Tamkarışık blog

Atandım! =)

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sat, 04 Feb 2012 10:01:13 PST

Baya bildiğin atandım. Artık öğretmen oluyorum ^^

Beni neler bekliyor bilmiyorum, sabırsızlanıyorum, pazartesi uçuyorum atandığım şehre, inşallah salı günü de göreve başlıyorum =)

Black Board [del.icio.us]

tamkarisik — Wed, 25 Jan 2012 06:53:08 PST

ilginç bişi işte =P

Kurtuluş Savaşı görüntülerinden

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Wed, 18 Jan 2012 04:37:43 PST

Ben izleyince çok duygulandım. Yani feci duygulandım anlatamam. İzlediğinizde, gerçek görüntüleri gördüğünüzde eminim sizin de tüğleriniz diken diken olacak. Benim oldu. Hep de olur zaten. Bi iki damla da gözlerimden akıverdi.. Hani o zamanlar yaşamadık ama ilk aklıma dank edense şuydu; biz o zamanları yaşamadık, anlatılanlarla, fotoğrafla, ara sıra böyle yayınlanan videolarla biliyoruz. İnsanlar hayatlarını ortaya koymuş. Demek ki bir vatana sahip olmak ne denli önemliymiş. Bağımsızlık ne denli zor kazanılmış. Bu fedakar atalarımızı, cesur atalarımızı unutmayalım...

kURTULUS SAVASI GERCEK GORUNTULERI ile buyukonder

12 Eylül 04.00- bizim çocuklar işi bitirdi - Vikipedi [del.icio.us]

tamkarisik — Mon, 09 Jan 2012 13:03:07 PST

12 Eylül 04.00, Mehmet Ali Birand'ın 12 Eylül dönemi ve darbesini anlatan kitabıdır. Mehmet Ali Birand'ın bu kitabında ortaya atılan, 12 Eylül Darbesi sırasında dönemin ABD Merkezi Haberalma Ajansı CIA Türkiye Masası İstasyon Şefi Paul Henze'in askerî müdahaleyi haber alırken haberi ulaştıran diplomatın [y]our boys have done it -- seninkiler yaptı/bizim çocuklar işi bitirdi anlamındaki konuşması, 12 Eylül Darbesi içinde ABD'nin rolü konusunda tartışmalara neden olmuştur. Henze'den sonra Ankara’daki çocuklar başardı şeklindeki mesaj Başkan Jimmy Carter’a iletilmiştir. Paul Henze 2003 yılında bir Türk gazetesine verdiği demeçte Bizim çocuklar işi başardı sözlerinin Mehmet Ali Birand'ın uydurması olduğunu belirtmiş, ancak kısa bir süre sonra Birand 1997'de Henze ile yaptığı görüşmenin sesli ve görüntülü kayıtlarını yayınlayarak Henze'i yalanlamıştır.

Rolling In The Deep - A Cappella Cover - Adele - Mike Tompkins - Beatbox - YouTube [del.icio.us]

tamkarisik — Sun, 08 Jan 2012 13:01:24 PST

harika! =)

CNN TURK - HÜSEYİN ÇELİK RÖPORTAJI (11.03.2011) - YouTube [del.icio.us]

tamkarisik — Sun, 08 Jan 2012 02:24:04 PST

Maraba Televole - YouTube [del.icio.us]

tamkarisik — Sun, 08 Jan 2012 02:23:52 PST

UMUTSUZ EV ÖĞRETMENLERİ - Dailymotion videosu [del.icio.us]

tamkarisik — Sun, 08 Jan 2012 02:23:40 PST

2012

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sat, 31 Dec 2011 07:17:05 PST

Uuuuvv beybi beybi nası da korkuyla bekledik şu 2012'yi. Şimdi güle oynaya giriyoz iyi mi =P Hani kıyamet falan kopacaktı?

Fazla da uzatasım yok. Bugün evdeyim. Bi iki film izler, iki müzik dinler, tıkınır sonra da vurur kafayı yatarım. Sabah uyandığımda büyük ikramiyeyi kazanmış olarak uyanmayı istiyorum. Temennim bu yönde. Kimseye çıkmasın bağa çıksın 8)

Geçen senelerdeki yeni yıl yazılarıma bakayım dedim. 2010'da yazmamışım. Çoh ayıp. 2009'da yazmışım şu yazımı. Bi de 2008'de yazmışım şunu. 2007 dilekleri ise eski blogumda kalmış. Güzel dileklerde bulunmuşum:

"Zaman ömrümüzden geçerken birşeyler alır. Karşılığındaysa ufak ipuçları bırakır. Eğer o ipuçlarını topladıysan hiç korkma..! Yok görmediysen de sakın üzülme. Çünkü hemen şu an bi ipucu bıraktı zaman, sen bu mesajı okurken... Yeni yılınızın ipuçları ile dolu geçmesi dileğiyle... İyiler her zaman kazanır."

TAMKARIŞIK

Ne kadan poliyannaymışım yahu =))) Yazdığım yeni yıl mesajına bak. Yıl 2007. Hey gidi günler hey!

Peki değişen bir şey var mı hayatımda? Yok. O zaman da blogu bloggera taşımışım ordan wordpresse. Ya tarih ne kadar tekerrürden ibaret artık sıktı valla. Neyse. Her şeyin en güzeli sizin olsun. İyi yıllar ;)

Uğraşılmış graffiti resimler-1 [del.icio.us]

tamkarisik — Sat, 24 Dec 2011 10:42:04 PST

Meksikadan Ermenistan ve Parisi şok edecek karar [del.icio.us]

tamkarisik — Thu, 22 Dec 2011 06:01:15 PST

Elektrik faturaları değişiyor [del.icio.us]

tamkarisik — Thu, 22 Dec 2011 06:01:00 PST

Mustafa - Yılmaz ÖZDİL - Hürriyet [del.icio.us]

tamkarisik — Thu, 22 Dec 2011 06:00:39 PST

Yine kaldık mı Blogger'la baş başa

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Wed, 21 Dec 2011 03:54:16 PST

(Bu arada baş başa ayrı yazılıyomuş =P Ben bitişik yazılıyo zannediyodum iyi mi =) )

Neyse gelelim konumuza. Blogger'a taşıdım blogu. Gel git çoh yaptık farkındayım. Amaaan işte. Kafama esince worpdresse geçiyorum kafama estikçe bloggera geçiyorum ^^

Temada bazı sorunlar da oldu haliyle ama umrumda da değil. Zaten canım sıkkın (her zamanki gibi). Keyfim yok. Google istediğini aldı beni bloggera yönlendirdi. Du bağalım noolucak.

Öyle işte. Neyse ben de biraz nette vakit geçireyim sonra karnımı doyurayım sonra da kenarına iğne oyası yaptığım fularımı elime alayım ;)

İfade nickleri / Çet ifadeleri / Chat Emoticons

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:40:06 PST

Valla sizin için oturdum topladım he kıymetimi bilin =P Bazıları bozulmuş olabilir. Onları da elinizle düzeltirsiniz. Malumunuz bunlar kod ve bozulabiliyo.

