Ταξίδι Ψυχής

Τζούντο: για μικρούς & μεγάλους

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Wed, 14 Mar 2018 11:54:00 +0000

Το Τζούντο που σημαίνει "ευγενής δρόμος" είναι σύστημα σωματικής, νοητικής, και ηθικής αγωγής που δημιουργήθηκε τον 19ο αιώνα από τον Τζιγκόρο Κάνο.

Ως άθλημα και πολεμική τέχνη, είναι μορφή πάλης που χαρακτηρίζεται από τη δυναμική χρήση χεριών και ποδιών με σκοπό την απώλεια της ισορροπίας του αντιπάλου και την ανατροπή του.

Είναι ολυμπιακό άθλημα από το 1964, και θεωρείται το δεύτερο δημοφιλέστερο άθλημα στον κόσμο ως προς τον αριθμό εξασκούμενων.*

Είναι μια σπουδαία πολεμική τέχνη που βοηθάει τα παιδιά από 4-5 ετών εκτός από τα σωματικά οφέλη να αναπτύσσουν τόσο την αδρή όσο και τη λεπτή κινητικότητα, την ισορροπία και τον οπτικοκινητικό συντονισμό. Παράλληλα ευνοεί την εκμάθηση πειθαρχίας, την καλλιέργεια σεβασμού και υπομονής αλλά το κυριότερο είναι ο αυτοέλεγχος και η αυτοσυγκέντρωση, βασικές δεξιότητες που θα υποστηρίξουν τα παιδιά μεγαλώνοντας.

Γενικότερα, μέσω μιας πολεμικής τέχνης τα παιδιά ευνοούνται σε πολλά επίπεδα:

Μαθαίνουν την αξία της σκληρής δουλειάς
Αποκτούν πειθαρχία και πνευματική δύναμη
Συγκεντρώνονται
Αποκτούν αυτοπεποίθηση, αυτοέλεγχο, αυτοσυγκέντρωση
Μαθαίνουν να σέβονται,
Να δουλεύουν ομαδικά
Να γυμνάζουν το σώμα τους

Μια εξωσχολική δραστηριότητα που καλλιεργεί ένα παιδί τόσο σε πνευματικό όσο και σε σωματικό επίπεδο.

Στον αθλητικό σύλλογο "Εύαθλος" θα βρείτε μαθήματα:

Judo

Kick boxing

Krav maga

Ένας σύλλογος με αγάπη και πίστη στις αξίες, τον αθλητισμό, την ευγενή άμιλλα, με δασκάλους που αγαπούν αυτό που κάνουν και φροντίζουν για το καλύτερο!

Ο σύλλογος έχει περίπου 60 αθλητές και αθλήτριες, με συμμετοχές σε Πανελλήνια πρωταθλήματα, διεθνή τουρνουά και ημερίδες, όλων των κατηγοριών από το 1999 έως και σήμερα. Αθλητές και αθλήτριες μας υπήρξαν μέλη της Εθνικής Ομάδας Εφήβων, νέων, νεανίδων με συμμετοχές σε Βαλκανικούς αγώνες και διεθνή τουρνουά.

Περισσότερες πληροφορίες:

Κοντού 21, Αθήνα 112 55

Τηλέφωνο: 694 744 4700

Φάνια Βιλλιώτη
Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com

*wikipedia

Υπέροχες χειροποίητες δημιουργίες από... mama mia!

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Wed, 05 Jul 2017 12:03:00 +0000

Η μαμά Ελίνα ή αλλιώς... mama mia πλέκει με βελόνα ή βελονάκι ό,τι θέλετε και μπορεί να σκεφτεί ο νους σας! Πρωτότυπες ιδέες για το παιδάκι σας, για βάπτιση, για δώρο. Ξεχωριστά, όμορφα, χειροποίητα δημιουργήματα σε φανταστικές τιμές!
Δείτε εδώ τα έργα της!

Χειροποίητος μονόκερος

Χειροποίητο καράβι

Μπομπονιέρες χειροποίητες

Βαπτιστικό χειροποίητο με ασορτί προσκλητήριο

Σουπλά χειροποίητο

Αεροπλανάκι χειροποίητο με μονόγραμμα Κ

Κατασκευές!

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Tue, 11 Oct 2016 21:17:00 +0000

Κατασκευές παιδιών, δασκάλων, δικές μου! Αναμνήσεις ξεχωριστές!

Γιατί είναι σημαντικό για τα παιδιά να μην τα δίνουμε όλα απλόχερα!

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Fri, 16 Sep 2016 11:06:00 +0000

Όλοι οι γονείς και κυρίως οι μαμάδες προσπαθούν σε όλο το ηλικιακό φάσμα της ζωής του παιδιού τους να τα τους παρέχουν τα πάντα χωρίς αυτά να χρειάζονται να προσπαθήσουν για τίποτα.
Η αλήθεια είναι ότι αυτό είναι προσόν της ελληνικής οικογένειας ως επί το πλείστον! Φυσικά και δεν είναι κακό να προσφέρεις στο παιδί σου απλόχερα τη βοήθειά σου. Όμως, είναι διαφορετικό να μη του δίνεις χρόνο και χώρο ώστε να κάνει τη δική του προσπάθεια. Μέσα από αυτήν και την κατάκτησή της θα μάθει να πιστεύει στον εαυτό του και τις ικανότητές του. Θα μάθει να έχει αυτοεκτίμηση. Θα μάθει να παίρνει αποφάσεις, να λύνει προβλήματα και να διαχειρίζεται τόσο τα εύκολα όσο και τα δύσκολα.
Και μιλώ για απλά πράγματα. Βλέπω μαμάδες να ετοιμάζουν την τσάντα, να δένουν τα κορδόνια, να ανοίγουν συσκευασίες (πατατάκια, κρουασάν κ.τ.λ), να συζητούν και να λύνουν προβλήματα στις παιδικές-φιλικές διαμάχες, να βγάζουν το παιδί από τη δύσκολη θέση. Και αυτό ως πότε θα συμβαίνει; Μήπως μια μέρα ξαφνικά θα πουν στο παιδί "τώρα μεγάλωσες, ανέλαβε μόνος"; Ή μήπως θα είναι δίπλα τους σε κάθε πρόβλημα ή δυσκολία; Προσωπική, επαγγελματική κ.τ.λ.
Επιτυχημένος είναι ο γονιός που το παιδί του είναι καλύτερο από τον ίδιο. Δε νομίζω ότι υπάρχουν γονείς που δε θέλουν το παιδί τους ανεξάρτητο, με αυτοπεποίθηση και ικανότητες.
Ίσως να μην ξέρουν τον τρόπο.
Θα μοιραστώ ένα παράδειγμα μαζί σας, για να διαπιστώσετε πως νιώθει ένα παιδί όταν καταφέρνει κάτι μόνο του.
Δούλευα σε ένα ειδικό σχολείο και είχα έναν μαθητή μικρό σε ηλικία με σύνδρομο Down. Του άρεσαν πάρα πολύ οι τσίχλες. Μια μέρα αγόρασα ένα κουτί από τις αγαπημένες του. Το κουτί είχε απ' έξω σελοφάν (διάφανο πλαστικό) όπως αρκετές μάρκες έχουν. Τον είδα λοιπόν και αφού τον καλημέρισα τον ρώτησα αν θέλει τσίχλα. Τα μάτια του γυάλισαν και φυσικά είπε "ναι"! Του έδειξα το κουτί και του είπα "άνοιξέ το και πάρε μία τσίχλα". Παιδεύτηκε κανά πεντάλεπτο ίσως και λίγο παραπάνω μέχρι να το ανοίξει. Κάθισα δίπλα του και έγραφα κάτι. Δεν του προσέφερα βοήθεια. Εκείνος προσπαθούσε ώσπου τα κατάφερε! "Το άνοιξα, τα κατάφερα, τα κατάφερα, είμαι ήρωας" φώναξε γεμάτος χαρά και ικανοποίηση.
Τα παιδιά μέσα από την προσπάθειά τους μαθαίνουν πολύτιμα πράγματα που θα είναι εφόδια για τη ζωή τους, ακόμα κι αν οι γονείς νομίζουν ότι "ταλαιπωρούνται". Θα δείτε στην πράξη ότι όταν ένα παιδί καταφέρει κάτι, "παίρνει τα πάνω του", αποκτά θάρρος, αυτοπεποίθηση και συνεχίζει πιο δυναμικά! Ακόμα κι αν δεν τα καταφέρει, θα μάθει ότι και η "αποτυχία' είναι μέρος της ζωής. Δείξτε του τον τρόπο ώστε στην επόμενη προσπάθεια να τα καταφέρει!

