<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" media="screen" href="/~d/styles/rss2enclosuresfull.xsl"?><?xml-stylesheet type="text/css" media="screen" href="http://feeds.feedburner.com/~d/styles/itemcontent.css"?><rss xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" version="2.0"><channel><title>खटराग</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/</link><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="self" type="application/rss+xml" href="http://feeds.feedburner.com/teenmuhaani" /><description></description><language>en</language><managingEditor>noreply@blogger.com (रीतेश)</managingEditor><lastBuildDate>Fri, 30 Dec 2011 03:40:07 PST</lastBuildDate><generator>Blogger http://www.blogger.com</generator><openSearch:totalResults xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">27</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearch/1.1/">25</openSearch:itemsPerPage><feedburner:info xmlns:feedburner="http://rssnamespace.org/feedburner/ext/1.0" uri="teenmuhaani" /><atom10:link xmlns:atom10="http://www.w3.org/2005/Atom" rel="hub" href="http://pubsubhubbub.appspot.com/" /><itunes:owner><itunes:email>noreply@blogger.com</itunes:email></itunes:owner><itunes:explicit>no</itunes:explicit><itunes:subtitle></itunes:subtitle><item><title>एक अन्नाभक्त का एकमात्र सवाल</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2011/12/blog-post_9049.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Fri, 30 Dec 2011 03:40:07 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-656077211717881161</guid><description>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;अन्ना. बाकी सब तो ठीक है लेकिन आपसे सवाल पूछने से पहले ये बताना जरूरी है कि मेरे पास तीन बैंक खाते हैं जिनमें &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial; mso-bidi-font-family:Arial"&gt;200, 600&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt; font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial; mso-bidi-language:HI"&gt; और &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family: Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;34000&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family: Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; रुपए जमा हैं. बटुए में हजार के करीब होगा. ये बताना अब इसलिए जरूरी है क्योंकि अन्ना के जो लोग उनके खिलाफ बोलते हैं उन्हें मैं भी कांग्रेसी पैसे से खरीदा गया आदमी मानता और बताता रहा हूं. एक घर है जो बैंक और शुभचिंतकों से मिला उपहार है. जो धन है&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial; mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt; font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial; mso-bidi-language:HI"&gt;सफेद है. काला कुछ नहीं है सिवा रंग के. मेरे सवाल का जवाब कुछ भी हो&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;हर हालत में मैं आपके साथ हूं और साथ ही रहूंगा क्योंकि मुझे इस बात का आभास है कि आप कांग्रेस&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;भाजपा&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;लेफ्ट और खुदरे दलों के किन मक्कारों से जूझ रहे हैं. फिर भी ये बताना जरूरी है कि रणनीतिकार किस तरह से आपको चूना लगा रहे हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;सबसे पहले एक बात जो सवाल नहीं है. &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family: Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;11&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt; font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial; mso-bidi-language:HI"&gt; दिसंबर के एक दिन के अनशन की कोई जरूरत बनती थी नहीं जब संसद सत्र चल रहा है और आपने &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial; mso-bidi-font-family:Arial"&gt;27&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt; font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial; mso-bidi-language:HI"&gt; दिसंबर से आमरण अनशन की धमकी दे ही रखी है. बावजूद अगर अनशन करना ही था और अलग-अलग दलों के नेताओं को मंच देकर लोकपाल पर बहस करवानी थी तो ये मुंबई के आजाद मैदान या लखनऊ के किसी स्टेडियम में ज्यादा बेहतर तरीके से हो सकता था. आपका दिल्ली आना बहुत जरूरी नहीं था. आंदोलन को फैलाने के भी तो उपाय होंगे या नहीं. खैर&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;आप बड़े हैं&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;ज्यादा अनुभवी हैं. कुछ सोच-समझकर ही आए होंगे.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;लेकिन मैं जिस बात से परेशान हूं और यही मेरा सवाल है कि आपने जब &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;27&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; दिसंबर से आमरण अनशन पर बैठने की चेतावनी इस अहंकारी सरकार को दे ही रखी है तो फिर ये कहने का क्या औचित्य है कि आप अगले साल होने वाले &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial; mso-bidi-font-family:Arial"&gt;5&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt; font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial; mso-bidi-language:HI"&gt; राज्यों के विधानसभा चुनाव में कांग्रेस के खिलाफ प्रचार करने जाएंगे. मेरा सवाल नीतिगत और व्यवहारिक है.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt; font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;आप जब &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;27&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; दिसंबर को आमरण अनशन पर बैठ जाएंगे तो तय है कि उठेंगे तभी जब सरकार आपकी बात मान लेगी या फिर रामलीला मैदान में ही प्राण त्याग देंगे. तो ऐसे में आप कैसे जाएंगे प्रचार करने जब आप बचेंगे ही नहीं. और अगर आप अनशन तोड़ते हैं तो स्वभाविक है कि सरकारी मान-मनौव्वल के बाद ही उठेंगे जो समझौते जैसा होगा&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt; font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;सरकार के झुकने जैसा होगा तो फिर प्रचार की जरूरत ही क्या रह जाएगी.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt; font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;बस मुझे आप यही समझा दीजिए कि क्या आपको पता है कि अनशन के बाद भी ये सरकार नहीं झुकने जा रही या फिर आपने तय कर लिया है कि सरकार लोकपाल पर आपकी बात माने या ना माने&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;आप कांग्रेस के खिलाफ प्रचार करेंगे.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;और अगर आप प्रचार करने जाएंगे तो अनशन पर से उठेंगे कैसे&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;कौन उठाएगा आपको&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;किस बहाने से आप तोड़ेंगे अनशन. अगर जन लोकपाल से कम पर अनशन टूटता है तो ये हमारे साथ धोखा होगा और सरकार के मानने के बाद भी गए तो ये भी धोखा होगा.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt; font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;कुछ लोग कहेंगे कि अन्ना ने तो ये कहा है कि अगर सरकार आमरण अनशन से नहीं मानी तो हम प्रचार करेंगे लेकिन भाई साहब अन्ना ने तो कार्यक्रम की रूपरेखा बता दी है. पहले आमरण अनशन करेंगे और तब भी सरकार नहीं मानी तो प्रचार करेंगे. आमरण अनशन से उठेंगे तब न प्रचार करेंगे.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;बस यही मुझे कोई समझा दे कि अन्ना आमरण अनशन से बिना मांग पूरी हुए कैसे उठेंगे. अन्ना की नीयत पर कोई सवाल नहीं है. सवाल रणनीति बनाने वालों पर है. जब आप आमरण अनशन पर जा रहे हो तो आगे के किसी कार्यक्रम की घोषणा हास्यास्पद है. आपको कैसे मालूम कि सरकार नहीं मानेगी. अगर नहीं मानेगी तो आमरण अनशन करने वाला अनशन तोड़कर कैसे चुनाव में प्रचार करेगा.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;&lt;b&gt;&lt;a href="http://www.pratirodh.com/opinion-articles-and-analysis-news/140-18-Dec-2011/anna-hazare-protest-jan-lokpal-delhi-agitation-hunger-strike-con.html"&gt;प्रतिरोध&lt;/a&gt;&lt;/b&gt; पर 12 दिसंबर, 2011 को प्रकाशित&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-656077211717881161?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-30T03:40:07.104-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>ये तो पहली झांकी है, मथुरा-काशी बाकी है</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2011/12/blog-post_30.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Fri, 30 Dec 2011 03:38:00 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-4061070597655966774</guid><description>&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;मंडल आंदोलन के बाद के दिनों का ये नारा शायद हम भूले नहीं होंगे. ये तो पहली झांकी है&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;मथुरा-काशी बाकी है. पहली झांकी अयोध्या थी जहां हिन्दू चरमपंथियों ने विवादित जमीन पर फैसला आने से पहले ही बाबरी मस्जिद को जमींदोज कर दिया. मथुरा और काशी में भी मंदिरों के आस-पास मस्जिदों की मौजूदगी इन अलगाववादियों को खटकती है. ये नास्तिक ये भी नहीं समझते कि प्रभु और अल्लाह दोनों एक-दूसरे के आसपास ही खुश हैं और इस खुशी से ही देश में भाई-चारा बना हुआ है.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10pt; font-family: Mangal; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10pt; font-family: Mangal; "&gt;लेकिन संघ और उसके राजनीतिक मुखौटे भाजपा को कट्टर हिन्दुत्व से छुटकारा मिलता नहीं दिख रहा. ये देख लेने के बाद भी कि कट्टर हिन्दुत्व राजनीतिक रूप से लोकसभा में अधिक से अधिक जितनी सीटें दे सकता था&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; "&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10pt; font-family: Mangal; "&gt;वो ये मुद्दा दे चुका और उन सीटों के बाद भी भाजपा को दूसरे दलों के सहयोग से सरकार बनानी पड़ी थी. मतलब ये कि हिन्दुत्व का संघ परिभाषित मुद्दा हिन्दुओं के ही गले ठीक से नहीं उतर रहा इसलिए बकियों के समर्थन की बात क्या की जाए.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10pt; font-family: Mangal; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10pt; font-family: Mangal; "&gt;सुप्रीम कोर्ट की तरफ से केंद्र सरकार में शामिल लोगों के भ्रष्टाचार पर लगातार टिप्पणी-सुनवाई-निगरानी से बदले माहौल में अन्ना हजारे आम लोगों के गुस्से का प्रतीक बनकर उभरे. अभी के माहौल से लगता है कि &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; "&gt;2014&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10pt; font-family: Mangal; "&gt; के चुनाव में कांग्रेस और यूपीए का जाना तय है. इसका एक स्वभाविक मतलब ये है कि भाजपा और एनडीए का आना पक्का है. इसलिए भाजपा और संघ पूरे जोश में है कि बिल्ली के भाग्य से छींका फूटने ही वाला है. लेकिन उन्हें याद नहीं रहता कि बीएस येदुरप्पा&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; "&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10pt; font-family: Mangal; "&gt;जनार्दन रेड्डी&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; "&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10pt; font-family: Mangal; "&gt;रमेश पोखरियाल निशंक&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 10pt; font-family: Arial; "&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10pt; font-family: Mangal; "&gt;अनंत कुमार पर भी उसी तरह के भ्रष्टाचार के आरोप हैं जिन आरोपों से मनमोहन सिंह की सरकार घिरी हुई है.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;यहां तक कि जिस &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;2&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;जी घोटाले ने इस सरकार की सबसे ज्यादा जगहंसाई कराई है उसमें भी भाजपा के दिवंगत नेता प्रमोद महाजन का नाम बार-बार आ रहा है. इसलिए कांग्रेस या भाजपा को आश्चर्य नहीं होना चाहिए यदि चुनाव से पहले या ठीक बाद कोई तीसरा विकल्प सामने आ जाए.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;भाजपा के पास सत्ता आती देख लालकृष्ण आडवाणी &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt; font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;2009&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; में गंवा चुकी दावेदारी फिर से पाने के लिए अचानक संसद में इस बात की घोषणा करते हैं कि वो एक और यात्रा करेंगे जिसका मुद्दा मंदिर या आतंकवाद नहीं बल्कि काला धन और भ्रष्टाचार होगा.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;ये आडवाणी जी को याद नहीं रहा होगा कि &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt; font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;2009&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; के चुनाव में काला धन का मुद्दा उन्होंने बड़े जोर-शोर से उठाया था लेकिन वोटरों को उनकी बातों पर भरोसा नहीं हुआ. कांग्रेस वाले ठीक ही जवाब देते थे उस समय कि जब आप सरकार में थे तो क्यों नहीं ले आए. अगर चुनावी भाषा में कहें तो काला धन मुद्दे पर जो वोट उन्हें मिल सकता था&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;वो मिल चुका है और उससे सरकार बनती नहीं दिखती.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;वैसे जानने लायक बात है कि आडवाणी की यात्रा और रामदेव के आंदोलन से पहले देश में अनुमानित तौर पर &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;40&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; अरब डॉलर काला धन वापस आ चुका है. कोटक सिक्युरिटीज का ये आंकड़ा &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;2010-11&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; का है. ये बताते हैं कि &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;2010-11&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; में निर्यात में सरकारी आंकड़ों में &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;79&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; फीसदी की बढ़त दर्ज की गई जबकि बॉम्बे शेयर बाजार में सूचीबद्ध देश की शीर्ष इंजीनियरिंग कंपनियों के निर्यात में इसी दौरान वृद्धि की दर मात्र &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;11&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; फीसदी दर्ज की गई है. निर्यात का ये अंतर इन विशेषज्ञों के मुताबिक &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt; font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;40&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; अरब डॉलर काला धन की वापसी का संकेत है.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;आडवाणी की यह यात्रा पार्टी के अंदर कई नेताओं को पसंद नहीं आई और संघ को तो बिल्कुल भी नहीं. सबको यही लगा कि ये रिटायरमेंट फेज से अचानक फायरब्रांड क्यों बन रहे हैं. सबको शक है कि आडवाणी &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;2014&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; की रेस से हटने को तैयार नहीं हैं और उमा भारती ने ये कहकर इस आशंका को मजबूत किया है कि आडवाणी पीएम पद के लिए सबसे बढ़िया दावेदार हैं. लेकिन आडवाणी की रणनीति अब इस तरह की दिख रही है कि जब &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial; mso-bidi-font-family:Arial"&gt;2014&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt; font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial; mso-bidi-language:HI"&gt; में एनडीए का नेता चुनने का सवाल उठे तो भाजपा की तरफ से दो नाम घटक दलों के सामने रहें&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family: Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt; font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial; mso-bidi-language:HI"&gt;एक तो खुद उनका और दूसरा नरेंद्र मोदी का.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;यह वही स्थिति होगी जब अटल विहारी वाजपेयी का उदार चेहरा कट्टर आडवाणी पर भारी पड़ा था. आडवाणी पाकिस्तान से लौटने के बाद से खुद को लगातार उदार दिखाने की कोशिश में जुटे हैं. ऐसे में आडवाणी को उम्मीद होगी कि एनडीए के घटक दल मोदी से बचने के लिए उन्हें चुन लेंगे.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;अपनी छवि बदलने की कोशिश को किसी भी तरह के हिन्दुत्ववादी मुद्दे से बचाने के लिए इस बार आडवाणी &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;25&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; सितंबर को हर साल की तरह सोमनाथ नहीं गए. आडवाणी ने दो दशक में कोई &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;25&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; सितंबर सोमनाथ दर्शन के बिना नहीं बिताया. हालांकि आडवाणी ने कहा कि चूंकि इलाहाबाद हाईकोर्ट ने मंदिर के दावे को मान लिया है इसलिए सोमनाथ यात्रा का मकसद पूरा हो गया है और उन्होंने इस साल ये दिन किसी और कार्यक्रम में समय दे दिया था इसलिए नहीं गए.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: 10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;हम ये क्यों मान लें कि आडवाणी सोमनाथ सिर्फ इसलिए नहीं गए क्योंकि उन्होंने इस साल &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;25&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; सितंबर को किसी और कार्यक्रम में जाने के लिए हामी भर दी थी. ये तो आडवाणी को भी पता रहा होगा कि &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;25&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; सितंबर को जिस कार्यक्रम के लिए वो हामी भर रहे हैं वो उनकी &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family: Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;1990&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size: 10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family: Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; की सोमनाथ यात्रा की शुरुआत का दिन है और इस दिन वो हर साल सोमनाथ ही जाते हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial; mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;आडवाणी &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;25&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; सितंबर को सोमनाथ नहीं गए और अपनी जन चेतना यात्रा की शुरुआत के लिए समाजवादी नेता और संपूर्ण क्रांति के सूत्रधार जयप्रकाश नारायण की जन्मभूमि को चुना. भाजपा के अंदर कई नेता चाहते थे कि यात्रा की शुरुआत सोमनाथ से हो लेकिन ये आडवाणी की उन कोशिशों पर वज्रपात होता जो वो खुद को उदार बनाने के लिए कर रहे हैं. आडवाणी को इस बात की भनक है कि नीतीश कुमार भी &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;2014&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt; की रेस के लिए खुद को तैयार कर रहे हैं इसलिए भी बिहार से यात्रा की शुरुआत उनके लिए जरूरी थी.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;आप कह सकते हैं कि वो नीतीश के हाथों अपनी यात्रा की रवानगी कराके एक हद तक सफल भी रहे. लेकिन राजनीतिक गलियारों में यह चर्चा शुरू हो चुकी है कि नीतीश लोकसभा के चुनाव से पहले भाजपा और कांग्रेस के खिलाफ बिहार में एक गठबंधन बनाएंगे जो तीसरे विकल्प का हिस्सा होगा और शायद नीतीश उसके प्रधानमंत्री पद के दावेदार होंगे. ऐसे में नीतीश बिहार में कमल का फूल तो मुरझा ही सकते हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt; font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;आडवाणी ने सोमनाथ से दूरी बनाई या यूं कहिए कि अपनी राजनीति को सोमनाथ से आगे ले जाने की कोशिश की लेकिन पार्टी और संघ ने अपने पुराने नारे अयोध्या तो झांकी है&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;मथुरा-काशी बाकी है को याद रखते हुए उत्तर प्रदेश में दो रथयात्राओं की घोषणा कर दी. एक रथयात्रा काशी से और दूसरी मथुरा से रवाना हो चुकी है जो &lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family: Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;17&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt; font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial; mso-bidi-language:HI"&gt; नवंबर को अयोध्या में खत्म होगी.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;पार्टी बिना कहे आडवाणी से कह रही है कि आप चाहें जो कर लें&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;हम अपना चोला नहीं बदलेंगे. हालांकि मथुरा और काशी से निकल रही यात्रा के एजेंडे पर कोई मंदिर या मस्जिद नहीं है लेकिन राजनीति तो संकेतों की भाषा से ही चलती है. हिन्दुत्व पर वोट करने वालों से भाजपा खामोशी से कह रही है कि आडवाणी भूल सकते हैं लेकिन हम न तो अयोध्या को भूलेंगे&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;न मथुरा को भूलेंगे और न काशी को.