این ویدیو در روزهایی منتشر شده که تهدیدهای اسراییل علیه ایران پررنگ تر و عیان تر از گذشته شده است. تهدیدهایی که گهگاهی با همراهی مقامهای آمریکایی هم همراه شده اند.

داستان این حمله در یکی از روزهای ماه فوریه سال ۲۰۱۳ میلادی در بیت المقدس رخ می دهد که در ابتدای ویدیو از آن به عنوان «بیت المقدس (اورشلیم): پایتخت سابق اسرائیل» نام برده شده است. چرا که بر اساس این داستان اسراییل نابود شده است.

این ویدیوی پنج دقیقه ای با فرار چند نفر با خودرویشان از بمباران آغاز می شود. اما هنگام فرار در جاده متوجه می شوند که این حمله وسیع تر از آن چه بوده که فکر می کنند.

این ویدیو که به نظر می رسد یکی از سرنشینان خودرو آن را ضبط کرده است، تلاش می کند صحنه ها را به طور مستند به تصویر بکشد.

نقطه اوج این ویدیو از دقیقه ۳:۴۰ به بعد است که تصاویر هولناک و نفس گیری از حمله اتمی فرضی ایران به نمایش گذاشته می شود.

بر اساس داستان این ویدیو به نظر می رسد ارتش اسراییل با بودجه ای معادل دو برابر نیروهای مسلح ایران غایب است و ایران با سلاح هسته ای به جنگ شهروندان بی دفاعی رفته است که هیچ پناهگاهی ندارند.

شبکه تلویزیونی بریتانیایی اسکای گزارشی درباره این فیلم تهیه کرده است که در روز ۱۶ اسفند ۱۳۹۰ (۵ مارس ۲۰۱۲) پخش شد. این گزارش را که حاوی مصاحبه با سازنده فیلم و شهروندان اسراییل است از اینجا می توانید ببینید.

نکته جالب این است که حدود شش ماه پیش و در سال ۲۰۱۱ میلادی هم ویدیویی با مضمون مشابه منتشر شده بود که داستانش حمله ایران به اسراییل در سال ۲۰۱۲ میلادی بود. این ویدیو را می توانید از اینجا ببینید.

ببینید:

تاریخ می گوید خطر حمله اسرائیل به ایران جدی است

ساعاتی پس از انتشار این خبر، خبرگزاری فرانسه (AFP) از قول خبرگزاری فارس همین خبر را منتشر می کند اما با یک عکس جالب!

عکسی که شان استون را با تی شرتی نشان می دهد که نماد معروف فراماسونها را بر خود دارد: نماد معروف هرم و یک چشم نورانی که با اندکی دقت در عکس نمایان می شود.

جالب اینجاست که این شمشیر ذوالفقار که خبرگزاری فارس می گوید قبل از مسلمان شدن هم بر گردن شان استون بود، دقیقا همان جایی نشسته است که چشم نورانی فراماسونری در عکس دیگر بود.

شان استون- قبل و بعد

شان استون که در چند فیلم پدرش نقشهایی جزیی را به عهده داشت چند فیلم هم ساخته است و برای ساخت مستند جدیدش در ایران به سر می برد.

اولیور استون، پدر شان استون یک یهودی است که البته از منتقدان آن چه قدرت بیش از اندازه یهودیها در دنیا می نامد است. او برای ساخت فیلم مستندی درباره محمود احمدی نژاد از مقامهای ایران درخواست مجوز کرده بود که پس از کش و قوسهای فراوان با آن موافقت شد.

اگر پاسخ به این سوال منفی است شاید خبری که امروز درباره عذرخواهی بی بی سی منتشر شد باعث شود بار دیگر که برنامه های تلویزیونی را با دقت تر تماشا کنید. چرا که همیشه این امکان وجود دارد که یک دولت یا یک شرکت قدرتمند از این طریق،‌ زیرکانه  قصد فریب شما را داشته باشد.

یی بی سی روز یکشنبه،‌ سیزدهم فوریه ۲۰۱۲،‌ به طور رسمی از ۷۴ میلیون مخاطب خود در سرویس جهانی بی بی سی عذرخواهی کرد. این شبکه بیانیه هیات حاکم بر بی بی سی را که بی بی سی تراست نام دارد پخش کرد و اعلام کرد که در برخی از مستندهایش که به وسیله شرکتهای واسطه ساخته شده بود، کسانی یا دولتهایی سرمایه گذاری مالی کرده  بودند که حضور آنها ممکن است بی طرفی بی بی سی را زیر سوال ببرد. به بیان دیگر ممکن است این سوال پیش بیاید که برنامه ها سفارشی ساخته شده اند.

روزنامه ایندپندنت در مطلبی که در این مورد نوشته است می گوید سال گذشته ایندپندنت افشا کرده بود که بی بی سی به ازای ساخت بعضی از مستندها به یک شرکت رسانه ای که در لندن است به نام اف بی سی مدیا فقط یک پوند به طور سوری پرداخته است. به این ترتیب این مستندها در واقع به طور مجانی ساخته شده اند. اما سوال اینجاست که چرا و این کار چه اشکالی دارد؟

پاسخ این سوال با نگاهی به فهرست مشتریان شرکت اف بی سی مدیا آشکار می شود.

در یک مورد مثلا دولت مالزی هفده میلیون پوند (حدود پنجاه میلیارد تومان) به این شرکت پرداخته بود تا در مستندی به نام «ارتباطات استراتژیک جهانی» وجهه مثبتی را از نقش دولت مالزی در رابطه با صنعت بحث برانگیز روغن نخل به نمایش بگذارد.

ماجرای فیلم مستند دیگری که این شرکت ساخته به نام «چشم سوم:‌ مصر» جالب تر است. موضوع این مستند که دقیقا یک ماه بعد از سقوط حسنی مبارک در سال ۲۰۱۱ میلادی پخش شد، بررسی اوضاع این کشور پس از حسنی مبارک بود.