Μαθαίνω τα ζευγαράκια του 10 παίζοντας!

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Mon, 20 Jul 2015 18:11:00 +0000

Στις πρώτες τάξεις του δημοτικού είναι πολύ σημαντικό τα παιδιά να εξοικιωθούν με τα αθροίσματα του 10. Ένας τρόπος είναι μέσω παιχνιδιού ώστε να μην είναι βαρετό. Πώς; Με μία απλή τράπουλα.
Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον άσο για τον αριθμό 1 και όλα τα υπόλοιπα φύλλα που δείχνουν αριθμούς. Τις φιγούρες και τα φύλλα με τον αριθμό 10 βγάλτε τα εκτός παιχνιδιού.

Επιλέξτε για κάθε παίκτη 5 ή 6 ανοιχτά φύλλα και γυρίστε την τράπουλα ανάποδα. Ο κάθε παίκτης τραβάει ένα φύλλο και προσπαθεί να δει αν υπάρχει στα φύλλα του ένας αριθμός που να κάνει ζευγάρι με αυτόν που τράβηξε ώστε να δίνει άθροισμα 10. Εάν βρει το ζευγάρι κρατάει στην άκρη τα δύο αυτά φύλλα. Νικητής είναι αυτός που θα μαζέψει τα περισσότερα!

Μια εναλλαγή είναι οι γνωστές κάρτες UNO με τις οποίες είτε μπορείτε να παίξετε το ίδιο παιχνίδι (κρατώντας μόνο τους αριθμούς) είτε να επιλέξετε κάποιους που δίνουν άθροισμα 10 και να παίξετε το γνωστό παιχνίδι μνήμης που τοποθετούμε τα φύλλα ανάποδα ώστε να μην τα βλέπουμε και κάθε παίκτης επιλέγει δύο φύλλα. Αν αυτά δίνουν το επιθυμητό άθροισμα τα παίρνει.

εικόνα από http://eisforexplore.blogspot.gr

Μετά από κάθε παιχνίδι μπορείτε να συνοψίσετε σε πινακάκια ή κουτάκια τα ζευγαράκια του 10. Ή να φτιάξετε κουτάκια όπως το κρυπτόλεξο στα οποία θα κρύβονται ζευγαράκια.

πηγή classroomfreebies.com

Παιδιά από όλο τον κόσμο φωτογραφίζονται με τα παιχνίδια τους!

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Wed, 01 Jul 2015 21:09:00 +0000

Το βρήκα στο lifo.gr και είναι πολύ ενδιαφέρον! Δείτε εδώ!

Γιαγιάδες και παππούδες: Ανεκτίμητη αξία στη ζωή ενός παιδιού

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Fri, 19 Jun 2015 18:31:00 +0000

Μόνο όσοι έχουνε μεγαλώσει με γιαγιάδες και παππούδες θα συναιστανθούν...

"Του παιδιού μου το παιδί είναι δυο φορές παιδί μου"

Μεγαλώνουν τα εγγόνια τους ώντας πιο ώριμοι, με περισσότερο συναίσθημα, μια τάση να μην τους χαλάνε το χατίρι, και μια τεράστια αδυναμία. Στέκονται δίπλα τους στα πρώτα τους βήματα, τα καμαρώνουν, τα "προστατεύουν" απ' τα γονεϊκά μαλώματα.
Τους δίνουν τα πρώτα τους χαρτζιλίκια, τα μαθαίνουν καινούρια πράγματα και βιώνουν μαζί νέες εμπειρίες.
Τυχερά τα παιδιά που μεγαλώνουν με γιαγιάδες και παππούδες...
Πάνε μαζί τις πρώτες τους βόλτες, τους φτιάχνουν τα αγαπημένα τους φαγητά και τα παίρνουν κοντά τους στην εξοχή. Τα κορίτσια μαθαίνουν απ' τις γιαγιάδες τα μυστικά της μαγειρικής και της νοικοκυροσύνης, ενω τα αγόρια πάνε με τους παππούδες για δουλειές εκτός σπιτιού και φυσικά μια βόλτα απ' το καφενείο!

Τα συντροφεύουν όταν οι γονείς απουσιάζουν. Τα εγγόνια λατρεύουν να φιλοξενούνται από τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους. Περνούν δημιουργικό χρόνο παρέα. Ζούνε στιγμές που χαράσονται στη μνήμη τους για πάντα.
Οι παππουδογιαγιάδες δεν κουράζονται ποτέ από τα εγγόνια τους. Έχουν περισσότερο χρόνο κι απ' αυτόν που διαθέτουν οι γονείς όταν πρόκειται για το εγγόνι τους. Ξέρουν να ακούνε χωρίς να κρίνουν.
Τα εγγόνια ακούνε συμβουλές, πολλές συμβουλές, τόσες που κουράζονται... Δεν τις ξεχνούν όμως, γιατί με το πλήρωμα του χρόνου κάποιες τις χρειάζονται, με κάποιες άλλες συνταξιδεύουν και άλλες τις μεταλαμπαδεύουν στα δικά τους παιδιά και στα εγγόνια τους αργότερα.
Κι έπειτα, τα χρόνια περνούν και οι ρόλοι αντιστρέφοτναι... Γιατί δε νοείται ο άνθρωπος που σε φρόντιζε τόσα χρόνια και που δεν έφυγε στιγμή από δίπλα σου να μένει μόνος ή αβοήθητος... Και τότε το εγγόνι φροντίζει τους παππούδες, τους εφιστά την προσοχή ώστε να μην αρωστήσουν, να μη χτυπήσουν, να μην πέσουν θύματα μιας νέας εποχής και τεχνολογίας που τους δυσκολεύει να ενσωματωθούν. Τα εγγόνια αποδέχονται τους παππούδες και τις γιαγιάδες όπως είναι. Δεν προσπαθούν να τους αλλάξουν, μήτε να τους επιπλήξουν. Κι αυτό δεν το 'χει κάνει κανένας άλλος εκτός από αυτά. Αυτή η άνευ όρων αποδοχή είναι που ενισχύει ακόμα περισσότερο το δέσιμό τους.
Μέσα από τα μάτια του παππού και της γιαγιάς τα παιδιά βλέπουν τον κόσμο διαφορετικά.

Φάνια Βιλλιώτη
Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com

Πόσες ώρες ύπνου χρειάζονται τα παιδιά;

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Mon, 11 May 2015 21:19:00 +0000

Ο ύπνος είναι ο ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες στη ζωή μας. Ειδικότερα για τα παιδιά, αποτελεί καθοριστικό ρόλο στην καθημερινότητά τους, τόσο για την εκπαίδευση όσο και για τις δραστηριότητές τους. Δεν υπάρχουν συγκεκριμένα όρια σχετικά με την ηλικιακή ομάδα και τον ύπνο, αλλά μια γενική κλίμακα που δείχνει κατά μέσο όρο πόσες ώρες ύπνου χρειάζονται τα παιδιά για να μπορούν να ανταποκρίνονται στο ημερήσιο πρόγραμμά τους.

1-3 ετών 11-13 ώρες

4-6 ετών 10-12 ώρες

7-12 ετών 9-11 ώρες

13-18 ετών 8,5-9,5 ώρες

Δε θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ύπνος των μικρότερων παιδιών απαιτεί μια προετοιμασία η οποία θα πρέπει να γίνει καθημερινή ρουτίνα. Να ενταχθεί στο καθημερινό τους πρόγραμμα.

