Tekmetokat.org

TARAMALI TÜFEK

2009-06-22T05:14:00.001+03:00

Ucunda hapsolmak olmasa, öldürebileceğim insan sayısı bir hayli yüksek. Yani olayın günah veya vicdan gibi son derece anlamdışı çekincelerle zerre alakası yok. Öte yandan, Tanrı, varsa şayet, biz insanların birbirlerini öldürmelerini olağan buluyor bana sorarsanız. Çünkü O üst çerçeveden bakmasını biliyor bizlere. Tıpkı bizlerin, vahşi hayvanların birbirlerini yemesini gayet tabii bulmamız ve hatta bunu desteklememiz gibi. Dolayısıyla, evrenin iç dinamiğine katkı sağlayacağını varsaydığım olası cinayetlerimin, haneme eksi puan olarak yazılmayacağından eminim. Ha Tanrı yoksa da zaten ne ala, buraya kadar boşuna konuştuk demektir. Eylemleri, uygula madan evvel, bir Tanrı varsa, bir de Tanrı yoksa ekseninde, ancak kati suretle amacın dışına taşmadan değerlendirilmek zaten pragmatik yaklaşımın bir gereğidir. Yeryüzünün daha güzel bir yer olmasını engelleyen ise realistik yaklaşımın ta kendisidir. Hapsolmaksa bu yaklaşımın ayrılmaz parçasıdır.

OSCAR WILDE

2009-06-22T03:25:00.004+03:00

Oscar Wilde'ın bilinen ama benim bilmediğim bir aforizması: Dünyada 2 türlü trajedi vardır; istediğini elde edememek ve istediğini elde etmek. Şimdi biri bana lütfen şurda vaktiylen yazmış olduğum yazının anafikrini söyleyebilir mi? All roads led back to Oscar diye boşuna dememişler. Ama bunun esas sebebi felsefenin teknoloji gibi yeni icatlara uzun bi süredir imkan vermiyor olması. Antik/modern tüm düşünce akımları onlardan haberimiz olsun ya da olmasın yaşarken karşımıza çıkıyor bence. Cahilsen bu beyninde sinyaller şeklinde anlık belirip kayboluyor belki. Akıllıysan sözlere çevirebiliyosun. Akıllı olmak, jeneratör misali enerji dönüştürebilen bir araç. Kendi sinyallerimizin başkasınca dönüştürülmüş halinin bize rahatlamışlık hissi vermesi de normal. Mesela hiçbir şeyin, onları sevmek kadar düşmanlarımızın canını sıkamayacağı, yaşarken hepimizin vardığı ama cümlesini görmeden kılavuz belleyemeyeceği sonuçlardan. O halde Oscar goes to Wilde!

YILDIZLI ÖĞELER

2009-06-21T05:49:00.001+03:00

01. Leman Sam dinleyen zümre Leman Sam'a çok benziyor. 02. Fotoğrafta jpg'nin, grafikte ise gif'in üzerine tanımam. 03. Tüm çöplerin suyunun aynı renk olması yeterince ilginç. 04. Şekersiz çay içeceğime gider bungee jumping yaparım. 05. Uyuyo numarası yaparken dudakları aralamak işe yarar. 06. Bazen sabah ezanı hiç ama hiç bitmeyecekmiş gibi gelir. 07. Avatar fikri kesinlikle şişko ama güzel bir kızdan doğdu. 08. Park etmiş otobüs veya minibüs görmek heyecan verici. 09. Güneş toplamak güzel tanımlama valla, tebrikler Zülfü. 10. Elmadakine de dağdakine de kurt diyoruz millet olarak. 11. Film şahane de olsa ikinci kez izlenmez bana sorarsan. 12. İnsanlar çift yaratılsaydı bilemezdik, en az üçer olmalı. 13. Hayatımda hiç tavernada bulunmamış olmanın eksikliği. 14. Yazı hacminin görsel kadar olmasını şunla sağlıyorum.

