنم!؟

جوانک با لحنی تمسخر آمیز خطاب به یار خود عرضه داشت:

خوب 16 آذر که فرداست بنده خدا!

_ اِ … راست میگی!؟ خوب آره فرداست! میتونی بیای؟

جوانک آشفته می شود از طرفی مدّتها در انتظار این اردو بوده است و از طرف دیگر درس و دانشگاه مجالی برای رفتن به اردو را به وی نمی دهد! با لحنی یأس آلود و در حالی که هنوز تصمیم خود را اتّخاذ ننموده مقصد اردو را از یار جویا می شود:

مقصد همون اصفهانه دیگه؟

_ نه ،قرار شده ببرنتون قم، جمکران! اِ پس قرار بود اصفهان باشه! چی شد!؟

_ خوب دیگه اینجوری شده! حزن و حسرت در سیمای جوانک موج می زند! پس از چند ثانیه سکوت:

نه! من نمی تونم بیام! درس دارم!

یار مهربان که عجله ی بسیاری داشت و می بایست سایر یاران را نیز مطلع می کرد، بدون هیچ اصراری گفت:

– خیلی خوب پس نمی تونی بیای!؟ پس فعلاً خداحافظ!

ارتباط قطع می شود، جوانک به فکر فرو می رود به راستی که از این اتفاق دلگیر می شود! به فکر فرو می رود! در این لحظات با خود می گوید:

اَ تو این قدر دلت زیارت می خواست،حالا که طلبیده میخوای نری!؟

خوب درسها رو چه کار کنم!؟ ترجمه ی پایگاه داده را شنبه باید تحویل بدم!؟

خوب امشب میشینی تا هر موقع که بشه تمومش می کنی!؟صبحم عازم میشی!؟

باشه! اینم حرفیه! پس میرم!

خوب یا علی سریع زنگ بزن که جاتو نگیرن!

کلنجار جوانک با نفسش به درازا نمی کشد پس از دقایقی با یار مهربان مرتبط می شود و مانند تشنگان جویای آب با سرعتی معادل 200 اسب بخار مکالمه را آغاز می کند:

سلام،ببین کی بر می گردین!؟ کیا هستند!؟ خودت نمی آیی!؟

_ جمعه شب انشا الله! چرا من و یار مهربان شماره 2 هم میآییم! الآنم می خوام زنگ بزنم به یار مهربان شماره 4 ببینم میاد!؟

مکالمه به نقطه ی پایان خود می رسد.جوانک مسرور است! سر از پا نمی شناسد!

به سمت کلاس می رود، وارد می شود، استاد هنوز به کلاس وارد نشده! استاد وارد کلاس می شود،درس را آغاز می کند،کلاس به پایان می رسد! جوانک با سرور به سمت ولایت باز می گردد! سر انجام چهارشنبه نیز با اتفاقات ریز و درشت مربوط به خود رو به زوال می رود!

آری شب از نیمه گذشته است ولی جوانک همچنان بیدار است!عقربه های ساعت از بزرگ به کوچک به اعداد سه و یک اشاره می کنند!جوانک برای خواب محیّا می شود،جوانکِ خسته با انتظار طلوع به خواب می رود!

هنگام اذان است. بانگ هشدار تلفن همراه به گوش می رسد:

دودورودورودودورودودرودرودود…

جوانک در حالی که هنوز خستگی را از تن به بیرون نرانده به پا می خیزد! برای نماز محیّا می شود! با خدای خویش نجوا می کند! غسل زیارت را فراموش نمی کند! لباس ها را با لباس مناسب تعویض می نماید!

تنها توشه ی راهش یک مسواک و یک خمیر دندان است، این عادت اوست که با توشه ای سبک به سفر می رود! این دو را در جیب کت خویش می نهد و راهی می شود!

یار مهربانی دیگر (یار مهربان شماره 3) را در جمع یاران مهربان مشاهده می کند! مشعوف می شود! پس از سلام و احوال پرسی با سه یار مهربان به سمت محل حرکت عزیمت می کند!

یک همسفر آشنای دیگر با چشم جوانک برخورد می کند! جوانک با وی سلام و احوال پرسی می کند! البته در دل از همسفر بودن با وی احساس خوشایندی ندارد. چرا که این همسفر جدید در رده ی سنّی بالاتری قرار دارد! و…جوانک به تلفن همراهش می نگرد. آری گوشی از شاژ تهی است! و شارژگر را نیز به همراه نیآورده! خطاب به 3 یار مهربان می گوید:

وای گوشیم شارژ نداره شارژر را هم نیاوردم! خیلی بد شد!

_ یار مهربان شماره 1:خوب برو بیارش!

نه دیگه دیر میشه بیخیال!

_ یار مهربان شماره 2:آره حالا از یکی قرض می گیری!

جوانک افسوس می خورد!؟ با نبود گوشی خود را از ثبت لحظات محروم می داند!

