Gurkan, Burak ve Serkan Gentoo Gezegeni acmislar. “Beni de alin” dedim, sagolsunlar kirmadilar. Ilk kesintisiz bos zamanimda bir Gentoo yazisi yolda.

Gezegene buradan buyrun.

Ha, ne diye aldim ben bunu? Arabam mi var? Yok.

Ne bileyim. Canim bi’seyler yapmak istedi. Meydan okunabilecek ve yapilabilir gozuken ilk sey buydu. Yapilabilir gozukmesi tamamen aldatmacaymis. Bunu da denerken anladim.

1999 yilinin yaz baslariydi. Ben 15 tam 12′de 8 yasinda idim. Hersey iste tam da o zaman basladi.

Abit anakart kutusundan cikan Linux CD’si. Onu hala sakliyorum. Seviyorum.

Her ne kadar beni duymayacak, yazdiklarimi okumayacak, okusalar da anlamayacak olsalar da Torvalds, Stallman ve diger milyonlarca gelistiriciye minnet duydugumu belirtmek istiyorum.

99′da baslayan macera sayisiz dagitim denememe, hepsinin artisini eksisini gormeme, guzelliklerle buyulenmeme neden oldu. Bugun belli basli sayilabilecek dagitimlarin tumunu, ve artik tarih sahnesinden silinmis bazilarini deneme firsati buldum ve bunun icin kendimi sansli hissediyorum.

Yalnizca bu mu Haziran ayini ozel yapan? Degil. Aradan 5 yil gecmis, 2004 yilinin Haziran ayina gelinmis, ben ise 20 tam 12′de 8 yasima gelmistim. Ve o gune kadar denedigim en iyi dagitimla tanistim. Gentoo!!

O gun bu gun beraberiz. Mutluyuz. Bu arada ben 25 tam 12′de 8 yasima gelmisim. Saka gibi.

Linux ile tanismamin 10., Gentoo ile tanismamin 5. yili olmasi sebebiyle bir dizi etkinlik duzenleyecegim. Dunyanin bir ucunda olmam sebebiyle etkinliklere yalnizca benim istirak edecek olmam hic de umrumda degil. Buraya geldigimden beri 4 Gentoo, 3 Kubuntu ve 1 Vine Linux kurulumu yaptim ve eylemlerim devam edecek.

Ederi 10binlerce dolari bulan yazilimlari karsilik beklemeden onume seren GNU camiasi, tesekkur ederim.

Bahsi gecen 3. sitenin Ingilizce’ye tercumesi icin verilen ugraslar sonuc verdi. Onceden hem Japonca hem Ingilizce olacagi soylenen site bir gecede komple Ingilizce oluverdi. Zaten bahsettigim gibi cok da karmasik degil. Login butonu, “Write your comment below” tarzi basit seyler.

Site Ingilizce’ye cevrilince asistan bana gelip “mujdeyi” verdi. Ayrica haberini aldim, ceviriyi yapan asistan benden sikayet ediyormus, tum hafta sonunu ceviriye harcadigi icin. Benim, bir yanda Google Translator bir yanda yorum sitesi, heba olan 6-7 aylik donemimin hesabini sorsam ne der acaba.

Ara kademeleri gectigimize gore bolum sonu canavariyla (Boss) karsilasma vakti gelmisti. Ceviri icin tesekkur mahyetinde hazirladigim e-posta basta ceviriyi yapan asistan, ardindan, kendi hocam ve ilgili diger proflara gonderildi. Icerdigi gizli mesajin algilanmasi cok da uzun surmedi. Ben IJEP (International Joint Education Program) kapsaminda “yalnizca” Ingilizce ders alan, Ingilizce tez yazan, Ingilizce makale yayinlayan bir ogrenci idim ve zorunlu derslerden biri olan yukarida bahsettigim Japonca dersi almak zorunda olmamin mantikli bir aciklamasini bekliyordum.

Once kendi hocam geldi, “anlat!!” demeye. Ardindan IJEP programinin koordinatoru cagirdi. Gittim anlattim saatlerce.