Ένα παιδί που δεν κοιμάται επαρκώς, δεν είναι σε θέση να παρακολουθήσει το σχολείο (πιθανόν να κοιμάται την ώρα του μαθήματος), δεν έχει διάθεση να συνεχίσει τις εργασίες του στο σπίτι και γενικότερα δεν έχει ενέργεια. Η συνεχής έλλειψη ύπνου ίσως επιφέρει προβλήματα συμπεριφοράς, προσοχής και μνήμης. Ο επαρκής ύπνος είναι ένας από τους βασικότερους τομείς που συμβάλλουν στην υγεία του παιδιού.

Πηγές:
sleepfoundation.org
aboutkidshealth.ca

Φάνια Βιλλιώτη
Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com

Διάσπαση προσοχής, έλλειψη κινήτρων ή ζωηράδα;

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Sun, 22 Feb 2015 13:05:00 +0000

Τα τελευταία χρόνια με τον καταιγισμό διαγνώσεων στα παιδιά έχουν παρερμηνευθεί κάποιοι όροι. Για παράδειγμα λέμε συχνά "το παιδί έχει διάσπαση προσοχής ή είναι υπερκινητικό". Η σημασία των λέξεων είναι διαφορετική όταν μιλάμε στην καθημερινότητά μας ή όταν κάνουμε λόγο για διάγνωση. Αυτή η διαφορά πολλές φορές παραπλανεί γονείς και εκπαιδευτικούς βάζοντας "ταμπέλες" κάποιες φορές σε παιδιά που είναι ζωηρά ή δεν έχουν κίνητρα για μάθηση.

ΔΕΠ-Υ
Πιο συγκεκριμένα η ΔΕΠ-Υ (Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής με ή χωρίς Υπερκινητικότητα) είναι μια χρόνια αναπτυξιακή διαταραχή. Εμφανίζεται περίπου πριν την ηλικία των 7 ετών και εκδηλώνεται με διάφορα συμπτώματα τα οποία υπάρχουν σε διάφορα πλαίσια (όχι μόνο στο σχολείο ή μόνο στο σπίτι) μεταξύ των οποίων είναι:

το παιδί μοιάζει αφηρημένο, χωρίς κίνητρα να παρακολουθήσει το μάθημα, ενοχλεί τους συμμαθητές του και δεν ολοκληρώνει τις εργασίες του.
διασπάται η προσοχή του πιο εύκολα σε σχέση με τους συνομήλικούς του, είτε στο σχολείο είτε σε ένα παιχνίδι.
δυσκολεύεται να ολοκληρώσει μια εργασία ή δραστηριότητα ή να ακολουθήσει οδηγίες
φαίνεται ανοργάνωτο και ξεχνά εύκολα
έχει νευρικότητα και έντονη κινητικότητα περισσότερη από τους συνομήλικούς του
μιλά πολύ, διακόπτει τους άλλους, δυσκολεύεται να περιμένει τη σειρά του κάνει θόρυβο

Επιπλέον το παιδί με ΔΕΠ-Υ μπορεί να δυσκολεύεται στην εκμάθηση γραφής και ανάγνωσης. Η αδυναμία συγκέντρωσης που έχει προκαλεί την ελλιπή παρακολούθηση του μαθήματος και την περιορισμένη αφομοίωσή του και συνεπώς το παιδί εμφανίζει μαθησιακά κενά. Καθώς το παιδί δε μπορεί να ακολουθήσει κανόνες και οδηγίες απορρίπτεται και από τους συνομήλικους.

Τα αίτια της ΔΕΠ-Υ είναι άγνωστα, αν και πολλοί επιστήμονες αναφέρουν ότι η βάση της διαταραχής είναι νευρολογική.

Γίνεται λοιπόν κατανοητό ότι για να πούμε για κάποιο παιδί ότι έχει ΔΕΠ-Υ πρέπει να γίνει αξιολόγηση από ψυχολόγο ή παιδοψυχίατρο χωρίς να δίνουμε ανεύθυνα ταμπέλες.

Έλλειψη κινήτρων μάθησης
Ωστόσο ένα παιδί μπορεί να εμφανίζει στο σχολείο κάποιο από τα συμπτώματα που προανέφερα. Αυτό δε σημαίνει ότι έχει κάποια διαταραχή. Μπορεί για παράδειγμα ένα παιδί να μην έχει κίνητρα μάθησης.
Ας δούμε όμως τι είναι τα κίνητρα.
Κίνητρα ονομάζουμε τα "γιατί" της συμπεριφοράς μας, τις αιτίες που προκαλούν τη συμπεριφορά ή τη δράση. Υπάρχουν δύο ειδών κίνητρα, τα εσωτερικά (σκοπός, επιθυμία, ένστικτο, συναίσθημα, αυτοεκτίμηση) και τα εξωτερικά (ανταμοιβή, βαθμοί, φόβος). Τα κίνητρα συνδέονται με την εκπαίδευση. Πολλά παιδιά δεν πιστεύουν ότι θα τα καταφέρουν, δεν κατανοούν γιατί πρέπει να πάνε σχολείο ή γιατί πρέπει να μάθουν καινούρια πράγματα, δεν επιμένουν ώστε να ολοκληρώσουν μια εργασία, δεν πιστεύουν ότι μπορούν να βελτιωθούν και δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον ώστε να παρακολουθήσουν το μάθημα. Όλα αυτά αποτελούν την έλλειψη κινήτρων για μάθηση.

Ζωηρά παιδιά
Υπερκινητικό ή ζωηρό παιδί; Τα ζωηρά παιδιά δε σημαίνει ότι έχουν κάποια αναπτυξιακή διαταραχή. Πώς όμως διαχωρίζεται η ζωηράδα από την υπερκινητικότητα;
Τα ζωηρά παιδιά μπορούν να ελέγξουν την έντονη κινητικότητά τους όταν τους ζητηθεί ή όταν βρίσκονται σε χώρο που απαιτείται κάτι τέτοιο. Επίσης δεν αντιμετωπίζουν δυσκολία στην γραφή και την ανάγνωση και γενικότερα στο λόγο, κάτι που δυσκολεύει τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ. Επιπρόσθετα τα ζωηρά παιδιά μπορούν να συγκεντρωθούν ακόμα και χωρίς να έχουν κάποιο κίνητρο, ενώ τα παιδιά με ΔΕΠ-Υ χρειάζονται υψηλό κίνητρο προκειμένου να συγκεντρωθούν. Μια ακόμη παράμετρος είναι η επιδεξιότητα που μπορεί να έχουν τα ζωηρά παιδιά, σε σχέση με τα άλλα τα οποία θα χαρακτηρίζονταν ως αδέξια ή άτσαλα.

Βιβλιογραφία
Αντωνίου, Α. (2009). Ψυχολογία ατόμων με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Εκδόσεις Πασχαλίδης.
Κάκουρος, Ε. (2001). Το υπερκινητικό παιδί. Οι δυσκολίες του στη μάθηση και στη συμπεριφορά. Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.
Κωσταρίδου - Ευκλείδη, Α. (1999). Ψυχολογία κινήτρων. Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

Νέο βιβλίο

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Thu, 15 Jan 2015 11:24:00 +0000

Μια καταπληκτική συνέντευξη για ένα υπέροχο βιβλίο που αναλύει ένα σημαντικό θέμα. Δείτε εδώ Από τον βιασμό στην κρατική κακοποίηση.

Ξέρω τι χρειάζεται ένα παιδί...

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Tue, 09 Dec 2014 09:30:00 +0000

Για όλους τους γονείς, τους κηδεμόνες, τους εκπαιδευτικούς, τους παιδαγωγούς και όσους εμπλέκονται στο μεγάλωμα των παιδιών. Τίποτα δεν είναι εύκολο. Ακόμα και στα απλά απαιτείται αγάπη και προσπάθεια!

«Ξέρω τι χρειάζεται ένα παιδί. Το ξέρω από την καρδιά μου. Χρειάζεται αποδοχή, σεβασμό, συμπάθεια και εμπιστοσύνη. Χρειάζεται ενθάρρυνση, υποστήριξη, ενεργοποίηση και διασκέδαση. Χρειάζεται τη δυνατότητα να διερευνά, να πειραματίζεται και να πετυχαίνει. Που να πάρει! Χρειάζεται τόσα πολλά. Τα μόνα σημεία στα οποία υστερώ είναι η σοφία του Σολομώντα, η διαίσθηση του Freud, η γνώση του Einstein και η αφοσίωση της Florence Nightingale.»

