The Crazy Investor

Belgacom: Moet u ook verkopen?

2013-08-30T12:17:00.001+02:00

De Belgische regering Di-Rupo werkt aan een plan om minstens een deel van haar Belgacom aandelen te verkopen. Is dit een teken aan de wand of moet u zich geen zorgen maken.

Telecom, waar omzetten dalen

Het is een gekend verhaal, de telecombedrijven in Europa zien af. Hun omzetten zijn dalende. Steeds minder mensen hebben een vaste lijn, er is bikkelharde concurrentie, tarieven moeten naar beneden,…. Dalende omzetten hebben twee gevolgen. Om te beginnen daalt quasi automatisch ook de winst omdat er gewoon minder geld het bedrijf instroomt. Ten tweede daalt de winstmarge omdat de vaste kosten vaak blijven en alleen maar toenemen. Telecombedrijven moeten investeren in betere netwerken, in licenties, in…Kortom het is een sector met heel wat minpunten. Is het dan nog zo dom niet van de overheid om afscheid te nemen van dit deeltje van het overheidspatrimonium?

Belgacom, waar Bellens heerst

Verwachtingen Belgacom

Belgacom is geen uitzondering op de Europese telecom malaise. In het recente tweede kwartaal 2013 daalde zijn omzet met ongeveer 2,5%. Toegegeven hierin zaten uitzonderlijke elementen maar het is veilig om te verwachten dat Belgacom zijn omzet jaarlijks met 1% tot 2% ziet afnemen. Niet omdat het bedrijf het slecht doet. Nee, het haalt alsmaar meer klanten binnen en slaagt erin die mensen steeds meer te verkopen. Maar dalende prijzen, opgelegd door vooral Europa, knagen aan de opbrengst. Die dalende omzet, samen met heel wat vaste kosten, doen de kasstroom dalen. Deze zou met 4% moeten afnemen over het gehele jaar. We zitten aan min 4,1% voor het halfjaar 2013, op schema dus.

Groei in mobiele klanten

Twee opmerkingen. Ten eerste Belgacom is meester van de situatie. Hun voorspellingen komen uit. Je zou zeggen, waarom is dat nuttig? Omdat voorspellingen gebaseerd zijn op dingen die je nu weet. Simpel gesteld, Belgacom weet dat de overheid dit of dat tarief verlaagd en verwerkt deze in zijn modellen. Er zijn met andere woorden geen verrassingen. Geen klanten die hun contracten opzeggen, geen zware prijzenslag,…Dit is positief. Belgacom heeft dus vooral last van zaken die de gehele sector treft. Het kan verder zijn marktaandeel beschermen of zelfs nog uitbreiden.

Ten tweede die kasstroom, waarom focussen we daarop? Tijd voor wat boekhouden. Een bedrijf heeft activa, en die activa moet een bedrijf afschrijven. Dat is een jaarlijks bedrag dat van de winst verdwijnt. Alsof het bedrijf op afbetaling die activa koopt. Een telecom bedrijf heeft personeel, koopt koffie voor in de bar en heeft papier nodig. Dat zijn kosten die het bedrijf ieder jaar moet betalen. Echter die aankoop van een hoofdkantoor en belangrijker het aanleggen van een netwerk, die zijn gelukkig niet jaarlijks. Maar deze grote investeringen drukken wel de nettowinst terwijl deze het bedrijf op dit moment geen cash meer kosten. EBITDA is daarom de maatstaf om naar telecombedrijven te kijken. Hierin is geen plaats voor de intresten, taksen en afschrijvingen.

Overzicht vrije kasstroom Belgacom

Het is de verdienste van Bellens dat de intresten bij Belgacom meevallen. Geen overdreven schulden betekent geen overdreven intrestbetalingen. Dat de afschrijvingen hoog zijn is in dit geval zelfs positief. Het bedrijf heeft heel wat investeringen gedaan of lopend. Dus we laten die nettowinst maar voor wat ze is. Je hoort ook vaak dat deze EBITDA gebruikt wordt omdat dit het geld is dat toebehoort aan de aandeelhouders. Dat is waar alleen daarvoor gebruiken we beter de vrije kasstroom.

Maar we wijken af. We moeten onthouden dat Belgacom zijn omzet daalt, maar dat dit redelijk is. Maar ook dat door de hefbomen de EBITDA meer daalt dan de omzet. En dit is belangrijk.

O heilig dividend, bent u daar?

Investeringen Belgacom

Tijd voor wat hogere wiskunde. De omzet wordt EBITDA en deze EBITDA wordt vrije kasstroom. Hoe? Simpel de EBITDA is alles wat het bedrijf mag houden van de omzet buiten de kosten zoals voor personeel. Hier wordt dan het werkkapitaal van afgehouden. Dat is een boekhoudterm om aan te geven wat er betaalt is door het bedrijf zelf en wat door zijn schuldeisers.
Een voorbeeld. Belgacom betaalt iedere maand 100 euro personeelskosten. In het tweede kwartaal zitten drie maand dus 300 euro personeelskosten. Belgacom betaalt zijn lonen altijd op de laatste maandag van de maand. Stel nu dat die laatste maandag valt in de volgende maand. Boekhoudkundig gezien heeft Belgacom die 100 euro betaalt, in werkelijkheid niet. Dit en vele andere zaken noemt men werkkapitaal. Geld dat rondgaat in het bedrijf, het bedrijf verlaat, het bedrijf instroomt. EBITDA + wijzigingen in werkkapitaal(positief of negatief) geeft cashflow. Dat is al het geld dat het bedrijf heeft binnengekregen die periode. De vrije cashflow(we zijn er bijna) houdt rekening met al het geld dat het bedrijf heeft uitgegeven aan niet-kosten. Wat zijn niet-kosten? Simpel een gebouw, een licentie…Juist ja die dingen die je afschrijft. Cashflow min de investeringen geeft vrije cashflow. Voor Belgacom 136 miljoen euro voor het halfjaar 2013.

Waarom zoveel belang aan die vrije cashflow? Omdat dit geld is waarmee het bedrijf kan doen wat het wilt. Het kan schulden afbetalen, belastingen betalen, overnames doen en…dividenden betalen. De hoofdreden waarom telecomaandelen zakken is niet omdar de omzet daalt maar omdat de dalende omzet het dividend in gevaar brengt. Wil je weten of Belgacom nog een toekomst heeft op de beurs dan moet je het dividend inschatten.

We weten dat Belgacom zijn omzet ziet zakken met 2%, zijn EBITDA ziet zakken met 4%. Dan

weten we nog niet de vrije cashflow. Maar Belgacom is lief, het stelt dat het tussen 13% en 14% van zijn omzet gaat investeren. Alleen het werkkapitaal weten we niet, maar dat is meestal ligt negatief. We weten dat in 2012 het bedrijf 6,4 miljard euro omzet boekte. Dit jaar zal het dus ongeveer 6,27 miljard euro zijn volgens de voorspellingen. We weten dat zijn EBITDA 1,7 miljard euro bedroeg, in 2013 wordt het dus ongeveer 1,63 miljard euro. De investeringen bedragen 13% van de nieuwe omzet, of 815 miljoen euro. Vrije cashflow voor dit jaar: maximaal 815 miljoen euro.

Aandeelhoudersvergoedingen Belgacom

Nu is de vraag, hoeveel kost het dividend voor het bedrijf? We gaan weer rekenen. Het bedrijf geeft een normaal dividend van 1,68 euro hetgeen men meestal rondom april uitbetaalt. Dit over 2012 hebben we dus al gehad enkele maanden terug. Men geeft ook nog eens 0,5 euro interim dividend ergens in december. Dit komt er nog aan. Samen 2,18 euro. Maal het aantal uitstaande aandelen(318,838,944 om exact te zijn) en je krijgt bijna 700 miljoen euro. Er was over 2012 nog een speciaal extra dividend, ik ga er haast zeker van uit dat dit geschrapt wordt. Maar in theorie is het huidige dividend met de verwachte vrije cashflow nog altijd mogelijk.

Doen we de oefening eens voor volgend jaar, 2014. Wederom dalingen van omzet en EBITDA zoals voorspelt door Belgacom. 6,144 miljard euro omzet, 1,56 miljard euro EBITDA, 800 miljoen investeren dus vrije cashflow van maximaal 760 miljoen euro. Moesten we nog een jaar verder gaan, 2015, dan is het pas echt duidelijk dat het dividend alsmaar minder houdbaar wordt.