Kurul toplantisinda tartisilmis ve bu dersin zorunlulugunun IJEP ogrencilerinden – ki cok var – kaldirilmasina karar verilmis. Bu kez kendi hocam geldi “mujdeyi” vermeye. Ustumden nasil bir yuk kalktigini anlatamam. Her hafta,kart okutarak giris yapilan, gec kalmanin ya da gelmemenin cezaya tabi oldugu, dinledigim Japonca sunumlar hakkinda yorum yazmak zorunda oldugum, 1,5 saatlik iskence seanslarindan kurtulmustum. Ki tum donem boyunca gec kalmamak icin buyuk bir ugras verdim, cunku ders guney kampusde ve benim onceki periyotta kuzey kampuste Japonca dersim oluyordu. Bazen bisikletle bazen kosarak yetistim tum derslere, hic birine ne gec kaldim ne de girmedigim oldu. Tum yorumlari yazdim.

Isin en guzel yani da su oldu bence, artik Japon ogrencilerin Ingilizce bir yorum sitesi var Hayrini gormeleri dilegiyle.

Nisan’da yeni donemin baslamasiyla beraber labda bazi bilgisayarlar bosa cikinca “Nasil degerlendirilebilir acaba bu eski bilgisayarlar?” dusuncesiyle boyle birsey yapmaya karar verdim. Makinelerden birini svn sunucusu olarak kullanabilirdik. Tum lab elemanlari da projelerini bu sunucuda tutabilirlerdi. Proje takibi icin de baslangicta trac kullanmayi dusunmustum. Fakat trac in ayni anda tek bir repo destekliyor olmasi dusunduruyodu beni. Tam bu sirada, daha once duymamis oldugum redmine ile ilgili bir kitap gordum kitapcida, subversion ve trac kitaplarinin hemen yaninda. Sonradan arastirinca kanim kaynadi hemen. Coklu proje destegi aklimi celdi. Bir de daha once hic Rails uygulamasi gormemistim, merak ettim.

Dagitim olarak da yabancilik cekmemek adina cok uzun suredir kullandigim Gentoo’yu sectim. Adim adim anlatmaya calisacagim.

Oncelikle bu sunucuda grafik arayuz kullanmayacagim, sadece uzaktan erisim saglayacagim icin X e gerek yok. Bu yuzden -X -gtk -gnome -qt -kde -alsa USE flaglerini kullaniyorum. Ayni zamanda bu makine oldukca eski (Celeron D) oldugu icin derleme suresini kisaltmak icin distcc kullaniyorum. Distcc’nin nasil ayarlandigina deginmeyecegim, zira zor bir yani yok. Sonuc olarak make.conf dosyasi su sekilde.

CFLAGS="-O2 -march=pentium4 -pipe -fomit-frame-pointer"
CXXFLAGS="-O2 -march=pentium4 -pipe -fomit-frame-pointer"
CHOST="i686-pc-linux-gnu"
FEATURES="distcc parallel-fetch userpriv"
DISTCC_VERBOSE="1"
MAKEOPTS="-j6"
USE="apache2 postgres gd xml -X -gtk -gnome -qt -kde -alsa sqlite sqlite3"

Base sistemin kurulumunun ardindan openssh ve bagimliliklari kurulduktan sonra islemleri uzaktan yapmaya devam edebilir hale geliyor sunucu.

Repolara web sunucu uzerinden erisecegimiz icin subversion paketini kurarken apache2 destegi ile derlemek gerekli. Binary dagitimlarda bu destek dogrudan acik olarak mi geliyor bilmiyorum.

Apache kurulduktan sonra hicbir ayar yapmadan calisabilir durumda oluyor. Yalnizca init scriptini calistirmak yeterli. Subversion repolarimiza https uzerinden webdav ile ulasmak istedigimiz icin apache’ye bazi modulleri eklememiz gerekiyor. /etc/conf.d/apache2 dosyasinda APACHE2_OPTS kismina -D SVN -D SVN_AUTHZ -D DAV -D DAV_FS -D SSL -D SSL_DEFAULT_VHOST degerlerini eklememiz gerekli. Benimki su sekilde

APACHE2_OPTS="-D DEFAULT_VHOST -D INFO -D LANGUAGE -D SSL -D SSL_DEFAULT_VHOST\
 -D SVN -D SVN_AUTHZ -D DAV -D DAV_FS -D PASSENGER"

Passenger kismina daha sonra deginecegim.