WATCH ME FIRST

2009-06-21T01:50:00.001+03:00

Her yeni başladığım diziyi izlediğim en iyi dizi addettiğimin farkındayım ama söz Medium son. Hiç değilse her bi sezonu bi öncekinden daha iyi seyreden ilk dizim olduğunu söyleye bilirim. İspanyol paça pantolon almaya gitmiycek olsaydım hakkında daha da detaylı bilgiler sunardım da işim çok acil. Saç-sakal kombinasyonum tam olarak Tarkan'ın Kuzu Kuzu klibindeki hali gibi olduğu için şuan diğer bütün pantolonlar kafamı olduğundan 2 kat büyük gösteriyor. O klibi de Metin Orelet yönettiği için hepimiz nası şaşırmıştık yemeyin beni şimdi. Hepimiz dediysem sen, ben ve bikaç kişi daha. Bloga kimse uğramadığı için artık. Onu dicem. Bazıları bu yazıları okurken sanıyor kendileri gibi binlerce kişi daha var böyle. Toplansak aynı eve sığışırız. Bir de beni bir halt zanneden ler Signs'taki elemanın ispanyol paçalısı olduğumu bilseler.

SKHIZEIN

2009-06-17T03:37:00.002+03:00

Şu yıllarda çekmekte olduğum her bir çilenin ileride refaha erince hoş birer anıya dönüşeceği güvencesiyle çekiyorum. Yok eğer ileride refaha ermiceksem de, bu şimdi söylensin. Çekilcek çileler değil çünkü de. Ama refaha ömrümün hangi kısmında ereceğim de bi zahmet sızan bilgiler arasında yer alsın. 80 yaşından sonra refaha ericeksem mesela değmez. Öyleyse yarından tezi yok sefa sürmeye başlarım. Adımı da Sefa Sürmen olarak değiştiririm hazır Facebook usernamei de boştayken. 50den sonrası kurtarmaz diye hesapladım ki 50 de buna dahil. Elden ayaktan düşmek istemiyorum yani; onunla bi arkadaş gibi olmak basketbol falan oynayabilmek istiyorum beraber. O yüzden şu aralar doğurmam gerekiyo. Ama önce evlenmem, ondan da önce evlenecek kız bulmam, ondan da önce bi baltaya sap olmam, ondan da önce askere gitmem, ondan da önce okulu bitirmem, ondan da bu okula başlamam, herşeyden önce dünyaya gözlerimi açmam lazım artık. Hazır annemle babam da yeni tanışmışken İstanbul'a.

TERSPEKTİF

2009-06-06T06:37:00.007+03:00

Bilmiyomuşum gibi güzel yollar olduğunu çok da iyi bildiğim güzel havalarda. Zeytinlikler sağlı sollu, ne alakası var bilir sin. Çanakkale'dir belki. Ordan başlanmaz mı hep? Yaşın ne kadar küçükse o kadar iyi, o kadar yeni her şey. Hangi viraj denize döncek, sürprizdir. Haritada bulmaya çalışmazmışım gibi yerimi hep de yanıldığım noktalarda. Hiç değilse mutlu olurken dinlerim diye biriktirdiğin şarkıların çalma şehridir. Çünkü eşlik edecek biri varken yanında. Kainatın sırrı artık eskisinden önemsiz. İklimin değişmesi hatta Akdeniz olması sözkonusu burda, sen ne diyosun? İçim kıpır kıpır olmazmış gibi arabayı sürerken, diye payladı beni. Yok mu sanıyorum bunları derken soğuk ve ışıksız bir günde. Anlattıklarına bu kadar zıt. Ancak bakış açısından görünen iki gölge arası bir dikiz aynası. Hayal kurarken bile bacaklarını açtığı bir arka koltuk çıkıntısının rahatsızlığını duymaktaydı. Çanakkale'yi geçememiş sonraki yaşlar elinde. Bilemediği'çin tam olarak nereye koycağını. Sıyrılanmayan bi çocukluğa attığı suçtur.

