TARİH-İ SAHİH

Gazneli Mahmud'un Hizmetkarı Ayaz

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Wed, 22 Mar 2017 02:01:00 +0300

Sultan Gazneli Mahmud’un sarayına esir olarak getirilen ve kısa sürede; samimiyet ve zekâsı ile sultânın akıl danışmanı olan Ayaz’ın hikayesi…

Hazret-i Mevlânâ buyurur:

“Bu dünya tuzaktır, yemi de arzudur. Tuzaklardan kaç, çabuk yüz çevir. Böyle gidecek olursan, yüzlerce genişlik bulursun. Tersine gidecek olursan, fesâda uğrarsın. Arzuyu bırak da Allah merhamete gelsin, O’na karşı böyle yapmak gerektiğini sınadın ya işte.” (Mesnevî, 375-380. beyitler)

Ayaz, Gazneli Mahmud’un sarayına bir esir olarak getirilmiş olmasına rağmen kısa sürede; samimiyet ve zekâsı ile sultânın akıl danışmanı olmuştur. Alçakgönüllü, eli açık, yalan nedir bilmeyen birisi olan Ayaz, iyiden iyiye diğer vezirlerin ve saray erkânının gözüne batmaya başlar.

Vezirler, Ayaz’ı, Gazneli Mahmud’un gözünden düşürmek için dedikodular yayarlar. Ayaz’ın her gün kendisinden başka kimsenin girmesine izin vermediği bir odaya çekilip bir-iki saat kaldığını, orada ya hükümdardan çaldığı paraları sakladığını ya da kötü işler yaptığını söylerler. Hükümdar, inanmak istemese de kalbine kurt düşmüştür bir kere… Kendini tutamaz ve Ayaz’ın odasının önünde alır soluğu… Kapısı açılan oda, boş ve temizdir. Sadece askıya asılı bir sarık, hırpânî bir aba, duvara dayalı eğri büğrü bir asâ ve yırtık çarıklar vardır.

YOKLUKTAN VARLIĞA ERMEK

Hazret-i Mevlânâ, bu durumu Mesnevî’sinde pek güzel ifade eder:

“Belki de varlık, yokluk rüzgârının esmesine engel olduğu için çarığını seyretmekten hoşlanıyordu. Böylece yokluk üstüne kurulu mezarı açmak, o zevk ve hayat rüzgârını bulmak istiyordu. Kendi varlığından uzaklaştığı için, işinin sonu da övgüye değer oldu. Ayaz, kibir kokusundan sakındığı için kararlılığı çok güçlü bir hâle gelmişti. Temizlenip olgunlaşmıştı o, gururun ve kibrin boynunu vurmuştu.” (Mesnevî, 235- 240. beyitler)

Dünyadan uzaklaşan kişi, kendi varlığından uzaklaşır. Kendi varlığından uzaklaşan kişi ise, kibir, riyâ ve kinden uzaklaşır.

TALUT VE CALUT KİMDİR?

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Tue, 14 Mar 2017 14:55:00 +0300

Tâlût ve Câlût kimdir? Allah’ın Benî İsrâîl’e gönderdiği ve kendilerini O’nunla imtihana tuttuğu hükümdara karşı tavırları ne oldu?

Mûsâ -aleyhisselâm-’dan sonra gelen Benî İsrâîl peygamberleri, Tevrât ile amel ediyorlardı. Fakat yahûdîler, başlarında peygamber bulunmadığı kısacık bir fırsat yakaladıklarında, hemen kitabı tahrîf ederek kendi hevâ ve heveslerine göre te’vîl ediyorlardı. Böylece îtikâdî ve ahlâkî durumları bozuluyor; yeni bir peygamber gelince düzeliyor, fakat sonra tekrar fesâda meylediyorlardı.

O zamanlar Mısır ile Şam arasında Amâlika kavmi vardı. Câlût isminde çok güçlü bir reisleri bulunmaktaydı. Allâh -celle celâlühû-, Câlût’u İsrâîloğulları’nın başına musallat etti. Câlût, İsrâîloğulları’nı mağlûb ederek çocuklarını ve kadınlarını esir aldı.

CALUT NELER YAPIYOR?

Benî İsrâîl’de Mûsâ -aleyhisselâm- zamanından beri muhâfaza edilen ve içinde bir kısım mukaddes emânetlerin bulunduğu kıymetli bir sandık vardı. Sandığı ele geçiren Câlût, hakaret olsun diye onu pisliğe attı. Bu sandığa Kur’ân-ı Kerîm’de “Tâbût” denilmektedir.

Ev, mal, mülk ve yurtlarından ayrı düşen İsrâîloğulları çok huzursuz oldular. Tâbût’un, ellerinden çıkmasına çok üzüldüler. Artık bütün emel ve gâyeleri Tâbût’u tekrar ellerine geçirmek olmuştu.

TALUT KİMDİR?

O sırada içlerinde, rivâyete göre İşmoil isminde bir peygamber vardı. Yahûdîler, ondan kendilerini kurtaracak bir hükümdar istediler. İşmoil -aleyhisselâm- da, duâ ve niyazda bulundu. Hak Teâlâ, “Tâlût” isminde bir kimsenin melik olarak tâyin edilmesini vahyetti. Fakat bir kısım yahûdîler, Tâlût’u hükümdar yapmak istemeyip bu ilâhî emre karşı çıktılar:

“–Tâlût, hükümdar soyundan değildir!” dediler.

Çünkü o zamana kadar İsrâîloğulları’na gelen peygamberler, Lâvî bin Ya’kûb’un; hükümdarlar ise, Yahûda bin Ya’kûb’un soyundan gelmekteydi. Tâlût ise, her iki soydan da değildi.

Kur’ân-ı Kerîm’de bu husus şöyle anlatılır:

“Mûsâ’dan sonra, Benî İsrâîl’den ileri gelen kimseleri görmedin mi? Kendilerine gönderilmiş bir peygambere:

«–Bize bir hükümdar gönder ki (onun kumandasında) Allâh yolunda savaşalım!» demişlerdi.

(O Peygamber:)

«–Ya size savaş farz kılınır da savaşmazsanız!» dedi.

(Onlar da:)

«–Yurtlarımızdan çıkarılmış, çocuklarımızdan uzaklaştırılmış olduğumuz hâlde Allâh yolunda neden savaşmayalım?!» dediler.

Kendilerine savaş yazılınca da -içlerinden pek azı hâriç- geri dönüp kaçtılar. Allâh, o zâlimleri hakkıyla bilendir.” (el-Bakara, 246)

“Peygamberleri onlara:

«–Bilin ki Allâh, Tâlût’u size hükümdar olarak gönderdi.» dedi.

Bunun üzerine:

«–Biz, hükümdarlığa daha lâyık oluduğumuz hâlde, (üstelik) ona servet ve zenginlik cihetinden geniş imkânlar da verilmemişken, bize nasıl hükümdar olabilir?!» dediler.

(Peygamber:)

«–Allâh sizin üzerinize onu seçti, ilmen ve bedenen ona üstünlük verdi. Allâh mülkünü dilediğine verir. Allâh her şeyi ihâta eden ve her şeyi bilendir.» dedi.” (el-Bakara, 247)

İsrâîloğulları’nın ileri gelenlerine göre iktidar, büyük servet ve sermâye sâhiplerinin olmalıydı. Hâlbuki bu fikir, cemiyetin menfaatine ve adâlet prensibine aykırıdır. Çünkü iktidâra, zenginlerin değil, ehil olan kimselerin geçmesi gerekir. Bu da, kişinin mânevî gücü, bilgisi ve tecrübesi ile birlikte kuvvet ve cesâretine bağlıdır.