Repolari kullanacak tum kullanicilari sistemde olusturdum. Mail sunucusu olarak kullandigimiz bir de Fedora var labda, herkesin zaten bir hesabi mevcut bu makinede. Ldap kullanarak kullanicilari tekrar tanimlamadan kullanmanin bir yolu olabilir diye tahmin ediyorum fakat pek de detayli bir bilgim yok bu konuda.

Subversion depolarini kullanacaklar icin svnusers isminde bir kullanici grubu olusturdum ve kullanicilari bu gruba dahil ettim.

Repolar icin /var/svn/repos dizinini , konfigurasyon dosyalari icin de /var/svn/conf dizinini kullaniyorum. repos dizinine gruba dahil tum kullanicilar yazip okuma yapacagi icin izinlerini 775 olarak verdim. Unutulmamasi gereken bir nokta da apache kullanicisini da svnusers grubuna dahil etmek. Apace kullanicisi dagitima goredegisebiliyor. Sanirim Debian’da bu kullanici www-data ismiyle geciyor.

Repolara apache uzerinden ulasacak kullanicilar icin htpasswd dosyasi tanimlamamiz gerekiyor. Bunun icin de hal-i hazirda sisteme ekledigimiz kullanicilara

htpasswd2 /var/svn/conf/svnusers kullanici_adi

seklinde sifre belirlememiz gerekiyor. svnusers dosyasini olusturmak icin ilk calistirmada komuta -c parametresi eklemek gerekli.

Ardindan da olusturulan repoya hangi kullanicilarin hangi haklarla erismesine izin verecegimizi de /var/svn/conf/svnpolicy dosyasindan ayarlamamiz gerekiyor.

Bu islemleri basitlestirmek icin kisa bir bash script yazdim. Yazinin ilerleyen kisminda bulabilirsiniz.

Apache’yi svn repolarimizi gosterecek sekilde ayarlamakta sira. /etc/apache2/modules.d/47_mod_dav_svn.conf dosyasinda asagidaki duzenlemeyi yazpiyoruz.

<IfDefine SVN>
        <IfModule !mod_dav_svn.c>
                LoadModule dav_svn_module       modules/mod_dav_svn.so
        </IfModule>
        <Location /svn/repos>
                DAV svn
                SVNParentPath /var/svn/repos
                #SSLRequireSSL
                AuthType Basic
                AuthName "System Integration Lab SVN Repository"
                AuthUserFile /var/svn/conf/svnusers
                AuthzSVNAccessFile /var/svn/conf/svnpolicy
#                <LimitExcept GET PROPFIND OPTIONS REPORT>
                Require valid-user
#                </LimitExcept>
                SVNIndexXSLT /svnindex.xsl
        </Location>
        <IfDefine SVN_AUTHZ>
                <IfModule !mod_authz_svn.c>
                        LoadModule authz_svn_module     modules/mod_authz_svn.so
                </IfModule>
        </IfDefine>
</IfDefine>

Comment edilmis 2 satir var goruldugu gibi. Bu limitlemeyi acarsam bazi sorunlarla karsilastim. Bu sekilde benim icin yeterli sekilde calisiyor.

SVNIndexXSLT satirinda belirttigimiz svnindex.xsl ve svnindex.css dosyalarini da sunucunun ana dizinine kopyaliyoruz. Bu durumda /var/www/localhost/htdocs/

Henuz bir repo olusturmadik fakat olusturdugumuz takdirde http://localhost/svn/repos/repo_adi adresinden ulasabiliyor durumdayiz su an. Yalniz dikkat http, https degil henuz.

Http uzerinden tum iletisimi kesmek icin /etc/apache2/vhosts.d/00_default_vhost.conf dosyasinda tanimli ayarlarin hepsini comment ederek kapattim. Artik http uzerinden erisim yok. Https uzerinden de yok. Oh ne guzel. Yazi burada bitse ne kotu olur.

Simdi Redmine kurulumuna gecelim. http://www.redmine.org/wiki/redmine/RedmineInstall adresinde kurulum ile ilgili bilgiler mevcut. Svn ile redmine kodunu checkout edip istedigimiz bir dizine koyabiliriz. Ben /var/rails/redmine dizinine koydum.

Sistemde bulunmasi gereken paketler ruby, ruby-gems, mysql-ruby, rails ve bunlarin bagimliliklari. Kurulumdan sonra

gem install rails -v=2.2.2

ile rails versiyonunu ayarliyoruz.