Wat nu Belgacom?

Het dividend zal ooit zakken. Of toch niet? Enkele mogelijkheden. Als de omzetdaling gestopt kan worden. Bij de tweede kwartaalcijfers 2013 steeg het aandeel met bijna 10%. Waarom? Omdat men meer mobiele gebruikers binnen haalde. Dat is logisch. Als de gebruikers minder betalen dan moet je gewoon meer gebruikers hebben en kan je toch nog je omzet doen stijgen.

Schuldsituatie Belgacom

Kan Belgacom zijn marktaandeel doen groeien? Ja, dat kan. Vooral met zijn packs scoren ze, op vlak van digitale tv is er nog marge en mits er een prijsoorlog komt kan Belgacom deze best winnen. Op vlak van netwerk scoren ze helemaal niet slecht en de penetratiegraad van smartphones of internet op smartphones blijft laag in België.

Belgacom kan zijn kosten verlagen. Akkoord, het kan dit maar zoiets lijk niet evident. Marketinginspanningen zullen hoog moeten blijven, door de indexeringen stijgen de lonen standaard met bijna 2% in ons land en het netwerk vereist permanente zorg. Het kan ook lenen voor zijn dividend te betalen. Het bedrijf heeft 2 miljard euro netto schulden, wat je moet afzetten tegen de EBITDA en dan zie je dat deze menselijk zijn. Maar echt veel ruimte is er niet meer. Men kan één jaar lenen om het dividend te betalen, maar dat is niet duurzaam.

Dividendgeschiedenis Belgacom

Mijn opvatting? Belgacom gaat dit jaar het dividend behouden, wat wilt zeggen dat het interimdividend over 2013 dat betaalbaar is in december op 0,5 euro zal blijven. Het finaal dividend in april 2014 zal er ook nog zijn op 1,68 euro. Het is het volgende interimdividend over 2014 dat maak of kraak zal worden. Ik ben haast zeker dat men hierbij een verlaging zal overwegen. Wat ik wel verwacht is dat in de jaren erna de omzetdaling gestopt kan worden. Alles wordt digitaal. Tegen dan kan je koelkast een SIM kaart bevatten, tegen dan hebben nog meer mensen een computer, een tablet of een smartphone. Dus wantoestanden zoals bij KPN dat het dividend plots verdwijnt, nee daarin geloof ik niet. Belgacom kan dus zeker positief verrassen, aangezien de meeste analisten verwachte dat het dividend reeds in november 2013 zal worden verlaagt.

Wat trouwens met de overheid? We mogen er vanuit gaan dat de overheid nooit haar volledige belang ten gelden zal maken. Een overname zoals met KPN gebeurt lijkt dan ook niet voor meteen. Maar dat de overheid een deel zal verkopen is logisch. De overheid zit in Belgacom louter voor het dividend. Het moment waarop ze verkopen is ingegeven door Europa en niet door één of andere vorm van voorkennis over dat dividend. Maar de overheid weet ook dat er binnen dit en enkele jaren een daling zit aan te komen. Beter verkopen voor het te laat is lijkt het devies.

Beurskoers Belgacom

Voor de particulier, Belgacom is een spaarboekje zei ik wel eens. De koerscapriolen hebben die stelling volledig opgeblazen. Belgacom is een aandeel. Wat betekent dat je weer aandacht moet hebben voor de koers. Indien je net zoals ik geloof in positief nieuws rondom de derde kwartaalcijfers moet je blijven zitten. Indien je denkt dat het dividend reeds dit jaar zal verlaagt worden, dan verkoop je best zo snel mogelijk. Het sentiment op de beurs is lichtjes aan het keren in negatieve zin.

Europese Telecom: Waar de schulden hoog zijn

2013-04-03T13:24:00.002+02:00

KPN is het bedrijf waar de schuldenberg het dodelijkst bleek. Had je dit als aandeelhouder kunnen voorspellen en vooral wat moet je nu doen? Verkopen, toch nog bijkopen of gewoon afwachten? Een analyse van de Nederlandse monopolist die het water aan de lippen heeft.

KPN, niet zo Slim

Telecombedrijven betaalden een stevig dividend omdat de inkomsten duidelijk waren en de kosten laag. Om het simpel te stellen, iemand zegt zijn GSM abonnement niet zomaar op. En eenmaal die GSM mast er staat, dan staat die er. Hoe meer mensen er naar bellen, hoe hoger het rendement. En jaren aan een stuk groeide het aantal bellers. Het is echt nu duidelijk geworden dat het aantal bellers en belminuten toeneemt maar niet de prijs per belminuut. Die omzetten groeien niet meer bij de telecombedrijven. In theorie hoeft dat geen ramp te zijn, er zijn voldoende bedrijven die lagere omzetten kunnen vertalen in stabiele marges. Het probleem bij telecom is echter dat de kosten stijgen. De overheden in Europa bijvoorbeeld bezitten de rechten op telecomunnicatie. KPN moet daarvoor betalen, ze kopen licenties aan en in ruil mogen ze stralingen versturen via de lucht. Die licenties kosten geld. Maar ook de technologie kost hun geld. Steeds meer mensen bellen via diezelfde toren, en die toren kan het niet meer aan. Dus moeten ze letterlijk meer, betere en nieuwere torens bouwen. Wat handen vol geld kost.

Een bedrijf betaald dit soort kosten op twee manieren. Uit de omzet of uit de balans. Zo een extra licentie die geldig is voor 20 jaar betaal je niet eventjes uit de omzet maar uit de balans. Je zet cash om in die licentie, of je gaat schulden aan om die licentie te betalen. Hier knelt het schoentje voor het eerst. De cash is meestal uitgekeerd aan de aandeelhouders via het dividend. Dus gaan ze schulden moeten aangaan. Schulden worden bij bedrijven altijd afgezet tegenover de EBITDA en de Vrije Cashflow. De EBITDA daalt omdat de omzet daalt, omdat de kosten stijgen. De Vrije Cashflow daalt omdat de EBITDA daalt en omdat de investeringen stijgen. Meer schulden, minder EBITDA, meer paniek bij de banken.

Je moet KPN zijn bedrijf niet door en door kennen om deze conclusie te maken, de cashflow is er nog. Ze ligt 25% lager in 2012 dan ze was in 2011 maar in geld bedraagt ze nog altijd 3 miljard euro. Hier staat een CAPEX(investeringen) van 2,2 miljard tegenover, een CAPEX die met 7% is gestegen. Dus blijft er nog maar een goed miljard euro over voor de afbouw van schulden, beloning aandeelhouders en zo verder. KPN verkoopt ook vastgoed en kan zo zijn cashflow verhogen maar duurzaam is zoiets niet. Tegenover die lagere cashflows staat een schuld van netto 12 miljard. Dat is 2,7 keer de EBITDA over 2012. Maar dit is nog niet alles, deze cijfers houden geen rekeningen met de licentie die KPN moet kopen om G4 te mogen gebruiken. Die gaat hun 1,35 miljard euro kosten. Die investering is broodnodig om hun marktaandeel te beschermen. In totaal stijgt de schuld hiermee tot 13,4 miljard euro of 3 keer de EBITDA.