.̴ı̴̴̡̡̡ ̡͌l̡̡̡ ̡͌l̡*̡̡ ̴̡ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴̡̡ ̡͌l̡̡̡,,.̴ı̴̴̡̡̡ ̡͌l.̴ı

✈ ♬ ☑ ☎ ☒ ☻ ♤ ☤ ☹ ♀ ✩ ✉ ✇ ♺ ✖

✌ ♛ ❁ ☪ ☂ ✏ ♝ ❀ ☭ ☃ ☛ ♞ ✿ ☚ ♘ ✾

☯ ☾ ☝ ♖ ✽ ✝ ☄ ☟ ♟ ✺ ☥ ✂ ✍ ♕ ✵ ☮

★ ♫ ✔ ► Ω ● ♣ ♪ ☼ ◄ ❥ ♂♀ ♪ ◘ ♠ ☻ ♣

♦ ☺ ○ ¿ ❤ ☆ ★ ☠ ❤ ☆ ♨ ❦ ☁ ✐

╚► ♥ ▲ ↑↑↑ ๏̯͡๏ 【ツ】

♪♫♫♪ <(“) ๏̯͡_๏ ^_^ ◕ ◡ ◕ ʚ

٩(•̮̮̃•̃)۶ ٩(-̮̮̃-̃)۶ ٩(●̮̮̃•̃)۶ ٩(͡๏̯͡๏)۶

(-̮̮̃•̃) ٩(͡๏̮͡๏)۶ (͡๏̯͡๏) ●‿ ●

^o^ ☺ ☻ ヅ ^.^ ツッシ

≧◡≦ ᵔᴥᵔ ^^ (°⌣°) ٩(^‿^)۶ ◕‿◕

=^.^= ó‿ ó ¢‿ ¢ ٩◔‿◔۶ ಠ◡ಠ

♥‿ ♥ ◙‿ ◙ ^‿ ^ ❀‿ ❀ 乂◜◬◝乂 |◔◡◉|

.\-_-/. ».« (×̯×) ಠ_ృ ಥ_ಥ

ಠ_ರೃ מּ_מּ לּ_לּ ಸ_ಸ ಠ,ಥ

໖_໖ Ծ_Ծ ಠ_ಠ ⇎_⇎ ●_● ~̯~

◔̯◔ ᇂ_ᇂ ب_ب ๏_๏ |˚–˚|

v_v ►_◄ ►.◄ >.< |=,=|

‘Ω’ ಠoಠ ☼.☼ ôヮô ◘_◘

õ.O (O.O) (⊙̃.o

ਉ_ਉ $_$ ◄.► ~,~ ◪_◪ ಠ▃ಠ

ತಎತ ˚⌇˚ ˘˛˘ ఠ_ఠ ◔_◔ ⊙▃⊙

॓.॔ ‹•.•› ۞_۞ ಸ_ಸ ↁ_ↁ ~_~

(╥﹏╥) （ ´_⊃｀） (►.◄)

(ு८ு) (◕︵◕)

{◕ ◡ ◕} (｡◕‿◕｡)

(^L^) ┌( ಠ‿ ಠ)┘

◃┆◉◡◉┆▷ (▰˘◡˘▰)

< (^^,) > q(❂‿❂)p

⊂◉◉つ ✌.ʕʘ‿ʘʔ.✌

＼(^ω^＼) (●⌒∇⌒●)

ヾ(●⌒∇⌒●)ﾉ (〃^∇^)ﾉ

v(ಥ ̯ ಥ)v ⊙.◎) O.o

✿◕ ‿ ◕✿ ❀◕ ‿ ◕❀ (✿◠‿◠) (◕‿◕✿)

(｡◕‿◕｡) ◐.̃◐ - ◑.◑ ^( ‘-’ )^

ಠ~ಠ ರ_ರ {•̃̾_•̃̾} 【•】_【•】 v( ‘.’ )v

».« >.< ⇎_⇎ ॓_॔ 〴⋋_⋌〵

‷̗ↂ凸ↂ‴̖ ̿ ̿̿’̿’\̵͇̿̿\=(•̪●)=/̵͇̿̿/’̿̿ ̿ ̿ ̿

(•̪●)=ε/̵͇̿̿/’̿’̿ ̿ ̿̿ ̿ ̿”” (^ -^)

(-”-) (>.<) \m/(>.<)\m/

^L^ 句_句 (°∀°) ヽ(｀Д´)ﾉ

‹(•¿•)› d|–|b d(–)b

(•̪●) (╥╥) (≧o≦) (✖╭╮✖)

⊙︿⊙ ⊙﹏⊙ ●︿● ●﹏●

(ㄒoㄒ) {(>_<)} o(╥﹏╥)o

(`･ω･´) 흫_흫 இ_இ (ﾟヮﾟ)

⋋_⋌ ಠ益ಠ (• ε •) \ᇂ_ᇂ\

\˚ㄥ˚\ ┌( ಠ_ಠ)┘

(●´ω｀●) (◜௰◝)

१|˚–˚|५ 〠_〠

१✌˚◡˚✌५ (●∩_∩●)

(>‘o’)> ^( ‘-’ )^

<(‘o’<) v( ‘.’ )v

<(‘ .’ )> <(‘.’<)

(० ्०) (-’๏_๏’-)

@(ᵕ.ᵕ)@ (≗) (◡‿◡✿)

凸(¬‿¬)凸 ¯\(©¿©) /¯

◤(¬‿¬)◥ <【☯】‿【☯】>

⊂•⊃_⊂•⊃ ◖♪_♪|◗ (∪ ◡ ∪)

⋋ō_ō` ☾˙❀‿ ❀˙☽

|◔◡◉| ‹(•¿•)›

ᇂﮌᇂ) ⊂◉‿ ◉つ

☜-(ΘLΘ)-☞ ˚ᆺ˚ว

щ（ﾟДﾟщ） ╚(•⌂•)╝

✌♫♪˙❤‿❤˙♫♪✌ (づ｡◕‿‿◕｡)づ

Tanrım

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Wed, 21 Dec 2011 06:38:06 PST

'Tanrım, değiştirebileceğim şeyler için bana değiştirme cesareti ver,
değiştiremeyeceğim şeyler için ise kabullenme gücü ve
bu ikisi arasındaki farkı anlayabilmek için de bilgelik ver.

