Tamnland

Kanal İstanbul Bilen Kişisi

2020-04-30T02:11:00.005+03:00

Burası çokomelli.

Çokomeller önceden dağıtılmış anlaşılan başka bir açıklama bulamadım.

Bu kanal projesi bu kadar sakıncalı ise 500 yıldır her başa geçen tarafından neden yapılmaya çalışılıyor ?

İlk Kanuni yapmak istemiş. Karadeniz' in Marmara' ya bağlanması nesense yüzyıllardır hep önemli olmuş. Cumhuriyet döneminde de kayda değer sayıda gündeme gelmiş. Hatta son dile getirenlerden biri de Bülent Ecevit.

Yıldan yıla geçen gemi sayısı azalıyor ama tonajları artıyor. Gemi sayısının her % 10 azalışına karşılık taşınan malzeme % 20 artmış ! Petrol , gaz ve başka tehlikeli madde geçişi azalan gemi sayısına karşılık ciddi miktarda artmış.

Montrö' nün ömrü yapıldığında 20 yıl olarak belirlenmiş. Muhataplar başvurursa komisyon yapıp yeni kurallara bakılır denmiş. Detayları belirlenmiş. Ama kimse bunca yıldır başvurmamış !

Yani bu anlaşmanın bitmesi pamuk ipliğine bağlı zaten. Sürmesinin tek sebebi kimsenin şartları zorlamaması , herkesin mevcut durumdan memnun olması.

Hem anlaşma muhataplarının hem de anlaşmada taraf olmadığı halde konuya derin ilgisi bulunan diğer devletlerin güç dengesine bir itirazı olmamasından kaynaklanıyor.
Muhatap bir devletin sıkıldım ben değişsin diye Fransa' ya başvurması bu işin bir komisyonca tartışılmaya başlaması için yeterli günümüzde . . .

Montrö sadece İstanbul boğazı için geçerli değil. Ege Karadeniz bağlantısı için geçerli bir anlaşma. Çanakkale de işin içinde.

Şartlar değiştirilirse anlaşma bozulur korkusunun pek bir anlamı yok zira anlaşmayı tartışmaya açıp değişmesini sağlamak için bir kanal yapılmasının beklenmesine gerek yok zaten.

Clausula rebus sic stantibus, Latince "koşullar değişmediği sürece" anlamına gelen, antlaşmaların yapıldığı koşullarda köklü bir değişim olması durumunda uygulanmamasına imkan veren uluslararası hukuk ilkesidir.
************************************************
Viyana Antlaşmalar Hukuku Sözleşmesi' nin 62. maddesine göre koşulların köklü değişimi ilkesine başvurulabilmesi için şu şartlar gereklidir
-- Değişiklik öncesi koşulların, anlaşmanın ana gerekçesini oluşturması gerektirmektedir.
-- Ortaya çıkan değişiklik, tarafların yükümlülüklerini önemli ölçüde etkilemelidir.
Sözleşme bu durumlara iki istisna getirmiştir:
-- Sınır anlaşmalarına son vermek için bu ilkeden yararlanılamaz.
-- Koşulların değişmesine kendi yükümlülüklerini yerine getirmemek suretiyle neden olan taraf bu ilkeyi ileri süremez.
**************************************************

Kanal şartları değiştirir mi ? Bir doğal su kanalı var ve gemiler belirlenmiş kurallar çerçevesinde geçiyor.

Yanına açılan 2. kanal bu geçen gemileri nasıl etkiliyor ?

Daha çok geçecek daha çok kanal bu gemilere hiç bir maraza çıkarmadığına göre şartlar pek de değişmiş gibi olmuyor.

Viyana ' nın 62. maddesinde bu işe yarayacak bir unsur yok.

Mesela boğaza gemilerin geçemeyeceği bir köprü yapmak veya gemi geçişine engellemeler getirmek şartları değiştirir. Ama yanına yapılan ikinci bir kanalın bu işe olumsuz bir etkisi yok.

Geçen gene geçecek.

Kanal açılınca savaş gemilerine kısıtlama getiremez hale gelir miyiz ? Değişen bir şey yok onlar için Amerika Karadenize uçak gemisi sokmak için kanala muhtaç değil.

Şimdi de sokmak isterse diretebilir. Kanal manal yokken yani. Peki ne olur ?

Sıkıntı çıkar. Biz olmaz deriz. Avrupa neden diye sorar. Ruslar kafayı mı yedin kafana bomba mı yemek istiyorsun diye sorar. Kime sorar bize mi ? Hayır , Amerikalılara sorarlar. Dengeyi kim bozarsa bedelini o öder.

Bu kanal yapıldığında da, dünya bu anlaşmaya ve Türklerin bunu uygulayış biçimine güvenmeye devam edecek. Kanal Montrö' yü bozmuyor. Anlaşmayı bozmak kanala bağımlı değil. Montrö' nün bir dengesi var ve halen korunuyor. Tüm ülkelerin uyumuyla korunuyor.

Montrö' ye göre geçen gemilerden ton başına 0,290 gram altın bedel almamız gerekiyor. Bugün ki fiyatlarla 110 TL/ton yapar. Ama 0,8 $ a fikslenmiş yılın birinde birkaç değişiklikten sonra.

Şu anda 110 TL/ton yerine 6 TL/ton alınıyor. Yani 10 gros tonluk bir gemi 1 milyon ödeyip geçecekken 60 bin ödeyip geçiyor.

Montrö geminin tonu başına 0,290 gr altın alırsın diyor. Yani 10.000 tonluk gemiden 1 milyon istemek anlaşma hakkımız. Ama almıyoruz. Alsak kanaldan çok kazandıracak gibi duruyor.

Ancak alsaydık Deli Dumrula döner ve anlaşmanın bize verdiği hakları çoktan kaybetmiş olurduk. Bir dönem TL ye bağlanmış sonra daha da düşmesin diye dolara bağlanmış.

Kanaldan sonra bunu boğazda uygulamaya koyup, " kanala gir " daha ucuz deme şansı olabilir. Yani 1 milyonu Montrö ' ye dayanıp devreye sokar, kanaldan 300 bine geçirirsen mesela, şimdiden çok kazanırsın hemde gemileri kanala zorlarsın.

Doğal su kanalından geçmek isteyen geçer kimseyi kanala zorlayamazsın deniyor. Doğru kural var. Doğal kanal varken kendi açtığın kanaldan geç diye kimseyi zorlayamazsın. Hem de paralı oysa boğaz beleş.

Valla Montrö Boğaz geçişi beleş demiyor. Ton başına 1 altın Frank alınır diyor. O da 0,290 gram altın ediyor. Gayet açık yazıyor. Boğaz 1 milyon olunca tüm gemilerin kanala gitmesi aşikar değil mi ? Geçişler gemi sayısına göre değil tona göre ücretlendiriliyor. Gemi sayısı yıldan yıla azalıyor ama tonajlar yıldan yıla artıyor.

5 asırdır boğazın trafiğini alan bir kanal düşünülüyor. Demek ki lazım demedim. Anlamaya çalıştım.

Eskiden yani 150 yıl önceye kadar düşünülen kanallar ticari lojistik amaçlı imiş. Yani boğazın trafiği azalsın diye bir kaygı yokmuş.

1. Dünya savaşı ile artık boğazdan savaş gemisi geçmesinin kontrol altında olması önem kazanmış. Hem kendimize hem de Karadeniz ülkelerine hem de Avrupa ülkelerine sıkıntı olmuş. Cumhuriyeti kurup ülkede hakimiyeti geri almışız ama İstanbul' un işgali boğaz yüzünden bitmemiş.

Aslında bu durum sadece bizi değil dünya ülkelerini de germiş. Kontrolün bizde olması bir çok devletin işine gelmiş. Kaldı ki o kadar güçle engellenememiş yeni Cumhuriyetin boğazları kimseye bırakmayacağı gerçeği de gayet güzel anlaşılmış.

Avrupa tarafından yeni savaşlar da artık göze alınamış.

Atatürk, Churchill' in başını yedikten sonra başka yapacak bir şey olmadığını anlamışlar. Sonuçta kolayca bozamayacakları bir güç dengesi var. Lenin' den cephane alacağımız kimin aklına gelirdi ki ? İngilizin gelmemiş demek ki. Canı da bitince geldiği gibi gitmiş Atatürk' ün dediği gibi. Bu tarihi yaşa sonra şimdi ödün kopsun.

Bir türlü anlayamadığım bir mantığa oturtamadığım tek şey kanala karşı çıkanların neden karşı çıktığı.

Önümüzde bir tarih var. Anlaşma var. Yıllardır gelişen olaylar var. Yılları boş verelim. Anlaşma ve kanal. Amerika Rusya. Sadece bunları ele alalım.

Kanal Rusya' yı çok germez. Kanalın Marmara tarafında Amerikan savaş gemileri mi bekliyor? Açsınlar da geçelim diye !?

Durduk yere sadece kanala bağlı bir iş mi bu ? Savaş çıktıysa, Amerika Karadeniz' e girmeyi çok istiyorsa kanal baş rolde olamaz. Kanal hiç olmadan da ortaya büyük sıkıntılar zaten çıkacaktır.

Kanal Anlaşmayı bozamıyor. Öyle bir mantık yok. Kilit dost içindir. Bir anlaşma var ve uyuluyor. Kanal yaptınız artık uymayacağız ? Neye dayanarak uymayacaksınız ?

Kanalla Monrö arasında söylendiği gibi bir bağlantı kurulamıyor.

Viyananın 62. maddesi ile de Clausula rebus sic stantibus ile de bir bağlantı kurulamıyor.

Hepsi açıkca yazıyor. Şu olursa bu yapılır. Şu olmadan bu yapılmaz.

Ayrıca bir de şu var ; Bu korku niye ki ?

Montrö olmazsa evinden sığır sürüsü geçmesine razı olmak zorunda mı kalacaksın ? Hayır deme gücün yok mu ? "Bu gemi münasip değil geçmesin" dediğin zaman tüm dünya üzerine mi gelecek ? "Evet o gemi oradan geçmez" diyecek kimse olmayacak mı ?

Kebana karşı çık. Havalanına karşı çık. Köprüye karşı çık. Hastaneye karşı çık. Buna anlam vermek çok zor. Bu kadar kariyer sahibi insanın bu işe karşı çıkıyor olması bana garip gelmişti.

Özellikle İlker Başbuğ' u dinleyince bu hükümet böyle zararlı riskli bir işe niye inatlaşsın diye düşündüm.

Anlaşmayı bulup okumakla işe başladım. Sonra sayısız video izledim. Eski strateji komutanları dahil. Bakanlar. Her iddiayı araştırıp anlamaya çalıştım. Videolarına çokomeli çakmış bir Youtube kanalını...

Kanalın yapılmasının iddia edilenlerle bağdaşmadığına kanaat getirdim. Rant olacak evet olacak. Rant hep oluyor zaten.

Kanalın tek amacı rant değil ama engellenemez bir yan etkisi.

Zaten sorun rantta yer alamamak gibi elindeki çukulatadan olacağını anlayan çocuğun seri ve yaratıcı yalanları sıralaması gibi.

Kanuninin nasıl bir rant kaygısı vardı acaba ? Ecevit nasıl bir rant elde edecekti acaba ?

7 Osmanlı padişahı bu işe başlayıp bitirememiş. Ecevit projem diye açıklamış hiç başlayamamış.

Mesela önceki projelerde koskoca Sapanca gölünü yok etmeyi göze almışlar. O yıllarda feda edilebiliyordu belki ama şimdi mümkün değil. Ama o kadar padişah hatta Cumhuriyet insanı bu kazanıma bir göl feda edebilecek kadar cani miydi ?

Dünyanın her yerinde su kanalları hep güç getiriyor. Boğazın trafik olmadığında bambaşka amaçlarla çok daha rantbl kullanılacağı ortaya çıkıyor. Genel olarak turizm çok ön plana çıkıyor. Güvenlik sağlanmış oluyor.

Sırf bu kazanımlar için kanal yapmaya gerek var mı ? Yok elbette bunlar olmadan da yaşanır.

Amerikalılar aya gitmeseydi de Amerika olmaya devam edeceklerdi.

İngilizler Londra' ya dönen bir tekerlek yapmasaydı da İngiltere var olmaya devam edecekti.

Hele ki o Eyfel kulesini yapmanın ne gereği vardı ki acaba ?

Çok merak ettiğim bir konuydu anladım çözdüm bu akşam.

Cumhuriyeti batırmak için çalışan Cumhuriyet çocukları.

Burası "Çokomelli" işte.

Çokomeller zaten cepte düzen bozulmasın çokomelimizden olmayalım, bunlar bize çokomel vermez, benim anladığım bu. . . .

Kanal İstanbul projesi tam olarak nereden nereye belli bile değildir.

Projeyi gündeme getiren hükümetin bunu gerçekleştirme gücü ve imkanı da artık kalmamıştır.

Çünkü kamuoyunun ilgisi artık bu gibi projelerin dışına çıktı. Bu bakımdan bu proje bu hükümete de kısmet olamayacak gibi görünüyor.

- Aşırı Gizlenmiş Özne = Demokrasi -

2017-02-05T00:44:00.002+03:00

- Aşırı Gizlenmiş Özne = Demokrasi -

Demokrasi kelimesini o kadar çok duymaya başladık ki anlamını yitirdi gitti beynimde.
Çocukken cumhuriyet nedir diye sorup dururlardı. İyi bir şeydir derdik anlamını falan da bilmezdik !
İkiside işi halka dayıyor. Yönetim halkın elinde ise Cumhuriyet veya demokrasi oluyor.
İlkokulda Cumhuriyet şimdi de Demokrasi.
Bunların bana bir faydası varsa iyi bir şeydir. Bunların babaanneme ve onun torunlarına faydası varsa iyi bir şeydir. Bunlar benim çocuklarımı mesut edecekse iyi bir şeydir.
Bunlar bana yazı kışı tad alarak yaşatacaksa iyi bir şeydir.
Aksi takdirde değildir.
Yukarıda saydıklarımı ne sağlıyorsa o iyi bir şeydir.
Bunları bir padişahda sağlayabilir. Bunları bir kominist liderde sağlayabilir. Bunları bir dini ulemada sağlayabilir.

Sütü bozuk olmayan içinde efendilik bulunan yaşamaktan bir şekilde keyf alan bir iradesi olup bir hedefi olan her lider bunları her hangi bir sistemi kullanarak sağlayabilir.
İş demokraside falan değil. Başına koyduğun üç beş adamda kadında...
Bu ülke Özal' a kadar kominizme benzeyen adı Cumhuriyet olan Demokratik kuralları benimsediğini söyleyen bir sistemle yönetilirdi.
Özal' la başlayan değişim bu güne kadar geldi. Değişiyoruz ama demokrat falan değiliz. Eskiden de değildik hala da değiliz.
Eskiden hiç değildik şimdi en azından halkın isteklerine boyun eğeceğini söyleyen iradelerimiz var. İşte bu demokrasiye 2 milim kadar yaklaştığımızı gösteren bir belirti.
Ama irade dediğini yapmamaya karar verirse bunu bir kılıfa sokup halkı ikna ederse - ki bazen bu mecburiyette olabilir - bir yaptırımı yok.
Bunu engelleyen doğal bir mekanizma yok.
Solcunun, sağcının, fanatik milliyetçinin, dindarın, kitapla işi olmayanın, yani tüm halkın ; Kalplerine sinmiş bir güvence yok.
O zaman demokrasi falan gelmedi daha. Gelsin isteyen var mı ? Ben istemiyorum. Umurumda değil.
Büyükçe bir kitlenin de değil bence. Başta sevdikleri kalplerine hitap eden bir lider olsun yeterli.
Sevgi pıtırcığı kedinin köpeğin hakkının korunduğu dul ve yetimin saçı bitmedik sabinin bir gram hakkı yense gözüne uyku girmeyen bir demokrasinin bu topraklarda işi hiç olmamalı bence.
Hakkaniyetli adil ama asla demokrat olmayan yönetim biçimi ne ise o gelsin.
Zaten onun gibi bir şeyle yönetiliyoruz şu an.
Sonra ne olacak ?
Allah kerim.
Gelir bir Türk büyüğü daha o zamana. . .
Yönetim biçimi ne olursa olsun dünyanın her yerinde bulunan güç odakları etkilemeyecek mi senin yaşam biçimini refahını cebindeki paranı evindeki sıcaklığını çocuğunun gelecekteki hayatını ?
Ölüp giden Aylan bebek demokrasisiyle ünlü toplulukların egoistliği bencilliği yüzünden mi öldü yoksa kendi ülkesinin demokrasi ile yönetilmeyişinden mi öldü ?
Son 10 yılda ölen bütün çocukların yüzde kaçı demokrasi eksikliğinden öldü ? Yüzde doksanı yaşadıkları ülke demokrat olsa da ölecekti veya yüzde doksanı demokrasi aşığı ülkelerin gazabından kendini kurtarmayı asla başaramayacaktı !
Bunun petrolle parayla falan da çok yoğun bir ilgisi yok. Akılla var oluşla ego ile daha çok ilgisi var. Akıllı hain insanlar temiz kalpli fazla dürüst insanları yok eder bu bir doğa kuralıdır ile daha çok ilgisi var.
Bu çocukları ne demokrasi ne de sessiz kalıp kaderine razı olup dünyanın gözüne batmamak kurtarabilirdi . Onları kurtarabilecek tek şey kendilerine kalkan eli kırmak olabilirdi.
Babaları dedeleri bunu yapsaydı belki yaşarlardı. Botlarla demokrasiye gitmeye çalışmak yerine . . . .

Değer Yargılarına Sahip Çıkmak

2016-08-29T01:54:00.002+03:00

Değerlerine Adam Gibi Sahip Çıkmak.
Değerlerine Sahip Çıkmayı Adam Gibi Yapabilmek.
Değerlerine Sahip Çıkarken Değerlerinden Olmamak.
Değerlerini Yerlerde Sürükleyerek Değerlerine Sahip Çıktığını Sanmak.
En Sonunda Aslında Bir Değerin Kalmamak.
İlkesiz ve Değersiz Olmak.
Yerin Dibine Girmek.
Başörtüsü Takıp Sessizce Oturmak !!!

"Askerin başörtüsüyle uğraşması yanlıştı" Bunu bir asker söyledi.
Başörtüsü ile uğraşmak askerin işi değildi elbette en başta. Fakat yanlış olan askerin başörtüsü ile uğraşmasından çok uğraşma biçimi idi...

Başörtüsü ile uğraşma işi askerle başladı. Sonra bu düşüncedeki tüm kesimlere ilham olup güç verdi. Ancak her kesim aynı aymazlık ve ilkesizlikle uğraştı başörtüsü ile. Başörtüsüne mantıklı ve makul ölçülerde karşı çıkan bir kesim dernek grup kurum

görmedim çocukluğumdan beri. Sadece karşı çıkıldı en fasişt şekilde yapıldı. Yasak o kadar. Nedeni yok. Takmazsan medenisin takarsan değilsin.

Peki medeni olmak istemeyen birinin aramızda ya da aranızda yeri yok mu?

Başörtüsü bu kesimin korkusuydu. Korkularının sembolü idi.

Aşamadığı açıklayamadığı beceremediği ne yapacağını bilemediği her şeyin üstesinden gelme yolu yasaklama ve kendince kurallar koymak olan bir kesimin iç dünyasındaki ezikliğe doğru çevrilmiş bir ok işareti idi başörtüsü.

Kısaca gözünü oyacağım sen bir salaksın aslında diyen bir ok işareti.

Baş örtüsünü istemeyen insanların mutlaka bir açıklaması vardır. Haklılardır veya değillerdir buna asla karar veremeyiz. Karar verebileceğimiz şey bir insanın nasıl görünmesi gerektiğine tavsiyede bulunabileceğimizdir. En fazla bu olabilir. Giy veya giyme denemez. Denemezdi.