Onhoudbare schulden

Het verhaal van de telecom leest als een sprookje zoals de gebroeders Grimm het bedoelde. HalloTel heeft een marge van 50% op zijn omzet, per 100 euro omzet haalt het 50 euro EBITDA binnen. Het hoeft slechts 10% van zijn omzet te herinvesteren in technologie om zijn marktaandeel te beschermen. Men kan dus 40 euro per 100 euro omzet uitdelen aan de aandeelhouders. Men doet dit via een dividend, men keert dus de volledige cashflow uit. Geen probleem aangezien de omzet stijgt. Jaar na jaar. Dus koopt men ook voor nog eens 20 euro per 100 euro omzet eigen aandelen in. Na jaar 1 heeft men 50 euro cash binnengehaald en 70 euro uitgekeerd en dus 20 euro schulden opgebouwd. Het volgende jaar stijgt de cash met 5% omdat de omzet stijgt. Er komt 55 euro binnen, men keert 44 euro uit, koopt 25 euro eigen aandelen en moet 15 euro investeren. Men maakt dus 29 euro schulden bij tot een totaal van 49 keer. Dat is slechts 1 keer de EBITDA. Alles lijkt mooi en proper. Het jaar erop stijgt de omzet niet meer, de EBITDA wel nog net. Er komt 30 euro schuld bij en de EBITDA eindigt op 58 euro, we zitten aan 79 euro schulden. Mooi zou je zeggen, tot die EBITDA daalt. Niet omdat de kosten stijgen, maar omdat de omzet daalt. Concurrentie, regelgeving,… Je marge van 50% is plots 45% en je omzet van 105 is plots 100. Je zit aan 45 euro EBITDA, je zit aan 15 euro investeringskosten en een dividend van 40 euro. Zelfs zonder leuke extra's zoals de inkoop van eigen aandelen gaan de schulden stijgen, tot 89 euro. Dat is bijna 2 keer de EBITDA. We komen van 1 keer een paar jaar eerder. En dan plots moet je die nieuwe licentie kopen, die kost je eenmalig een dikke 20 euro. Je moet dus 15 euro investeren, 20 euro licentie en je hebt een dividend van 40 euro. En dan daalt je omzet nog eens, niet gek veel maar toch voldoende om je EBITDA(gelukkig kon je die marge beschermen) te doen zakken tot 44 euro. Je hebt dan plots niet voldoende cashflow voor het dividend, je gaat dus schulden aan om het dividend te betalen. Je gaat schulden aan om die licentie te betalen. Je zit in een spiraal. En dan zijn we nog zo vriendelijk om geen rekening te houden met de intresten op je bestaande schulden. We zitten aan 120 euro schulden, aan een lage rente van 3% is dit per jaar 3,6 euro. Je schulden zijn bijna 3 keer de EBITDA, we kwamen van twee keer een jaar eerder.

De vraag die zich nu stelt, wat volgend jaar? Ja die licentie valt weg, maar de omzet gaat weer een percent lager. Om je EBITDA te verhogen moet je zwaar herstructureren, dat kost je ook geld. Er resten twee dingen, een lager dividend en een kapitaalsverhoging. Het ene zorgt ervoor dat er meer cash in het bedrijf blijft, het andere dat er minder schulden zijn. We betalen op een EBITDA van 44, met een Capex van 15 en schuldenintrest van 3,6 euro. De free cashflow is dus 25 euro, dat is de maximale schuldafbouw die je kan doen indien je nul dividend betaalt. Je kan de Capex verlagen natuurlijk maar dan daalt die omzet nog sneller. Je moet bijna 5 jaar al je cashflow gebruiken om je schulden op nul te zetten. Dat is op voorwaarde dat je geen nieuwe licentie moet kopen, geen hogere CAPEX gaat krijgen en die EBITDA blijft bestaan. Het sprookje stopt dus. Geen dividend en nieuw kapitaal ophalen.

De aandeelhouder heeft natuurlijk enkele jaren die 40 euro dividend gehad, alsook die twee keer inkoop eigen aandelen. Dus wat geld terugvragen is geen ramp. Ware het niet dat de koers gedecimeerd is. Telecombedrijven koop je voor het dividend, dat plots weg is. Er is ook geen groei meer. Er zijn veel schulden en nood aan kapitaal. KPN is niets meer waard lijkt het wel.

Wat leren we hieruit?

Schulden afzetten tegen EBITDA is belangrijk, maar we zaten enkele jaren terug aan een multiplicator van rond de 1,5. Dat is toch niet veel? Nee. Maar je had reeds toen kunnen voorspelen dat het fout ging gaan. Een bedrijf dat zo veel dividend betaald(moet lenen voor het dividend zelf) dat kan niet blijven duren. Dat is een bedrijf dat niet kan investeren, dat schulden opstapelt. Als je dan nog eens weet dat het actief is in een sector van dalende omzet…dan loop je beter naar de uitgang. KPN betaald in 2012 nog een dividend van 0,12 euro per aandeel tegenover een verwachte 0,35 euro. In 2013 en 2014 betaald het slechts 0,03 euro dividend. Dat is deel één van het verhaal. Deel twee is een kapitaalsverhoging van 4 miljard euro. Het gehele bedrijf is volgens de beurs vandaag 3,65 miljard waard. Het gaat dus zichzelf ophalen bij de aandeelhouders en een beetje meer. Stel dat het lukt dan dalen de schulden van 13,4 miljard naar ongeveer 10 miljard euro. Dat is nog altijd meer dan 2 keer de EBITDA van 4,5 miljard euro. We zijn er met andere woorden nog niet. En de verwatering gaat enorm zijn. Als iedere aandeelhouder 1 aandeel extra koopt halen ze nog niet genoeg geld op, de aandeelhouder gaat dus 1 extra aandelen moeten kopen tegen een prijs boven de beurskoers. Of 2 extra aandelen tegen een prijs onder de beurskoers. Wat er ook van zij, er gaan enorm veel aandelen bijkomen. Meer details hierover 10 april.

Mensen die aandelen KPN hebben moeten weten dat de kapitaalsverhoging gaat lukken, Carlos Slim doet namelijk mee. Deze rijke telecommagnaat gelooft er duidelijk nog in. Maar een dividend moet je niet meer verwachten. In mijn ogen schrappen ze zelfs die 0,03 euro binnenkort. In feite is dat 0,06 euro aangezien het aantal aandelen gaat verdubbelen. Dat blijft een smak geld dat ze beter in huis kunnen houden. De omzet en EBITDA gaan onder druk blijven, hoezeer KPN ook zijn best doet. Die 4G voorsprong die ze hebben gaat hun tijdelijk sterker maken, maar de concurrentie gaat niet stil zitten. De afbouw van de schulden dient natuurlijk op lange termijn de aandeelhouder. Maar er is geen ruimte tot groei, er zijn al zeker tot in 2015 geen dividendrendementen om over naar huis te spreken en als je nu reeds veel geld in KPN hebt zitten ga je er na 10 april nog meer in moeten investeren. Is er kans op herstel? Ja natuurlijk. Maar voor historische aandeelhouders, aan koersen dicht tegen de 10 euro, moet je daar niet meer op rekenen.Want een overname door Slim zal niet voor meteen zijn. Daarvoor zal KPN eerst zijn schulden moeten verlagen.

KPN heeft gegokt dat hun cashflow eeuwig zou stijgen. Het heeft zich samen met zijn aandeelhouders op verkeken. Weglopen doe je best voor de kapitaalsverhoging. Mensen die houden van een gokje, koop voor de kapitaalsverhoging, doe er aan mee en wacht een half jaar af. Maar op lange termijn is dit aandeel gevangen in een bodemkoers.

De zieke man van Europa: Telecom

2013-03-29T11:28:00.000+01:00

Telecom was jarenlang een sector van zekerheid. Eenmaal de koperkabels in de grond zaten mocht al het geld richting de aandeelhouder gaan. Vandaag de dag is het duidelijk dat er twee gevaren zijn voor telecombedrijven.

Ten eerste daalt de omzet omdat alles goedkoper wordt. Door de grote concurrentie en regelgeving van overheden betalen mensen steeds minder voor dingen als GSM, internet en digitale televisie. Vaste lijnen worden opgezegd en diensten worden goedkoop gebundeld. Een dalende omzet met veel vaste kosten(personeel, afschrijvingen, intrestlasten) zorgt voor een daling van de winst die meer uitgesproken is. De winst, of beter de cash, van telecombedrijven kon jarenlang naar de aandeelhouders gaan net omdat er geen grote investeringen nodig waren. Probleem twee is echter dat meer mensen internet hebben, meer mensen surfen met de GSM en meer mensen een GSM hebben. Dit zorgt voor meer verkeer op de lijnen van de telecombedrijven die dus hun lijnen moeten uitbreiden. Dit kost geld. Geld dat er niet meer is bij sommige bedrijven. Omdat jarenlang enorme dividenden werden betaald en eigen aandelen werden ingekocht zijn de balansen niet op orde. Dit betekent lagere dividenden en zelfs kapitaalsverhogingen.

In deze reeks gaan we stuk voor stuk de telecombedrijven af die actief zijn in Europa. We geven een korte inleiding en dan een duidelijk advies. Op het einde volgt dan een overzicht met de sterke en zwakke punten van ieder bedrijf. We beginnen met Belgacom.