Η. Ginott

Πηγή: Ερευνώ και Ανακαλύπτω, Βιβλίο Δασκάλου Ε' Δημοτικού

Ποιες είναι οι ανάγκες των παιδιών;

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Mon, 25 Aug 2014 13:51:00 +0000

Τι έχουν ανάγκη πραγματικά τα παιδιά; Εκτός από τα βασικά που είναι νερό, τροφή, στέγη, ρούχα υπάρχουν κι άλλα πολύτιμα πράγματα που προσφέρονται απλόχερα και ανέξοδα και το σημαντικότερο, συμβάλλουν στην ανάπτυξη υγιών προσωπικοτήτων.
Ας ξεκινήσω με το βασικότερο: να γνωρίζετε τις καθημερινές τους ανάγκες, από την καθαριότητα και το φαγητό μέχρι τις καθημερινές ρουτίνες που αφορούν το σπίτι.
Δεύτερον φροντίστε ώστε τα παιδιά να νιώθουν ασφαλή, έτσι θα μπορούν να εμπιστεύονται και τους ανθρώπους γύρω τους.
Μην ξεχνάτε να τα αγκαλιάζετε και να τα φιλάτε! Με αυτό τον τρόπο τους υπενθυμίζετε πόσο τα αγαπάτε και πόσο νοιάζεστε.
Επίσης επαινείτε τα παιδιά και εκφράζετε τους το θαυμασμό σας για τις καλές τους πράξεις, τα επιτεύγματά τους, τις ιδέες τους ή τις κατασκευές τους. Πάντα υπάρχουν λόγοι για να επαινέσουμε ένα παιδί.
Να χαμογελάτε. Τα παιδιά νιώθουν χαρούμενα και ασφαλή όταν οι γονείς χαμογελούν. Με αυτό τον τρόπο δείχνετε στα παιδιά σας ότι είστε χαρούμενοι, ότι απολαμβάνετε το παιχνίδι μαζί τους ή την παρέα τους και ότι τα αγαπάτε.
Μιλάτε μαζί τους. Όσο περισσότερο μιλάτε με τα παιδιά σας, τόσο περισσότερο αυτά μαθαίνουν αλλά και κατανοούν.
Ακούτε τα παιδιά. Ακούτε αυτά που σας λένε, τις ερωτήσεις που σας κάνουν ώστε να τους δώσετε σαφείς απαντήσεις και να τους διδάξετε πόσο σημαντικό είναι να είσαι καλός ακροατής. Με αυτό τον τρόπο σίγουρα θα βάλετε τις βάσεις για μια καλή επικοινωνία ανάμεσα σε εσάς και τα παιδιά σας.
Μάθετε τους καινούρια πράγματα μέσα από την καθημερινότητά σας. Διαβάζοντας ένα βιβλίο, κάνοντας έναν περίπατο στη φύση, φροντίζοντας τα κατοικίδια ή τα φυτά σας, πηγαίνοντας για μπάνιο, βλέποντας ένα ντοκιμαντέρ, παίζοντας επιτραπέζια ή με οποιοδήποτε τρόπο θέλετε.
Ενδιαφερθείτε για τα συναισθήματά τους. Τα παιδιά εκφράζουν δύσκολα το συναίσθημά τους. Είναι σημαντικό όμως να το αναγνωρίζουν και να μιλούν γι' αυτό. Ενθαρρύνετέ τα λοιπόν!

Πηγή για την εικόνα στα αγγλικά:
http://www.babble.com/latina/the-little-things-children-need-most/

Φάνια Βιλλιώτη
Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com

5 τρόποι για να είστε περισσότερο χαρούμενοι

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Sat, 23 Aug 2014 11:37:00 +0000

Σύμφωνα με την Maureen Healy, συγγραφέα του βιβλίου "μεγαλώνοντας χαρούμενα παιδιά" υπάρχουν πέντε καθημερινά πράγματα τα οποία μπορούν να μας κάνουν χαρούμενους. Αυτά είναι:

η άσκηση σε όλες τις μορφές της. Από το απλό περπάτημα στη θάλασσα, στη γειτονιά και στο βουνό μέχρι και την έντονη άσκηση στο γυμναστήριο. Ακόμα και μια βόλτα διάρκειας πέντε λεπτών, από το σπίτι μέχρι το περίπτερο, μας τονώνει. Αυτό συμβαίνει γιατί με την άσκηση απελευθερώνονται ενδορφίνες απ' τον εγκέφαλο με αποτέλεσμα να αισθανόμαστε καλύτερα.
να "βυθίζεστε" σε κάτι που αγαπάτε ή σας αρέσει πολύ να κάνετε. Ό,τι κι αν είναι αυτό. Μαγείρεμα, διάβασμα, γράψιμο, μουσική. Κάντε το πιο συχνά και πιο πολύ. Ο Μihaly Csikszentmihalyi μίλησε για τη "ροή" την κατάσταση που βρίσκεται κάποιος όταν ασχολείται και συγκεντρώνεται σε κάτι που του αρέσει πολύ.
το γέλιο. Αναμφισβήτητα το γέλιο κάνει όλους τους ανθρώπους χαρούμενους. Ακόμα κι όταν είναι δύσκολο να γελάσετε μπορείτε να δείτε βίντεο που σας προκαλούν γέλιο!
ο διαλογισμός προσφέρει ηρεμία και χαλάρωση ακόμα κι αν γίνεται για λίγο. Με απλά λόγια: προσπαθήστε να αδειάσετε το μυαλό σας από σκέψεις. Συγκεντρωθείτε ώστε να μη σκέφτεστε τίποτα.
γίνετε μέλος μιας κοινότητας. Έρευνες αποδεικνύουν ότι η συμμετοχή σε μια κοινότητα μας κάνει περισσότερο ευτυχισμένους γιατί κερδίζουμε συναισθηματική υποστήριξη και ερχόμαστε σε επαφή με άλλους ανθρώπους. Στην ταινία "The happy" μια κοινότητα στην Ιαπωνία ήταν η τρίτη μεγαλύτερη σε συγκέντρωση ανθρώπων ηλικίας πάνω από 100 ετών. Κι αυτό διότι πέρα από τις διατροφικές και υγιεινές συνήθειες, ήταν όλοι μέρος αυτής της μικρής κοινότητας.

Όλο αυτό γίνεται ακόμα σημαντικότερο όταν έχουμε παιδιά, γιατί τους δείχνουμε μέσα από το δικό μας παράδειγμα και τις πράξεις μας πως δημιουργείται η ευτυχία, με αποτέλεσμα να ακολουθήσουν κι εκείνα τα βήματά μας.

Πηγές:

http://www.psychologytoday.com/blog/creative-development/201203/how-become-happier-5-tips-today

https://www.youtube.com/watch?v=qDKGMXThDlw

Ομάδες γονέων: γιατί να πάω;

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Mon, 09 Jun 2014 12:28:00 +0000

Τα τελευταία χρόνια οι ομάδες γονέων γίνονται όλο και πιο γνωστές. Επιπλέον είναι πια εφικτό να συμμετέχει δωρεάν όποιος γονέας επιθυμεί μιας και γίνονται δράσεις από αρκετούς φορείς.
Σε αυτές τις ομάδες λοιπόν, εκτός του ότι συζητιούνται θέματα που ενδιαφέρουν τους μελλοντικούς γονείς, τους γονείς μικρών αλλά και μεγαλύτερων παιδιών, υπάρχουν κι άλλοι λόγοι για να συμμετέχει κανείς.
Πρώτον, το γεγονός της ομάδας. Ίσως για κάποιους ακούγεται παράξενο, όμως μέσα από την εμπειρία αποδεικνύεται ότι οι γονείς βοηθιούνται πάρα πολύ από τους άλλους γονείς. Αυτός είναι άλλωστε και ο ρόλος της ομάδας. Όταν οι γονείς μοιράζονται τις ανησυχίες τους και βλέπουν ότι δεν είναι οι μόνοι που αντιμετωπίζουν την ίδια δυσκολία αισθάνονται καλύτερα. Επίσης είναι πιθανό κάποιος γονέας να έχει ήδη βρει έναν αποτελεσματικό τρόπο να λύσει ένα πρόβλημα που το απασχολεί και να το μοιραστεί με κάποιον άλλο που ψάχνει για μια λύση!