UYKU KAFASI

2009-06-01T07:59:00.002+03:00

Faiz problemlerini formül kullanarak çözemem, mantık yürü terek sonuca varırım. Her ayın birinde Var Mısın Yok Musun yarışmasına bir göz atar, yeni gelen kızları güzellik sırasına göre şöyle bir dizerim. Hayatlarını merak ettiğim insanların, resim çekinirlerken aralarına özenle seçtiğim bi arkadaşımı itmek suretiyle Facebook'ta etiketlenmesini sağlar, böylece diğer fotoğraflarına ulaşmaya hak kazanırım. Ve bağlacının, Mor ve Ötesi'nde olduğu gibi özel isim ya da başlık olan keli melerin arasına girdiğinde küçük yazılmasından oldum olası çok etkilenmişimdir. Şimdilerde gayet fit olmalarına karşın, yaşamlarının belli dönemlerini şişko olarak sürüp sonradan zayıflamış insanları mutlaka bir şekilde ayırt edebilirim. 60 yaşındaki nalbur amcaların da eskiden bebek olduğu gerçeğ ini kabullenme çabalarımın bi yan etkisi olarak şimdiki bazı bebeklerin, özellikle adı Şevki olanların yüzüne bakınca 60 yıl sonraki hallerini seçebiliyor olmam bu bebekleri hanimiş hanimiş diye sevmelerimi farklı bir boyuta taşımış bulundu.

ZINEDINE ZIDANE

2009-06-01T06:28:00.001+03:00

Şimdi her şeye kafası diyorlar. Mesela final dönemi diyelim, hop hemen sınav kafası. Azcık içilmiş olsun hop alkol kafası. Lost'un tüm sezonlarını 6 saatte bitirmiş ada kafası, ayağını kırmış hastane kafası, falan. Naber sorusunun cevabı oluyo bu genelde. Ben de çok özeniyorum bu moda tabirlere fakat dialog esnasında aklıma gelmiyo unutuyorum. İyidir senden diyorum kıro gibi. Bir tek Burhan Altintop izlemişsem azıcık renkleniyor normalde çok düz olan şu konuşma biçimim ama o da 7'den 70'e her dişiye hanım kızım diye hitap etmek gibi sıradan şeyler yine baktığında. Bu basiretsizliğim yüzünden çağın gerektirdiklerini uygulayabilen, harbiden de artistlik olsun diye değil refleks itibariyle kafası sözcüğünü kullanan bu postmodern insanların her birine tek tek gıcık oluyorum, kıskançlığımdan. Aralarında ayrım da yapmıyorum, tümünü birden seçip okundu olarak işaretliyorum. Gözüm görmesin.

İNSAN PSİKOLOJİSİ

2009-06-01T04:59:00.004+03:00

Halbuki her şey ne kadar güzel gidiyordu. Dizileri altyazısız izlemeye bile başlamıştım. Bu sayede artizleri ne kadar çok görürsem o kadar kardır düşüncesiyle yeni altyazı belirir be lirmez bir çırpıda okuyup henüz yapılmamış esprilere gülme saçmalığım da ortadan kalkmıştı. Hayır kendimi bildim bileli İngilizce görmüyor olsam neyse. Olay tamamen psikolojikti yani. Bir dili sonradan öğrenmek aklıma yatmıyordu sadece. Ama artık yenmiştim bunu. Bu yolda en büyük destekçim ise Paris Hilton'dı. Bak Hilton'du demedim, Hilton'dı. O derece ilerletmiştim.. Ya napacağıdım; Allah'ın gerizekalı Fransızı bile böyle iyi konuşabiliyorsa ben haydi haydi konuşurdum. Konuşuyordum da, ta ki bizim Paris'in yedi göbek Amerikalı olduğunu öğrenene dek. Lan kadını hotel sansaymışım daha iyiymiş. Şimdi istesem de sanamam. En fazla otel o da belki. Paris Hilton'u diyorum. İngilizceyi aniden unuttum resmen. Kökeni psikolojiye dayanan her şey beni çok sinirlendiriyor.