Belgacom, de Belgische monopolist

Net zoals iedere telecomgroep zoekt Belgacom naar manieren om zijn omzet te beschermen. Het aantal klanten met digitale televisie via Belgacom nam toe met 46.000 in het vierde kwartaal, het aantal nieuwe klanten voor internet nam toe met 11.000 en de pack's(het bundelen van diensten) nam toe met 23.000. De consumentendivisie ziet af omdat er 88.000 mensen hun GSM contract met Belgacom opzegden, vooral onder invloed van de nieuwe telecomwet van eind oktober. De groep verwacht dat vooral dit laatste nog een impact zal hebben op de omzet van Belgacom. De 'vaste' lijn neemt ook jaar na jaar af. In totaal nam de jaaromzet toe met 1,4% mede ook dankzij de overname van The Phone House winkels. Een mooie prestatie.

Het verstrekken van telecom aan bedrijven nam af met 2,3%, dit mede door de economische crisis waardoor er minder bedrijven zijn en deze bedrijven besparen op dit soort kosten. Een belangrijke omzetpool is echter de internationale carrier activiteiten, deze zagen de omzet toenemen met 5,3%. In totaal slaagde Belgacom erin de omzet beperkt te laten groeien met 0,9%.

Belgacom kan zijn omzet beschermen via zijn pack's alsook via zijn ICS divisie. Op vlak van EBITDA speelt echter dat de tarieven per klant onder druk staan. Deze daalde dan ook met 6,7% op gerapporteerde basis. Dit is een belangrijke evolutie aangezien de EBITDA meet hoeveel geld er in het bedrijf instroomt. Geld dat bij telecombedrijven vooral gebruikt wordt voor het dividend te betalen. De Free Cash Flow meet hoeveel geld er overblijft na betaling van belastingen, intrest en investeringen. Voor Belgacom is deze cashflow gelijk aan 691 miljoen euro. Ter vergelijking betaalt het bedrijf in 2012(dit is het interim dividend 2012 + het finaal dividend over 2011) 798 miljoen euro dividend. Het moet dus schulden aangaan om het dividend te betalen. De nettoschulden namen toe tot 1,6 miljard euro.

Voor volgend jaar verwacht Belgacom een afname van de omzet alsook van de EBITDA, deze laatste kan dalen met 4% tot 6%. Aangezien de CAPEX(de investeringen) gaan stijgen betekend dit dat er minder cashflow overblijft voor de aandeelhouders. Het dividend van Belgacom valt uiteen in twee delen. Het interimdividend wordt betaald in december, het finale in april. Dit interim dividend over 2012 is reeds verhoogd van 0,5 euro naar 0,81 euro. Het finaal dividend is gelijk gebleven op 1,68 euro. Voor 2013 is reeds aangekondigd dat het interimdividend terug 0,5 euro zal zijn. Het dividend uitbetaald in 2013 zal dus 2,18 euro bedragen. Wat neerkomt op 692 miljoen euro. Dit is meer in lijn met de cashflow.

Aangezien Belgacom lage schulden heeft kan het over 2013 nogmaals een dividend uitkeren dat de cashflow overstijgt, echter deze cashflow blijft onder druk staan. Het dividend voor de volgende jaren zal dus moeten dalen. De koers heeft zich hierop reeds aangepast. Het dividendrendement bestaat uit twee componenten, de koers en het dividend. Het brutorendement zal zichzelf rond de 10% blijven plaatsen.

Voor Belgacom gold jarenlang dat dit een spaarboekje was met hoge return. De koers zelf bewoog bijna niet, het dividend deed het werk. Tot hiertoe heeft het dividend blijven werken, de koers echter niet. Goede huisvaders die het aandeel nog hebben moeten uitrekenen hoeveel hun positie waard is. Dit doe je daar uit te tellen hoeveel nettodividenden je reeds hebt ontvangen en deze in mindering te brengen van je aankoopprijs. Stel dat je Belgacom kocht in oktober 2008 ter bescherming van je portefeuille naar aanleiding van de crisis. Je hebt dan netto 7,07 euro dividend ontvangen over die jaren heen. Het aandeel koste toen rond de 26 euro, je hebt dus 18,93 euro betaald voor één aandeel. De koers staat daar licht boven. Je hebt dus geen verlies geleden. Het dividend is tot april 2014 verzekert, de verwachting is dat ze ook dan nog een normaal dividend van 1,68 euro uitbetalen en pas in oktober 2014 het interimdividend verlagen richting 0,4 euro. Indien de koers dus niet meer zou dalen blijft u een positief rendement halen. Bijhouden is dan ook de boodschap.

Mensen die het aandeel nog niet in bezit hebben, het rendement is vandaag nog altijd hoog. Echter de buffer die je hebt is kleiner. Vandaag kopen geeft je recht op 2,18 euro bruto die quasi zeker is. Dat is 8,4% netto. Dat betekent dat de koers nog eens 8% mag dalen alvorens je verlies maakt. Natuurlijk is beleggen niet de bedoeling om minder verlies te maken dan de rest maar meer winst. Voor nieuwe aankopen zou ik dan ook wachten tot na de betaling van het finaal dividend. Belgacom zijn aandeel stijgt meestal in aanloop van die betaling en daalt hierna. Dit lijkt me een mooi moment om in te stappen.

Het aandeel is in mijn ogen voorzien voor die mensen die hun spaargeld willen investeren in fondsen. Obligatiebeleggers blijven beter weg van Belgacom omdat de inleg niet zeker is. Mensen die fondsen overwegen mogen zeker rond de 19 euro Belgacom oppikken op voorwaarde dat je een lange horizon hebt.

Philips: Sense and Simplicity

2013-01-30T14:00:00.001+01:00

Het Nederlandse bedrijf Philips doet er alles aan om zijn slagzin toe te passen op zijn bedrijfsprofiel. De recente jaarcijfers bewijzen dit nogmaals.

Weg met de rommel

Philips kennen we allemaal, van de Tv's, de hoofdtelefoons, de scheerapparaten,…Het maakt consumentenelektronica. Maar zoals we allemaal wel weten, ze zijn hierin niet alleen. Alles wat Philips maakt, dat maakt Samsung of Sony ook. En vaak goedkoper. Consumentenelektronica kenmerkt zich door grote concurrentie en dus lage marges. Philips beweegt daarom weg van dit alles. Het verkocht zijn verlieslatende TV activiteiten onder andere en heeft nu wederom een verkoop aangekondigd. De afdeling 'entertainment' verdwijnt uit het bedrijf voor 150 miljoen euro. Philips begint zich op deze manier steeds meer om te vormen tot een B2B bedrijf. Dit betekent dat het vooral levert aan bedrijven. Hierin spelen de grillen van de consument minder een rol en zijn de marges hoger.

Een voorbeeld van die divisies is de healthcare afdeling. Die divisie haalde een omzetgroei van 13% en levert marges rond de 15% op. Dat staat in schril contrast met de 6% groei bij de divisie consumenten en marges van net geen 10%. Die focus is dus positief voor het bedrijf maar ze zijn er nog lang niet.

Philips en de lijken in de kast

Afgelopen jaar was de winst beneden ieder niveau en ook dit jaar zijn de winstcijfers laag. De reden is dubbel. Net zoals vorig jaar heel wat herstructureringskosten maar er is meer. De EBITA komt uit op 2,3 miljard euro op jaarbasis of 9,5% marges indien je geen rekening houdt met allerlei 'eenmalige' zaken. Een stevig resultaat voor Philips. Als je echter rekening houdt met de 580 miljoen herstructureringskosten, 188 miljoen provisies en 313 miljoen boetes van de EU dan kom je nog maar uit op een marge van 6,1% en dat is een heel ander verhaal. Die herstructureringskosten maken deel uit van een besparingsprogramma van 1 miljard euro dat ten einde loopt. Die provisies zijn vooral zaken uit het verleden en die boete is natuurlijk eenmalig. Maar toch, zoiets weegt normaal op de moraal van de analisten. Al helemaal omdat de nettowinst van Philips op jaarbasis slechts 231 miljoen euro. Wat beter is dan het verlies van 1,3 miljard afgelopen jaar. Al had men toen maar liefst 1,355 miljard afschrijvingen.