Ayrıca bkz. http://www.ntvmsnbc.com/id/24936864/

Yazacam da başlık bulamadım ki

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:32:31 PST

Yazayım diyom bişiler. Sonra başlık bulamıyom. Bi de o dert var a.s. O yüzden başlığı da dürüst bi şekilde yazdım yani :P

Bu aralar aklımı kurcalayan (blogger olan ben olarak) 2 konu var. Birincisi beni bu blog aleminde var olduğumdan beri, takıntılı bi şekilde takip edenler. Bir elin parmaklarını geçmeyen bu şahıslar beni korkutmuyo da değiller. Onları sevmiyorum (duydunuz mu beni sevmiyorum sizi!). Sırf bu yüzden blogumu kapatabilirim. Kapatmaya her yeltendiğimde "saçmalama kızım, ne korkaksın" diyorum. Vazgeçiyorum. Ama sonra onlarla uğraşmaktan da kapatıp gitmeyi düşünüyorum. Bilmiyorum. Belki de bi zaman sonra onlar başarır bunu (onların benim blog yazmayı bırakmamdan pek hoşnut olacaklarını sanmıyorum).

İkinci konu ise Blogcu Forum'u yeniden açmak. Bi de ona portal kurup daha komplike bi işe girişmek istiyorum. Böyle wp ile bağlayıp falan. Eğer forum işine girersem hiç kurtulamicam bu hayattan =P Açsam mıııı açmasam mı bilemedim. Bu blogumun hosting süresi dolacak bi yirmi güne kadar. O zamana kadar karar vermem gerek. Daha üst model bi hosting servisi almam gerek. Bakalım.

(şunu dinliyorum yazarken de)

Ha bu arada demiş miydim iğne oyası kursuna gittiğimi? El sanatları mezunuyum ya. Halk eğitime neyim atanırsam diye cepte dursun dedim. Ulan 4 sene okul okuduk bize hiç bişi öğretmemişler a.s. Atanınca sudan çıkmış balık gibi çırpınışlarımız oluyo. Bi de senelerce kendini el sanatlarında ilerlet. 4 senen çöpe gitsin. Boktan bi hayat yani. Gerçi çoğu öğretmen fakültede, okulda göstereceği konuları görmüyo. Ne tuhaf dimi? Ne diye okutuyolarsa. Salak salak işler işte.

Geçen de bi "mühendis" arkadaşla tartışıyoruz. Adam resmen beni, eğitim fakültesi okudum ve atanmayı beklediğim, hatta atama yapılsın diye baskı yaptığım işin salak yerine koydu (koyunluğu bırakıp hakkını aramak da suç a.s.). Kendisi akıllıymış da mühendislik okumuş. Mal ya. Deli mi ne. Adam o kadar düz mantık ve empati yeteneği sıfır ki. Anlamıyo ne desem. Mühendis olunca adam mı olunduğunu sanıyo nedir (!)

Neyse ben Şubat atamasını bekliyom. Bağalım belki ondan bi ekmek çıkar bize. Tabi bizim bölümden kadro açarlarsa. Tek dert atama yapılması değil ki işte.

Başka ne desem. Ha şey dicem. Yorumlar geldikçe ben çok seviniyorum lan. Acayip hemde. Yorumlar geldikçe yazma aşkı doluyo içime. Ondandır bu son zamanlarda yazma sıklığımı artırmam ^^

Ya bu arada şu sağ taraftaki RSS sayısı değişip duruyo. Bi görüyom 75 bi görüyom 46. Dengesizlik neden sizce? Okuyucu geldikçe mi değişiyo ben anlamadım. Neyse. Ha bu arada Facebook sayfamızdan haberiniz var değil mi? Bak yan tarafta. Fotoğrafımın altında facebook ikonuna tıkla ve beğen. Sizi orda kişi olarak gördüğümde sanki sizlerle tanışmış gibi oluyorum. Değişik bi duygu o da =)

Ya bi de şu bedelli askerlik ile ilgili yazım çoh kafa karıştırdı. Ben aslında orda farklı bi pencereden bakmıştım. Daha yukardan bakmaya çalışıyorum. Daha kehanetler üzerine =P Napiyim kehanetleri okudukça ben de kıllanıyorum a.s. te&rörü bi kenara bırakmıştım ben. Öldürmeleri. Neyse öyle işte..

Kabulleniş

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:32:31 PST

Artık kabul ediyorum. Salaklığımı, beceriksizliğimi, aptallığımı kabul ediyorum. Bu duruma direnecek gücüm de kalmadı artık. Yukardaki inatla dev aynamı kırıyo. Yani öyleymiş demek ki. Çok aptal olduğumu şimdilerde anlıyorum. O kadar hayal alemimde yaşıyorum ki. Bunu söyleyince de arkadaşlarım tepki gösteriyo. Ya saçmalama öyle değilsin, ya sen delirdin mi bu da nerden çıktı, sen hayatımda gördüğüm en aklı başında kızsın vs. diyenleri artık tınlamıyorum. Hep onlar yüzünden zaten. Kendimi bi bok zannediyorum (tıpkı sizin gibi).

Bugünkü yaşadığım olay son haddiydi artık. Şimdi hayatın akışına bıraktım her şeyi. Az konuş, az düşün, az tepki ver, az bil. Sen nesin ki be?!

Atama Bekleyen Öğretmenler Ankara'yı 44bin Şiddetinde Salladı

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 04:24:44 PST

Bugün, zaten sürekli haklarını isteyen öğretmen adayları, organize bir şekilde haklarını aramak için Ankara'da toplandı. Detaylı bilgiye henüz ulaşamadım. Sadece şu yazıyı buldum, onu okuyabilirsiniz. Büyük ihtimal akşam haberlerinde "şööyle bi" geçiverirler protestoyu. Biliyorsunuz medya hükümet tarafından satın alındı. Umarım gene de ses getirebilmişlerdir öğretmen arkadaşlar.

Twitterdan da #44binAtamaicinAnkaradayiz tagını (bugünler için) takip edebilir hatta destek olabilirsiniz. Ayrıca bu işlerde emeği geçen Ayşegül arkadaşımızı da takip edebilirsiniz (http://twitter.com/#!/AYGEM44binatama) Umarım Bakan Dinçer ve Başbakan duymuşlardır sesimizi de şu söz verdikleri 55bin atamayı gerçekleştirirler. Çünkü öğretmenlerin beklentisi 24 Kasım'da 44bin atama. Ayrıca ücretlik öğretmenlik istemediklerini de dile getirdi öğretmen adayları.