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family: Arial"&gt; &lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal; mso-ascii-font-family:Arial;mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;अयोध्या&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;मथुरा और काशी सत्ता में भाजपा की वापसी की राह में सबसे बड़ा रोड़ा हैं और भाजपा आडवाणी की दावेदारी में सबसे बड़ा रोड़ा. आडवाणी की उम्मीद पार्टी से ज्यादा एनडीए के घटक दलों से है जो भाजपा को उन्हें चुनने के लिए मजबूर कर सकें. और ऐसे में नीतीश कुमार किंग बनेंगे या किंगमेकर&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial;mso-bidi-font-family:Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;आडवाणी के लिए आने वाले दिनों का सबसे बड़ा सवाल यही है.&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size:10.0pt;font-family:Arial; mso-bidi-font-family:Arial"&gt;&lt;o:p&gt;&lt;/o:p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal"&gt;&lt;span lang="HI" style="font-size:10.0pt;font-family:Mangal;mso-ascii-font-family:Arial; mso-hansi-font-family:Arial;mso-bidi-language:HI"&gt;&lt;b&gt;&lt;a href="http://www.pratirodh.com/opinion-articles-and-analysis-news/73-14-Oct-2011/advani-lk-bjp-rath-yatra-politics-india-nationalist-hinduism.html"&gt;प्रतिरोध&lt;/a&gt;&lt;/b&gt; पर 14 अक्टूबर, 2011 को प्रकाशित&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-4061070597655966774?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-30T03:38:00.842-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>क्या हत्यारे तय करेंगे कि चश्मदीद कितना बोलेगा</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2011/12/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Fri, 30 Dec 2011 03:36:05 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-3466211809111072865</guid><description>&lt;p style="margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 0px; margin-left: 0px; padding-top: 0px; padding-right: 0px; padding-bottom: 0px; padding-left: 0px; color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;प्रतिरोध के दमन में पिछले एक साल में इस सरकार ने कीर्तिमान कायम किए हैं. विरोध के अधिकार का दमन इतनी निर्ममता से हाल में हुआ है कि प्रतिरोध की आवाज उससे कमतर रखने का कोई औचित्य नहीं है.&lt;/p&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;एक लोकतांत्रिक देश में स्वभाविक रूप से मैं इस मुद्दे पर धरना, प्रदर्शन या अनशन पर नहीं जाऊंगा कि मुझे अमिताभ बच्चन की जगह फिल्म में लिया जाए. वैसे ये पागलपन मैं कर भी सकता हूं लेकिन फिर भी ये सरकार का नागरिकों के प्रति दायित्व है नहीं तो सरकार ना भी सुने तो कोई बात नहीं. लेकिन अगर मुझसे आवास प्रमाण पत्र में पंचायत सेवक पैसे मांग रहा है या इंदिरा आवास के लिए पंचायत सचिव को पैसे चाहिए या मुझे कुछ नहीं भी चाहिए और मुझे लगता है कि मुखिया महात्मा गांधी राष्ट्रीय रोजगार गारंटी योजना में हेराफेरी कर रहा है तो विरोध जताने के कितने विकल्प मेरे पास उपलब्ध हैं, यह लेख मूल रूप से इस सवाल पर ही मंथन करेगा.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;शुरू करते हैं मुखिया के दफ्तर पर धरना से. मुखिया ने तो चोरी की इसलिए वो न तो मानेगा और ना मेरी बात सुनेगा. अपनी बात लेकर अब मैं प्रखंड कार्यालय जाता हूं और वहां बीडीओ साहब कहते हैं कि ये तो छोटी-मोटी बात है. मैं जांच करवाता हूं. जांच हुई और नतीजा ये निकला कि आरोप गलत मिले. अब मैं अनुमंडल कार्यालय जाऊंगा और वहां से मेरी शिकायत के साथ चिट्ठी जांच के लिए बीडीओ कार्यालय भेजी जाएगी और बीडीओ साहब एसडीओ को जवाबी डाक से बता देंगे कि ये आरोप पहले भी आए थे और जांच में कुछ नहीं निकला.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;मुझे लगता है कि चोरी हो रही है और सच में हो रही है इसलिए ऐसा लग रहा है तो मैं जिला दफ्तर जाऊंगा. वहां से एक जांच अधिकारी भेजा जाएगा. अधिकारी की आवभगत होगी और रिपोर्ट में आरोप निराधार पाए जाएंगे. भ्रष्टाचार दोतरफा मामला है. एक चुराता है और दूसरा उससे फायदा पाता है. मुखिया अगर किसी के रोजगार का हक मार रहा है या बगैर काम के ही किसी के नाम पर पैसे निकाल रहा है तो वह उसे किसी से बांट भी रहा है. अपने सचिव से लेकर वार्ड सदस्य तक. जांच अधिकारी तो देखेंगे कि सूची में जो नाम हैं उनको पैसा मिला कि नहीं.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;मुखिया बेवकूफ तो रहा होगा नहीं कि वोटर लिस्ट में नाम पढ़े बिना पैसा उठाएगा. ग्रामीण परिवेश में मुखिया का प्रभाव देखने वाले जानते हैं कि ये मुश्किल नहीं है कि मुखिया प्रलोभन देकर या धमका कर उस आदमी से न कहवा लें कि हां, उसे पैसा मिला है. जबकि सच यही है कि उसने न काम किया और न पैसा पाया. डीएम दफ्तर से भी मेरी शिकायत का हल नहीं निकला जबकि शिकायत वाजिब है तो मैं आगे कमिश्नर, ग्रामीण विकास मंत्री, मुख्यमंत्री के दरबार से होता दिल्ली के जंतर-मंतर पहुंच जाऊंगा. प्रधानमंत्री नहीं सुनेंगे या सुनेंगे तो प्रक्रिया वही होगी और शिकायत हर बार की तरह झूठा पाया जाएगा और ये मान लिया जाएगा कि मैं वह आदमी हूं जो सरकारी प्रक्रिया में बाधा खड़ा कर रहा है. शुक्र है कि सरकार ने अभी ऐसा कोई कानून नहीं बनाया जिसमें शिकायत झूठी मिलने पर जेल भेज दिया जाए नहीं तो मुझे बीडीओ साहब ही जेल भेज चुके होते. और मुखिया जी मौज़ से कमाई करते रहेंगे.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;ये तो हुई एक ग्रामीण स्तर की बात या यूं कहिए कि उस स्तर की बात जिस स्तर के अधिकारियों को लोकपाल कानून के दायरे में लाने की वकालत अन्ना हजारे कर रहे हैं. ये वो स्तर है जो सीधे आम आदमी या उस आदमी को झेलाता है जिसकी पहुंच न मंत्री तक होती है और न अधिकारियों के संतरी के पास. आम लोगों को दुखी रखे अधिकारियों की इस फौज को सरकार लोकपाल कानून से यह कहकर बचाने की कोशिश कर रही है कि इतने ज्यादा लोगों से जुड़ी शिकायतों को देखने के लिए बड़ी संख्या में भर्ती करनी होगी. करनी होगी तो कीजिए सरकार. &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;कल्याणकारी सरकार है इस देश में. न राजशाही है और न तानाशाही है. लोगों को रोजगार भी तो मिलेगा. और, अगर एक लाख लोगों को लोकपाल में नौकरी देने से आम लोगों को कुर्सी पर बैठे चोर-लुटेरों से 50 फीसदी भी राहत मिले तो सरकार को अपनी पीठ खुद से ही थपथपानी चाहिए कि उसने कुछ पुण्य का काम किया.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;अब किसी राष्ट्रीय मुद्दे पर बात करते हैं. एक ऐसा मु्द्दा जो निजी शिकायत से बड़ा और व्यापक आम महत्व का होता है. कोर्ट में जनहित याचिकाओं की नींव भी शायद इसी से पड़ी होगी. मसलन, इरोम शर्मिला चाहती हैं कि पूर्वोत्तर के लिए बनाया गया सशस्त्र सेना विशेष अधिकार कानून वापस लिया जाए क्योंकि इसकी आड़ में दमन और महिलाओं पर अकथ्य अत्याचार का सिलसिला चल रहा है. अन्ना हजारे चाहते हैं कि सरकारी पैसों की बंदरबांट करने वाले लोगों को सबक सिखाने के लिए कड़ा लोकपाल कानून लाया जाए.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;मेरी चाहत है सरकार को शिक्षा और स्वास्थ्य का सरकारीकरण कर देना चाहिए और इस पूरे क्षेत्र का नियंत्रण अपने हाथ में ले लेना चाहिए. अगर ऐसा हो जाए तो ये सोचिए कि कैसा देश हो जाएगा अपना. अगर आप गरीब हैं तो खुशी से नाचेंगे क्योंकि अब तक जो स्कूल आपके बच्चे की पहुंच में है और जो अस्पताल आपके बूते में है वो बहुत काम का नहीं रह गया है. सरकार इसके लिए काम तो करती है लेकिन फाइव स्टार से लेकर बिना स्टार वाले निजी स्कूलों और निजी अस्पतालों के शहर से महानगर तक पनपे कारोबार ने सरकार की दिलचस्पी, उसकी गंभीरता और उसकी जवाबदेही को खत्म सा कर दिया है. जब इलाज का कोई और विकल्प ही नहीं होगा तो सरकार पर अस्पतालों और स्कूलों को दुरुस्त रखने का दबाव बढ़ेगा.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;देश के कितने फीसदी लोग गरीब हैं ये मोंटेक सिंह अहलूवालिया का योजना आयोग तय कर पाने में आपराधिक रूप से नाकाम रहा है. मोटेंक सिंह का आयोग जितना रुपया हर रोज कमाने वाले को गरीबी रेखा से ऊपर मानता है, उतने रुपए में मोंटेक सिंह के घर में एक दो कॉफी भी नहीं बन पाएगी. एक गरीब का बच्चा मैट्रिक तक की पढ़ाई जितने पैसे में हंसते-मुस्कुराते कर लेता है उतना दिल्ली के किसी औसत प्राइवेट स्कूल में एक बच्चे के महीने भर का फीस हो सकता है. कल्पना कीजिए कि अगर देश में संस्कृति, डीपीएस या बिट्स पिलानी नहीं होंगे तो क्या होगा. सोचिए कि अगर आईआईपीएम या आईएमटी नहीं होगा तो क्या होगा. सोचिए कि अगर मैक्स, फोर्टिंस, मेदांता जैसे अस्पताल भी नहीं होंगे तो क्या होगा. होगा ये कि सरकार को देश में स्नातक, शिक्षक, डॉक्टर, इंजीनियर, प्रबंधन और दूसरे क्षेत्र के लोगों की जरूरत पूरी करने के लिए अपने स्कूलों और कॉलेजों को लायक बनाना होगा. पुरुलिया और दंतेवाड़ा के अस्पताल को मैक्स जैसा बनाना होगा. देश का हर बच्चा जिस स्कूल में पढ़ेगा वो सरकारी होगा और देश का हर आदमी इलाज के जिस भी अस्पताल में जाएगा वो देश के स्वास्थ्य मंत्रालय के मातहत काम करेगा.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;लेकिन अगर आप मध्यम वर्ग या इससे ऊपर के हैं तो कहेंगे कि कबाड़ा हो जाएगा देश का. लेकिन देश की बड़ी आबादी को कबाड़ की तरह मानने वाले लोग अपने बच्चों को इंजीनियर बनाने के लिए सरकारी आईआईटी, मैनेजर बनाने के लिए आईआईएम, डॉक्टर बनाने के लिए एम्स में ही पढ़ाना चाहते हैं. फैशन डिजाइनर बनाने के लिए निफ्ट में ही दाखिला चाहते हैं. क्यों, अगर सरकारी चीजें कचड़ा होती हैं या हो जाती हैं तो इन लोगों को इन संस्थानों को स्वघोषित रूप से देश के गरीबों के लिए छोड़ देना चाहिए कि कचड़े लोग, कचड़े में पढ़ें. मध्यम वर्ग या संपन्न वर्ग भी इलाज के लिए एम्स ही आना चाहता है. ये भी तो सरकारी है. इसे भी देश के गरीब लोगों के लिए छोड़ दीजिए.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;देश के 70 फीसदी गरीब जो वोट भी सबसे ज्यादा करते हैं उसकी चुनी हुई सरकार की सबसे ताकतवर नेता सोनिया गांधी कैंसर का इलाज एम्स में नहीं करातीं, राजीव गांधी कैंसर संस्थान में भी नहीं करातीं, अमेरिका में कराती हैं. अमर सिंह नाम के एक सांसद इलाज सिंगापुर में कराते हैं. किसी के इलाज की जगह चुनने के अधिकार पर सवाल नहीं है लेकिन सवाल ये है कि अगर सोनिया गांधी का इलाज देश में नहीं हो सकता है, अगर उनका ऑपरेशन देश के अंदर कोई अस्पताल और खास तौर पर सरकारी अस्पताल नहीं कर सकता तो राहुल गांधी के भाषण से चर्चित हुईं कलावती को अगर इसी बीमारी का इलाज कराना हो तो वो कहां जाएगी. उसे अमेरिका कौन ले जाएगा. अमर सिंह का रोग देश के दूसरे लोगों को भी होगा. गरीब एक बार भी सिंगापुर जा पाएगा क्या और नहीं जाएगा तो यहीं मर जाएगा या उसके इलाज के लिए कोई अस्पताल बनेगा.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;तो मैं अपनी चाहत के व्यापक राष्ट्रीय प्रभाव के मद्देनजर सरकार को चिठ्ठी लिखता हूं. स्वास्थ्य मंत्री को, स्वास्थ्य सचिव को, स्वास्थ्य मंत्रालय की स्थायी संसदीय समिति के सभी सदस्यों को, योजना आयोग के उपाध्यक्ष को और इसके अध्यक्ष प्रधानमंत्री को भी. आपकी क्या अपेक्षा है, जवाब आएगा या नहीं. आएगा तो जवाब में क्या होगा. मैं 100 फीसदी दावे से कहता हूं कि ज्यादातर का जवाब नहीं आएगा. किसी संवेदनशील दफ्तर की चिठ्ठी आ भी गई तो लिखा होगा कि आपके सुझाव को संबंधित मंत्रालय या विभाग या अधिकारी के पास भेजा गया है और इस पर विचार चल रहा है. समय सीमा नहीं कि विचार कब खत्म होगा. छह महीने बाद फिर इन सबको को चिट्ठी भेजूंगा. ज्यादातर जगहों से जवाब नहीं आएंगे और कहीं से आ गया तो पहले जैसी बात होगी. फिर मैं तय करता हूं कि अब तो बहुत हो गया. अब धरना देना ही होगा और धरना देने के लिए मैं जंतर-मंतर पहुंच जाता हूं. वहां पहले से ही देश भर से अलग-अलग मांगों के साथ कई दर्जन लोग धरना देते मिलेंगे. कई महीनों से जमे हुए हैं. शायद प्रधानमंत्री को पता भी नहीं होगा कि कोई उनसे कुछ मांगने के लिए घर-परिवार छोड़कर यहां बैठा है.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;मेरा धरना भी शुरू होता है. एक दिन का धरना. फिर बेमियादी धरना. सरकार अनसुनी करती ही जा रही है. फिर अनशन की बारी आती है. एक दिन का अनशन. उसके बाद आमरण अनशन. हर आमरण अनशनकारी अन्ना हजारे जैसा सौभाग्यशाली तो होता नहीं कि समर्थन में लाखों लोग सड़कों पर उतर आएं और सरकार के मंत्री सुबह से शाम तक रास्ते निकालते रहें कि कैसे अन्ना अनशन तोड़ें. छोटे-मोटे लोगों को पुलिस अनशन के दूसरे-तीसरे दिन उठाकर अस्पताल पहुंचा देती है. उठाने वाला तो कमजोरी की हालत में बोलने लायक नहीं रहता और अस्पताल में डॉक्टर अनशन तुड़वा देते हैं. हर कोई इरोम शर्मिला भी नहीं हो सकता कि अड़ ही जाए, जेल में रखो, अस्पताल में रखो या नजरबंद रखो, अनशन नहीं तोड़ूंगी.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;मेरा कहना है कि अगर सरकार अनशन पर बैठे आदमी की मांग को न मंजूर करे और न ठुकराए तो उसे अनशन से उठाने का काम भी नहीं करना चाहिए. उसकी मौत को खुदकुशी नहीं बल्कि हत्या का मामला मानकर आरोप उस मंत्री या अधिकारी पर लगाना चाहिए जिसके नाम का ज्ञापन लेकर वो अनशन पर बैठा. लेकिन सरकार तय करती है कि मांग का तरीका क्या होगा, दायरा क्या होगा, उसकी सीमा क्या होगी. ये आईपीसी की धाराओं से निर्धारित होगा. मतलब, आप मांग करिए लेकिन जान न दीजिए. किसी राज्य में लोग रेलवे पटरी उखाड़ते हैं तो मांग पूरी करने के लिए सरकार घुटनों पर बैठ जाती है. कानून वहां भी टूटता है. आईपीसी की धाराओं का उल्लंघन वहां भी होता है पर उन्हें बाद में आम माफी दी जाती है या मुकदमों में बहुत गिरफ्तारी नहीं होती. हमें इस मामले में अन्ना हजारे का शुक्रगुजार होना चाहिए कि उन्होंने सिखाया कि मांग मनवाने का तरीका सिर्फ हिंसक ही नहीं, अहिंसक भी हो सकता है.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;अगर सरकार आमरण अनशन के बाद भी स्वास्थ्य क्षेत्र और शिक्षा क्षेत्र के सरकारीकरण का फैसला नहीं लेती है तो मैं इसके बाद क्या करूंगा. जंतर-मंतर से खाली हाथ खुद ही अनशन तोड़कर आ जाऊं या फिर पुलिस द्वारा उठाने से पहले आत्मदाह कर लूं. और मैं चाहता हूं कि अगर मेरी मौत ऐसे अनशन के दौरान हो या ऐसे मु्द्दे पर आत्मदाह में हो तो पुलिस को मुझ पर खुदकुशी की बजाय प्रधानमंत्री पर हत्या का मुकदमा दर्ज करना चाहिए. अगर ऐसा होगा तभी सरकार जंतर-मंतर पहुंचने वाले हर दुखियारे का दर्द सुनेगी और समझेगी. नहीं तो इस देश में फिलहाल जंतर-मंतर प्रतिरोध की आखिरी सीमा है. न सुनवाई होना भी तो नामंजूरी ही है, ये बात दर्जनों मुद्दों को लेकर जंतर-मंतर पर हफ्तों-महीनों से बैठे लोगों को अब तक समझ में नहीं आई है.&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: rgb(38, 38, 38); font-family: Georgia, 'Times New Roman', Times, serif; line-height: 25px; text-align: -webkit-auto; "&gt;&lt;b&gt;&lt;a href="http://www.pratirodh.com/opinion-articles-and-analysis-news/31-24-Sep-2011/protest-democracy-india-citizen-demands-governance-issue.html"&gt;प्रतिरोध&lt;/a&gt;&lt;/b&gt; पर 15 सितंबर, 2011 को प्रकाशित&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-3466211809111072865?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2011-12-30T03:36:05.489-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>ओबामा शांतिदूत, क्यों मनमोहन में कांटे लगे थे</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2009/10/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Sun, 11 Oct 2009 01:38:06 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-4849887642909380293</guid><description>&lt;p&gt;12 दिन के लिए नोबेल. ये नोबेल का अपमान है या पतन, ये कहे बिना मैं इतना कहना चाहूंगा कि अगर ईरान के खिलाफ आग न उगलने या चीन के डर से नोबेल शांति पुरस्कार के ही दूसरे विजेता दलाई लामा तक से मिलने से मुंह चुराने वाले को इस लायक समझा गया है तो यह रॉयल फाउंडेशन की गंभीरता पर चोट है.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;अगर विश्व शांति के लिए इस साल किसी को नोबेल देना ही था तो अपने मनमोहन सिंह से बेहतर भला और कौन है. और कुछ नहीं तो कम से कम मुंबई हमले के बाद कुछ राजनीतिक दलों और कई समाचार संगठनों के संगठित हल्ला-बोल के बावजूद पाकिस्तान पर हमला न करना क्या विश्व शांति में कोई छोटा योगदान है.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;पाकिस्तान पर भारत हमला करता तो कुछ और पड़ोसी मित्र का चोला उतारकर मैदान में देर-सबेर नहीं आ जाते, इसकी कोई गारंटी तो थी नहीं. मनमोहन सिंह ने इतनी दूरदर्शिता का परिचय दिया और पड़ोस में पड़े एक महाशक्ति को भारत पर हमला करने का कोई मौका नहीं दिया, ये क्या वैश्विक शांति में छोटा योगदान है.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;आज भास्कर में गिरीश निकम जी ने लिखा है कि उनके पास भी विश्व शांति के लिए गजब का विजन है. उन्हें क्यों नहीं दिया जा रहा है नोबेल. ओबामा को भी तो विश्व को परमाणु हथियारों से मुक्ति दिलाने के विजन के लिए ही पुरस्कार दिया जा रहा है. और तो और, ओबामा ने क्या कहा, वो इस दिशा में लगातार काम करेंगे लेकिन उन्हें नहीं लगता कि उनके राष्ट्रपति रहते, यहां तक कि उनके जिंदा रहते, ऐसा हो पाएगा.&lt;/p&gt;  &lt;p&gt;अब ऐसे नोबेल पुरस्कार पाने वाले को चूमने और बधाई देने के अलावा और क्या किया जा सकता है.&lt;/p&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-4849887642909380293?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-10-11T01:38:06.471-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>नीतीश के लिए साधु-सुभाष साबित होंगे ललन सिंह</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2009/09/blog-post_19.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Sat, 19 Sep 2009 09:52:30 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-6868074697740698398</guid><description>&lt;div class="gmail_quote"&gt; &lt;div&gt;&lt;font size="4"&gt;&lt;strong&gt;बिहार उप-चुनावः अराजकता और अहंकार के बीच उलझा जनादेश&lt;/strong&gt;&lt;/font&gt;&lt;/div&gt; &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;बिहार विधानसभा की 18 सीटों के लिए 10 और 15 सितंबर को हुए मतदान के नतीजे आ गए हैं. जिन 18 सीटों पर चुनाव हुए थे, उनमें से 13 सीटों पर राजग का कब्जा था और बाकी बची 5 में से 4 राजद और 1 लोजपा के पास थीं. नतीजा जो आया, उससे इन 18 सीटों पर राजग की कुल हैसियत 5 रह गई है जबकि राजद और लोजपा ने 9 की ताकत पाई है. पिछली स्थिति के मुकाबले राजग को 8 सीटों का नुकसान हो गया है वहीं लालू और रामविलास की जोड़ी ने 4 ज्यादा सीटें हथिया ली. मुनाफे में रही पार्टियों में कांग्रेस, बसपा और एक निर्दलीय भी है जिन लोगों ने बाकी की 4 सीटें जीती हैं.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;चुनाव का यह नतीजा मेरे विचार से लालू की अराजक सरकार और नीतीश की अहंकारी सरकार के बीच फंस गया जनादेश है. बिहार में जब लालू प्रसाद की सरकार हुआ करती थी तो अराजकता का आलम ये था कि कोई उसे जंगलराज कहता था और कोई नर्क. लेकिन उस दौर में भी लालू इतने घमंडी नहीं हुए थे जितने नीतीश इस छोटे से शासनकाल में ही बन गए.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;लालू के राज में सड़कें नहीं बनती थीं. नीतीश के राज में जो सड़कें बन गई, लोग कहते हैं कि उनके कई ठेकेदार पेमेंट के लिए भटक रहे हैं. सड़कों को बनाने का काम लंबे समय से गुंडों के हाथ में ही रहा है. पेपर किसी और का, काम कोई और करता है. पेपर के मालिक जान बचाने के लिए लालू के राज से ही ऐसा करते रहे हैं. लालू के समय में सड़कें कम बनती थीं तो ज्यादातर गुंडे फुलटाइम गुंडागर्दी ही करते थे. किसी को उठा लिया, किसी को टपका दिया. ये सब सामान्य बात हो गई थी. लालू के ही समय में बिहार के कई डॉन टाइप के लोग विधायक और सांसद बन गए. नीतीश का राज आया तो सड़कें बनने लगीं. गुंडों को लगा कि नेता बनना है तो पैसा जुटाना होगा और ठेकेदारी करनी होगी. सारे गुंडे सड़क बनाने में जुट गए. छोटा गुंडा एक-दो किलोमीटर की ग्रामीण सड़कों का ठेकेदार हो गया तो बड़ा गुंडा लंबी सड़कों का हिसाब करने लगा. गुंडे ठेकेदार हो गए तो अपराध का ग्राफ धड़ाम से नीचे आ गया. मीडिया में जयकारा होने लगी. नीतीश ने तो कमाल कर दिया.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;लेकिन जब समय बीता और नीतीश के दम पर ताकतवर हो गए अधिकारी आंशिक या अंतिम भुगतान के लिए ठेकेदारों को टहलाने लगे तो उसका असर सड़क के काम पर और काम करने वाले पर भी पड़ने लगा. इसका अंतिम असर इन चुनावों पर भी देखा जा सकता है. नीतीश के पीछे बड़ी संख्या में लालू राज के सताए गुंडे थे. अब ये गुंडे नीतीश से भी नाखुश हैं. बिना कमाई के आखिर कितने दिन ठेकेदारी चलेगी. अधिकारी किसी की सुनते नहीं हैं क्योंकि नीतीश मानते हैं कि सारे अधिकारी ईमानदार और सारे नेता भ्रष्ट हैं. गुंडों ने गुंडागर्दी से कमाई पूंजी लगा रखी है तो वो तन कर बात भी नहीं कर पाते. पता चला कि अधिकारी के साथ कुछ ज्यादा कर या कह बैठे तो जिंदगी की पूंजी ही फंसी रह जाएगी. इनलोगों के लिए नीतीश की सरकार अशुभ साबित हुई. ये सुधर तो गए लेकिन नीतीश उन्हें सुधारे रखने की गारंटी नहीं कर सके.