حالا مشخص شده که شرکت سازنده مستند در واقع با نمایندگان روابط عمومی رژیم حسنی مبارک قرارداد بسته بود تا در این مستند به نوعی به مردم هشدار بدهد که خلا قدرت ناشی ازسقوط حسنی مبارک ممکن است به ضرر آنها تمام بشود.

با دانستن این موضوع تماشای این مستند شاید لطف دیگری داشته باشد. چرا که این بار با این که می دانیم مستند را یک شبکه معتبر به نام بی بی سی با آن همه سابقه درخشان در مستندسازی پخش کرده، می توانیم منتقدانه به تماشایش بنشینیم و به دنبال نکاتی بگردیم که شاید در حالت عادی از دیدمان مخفی می ماند.

برای تماشای این مستند می توانید بر این لینک کلیک کنید.

تماشای این فیلم به سادگی نشان می دهد که چگونه سازندگان تلاش کرده اند این طور القا کنند که «بهار عربی» در مصر ممکن است آن قدرها هم که به نظر می رسد مفید نباشد.

در دقایق ابتدایی برنامه کارشناس برنامه که دیپلمات سابق آمریکا است می گوید:‌‌‌ «بسیار دشوار است که از راه خیابان بتوان به دموکراسی واقعی رسید.»

در دقیقه ۱۶ راوی مستند می گوید که بعضیها نگران خلا قدرت ایجاد شده در مصر هستند و این که چه کسی آن را پر خواهد کرد. سپس همان کارشناس  می گوید :‌‌ «من نگرانم مردمی که علیه سرکوب به خیابانها ریختند در نهایت دیکتاتور دیگری را جای دیکتاتور قبلی بنشانند و انقلابشان غارت شود.»

بلافاصله کارشناس دیگری که اروپایی است می گوید:‌ «دموکراسی سیستمی است که الزاما دوست شما برنده نمی شود. بلکه دموکراسی اجازه می دهد که مردم گاهی رهبران بد را انتخاب کنند.»

حالا نوبت راوی است که برنامه را با اشاره به گروه اسلامگرای اخوان المسلمین پیش ببرد.

کارشناس برنامه می گوید:‌ «اخوان المسلمین من را می ترساند.»

سپس سخنگوی اخوان المسلمین می گوید که اسلام با دموکراسی سازگار است و به همه مذاهب احترام می گذارد.

اما بلافاصله پس از او قسمتی از سخنرانی یکی از رهبران معنوی اخوان المسلمین نشان داده می شود که او به زبان عربی می گوید:‌ «کاری که هیتلر با آنها (یهودیها)‌ کرد مجازات الهی بود که بر آنها نازل شد.»

سپس راوی به بررسی اخوان المسلمین و شبکه گسترده آن در جهان می پردازد که در مواردی از طرف مقامهای آمریکا برای فعالیت تروریستی مورد سو ظن هم قرار گرفته است.

پس از موضوع اخوان المسلمین،‌ مستند به موضوع اقتصاد مصر می پردازد. راوی برنامه می گوید:‌ «مصر همچنان با مشکل ریشه ای فقر روبرو است. در حالی که در زمان حسنی مبارک شاهد پیشرفتهایی بودیم.»  سپس نوبت یکی از شهروندان مصری است که می گوید:‌‌ «دولت قبلی (حسنی مبارک) در زمینه اقتصادی موفق عمل کرد.»

اگر این مستند را تماشا کردید،‌ پاسخ شما به پرسشی که در ابتدای این مطلب مطرح شد چیست؟

تماشای این مستند گزارشی از مجله اشپیگل را به یاد من آورد که دو سال قبل منتشر شده بود. اشپیگل در این گزارش به همین موضوع پرداخته بود و درباره همان شرکت آلمانی نوشته بود که در این مستند درباره آن صحبت می شود. گزارش اشپیگل را می توانید در ادامه بخوانید.

شرکت آلمانی Tutogen اعضای بدن مرده ها را از بازماندگانشان می خرد و بعد از پرداخت کردن آنها به منظور استفاده ی پزشکی به فروش می رساند. فعالیتهای این شرکت به همان اندازه که پولساز است، مخفیانه و زیرزمینی انجام می شود. در عین حال گستره ی فعالیت این شرکت از اوکراین به آلمان و از آلمان به امریکا کشیده شده است.

آناتولی کرژاک، بازنشسته و مهندس سابق اوکراینی در ۵ آگوست ۲۰۰۴ درگذشت. جنازه اش در ۲ بامداد به پزشکی قانونی کیِف منتقل شد و در همان هنگام با دخترش تماس گرفته شد که فردا به دفتر پزشکی قانونی جهت دریافت اطلاعات بیشتر مراجعه کند.

کرات، دختر متوفی برای نخستین بار بود که یکی از اقوام نزدیکش را از دست می داد و بسیار ناراحت بود. در همین حال یکی از کارمندان به او نزدیک شد و با او درمورد پیئند پوست صحبت کرد. کرات که از صحبتهای وی چیزی نمی فهمید با عصابانیت به او گفت: “من را تنها بگذار. چیزی از حرفهات نمی فهمم و نمی خوام به حرفهات گوش بدم.” اما این کارمند سمج، دست از سر کرات برنداشت و به او فرمی داد و از وی خواست که آن را امضا کند. به کرات گفته شد که امضای این فرم سبب می شود آنها بتوانند از پوست پدرش برای پیوند پوست اطفالی که دچار سوختگی شده اند استفاده بکنند. کرات که با شنیدن این حرف دلش به رحم آمده بود، با شنیدن این حرف گویا هیپنوتیزم شده و فرم را امضا کرد.

قیمتی که شرکت آلمانی Tutogen به اوکراین برای اجزای مختلف بدن می پردازد. (بر روی عکس کلیک کنید) (Photo: Spiegel)

اما حالا کرات با کمک افشاگری اشپیگل فهمیده است که آن مرد در واقع کارمند پزشکی قانونی نبوده است. بلکه کارمند شرکت تجارت اندام مردگان است که ارتباط نزدیکی با پزشکی قانونی اوکراین دارد.