ساعت 10:20 است بالاخره اتوبوس به حرکت در می آید! همه در ظاهر از تأخیر در حرکت ناراضی و ناراحتند و در دل راضی و خوشحال از …

جوانک در طول مسیر به موارد زیادی فکر می کند! همچنین از خود می پرسد: آیا به درستی لایق چنین سفر مبارک و میمونی بوده است!؟ و …

ظهر است. مؤذن(یار شماره ی 2) بانگ سر می دهد! اتوبوس به اوّلین عبادتگاه در راه می رسد!

پس از تخلّی و ادای فریضه ی ظهر و عصر به حرکت خود ادامه می دهد! یار مهربان شماره 1 طبق روال همیشگی به شکار و ثبت لحظات می پردازد!

شارژ گوشی جوانک رو به زوال می رود! زوال به کمال می رسد!جوانک بانگ سر می دهد:

شارژم تموم شد!

عقربه های ساعت از کوچک به بزرگ به 2 و 3 اشاره می کنند! گنبد طلایی حضرت معصومه (س) به چشم می خورد.

سکوتی همراه با فضایی معنوی اتوبوس را فرا می گیرد! زمزمه های به گوش می رسد:

السلام علیک یا فاطمة المعصومه

صلی الله علیک یا فاطمة المعصومه

یا فاطمة اشفعی لنا فی الجنه و…

جوانک نیز زیر لب سلام می دهد!پس از دقایقی اتوبوس به محل اسکان که ظاهراً مسجدی کم مشتری است می رسد! اتوبوس از زائرین خالی و مسجد از زوّار پر می شود!

ادامه دارد…

دل نوشت:

این عکس حرم را خودم با تلفن همراهم گرفتم! حتماً می پرسید چه جوری!؟ تو که همراهت شارژ نداشت!؟

یا اینکه این هایی که گفتی چه ارتباطی به جشن تولد داشت ؟

مطمئن باشید هیچ سؤالی بی جواب نمی مونه! منتظر قسمت دوم داستان باشید!

پی نوشت:

راستی یادم رفت تبریک بگم.امروز سالروز ازدواج امام علی (ع) با حضرت زهرا (س) بود!

مبارک باشه!

خوندن ماجرای این ازدواج رویای خالی از لطف نیست، پیشنهاد می کنم حتماً بخونیدش!

ازدواج زوجی الهی (منبع: سایت صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران)

سلام دوستان!

امروز شهادت امام محمد تقی (ع) بود! این مناسبت حُزن انگیز را محضر آقا امام زمان (عج) تسلیت عرض می نمایم!

 *روی طرح کلیک کنید اندازه ی واقعی را ببینید ، حجمش کمه  نگران نباشید*

این طرح را به همین مناسبت به سفارش یکی از دوستان آماده کردم! چون فرصت زیادی نداشتم خیلی جالب نشد!

اگر ایراد فنی به نظرتون میاد لطفاً راهنماییم کنید! ضمناً اگه به سایز بزرگترش نیاز دارین خبرم کنید!

دل نوشت:

امیدوارم همگی بتونیم از پیروان واقعی این بزرگواران باشیم!

کنجکاو شدم بدونم آیا این واقعاً همون چیزیه که من از اسمش متوجه شدم؟روش کلیکیدم (کلیک کردم) !بعله همونیه که تصور می کردم !واقعاً که چه ابزار مفیدی!امّا افسوس!افسوس که زبان پارسی را تو لیست زبان ها نمی بینم!واقعاً برای خودم متاسف شدم!راستی چرا ما فارسی زبون ها اینقدر مظلومیم!؟البته خودمون هم تو این قضیه بی تقصیر نمی باشیم!ولی…

 لُپ نوشت:
مایکروسافت یه ابزار جدید به ام اس ان اضافه کرده که میتونه URL ها را به صورت آن لاین به زبان مورد نظر ترجمه کنه و تحویلتون بده!اگه مطلبی که پیدا کرده با زبان پیش فرض شما یکی نباشه یه لینک با عنوان Translate this page زیر مطلب قرار میده که با استفاده از اون به ابزار مترجم آنلاین منتقل می شوید و می توانید عمل ترجمه آنلاین را تجربه کنید!
البته فقط 12 زبان را پشتیبانی می کنه و زبان فارسی جزء اونها نیست!

امیداورم مسئولین مایکروسافت به فکر ما فارسی زبونها هم باشند و زبان فارسی را هم به این ابزار مفید اضافه کنند.

 اینم آدرسش:
http://translator.live.com
 

پی نوشت:

طبق شواهد گوگل هم یک همچین ابزاری داشته و ما نمی دونستیم!

نمی دونم گوگل تقلب زده یا مایکروسافت!

من که میگم از گوگل بعیده!

حالا کاری نداریم!

مهم اینه که این هم مثل قبلی زبان فارسی را پشتیبان نیست!

ظاهراً گوگل با زبان شیرین فارسی میونه ی بهتری داره میشه بهش امیدوار بود!

این هم آدرس مترجم گوگل:

http://translate.google.com

امروز می خوام یکی از طرحهای تک رنگی را به شما تقدیم کنم!

امیدوارم خوشتون بیاد و همیشه با یاری حضرت دوست پنجره های زندگیتون را به موقع باز و بسته کنین!

دوست دارم برداشت هاتون را از طرح برام بنویسید! اگه ایراد فنی هم داره بگین!