ZOR ZAMANLAR

2009-05-30T01:57:00.004+03:00

Başlarını kendi ekseninde hafifçe eğerler o an, fakat gözleri gözlerinin içinden ayrılmaz. Arkadan gelenin öndekini bitiş çizgisi üzerinde yakalamasını andırır kasların bu senkronize hareketi. Öyle ki, birbirlerini böylesi bir ustalıkla örtmeleri hareketsizlik olarak da algılanabilir. Daha çok havada asılı kalmışlık duygusu. Doğal ve büyülü. Güneşin, ay arkasından ilk çıkışındaki parlaması vardır sadece. Sessizlikte bir ses gibi duyulur. Olduğundan uzun sürer. Sonra dişler çıkar mey dana. Aslında bu da kasların ilk hareketlerine dahildir ama fark etmen zaman alır. Ortalama bi kahkahada görülebilcek sayıdaki dişleriyle yüzlerine bu kadar narin gülümsemeler oturtabilmeleri aklını başından alır. Çiçeğin açması gibidir. Bunların hepsi bütün halinde derine işler. Hissedersin adeta sinek ısırışlarını. Salgıladığı zehir zevk vermeye meyillidir. Kurduğun cümle yada attığın bakışın bir ruha temas edişine tanık olduğunu sanırsın dokunmamışken. Oyundur, gelirsin.

FAL BİLİMİ

2009-05-28T01:32:00.002+03:00

Yeni olmam için eskimi çağrıştıran insanlardan, yani herkes ten uzaklaşmam gerekirdi; bu yalnızlığın da bir adım sonrası demekti; karanlık, böyle kalmaktan da, birgün başarıcağıma inandığım. Her şeyin kuramını çözeyim derken vardığım yer ise astrolojiydi ama tam anlamıyla değil; holistik yaklaşımın bi yan ürünüydü, tersine; yine bu teoriye göre holistik yakla şım da bu teorinin bir yan ürünüydü, açıklaması zor yapılan; insan felsefe tarihinde yeri olmayan bir ilkeyi kontrol altına alamıyordu kısaca. Hayatında ölene dek unutmayacağın nok ta anlar vardı; ama böyle söyleyince özel olması gerekirmiş gibi illa ki; aksiydi, bir keresinde topitopun kağıdını soyama yıp n'apacağını bilmez bi halde kalman gibi; benimkisi o gün ayakkabılarımın karda yürürken çıkardığı seslerdi, aynısını hissetmiştim. Suratını bu kadar yakından görünce altın oran dan nasibini almadığını farkettim; seni hemen 2ye ayırdığım insanların uzaktan bakıldığında kusursuz zannedilenler liste sine ekledim; gayrı yakından bakıldığında altın orandan nasi bini almış olabileceğini aklımın ucuna dahi getirmeyeceğim.

TANINMAZ HAL

2009-05-27T20:57:00.000+03:00

Rory'nin serpilmesiyle Lorelai'ın yaşlanması eş zamanlı ola rak gelişiyor ve bu zaman mevhumunun tanıdığım insanları tanımadığım hallere sokması bi tek beni ve komşu teyzeleri etkisi altına alıyordu. Artık altın günlerimizde bu konu hari cinde konuşamaz, çocukluğumuzda bir defa tadına bakıp da çok matah bir şeymiş gibin aklımıza yerleşen kısırın esasen sıradan bir yiyecek olduğundan başka bir şeyse düşünemez olmuştuk. O gün aldığımız radikal bi karar sonrası bir daha Cilmore Cörls izlemeyeceğimize dair and içtik. Yarattığımız bu sinerji, içinde bulunduğumuz farklı kulvarları amansız bi yarıştan alıkoyarak aynı potada eritmeyi bilmişti doğrusu.. Aklımda zamanın ilaç değil, çürütücü olduğuna dikkat çeken bir şarkı dolanmaktaydı.. En az ülkenin geri kalan kısmının çiğdem çitleme lafına yabancı olduğu kadar yabancıydık hey dostum burada neler döndüğüne böyle ha! Sadece,,, bazen herşeyin olduğu gibi kalması genellikle hiçbir şeyin olduğu gibi kalmamasından çok da kötü sayılmazdı. Evet hepsi bu.