کرات که مادر دو فرزند است حالا می داند که بر خلاف ادعای آن مرد، پوست پدرش برای پیوند پوست اطفال استفاده نشده است. بلکه شرکت اوکراینی تمام اندام قابل استفاده ی پدرش را به شرکت آلمانی Tutogen Medical GmbH صادر کرده است. آنها هم با استفاده از این اندام محصولات مورد نیاز بازار امریکا را تامین کرده اند.

علاوه بر پوست، تاندونها، استخوانها، و غضروفها از اجساد جدا و به آلمان فرستاده می شوند. کرات می گوید: “این خبر من را شوکه کرد. اگر می دونستم می خواهند این همه از اندام پدرم را جدا کنند، هرگز به انجام اون رضایت نمی دادم.”

تجارت پرسود

این اتفاقی است که به طور معمول در بخش محدود اما بسیار پرسود صنعت پزشکی اوکراین رخ می دهد. این اندام برای ساخت اندام مصنوعی استفاده می شوند. برای این کار آنها تقریبا هر چیزی که در بدن وجود دارد را می توانند بازیافت کنند: استخوان، غضروف، تاندون، ماهیچه، پوست، قرنیه ی چشم، پریکارد (بافتهای اطراف قلب)، و دریچه های قلب. به زبان تخصصی این صنعت به همه ی اینها “بافت” می گویند.

این شرکتها استخوانها را تمیز می کنند، و سپس می برند و با اره های مخصوص به اشکال مطلوب درمی آورند. سپس بعد از استریلیزه کردن، بسته بندی می کنند و به بیش از ۴۰ کشور صادر می کنند. با تجویز دکتر حتی شما قادر هستید محصولات Tutogen را آنلاین سفارش دهید.

با این حال بازار این محصولات، بافت، در آلمان هنوز محدود است. به عنوان مثال سالانه تنها حدود ۳۰۰۰۰ پیوند استخوان در آلمان صورت می گیرد. که اغلب آنها پیوند استخوان لگن و ستون فقرات است. در حالی که داستان در امریکا کاملا متفاوت است. طبق آمار آکادمی جراحان اورتوپد امریکا، سالانه بیش از یک میلیون قطعات استخوانی در جراحی پیوند استخوان در امریکا استفاده می شود. در هیچ کشور دیگری به جز امریکا امکان انجام چنین تجارت پررونقی وجود ندارد.

اگر اجزا و اندام یک جنازه به طور کامل از هم جدا شوند و پرداخت و آماده ی فروش شوند، این فرآیند حدود ۲۵۰ هزار دلار هزینه در بر دارد. مارتینا کلر، روزنامه نگار و یکی از نویسندگان این مقاله ی اشپیگل می گوید: “این صنعت در امریکا سالانه حدود ۱ میلیارد دلار برای صاجبانش پول به ارمغان می آورد.” وی نویسنده ی کتاب “آدمخواری: جنازه ی انسان به عنوان منبع” می باشد.

چالشهای قانونی و اخلاقی

این اتفاق سوالات بیشمار قانونی و اخلاقی را در پی دارد. مثلا پروسه ی قانونی مواد خام این صنعت که اجزای بدن مردگان است چگونه انجام می شود؟ و یا آیا الزامی برای تولید اندام مصنوعی به ایرن روش، حتی از نظر پزشکی، وجود دارد؟
کلاوس-پیتر گونتر، رییس انجمن جراحاناورتوپد آلمان اعتقاد دارد اندام مصنوعی درست شده از بدن مردگان الزاما همیشه انتخاب اول ما نیست. وی می گوید: “قاعده ی طلایی در کار ما برداشتن بافت از خود بیمار است. راه های دیگر تنها زمانی مورد بررسی قرار می گیرند که بافتهای برداشته شده از بیمار ناکافی باشند.” وی راه های جایگزین را استخوان حیوانات، اجزای مصنوعی ساخته شده از مواد سرامیکی و یا استخوانهای اهدا شده ی انسان بر می شمرد.
وی می گوید: “منبع تامین کننده ی این استخوانهای اهدایی اغلب استخوانهای به جا مانده از کسانی است که تحت عمل پیوند لگن مصنوعی قرار گرفته اند. بنابراین ما نیازی به استخوانهای مردگان نداشته ایم.”

در امریکا برای استفاده از اندام مردگان، پزشکان با چالشهای اخلاقی بسیار کمتری از پزشکان آلمانی مواجه هستند. آنها حتی از این کارها برای جراحیهای زیبایی نیز استفاده می کنند.

حال سوال اینجا است که آیا می توان بدن مرده ها را برای جراحیهای زیبایی قصابی کرد؟ اینگرید اشنایدر مخالف سرسخت این اقدامات است. وی که یک دانشمند اهل سیاست از هامبورگ است به مدت ۱۵ سال علیه بازیافت اندام مردگان مشغول فعالیت بوده است. وی عضو پیشین کمیسیون بررسی قوانین و اصول اخلاقی در پزشکی مدرن بوده است. اشنایدر می گوید: “جنازه ی یک انسان منبع مواد اولیه نیست که بتوان آن را خرید و فروش کرد.”

در عین حال وی اعتقاد دارد اگرچه توقع ممنوع شدن کامل خرید و فروش اندام مرده ها غیر واقعگرایانه است، باید برای آن حد و مرز مشخص کرد.

سازمان بهداشت جهانی (WHO)، پارلمان اروپا، و اتحادیه ی اروپا همگی متفق القول هستند که جنازه ی انسان چیزی فراتر از اشیاء دیگر است و همگی تجارت اجزای بدن را محکوم کرده اند.

| |
| |

او شاید در برخی جنبه ها موفق بود اما قطعا در از بین بردن «روح آمریکایی» موفق نبود.