Redmine dizini altindaki config/database.yml dosyasinda gerekli database ayarlamasini yaptiktan sonra

rake db:migrate RAILS_ENV="production"

ile gerekli tablolari olusturuyoruz.

Artik redmine uygulamasini

ruby script/server webrick -e production

komutu ile calistirip http://localhost:3000/adresinden uygulamayi gorebiliyor olmamiz gerekir.

/var/rails/redmine/config/email.yml dosyasinda da smtp ayarlarini yaparak Redmine’in kullanicilara e-mail yollayabilmesini saglayabiliriz.

Bir sonraki adim Redmine uygulamasini bu sekilde daemon modunda degil, apache icerisinden calisir hale getirebilmek. Bunun icin de apache’nin mod_rails destegi ile calismasi gerekli. Yukarida bahsettigim Passenger da iste tam bu ise yariyor.

Rails uygulamasi, public dizininde apache tarafindan sunulacak dosyalari barindiriyor. Burada .htaccess dosyasinda apache’ye Rails uygulamalarini mod-fcgid ile calistirmasini soylememiz gerekli.

# General Apache options
#AddHandler fastcgi-script .fcgi
#AddHandler cgi-script .cgi
AddHandler fcgid-script .fcgi
Options +FollowSymLinks +ExecCGI

RewriteEngine On

RewriteRule ^$ index.html [QSA]
RewriteRule ^([^.]+)$ $1.html [QSA]
RewriteCond %{REQUEST_FILENAME} !-f
#RewriteRule ^(.*)$ dispatch.cgi [QSA,L]
RewriteRule ^(.*)$ dispatch.fcgi [QSA,L]

ErrorDocument 500 "<h2>Application error</h2>Rails application failed to start properly"

Ben bu sekilde kullaniyorum. Ardindan apache’nin https uzerinden rails uygulamizi sunmasi icin /etc/apache2/vhosts.d/00_default_ssl_vhost.conf dosyasinda DocumentRoot bolumunu ayarlamamiz gerekli.

<IfDefine SSL>
<IfDefine SSL_DEFAULT_VHOST>
<IfModule ssl_module>

Listen 443

<VirtualHost _default_:443>
        ServerName XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
        Include /etc/apache2/vhosts.d/default_vhost.include
        ErrorLog /var/log/apache2/ssl_error_log

        <IfModule log_config_module>
                TransferLog /var/log/apache2/ssl_access_log
        </IfModule>

        SSLEngine on

        SSLCipherSuite ALL:!ADH:!EXPORT56:RC4+RSA:+HIGH:+MEDIUM:+LOW:+SSLv2:+EXP:+eNULL

        SSLCertificateFile /etc/apache2/ssl/server.crt

        SSLCertificateKeyFile /etc/apache2/ssl/server.key

        <FilesMatch "\.(cgi|shtml|phtml|php)$">
                SSLOptions +StdEnvVars
        </FilesMatch>

        <Directory "/var/www/localhost/cgi-bin">
                SSLOptions +StdEnvVars
        </Directory>

        <IfModule setenvif_module>
                BrowserMatch ".*MSIE.*" \
                        nokeepalive ssl-unclean-shutdown \
                        downgrade-1.0 force-response-1.0
        </IfModule>

        <IfModule log_config_module>
                CustomLog /var/log/apache2/ssl_request_log \
                        "%t %h %{SSL_PROTOCOL}x %{SSL_CIPHER}x \"%r\" %b"
        </IfModule>

        DocumentRoot /var/rails/redmine/public/

        <Directory /var/rails/redmine/public>
                Options ExecCGI FollowSymLinks
                AllowOverride all
                Order allow,deny
                Allow from all
        </Directory>

</VirtualHost>
</IfModule>
</IfDefine>
</IfDefine>

# vim: ts=4 filetype=apache

ServerName kismi onemli. Domain ismini tam olarak yazmak gerekiyor, yoksa sertifika problemleri ile karsilasilabilir.

Apache, Redmine uygulamasini https uzerinden sunmaya hazir. Yukarida belirttigimiz sertifika dosyalarini da olusturtuktan sonra islem neredeyse tamam oluyor. SSLCertificateFile ve SSLCertificateKeyFile ile belirtilen 2 dosyayi openssl kullanarak olusturmaliyiz. Buna self-signed certificate deniyor. Bunun icin su sayfaya bakabilirsiniz. Uzun uzun anlatmaya gerek yok.