Fahr-i Râzî’nin beyânına göre İşmoil -aleyhisselâm-, İsrâîloğulları’nın teklîfini şu dört sebepten dolayı reddetti:

Tâlût’u hükümdar olarak seçen, Allâh -celle celâlühû-’dur.
Hükümdarlarda iki vasıf aranır:
1. Siyâset ilmini (idâreciliği) bilmesi,
2. Bedenî ve rûhî bakımdan kuvvetli olması.
Mülk Allâh’ındır; onu dilediğine verir.
Allâh, ihsânı ile fakiri zengin yapar. Saltanata kimin lâyık olduğunu da hakkıyla bilir. (Fahreddîn Râzî, Tefsir, VI, 147)

Tâlût’un hükümdarlığına îtiraz eden İsrâîloğulları bu sefer de:

“–Eğer o, sâhiden hükümdarsa, bize bir delil getirsin!” dediler.

Bunun üzerine:

“Peygamberleri onlara şöyle dedi:

«–Şüphesiz onun hükümdarlığının alâmeti, (vaktiyle sizden alınan) Tâbût’un size gelmesidir ki, onun içinde Rabbinizden bir sekîne (ruhlara emniyet veren bir huzur), Mûsâ ve Hârûn ehlinin bıraktıklarından geriye kalan bir takım şeyler vardır; onu melekler taşıyacaktır. Eğer mü’min kimseler iseniz şüphesiz bunda sizin için gerçekten bir delil vardır!»” (el-Bakara, 248)

Kaynak: Osman Nuri Topbaş, Nebiler Silsilesi-3, Erkam Yayınları

Dünya Hakimi Sultan Süleyman'ın Vasiyeti

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Thu, 1 Sep 2016 21:35:00 +0300

Büyük Osmanlı Devleti'nin 10. hükümdarı Sultan Süleyman Han, kanunlara karşı göstermiş olduğu karakter itibariyle halk tarafından "Kanuni" lakabıyla şereflendirilmiştir. 46 yıllık saltanat hayatında 13 sefer yapan sultan, Osmanlı Devletine en önemli devrini yaşatmıştır. Büyük hükümdar artık hayatının son demlerini yaşadığının farkında olarak yerine getirilmesini istediği bir vasiyet bırakmıştır.

Kudretli sultan, içinde ne olduğunu kendisinden başka kimsenin bilmediği küçük el yapımı, kilitli sandığı ölümü halinde kendisi ile birlikte yanına gömülmesini vasiyeti olarak aile efradına bildirdi. Hayatı at sırtında geçen Sultan Süleyman'ın vefatı Zigetvar Kuşatması sırasında gerçekleşti. Yaklaşık 48 gün saklandıktan sonra İstanbul'a getirilip defin işlemleri yapıldı. Defin işlemleri yapılırken Cihan Sultanı'nın vasiyeti hatırlandı. Bir müddet sonra emanet ortaya çıkarılıp tören alanına getirildi.

Büyük hükümdarın cenaze töreninnde şeyhülislamdan sadrazamına kadar devlet ricali bulunmaktaydı. Osmanlı Devleti'nin şeyhülislamı Ebussuud Efendi'ye Kanuni'nin bir vasiyetinin bulunduğu ve vasiyetin ne olduğu anlatıldı. Bu vasiyeti duyan Ebussuud Efendi; "Zinhar böyle bir vasiyeti yerine getirmeyesiniz, din-i mübine uymaz." diyerek karşı çıktı. Ebussuud Efendi zamanın en büyük alimi olarak kabul edildiğinden, görüşü devlet ricali tarafından olumlu karşılanarak sultanın vasiyetinin yerine getirilmemesi kararlaştırıldı.

Bu sırada sandığın içinde ne olduğu törende bulunanların aklında büyük bir soru işareti bıraktı. Acaba sadığın içinde ne bulunmaktaydı? Sultanın vasiyet bırakacak kadar önemli ne vardı bu sandığın içinde? Bu vasiyet yerine getirilmediğine göre sandık açılmalı fikri konuşulmaya başlandı. Öyle de yapılarak sandık açıldı. Birde ne görülsün sandığın içinde; Kanuni'nin yapacağı işlerin, alacağı kararların tamamının şeyhülislamdan alınan fetvaları bulunmaktaydı.

Kendi fetvaları olduğunu gören Ebusuud Efendi, "Hey büyük sultan, sen Allah katında kendini temize çıkardın, mesuliyeti bize yıktın, biz nasıl bunun altından kalkacağız bakalım?" diyerek hüzünlendi.

Osmanlı'nın Gölgede Kalmış Padişahı; 1.Mahmud

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Fri, 26 Aug 2016 18:50:00 +0300

Sultan 1.Mahmud

Her zaman yiğitliği ve anlayışı dünya tarihçileri ve Osmanlı tarihçileri tarafından her zaman büyük övgüler görmüştür. Ayrıca hat sanatında da büyük eserler vermiştir. Günümüzde malesef ki ismi tarih kitaplarının köşelerine sıkıştırılmıştır. 24 yıl saltanat süren Sultan Mahmud Han, 1754 yılında vefat etmiştir.

1.Mahmud'un Şahsiyetini Anlamak İçin Küçük Bir Kıssa

Avusturya İmparatoru 6.Charles öldüğünde, tahtın tek varisi olarak kızı Therese'ye kalmıştı. Bunu fırsat bilen Avrupa'lı devletler Avusturya İmparatorluğu'nun başına üşüşerek, adeta leş kargaları gibi Avusturya'yı parçalamaya başladılar.

Bu arada Osmanlı Sultanı 1.Mahmud'un sessiz kalması karşısında meraklanan Avrupalı devletlerin kralları; "Avusturya'dan neden payınızı almıyorsunuz." diyerek bu tutum karşısında şaşkınlıklarını ifade ediyorlardı.

Sultan 1.Mahmud'un cevabı Osmanlı'nın şanına yakışan şekildeydi. "Düşene vurmak yiğitlik değildir. Biz bir şey istersek kılıcımızın hakkıyla alırız. Fırsatçılık etmeyiz. Tavsiye ederiz, siz de bu sevdadan vazgeçiniz ve Avusturya'yı kaderiyle baş başa bırakınız."

Fransa'da Yapılan İlginç İcat "Türk Kafası"

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Mon, 1 Feb 2016 01:49:00 +0200

Sultan Abdülaziz ve 3.Napolyon

Sultan Abdülaziz Avrupalı devletler ile bağını güçlendirmek için Kral 3.Napolyon'un daveti üzerine 1867 yılında Avrupa'ya seyahat etmeye karar verir. Hazırlığa başlanıp gidilecek ülkeler hakkında planlar yapıp ve yola çıkacakları vapurun hazırlanmasını emrini verir. Padişahın bindiği vapur Malta, Napoli derken yolculuğun 9. günü Tolun Limanı'nda Fransız Donanması tarafından askeri tören ile karşılanır. Kral 3.Napolyon Elize Sarayı önünde Sultan Abdülaziz'e halkın katılımı ile büyük bir tören düzenler. Fransız halkı Sultan Abdülaziz'e büyük ilgi gösterir. Fransa'nın başka şehirlerinde yaşayan insanlar Sultan'ı görmek için Paris'e akın ederler.

Türk Kafası

İmparator 3.Napolyon 1 gün sonra Sultan Abdülaziz'i Paris'in turistik mekanların gezdirmeye karar verir. Büyük bir kafile, önlerinde Sultan Abdülaziz ve 3.Napolyon ile Paris sokakarını dolaşırken Sultan'ın gözüne dükkanların kenarında duran günümüzde güç itici veya vuruş ölçer denen cihaz gözüne takılır.