Zoals ik reeds toen zei, Philips is in sneltempo het verleden achter zich aan het laten. Dat bejubel ik. Als belegger vertrouw je geld toe aan een bedrijf, je moet dus dat bedrijf kennen en betrouwen. Philips deed er goed aan om snel veel af te schrijven, om snel en direct goed te herstructureren en om verlieslatende en lage marges afdelingen te verkopen, desnoods onder de prijs. Maar natuurlijk blijft er dan voor de aandeelhouder nog maar 0,25 euro winst per aandeel over. Net zoals 2011 was 2012 een overgangsjaar.

De jaarcijfers

Belangrijk bij dit soort turnaround verhalen is de progressie. Negeren we eventjes wat eenmalige zaken dan zien we een sterke omzetgroei van 10%, marges die terug richting de 10% evolueren op groepsniveau en 2,2 miljard cashflow. Zoals altijd, ik ben een fan van cashflow. Omdat de nettowinst laag moet zijn bij Philips. Met die boete ben ik natuurlijk niet tevreden, maar besparingen en doordachte beslissingen die tijdelijk wegen op de nettowinst juich ik met plezier toe. Toen Philips begon aan zijn transitie deed het twee dingen. Zijn dividend bevestigen en eigen aandelen inkopen. Ik zei reeds toen dat Philips dankzij zijn sterke balans dit kon overleven en toch nog zijn aandeelhouders kon belonen.

Dat aandelenkoopprogramma ligt reeds voor 75% achter ons en het dividend blijft op 0,75 euro per aandeel. De balans blijft ook sterk, 3,8 miljard cash tegenover 3,7 miljard schulden is deftig. Al helemaal als ze die sterke cashflow kunnen herhalen. Opgelet, dat cijfer kwam er omdat men steeds beter omgaat met zijn werkkapitaal. Als een bedrijf daar op begint te letten is de stijging eenmaal heel erg groot, vanaf dat neemt het effect natuurlijk af. Maar het blijft natuurlijk op een hoger niveau dan voor de rationalisatie.

De marges en omzet zitten in de lift, de sectoren waarin het actief is ogen ook positief. De problemen bij verlichting blijven wel maar alle andere afdelingen draaien op volle toeren. Nogmaals dat de nettowinst laag bleef kwam vooral door eenmalige zaken, zonder die draaien ze een enorm hoge EBITA en de verwachtingen voor volgend jaar op vlak van winst mogen dan ook hoog liggen. Al tempert het bedrijf zelf door te zeggen dat het eerste halfjaar nog lastig gaat zijn.

De waardering

Echter dat de turnaround schijnt te lukken is ook de investeerders niet ontgaan en het aandeel is reeds gestegen tot de niveaus van begin 2011. Dat was de periode dat men begon te twijfelen aan het bedrijf. De stijging is dus deels terecht, aangezien de zorgen van toen grotendeels opgelost zijn. Om hoger te gaan is er echter nog wel meer nodig. De winst bijvoorbeeld, er moet dringend weer een duidelijk en hoog winstcijfer zijn. Dat er cash is dat is goed, maar de waarderingen op vlak van boekwaarde en nettowinst blijven onder druk staan zolang de nettowinst laag is. Om te kopen is het dan ook te laat, mensen die het echter hebben gekocht op lagere niveaus mogen zeker blijven zitten.

Microsoft: Oude glorie?

2013-01-29T13:21:00.000+01:00

De technologiewereld is een snel veranderende wereld. Ooit was Microsoft onaantastbaar, maar hoe vergaat het vandaag met de technologische grootheid?

Cijfers Q2: De gok van Microsoft

Microsoft is één van die bedrijven met een gebroken boekjaar, een boekjaar die niet de kalender volgt. Terwijl iedereen de jaarcijfers over 2012 aan het klaarmaken is zit Microsoft al in kwartaal twee 2013. Magie? Nee hoor. Microsoft zijn jaren lopen van juni tot mei. Kwartaal twee bespreekt dan ook de toestand gaande van oktober tot december. Een belangrijk kwartaal voor Microsoft. Om de achterstand met Apple goed te maken heeft het bedrijf zich geworpen op de Smartphonemarkt. Het is hiervoor in alliantie gegaan om Nokia. Die alliantie was nodig, Windows is onaantastbaar nog altijd in de personal computer wereld maar heeft quasi geen voet aan de grond op de snelgroeiende markt van 'mobile internet'. Mensen kopen geen PC meer, ze kopen een tablet. Deze evolutie is onder andere de reden waarom Intel in de problemen dreigt te komen. Microsoft en Intel zijn beiden marktleider in hun segment, maar hun segment staat onder druk. Intel probeert chips te bakken voor tablets en Microsoft schrijft software voor smartphones.

Om de zoveel jaar brengt Microsoft een nieuwe Windows uit, het bekende besturingssysteem dat quasi meteen wordt overgenomen op iedere nieuwe computer. Om die merknaam te kapitaliseren brengt Microsoft ook een Windows uit voor tablets en smartphones. Windows 8 is dan ook een besturingssoftware voor ieder deelaspect van ons technologische bestaan. Van tablets tot laptops en van smartphones tot computers. De gok is simpel. Iedereen heeft wel nog ergens een computer staan, maar iedereen heeft ook een Iphone liggen. Die twee met elkaar laten praten is lastig. Ze draaien op verschillende besturingssystemen. De oplossing? Alles op hetzelfde laten draaien. Apple doet dit ook, alleen hun Mac's zijn niet zo ruim verspreid onder de bevolking. Samsung doet dit niet aangezien die geen besturingssoftware maken. Microsoft hoopt dus een gat in de markt te hebben ontdekt.

Cijfers Q2: Windows 8

Los van de vraag of het programma goed is, of het draait, of de telefoons goed zijn is voor investeerders de vraag of ze verkopen belangrijk. Met 60 miljoen exemplaren van de nieuwe Windows 8 presteert het bedrijf niet slecht. Dit tilt de omzet van de Windows divisie tot dik boven de 5 miljard per kwartaal. Ook de Surface, de gok van Microsoft op de tabletmarkt, lijkt goed te verkopen. De cijfers van de Windows Phone zitten verstopt in de divisie 'Entertainment' en ook daar spreekt men van een groei. Het is natuurlijk geen Iphone met miljoenen verkochte eenheden maar Microsoft lijkt erin geslaagd te zijn om zich alvast een deel van de markt toe te eigenen. Conclusie is in feite simpel, als er nog een PC wordt gekocht dan draait er Windows op. De divisie is dan ook niet dood te verklaren. Ze zorgt voor 5 miljard dollar omzet en een dikke 3 miljard dollar winst per kwartaal. Cijfers waarop je als bedrijf nog altijd trots mag zijn.

Cijfers Q2: Het veelkoppige monster

Microsoft zijn strijd om te overleven lijkt volgens de analisten vooral te draaien rondom die verduivelde smartphone markt. Of Microsoft die strijd kan winnen weet niemand, maar laat ons focussen op die vele andere divisies. Microsoft is dan ook een monster met vele hoofden. Windows kennen we allemaal maar in feite is die divisie slechts goed voor 27% van de omzet en 33% van de operationele winst. De grootste divisie voor Microsoft is de bedrijfssoftware. Deze kennen we vooral van Office(waarin Excell en dergelijke zit) maar levert ook allerlei andere zaken voor bedrijven op vlak van IT oplossingen. Daar bijhorend zit ook de Server afdeling die data opslaagt en ordenend voor bedrijven. Deze is goed voor om en bij de 24% van de omzet en de winst. Die divisie hebben weinig tot geen last van de Appelmania en de opkomst van allerlei concurrenten voor de PC. Tot slot zijn er nog twee divisies die zich vooral laten kenmerken door lage marges. De entertainment divisie kennen we vooral van de Xbox, maar hier zit ook de nieuwe smartphone in en Kinect bijvoorbeeld. Deze divisie was degene die teleurstelde dit kwartaal vooral omdat de Xbox toe is aan een nieuwe versie die later dit jaar zal uitkomen. Tot slot is er nog een divisie genaamd 'Online' en deze is in feite Internet Explorer en dingen als Bing. Als Microsoft één echte concurrent heeft is het in feite Google en niet Apple. En het internet is vooral het speelterrein van de zoekrobot. Hoopgevend is wel dat ze steeds minder verlies draaien in deze afdeling.

