دانلود تصنیف لاله ی بهار

لاله خونين‌کفن از خاک سرآورده برون
خاک مستوره‌ی قلب بشر آورده برون

نيست اين لاله‌ی نوخيز، که از سينه‌ی خاک
پنجه‌ی جنگ جهانى، جگر آورده برون

رمزى از نقش قتال است که نقاش سپهر
بر سر خانه ز دود و شرر آورده برون

يا که در صحنه‌ی گيتى ز نشانهاى حريق‌
ذوقِ صنعت، اثرى مختصر آورده برون

مُنکَسِف ماه و بر او هاله‌ی خونبار محيط
طرحى از فتنه‌ی دور قمر آورده برون

دل ماتم زده‌ی مادر زاری است که مرگ‌
از زمين همره داغ پسر آورده برون

شعله ی واقعه گويى ست که از روى «تلال»
دستِ مخبر، به نشان خبر آورده برون

دستِ خونين زمين است که از بهر دعا
صلح‌جويانه ز کوه و کمر آورده برون

آتشين آه فرو مرده‌ی مدفون شده است
که زمين از دل خود شعله‌ور آورده برون

پاره‌هاى کفن و سوخته‌هاى جگر است
کز پى عبرت اهل نظر آورده برون

عشقِ مدفون شده و آرزوى خاک شده ‌ست
کش زمين بيخته در يکدگر آورده برون

پاره‌ها ز آهن سرخ است که در خاور دور
رفته در خاک و سر از باختر آورده برون

بس که خون در شکم خاک فشرده است به هم
لخت لختش ز مَسامات، سرآورده برون

راست گويى که زبانهاى وطن خواهان است
که جفاى فلک از پشت سر آورده برون

يا ظفر نامچه‌ی لشکر سرخ است که دهر
بر سر نيزه به ياد ظفر آورده برون

يا به تقليد شهيدان ره آزادى
طوطى سبز قبا، سرخ پر آورده برون

يا که بر لوح وطن خامه‌ی خونبار «بهار»
نقشی از خون دل رنج برآورده برون

ملک الشعرای بهار

خواننده: شهرام ناظری
آلبوم: لاله‌ی بهار
آهنگساز: شهرام ناظری

دانلود شوق یوسفم

هوشنگ ابتهاج (سایه)

شعر از مثنوی بانگ نی
بخش دیگری از این مثنوی را اینجا بخوانید
خواننده: شهرام ناظری
آلبوم: چاووش 8
شوق یوسف (شوشتری)
آهنگساز: محمدرضا لطفی
کاری از گروه شیدا

دانلود شعر حسین منزوی

ای خون اصیلت به شتک‌ها ز غدیران
افشانده شرف‌ها به بلندای دلیران

جاری شده از کرب و بلا آمده وانگاه
آمیخته با خون سیاووش در ایران

تو اختر سرخی که به انگیزه‌ی تکثیر
ترکید بر آیینه‌ی خورشیدضمیران

ای جوهر سرداری سرهای بریده
وی اصل نمیرندگی نسل نمیران

خرگاه تو می‌سوخت در اندیشه‌ی تاریخ
هر بار که آتش زده شد بیشه‌ی شیران

آن شب چه شبی بود که دیدند کواکب
نظم تو پراکنده و اردوی تو ویران

وآن روز که با بیرقی از یک سر بی‌تن
تا شام شدی قافله‌سالار اسیران

تا باغ شقایق بشوند و بشکوفند
باید که ز خون تو بنوشند کویران

تا اندکی از حق سخن را بگزارند
باید که ز خونت بنگارند دبیران

حد تو رثا نیست عزای تو حماسه است
ای کاسته شأن تو از این معرکه‌گیران

شعر: حسین منزوی

شعرخوانی: بهروز رضوی

دانلود آواز

چهره را صیقلی از آتش می ساخته ای
خبر از خویش نداری که چه پرداخته ای

در سر کوی تو چندان که نظر کار کند
دل و دین است که بر یکدگر انداخته ای

مگر از آب کنی آینه دیگر ورنه
هیچ آیینه نمانده است که نگداخته ای

چون ز حال دل صاحب نظرانی غافل؟
تو که در آینه با خویش نظر باخته ای

نیست یک سرو در این باغ به رعنایی تو
بس که گردن به تماشای خود افراخته ای

آتشی را که از آن طور به زنهار آمد
در دل صائب خونین جگر انداخته ای

صائب تبریزی

خواننده: محمد رضا شجریان
آهنگساز: همایون خرم
احتمالا از آلبوم منتشرنشده ای به نام نای دل

https://telegram.me/tarabestan

دانلود بت چین با صدای محمد رضا شجریان

دانلود بت چین با صدای مرضیه

دانلود بت چین با صدای یولدوز توردیه‌وا

ای مه من، ای بت چین، ای صنم
لاله‌رخ و زهره‌جبین، ای صنم
تا به تو دادم دل و دین ای صنم
بر همه‌کس گشته یقین ای صنم