/etc/init.d/apache2 restart

ile apache’yi tekrar baslattiktan sonra Redmine uygulamamizi https://domain_adi seklinde gorebiliyor olmaliyiz.

Eger buraya kadar sorunsuz geldiysek (ki cok kucuk bir ihtimal), simdi biraz sorun yaratalim.

Svn repolarimiza https://domain/svn/repos/repo_adi adresinden ulasabiliyorduk. Fakat bu DocumentRoot degerini degistirmeden once idi. Yeni DocumentRoot dizininde svnindex.xsl ve svnindex.css dosyalari bulunmuyor. Bu da demektir ki artik repolara ulasamiyoruz. Aslinda apache ayarlarindan her alt dizine, her alt-domain’e gore farkli ayarlamalar yapilabiliyor. Ama ben yine en amele yolu secip bu iki dosyayi Redmine public dizinine koymayi tercih ettim. Sonucta isimi goruyorsa tamamdir, profesyonel degilim ne de olsa. Hobi olarak ugrasiyorum bu islerle. Hayir, hobilerim arasinda kendime iskence etmek gibi mazosist seyler yok.

Simdi gozden gecirelim neler yaptigimizi:

• Subversion repolarina https://domain/svn/repos/repo_adi adresinden ulasilabiliyor.
• Redmine uygulamasi apache tarafindan calistirilip https://domain adresinden ulasilabiliyor.

Iki maddecik, az gibi gorunuyor fakat cok gunlerdir bununla ugrasiyorum.

Simdi gelelim isleri kolaylastirmaya. Yaklasik 15 kullanici kullanacak bu sistemi. Her biri icin bir kullanici hesabi var sistemde. Reponun olusturulmasi ve gerekli izinlerin duzenlenmesi bazi asamalarda root yetkileri gerektiriyor. Herkesin reposuyla tek tek ilgilenmemek icin bu isi otomatize etmek gerekiyor.

#!/bin/bash
DIR=/var/svn
REPODIR=$DIR/repos
CONFDIR=$DIR/conf
export USER=`whoami`
echo -n "SVN Database Name: "
read -e DATABASE
if test -e $REPODIR/$DATABASE
then
echo "This database exists. Please try another name."
else
svnadmin create $REPODIR/$DATABASE
sudo chown -R apache:svnusers $REPODIR/$DATABASE/
sudo chmod -R g-w $REPODIR/$DATABASE/
sudo chmod -R g+rw $REPODIR/$DATABASE/db/
sudo chmod -R g+rw $REPODIR/$DATABASE/locks/
echo "[$DATABASE:/]" | sudo tee -a $CONFDIR/svnpolicy
echo "$USER = rw" | sudo tee -a $CONFDIR/svnpolicy
echo "User $USER has been authorized to read-write the $DATABASE repository"
echo "ユーザ $USER は $DATABASE に対する書き込み/読み込みを許可されました"
echo "If you want to authorize more users, please contact with the admin"
echo "追加でユーザを許可したい場合は、管理者に問い合わせてください。"
echo ""
echo "Your database is now accessible from https://domain/svn/repos/$DATABASE"
fi

Kullanicilara tamamen root yetkileri vermektense sudo kullanmak daha akilci geldi. Yukarida gorelecegi uzere yalnizca 3 komut sudo ile calistiriliyor. Bunlari da sudoers dosyasinda tanimliyorum.

%svnusers ALL=/bin/chown, /bin/chmod, /usr/bin/tee

Aslinda hala tehlikeli bir is, chmod ve chown kullanarak bile kolayca dagitilabilir sistem.

Ilk once daha farkli bir script hazirlamistim. Onun icinde bu sekilde sudo kullanmiyordum. Kullanici o scripti sudo ile calistiriyordu. Daha guvenli bir yontem. Fakat benim komutu calistiran kullanicinin adina ihtiyacim var ve whoami komutu sudo ile calistirildiginda dogal olarak root donduruyor. Aklima bir yol gelmedi simdilik. Onerilere acigim.

Artik kullanicilar kendileri svn repolarini olusturabiliyor durumdalar. Fakat hala Redmine uzerinde proje olusturma isi bana ait. Bunun bir yolu olup olmadigini bilmiyorum, fakat bir yandan da iyi oldugunu dusunuyorum. Onune gelen proje olusturmasin. Simdilik dusuncem bu.