Biliyor musunuz bilmiyorum ama 2011 KPSS sınavına giren öğretmen adaylarından sadece (yuvarlak hesap) 11bin atama yapıldı. Ancak 300 nbbin öğretmen açığı olan bu ülkede 11bin biraz komik değil mi? Olan 2011 yılında kpss sınavına girenlere (ben de dahil) oldu. Resmen sınav harçları için mi yapıldı bu sınav? (!!!!). Hakkımızı istiyoruz. MEB sözünü tutsun. 2011 bitmeden 44 bin atama yapılsın ve ücretli öğretmenlik kalksın.

fotoğraflar kaynak

[gallery link="file"]

Fyodor Mihailoviç Dostoyevski - Karamazov Kardeşler'den bi alıntı

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 04:51:13 PST

Bu kitabı okumadığım için kendime nasıl bir nefretle baktığımı bilemezsiniz. Dünya Klasiklerini bu denli geç okumaya başlamam başta okulda bana okumayı sevdiremeyen hocalarıma ve sınavlar yüzünden kitap okumaya vakit bulamadığım lanet sisteme yüklüyorum. Evet benim de suçum olabilir ama içimden kitap okuma aşkı yaratmadılar ki. Gözlerimde perde vardı. Bildiğin uyutulmuş gençliktim bende (şimdilerde de bi farkımın olduğunu da düşünmüyorum o da ayrı tabi =P Özeleştiri yapabiliyorum okuyucu. Sen yapabiliyon mu bakalım?). Şimdi ise sadece içindeki alıntılarını internetten bulduğum bu güzel romanları bir gün alma ümidiyle tutuşuyorum (hepsini de alamam ki okuyucu. Alabildiklerim kütüphanemde zaten ;) ]. Ya gidip merkez kütüphaneden alıcam (varsa) ya da atanıp para kazanmayı bekleyeceğim. Çoh sefillerdeyim okuyucu sorma. Ben sefillerdeyim ama. Sadece ben. Neyse olsun, bolluk içinde sefil olmanın da güzellikleri vardır (güzellikler? Esra Erol'u, Bugün ne giysem'i izlemek gibi bişi mi bu =P ). Neyse derdimle sizi sıkmak istemiyorum. Sadece şu güzel alıntıyı paylaşmak istedim:

“Günümüzde herkes kitle içinde sivrilerek bireysel bir hayat yaşama peşinde. Oysa ki kişiliğini kanıtlamak için kendini geliştirmeye çalışan insan, bu çabasının sonunda ruhsal olarak bir yalnızlığa kapılır. Böylece dolu dolu, dört dörtlük de hayat yerine, manevi bir intiharla yüz yüze gelir. Evet, yüzyılımızda herkesin bireyselliğe kaçışı, kendi kabuğuna çekilmesi, varını yoğunu başkalarından kaçırması, insanları sadece hemcinslerinden uzaklaştırmak, karşılarındakine de kendisinden nefret etttirme hissini veriyor.

Biriktirdiği servetin miktarı arttıkça ‘artık güçlüyüm, hiçbir ihtiyacım kalmadı’ diye düşünür. Çılgının, ne kadar çok biriktirirse kendisini o kadar ölüme götüren bir iktidarsızlığı kovaladığından haberi yoktur. Çünkü yalnız kendine güvenmeye alışmıştır o. toplumda tek başına sivrilmiş; ruhunu insanlara, insanların yakınlığına inandırmaya alışmıştır. Elde ettiği paranın getirdiği hakları ve sağladığı ayrıcalıkları yitirmemekten başka derdi, kaygısı yoktur.

İnsan zekası giderek kişilerin güvenliğiyle rahatının tek, özel çabalarla değil, toplumun birleştirmesiyle sağlanabileceği konusunda alaycı bir anlayışsızlık göstermeye başladı. Ama bu korkunç ruh yalnızlığının sonu kesinlikle gelecektir. İnsanların hepsi, kişilerin birbirinden ayrılmasının yaşamın doğallığına ne kadar aykırı olduğunu anlayacaktır.” (Dostoyevski - Karamazov Kardeşler)

Ne tuhaf dimi? 8)

ekleme: bu yazıyı yazdıktan kısa bir süre sonra bakın ne buldum ^^

Deli dolu kadın blog yazarları aranıyor

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:40:06 PST

Başlıkta her şey açıkça belli. Offf her yer depresif kadın blog yazarlarıyla dolu arkadaş. Özellikle de aile ve sevgili konuları sıkça işleniyo. Vallahi fenalık geldi. Onları okumuyorum aslında. Bazen bakıyorum öyle kırk yılda bi. Ne yapmışlar diye ama hep aynı muhabbet arkadaş (aynı ben =P). Kabuklarımızdan sıyrılmamız gerek. Kadın blog yazarları atılım yapması gerek. Sadece bi iki yemek bloguyla olacak iş değil bu. Kopyala yapıştır moda bloglarıyla da olmaz. Adet gününü, ağda zamanın yazmayla da olmaz. Kişisel olacak. Bilgi verecek. Neşeli yazılar yazacak. Bize hayatın güzel yanlarını gösterecek. Kadınlar hayattır! Bilmiyorum. Ben bu konuda bi atılım yapıp ayrı bi blog açıp "neşeli yazılar yazın lan!" dicem ama eminim beni tınlayıp, yazmicaklar (Topluluk blogu atağımdan biliyorum. Olmuyo. Birlik sağlanamıyo). Para versem gene yazmazlar. Belki moda olan bi bluz, ayakkabı, çanta versem belki yazarlar bak bu olabilir =P O yüzden kendileri kişisel olarak bloglarında bu tarz daha eğitici, daha neşeli, renkli ve ayakları üzerinde sağlam durabilen kadınlar istiyorum. Çok şey mi istiyorum???

(fotoğrafı şu blogdan aldım. Çok sevdim ^^)

Hayallerimi sıralıyım mı?

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:32:31 PST

Valla bi anda geldiler aklıma. Pek bi elle tutulur yanları da yok yani sıradan hayaller işte 8)

1-Tango yapmak
2-Gitar çalmayı ilerletmek
3-kilo vermek (=P)
4-Sinama salonunda NFS oynamak
5-Dövme yaptırmak
6-Kendi arabamı almak
7-Unuttuğum İspanyolcama tekrardan kavuşmak
8-Yüzmek (korkuyom hacı =P)
9-Ailemden ayrılmamak
10-Manzaralı bir mezar

Aklıma ilk anda gelen 10 hayal :)

Okyanus Olmak

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 04:36:09 PST

Duygu derinliğini yakalamış insanları sonsuzluğun timsali uzaya benzetir tanıdığım bir çokları. Ama ben oldum olası, böyle kişilerin okyanus olduğunu düşünürüm. Çünkü uzay kendi devinimine sahip nesneleri ve sürekli büyüyüp genişlemesiyle, düşünce ve araştırma ile ilerleyen zekaya benzer sadece. Hareketi böylesine durağan bir ortamın duygularla bağdaşması zor görünür gözüme...

Oysa okyanus öylemi ya? Başlangıçtan oluşumuna dek ne çok devinir ve ne acılar, ne sevinçler biriktirir içinde...

Kaynaktan çılgınca fışkıran suların usul usul akan derelere dönüşmesiyle başlar okyanus için yaşam... Her derenin düşü okyanusa ermek ve bütünleşmektir. Ancak bu milyonlarca derecikten kimi daha yolun başında kurur. Kimi aktığı yolda kalır. Onlar sadece öğrenebildiği kadarını verebilir çevresine. Kimi bulduğu bir çukurda birikir göl olur sonunda... Kimi daha büyüğe akar engelleri aşarak denizleşir...

Kimileri ise; akışlarda çarptığı kayalardan, önünden geçtiği ağaçlardan, suyunu içen hayvanlardan, içine karışan yağmurdan, kucağına düşen çiçekten, üstünde aktığı topraktan bir şeyler öğrenerek zamanla bir yaşam oluşturur içinde.