ALTINCI HİS

2009-05-23T17:37:00.001+03:00

İnsan suratlarında dünya üzerinde hiçbir teknolojik cihazın ölçümleyemeyeceği haritalar bulunur. Bu haritalar, o kişiler hakkındaki alakalı alakasız her detayı içerisinde barındırır. Bu haritaları fark edebilecek tek şey başka bir insanın beyni olmakla birlikte, o beyin üzerinde yeteri kadar açık kanal bu lunmamasına ingilizcede square one denilmektedir. Yeterli açık kanalı bulunan bir beyin, gördüğü bu haritaları, beynin sahibince dahi farkına varılmayan ince işlemlerle yorumlar. Olay mimik okumak, karşındakinin haleti ruhiyesini bakışlar aracılığıyla anlamak gibi bilinçüstü basitliğiyle karıştırılma sın. Bu harita, atıyorum o kişinin 1997 yılının Kasım 15'inde dinlediği tek bir şarkıyı bile söyler. Sen bunu bilmediğin için O'nun bu en sevdiğin şarkıyı en sevişini tesadüfe yorarsın. Aşkta, bilhassa ilk görüşte olanında, tesadüflere yer yoktur.

GELECEĞE DÖNÜŞ

2009-05-20T06:03:00.002+03:00

Geleceğe Dönüş filmlerinin ikincisinde, yanılmıyosam 2015 yılına gittikleri bölüm, orda nostaljik 80'ler dükkanı denilen bir yer vardı. Şimdi bu filmin zaten 80'li yıllarda çekilmiş ol duğunu düşünürsek bana göre en başarılı öngörüsü bu olmuş filmin geleceğe dair. Yani sanmıyorum ki 80'li yıllar bizzat yaşanmaktayken öteki dönemlere nazaran daha çok tutacak potansiyel barındırdığı öyle kolay kestirilebilsin. Tabi bizler günümüz bilgi ve deneyim birikimiyle o yılları aklımızda can landırırken sözkonusu kapasiteyi hemen görebiliriz. Aklıma walkman'den başka bir şey gelmiyor gerçi ama olsun hemen de görürüz işte. Ama onlar göremez çünkü hepsi gerikafalı. Kendimi de dahil ettim. Neyse bence bu teori çürür zira film tam aksine 80'li yıllarda çekildiği'çin 80'ler dükkanı denmiş olabilir. Son teknoloji ürünlerinin eski püskü gösterilmesine dönemin halkı şaşsın kalsın diye. Hepsi gerikafa çünkü. Ama bak ceplerin dışarı çıkarılması gerçek olcak, ondan eminim.

KÖPRÜ GÖREVİ

2009-05-18T05:31:00.002+03:00

Geçimimi Sibel-Fatih gibi çiftlerin ölümsüz aşklarını anlatan Youtube videoları hazırlayarak sağlıyorum. Şebekeye deniz suyu karıştırılmasına sabahları elimi yüzümü yıkarken koku hafızam sayesinde kendimi bi an tatilde hissettiğim için ses çıkarmıyorum. 90 dakikası berabere biten maçın uzatmaları başlamadan önce kaç dakika beklenmesi gerektiğine dair bi kural olup olmadığını hep merak etmişimdir. İngilizce hodja olarak yazılan kelimenin nasıl telaffuz edildiğini bilmediğim içün, islamın şartlarından biri olan hacca gitmekteki 'hacca' gibi okuyorum. Blok ders yapan hodjalarımız aslında ogünkü derslerinde cinayet işliyor, haberleri yok. Duman'ın Haberin Yok Ölüyorum adlı sosyal içerikli şarkısı da ordan gelmedir. Sakarlık ve şımarıklık kafada bitiyor başka bir şey değil ha.