Sultan 3.Napolyon'a dönerek cihazı gösterir "bu nedir?" diye sorar. Kral ilk önce sessiz kalır ama Sultan sorusunda ısrar edince dönüp "ismi Türk kafasıdır" cevabını verir.
Sultan Kralın cevabı karşısında tebessüm ederek cihazın ne işe yaradığını sorar. Sultan Abdülaziz yanındaki Fransız tercumana döner ve "Türk kafası" denen cihazın nasıl çalıştığını sorar. Tercuman oradaki bir askerden göstermesini ister. Asker bir yumruk vurarak Sultan Abdülaziz'e ibredeki değeri gösterir
Sultan Abdülaziz cihazın nasıl çalıştığını gördükten sonra yanına Keçecizade Fuad Paşa'yı çağırır ve denemesini ister. Fuad Paşa gerilerek öyle bir yumruk vurur ki ibre hızlı bir şekilde dönerek en üst seviyeye çıkar ve hızını alamayarak camı kırarak dışarı çıkar. Bunu gören cihazın sahibi şaşkınlığını gizleyemez ve böyle bir şeyin ilk defa olduğunu söyler.
Bunu gören Sultan Abdülaziz, Kral 3.Napolyon'a döner ve gülerek "Bu Türk kafası olamaz, olsa olsa ecnebi kafası olur." diye cevap verir.

Osmanlı Devleti'nin Medeni Hukuku: Mecelle-i Ahkam-ı Adliye

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Wed, 6 Jan 2016 21:02:00 +0200

Ahmet Cevdet Paşa

Tanzimat Fermanı'nın ilan edilmesinden sonra devletin batı taklitçiliğine başlaması üzerine Ali Paşa, Fransa Medeni Hukuku'nu Osmanlı Devleti'ne tatbik etmek için Padişaha görüşünü iletti. O zamanlar devlette resmi tarihi yazan Cevdet Paşa, buna karşı çıkarak ecnebinin kaidelerinin İslam ile uyuşmadığını bunun yerine Kuran temel alınarak Osmanlı Devleti kendi kanunnamesini oluşturması gerektiğini bildirdi.

Padişah Abdülaziz bu düşünceye karşı çıkarak Cevdet Paşa'yı görevlendirdi. 1868 yılında bir komisyon kurularak Cevdet Paşa önderliğinde çalışmalara başlandı. Kuran ve hadislerin yanında mezheplerin de uygulamış olduğu içtihatlar ile harmanlanmış ilk yazılı İslam Medeni Hukuku 1876 yılında tamamlanmış oldu. 13 asırlık birikim üzerine kurulmuş olan Mecelle-i Ahkam-ı Adliye 1926 yılına kadar yürürlükte kaldı.

Mecelle 16 ciltten ve 1851 maddeden oluşmaktadır. Aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti'nin de ilk medeni hukuku olmaktadır. İsviçre Medeni hukuku tatbik edilene kadar devam etmiştir. 1948 yılında kurulan İsrael 1984 yılına kadar Mecelle'yi kullandı, 1984 yılından sonra kendi oluşturduğu kanunnamenin temelini Mecelle ile harmanladı. Bunun yanısıra Lübnan, Suriye, Irak gibi Ortadoğu ülkeleri de kuruluşlarında Mecelle'yi uygulamışlardır.

Şu soruyu sormak gerekiyor, günümüzde kendimize ait yaşamımızı oluşturacağımız kanunlarımız varken bu özentilik neden...

Endülüs Devleti'nin Kul hakkına Verdiği Önem

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Wed, 13 May 2015 22:36:00 +0300

Kurtuba Camii

Endülüs Emevi Halifesi 2.Hakem, adalet kaidelerine çok değer veren, halkın refahı için çalışan biriydi. Halife 2.Hakem, bahçesine bir köşk yaptırmak istiyordu. Ancak tarlasına bitişik mal sahibi malını satmak istemiyordu. Devlet memurları halifeden gizli olarak mal sahibi kadının elinden malını zorla alıp, köşkü oraya yaptılar. Kadın doğruca Kurtuba Kadısı Beşir'e giderek halifeyi şikayet etti.

2.Hakem bir gün köşkünde otururken Kadı Beşir eşeği ile çıkageldi. Kadı eşeğinden inip boş olan torbasını toprakla doldurmaya başladı. Torba dolunca halifeye hitaben:

- Bana biraz yardım et de, şu torbayı eşeğe yükleyelim.

Bunun sonucunda bir şeyler olacağını sezen halife aşağı inerek kadıya yardım etti. Ancak torbayı eşeğe yüklemeyi başaramadılar. Bunun üzerine Kadı Beşir halifeye:

- Ey halifem, bak bu torbadaki toprak, halkının birinin elinden zorla aldığın tarlanın ancak küçük bir parçasıdır. Sen bugün bu kadarcık toprağı kaldıramazsan, yarın ahirette o koca tarlayı nasıl kaldıracaksın.

Halife meseleyi anladığında çok üzüldü ve kendisini affettirmek için köşkle beraber tarlayı kadına verdi.

Endülüs Emevi Devleti devrinde göstermiş olduğu adalet ile Avrupa'ya kendi devrinde büyük dersler verdi. Bu sayede 7 asırdan fazla ayakta durdu. İspanya'da bugün büyük eserleri bulunmaktadır. Ne yazıktır ki İseviler, Endülüs'ün göstermiş olduğu ahlakı gösteremediler ve Endülüs yıkıldıktan sonra etrafı Müslüman ve Yahudi kanlarıyla boyadılar. Camileri yıktılar, kütüphaneleri yaktılar.

Harut ile Marut'un Hikayesi

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Fri, 8 May 2015 21:09:00 +0300

Harut ile Marut isimleri Bakara Suresinin 102. ayetinde geçmektedir. Ayette Harut ile Marut kıssasının özü açıklanmaktadır. Bazı tefsirciler onların birer sembol ve mecazi ifadeler olduğunu söyleseler de genel görüş, Harut ile Marut, Süleyman peygamber'in döneminde Babil'de insan şeklinde ortaya çıkan, kötülük için kullanmamaları şartıyla insanlara sihir ilmini öğreten ve insanlar için iyilik ve kötülükle imtihan olacakları fizik ötesi güçleri harekete geçirecek ilmi öğreten iki melektir.

Bu ilmi kötülük istekleri doğrultusunda kullanan insanların aksine, Harut ve Marut "Biz imtihan vesilesiyiz, biz hem kaybettiririz hem de kazandırırız. Bu öğreteceğimiz ilim, dizginlenemeyecek duygular için kullanılabilir ve kötüye kullanılması da büyük suçtur. Aklınızı başınıza alın bu imtihanı kaybetmeyin." demedikçe hiç kimseye bir şey öğretmiyor ve muhataplarını suistimale karşı uyarıyordu.

Onlar Süleyman (a.s)’ın mülkü üzerine şeytanların tilavet ettiği (okuduğu) şeylere tâbî oldular (uydular). Süleyman (a.s), inkâr etmedi (sihir yapmadı ve kâfir olmadı). Fakat şeytanlar insanlara, sihri ve Babil şehri’ndeki iki meleğe, Harut ve Marut’a indirilen şeyleri öğretmekle kâfir oldular. Ve oysa onlar, “Biz sadece bir fitneyiz (sizin için bir imtihanız). O halde (sakın sihir ilmini öğrenerek) kâfir olmayın.” demedikçe hiç kimseye bunu öğretmezlerdi. Fakat o ikisinden, bir erkek ile onun karısının arasını açacak şeyler öğreniyorlardı ve de onlar, Allah’ın izni olmadan onunla (sihirle) hiç kimseye zarar verebilecek değillerdir. Ve onlar kendilerine fayda vermeyen, zarar veren şeyleri öğreniyorlar. Ve andolsun ki onlar, onu (sihri ve ona ait bilgileri) satın alan kimsenin ahirette bir nasibi olmadığını kesin olarak öğrendiler. Elbette onunla (sihre karşılık) nefslerini sattıkları şey ne kötü, keşke bilselerdi. (Bakara Suresi 102. Ayet)

Allah (c.c.) Harut ile Marut'u dünyaya göndermeden önce içlerine nefis duygusunu verdi. Harut ile Marut zaman geçtikçe sapıtmaya başladılar. Bu sapıtma insanlarınkine de benzemiyordu. İnsanlar Harut ile Marut'un öğütlerine uymadılar ve birbirlerine büyü yapmaya başladılar. Her geçen gün insanların çoğalması ile birlikte büyü yapan insanda çoğaldı. bunun sonucunda cinlerin insanlar alemine geçişi de kolaylaştı. Benim düşünceme göre 40 - 50 yıla kalmaz artık insanlar ile cinler arasındaki alem farkı iyice azalıp insanların cinleri görmesi normal bir olay olarak karşılanabilir. Bu da şüphesiz kötü olayları beraberinde getirecektir.