İçindeki yaşamı fark ettikçe daha büyük düşünceler ve duygular biriktirir kıyılarında ve varlığını ulaşabileceği en uzak noktalara yayarak denizlikten çıkar okyanuslaşır...

Daha çok ve daha büyük yaşamları kapsayan, kıyılarından daha çok varlığın beslendiği...

Büyüklüğünden, vermekten gocunmaz o hiç, yaşar ve yaşatır...

Ancak kolay olunmaz ve kolay da yaşanmaz okyanus gibi... Yalnızlıktır en büyük derdi. Hadi söyle kaç tane bulabilirsin kendin gibisini? İşte böyle zor yaşarsın var oluşun en güzelini...

Sonra sen büyüdükçe seçimlerinin ve duygularının dalgaları da büyür. Çılgınca çırpınırlar içinde. Baş edemezin bazen ,ufalmak istersin. Bilirsin bir daha asla dere olamayacağını ama hiç değilse deniz olayım dilersin. Dilersin de hiç beceremezsin!

Öyle bir başına yaşamak sancısını giderebilmek için el uzatırsın kıyılarında oyalanan bir kaçına. Sevinçler yaratır, sonsuz yüreğinden taşan emeğinle yeni yaşamlar sunarsın onlara. Anlayan ve algılayanlar çıktıkça umutlanırsın. Büyümelerini gözler, sen gibi oluşlarının hayallerini kurarsın.

Sonra bir gün onlardan biri bir taş savurur içine, düşündüğün ve hissettiğin güzellikleri acıtır, yırtar benliğini usulca inerken dibine...

Bilmeyenler der ki "bir minik taş bu, ne yapar ki senin gibi birine".

Oysa anlamazlar, dibinin sakinliğine varana dek ne uzun bir yolu vardır o minik
taşın. Derinliğince sürer dinginliğinin yarılışı...

Ama yine de yalnızlığına çare, ellerindeki tek umudu yitirmek istemez okyanuslar.

Maviliklerince denerler, denerler, yine denerler ve yine...

(Kimin yazdığını bilmiyorum. Bulursam eklicem)

İclal Aydın - Seni Seviyordum Haberin Yoktu

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 04:36:09 PST

Yazacaksan, gizli kalacaksın

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:32:31 PST

İçim sıkıntılı, daralıyo. Bunun da nedeni çaresizlik kanımca. Amma velakin içimde birikenleri yazıya dökmek istiyorum. Dökmek, döktükçe daha çok dökmek, yazmak istiyorum kusarcasına. Ama artık olmuyo. Bundan sonra başka blogdan yazarım sanırım. Belki de sadece deftere. Çünkü bu blogu ailemden insanlar da okuyo artık, akrabalarımda, sınıf arkadaşlarımda. Herkesin bilmesini istemiyorum. Siz de bilemiceksiniz sevgili (sessiz) okuyucularım.

Bundan sonra blog yazmicam dedim mi? Hayır tabiki gene yazıcam. Her zamanki gibi yani. Sadece derin konular olmicak ki zaten onlar da tek tük var şu an blogun içinde. Geçmişte kaldılar...

Gündem yoğun ve karışık, ben yalnız ve mutsuz

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:32:31 PST

Aslında gündem konusunda pek yazma taraftarı değilim kendim adına. Çünkü bi yazarsam sayıp sövebilir, çenemi tutamam :P Olaylar karşısında fazla miliyetçi oluyorum.Sadece delicious'a ekliyorum. Rss'den düşüyodur okuyucularınıza. Bundan sonra da öyle yaparım sanırım.

2şer 3er verdiğimiz şehitler arada kaynadı. Ardından 24 şehit verdik. Millet ayaklandı. Libya lideri Kaddafi katledildi (kimsenin gıkı çıkmadı. Uyuyun siz daha!). Amma velakin 7,2 şiddetindeki Van depremiyle gündem değişti (değişik bir idda da var). Allah Vandaki depremzedelerin yardımcısı olsun. Çünkü ne yardım ulaşabildi ne de ulaşan yardımlar hakkıyla dağıtılabildi. Van soğuğunda incecik çadırlar.. Bunu bulamayan bile var.. Ne yazık. Oysa sosyal medyayı takip ederken ve yardım program ve ilanlarını görürken, büyük yardımların toplandığını ve depremzedelere ulaşacağını düşünürken, ulaşabilen yardımlar yetersiz ve yağmalamaya uğruyordu. Bu da yetmezmiş gibi, dış yardımları istemediğimizi söyledikten 2 gün sonra yardım çağrısında bulunmamız, en komiğinin ise İsrail'in ilk yardım için seferber oluşuna tanıklık etmek. Haa bi komedi daha var. Deprem vergilerinin nereye gittiği. O da yandaki fotoda başbakanımız yeterince izah etmiş efenim. Yol vergileriyle de duble pide yemişlerdir (Boğazlarında kalsın inşallah!). Tarih affetmicek. Bu yanlışları affetmicek..

Bense verdiğimiz şehitlere, deprem felaketine üzülürken, onlardan daha iyi şartlarda olduğum halde mutsuz olduğumu bir türlü aklımdan çıkaramıyorum. Nedenini de bilmiyorum. Belki de biliyorum ya neyse.. Mutsuz ve konuşacak kimsesi olmayan ben, gene buraya bişiler karalıyorum. Artık o kadar tanınan biri oldum ki, bloga yazı yazarken 2 kere düşünüyorum. Bu da bana ağır gelmeye başladı okuyucu. Yani keşke bu kadar tanınmasaydım. Hayır tanınıyosam da kişisel yazmamalıyım ki ben de elimden geldiğince derine inmemeye çalışıyorum. Becerebildiğim kadar işte =P

Dur şu olayı da araya sıkıştırayım. Geçen bizim ev ahalisiyle konuşuyorum. Ben "amaaan zaten iyi kız kötü erkek, kötü kız iyi erkek eşleşmesi var. Benim kaderimde de kötü bi erkek var" dediiiim demez olaydım :) Bizimkiler hemen karşı çıktılar. Neymiş efendim ben iyi bi insan değil mişim =))) ahahah =)) iyi bi insanım ben yeeaaa =P Tamam tamam herkesin bi iyi yanı bi de kötü yanı vardır, belki çok mükemmelliyetçi ve dırdırcı bi insan olabilir ama kötü biri değilim ya. İyi yanım daha ağır basıyo, yani basmalı! Neyse, onlar öyle diyince, Allah beni iyi erkeklerden korusun, diyim bari 8) Ne diyim okuyucu? Kötü de olduk. En yakınların kötü dedi bana. Bak ona göre ayağını denk al :D

Zaten Cumhuriyet kutlamaları da iptal olmuş. Devlet büyüklerimiz öyle münasip görmüşler. 29 Ekim'i kutlamadan atlatıcaz. Amaçları da bu zaten. Rss'den düşen yazıları okuyorsanız, orda Türkiye'yi gelecekte neler beklediğine dair efsaneleri (şimdilik efsane) anlayabilirsiniz. O zaman tekrar gündem haberlerini izlediğinizde, aslında oyunların nasıl da güzel işlediğini görebilirsiniz.