جنگ برای آمریکا سه هزار میلیارد دلار هزینه داشت و کشور را دچار کسری بودجه بی سابقه ای کرد. رقبای تازه اقتصادی مقابل آمریکا قد علم کردند، اما آمریکا همچنان قدرتمندترین ابرقدرت جهان باقی ماند. چرا؟

بن لادن فکر می کرد همان بلایی را سر آمریکا می آورد که شوروی سابق در دهه آخر حیاتش سرش آمده بود. در آن زمان سطح زندگی در شوروی به میزان بسیار پایینی رسیده بود و رشد جمعیت به مقدار قابل ملاحظه ای کم شده بود.

در حالی که اوضاع در زمان حملات یازده سپتامبر در آمریکا کاملا متفاوت بود. یک دهه قبل از حادثه یازده سپتامبر آمریکا بیشترین رشد جمعیت خود پس از جنگ جهانی دوم را تجربه کرد. اندکی بیش از سیزده درصد. مقدار زیادی از این رشد جمعیت مرهون ورود مهاجران به آمریکا است.

اما رمز موفقیت آمریکا فقط شمار بالای تازه واردها نیست، بلکه کاری است که آنها انجام می دهند. ژوزف نی، در کتاب آینده قدرت می نویسد در سال ۱۹۹۸ میلادی مهندسان متولد هند یا چین یک چهارم شرکتهای تکنولوژی در سیلیکون ولی، قلب تکنولوژی آمریکا، را اداره می کنند. در سال ۲۰۰۵ میلادی یک چهارم کسب و کارهای کوچک را مهاجران راه انداخته اند. مطالعه دیگری نشان می دهد که احتمال این که یک مهاجر در آمریکا درخواست ثبت اختراع یا اکتشاف کند سه برابر یک فرد متولد آمریکا است.

آن طور که ژوزف نی می نویسد، ارزشمندترین دارایی بلندمدت کشور آمریکا «جذب بهترین افراد از سراسر دنیا و فراهم کردن محیطی برای آنها است که بتوانند خلاقیت خود را شکوفا کنند.»

پس از شنیدن خبر مرگ بن لادن من هم مثل خیلی از آمریکاییها از خانه به طرف کاخ سفید حرکت کردم. مردمی را که در آنجا دیدم ترکیبی بودند از آمریکاییها و مهاجران و فرزندان مهاجران که عمدتا جوان بودند و این فرهنگ را نمایندگی می کردند.

در بین تمام خبرها و تحلیلها درمورد این اتفاق مهم، این ویدئوی ۱۲ ثانیه ای ذهن من را به خود مشغول کرده. سربازی که در حال بازگشت از عراق با شادی فریاد می زند:

ما به خونه برمی‌گردیم
ما پیروز شدیم
دیگه تموم شد
آمریکا…
ما دموکراسی را به عراق آوردیم
دوستتون دارم
دوستتون دارم

از صبح که این خبر را شنیده ام بارها و بارها این ویدئو را دیده ام. سربازی که صادقانه تر از همه سیاستمداران آمریکایی از دیدگاه آمریکا به حمله نظانی به عراق پرده بر می دارد. تفکری که اعتقاد دارد آمریکا با حمله و حضور نظامی در عراق کالای گرانبهای دموکراسی را به این کشور آورد.

We are going home
We won
It’s over
America
We brought democracy to Iraq
I love you
I love you

در برابر این تحریف تنها کاری که می‌توانستم بکنم اعتراض به مسئولان حاضر در نمایشگاه بود. اعتراضی که ابتدا به صورت شفاهی بیان شد، اما سپس آن را مکتوب کردم.
اگر این اقدام لوور به دلیل کم‌اطلاعی بود، می‌توانستم امیدوار باشم این اعتراضها ثمری داشته باشد. اما وقتی چنین اشتباه‌هایی چندین و چند بار تکرار می‌شود، باید به دنبال دلایل دیگری برای آن بود و متاسفانه نمی‌توان چندان خوشبین به اصلاح بود. اما به هرحال من به عنوان یک شهروند ابزار دیگری جز اعتراض و دعوت دیگران به اعتراض ندارم.
تصویر و خلاصه متن نامه اعتراضم به موزه را می‌توانید در انتهای متن ببینید.

برای دیدن تصویر بزرگتر بر روی عکسها کلیک کنید

جعل نام خلیج فارس در راهنمای عربی موزه لوور

جعل نام خلیج فارس در راهنمای انگلیسی موزه لوور

همان‌طور که پیشتر گفتم این برای نخستین بار نیست که موزه لوور نام خلیج فارس را به طور نادرست منتشر می‌کند. این موزه چهار سال پیش در دفترچه‌های راهنمای خود و شناسنامه آثار تاریخی ایران کلمه فارس را از نام خلیج فارس حذف کرد و فقط از واژه «خلیج» در نامگذاری خلیج فارس استفاده کرد. در آن زمان وزارت خارجه ایران به این اقدام لوور اعتراض کرد و ادامه همکاری فرهنگی دو کشور را مشروط به اصلاح نام خلیج فارس کرد. رئیس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری هم در نامه‌ای به رئیس موزه لوور از مسئولان این موزه خواست نام خلیج فارس را اصلاح کنند. آن زمان مقام‌های ایران گفتند با پیگیری‌هایشان مسئولان لوور را به تغییر نامها به خلیج فارس متقاعد کرده اند و گویا در آوریل ۲۰۰۷ این موزه در دفترچه‌های راهنمای خود از خلیج فارس استفاده کرد. جستجوهای من درباره اعتراض ایران به این اقدام لوور در نمایشگاه امسال به جایی نرسید و جایی ندیدم که کسی از ایران به لوور اعتراض کرده باشد. هر چند تنها چند هفته از بازگشایی این نمایشگاه نگذشته است و ممکن است شاهد اعتراض ایران به این اقدام لوور در آینده نزدیک باشیم.