Gelelim bir baska probleme. http uzerinden calisirken hersey gulluk-gulistanlik fakat https uzerinden ortaya cikan bir sorun var. Bununla epey cebellestikten sonra farkina vardim. Kullanici repoyu olusturuyor, https://domain/svn/repos/repo_adi adresinden goruntuleyebiliyor, Redmine’a sorunsuz bir sekilde login olup kullanabiliyor fakat Redmine’da olusturdugu projesine svn reposunu eklemeye kalktiginda bir turlu basarili olamiyordu. Uzun sure dusundukten sonra, svn checkout sirasinda  sertifikanin gecici mi kalici mi olmasini istedigimizi soran soru kafamda bir isik yakti. Biraz arastirinca anladim ki, Redmine svn reposuna ulasirken apache kullanicisini kullaniyor ve bu kullanici gerekli sertifikaya sahip degil.

Daha mantikli bir cozumunun oldugunu dusunuyorum fakat ben yine biraz amele bir yontem kullandim. apache kullanicisi ile svn checkout yapip sertifikayi almasini sagladim.

sudo -u apache svn co https://domain/svn/repos/repo_adi

Bu adimdan sonra Redmine icerisinden sorunsuz olarak repo ekleyip, goruntulenebiliyor hale geldi.

Son adim olarak, repolarin ve mysql vertabaninin duzenli olarak yedegininin alinmasi icin bir script hazirladim. Bu da repolardan ve veri tabanindan dump alip bunu labdaki dosya sunucusunda yedek icin ayirdigim alana periyodik olarak atmaya yariyor.

#!/bin/bash

# Mount Tera Station
mount -t cifs //xxx.xxx.xxx.xxx/usr /mnt/tera -o user=xxxxx,pass=xxxxx

export whatisdate=`date +%F`

cd /var/svn/repos

# Backup the Subversion Databases
for i in $( ls ); do
echo $i repository is now backing up...
svnadmin dump $i > /mnt/tera/redmine/Subversion\ Backups/$i-$whatisdate.dump;
echo "`date` - Subversion Backup : $i" >> /mnt/tera/redmine/log.txt
done

# Backup the Redmine Database
echo Redmine Mysql Database is now backing up...
mysqldump -u root --password=xxxxx redmine | gzip > /mnt/tera/redmine/Redmine\ Database\ Backups/redmine_`date +%y_%m_%d`.gz
echo "`date` - Redmine Database Backup" >> /mnt/tera/redmine/log.txt

# Unmount Tera Station
umount /mnt/tera

Bu scriptin soft linkini de /etc/cron.weekly/ dizinine atarak haftada bir kez calismasini saglamis oluyorum.

Guvenlik acisindan pek cok eksigin oldugunun, scriptlerin icerisinde acik acik sifre ve kullanici adi kullandigimin farkindayim. Gunlerdir bu sistemi adam etmeye calisiyorum ve yaptiklarimin bir kismini simdiden unuttum. Bunlari da unutmadan yazayim dedim. Belki guvenlikle ilgili bazi iyilestirmeler yapabilirim.

Bazi kisimlarda hala sorunlarim var. Ornegin, farkli kullanicilar icin farkli repolar tanimli. Browser’da bunlardan birini https://domain/svn/repos/repo_adi seklinde actigimda beklendigi gibi kullanici adi ve sifre soruyor. Ardindan bir baska kullaniciya ait diger repoyu actigimda, tekrar kullanici adi ve sifre sormak yerine 403 Forbidden hatasi veriyor. Tekrar sormasi icin browser’i kapatip tekrar acmam gerekiyor. Bunun nedenini bulabilmis degilim. Burada da fikir ve onerilere acigim.

Iyi aksamlar Turkiye, her nerede commit ediliyor ve ettiriliyorsa.

Ne koparsam kar. Simdilik elimde olanlarla yetinip, buna da sukur diyecek miyim?

Hayir

En son Ingilizce destegini actiklari ders takip sisteminden sonra, bahsettigim 2 sitenin de cevirisi hakkinda haber bekledim uzun bir sure. Anladim ki ben ustelemedikce onlarin birsey yapacagi yok. Yine onemli hocalarin CC’de yer aldigi mailler yollandi, yine nazik fakat ici bos cevaplar alindi. Tekrar yollandi, tekrar ayni cevaplar alindi. Tekrar yollandi.