Türkiye can çekişiyor, tarih yeniden yazılıyor. Tarihin tekerrrürden ibaret olması da ayrı bi komedi tabi. Ah şu insanoğlu :) Çok bilmiş konuşuyorum dimi (insanın kendini bilmesi gibisi var mı ya =) Kendimi biliyorum, hatalarımı biliyorum, yanlışlarımı biliyorum ama gene aynıyım. Neden bilin mi okuyucu? Çünkü ben buyum ;) ).

Umarım üstümüzdeki kara bulutlar bir an önce yok olur. Allah çaresizlerin ve kimsesizlerin yardımcısı olsun.

Herkese inat Cumhuriyetimizin 88. yılı Kutlu olsun.

Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Mustafa Kemal Atatürk, Cumhuriyet'in Onuncu Yıl Kutlamalarının yapıldığı 29 Ekim 1933 tarihinde verdiği 10. Yıl Nutku'nda, bu günü en büyük bayram olarak nitelendirmiştir.

Ne şekersin sen bebek ^^

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:32:31 PST

Bugün kardeşimin yirmilik dişini çektirmeye gittik dişçiye. Gerçi çektiremeden geldik orası da ayrı. Neyse konu o değil zaten. Konu bebek =)

Biz şimdi sıra almaya gittik gişelere. Ordan da tam asansöre yürüyordum, bekleme sandalyelerinin arasından. Sonra tam önümde ufak, yanakları kızarmış bi kız çocuğu. Ufacık, tefecik. Yirim ben onu. Ama suratındaki o gülümseme yok muydu. Hiç gözümün önünden gitmiyo. O kadar tatlı gülüyodu ki. Ufacık boyuyla kocaman bana, kafasını kaldırmış gülerek baktı. Sonra da yanımdan kaçtı başka yere. Ama ben bu kadar tatlı bakan bu kadar tatlı gülen bi ufaklık görmedim ya ^^ Kaç yaşında olduğunu bilemicem ama işte yeni yürümeye başlamış, yavaş yavaş da yürümeyi sökmüş bişi. Daha minicik. Bak aklıma geldikçe bi sevgi doluveriyo içime =D

O bebeğin önümde durup bana sırıtması, kırmızı yanaklarıyla.. Ne biliyim okuyucu. Onun gibi gülmeyi çok isterdim. Örnek mi almam gerek nedir bilemedim. Tanrı neden benim karşıma o ufaklığı çıkardı ve neden hala onun gülüşü çıkmıyo aklımdan bilmiyorum. Belki de sürekli içinde bulunduğum depresif ruh halimden ara ara sıyrılmam için yaptığı ufak jestler sanırım ;)

Adam Ostrow: Sonuncu durum güncellemenizden sonra

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:40:06 PST

İlginç bir video. O yüzden sizlerle paylaşmak istedim. Sosyal ağlarda var olan bilgilerimiz ve ölüm. Öldükten sonra bu bilgiler kullanılmaya devam edebilir mi? İzlemeye değer bence. Ne demek istediğimi anlicaksınız ;)

Sensiz Olmaz Dizisi sevişme sahneleri

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:33:51 PST

Sinirliyim, hemde çok. Bu diziler artık çığrından çıkmaya, rant sağladıkları malzemeler ahlaksızlaşmaya başladı.

Şimdi bana "ahlak melekesi mi kesildin başımıza, sizin gibi sığ düşünceliler yüzünden bu haldeyiz" demeyin. O kadar da sığ düşünceli değilim. Ama kadına şiddetin ve tecavüzün arttığı, yengesini kaçıran gençlerin haberlerinin okunduğu gazetelerde, bu dizilerin hala rant sağlamasını anlayamıyorum.

Bu sabah HaberTürk'ün Twitter'dan #boykothaberturk taglarıyla söz edilmesinden duyduğum merakla araştırırken önüme başka haberler de geldi. Dikkat çekmek amacıyla eşi tarafından öldürülen, bıçaklı ve yarı çıplak kadının fotoğrafını yayınlamış manşetinde HaberTürk. Ben ne sevdim ne kınadım. Kararsız kaldım. Bilemedim. Her neyse.. Ben de o etkiyle Sensiz Olmaz" dizisinin sevişme sahneleri başlığını gördüm araştırırken. Olay, ölecek olan oğulları için yeniden bir çocuk doğurmak zorunda olan ve mahkemece ayrılıp, başka insanlarla evlenmiş insanların sevişme sahneleri.

Ben daha önceden kanalları gezerken tanık olmuştum. İşte sormuşlar insanlara "siz olsaydınız napardınız?" diye. Genelde herkes çocuğu için her şeyi yapabileceğini ama bunun tüp bebek yöntemiyle olabileceğini söylemişti. Genel kanı buydu. Ben de en uygununun bu şekilde olabileceğini düşünürken, bu insanları dizide seviştirmişler hacı. Olacak iş mi? Boşandıktan sonra evlendikleri insanlar var. Ya niye böyle bişi yapıyosunuz arkadaş. Madem dizileri bağrımızdan kopmuş, normal hayatta karşılaşılan şeylerden aldığınızı düşünerek çekiyorsunuz, nedir bu ya. Çok iğrendim yemin ederim. Yok İffet'miş yok Sensiz Olmaz'mış, yok Fatmagül'ün ne suçu varmış'mış, yok Aşk-ı Memnu'ymuş. İğreniyorum hepiniziden. Artık yengesine aşık olmak da normalleşti, tacavüz etmek de ve tecavüze uğramak da, eski eşinle hem de başkasıyla evliyken sevişmek de.

Her şeyi normalleştirip önümüze sunuyorlar. Artık çoğu şey normal gelmeye başladı. Ve işin kötü tarafıda rantlar hep kadınların üzerinden sağlanıyor. Yazık, çok yazık...

Ben bu blogu seviyorum arkadaş 3 - Ahmet Durul

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 04:52:36 PST

Aslında başlıktaki isminin devamına bir şeyler yazmak istedim ama durdum, durdum, düşündüm sonra böyle kalsın dedim.

Biliyorsunuz size ara ara sevdiğim ve takip ettiğim blogları tanıtıyorum. Gerçi Ahmet Bey'i sadece blogundan değil Twitter'dan da takip ediyorum. Yaklaşık 2008'in Mart'ından beri.

Önceden ismiyle aldığı domainden blogunu takip ediyordum. Sonra Tumblr'dan yazmaya başladı. Twitter'dan ise her gün, hayata dair şeyler yazar.