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;लालू राज में सरकारी अस्पतालों में डॉक्टर-मरीज कम मिलते थे. प्राइवेट क्लिनिक की सेहत ठीक रही. अब सरकारी अस्पताल में डॉक्टर-मरीज की भीड़ है. प्राइवेट क्लिनिक पहले से भी ज्यादा ठीक चल रहे हैं क्योंकि वहां के डॉक्टर भी एक्स-रे कराने सरकारी अस्पताल भेज देते हैं. सस्ते में काम हो जाता है. बिहार में मार-पीट के आधार पर कई मुकदमे हर रोज होते हैं. इन मुकदमों में अस्पताल में मिलने वाले जख्म प्रतिवेदन यानी मार-कुटाई की गंभीरता के प्रमाण पत्र की थाने और कोर्ट में जरूरत होती है. लालू राज में इसका कोई हिसाब-किताब नहीं था. अपनी पहुंच के हिसाब से लोगों के पास घायल और जख्मी हो जाने का विकल्प मौजूद था. नीतीश ने कहा कि हर अस्पताल का रजिस्टर होगा, उसमें रोज आने वाले मरीजों का नाम होगा, देखने वाले डॉक्टर का नाम होगा. अब हर रोज रजिस्टर भरा जाने लगा. नीतीश ने इन रजिस्टरों के नियमित हिसाब का प्रावधान कर दिया लेकिन इसकी गारंटी नहीं कर सके कि हर रोज यह रजिस्टर जिला या राज्य मुख्यालय तक अपनी रिपोर्ट दर्ज कराए. इसका नतीजा हुआ कि एक या दो दिन पीछे की तारीख में भी अपना नाम लिखवाने में अब लोगों को पांच-पांच अंक में रुपए खर्च करने पड़ रहे हैं. लालू की सरकार में यह सब काम खिलाने-पिलाने पर भी हो जाता था. इसका व्यापक असर मुकदमेबाज लोगों पर पड़ा है. नीतीश इस असर से कैसे बचे रहते.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;नीतीश की सरकार के कई मंत्री अपने सचिवों से सीधे मुंह बात करने की हिम्मत नहीं जुटा पाते क्योंकि सारे सचिव सीधे मुख्यमंत्री आवास से संपर्क में रहते हैं. जब मंत्रियों की यह हालत है तो विधायकों या सांसदों का क्या चलता-बनता होगा, समझा ही जा सकता है. और, जब अधिकारियों का मान-सम्मान इतना ज्यादा हो जाए तो उनका निरंकुश होना लाजिमी ही है. जो लाल कार्ड पहले सौ-पचास में बन जाता था, वो अब कुछ और महंगा हो गया है. हर जगह अधिकारियों ने अपने काम की रेट बढ़ा ली है. नेताओं की नहीं सुनने का लाइसेंस सरकार ने दे रखा है इसलिए विरोधी दलों के विरोध का भी असर अब इन अधिकारियों पर नहीं होता.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;सरकारी इश्तहारों के दम पर लालू प्रसाद ने भी मीडिया को अपने हित के लिए खूब इस्तेमाल किया था लेकिन सुना जा रहा है कि नीतीश सरकार तो विरोधियों की खबर तक छपने से तड़प उठती है. पटना के अखबारों का बुरा हाल है. इश्तहार जारी करने वाले अधिकारी को इस बात की गारंटी करनी पड़ती है कि लालटेन या बंगला का हिसाब ठीक रहे. हिसाब गड़बड़ होने पर इश्तहार का हिसाब डगमगा जाता है. ऐसे में मीडिया के मन में भी नीतीश को लेकर जो भाव था वो बदल गया है. कशीदाकारी कम हो गई है क्योंकि उन्हें अब लगने लगा है कि उन्होंने ही इस सरकार की उम्मीदों को इतनी हवा दे दी है कि वो अब आलोचना का झोंका तक सहने को तैयार नहीं है.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;नीतीश की पार्टी के नेता ललन सिंह को छोड़ दें तो पूरे प्रदेश में कोई विधायक या सांसद कोई काम कराने की बात दावे के साथ नहीं कर सकता. लालू यादव की पार्टी के कई नेता मानते हैं कि साधु यादव या सुभाष यादव लालू प्रसाद की जो दुर्गति नहीं कर सके, ललन सिंह नीतीश की उससे भी बुरी हालत करवाएंगे. बिहार के तमाम बड़े नाम जो अलग-अलग गिरोह के सरदार हैं, ललन सिंह के भरोसेमंद हैं. ललन सिंह मुंगेर से लड़ने जाते हैं तो उसकी तैयारी वो दो साल पहले शुरू कर देते हैं जबकि चुनाव आयोग तीन महीने की ट्रांसफर लिस्ट देखकर अपने को बहुत होशियार समझता है. अहंकारी नीतीश हैं या ललन सिंह, ये अंतर कर पाना कई महीनों से मुश्किल है. बिहार के नेताओं में यह बात खूब होती है कि नीतीश सीएम हैं तो ललन सिंह सुपर सीएम. कौन कहां रहेगा, कौन कहां नहीं रहेगा, ये ललन सिंह ही तय करते हैं. ललन सिंह के राजनीतिक सफर पर गौर करें तो नीतीश सरकार की एक मंत्री के सहयोगी के तौर पर सत्ता का स्वाद चखने वाले ललन सिंह आज ताकत के मामले में उस मंत्री के भी ऊपर हैं. उनकी बराबरी सुशील मोदी से की जा सकती है. बीजेपी वाले सुशील मोदी को अपनी पार्टी से ज्यादा नीतीश की पार्टी लेकिन जेडीयू नहीं, का नेता मानते हैं. लालू के खिलाफ पशुपालन घोटाला का मुकदमा उन्होंने दायर किया, इसके सिवा उनकी ऐसी कौन सी उपलब्धि है जो नीतीश जैसे नेता की पार्टी के वो राज्य में नेता बने रहें. चुनाव प्रबंधन में वो सबके उस्ताद हैं, ये उन्होंने इस लोकसभा चुनाव में साबित कर दिया है.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;कायदे से तो नीतीश कुमार को खुद की, अपने पूरे मंत्रिमंडल की और बिना मंत्रिमंडल में रहे कई मंत्रियों से ज्यादा ताकतवर ललन सिंह की संपत्ति का ब्यौरा एक बार फिर से सार्वजनिक करना चाहिए. इन सबों की संपत्ति का ब्योरा चुनाव आयोग के पास है लेकिन इनके रहन-सहन का इनकी घोषित संपत्ति से कोई तालमेल नहीं है. लोगों ने शपथपत्र में मारुति लिखा लेकिन चढ़ रहे एंडेवर हैं. किसकी है लैंड क्रूजर, इसका हिसाब भी तो नीतीश जी देना चाहिए. लालू जी जब पटना और उसके बाद दिल्ली से बेदखल हो सकते हैं तो आप इस भ्रम में बिल्कुल न रहें कि बिहार की जनता ने आपके साथ कोई पंद्रह साल का करार किया है. आपकी ईमानदारी की तो आप जानें, आपकी ईमानदारी के नाम पर पूरे राज्य में कई दुकानें चल रही हैं. ललन सिंह जैसे लोगों की संगत में रहेंगे तो वोटरों को आपकी पंगत बदलते भी देर नहीं लगेगी.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;&lt;strong&gt;बिहार विधानसभा की 18 सीटों के लिए हुए उप-चुनाव में पार्टियों की औकात- &lt;/strong&gt;आरजेडी- 6, एलजेपी- 3, जेडीयू- 3, बीजेपी- 2, कांग्रेस- 2, बीएसपी- 1, निर्दलीय- 1&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;इस आधार पर अगर ये कहें कि एनडीए को लोकसभा चुनाव में जो वोट मिले बिहार के लोगों ने लालकृष्ण आडवाणी के नाम पर दिए तो कुछ ज्यादा नहीं होगा. बिहार वाले शायद आडवाणी को पीएम बनाना चाहते थे. नीतीश कुमार तो लिटमस टेस्ट में फेल हो गए क्योंकि आम तौर पर उप-चुनाव में सत्तारूढ़ पार्टी की जीत होती रही है. अगर इन 18 सीटों के हिसाब से विधानसभा का गठन होता तो लालू-रामविलास की सरकार तो बन ही जाती. लोकसभा चुनाव के बाद आरजेडी और दूसरे दलों से नेताओं को जेडीयू में आयात करने का जो सिलसिला शुरू हुआ था अब उसके आगे जारी रहने की उम्मीद बिल्कुल भी नहीं है. आरजेडी छोड़कर गए बड़े नेता अपनी औकात जान गए हैं. वोटरों ने उन्हें नकार दिया. बिहार में एनडीए की सरकार बनने के बाद एनडीए की तरफ दूसरे पाले से आए नेताओं का बड़ा हिस्सा जेडीयू को नसीब हुआ. बड़ी संख्या में आरजेडी और दूसरे दलों के नेताओं के आने से जेडीयू भी वैसा ही हो गया जैसा आरजेडी हुआ करता था. &lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;असल में लगता ये है कि आरजेडी की गंदगी जेडीयू में चली आई और अच्छे लोग वहीं रुके रहे. अगले साल जब चुनाव होंगे तो क्या पता, ललन सिंह जैसे हवा-हवाई नेताओं और दूसरे दलों से आए इम्पोर्टेड नेताओं की वजह से नीतीश को विरोधी दल के नेता पद के लिए भी बीजेपी के साथ कुश्ती करनी पड़े. केंद्र में बिना कांग्रेस की मदद किए या लिए आने से तो नीतीश कुमार दूर ही रहे. ऐसे में अगर बिहार में भी वोटरों ने तीर को तोड़ दिया तो मीडिया के एक वर्ग में मिस्टर क्लिन के रूप में शोहरत बटोर रहे बेचारे नीतीश निशाना लगाएंगे कहां.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;&lt;em&gt;(&lt;strong&gt;संशोधित कॉपी&lt;/strong&gt;- पहले की कॉपी में एनडीए को 5 की बजाय 6 सीट दे दी गई थी जबकि राजद और लोजपा को 9 की जगह पर 8 ही सीटें दी गई थीं. उस समय के नतीजे इसी तरह आ रहे थे. मौजूदा कॉपी चुनाव आयोग द्वारा जारी विजेता सूची के आधार पर है.)&lt;/em&gt;&lt;/div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-6868074697740698398?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-09-19T09:52:30.451-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">2</thr:total></item><item><title>कितना बड़ा चमचा हूं मैं</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2009/08/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Sat, 15 Aug 2009 04:50:13 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-5693311463947028444</guid><description>&lt;div&gt;चमचा होने में कोई बुराई है क्या. पिछले हफ्ते एक साइट पर चल रही टिप्पणियों के घमासान में मैंने यह लिखा था. लेकिन उसके बाद से ही यह सोच रहा था कि चमचागीरी क्या है और चमचा कैसे बना जाता है. तो अपने इस ब्लॉग पर एक साल से भी ज्यादा समय के बाद लिख रहे पहले पोस्ट पर चमचागीरी पर अपनी समझदारी की बात करते हैं.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;स्कूल-कॉलेज में पढ़ाई-लिखाई के वक्त से ही आपके साथ चमचागीरी नाम का यह हसीन हादसा हो सकता है. किसी शिक्षक का विशेष अनुराग आपको उनका चमचा बना सकता है. मैट्रिक, इंटर या बीए या उससे ऊपर की तमाम पीएचडी और डी लिट् जैसे उपाधि आप अर्जित ज्ञान के दम पर पाते हैं. लेकिन इस उपाधि के लिए अर्जित ज्ञान काम नहीं आता. इसके लिए जिला, प्रांत या राष्ट्रीय स्तर पर कोई प्रतियोगिता नहीं होती कि किसी को जिला, प्रांत या देश का सबसे बड़ा चमचा ठहराया जा सके. पढ़ाई-लिखाई में जो मेहनत करनी होती है, उस लिहाज से देखें तो चमचागीरी बहुत आसान विधा है और कई जगह इसे अपने ज्ञान के विकल्प के तौर पर इस्तेमाल में लाया भी जा सकता है.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;चमचा बनने के लिए अपने स्तर से बहुत कुछ करने की जरूरत नहीं होती. आप विद्यार्थी हैं तो अपने किसी शिक्षक की ज्यादा तारीफ शुरू कर दीजिए. अगर कोई सहपाठी कहता है कि उनकी क्लास में उसके दिमाग की दही बन जाती है और आप उससे मीठी या खट्टी बहस करते हैं और यह साबित करना चाहते हैं कि आपके पसंद के गुरुजी जबर्दस्त पढ़ाते हैं तो आप चमचा बन गए मानिए. इसके लिए आपके गुरु और आपके बीच किसी इकरारनामे की जरूरत नहीं है.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;पढ़ाई के बाद नौकरी का काम शुरू होता है. यहां अपने से वरिष्ठ किसी भी अधिकारी की तारीफ कीजिए या उनके विरोधियों की बातों में चाय की चुस्कियों के दौरान हां की बजाय ना में बात करना शुरू कर दीजिए, चमचा बन गए आप. अगर ऐसे में आपका समयवद्ध वेतन बढ़ गया या प्रोमोशन हो गया तो अंधों के हाथ बटेर ही लग गई समझो. फिर तो आपसे जले-भुने लोग घूम-घूम कर गाएंगे कि चमचागीरी भी कोई चीज होती है और उसका इनाम तो मिलना ही चाहिए.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;सामाजिक और राजनीतिक जीवन में भी चमचागीरी की उपाधि हासिल करने के लिए यही रामवाण है. उम्र, पद या प्रतिष्ठा में अपने से बड़े किसी भी शख्स की तारीफ कीजिए और आलोचना का जवाब दीजिए, चमजागीरी का खिताब हासिल कर लेंगे.&lt;/div&gt; &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;मेरे विचार से अगर कोई आदमी यह कहता है कि वह किसी का चमचा नहीं है या नहीं रहा और न रहेगा तो वह सरासर झूठ बोल रहा है. मैं उसे चुनौती देता हूं कि वो अपना नाम, पता और स्कूल या कंपनी का नाम बताए, उसकी चमचागीरी का प्रमाण सिर्फ उसे मेल करके बता दूंगा. क्योंकि मेरा मानना है कि चमचागीरी प्राकृतिक चीज है. इस शब्द को हेय दृष्टि से देखने की जरूरत नहीं है. यह कोई प्लेग या हैजा नहीं है कि चमचागीरी सुनकर छी-छी बोला जाए या चमचा लोगों से दूर रहा जाए. इस प्राकृतिक गुण के लिहाज से मैं एक-दो दर्जन से ज्यादा लोगों का चमचा तो हूं ही. गिनती में कुछ कमी हो सकती है.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt; &lt;/div&gt; &lt;div&gt;मेरी तो मनमोहन सिंह सरकार से मांग है कि देश में एक राष्ट्रीय चमचा आयोग का गठन होना चाहिए और उसमें सोनिया गांधी के आस-पास रहकर विकसित हो रहे नेताओं को सदस्य बनाना चाहिए. इस आयोग को राष्ट्रीय स्तर पर हर साल एक परीक्षा का आयोजन करना चाहिए और हर साल 15 अगस्त के दिन देश भर से चुने गए सौ चमचों को सम्मानित करना चाहिए. चमचागीरी को सम्मान दिलाने की लड़ाई शुरू करने का समय आ गया है क्योंकि चमचा तो हममें से हर कोई किसी न किसी का है. जो मेरी राय से इत्तेफाक नहीं रखते वो यह कबूल करने डरते हैं कि वो भी चमचा हैं.&lt;/div&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-5693311463947028444?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2009-08-15T04:50:13.458-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item><item><title>सोनिया की गैस खत्म, राहुल ने व्रत रखा...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/06/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Tue, 10 Jun 2008 11:15:37 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-6133029836818262359</guid><description>&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;i&gt;&lt;strong&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;चूंकि यह सपना है इसलिए इसके चरित्र और पात्र काल्पनिक हैं. लेकिन संयोग या कुयोग से अगर इन नामों से मिलते-जुलते लोग आपकी नजर में आएं तो उसे महासंयोग से अधिक न माना जाए।&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/i&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;i&gt;&lt;strong&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/i&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;कल रात मैं नींद पूरी नहीं कर सका. सपने में सोनिया आ गई थीं. और, सपना भी ऐसा डरावना कि पूछो मत...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;सोनिया अम्मा राहुल भैया से पूछ रही थीं कि तुम्हारे पास कुछ पैसा है. राहुल ने पूछा क्यों, बोलीं गैस खत्म हो गई है. राहुल बोले, नहीं पैसा तो नहीं है. सोनिया ने फिर पूछा, इस महीने जो वेतन मिला था, क्या हुआ. राहुल बोले, दोस्तों के साथ उड़ीसा के दलित इलाके में पिकनिक मनाने गया था. काफिले में गाड़ियां ज्यादा थी, कई टीवी वाले भी थे, सबकी टंकी फुल करानी पड़ी. रेस्तरां में खाने-पीने का खर्च बढ़ गया. राहुल बोले, मनमोहन या मुरली को कहते हैं, गैस सिलेंडर भिजवा देंगे. सोनिया बोलीं, नहीं. लोग सुनेंगे तो क्या कहेंगे. राहुल बोले, देश में लोग ऐसे ही चल रहे हैं, कोई कुछ नहीं बोलेगा. इस तरह की उधारी तो आम आदमी के लिए आम बात है. वाद-विवाद के बाद तय हुआ कि प्रियंका दीदी की ससुराल से ही गैस सिलेंडर मंगवा ली जाए. दीदी व्यापारी परिवार में गई हैं सो वहां कोई दिक्कत-सिक्कत है नहीं।&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;राहुल भैया ने प्रियंका दीदी के घर फोन लगाया. पता चला कि फोन की लाइन कट गई है. जेब में पैसे थे नहीं तो राहुल भैया खुद साइकिल लेकर निकले प्रियंका दीदी के घर. वहां पहुंचकर पूछे कि फोन को क्या हो गया. दीदी ने बताया कि बीएसएनएल वालों का चार्ज महंगा है और बिल बहुत आ गया था तो हमने कटवा लिया. अब मोबाइल ले लिए हैं जिसमें इनकमिंग आने पर पैसा बढ़ जाता है. राहुल भैया ने कहा कि ये बीएसएनएल वाले कॉल दर सस्ती क्यों नहीं करते, जब कम रेट पर अंबानी की कंपनी मुनाफा कमा सकती है तो ये सरकारी कंपनी क्यों महंगाई बनाए हुए हैं. दीदी बोलीं, यही तो.... क्योंकि यदि बीएसएनएल सस्ता हो गया तो लोग हच, एयरटेल, रिलायंस क्यों लेंगे और जब ये मुनाफा नहीं कमाएंगे तो चंदा कैसे देंगे।&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;खैर, चाय-पानी के बाद जल्दी ही राहुल काम की बात पर आ गए. दीदी को बताए कि घर पर गैस खत्म हो गई है, मां ने सिलेंडर मांगा है. इस महीने की तनख्वाह मिलने पर गैस लौटा दूंगा. दीदी ने कहा, मेरे घर भी एक ही सिलेंडर है. पहले दो-तीन भरकर रखती थी लेकिन अब साग-सब्जी, चावल-दाल, तेल-घी सब महंगा हो गया है तो इतने पैसे नहीं बचते कि स्टॉक रखा जाए. बेचारे राहुल खाली हाथ घर लौट आए. मां को हाल सुनाया. सोनिया ने कहा, ऐसा करो कि तुम मेरे दफ्तर की गैस ले आओ, कहना हमारी खत्म हो गई है. वहाँ गए तो पता चला कि महंगाई से परेशान लोगों का एक झुंड आया था जो गैस सिलेंडर लूटकर ले गया।&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;साइकिल चला-चलाकर थक गए राहुल घर लौटे और मां को हाल बताया. सोनिया ने शिवराज को फोन लगाया और कहा कि उनके दफ्तर से लूटे गए गैस सिलेंडर को खोजा जाए. शिवराज बोले, पता कर रहा हूं लेकिन जहां तक मेरी खबर है, इसमें पड़ोसियों का हाथ होने के संकेत मिले हैं लेकिन अभी यह पूरी तरह नहीं कहा जा सकता क्योंकि इससे पड़ोसी से आपके संबंधों पर असर पड़ सकता है।&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;सोनिया भी परेशान हो गईं. झल्लाहट में उन्होंने रेसकोर्स फोन लगाया. पूछा इतनी महंगाई कैसे बढ़ गई है. मनमोहन बोले, चिदंबरम से पूछिए. चिदंबरम से पूछ गया, वो बोले, मनमोहन से पूछिए. सोनिया बोलीं, अरे आम आदमी तो मुझसे पूछेंगे न. तुम तो खास आदमी के सवालों के जवाब देने के लिए हो।&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;अब राहुल परेशान. भूख बढ़ती जा रही थी, साइकिल चलाने से कमजोरी कुछ ज्यादा ही हो गई थी. मां से बोले, कुछ खाना दो. सोनिया बोलीं, गैस खत्म है तो कुछ बना नहीं है. अचानक सोनिया की आंखों में चमक आ गई, राहुल से बोलीं कि आज मंगलवार है तो तुम ऐसा करो कि मंगल का व्रत रख लो. शाम तक कुछ इंतजाम हो जाएगा. इस बीच मैं राजीव से कह देती हूं कि वो खबर फैला दे कि राहुल बाबा ने मंगल व्रत रखा है ताकि देश में महंगाई खत्म हो और आम आदमी को राहत मिले. राहुल ने कहा, इसे खबर बनाने की क्या जरूरत है. सोनिया बोलीं, इससे तुम दलितों के बाद हिंदुओं के बीच भी हृदय सम्राट बन जाओगे.....&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;अब इसके बाद तो चमक राहुल की आंखों में थी. भूख का दुख गायब, गैस की चिंता खत्म....................&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;आगे भी कुछ दिखता लेकिन मेरी अम्मा ने जगा दिया. गैस खत्म हो गई थी। अब उधारी-जुगाड़ी की बारी मेरी थी. लेकिन मंगल का व्रत रखने का सपनैली कांग्रेसमाता का आइडिया मेरी भी आँखों में कौंध रहा था और इससे छलक रही मेरी खुशी का राज जाने बगैर मेरी अम्मा मुझे बावला घोषित कर चुकी थी।&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;यह एक बावले का बावलापन था या कांग्रेसमाता के आइडिये का दिवालियापन, तय करने में वक्त लगेगा.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;मोह तो अब सपनों से भी टूट गया... सच ही कहा है.. सबसे खतरनाक होता है हमारे सपनों का मर जाना... उधारी-जुगाड़ी के सारे प्रयास विफल हो चुके थे. मन में पाश की तरह की कविता हो रही थी.. अम्मा, कितना मुश्किल है बिना गैस के घर लौट कर आना...&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;strong&gt;जनपथ देवी की जय...&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-6133029836818262359?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-06-10T11:15:37.162-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">6</thr:total></item><item><title>चैनलों के दारोगा और आरुषि-हेमराज हत्याकांड...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/05/blog-post_21.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Wed, 21 May 2008 02:36:13 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-3073119209548474935</guid><description>&lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जयपुर धमाके की पहली ही रात अपनी मेधा से पूरे देश और बाकी दुनिया की आंखें&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;चौंधिया चुके हिंदी चैनलों के पत्रकारों ने उत्तर प्रदेश के नोएडा में एक डॉक्टर&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;परिवार की बेटी और उसके नौकर की हत्या की तहकीकात की रिपोर्टिंग से तो मंत्रमुग्ध&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;ही कर दिया.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जयपुर में धमाके के कुछ ही घंटों के अंदर हरेक हिंदी चैनल हूजी&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;-&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;हूजी, हूजी-हूजी की रट लगाने&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;में जुट चुका था. आधार क्या था&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;यह जानना और भी दिलचस्प है. मसलन वे बता रहे थे कि&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;चूंकि ये धमाके मंगलवार को किए गए हैं और इससे पहले जिन भी धमाकों में हूजी का नाम आया&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;था&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;वो भी मंगलवार के ही दिन किए गए थे&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;इसलिए जयपुर के धमाके में भी हूजी का ही&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;हाथ है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;बस हो गई तफ्तीश&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जांच खत्म. नतीजा सामने है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;लेकिन सच यह है कि अभी तक सरकार और दूसरी खुफिया एजेंसियां भी तय नहीं कर पाई हैं कि ये धमाके सचमुच हूजी की ही करतूत है. ऐसा नहीं है कि हूजी ऐसा नहीं कर सकता लेकिन ये कहने और बताने की इतनी जल्दबाजी इन पत्रकारों को क्यों है.