Amerika'nın Vergi Ödediği Tek Devlet

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Sun, 3 May 2015 19:57:00 +0300

18.yy'ın sonlarına doğru bağımsızlığını ilan edip ticaret yapmaya başlayan Amerika, Akdeniz'den ticaret gemilerini geçirerek Asya ve Afrika'da ticaret yapmaya başladı. Fakat Akdeniz ticaretini Osmanlı Devleti'nin filoları oluşturmaktaydı. Akdeniz'in hakimiyeti kayıtsız şartsız Osmanlı'daydı. Akdeniz'de ticarete başlayan Amerikan filosu sürekli korsanların tacizine uğruyordu.

Bu sebepten ötürü yeni kurulan Amerika'nın harp gemileri ticaret filolarını korumaktan acizdi. Osmanlı'nın Akdeniz'i kontrolüne verdiği Cezayir Valisi ile anlaşmak durumundaydı. Durumun ciddiyetinde olan Amerika, Cezayir Valisi'ne anlaşmak için elçiler gönderdi. Yapılan müzarekeler sonucunda 5 Eylül 1795 yılında anlaşmaya varıldı.

Anlaşma metni Türkçe olarak hazırlandı. Bu anlaşma Amerika tarihine kendi dilinde olmayan tek anlaşma olarak geçti. Anlaşmaya göre Amerika her yıl Osmanlı Devleti'ne 642.000 altın dolar ve 12.000 Osmanlı altını vergi ödemeyi kabul etmiştir. Anlaşma 35 yıl geçerli kalmıştır. Anlaşmayı imzalayan Cezayir Valisi Hasan Paşa ve Amerika Başkanı George Washington'dur.

Amerika ile imzalanan anlaşma

Nereden nereye... Durumu en iyi istiklal şairimiz Mehmet Akif özetliyor.

Donanma, ordu yürürken muzafferen ileri,
Üzengi öpmeye hasretti Garb'ın elçileri!
O ihtişâmı elinden niçin bıraktın da,
Bugün yatıp duruyorsun ayaklar altında?

Belânı istedin, Allah da verdi... Doğrusu bu.

Kafkas Kartalı Şeyh Şamil

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Tue, 28 Apr 2015 22:09:00 +0300

19.yy da Osmanlı Devleti'nin gerileme dönemine girmesi ile Rusya'nın cesaretlenip, Kafkaslarda İslama karşı başlattığı savaşın geçit vermeyen, İslam'ın Kafkasya'daki adıdır Şeyh Şamil...

1797 yılında Dağistan'ın Gimri köyünde dünyaya geldi. Küçük yaşından itibaren karakteri İslam ile yoğrulan Şeyh Şamil, devrin büyük alimlerinden dersler aldı. Çocuk yaşından itibaren Kafkasya'da yaşayan Müslümanlara karşı yapılan maddi, manevi zulme karşı kalbindeki imanın tezahürü olarak cihad aşkı ile ortaya atıldı.

Kafkasya'da yaşayan Müslümanlar zulme dur demek için küçük toplantılar yapmaya başladılar. Başlarında bir rehber olması gerektiğinin farkındaydılar. Bu sebeple mücahitler başlarına İmam Şamil'i rehber seçtiler. İmam Şamil bu küçük birliğin başına geçip, esaret altına alınan diğer Müslümanları da ikna ederek küçük bir ordu kurdu. 25 yıl boyunca Rus ordularına kan kusturdu. Nice generalleri öldürdü. Nicelerini harp meydanında talan etti.

Çar 2.Aleksander, bir avuç insanın koskoca bir imparatorluğu çaresiz bırakması karşısında büyük sinir krizleri geçiriyordu. Bunun sonucunda büyük birlikler hazırlatarak büyük bir İmparatorluğa saldırıyormuşcasına Şeyh Şamil'in üzerine gönderdi. Şeyh Şamil ve askerleri kahramanca ardı arkası gelmeyen Rus askerlerini geri püskürtüyordu. Ne yazıktır ki Şeyh Şamil'in ordusu bitkin düşüyordu dalga dalga gelen düşmana karşı... Saatler geçtikçe Şeyh Şamil'in askerleri eriyordu. En sonunda 100'e yakın kişi kalmıştı. Savaşın kazanılmayacağını gören Kafkas Kartalı, kadın ve çocuklara dokunulmaması şartı ile teslim olmayı kabul etti.

Kafkas Kartalı 6 Eylül 1859 yılında esir alınıp kırk kişilik maiyetiyle St. Petersburg'a götürüldü. Rus Çarı, Şeyh Şamil'e beklenenin aksine büyük hürmet gösterdi.Ölmeden önce son isteğini Hacc'a gitmek olduğunu 2.Aleksandr'a bildirdi. Rus Çarı oğullarını esir almak şartı ile 1870 yılında İstanbul'a gönderildi.

İstanbul'da yaptığı hizmetlerin büyüklüğü karşısında cennetmekan Sultan Abdülaziz tarafından büyük hürmet gördü. Sultan Abdülaziz "Babam mezarından kalksaydı, ancak bu kadar sevinebilirim" diyerek iltifatlarda bulundu. Şeyh Şamil'in İstanbul'a gelişi halk tarafından büyük ilgi gördü. Halk Şeyh Şamil'i daha yakından görebilmek için sahile akın etti. Sultan Abdülaziz Kafkas Kartalı'na her türlü emrine amade olduğunu bildirdi. Bunun üzerine Şeyh Şamil "Hayatımın şu son günlerini Paygamberimizin (s.a.s.) huzuru şeriflerinde geçirmek istiyorum. Bunun teminini zat-ı alinize istirham ediyorum." dedi. Şeyh Şamil bir müddet daha İstanbul'da kaldıktan sonra Hicaz'a gitmek istediğini bildirdi. Sultan Abdülaziz en güzel vapurunu hazırlatarak Şeyh Şamil'i Hicaz'a gönderdi.

Şeyh Şamil Medine'de hastalandı. Aile efradı ile vedalaştıktan kısa bir süre sonra 4 Şubat 1871 yılında vefat etmiştir. Kabri Medine'de Cennet-ül Baki'dedir. Şeyh Şamil öldükten sonra oğullarını esaretten kurtarmayı borç bilen Sultan Abdülaziz, Rus Çarına mektup yazarak serbest Şeyh Şamil'in oğullarının serbest bırakılmasını istedi.

Şeyh Şamil'in kararlılığı

Savaş dönemlerinde halktan bazıları "artık teslim olalım anlaşma yapalım" diye hayıflanmaya başlamıştır, bunun üzerine Şeyh Şamil teslim olmaktan bahsedene kırbaç cezası vermeyi uygun görmüştür. Bu durumda çekinen halk çareyi Şeyh Şamil'in annesine gitmekte bulmuşlardır. Annesi Şeyh Şamil'e teslim olma teklifini sununca Şeyh Şamil koymuş olduğu kanundan ödün vermemiştir. Cezayı yaşlı bir kadın çekemeyeceğinden, ceza oğluna intikal ettirilmiş, böylece Şeyh Şamil kendini kırbaçlattırmıştır

Allah yaniden Şeyh Şamil gibi davasına sadık Müslümanları başımıza getirsin...