Bu bakımdan başörtü ile mücadelenin sembolü askerin başörtüsü ile uğraşması bence yanlış değildi. Ama uğraşma biçimi çok yanlış oldu.

Atatürk' ün derdi ülkenin güzel görünmesini sağlamak aydınlık olmasına kapı açmaktı belki. Atatürk ün yaptıklarının üzerine daha iyisini yapmak yerine olanı da perişan eden kafasını gözünü kıran bir Atatürk' çü kitle geldi Atatürk' ün arkasından.

Askerin aydınlık Türk gençleri misyonunu bir, iki, oniki adım ileri taşıması gerekirdi. Normal olan buydu. Normal olan başörtüsünü benimsememesi idi. Öyle ya devrimin bir devamı. Askersen Atatürk' çüsün ve başörtüsü istemezsin.

Ama yemin törenine annelerin başını açtırıp almak açmayanı almamak büyük bir yanlıştı evet.

Ordu evindeki özel merasimlere kıyafet zorunluluğu getirmekle büyük fark var bu işte.

Kimsenin gözüne batmazdı bir subayın oğlunun düğününe kıyafet zorunluluğu getirilmesi. Bunu bile nazikçe yapmalı idiler. "Başörtüsü ile gelinmemesi" değil. "Kıyafet zorunluluğu" şeklinde olmalı idi. Kibarca başörtüsünü telaffuz dahi etmeden direnilmeli idi.

Önümüzde bir başörtülü olmayan medeni Türk kızı örneği olmalı idi. Askeriyede bir sürü subay kadın olmalı herkes medeni Atatürk kızını görmeli idi. Asker kadın anne pilot general hepsi bir arada üstelik başörtüsüz üstelik seküler değil mütevazi sevilen kabul gören. Böyle bir başörtüsüz kesim hiç olmadı.

Başörtüsüzlüğün karşılığı bikinili kızdan daha ileriye gidemedi. Fazla dindar olmamanın karşılığı içki içen sarhoştan ileri gidemedi.

Bir yolu yasaklayacaksan geçecek başka bir yol göstermen gerek suya yoksa yıkar geçer yolunu bulur bu bir doğa kanunudur.

80 yılda 3 kadın pilot biri dersimi bombaladı diye adı çıkmış diğeri eski bir uçakta eğitimde düştü diğeri darbede helikopter sürüyordu !!!!

Askeriyede başka kadınlar vardır elbette ama haberimiz yok kendilerinden.

Başörtüsü istemeyen kesimlere tankın tüfeğin gücünü pompalamak dünyanın en büyük yanlışı idi.

O zamanlar tankın tüfeğin gücü anılmıyordu belki ama askerin gücü başka ne olabilir ki ?

Yasaklanan başörtülü ve onların erkekleri bunu pekala düşünüyordu. Asker buna neden karşı ? Neden askere boyun eğmeliyim ? Neden asker işine gelince Allah Allah denmesine itiraz etmiyor da tüm dini unsurlara karşı duruyor ?

Askerin gücü ne asker benim gönderdiğim oğlan çocuğundan oluşmuyor mu ??

Askerin gücünü paylaşıma sunduğu CHP li kesim türbana karşı olduğu halde nasıl oluyor da türbanlıya rozet takıyor ?

Üniversite kapılarında başörtüsüne gösterilen faşist direnç CHP nin bir Türbanlıya rozet takması ile tepe noktası yaptı. En azından ben böyle hissettim.

Yıllar evvel (1988 olabilir.) bir dersin final sınavına girmek üzere sınıftayız hocamız Fevzi Ecevit sınıfa girdi ve "başı kapalı olanlar dışarı çıksın dedi yazı geldi ya açın girin ya da çıkın"

Aslında çok ılımlı efendi bir insandı ama kurallara uyan bir hocamızdı devlet bir yazı gönderdi kural koydu ise uyardı. Başı kapalı bir çok arkadaşımız vardı. Ama bir tanesi bana çok dokunmuştu. Bana bu sınava pantolonsuz gireceksin denmesiyle aynı etkiyi yaratmıştı onda. O hiç belli etmedi ama ben öyle hissettim.

Bir diğer proplem de bu uyarıya ciddi bir itiraz gelmedi. Dindar görünen yeri geldiğinde bizleri bile dışlayan bir erkek kesimi vardı ki hiç sesleri çıkmadı. Final sınavı boru mu , davaya sahip çıkmanın hiç sırası değil. Çıtları çıkmadı. Bir tek ben hocaya ama önceden duyurulması gerekirdi şimdi söylenmez dedim. Herkes başını açtı o kız dışarı çıktı ağlayarak. Bütünlemeye girip geçti ama nasıl ne şartlarda girdi bilmiyorum. Şimdi o sınavdan onunla beraber çıkmadığıma çok pişmanım.

Askerin türbanla sınavı yenilgi ile bitti en sonunda.

Belki asker ilkeli bir duruş sergileyip türbana başörtüsüne en demokratik şekilde en kalp kırmadan karşı çıksaydı da bu sonuca ulaşılacaktı.

Ama bu asker onurunun bir kısmını bir yerlerde bırakmış olmayacaktı.

Medeni Türk gençliğini bizlere hiç bir zaman anlatmayı başaramayan bu zihniyet sonunda yenildi. Atatürk çağının yüz yıl kadar ilerinde bir liderdi. Arkasında şimdilerde örneğini gördüğümüz gibi bir Türk halkı vardı. Türk halkıyla beraberlik yapmış olan diğer etnik insanlar. Hepsi Atatürk' ü dinledi kalben sevdi. Gönülleri bir oldu. Bu Cumhuriyet böyle doğdu.

Atatürk ilkelerinden vazgeçmeden ve kimsenin yaşamını zora sokmadan mücadele ederdi başörtüsü ile ne zaman duracağını ne zaman vazgeçmesi gerektiğini de anlardı. Yani Atatürk' ün rürbanla mücadele etmekten vazgeçme ihtimali de vardı. Bakınca gören biri olmasa o kadar insanın kalbini kazanamazdı. Türban Atatürk' le hangi noktada sulhe ulaşırdı bilemeyiz. Bilebileceğimiz Atatürk' ün bu halkla anlaşmayı başaracağıdır.

Ama Atatürk öldü. Artık yok. Hem de 78 senedir yok. Eğer Atatürk ü şimdi idrak edemiyorsan yanı başında yaşıyor olaydı da idrak edemeyecektin. Ama yaşıyor olsaydı muhtemelen senin bir hükmün olmayacaktı. Yani sıfırlamayı başarabildiğin hükmünden bahsediyoruz.

Hep söylerim ne kadar heyecan duysan da bir şeyi çok yüceltme nazar değer.

Asker
Şanlı Asker
Yüzde bir yüzde 3 fark etmez çok pis nazar değdi karizma gitti.
Nasıl Şanlı ?

Bu şan şerefin geri gelmesi, olanların zihinlerden silinmesi çok zaman alacak.

Hem kel hem fodul.

Hem ilkelerine yıllarca sahip çıkamadı hem de tutup başa geçmeye kalkıştı.

Kalanların karizması çizik. Bir süre bu bedeli ödeyecekler. Tüm aile efradlarıyla , tüm kantinden kilosu 5000 kuruş olan kavurmayı 50 kuruşa alan aile bireyleriyle . . .

AKILLIYDI BU FARELER

2016-08-27T23:33:00.000+03:00

Fareli köyün kavalcısı her şeyi kolayca anlatmanın yolu oldu.

Televizyonlar günlerdir olayın analizini yapıyor. Bir sürü bir bilen çıktı. Her zaman olduğunun aksine bu olaydaki bir bilenler gerçekten bir bilen. Hocanın sağ kolu, eski arkadaşı, ilk gözağrısı, yol arkadaşı, en sevdiği elemanı, en has tahsildarı ve benzeri bir çok işin işinde yetişmiş çok şey bilen bir dünya adam çıktı. Zaman geçtikçe işin detayı daha iyi anlaşıldı. Zaten yaşayıp durduğumuz bir çok şey artık anlaşıldı. En alttaki insanla en üstteki insan artık aynı şeyleri bilir oldu. Hiç bir şey gizli kalmadı. İyi oldu güzel oldu.

Hocanın iç yüzü anlaşıldı. Ancak bir sıkıntımız var. Bu hoca bir günde bu hale gelmedi ki hep böyleydi. Yollar ayrılana kadar hoca çok da yanlış gelmiyordu. Hoca şimdi tam bir şeytan olarak betimleniyor. İyi görünen bir şey bir günde bu kadar şeytana benzeyemez. Ya zaten şeytandır ya da sizde de bir şeytanlık vardır. Pek göremiyor sunuzdur.

Hoca baştan beri hayrımıza çalışmıyordu. Hepsi bu işte.

Yoksa bir günde rotası değişmedi. Sıkıştıkça , üzerine gelindikçe tepki vermeye başladı. Aslını belli etti.

Hocaya gönül verenlerin durumu da aynı. Bu kişiler zombi gibi hocaya itaat eden hiç bir şeyi sorgulamayan mantıklı mantıksız ne dense yapan hipnotize olmuş yaratıklar gibi tasvir ediliyor.

Sırf hoca emir verdi öyle istedi diye devletin pilotu uçağı kaldırıp ülkesini bombalamaz. Eski filmlerde olur komutan askerine at kendini uçurumdan aşağı der asker de atlar hemen. Sadece filmlerde olur.

Gerçek hayatta iseniz ne magara devrinde ne orta çağda ne de günümüzde bu bağnazlıkta normal nefer bulamazsınız. Normal değildir mesela beyni yıkanır başka şey bilmez imam öl dedi diye ölür. Ama gene de bir çıkarı vardır. Cennet , kevser gibi mesela. Arkada bıraktığı zengin refah aile fertleri gibi mesela. Fakat bu bir kişiden ibarettir. Tek tek birbirinden ayrı beyin yıkaması gerektirir ve bireysel olaylarda kullanılabilirler. Zombimsidirler ve normal hayatın içinde duramazlar. Normal hayata koyarsanız dikkat çekerler uzun süre barınamazlar.

Pilotlardan, generallerden bahsediyoruz. Ailesi ile yaşayan günlük mesai arkadaşları ile hoş beş eden normal insanlardan bahsediyoruz. Hiç bir sıra dışılığı olmayan dengeli bir hayat yaşayan mesleğini icra eden eşiyle konuşan, çocukları ile günlük iletişim kurabilen mektep okumuş bir sosyal hayatın içinden geçip bazı başarı basamaklarını tırmanmış kariyer sahibi olmuş takdir gören kabullenilmiş insanlardan bahsediyoruz. Ülkenin mevcut tek kadın pilotundan mesela. (aslında bir tane daha vardı ama üç beş yıl önce Konya da F100 le düştü öldü)

Bu insanlara bir gece imamım biri hadi organize olun darbe yapın dedi diye tankları uçakları alıp gündüz gezdiği sokaklarda insanları öldürüp yolları kesmez. Bu insanlar hocanın hipnotizesi altında falan değillerdi. Hocaya gönül vermişlerdi , bir çıkar birlikteliğinin içindeydiler. Düğmelerine basılınca etrafındaki insanları öldürebilecek bir dengesizlik içinde değildiler.

Eğer etrafındaki insanları öldüreceklerse bunun için kendilerinin de inandığı mantıklı bir gayeleri olması gerekirdi. Bu işe kendileri de inandığı için kalkıştılar. Sadece hoca emrettiği için değil. Onların mevcut hükümeti düşürmekten başka bir şey yaptıklarının farkında olabildiğini sanmıyorum. Hükümeti sevmiyorlardı. Cumhurbaşkanını sevmiyorlardı. Türbanın Çankaya ya girmiş olmasından memnun değildiler. Onlar bildikleri tek gerçeğin peşinden gittiler. Yaptıkları işin onlara ne sağlayıp ne sağlamayacağının bilincinde falan değildiler.

Ama zombi gibi gece hocanın uçağı kaldır meclisi bombala demesiyle yapmadılar bu işi. Bir bütünün parçası olarak eskiden nasıl olduğunu bildikleri darbenin bir gereği olarak yaptılar. Hoca onları bir yola soktu, bu yol onları buraya getirdi.

Ne hoca ince işçilikte bu kadar uzman ne de bu adamlar bu kadar hipnotize . . .

Uçurumun kenarında yürüyenin uçurumdan düşme ihtimali her zaman vardır. Uçurumun kenarına asla yaklaşmayan birinin uçurumdan düşmesi çok şaşırtıcı olur. Uçurumdan düşenin en son attığı adımın analizinin pek bir önemi yoktur. Onu uçurumun kenarında yürümeye kimin nasıl ikna ettiğinin hiç önemi yoktur. Burada para var demiştir burası daha havadar mutluluk verici demiştir buradan yürürsen benim gibi kıymetli olursun demiştir. Bir dinlemeye ihtiyacı olana denmesi gereken her şeyi söylemiş olabilir.

Kamuoyu edinmek için bazısı her taklayı atar. Kamuoyu sahibi olmak dünyadaki en büyük zenginliktir çünkü. Kamuoyuna değişik isimler verilir. Teba, kitle, halk, bizim mahalle, aile efradı, sülale hepsi de bir kamuoyudur. Örneğin takipçi bence kamuoyu sayılmaz. Çünkü kamuoyunun size sağlayabileceği gücü vermezler. Ama mahallede sevilen bir ağır abiyseniz işleriniz görülür gücü hissedersiniz. Sülalenin en büyüğü güngörmüşü iseniz saygıyı algılarsınız. Bir ülkenin halkı sizi sevdi söylediklerinizi benimsedi ise büyük bir gücünüz var demektir. Kamuoyu bu işe yarar. Kapasiteniz ölçüsünde dünya çapında veya mahalle bazında kalabilirsiniz.

Hoca konuşa konuşa bir komuoyu yapmış kendine yıllardır. Beğenip dinleyen olmuş fazla beğenip tebasına katılan olmuş. Ama bunların hiçbiri sihirlenmiş aptal insanlar değillerdi. Hepsinin aklı gayet başında idi yıllardır. Bir arzuları vardı. Bir hayalleri vardı. Ne yaptılarsa bilerek isteyerek arzu ederek inanarak yaptılar.

Peşinden gidilen değerin ne kadar değerli olduğunu muhasebe edemediler belki yoksa hipnotize olduklarından değil....

Diktatörmü Lazımdı ?

2016-07-17T10:56:00.002+03:00

Diktatörmü Lazımdı ?

Meraklanmayın telaş etmeyin. Artık bir diktatörünüz var. % 50 ile birlikte artık bir diktatörünüz mevcut. Bu millet artık size bir diktatör. Sokaktaki göbeğini kaşıyan o değersiz çobanlar artık sizin diktatörleriniz.

"Göbeğini kaşıyan adam" ve "popodaki kılları sayan kadın" ' ı kendinize diktatör olarak atadınız artık.

Onların isimleri pek estetik değil. Bizde isterdik rüzgarda uçan tüy veya nazlı kartal demeyi fakat bu isimleri de koyan sizsiniz.

Beşeri ilişkilerde , medeni ve modern olduğunuz halde küfretmek ya da hakaret edip aşağılamak imkanı oluştuğunda, hiç görmedim kibar ama zorlayıcı , estetik ama perişan edici bir üslupla yaklaşabildiğinizi. Direk en arsız en rezil şekilde küfürle yaklaşıyorsunuz. Kıl sayan kadın haberi ortaya çıktığında adamlardan çok kadınlar kızlar kıl sayan kadını eleştirmek için ondan daha aşağılık nasıl olunabilir gösterme yarışına girdiler. Arkasında 4 çarşaflı kadın yürüyen keçi sakallı adam mizanseni altına yazarken hiç rastlamadım zekice bir eleştiriye. Derhal en argosundan bir betimleme ile gelir kaçi sakallı adama eleştiri, medeni kadın tarafından.

Nerde bu medeniyet, nerde bu devlet !!

4 adet Türkü yan yana koyarsanız boş bir dünyada ilk işleri bir devlet kurmak olacaktır. Düzen ve hiyerarşi sever bizim millet.
siz hangi millettensiniz bilemedim ama sizden 4 değil 40 tane koysak birbirinizle nasıl bir rekabete gireceğinizin hesabını yaparken geçer bütün vakit. Aranızdan bir kaç kişi kendi düzenini kurar, kalanı savaş çıkarır, bir kaçı da belki bir kaya dibi bulup saklanır.

Atatürk kesinlikle sizden değildi. Akıllıydı dirayet sahibiydi. Tarzı vardı duruşu vardı. Zekiydi. Yanlış bir kararda inatlaşmaz derhal yenisini üretir bunu da duruşundan taviz vermeden yapabilirdi. Bu bir eğitim meselesi değil baştan yüklü gelen yazılımla ilgili. Yaratılış yani.

Atatürk "bize medeni dedi sırtımızı sıvazladı herkese bizi örnek gösterdi o zaman biz ne dersek olur" diyerek 80 sene geçmez. Aslın da bir sene bile geçmezdi. Çünkü medeniyet için medeni olunması gerekir. Siyah saça kırmızı tayyör giyince medeni olunmuyor. Adam sakalı ve göbeğiyle sana medeniyet dersi verebiliyor. Temiz traşlı ama boş kafalı bir sürü medeni adam var.

Medeni isen modern isen insana saygı duyuyor olman lazım mahallenin dilencisine bile.

"Onlar aşağılık ben pırlanta gibiyim" düşüncesi kesinlikle bir yazılım hatası. Deforme etmişsiniz hayatınızın bir döneminde değer yargılarınızı. Kökeniniz belki medeni ve modern ama bozuksunuz. Tedavi lazım.

Taassup ehli modernlikle işi olmayan adamlar var ya. Örümcek kafalı denen. El ele bir kızla erkeğin dolaşmasına aklı yatmayan, kadın elini sıkmayan, ama 4 kadınla birlikte olmanın teknik olarak caiz olduğunu söyleyebilen. Tipine bakıp senin günahkarlığını anında tespit edebilen kaç yıl cehennemde yanacağını formülize edebilen, cennetteki ırmakları içeriğini analiz edecek kadar detaylı anlatabilen tayfa.

İşte ondan bir farkınız yok aslında. Taassup aynı. Aynı saldırganlık aynı bilgiçlik. Asla dengeli bir kişilik yok ortada. İç dünyanı dinle hepsini doğrasan ne kadar rahatlarsın. Onlar da seni doğruyor zaten kısa yoldan. Kubilayın kafasını kazığa dikenle keçi sakallıya "ulan pezevenk" diye başlayan cümleyi kuran sen aynı kişisiniz. Birinizin elbisesi güzel diğerinin sakalı pis. Ama başka hiç bir farkınız yok.

Büyük bir insan kitlesi var sizlerden rahatsız onlardan rahatsız. Ama efendiler. Bu yüzden onları işitmiyorsunuz. Hissedilme yeteneğiniz zaten yok. Beslediğiniz köpeğin bile ne istediğini anlamaktan acizsiniz. Kendi arzularınızı onun istekleri gibi betimleyip duruyorsunuz. Köpecik azıcık daha zeki olsaydı muhtemelen yanınızda durmamayı tercih ederdi. Ama onun işi yemekle, dayakta yoksa neden durmasın ki .

Bu insan kitlesi artık sizlere diktatör oluyor yavaş yavaş. Onlar gelişti akıllandı refah seviyeleri arttı. Vaktiyle pek bir kıymetleri yoktu. Adam değildiler. Kadınları zaten hiç yoktu. Onların önünü modern insan açmadı bir türlü. Onlarda gelişip kendi yollarını buldular. Şimdi size diktatör olmayı deneyecekler. Aslında siz yönetilmeyi seversiniz. Ama yönetenin başı açık olacak gerisi mühim değil.

Diğer Sitede Oku

Komutan önce bir kalbimi kazan.