Εκτός από αυτά όμως, ας μην ξεχνάμε ότι η μια συζήτηση φέρνει την άλλη και πολλές φορές ανακύπτουν θέματα που ούτε είχε σκεφτεί η ομάδα αλλά εν τέλει είναι πολύ χρήσιμα.
Στις ομάδες γονέων οι ίδιοι οι γονείς είναι αυτοί που εκθέτουν τόσο τα προβλήματα όσο και τις λύσεις.
Οι περισσότεροι γονείς που έχουν συμμετάσχει σε κάποια ομάδα είναι ευχαριστημένοι και συνήθως
προτρέπουν και άλλους να δοκιμάσουν!
Δωρεάν συμμετοχή σε ομάδες γονέων:
Ομάδες γονέων γίνονται σε όλη την Ελλάδα -σχεδόν- μέσω του ΙΝΕΔΙΒΙΜ. Πολλά σχολεία ή σύλλογοι γονέων οργανώνουν επίσης ομάδες καθώς και ορισμένοι δήμοι.

Φάνια Βιλλιώτη
Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com

Πώς γίνεται η Κοντσίτα να έχει μούσι; Όταν τα παιδιά ρωτούν...

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Wed, 14 May 2014 10:21:00 +0000

Η νίκη στη φετινή Γιουροβίζιον έφερε μαζί και πάρα πολλές ερωτήσεις από τα παιδιά. Πολλοί ήταν οι γονείς που δεν ήξεραν τι να απαντήσουν ή πως να εξηγήσουν στα παιδιά τους πως γίνεται η τραγουδίστρια να έχει μούσι, ή τι είναι η ομοφυλοφιλία.
Πολλές φορές οι γονείς ρωτούν "πότε είναι η κατάλληλη ηλικία να πω στο παιδί μου για ..."; Η απάντηση είναι όταν ρωτήσει το ίδιο το παιδί, ή όταν σας δώσει αφορμή με κάποια κουβέντα.
Σε αυτή την περίπτωση λοιπόν, είναι μια ευκαιρία ώστε να εξηγήσετε στα παιδιά σας για πιο λόγο έχει μούσι η κοπέλα, τι σημαίνει ομοφυλόφιλος καθώς και τη διαφορά σε όσους έχουν προβεί σε εγχείρηση αλλαγής φύλου.
Είναι σημαντικό σε μια τέτοια συζήτηση αφενός να είστε ήρεμοι και όχι αγχωμένοι κι αφετέρου να ενημερώσετε σωστά το παιδί σας. Εάν δε γνωρίζετε κάτι ενημερωθείτε πρώτα διότι η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας. Ο στόχος σε θέματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης είναι η σωστή και έγκαιρη ενημέρωση. Μιλήστε απλά, κατανοητά και χωρίς πολλές λεπτομέρειες εάν το παιδί δε ρωτήσει ή είναι μικρό.

Φάνια Βιλλιώτη
Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com

Μαθαίνοντας στα παιδιά για τις διαπροσωπικές σχέσεις στην ΣΤ Δημοτικού

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Sun, 11 May 2014 13:07:00 +0000

Με πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών του 11ου Δημοτιού Σχολείου Εύοσμου τα παιδιά της έκτης δημοτικού στο πλαίσιο αγωγής της υγείας έμαθαν για τις διαπροσωπικές σχέσεις. Όλο αυτό το πρόγραμμα έγινε τη σχολική χρονιά 2009 - 2010.
Αξίζει να το διαβάσετε και όσοι έχετε τη δυνατότητα να το προτείνετε στο σχολείο που φοιτούν τα παιδιά ή οι μαθητές σας!

http://11dim-evosm.thess.sch.gr/works/works11.htm

Η συμπεριφορά των παιδιών καθρεπτίζει τη συμπεριφορά των γονέων

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Fri, 31 Jan 2014 09:41:00 +0000

Τα παιδιά μιμούνται με φυσικό τρόπο. Κάνουν ό,τι ακριβώς βλέπουν από τους γονείς τους, ανεξάρτητα με την προσπάθεια των γονέων να τους διδάξουν "καλούς τρόπους".

Προσπαθείστε να κάνετε οι ίδιοι αυτό που ονειρεύεστε να δείτε στα παιδιά σας. Μη φοβηθείτε να ζητήσετε συγνώμη ή να παραδεχτείτε το λάθος σας. Είναι ανθρώπινο. Τα παιδιά εκτιμούν τον γονέα που τα αγαπά, που ζητά συγνώμη και είναι ειλικρινής.

Όταν χάνετε τον έλεγχο και συμπεριφέρεστε άσχημα δώστε λίγο χρόνο στον εαυτό σας. Να ηρεμήσετε. Έπειτα αναρωτηθείτε: "πέτυχα αυτό που ήθελα;", "είναι μια συμπεριφορά που θα ήθελα να δω μεθαύριο στο παιδί μου;" Ποτέ δεν είναι αργά να μιλήσεετε με το παιδί σας και να του εξηγήσετε γιατί ξεπεράσατε τα όρια.

Δεν υπάρχει τέλειος γονέας. Ένας αποτελεσματικός γονέας όμως είναι αυτός που προσπαθεί, παλεύει, σκέφτεται, διορθώνει, συγχωρεί, απολογείται, αγαπά, επικοινωνεί και ακούει.

εικόνες: www.slate.com
high5perspectives.wordpress.com

Φάνια Βιλλιώτη
Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com

Όταν επικρατεί ομαδικό πνεύμα

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Fri, 20 Dec 2013 21:00:00 +0000

Ο δάσκαλος της πέμπτης τάξης ενός δημοτικού σχολείου αποφάσισε στα πλαίσια της Γεωγραφίας να χωρίσει τα παιδιά της τάξης σε ομάδες και κάθε μια ανέλαβε από ένα γεωγραφικό διαμέρισμα της Ελλάδας. Αυτό έγινε με σκοπό την παρουσίαση των διαμερισμάτων (νομοί, πρωτεύουσες, σημαντικά βουνά, ποτάμια και λίμνες καθώς και τα προϊόντα που παράγει κάθε τόπος).
Τέσσερα παιδιά και τέσσερις μαμάδες ανέλαβαν τη δημιουργία της εργασίας "ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ".
Με εντυπωσίασε ο τρόπος που συνεργάστηκαν, οι ιδέες που είχαν (η μία συμπλήρωνε την άλλη) καθώς και οι ρόλοι που μοιράστηκαν με επιτυχία σε κάθε παιδί.
Το κάθε διαμέρισμα απεικονίζεται με διαφορετικό χρώμα, ο καπνός απεικονίζεται με αληθινό καπνό, όπως και το βαμβάκι. Τα βουνά είναι γραμμένα πάνω σε κομμάτια κανέλας ενώ θαλασσιές χάντρες παριστάνουν τις λίμνες. Τα υπόλοιπα σχέδια τα εκτύπωσαν από το διαδίκτυο, τα έκοψαν και τα χρωμάτισαν.
Το παιδί που έκανε τα καλύτερα γράμματα έγραψε τις περισσότερες λέξεις πάνω στην εργασία, κάποιο άλλο που είχε έφεση στη ζωγραφική έκοψε και κόλλησε τα σχέδια, κάποιο άλλο βρήκε πληροφορίες για τα ιστορικά στοιχεία, τα προϊόντα παραγωγής και στοιχεία για τα ποτάμια, τις λίμνες και τα όρη και αντίστοιχα μοιράστηκαν εργασίες και τα λόγια κατά τη διάρκεια της παρουσίασης.
Θεωρώ ότι όλη αυτή η προσπάθεια για ομαδική δουλειά ήταν τόσο αποτελεσματική και αξιέπαινη. Όλοι έκαναν από κάτι. Όλοι βοήθησαν ο ένας τον άλλο. Όλοι μαζί για ένα αποτέλεσμα.
Έτσι λοιπόν, τα παιδιά διδάσκονται την ομαδικότητα αλλά και τη συνεργασία. Μέσα από τις πράξεις. Και βέβαια, τίποτα δεν είναι εύκολο, αν αναλογιστεί κανείς τις δυσκολίες που επικρατούν αυτή την εποχή, αλλά και τις υποχρεώσεις που έχει το κάθε σπίτι.
Παραθέτω μια φωτογραφία η οποία δε μπορεί να απεικονίσει με ακρίβεια την ομαδική αυτή εργασία, σίγουρα όμως δίνει μια εικόνα για την ΟΜΑΔΑ, τη ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ και το ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ.