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;इन पत्रकारों ने बाद में ये बताया कि जिन साइकिलों को धमाके में इस्तेमाल किया गया, उसे बेचने वाले दुकानदारों ने बताया कि खरीदार बांग्ला बोल रहे थे. चूंकि हूजी का गठन बांग्लादेश में हुआ और वहां से ही उसे ज्यादातर खुराक और ताकत मिलती है और बांग्लादेश में भी लोग जमकर बांग्ला बोलते हैं तो ये पक्का हो गया कि धमाके हूजी ने ही किया.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;ये भी बताया कि एक के बाद एक धमाके करने का चस्का सिर्फ हूजी को ही है. इसलिए जयपुर में सात धमाके करने के पीछे हूजी ही है.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;लेकिन क्या दूसरे आतंकवादी संगठनों को एक के बाद एक धमाके करने की मनाही है, उन्हें बांग्ला बोलने वालों को अपने गिरोह में शामिल करने से मना कर दिया गया है और उन्हें मंगलवार को छोड़कर ही किसी दिन भी धमाके करने कहा गया है. जिस देश में ऐसे होनहार और समझदार पत्रकार हों&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;वहां किसी सुरक्षा एजेंसी और जांच एजेंसी की क्या जरूरत है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;देश के एक प्रतिष्ठित अंग्रेजी दैनिक ने&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;गृह राज्यमंत्री श्रीप्रकाश जायसवाल के बारे में धमाके की खबर के साथ ही लिखा कि इस तरह की घटना होने पर&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;टीवी चैनलों के पत्रकारों के पास बस वे अकेली पसंद होते हैं. टीवी पत्रकारों को यकीन हो गया है कि सरकार में वही एक आदमी हैं जो फौरी तौर पर धमाके के स्वरूप और उसके पीछे छुपी ताकतों को बिना किसी लाग-लपेट के उगल देंगे. अलबत्ता, कभी-कभी तो मंत्रीजी वह भी बता देते हैं जो सुरक्षा या खुफिया एजेंसियों को भी तब तक नहीं पता होता है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;इस मायने में इस बार प्रधानमंत्री मनमोहन सिंह का बयान काफी संतुलित रहा. जयपुर धमाकों की अब तक की जांच के आधार पर राज्य या केंद्र की जांच एजेंसियां किसी संगठन या किसी सरगना का नाम लेने की हालत में नहीं हैं. गिरफ्तारी वगैरह तो दूर की बात है. मनमोहन सिंह ने हूजी या ऐसे किसी भी संगठन को निशाना बनाते हुए कहा कि ये वो ताकतें हैं जो पाकिस्तान के साथ सामान्य हो रहे भारतीय संबंधों में रोड़ा अटकाना चाहती हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;अब बात करते हैं नोएडा के आरुषि और हेमराज हत्याकांड की...&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;पहले ही दिन पत्रकारों ने पुलिस वालों के कहने पर दुनिया को बता दिया कि डॉक्टर राजेश तलवार और उनकी पत्नी डॉक्टर नुपूर तलवार जब रात में सो रहे थे तो उसी दौरान उनके घरेलू नौकर हेमराज ने आरुषि की हत्या कर दी और फरार हो गया. अगली सुबह नौकरी पूरी कर नागरिक जीवन बिता रहे एक पूर्व डीएसपी से पहले आखिर कोई रिपोर्टर उन सीढ़ियों तक क्यों नहीं पहुंच पाया जिसे चढ़कर केके गौतम साहब ने आरुषि के संदिग्ध हत्यारे की लाश ही सामने ला दी.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;चूंकि मैंने भी कुछ दिनों तक बिहार में दैनिक जागरण की नौकरी के दौरान एक ब्यूरो कार्यालय में पांच-छह जिलों की क्राइम बीट देखी है इसलिए हत्या, बलात्कार, लूट, डकैती और ऐसे ही कई मामलों को नजदीक से देखने और समझने का थोड़ा-बहुत मौका मिला है. उन दिनों और वहां के पत्रकारों की लिखी खबरों को देखता हूं तो लगता है कि दिल्ली के ज्यादातर क्राइम रिपोर्टर पुलिस प्रवक्ता के तौर पर ही काम करते हैं. &lt;font face="Mangal" size="2"&gt;उस अनुभव के आधार पर यह लगता है कि &lt;/font&gt;चैनलों और अखबारों को भी अब अपने पत्रकारों के प्रवक्ता बनने से कोई एतराज या परहेज नहीं है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;बिहार में आम तौर पर कोई क्राइम रिपोर्टर ऐसा नहीं मिलेगा जो किसी हत्या की खबर करने गया हो और पुलिस वाले के कहे-सुने को ही लिख डाले. वह खुद भी चलता-फिरता है, कुछ सवाल करता है, कुछ जवाब तलाशता है. कम से कम जहां खून हुआ हो, वहां के चप्पे-चप्पे को तो देख ही लेता है. जांच अधिकारी बनकर नहीं तो कम से कम दर्शक बनकर ही.&amp;nbsp; नोएडा में पत्रकार सिर्फ आरुषि के बेडरूम से ही क्यों लौट गए.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;दूसरी बात, चूंकि हत्या लड़की की हुई थी तो कई पत्रकारों ने संदेह जता दिया कि हत्या से पहले आरुषि के साथ जबर्दस्ती की गई थी. जबकि आम तौर पर हत्या के बाद भी &lt;font face="Mangal" size="2"&gt;लड़की के शरीर पर और आसपास &lt;font face="Mangal" size="2"&gt;बलात्कार के &lt;/font&gt;&lt;/font&gt;निशान ऊपरी तौर ही मिल जाते हैं. किसी पत्रकार ने ऐसे किसी सबूत का हवाला नहीं दिया कि हत्या से पहले बलात्कार किया गया, ऐसा उन्हें क्यों लगता है. हो सकता है, उसका मुंह बंद करने से पहले हत्यारों ने मुंह काला किया हो, लेकिन इसका कोई सबूत तो दिखेगा. अगर पीड़िता का शरीर सामने हो तो ये अपराध आंखों से छुप नहीं सकते.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;तीसरी बात, हत्या इतनी निर्ममता से की गई कि लगता है कातिल बहुत ही सनकी किस्म का था. अखबारों से मालूम हुआ कि बच्ची के शरीर पर चाकुओं के कई निशान थे और सबसे गहरा जख्म गले पर था. इसका एक मतलब तो यह है ही कि लड़की के गले पर हमले से पहले ही शरीर पर चाकू चलाए गए क्योंकि गले पर गहरे हमले के बाद आगे हमले की कोई जरूरत नहीं रह जाती थी. थोड़ा विस्तार से बात करें तो अगर गले पर चाकू चलने से पहले आरुषि ने शरीर के किसी भी हिस्से पर हमला झेला तो वह जग चुकी थी, वो चीखी भी होगी लेकिन पास के कमरे में सो रहे उसके मां-बाप तक उसकी आवाज क्यों नहीं पहुंच सकी, ये मेरी समझ से बाहर है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;निश्चित रूप से पुलिस वालों को भी यह सवाल परेशान कर रहा होगा इसलिए उसके मां-बाप और दूसरे रिश्तेदारों से भी पूछताछ हो रही है. कुछ चैनलों पर दिखा कि राजेश और नुपूर के बयान में अंतर या यूं कहें कि विरोधाभास है. ऐसा है तो साफ है कि दोनों पूरा सच नहीं बोल रहे हैं और अगर झूठ बोल रहे हैं तो दोनों में तालमेल की कमी है जो पुलिस के सामने जाहिर हो जा रही है. लेकिन मां-बाप को संदिग्ध हत्यारे की तरह पेश करने से पहले पत्रकारों को बहुत ठोस और तार्किक सबूतों का इंतजार कर लेना चाहिए था क्योंकि जो उनकी छवि का जो नुकसान चैनल वाले कर जाएंगे, उसकी भरपाई करने वो दोबारा सेक्टर 25 के जलवायु विहार कभी नहीं जाएंगे.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;चौथी बात, सोमवार को सारा दिन चैनल वाले कुछ पुलिस अधिकारियों के हवाले से बताते रहे कि डॉक्टर के पुराने नौकर विष्णु को हिरासत में ले लिया गया है. इसके साथ ही सीधे-सीधे शब्दों में कुछ कहे बिना यह भी बताने की कोशिश की गई कि हत्या इसी ने की हो सकती है. सकने के नाम पर तो कुछ भी हो सकता है. लेकिन चैनल वाले इसके साथ यह भी लगातार बता रहे थे कि हत्या जिस समय हुई, उस समय विष्णु नेपाल में था. मतलब, जिसे पुलिस ने हत्या के मामले में पूछताछ के लिए हिरासत में लिया, वह वारदात के वक्त नेपाल में था और ऐसे में कम से कम वह खूनी तो नहीं ही हो सकता. चैनल वाले एक साथ दोनों विरोधाभासी खबरें चला रहे थे. सोचने-समझने की कोई जरूरत चैनल वाले महसूस नहीं करते क्या. कुछ तो सवाल उनके मन में पैदा होने चाहिए कि इस खबर को क्यों चलाएं और कैसे चलाएं. पूछताछ तो किसी से भी की जा सकती है. पुलिस को जहां भी रोशनी नजर आती है, वह वहां तक जाती है लेकिन इसका यह मतलब नहीं होता कि जिसे भी हिरासत में लिया जाए या जिससे भी पूछताछ की जाए, वह हत्यारा या षड्यंत्रकर्ता ही हो.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;पांचवीं बात, नौकर हेमराज का शव मिलने के बाद भी आशंका जताने का दौर जारी रहा. कोई कह रहा था कि हेमराज ने जिसके साथ मिलकर आरुषि को मारा और उसी से उसे मार दिया. कोई कह रहा था कि हेमराज की हत्या होते आरुषि ने देख ली इसलिए उसकी भी हत्या कर दी गई. हरेक पत्रकार तथ्यों का अपनी तरह से विश्लेषण कर रहा था.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;ये कोई चुनाव नतीजों के विश्लेषण जैसा काम नहीं है कि योगेंद्र यादव या आशुतोष की तरह &lt;font face="Mangal" size="2"&gt;पत्रकार &lt;/font&gt;आंकड़े लेकर बैठ जाएं और बांचते रहें कि ऐसा हुआ इसलिए&amp;nbsp;ऐसा हुआ,&amp;nbsp;ऐसा नहीं हुआ इसलिए ऐसा हुआ और ऐसा हो गया होता तो ऐसा होता. ये खून का मामला है जिसमें सिर्फ एक ही बात सच होगी. उस सच के सामने आने से पहले इतने पूर्वानुमान की जरूरत नहीं है, वो भी इस तरह के पूर्वानुमान की जो अटकल और गप्प से ऊपर के दर्जे की है ही नहीं.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;ये तो वही बात है कि सारी अटकलें लगा दो, कोई न कोई तो नतीजे के पास होगी. &lt;font size="2"&gt;सबसे बड़ी बात ये है कि पत्रकारों ने इस मामले में इस तरह से पुलिस पर दबाव बना रखा है कि उन्हें हत्यारे का नाम एक हफ्ते में ही चाहिए जबकि &lt;font face="Mangal"&gt;इस तरह के उलझे मामलों की जांच एक महीने में भी पूरी हो जाए, इसकी कोई गारंटी नहीं है. ऐसे में पुलिस पर इस बात का दबाव ज्यादा है कि वह किसी को भी एक ठोस कहानी के साथ सामने लाकर पटक दे कि लो, ले जाओ, दिखाओ, बेचो, छापो, यही है हत्यारा.&lt;/font&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;और भी कई ऐसी उटपटांग बातें इस हत्याकांड को लेकर पत्रकार लिखते और बकते नजर आए जिन पर गुस्सा आता था कि इन बेवकूफों को क्यों और कैसे पत्रकार बना दिया गया.&amp;nbsp; असल में, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;दिल्ली में पत्रकारों की जो बहुत बड़ी फौज है, वह पब्लिक स्कूलों में पढ़ी है और ऐसे समाज में पली-बढ़ी है जिसे ये पता नहीं होता कि उसका पड़ोसी कौन है. वहां खून-वून भी कभी-कभार ही होते हैं. किसी संगीन अपराध की बारीक जांच करने के लिए अनिवार्य तो नहीं लेकिन ये बहुत जरूरी है कि जांच करने वाला थोड़ा सामाजिक और थोड़ा असामाजिक हो. सामाजिक संगत होने से उसे ये आभास होगा कि खून किन-किन कारणों से हो सकते हैं और असामाजिक होने का असर ये होगा कि उसे यह भी पता होगा कि खून करने वाला यह काम क्यों, कब और कैसे करता है.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;और किसी के पास हों न हों, कम से कम क्राइम रिपोर्टरों के पास तो दोनों तरह की संगति के पर्याप्त मौके होते हैं.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-3073119209548474935?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-05-21T02:36:13.852-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">2</thr:total></item><item><title>बॉलीवुड के कमीशन एजेंट हैं ये समाचार चैनल...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/05/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Sat, 17 May 2008 11:52:25 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-729006633608861937</guid><description>&lt;span class="gmail_quote"&gt;&lt;/span&gt; &lt;div&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;पता नहीं हर सप्ताह फ्लॉप और बकवास फिल्में देखने के लिए लोगों को उकसाने&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;के&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;एवज में ये सारे समाचार चैनल कितने पैसे लेते हैं. सोमवार से जो ये गाना गाना शुरू&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;करते हैं तो शुक्रवार को फिल्म के रिलीज होने के बाद भी पीछा नहीं छोड़ते हैं.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;इन चैनलों के चक्कर में मैंने इतनी सारी सिरदर्द फिल्में देख ली हैं कि हजारों&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;रुपए की बद्दुआ उनका पीछा नहीं छोड़ेगी. पिछले शनिवार को टशन देखने चला गया था&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;टेंशन हो&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;गया. जब आदित्य चोपड़ा के निर्देशक को तंबाकू खाने का तरीका नहीं मालूम था तो अनिल&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;कपूर को तंबाकू खिलाने की जरूरत ही क्या थी&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;?&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;और पुराने जमाने में सफल फिल्में बनाने वाली भी ऐसी चाट और सिरखाऊ फिल्में पेश करे हैं कि अब नाम पर से भरोसा ही उठ गया है. यश चोपड़ा साहब की झूम बराबर झूम, नील एंड निक्की हो या यश जौहर की कंपनी की कभी अलविदा न कहना.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;अमिताभ बच्चन का फिल्म में होना कहीं फिल्म के हिट होने की गारंटी है क्या.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;खैर&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;बॉलीवुड के इस दोगलेपन का नतीजा यह निकला है कि अब कोई फिल्म दो सप्ताह&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;से ज्यादा नहीं टिक पाती. दर्शक दो दिनों में फिल्मों का हिसाब कर लेते हैं. वो तो&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;भला हो मल्टीप्लेक्सों का कि कुछ हजार लोग भी फिल्म देख लें तो फिल्में घाटे से उबर&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जाती हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;दूसरा असर यह हुआ है कि पश्चिमी रंग-ढंग में अंग्रेजी-हिंदी मिक्स करके गाना और&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;फिल्म बनाने के चक्कर में अंग्रेजीदाँ लोगों ने इतने नर्क बोए कि अब बिहार&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;यूपी&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जैसे बड़े हिंदी बाजार में अधिकांश सिनेमा घरों में भोजपुरी फिल्में चलती&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;कभी-कभी तो ऐसा लगता है कि देश के तमाम बड़े-बड़े पत्रकारों ने जिस तरह से अंग्रेजी में लिखकर हिंदी अखबारों का पन्ना भड़ा है और अब भी भड़ रहे हैं,&amp;nbsp;ये फिल्में भी उसी तरह हिंदी के बाजार से अंग्रेजी का घर भर रही हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;बेसिर-पैर की कहानी&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;पारिवारिक मूल्यों को तोड़ती कहानी&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;युवाओं को ललचाती&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;कहानी...गांवों को नहीं लुभा पा रही हैं. गाँव के लोगों की नजर में पथभ्रष्ट और&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;चियरलीडर्स को देखकर फूले जा रहे मध्यवर्ग को साधने के चक्कर में साधारण लोग&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;क्षेत्रीय भाषा की फिल्मों को हिट करा रहे हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जबकि कोई भी भोजपुरी फिल्म बिहार-यूपी&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;में पाँच सप्ताह से ज्यादा चल जाती है क्योंकि उसे देखकर लोगों को लगता है कि ये&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;कुछ आसपास की कहानी है.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;बॉलीवुड की फिल्में जब मैंने देखनी शुरू की थी तब हिट होने के लिए फिल्म का कम से कम पचास दिन चलना जरूरी माना जाता था. &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;सौ दिन चले बिना सुपरहिट होना संभव ही नहीं था.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;लेकिन ये चैनल वाले &lt;font face="Mangal" size="2"&gt;हर सप्ताह &lt;/font&gt;बताते हैं कि कैटरीना कैफ की ये, सलमान खान की वो, शाहरुख की फलाँ, अमिताभ की ढेकानाँ फिल्म सुपरहिट रही. काहे कि हिट भैया. तुमने गाया नहीं होता तो औकात पता चल जाती. कमीशन खाए चैनलों के प्रचार से दिग्भ्रमित लोग सिनेमा हॉल से जब तक लौटते हैं, फिल्म हिट हो जाती है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;ये हिंदी की खाने वाले आखिर गा किसकी रहे हैं. हिंदी फिल्मों के अभिनेता&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;अभिनेत्री&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;निर्देशक&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;सब के सब अपनी फिल्मों के प्रचार में&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;भले ही हिंदी चैनल पर&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;क्यों न हों&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;अंग्रेजी बोलकर कनाडा&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;ब्रिटेन और अमेरिका के दर्शकों को लुभा रहे&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;हैं. कुछ जादू दिल्ली&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;मुंबई जैसे शहरों पर भी चल जाता है लेकिन गांव और छोटे शहर&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;धीरे-धीरे इनकी पकड़ से बाहर निकल रहे हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;सब कुछ ऐसा ही चलता रहा तो वह दिन दूर नहीं जब हिंदी बोलने&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt;, &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;सुनने और हिंदी को&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Arial"&gt; &lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जीने वाली बड़ी आबादी बॉलीवुड फिल्मों को भी हॉलीवुड की तरह देखने लगेगी.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/p&gt; &lt;p style="BACKGROUND: white; MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;गांवों में हॉलीवुड की फिल्मों को जिस रूप में देखा जाता है, वो &lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 9.5pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;तो आप समझते ही होंगे...&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;/div&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-729006633608861937?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-05-17T11:52:25.819-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item><item><title>जियो भूटिया, जियो...काली पट्टी लगाकर दौड़ें आमिर...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/04/blog-post_8580.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Tue, 01 Apr 2008 22:52:04 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-1701607551930176790</guid><description>तिब्बत और उसकी लड़ाई लड़ रहे लोगों के लिए दो अच्छी ख़बरें हैं. एक तो भारतीय फ़ुटबॉल टीम के कप्तान बाइचुंग &lt;a onclick="return top.js.OpenExtLink(window,event,this)" href="http://www.bbc.co.uk/hindi/sport/story/2008/04/080401_bhutia_tibet.shtml" target="_blank"&gt;भूटिया ने ओलंपिक मशाल को लेकर दौड़ने से मना&lt;/a&gt; कर दिया है.&lt;br&gt; &amp;nbsp;&lt;br&gt;और, दूसरी कि अभिनेता आमिर ख़ान ने इस मसले पर चीनी रवैए&amp;nbsp;की आलोचना की है. हालांकि वे ओलंपिक को चीन का मामला नहीं मानते हैं इसलिए &lt;a onclick="return top.js.OpenExtLink(window,event,this)" href="http://www.bbc.co.uk/hindi/entertainment/story/2008/04/080401_aamir_olympic.shtml" target="_blank"&gt;मशाल के साथ दौड़ेंगे. आमिर&lt;/a&gt; से अपील है कि वे दौड़ में हिस्सा लें लेकिन अगर काली पट्टी बांधकर ऐसा करें&amp;nbsp;तो वे भारतीय समाज की ओर से चीन के लिए कुछ संदेश छोड़ सकेंगे.&lt;br&gt; &amp;nbsp;&lt;br&gt;ओलंपिक मशाल रिले 17 अप्रैल को नई दिल्ली में प्रस्तावित है. भारत सरकार ने मशाला की यात्रा के दौरान किसी तरह का तिब्बती विरोध नजर नहीं आने देने का भरोसा चीन को दिलाया है.&lt;br&gt;&amp;nbsp;&lt;br&gt;भूटिया और आमिर से पहले देश के पूर्व रक्षा मंत्री जार्ज फर्नांडीस ने जो कहा, वे पहले से कहते रहे हैं लेकिन जब उन बातों पर राजग की सरकार ने बहुत कान नहीं दिया तो अब गठबंधन की अगुआ भाजपा से किसी सकारात्मक प्रतिक्रिया की उम्मीद बेमानी है.&lt;br&gt; &amp;nbsp;&lt;br&gt;जियो भूटिया....जियो.... &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-1701607551930176790?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-04-01T22:52:04.397-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>तिब्बती काम और भारतीय कारनामे...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/04/blog-post_689.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Tue, 01 Apr 2008 22:50:39 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-2463044288869042473</guid><description>&lt;span class="gmail_quote"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;सुरक्षा परिषद में जाकर क्या कर लेगा इस तरह का भारत...&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;तिब्बत की राजधानी ल्हासा में कुछ हफ्तों से तेज हुए चीनी दमन के बावजूद तिब्बतियों का हौसला न तो टूट रहा है और न ही दुनिया के दूसरे देशों में चीन विरोधी प्रदर्शन करने का उनका साहस जवाब दे रहा है. हमने भी इसी जोश और ताकत से आजादी हासिल की होगी.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;अलबत्ता, भारत सरकार के विवेक ने जवाब दे दिया है. महाशक्ति, सुरक्षा परिषद का सदस्य जैसे न जाने कितने सपने हमने संजो रखे हैं. लेकिन लोकतंत्र की मांग कर रहे एक विस्थापित कौम के लोकतांत्रिक आंदोलन को टुकुर-टुकुर देखने वाला देश आखिर सुरक्षा परिषद में पहुंच कर दुनिया को क्या दे पाएगा&lt;/span&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;?