2016-07-17T00:13:00.000+03:00

Komutan önce bir kalbimi kazan.
Sonra gel dişimi kır.
Çok zayıf olmuş. Darbe böyle yapılmaz ki. Öncelikle demirbaş zapt edilecek yerler var. Televizyonlar. Eskiden bir taneydi kolayca ele geçirilebilirdi. Şimdi 20 den fazla büyük televizyonu hızlıca susturmanız veya kendi yayınınızı yaptırabilmeniz lazım.

Yani her birine bir ekip gidecek. En az 20 asker çarpı 20, 20 de komutan. Önceden görev verilecek onlar da yapacak deşifre olma ihtimali artıyor. İnternetin külliyen susturulması gerekiyor. Mümkünse cep telefonlarının. Halk organize oluyor. Karşı koyabilecek bütün silahlı kurumların hızlıca etki ve kontrol altına alınabilmesi lazım. 1 saat içinde mesela.
Sivil otoritenin en önde gelenlerinin de mutlaka elde olması lazım. Hatta en önce sessizce onların alınması lazım. İlk 1 saatin ilk dakikalarında bu işler oluyor olmalı. Büyük ekip işi. Yapılması çok zor. Doğal bir süreç olsa belki yapılabilir ama sessizce kimsenin aklına yatmayacak bir işe dünyanın askerini komutanını ikna etmek çok zor. Bu yüzden olmadı zaten.
4-5 havacı komutan ile 4-5 karacı komutan kafalayarak bu işin altından kalkılamaz. Daha fazlası da kafalanamaz. Ya hükümete deşifre olunur ya da direk en baştan kendi komutanı tutuklar. Birde bu işi tecrübeli bir halka yapacaksanız daha iyi hazırlanmalısınız. Böyle lakayit darbe mi olur.
Eski darbeler neredeyse halkla beraber yapılırdı. "Kenan paşayı severmiydiniz" diye bir anket yapın bakalım ne çıkacak ? Herkes darbeye karşıdır ama Kenan Paşayı severler. Halk o darbeyi anlamsız bulsaydı Kenan Evren yıllarca huzur içinde yaşayamazdı bu ülkede. En azından bir iki meczup çıkardı onca yıl. Çıkmadı çünkü halk darbeyi mantıklı bulmuştu.
Şimdi bu halka böyle damdan düşer gibi darbe yap. Bu halkın kalbini kazan sonra ne yaparsan yap.
Darbe yap şeriat ilan et. Başkanlık getir. Padişahlığa geri döndür. Şöyle 40-45 milyon büyüklü küçüklü kadınlı erkekli solculu sağcılı insanın ruhuna işleyebilmen gerekiyor. En azından %30 ları geçebilmen gerekiyor.
Aksi takdirde düşen göktaşının altından çekilin deseniz çekilmezler. Kalbini kazanmadan dediğin ve yaptığın hiç bir şeye güvenmez. Kalbini kazandıysan ve bir şey diyorsan doğrudur.

Diğer Sitede Oku

Göbeğini Kaşımaya Başla...

2016-07-16T23:42:00.002+03:00

Göbeğini Kaşımaya Başla...
Göbeğini kaşıyan adamların sabrı taşarsa sizi yerler aralarına karışmaya bakın.
Göbekler her hareketinizle her demecinizle güçleniyor güçlerini salaklığınızdan alıyor.

Beğenmediniz bu göbeği büyüten sizlersiniz. Bir gün o göbekte eriyeceksiniz.

Ne yapacağını akıl edemeyen köpek o kapıdan nasıl geçer anladığınız gün kurtulursunuz.
Aklınız bu kadar tutuk işte.
Akşener Bahçeliyi devirecek sonra Akp ye rakip olacak seçim kazanacak. Buna neremle güleyim daha karar verememiştim ki bu akla zarar darbeyi yaptınız. Gülmekten vazgeçtim. Bir kaçınızın idam edilmesi gerek artık.
İnsanların üzerine ateş eden helikopter. Telaşından arabaları ezen tank. Hiç bir şeyden habersiz askerine ateş edin dağılsınlar diyen komutan.
Gezide de "Avrupa Parlementosu kararıyla hükümet düşecek dayanın" diye paylaşımlar yapan ev babaları vardı. Türk olup Türkiyede yaşayan devlette çalışan çocukları olan onları tatile götüren sıradan babalar Avrupadaki Türk düşmanlarından medet umuyordu.
Ölen her sivil için, vaktiyle idam edilen başbakan için, bu işin sorumluları askere bu emirleri veren komutanlar idam edilse hiç üzülmem.

Diğer Sitede Oku

Kanepenin Kıymetini Bil Sabırlı Ol !

2015-02-24T20:35:00.001+02:00

Bir tamirci düşünün.

Vergisi algısı yok. Başkasının dükkanında tamircilik yapan biri. tahsilatı kendisi yapıyor. Düzenli kayıt tutuyor.

Hangi gün kime ne iş yaptığı kaç para aldığı bunun ne kadarını kendi cebine ayırıp ne kadarını dükkana bıraktığını yazıyor.

Her gün cebine 200 lira para kalıyor ortalama. Para elinde.
Parayı almadan iş yapmıyor. Kimsenin de kalbini kırmıyor. Bir hikaye yazıp parayı alıyor sonra işi yapıyor. İnsanlar memnun.

Günde 200 lira ortalama. Masraflar hariç net kar. sabah 10 tezgah başı akşam 17 tornavidayı bırakıyor. Doğru eve çocukların hanımın yanına. Kesin prensipler var. . .

Çeyrek altın 30 lira civarında. Her akşam eve gitmeden önce 2 ya da 3 altın alıyor. Çeyrek.
Ayda yaklaşık 70 çeyrek altın almış oluyor.

Pazarları asla çalışmıyor ama bu durumu hafta içi

bir gün fazladan iş yaparak telafi etmeyi ihmal etmiyor.

Tamircinin tamir etttiği cihazları muhitinde tamir edebilen kimseler yok. Bu yüzden piyasası iyi.
Ayda 70 çeyreği biriktirebildiği gibi günlük ihtiyaçlarını da karşılayabilecek kadar cebine para kalıyor.

Örneğin günde 100 lira ortalama. Ayda 2500-3000 lira eder. Süper para. Mesai sabah 10 akşam 17 pazarlar tam gün tatil. Tamircilik iyi müşteriler mesut.
Şimdi bu tamirci iki yıl böyle çalışmış olsa ayda 70 çeyrekten 24 X 70 = 1680 çeyrek sahibi olur. Ayrıca ayda 2000 liranın yani 65 çeyrek parası kadar bir parayı da kazanıp keyfine bakmış oluyor.

Haftada iki gün dışarıda yemek yer. Sinemaya gider. Pizza Hot veya Mc Donald's da da çocuklarına kısıtlama getirmez. Yazın da 3 veya 5 yıldızlı otellerde 5 er 10 ar günlük tatillere korkmadan gider. Evine alacağı yeni bir baza veya çocuk odası takımında korkmadan seçim yapar, perdelerini yenileyebilir hatta yeni bir arabanın taksidine korkmadan girebilir.

Neden ? Çünkü ayda 2000 liradan fazla bir nakit para akacak ayrıca kenara koyduğu en az 1500 adet çeyrek altını var, ve iş aynı şekilde sürüyor.
Şimdi bu kaliteli ve başarılı tamirciye bir dükkan açtıralım. İşi büyütsün artık. Hakketti . . .

Bakalım eline ne kalacak ?

Kira 1000 lira, her ay var. Dükkan içine masraf 5-6 bin lira tek seferlik ama geri dönmeyecek. Hava parası 4-5 bin lira geri dönmeyecek. Hava parasına feci şekilde karşı ama ne yapalım dükkanın yeri pek uygun mecburen verilecek. Showroom a mal. 25-30 bin lira. İnşallah satılır. 50-60 bin lira da olabilirdi. Sonuçta yeni dükkan açılıyor. Atölyemiz düzgün olsun masrafı 5-6 bin lira. elemanlar rahat etsin nasılsa müşterimiz var. Elektrik 150-200 lira aylık. Tabelamız ışıklı. Belediyeye ayda 90 lira. Adsl hattı ayda ortalama 60 lira. Sebile su ayda 10 damacana 45-50 lira. Şanımız var sudan mı çekineceğiz ?

Dükkan sahibi yapmamış o kadar masraf ettik iki panel radyatör de biz taktırıverelim üşümektense . . .

Sonuç boyası badanası ilk kuruluş bu tamirci 35-40 bin lirasını harcar farkında bile olmadan.

Mal ve dekorasyona en ince hesapla ister istemez.

İki eleman ona en azından ayada 3000 liraya patlar. Sigortalı nizami. Gene de yaranamaz elemana. Oysa eskiden iş başına 10 - 20 lira attığı elemanlar ayda ona 700-800 liraya geliyordu ve hepsi de çok menundu hayatından bu yoklukta günlük cebimize para giriyor diye.

Kılı tüyü bu dükkanın aylık 4000-5000 lira masrafı oluşur.

Koca dükkan mutlu müşteriler herhalde kazandıracaktır. Yeni işlere de girer ama ; Ayda 20 bin ciro yapmaya başlar ama nedense mutluluk gittikçe uzaklaşmakta ne belediye ne vergi dairesi ne de çalıştığı bankalar memnun olamamaktadır.

Bayilikler alır ama kotayı doldurmak ne de zordur.
Dükkanı sabah sekizde açar akşam 23-24 lere kadar bizzat elemanlarla beraber çalışır. Gene de tatmin olmaz.

Bu arada koca dükkan diyen bankalar , telefon şirketleri (Türkcell, Vodofone, Avea) peşindedir, çek defteri verelim, uygun hatlar açalım diyerek. Tedarikçi firmalar mal tedariği konusunda feci şekilde önünü açmaktadırlar. Bir telefon edin biz size mal yollayalım diyerek.

Kargo şirketleri hakeza.

Ama bu tamirciye büyük esnafsın sen diyen o kadar insan varken nedense bir türlü banka hesabı bir türlü kabaramamaktadır.

Harcamalar gününde ve hatta saatinde ödenmek zorunda iken alacaklar nedense hep gününde olmamaktadır. Saatinde olmayı hiç telaffuz bile etmemekteyiz zaten.

Müşteri velinimet ya . . .

Elektrik, su, doğalgaz, korgo ücreti, kira, telefon, işçi ücreti, mal bedeli tam gününde ödenir ödenmezse cezai işlemler uygulanırken alacaklar hayatta hiç bir zaman gününde gelmediği gibi bazen hiç gelmediği de olmaktadır.

Bir senedi işleme koymak ne büyük ayıptır. Diğer esnaf arkadaşları bile bu tamirciyi ayıplar o zaman.

Tamirci bunalır.

Bırakın altın biriktirmeyi cebine bir şey kalmamaktadır. Ayda 20bin ciro yaparak çevresinde mutlu bir topluluk yaratmıştır.

Dükkan sahibi, elemanlar, çalışılan bir kaç banka, mal tedarikcileri ve devlet baba. Kuruluş sırasında saygılarını kazandığı boyacı badanacı ve emlakcı . . .

Ama nedense bu mutluluğun bir pamuk ipliğine bağlı olduğunu hissetmenin acı tebessümü tamircinin içini kemirmektedir.

Zaten çeyrek altın da 3 senede 100 lirayı geçmiş durumdadır.

Tamirci çocuklarını özler.

Dükkanı kapatır.

Masrafsız altın biriktirmenin daha karlı olduğuna kanaat getirir.

Sizin işiniz nasıl ?

18/02/2009 22:27 de yazıldı. Bu yazının bulunduğu orjinal sitede konunun tamamını görüntülemek için tıklayın.

Bir Fobiden Nasıl Kurtulursun ?

2015-02-24T20:00:00.002+02:00

Denenmiş Doğaçlama Fobiden Kurtulma Yöntemi

Alman turistlere rezil olduğumuz fobi problemini daha önce anlattık. Sıra geldi bendeki fobiye.

Bende şimdi olmayan eskiden sahip olduğum fobim neydi ?

Fobinin ne olduğunu anlamamı mümkün kılan şey örümcek korkumdu.

Tam olarak fobiydi. Hayatım felç olur günümü yaşamaz uyku uyuyamaz ayağımı yorgana uzatamazdım. Hiç aklıma düşmesin diye dua ederdim. Duşta gözümü kapatamaz aklıma geldiği anda banyodan acele çıkardım. Ayakkabımı giyemez ne yapacağımı bilemezdim. Soğuk bir ter boşalan vücudum kasılır kalırdı.

İlkokulda başladı. 7 yaşımda bu korkuyla tanıştım. Nasıl başladı, ilk nasıl farkettim hatırlamıyorum. Anlattığımda bir şey yapmaz böcek işte derlerdi. Evimizde bir sağlık

ansiklopedisi vardı. Fobileri anlatan başlığında tam sayfa bir resim vardı. Bir kız suratı yanağında bir tarantula duruyor. Bu resmi ilk gördüğümde felç olmuştum. Salona girdiğimde ilk baktığım yer kitaplık olur salondan işimi görür hızlıca çıkardım. Sürekli perdelere bakar perdede bir örümcek görmemeyi umut ederdim. Elimi cebime sokamazdım. Örümcek kelimesini yazı olarak yazamaz yazılmış halini gördüğüm sayfayı derhal elimden bırakırdım.
Ortaokula kadar bu korku artarak sürdü. Beni çok ama çok rahatsız etmeye başladı. Bütün büyüklerime anlattım. Hiçbiri bunu anlayamadı. Böcek korkusu olarak algıladılar. Anneme sağlık ansiklopedisindeki fobi kısmını okumasını bunun korkudan farklı bir şey olduğunu bile söyledim. Sonuç alamadım.

Plastik örümceklerle, bu korkumun farkına varan arkadaşlarım beni çok korkuttu. Nasıl felç olduğumu bunun korkudan öte bir şey olduğunu hiç anlayamadılar. Çok garip bir duruma doğru gittiğimin farkındaydım çocuk aklımla.

Nasıl mı kurtuldum ?

Bir gün ablamın, hayatımda gördüğüm en gerçekci, tam da sağlık ansiklopedisindeki tarantula gibi iri, tüylü, plastikten öte bir örümcekle eve geldiğini gördüm. Lastik gibi bir malzemedendi ama çok gerçekciydi.

Bu fobimin ablam da pek farkında değildi. Ancak korktuğumu söylediğim için saygı gösterip bir yerlere saklıyordu. Ancak artık hiç aklımdan çıkaramaz oldum. Evin bir yerinde o örümcek vardı. Bunu biliyor olmak uyumamı da engelliyor kazara uyudu isem gecenin ortasında uyanmamı da sağlıyordu. Artık bıkmıştım.

Aklıma düşüp uyumadığım bir gece kalkıp salona gittim. Bir kaç saat içinde örümcek resmi olduğunu bildiğim ansiklopediye kitaplıktaki rafında kapalı ve dik durur halinde iken baktıktan sonra, nefesimi tutup, kendimi kaskatı sıkıp yerimden kalktım ve ansiklopediyi elime aldım. Kapalı halde epeyce elimde tuttum. Bütün ürpertime rağmen en sonunda ansiklopediyi açtım.
Sayfaları çevirmeye başladım. En sonunda fobi kısmına geldim ve tarantulanın resmini açtım.

Resme bir kaç saniyede olsa baktım.

Masaya bıraktığım gibi odama gittim. Ayağımı yorgana uzatıp burada örümcek falan yok diyerek tüm sıkıntıma rağmen ayaklarımı yorganın ucundan hiç çekmeden gözlerimi uyumak için yumdum. Ayaklarımın her yanında örümceklerin dolaştığını hissetmeme rağmen inatla ayağımı çekmedim. Hiç bitmeyecek sandığım bu kabus sabah uyanmamla son buldu. Bu şekilde uyumuş kalmışım.

Fobiden henüz kurtulamamıştım. Ama büyük bir aşama kaydetmiştim. Müteakip günler inatla örümcek resimlerine baktım. Deftere defalarca örümcek yazdım. Bir çok kereler sağlık ansiklopedisindeki örümcek resmine baktım. elimi değmeye başladım. Resmi yanağıma değdirdim. Bu çok büyük bir aşama idi.

1 ay kadar sürdü bu bilinçsiz seanslar. Sonunda ablamın eve getirdiği örümceği durumu kendisine anlatıp odama koymasını rica ettim.

O örümcekle aynı odada yaşadım bir kaç gün. Gece karanlıkta görebileceğim bir yere koydum. Başlarda elleyemiyor bir sopa yardımıyla yerini değiştiriyordum. 1 hafta da böyle bir seanstan sonra bu örümceği elime alabilir cebime koyabilir hale geldim.

Çok ama çok sevinçliydim. Sıra gerçek bir örümceğe gelmişti. Bunuda yaptım. Sokata bir ağacın birinden bulduğum örümceği bir kutuda eve getirdim. Elimi değdim. Küçük bir şeydi. Ama son nokta onunla geldi. Korku falan kalmadı.

Artık bir tarantulayı bile elleyebilirim. Hoşlanmam ama elleyebilirim.
Detaylarıyla yazmamın sebebi bu fobinin doktor tedavisi gerektiren bir şey olduğunu bilmemdendir. Fobiler insanın hayatını felç edebilir. Bu derdini kimseye anlatamayabilir.

Belki birine bir yardımı dokunur bu yazıların.

29/03/2013 03:50 de yazıldı. Bu yazının bulunduğu orjinal sitede konunun tamamını görüntülemek için tıklayın.

Solucan İşine Nasıl Başladı ?

2013-10-15T00:32:00.000+03:00

200 milyar solucanla milyonlar kazanıyor
Mehmet Aksoy, bugün 18 tesiste sayısı 200 milyara ulaşan solucanla yıllık 5 milyon liranın üzerinde ciro yapıyor.

Burdur'da organik gübre konusunda faaliyet gösteren firmanın Genel Müdürü Mehmet Aksoy, AA muhabirine, yaklaşık 5 yıl önce Rusya'dan "Kırmızı Kaliforniya" adıyla bilinen "lumbricus rubellus" cinsi solucanları getirdiklerini ve organik gübre üretimine başladıklarını kaydetti.

Yüzde 100 organik gübrenin bitkisel ve hayvansal organik atıklarla beslenen solucanların dışkısından elde edildiğini belirten Aksoy, ''Bu gübre görünüş olarak siyah toprağa benzer ve itici bir kokusu yoktur. İçeriğinde bitkinin gelişimi için gereken bütün enzimler, toprak antibiyotikleri, vitaminler, büyüme hormonları ve humik maddeler vardır.

Kesinlikle hastalık yapıcı maddeler, parazit yumurtaları yoktur ve ağır metaller içermez'' dedi.

İthalat izni alamadı, solucanları turistik geziye çıkardı

Solucan gübresi üretimine başlama hikayesini anlatan Aksoy, 14 yıl Rusya'da çalıştığını ve ailevi nedenlerden dolayı Türkiye'ye dönmek zorunda kaldığını söyledi.

Aksoy, 5 yıl önce bir Rus arkadaşının bir gün elinde bir bavul solucanla Antalya'ya kendisini ziyarete

geldiğini dile getirerek, şöyle devam etti: "Rus arkadaşım (Türkiye'de ortak iş yapalım, emekliliğimi Türkiye'de geçirmek istiyorum) dedi. (Ne yapalım) derken, bir gün elinde bir valiz solucanla geldi. (Bu solucanların gübresi Rusya'da çok popüler, bunlar Burdur'da yaşar mı, bir bakalım) dedi. İki yıl boyunca evimin bodrumunda solucanları yetiştirdim.

Üretim başarılı olunca Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığına solucan ithalatı için müracaat ettik. Bakanlık ithalata izin vermedi. 9 ay boyunca uğraştık, her türlü belgeyi ***ürdük, solucanların hastalık taşımadığına dair raporları gösterdik. En sonunda Bakanlık (2 ay boyunca karantinaya alırım) dedi. Bunlara yem verilmezse ölürler. Yurt dışından timsah bile ithal edebiliyorsunuz ama solucan getiremiyorsunuz."