ΜΠΡΑΒΟ ΣΑΣ!!

Όταν αναλαμβάνει ο "ειδικός" ο γονέας τι κάνει;

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Tue, 12 Nov 2013 11:41:00 +0000

Κάθε φορά που ένας "ειδικός" παρακολουθεί το παιδί σας, σημαίνει ότι εσείς ως γονέας είναι πολύ σημαντικό να υποστηρίξετε αυτή τη διαδικασία. Η γονική αρωγή είναι πολύτιμη. Το ότι ο "ειδικός" αναλαμβάνει, ΔΕ σημαίνει ότι εναποθέτουμε όλες τις ελπίδες και τις προσδοκίες μας σε αυτόν. Ο γονέας ζει καθημερινά με το παιδί, αλληλεπιδρά με αυτό και φυσικά καλείται να το υποστηρίζει, να το ενθαρρύνει και να το βοηθά να αναπτύξει τις δυνατότητές του. Όποιες κι αν είναι αυτές. Όλα τα παιδιά έχουν. Όλα.
Για να δώσωένα παράδειγμα,φανταστείτε ότι έχετε μια μικρή γλαστρούλα και θέλετε να τη μεταφυτέψετε. Δενείναι απλά διαδιακασία όμως, γιατί είναι δεν ξέρετε αν είναι έτοιμο ακόμα,είναι και ευαίσθητο και φοβάστε. Αποφασίζετε λοιπόν να πάτε σε έναν "ειδικό" για να σας βοηθήσει και να σας ενημερώσει για το αν είναι η κατάλληλη στιγμή για τημεταφύτεψη. Ο"ειδικός" από μόνος του όμως δε φτάνει. Εκείνος, θα σας καθοδηγήσει για το τι μπορείτε να κάνετε. Από εκεί και πέρα είναι στη δική σας ευθύνη η φροντίδα του, καθώς καθώς και η ανάπτυξή του. Βέβαια, μπορείτε να ακολουθήσετε τις κατευθύνσεις που σας έδωσε ο "ειδικός" εάν βλέπετε ότι βοηθούν και φέρνουν αποτελέσματα.
Κάπως έτσι είναι και με τα παιδιά και τους γονείς.
Συχνά συμβαίνει στους γονείς να θεωρούν ότι το παιδί πια είναι ευθύνη του "ειδικού" και να μην κάνουν τίποτα πέρα από τις ώρες που ο κάθε "ειδικός" βλέπει το παιδί. Αυτή η πρακτική όμως δε φαίνεται ιδιαίτερα χρήσιμη. Εσείς ξέρετε καλύτερα το παιδί σας. Εσείς θα επικοινωνείτε με τον "ειδικό" για το τι βοηθάει και τι όχι το παιδί σας. Για τον έναν ή τον άλλο τρόπο που θα χειριστείτε μια κατάσταση.

Φάνια Βιλλιώτη
Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com

Το πλαίσιο που έχουν ανάγκη τα παιδιά

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Tue, 05 Nov 2013 10:16:00 +0000

Όλα τα παιδιά έχουν ανάγκη από ένα πλαίσιο. Τι εννοώ με αυτό: μια καθημερινότητα με πρόγραμμα και οργάνωση. Μην περιμένετε από ένα παιδί σχολικής ηλικίας ή μικρότερης να καθίσει να φάει, να διαβάσει ή να κοιμηθεί νωρίς το βράδυ. Μην αφήνετε το παιδί σας να επιλέγει ό,τι θέλει ανάμεσα σε άπειρες επιλογές. Αντίθετα, θέστε εσείς το πλαίσιο, το πρόγραμμα, τα ωράρια και δώστε του δύο πιθανές επιλογές ώστε να διαλέξει ανάμεσα σε αυτές.
Η καθημερινότητα είναι μια δύσκολη εργασία. Από το πρωινό ξύπνημα και τα ρούχα που θα φορέσει το παιδί μέχρι την ώρα που θα επιστρέψει, θα φάει, θα μελετήσει, θα κάνει την εξωσχολική του δραστηριότητα και θα κοιμηθεί. Όλα αυτά μοιάζουν να κουράζουν όλη την οικογένεια όταν δεν υπάρχει απολύτως κανένας προγραμματισμός. Εάν όμως το παιδί γνωρίζει ότι η καθημερινότητα του είναι συγκεκριμένη το βοηθά να αποδίδει καλύτερα σε όλα.
Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί (8-10 ετών) ξέρει ότι γυρνώντας από το σχολείο θα πλύνει χέρια και θα φάει, έπειτα θα προετοιμάσει το διάβασμα της επόμενης ημέρας (μολύβια, γόμες, ασκήσεις και μαθήματα για την επόμενη μέρα), θα μελετήσει για 2 ώρες, θα ξεκουραστεί μισή ώρα, θα κάνει την δραστηριότητά του, επιστρέφοντας σπίτι θα φάει, θα ετοιμάσει τη σχολική του τσάντα και θα κάνει μια τελευταία επανάληψη, θα διαβάσει και θα κοιμηθεί, νιώθει μεγαλύτερη ασφάλεια, λιγότερο άγχος και συνεπώς βελτιώνεται η απόδοσή του.
Μην ξεχνάτε ότι το να κοιμάται αργά ένα παιδί δυσκολεύει τόσο την παρακολούθησή του στο σχολείο όσο και τη μελέτη στο σπίτι. Η τηλεόραση και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια κουράζουν τα παιδιά και συχνά τους προκαλούν αίσθημα νύστας. Επιπλέον η γκρίνια του "άσε με λίγο ακόμα να παίξω/ να δω τηλεόραση" αποφεύγεται όταν αυτό γίνεται τα Σαββατοκύριακα, ή συγκεκριμένες ώρες τις καθημερινές.
Και το πιο σπουδαίο από όλα... ΓΙΝΕΤΕ ΕΣΕΙΣ το ιδανικό πρότυπο για το παιδί σας. Κάντε αυτά που θέλετε να βλέπετε στο ίδιο. Συμπεριφερθείτε όπως θα θέλατε να συμπεριφέρεται εκείνο.

Φάνια Βιλλιώτη
Ψυχολόγος - Εκπαιδεύτρια Σχολών Γονέων
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.com

Η συμπεριφορά των παιδιών καθρεπτίζει τη συμπεριφορά των γονέων

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Tue, 03 Sep 2013 10:34:00 +0000

Το να είσαι γονιός δεν είναι και από τα ευκολότερα πράγματα.. Είναι μια διαδικασία διαρκούς ανάπτυξης, μελέτης, αλλαγών,δυσκολιών που απαιτεί ψυχή και σώμα, αγάπη και ταυτόχρονα λογική. Αυτό το τελευταίο είναι και το δυσκολότερο.