Türkiye'de Yaşayan Her Müslüman'ın Okuması Gereken Kitaplar

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Sat, 18 Apr 2015 21:36:00 +0300

Türkiye'de son yıllarda gelişen bir hastalıktır, bilmediğini bilmemek... Ülkemizde yaşanan kültür buhranında sağlam kalabilmek için geçmişte yaşanan hatalardan ders almak gerekir. İnsan ömrü 80 yıl, binaenaleyh başkalarının yapmış olduğu hatalardan da ders almak gerekir. Bu hataları görmenin en büyük kaynağı kitap okumaktır. Bu benim naçizane fikrim...

Benim arkama dönüp baktığımda bu ülkede yaşayan Müslümanların okuması gereken birkaç temel eser var. Bu kitapların anlaşılması yaşanan kutuplaşmayı yok edeceği düşüncesindeyim.

Şu an üniversite mezunlarının bile yüzde doksanının Mehmet Akif'in Safahat'ını okumadığını ve içinden üç beş şiirinden bile haberi olmadığından malesef ki eminim...

Ayrılık hissi nasıl girdi sizin beyninize?
Fikr-i kavmıyyeti şeytan mı sokan zihninize?

Türk'te Kürt'te bilmeli Safahat'ta yazan bu mısraları... İşte o zaman anlaşılır İslam kardeşliğinin ne olduğu... İlhr

Malesef insanların Türkiye'de terimleri yanlış anlamasından ötürü, yaşanan büyük bir kargaşa var. Müslüman şeriatın ne olduğunu bilmeden 'Kahrolsun Şeriat!' demesi gibi... O yüzden okumak, okumak yine okumak gerekiyor. İnsanlar üniversite bitirdiği zaman cahllikten kurtulmuyor, sadece yoluna diplomalı cahil olarak devam ediyor.

Bendeniz zamanın ruhunu anlamak için 3 kitap öneriyorum.

Mesnevi - Mevlana Celaleddin Rumi
Keşf-i Kalb - İmam Gazali
Safahat - Mehmet Akif Ersoy

Bu sayı 100'e çıkarılabilir ama temel denince Türkiye'de yaşayan insanlar için benim aklıma bu 3 kitap geliyor.

Müslüman Laik Olabilir Mi?

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Sun, 12 Apr 2015 00:11:00 +0300

Laiklik kavramı, Fransızca "laicisme" kelimesinden Türkçe'ye laisizm veya laiklik olarak geçmiştir. Laik, "din adamı dışında kalan halk" demektir. Laiklik terimi Türk halkı tarafından sekülerizm ile karıştırılmaktadır. Dinin devlet işlerinden ayrı tutulması kelime manası itibariyle sekülerizmin temel özellikleri içerisinde yer almaktadır. Laiklik, devletin her kademesinin tüm inanışlara karşı aynı mesafede bulunmasını ifade eder.

Laiklik devlete özgü yönetim şeklidir. Laiklik ilkesi şu dünyada sadece Fransa ve Türkiye'nin anayasasında bulunmaktadır. Müslüman, hristiyan, hindu... gibi herhangi bir dini inanışı olan kimsenin laik insan olma gibi durum söz konusu değildir. Ne yazık ki ülkemizde laik kişi çağdaş, bilimsel düşünen, aydın gibi ifadeleri akla getirmektedir. Tabi ki tüm halk için değil ama kendini çağdaş zanneden ama hiçbir konuda bilgisi olmayan insanların kendini avuttuğu ifadedir laiklik...

Gelelim "Kişi hem müslüman hem de laik olabilir mi?" sorusuna... Bu dediğimiz örnek verecek olursak, Kişi eğer hem laik hem müslüman olabilseydi, hem Allah'a hem Yahova'ya hem Buda'ya hem Gad'a inanıp kadar mantıksız olurdu. Yani özetleyecek olursak ya adam gibi müslüman olacaksın yada...

Hem şeriatçı hem laik "Sefa Acer'e" ithaf olunur....

İlk Müslüman Türk Devleti ve İlk Müslüman Türk Hükümdar

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Wed, 25 Mar 2015 00:55:00 +0200

KARAHANLILAR DEVLETİ BAYRAĞI

Karahanlılar, daha önceki Türk devletlerinin aksine hükümdarların ve halkın ekserisinin Müslüman olduğu ilk Türk - İslam devletidir. Karahanlılar devleti, Türklerin İslamla kucaklaşmasını ve İslamın getirmiş olduğu İla-i Kelimetullah ruhu ile İslamın bayraktarlığının temelini oluşturmasında büyük rol oynamıştır. Aslında bir anlamda Selçukiler ve Osmanlı Devletinin kurulmasının zeminini oluşturmuştur.

ABDÜLKERİM SATUK BUĞRA HAN

Karahanlılar devletinin kurucusu olan Bilge Kül Kadir Han devletini 840 yılında Doğu Türkistan üzerinde bulunan bölgede kurdu. İlk başlarda Tengricilik dinine inanan halk, 924 yılında Satuk Buğra Han'ın tahta geçip 932 yılında Müslüman olması ile birlikte büyük bir kısmı İslam'a dönüş yaptı. Satuk Buğra Han, yapılan bu değişimle birlikte adını da "Abdülkerim" olarak değiştirdi. Bununla birlikte ilk Müslüman Türk hükümdar olarak tarihe geçti.

Abdülkerim Satuk Buğra Han, 25 yaşına gelip İslamı seçtikten sonra amcası ile mücadeleye girişti. Amcasını Kaşgar şehrini feth ettikten sonra öldürdü. Bunun üzerine devletin tüm gücünü eline geçiren Abdülkerim, Türk boylarında İslam'ı yaymaya başladı. Türk boylarının birçoğunu İslam ile buluşmasını sağladı.

Abdülkerim Satuk Buğra Han günümüzde fazla anlaşılmamakta ve tanınmamaktadır. Osmanlı Ve Selçuklu bir medeniyet olarak düşünülecekse, Abdülkerim Satuk Buğra Han ve Gazneliler sultanı Gazneli Mahmud'un medeniyetin temelleri olduğu iyi bilinmelidir. 955 yılında vefat eden Satuk Buğra Han'ın cenazesine bine yakın alim ve İslam aleminden binlerce insan iştirak etmiştir.

Karahanlılar İslam'ı benimsedikten sonra Uygur alfabesini kullanmışlardır. Karahanlılar Devleti'nde yazılmış olan birçok eser günümüze ulaşmıştır. Bunlardan en önemlileri Abdülkerim Satuk Buğra Han zamanında Kaşgarlı Mahmud tarafından yazılmış olan Divan-i Lügat-it Türk ve Yusuf Has Hacip'in Kutagdu Bilig adlı eseridir.

Karahanlılar Devleti, Abdülkerim Satuk Buğra Han'ın ölümü üzerine gerileme sürecine girmiş ve 1041 yılında Batı Karahanlılar ve Doğu Karahanlılar olarak ikiye ayrılmıştır.

ABDÜLKERİM SATUK BUĞRA HAN'IN TÜRBESİ

Osmanlı'nın 300 Spartalısı - Sırp Sındığı Zaferi

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Fri, 13 Mar 2015 21:44:00 +0200

"Ne kadar tarihimiz unutturulmaya çalışılsa da böyle bir şerefli tarihi unutmak biraz zor" dendiği zaman, hemen akıllara "Neden unutturulmaya çalışıldı?" diye bir soru geliyor. Aslında sorunun cevabı yazının başlığında... Belki sadece Sırp Sındığı diye bir başlık yazsaydım, çoğunuz okuma gereği duymayacaktı. 300 Spartalı ismi geçince iş değişiyor... Hiçbir tarih değeri olmayan 300 Spartalı denilen kurgu filmini eminim bilmeyen yoktur. Peki Türkiye'de veya dünyanın herhangi bir yerinde yaşayan bir müslüman olarak, Osmanlı üzerine düzenlenen Haçlı seferi olan Sırp Sındığı Muharebesi hakkında ne kadar biliyoruz? Peki Sırp Sındığı Savaşının şanlı komutanı Hacı İlbey'i ne kadar tanıyoruz? Doğal olarak bunları bilmeyenler, Hacı İlbey'in 1364 yılında Meriç Nehri kıyısında bir gecede 4.000 kişiden oluşan ordusuyla, 40.000 kişiden oluşan Haçlı ordusunu nasıl mağlup ettiğini de bilmez.