HAKKIMDA

2009-05-17T04:24:00.000+03:00

Aslen koyu bir Grasshoppers taraftarıyım. Cem Adrian kalın tonda şarkı söylerken benim öksürüp boğazmı temizleyesim gelir. Gelen kutumdaki Çince mailleri spam olarak bildirmek yerine gider parası neyse verir hepsini Türkçeye çevirtirim. Tüm pet şişe su markalarına eşit mesafede dururum. Şu fani dünyada en yakından gördüğüm şeyin henüz yaktığım sigara ucu olduğunu düşünürüm. Prison Break final bölümünün son beş dksı bence tv ekranlarında izlediğim en yürek dağlayıcı şey değildir, çünkü dizileri online izlerim. En son 19 yaşında mutlu olmuştum hiç hatırlamam. Fuat aldatmayı hiç sevmiyo olabilir ancak Mazhar'la Özkan'ın aynı hissiyatı paylaştığını söyleyemem. Bakiye yettiğince yaşarım. Rüzgarlı havalarda pencereyi kapatmak yerine vasistas durumuna küçültürüm.

İNCELİKLER

2009-05-11T21:25:00.003+03:00

Şarkı bittiğinde hiçbir şey olmamış gibi normal yaşamlarına geri dönebilen insanlara üzülen bir kadındı. Üzülürdü çünkü şarkı hakkında o kadar atıp tutan asıl onlardı. İçinde devam ettirense bir tek oydu. Demek hiçbiri gerçek manada mutsuz olmamıştı. Yalnız kalmamak için onlar gibi olmaktan başka bi yolu kalmamıştı. Ligden düşecek takımlar belli olduğunda koca bir devrin daha sonuna gelindiğine üzülense bi adamdı. Bazen bu olayı abarttığını düşünürdü ama ne zaman bi 2. lig maçına denk gelse daha dün büyük takımlara kök söktüren bu isimlerin bu kadar kolay unutulabilmelerini anlayamazdı. Onun da büyük takımlar tutmaktan başka bi şansı olmamıştı. Adamla kadın hergün yan yana geçerdi. Belki aynı vapurlara binerlerdi. Ama şarkı kadının içinde devam ettiği için adam duyamazdı. Kadın futboldan anlayamazdı. Oynadıkları rolü görüyorlardı birbirlerine bakınca. Farklarına varamazlardı.

ÇEVRİMDIŞI

2009-05-04T06:07:00.002+03:00

Şimdi de tutturmuş ben kesin ALS olucam. Lan olm dedim git manyak mısın başımdan. Bütün bulgular o yöndeymişte, yok efenim bazen nefes almayı unutuyomuşta. Dedi sen ilk önce bağlaçları ayırmasını öğren. Bu çıkışı karşısında biraz olsun kendime gelebilmştim. Sert sessiz benzeşmesinin büyüsüne bi daha kapılmamaya and içtim. Sonra bu amansız hastalığın milyonda bir görüldüğü palavrasından bahsetti. Madem öyle niye ALS olmuş bu kadar çok ünlü sima var diye sordum. Çok ses vardı kim ne diyor anlayamıyodum. Kendi konuştuğumu dahi duyamadığımdan içimden takip ederek vakıf olmaya ça lıştım bi süre. Sonra şarkı aniden kesilmesin, doğal yollarla bitti sanılsın diye sesini az az kısarak fade out denemesinde bulundu. O da ne ki? Şarkı aniden kesilmesin, doğal yollarla bitti sanılsın diye sesini az az kısmak dedim. Ha öyle desene Tiericim, adının Hanri okunmasını alamaz ki şu küçük aklım.