Bakanlık ithalat izni vermeyince Rusya'daki arkadaşla Antalya'da tatil turu ayarladım. Böylece 30 valizde 500 bin solucanı turistik yolcuların bavullarında getirttim" diyen Aksoy, "Bu şekilde işe başladık. Solucanlar çok hızlı ürüyor, ilk başlağında 3 sıram vardı, şimdi İstanbul, Balıkesir, Aydın,Fethiye, Denizli, Ankara, Samsun, Malatya, Kayseri, Adana, Mersin, Burdur ve Konya'da 18 çiftlikte 200 milyara yakın solucanım var. Sadece Burdur'da 80 milyar solucanım bulunuyor. 3 bin metrekare alanda solucan gübresi üretiyoruz" diye konuştu.

2014 yılı sonuna kadar kadar satacak ürünleri kalmadı
Aksoy, "Yaklaşık 200 milyar solucanla aylık 300 ton civarında katı gübre üretiyoruz. 2014 yılı sonuna kadar satacak ürünümüz kalmadı, çıkacak ürünün tamamı satıldı. Katı gübrenin kilogramfiyatı 1 lira ile 2,5 lira arasında değişiyor. Sulu gübrenin litre fiyatı ise 50 lira. Çıkacak ürünlerimiz de satıldı, stokta ürünümüz yok" diye konuştu.

Solucan gübresinin bitkilerde yüzde 10 ile yüzde 77 arasında değişen oranlarda ürün artışı sağladığını dile getiren Aksoy, özellikle silajlık mısır ve şalgam, turp, pancar gibi köklü bitkilerde çok ciddi üretim artışı sağladığını bildirdi. En önemli müşterilerinin çay üreticileri olduğunu, zeytin, ayçiçeği, mısır, üzüm, biber ve domates üreticilerinin de solucan gübresine ilgi gösterdiğini anlatan Aksoy, solucan gübresinin etkisinin yaklaşık 3 yıl sürdüğünü kaydetti.

Gelen siparişlere göre yem veriyor

Türkiye topraklarında bulunan solucanların normalde yediklerinin ancak yüzde 10'unu çıkarttığını, Kırmızı Kaliforniya solucanlarının aşırı obur olduğunu ve yediklerinin yüzde 90'ını dışkı olarak çıkardıklarını belirten Aksoy, solucanların ana yeminin ise büyükbaş hayvan gübresi olduğunu söyledi. Aksoy, büyükbaş hayvanların güblerini ve bitkisel atıkları aldıklarını fermantasyon alanında ıslatarak çürüttüklerini, kuruduktan sonra elekten geçirerek solucanlara verdiklerini ifade etti. Solucanların haftada bir kez beslendiğine dikkati çeken Aksoy, "1 milyar solucana haftada yaklaşık 800 kilogram yem veriyoruz. Solucanlar yediklerinin yüzde 90'ını dışkı olarak çıkartıyor. Aslında bunu 3 günde de yiyebilirler. Gelen siparişlere göre yem miktarını belirliyoruz" diye konuştu.

Solucanları "meleklerim" diye sevdiğini anlatan Aksoy, "Tamamen zararsız canlılar. Onlar benim bayram tatili, yıllık izin bilmeyen işçilerim. 7 gün 24 saat, gece gündüz itiraz etmeden sessiz sakin çalışırlar. Onlarla çok mutluyum" ifadesini kullandı.

Yurt dışından talep yağıyor

Aksoy, bugün ABD gibi gelişmiş ülkelerin kimyasal gübreyi büyük oranda terk ettiğini ve organik gübreye geçtiğini söyledi. Oldukça talep geldiğine işaret eden Aksoy, "Solucan gübresi için yurt dışından da talep yağıyor. Almanya istiyor. Irak, Kuveyt, Suudi Arabistan ve Libya ile anlaşma yapmak üzereyiz" dedi.

Solucan doğanın dengesi tamnland.com

Türkiye'de yılda 7 milyon tona yakın kimyasal gübre tüketildiğini, topraktan daha çok verim almak isteyen çiftçinin çok fazla kimyasal gübre kullandığını, bunun da toprakları, hatta yeraltı sularını bile kirlettiğini vurgulayan Aksoy, Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığının organik gübreyi teşvik etmesi gerektiğini dile getirdi. Doğanın dengesi ve topraklar için solucanların çok önemli olduğunu ifade eden Aksoy, "Solucanlar hiçbir şekilde hastalık taşımıyor. Ağır metaller, kalıntılar aklınıza ne gelirse solucan alıyor. Solucan doğanın dengesi aslında ama biz kimyasal gübre kullanarak solucanları ve toprak için faydalı diğer canlıları öldürüyoruz, bu da doğal döngüyü kırıyor" diye konuştu. Çiftçilere yüzde 100 organik solucan gübresi kullanmaları tavsiyesinde bulunan Mehmet Aksoy, "Bir inek günde ortalama 30 kilogram dışkı çıkartıyor, 20 litre süt veriyor. 20 litre süt 14 lira ediyor, 30 kilogram dışkı 15 kilogram solucan gübresine dönüşse 2 liradan satsa 30 lira oradan para kazanır" diye konuştu.

Yeni ürünler araştırılıyor

Solucan gübresinin faydaları konusunda bazı üniversitelerle ortaklaşa Ar-Ge çalışmaları yaptıklarını, şu ana kadar 2 milyon liranın üzerinde bir kaynağı Ar-Ge için harcadığına dikkati çeken Aksoy, halen kozmetik üzerine araştırma yaptıklarını, yara yanık tedavisinde kullanılan bir de krem yapıldığını söyledi. Aksoy, "Yara, yanık kremi için patent müracaatını yaptık, bir de solucan likörü ürettik" dedi. Solucanların ağır metalleri yok ettiğini ifade eden Aksoy, Rusya'dan nükleer santral tesisleri yakınında tarım yapılan yerlerde solucan gübresi kullanıldığını sözlerine ekledi. (AA)

Akıllanan Kediler Değilmiş ! ! !

2013-02-24T12:26:00.000+02:00

Mahallenin kedilerinden çok memnunum son günlerde . . .

Çocukluğumdan bu yana hayvanları hep severim. Yolllarda gördüğüm kediler temkinli bir mesafeden bana şöyle bir bakar ama aramızdaki mesafe birazcık kapandığında hemen kaçarlardı. Bırakın onlara el sürmeyi bir kenara koyduğunuz yemeği bile gelip almazlardı. Hep içimden akılsız hayvan yemek bulacak ama korkusundan anlayamıyor diye geçirirdim.

Tuhafıma giden şey İstanbul da da bolca kedi vardı sokaklarda ama nedense pek korkak değildiler. Size bir kaç metreye kadar yaklaşır itina ile göz teması kurarlardı. Bu adam işime yarar mı acaba diye bakarlardı son ana kadar. Elinizdeki onlara vermek hatta sevmek bile mümkün olurdu.

Buradan bir karara vardım. "İstanbul' un kedileri Konya' nın kedilerinden daha akıllı." Nedenini de düşündüm. Dünyası yerden 20 cm yüksekte olan ve insan gibi ne yapacağı belli olmayan bir kitle ile beraber yaşayan bir canlı türü için İstanbul daha hareketli, daha maceralı olduğundan daha çok tecrübe edinebiliyorlar daha çok şey öğreniyorlardı. Bu yüzden de daha akıllı oluyorlar dedim kendi kendime.

Dünya değişiyor. İnsanlar değişiyor. Temel yapıları aynı kalsa da bakış açıları farklılaşıyor. Bir çok insan daha geniş çemberler içinde yaşamaya başladı ve bir çoğunun çemberi başka tür yaşam çemberleri ile keşişir oldu. Artık daha toleranslılar. Sevgi, nefretten-mücadeleden bira daha fazla anlam kazanmaya başladı. Refah, karın tokluğu ve idealizmin önüne geçti.

Kediler de bu gelişimden nasibini aldı sanırım. tamnland.com

Dün akşam eve gelirken yol boyunca rastladığım bir çok kedinin benden kaçmadığı gibi benimle iletişim kurduklarını farkettim ! Ben dün farkettim ama aslında durum epeydir değişmiş durumdaydı. Bahçemizde kediler var. Her kapıdan çıktığımda beni bir kaç metre yakınımda bir süre yürüyüp uğurluyorlar. Her balkona çıktığımda altında yattıkları çam ağacının altından kafalarını kaldırıp bakıyorlar. Evimizin yolunda bahçesi yer seviyesinden 2 metre aşağıda kalan bakımlı bir bahçe var. Kedi buraya inmek istiyor ama duvarın üzerinden bana miyavlıyor. Alenen "beni buraya bir indirsene" diyor gibi geldi bana ! 40 cm lik bahçe duvarının üzerindeki kedinin yanından geçerken kuyruğu kotuma süründü ama kaçmak aklına bile gelmedi.

Mahallemizin kedileri bunlar artık çoğunu tanıyorum. Köşedeki çöpün gündüz bekçileri. Akşamları köpek ziyaretleri yüzünden ortalarda görünmezler. Sokak kedileri artık aynı mahalleyi paylaştıkları insnalarla gayet sıcak bir ilişki içindeler. Akıllanmış buradaki kediler de . . .

İşte şimdi anladım ki İstanbul' un kedileri daha akıllı değilmiş aslında. Acı ama aslında insanlar yeterince akıllı değilmiş meğerse. Kediler aynı. Değişen insanlar !! Her gördüğü kediyi kovalamaya çalışmıyor artık mahallemizdeki çocuklar. Sokak kedisi pis olur aman ellemeyin demiyor artık çocuklarına büyükler. Kediler de buna uygun hareket edip cevap veriyorlar. Zemin kattaki adam "balkonumun önü kedi doldu" diye şikayet etmek yerine düzenli süt koyuyor. Bahçeye çıkan çocuklar kedileri sevmeye çalışıyor.

Kediler de insanlardan korkmaktan vazgeçiyorlar. Dosluğa cevap veriyorlar.

Böylesi daha iyi. Çok daha iyi çocukluğumdan . . .

Ziraat Mühendisiyim. Sizce ne yapmalıyım ?

2013-02-17T08:08:00.002+02:00

Zooloji olsaydı hayvan bilimi olurdu. Hayal kurabilen ve detaylara dikkat eden insanlardan çıkar hep sıradışı işler. Ama bir diğer bakış açısı da en kısa yoldan sonuca ulaşmayı seven insanların detaylarla fazla ilgilenmediğini söyler. Bu durumda dünyada herkese yer var demektir.

Yıllık 300-400 bin para getiren bir tarımsal yapı olmalı ki aylık sana 20 bin kalsın harca diye kar olarak. Tarlada arpa buğday tarımı olsa 300 bin de kurtarmaz belki 500 bin yıllıklarda gezmek gerekir, aylık 20 bin net kara ulaşmak için. Bu da dekarlarda değil hektarlarda olabilir. Hani derler ya benim bir tarlam var ucu bucağı görünmez.

Bahçede meyve üretsen gene kurtarmaz 100 dekardan aşağısı. Artık tarlada buğdaydan özel , bahçedede elmadan armuttan özel ne varsa oralara doğru gidip belki yakalanır bu aylık.

Zaten hayvancıyız. Tarla bahçe bize gelmez ise eğer kocaman bir sığır çiftliği kurulacak demektir. Ama aylık 20 bin gene kasar bu işleri baştan. Hani basit bir hesapla desek ki hayvan başına yıllık ortalama net değer artışından aylığa 300 lira düşse 60-70 hayvanla bu paraya ulaşırız ayda 20 bin yani. Olmaz çünkü bu paranın bir kısmı hayvanın karkasında duruyor daha, sadece potansiyel henüz nakite dönmemiş. O zaman 150 hayvanı bile geçmek gerekli demek ki. Çok para lazım ilk başta kurmak için. 150 - 200 hayvan demek bu da dünyanın riskini göğsünle yumuşatmak iki diz üç de ayak bileği hareketiyle beş kere sektirip nazikçe yere koyabilmek demek.

Beleş parayla bile epey zor iş. Geri ödemesiz sorgusuz sualsiz adeta mısırdaki bilinmeyen dededen miras kalmış al harca şeklinde bir para bile olsa kasada batırmadan rezil etmeden ayda 20 bine gelir dayayacak bir dişli çark sistem kurmak ne hayvanla ne buğdayla ne de kirazla hemen mümkün olmaz.

Diploma kısmen lazım bir şey. Bu işleri yapmakta faydası olur. Ama şunu bil ki bu işleri hakkıyla yapanların bir çoğu hatta neredeyse tamamı başka diplomalara sahiptir. Benim en çok gördüğüm İnşaat Mühendisi diploması ! Yani en karlı zirai yatırımların başında eski tacir (müteahit) İnşaat mühendisleri var. Tahsilin verdiği kemali almışlar. Bina işleri yüzünden büyük parayla oynamayı öğrenmişler. Piyasayı taciri esnafı üçkağıtcıyı yılışığı işbileni bilmezi müslümanı gavuru tatlı tatlı dibe çekeni sessizce yükselteni görüp öğrenmişler. Çok uzun olmayan bir zamanda sert yaşamışlar genellikle. İşte bu şartlar onların inşaata göre ziraatten daha az emekle çok sağlam paralar gelebildiğini görebilmelerini sağlamış onlar da altından kalkabilmişler.

O zaman diplomanın üzerinde okulu bitirdi ama çok feci uçada bilir kaçada bilir, on parmağında on marifet tacirin önde gideni olmaya adaydır diye de ilave bir kaşe basmadılarsa diplomayı baştan kenara koyup unutmakta fayda var.

Bence şöyle yapmalı 20 bine kasmaktan vazgeçilmeli. Sonra büyükbaş için yer bakılmalı. Buluınursa alınmalı veya uzun yıllığına kiralanmalı. Uzun yıllığına kiralamak düşünüldüğüne göre kirası gayet makul mümkünse devlet babadan bir yer olmalı. tamnland.com

Buraya ilerde bozulmak yeniden yapılmak veya büyütüp gitmeye müsait bir düzen kurulmalı. Her ne kurulursa kurulsun dışardan bakınca cillop gibi görünmeli. Dikilen en tel maşa yapı bile güzel görünmeyi başarmalı. Hayvan sağlığına pek bir etkisi olmaz kısa vadede. Ama uzun vadede işletmeyi ayakta tutar dolayısıyla hayvan sağlığına etkisi de vardır diyebiliriz düzgün görünen yapıların.

Beş on hayvan alıp başlamalı. yemiydi samanıydı derken mevcut piyasanın içine kafa sokulmalı hanya konya bir görülmeli. İnsanların nasıl oluyorda bu işten para kazanıyor olduklarına bir kafa yorulmalı. Muhtemelen yapılan her yüz hesabın 99 u bu işten para kazanılmaz çıkar tam bu noktada. Ama kazanılır.

Beş on hayvanla işin başlangıcı yapılıp bir çok sıkıntısı keşfedildikten sonra piyasa ne ben kimim diye bir sınava girmeli mürekkep yalamış akıl bali kişi olarak. Artık bir masam var bu masada bu yemeği nasıl yemeliyim ki karnım doysun. Benim numaram nedir ? Herkes kazanamazken ağlayıp dururken ben bu işe ne katıp kazanan kişi olabilirim diye tatlı tatlı düşünmeye başlamalıdır. 20 bine giden ikinci basamağa böylece basmış olunur. Birinci basamak bu işi kurabilmekti.

Geriye kaç basamak kaldığını Allah bilir. Bazen sadece üç basamak kalmıştır bazen de yüzlerce basamak. Her kişiye nasip olmaz kısacası. İşletmeyi kurup basamakları çıkmaya başlasa bile . . .

Şimdi burada şair ne demek istemiş ?

Bir - Bilimum kisveden kurtul kendi başına hür ol, mühendis diploma gibi unsurlardan değil sadece kendinden medet um. Ama diploma iyidir. demiş.

İki - Hedef belirle ama büyüklüğü ile uğraşma hayvan çiftliği kuracağım de ama ayda 20 binlik kuracağım deme demiş.

Üç - Bir iş kuracak kadar kendi gücün olmalı ki destekle hibeyle işin olabilisin dememiş ama dedi say.

Dört - İşe başladıktan sonra kendini piyasanın akıntısına kaptırma dümeni eline al kendi kişiliğini ve yeteneklerini o işin içine sok farklı ol demiş.

Dörtbuçuk - Desteklerden yararlanabilmek veya başkasına devredebilmek için işletmeni para eder değerli bir yer gibi göster düzgün yap pırıl pırıl ve fonksiyonel olsun az harca ama güzel göster ayrıca büyükbaş daha iyi olur tavuktan, balıktan, çinçilyadan, saanenden demiş.

Beş - Kendini dinleyen ve yeterli derecede ap tal olmayan her insan başladığı işi başarır hedefine ulaşır 20 bini de rahatça görür demeye getirmiş.

Başarılar dilerim. En azından olma ihtimali yüksek bir sektördesin.

17/02/2013 07:45 de yazıldı. Bu yazının bulunduğu orjinal sitede konunun tamamını görüntülemek için tıklayın.

Garip Bir Aşkın Anatomisi ???

2013-02-02T01:53:00.000+02:00

   20 yıldan sonra kalbinin aynı şekilde burulması karnının hiç durmadan 4 gün boyunca karıncalanmasıdır. Yemenin anlamının kalmamasıdır. Üstelik kabullenilemeyen bir aşkın bunları yapabiliyor olması çok daha acı vericidir.

   Oysaki inanmadımdı aşka hiç. Çocukluğumdan beri. Aşklar hep ulaşılmaz şeylerdi. Zaten en büyükleri bile birden bitiverirdi. Bu yüzden gerekleri de yoktu.

   Aşkın biyolojik bir şey olduğunu söyleyip işin içinden sıyrılmak bu kadar kolay mı ? Söyledim ve sıyrılamıyorum. Aptalca. Bu aptallığı yaşıyorum.

   20 yıl önce sadece yürümeyeceğini düşündüğümden uzaklaşmıştım. Şimdi zaten uzak kalmak zorundayım. Büyüdük yapılandık yuvalar kurduk çocuklar büyüttük ne işimiz var yan yana ? Fakat sanki 20 yıldır bu anı bekliyormuş gibi ışık hızıyla çıktım yola telefondaki sesin bana gel dediğini hissettiğim anda.

    Hala yürümeyecek bir ilişki bu. Farklı yapılar, farklı baskınlıklar, farklı yaklaşımlar, farklı zevk algıları hepsi de çatışıp duracak. Ama ne bu kalp ne de bu mide umursamıyor bunları. Demek ki aşkın mantıkla zerre alakası yok !!!

     Sinead O'Connor' ın sesiyle dinlenen bir Rising Sun , sabahtan akşama kadar arka arkaya tam yüz kere . . . Allahtan kulaklık denen bir alet var kimseler duyamıyor. Her tınıda acılar artıyor. Her sözde engellere hırs büyüyor. Her satırda kalp patlayacak hale geliyor. Bu kesinlikle aşk işte ve ne gariptir ki tamamen imkansız değil. En büyük acıyı veren de bu yanı.

    Bütün imkansızlıkları aşacak kadar akıllıyız ne yazık ki. En azından bir süreliğine de olsa yaşarız bu aşkı aklımızı bir an için umursamaktan vazgeçersek. Bunun farkında olmanın derin bir üzüntüsü var. Keşke daha aptal olsaydık, eski aşk filmlerindeki gibi imkansız bir aşk için birbirimizi kırabilsek hakaret edebilseydik. Bağrımıza taş basmanın bir yol olduğunu kabullenebilseydik. Yapamayız. Büyük ihtimalle asla yapmayacağız.

    Bir arabaya atlasak, Karadeniz kıyılarından Gürcistan' a doğru uzansak, atlayıp uçağa İspanya' da Almeria havaalanına insek seraların ve denizin arasından geçip on dakikada ulaşabileceğimiz Termica' sın da şaraplarımızı yudumlasak . . . Sonra ?