Bu tarih tahribatını sadece Sırp Sındığı muharebesine indirgememek gerek. Olayları iyice kavramak açısından biraz daha beyin fırtınası yaratırsak, Napolyon Bonaparte dedikleri bir adam var, üzerine yüzlerce film yapılan... Evet, Napolyon'u çok iyi tanıyoruz... Peki Filistin'de zekasıyla Akka Kalesi'ni Napolyon'un başına geçiren Osmanlı'nın Şanlı kumandanı Cezzar Ahmet Paşa'yı ne kadar tanıyoruz. Belki de tanımadığımız için Osmanlı gibi değilde, sadece kendi çapında sürünen küçük bir devlet olmaya devam ediyoruz.

Biz şuanda biraz zayıflamış bir aslan konumundayız ama bizim aslan olmamızı kıskananların bize aynayı göstermeyip, bize kedi olduğumuzu söylüyorlar. O aynaya bakmanın vakti gelmedi mi?

Bloğumu izlemeyi unutmayın...

Genç Osman Destanı

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Tue, 10 Mar 2015 21:27:00 +0200

Bağdat Seferi

Sadrazam paşanın kesin emri vardı:

- Orduda çocuk istemiyorum. Sakalında ve bıyığında tarak durmayanların orduya girmesine izin verilmeyecek.

Karar her tarafa duyuruldu.

Ve ordumuz Bağdat önlerine geldi...

Günlerden bir gün, sadrazamın kulağına, "Genç bir yiğidin ortalığı kasıp kavurduğu" haberi geldi:

- Fırtına gibi esiyor, devletlü sadrazam, yıldırım gibi düşüyor. Genç, hem de çok genç, ama yiğit mi yiğit. Analar neler doğduruyormuş meğer...

Sadrazam paşa içinden sevindi ya, bunu belli etmeden sordu:

- Bıyığında tarak durur mu bu yiğidin?

karşısındaki hayretle cevap verdi:

- Ne bıyığı, ne tarağı devletlü sadrazam, daha çocuk o...

- Derhal yanıma getirin!

Genç Osman'ı, sadrazam paşanın yanına götürdüler. Başı önünde bir zaman bekledikten sonra, sadrazam sordu:

- Adın ne senin?

- Genç Osman derler, paşa baba...

- Bu yaşta onca işi yaptın, nam saldın ha!

- Allah'ın yardımıyla paşa baba...

- Peki sakalında tarak durmayan gençler orduya girmesin, diye bir fermanımız vardı, duymadın mı?

- Duydum paşa baba.

Sadrazam öfkeyle ayağa fırladı:

- Hay bre çocuk! Duydun da ne diye orduya karıştın? Emrimi nasıl hiçe sayarsın?

- Haşa paşa baba, emrinizi hiçe saymam, ama benim bıyığımda tarak durur.

- Şu tarağı bıyığında durdur da görelim.

Genç Osman hiç duraksamadan tarağı kaldırdı. Hızla bastırıp üst dudağına sapladı. Ağzına doğru süzülen kana aldırmadan sadrazama döndü:

- Gördüğünüz gibi paşa baba, bıyığımda tarak durdu.

- Sadrazam, Genç Osman'ı kucaklayıp alnından öptü:

- Var ol yiğit oğlum! Meğer boş yere destan olmamışsın. Gazan mübarek olsun.

Şeriat Kahrolmalı mı? Varolmalı mı?

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Fri, 6 Mar 2015 21:35:00 +0200

Ülkemizde şeriat denince akla bir kaç kelime gelir. Kafa-kol kesme, Arabistan, İran... Ayrıca kahrolsun şeriat ve şeriata karşı omuz omuza sloganlarını da unutmamak lazım. Bunları yapan İsrailoğlları da değil, bizim çakma çağdaşlar. Acaba azıcık İslam'dan ve Kuran'dan haberleri olsa çıkıp "Ben laikim, ayrıca da şeriatçıları da kınıyorum." diyen kafası betonlaşmış müslüman kisvesi altında gezen insanların İslam'dan ve laiklikten ne kadar haberi var?

Bunlar haricinde birde İsviçre medeni hukuku var gurur duyarak anlattıkları... Acaba Ahmet Cevdet Paşa'nın başkanlığında 10 yılda hazırlanmış İslam şeriatının tamamını en güzel şekilde bir araya getirilerek oluşturulan Mecelle'den ne kadar haberleri var. Bilseler İsrail'in şu anda Mecelle'yi kullandığını, belki gurur duyarak anlattıkları medeni hukuktan vazgeçerler. Ama İslam şeriatı bu şekilde anlatılmaya devam edilirse biraz zor.

Artık geçelim İslam şeriatının gerçek anlamına ve neler kapsadığına...

Lügatte ihtiva ettiği anlamı hukuk olan şeriat, yol ve mezhep anlamlarına da gelmektedir. İslam şeriatı, Kur'an-ı Kerim'in tüm müslümanlara emrettiği, hukuk kuralları demektir. Bu kaidelere sadece ceza olarak bakmamak gerekir. İslam şeriatı, müslümanın hayatının tamamında yer almaktadır. İçki içmek, zina etmek, kötü söz söylemek gibi İslam'a aykırı tüm konular Kuran-ı Kerim'in kaidelerine ters düşmektedir.

Sonra (Ey Muhammed) seni din hususunda apaçık bir şeriat sahibi kıldık. Sen ona uy, bilmeyenlerin hevâ ve heveslerine uyma. (Casiye Suresi 18.ayet)

Söylediklerimi kısaca özetleyecek olursam,
İnsan hem müslüman hem de laik olamaz. Hem kahrolsun şeriat deyip, hem de cenazeni camii'ye getirmeyeceksin. Ya hakkıyla müslüman olacaksın, ya da adam gibi...

Nobel Ödülü Alan Osmanlı Vatandaşları

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Sun, 1 Mar 2015 17:09:00 +0200

Nobel ödülleri Alfred Nobel'in vasiyeti üzerine 1901 yılında düzenlenmeye başlandı. Nobel ödülleri her yıl kimya, fizik, tıp, edebiyat ve barış ödülü olarak beş dalda ödül verilmektedir. 1922 yılında yıkılan Osmanlı Devleti, Nobel ödüllerini sadece 21 yıl görebilmiştir. Ama yetiştirdiği vatandaşlar, Osmanlı yıkıldıktan yıllarca yıl sonra bile dünyanın en büyük ödüllerinden biri olan Nobel ödülünü almayı hak etmişlerdir.

İVO ANDRİÇ

1892 yılında Bosna'da doğan İvo Andriç, "Drina Köprüsü" adında yayınladığı romanıyla 1961 yılında Nobel edebiyat ödülünü kazandı. İvo Andriç, romanını Sokullu Mehmet Paşa'nın Vişegrad kasabasında yaptırdığı köprü ve çevresinde oluşan olaylar üzerine kurgulayarak oluşturmuştur.

YORGO SEFARİS

1900 yılında İzmir'de doğan Yorgo Sefaris, 1963 yılında Nobel edebiyat ödülünü kazanmaya hak kazanmıştır. Çocukluğunda şiir yazmaya başlayan Sefaris, 14 yaşında ailesi ile birlikte Atina'ya göç etmek zorunda kalmıştır. İzmir'den göç ettikten sonra İzmir'e özlemi hiç dinmeyen Sefaris, şiirlerinin büyük bölümünde İzmir'e duyduğu özlemi dile getirmiştir. "Sarnıç", "Ardıç Kuşu", "Seyir Defteri" önemli eserlerinden birkaç tanesidir.