&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;और, ऐसी कमजोर विदेश नीति वाली सरकारों का देश सुरक्षा परिषद में पहुंच भी जाए तो चीन और अमेरिका की मनामनियां रोकेगा कौन&lt;/span&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;? भारत के रूप में तो शायद उन्हें अपनी मनमानी पर एक और वोटर मिल जाएगा.&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;पाकिस्तान को ही लीजिए. वहां के लोग अमेरिका के बारे में अच्छी राय नहीं रखते हैं लेकिन सरकारें अमेरिका से अच्छे संबंध के नाम पर बहुत कुछ कुर्बान करती रही हैं. भारतीय मामला पाकिस्तान की तरह का तो नहीं है लेकिन हम पूरी तरह से ब्रिटिश भी नहीं है.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;भारत ने तिब्बतियों को राजनीतिक शरणार्थी का दर्जा दे रखा है और भारत में उनके लिए सहानुभूति है. इसलिए स्वाभाविक है जब चीनी जवान ल्हासा में गोली-लाठी चला रहे हैं तो कुछ न कुछ दर्द तो यहां के लोगों को भी हो ही रहा है. सरकार में बैठे लोगों को भी चीनी कार्रवाई नहीं भा रही है लेकिन उनका कुछ न बोलना हम जैसे लोगों को सुहा नहीं रहा है.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;दलाई लामा के नेतृत्व में तिब्बत से भागे लोगों के संघर्ष का पांच दशक पूरा होने ही वाला है. चीन में मीडिया कितनी मुक्त है, यह तो सबको पता है. बेचारे तिब्बतियों ने सोचा कि बीजिंग में ओलंपिक पर जब दुनिया नजर गड़ाएगी तो इस दौरान होने वाले आंदोलन पर भी उनकी नजर जाएगी. यही सोच है जिसके साथ पिछले कुछ दिनों से दुनिया भर में तिब्बती प्रदर्शन कर रहे हैं.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;अपने लिए आजादी मांगना, स्वायत्तता मांगना, तिब्बत के मामलों में दखलअंदाजी का अधिकार मांगना, अपनी संस्कृति को बचाने की लड़ाई लड़ना उनका मक़सद है. और तिब्बती इसे कर रहे हैं तो यह उनका काम है.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;चीन जो कर रहा है, उसने कोई पहली बार नहीं किया है कि दुनिया चौंक जाए. ये उसकी आदत है और फितरत भी. तिब्बत ही क्या, उसके दमन की कहानी दूसरे चीनी प्रांतों में भी है. लेकिन वहां के पत्रकारों को दुनिया के लोगों को यह बात बताने की इजाजत नहीं है. चीन जो कारनामे कर रहा है, वह न तो पहली बार दिख रहा है और न आखिरी बार.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;भारत जैसा पड़ोसी और अमेरिका जैसा व्यापारिक साझीदार जिसके साथ हो, वह ऐसे कारनामे बार-बार न दुहराए तो क्या करे. चीन को पश्चिमी देश नसीहत से आगे कुछ नहीं दे सकते. महाबलियों के पास भी इतना ही साहस है कि वे ईरान और&amp;nbsp;सीरिया जैसे छोटे देशों को ही धमिकयां दे सकें.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;अपने देश के वामपंथियों को देखिए जो ईरान, इराक और न जाने किन-किन देशों की समस्या को लेकर सरकार पर दबाव बनाते रहते हैं और सड़कों पर हंगामा करते हैं लेकिन देश की सीमा से लगे तिब्बत में आजादी या स्वायत्तता की लड़ाई उन्हें नजर ही नहीं आती है.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;भला हो कि प्रकाश करात और सीताराम येचुरी को जनता ने अभी तक सरकार बनाने का मौका नहीं दिया है नहीं तो ये लोग कब का दलाई लामा को अपने समर्थकों के साथ भारत छोड़ने के लिए मजबूर कर देते. वैसे ही, जैसे तस्लीमा को किया. ये कुछ नहीं करते, लोग खुद समझ जाते हैं कि उनके लिए क्या करना बेहतर होगा.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;भारत ने देश के अलग-अलग हिस्सों में प्रदर्शन और तिब्बत मार्च पर निकले शरणार्थियों को गिरफ्तार किया. आगे बढ़ने से रोका.&amp;nbsp;जब दुनिया भर के देश चीन से धैर्य से काम लेने और दलाई लामा से वार्ता करने की अपील कर रहे थे तब भारत हालात पर &amp;quot;गहरी नजर&amp;quot; रखे बैठा था.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;चीनी दूतावास में तिब्बतियों के घुसने पर आधी रात बीजिंग के विदेश मंत्रालय में भारतीय राजदूत को बुलाने के बाद दलाई लामा से भारतीय उपराष्ट्रपति की मुलाकात रद्द कर दी गई. और, उसके एक सप्ताह बाद वाणिज्य मंत्री कमलनाथ की बीजिंग यात्रा टालकर यह संकेत देने की कोशिश की जा रही है कि वह भारतीय राजदूत निरूपमा राव को आधी रात बुलाने से नाखुश है.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;ये कैसा ड्रामा है सरकार चलाने वालों. पहले तो हामिद अंसारी को दलाई लामा से मिलने से रोक दिया और बाद में कमलनाथ को रोककर साबित करना चाहते हो कि हम चीन से नाराज भी हो सकते हैं. भारत के पास इतना साहस है लेकिन उसकी सरकारों के पास नहीं. हामिद अंसारी से दलाई लामा की मुलाकात का कोई राजनीतिक महत्व मुझे तो नजर नहीं आता.&amp;nbsp;चीन के लिए भले यह कूटनीतिक प्रतिष्ठा का सवाल रहा होगा.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;तिब्बती &lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;भारत से &lt;/span&gt;दुनिया का सबसे बड़ा लोकतंत्र होने के नाते मुंह खोलने की अपील कर रहे हैं लेकिन सरकार चुप है. पता नहीं चीन किन संबंधों की दुहाई देकर भारत को दबाव में लेने में कामयाब हो जा रहा है. उससे हम एक बार लड़ चुके हैं. सीमा विवाद इतने गहरे हैं कि भारतीय प्रधानमंत्री को अपने देश में ही यात्रा करने पर कूटनीतिक गर्मी का अहसास करा दिया जाता है. हमारे छोटे-बड़े उद्योंगों के असली उत्पादों की चीनी नकलचियों ने कमर तोड़कर रख दी है.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;किस मधुर संबंध का लोभ और संबंधों में कौन से सुधार का मोह है जो चीन से भारत यह नहीं कह सकता कि दलाई लामा की बात सुनो. और अगर यह कहने से चीन नाराज होता है तो लोकतंत्र की रोशनी फैलाने वाले भारत को ऐसे किसी मित्र की जरूरत नहीं होनी चाहिए. पड़ोस में हैं, औपचारिक व्यापार करें, आएं-जाएं...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-FAMILY: Mangal"&gt;तिब्बतियों के आंदोलन को नैतिक समर्थन देने वाला कोई देश चीन का दुश्मन नहीं बन गया है और न ही चीन ने उस पर हमला बोल दिया है. हमारे साथ ही कोई दुर्घटना होगी, यह सिर्फ मनमोहन सिंह की आशंका है. हमारा तो यकीन है कि भारत जब लोकतंत्र की बात अंग्रेजों से कर सकता है तो चीन से भी वह तिब्बती स्वायत्तता की बात कर सकता है. पंचशील समझौते की बेड़ियों ने जब चीनी को हमला करने से नहीं रोका तो हम कब तक तिब्बत को उसका घरेलू मामला मानते रहेंगे.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;/span&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-2463044288869042473?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-04-01T22:50:39.493-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item><item><title>दिल्ली और वॉकिंग डिस्टेंस....</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/03/blog-post_26.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Wed, 26 Mar 2008 12:57:40 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-7060917245830126550</guid><description>&lt;div&gt;दिल्ली. नई दिल्ली तो कागज पर ही लिखते हैं. मेरे शहर से बड़ी संख्या में यहां लोग आते-जाते रहते हैं. कुछ काम करने आते हैं, कुछ नेता से काम कराने, कुछ इलाज कराने.... और मेरी तरह के कुछ लोग&amp;nbsp;पढ़ने-लिखने के साथ ही यहीं बसने आ जाते हैं.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;दिल्ली में बसने के लिए 27 जुलाई, 2005 को एक बैग में अपने सारे जरूरी सामान के साथ चला था. इससे पहले भी दो-दो दिन के लिए दो बार दिल्ली आ चुका था.&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;बेगूसराय में दैनिक जागरण की पांच साल की रिपोर्टरी में मोटरसाइकिल पर ही चढ़े रहने&amp;nbsp;की लत लग गई थी लेकिन उसे यह सोचकर वहीं छोड़ आया था कि दिल्ली में कौन सी हवाखोरी करनी है. घर पर बाइक रहेगी तो जब कभी जाना होगा, वहीं हवाखोरी कर लेंगे.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;28 जुलाई को सुबह नौ बजे विक्रमशिला एक्सप्रेस से उतरकर ऑटो की मदद से कटवारियासराय पहुंचा. हिंदुस्तान अखबार के मेरे जिले के एजेंट ज्योति बाबू ने अपने भतीजे के पास जाने की सलाह दी थी ताकि ठीक-ठाक कमरा मिल जाए. एक महीने तक बिट्टू बाबू की मेजबानी का मजा लेने के बाद कमरा मिला. यह पहले भी मिल सकता था लेकिन जैसा मुझे चाहिए था, वैसा मिल नहीं पा रहा था. मसलन, ज्यादा सीढ़ी न चढ़नी पड़े, खिड़की हो, धूप भी आती हो, कुल मिलकार हवामहल जैसा हो. इतनी शर्तों पर खरा उतरने वाला कमरा दिल्ली में तुरंत नहीं मिल पाता.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&lt;strong&gt;पहली सीख यही रही.&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;एक अगस्त से आईआईएमसी में क्लास शुरू होने थे. मेरा जन्मदिन भी इसी तारीख को है. बड़ी मायूसी के साथ हिंदी पत्रकारिता विभाग के निदेशक प्रो. सुभाष धूलिया जी के आदेश पर (कुछ लेट से आने की अनुमति मांगने पर) दिल्ली आ गया था कि जन्मदिन यहीं मना लेना. पहले दिन जन्मदिन होने का ही सौभाग्य था कि आधे क्लास से चार घंटे में ही जान-पहचान हो गई. कैंटीन में गए और कह दिया कि जिन्हें जो भी पसंद है, खाएं. कुछ ने खाया, कुछ शर्मा गए. इसके बाद से तो खाने-खिलाने का जो चस्का लगा, वो अब छूटने से रहा. साल में दो-चार दफे दर्जनिया पार्टी न हो तो मजा ही नहीं आता.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&lt;strong&gt;अब बात दूसरी सीख की&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;दिल्ली पहुंचने से पहले यह बात किसी ने अनुभव के नाम पर भी बता दी होती तो मैं बिना बाइक के नहीं आता. क्लास शुरू हों इससे पहले कटवारियासराय से आईआईएमसी कैंपस का रास्ता वगैरह देख लेना जरूरी था. तो 31 जुलाई को नहा-धोकर निकल पड़े. कटवारियासराय स्टैंड पर एक सज्जन से पूछा कि आईआईएमसी किधर है और कितनी दूर है. उन्होंने सीधे हाथ-उल्टे हाथ के हिसाब से कुछ बताया और कहा कि वॉकिंग डिस्टेंस है.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;चल पड़े, चलते रहे और जब तक चलते-चलते थक नहीं गए तब तक आईआईएमसी नजर नहीं आया. कुल मिलकार दो किलोमीटर से ज्यादा दूरी रही होगी. जी में आया कि उस आदमी को पकड़कर पीटूं जिसने दो किमी को भी वॉकिंग डिस्टेंस मान रखा है. लेकिन मैंने बाद के दिनों में पाया कि इतनी दूरी को यहां रहने वाले वॉकिंग डिस्टेंस बोलकर पैदल ही तय कर लेते हैं. फिर जितना जल्दी हो सका, मैंने अपनी बाइक दिल्ली मंगवा ली. तब से न तो किसी से वॉकिंग डिस्टेंस जानने की जरूरत हुई है और न पैदल चलने की.&lt;/div&gt;  &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;लेकिन यह सवाल तो बनता ही है कि जब दिल्ली के लोग दो-तीन किलोमीटर वॉक ही करते हैं तो दौड़ते कितना होंगे&amp;nbsp;... क्या इसीलिए दिल्ली में हर साल कोई न कोई मैराथन होता रहता है ???&lt;/div&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-7060917245830126550?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-03-26T12:57:40.977-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item><item><title>और क्या कहें, राजधानी की सुनें...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/03/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Mon, 10 Mar 2008 06:00:25 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-896796757996731450</guid><description>&lt;strong&gt;ट्रेनों के लेट होने से खाने-पीने को तरस गए यात्री&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;पावर लाइन ट्रिप करने से करीब सौ ट्रेनों में सफर कर रहे यात्रियों पर बिजली गिर पड़ी. दिल्ली आ रही गाड़ियां सुबह से ही रेंग रही थीं. रेलमंत्री लालू प्रसाद के शब्दों में कहें तो 'सामाजिक न्याय' सा माहौल लग रहा था. क्या राजधानी, क्या विक्रमशिला और क्या आम्रपाली, सब आसपास, एक गति से, लय मिलाकर, एक के पीछे एक चल रही थीं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;रेल की बात कर रहे हैं तो उस ट्रेन की बात करते हैं जिसे पटरियों पर 'विशेषाधिकार' प्राप्त है. राजधानी एक्सप्रेस. गाड़ियों की लेटलतीफी में उस राजधानी का हाल सुनिए जो रेलमंत्री के सूबे (पटना) से दिल्ली आ रही थी. इसे नई दिल्ली रेलवे स्टेशन सुबह दस बजे के आसपास पहुंच जाना था लेकिन उस वक्त वह उत्तर प्रदेश के किसी वीरान इलाके में हिचकोले खा रही थी.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;सेकेंड एसी के कोच ए-4 का नजारा. एक युवक ट्रेन अधीक्षक से बार-बार दिल्ली पहुंचने की स्थिति पूछ रहा था. जब दोपहर के एक बजे तो उसने वहा में गुरजते एक जहाज को देखकर कहा, 'लगता है मेरी फ्लाइट छूट गई.' इस नौजवान को अहमदाबाद जाना था.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;बिहार में निजी क्षेत्र की शीर्ष डेयरी गंगा डेयरी के एमडी अखिलेश कुमार बार-बार स्टेट बैंक के एक महाप्रबंधक को फोन लगा रहे थे. बड़ी मुश्किल से उन्हें शुक्रवार को महाप्रबंधन ने मिलने का समय दिया था. इस क्षेत्र में मिलने वाली सरकारी सहायता राशि के लंबे समय से लंबित भुगतान के लिए वे दिल्ली आए थे. अपराह्न दो बजे के बाद वे नई तारीख लेने की कोशिश करते दिखे.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;भाजपा नेताओं की एक टीम अध्यक्ष राजनाथ सिंह से मिलने आ रही थी. विधान पार्षद गिरिराज सिंह, प्रदेश उपाध्यक्ष लालबाबू प्रसाद और महासचिव मंगल पांडेय लगातार राजनाथ के निजी कर्मचारियों से संपर्क बनाए थे. विधान परिषद की सीटों के लिए चुनाव के मद्देनजर ये दिल्ली आए हैं. अब राजनाथ इनसे शनिवार को मिलेंगे.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इसी तरह किसी का ऑफिस छूट गया, किसी की बैठक छूट गई. कुछ न कुछ तो हर किसी का छूटा.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ट्रेन अधीक्षक की खोज हुई. पता चला श्रीमान पैंट्रीकार में पूड़ी बना रहे हैं. उनसे पूछा तो कहा कि अलीगढ़ से पानी और खाना का सामान लेने के लिए आर्डर दिया गया है. शाम में पता चला कि पैंट्री के मैनेजर ने आर्डर रद्द करवा दिया. फिर शुरू हुई शिकायत पुस्तिका की खोज ताकि यात्री अपना गुस्सा दर्ज कर सकें.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;यात्री सुविधाओं की बात करें तो दोपहर होते-होते खाना खत्म, पानी खत्म, चाय भी नहीं. हील-हुज्जत के बाद ढाई-तीन बजे के आसपास चावल और दाल दिया गया. दोनों को एक साथ मिला दें तो खिचड़ी भी शर्मा जाए. लोग इसे भी खा गए. भूख तो ऐसी ही होती है. लेकिन खाने के बाद पानी नहीं. मांगा तो भी नहीं दिए. पैसे दिए तो भी नहीं.&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;इस दौरान ट्रेन कितनी जगह रुकी, गिनती नहीं की जा सकती. पटरियों के आसपास से जैसी-तैसी चीजें खरीदकर लोगों ने भूख मिटाई लेकिन राजधानी वालों ने कुछ नहीं दिया. तारीफ कीजिए विक्रमशिला के पैंट्री स्टाफ की जो अपने यात्रियों के लिए एक खेत से आधा क्विंटल आलू खरीद लाया ताकि देरी से परेशान यात्री कुछ तो खा सकें.&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;साभारः- &lt;strong&gt;आज समाज&lt;/strong&gt;, 8 मार्च, 2008&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-896796757996731450?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-03-10T06:00:25.403-07:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item><item><title>मैडम सर से बड़ी होती हैं...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/02/blog-post_21.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Thu, 21 Feb 2008 02:33:37 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-4511036958561009569</guid><description>&lt;span class="gmail_quote"&gt;&lt;/span&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;पापा भगवानपुर के बीडीओ ऑफिस में थे. मैं चौथी-पांचवीं में रहा होगा. घर पर ट्यूशन पढ़ाने एक गुरुजी आते थे. जहां तक याद है, नाम अर्जुन सर था.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;घर पर करने के लिए दिए गए काम पूरे न करने या गलतियां करने पर वे मुठ्ठियां बंद करवाकर उंगलियों के जड़ पर बाहर से चोट करते थे.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;हमारे सरकारी क्वार्टर से एक किलोमीटर की दूरी पर बलान नदी बहती थी और उसके पार एक गांव था, दामोदरपुर. सर वहीं के रहने वाले थे.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;ट्यूशन के दौरान ही सर की शादी हुई. शादी के कुछ दिन बाद जब वे फिर से पढ़ाने आए तो एक दिन मुझे और मेरी बहन को अपने घर ले गए, मैडम से मिलवाने.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;पहले साईकिल से नदी के घाट तक, वहां से नाव और नाव से उतरने के बाद फिर साईकिल से हम तीनों दामोदरपुर पहुंचे.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;लड्डू खाए, दही खाई. दही के सामने सब बेकार. सारी चीजें सर ने ही लाकर परोसी. पानी भी.&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="EN-US"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div style="MARGIN: 0cm 0cm 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;आगे &lt;strong&gt;&lt;a href="http://diary-ritesh.blogspot.com/2008/02/blog-post_21.html"&gt;मेरी डायरी&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt; पर पढ़ें...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-4511036958561009569?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-21T02:33:37.891-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>अपने स्तर पर ईमानदार रहो...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/02/blog-post_17.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Wed, 20 Feb 2008 04:08:32 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-8097229983227426138</guid><description>सोचा था कि वेलेंटाइन डे के बाद अपनी निजी डायरी लिखने की शुरुआत करूंगा. बाबा वेलेंटाइन की जयंती बीत चुकी है. उस दिन मैंने अपने उन दो-चार मित्रों को शुभकामनाएं दी जिनके वेलेंटाइन हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;लोगों ने जब संदेश के बदले धन्यवाद कहा तो लगा कि बस उनके बारात से ही लौटा हूं. वैसे, इनमें कई की बारात जाना ही है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;जिन दोस्तों के झगड़े चल रहे हैं, उनको बधाई नहीं दी. क्या पता, संदेश जले पर नमक जैसा होता. झगड़े नियमित अंतराल पर होते रहते हैं. उम्मीद है कि जिनको इस साल बधाई नहीं दी, अगले साल उन्हीं को दे पाउंगा.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;यह समझदारी पिछले साल ही आई है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;दिवाली पर बेगूसराय के लोगों को मैं पर्व की बधाई दे रहा था. मेरी बदनसीबी, जिन लोगों को मेरे संदेश मिल रहे थे वे सारे उस वक्त श्मशान घाट पर एक दाह संस्कार में थे. मुझे समय पर खबर मिली होती तो शायद मैं भी उस वक्त गंगा किनारे उन लोगों के साथ होता.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;मेरे शहर के बड़े और ईमानदार वकील &lt;a href="http://thatshindi.oneindia.mobi/news/2007/11/09/7838.html"&gt;&lt;span style="color:#336699;"&gt;राम नरेश शर्मा जी की हत्या&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; कर दी गई थी. बड़े अपराधियों के खिलाफ सरकार की ओर से वे कोर्ट में कई मुकदमे लड़ रहे थे. राजनीतिक जीवन में भी वे बड़े कद के ईमानदार लोग थे. समाजवादी आंदोलन से जुड़े रहे।&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;span class=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;उनकी हत्या की जांच अब राज्य की &lt;a href="http://thatshindi.oneindia.in/news/2007/11/09/2007110911150300.html"&gt;&lt;span style="color:#336699;"&gt;अपराध अन्वेषण विभाग&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;, सीआईडी कर रही है।&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI"  style="font-family:Mangal;"&gt;&lt;a href="http://diary-ritesh.blogspot.com/2008/02/blog-post_20.html"&gt;&lt;span style="color:#cc0000;"&gt;&lt;strong&gt;आगे पढ़ने के लिए क्लिक करें...&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; &lt;/p&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-8097229983227426138?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-20T04:08:32.708-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>आडवाणी जी, आप बहुत अच्छे हैं...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/02/blog-post_13.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Wed, 13 Feb 2008 10:09:17 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-2830839117115160588</guid><description>&lt;div&gt;&lt;strong&gt;श्रद्धेय आडवाणी जी&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;नमस्कार&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;देर से ही लेकिन उत्तर भारत के लोगों को मुंबई से धकियाने की धमकी देने वालों को आपने जिस तरह से हड़काया है, मेरा वोट आपने पक्का कर लिया है.&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;राज ठाकरे के बड़बोले बयानों के बाद आपकी चुप्पी के कारण उद्धव ठाकरे का मन भी मचलने लगा था लेकिन समय रहते आपके बयान से सब साफ हो गया है.&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;अब बाल ठाकरे साहब को गठबंधन में रहना है तो गठबंधन के प्रधानमंत्री पद के उम्मीदवार की बातों का सम्मान तो करना ही होगा.&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&lt;strong&gt;&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div&gt;&lt;strong&gt;शुक्रिया...