من ز تو دوری نتوانم دیگر
وز تو صبوری نتوانم دیگر

هرکه تو را، دیده زخود دل برید
رفته زخود، تا که رخت را بدید
تیرغمت، چون به دل من رسید
همچو بگفتم که همه‌کس شنید

من ز تو دوری نتوانم دیگر
وز تو صبوری نتوانم دیگر

ای نفس قدس تو احیای من
چون تویی امروز مسیحای من
حالت جمعی تو پریشان کنی
وای به حال دل شیدای من

من ز تو دوری نتوانم دیگر
جانم وز تو صبوری نتوانم دیگر

شاعر و آهنگساز: علی اکبر شیدا

دانلود چرا دگمه‌ت پنبه‌ای نیست با صدای مریم پالیزبان و هانی نیور

دانلود چرا دگمه‌ت پنبه‌ای نیست با صدای محسن کرامتی

دانلود چرا دگمه‌ت پنبه‌ای نیست با صدای گروه ولشدگان

چرا دگمه‌ت پنبه‌ای نیست
یار، یار، پنبه‌ای نیست
برو دگمه‌تو پنبه‌ای کن،
آشکرالله، آشکرالله

اگه دگمه‌ش پنبه‌ای بود
یار، یار، پنبه‌ای بود
آشکرالله خوب بچه‌ای بود
به ذات‌الله

یک شب اونجا مهمونی بود
اسماعیل قربونی بود
توی زیرزمین، پنهونی بود
با عبدالله، با عبدالله

اگه امیر یار من بودی
یار وفادار من بودی
پس اسماعیل اونجا چی می کرد؟
با عبدالله، با عبدالله

اگه می خوای یار من باشی
یار وفادار من باشی
دیگه مهمونی تنها نرو
آشکرالله، آشکرالله

شاعر و آهنگساز: عارف قزوینی

خواننده: مریم پالیزبان – هانی نیرو
خواننده: محسن کرامتی / کمانچه: پریسا کاشفی
خواننده: گروه ولشدگان

با آغاز بهار، کانال «طربستان» در تلگرام آغاز به کار کرده است. به آن بپیوندید و دوستانتان را هم به پیوستن به این کانال و نوشیدن شراب خوشگوار شعر و موسیقی ایرانی دعوت کنید.

فراموش نکنید، رسانه شمایید.

با یکی از سه روش زیر می توانید به کانال طربستان در تلگرام بپیوندید:

۱- در موبایل: در برنامه تلگرام این واژه را جستجو کنید:

@tarabestan

۲- در کامپیوتر: بر تصویر زیر کلیک کنید تا کانال طربستان در برنامه تلگرام باز شود

۳- در کامپیوتر: بر لینک مستقیم کانال طربستان کلیک کنید:

https://telegram.me/tarabestan

پس از آن بر روی این دکمه بزنید:

Join Channel

سال نو مبارک

عرفان نظرآهاری

از کتاب: کوله‌پشتی‌ات کجاست؟

شناسنامه فروغ فرخزاد

فاتح شدم
خود را به ثبت رساندم
خود را به نامی در یک شناسنامه مزین کردم
و هستیم به یک شماره مشخص شد
پس زنده باد ۶۷۸، صادره از بخش ۵، ساکن تهران

دیگر خیالم از همه سو راحت است
آغوش مهربان مام وطن
پستانک سوابق پر افتخار تاریخی
لالایی تمدن و فرهنگ
و جق و جق جقجقه‌ی قانون…

آه
دیگر خیالم از همه سو راحت است
از فرط شادمانی
رفتم کنار پنجره با اشتیاق
ششصد و هفتاد و هشت بار هوا را که از غبار پِهِن
و بوی خاکروبه و ادرار، منقبض شده بود
درون سینه فرو دادم

و زیر ششصد و هفتاد و هشت قبض بدهکاری
و روی ششصد و هفتاد و هشت تقاضای کار نوشتم:
«فروغ فرخزاد»