ELİAS CANETTİ

1905 yılında Bulgaristan'ın Rusçuk şehrinde doğan Elias Canetti, 1981 yılında Nobel ödülünü kazanmaya hak kazanmıştır. Çocukluğunu Rusçuk'da geçiren Elias, anılarında "Kendimi daima Türkiye'den gelmiş gibi hissetmişimdir." itirafında bulunmuştur. Romanlarını daima Rusçuk'ta yaşadığı olaylardan etkilenerek yazdığını anılarında dile getirmiştir.

Hoca Saadettin'in Ağzından Yavuz'un Vefat Anı

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Fri, 27 Feb 2015 17:50:00 +0200

Yavuz Sultan Selim, ilk Osmanlı halifesi olarak son anlarını, nedimi olan Hasan Can tarafından vefat sırasında neler yaşandığı, Hasan Can'ın oğlu Hoca Sadettin Efendi'nin Tacü-t Tevarih adlı kitabında nakledilmektedir. İsteyenler yaşanan bu olayı Tacü-t Tevarih adlı kitabın 2. ciltinde 394. sayfada bulabilirler.

Hastalıkları sırasında, babam merhum (Hasan Can), mübarek hizmetlerinden bir an bile mahrum kalmadılar. Geceleri sabahlara kadar yanan mum gibi içlerini yakarak, karşılarında dururlardı. Hizmetinden ayrılmak fırsatında yüce emirleriyle döşeklerinin yanında otururlardı. Kah mübarek elleri elinde ve kah mübarek ayakları dizlerinde bulunurdu. Cerrahlar ilaca mübaşeret ettikleri sırada, düşüne dayanır ve bazen cerrahlar sın'ına nazır olsalar, ona itimad buyururlardı. Kur'an okuma ve telkin verme lüzumunda, ondan başka bir kimse hizmetine girmemiştir.

Son nefeslerine kadar bir saniye huzurlarından gitmemiştir. Hatta merhum nakleder ki, "Hasan Can ne haldir?" ben dahi dedim ki, "Sultanım, Cenab-ı Hakka tevacüh edip Allah'la olacak zamandır." Buyurdular ki; "Bizi bunca zamandır kimin ile bilirdin? Cenab-ı Hakk'a yönelişimizde kusur mu ettik? Ben de dedim ki, "Haşa, hiçbir zaman zikr-i Rahman'dan gaflette olmadınız. Lakin bu zaman başka zamanlara benzemez. Bu yüzden böyle söylemeye cesaret ettim." Bu andan sonra, "Süre-i Yasin'i oku" emrini buyurdular. Mübarek emirleri mücibince bir kere Yasin'i hatmettim. Benimle birlikte okudular. İkinci defasında da, "Selamun kavlen bin Rabbi'r - Rahim" ayetine geldiğimiz sırada, mübarek dudaklarının bu ayet ile hareket ettiğini gördüm. Tam o sırada, sağ taraflarından ruhları uçarak mübarek parmakları ile gözlerini yumdu.

Gözün yumdu temaşa-ı cihandan
Feragat buldu gavga-yı zamandan

Yed-i müeyyedleri (kaynak sahibi) annemdedir. Kulaklarına dokunmuş ve nabızlarını hissetmiştim. nabzının durmasına vakıf olduğum zaman, lazım olan hizmeti yapmaya başladım.

Mısır Seferi Sırasında Yaşanan Önemli Vaka

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Sun, 22 Feb 2015 18:51:00 +0200

Yavuz Sultan Selim Han, Mısır seferine giderken, yolu Dede Molla'nın bulunduğu köyden geçer. Sultan, atı üzerinde ordusunun önünde yol alırken, ihtiyar bir köylüyü tarlasını sürerken görür. Yaklaşıp selam verir köylü gelenin kim olduğunu fark etmemiş gibi bir tavırla selamını alır ve işiyle meşgul olur. Atı üzerinde onu seyreden Sultan; "Baba duydun mu? Padişah sefere çıkmış Mısır'a gidiyormuş..." der. O mübarek de; "Mevla yolunu açık eylesin. İnşallah hayırlı olur. Emeline nail olur ve muzaffer olarak döner." dedikten sonra işine devam eder... Sultan, onun bu olgun haline ve teslimiyetine bakıp, dünyaya gönül bağlamayan, lazım olduğu kadar çalışan ve tevekkül sahibi bir zat olduğunu anlar.

Sultan nasıl karşılık vereceğini merak ederek tekrar; "Dede, uzak yerden geliyorum. Karnım aç, yiyeceğin var mı? " der. Bunun üzerine biraz ileride iki taşın üzerine yerleştirilmiş tencerede pişmekte olan aşı işaret ederek; "Pilav pişmek üzere, işte orada, karnın doyuncaya kadar ye!" der. Padişah; "İyi ama orada, indir sende ye, askerlerinde yesin. Hepinize yeter inşallah!" diyerek, tarlasını sürmeye devam eder.

Biraz sonra, ordu yaklaşınca Padişah; vezirlerine, mola vermelerini emreder. Mola veren askerler grup grup aksakallı ihtiyar zatın pilavından yemek için sofraya oturur. Başta Sultan, vezirler ve bütün ordu bu pilavdan yer, fakat pilav hiç eksilmez. Bu ihtiyar zatın erenlerden olduğunu anlayan Sultan, onun kerametiyle pilavın bitmediğini görerek, hürmetle elini öpüp, duasını alır ve ordusuna ilerle emri verir.

Osmanlı ordusu Mısır seferinde zafer kazanıp İstanbul'a dönerken Sultan yine bu mübarek zata uğrar. Bir arzusunun olup olmadığını sorar. yavaş bir sesle; "Mendilimi isterim!" der. Sultan, önce bir şey anlamaz. Biraz sonra, savaş sırasında kolundan hafif yaralandığını ve o sırada yanında savaşan ihtiyar bir askerin koynundan mendilini çıkararak yarasını sardığını hatırlar. İşte o asker, velilerden olan bu zattır. Sultan bu kerametini de anlayınca ona hürmet gösterip, bulunduğu bölgeye ihsanlarda bulunur...

Devletimi Nasıl Bir Gelecek Bekliyor? Suali

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Sat, 21 Feb 2015 21:39:00 +0200

Farabi (870 - 950)

941 seferinde Haleb'e Giden Farabi, orada hüküm süren Hamdanoğullarından Seyfüddevle Ali adlı Türk Bey'inin yanında kalmış ve vaktini felsefi düşüncelerini kaleme almakla geçirmiştir. Devrin hükümdarı, Farabi'ye, "Benim ülkemi nasıl bir gelecek bekliyor?" diye sormuştur. Farabi, bu soruya cevap verebilmesi için hükümdarın bir davet vermesini istemiş ve "Size en yakın olanları tahta yakın oturtun. Oturma düzenini size yakınlık derecesine göre sağlayın. Saygınızdan nasibi az olanları en sona bırakın." demiş.

Hükümdar, birinci sıraya muhteşem giysileriyle en zenginleri, yani tüccarları, sonra sırasıyla akrabalarını, mevki sahiplerini, hakimleri, saray görevlilerini yerleştirmiş. Kapıya yakın yerde birkaç tedirgin adam varmış. Diğerlerinin onlara tahammül edemediği de açıkça belliymiş... "Kim bu insanlar?" demiş Farabi... Hükümdar, "Yazar, şair takımı" demiş, "Kendilerini neredeyse benden akıllı sanıyorlar..." Bunun üzerine Farabi, davetin sonunda, yalnız kaldıklarında cevabını vereceğini söylemiş ve herkes çekildikten sonra başlamış söze: "Düşündünüz mü hiç, neden yıkıldı, o kocaman Türk hanlığı? Asıl sebebi şudur: Kalabalık ordularıyla düşmanı yendiği halde yüksek kültürünü yayamadı, kültüre değer verenlere sahiplenmedi. Önemli makamlara bezirganları, tüccarları getirdiler; milletin kaderini, ellerine verdiler. Bezirgan / tüccar yüksek fiyat verene satar herkesi, her şeyini... Çünkü onların mesleğidir satmak bunun için yöneticilik ve yüksek makamlar verilmemelidir onlara. Onlar işini, tüccarlığını yapmalıdır. Bir ülke eğer geliştirmezse manevi değerlerini, zamanla kölesi olur istemese de maddiyatı, her şey maddi gücün eline geçmeye başlar, o zaman kaybedilmeye başlar tüm değerler ve her şey... Maneviyatsız millet tavuk gibidir, uçamaz yükseklerde... Ama acımasız zaman, korkunç balyoz vuruşunu, mutlaka indirecektir başınıza, korunun! " diyerek kalbi sızılar şekilde sarayı terk etmiştir...