 با کلیک بر روی طرح آن را با اندازه واقعی ببینید! حجمش فقط 38 کیلو بایته!

کُپ نوشت:

   تا تـوانی در جهـان سـاده و تک رنگ بـاش
    فرش چون هزار رنگ گردد زير پا اندازنش

نگید اگه تک رنگ باشم دیگه پیش این هزار رنگان جلوه ای نخواهم داشت

چون هر آدمی یه روزی از شلوغی خسته میشه و به یه چیز ساده پناه میبره

همه قبول داریم که ممکنه تو یه برهه از زمان چیزای شلوغ مد شه

 اما یه چیز ساده همیشه به دل میشینه!!

تعریف واژه من دراری کُپ نوشت (Kop Nevesht) : متونی که از مکانی کپی می شوند و با ذکر نام و لینک نویسنده در این تارنما قرار می گیرند!

فرهنگ نتوندی:

کپ نوشت بالا از وبلاگ من فقط يک زنم اما کمی محکم !!! کپی شده! مطالب این وبلاگ خواندنی است! حتماً سری به آن بزنید!

دل نوشت:

چون مرتبط بود دیگه زحمت نوشتن به خودم ندادم !از نظر شما اشکالی داره!؟

ماشین جلوی سوپر مارکت ترمز می کند.جوانی با قد رعنا از خودرو پیاده می شود.با قدومی سر شار از تکبّر و چهره ای پر از شور جوانی به سمت سوپر مارکت می رود.پس از گذشت دقایقی جوانک هراسان مغازه را ترک گفته و با بیرون آمدن از سوپر مارکت قدم ها را تندتر می کند.سراسیمه خود را به خودروش می رساند…خودرو روشن میشود گر و خاکی در اثر اصطکاک حاصل از سایش چرخها با زمین به هوا بر می خیزد.

به راستی چه چیز باعث این رفتار شده است!!!!!!!!!!!!!؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

قتل!؟سرقت!؟ضرب وشتم!؟

جوانک به همراه دوستش از محل حادثه می گریزد.

دوست می پرسد:تو را چه شده که این چنین سراسیمه ای ؟

جوانک در جواب دوست قهقه ای مستانه میزند!

دوست بیشتر به کشف علّت ترغیب می شود.دوباره می پرسد.می گویم تو را چه شده!؟

جوان در حالی که با گرفتن دست بر روی لب و دهان مانع خروج روده ها از گلویش می شود پاسخ می دهد: وای ی ی ی ی ی ی ی پسر امروز بزرگترین سوتی زندگیمو  دادم!:D

دوست می پرسد : تو را چه شده؟ به راستی قتلی مرتکب شده ای؟

جوانک با خنده می گوید نه بابا بذار برات تعریف کنم:

رفتم تو مغازه سلام کردم .بدوون این که چیزی بگم رفتم ته مغازه دو تا چیپس بر داشتم (یه فلفلی یه ساده) .فروشنده بهت زده منو نگاه می کرد

فکر کنم تو دلش داشت می گفت عجب رویی داره ها؟چیکار می کنه ؟ یا یه چیزی شبیه این!خوب بگذریم

چیپس ها را آوردم گذاشتم جلو فروشنده دست کردم تو جیبم که حساب کنم امّا ای دل غافل( آقای تک رنگ چرا کت نپوشید؟خوب گرمم بوده نپوشیدم!؟

خوب بنده خدا پولات تو جیب کتت بود!) پول همرام نیست!به مغازه دار گفتم آقا شرمنده من پول همرام نیست .مغازه دار با یه پوز خند معنی دار(که جا داشت من اونجا برم زیر زمین !حیف که زمین دهن باز نکرد!واقعاً حیف شد!)گفت:اشکالی نداره!

منم که پاک ضایع شده بودم بدون اینکه چیزی بگم از مغازه زدم بیرون!

اینجا بود که از شدت خنده ی جوانک و دوستش ماشین به حالت انفجار در آمد!

قصه ما به سر رسید جوانک به چیپسش نرسید!

دل نوشت:

عنوان مطلب چه ربطی به نوشته داره؟هان!؟

آخه میدونین ماجرا از چه قرار بود؟نه خوب نمی دونین!اشکال نداره من براتون تعریف می کنم.

در منزل نشسته بودیم یک هو دلمان برای یار قدیمی تنگ رفت!گفتیم چیکار کنیم !؟خوب معلومه چیکار کنی برو بهش سر بزن!باشه!

رفتیم از خونه کشیدیمش بیرون بوسیدیمش سوار ماشینش کردیم تا بریم یه دوری بزنیم (فکر بد نکنید دوستم پسره!ولی به شدّت دوسش دارم!) خوب حالا Virtul effect شروع میشه:

شام خوردی رفیق؟

_آره خوردم!

آهان گفتم اگه نخوردی شام بریم بیرون مهمون من!؟خوب…بیا ببرمت کافی شاپ؟

_ه ه ه نه بابا از من و تو دیگه گذشته!

خوب بعدشم که اون افکت سوپر مارکتی رو گذاشتم این شد که عنوان پست اینجوری شد!