    Yaşadığım bu biyolojik aptallığın aynısından onda da var mı bunu bile bilmiyorum tek bildiğim beni aradığı ve bir şeyler umut ettiği, belki kendine bile itiraf edemediği, salakça bulduğu bir şeyler olduğu. Bunu hiç bilemedim herhalde hiç bir zaman da bilemeyeceğim.

    Yıllar sonra resimlerinden tanımakta güçlük çektiğim bir kadın. Bu o muydu acaba dediğim. O olduğunu anladığım an irkildiğim ve kesinlikle mutsuz olduğunu düşündüğüm bir harika kadın. Bu kadın benim için neden harika bunu da bir türlü anlatamıyorum kendime. Bu bir çekim. Kimsede olmayan. Bunca yıldır beni çok seven insanlarda bile asla yakalayamadığım bir çekim. Açıklanamaz, açıklanması da gerekmez.

   Büyük bir hırs kapladı içimi. Ona ulaşamayacaksan başka şeylere ulaş, acını hafiflet. Bir kaç gün içinde acımasız ve gözü kara oluverdim. Bana tek faydası bu.

    Yıllar evvel rahmetli Fikret Kızılok' un Bu Kalp Seni Unuturmu' sunu dinlemiştim gene yüzlerce kez arka arkaya. Bir yandan bir kızın peşinde koşmanın anlamsızlığı bir yandan da etkisinden kurtulamadığım anlamını bilemediğim çekim gücü. Sonunda senden çok hoşlanıyorum dediğim bir an ve reddediliş. Ama ben olsam onun yerinde bende tamam demezdim o konuşmaya. Çünkü içinde saçma sapan bölümlerde vardı hatırladığım ama asla yazmayacağım. Devamını getirseydim olabilirdi ama inanmadım yürüyeceğine. Dosttu iyi bir arkadaştı ama bir sevgili olabileceği hiç bir zaman aklıma yatmamıştı. Şimdi de daha farklı bir noktada değilim. Ama neden midemdeki karıncalar 4 gecedir terk etmiyorlar beni ? Bilmediğim şey nedir ?

    Aşk için her şeyi yak, istediğin kadar acıt canımı . . . Nothing compares to you   (Hiç bir şey seninle kıyaslanamaz ) . . .    Onların bilip te, benim bunca yıldır çözemediğim şey nedir ?

    Bu bir aşk ve belki de bu aşkın bu doslukta, bir karşılığı yok. Kanım, damarlarım, kalbim ve midem bunu ne zaman anlayacak ? Anlamalarını istemiyorum, bu acıyı çekmeye devam etmek, bunun aslında bir karşılığı olduğunu çözebilmek istiyorum.

    Evet işte asıl istediğim , beklediğim bu . . . .

2/2/2013 01:53 de yazıldı. "24 Metrekare" adlı eserden alıntıdır.

tamnland.com

Hollanda da var da neden bizde yok ?

2012-10-21T01:15:00.000+03:00

Bizim ülkemizin tarımsal üretim şekli ile Hollanda veya diğer Avrupa ülkelerinin üretim şeklinde önemli bazı farklar var.

Bizim ülkede tarımsal üretim kolaydır. Çiftçi olarak adlandırılan ve tarımsal üretimi yapanlar işletmeci değil sadece karnını doyurmak isteyen köylülerdir.

Tarımsal üretimle Ziraat Mühendisleri veya sermayedar işletmeciler uğraşmaz. Uğraşanların sermayeleri yoktur ve bilimsel bir yanlarıda yoktur. Üretim doğaçlama veya babadan görüldüğü şekliyle yapılır.

Bu üretimde ne işletmecilik ne de bilim yoktur. Çünkü bizim ülkede toprağa tohumu atıp beklemek yeterlidir.

Ayrıca çok uzun seneler bu topraklarda bir kişinin kendi başına büyük üretimlere girmesi hep tehlikeli olmuştur. Kendine yetecek kadar yetiştirirsen kimsenin sende gözü olmaz.

Savaşta vergi, korunma ihtiyacından doğan ağalık sistemleri ilk ve asıl üretici olan köylüyü hiyerarşide her zaman en alta koymuştur.

Bunlar durumun çokgenel hatları.

Cumhuriyetin kurulmasıyla en sonunda biri çıkıp bu durumu farketmiş ve "Köylü milletin efendisidir" demiş. Çünkü bütün milletin var olmasını sağlayan yiyecek üretiminin aslında en alttaki değersiz kılınmış durumdaki köylü tarafından yapılmakta olduğunu bilmiş.

Üretimin daha bilimsel, daha verimli olabilmesinin yollarından biri de üretimi yapanın bunun kaymağını yiyebilip kendini mutlu hissetmesinden geçer. Adam yerine konmak mutlu hissetmenin birinci şartıdır.

Fakat bu tespiti yapan,

üstelik eski düzeni değiştirecek kadar da güç sahibi olan bu kişi tek başınadır ve kurduğu düzeni teslim ettiği ekip arkadaşları kendi başlarına kalınca yeni sistemi geliştirmek yerine eski sistemin adı değişik halini devam ettirmeyi tercih etmişlerdir. Yani köylü bu kendisi için söylenen sözün sözde kaldığını kendisinin gene en altta olduğunu gayet güzel anlamış ve iyice idrak etmiştir.

Ne yazık ki Cumhuriyetin kuruluşundan beri, çağının belki 100 yıl ilerinde ortaya konmuş olan insan odaklı demokratik yaklaşımlar rafa kalkmış köylüde eski düzeninde üretime devam etmiştir. 1990 lara kadar da bir değişiklik olmamıştır. Adı Cumhuriyet olan Kominist bir ülkeye benzediğimiz için bireylerin değişme şansı pek olmamıştır.

Yaklaşım genelde şu olmuştur ; Bütün değişimi gerektiği kadar ve sadece gerektiğinde otorite yapar. Sizin bir şey istemenize gerek yoktur sizin için neyin iyi olduğuna sizin karar verme hakkınız yok. Çünkü siz cahilsiniz. Oysa biz akıllı ve medeniyiz. Bir köylü kendisi için neyin iyi olduğunu bilemez. Bekamız (yani sizin de bekanız) için bizim hep sizi yönetmemiz gerekir.

Köylü milletin efendisidir diyenle bu zihniyeti birbirinden ayırmamız gerekir bu yüzden.

Sonuç olarak Özalla başlayan değişim günümüze kadar hızlanarak devam etti. Adı konmamış ama gayet güzel işleyen Hint kast sistemi artık tamamen bitti. Artık bir köylü göze batmadan fabrikatör olabilir. Üretimini büyütebilir farklı şeyler deneyebilir. Hatta muhtemelen sistem onu bu yüzden onurlandırır taltif eder.

Komik şekilde, Atatürk amacına, kendi arkadaşları marifetiyle değil kısmen gelişmeye engel gördüğü bir kitlenin metamorfoz geçirip azimle çalışması ile ulaşabilmiştir. Gene komik ve hatta ironik şekilde bu metamorfozda Atatürk' ün koministvari arkadaşlarının büyük etkisi olmuştur. Yani "DOĞRULUK", yolunu bir şekilde bulmuştur bunu başlatan da Atatürk' tür. Buradan eski, yanlıştır anlamı çıkmaz, eskinin misyonu bitmişti yeni bir şey gerekiyordu hepsi bu. Hiç bir şey sonsuz yaşayamaz.

Köylü daha yeni yeni adam olduğunu hissettiğinden içinden çıkacak büyük işler yapabilecek kişi sayısı da henüz yeterli düzeyde değildir. Ancak buna rağmen bu ülke bir takım sebzelerin üretiminde İspanya, Fransa ve İtalya yı çoktan geride bırakabilmiş durumdadır. Kuzey Avrupa ülkelerinde çok büyük tonajlarda Türk sebzesi tüketilir. İngilterede domatesin kalitesini ifade etmek için Türk domatesi diye bir kavram oluşmuş durumdadır. Dünyanın tek parça en büyük ve en tonajlı üretim yapan topraksız tarım serası Türkiyededir.

Ancak tekrar belirtelim, büyük işletmecilik gerektiren, kapasiteli ve kaliteli üretimler, eskiden beri çiftçilikle uğraşan köylüden değil okumuş, güngörmüş, eskiden beri işletmecilikle uğraşan işadamlarından veya kadınlarından çıkmaktadır. tamnland.com

Başlayan bu gelişme bu şekilde gider. Türkiye bu durumu hem kanıksamış hem de değişen dünyaya yeterince adapte olmuş durumdadır. Otomasyonlu seracılıkta büyük ve kaliteli tarımsal üretimlerde gelişip duracaktır. Tüm kavgalara tüm ağlamalara ve tüm battık yaygaralarına rağmen.

Hollanda böyle maceralı bir hayat yaşamadığından ve üstelik tüm halkını doyuracak tarımsal alanlara sahip olmadığından zaten olsa da bir çok hayati bitkinin güzelce yetişebilmesine yetecek güneşi, karı, soğuğu, sıcağı, rüzgarı, nemi, kurusu olmadığından dar alanda olabilecek en iyi yetiştiriciliği yapmak hayati bir hal almıştır. Ya yetiştir ya öl şeklinde. Bu bakımdan gelişmeye bizden daha yatkındır.

Bazı bitkileri ne yapsanız yok edemezsiniz. Ama adam gibi de büyütemezsiniz. Günün birinde ne değiştide böyle oldu bir türlü anlayamazsınız ama o bitki gürleşir, meyve bağlar çoştukça çoşar. Türk halkı bu tip bir halk. Ne zaman ne halt yiyeceği pek belli olmayan bir insan kitlesi. Sanıyorum ki dünyaya bir gök taşı çarpsa dünya yok olsa, bir kayanın içinde bir Türk sıkışır gider bir yerde yaşam bulur gene. Yeterki başka bir kayanın da içine bir kızcağız sıkışmış olsun . . . .

Bu ülkenin gelişmesini istiyorsanız tam önünüzde duran işi düzgün yapın. Vatan sever olmanın bütün gereği sadece bu.

20/10/2012 01:15 de yazıldı. Bu yazının ilk yazıldığı orjinal sitedeki başlığın tamamını görüntülemek için tıklayın.

Türkiye' nin neresi fakir ?

2012-10-04T23:39:00.003+03:00

Türkiyede kişi başına düşen para seviyesi bir miktar arttı. Para her tür insana daha fazla yayıldı. Dışardan ürün girince içerde de yapılmaya başladı. İnsanlar arasında bir sınıf farkı vardı kayboldu. Her işe her tür insanın önü açıldı. Şimdi bizim bina hizmetlisi yarın kafayı kırıp bir firma kurup bir ürünün ihracatını yapmaya kalkabilir. Önü açık kimse yadırgamaz. Eskiden adam yerine konmazdı alt sınıfdı.

Toros köylerinin birindeki çoban bir anda patron olup yanında işçi çalıştırmaya başlayabilir. Eskiden olamazdı, bir çoban olarak işlemlerini yaptıramazdı aşması gereken büyük bir anlayış, bakış açısı engeli vardı. Şimdi yok. Yadırganmaz. tamnland.com

Bir işletmenin bekçisi araba sahibi olamazdı. Babadan kalma parası olsa bile almaya korkardı. Kendini gizler sınıfına uygun davranma yolunu seçerdi.

Çocukken Amerikan filmelerinde şehirden uzak bir kasabada ambulans ve fiyakalı polis arabası gördüğümde düşünürdüm. Bunlar çok zengin bir ülke bu yüzden köyleri şehire benziyor ve her türlü teknik imkanı devletleri sağlamış derdim. Zamanla bunun bir para sorunu değil bakış açısı sorunu olduğunu anladım.

Ülkemizde mutlaka bir para artışı oldu ama bir ülkede para ne kadar çok olursa olsun eğer bu parayı herkese

yaymak gibi bir dert yoksa insanlar sindirilmişse kimse hiçbir şeyi sorgulayamıyorsa bu para bir yerlerde birikir veya buhar olur uçar. Bizde bu oluyordu. Şimdi olmuyor. Bu konuda Cumhuriyet tarihi boyunca bir çaba oldu sonunda artık kabuğuna sığmadı patladı. Yani bu durum sadece son hükümetin işi değil Cumhuriyetin ilanı ile başlamış bir yaklaşım. Karınca hızıyla ilerlerken, Özal' la hızlandı. Şimdiki hükümetle iyice rahatladı. Sadece parasal boyuttur bahsettiğim.

İstanbul' da yaşayan bir banka memuresinin beğenmediği işini arzu ettiğinde değiştirme lüksü var artık. Edirne' deki bir fabrika işçisinin sevmedim bu fabrikayı şu fabrikaya geçeceğim diye çabaya girme şansı var. Doğuya kaydıkça bu lüks kayboluyor. Mesela Konya da çalışan bir fabrika işçisi işine çok daha sıkı sarılır. Artvin' de

çalışan bir işçi iş bulmuş olduğuna çok sevinir çıkarsa uzun süre başka iş bulamayabilir. Memlekletinde kalmak kaydıyla.

İlk bisikletimi almak için annemin bir aylık maaşı harcanmıştı. 3500 lira. Bir aylık öğretmen maaşı. Babamınki de o kadardı. Çok düşünüp epey hesap kitap yapmışlardı. Bisikletin alınabilmesi için bir kaç ay beklemiştik. Önemli bir olaydı. Şimdi ben oğluma kızıma bu işi bakkaldan peynir almanın kolaylığı basitliği ile yapabiliyorum. Bir maaşla kalitelisinden 5-6 bisiklet alabiliyorum. Bisiklette refah seviyemiz çok artmış. Ama ekmeğe bakarsak sanki artmamış gibi görünüyor. Bir öğretmen maaşı 30 yıl evvel 3500 ekmek alırdı. Şimdi 2500 ve altında alabilir. Altuına vurursak daha kötü bir sonuç çıkar. Ev gayrimenkulune vurusak da öyle. Ama 30 yıl evvel lüks sayılan 100 m2 bir ev artık lüks değil. Asansörlü kalöriferli betonarme ankastresiz 100m2 ev bir öğretmenin bir yıllık maaşı ile alınabilirdi. Şimdi aynı öğretmen asansörlü, kalöriferli (artık kombili) ankastreli (büyük fırın, mikrodalga, mini fırın min. ) aydınlatmalı full müştemilatlı alçıpan duvar kağıdı gibi nisbi bir dekorasyonlu 200 m2 bir eve bakıyor. Aşağısı kesmiyor bu yüzden ancak 6 yıllık maaşı yetiyor. Vasat 100 m2 bir eve baksa 1,5 yıllık maaşı yeterli olurdu. Sobalıya kaysa 1 yıl yeterdi. Ama artan refah seviyesi bu öğretmenin ucuz eve bakmasını imkansız kılıyor artık. Eskiden kapıcının parası olsa bile araba almaya cesaret edemeyeceği gibi öğretmende babasının gençliğinin geçtiği tür bir eve bakmaz almak istemez. Bakış açısı değişti artık.

İnsanı durduran kısıtlayan bir bakış açısı, yerini insanın önünü açan daha iyisine yönlendiren bir bakış açısına bıraktı.

Ama hala sorunlar çözülmüş değil. Girilen yolda ulaşılan noktalar iyi. Fakat halen eksik. Para halka sağlıklı şekilde yayılıyor. Doğal yollardan yayıldığı için hepimiz hemen hissedemiyebiliriz. Hiç bir insan iyiye gidiyoruz para nasılsa bizede ulaşacak artan refah bizide bulacak diye bekleyemez. Çünkü hiç ulaşmayadabilir.

Artık herkesin nasibi. Bir cabaya girip artan refahın ucundan yapışmanın bir yolu bulunacak. Kpps den yüksek puan alarak, bakir yerde işletme kurarak, internetten voli vurarak, borsadan altından emlaktan sıçraya rak.

40binlik arabaya giremiyorsan 8 bine 2. el al. 8 binin yoksa 1500 e eski şahin olmadı 3000 e serçe bul bin. Yoktu eskiden bu imkanlar. Araba almak bile bir olaydı. Babaannemin öldüğünü bir toros köyüne haber vermek için amcamın büyük oğlu ile Konya postanesinde tam 3 saat kuş gibi beklemiş bugünün parasıyla belki 50 lira ödemiştik bir kaç dakikalık konuşmaya. Bu şekilde kimse kalkınamazdı. Şimdi herkesin bir şansı var. Lisede dizel hocam Fransada sokaklardan bile bir jetonla dünyanın istediğiniz yerini aryabilyormuşsunuz diye anlattığında aklımız karışmıştı. Özal, bir değil, iki değil tam 12 tane kanalımız olacak dediğinde beynim durmuştu insan 12 kanalı nasıl izlesin demiştim kendi kendime. Şimdi televizyonumda 135 tane kanal var. Üstelik bu kadar kanala ulaşmanın maliyeti 60-70 liralık bir uydu. En çok 150 lira. Öza' lın dediğine geldik sonunda, 10-12 kanalı resmen takip ediyoruz.

Dünya büyük bir değişime girdiğinde Osmanlı bu değişimi yakalayamadı misyonu doldu ve bitti. Devrinin belki 100 yıl ilerinde bir bakış açısı ile Atatürk bir Cumhuriyet kurdu ve bugün ulaşılan hedefleri gösterdi. Kuduğu sistemi arkasından gelenler biraz yanlış anlamış olabilir bu yüzden epeyce bir zaman boşa gitti ama gelişme böyle bir şey. Kafa kol kırılmadan koşmayı öğrenmek doğada zor. Dünya belli aralıklarla ivmeli büyük değişimler geçiriyor. Sanayi devrimi zamanında olmuş biri. Sonra durulmuş. Şimdi gene o ivmeli değişim zamanı. Eskiden 20 yılda gelişen dünya şimdi 1 yılda değişir oldu. Bu değişim de bir noktada durulacak.

1850 lerdeki hızlı değişime ayak uyduramayan Osmanlının başına gelenler şimdi kısmen Avrupanın başında. Rahat yaşayan insanların kurduğu sistem bu değişimde yaya kaldı. Akla sığmayacak ekonomik rahatlıklar onların refah seviyesini düşürdü. İnsan kitlelerinin bir anda değişime girmesi oldukca zor. 1450 li yıllarda başaramadıkları değişimi şimdi de yapamıyorlar.

Bizim çocukluğumuzla bizim çocuklarımızın yaşadıkları çok farklı. Televizyon yoktu şimdi var. Telefon yoktu şimdi cepte var. Elektrik lükstü şimdi dağ başında çiftçinin güneş paneli var. Bilgisayar yoktu şimdi internetlisi var. Aradaki farklar akıl almaz boyutlarda oldu.

Oysa babamın çocukluğu ile benim çocukluğum arasındaki fark bu kadar büyük değildi. Pilli lambalı radyosu vardı elektrikli transistörlüsü oldu. Mektupla haberleşilirdi hala aynıydı. Gramofon dinlerlerdi, plakla pikap dinler olduk. Bir fark olsada büyük ve inanılmaz değildi.

Aynı şey çocuklarımıza olacak. Kendi çocuklukları ile onların çocukları arasındaki fark da az olacak. Sonra bir ivme daha . . .

04/10/2012 23:40 da yazıldı. Bu yazının ilk yazıldığı orjinal sitedeki başlığın tamamını görüntülemek için tıklayın.

"Hamburger" le yapılan, "Döner" le olmaz mı ?

2012-10-03T23:57:00.000+03:00

Buna kafa yormaya değmez. Çünkü çok kafa yorulacak bir şey değil.

Bir ürünün, bir yiyeceğin, bir hızlı yemeğin yani fast food un dünya geneline yayılabilecek bir marka olması herkesce aranan tercih edilen bir taam olması için tadının harikulade olmasından çok pazarlamasının yapılabilmiş olması gerekir.

Tadı güzel, insanın açken arayacağı, yemesi kolay herhangi bir ürünü dünya genelinde markalaştırabilirsiniz. Döner ya da hamburger. Bu farketmez. Farkedecek olan şey pazarlayabilmeniz.