Οι περισσότεροι γονείς δυσκολεύονται και «χάνουν» το «παιχνίδι» επειδή αποτυγχάνουν να ακολουθήσουν με συνέπεια μια τακτική. Ναι μεν προειδοποιούν ή απειλούν αλλά στο τέλος δεν τηρούν αυτά που λένε. Αυτό λοιπόν, έχει ως συνέπεια την έλλειψη πειθαρχίας. Πειθαρχία όχι με την κακιά έννοια, αλλά με την έννοια του μέτρου, των επιθυμητών συμπεριφορών και λοιπά. Επιπλέον, κάποιες φορές οι γονείς δωροδοκούν τα παιδιά τους για να σταματήσουν μια ενοχλητική συμπεριφορά ή να κάνουν κάτι (π. χ. μια δουλειά). Έτσι τα παιδιά μαθαίνουν να συμπεριφέρονται άσχημα. Φανταστείτε ένα μικρό παιδί που κλαίει και φωνάζει μέσα σε ένα μαγαζί. Ο γονέας υπόσχεται μια σοκολάτα για να σταματήσει την ενοχλητική συμπεριφορά του παιδιού. Τι κερδίζει; Να ανταμείψει μια κακή συμπεριφορά!! Με αυτή τη λογική γιατί το παιδί να μην επαναλάβει τη συμπεριφορά του; Εδώ λοιπόν χρειάζεται η συνέπεια και η σταθερότητα του γονέα. Είναι σημαντικό να μη συνδέουμε ανεπιθύμητες συμπεριφορές με «καλοπιάσματα», αλλά να τις αγνοούμε ώστε να σταματούν. Αυτό απαιτεί υπομονή και συνέπεια. Εάν μέχρι τώρα ένα παιδί έχει μάθει να κερδίζει αυτό που θέλει με μια ενοχλητική συμπεριφορά φυσικά και αυτό μπορεί να αλλάξει αλλά όχι από τη μία στιγμή στην άλλη. Επίσης είναι προτιμότερο να ανταμοίβουμε μια καλή συμπεριφορά ώστε το παιδί να την επαναλάβει, παρά να ανταμοίβουμε μια κακή συμπεριφορά για να τη σταματήσουμε.

Τα παιδιά μαθαίνουν την καλή ή την κακή συμπεριφορά. Αυτό κατά μεγάλο ποσοστό καθορίζεται από τη συμπεριφορά των γονέων.

Ο ρόλος του νηπιαγωγείου στην ανάπτυξη των παιδιών

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Wed, 07 Aug 2013 10:23:00 +0000

Οι στόχοι του νηπιαγωγείου στη Ελλάδα είναι:

Η αποτελεσματική επικοινωνία των νηπίων
Το παιχνίδι και η αλληλεπίδραση με τους συνομηλίκους
Η αλληλεπίδραση με τους ενηλίκους
Η επιτυχημένη (χωρίς φόβο και άγχος) παραμονή εκτός σπιτιού και οικογενειακής θαλπωρής
Η ανάπτυξη φιλικών σχέσεων
Η σωματική, αντιληπτική και αισθητηριακή, επικοινωνιακή και γλωσσική, γνωστική, συναισθηματική, κοινωνική και συναισθηματική ανάπτυξη
Καλλιέργεια θετικών κοινωνικών αξιών: συνεργασία - σεβασμός και αποδοχή του άλλου, υπευθυνότητα και τήρηση των κανόνων

Η πρώτη μέρα

Η πρώτη μέρα του παιδιού σε ένα καινούριο περιβάλλον, όπου θα χάσει την αποκλειστική προσοχή και παρουσία της οικογένειας και θα αναπτύξει νέους δεσμούς με καινούρια πρόσωπα, είναι μια κατάσταση που αντιμετωπίζουν όλα τα παιδιά. Το καθένα ξεχωριστά όμως, θέλει το δικό του χρόνο προσαρμογής. Η είσοδος στο νηπιαγωγείο απαιτεί από τα παιδιά να προσαρμοστούν ενώ προκαλεί αρκετές φορές και συναισθηματικές αντιδράσεις. Η αλλαγή αυτή γίνεται σε μια ηλικία που τα παιδιά συνδέονται ακόμα με ισχυρούς συναισθηματικούς δεσμούς προσκόλλησης με την οικογένεια και ιδιαίτερα με τη μητέρα.

Για την ομαλότερη προσαρμογή του νηπίου δείτε εδώ σχετικές πληροφορίες.

"Δε θέλω να κοιμηθώωω": Τι κάνουμε τώρα;

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Fri, 21 Jun 2013 06:41:00 +0000

Τι μπορώ να κάνω ώστε να είναι πιο εύκολη η διαδικασία του ύπνου; Αυτό που χρειάζεται είναι σταθερή συμπεριφορά και όρια ακόμα και στο θέμα του ύπνου. Στην παιδική ηλικία είναι σημαντικό κάποια πράγματα να γίνονται "ρουτίνες". Μερικά από αυτά είναι:

Να έχετε σταθερές ώρες για τον ύπνο και το πρωινό ξύπνημα όλες τις μέρες της εβδομάδας.

Αποφύγετε δραστηριότητες στο κρεβάτι. Θα πρέπει το κρεβάτι να συνδέεται με τον ύπνο και όχι με το φαγητό, το παιχνίδι, τη μουσική και λοιπά.

Το παιδικό δωμάτιο θα πρέπει να είναι ήσυχο, δροσερό και άνετο.

Η ώρα του ύπνου είναι σημαντικό να συνδέεται με ρουτίνες όπως: το πλύσιμο των δοντιών, η ανάγνωση ενός παραμυθιού, κ. ά.

Αποφύγετε έντονες δραστηριότητες πριν τον ύπνο όπως τηλεόραση, ηλεκτρονικά παιχνίδια κ. ά. Επίσης δε χρειάζεται να υπάρχουν συσκευές ηλεκτρονικού υπολογιστή και τηλεόρασης ή ηλεκτρονικών παιχνιδιών στο παιδικό δωμάτιο.

Η φυσική άσκηση μέσα στη μέρα ενός παιδιού το βοηθάει να κοιμηθεί το βράδυ ευκολότερα.

Τεχνικές χαλάρωσης όπως οι βαθιές αναπνοές, η σκέψη όμορφων γαλήνιων σκηνικών (ένα δάσος με λουλούδια, μια παραλία) μπορούν να ηρεμήσουν το παιδί.

Αν το παιδί μένει ξύπνιο στο κρεβάτι του, είναι προτιμότερο να σηκωθεί και να κάνει μια ήρεμη δραστηριότητα για 20-30 λεπτά όπως ανάγνωση παραμυθιού, παρά να συνδέσει το κρεβάτι με την αϋπνία και το στριφογύρισμα.

Επίσης είναι πολύ σημαντικό το παιδί να έχει μιλήσει με τους γονείς για τα προβλήματα ή τις ανησυχίες του αρκετά πριν την ώρα του ύπνου.

Μην αφήνετε τα παιδιά να τα παίρνει ο ύπνος σε άλλα μέρη και να τα πηγαίνετε κοιμισμένα στο κρεβάτι τους διότι γίνεται μια κακιά συνήθεια στο τέλος.

Εάν ένα παιδί έχει ανάγκη να νιώθει «ασφάλεια» στον ύπνο του, αφήστε ένα ζωάκι, μια κούκλα ή μια κουβερτούλα να την έχουν δίπλα τους ή αγκαλιά. Είναι σημαντικό να είναι ασφαλή και ήρεμα για να κοιμηθούν.

Οι έλεγχοι κατά τη διάρκεια της νύχτας πρέπει να είναι σύντομοι και να αποσκοπούν στο να νιώσει το παιδί ότι οι γονείς είναι παρόντες και όλα είναι εντάξει.

Εάν την προγραμματισμένη ώρα του ύπνου το παιδί δε νυστάζει, φροντίστε να καθυστερήσετε κατά μισή ώρα την έλευση στο κρεβάτι, ώστε να είναι νυσταγμένο και να κοιμηθεί αμέσως. Σιγά σιγά σε καθημερινή βάση επιστρέφετε στην προκαθορισμένη ώρα του ύπνου.

Κρατήστε ένα ημερολόγιο ύπνου ώστε να καταγράφετε πότε ξυπνάει, πότε κοιμάται τι δυσκολεύει και τι διευκολύνει τον ύπνο. Θα σας χρειαστεί όταν θα αντιμετωπίσετε δυσκολίες.