Cijfers Q2: De beoordeling

Apple maakt hardware, hardware is altijd duurder dan software. In die zin dat Windows 8 reeds voor rond de 100 euro van jou is, voor een Iphone betaal je al snel het vijfvoudige. Toch is Windows niet zomaar een kleintje. Met marges op operationeel vlak van 50% voor Windows doet het bedrijf het niet slechter dan Apple. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat Microsoft ook heel wat cash maakt. Op drie maand tijd bijna 5 miljard dollar. Op 6 maand tijd zelfs meer dan 13 miljard. Toch kunnen deze enorme cijfers niet verhullen dat Microsoft onder druk staat. De omzetgroei kwartaal op kwartaal is slechts 5%. De winst volgt slechts met 4% en dat is op aangepaste basis. Niet bepaalt de groeicijfers. De winst staat dan ook onder druk en Microsoft is niet meer en niet minder dan een stabiel bedrijf geworden. Maar wat is stabiel in de wereld van de technologie? Kijk naar Apple die nu plots niet meer het meest bejubelde bedrijf ter wereld is.

Microsoft: De waardering

Als een bedrijf stabiel is moet de waardering naar beneden. In de wereld van de software zou ik vooral kijken naar de cash en niet naar de nettowinst. Microsoft maakte in 2012 boven de 30 miljard cash vrij uit operationele activiteiten. We verachten niet dat dit gaat stijgen in 2013 ondanks de goede vooruitzichten voor de Windows divisie. Met een simpel cashflowmodel kom je uit op ongeveer 28 dollar per aandeel. Nipt onder de huidige koers. Kan Microsoft echter de cashflow doen meestijgen met de omzet dan kan de koers vlot boven de 30 dollar stijgen. Q2 laat zien dat de omzet in positieve lijn zit, maar er is nog werk. De zwakke entertainment divisie kan profiteren van de nieuwe Xbox en de Online afdeling kan voor het eerst wel eens uit de kosten geraken. Dit samen met de inkoop van eigen aandelen kan het aandeel ondersteunen.

Op vlak van dividend is er ook geen reden tot klagen, Microsoft verhoogt dit trouw ieder jaar. Het brutorendement ligt boven de 3,5% en is veilig. Het bedrijf beschikt over een spaarpotje van 50 miljard dollar en genereert cash uit zijn activiteiten. De waarderingen zijn dan ook meer dan deftig. Microsoft is een veilige manier om te investeren in aandelen. Een gezond bedrijf dat hoge marges draait, een dividend betaalt en niet duur noteert. Rond de 27 euro instappen.

Obligatie van DEME

2013-01-23T12:34:00.000+01:00

De Belgische baggergroep DEME geeft een obligatie uit met een looptijd van 6 jaar. Lees ons advies en alle technische details.

Obligatie

De obligatie geeft 2,77% nettorendement. De coupon ligt hoger op 4,15% maar door de hogere uitgifteprijs en de roerende voorheffing van 25% blijft daar dus netto slechts 2,77% van over. Dat is natuurlijk meer dan een spaarboekje, maar is het voldoende?

Enkele dagen geleden was er nog maar een artikel over het gevaar van obligaties. Het nettorendement van DEME ligt bijna niet boven de inflatie, bescherming biedt deze obligatie nog net, rendement dus niet. Termijnrekening bieden ongeveer 1,77% netto op deze termijn, de Belgische overheid geeft ongeveer 1%. Met andere woorden, het extra risico dat je neemt krijgt een vergoeding van 1,77% netto. Bruto ligt het allemaal iets hoger. Dat is vooral van tel voor de institutionele maar aangezien DEME ‘slechts’ 200 miljoen euro wenst op te halen is dit voor het speelterrein van de particulier.

Wordt het risico vergoed?

DEME heeft geen jaarrekening in die zin dat het niet op de beurs staat. Het heeft ook geen rating dus veel cijfers zijn er niet bekend. De aandeelhouders kennen we wel, CFE en Ackermans & Van Haaren. Twee solide Belgische bedrijven. Toch een opmerking, CFE gaf onlangs ook een obligatie uit, deze bood 3,22% netto. CFE draagt minder schulden op de balans en betaalt dus toch een hogere rente uit. Op basis van deze gegevens kan je zeggen dat DEME niet veel moeite doet om het extra risico te vergoeden dat je als obligatiehouder loopt door voor hun product te kiezen en niet voor een staatsbon;

Dat risico is er altijd. DEME heeft veel schulden omdat het schepen moet kopen en betalen alvorens die schepen omzet kunnen maken. Het orderboek is wel hoog waardoor die omzet er natuurlijk wel is. Maar er kan altijd iets fout gaan.

Doordat er bij uitgifte een lage risicopremie wordt gegeven is de kans klein dat deze obligatie veel koerswinst gaat opleveren.

Conclusie

DEME is een solide bedrijf maar het is wel een cyclisch bedrijf. Deze cycliciteit wordt niet volledig vergoed. Dit houdt in dat men niet moet rekenen op veel stijging van de obligatie in waarde. Deels ook om de redenen beschreven in dit artikel. Ze bijhouden tot 6 jaar lijkt ook niet bepaalt een goede zaak aangezien je koopt op het dieptepunt van de rentecurve. Dat een spaarboek nu minder opbrengt is correct, maar binnen drie jaar kan de rente op een spaarboek stijgen, de coupon van deze obligatie niet.

Ben je op zoek naar veiligheid dan is deze obligatie niets voor jou, ben je op zoek naar rendement kan je beter overwegen om zelf in DEME te stappen via een aandelenaankoop van CFE.

Obligaties: Een veilige haven?

2013-01-21T14:47:00.003+01:00

Nu spaarrekeningen niets meer opbrengen proberen beleggers extra rendement te halen door obligaties te kopen. Is dit wel zo verstandig?

Obligaties: Wat zijn dat?

Als een bedrijf geld nodig heeft, om bijvoorbeeld een fabriek te bouwen, kan het obligaties uitgeven. Dit is schuldpapier en dit papier geeft recht op een coupon. Stel, een virtueel bedrijf genaamd Hofman en Co, wilt een nieuwe fabriekshal bouwen. Het bedrijf heeft hiervoor 1 miljoen euro nodig. Het kan dit geld gaan lenen bij de bank, het kan dit geld ook zelf verdienen of het kan obligaties uitgeven. Het gaat hiermee letterlijk naar de markt, mensen die geld hebben willen dat wel geven aan dat bedrijf. In ruil krijgen ze een papier in handen dat zegt dat binnen een termijn, neem nu zes jaar, ze hun geld terugkrijgen. En ieder jaar krijgen ze een vergoeding, neem nu 5%. Indien het bedrijf na zes jaar voldoende geld heeft verdiend, betaald het zijn schuld terug. Indien het bedrijf echter niet voldoende geld heeft kan het failliet gaan. Obligaties zijn dus niet 100% veilig en gedekt. Indien het bedrijf het faillissement aanvraagt zijn obligatiehouders bevoorrechte schuldeisers op de aandeelhouders. Maar ook hier moet men dus niet zomaar alles kopen. Van belang is de cashflow, hoeveel geld komt er binnen in het bedrijf en is dit voldoende om de schuld terug te betalen. Hoeveel eigen vermogen is er? Hoeveel activa met waarde staan er op de balans.

Obligaties: het rendement

Als een bedrijf geld ophaalt zal het jou vergoeden. Maar hoeveel vergoeding wil je? Om te beginnen wil je altijd minstens de veilige rente. Dit is de rente op een overheidsobligaties. Waarom? Indien je die koopt zie je zeker je geld terug. Indien je echt die obligatie van het bedrijf koopt zie je niet altijd je geld terug. Je neemt dus risico en dat risico moet vergoed worden. Je eist dus een risicopremie. Je eist ook een premie indien de looptijd langer is. Voor particulieren heb je dan het brutorendement, hierbij moet je ook rekening houden met de uitgifte prijs. Indien die hoger is dan de terugbetalingprijs dan neem je hierop ook een vorm van verlies. Als een bedrijf je 100 euro terugbetaald maar je heb wel 101 euro moeten betalen om het schuldpapier te kopen, dan moet je al tenminste één euro goedmaken via de coupon. Hoe langer de looptijd nog duurt hoe meer kans dat de coupon dit aankoopverlies nog goed maakt zoals in het voorbeeld.

Obligaties: het motief

Een obligatie koop je om twee redenen. Je koopt het om je geld 5 jaar vast te zetten. Je koopt dus primaire obligaties, die worden uitgegeven door het bedrijf en na de vervaldag betaald het bedrijf je terug. Ieder jaar krijg je de rente en verder kijk je er niet naar om.