در سرزمین شعر و گل و بلبل
موهبتی است زیستن،
آن هم
وقتی که واقعیت موجود بودن تو پس از سالهای سال پذیرفته می‌شود
جایی که من با اولین نگاه رسمیم
از لای پرده
ششصد و هفتاد و هشت شاعر را می‌بینم
که حقه‌باز‌ها
همه در هیات غریب گدایان
در لای خاکروبه به دنبال وزن و قافیه می‌گردند

و از صدای اولین قدم رسمیم
یک‌باره از میان لجنزارهای تیره
ششصد و هفتاد و هشت بلبل مرموز
که از سر تفنن خود را به شکل ششصد و هفتاد و هشت کلاغ سیاه پیر در آورده‌اند
با تنبلی به سوی حاشیه‌ی روز می‌پرند

و اولین نفس زدن رسمیم
آغشته می‌شود به بوی ششصد و هفتاد و هشت شاخه گل سرخ
محصول کارخانجات عظیم پلاسکو

موهبتی است زیستن؛ آری
در زادگاه شیخ ابودلقک کمانچه‌کش فوری
و شیخ ای دل،‌ای دلِ تنبک‌تبار تنبوری

شهر ستارگان گران، وزن ساق و باس.ن و پس.تان و پشت جلد و هنر
گهواره‌ی مؤلفان فلسفه‌ی «ای بابا به من چه ولش کن!»
مهد مسابقات المپیک هوش – وای جایی که دست به هر دستگاه نقلی تصویر و صوت می‌زنی از آن
بوق نبوغ نابغه‌ای تازه‌سال می‌آید

و برگزیدگان فکری ملت
وقتی که در کلاس اکابر حضور می‌یابند
هر یک به روی سینه
ششصد و هفتاد و هشت کباب پز برقی
و بر دو دست
ششصد و هفتاد و هشت ساعت ناوزر ردیف کرده و می‌دانند
که ناتوانی از خواص تهی‌کیسه بودن است نه نادانی

فاتح شدم، بله فاتح شدم
کنون به شادمانی این فتح
در پای آینه با افتخار
ششصد و هفتاد و هشت شمع نسیه می‌افروزم
و می‌پرم به روی طاقچه
تا با اجازه چند کلامی
درباره‌ی فواید قانونی حیات به عرض حضورتان برسانم
و اولین کلنگ ساختمان رفیع زندگیم را
همراه با طنین کف زدنی پر شور
بر فرق فرق خویش بکوبم

من زنده‌ام؛ بله
مانند زنده‌رود که یک روز زنده بود
و از تمام آنچه که در انحصار مردم زنده است بهره خواهم برد
من می‌توانم از فردا
در کوچه‌های شهر که سرشار از مواهب ملی است
و در میان سایه‌های سبکبار تیرهای تلگراف
گردش‌کنان قدم بردارم
و با غرور
ششصد و هفتاد و هشت بار به دیوار مستراح‌های عمومی بنویسم:
«خط نوشتم که خر کند خنده»

من می‌توانم از فردا
همچون وطن‌پرست غیوری
سهمی از ایده آل عظیمی که اجتماع
هر چارشنبه بعد از ظهر، آن را
با اشتیاق و دلهره دنبال می‌کند
در قلب و مغز خویش داشته باشم
سهمی از آن هزار هوس‌پرور هزار ریالی
که می‌توان به مصرف یخچال و مبل و پرده رساندش
یا آن که در ازای
ششصد و هفتاد و هشت رای طبیعی
آن را شبی به
ششصد و هفتاد و هشت مرد وطن بخشید

من می‌توانم از فردا
در پستوی مغازه‌ی خاچیک
بعد از فرو کشیدن چندین نفس
ز چند گرم جنس دست اول خالص
و صرف چند بادیه پپسی کولای ناخالص
و پخش چند یا حق و یا هو و وغ وغ و هو هو
رسما به مجمع فضلای فکور و فضله‌های فاضل روشنفکر
و پیران مکتب داخ داخ تاراخ تاراخ بپیوندم

و طرح اولین رمان بزرگم را
که در حوالی سنه‌ی
یک هزار و ششصد و هفتاد و هشت شمسی تبریزی
رسما به زیر دستگاه تهیدست چاپ خواهد رفت
بر هر دو پشت ششصد و هفتاد و هشت پاکت اشنوی اصل ویژه بریزم

من می‌توانم از فردا
با اعتماد کامل
خود را برای ششصد و هفتاد و هشت دوره
به یک دستگاه مسند مخمل پوش
در مجلس تجمع و تامین آتیه
یا مجلس سپاس و ثنا میهمان کنم
زیرا که من تمام مندرجات مجله‌ی هنر و دانش
و تملق و کرنش را می‌خوانم
و شیوه‌ی درست نوشتن را می‌دانم