آیا مسئولان لوور به یادآوری چندباره درباره نام مناطق نیاز دارند؟

اتفاق چهار سال پیش این نوید را می‌داد که مقام های این موزه یاد گرفتند نام خلیج مشترک بین ایران و چند کشور عربی، «خلیج فارس» است و نه هیچ چیز دیگر.
اما آیا واقعا مسولان یکی از بزرگترین و مشهورترین موزه های دنیا در هر نمایشگاه نیاز به یادآوری درباره نام مکانها دارند یا داستان، چیز دیگری است؟

تبلیغ نمایشگاه «مسیر عرب» در سطح شهر پاریس

موزه لوور در کنار شهرتش برای نگهداری آثار بی‌نظیر هنری از جمله تابلوی مونالیزای لئوناردو داوینچی به ارتباط گرم و صمیمی با دولتهای عربی هم مشهور است. حدود ۵ سال پیش این موزه اعلام کرد با همکاری دولت امارات عربی متحده شعبه ای از موزه لوور را در شهر ابوظبی، پایتخت امارات، در سال ۲۰۱۲ میلادی افتتاح می‌کند. دولت امارات بیش از نیم میلیارد دلار فقط برای استفاده از نام لوور به این موزه پرداخت. عده‌ای در فرانسه از این همکاری دولت فرانسه با دولت امارات انتقاد کردند و آن را «فروش تاریخ و میراث فرانسه» نامیدند. اما مسولان فرهنگی فرانسه بی اعتنا به انتقادها با دست زدن به دو اقدام دیگر منتقدان را شگفت‌زده‌تر کردند. لوور در برابر کمک ۳۲٫۵ میلیون دلاری امارات موافقت کرد یکی از گالریهایش را شیخ زائد بن سلطان آل نهیان، بنیانگذار درگذشته امارات، بنامد. دولت فرانسه همچنین با نامگذاری یک سالن معروف تئاتر به نام شیخ خلیفه بن زیاد آل نهیان، حاکم کنونی امارات، در برابر کمک مالی امارات برای بازسازی این سالن موافقت کرد.
همان روزها خبرگزاری فرانسه گزارش داد شیخ صباح الاحمد الصباح امیر کویت در سفر خود به فرانسه پنج میلیون یورو (۶٫۵ میلیون دلار در آن زمان) به موزه لوور اهدا کرده است. با قرار دادن این واقعیتها در کنار هم به نظر می‌رسد چرایی جعل چندباره نام خلیج فارس در موزه لوور قابل درک باشد. هرچند این بار عربستان سعودی بازیگر اصلی است.

خلاصه ای از نامه اعتراض من به لوور و ترجمه فارسی آن:

نامه اعتراض من به موزه لوور به دلیل جعل نام خلیج فارس

از آخرین باری که موزه بریتانیا ادعا کرد که اولین نوع بشر شناخته‌شده بریتانیایی بوده است حدود ۹۸ سال می‌گذرد. از مدارک مورد استناد آنها جمجمه Piltdown بود که باستان‌شناسان بریتانیایی تا سال ۱۹۵۳ ساختگی بودن آن‌را پنهان کردند.

پژوهشگران موزه بریتانیا و دیگر موسسات به‌تازگی ادعا کردند (این‌بار قابل باور‌تر!) که سخره‌های درحال فرسایش در Norfolk در انگلستان حکایت از وجود قدیمی‌ترین مدارک از حضور بشر در شمال اروپا دارد.

کشف ۷۸ سنگ چخماق با قدمت بیش از ۸۰۰,۰۰۰ سال نشان می‌دهد برخلاف تصور قبلی که انسان‌های اولیه فقط قادر به زندگی در مناطقی با آب و هوایی گرم (مانند نواحی مدیترانه‌ای) هستند، می‌توانند در مناطق بسیار سردتری با بهره‌بردن از لوازم و آلات سخت و سنگی هم زندگی کنند.

زمین در آن زمان دچار تغییر و تحولات شدید اقلیمی در فرم سرمایش جهانی، در اواسط دوره Pleistocene آخرین دوره عصر یخی که حدود ۱۰,۰۰۰ سال پیش به پایان رسید، به‌سر می‌برد.

جنگل‌های متراکم در شمال اروپا در آن عصر یخ‌بندان از تعداد کمی حیوان یا گیاهان خوراکی برخوردار بودند ولی در مناطقی که ابزار چخماق پیدا شدند مواد غذایی بیشتر موجود بودند. ماموت‌ها و گوزن‌ها در دشت‌ها چرا می‌کردند و توسط ببرهای دندان شمشیری شکار می‌شدند. انسان‌ها خود را به شکل محقری در این اکوسیستم جا داده بودند و از ته‌مانده غذای کفتارها که آن‌هم توسط ببرهای دندان‌شمشیری شکار شده‌بودند تغذیه می‌کردند.

از روی آثار کشف‌شده و فسیل‌ها می توان تخمین زد که انسان‌های اولیه پیش‌تر از ۷۸۰,۰۰۰ سال قبل در شمال اروپا ساکن بودند.

البته کفتارها کمک شایانی به گروه کاوشگران بریتانیایی به سرپرستی Simon A. Parfitt  و Chris B. Stringer از موزه تاریخ طبیعی و Nick M. Ashton از موزه بریتانیا کردند.

درست بالای لایه‌ای که چخماق‌ها یافت شدند ، در نزدیکی روستای Happisburgh در Norfolk، فسیل مدفوع کفتارها پیدا شد. دانه گرده‌ها از فسیل‌های یافت‌شده نشان دادند که منطقه زمانی علفزار بوده که رویِ دشت سیلابی را می پوشانده‌اند.