&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-2830839117115160588?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-13T10:09:17.140-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>बिहार के अनुभव लिखेंगी घुघूती जी...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/02/blog-post_04.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Mon, 04 Feb 2008 04:27:59 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-5884595485542198216</guid><description>&lt;font size="2"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 14pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt; &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;strong&gt;घुघूती जी को मैंने एक पत्र लिखा था.&amp;nbsp; उनकी अनुमति से उसे नीचे छाप रहा हूँ.&amp;nbsp; उन्होंने&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;strong&gt;कहा &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;strong&gt;है &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;strong&gt;कि बिहार में बिताए अपने दिनों के बारे में कुछ साझा करेंगी.&amp;nbsp; मुझे&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;strong&gt;तो उन लेखों &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;strong&gt;का इंतजार है,&amp;nbsp; आपको भी होगा....!&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;...............................................................................................................................................................................&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;  &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;strong&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;a href="http://ghughutibasuti.blogspot.com/"&gt;घुघूती बासूती जी&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;नमस्कार&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;मेरी चिट्ठी पर आपने बधाई के साथ एक सवाल भी दर्ज किया था.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;/div&gt; &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जवाब देने में काफी देर कर दी लेकिन मेरे ब्लॉग को देखने से भी आपको इस बात का अंदाजा लग गया होगा कि मैं शौकिया ब्लॉगर हूँ. जब फुर्सत होती है या कुछ अनपच होने लगता है, तभी लिखता हूँ, अचानक से.&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;कई बार तो नौकरी और बाकी व्यस्तताओं के कारण योजना बनाकर भी नहीं लिख पाता.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;वैसे, ब्लॉग पर लिखने वालों में सबसे ज्यादा किसी से प्रभावित हुआ हूँ तो निःसंदेह वो आप हैं. यह कोई ऐसी तारीफ नहीं है जो मैं बस आपको लिखने के लिए कर रहा हूँ.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;कविताएँ मेरी समझ में नहीं आती. छायावादी कविताएँ तो मुझे पागलपन से भरी बातें लगती हैं. सीधा-सादा आदमी हूँ और सीधी बात ही करता और समझता हूँ.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;आप मेरी माँ से भी ज्यादा उम्र की हैं फिर भी ये कहना चाहता हूँ कि शादी और पिताजी की बीमारी वाली आपकी कहानी बहुत प्रेरक लगी और यही वजह है कि मैंने रीतेश की डायरी नाम से एक दूसरा ब्लॉग बनाया है.&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt; &lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;इस पर आपकी नकल करना है. कोशिश रहेगी कि आपकी तरह ही ईमानदार रहकर लिख सकूँ.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;आपने सवाल किया कि बिहार के लोग बिहार में कुछ कर नहीं पाते लेकिन बाहर वही लोग अच्छा करते हैं... आखिर क्यों...&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;?&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;आपके सवाल में ही मेरा जवाब छुपा है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;कुछ करने का दायरा तो पहले ही बिहार में सीमित है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;मसलन, खेतीबाड़ी के अलावा कुछ छोटे-मोटे कारखाने हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जो खान-खनिज था, विभाजन के साथ पड़ोसी प्रांत में चला गया. इसलिए इस राज्य में न तो लक्ष्मी नारायण मित्तल की दिलचस्पी है और न ही रतन टाटा की&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;.&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;बाकी बची सरकारी नौकरी. लंबे समय तक तो नौकरी देने की कोशिश भी नहीं की गई. हाल में नीतीश कुमार ने कम खर्च में काम कराने की कॉरपोरेट संस्कृति से नाता जोड़ा है. पांच से छह हजार में बड़ी संख्या में लोगों को शिक्षक बनाया गया है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;मध्य, प्राथमिक और उच्च विद्यालय में पढ़ाने वाले ये लोग उन शिक्षकों की जगह पर रखे गए हैं जो पद 15-20 हजार की पगार पाने वाले गुरुजी के रिटायर होने के बाद से खाली चल रहे थे.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;केंद्र सरकार ने भी बेरोजगारों के गुस्से का गुबार निकालने के लिए सर्व शिक्षा अभियान चला रखा है. कम पैसे पर शिक्षक रखे जा रहे हैं. जो इससे समझौता नहीं कर सकते, वे डीएवी या दूसरे निजी स्कूलों में पढ़ाने के लिए बिहार छोड़ देते हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;जितने पैसे में दिल्ली में एक आदमी नहीं चल सकता, बिहार में परिवार चलाया जा रहा है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;पटना, मुजफ्फरपुर, गया, भागलपुर जैसे बड़े शहरों में कुछ निजी कंपनियों के छिटपुट कारोबार हैं. निजी नौकरी का बड़ा हिस्सा इन शहरों में ही है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;यह भी बताना भी चाहता हूँ कि बिहार के लोग सिर्फ दिल्ली, पंजाब, हरियाणा या महाराष्ट्र ही नहीं जाते हैं. बिहार के अंदर भी बेगूसराय, खगड़िया, समस्तीपुर, लखीसराय जैसे जिलों से हजारों लोग पटना का रुख करते हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;बिहार से निकलने वाले लोगों में बड़ी संख्या तो निर्माण और खेती में मजदूरी करने वाले लोगों की है. सरकार उनके लिए रोजगार की गारंटी नहीं कर पाती. खेती में घाटा-दर-घाटा से उब चुके किसानों के लिए मजदूर रखना, घाटे को बढ़ाने जैसा होता जा रहा है. विज्ञान ने खेतिहर मजदूरों की जरूरत को अलग से खत्म किया है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;कोई घर छोड़ने के वक्त ये नहीं देखता कि वो दिल्ली जा रहा है या पटना. वो बस ये देखता है कि उसे कुछ काम मिलेगा कि नहीं. वह यह देखता है कि उस काम के बदले में जो पैसा मिलेगा, उससे वह घर-परिवार की न्यूनतम जरूरतों को पूरा कर सकेगा कि नहीं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;मेरी ही बात लीजिए न.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;वहां दैनिक जागरण में काम करता था. छोड़ने तक नियुक्ति पत्र नहीं मिली. पाँच साल से ज्यादा नौकरी की तरह काम करने के बावजूद जब दिल्ली आ रहा था तो पगार पाँच हजार से कुछ कम थी. शुरुआत तेरह सौ से की थी. आज दिल्ली में तकरीबन 20 हजार से ऊपर कमा लेता हूँ.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;बिहार में एक तो तीन-चार अखबार हैं. ऊपर से जमे हुए पानी की तरह जमे लोग हैं. बाजार भी जम गया है. नए लोग क्या करें, कहाँ करें. ऐसे में पत्रकारिता करनी थी और पेशे की तरह करनी थी तो दिल्ली आने के अलावा और कोई उपाय भी तो नहीं था.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;वहाँ रहता तो पत्रकारिता ही छूट गई होती. समय के साथ जब जिम्मेदारी बढ़ती है तो शौकिया काम अपने-आप कमता चला जाता है. फिर तो वही काम भाता-सुहाता है जो खुद के अलावा निर्भर लोगों की आकांक्षा को पूरा कर सके.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;अब देखिए न, उत्तर प्रदेश और उत्तरांचल के भी बहुत सारे लोग दिल्ली में पत्रकारिता करते हैं. इसलिए ऐसा नहीं है कि बिहार के लोग ही बाहर नौकरी करते हैं और जब बाहर जाते हैं, तभी अच्छा करते हैं.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;आदमी अपने आपको बहुत ज्यादा नहीं बदल सकता और काम भी. जब किसी को करने लायक काम ही बिहार से बाहर मिले तो स्वाभाविक है कि वह आदमी नतीजा भी अपने प्रांत से बाहर ही देगा.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;कल को पटना से 15-20 अखबार निकलने लगें, 5-10 चैनल शुरू हो जाएँ, कॉल सेंटर खुल जाएँ, ऑनलाइन पोर्टलों की कतार लग जाए तो कोई क्यों अपने घर से एक हजार किलोमीटर दूर दिल्ली में काम करने जाएगा.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;फिर तो मैं भी अपने कई दोस्तों के साथ जय बिहार कहकर पटना के लिए संपूर्ण क्रांति एक्सप्रेस या भागलपुर के लिए विक्रमशिला एक्सप्रेस पकड़ लूँगा.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;लेकिन ब्लॉगिंग नहीं छूटेगी. क्योंकि ये जो कीड़ा है और ऐसी जितनी भी बीमारियां अंदर मैं बसी हैं, वो इस कारण नहीं चली जातीं कि पांव दिल्ली में है या दरभंगा में&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;…&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;अगर आप कभी बिहार गईं हों तो आपके ब्लॉग पर उस अनुभव के बारे में कुछ पढ़ने की इच्छा है.&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;  &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="FONT-SIZE: 10pt"&gt;&lt;font face="Times New Roman"&gt;&amp;nbsp;&lt;/font&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt; &lt;div class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;धन्यवाद&lt;/span&gt;&lt;/div&gt; &lt;p class="MsoNormal" style="MARGIN: 0in 0in 0pt"&gt;&lt;span lang="HI" style="FONT-SIZE: 10pt; FONT-FAMILY: Mangal"&gt;&lt;strong&gt;&lt;a href="http://teenmuhaani.blogspot.com/"&gt;रीतेश&lt;/a&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/p&gt;&lt;/span&gt;&lt;/font&gt; &lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-5884595485542198216?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-04T04:27:59.436-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item><item><title>आडवाणी जीः ठाकरे का हाथ या यूपी-बिहार का साथ...?</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/02/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Mon, 04 Feb 2008 04:47:30 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-5669704262205550985</guid><description>&lt;strong&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;span style="color:#990000;"&gt;चुप क्यों हो आडवाणी जी....&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;लाल किशनचंद आडवाणी जी,&lt;br /&gt;प्रणाम&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;नेताओं से चकमक आपकी पूरी भारतीय जनता पार्टी में बस आप ही मेरी पसंद के नेता हैं. सारे देश को अटल जी पसंद हैं, बेहद पसंद हैं. मुझे नहीं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/R6YTGp2aR3I/AAAAAAAAAxA/05ul_xHUkDk/s1600-h/06advani.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5162835027861063538" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/R6YTGp2aR3I/AAAAAAAAAxA/05ul_xHUkDk/s200/06advani.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;आप जब कट्टर थे, तब भी पसंद थे. अब उदार हो गए हैं, तब भी पसंद हैं. पसंद पार्टियों और स्टैंड की तरह बदली नहीं जा सकतीं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;नेता होने से ज्यादा साहस, गंभीरता और धैर्य की जरूरत होती है समर्थक होने में. नेताजी बदल जाते हैं, विचार बदल लेते हैं लेकिन समर्थक को साथ बने रहना होता है. नेता के हर कदम और हर बयान को सही ठहराना होता है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;संजय निरूपम शिवसेना में थे तो मुसीबत कम थी. जब से कांग्रेस में गए हैं, पूर्वांचल वालों पर पहाड़ टूट पड़ा है. महाराष्ट्र में जितने सेनानामी संगठन हैं, सचमुच बिहार और उत्तर प्रदेश के लोगों को देखकर सैनिकों जैसी बातें करने लगे हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;असम में हिंदीभाषियों को मारने वालों और महाराष्ट्र में धमकाने वालों में बहुत अंतर नहीं रह गया है आडवाणी जी.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आपको प्रधानमंत्री बनना है. इसलिए नहीं कि देश को आपकी बहुत जरूरत है. इस देश को अफसर चला रहे हैं. नेता कोई हो, देश चल जाएगा. भरोसा न हो तो अपने किसी जिलाध्यक्ष को प्रधानमंत्री बनाकर देख लीजिए. देश पाँच साल बाद भी ऐसा ही रहेगा.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आपको प्रधानमंत्री इसलिए बनना है ताकि इन निकम्मे प्रधानमंत्री महोदय से देश को मुक्ति मिले. राज्यसभा और जनपथ वाले प्रधानमंत्री जी से मुक्ति दिला दीजिए, प्लीज़.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;और, अपनी सरकार में आप राज्यसभा से किसी को मंत्री भी मत बनाना. पता नहीं ये कहां-कहां से पढ़कर आते हैं. एक फैसला ऐसा नहीं करते जो वोट देने वाले आम लोगों के हित में हो. कभी जाति देख लेते हैं, कभी धर्म देख लेते हैं. एक तो टीवी और अखबारों में छपने के अलावा कुछ करते नहीं, और जब करते हैं तो तीन-पांच कर देते हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;वाम प्रशंसक हूं लेकिन वोट आपको ही दूंगा. सच्ची में दूंगा. वामपंथियों ने तो कांग्रेस से भी ज्यादा नर्क कर रखा है. लोगों को बेवकूफ बनाने की भी कोई सीमा होती है कि नहीं. रोज गाली भी देते हैं और जिंदा रहने की गोली भी दे आते हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;खैर, मैं तो यही सोचकर कांप रहा हूँ कि सरकार में रहते मोदी के सैनिकों ने मजे से जो काम कर दिया था वह तो कांग्रेसी इंदिरा जी की हत्या के बाद भी नहीं कर पाए थे. अभी तक उस पार्टी में कोई साहसी नहीं हुआ जो यह कह सके कि 84 में जो किया था, वह ठीक था.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आपके बाद यह साहस और साफगोई मोदी जी में आई है. इसलिए देश के लोग आपके बाद उन्हें ही प्रधानमंत्री मानकर चलने लगे हैं. जोशी जी से बचकर रहिएगा तो कोई दिक्कत भी नहीं होगी.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;लेकिन आप ये अभी बता दीजिए कि अगले साल जब आप गठबंधन दलों के नेता के तौर पर प्रधानमंत्री बनेंगे और रेसकोर्स में रहने जाएंगे तो ये सेना वाले आपके गठबंधन में तो नहीं होंगे न.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ये जान लेना इसलिए जरूरी है कि उसके बाद इनकी हरकतों पर आप तो कुछ करेंगे नहीं तो कम से कम महाराष्ट्र में कांग्रेस की सरकार बचा ली जाए. वैसे भी विधि-व्यवस्था का मामला तो राज्य का ही काम है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;देश के लोगों का जाति या धर्म के नाम पर भड़कने और उसके भयावह नतीज़ों, दोनों के आप प्रत्यक्ष गवाह रहे हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आपकी पार्टी और उसके बगलबच्चों में पहले से ही भारतीय संविधान को बिना पढ़े और दिल में उतारे कई लोग नेता बन चुके हैं. अब गठबंधन में ऐसे नेताओं को नहीं जुटा लीजिएगा. अर्जी बस यही है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;वोट तो आपको बिहार और उत्तर प्रदेश से भी लेना है. हम देना भी चाहते हैं. आपको बता दें कि हम आम चुनाव के इंतजार में बैठे हैं. लेकिन आप किसी दोयम नेता या त्रियम पार्टी से हाथ न मिला लीजिएगा जो कहते हैं कि बिहार के लोग बिहार में रहें, उत्तर प्रदेश वाले अपने राज्य में.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;ऐसे राज्यप्रेमी के साथ आप चले जाएंगे तो हम देशप्रेमी आपके साथ भला कैसे रह पाएंगे. और आप उनका मनोबल बढ़ाएंगे तो क्या पता कल आपको भी कह दें कि गुजरात वाले भी भाग जाएं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आप तो गुजरात के हैं न. मोदी जी के वोटर आपको वोट दे ही देंगे. लेकिन बिहार और उत्तर प्रदेश वाले आपके सहयोगी दलों की गाली और भभकी सुनने के लिए तो वोट देंगे नहीं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;हमारे पास वैसे भी लालू प्रसाद, राम विलास पासवान, मुलायम सिंह यादव, मायावती हैं. अपना-अपना राज्य, अपना-अपना नेता. हम इनसे काम चला लेंगे. आप अपनी सोच लीजिए. प्रधानमंत्री आपको बनना है. अगला चुनाव छह साल बाद होगा. उसे किसने देखा है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;राज ठाकरे के बयान पर केंद्र सरकार चुप है. कोर्ट में शनिवार और रविवार को छुट्टी रहती है. सोमवार को देखते हैं कि कोई जनहित याचिका आती है या नहीं. नहीं आती है तो कोई न्यायालय संज्ञान लेता भी है या नहीं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;सब चुप रहें तो रहें, आप मत चुप मत होना. आपको प्रधानमंत्री बनना है. हमें आपको वोट देना है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;अगर देश के किसी भी प्रांत के लोगों को गाली दी जाती है और आपको फर्क नहीं पड़ता है तो हमें भी कोई फर्क नहीं पड़ेगा कि प्रधानमंत्री कौन बनता है. वैसे भी, बिहार और उत्तर प्रदेश वाले मिल जाएं तो प्रधानमंत्री तो बना ही लेंगे.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-5669704262205550985?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-02-04T04:47:30.106-08:00</app:edited><media:thumbnail url="http://1.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/R6YTGp2aR3I/AAAAAAAAAxA/05ul_xHUkDk/s72-c/06advani.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">2</thr:total></item><item><title>क्या कर रहे हैं जयप्रकाश बाबू...!</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/01/blog-post_5082.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Mon, 28 Jan 2008 05:52:37 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-2016214518084295730</guid><description>मेरे शहर से कल अमर भैया आए हैं. पूरा नाम अमरेंद्र कुमार अमर है. हम दोनों ने कभी साथ में पत्रकारिता की थी, कस्बाई. वैचारिक प्रतिबद्धता के लिहाज से हम दोनों आमने-सामने हैं. वे तब प्रसार भारती से जुड़े थे. आजकल भारतीय जनता पार्टी के जिला महासचिव हैं. पेशे से वकील हैं. आपराधिक मामलों में बचाव पक्ष की ओर से कोर्ट में पेश होते हैं. दैनिक जागरण में क्राइम की खबरें भी देखने के नाते भी हमारे संबंध बहुत गहरे हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;बेगूसराय के हम पत्रकार मित्र उन्हें अध्यक्ष जी ही बोलते हैं. हमने बुजुर्ग लोगों के प्रेस क्लब की सदस्यता न मिलने पर जिला पत्रकार संघ बनाया था और उसके वे पहले अध्यक्ष चुने गए.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;सोमवार से शुरू हो रही भाजपा की राष्ट्रीय परिषद की बैठक में शामिल होने के लिए उनके साथ जिलाध्यक्ष श्रीबाबू और पूर्व जिलाध्यक्ष शंकर दा भी आए हैं. अमर भैया के ठरहने की ज्यादा बेहतर व्यवस्था कहीं और थी लेकिन मेरे आग्रह को वे टाल नहीं सके और लॉजनुमा व्यवस्था वाले मेरे घर पर रुके हैं. श्रीबाबू और शंकर दा पहले से तय जगह पर रुके हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;उनकी निर्धारित व्यवस्था से उन्हें अलग रोकने के लिए जुर्माना तय हुआ कि मैं उन्हें दोनों दिन उनके सम्मेलन स्थल रामलीला मैदान पहुँचाऊँगा.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;सोमवार को भाजपा की बैठक के पहले दिन अमर भैया को रामलीला मैदान पहुँचाने के बाद जब मैं लौट रहा था तो टाइम्स ऑफ इंडिया के सामने सड़क पर मेरी नजर दिल्ली के प्रदेश कांग्रेस अध्यक्ष जयप्रकाश अग्रवाल जी की औसत आकार की एक होर्डिंग पर पड़ी.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;अग्रवाल साहब ने इस होर्डिंग के जरिए दिल्ली के लोगों को गणतंत्र दिवस की शुभकामनाएँ दी हैं. उनके ऐसे कई और होर्डिंग भी शहर में लगे होंगे लेकिन मुझे फिलहाल एक ही दिखा है. इस होर्डिंग के नीचे एक कूरियर कंपनी ब्लेज़फ्लैश के बारे में भी कुछ-कुछ लिखा है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;कांग्रेस की "विश्वसनीयता" को ब्लेज़फ्लैश भुना रही है या ब्लेज़फ्लैश की "संपन्नता" को कांग्रेसी नेता, इस पर मेरी तरफ से कहने के लिए कुछ नहीं है. ये चीजें बड़ी आम हो गई हैं. वैसे, हो यह भी सकता है कि इस कूरियर कंपनी के मालिक वे खुद हों या इस होर्डिंग को लगाने से पहले उनसे पूछा न गया हो और कंपनी वाले ने अपनी तरफ से उनके नाम से कुछ कर दिया हो.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;मेरे मन में जो सवाल है वह यह कि क्या देश की मान्यता प्राप्त राष्ट्रीय पार्टी के पास पैसों की इतनी कमी हो गई है कि उसके नेताओं को "प्रचार" सामग्री में प्रायोजक संग हिस्सेदारी करनी पड़े. अब अगर कल को जयप्रकाश बाबू को केंद्र में संचार मंत्री बनने का मौका मिल जाए और सरकार डाक विभाग में विनिवेश की सोच रही हो तो इसका फायदा कौन उठाएगा, कहने की जरूरत नहीं है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;जयप्रकाश जी की तस्वीर अखबारों और टीवी के अलावा इस शहर के छोटे-बड़े नेताओं के पोस्टर के साथ तमाम इलाकों में हैं. कुछ दिनों पहले तक जिन लोगों ने रामबाबू शर्मा के नाम की होर्डिंग लगा रखी थी, अब वे जयप्रकाश जी की जय-जयकार कर रहे हैं. लोग बदल जाते हैं, नेता बदल जाते हैं, समर्थक भी लेकिन इस तरह के "समर्थक" नहीं बदलते और पाई-पाई वसूलने की ताक में, जब तक आस हो, तब तक लगे रहते हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;थोड़ी कल्पना करें और यह चलन और आगे तक जाए तो क्या-क्या हो सकता है....