Artik bikmis ya da sinir olmus olduklarini tahmin ettigim bir anda, sitelerden biri ile ilgili profesorden biraz igneleyici biraz mahcup (nasil oluyorsa ikisi bir arada!) bir e-mail aldim. Ingilizce destegi vermelerini istedigim sitenin cok teferruatli ve buyuk oldugunu, tercumenin birkac milyon yen tutacagini, su anda bu ceviri islemini yapacak butce ayirmadiklarini, fakat beni anladigini ve ozur dilediklerini belirten bir yazi idi. Altinda da simdilik bir ozur mahiyetinde kabul etmemi istedikleri, bahsettigim site uzerinden ders secimi ve kaydi gibi islemlerin nasil yapilacagini gosteren, resimli bir “Guide Book” hazirladiklarini belirten bir not. Kitapcikta, site uzerinde “Kayit icin su butona basin” , “Ders listesini gormek icin suraya tiklayin” seklinde gorsel anlatimlar mevcut. Yaklasik 50 sayfalik bu kitapcik, “Yeter artik, al sunu kes sesini” demek olabilir. Ama olmaya da bilir. Bunu zamanla anlayacagim.

Diger yazida bahsettigim uzere cevirisini istedigim 3 adet site mevcut idi. Ilki tamam, ikincisi yukarida bahsettigim gibi, ucuncusunden ise yine ses seda yoktu. Yine mailler gitti. Bu kez cevap gelmedi. Asistan geldi.

“Tamam yapicaz biseyler merak etme” demek icin. Fakat yine de siteye coklu dil destegi vermenin cok zor oldugunu, en iyi ihtimalle her butonun ya da linkin yanina parantez icinde Ingilizce’sinin yazilabilecegini soyledi. Tamam dedim, en azindan ne oldugunu anlayabileyim. Sen hele bir bunu yap, ben sonra tekrar dikilirim tepenize zaten.

Durum boyle iken boyle. 2. site konusunda somut bir adim atilmadigi fakat yine de bir gelisme saglandigi icin bunu 1 degil bucuk sayiyorum. 3. de yapildiginda 2 bucuk olarak geri donecegim.

Saygilar, sevgiler, gıcıklıklar…

Cicekler acti, bahar geldi fakat hava hala serin. Buna ragmen yanimizda koca bir kutu buz da goturduk. Yaz-kis buzlu icecek icen Japon’larin nasil olup da hastalanmadiklari da ayri konu. Ya biz kucuklugumuzden beri kandirildik, ya da bu is genetik. Fakat mecburiyetten ben de yaz-kis buzlu su icip hasta olmadigima gore rahatlikla soyleyebilirim ki “kandirildik”.

Lab hanamisi biraz daha matrak gecti. Yavas yavas bulanan zihinler komik manzaralar ortaya cikarabiliyor. Resimde gorebileceginiz turuncu montlu hocanin bana “Real Time Operating System Design” ve “Hardware Driver Developing” calismalari hakkinda birseyler anlatirken cumlenin ortasinda uyuyakalmasi gibi.

Boylelikle bir hanami sezonu benim icin kapanmis oldu. Bu hafta cicekler de dokulecektir tahminimce. Onumuzdeki festivallere bakacagiz artik.

Bu arada, benim de oldugum fotografta, ortadaki sahis benim hocam. Cok matrak bir adamdir kendisi. Bana “Sen ne istersen” ile baslayan bazi cumleler kurmus oldugundan degil, ama severim kendisini.

Bu gunlerde onceki yazida bahsettigim uzere “Kiraz ciceklerini gormek bahane, icmek sahane” gunleri burada. “Cicek gormeye” gidiyoruz ayagina kurulan cilingir sofralari her yani kaplamis. Hanami de kelime anlami olarak “Cicek Seyretmek” manasinda. (Hana : cicek , mi : gormek, bakmak, seyretmek ) Ek bilgi olarak vereyim.

Kalenin manzaraya nazir surlarindan birinin ustune coreklenip piknik de yaptik. Yabanci oldugumuz icin kimse de ilismedi, guzel oldu.

Episode 1 fotograflari da bunlar ;