Beni takip edenler bilir. Yaklaşık 2 senedir depresyondayım. Bildiğin depresyon, sıkıntı, bunalım. Bunlar yazılarıma da yansıdı haliyle. Sürekli hayıflanmalar, sürekli memnuniyetsizlikler, sürekli başarısızlıkla sonuçlanan girişimler.. Ama bu zaman zarfında Ahmet Durul bloguyla tanışmam, bana uzaklarda, ufak ama ışık saçan bir tecrübeye şahit olmamı sağladı. Sonra o uzaklardaki, ufacık ışık saçan tecrübe, bi zaman sonra yanıbaşımda beliriverdi. Onla öğrendim, onla düşündüm, onla tecrübelendim. Sonra beni araştırmaya itti. İnternette bir sürü makale okudum, blog takip ettim (ki en güzellerinden biri Hülya Konar'dır).

Biraz cahil olunca insan (bkz. ben), okuduklarının çok güzel olduğunu düşünüyor ama o kelimelerin anlattığı sesi duyamıyor. Zamanla duymaya başladım. Hayata bakış açım farklılaştı. Zaman zamann inancıma bağlılığım kopma noktasına gelse de bazı nedenlerden ötürü, asla kopmadı.

Şimdilerde Ahmet Durul'u takip ederken "evet ben de öyle düşünüyorum, bu yazdıklarınızı siz yazmadan önce de böyle düşünebilmiştim, düşünebildiğim için çok sevinçliyim" diyebiliyorum. Ama daha uygulama konusunda o kadar becerikli değilim. Ona da zaman var daha.

Sadece hayata dair değil yazdıkları. Pazarlama ile geçen 40 sene. Tecrübelerini paylaşıyor. O pazarlama tecrübelerini bile okuyorum =D Deli miyim neyim. Ne yazsa okuyorum ^^

Merakınızı gidereyim hemencecik efenim =) Blogu ve Twitter adresi. Ziyaret edebilirsiniz ;)

Kal-Ce. Bir Kalecik Açık Cezaevi hikayesi

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 04:24:44 PST

Bugün Adliye'de (Ankara) işimiz vardı. İlk kez adliyeye gittim ne yalan söyliyim. Öyle koridorlarında avukatlar geziniyo falan. İlk kez bu kadar çok avukatı bir arada gördüm. Bazıları için "lan bu nası avukat olmuş" demedim de değil =P

Bi işlem yaptırıcan, ordan oraya koşturtup duruyorlar, her bi şey için de az çok para bayılıyorsun falan. Neyse işimizi hallettik. Ama ordan çıkarken markete girdik. Kapısında ilan vardı. Baktım peynir, yumurta, yoğurt fiyatları acayip uygun. Anneme hemen seslendim. Ay bi de görsen Avukatlar, oraya gelenler hep alıp alıp gidiyorlar. Biz de merak ettik neymiş bu diye. Kalecik marka süt ürünleri ve yumurta. Ordaki adam biz bu neymiş acaba diye söylenirken hemen sağolsun açıklama yaptı, bunlar Kalecik Cezaevinde yapılmış. Ordan da adliyedeki merkete gelmiş. Kalecik Açık Ceza İnfaz Kurumundaki hükümlü ve tutuklular meslek edindirme sayesinde bu ürünlerin üretimini yapıyorlar. Hem meslek öğreniyorlar hem hayata yeniden ve doğruca atılmak için ellerinde tecrübeleri oluyor. Sigortalı da çalıştıklarını öğrendim sitesini inceleyerek (bkz. site)

Daha yemedim he. Yeni aldık geldik eve =) Yumurta, peynir ve tereyağı. Ama bakalım beğenirsek almaya devam ederiz. Fiyatları da piyasanın yarısı. Ankara Adliyesi'nde salı ve perşembe günleri öğlen sanırım 10:30 veya 11:30-12:00 arası geliyor bu ürünler.

Samet'in büyük E ile imtihanı çok komik ya =)

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 04:55:03 PST

Ama Samet ben sana acısam mı gülsem mi sevsem mi bilemedim kiiii ^^

Bryan Ferry ve Charles Aznavour - SHE

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 04:55:56 PST

İçimden geldi sadece. Güzel yani ondan paylaşıyorum.

86,6 puanla atanamayan benden MEB'e selamlar olsun

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 13:32:31 PST

(Yukarıdaki siyah fotoyu ben yaptım yani beklesen de bişi açılmicak. Bildiğin siyah resim)

Bizim bölümden kontenjan bile açmamış sağolasıcalar. Bu puanla ortada kaldım. El sanatlarından da atanabiliyoruz ama ondan da sadece 2 kadro açmış. Ben el sanatlarında puan sıralamasında 3. sıradayım. Yani bana gelmez sıra. Gelse de Halk eğitimde çalışmak istemediğim için tercih yapmam sanırım.
Bize bu sene 3. öncelik olarak Teknoloji Tasarım için başvuru hakkı vermişlerdi ama taban puanı 40 (komedi ya) olarak açtığı ve baktığım kadarıyla 40 puan ve üstü 464 kişi olduğu için bize sıra gelmez.
Velhasılı ben Eylül'de öğretmen olarak atanamicam. Moralim çok bozuk. Ağlicam ağlayamıyorum da bizimkilerin yanında. Çok içime oturdu okuyucu. Sen o kadar çalış gir sınava, güzelde bi puan al ama atanama. Lanet olsun (!) Yıkıldım, hayata küstüm. Şimdi ne yapıcam hiç bilmiyorum...

Azrail =)

noreply@blogger.com (Tamkarışık) — Sun, 11 Dec 2011 04:35:01 PST

Kadının biri, 46 yaşındayken kalp krizi geçiriyor ve hastaneye kaldırılıyor.
Ameliyat masasındayken, ölüme yakın, birden bir hayal görüyor.

Azrail'i görüyor ve soruyor:
'Benim saatim geldi mi?'
Azrail cevap veriyor:
'Hayır, senin daha 43 sene, 2 ay ve 8 günün var'.
Kadın narkozdan uyandığında, estetik yaptırmaya karar veriyor.
Yüzünü gerdiriyor, dudaklarını doldurtturuyor ve göğüslerini düzelttiriyor.
Kısacası: 'Yeniden doğmuş gibi' oluyor.
Daha uzun bir süre yaşayacağını bildiği için şimdi, o kadar ameliyatın değdiğini düşünüyor.
Son ameliyattan sonra, hastaneden tamamen yeni bir insan gibi çıkıyor.
Tam karşıdan karşıya geçiyorken ambulans çarpıyor ve ölüyor.

Azrail'e soruyor:
'40 seneden daha fazla yaşayacağımı söylemiştin. Neden o zaman bana o ambulansın çarpmasını engellemedin?