KAOSUN DİLİ

2009-05-02T06:42:00.003+03:00

Dizleri güzel kızın. Öyle bir duruşu var görmelisin. Bu sabah yataktan baharları birbirine karıştırıp da kalkmış. O yüzden yere bakar gözleri. Yere bakar ama aklı hizasını canlandırm aktadır. Keşfedilmeyi bekler bir nevi. İnsanlar hızlıca geçer ler önünden. Arada birbirleriyle çarpışmasalar aynı bir balık sürüsü gibidirler. Onları ayrı ayrı sevmek mümkündür, ama bi araya gelmelerini önleyemezdi. Olsun, dizleri güzel kızın. Oturmuş. Dizleri yeter ona. İki tanedirler. Birbirine dokunur sa kalbin sivri ucunu oluşturmuştur sanki. Heyecanlanır. Hız kazanmıştır insanlar daha da. Önce şu yöne, sonra bu tarafa doğru yürürler. Bir şeyler konuşurlar sesli sesli ve ardından gülerler. Kalktı ordan. Dizlerini göremeyeceği bi yere geçti. Dizleri güzel kızın da öyle hissetmiş olabileceğini hayal etti.

İSTEK PARÇA

2009-04-26T06:59:00.004+03:00

Seninle Ayça'nın Zaga'dan ayrılarak şarkıcı oluş öyküsünün muallakta kalan detaylarını uzun uzadıya tartışmak isterim. Seninle Paris'in deprem olsa üzerine apartman düşmeyecek güvenli bi açıklığı bulunmayan sokaklarında üreyen insanlar arasına nifak tohumları ekmek, mahsul olaraksa diş macunu toplamak isterim. Seninle arka kapısının orada biletçilerin oturduğu otobüslerin varolduğu dönemi hayal meyal hatırla dığımdan yada bunu otobüs fren yapınca dünyanın en komik ifadesiyle düşen bi Kemal Sunal filminde gördüğümden emin olamamayı isterim. Seninle eskiden ezbere bildiğim Nokia telefon model numaralarının gittikçe komplike bi hal alarak hepsinin birbirine karışmasından duyduğum hoşnutsuzluğu paylaşmak isterim. Çünkü düşündüm ki, niye istemeyeyim?

BENZİM DENİZ

2009-04-22T23:53:00.003+03:00

Yaşım ürkütücü bi hal alıyor. Başımın buna yetişebiliceğine dair şüpheleri var. Sanki elimde büyük bir güç varmış gibi. Çünkü adam yerine koyuyorlar. Ben de kaynayıp gidiyorum şimdilik. Bir takım laflar ediyorum. Televizyondan gördüm. Yaşıtlarıma abi abla diyesim geliyor, ama uzaktan. Yakına geldiklerinde küçülürler onlar da birer ışık oyunu gibi. Yine de farkında değillerdir. Ben de farkına varamam genelde, içimden bilirim. Bir ses, niye var? Evrende nokta olduğumu düşünerek mesela bir topluluğa konuşma yaparken sesimin titremesini önlemek sanki. Kola kutusunu ezip maç etmeye kalksam gene içim girer devreye. Hangisiyim, bilemem ama hep geriden geldim bilirim. Zaman ırmak, senkronum kayık, daraldığında hızlanır debisi bir tek. Ezbere dayalı bi sistem.

SAKLAMBAÇ

2009-04-01T16:23:00.001+03:00

Hacim. Şu andan itibaren lazım olan bana. İçine girip şeklini alcak kabımın. Ruh dolucak duman benzeri. Her rengi boyalı her hattı çizili. Armağanı olacak bana hayatımın. Adımlarımı hızlandırmışken sona. Nefes. Hareket kazanması için gereki yor. Böylece kadrajından çıkıp gelebilir resmi. O donukluğu kaybolunca bir sıcaklık yayacak. Parmağımı dokunduğumda derisinde kayacak. Ve nihayet olduğunda da bir ismi. Kanın damarlardaki akış hızı artıyor. Acele. Saçlarım çabuk uzar benim, yüzüm örtülür. Tanınmaz geldiği için o hale. Yoldan geçersin toz kalkar zehir dolar boşluğun. Bir noktaya bakılı kalmıştır gözlerim hiçliğin. Susarım susmuşumdur sessizlik alınmaz kaale. Bayrağını diktiği bi hayal kuyusuna gömülür.

