Od kilku miesięcy uczestniczę ze swoją 11-miesięczną córką w zajęciach nauki pływania, czy lepiej nazwać to oswajania z wodą. Jestem zwolenniczką tego typu aktywności z najmłodszymi. Dzieci poprzez zabawę bardzo szybko uczą się nurkować i zaczynają pływać, na początku oczywiście z całkowitą pomocą rodzica.  Z zachwytem patrzę na te małe istoty i na to, jakie czynią postępy z lekcji na lekcję. Warto tu dodać, że w okresie niemowlęcym występuje silna potrzeba więzi i kontaktu z rodzicami. Wpływa to na zmniejszenie lęku przed wodą oraz wzrost poczucia bezpieczeństwa dlatego niemowlęta chętnie uczestniczą w wodnych zabawach z rodzicami i odnoszą tak duże sukcesy.

Z racji swojego doświadczenia zawodowego oraz wielu miesięcy spędzonych w ośrodku Island Dolphin Care na Florydzie, gdzie prowadzi się terapię z udziałem delfinów, mogę stwierdzić że obecność wody podczas terapii dziecka niepełnosprawnego wpływa relaksująco i motywująco na przebieg zajęć. Jeśli chodzi o delfinoterapię to oczywiście, że same delfiny mają tutaj ogromny wpływ, ale przecież bez wody nie byłoby delfinów.  Podczas jednego turnusu dzieci przebywają bardzo dużo w wodzie, zarówno podczas terapii jak i poza nią. Floryda to miejsce, gdzie wszędzie jest woda i trudno o jakiekolwiek zajęcie, które nie wymusza kontaktu z wodą.

Bardzo często spotykam się z pozytywnymi opiniami rodziców, którzy mieli okazję brać udział w terapii w IDC. Podkreślają fakt, że ich dziecko dużo pływało lub jedynie przebywało w wodzie. Zauważyli ogromną poprawę w wielu sferach funkcjonowania, kładąc nacisk na zwiekszenie poczucia bezpieczeństwa, na poprawę w zakresie koordynacji ruchów, rozluźnienia ciała, zwiększenia świadomości swojego ciała, polepszenia w zakresie koncentracji uwagi i poczucia własnej wartości.

Ogromne znaczenia odgrywają zajęcia w wodzie w przypadku różnego rodzaju schorzeń kręgosłupa u dorosłych, czy też wad postawy u dzieci. W wodzie zmniejsza się do minimum praca całego ciała konieczna do utrzymania równowagi. Następuje także odciążenie stawów oraz obniża się napięcie mięśniowe. Wszystkie te zalety powodują, że w wodzie można wykonać o wiele więcej ćwiczeń niż na lądzie oraz czerpać z tego więcej przyjemności, a także ćwiczyć bez uczucia bólu i zmęczenia. Nie pozostaje nic innego jak tylko zachęcić wszystkich cierpiących na bóle pleców oraz innych okolic ciała do rozpoczęcia zajęc rehabilitacyjnych w wodzie, oczywiści pod okiem instruktora. Jest to także idealna forma aktywności dla dzieci, u których stwierdzono wady postawy. Równiez w przypadkach zwiększenia odporności organizmu. Pływanie hartuje organizm, przyzwyczajając go do zmian temperatury otoczenia, pobudza przemiane materii i wywiera dodatni wpływ na system nerwowy.

Już po raz drugi mam ogromną przyjemność pisać o naszej rodzinnej wyprawie do malowniczego miejsca, w którym delfiny żyją w harmonii z człowiekiem. Tym miejscem jest oczywiście Island Dolphin Care w Key Largo na Florydzie.

Kiedy przyjechaliśmy tam 10 lipca, w amerykańskim ośrodku przebywała już jedna polska rodzina. Co więcej razem z nami przyleciała kolejna rodzina z Polski. Przez cały tydzień w terapii udział brało troje polskich dzieciaków! Była również z nami Anna Kolan-Zwolińska. Było fantastycznie, wymienialiśmy się poglądami, spędzaliśmy wspólnie czas.

Jak rok temu, terapią Hubcia zajęła się Deena Hoagland. Była zachwycona jego postępami, widziała go przecież rok wcześniej, kiedy był dzieckiem leżącym! A teraz sam siedział, sam wstawał przy meblach, interesował się zabawkami! Byłam bardzo szczęśliwa i dumna z mojego syna.

Już w poniedziałek zaczęliśmy intensywna terapię. W tym roku najpierw zajęcia w klasie, później pływanie. Hubert w klasie już od pierwszych zajęć nie płakał, nie marudził, a wręcz przeciwnie, interesował się wszystkim. To też było ogromnym zaskoczeniem dla Deeny ponieważ w zeszłym roku właśnie na zajęciach w klasie Hubert się buntował, płakał i nie chciał wykonywać żadnych prac.

Teraz bez problemu siedział w swoim krzesełku i z zainteresowaniem czekał na zadanie.

Zaraz po klasie szykowaliśmy się do pływania. Tu też postępy! Hubert bardziej interesował się delfinem, chętniej dotykał go. Najbardziej lubił jak skaczą, dlatego też na koniec każdych zajęć Fiji skakał specjalnie dla niego. To także ważne ćwiczenie -skupienie uwagi na jednej rzeczy i podążanie wzrokiem, bo przecież skaczący w wodzie delfin zawsze jest w innym miejscu.

Każdego dnia praca z Hubciem dostarczała nam wiele radości i satysfakcji. W końcu ta praca przerodziła się w zabawę. Island Dolphin Care to miejsce wspaniale wyposażone we wszystkie niezbędne do zajęć przyrządy i zabawki. Niczego nie może zabraknąć dzieciakom, a wszystkie prace zrobione przez dzieci zabierane są do domu. Do dyspozycji są farby, kredki, mnóstwo zabawek. Dużą zaletą są sale odpowiednio przystosowane dla każdego dziecka. Bardzo miło spędza się tam czas, a jeszcze milej myśli o powrocie w następnym roku. Czuć, że nasze dzieci nie są nikomu obojętne. Oczywiście można pomyśleć, że za takie pieniądze zrobią wszystko, ale to nieprawda. Mentalność ludzka jest tam inna, ludzie są życzliwi, okazują swoje uczucia i zawsze kiedy trzeba dodają otuchy i sił do walki, nie pozwalając poddać się.

Hubert, podobnie jak w zeszłym roku, poczynił postępy. Umie „puścić” buziaka , utrzymuje dłużej zabawki w rączkach, skupia uwagę na tym co robi, sam chętniej zagląda w nasze oczy, więcej i szybciej wstaje, ponadto jest już gotowy do chodzenia, wokalizuje więcej dźwięków. Cały zespół, który pracuje nad poprawą i rozwojem Hubcia w Polsce zauważył postępy! Myślę, że wszyscy, tj: my, cała nasza rodzina i rehabilitanci przekonaliśmy się, że delfinoterapia naprawdę działa!!! A prawda jest taka, że bardzo baliśmy się tego wyjazdu. Efekty zeszłoroczne jak najbardziej były i robiły wspaniałe wrażenie ale…mógł być to zbieg okoliczności. Nie był, teraz jesteśmy tego pewni. Będziemy robić wszystko, aby wrócić tam w przyszłym 2009 roku. Szkoda tylko, że możemy być tam tak krótko, bo to zaledwie 3 tygodnie. Niestety tylko 3 w zasięgu całego roku, ale za to jedne z najwspanialszych…

Jeśli wszystko się uda, w przyszłym roku planuje lecieć z nami kolejna Polska rodzina. Trzymajcie kciuki!

Pozdrawiam serdecznie

Magda Lesiak