Hacıoğlu lahmacun örneğin. Kuruldular büyümekle meşguller. Mc Donalds türü kampayalar yaparlar. İlk başladıklarında fırında yaparlardı şimdi makinede üretiyorlar. Heryere bayi veriyorlar. Markalaştılar şimdi büyüyorlar. Yemesi kolay hoşa giden bir lezzet. Sonuçta lahmacun. Dünya çapında olmak pek kolay bir iş değil. Bana sorarsanız döner lahmacundan daha şanşlı bir yemek, dünya çapında bayileşmek için. Ama sıkıysa yapın. Sermaye, akıl, yayılabilme, üretimde pratikleşme, standartlaşma . . . Bir sürü unsurun bir arada dosdoğru gelişmesi lazım.

Bunun birlik olabilme ile de bir ilgisi yok. Muhtemelen bilinen dünya markaları da birlitelikler sonucu doğup büyümemiştir. Birisi çıkıp işi büyütmüş belki ondan sonra ortaklıklar doğmuştur.

Yıllardır bir Colanın formülü hikayesi vardır. Marifet colanın tadını yakalamak değil o içeceği dünyaya yayabilmektir.

Eskiden bir çok şehirde Panda dondurma vardı. Günün birinde Algida çıktı geldi bütün bayileri sildi süpürdü. 20 Algida dolabına karşılık bir Panda var artık. Muhtemelen isteselerdi piyasadan tamamen silerlerdi ama

ticaret kuralları birazda olsa centilmenlik gerektiriyor. Neden diğerinden daha çok yayıldı ? Tadı mı farklı ? Tarzı mı farklı ? İçinde bir tılsım mı var ? İşletmesi iyi. Pazarlaması iyi. Daha fazla akıl var. Hepsi bu.

Bazı ülkelerde pepsi yaygın, bazılarında ve bizde cocacola daha yaygın. Tadla lezzetle alakalı değil bu durum. İki markayıda seviyor insanlar. Colaturka' nında aynı miktarda şansı var dünyada yayılmak için. Diyelim ki colalı içeceğin hiç girmediği bir dünya bölgesi buldunuz. Kendi colanızı satacaksınız. Önce rakiplerin yenilmesi lazım. Kah anlaşarak kah rekabet ederek kah ezip geçerek. Dev gibi bir iş. Deveden büyük fil var. Yıllardır piyasada olan ve o pazarı size bırakmaya niyeti bulunmayan bir rakibi nasıl bir lezzet yakalarsanız yakalayın yenemeyebilirsiniz.

Döner harika bir ürün. Her türlü standardizasyona, makinalaşmaya, markalaşmaya gayet uygun yemesi tüm dünya insanlarında benimsenebilecek lezzet.

Önce mahallenizde bir dönerci açıp basitce bir kurumsallaşmayı, marka olmayı ve standartlaşmayı bir deneyin bakalım. Veya denemeden önce oturup önünüzdeki 4-5 yılı programlayın. Neler yapılacak nasıl makineleşilecek nasıl reklama girilecek nasıl büyünecek ? Çok para harcayıp belki bir iki ilde bayileşirsiniz. Ama dünya markası olmak için daha çok yolunuz olduğunu anlarsınız.

Afrika kıtasında bomboş bir pazar var. Orada bir bayileşme hesabına oturun. Birlik olmayla falan ilgili değil bu. Bambaşka bir şey. Bu tür bir istek nadiren çok parayla ve ciddi uzmanlıkla bir araya denk gelir. İşte bu tip anlarda ortaya Mc Donalds KFC veya Facebook türü şeyler çıkar.

Dönerciler dernek açsa ilk olarak lüks bir büro kurarlar. Sonra aidat paralarının nasıl harcandığı anlaşılmasın diye karmakarışık hesaplar tutarlar. Bence ne dönerciler ne de diğer meslekler dernek kurmasın hatta var olan meslek odalarını da kapatsınlar. Dönerin bir dünya markası olması, dönercilerin dernekleşmesine bel bağlıyorsa hiç bir zaman olmayacak demektir. Siz gene Hacıoğlu lahmacunla idare edin. Umut ettiğiniz şeyi lahmacunla yapmaya çalışıyorlar. Hızla yayılmak diye de bir şey yok. Colaların, tavuk butlarının ve hamburgerlerin kaç yıldır var olduğuna bir bakın.

Sermaye ve birlik olmuş insanlar, dönerin bir dünya markası olmasını sağlayabilir. Ama bu eğer olacaksa kendiliğinden olur günün birinde. Bu amaç için insanların suni olarak bir araya getirilmesi muhtemelen bu işin olmayacağının en önemli emaresidir. İnsanları bir araya toplayınca olmaz dememin sebebi şu ; Amaçları bir fetih olursa belki, para kazanmak olursa mümkün değil !

Bu başlıkta tek taktir ettiğim şey çok sağlıklı makul bir yazı yazılmış olması. Güzel bir temenni doğru şekilde dile getirilip yazıya dökülmüş.

Daha önce de dönerin dünyaya yayılması ile ilgili yazılar yazılmıştı. Genellikle de Kuzey Avrupa da yaşayan gurbetciler yazmıştı. Nedense bu yazılar hep bir tuhaf olurdu.

Konikste okuduğum en sağlıklı, "dönerin dünya yayılmasıyla" ilgili, gurbetci yazısıdır bu . . .

03/10/2012 de yazıldı. Bu yazının yazıldığı sitedeki orjinal başlığı görmek için tıklayınız.

Ortaklıkta Neler Yapılmalı ?

2012-10-01T12:17:00.000+03:00

Yazı çizi, senet sepet, sözleşmeler yazılı sözlü akitleşmeler elbette doğru işlerdir işe yararlar ama kilit dost içindir. Bu demektir ki kişi bir kurala uymaktan vazgeçtiyse iç dünyasında uymamanın bir yolunu bulur. Bütün bu evraklar bazı şeyleri engelleyemez. Bütün bu evraklara sağlamcılığa rağmen sistem hasta olur.

Ortaklıklar zaten güvenilmeyip sevilmeyen kişilerle yapılmaz. Bir güven bir samimiyet bir inanç zaten vardır. Azdır ya da çoktur ama vardır. Hiç yok değildir. Hiç yoksa ortaklık kurulmaz. Ve bozulan skıntıya düşen hasta olan ortaklıkların hepsi az güvenin olduğu durumlarda çıkmaz, güven duygusunun en yüksek olduğu ortaklıklarda da gayet güzel bozulabilir. tamnland.com

Güvenmek korumuyor , yazıp çizmek korumuyor ne yapmalı ? Yürüyen ortaklıklar nasıl oluyor da yürüyor ??

Gene esas olan güven duygusunun en üst seviyede tutulmasıdır bu ortaklıkları yürüten.

Güven konusunda çok da itibar sahibi olmayan biriyle bile ortaklık kurulabilir. Yeter ki bu kişinin güvenilir olma duygusu belli bir seviyenin üzerinde tutulabilsin.

Aslında her insanın içinde hır sızlık vahşet şiddet çalma çırpma nakörlük etme kendi çıkarını en üstte tutma dürtüleri vardır. İyi bir insanın içinde beyninin dibinde ama vardır. Tam tersi de vardır insanlarda. Bir hırsızın da içinde dürüst olma içgüdüsü aslında mevcuttur. İnsanoğlunun çiğ emmdiği bu yüzden söylenir.

Herkes yaşadığı ortama büyürken çevresinden aldığına ve az miktarda da genetik miraslarına göre şekillenir gider. Yeşil gözler genetikten başka bir şeye bakmaz da hırsızlığa genetiğin etkisi epey zayıftır.

Temel şart ortak olunacak kişinin iş yapabilme

yeteneği olmasıdır. İş yapabilir ama güvenimiz tam değil. Sorun yok. Ortak olunur.

Yapılacak iş iyi bir sistem kurmak sadece.

Bir birinize güvendiğinizi vurgulamak. Her gün hesaba kitaba hakim olmak. Birlikte yapılan işleri değerlendirmek. Kazanmak ve paylaşmak.

Ortamdaki varlığınız yok olmadığı sürece hiç bir sorun çıkmaz. Güvenmek konusunda ...

Bir kişiye güvenmedikce güvenilir olmasını da beklemeyin. Güvenin hissettirin ve işinize en az onun kadar sahip çıkın. İş bölümü yapsanız bile herkes herkesin işinden haberdar olsun. Hiç bir güven sorunu çıkmaz.

Çıkacak olan sorunlar her patronun başına zaten gelebilecek olan şeylerdir. Yanlış mala yatırım yapmışsınızdır satılmamıştır gibi. Patlayan bir krizi önceden farkedememişsinizdir gibi.

Sağlamcılık için hukuki akitleşmeler çok saçma sapan değilse koruyamayacağı şeylere koruma sağlamaya kalkmadıysa mutlaka işe yarar. En azından boşa gitmez. Ama esas olan hastayı iyileştirmek değil hasta etmemektir. İş bozulduktan sonra can yanmasını azaltacak tedbirlerden çok canın hiç yanmayacağı yollar bulunmalıdır. Enerji can yanma noktasına gelinmesin diye harcanmalıdır.

Doğru ortaya konan soyut bir davranış biçimi insanı çoğu kez , somut bir sözleşmeden daha fazla korur.

01/10/2012 de yazıldı. Bu yazının yazıldığı sitedeki orjinal başlığı okumak için tıklayın.

GDO Derken, Suni Et Fabrikaları Geliyor.

2012-06-02T21:35:00.000+03:00

Topraksız tarım dünyada yıllar önce keşfedildi. 1800 lü yıllarda anladılar olayı.

Toprak sadece bir tutunma aracı idi. bir de besinlere tampon görevi görüp bitkinin sağlıklı büyümesini ani değişimlerden korunmasını sağlıyordu.

Bu durumda bitkinin istekleri suni olarak karşılandığı takdirde büyümesine devam edecekti. Haliyle bir ihtiyacı insan karşılıyorsa en mükemmel şekilde karşılayacağından bitki de ödül olarak bütün performansını ortaya çıkarıyor ve daha çok ürün veriyordu. 1 kilo yerine bazen 10 kilo gibi.

Doğal değil. Ama düzgün yapıldığında mükemmele yakın.

Dünya biliyor. Artık biz de biliyoruz. Ülkemizde bir sürü topraksız tarım işletmesi mevcut. Tonlarca yaş sebze bu yolla üretilip pazara sürülüyor. mahalle arsındaki marketlere kadar girdi bu ürünler.

Pazar halkı hiç bir şeyden habersiz hormonlu mu hormonsuz mu tartışmasını yaparken henüz hiç tanışmadığı topraksız tarım ürünlerini yemekteydi zaten. Sebzelerin şekli iyice düzgünleşince hormon tartışmaları bitti kısmen. Halka yeni bir korku lazım.

Magazin dünyası bu korkuyu önce GDO da buldu. Sağlam konuydu doğrusu. Al deniz ansını kabağa tak ! Korku filmi gibi. Teorisi doğru ama hiç bir zaman gerçekleşmemiş bir teknik. Bitkiler arası bazı gen transferleri ticari olarak yapılsa da pazarda asla bulamayacağınız bir ürün deniz analı kabak !

Ama ayçiçeği orobanjdan kırılmasın diye orobanjı adam yerine koymayan başka bir bitkinin bu genini ayçiçeğne yamamış olabilirler tabiki. Ya da ne bileyim buğdayların süne zararlısını gördüğünde gülüp geçmelerini sağlayan başka bir geni buğdaya takmış da olabilirler. Ama inanın deniz ansından değil. Buğdayla yakın akraba başka bir bitkiden. babasının böbreği oğluna uymazken buğdaya deniz anasını yamamak kolay mı öyle ? Teoride olur gerçekte zor. Belki 100 yıl sonra.

Televizyonlarda konuştu insanlar, hepsi kendince yorumladı, bazıları insanların duymaktan hoşlanacağı şeyleri söyledi bazıları korkuları desteklemeyi daha verimli buldu kendi açısından, tek tük bazılarıda mekanizmayı yorum katmadan bilimsel açıdan açıklamaya çalıştı, ama tarım bakanı dahil hiç kimse pratikte işleyen durumu ve bilimsel gerçekleri tam olarak açıklamadı.

Sonunda GDO konusu bitti. Tarım da, üretim de, pazardaki sebzeler de aynen duruyor. Değişen hallolan, korkuları dindiren bir şey değişmedi. Zaten çok da korkulacak bir durum yoktu. Suni yaratılan bir korku başladığı hızla son buldu.

Kumlucanın, Bergamanın ve hepsinin yerini ezbere bilemediğimiz dönümlerce seranın toprak görmeden ürettiği tonlarca ürün bizden daha kuzeyde yaşayan insanların sofralarına akın ediyor. Onlarda korku morku yok. Zaten magazinleri de böyle bir korkuyu destekleyen yazılar yazmıyor. Yazsa da okuyan olmuyor. Onlar daha ziyade bir prensle prensesin evlenmesini bir vukuat yaratmasını bekliyorlar okumak için.

Basınları, abisinin zevk olsun diye küçüklüğünden, bilmezliğinden yararlanıp kortkuttuğu küçük kardeş muamelesi yapmıyor kendi halkına. Zaten halk da biraz daha yatkın bilimsel işlere bize nazaran. Otu böceği okulda biraz daha çok okuyorlar, gelişmeleri denetleyen kurumlarına biraz daha güven duyuyorlar. Çayın radyasyonsuz olduğuna yemin billah edip aha işte içiyorum halkım diyen bakanları da yok zaar.

Siz bunlardan korkutulup durun, şimdi adamlar suni et yapmaya başlamışlar.

Topraksız domates yetiştirmeye aklımızı yenice erdirmişken hatta yer yer hala direnirken hayvansız et yetiştirmekte neyin nesi ?

Allah Hollanda halkına toprak güneş vermemiş, İngilize de öyle. Dilim pek varmıyor ama sanki bolca akıl vermiş gibi.

Bu işe de bunlar 2. dünya savaşı yıllarında başlamışlar. Yapamadıklarından değil ama daha zamanı gelmedi diye düşündüklerinden herhal, bu günleri beklemişler.

Tavuğun sığırın kök hücrelerini kullanıp kas dokusu üretiyorlar. Aslında amaç başlarda beslenmek değil. Yedek parça organ yapmak ! Kol kemiği, böbrek, dalak, kalp yapıp yaralıları hastaları kurtarmak.

Fakat zor olmuş gelişme. İnsanın içinde ki gibi düzgün olmuyorlar. Sağlam olmuyorlar işe yaramıyorlar. O zaman bizde kullanmayıp yeriz diye düşünmüşler. İnsandan, insan için yedek parça üreteceğimize, sığırdan insan için et üretiriz diye düşünmüşler.

Baya da becermişler.

Ama eskisi gibi futursuz değiller. Hemen piyasaya sürmemişler. Çünkü tarihteki bazı gelişmeler burunlarını sürtmüş sanki....

Mesela zeplini keşfetmişler herkeslerden önce. Ölesiye bir yarışa girmişler, tam da savaş zamanı çok olumlu gelişebilecek bir piyasayı kontrolsüz gelişmeden dolayı öldürüp atmışlar. Yeterli ARGE olmadan birbiri ardına yapılıp piyasaya lanse edilen zeplinler içinde dünyanın en zengin en meşhur insanlarıyla birer ikişer yanıp kül olmuş. O telaşe içinde zeplinleri hidrojen yerine helyumla uçurmayı akıl etmeleri çok geç olmuş. Güvenli zeplinleri keşfetselerde artık kimsenin ilgisini çekmez olmuş zeplinler.

Çok güvenli sanılan kocaman gemilerden soğutmuşlar insanları. İnsanın içinde korku olmaya görsün. Titaniği yapıp öyle açıklamalarla çıkarmışlar ki piyasaya, zengin fakir hiç kimse gemiye binmekte tereddüt etmemiş. Batması imkansız gemi diyerek muhitin en ünlü kaptanını jübileni bu gemide yap diyerek onurlandırmışlar. Kaptan da göğüsleri kabararak yol vermiş gemiye. Daha ilk seferinde içindeki her beş insandan dördünü telef ederek batmış gitmiş. Bu kaza yüzünden yok olup giden piyasanın haddi hesabı yok. Ne büyük firmalar gümlemiş gitmiş.

Concorde vardı bir zamanlar. Dünyanın en mükemmel uçağı. O uçakla da ilgili çok iddalı açıklamaları var bu Avrupa insanının. Çok iddialı ama, bizim burada telafuz ederken bile başımıza bir iş gelir diye korkacağımız türden. Tek bir metal parcası koca uçağı en geri dönülmez anında yakalamış. Sanki sizin çeneniz pek düşük der gibi !!

Bunlar çok akıllı adamlar, sakın bu yazdıklarımdan avuntular çıkarmayın. Allah çalışmayanı aklını kullanmayı reddedeni sevmez bence, acizane fikrim...

Ama hani demiş ya Atam, ben sporcunun zeki çevik ve aynı zamanda iyi ahlaklısını severim diye. Sanki Allah söyletmiş.

Avrupalıda biri var bizde diğeri. İkisi bir araya geldi mi patlıyor gidiyor zaten.

Laf çok uzadı.

Ama ben sevmiyorum direk anlatmayı.

Sözün özü şu ki, hayvansız et fabrikaları geliyor.

Sizler bunu ne kadar tartışırsanız tartışın, etik mi değil mi diyedurun, televizyonda şarkıcılar, arkeologlar, siyasi köşe yazarları ve hatta sümerologlar hiç münasip bulmuyorum diyedursun, bir takım insanlar ve hatta devlet hiç birinize sormadan bu işin içine girip parasını kazanacak.

Bu konuda hibeler, destekler yayınlanacak. Bizler bu işi tartışırken Avrupada bu işin piyasa denetcisi firmalar, kuruluşlar oluşacak. Tıpkı bizde yetişen fındığın borsasının hiç fındık yetişmeyen Almanyada olması gibi suni et piyasasınında kontrolünde söz sahibi olamayacağız.

En azından bazı girişimcilerimizin bu işten para kazanan büyük işletmeler kurmuş olmasıyla avunacağız.

Hayvansız et fabrikaları geliyor haberiniz ola . . .

15/06/2011 : 21 : 35 de yazıldı. Bu yazının ilk yazıldığı orjinal sitedeki başlığın tamamını görüntülemek için tıklayın.

Topraksız Tarım

2012-06-02T18:58:00.000+03:00

Topraksız tarım başlığı ya. Bu yüzden burada klasik şekilde toprak içinde sadece su ile sulayarak besinlerin topraktan emildiği sistemin haricindeki sistemleri yazıyor ve uyguluyoruz.

Bitki kökleriyle besinleri emer. Bunu toprak içinde de başka bir şeyin içinde de yapabilir. 2 şey gerekli köke, biri besinler, ikincisi su. Toprakğın buradaki rolü bitkiyi ayakta tutmak besinlere ve suya yataklık etmektir.

Bu durumda bitkiyi ayakta tutacak başka bir şeyi de toprak yerine kullanabiliriz.

Bitki ille de yatay bir toprak yüzeyinde dik durmak zorunda değildir. Köklerin aşağı, yaprak ve dallarında yerçekimini kontrol ederek yukarıya gitme eğlimi vardır. Yan dursalarda yollarını bulurlar. Tepetaklak koyup gereksiz bir yorgunluğa sebep olmadığınız sürece sorun yok. Borudan yan da çıkabilirler. Mümkünse dike yakın bir pozisyon daha uygundur.

Köklerin sadece suda olduğu sistemlerde de bitkiyi kök boğazından veya gövdenin en altından yumuşak bir şeyle tutturmak da olabilir. Örneğin süngerle sarmalamak gibi.

Topraksız sistemlerde Köklere besini suda ertilmiş halde veriyoruz. İhtiyaç duyulan bütün besinleri su içinde ertitiyoruz. Bu suyu köklerde devridaim ettiriyoruz. Yani kökleri yalayıp geçen ve drenaj suyu olarak geri alınan besinli suyu tekrar tekrar kullanıyoruz.