FOTOSENTEZ

2009-03-22T00:49:00.002+02:00

Rüyalar var, gördüm. Belki öldüm; özlediğim bütün duygular ordaydı. Ben ortasındaydım, insanlar bana eşit uzaklıktaydı. Değişmemişlerdi, değişmemiştin, aynıydım. Ayaklarımın altı cam kırıkları, canımı yine yakıyorlardı. Her gün gözlerinden düşüyordum. Belki üşüyordun; içinde bana karşı eriyememiş bir buz parçası. Taşıyordun, her zerrenden. Akardı kuvvetli, birbirleriyle kesişir ağ olurdu. Yakalandığımda bir son bulur du. Sanırdım her seferinde. Her nefesinde, aranırdı izlerim. Sözlerim sonraya saklydı. Belki haklıydı uzanmayan ellerin. Değişiceklerdi, değişicektim, farklıydın şimdi. Bu insanların tanıyamıyorum hiçbirini. Kanayamıyorum, varlığımı toprağa ispatlayamıyorum sanki. Su yok, çölüm. Belki körüm; gözler imi açtığımda. Köklerini saldığında, ışığını çaldığında günün.

TAHRİKAT

2009-03-12T04:24:00.003+02:00

Yasak şeylerden zevk duymayı bıraktım önce. Bunu aklımla yaptım ama aynı aklıma sığmayan isteklerim var çok. Bunlar yasak olmayan şeyler şimdi, yasaklanması gereken şeyler. Güzel kızlar ve güzel erkekler. Güzel ışıklar ve güzel müzik ler. Doksanlar, seksenler, yetmişler. Güzel parantezine ala bileceğim daha birçok şeyler, yasaklanmak üzere dizildiler, birleştiler, güçlendiler, sardılar etrafımı, hapis ettiler. Yer düz. Dümdüz. Uzanmışım. Gökyüzü çok yukarda. Hava akımı ordan sağlanıyor. Dört duvar etten. Çok yakın değdi değcek. Değiyor. Değmemesi lazım. Kapa gözlerini. Bu duyguyu son radan edinmedim doğduğumda vardı ki. Kapamak gözlerimi, kalın, renk sızmasın. Karanlık odada aklımla yalnız kalayım. Sesler ben düşündükçe azalırlar, başka şeyleri. Gecikirim, birikirim, patlamam, tüterim ağır ağır. Öyle çıkartırım tadı.

OYUN HAMURU

2009-02-27T16:58:00.002+02:00

Çok varlar ve hepsi birbirinin aynı. Eşit sayıdaki fakat farklı büyüklükteki organları, vaktiyle bir defada heykelize edilip, alternatif sonlar misali oyun hamurlarına atılan son rötüşlar itibari. Ancak film hep aynı ve bu beni deli ediyor. Bilhassa, karanlık vakti tüm katları aydınlık apartmanlar şehirine her göz atışımda, görüş alanıma giren tüm ışıkların hedefimdeki kaç heykeli barındırdığını merak edişlerimde. Onların hepsi aynı bütüne ait ve çoğu zaman birine sahip olmak, hiç birine sahip olamamaktan daha eksik kalıyor. En çok da gözlerinde ki birazdan sönecek parlaklık ve diş etlerindeki dinmesi bir sözüme bakan yansıma deneysel bir hayatın olmayan aklını çeliyor. Bu denli berrak bir görüntüde kör olmak acı verici.