De tweede rede is dat je de obligatie koopt omdat je het geld de komende twee jaar niet nodig hebt, alleen de obligatie heeft een langere looptijd. Dit doe je omdat bijvoorbeeld die op vijf jaar een hoger rendement bieden dan die op twee jaar. Je gaat de obligatie dus verkopen op de markt. Die markt werkt net als een aandelenmarkt. Met vragers en aanbieders.

De prijs die je betaalt wordt altijd uitgedrukt in percenten. Een prijs van 100% betekent dat je koopt aan dat bedrag dat je ook gaat terugkrijgen op vervaldag. Een prijs van 110% betekent dat je meer geeft(10%) dan hetgeen je terugkrijgt op de vervaldag. Een prijs van 90% betekent dat je meer op de vervaldag gaat terugkrijgen. Die 100% krijg je dus altijd op vervaldag maar ook alleen op die vervaldag. Op de markten noteren obligaties altijd rond die 100%. Indien je dus de obligaties verkoopt kan je winst en verlies maken.

Obligaties: de prijs

Hoe komt het dat die prijs zo kan afwijken? Terug naar het rendement. De veilige rente is 2%, het bedrijf heeft een AAA rating dus je eist slechts 0,5% risicopremie. De looptijd is 5 jaar waardoor je nog eens 0,5% extra rendement eist. Indien het bedrijf de obligatie uitgeeft aan 100% op de primaire markt dan zal je met een coupon van 3% tevreden zijn. Je krijgt dan na vijf jaar vijfmaal 3% plus één maal 100%. Je hebt ooit 100% betaald dus je rendement is 5 maal 3% oftewel 15%.

Stel nu, dat de rente op overheidspapier daalt. Naar 1%. Iemand die dan de keuze moet maken tussen overheidspapier zonder risico of jouw papier met weinig risico beseft dat hij met jouw papier veel meer rendement gaat kunnen maken. Echter hij heeft jouw papier niet, jij hebt het. Met zijn overheidspapier zal hij na vijf jaar 1,5% jaarlijks rendement behalen(de looptijd speelt ook een rol bij overheidspapier,de risicopremie is er niet). Jij haalt zoals gezegd 3% jaarlijks rendement. Dat verschil is hoger dan de risicopremie(0,5%) omdat de rentesituatie is veranderd. Normaal gezien gebeurd zoiets niet direct, daar gaat tijd over. Neem nu dat we één jaar na de aankoop zijn van jouw papier. Je hebt dus al eens 3% rente gekregen. Die persoon echter komt nu aanbellen en zegt dat hij jouw papier wilt kopen. Hij is tevreden met 2%(zijn veilige rente plus de risicopremie) dus hij gaat jou meer bieden dan jij betaald hebt voor dat papier. Hij gaat zijn rendement berekenen.

Dit vereist wat rekenwerk en een formule. Wat je weet is de intrestbetaling, de coupon, en de terugbetalingwaarde, 100%. Je weet ook hoeveel rendement je wilt, 2% in zijn geval. Je weet niet hoeveel je wilt betalen voor de obligatie. Dat speelt dubbel, alles wat je meer betaalt krijg je niet terug op vervaldag, maar alles wat je meer betaalt weeg ook op je rendement. Een meerbetaling van 1% haalt op vijf jaar je rendement 0,2% naar beneden(1%/5). Zijn looptijd is nog maar 4 jaar, er is namelijk al een coupon betaalt. Als hij dus 1% meer betaalt dan zakt zijn rendement met 0,25%(1%/4).

Er zijn dus twee hefbomen bezig. Enerzijds moeten de coupons een verlies ophalen, anderzijds daalt het rendement van de coupon. Ook al blijft deze coupon in euro’s gelijk. Ik zeg dit maar om de theorie te snappen, in feite moet je gewoon alles invullen in volgend model.

P is de waarde van de obligatie

C is de coupon

i is de intrest die je wenst

M is het bedrag dat je krijgt op vervaldag

N is het aantal termijnen dat je nog coupon krijgt

Hier zit dus alles in. De P zoeken we, de C weten we. Die is 3% of dus 3 euro. De intrest die je winst is 2% op jaarbasis. M weten we ook, je krijgt 100% terug op vervaldag of 100 euro. En het aantal termijn, N, is vier. Vul alles in en je kent de waarde. Deze komt uit op 103,8%. Dat wilt dus zeggen dat je 103,8 euro gaat betalen, 100 euro gaat terugkrijgen en ieder jaar 3 euro intrest.

Simpel gesteld, als de rente daalt op veilig papier dan stijgt de waarde van alle nog lopende obligaties. Indien ook de risicopremie daalt, omdat het bedrijf veiliger wordt bijvoorbeeld, stijgt ook de waarde van de obligatie. Indien je koopt op de primaire markt met de bedoeling om op de secundaire markt te verkopen kan je hierop inspelen. Echter het speelt ook omgekeerd.

Obligatie: de risico’s

Nieuwe uitgiftes van obligaties gaan altijd rekening houden met de huidige risicovrije rente. Ze gaan dus altijd een lager rendement aanbieden. Recent gaf AB Inbev een obligatie uit die niet veel meer opbracht dan een staatsbon met dezelfde looptijd. Er bestaan al obligaties die geen positief rendement meer behalen. Met andere woorden mensen die vandaag obligaties kopen zowel primair als secundair stellen zich bloot aan een risico, namelijk een rentestijging. Indien de rente stijgt dan daalt de obligatie in waarde. Indien je dus vandaag een obligatie koopt die 2% rendement geeft, exact de risicovrije rente, en die risicovrije rente stijgt naar 3% dan gaat je obligatie dalen. Dat is geen probleem indien je ze bijhoudt tot vervaldag, dan krijg je altijd 100%. Maar indien je vroeger moet verkopen kan je jou verlies doen.

Omgekeerd, je koopt vandaag een obligatie aan 110% van de waarde. Je doet dit omdat deze nog altijd een positieve rente geeft indien je ze bijhoudt tot vervaldag. Als echter de rente gaat stijgen dan zal jouw obligatie in waarde dalen. Indien je ze niet verkoopt geen probleem, je zal nog altijd je rendement behalen. Echter je rendement zal lager zijn dan had je op dat moment een nieuwe obligatie gekocht.

Simpel gesteld, men moet obligaties kopen als de rente hoog is en men moet ze verkopen als de rente laag is. Wat zien we echter? Het omgekeerde!

De Belg spaart verkeert

In 2012 heeft de Belg volop geld gestopt in obligaties van bedrijven als CFE, Kinepolis, AB Inbev, Omega Pharma, Delhaize, ... . Al die obligaties hebben een looptijd van vijf jaar en meer. De obligaties zijn uitgegeven in een periode van lage rentes. Het maakt niet uit of je obligatie weinig of veel rente geeft op moment van uitgifte. Dit is het gevolg van de risicopremie bovenop de risicovrije rente. Indien deze risicovrije rente gaat stijgen gaat je risicopremie niet automatisch dalen. Met andere woorden, het vereiste rendement op deze obligaties gaat stijgen en gaat boven de coupon komen te liggen. Deze obligaties gaan dus in waarde dalen. Veel van deze obligaties zijn reeds uitgegeven boven pari, boven dus de terugbetalingwaarde. Wederom als je blijft zitten maakt dit niets uit. Maar is dit zo verstandig?

Veel van die obligaties gaven op moment van uitgifte een rendement onder de inflatie of niet al te veel erboven. Stiekem zal de investeerder gehoopt hebben om deze obligatie te kunnen verkopen met een meerwaarde. Deze meerwaarde kan er alleen maar komen indien het vereist rendement daalt, dus als de risicopremie daalt of de risicovrije rente. Op dit moment zal de rente nog een tijdje laag blijven maar er is het sterke vermoedden dat ergens in 2014 de rente gaat beginnen stijgen. En dan zakken de obligaties in waarde.

Een voorbeeld

We gaan terug naar die obligatie van Hofman en Co, deze geeft een coupon van 4% en loopt 5 jaar. De uitgifte is gelijk aan het bedrag dat je krijgt op de vervaldag. In toestand 1 is de obligatie goed gewaardeerd. Dit is bijvoorbeeld vandaag. Binnen dit en 12 maand krijg je de eerste coupon. Wat nu als volgende maand de ECB de rente verhoogd? Of als overheidsobligaties meer rente gaan geven? In de tabel zie je wat er gebeurd. De obligatie daalt telkens in waarde.