قدمت تکه های سنگ چخماق را  نمی توان بطور مستقیم بدست آورد. مورخان برای بدست آوردن سرنخی از قدمت یافته‌هایشان معمولا به مطالعه مواد لایه‌های بالایی و پایینی می‌پردازند. از فسیل موش‌‌های صحرایی که در تاریخ‌های شناخته یکدیگر را جابجا کردند و از روی علایم مغناطیسی روی صخره‌ها، باستان‌شناسان قدمت چخماق‌ها را بین ۷۸۰,۰۰۰ تا ۹۹۰,۰۰۰ سال تخمین زدند. آنها حتی قدمت این لوازم را با کمک فسیلِ گونه‌ای از سوسک‌هایی که فقط در دماهای گرم زندگی می کردند، دقیق‌تر تخمین‌زدند. حضور این گونه نشان می دهد که منطقه در یکی از دو دوره پیشرفت یخبندان‌ها که ۸۴۰,۰۰۰ و ۹۵۰,۰۰۰ سال قبل رخ داد، اشغال شده‌بود.

Andrew P. Roberts متخصص روش دیرینه مغناطیسی^۱ از Australian National University از روی این مجموع شواهد بدست‌ آمده در سایت Happisburgh، آن‌را «بطور بلامنازع، قدیمی‌ترین سایت اشغال شده توسط بشر در اروپا» خواند. سازندگان سنگ‌های چخماق، انسان‌های آرکاییک بوده‌اند. آنها گونه‌ی ناشناخته‌ی انسان‌های اولیه بودند که نیاکان‌ آنها حدود ۱ ملیون‌سال قبل و قبل از پیدایش انسان‌های عصر جدید در ۱۰۰,۰۰۰ سال پیش، آفریقا را ترک کردند.

Ian Tattersall انسان‌شناس American Museum of Natural History در نیویورک گفت: «حضور انسان‌های آرکاییک در ناحیه مدیترانه در آن زمان مستند شده‌است، اما حضور آنها در شمال غیر منتظره است. یافته‎های جدید بدرستی نشان می‌دهند که انسان‌های اولیه با بهره‌گیری از وسائل و ابزارآلات توانستند بر محیط سخت جنگل‌های انبوه چیره شوند و فراتر از انتظار، خیلی زود به شمال برسند.»

—-

^۱روش دیرینه مغناطیسی: paleomagnetic

لازم نیست برای درست بودن این جمله دلیلی آورده شود. کافی است نگاهی گذرا به تبلیغات محصولات مختلف بکنید تا حضور پررنگ جاذبه‌های جن.سی را در تبلیغات ببینید. اگر شما هم از جمله کسانی هستید که هنوز با دیدن یک زن نیمه عریان در تبلیغ محصولات بی ربطی مثل روغن موتور ماشین شگفت زده می‌شوید، بهتر است در دیدگاهتان تجدیدنظر کنید. چون مدتی است دامنه جذب مخاطب از طریق جاذبه‌های جن.سی حتی به سیاستمداران هم کشیده شده است. زنان سیاستمدار اروپایی است چند سالی است فهمیده‌اند بهترین و ساده‌ترین راه برای تشویق مردان به رای دادن، نه ارائه برنامه های خوب اقتصادی و اجتماعی است و نه دادن وعده زندگی بهتر. بلکه لخت شدن برای آنهاست.

بهتر است از جدیدترین نمونه شروع کنیم. نامزدهای زن نمایندگی مجلس چک در تقویمهای دیواری با عکسهایی که شبیه عکسهای مدلها است خود را به رای دهندگان عرضه کردند. این تبلیغات موثر بود و امسال تعداد زنان راه یافته به پارلمان چک از تمام دوره‌های قبل بیشتر بود. برای دیدن عکسهای بزرگتر این سیاستمداران بر روی تصویرهای کوچک زیر کلیک کنید.

اگرچه ایده استفاده از جاذبه‌های جن.سی در انتخابات ایده نسبتا جدیدی است، در سالهای گذشته در کشورهای دیگر اروپایی آزمایش شده است. سه سال پیش حزب نوپای زنان لهستان (Partia Kobiet, PK) از پوستر عریان نمایندگانش در تبلیغات استفاده کرد. رهبر این حزب اعتقاد داشت «ما زیبا هستیم، لخت هستیم و به آن افتخار می‌کنیم.»

تبلیغ حزب زنان در لهستان

در همان سال تانیا دروو (Tania Derveaux) از حزب Nee (که به معنای نه در زبان هلندی است) در بلژیک در یک اقدام بحث برانگیز در یک پوستر با تصویری عریان از خود از شهروندان خواست به او رای دهند. او با تمسخر حزب رقیب که وعده ایجاد شغل برای دویست هزار نفر را داده بود، در این پوستر به رای دهندگان خود قول داد با چهل هزار نفر از آنها می‌خوابد. مردم بلژیک به این تبلیغات حزب «نه»، نه گفتند و هیچ یک از نامزدهای این حزب برنده انتخابات نشد.

بیلبورد تبلیغاتی تانیا دروو در انتخابات بلژیک

شاید لخت شدن برای رای جمع کردن ایده خوبی برای یک نماینده مجلس از یک شهر کوچک و از یک حزب تازه تاسیس باشد، اما قطعا برای صدر اعظم یکی از قدرتمندترین اقتصادهای دنیا اصلا ایده خوبی نیست. با این حال این نکته به این معنی نیست که آنگلا مرکل نخواهد از جاذبه‌های جن.سی خود استفاده کند. دو سال قبل یقه باز لباس آنگلا مرکل جنجال زیادی در فضای سیاسی آلمان به راه انداخت. بازتابهای این لباس تا یک سال گریبانگیر صدر اعظم موفق آلمان بود. ورا لنگسفلد پنجاه و هفت ساله از حزب رقیب مرکل در تبلیغات انتخاباتی پارسال با چاپ عکس زیر در کنار عکس معروف مرکل، صدر اعظم را هجو کرد. او در زیر این پوستر با طعنه به آنگلا مرکل نوشته بود:
«ما [زنان] چیزهای بیشتری برای عرضه داریم»

یقه باز آنگلا مرکل، دستمایه تبلیغات حزب رقیب

پس از انتشار این پوستر در مدت کوتاهی بیش از صد و پنجاه هزار بازدید کننده از وبلاگ ورا لنگسفلد دیدن کرده بودند.