Kaynaklar

Muhtar Şahanov - Uygarlığın Yanılgısı

En İyi 10 Müslüman Komutan

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Fri, 20 Feb 2015 20:39:00 +0200

1.) FATİH SULTAN MEHMED

2.) MUHAMMED ALPASLAN

3.) YAVUZ SULTAN SELİM

4.) TARIK BİN ZİYAD

5.) SELAHADDİN EYYÜBİ

6.) GAZNELİ MAHMUD

7.) 4. MURAD

8.) YILDIRIM BAYEZİD

9.) MURAD HÜDAVENDİGAR

10.) SOKULLU MEHMED PAŞA

Selçuklu Askerinin Cihad Şuuru

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Wed, 18 Feb 2015 18:23:00 +0200

BÜYÜK SELÇUKLU DEVLETİ BAYRAĞI

Bizans İmparatoru Romen Diyojen sayı bakımından fazla olan ordusuna çok güvenmekteydi; fakat bu ordunun askerleri, para karşılığında çevreden toplanmış, aralarında ideal birliği olmayan, gününü gün etme sevdasında olan kişilerdi. Romen Diyojen ordusunun Türkler tarafından çembere alındığı bir anda hazineyi yerlere saçtırmıştı. Türk askerlerinin yerlerdeki altınları toplamaya başladığı bir anda onları gafil avlayacaktı; fakat altın ve mücevherlere Bizans askerleri saldırmıştı ve tabi ki avlananlar da onlar olmuştu.

Alpaslan, askerlerinin savaşma konusundaki azmini artırmak için savaş öncesinde, "Burada Allah'tan başka bir Sultan yoktur; emir ve kader tamamıyla O'nun elindedir. Bu sebeple benimle birlikte savaşmakta veya savaşmamak üzere uzaklaşmakta serbestsiniz." dedi. Bunun üzerine askerler: "Asla emrinden ayrılmayacağız." dediler.

Alpaslan, atına bindikten sonra ise şöyle bir vasiyette bulundu: "Ey askerlerim! Eğer şehit olursam bu beyaz elbise kefenim olsun. O zaman ruhum göklere çıkacaktır. Melikşah'ı yerime tahta çıkarın ve ona bağlı kalın. Zaferi kazanırsak önümüzde çok hayırlı günler olacaktır."

Malazgirt Savaşı başlamadan önce Bizans ordusunda bulunan Hristiyanlaşmış Uz ve Peçenek askerleri Alpaslan'a, "Korkma, ordunun büyük bir kısmı seninle beraberdir." haberini göndermişler ve savaş esnasında da Selçuklu tarafına geçmişlerdir. Bizans ordusundaki Ermeniler ise Bizans'a karşı olan kinlerinden dolayı Malazgirt Savaşı'nda orduyu terk edip kaçmışlardır.

Selçuklu ordusu kendisinden kat kat üstün olan Bizans ordusunu "sahte geri çekiliş" taktiği mağlup etmeyi başarmıştır. Bizans ordusunun çoğu bozguna uğratıldığı gibi İmparator Romen Diyojen de esir alınmıştır.

Sultan Abdülaziz'in Peygamber Sevgisi

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Sun, 15 Feb 2015 19:59:00 +0200

Sultan Abdülaziz

Bir gün hasta yatağında yattığı sırada Medine'den bir dilekçe gelir. Devlet erkanı önce dilekçeyi arz etmekte tereddüt gösterseler de, padişahın Medine'ye karşı özel hassasiyetini bildiklerinden, dilekçeyi huzura getirirler.

Yaveri dilekçeyi okuyup cevabını isteyecektir; ama padişah onun Medine'den geldiğini öğrenince okumasına mani olur. Muhabbeti öylesine derinleşmiştir ki, yanındakilere "Beni ayağa kaldırınız."

"Mukaddes beldeden gelen dilekçeyi yatarak dinleyemem'" der. Dilekçeyi titreyen ayaklarına rağmen el pençe divan durarak dinler ve hemen gereğinin yapılmasını emreder.

Sultan Abdülaziz, çok dindar olarak tanınmakla birlikte, Mekke ve Medine'ye karşı özel bir muhabbeti vardı.

Medine'den gelen hiçbir mektuba abdestsiz dokunmayacak kadar bu konuda hassastı. "Bunlarda Hz. Peygamber'in ayağını bastığı toprağın kokusu var" derdi. Önce koklar, sonra öpüp alnına koyar, ondan sonra mektubu açardı. (Yavuz Bahadıroğlu - Kayıtdışı Tarihimiz)

KIZKULESİ'nin Tarih Sahnesindeki Yeri

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Sat, 14 Feb 2015 16:20:00 +0200

2.500 yıllık tarihi geçmişe sahip olan Kızkulesi, İstanbul'un en önemli simgeleri arasında yer almaktadır. Kızulesi ile ilgili Battal Gazi ve Afrodit gibi tarihte yer alan efsaneler ile ilişkilendirilmiştir. Bu yüzden Kızkulesi önemini ve gizemini günümüze kadar aksettirmiştir. Ayrıca Marmara ve Karadeniz'in birleştiği bir noktada bulunması, Hz. Hızır ile Hz. Musa'nın buluştuğu mekan olma ihtimallerini akıllara getirmektedir.

Ayrıca buranın insanlarının ekseriyesinin bildiği artık klasikleşmiş bir hikayesi vardır. Zamanın İstanbul'unda yaşayan kralı, bir yılan görür. Yılan krala kızının 18 yaşına geldiğinde bir yılan tarafından sokularak öldürüleceğini söyler. Kral bu söylenenlerden etkilenir ve çareyi denizin ortasında bulunan kuleyi onararak orada yaşamakta bulur. Ama bu kehanete engel olamaz ve kuleye getirilen üzüm sepetinin içinden çıkan yılan prensesi zehirleyerek öldürür. Prensese demirden bir tabut yaptırılır. Ayasofya'nın girişine defnettirilir. Tabiki bu bir efsanenin ötesine geçememiştir.

Hz. Hızır ile Hz. Musa'nın buluşma mekanı iki denizin birleştiği yerde olduğu Kuran-ı Azimüşşan'ın Kehf suresinde anlatılmaktadır. Ancak coğrafya olarak açık bir şekilde belirtilmemiştir. Hz.Musa'nın yaşadığı coğrafyayı hesaba katarak bu iki denizin birleştiği yer Kızıldeniz olarak ağır basmaktadır. Ancak İsrail Kohenleri (Yahudi Din Adamları) bu mekanın Kızkulesi'nin olduğu yer olarak söylemektedirler. Ayrıca kohenlerin bu konudaki dayanak noktası buluşmadan sonra buluşmanın mührü olarak Kızkulesi yapıldığı söylenmektedir. Tabiki bunlar bir teorinin ötesine geçmemiştir. Yinede Kızkulesi bu iki konu üzerinden anlatıla gelmektedir.

Türkiye'nin İlk Teyyare Fabrikası

noreply@blogger.com (tayfun yıldız) — Fri, 13 Feb 2015 20:50:00 +0200