A Clinical Guide to Pediatric Sleep, by Jodi Mindell and Judith Owens

Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.comweb: www.taksidipsyxis.com

Κατασκήνωση: Ναι ή Όχι;

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Fri, 14 Jun 2013 05:55:00 +0000

Πολλοί γονείς σκέφτονται αν θα ήταν καλό ή όχι να πάει το παιδί τους κατασκήνωση. Αυτό που τους φοβίζει πολλές φορές είναι αν το παιδί θα καταφέρει να επιβιώσει σε διαφορετικό περιβάλλον ή μήπως συμβεί κάτι κακό.
Τα πλεονελτήματα που προσφέρει η διαμονή ενός παιδιού στην κατασκήνωση είναι:

- Ομαδικότητα/ συνεργασία
- Πειθαρχία/ τήρηση κανόνων
- Ανεξαρτησία που συνεπάγεται αυτοεκτίμηση
- Εξερεύνηση ενδιαφερόντων (αθλήματα, κολύμβηση, θέατρο, κ.τ.λ.)
- Δημιουργικότητα
- Όρια
- Επιτυχία/ αποτυχία

Μέσα στα πλαίσια της κατασκήνωσης τα παιδιά δοκιμάζουν πολλά πράγματα όπως αναρρίχηση, ποδόσφαιρο, τοξοβολία, τένις, μπάσκετ, κολύμπι, προβολές ταινιών, πάρτυ, θέατρο, κατασκευές, σκάκι, επιτραπέζια παιχνίδια, περιβαλλοντικά προγράμματα για το δάσος ή τη θάλασσα και άλλα πολλά.
Το παιδί στην κατασκήνωση μαθαίνει να αναπτύσσει πολλές δεξιότητες. Οι γονείς θα πρέπει να κάνουν μια έρευνα ώστε να σιγουρευτούν ότι η κατασκήνωση που θα στείλουν το παιδί τους θα είναι προσεγμένη, θα τηρεί αυστηρά τους κανόνες υγιηνής, θα έχει προσεγμένη διατροφή και υπεύθυνο προσωπικό.
Εάν το παιδί σας θέλει να πάει κατασκήνωση μην αποφεύγετε να το αφήσετε εξαιτίας των δικών σας φόβων. Και αντίθετα, αν ένα παιδί δε θέλει να πάει μην το πιέσετε να πάει με το ζόρι. Συζητήστε μαζί του, εξηγήστε του πως είναι στην κατασκήνωση και αν έχετε χρόνο πηγαίντε παρέα μια μονοήμερη να δείτε το μέρος και τις δραστηριότητες. Βρείτε κατασκήνωση που παρέχει προγράμματα που ενδιαφέρουν περισσότερο το παιδί σας.

Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi_psyxis@hotmail.comweb: www.taksidipsyxis.com

Γιατί τα παιδιά γίνονται επιθετικά και τι κάνουμε γι' αυτό;

noreply@blogger.com (Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος) — Fri, 10 May 2013 06:38:00 +0000

Τα παιδιά προφανώς και δε γεννιούνται επιθετικά ούτε γεμάτα θυμό! Ωστόσο είναι πολύ συχνό το φαινόμενο της επιθετικότητας στην παιδική ηλικία. Πού οφείλεται αυτό; Πώς μπορούν οι γονείς να το αντιμετωπίσουν;

Ας ξεκινήσουμε με το ότι τα παιδιά δε γεννιούνται επιθετικά. Είναι κάτι που το μαθαίνουν. Η κοινωνία, ο πολιτισμός ή η κουλτούρα και το περιβάλλον που μεγαλώνει ένα παιδί παίζουν ιδιαίτερο ρόλο στην επιθετικότητα.

Όπως προανέφερα, τα παιδιά μαθαίνουν. Ένα παιδί μικρής ηλικίας (που ακόμα δεν έχει μάθει να ελέγχει τη συμπεριφορά και τον εαυτό του), πρέπει να το μάθει. Τα παιδιά που δε μαθαίνουν πώς να εκφράζουν λεκτικά το θυμό τους ή τα αρνητικά συναισθήματά τους ή δεν ενθαρρύνονται να τα εκφράσουν γίνονται επιθετικά. Όπως και να ‘χει, πρέπει να διδάσκονται τρόπους διαχείρισης των δύσκολων στιγμών (ώστε να δυναμώνουν οι ικανότητες διαχείρισης του θυμού και παράλληλα η αυτοεκτίμηση). Τόσο στο σπίτι όσο και στο σχολείο τα παιδιά πρέπει να ενθαρρύνονται να μαθαίνουν πώς να λύνουν τα προβλήματά τους μόνα τους, πώς να ελέγχουν τον εαυτό τους και τι σημαίνει ενσυναίσθηση.

Μιλήστε στα παιδιά για το τι προκαλεί ο θυμός και η επιθετικότητα σε στιγμές ηρεμίας και όχι έντασης. Δηλαδή, είναι πιο αποτελεσματικό σε άσχετο χρόνο να κουβεντιάσετε για τις συνέπειες της επιθετικότητας παρά τη στιγμή που θα είναι θυμωμένο ή σε ένταση. Προτιμήστε όταν τις στιγμές της έντασης να επικρατεί ηρεμία και ασκήσεις χαλάρωσης. Αφήστε την κουβέντα για μετά. Μην εξαγριώνετε το παιδί. Επίσης, επειδή τα παιδιά μιμούνται, φροντίστε να είστε οι ίδιοι πρότυπα. Να είστε εσείς αυτό που θέλετε να δείτε στο παιδί σας (αποφύγετε εντάσεις και εκφράσεις θυμού).

Μπορεί να μοιάζει άσχετο αλλά είναι πολύ σχετικό το κομμάτι της αυτοεκτίμησης και της λήψης αποφάσεων σχετικά με τον αυτοέλεγχο. Γι’ αυτό ενθαρρύνετε τις σωστές επιλογές «μου άρεσε ο τρόπος που σκέφτηκες για να λύσεις αυτή τη διαφωνία». Αυτό δείχνει έμπρακτα στο παιδί ότι ο γονιός το εκτιμά και το δείχνει, ότι είναι περήφανος για το παιδί του και στις μικρές ηλικίες ειδικά τα παιδιά έχουν μεγάλη ανάγκη από την γονεϊκή αποδοχή. Όταν υπάρχουν περιθώρια, προσφέρετε στο παιδί δύο πιθανές λύσεις και αφήστε το να επιλέξει ανάμεσα σε αυτές. Μην ξεχνάτε να μιλάτε για την ενσυναίσθηση, δηλαδή για το πώς νιώθει ο άλλος. Σε αυτό, βοηθάει πολύ να περιγράφετε εσείς με λόγια πως αισθάνεστε ή τι συμβαίνει ακόμα και όταν το παιδί είναι πολύ μικρό, π.χ. με ήρεμο ύφος -γιατί η φωνή μπορεί να τρομάξει τα μικρά παιδιά με σκοπό να μην αντιληφθούν το λόγο που φωνάζετε, «μη δαγκώνεις! αυτό πονάει! Θα σε βοηθήσω να σταματήσεις να δαγκώνεις» και ήρεμα απομακρύνετε το παιδί από το άλλο που το δαγκώνει. Θυμηθείτε ότι τα πολύ μικρά παιδιά δε μπορούν να καταλάβουν τη θέση του άλλου. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν πρέπει να αρχίσουν με τέτοιο τρόπο να μαθαίνουν τι προκαλεί στον άλλον η συμπεριφορά τους.

Βοηθήστε το παιδί να διοχετεύσει την ενέργειά του αλλού όχι σε τρίτους: Χρησιμοποιείστε ένα σάκο ώστε όταν το ένα παιδί χτυπάει το άλλο να του πείτε π.χ. «χτύπα το σάκο όχι τον αδερφό σου».

Οι συμπεριφορές μαθαίνονται, συνεπώς η επιθετικότητα είναι μια μαθημένη συμπεριφορά. Τα πρώτα θεμέλια μπαίνουν όταν τα παιδιά είναι μικρά. Από τότε μαθαίνουν τρόπους που αργότερα θα διαμορφώσουν την προσωπικότητά τους καθώς και το πώς θα συμπεριφέρονται. Αυτό που είναι αποτελεσματικό από την πλευρά των γονέων είναι η υπομονή, η σταθερή και συνεπής συμπεριφορά και στοργική καθοδήγηση ώστε τα παιδιά να χτίσουν τις απαραίτητες ικανότητες για να μπορούν να διαχειρίζονται το θυμό ή την επιθετικότητα.

Φάνια Βιλλιώτη - Ψυχολόγος
Συμβουλευτική γονέων - Μαθησιακές Δυσκολίες
e-mail: taksidi _psyxis@hotmail.com

Πηγές:

Εικόνα: www.handinhandparenting.org

http://www.ces.ncsu.edu