هرچند خانم مرکل به نشان دادن اندکی از بالاتنه اش قناعت کرد، یک شرکت تولیدی لباس زیر کار او را تکمیل کرد و او را نیمه عریان در بیلبوردهای بزرگ تبلیغاتی نمایش داد.

آنگلا مرکل در بیلبورد تبلیغاتی یک شرکت تولیدی لباس زیر زنانه

پادتن‌های HIV در سلول‌های یک مرد همجنس‌گرای ۶۰ ساله آفریقایی-آمریکایی کشف شدند که در پزشکی به آن اهداکننده ۴۵ گفته می شود. بدن این مرد بطور طبیعی می تواند این پادتن را تولید کند. اکنون پژوهشگران باید بدنبال راهی برای تولید واکسنی باشند که بتواند باعث تولید پادتن برای مقابله با این ویروس در بدن هر شخصی شود.

Gary Nabel مدیر Vaccine Research Center در National Institute of Allergy and Infectious Diseases که پژوهشگر پیشروی پروژه نیز بوده است می گوید: «ما در این مرحله زمان زیادی را سپری خواهیم کرد تا بتوانیم فوایدش را به کلینیک‌ها منتقل کنیم»

این تحقیق روز پنچشنبه در قالب دو مقاله در نسخه آنلاین مجله Science، ده روز قبل از گشایش یک کنفرانس بین المللی بزرگ AIDS در وین منتشر شد. طبق آمار سازمان ملل، بیش از ۳۳ ملیون نفر تا پایان سال ۲۰۰۸ مبتلا به HIV و حدود ۲٫۷ ملیون نفر ناقل ویروس AIDS بودند.

کشف جدید بخشی از حرکتی است که Wayne Koff مدیر بخش تحقیقات و توسعه موسسه غیرانتفاعی International AIDS Vaccine Initiative، “یک رنسانس” در تحقیقات واکسن HIV می نامد.

پادتن‌هایی که عملا بی‌تاثیر هستند یا قابلیت غیرفعال کردن یک یا دو سویه را دارند، رایج هستند. تا سال پیش، تعداد کمی پادتن‌هایی با قابلیت خنثی‎سازی گسترده^۲ که می توانند تعداد قابل توجهی از سویه‌های HIV را بطور موثر خنثی کنند کشف شدند، اما هیچکدام از آنها نتوانستند بیش از %۴۰ از سویه‌های مختلف HIV را خنثی کنند.

اما در سال گذشته، با گسترش روشهای موثر تشخیص، بیش از شش پادتن خنثی کننده HIV از جمله سه نمونه پیشین در مجله‌های معتبر شناسایی شده‌اند. Dennis Burton از Scripps Institute در La Jolla, Calif رهبری تیمی را برعهده دارد که دو پادتن خنثی کننده HIV را کشف کرد. او می‌گوید که تیمش پادتن‌های جدیدی که نتایج آن منتشر نشده است، کشف کرده‌است. اغلب پادتن‌های جدید نیرومند هستند و می‌توانند در غلظت های کمتر در مقایسه با نمونه‌های مشابه برای نابودی HIV به کارگرفته شوند.

HIV یک ویروس بسیار ناپایدار است، اما در مکانی که ویروس خودش را به مولکولهای ویژه روی سلولهایی که آن را آلوده می‌کند پایدارتر است. برپایه‌ی تحقیقات گذشته، پژوهشگران با حسگری یک محیط پایدارتری را شبیه سازی کردند و از آن برای جذب پادتن‌هایی که به طور موثر به ویروسها حمله می‌کنند، استفاده کردند. آنها از این طریق پادتن‌های مخصوصِ اهداکننده ۴۵ را پیدا کردند و از بین ۲۵ ملیون سلول توانستند ۱۲ تای آن که می‌توانست پادتن‌ها را تولید کند، پیدا کنند.

پادتن‌های اهداکننده۴۵ نتوانستند او را در برابر HIV حافظت کنند، بدین دلیل که شاید ویروس توانسته بود تا حدودی در بدن او اثر مخرب را بجا گذارد، قبل از اینکه بدن او بتواند پادتن‌ها را تولید کند. با اینکه او توانسته بود قدرتمندترین پادتن‌های HIV را که تاکنون کشف شده، تولید کند، پژوهشگران می‌گویند آنها چیز خاصی از ژن‌های او نمی‌دانند که او را اینگونه منحصر به فرد کرده. پژوهشگران انتظار دارند که اگر بتوانند راه درستی برای تحریک تولید پادتن‌ها پیدا کنند، اغلب مردم قادر به تولید آنها خواهند بود.

Dr. Nabel گفت تیمش تکنیک جدید را برای ویروس آنفولانزا بکار می‌برد. مانند HIV، آنفولانزا نیز بسیار ناپایدار است و به‌همین دلیل هرسال نیاز به واکسن جدید است.

Anthony Fauci مدیرNIAID کفت: «ما بدنبال یک واکسن همگانی هستیم. می‌خواهیم با استفاده از این تکنیک پادتن‌های اجزاء تشکیل‌دهنده ویروس آنفولانزا که تغییر نمی‌کند، پیدا کنیم.» بطور کلی دکتر Fauci گفت که این روش می تواند برای هر بیماری ویروسی و شاید حتی برای تولید واکسن برای سرطان‌ها بکار رود. برخی از پادتن‌های جدید HIV که در سالیان اخیر کشف شده‌اند به نقاط مختلف ویروس حمله می‌کنند و از اینرو امید به اینکه بتوان از آنها باهم استفاده کرد را زیاد می‌کند.