&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;तालकटोरा स्टेडियम में अखिल भारतीय कांग्रेस समिति (एआईसीसी) की महाधिवेशन हो और मंच पर बैनर के नीचे प्रायोजक के बतौर रिलायंस इंडस्ट्रीज या शाहरुख खान की किसी कंपनी का नाम हो.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;भाजपा का ही इसी तरह का कोई सम्मेलन हो तो मंच पर फिर रिलायंस इंडस्ट्रीज का नाम मिल सकता है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;समाजवादी पार्टी के सम्मेलन में सहारा का बैनर नजर आ सकता है. ऐसे में कम्युनिस्टों का सम्मेलन यमुना किनारे ही हो पाएगा.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;कुछ दिनों में इस तरह के राजनीतिक आयोजनों में मीडिया पार्टनर भी नजर आ सकते हैं, वैसे ही जैसे मल्टीप्लेक्सों में फिल्म शुरू होने के बाद कुछ के नाम दिखाए जाते हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;जया अम्मा और करुणा बाबा को छोड़ ही दीजिए क्योंकि उनके तो चैनल खुलकर चल रहे हैं. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;लेकिन घोषित रूप से कांग्रेस के मीडिया पार्टनर कौन-कौन हो सकते हैं, भाजपा के प्रचार का जिम्मा कौन सही से निभा सकता है, सपा की गारंटी कौन ले सकते हैं और और बसपा के हाथी का महावत कौन बन सकता है....राजद, लोजपा, जदयू...भी चुनौती कायम रखने के लिए क्या संभावित मीडिया पार्टनर पैदा कर सकते हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आप तो जनता-जनार्दन हैं, अगर ऊपर दिए गए सवालों के जवाब मालूम हों तो मात्र छह रुपए खर्च करके संबंधित चैनल या अखबार को अपना एसएमएस भेजें. देश का भविष्य संवारने में आपका यह एसएमएस उससे कहीं ज्यादा महत्वपूर्ण है जो आपने भारत रत्न के दावेदारों के समर्थन में किए थे.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;हमें चैनल और अखबारों में आपके एसएमएस नतीजों का इंतजार रहेगा.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;हिदायत यह है कि आप अपने एसएमएस का प्रमाण साथ में रखें क्योंकि आप एसएमएस के न मिलने या उसके गुणा-गणित में धोखाधड़ी के शिकार भी हो सकते हैं.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-2016214518084295730?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-01-28T05:52:37.251-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><item><title>नौ साल बाद कोई चिट्ठी लिख रहा हूं...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2008/01/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Tue, 22 Jan 2008 08:31:56 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-4213617128394565229</guid><description>&lt;strong&gt;प्रिय प्रभाकर जी,&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आशा है आप सपरिवार अच्छे से होंगे. संजय भैया और सरजमीं परिवार भी ठीक-ठाक होगा. अशांत जी स्वस्थ होंगे.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;मोबाइल पर आपने बताया कि सरजमी के गणतंत्र दिवस विशेषांक के लिए कुछ लिखना है. लिखने के इस न्योते की जो खुशी मुझे हो रही है,  उसे मैं बयां नहीं कर सकता. मैंने भी अपने करिअर की शुरुआत आपके ही अखबार से की थी.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आज जब मैं घर से, अपने शहर से, आप सबसे दूर हूं, तब भी आप लोगों का ये स्नेह और प्यार भावुक कर देता है. मुझे क्या लिखना चाहिए, यह सोचने और तय करने में एक सप्ताह लग गया.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;और मैंने यह तय किया है कि गणतंत्र दिवस या बेगूसराय के बारे में कुछ बघारने से बेहतर यह लिखना होगा कि जो लोग पढ़ने के लिए या काम की तलाश में बेगूसराय से बाहर निकलना चाहते हैं, उन्हें फौरी तौर पर खुद में क्या बदलाव लाना चाहिए. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इससे पहले की कुछ काम की बातें कहूं यह जरूर बताना चाहूंगा और इसके लिए आपको धन्यवाद भी देना चाहूंगा कि करीब नौ साल बाद मैं कुछ भी चिट्ठी के तौर पर लिख रहा हूं. डाकघर गए इससे भी ज्यादा समय बीत चुके हैं और अब मैं अपने मोहल्ले के डाकिए को भी नहीं पहचानता. अंतिम चिट्ठी मैंने एक प्रकाशक को कानूनी नोटिस को लेकर लिखा था. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;अब बहुत सी चीजें बदल चुकी हैं. मां से, पापा से, चच्चा से, पाठक चा और श्याम चा से... और आपसे भी, मोबाइल पर ही बातें हो जाती हैं. जितनी बातें हम कुछ मिनटों में कर लेते हैं, अगर उसे लिखना होता तो पता नहीं कितने पन्नों पर उंगलियां घिसनी पड़तीं और उस संवाद को पूरा होने में कुछ महीने जरूर जाया हो जाते.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;हो तो यह भी सकता था कि आपका विशेषांक छपने के बाद मेरा लेख पहुंचा ही होता. तकनीक ने कई चीजें बदल दी है. हमारा-आपका काम भी इससे अछूता नहीं है. इसलिए हम सबको भी तेजी से बदलने के लिए तैयार रहना चाहिए. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;दिल्ली में पत्रकारिता के अलावा भी कई तरह के काम हैं जिससे लोग घर-परिवार का खर्च उठाने लायक कमा सकते हैं. मैं बात सिर्फ दिल्ली की करुंगा लेकिन आप दिल्ली की बजाय मुंबई, चंडीगढ़, जयपुर, कानपुर, भोपाल के लिए भी इन बातों को बराबर ही मान कर चलें.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;बेगूसराय की पत्रकारिता और दिल्ली की पत्रकारिता में सबसे बड़ा अंतर यह है कि वहां आप हिन्दी की खाते हैं और हिन्दी की ही गाते हैं. हमारे साथ हिन्दी का खाना तो ठीक है लेकिन गाना अंग्रेजी का पड़ता है. हिन्दी के अखबारों या चैनलों में नौकरी देने से पहले जो परीक्षा ली जाती है, उसमें संपादक लोग अंग्रेजी की ही परख करते हैं. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;हिन्दी प्रेम में बहे बिना यह भी साफ कर दूं कि इसका एक व्यवहारिक कारण यह है कि यहां देश और दुनिया के हरेक हिस्से की खबर आती है। हमें उन खबरों से जूझना होता है. अब अमेरिका वाले या चेन्नई वाले हमारी लिए हिंदी में तो लिखेंगे नहीं. लेकिन हमें अपने पाठकों के लिए उनकी अंग्रेजी को समझकर हिन्दी में ही लिखना होगा.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इसलिए आप जागरण में आएं या हिन्दुस्तान में जाएं, अंग्रेजी की अग्निपरीक्षा से तो गुजरना ही होगा. और अगर अंग्रेजी ठीक नहीं हो तो हिन्दी का आपका सारा ज्ञान संपादकों के लिए बेकार की चीज है. हिन्दी में विकलांग भी हों लेकिन अंग्रेजी से स्वस्थ हों तो संपादक मौका दे सकता हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इसलिए अगर आप या आपका कोई परिचित दिल्ली आने की तैयारी कर रहा हो तो उसे कुछ अंग्रेजी अखबार और अंग्रेजीदां मास्टर साहब की संगत डाल लेनी चाहिए. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;दिल्ली में पत्रकार सिर्फ हिंदी में बोलते और लिखते हैं, सुनने और पढ़ने का ज्यादातर काम अंग्रेजी में ही करना पड़ता है. मैं भी बिना अंग्रेजी अखबार पढ़े दिल्ली आ गया था लेकिन किस्मत से उस जगह पहुंच गया जहां से निकलने के बाद किसी ने उस कमजोरी पर हाथ नहीं दिया। नहीं तो हर रोज देखता हूं कि मेरे संपादक दो-चार लोगों को इकोनॉमिक टाइम्स या टाइम्स ऑफ इंडिया की एक खबर का अनुवाद करने देते हैं और उसे देखने के बाद कहते हैं कि इसमें अनुवाद की कुल 26 गलतियां हैं और मात्रा के 32 दोष हैं।&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इसे ठीक किए बिना भी कहीं-कहीं और कभी-कभी दिल्ली में नौकरी मिल जाती है. लेकिन वह बस नौकरी ही रह जाती है. तरक्की, सम्मान और दूसरी चीजें कभी नहीं मिल पातीं. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;तो पहली बात हिन्दी और अंग्रेजी को साथ लेकर चलने की रही.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;दूसरी बात यह है कि दिल्ली आने से पहले कुछ काम उच्चारण पर भी कर लें तो ढ़ेर सारी बेवजह की फजीहत से बच जाएंगे. मेरी ही बात लीजिए. मैं आज तक अपना नाम सही से नहीं ले सका हूं. जब मैं रीतेश बोलता हूं तो असल में रीतेस बोल रहा होता हूं. दिल्ली के लोग ऐसा नहीं बोलते. चंडीगढ़ वाले भी शुद्ध बोलते हैं. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आदरणीय गुरुजनों से एक अनुरोध है कि अगर वे कुछ कर सकते हैं तो कम से कम पहली-दूसरी से ही बच्चों के उच्चारण पर कुछ ध्यान जरूर दें. नहीं तो सारी पढ़ाई पर उस समय शर्म आती है जब मैं अपना नाम भी सही से नहीं बोल पाता हूं. मेरे उच्चारण में सिर्फ इसलिए दोष नहीं हो सकता कि मैं बेगूसराय में पैदा हुआ हूं. अगर चंडीगढ़ के लोग सही बोल सकते हैं तो हम भी बोल सकते हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इसलिए मेरा तो यही मानना है कि परवरिश और पढ़ाई में ही कुछ ढ़िलाई रह गई होगी कि यह कमी दूर नहीं हो सकी. गुरुजी लोगों को यह काम तो करना ही चाहिए. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;और आखिरी बात, बेगूसराय में तो बड़ी संख्या में नौकरी है नहीं. शहर छोड़ना ही होगा. सरकार के पास नौकरी देने की कोई ठोस योजना एक तो है नहीं और अगर है भी तो जनसंख्या के लिहाज से वह बड़ी आबादी के काम की नहीं है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;अगर आप इंजीनियर, डॉक्टर, सीए, वकील या किसी खास पेशेवर डिग्री से लैस नहीं हैं तो दिल्ली, मुंबई या ऐसे ही बड़े शहरों में जो नौकरियां हैं उसमें कॉल सेंटर और इंटरनेट पर कारोबार कर रही कंपनियों का ही योगदान है. इंटरनेट और कॉल सेंटर का कोई भी कारोबार बिना अंग्रेजी के चल नहीं सकता. इसके लिए कम्प्यूटर की भी ठीक-ठाक समझ होनी ही चाहिए. ये नौकरियां अब पटना तक भी पहुंच रही हैं लेकिन उसकी पात्रता नहीं बदली है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;नौकरी आप कहीं करें, जिस तरह की नौकरियां अब बाजार में हैं, उसमें अंग्रेजी और शुद्ध उच्चारण के बिना गुजारा नहीं है. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इसलिए गणतंत्र दिवस के मौके पर आरएस गवई साहब क्या बोलते हैं, नीतीश कुमार क्या कह रहे हैं, राजीव रंजन सिंह क्या कहना चाहते हैं, संजीव हंस क्या बताना चाहते हैं... आपके लिए किसी काम की नहीं है. इस दिन का हमारे और आपके लिए सही इस्तेमाल यही है कि हम अंग्रेजी और हिन्दी के साथ कोई भेदभाव किए बिना कल से पढ़ने की कोशिश शुरू कर दें. कोई गलत बोल रहा तो तो उसे उच्चारण ठीक करने की सलाह दें, सुधारने के तरीके बताएं और पहली गाड़ी पकड़ कर जहां भी नौकरी मिल रही है, उसे झटकने के लिए चल पड़ें. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इस बीच मैंने इंटरनेट पर गूगल में बेगूसराय का न्यूज अलर्ट लगा लिया है. अच्छी चीजें तो खबरों की परिभाषा से बाहर कर दी गई हैं. जब वहां खून होता है, गोली चलती है, बांध टूटता है, सचमुच कोई "खबर" बनती है तो मेरा जीमेल आपके फोन से पहले मुझे बता देता है कि कुछ हो गया है. यही तकनीक है और उसकी ताकत भी. आप भी इस ताकत को महसूस करें और दूसरों को भी ताकतवर बनने की सलाह दें. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;बाकी बातें मोबाइल पर करेंगे. आपके अखबार की एक प्रति पाने का अधिकारी हूं, बस इसे याद रखिएगा. विशेषांक बेहतर हो और सफल हो, मेरी शुभकामनाएं हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;आपका&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;रीतेश&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;20-01-2008&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-4213617128394565229?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2008-01-22T08:31:56.168-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item><item><title>सहारा समय ने बनाया फ़हीम को बेनज़ीर का वारिस...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2007/12/blog-post_30.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Mon, 31 Dec 2007 02:41:56 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-3876792727363948481</guid><description>&lt;strong&gt;सहारा समय&lt;/strong&gt; परिवार के वारिसों को या तो यह नहीं मालूम  है कि पाकिस्तान पीपुल्स पार्टी ने किसे &lt;strong&gt;बेनज़ीर भुट्टो&lt;/strong&gt; का राजनीतिक वारिस चुना है या फिर लरकाना की जिस बैठक के बाद पार्टी के वरिष्ठ नेता मख़दूम अमीन फ़हीम ने ख़ुद पत्रकारों से कहा कि बेनज़ीर के इकलौते बेटे बिलावल भुट्टो जरदारी को उनलोगों ने अपना नया अध्यक्ष चुन लिया है, उसमें सहारा समय का कोई ख़ास सूत्र मौज़ूद था.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/R3f1pGH51GI/AAAAAAAAAtA/jIEJ7Oy6_yI/s1600-h/1627156.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://3.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/R3f1pGH51GI/AAAAAAAAAtA/jIEJ7Oy6_yI/s200/1627156.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5149854785288655970" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;रात के बारह बज़े जब मैं यह पोस्ट लिख रहा हूं तब तक पूरी दुनिया की हरेक साइट इस बात को दिखा और बता रही है कि बिलावल को बेनज़ीर का राजनीतिक वारिस चुन लिया गया है.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;बेनज़ीर ने अपनी वसीयत में पति आसिफ अली ज़रदारी को उत्तराधिकारी मनोनीत किया था लेकिन बैठक में ख़ुद ज़रदारी ने ही बिलावल के नाम का प्रस्ताव रखा और पार्टी के तमाम बड़े नेताओं ने उसका अनुमोदन कर दिया.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;अलबत्ता, पार्टी ने 19 साल के बिलावल की उम्र और उसकी पढ़ाई का ख्याल करते हुए पार्टी में दो सह-अध्यक्ष बनाए हैं. एक तो बिलावल के पिता और बेनज़ीर के पति आसिफ अली जरदारी हैं और दूसरे वो फ़हीम साहब, जिन्हें &lt;strong&gt;सहारा समय&lt;/strong&gt; परिवार पीपीपी की क़मान थमा रहा है. हाँ, पार्टी ने ये कहा है कि अगर जनवरी में चुनाव हों और वह जीत जाती है तो इस वक़्त प्रधानमंत्री के उम्मीदवार फ़हीम साहब होंगे.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;ख़बरें तो इससे आगे पहुँच चुकी हैं. बैठक के बाद बिलावल के अध्यक्ष चुने जाने की घोषणा के दौरान आसिफ अली जरदारी ने पीपीपी के चुनाव में हिस्सा लेने का निर्णय सुनाया और नवाज़ शरीफ़ से भी चुनाव में भाग लेने की अपील की.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;नवाज़ की पार्टी के कुछ नेताओं ने देर रात बयान दिया है कि वे भी 8 जनवरी के चुनाव में हिस्सा लेंगे. ये और बात है कि पीएमएल क्यू और ख़ुद राष्ट्रपति परवेज़ मुशर्रफ़ शायद चुनाव को टालने का विचार रखते हों.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;पता नहीं, &lt;strong&gt;सहारा समय&lt;/strong&gt; का समय ख़राब चल रहा है या ख़बरों को इसी तरह से पेश कर वह ख़ुद को सबसे अलग साबित करना चाहता है.&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;strong&gt;आप भी पढ़ें ये ख़बरें&lt;/strong&gt;......&lt;br /&gt; &lt;br /&gt;&lt;strong&gt;अंग्रेज़ी साइटः-&lt;/strong&gt;http://www.saharasamay.com/samayhtml/articles.aspx?newsid=91883&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;हिन्दी साइटः&lt;/strong&gt;-&lt;br /&gt;http://www.saharasamay.com/flash/hindi/#fullstory?id=110079&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-3876792727363948481?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2007-12-31T02:41:56.309-08:00</app:edited><media:thumbnail url="http://3.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/R3f1pGH51GI/AAAAAAAAAtA/jIEJ7Oy6_yI/s72-c/1627156.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item><item><title>कोई कह दे कि ये सच नहीं है...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2007/12/blog-post_27.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Thu, 27 Dec 2007 11:58:22 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-8144479373185099175</guid><description>कभी-कभी ऐसा होता है कि किसी नेता के चले जाने की ख़बर पर यक़ीन नहीं होता. जी में आता है कि कोई कह दे कि ये सच नहीं हैं. आज एक बार फिर दिल ऐसी ही बातें कर रहा है.लेकिन कोई कहता भी नहीं है कि रावलपिंडी में 27 दिसंबर को जो हादसा हुआ, उसके हताहतों में बेनज़ीर भुट्टो नहीं हैं.&lt;br /&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/R3QDdWkVIEI/AAAAAAAAAs0/-9JTS3MfRME/s1600-h/pak.jpg"&gt;&lt;img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;" src="http://1.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/R3QDdWkVIEI/AAAAAAAAAs0/-9JTS3MfRME/s200/pak.jpg" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5148744076800368706" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;ऐसा इससे पहले राजीव गाँधी और प्रमोद महाजन के चले जाने पर महसूस हुआ था. लगता है कि मेरे बाप-दादा के घर के किसी पड़ोसी की हत्या हो गई है. लेकिन कड़वा सच यही है कि बेनज़ीर भुट्टो नहीं रहीं. मुशर्रफ़ के बयान आने तक मुझे भरोसा नहीं हो रहा था. चुनाव तैयारियों में आगे बढ़ रही बेनज़ीर के क़दम दरिंदों ने रावलपिंडी की एक सभा के बाद थाम लिए. लोकतंत्र की बहाली का जो काम बेनज़ीर अधूरा छोड़ गई हैं, वहां के लोग अग़र उसे पूरा नहीं कर पाए तो यह उस चमत्कारी नेता की शहादत का अपमान होगा.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;वे हमारे बीच नहीं हैं. मैं तो अनुमान भी नहीं लगा सकता कि उस देश के लोगों पर क्या बीत रही होगी जिन्हें बेनज़ीर में अपना बेहतर भविष्य नज़र आ रहा था. राजीव जी, महाजन जी और बेनज़ीर जी को किसी न किसी हत्यारे ने हमसे छीना. तीनों कई तरह के विवादों में रहे लेकिन अपनी पीढ़ी के बीच उनका होना किसी सपने के पूरे होने की उम्मीद कायम रखता था. पाकिस्तान के लोगों से आतंकियों ने सिर्फ बेनज़ीर को नहीं छीना है बल्कि उनके बेहतर कल की उम्मीदें छीनी हैं. यह देश कल कैसा होगा, कैसे बढ़ेगा, इस पर क़यास लगाना फ़िजूल है क्योंकि मैंने सुना है कि वहां एक कहावत चल पड़ी है कि "देश का क्या होगा, यह सिर्फ अल्लाह को या मुशर्रफ को मालूम है." &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;भारत ने भी पड़ोस में एक ऐसा नेता खोया है जिसे वहां के दूसरे नेताओं से ज़्यादा भरोसा हासिल था. मेरी शत-शत श्रद्धांजलि....&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-8144479373185099175?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2007-12-27T11:58:22.305-08:00</app:edited><media:thumbnail url="http://1.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/R3QDdWkVIEI/AAAAAAAAAs0/-9JTS3MfRME/s72-c/pak.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">1</thr:total></item><item><title>थेथरई की भी कोई लक्ष्मणरेखा होती है भला...!</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2007/09/blog-post_18.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Fri, 09 Nov 2007 23:18:14 PST</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-1649781002276514772</guid><description>&lt;strong&gt;आदरणीय श्री राजदीप सरदेसाई जी, श्री कमर वहीद नकवी जी और सम्मानित श्रीमती अनुराधा प्रसाद जी से व्यक्तिगत तौर पर क्षमा के साथ क्योंकि मेरी राय पूरी तौर पर व्यक्तिगत है और उनके संपूर्ण व्यक्तित्व के मात्र एक पहलू पर है। पत्रकारिता में उनका व्यापक योगदान है और उसका मैं भी बहुत सम्मान करता हूं. &lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;कंटेंट कोड और आचार संहिता के बहस में पड़े बिना टीवी चैनलों को लेकर मेरी कुछ निजी राय है। सर्कस रिंग के बाहर के दर्शक को ताली और गाली दोनों का अधिकार है. मेरी राय को आप इस तरह भी ले सकते हैं. कोई परवाह करे, न करे, कहने या बकने के मेरे अधिकार से मुझे वंचित नहीं किया जा सकता. वैसे भी प्रेस वाले जिस संविधान का हवाला देकर जो जी में आए, दिखा और बता रहे हैं, और इस अधिकार को बचाए रखने की कोशिश कर रहे हैं, वही संविधान सबसे पहले नागरिक को बोलने की आजादी देता है. दो-तीन दिन पहले दूरदर्शन पर देर रात टेलीविजन चैनलों के बड़े-बड़े बहसबाज इस बात पर रायशुमारी कर रहे थे कि कंटेंट कोड बन गया तो क्या-क्या हो जाएगा। कोई कह रहा था कि पहाड़ टूट पड़ेगा. किसी का मानना था कि प्रलय आ जाएगा. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;इससे थोड़ी देर पहले ही उसी रात एनडीटीवी पर भी ऐसे ही कुछ दिग्गज लोग इस बात पर उलझ रहे थे कि आखिर दर्शक देखना क्या चाहता है. एनडीटीवी पर पंकज पचौरी जी बहस को संभाल रहे थे तो दूरदर्शन पर आलोक मेहता जी. दूरदर्शन वाली बहस में एनडीटीवी पर ऐसी ही बहस करवा चुके पचौरी साहब भी मौजूद थे. मुद्दे की बात यह है कि आलोक जी वाली बहस में राजदीप जी और अनुराधा जी और एनडीटीवी वाली बहस में नकवी जी ने जो बातें कही, उस पर मेरी गहरी और तीखी आपत्ति है। इन तीनों के कहे-सुने पर कुछ कहूं, इससे पहले प्रभु चावला जी के उस सवाल से अपनी सहमति और एकजुटता पेश करना चाहता हूं, जिसे आलोक जी ने अनसुना कर दिया. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;चावला जी ने बस इतना कहा था कि सामाजिक जवाबदेही को लेकर जिस कंटेंट कोड की बात चल रही है, उसका पूरा लक्ष्य सिर्फ न्यूज के चैनल ही क्यों हों. इस भार को स्टार सरीखे उन चैनलों को भी उठाना चाहिए जो अपनी गल्पकथाओं में एक महिला की कई-कई शादियां करवा रहे हैं. लेकिन चूंकि ज्यादातर लोग समाचार चैनल से थे, इसलिए चावला जी की बात को आलोक जी ने आगे नहीं बढ़ाया या फिर बढ़ने नहीं दिया. इस बात की झल्लाहट चावला जी के चेहरे पर साफ तौर पर दिख रही थी लेकिन बहस में मौजूद अधिकांश लोग तो न्यूज चैनल पर तीर चलाने या चैनलों का पक्ष लेने के लिए तैयारी करके पहुंचे थे. और, यह बात भी टीवी चैनल वालों के नक्कारखाने में गुम हौ गई. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;राजदीप जी की बात...&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;पटियाला में एक आदमी के आत्मदाह वाली खबर पर दर्शक दीर्घा से एक सवाल आया था कि क्या पत्रकार का काम यह नहीं था कि वह उस आदमी को जान देने से रोकता या आग लगा लेने के बाद कैमरा रखकर उसे बचाने की कोशिश करता। अलबत्ता, दर्शक का कहना था कि पत्रकार उसे उकसा रहे थे। राजदीप जी का कहना रहा कि पत्रकार पार्टी नहीं बनता है। वह सिर्फ और सिर्फ पत्रकार है. जो हो रहा है, बस उसे बताता और दिखाता है. खबर से आगे-पीछे उसकी कोई जवाबदेही नहीं बनती. अगर वह खबर को खबर के तौर पर देखने के बजाय किसी और नजरिए से देखने लगा तो खबर बन ही नहीं पाएगी. और, फिर दुनिया को यह पता नहीं चल पाएगा कि हालात कुछ ऐसे हो गए थे कि सरेआम खुदकुशी के अलावा पटियाला वाले के पास और कोई रास्ता नहीं बचा था. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;मेरा कहना है कि...&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;दो-तीन दिन पहले ही एक स्टिंग ऑपरेशन को लेकर नोएडा के एक डॉक्टर साहब ने आईबीएन7 पर मुकदमा दर्च कराया है। मुकदमे में एक वादी होता है और दूसरा प्रतिवादी. आईबीएन7 प्रतिवादी बनाया गया है. माने राजदीप जी का चैनल मामले में एक पार्टी बन चुका है. आरोप है कि एक डॉक्टर के कहने पर चैनल ने साजिशन स्टिंग किया और इन डॉक्टर साहब को फंसाया. कहा जा रहा है कि कई तरह की विभागीय जांच में डॉक्टर साहब बरी हो गए हैं. अब राजदीप जी ये पत्रकार खबर दे रहे थे या खबर गढ़ रहे थे? इनकी गलती क्या लाइव इंडिया के उस फर्जी स्टिंग से किसी भी तरह से भी कमतर है जिसमें एक शिक्षिका पर अपने स्कूल की बच्चियों से धंधा करवाने का आरोग लगाया गया था. इस मामले में भी पत्रकार के द्वारा उमा खुराना जी के एक शत्रु के साथ मिलकर स्टिंग करने की बात सामने आ चुकी है. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;राजदीप जी ने खुराना जी के मसले पर राय रखी कि ऐसी गलती उन चैनलों पर हो रही है, जिसके संपादक काम नहीं करते। अपने हिन्दी चैनल के संपादक के बारे में उनकी क्या राय है? डॉक्टर साहब तो यही कह रहे हैं कि उन्हें फंसाया गया है. इन दोनों मामले को परे रखकर भी बात करें तो समाचार चैनलों के पत्रकारों पर हाल के दिनों में खबर बनाने के लिए तरह-तरह के हथकंडे अपनाने के आरोप लगे हैं. ऐसे पत्रकार हरेक मनोरंजन प्रधान समाचार चैनलों में मौजूद हैं. कभी ये पत्रकार किसी को गया में खुदकुशी के लिए उकसाते हैं तो कभी दूल्हे को लेकर उसकी दूसरी शादी करवाने चले जाते हैं. कभी पहली पत्नी को लेकर दूसरी शादी रचा रहे दूल्हे की मंडप पर पिटाई दिखाते हैं. पता नहीं, इन जांबाज और होनहार पत्रकारों को ऐसे मामलों की खबर कैसे लग जाती है. पुलिस नहीं पहुंचती लेकिन ये पहुंच जाते हैं. सोचना चाहिए कि ये पत्रकार कभी भी किसी आतंकी घटना या उसकी साजिश रचने की लाइव तस्वीरें क्यों नहीं जुटा पाते हैं. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;जवाब साफ है कि इन्हें वहां बुलाया नहीं जाता. माने राजदीप जी की नजर में खुदकुशी की खबर का न्योता हो तो उसे चुपचाप स्वीकार कर लेना चाहिए और उसके मरने तक किसी को बताने की जरूरत महसूस नहीं करनी चाहिए. वर्ना दुनिया यह जान ही नहीं पाएगी कि सिस्टम से आजिज फलां ने फलां जगह पर जान दे दी. एक और बात, राजदीप जी कहते हैं कि हमें पार्टी नहीं बनना चाहिए। शायद उन्हें नहीं मालूम है लेकिन पूरा देश यह जानता है कि नरेंद्र मोदी, विहिप, बजरंग दल और शिवसेना को लेकर उनका नजरिया कहीं से भी वामपंथियों से कमजोर नहीं है. क्या आप यहां देश के धर्मनिरपेक्ष स्वरूप के सरोकार की वजह से पार्टी नहीं बनते हैं? और जब राजनीतिक मामलों में आप पार्टी बन सकते हैं तो एक निरीह की जान बचाने में पार्टी बनने से परहेज क्यों? देश में खबरों का इतना टोटा नहीं है कि किसी की खुदकुशी या किसी दूल्हे की पिटाई के बिना बुलेटिन तैयार न हो पाए. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;अब बात नकवी साहब की...&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;नकवी साहब ने एनडीटीवी पर चली बहस में तीखे तेवर में कहा कि जिस कंटेंट कोड को लागू करने के लिए सरकार की तरफ से ब्रिटेन और बाकी देशों का उदाहरण दिया जा रहा है, भारत का लोकतंत्र वैसा नहीं है, इसलिए यहां रेगुलेटर को नहीं रखा जाना चाहिए। &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;मेरा कहना है कि....&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;बिल्कुल सही बात है कि भारतीय लोकतंत्र और उसके लोग ब्रिटेन जैसे नहीं हैं। लेकिन नकवी साहब को यह बताना चाहिए कि उस स्तर तक भारतीय लोकतंत्र कैसे पहुंच सकता है. नाग-नागिन, पुनर्जन्म, भूत दिखाकर वे क्या भारत के लोगों को उस ऊंचाई पर ले जा रहे हैं, जिस स्तर पर ब्रिटेन का लोकतंत्र है. उन्हें यह भी बताना चाहिए कि उनके चैनल ने लोगों को परिपक्वता के उस स्तर तक ले जाने के लिए क्या-क्या दिखाया है? क्रिकेट, कवरेज के भूखे कलाकार, नेताओं के भाषण, फर्जी चुनाव सर्वेक्षण के अलावा भारतीय लोकतंत्र को आप दे ही क्या रहे हैं, जो अपने बचाव में उसकी दुहाई देते रहते हैं. यह थोथी दलील भर है. जो चैनल राखी सावंत को पूरी तरह से स्क्रीन पर दिखाने के लिए अपने टिकर और स्क्रॉल हटा सकता है, वह और क्या-क्या कर सकता है या करता रहा है, इसके लिए किसी कोर्ट में बहस की जरूरत नहीं है। &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;मेरा तो यह मानना है कि नकवी जी और उनके जैसे बॉस चाहते हैं कि भारतीय लोगों की सोच-समझ का स्तर वहीं ठहरा रहे, जहां है. जहां तक हो सके उसे कुछ पीछे ले जाने की कोशिश की जाए. इसमें अर्थशास्त्र भी है. ऐसे कार्यक्रम तैयार करने पर काफी कम खर्च आता है. असली खबर दिखाने के लिए पत्रकार को फील्ड में जाना होगा, भटकना होगा और तब जाकर भी खबर बनेगी कि नहीं, गारंटी नहीं की जा सकती. लेकिन गल्पकथा पर बनी फिल्मों को देखने के आदी हो चुके भारतीय दर्शक गल्प समाचार को भी जरूर देखेंगे, यह टीआरपी से तय हो गया है. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;एक कदम आगे बढ़ कर कहूं तो दर्शक स्क्रीन पर वह भी देखना चाहते हैं जिसे किसी भी परिवार में बाप-बेटा अलग-अलग कमरों में या एक-दूसरे से छुप कर देखता है. उदय शंकर जी पहले ही कह चुके हैं कि दर्शक जो देखेगा, हम दिखाएंगे. अगर कंटेंट कोड न बना तो सचमुच कोई न कोई यह दिखा ही देगा. छुपा-ढंक कर इंडिया टीवी ऐसे कार्यक्रम दिखाता ही रहा है. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;और अंत में अनुराधा जी की बातें....&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;अनुराधा जी ने गौरव से कहा कि अगर टीवी चैनल होते तो आपातकाल नहीं लगाया जाता। चैनल वाले सरकार को बेनकाब कर देते। &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;मेरा कहना है कि....&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;अनुराधा जी की बातों से मैं सौ फीसदी सहमत हूं। अगर समाचार चैनल तभी आ गए होते तो न तो जेपी संपूर्ण क्रांति को जमीन पर उतार पाते और न ही आपातकाल की नौबत आती. तब चैनल वाले होते तो होता यह कि उस दशक में तेजी से उभरे अमिताभ बच्चन तभी महानायक बना दिए गए होते. क्रिकेट की दीवानगी अब तक सनक में बदल चुकी होती. और जिन बुरी आदतों से महानगरों के बच्चे आज गुजर रहे हैं, वे लक्षण गांव-गिरांव तक कब के पहुंच चुके होते. अभी तक तो उनकी कंपनी दूसरों के लिए कार्यक्रम बनाती थी. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;अब वे खुद का चैनल ला रही हैं. इस लिहाज से उनकी सोच और नजरिए पर तो उनका चैनल शुरू होने से पहले कुछ नहीं कहा जा सकता. लेकिन, अगर उन्हें लगता है कि सबसे असरदार माध्यम टीवी की पत्रकारिता देश की सूरत संवार सकती है तो हम सबको उनके चैनल का भी इंतजार है. अनुराधा जी को भी मालूम है कि कालाहांडी भुखमरी से गुजर रहा है. उन गरीबों की जवाबदेही नवीन पटनायक जी के अलावा मनमोहन सिंह जी की भी है. यह उनके रनडाउन में होगा? मनमोहन जी की दो यात्राओं के दौरान विदर्भ में एक हजार से ज्यादा किसान खुदकुशी कर चुके हैं. क्या उनके चैनल पर ऐसे किसी किसान की आत्महत्या कहानी बनेगी? कोई इलाका पानी के लिए तरस रहा है, कहीं आज तक बिजली नहीं पहुंची है. कहीं अस्पतान नहीं है तो कहीं डॉक्टर जाते ही नहीं हैं. चुनौती आतंकवादियों के साथ-साथ नक्सलियों की भी है. खबर तो यह सब भी है. &lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;मुझे इस बात का भी अंदाजा है कि ऐसे कार्यक्रम को पर्याप्त दर्शक नहीं मिलेंगे लेकिन टीआरपी की ज़ंग में वे यह साहस दिखा पाएंगी. यह सवाल इसलिए भी लाजिमी है क्योंकि उनका मुकाबला गंभीर और साहसी एनडी़टीवी, आक्रामक आईबीएन7, मध्यमार्गी आजतक और मनोरंजन प्रधान जी न्यूज, स्टार न्यूज, इंडिया टीवी से होगा. ज़ंग और प्यार में अगर नाजायज चीजें भी जायज होने लगें तो इससे देश की ज्यादातर आबादी को कोई फर्क नहीं पड़ता कि टीवी वाले आपातकाल में क्यों नहीं थे. आप उस वक्त नहीं थे, इसलिए क्रांति हो सकी. नहीं तो वह आंदोलन भी रंगीन, हंसी और अच्छी-अच्छी खबरों के बीच दब गया होता. आप सारे आज एकजुट होकर यही तो कर रहे हैं...&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-1649781002276514772?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2007-11-09T23:18:14.169-08:00</app:edited><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">8</thr:total></item><item><title>क्रिकेटः देश के विकास की राह में रोड़ा</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2007/08/blog-post.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Wed, 05 Sep 2007 05:52:27 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-4007717017671979173</guid><description>&lt;div&gt;आप कहेंगे कि ये लड़का कुछ पगला गया सा लगता है. इस देश के क्रिकेटभक्त इस जुर्म के लिए मुझे लालकिले पर &lt;span class=""&gt;फांसी&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/Rt6lRiY1YkI/AAAAAAAAABc/8WbLjwcgqJk/s1600-h/chak_de_india_2.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5106700748192047682" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 215px; CURSOR: hand; HEIGHT: 170px" height="170" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/Rt6lRiY1YkI/AAAAAAAAABc/8WbLjwcgqJk/s200/chak_de_india_2.jpg" width="200" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; भी दे सकते हैं। फांसी पर झूलने के लिए मैं भी गला साफ करके तैयार हूं लेकिन मेरी अंतिम ख्वाहिश है कि मेरी बात सुन ली जाए. क्रिकेट के खिलाफ बात पूरी नहीं करने दी जाती, ये भी कोई कम सजा है.&lt;br /&gt;देश की सौ करोड़ से ज्यादा की आबादी में यूं ही बेरोजगारों की बड़ी फौज है। बचीखुची कामकाजू आबादी पर क्रिकेट का भूत किस कदर सवार है, इसका आलम उस दिन नजर आता है जब ऐन मौके पर दुनिया की सबसे बड़ी निकम्मी टीम साबित हो जाने वाली भारतीय टीम के मॉडल कहें या खिलाड़ी, किसी के खिलाफ मैदान में उतरते हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;देश के विकास में क्रिकेट का कितना योगदान है और कितनी संभावनाएं बची हुई हैं, ये शोध का विषय हो सकता है। लेकिन, इस बात से कोई इंकार नहीं कर सकता कि जिस दिन कोई क्रिकेट मैच हो, सरकारी दफ्तरों, यहां तक कि कॉरपोरेट ऑफिसों में भी काम की रफ्तार बेकार हो जाती है. इंदिरा आवास का आवेदन लेकर कोई बेघर बीडीओ साहब के दफ्तर पहुंचा होता है और साहब घर पर मैच का मजा उठा रहे होते हैं. किरानी, चपरासी और बड़ा बाबू भी रेडियो से चिपके नजर आते हैं. ऐसा ही नजारा दूसरे दफ्तरों में भी दिखता है. सड़क किनारे वैसी दुकानों पर मजमा ही लग जाता है, जहां कोई टीवी मैच दिखा रहा हो. देश के हर आदमी को मनोरंजन का अधिकार है लेकिन आम लोगों के काम को टालकर अगर मैच देखा जाए तो इस पर मुझे गहरी आपत्ति है. और, अगर आपको इस तरह के काम से परेशानी नहीं होती तो मेरी नजर में आप देशद्रोही जैसे ही हैं. मेरा तो यह भी मानना है कि पाकिस्तान जाली नोट भेजकर हमारी अर्थव्यवस्था को जितना नुकसान नहीं पहुंचा पाता है, उससे ज्यादा नुकसान श्रम दिवस की क्षति के लिहाज से क्रिकेट का मैच पहुंचाता है. ये अंग्रेज तो चले गए लेकिन कभी अपने गुलाम रहे भारत और हमारे पड़ोसी देशों (तब अविभाजित) को कुछ ऐसे रोग देकर गए जो उनसे आगे निकलने में हमारा रास्ता रोक लेते हैं. हम सोचते हैं कि सचिन के छक्के ब्रितानी सिपाहियों की गोलियों का जवाब है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;मेरी राय में क्रिकेट ऐसे लोगों का खेल है, जिनके पास पर्याप्त पैसा और उससे भी ज्यादा फालतू समय हो। भई, अब 100 ओवर का खेल देखने या खेलने के लिए दस घंटे का खाली समय भी तो चाहिए. और, भारत जैसे गरीब देश के कुछ करोड़ कामगारों को अगर एक ऐसे खेल को देखने, सुनने, खाने, पीने, गाने, नहाने... की लत लगती जा रही है तो यह आत्मघाती ही है. साल भर में ये खिलाड़ी कम से कम कुल मिलाकर दो महीना कहीं न कहीं खेलते रहते हैं. ये अलग बात है कि इनकी खबरें सालों भर छपती रहती है. मैच न हो तो खिलाड़ियों की निजी जिंदगी ही सही. इस लिहाज से सालाना तौर पर देखें तो करीब साठ दिन भारतीय कामगारों की कार्यक्षमता का पूरा उपयोग नहीं हो पाता है. इनमें से कई करोड़ श्रमिक मैच के दिन अपने काम को न्यूनतम उत्पादन स्तर पर पहुंचा देते हैं. गरीबी से जूझ रहे एक देश के लिए श्रम दिवस का इससे बड़ा अपव्यय कुछ और नहीं हो सकता.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;पता नहीं, अपने देश में फुटबॉल और हॉकी की ऐसी दुर्गति क्यों है? खेल उत्पादों का बाजार और मीडिया के अंदर प्रचार के पैसे का लोभ भी इसकी एक वजह नजर आती है। फुटबॉल या हॉकी खेलने के लिए कम से कम एक लंबा-चौड़ा मैदान चाहिए होता है. क्रिकेट तो गली-नुक्कड़ों के साथ ही साथ बंद या हड़ताल के दौरान किसी राजमार्ग पर भी खेला जा सकता है. तो देश में ऐसे खेल को लेकर सनक पैदा करने का क्या फायदा, जिसे खेलने वाले ही कम पड़ जाएं. क्रिकेट की सनक ने सड़क-गली-नुक्कड़ तक में दस-दस टीम बनवा दिया है. इतनी टीमों को खेलने के लिए लाखों बल्ले, गेंद, और भी न जानें किन-किन चीजों की जरूरत पड़ती है.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;एक खेल में उपकरण और सामान का इतना बड़ा बाजार बन जाता है कि सिर्फ जर्सी, बूट, नेट और बॉल या स्टिक व गेंद वाले खेल फुटबॉल और हॉकी को भारत के बड़े बाजार ने बेगाना सा बना दिया है. खेल संघों पर काबिज नेताओं की करतूतें भी मजेदार ही है. मीडिया वाले बाजार के हाथों खेलते भी हैं और सीना ठोंककर कहते हैं कि लोग यही देखना चाहते हैं. क्रिकेट के व्यापारी दर्शकों को बांधे रखने के लिए रोज नए-नए प्रयोग कर रहे हैं. ट्वेंटी-ट्वेंटी नया अस्त्र है. यूरोप के खेलप्रेमियों का शौक उम्दा है. वे क्रिकेट देखते हैं लेकिन फुटबॉल या दूसरे खेलों की कीमत पर नहीं. विकसित और संपन्न देशों में भी फुटबॉल के खिलाड़ियों की कमाई या लोकप्रियता हमारे या उनके देश के किसी भी सफलतम क्रिकेट खिलाड़ी की जादू पर बहुत भारी है. कहा भी गया है, घर की मुर्गी दाल बराबर. हम भारतीय हिन्दी भाषा की तरह ही देश के अन्य खेलों का सत्यानाश कर रहे हैं. एक फिल्म है, चक दे इंडिया. हॉकी के भारतीय जीवन को इस फिल्म से कुछ सांसें और कुछ ताकत मिल जाए, तो यशराज फिल्मस के यश में भी वृद्धि हो. शाहरूख को मेरी शुभकामना है. सौ फूलों का खिलना देश के लिए, खिलाड़ियों के लिए और दर्शकों के लिए भी बेहतर होगा. रोजगार के मौके बढ़ेंगे. खेलप्रेमियों के सामने दर्शन का विकल्प भी...&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-4007717017671979173?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2007-09-05T05:52:27.827-07:00</app:edited><media:thumbnail url="http://4.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/Rt6lRiY1YkI/AAAAAAAAABc/8WbLjwcgqJk/s72-c/chak_de_india_2.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">6</thr:total></item><item><title>लगता नहीं कि दिल्ली में कोई विपक्षी पार्टी भी है...</title><link>http://teenmuhaani.blogspot.com/2007/07/blog-post_24.html</link><author>noreply@blogger.com (रीतेश)</author><pubDate>Wed, 25 Jul 2007 14:50:22 PDT</pubDate><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-6922950804068029448.post-1425212143566360605</guid><description>दिल्ली में भाजपा या बसपा जैसी विपक्षी पार्टियां आजकल क्या कर रहीं हैं, जब पूरी की पूरी दिल्ली बस की कमी को लेकर तंग-तंग है। यह सवाल अकेले मेरे मन में नहीं कौंध रहा. &lt;span class=""&gt;निम्नमध्यमवर्गीय&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/Rqe19V1hcvI/AAAAAAAAAAk/TecffeVhdPM/s320/Buses.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 211px; CURSOR: hand; HEIGHT: 308px" height="282" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/Rqe19V1hcvI/AAAAAAAAAAk/TecffeVhdPM/s320/Buses.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/span&gt; परिवार का मुझ जैसा हर आदमी और मध्यमवर्गीय परिवार के सामान्य लोग भी इस सवाल का जवाब राजनाथ सिंह और हर्षवर्धन की आंखों में तलाशने की कोशिश कर रहे हैं. पर उनकी आंखें हैं कि उसमें पानी नहीं रह गया है. गरीब लोगों की चर्चा चुनाव के वक्त ही शोभा देती है नहीं तो फुटपाथ &lt;span class=""&gt;पर&lt;/span&gt; रातें गुजारने वालों को रौंदने वाली चमचमाती कारों पर चढ़ने वाले नेता, सोशलाइट और नवधनाढ्य मेरी जैसी राय रखने वालों को विकास विरोधी करार दे देंगे. और तो और कोर्ट मुझे भी बिन बुलाया मेहमान ठहरा देगा.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;अभी तो नगर निगम के चुनाव में इसी आबादी ने भाजपा को जीत का तोहफा दिया था। लगता है, आरती मेहरा भी ये भूल गईं हैं. अगर उनके वोटरों के पास आने-जाने के साधनों की कमी पैदा हो गई है तो नाला-सड़क से ऊपर उठने की जरूरत उन्हें भी महसूस होनी चाहिए. वे बसें चला या चलवा नहीं सकती लेकिन राज्य सरकार पर बतौर राजनीतिक कार्यकर्ता दबाव तो बना ही सकती हैं. लेकिन जब उनकी पार्टी के बड़े-बड़े नेताओं ने ही चुप्पी साध रखी है तो वे बेचारी खुद के लिए मुसीबत को क्यों न्योता दें. मेहरा को मेयर बने अभी तो जुम्मा-जुम्मा चार दिन ही हुए हैं.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;दिल्ली की राजनीति में वामपंथियों की कोई खास पूछ नहीं है। फुर्सत के समय में इनके कार्यकर्ता पूंजीपतियों की, पूंजीपतियों के लिए और पूंजीपतियों के द्वारा चलाए जा रहे देश के प्रमुख दलों और उसके नेताओं के कारोबार-व्यापार पर नजर रखते हैं. इसमें ठेका-पट्टा से लेकर रियायत देने तक की गतिविधियां शामिल हैं. ऐसे ही एक कॉमरेड से मंगलवार को आईटीओ पर भेंट हो गई. कुछ दिन पहले तक मेरे ये मित्र दिल्ली में अपनी पार्टी की छात्र इकाई के नेता हुआ करते थे. छात्र राजनीति के दिनों में इस मित्र ने डीयू में पैसे की ताकत पर कांग्रेसी एनएसयूआई और भाजपाई विद्यार्थी परिषद के लहराते झंडे देखे हैं. वैसे तो हमदोनों के पास फटफटिया है लेकिन फिर भी वामपंथी आदतों से मजबूर होने की वजह से जल्दी ही हमारी बातचीत दिल्ली में बसों के संकट पर अटक गई. सर पर मंडरा रहे विधानसभा चुनाव और हाल ही में निगम चुनाव की करारी हार के बावजूद शीला दीक्षित की बेवकूफी ( वैकल्पिक उपायों पर गौर किए बगैर मीडिया के दबाव में ब्लूलाइन बसों को रातोंरात सुधारने के मकसद से उठाए गए कदमों की वजह से ) पर मैं हंस ही रहा था कि मेरे कॉमरेड मित्र ने भाजपा को मामले में लपेट लिया.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;कॉमरेड मित्र बता रहे थे कि छोटी-छोटी बात पर सड़क जाम करने, पुतला जलाने और धरना-प्रदर्शन करने वाली भाजपा इस मसले पर दिल्ली की बेबस जनता के दुख में हमकदम होगी, इसमें शक है. मेरा स्वाभाविक सवाल था, क्यों? मित्र ने बताया, दिल्ली की ज्यादातर ब्लूलाइन बसों के मालिक भाजपा के नेता हैं, और कुछ नहीं तो कार्यकर्ता तो हैं ही. भाजपा के नेता अपनी बसों को चलवाने के लिए परेशान है क्योंकि सरकार बार-बार इन बसों को चलता करने की धमकी दे रही है. बस मालिक नेता और उनकी पार्टी सरकार के मिजाज को देखते हुए कोई खतरा उठाने को तैयार नहीं दिख रही है. वे अपेक्षित चुप्पी और औपचारिक बयान के साथ जनता की ओर देख रहे हैं. दिल्ली के बस पीड़ित अभी दुधारी तलवार की तरह हैं. वो अपने कष्ट की सजा संकट पैदा करने वाली सरकार को देंगे या खामोश विपक्ष को, इस नतीजे का इंतजार मुझे जरूर रहेगा. कम से कम यह तो पता चल ही जाएगा कि दिल्ली में सिर्फ सरकार और नेता ही संवेदनहीन हैं या यहां रहने वाले लोग भी भोथरे हो चले हैं.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6922950804068029448-1425212143566360605?l=teenmuhaani.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</description><app:edited xmlns:app="http://www.w3.org/2007/app">2007-07-25T14:50:22.369-07:00</app:edited><media:thumbnail url="http://4.bp.blogspot.com/_1ZLijmM2nQs/Rqe19V1hcvI/AAAAAAAAAAk/TecffeVhdPM/s72-c/Buses.jpg" height="72" width="72" /><thr:total xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0">0</thr:total></item><media:rating>nonadult</media:rating></channel></rss>