من در میان توده‌ی سازنده‌ای قدم به عرصه‌ی هستی نهاده‌ام
که گرچه نان ندارد اما
به جای آن
میدان دید باز و وسیعی دارد
که مرزهای فعلی جغرافیاییش
از جانب شمال
به میدان پر طراوت و سبز تیر
و از جنوب
به میدان باستانی اعدام
و در مناطق پر ازدحام
به میدان توپخانه رسیده است
و در پناه آسمان درخشان و امن امنیتش
از صبح تا غروب
ششصد و هفتاد و هشت قوی قَوی هیکل گچی
به اتفاق ششصد و هفتاد و هشت فرشته
-آن هم فرشته‌ی از خاک و گِل سرشته-
به تبلیغ طرح‌های سکون و سکوت مشغولند

فاتح شدم بله!
فاتح شدم!
پس زنده باد ۶۷۸ صادره از بخش ۵ ساکن تهران
که در پناه پشتکار و اراده
به آن چنان مقام رفیعی رسیده است
که در چارچوب پنجره‌ای
در ارتفاع ششصد و هفتاد و هشت متری سطح زمین قرار گرفته است
و افتخار این را دارد که می‌تواند
از همین دریچه -نه از راه پلکان-
خود را
دیوانه‌وار به دامان مهربان مام وطن سرنگون کند
و آخرین وصیتش این است:
«که در ازای ششصد و هفتاد و هشت سکه، حضرت استاد آبراهام صهبا
مرثیه‌ای به قافیه‌ی کشک
در رثای حیاتش رقم زند!»

فروغ فرخزاد

کتاب: تولدی دیگر

پی‌نوشت: درباره صحت برگه اول شناسنامه تردید دارم. لطفا اگر می توانید صحت آن را تایید کنید اطلاع بدهید.

دانلود شمشیر و جغرافیا

بادی وزید و دشت سترون درست شد
طاقی شکست و سنگ فلاخن درست شد

شمشیر روی نقشه‌ی جغرافیا دوید
این‌سان برای ما و تو میهن درست شد

یعنی که از مصالح دیوار دیگران‌
یک خاکریز بین تو و من درست شد

بین تمام مردم دنیا گل و چمن‌
بین من و تو آتش و آهن درست شد

یک سو من ایستادم و گویی خدا شدم‌
یک سو تو ایستادی و دشمن درست شد

یک سو تو ایستادی و گویی خدا شدی‌
یک سو من ایستادم و دشمن درست شد

یک سو همه سپهبد و ارتشبد آمدند
یک سو همه دگرمن و تورَن‌ درست شد

آن طاقهای گنبدی لاجوردگون‌
این گونه شد که سنگ فلاخن درست شد

آن حوضهای کاشی گلدار باستان‌
چاهی به پیشگاه تهمتن درست شد

آن حله‌های بافته از تار و پود جان‌
بندی که می‌نشست به گردن درست شد

آن لوح‌های گچ‌بری رو به آفتاب‌
سنگی به قبر مردم غزنین و فاریاب‌
سنگی به قبر مردم کدکن درست شد

***

سازی بزن که دیر زمانی است نغمه‌ها
در دستگاه ما و تو شیون درست شد

دستی بده که ـ گرچه به دنیا امید نیست ـ
شاید پلی برای رسیدن‌، درست شد

***

شاید که باز هم کسی از بلخ و بامیان‌
با کاروان حلّه بیاید به سیستان‌

وقت وصال یار دبستانی آمده است
بویی عجیب می‌رسد از جوی مولیان‌

سیمرغ سالخورده گشوده است بال و پر
«بر گِردِ او به هر سر شاخی پرندگان‌»

ما شاخه‌های توأم سیبیم و دور نیست
باری دگر شکوفه بیاریم توأمان‌

با هم رها کنیم دو تا سیب سرخ را
در حوضهای کاشی گلدار باستان‌

بر نقشه‌های کهنه خطی تازه می‌کشیم
از کوچه‌های قونیه تا دشت خاوران

تیر و کمان به دست من و توست، هموطن
لفظ دری بیاور و بگذار در کمان‌

محمد کاظم کاظمی

شاعر معاصر افغان

دگرمن و تورَن: از مناصب نظامی افغانستان است.
بر گِردِ او به هر سر شاخی پرندگان‌: مصراعی از شعر «ققنوس» نیمایوشیج