Köklere oksijen yapraklara karbondioksit lazımdır. O zaman köklere verilen besinli suya oksijen karışmasını sağlamak lazımdır. Kurduğunu sistemde eğer devridaim olurken suya hava karışması mümkün oluyorsa ekstra bir motora vs. bir alete gerek yoktur.

Akan su düzeneklerinde besinli suyun hava ile bolca teması sağlandığından ayrıca depoya hava basmasanız da olabilir. Hava ve su birbiri,ne temas ettikce suya hava karışır kendiliğinden. Ama geniş bir yüzeyde olsa durgun bir suya hava karışması zordur. Suyun hareketli olması, şakırtılı akması, dere gibi veya şelale gibi hareket etmesi havanın karışmasını sağlar. Sisteminizde böyle bir durum yoksa Bir hava motoru ile suya akvaryumdaki gibi hava verirsiniz bu oksijen ihtiyacını karşılarsınız.

Diyelim ki çilekleri perlite diktiniz. Bir damlama düzeni ile çilek köklerine ulaşacak şekilde besinli su veriyorsunuz. Alttan sızan fazla suyu depoya geri döndürüp tekrar damlamaya vereceksiniz. Ancak bu besinli su oksijenli olacak. Kökler perlit içinde hava ile temas da edebiliyorsa bu şekilde de hava alabilir. İllede suda erimiş oksijenle soluyacak diye bir şart yok.

Klasik topraklı tarımda kökler toprak içinde temas ettikleri hava boşluklarından oksijen alabilir. Toprak suya boğulur hiç hava boşluğu kalmazsa bitkiler ölür. Yani her salma sulamada kafası suya sokulan insana döner bitkiler nefesi yettiğinden sular süzülene kadar ölmezler belki ama çok fuzuli bir iştir. Topraktan besin elemntlerini de yıkayıp aşağı indirip bitkiden uzaklaştırmış olursunuz. Boşuna ödenen su paralarıda ayrı bir dezavantaj . . .

Bu topraksız sistemlerde ne aralıkla sulayacağız ? Kökler kurumayacak. İster günde bir kez ister on kez ister sürekli farketmez. Kökü kurutmayın hava ile temasını sağlayın fazla kök hava teması yoksa suya bolca hava verin.

Borunun kalınlığını, büyüdüğü zaman bitki köklerinin sığıp sığmayacağını düşünerek seçiyoruz. Çilek kökü 70 lik boruya sığabilir. Ama perlit vs. malzeme ile sıkıştırılırsa hem müdahele gerektiğinde zorluk çıkar hemde suya boğulup havasız kalabilir.

Bunlar denenerek bulunacak işler. Bir standartı yok. Hepimiz aklımıza estiği şekilde yapmışız yaşadıkca değişiklikler yaparak kendimize daha uygun sistemler bulmuşuz. Siz de deneyin.

Standart olan işler kökün besine havaya suya ihtiyacı olduğu, ışık lazım olduğu gibi şeyler.

Suda eritmemiz lazım gelen makro elementler yani bol lazım olanlar;
N (azot), P (fosfor), K (potasyum), Ca (kalsiyum), Mg (magnezyum), S (kükürt), O (oksijen), H (hidrojen), C(karbon)

Suda eritmemiz lazım gelen mikro elementler yani daha az miktarlarda lazım olanlar;
Fe (demir), Zn (çinko), Mn (mangan), B (bor), Cu (bakır), Mo (molibden)

Bunların hepsini birden suda eritiyoruz ve köklere veriyoruz. Bu elementleri içeren su kökleri yaladıkca bitki bunları yavaş yavaş emiyor ve yapılanıp büyüyor. Toprakta bunların hepsini birden aynı anda tam da istediği oranlarda bulamadığı için daha yavaş büyüyor bitki.

Burada bir kural var. Minimum kuralı ! Diyelim ki kek yapacaksınız. 4 kişilik kek için 1 kg un 2 yumurta 1 kaşık kabartma tozu lazım. Bakın farklı elementler ve farlı miktarlarda lazım.

Besin elementleri de farklı farklı ve hepsinden farklı miktarlarda lazım.

Kek için lazım olan 1 kilo unun sadece yarısı varsa elinizde ancak 2 kişilik kek yapabilirsiniz. yumurtanın biri kabartma tozunun yarısı artar.

Diyelim ki hiç kabartma tozunuz hiç yok. Kek yapamazsınız. Diğer malzemeler boşa gider, eksik malzemeyle yapmaya kalkarsanız kekiniz bozuk olur. Yani bitkiniz büyümez veya solar.

Minimum kuralı şudur. Ortamda en az bulunan malzeme diğerlerinin ne kadar kullanılabileceğini belirler. Yani ortamda hiç azotunuz yoksa geri kalan herşey olsa bile sizin bitki büyümez. ya da azot gerekli olandan eksikse geri kalandan yaralanma oranıda düşer bitkide.

İkinci bir kural daha var.

Bir şeyden çok fazla varsa başka bir şeylerin kullanılmasını engeller. Süslü adı Antogonizma.

Ortamda her şey var ama azot çok ama çok fazla ise ortamda var olan potasyum da kullanılamaz.

O zaman en az 12 elementin hepsini tam lazım olan oranlarda eritmemiz lazım. Hidrojeni, oksijeni ve karbonu havadan sudan alacağımız için suda eritmemize gerek yok. Ama kalan 12 si mutlaka lazım. Hem de ne eksik ne fazla, tam lazım oldukları kadar. Mesela en çok azot lazım ama bakır çok daha az lazım. Azottan 100 lazımsa bakırdan 1den bile az lazım. Ama lazım. Olmayınca bir şeyler ters gider.

O zaman topraksız tarımın vurucu noktası sistemlerin nasıl olduğu değil besinli su sahibi olabilmek.

Besinli suyunuz yoksa topraksız tarım yapamıyorsunuz.

Bu elementler, element halinde satılmaz. Bir bileşik halinde satılır. Mesela amonyum nitrat gibi. Oturup hesaplarız ne kadar gram amonyum nitratın içinde ne kadar saf azot var gibi bir hesap. Her element için tek tek yapılacak. Her elementin piyasada satılır bir bileşik hali mevcut.

Bir sezon evde bir düzenekte topraksız tarım yapmak için bize 1 kilodan az bir besin elementi lazım. Ama bu elemntin bir tanesi için bile gidip 50 kiloluk bir çuval satın almak gerek. 12 lement için satın almanız gereken ambalaj bin lirayı geçer. Oysa bize belki 10 liralık gübre yeterli.

Ne yapılacak ?

Hazır kitler mevcut. Forumda var onlardan alınacak mesela. Bazı arkadaşlar temin ediyor adresinize yolluyorlar. Yazıları tararken sık sık karşınıza çıkmıştır zaten.

2012-06-02T18:56:00.000+03:00

GDO Derken, Suni Et Fabrikaları Geliyor

2012-06-02T16:40:00.000+03:00

Harflerden bahsediliyor kelimelerden veya cümlelerden değil. Harfin tek başına bir anlamı yoktur. kelime olduğunda bir anlam kazanır. Cümle oluştuğunda kişiliği vardır bir şey ifade ediyordur. Bu cümleyi bize söyleyene göre değeri artar veya azalabilir.

Diyelim ki mahallenin delisi "suyu ırmaktan içtiniz" dedi. Umursamayız. o cümle boşlukta bir seda bile olmaz. Basit bir kaç hava titreşimi olarak sarfedilir ve hiç bir etki yaratmaz dünyada. Fakat bu ırmaklı cümle Kuran içinde geçince herşey değişir. Aynı harflere öyle bir ciddiyet gelir ki yüzyıllarca herkes ezberler söyler anlamaya çalışır. Cümledeki bu "ırmak" bolluğa, berekete, doğan çocuklara varan anlamlar içermeye kafamızda yer etmeye başlar.

Değer verdiğimiz şey anlamlar bütünlüğüdür. Kitabın ruhudur. Yaratıcıdır. Harfler değil.

Arapca diline ait bir harf kutsal değildir. Bir harfe bile put muamelesi yapan Allahın kuluna bunu en azından bir kez anlatmam gerekir. Bu dünyadaki varlığımın bir anlamı olması için. Anlamaz genellikle, O' na değer vermeye devam eder ama uzaklaşırım mecburen.

Yazdıklarım açıkca bunu diyor. Başka hiç bir şey demiyor.

Suni et. tamnland.net

İtici haliyle. Et zaten bolca var neden yapıyoruz bunu.

Bilmiyorum. Anlatamam.

Tek bildiğim insanlara araştırma , merak etme, yapmaya çalışma içgüdüsü verilmiş olduğu.

Bu iç güdüye neden karşı çıkmamız gerektiğini bilmiyorum. Beynim bu duruma bir anlam yükleyemiyor.

Örneğin, insanlara şarap içip kafayı bulunca mutlu olma, herşeyi boş verme, anı yaşayıp gerisini umursamama, elindekini paylaşmama, hatta başkasının elindekini de alma içgüdüleri de verilmiş.

Bakın beynim bunları neden yapmamamız gerektiği konusuna hızlıca bir anlam yükleyebiliyor. Bunları yaparsan yücelemezsin yücelmek iyidir. Büyümek , zor olanı başarmak, çevrendekileri

mutlu etmek bu durumu sürdürebilmek iyidir diyor. Şarap içerek ulşabileceğin bir nokta yok öyleyse içmemeyi dene diyor.

Suni et yapmak, yapmaya çalışmak, bu teknolojiye sahip olmak bu teknolojinin önderi konumuna gelebilmek benim için itici fikirler değil.

Örneğin çocukluğumda bir patates makinesi yapmayı hayal etmişim. Bunu ilkokul 3. sınıfta öğretmenime proje olarak resimleyip sunmuşum. Bir çekmece içinde bir makine habire litrelerce papates çıkıyor bütün olarak. Sizde bunu bıçakla kesip kesip pişiriyorsunuz. Kök yok yaprak yok. Metal bir makinenin içinde.

Yıllar sonra topraksız tarımı duyunca aklıma geldi. Önce şaşırdım. Yoksa ben çok mu aklılıymışım dedim.

Allah hepimizin içine yüklemiş bu duyguları düşünceleri. Dünyada aynı zaman aralığında bir çok insan teknik bir yeniliği hayal eder. Bu hayalleri kuranların bazıları doğru yerde doğru mekanda doğru güçlerdedir. Hayal dünyanın bir yerinde gerçeğe dönüşür.

Mesela ABS fren sistemi icat edilip piyasaya çıkmadan önce binlerce kişi düşünmüştür dünyada. Ama bunların bazıları mühendistir. Parası vardır. Bir ARGE firmasında çalışmaktadır. Bir anda gerçeğe dönüşür. Sosyalite kurallarına görede bir veya bir kaç kişinin adı mucit diye kayda geçer.

Yani kimse dahi değildir. Aslında herkes dahi adayıdır.

Bitki tohumları gibi. Her bahar ovalara yayılırlar. Hepsinde başlarda aynı potansiyel vardır. Bazıları şehirde asfalta bazıları bir dere kıyısına düşer. Birinden orman olur diğeri ölür gider. Bir kayalığa düşen başka bir tohum ölmekle kalmak arasında oraya tutunmak için yıllarca süren bir mücadeleye girişir.

Ama ne tohumlar ne hayvanlar nede insanlar Allaha sevgili bir kul olmak için yata gitmez !!

İşini yapar. Gelişir büyür çoğalır çevresine hükmeder. Hükmetmeyi içine sindiremeyen bir kavmin diğer kavimlere baskın çıkması mümkün değildir.

Ama hayat zor. Bu zorlukların altında ezilen kendini sadece ibadete verip zor yolların hepsinden kendini kurtarabilir. Bir süre sonra bu fikir kafasında sarpa sarar ve yapılanları da eleştirip yapılan herşeyi bir günah kalıbına sokmayı başarır.

Suni ete karşı çıkanlarda bir gün suni et yiyecek. Kendi kavminin yaptığını veya gavur diye nitelediğinin yaptığını.

Tercihi ne olursa artık.

02/06/2012 16:40 da yazıldı. Bu yazının ilk yazıldığı orjinal sitedeki başlığın tamamını görüntülemek için tıklayın.

Bu İş Tutarmı ? Atlarınızı Su Kullanmadan Yıkıyoruz.

2012-06-01T12:49:00.002+03:00

Asla yıkatmazdım diyeceğim bir şey değil. Her şey yolunda ise yıkatırdım.

Yolunda olmayan şeyler ;

Çamurlu bir arabayı susuz yıkadıklarında boyaya bir zarar gelir endişesi duyardım. Eğer hiç bir sorun olmadığını gördüysem yıkatırdım.

15 lira vermek. Çok para değil. Kolayca ulaşabildiğim daha ucuz ve daha kolay bir yol yoksa yıkatırdım.

Bir hafta sonu etkinliğinden mahrum kalmak. Bu işi yapmayı seven çok insan var. Arabalarıyla hiç ilgilenme gereği kalmadan yıkatılabilmesi herkes için cazip bir şey değil.

Başka yolunda olmayan bir şey yok.

İlk yıkamada eli acemi bir eleman ve pekte iyi temizlenmeyen bir araba bu işi baştan öldürürdü benim gözümde. Bir daha asla bulaşmazdım.

Araba temizliği benim için zevk olmanın son günlerini yaşıyor ama arkadan oğlan büyüyor, şimdi onun için başlayacak. Evin 100 metre yakınında büyük ve temiz bir petrol var ve 1 liraya 5 dakika çalışan çok kullanışlı bir süpürgesi var. Gene 1 lira karşılığında çalışan sulu otomatik yıkaması var. Bu işleri yaparken sohbet çay iyi gidiyor. Bu bir zevk. Bu zevkten 15 lira verip mahrum olunacak ve temizlik anı görülmediğinden emin olunamayacak.

Bu imkana yakın olan hiç kimse müşteri portföyünde değil.

Otomobil, "at avrat silah" ın at kısmıdır.

Herkes bu güç göstergesi ile bizzat ilgilenmek ister. Kimse atının yularını başkasına vermek istemez. En azından

göz temasından dışarıya çıkarmak istemez. Western filmlerindeki cool kovboylardan başka.

Atının tımarını bizzat yapmak atıyla duygusal temas kurmak ister. Atın bir vidası ile saatlerce mesai harcamak sahibine zevk verir. Sorasanız itiraf etmez şöyle bir baktım servise gotüreceğim der ama bu işle uğraşmaktan çok zevk alır.

Göz temasından çıkan araba ile ilgilenen eleman her zaman zanlıdır. Mutlaka bir şeyleri savsaklamış bir yerlere zarar vermiş ata gerekli şevkati göstermemiştir. Artık bahşişi hak etmeyecek kadar kötü durumdadır.

Araba ile ilgili bir işten para kazanılacaksa araba ve sahibini bir birinden ayırmayan sürücünün sosyalleşmesini sağlayan kendini güçlü mutlu karizmatik malik hissetmesini sağlayacak yollardan asla ayrılmayın.

Benzincideki cansız süpürge 5 lira olsa bu kuralı ihlal etmediğinden iş yapar ama siz evde otururken kapıda temizlik bedava olsa yeterince ilerleyemez.

Sulu temizlikten şaşmayın. Sürücüsü arabanın yanında otursun ve onunla tıpkı beberdeki gibi sohbet edecek birileri olsun. Daha çok iş yaparsınız. İstanbul! da su kıt o kadar kolay değil diyorsanız.

Otomasyona yatırım yapın. Mesela atık suyu depolayın süzün filtre edin yeniden kullanın. Eksileni takviye edin. Kuyu suyu bile kullanmıyoruz. Süzdüğümüz su içilir kıvamda isterseniz gelin bakın diyeceğiniz bir sistem kurun. Süksesi yüksek, maliyetide kuyudan az olur gibime geliyor.

Araç için ayrı bir stand da açın. Marketlerdeki gibi baksınlar ellesinler. Ucuz ürünleri doldurun. Enteresan görülmedik bir iki şey bulup koyun. Alarmcıyla klimacıyla anlaşma yapın. Reklamını koyun.
Araçlarla lgili ilginç bilgiler afişler koyun. İçten yanmalı motor nedir ? İlk araba nasıl bir şeydi ? İlk araba fabrikası kimindi ? Tarihteki ilk araba kazası nasıl oldu. Araba yarışları ne zaman başladı ?

At sahibini ve atını onure edin. Bit şampuanı ve yara bandı bulundurun.

Pasta cila ve çizik giderici yani : )

01/06/2012 12: 40 da yazıldı. Bu yazının ilk yazıldığı orjinal sitedeki başlığın tamamını görüntülemek için tıklayın.

Kadayıf Hamurunun Tarifi Çok Önemli Olabilir.

2012-05-31T16:43:00.000+03:00

Sayın Bymehmet,

Kadayıf hamuru un ve sudan ibaret bir karışım. Filipinlilerde mutlaka buğday unu kullanıyordur. Protein oranlarları değişik bir kaç çeşit un alıp deneme yapmak bu kadar zor olmamalı.

Ayrıca bu kadar zor olmaması gereken bir diğer durum da;

Türkiyeden makine getirtebildiğinize göre kadayıflık un da getirtebilirsiniz. Çünkü burada adı kadayıflık olan bir un türü vardır. Amacı kadayıf yapmaktır. Fakat buna gerek olduğunu sanmıyorum. Zira kadayıf hamurunun çok özel ve ince bir sırrı yok. Kabaca çok kolay bir kıvam ama mutlaka zamanla bir sürü inceliği püf noktası keşfedilir. tamnland.com

Su ve unu karıştırıp aldığınız makinenin ilgili deliklerinden geçirip pişireceksiniz. Beğenmedinizse başka unlarla tekrar deneyeceksiniz. Size gereken bembeyaz, kaliteli bir un değil. Bu tür bir unla yapacağınız kadayıf hamuru çok elastik ve farklı bir tatda olacaktır. Şerbeti emmesi daha zor olacaktır. İçinde kepeği karışık, buğdayı daha çorak şartlarda yetişmiş bir un gerekiyor.

Makineyi gönderen vatandaşın da sizin bu talebinizi aşırı önemsememesinin sebebi bu aslında. Size verebilebileceği özel bir tarif şekli yok. Size dese ki 10 kg una 6 litre su karıştırıp hazneye koyun. Siz bunu tariften saymayacaksınız. Ki öyle olmuş zaten.

Türk' ün size vereceği tarif sizin işinize yaramaz. Buradaki ustanın peylediği bir un vardır. Bilmemne un fabrikasının mamulüdür. Veya yıllardır ezberlediği bir iki unun karışımı tarifi vardır. Siz bu unlara ulaşamayacak olduktan sonra tarifin de faydası yok.

Mesela tariflerde geçen Çorum kırma ununa ben bulunduğum ilde kolayca ulaşırım. Ama siz orada ulaşamazsınız. Çorum kırma ununu paketleyip satan kargoya veren bir firmada bulamzsınız. Çorumdaki herhangi bir taş değirmenin unu çorum kırma unu diye geçer. Endüstriyel bir ürün değildir yani. Hatta Konya da herhangi bir eski mahalle arası taş değirmeni bulur yerel bir buğdayın ununu alır kadayıf hamurumu hazırlarım. Muhtemelen çorum kırması ile aynı sonuca ulaşırım.

Siz yaşadığımız yer itibariyle bu ürünlere ulaşamazsınız. Fakat buna da zaten gerek yok !!!

Yaşadığınız yerin bir milyondan fazla nüfusu var. Müslüman nüfus var. Bizim burada yediğimiz ekmekten de vardır mutlaka. Buğdayda vardır. Hatta arasanız taş değirmen bile vardır belki. Okyanusun ortasına restoran açabilmişsiniz. Bir beceriniz var mutlaka. Unu suyla karıştırıp tepsiye dökmek bu kadar çaresizlik yaratıyor olamaz.