John Mascola معاون Vaccine Research Center در یک تحقیقی که منتشرنشده نشان داده‌است که یکی از پادتن‌های دکترBurton می‌تواند بطور مجازی تمام سویه‌هایی که در مقابل پادتن‌های اهداکننده۴۵ مقاوم هستند را خنثی کنند. او همچنین عکس این قضیه را هم نشان داد: پادتن‌های اهداکننده۴۵ می ‌تواند سویه‌هایHIV که در مقابل بهترین پادتن‌ دکترBurton مقاوم هستند را خنثی کند. دکتر Mascola یکی از نویسندگان مقاله‌ی روز پنجشنبه گفت: «تنها یکی از سویه‌ها از میان ۹۵ سویه آزمایش‌شده در مقابل هردو پادتن‌ها مقاوم بود.»

پژوهشگران می‌گویند آنها قصد دارند تا معجونی قدرتمند از این پادتن‌های جدید را در سه روش آزمایش کنند.

اولین روش، پادتن‌ها را می‌توان به‌صورت خام به افراد تجویز کرد، مانند یک دارو تا از انتقال ویروس جلوگیری کرد. اما این روش احتمالاً پرهزینه خواهد بود و مدت کمی، شاید چند هفته، اثر داشته باشد. بنابراین این روش برای همگان تقریباً غیرعملی است و فقط می‌توان در موارد خاص مانند جلوگیری از انتقال ویروس از مادر به کودک هنگام زایمان استفاده کرد.

ویروس HIV چگونه به سلول‌ها حمله می‌کند؟
پادتن‌ها چگونه به ویروس HIV حمله می‌کنند؟
(برای بزرگ‌نمایی تصویر، روی آن کلیک نمائید)

همچنین پادتن‌ها را زنان یا شریک مرد همجنسگراها قبل از س.ک.س می‌توانند در قالب یک ژل ضد میکروب یا “microbicide” برای جلوگیری از سرایت استفاده کنند. افرادی هم که به ویروس آلوده شده‌اند هم می‌توانند از پادتن‌ها برای معالجه استفاده کنند. تاحدودی بنظر می‌رسد که پادتن‌ها نتوانند بطور کامل HIV را از کار بیاندازد ولی کارآمدی آنها داروهای ضدایدز مانند antiretroviral ها را پشت سر می‌گذارد.

دکتر Nabel گفت که Vaccine Research Center با یک شرکتی قرارداد منقعد کرده‌است تا یک پادتن‌ مناسب برای استفاده برای انسان تولید کند تا بتوان آزمایش‌ها را روی انسان شروع کرد.

روش دوم برای استفاده از نتایج تحقیقات جدید، تحریک سیستم دفاعی بدن برای تولید پادتن‌ها می‎باشد. همانگونه که می‌دانید Jonas Salk به افراد ویروس نابود شده فلجِ اطفال را تزریق کرد و متعاقباً سیستم دفاعی تمام افراد به آسانی قادر به تولید پادتن‌هایی شدند که ویروس فلج اطفال را از بین می‌بُرد. اما برای HIV، گستره وسیعی از پادتن‌ها کارآمد نیستند. اما حالا دانشمندان می‌دانند چه پادتنی باید ساخته‌شود-بطور مثال پادتن‌های یافته‌شده در اهداکننده۴۵ و آزمایشگاه دکترBurton. مدیر تحقیقاتی واکسن در  Mayo Clinic در Rochester, Minnesota، دکترGreg Poland گقت: «بنابراین پژوهشگران در این زمینه نیاز به یک تکنولوژی مهندسی معکوس دارند تا بتوانند راهی پیدا کنند که هر شخصی بتواند آنها را تولید کند.»

این همان‌کاری است که پژوهشگران در Merck & Co انجام داده‌اند. در یک تحقیق که نتایج آن در National Academy of Sciences منتشر شد، دانشمندان این شرکت می‌دانستند که یک پادتن‌ قدیمی که از پادتن‌های تازه کشف‌شده ضعیف‌تر بود، به یک نقطه خاص آسیب‌پذیر HIV متصل می‌شود. آنها سپس مشابه آن قسمت ویروس را برای آموزش سیستم دفاعی بدن برای تولید پادتن‌ها تولید کردند. در نهایت دانشمندانِ Merck موفق به تولید واکسن آزمایشی شدند که قادر است خوکچه هندی و خرخوش را ترغیب به تولید پادتن‌هایی برای خنثی‌سازی HIV کند. اگرچه این واکسن‌ها به اندازه کافی قدرتمند نبودند، اما دکتر Koff گفت که تحقیقات Merck یک برهان قوی است بر آنکه مهندسی معکوس می‌تواند برای تولید پادتن‌های جدید و قوی‌تری بکار گرفته‌شود.

البته ممکن است مشکلات احتمالی دیگری هم سر راه وجود داشته‌باشد. نشانه‌هایی وجود دارد که برای سلول‌های اهداکننده ۴۵ ماه‌ها و شاید سال‌ها طول کشیده تا بتواند پادتن‌های قوی را تولید کند. بنابراین پژوهشگران باید واکسن‌های متعددی را تجویز کنند یا باید بدنبال یافتن راهی برای تسریع این فرآیند شوند.

آخرین روش، روش‌هایی عملی هستند که از تاکتیک‌هایی مانند ژن ‌درمانی استفاده می‌شود. برنده جایزه علمی نوبل David Baltimore از افرادی است که روی این روش کار می‌کند. گروه پژوهشی او در California Institute of Technology در Pasadena, Calif ژن‌هایی را سرهم کرده‌است می‌تواند پادتن‌‌ها را تبدیل به ویروس‌های بی‌ضرر ‌کند. آنها سپس این ویروس‌ها را به موش تزریق کردند. ویروس سلول‌های موش را آلوده می‌کند و آنها را تبدیل به کارخانه تولید پادتن می‌کند.

—————————————-

^۱سویه: Strain

²پادتن‌هایی با قابلیت خنثی‎سازی گسترده:  Broadly Neutralizing Antibodies