Azrail cevap veriyor:
'Kız, Allah canını almasın ben seni tanıyamadım"

:D :D :D :D :D :D :D :D

Tamkarışık blog

Atandım! =)

Black Board [del.icio.us]

Kurtuluş Savaşı görüntülerinden

12 Eylül 04.00- bizim çocuklar işi bitirdi - Vikipedi [del.icio.us]

Rolling In The Deep - A Cappella Cover - Adele - Mike Tompkins - Beatbox - YouTube [del.icio.us]

CNN TURK - HÜSEYİN ÇELİK RÖPORTAJI (11.03.2011) - YouTube [del.icio.us]

Maraba Televole - YouTube [del.icio.us]

UMUTSUZ EV ÖĞRETMENLERİ - Dailymotion videosu [del.icio.us]

2012

Uğraşılmış graffiti resimler-1 [del.icio.us]

Meksikadan Ermenistan ve Parisi şok edecek karar [del.icio.us]

Elektrik faturaları değişiyor [del.icio.us]

Mustafa - Yılmaz ÖZDİL - Hürriyet [del.icio.us]

Yine kaldık mı Blogger'la baş başa

İfade nickleri / Çet ifadeleri / Chat Emoticons

.̴ı̴̴̡̡̡ ̡͌l̡̡̡ ̡͌l̡*̡̡ ̴̡ı̴̴̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı̴̡̡ ̡͌l̡̡̡,,.̴ı̴̴̡̡̡ ̡͌l.̴ı

✈ ♬ ☑ ☎ ☒ ☻ ♤ ☤ ☹ ♀ ✩ ✉ ✇ ♺ ✖

✌ ♛ ❁ ☪ ☂ ✏ ♝ ❀ ☭ ☃ ☛ ♞ ✿ ☚ ♘ ✾

☯ ☾ ☝ ♖ ✽ ✝ ☄ ☟ ♟ ✺ ☥ ✂ ✍ ♕ ✵ ☮

★ ♫ ✔ ► Ω ● ♣ ♪ ☼ ◄ ❥ ♂♀ ♪ ◘ ♠ ☻ ♣

♦ ☺ ○ ¿ ❤ ☆ ★ ☠ ❤ ☆ ♨ ❦ ☁ ✐

╚► ♥ ▲ ↑↑↑ ๏̯͡๏ 【ツ】

♪♫♫♪ <(“) ๏̯͡_๏ ^_^ ◕ ◡ ◕ ʚ

٩(•̮̮̃•̃)۶ ٩(-̮̮̃-̃)۶ ٩(●̮̮̃•̃)۶ ٩(͡๏̯͡๏)۶

(-̮̮̃•̃) ٩(͡๏̮͡๏)۶ (͡๏̯͡๏) ●‿ ●

^o^ ☺ ☻ ヅ ^.^ ツ ッ シ

≧◡≦ ᵔᴥᵔ ^^ (°⌣°) ٩(^‿^)۶ ◕‿◕

=^.^= ó‿ ó ¢‿ ¢ ٩◔‿◔۶ ಠ◡ಠ

♥‿ ♥ ◙‿ ◙ ^‿ ^ ❀‿ ❀ 乂◜◬◝乂 |◔◡◉|

.\-_-/. ».« (×̯×) ಠ_ృ ಥ_ಥ

ಠ_ರೃ מּ_מּ לּ_לּ ಸ_ಸ ಠ,ಥ

໖_໖ Ծ_Ծ ಠ_ಠ ⇎_⇎ ●_● ~̯~

◔̯◔ ᇂ_ᇂ ب_ب ๏_๏ |˚–˚|

v_v ►_◄ ►.◄ >.< |=,=|

‘Ω’ ಠoಠ ☼.☼ ôヮô ◘_◘

õ.O (O.O) (⊙̃.o

ਉ_ਉ $_$ ◄.► ~,~ ◪_◪ ಠ▃ಠ

ತಎತ ˚⌇˚ ˘˛˘ ఠ_ఠ ◔_◔ ⊙▃⊙

॓.॔ ‹•.•› ۞_۞ ಸ_ಸ ↁ_ↁ ~_~

(╥﹏╥) （ ´_⊃｀） (►.◄)

(ு८ு) (◕︵◕)

{◕ ◡ ◕} (｡◕‿◕｡)

(^L^) ┌( ಠ‿ ಠ)┘

◃┆◉◡◉┆▷ (▰˘◡˘▰)

< (^^,) > q(❂‿❂)p

⊂◉◉つ ✌.ʕʘ‿ʘʔ.✌

＼(^ω^＼) (●⌒∇⌒●)

ヾ(●⌒∇⌒●)ﾉ (〃^∇^)ﾉ

v(ಥ ̯ ಥ)v ⊙.◎) O.o

✿◕ ‿ ◕✿ ❀◕ ‿ ◕❀ (✿◠‿◠) (◕‿◕✿)

(｡◕‿◕｡) ◐.̃◐ *-* ◑.◑ ^( ‘-’ )^

ಠ~ಠ ರ_ರ {•̃̾_•̃̾} 【•】_【•】 v( ‘.’ )v

».« >.< ⇎_⇎ ॓_॔ 〴⋋_⋌〵

‷̗ↂ凸ↂ‴̖ ̿ ̿̿’̿’\̵͇̿̿\=(•̪●)=/̵͇̿̿/’̿̿ ̿ ̿ ̿

(•̪●)=ε/̵͇̿̿/’̿’̿ ̿ ̿̿ ̿ ̿”” (*^ -^*)

(-”-) (>.<) \m/(>.<)\m/

^L^ 句_句 (°∀°) ヽ(｀Д´)ﾉ

‹(•¿•)› d|–|b d(–)b

(•̪●) (╥╥) (≧o≦) (✖╭╮✖)

⊙︿⊙ ⊙﹏⊙ ●︿● ●﹏●

(ㄒoㄒ) {(>_<)} o(╥﹏╥)o

(`･ω･´) 흫_흫 இ_இ (ﾟヮﾟ)

⋋_⋌ ಠ益ಠ (• ε •) \ᇂ_ᇂ\

\˚ㄥ˚\ ┌( ಠ_ಠ)┘

(●´ω｀●) (◜௰◝)

१|˚–˚|५ 〠_〠

१✌˚◡˚✌५ (●*∩_∩*●)

(>‘o’)> ^( ‘-’ )^

<(‘o’<) v( ‘.’ )v

<(‘ .’ )> <(‘.’<)

(० ्०) (-’๏_๏’-)

@(ᵕ.ᵕ)@ (*≗*) (◡‿◡✿)

凸(¬‿¬)凸 ¯\(©¿©) /¯

◤(¬‿¬)◥ <【☯】‿【☯】>

⊂•⊃_⊂•⊃ ◖♪_♪|◗ (∪ ◡ ∪)

⋋ō_ō` ☾˙❀‿ ❀˙☽

|◔◡◉| ‹(•¿•)›

ᇂﮌᇂ) ⊂◉‿ ◉つ

☜-(ΘLΘ)-☞ ˚ᆺ˚ว

^o^ ☺ ☻ ヅ ^.^ ツッシ

(｡◕‿◕｡) ◐.̃◐ - ◑.◑ ^( ‘-’ )^

(•̪●)=ε/̵͇̿̿/’̿’̿ ̿ ̿̿ ̿ ̿”” (^ -^)

१✌˚◡˚✌५ (●∩_∩●)

@(ᵕ.ᵕ)@ (≗) (◡‿◡✿)