Sizin buradan usta diye aradığınız insanların çoğu çok güzel kadayıf yapar ama size yardımcı olamaz.

Sizin işlettiğiniz restaronın işlerinin tıkır tıkır yürüyor olması sizin bir takım yeteneklerinizden dolayıdır. Ama ben gelp orada restoran açsam kazanıryım diye sorduğumda cevap veremezsiniz. Çünkü benim özelliklerimi becerimi algımı bilmezsiniz. Burada usta bulup telefon etseniz size hamuru nasıl hazırlayacağınızı söyleyemez. Size diyeceği 2 kova hekimoğluna 1 kova su katacaksın. İşte bütün tarif bu.

Ama içinde bir sürü detay var. Hekimoğlu da ne mesela. Ayrıca hekimoğlunun hangisi ? Hekimoğlu bir un markası ve tipi de 3 olmalı ama usta size bunu kötü niyetli olmasa bile söylemeyecek. Çünkü kafası basmayacak.

Kattığı su bile çeşmenin klorlu suyu değilse bile bahsetmeyecek. İçine bir çimdik karbonat atıyorsa söylemeyecek. Kötülüğüne değil ama aklına bile gelmediğinden.

Sizin kendi tarifinizi keşfetmekten başka bir seçeneğiniz yok.

Makine falan aldıysanız yapacağınız yerel unlarla deneme yapmak. El becerinizi geliştirmek için de açın you tube a kadayı hamuru yazın. Hamurun kıvamından tepside durma süresine kadar her püf noktası var. Becerikli algısı yüksek birine gördüğü her kare bir püf noktasıdır.

Bunun başka da bir yolu yok.

Mesela ben hep merak ederdim bu teller nasıl bu kadar ince oluyor diye. Çünkü delik o kadar ince olsa kesintisiz çıkmaz. Kalın olursada kalın dökülür tepside erişte gibi yassı olur. İnceliğin püf noktası haznenin tepsiye yüksekliği ile belirleniyor. Ve bir de hamurun kıvamı yani akışkanlığı ile.

Akışkan bir hamuru hazneyi tepsiye 30 santimden bırakınca akan hamur kalın çıksa bile tepsiye inerken sünüyor ve inceliyor sıcak tepsiyle temas ettiği anda da katılaşıyor çünkü tepsi tam sıcaklığında. Üç tane püf noktası keşfettik burada. tepsi tereyağıyla yağlanmış önceden. Ayrıca bakır olması tavsiye edilmiş.

Ya da ille hamura tarif derseniz gene you tube a videosunu koymuş bir sürü usta var. Dükkanın tabelası görünüyor. Bazısının adı ünlü. Burada gördüklerinizi google da arayın işletme telefonlarına ulaşın sorun hamurun tarifi ne diye.

Siz oradan tıklayınca belki çıkmıyordur. ben bir iki link vereyim. www.youtube.com (Erzurum Kadayif Dolmasi/Cag Kebap 1/3 - Ellerin Türküsü Kanal B) yazarak ta bulabilirsiniz. Googla veya you tube' a

Bu videoda kendi web sitesinin linkini söylüyor söylediği link şu ; www.youtube.com telefon numarası var burada.

Biz buradan arayıp sorsak söylemez belki ama Filipinlerdeki bir ustaya yardımcı olmak isteyebilir. Ya da belki ta Filipinlerden aramışlar beni diyerek olayı abartır ve size özel unlar göndermeye kalkışabilir.

Deneyin hocam bunun elinizdeki unla olmayacak bir yanı yok.

Bir diğer video www.youtube.com (Karayazı Kadayıfçı Fahrettin Usta) yazarakta bulabilirsiniz.

31/05/2012 16:43 de yazıldı. Bu yazının ilk yazıldığı orjinal sitedeki başlığın tamamını görüntülemek için tıklayın.

Kadayıf Hamurunun Tarifi Çok Önemli Olabilir.

2012-05-25T23:58:00.000+03:00

Tamam ustalığı yok. Hamur içeriğini de tam bilmiyor. Fakat Ustalığını deneye yanıla geliştirecek. Sadece hamur içeriği ile ilgili bilgi istiyor. Çünkü hamur karışımı deneye yanıla zor bulunur bir şey. Ama sanırım onu da deneye yanıla bulacak. Bilsem gerçek bir hamur tarifi hemen paylaşacağım ama ne yazık ki benimde bildiğim yok.

Makineyle yapılan kadayıf kötüdür diye bir yargı şekli yok arkadaşlar. Bir burada bahsedilen makine sizin anladığınız anlamda doğal elle yapılan bir işin makinalaşması değil. Kadayıf zaten hep böyle yapılır. hatta Eskiden nasıl yapılırdı deseniz şimdiki ustalar bile bilmiyordur. İki makineyle yapılan kadayıf eski kadayıflar kadar lezzetlidir. Taş fırında pişen lahmacunla makineden çıkan lahmacunu ayırt edemeyebilirsiniz mesela. Sıcakta pişti sonuçta.

Ev yapımı yoğurtla fabrika yoğurtunu kolayca ayırt edersiniz. Ama kadayıfta doğalıyla makinesi arasında bir üretim farkı yok, size yansıyacak kadar. Tepsinin altına odun yakarlardı, şimdi gaz yakıyorlardır. delikli torbadan hamur akıtırken metal memeli bir borudan hamur akıtıyorlardır. Sonuç sıcak tepside pişen ip gibi hamur. tamnland.com

Kadayıfın hamur terkibi de çok ince bir formül içermiyordur. Un, süt, yumurta, yağ, tuz, şeker, korbonattan ibarettir. Unun kadayıflık olanı vardır. Temelde o kullanılacaktır. Ama içine biraz baklavalık böreklik ve belki biraz da 5. tip kepekli karıştırılıyor olabilir. Bu oranlar ne olacak birileri söylese üzerinde çalışır uzakdoğudaki arkadaşlar.

Mesela internette bir tarif şöyle ;

500 gr. Çorum kırma un ( Muhtemelen Çorum kırma un dediği protenini (gluteni) az kepekli undur. Az glüten yapışkanlığı düşük özsüz un anlamına geliyor olabilir. )
200 gr. Trakya kırma un ( Tarakya ununda da bol glüten olması beklenir. Yani diğer una bu unla öz katmış oluyor. Kırma un kepeğinden arındırılmamış un anlamına gelir. )
800 gr. su ( Süt, tuz, şeker, kabartma tozu, vanilya, korbonat gibi hiç bir yok bu tarifte. )

Bu karışımı kazanda mikserle karıştır tepsiye dök pişir. Tepsiye ip şeklinde dökülür.

Başka bir tarifte de

500 gr Çorum kırma un
500 gr Trakya kırma un
200 gr süt
800 gr su denmiş.

Demek ki kadayıf hamurunun çok büyük bir özelliği yok. Bu karışımları deneyen herkesin iyi kötü bir kadayıfa ulaşacağına eminim.

Tabi tel kadayıfı tepsiye döşemek, pişirmek şerbetini ayarlamak tamamen ustalık beceri işi. Rahmetli dedemin yaptığı kadayıfları hiç bir yerde yiyemedim daha. Bayramlarda kadayıfı dedem yapardı evlerinde.

Hamurun mikserlenmesi için de bazı detaylar yazılmış internette fakat bu detaylar mutfakta elde yapan hanımlara özel yazılmıştır. Siz bunu kazanda mikserleyeceksiniz. Kısa sürmesin iyice karışsın yeterlidir. Birde mikserleme esnasında hamura hava kabarcığı karıştırmamak gerekir. Hatta karıştırmadan sonra ben olsam bir süre mesela 5 dakika beklerdim. 5 dakika bekleyip son bir kez elle bir tahta sopa yardımıyla bir iki kere daha karıştırıp ondan sonra kullanıma alırdım. Çünkü bu arada minik hava kabarcıkları yüzeye çıkıp hamurdan ayrılacaktır.

Tepside ateşin miktarını deneyip bulmanız gerekir. Hamurun kıvamı akışkanla mayinin arasında olacak ki yuvarlak kesitini tepsiyle ilk bulştuğunda koruyabilecek. Harlı ateş yanık teller harsız ateş düzenli pişmemiş teller ortaya çıkarır. İlk anda hamur teli tepsiye tam yapışmalı ve temastan bir iki saniye içinde kıvrılmalar bükülmeler başlamalı ve telin hiç bir yerinde bu iki saniye içinde kahverengileşen bir yer görülmemeli.

Teller toplam kaç saniyede pişer bilemiyorum ama dakikalarca sürmeyecek. Muhtemelen ilk 50- 60 saniyede pişme işi bitmiş olmalı. (Bu yarım bir pişme. Pişmenin geri kalanı künefe veya kadayıf döşenmiş tepsi fırına girdiğinde gerçekleşecek.) Tepsinin ateş harını bunlara göre ayarlayın artık. Sanıyorum tepsiye ilk dökümden hemen sonra telleri çevirme işini elle yapıyorlardır.

Pişmiş kadayıf hamur teli çok az elastik olur. Kırılgan değildir. Ama çok özlü bir hamur gibide uzadıkça uzamaz. Örneğin 5 santimlik bir pişmiş hamur teli 0,5 - 0,7 cm uzar sonra kopar. Uzama 1santimi bulmaz. Pişmiş tel 180 derece döner kırılmaz.

Demek ki baklavalık böreklik 1. tip undan yapılırsa bu özellikler yakalanamayacağından biraz fersiz un lazım. Fersiz un proteini yani glüteni az un demek. Ama birine göre az gületenli un bir başkasının kullanım alanına göre en ferli en özlü un sayılıyor olabilir.

Bence 5. tip yada piyasada 2. nevi denen ekmeklik una beşte bir oranında 1. tip yani baklavalık böreklik ya da 1. nevi denen undan karıştırır akışkan mayi arasında bir kıvam yakalayana kadar su ilave ederseniz kadayıf hamurunuz başlangıç için hazırlanmış olur. Baktınız ki pişince çok elastik oldu 5. tip unun oranını çoğaltacaksınız.

Uzakdoğuda ilkel taş değirmen bulurmusunuz bilemem ama bu tariflerdeki kırık un denen şey taş değirmenden çıkan undur. Yani bir tipi yok. Buğdayın emriyosu yani rüşeymi, nişastası ve protein içeriği ayrıştırılmadan beraberce öğütülmüş un. Tipi yöresine göre belirlenmiş oluyor bu yüzden.

Oysa fabrikalarda buğdayın dış kabuğu yani kepeği, emriyosu yani rüşeymi, ayrılır. sadece nişasta kısmı değirmen valsine girer. Bu nişastalı kısmın içindeki protein oranını da başka ayrıştırılmış buğdayların ilavesi ile tam olarak ayarlanır. Yani 1. tip unun içinde protein nişasta oranı her yerde değişmez şekilde satndarttır. Pasta yapan Alman usta ile Türk usta hangi tip unu ne kadar kullanacağını iyi kötü tahmin edebilir. Fabrikalar arasında ufak tefek farklar olsa da bir standarta uyarlar.

Baklavalık böreklikte , pastalık bisküviliğe göre daha çok glüten olur. Fabrikasyon Un çeşitleri 5 tipe ayrılır. Her unun çuvalında paketinde tipi yazar. Dünyada standarttır. Ama ayrıca bir de piyasa alışkanlıklarına göre isimlendirme vardır. Ekmeklik un 5. tip olmasına rağmen 2. nevi un der insanlar. Çünkü en çok kullanılan 2. un çeşididir. Ama 1. tip un piyasada da 1. nevidir. Bu yüzden aradaki 2,3,4 tip unlar pek duyulmaz bilinmez. Bunları ustalar, imalatcılar bilir. Kendilerince harmanlar hazırlarlar ne üretiyorlarsa.

Bu rada sadece kadayıflık un vardır. tipi kaç bilmiyorum ama glüteni %20-25 proteini % 5 lerde gezer bir undur. Fakat kadayıf ustalarının tek başına bu unu kullandıklarını hiç sanmam mutlaka bir harmanları vardır.

Makina olarak bir mikser kazanı bir de pişirme tepsisi almış olmalısınız. Yani iki farklı makina. Özellikli olan pişirme tepsisi. Altında gaz yanan döner bir tepsi. Üzerinde hamuru tepsiye ip gibi döken bir boru nozül sistemi olan bir şey.

Mikser kazanı da motorlu karıştırıcısı olan bir kazan.

Bunlar yoksa 1,5-2 metre çaplı bir tepsinin altına homojen şekilde her yeri aynı ısınacak şekilde bir ocak yapacaksınız.

Hamuru ince ip gibi dökebilen bir torba yapacaksınız. Tepsiyi ısıtıp hamuru üzerine düzgünce dökeceksiniz. Hamuru biraz piştikten sonra bir iki kere çevirip her yerini pişireceksiniz. Tepsiniz ortadan mafsallı dönebilen bir tepsi olursa hamuru sabit tutar tepsiyi kibarca döndürürsünüz, böylece hamur ipleriniz çok düzgün olur. Üretim hızınız artar.

Hamur dökme işi tepsinin ortasından kenarına doğru 1 cm aralıklarla bir çok delik içerirse tepsinin bir devrinde tamamen hamurla kaplanmış olur.

Deneyin hocam. Burada çok bilgi oldu. Gene de yapamadıysanız bırakın gitsin.

25/05/2012 11 : 58 de yazıldı. Bu yazının ilk yazıldığı orjinal sitedeki başlığın tamamını görüntülemek için tıklayın.

Pazarlamada Cinsiyet Ayrımı.

2012-05-20T11:15:00.000+03:00

O zaman güzel kızı gönderin işi bitirsin. Bu erkek işletmeciler bu kadar eksik akıllı olamaz. Cinsel çekimin yüzünden istemediği, sevmediği, pahalı bulduğu, ihtiyacı olmadığı, fazla işine yaramayacağını düşündüğü şeyleri bile alır diyor sizin teori. Bence özellikle satın almada cinsel çekime prim vermeye eğilimli olan işletmeciler bunu yapmazlar. Karşılık görmeyeceğini bile bile sırf bayan diye istemedikleri bir şeyi almazlar.

Karşılık göreceğini umuyordur.
Karşılığı açalım. Yanyana görünüyor olmak yeterlidir mesela. Telefon rehberine bilmem ne hanım diye kaydedebilmiş olmak, Bu bilmem ne hanımla arada bir satın alma konusunda kısa görüşmeler yapabiliyor olmak, arada bir telefonla iş yerine çağırabilmenin cazibesi gibi şeyler olabilir. Bunlar da erkek müşterinin karşılık olarak umduğu şeylerdir. Ancak bir cinsel çekimin peşinden giden işletmeci bu işi ilerletmeden, bu işin üzerinde karşı cins sosyalleşmesi antremanları yapmadan bırakmaz. Bu bir iç güdüdür ve en kör cahili bile bu işi net şekilde bilir. Eğer kendisine cinsel çekim sunularak bir şey satıldıysa satıcının ileri aşamalarda artık işi zordur.

İşletmelerde , uzun vadeli anlaşmalarda büyük paralı satışlarda, uzun süreli iş ilişkisi kurma anlaşmalarında, büyük alıcının tek tedarikçisi olma çalışmalarında, ciddi emlak işlerinde bayan cazibesi kesinlikle tehlikelidir. Bundan medet uman patron satıcı elmanının başını yakacak demektir. Hiç bir erkek işletmeci bu tip ciddi

işleri bir bayanın cazibesine kapılıp yapmaz. İşletmesine altın vuruş yapma zamanının geldiğini düşünmüyorsa eğer !!!

Ancak sat ve git türü bir pazarlamada bayan işe yarıyor gibi görünebilir. Bed suratlı bir oğlandan alacağıma hoş bir kızdan alırım deme ihtimali üzerine yorum yapılabilir. Açıkcası burada da cinsiyetten çok ürünün durumu önemli. Kızın önüne zaten satılacak olan ürünü koyup sonra da "kız sattırdı hepsini bak" denmez. Ya da aklı bir karış havada zib idi bir oğlanın önüne zaten zor satılacak şeyleri yığıp "kız olsaydı satılırdı hepsi" demek işin sağlıklı analiz edilmediğini gösterir.

Basitce bayan sattırır demek mümkün. Erkek dünyasından öyle görünüyor olabilir.

Bir satışta satışın gerçekleşmesini sağlayan unsurları alt alta dizip inceleyin. Umduğunuz kadar çıkmayacaktır, bayan olmasaydı bu satış gerçekleşmezdi satırları. Mesela satışın gerçekleşmesini sağlayan 10 unsur belirlediniz bir satışta ve bunların biri bayan satıcı unsuru.

Diğer dokuz unsur olumsuz iken sadece bayan unsuru yüzünden gerçekleşmiş satış miktarı sanıldığı kadar çok olmayacaktır. Bu durumda malı sattıranın bayan olduğunu söyleyemezsiniz. Ancak satılabilir düzgün bir ürünü yani 7-8 unsuru olumlu, satışa katkılı bir malı satabilecektir sizin düşündüğünüz o bayanlar. E bu durumda aynı malı aklı başında, akıllı, zeki, olgun, efendi erkek satıcı da bayan kadar satar.

Hiç bir işinize yaramayacak bir şeyi sırf yüzü güzel bir bayan diye satın alan insan sayısı umduğunuzdan azdır.

Ciddi satışlarda bayan kullanmak zaten yolunda olan işleri bir bayanla hoşlaştırmaktan başka bir şey değildir.

Alıntı Yapılan Metin:

Ör : Çok iyi bir müşterimize sağlık sigorası ürün sunumuna defalarca gittim. Erteliyordu. Bayan sigortacı arkadaşı aldım gittim. Kızcağızın gözlerinde boğula boğula aldı... Traji komedi.. Veeee müşterim hala sigortacı arkadaşıma selam söylüyor. Çayımı içmeye gelmiyor diyor! Bilmem anlatabildim mi ?

Şimdi burada ürün müşterinin alacağı kadar iyi. Kazancı olacak bu alışverişten. Fakat sunumda, müşteriye arz biçiminde bir eksiklik veya sıkıntı var. Ürün müşteriye ulaşamıyor, eksik bilgiyle ulaşıyor, yanlış bilgiyle ulaşıyor. Sizin ürün muhtemelen hiç ulaşamamış. Müşteri size bu konuda kapalı. Çay içiyor sohbet ediyor şakalaşıyor ama satın alma kanalı size kapalı.

Bayan sadece o kanalı açıyor. Müşterinin dikkatini artık satışa çekiyor. "Bu firmayla hasbihal etmenin amacı bu ! Ya satın al yada ilişkini kes, yüzüne gülerken sana sunulan hizmetleri görmemezlikten gelemezsin" mesajını müşterinin bilinç altına üflüyor. Bu satışın bayanla gerçekleşmiş olması bu satışı ancak bir bayanın yapabileceği anlamı çıkarmaz. Ürün zaten satılabilir. Siz işin altını zaten oluşturmuşsunuz. Müşteri artık zaten sıkılmakta idi kendi direnci yüzünden. Ben şunu anlatıyorum tam burada, bu satışı becerikli, uzman bir erkek satıcı asla gerçekleştiremezmiy di ? Bu ürün müşteriye uymasaydı sırf bayan geldi diye alır mıydı ?

Tüm şartlar ürünün aleyhine iken, gönderilen bir bayan satışı gerçekleştirdi ise parayı ödeyen erkek işletmeci ile işin ötesinde sıkıntılar olacak demektir. Bu bir orman kanunudur. Doğada vardır. Cinsellikle işi olan her canlı bunu içgüdüsel olarak bilir. Sizden zararına bir şey aldıysa, fayda görmeyeceği bir şeyi kabul ettiyse sizi yiyecek demektir ya da sizin yenmeyi kabul ettiğinizi varsayacaktır. Örümceklerden aslanlara, timsahlardan insanoğluna bu iş bu şekilde yazılıdır.

20/05/2012 11:15 de yazıldı. Bu yazının ilk yazıldığı orjinal sitedeki başlığın tamamını görüntülemek için tıklayın.