Conclusie

Obligaties aanhouden van dag 1 tot de terugbetaling is nog altijd veilig. In die zin, die risico’s zijn bekend bij de mensen. Echter obligaties aanhouden niet met het idee ze lang bij te houden, of obligaties vandaag kopen op de secundaire markt, dat houdt risico’s in waar mensen niet bij stil staan. De waarde van je obligatie staat dan niet vast in steen en kan net zoals bijvoorbeeld aandelen dalen. Let hierop.

General Electric: De thermometer voor de wereld

2013-01-20T13:38:00.001+01:00

De slagzin van General Electric is simpel, wij doen alles wat nuttig is. Hiermee overdrijven ze niet. Kunnen we uit de recente jaarcijfers van General Electric iets leren over de wereldeconomie en belangrijker is het nuttig om te investeren in het grootste conglomeraat ter wereld.

Het monster met vele poten

General Electric is in feite tien bedrijven in één. Het bedrijf is zo groot dat ze zichzelf standaard opsplitsen in twee afdeling. Een industriële afdeling en een financiële afdeling. Om het simpel te zeggen, General Electric heeft zijn eigen bank. Dit maakt het bedrijf een ingewikkeld kluwen waarbij sommige divisies het goed doen, andere het slecht en je niet goed weet welke richting het uit gaat. Bij de financiële crisis trok de bank de cijfers naar beneden, bij de huidige economische crisis trekt de industriële poot alles naar beneden. Ook in deze analyse gaan we het bedrijf opsplitsen in twee delen. We beginnen met de industriële poot. Deze maakt werkelijk alles. Van vliegtuigmotoren, tot gascentrales, tot materieel voor de olie-industrie en zelfs windmolens en ijskasten. Dit allemaal kennen en begrijpen is quasi onmogelijk. Niet dat het bedrijf een black box is. Er zijn grote lijnen te trekken. Het is actief in de groene sector via windmolens en waterzuiveringsinstallaties. Het is actief in de olie en gas industrie via allerlei toestellen die het winnen en verwerken van deze grondstoffen mogelijk maakt. Het levert data voor smartgrids en andere energietoepassingen. Het levert aan de bouwers van vliegtuigen alsook complete afgewerkte treinen. Tot slot maakt het ook medische toestellen zoals scanners en heeft het een beperkte civiele poot die huishoudtoestellen maakt. General Electric is dus blootgesteld aan de groei van windenergie, de groei van de oliesector, de groei van de luchtvaart, de groei van de energiesector, de groei van de transportsector en het Amerikaanse consumentenvertrouwen(ja General Electric maakt zelfs films).

General Electric: De bouwer van de wereld

Het bedrijf zelf pakt graag uit met zijn orderboek en dat is inderdaad van belang. Ergens in Amerika staat een enorme fabriekshal die in staat is om iedere dag een bepaald aantal machines te bouwen. Indien General Electric geen klanten heeft die deze machines kopen staan de arbeiders werkloos toe te kijken. Een orderboek groter dan de jaaromzet betekent dat de fabrieken efficiënt draaien. Met orders voor 210 miljard dollar zit het bedrijf veilig op dat vlak. De Book-To-Bill ratio geeft aan hoeveel contracten het heeft gekregen en hoeveel contracten het heeft geleverd. Indien de ratio positief is dan is er meer werk voor het volgende kwartaal dan er in het huidige is. De ratio ligt op 1.2 dus dit betekent dat er voldoende werk is bijgekomen. Dit heeft positieve gevolgen voor de marges.

Zoals te zien is op de afbeelding doen alle afdelingen het goed buiten de Power en Water afdeling. Deze maakt windmolens en die staat al een tijdje onder druk. Gelukkig compenseren de andere afdeling dit voldoende.

De marges dan. General Electric is hier goed bezig en dit toont de kracht van een industriële leider. Omzet halen is één, winst maken is twee. Een stijgende omzet moet zich vertalen in extra winst en marge. Tenzij natuurlijk de omzet wordt behaald aan lagere prijzen. Niet zo bij General Electric die zijn marges dus duidelijk kan versterken.

Globaal gezien gaat de omzet 4% vooruit en de winst volgt met 4%. Deze tak is dus goed bezig. Op naar de volgende.

General Electric: De huisbank

Bankieren is een risicovol zaakje en dat heeft ook GE mogen ontdekken. Op het hoogtepunt van de financiële crisis dreigde het gehele concern omver te vallen vanwege de bank(GECC genaamd). Dit nooit meer moest men gedacht hebben en samen met de hulp van Warren Buffet trok men de bank recht. In feite zit deze bank in een uitdoof scenario. Al blijft dit onderdeel wel goed voor 6,5 miljard dollar winst. Dit is meer dan sommige bedrijven als omzet hebben, maar voorGeneral Electric is dit gewoon een bijactiviteit geworden. De omzet daalt hier net zoals de winst maar dit is bewust. Men wil niet langer actief zijn in de gehele wereld van bankieren maar zich focussen op de zaken waarin men goed is. Zoals vastgoed bijvoorbeeld. De ratio’s van de bank zijn dan ook zeer gezond en het neerwaartse risico is hiermee ingedamd. De bank zal niet langer de industrie bedreigen. Binnen het kluwen van GE betekent dit dat de bank ieder kwartaal een dividend stort naar de moeder. Dat is de enige bron van inkomsten die GE haalt uit zijn bank, al de rest gaat naar het versterken van het vermogen van de bank. In 2011 was er geen dividend, in 2012 was er één van 6,4 miljard. Dus dit jaar had de bank een positieve impact op het bedrijf. Dit alles maakt GE een beetje ingewikkeld om volgen maar het komt hierop neer: de bank zorgt weer voor cash. En veel zelfs. Van de 13,8 miljard nettowinst is er 6,2 miljard afkomstig van de bank. De bank mag dan afgebouwd worden ze is nog altijd goed voor meer dan de helft van de nettowinst.

De cijfertjes

Als je naar de jaarrekeningen kijkt van GE dan zet je jouw verstand op nul. Het gaat hier over miljarden. Als men afrond spreekt men over honderden miljoenen. Om je een idee te geven, het haalde ongeveer 100 miljoen euro meerwaarden op de verkoop van kleine bedrijfsonderdelen. Goed voor 0,01 dollar per aandeel. Het bedrijf heeft dan ook een omzet van bijna 150 miljard dollar. Hieruit haalde het bijna 14 miljard dollar nettowinst. Niet bepaald de hoge marges maar dit komt door de productmix. Sommige afdelingen draaien hoge marges, andere lage. Wat ons echter vooral bezighoudt is de cashflow. Wederom. Bij grote bedrijven gaat alles om de cash. De nettowinst zit verspreid over zoveel onderdelen, wordt beïnvloed door zoveel dingen gaande van belastingen tot afschrijvingen dat het gewoon niet alles kan weergeven. Cash is altijd eerlijk. Je hebt het, of je hebt het niet. GE heeft er ongeveer 77 miljard van. En dit jaar alleen al bijna 18 miljard meer. Een stijging van 50% in vergelijking met vorig jaar. Dit is vooral dankzij het dividend van hun bankafdeling. Hun industriële poot zag zijn cash een beetje dalen.

De cijfers zijn dus gemengd natuurlijk. Dit komt omdat het bedrijf koopt en verkoopt alsof het niets is. Organische cijfers zijn dan ook beter dan gerapporteerde cijfers maar toch. Het maakt het bedrijf ingewikkeld. Een voorbeeld. Zo daalde de nettowinst met 4% maar steeg de nettowinst voor de aandeelhouders met 4%. De reden? Men hoeft niet langer 1 miljard dividend betalen aan Warren Buffet. U weet wel, die man die hun bank heeft komen redden.

Nog een voorbeeld, het koopt bedrijven op alsof het niets is. Nu wederom, een overname van dik 4 miljard dollar binnen de vliegtuigtak. Dit maakt dat voorspellen lastig is. Een omzetgroei van 1% betekent een goede 1,5 miljard extra omzet. Dit is meer dan de totale omzet van een bedrijf zoals Barco. Er gaat een legende in Amerika dat moest GE zichzelf opsplitsen in 20 bedrijven ze allemaal in de Dow Jones zouden noteren.

Wat echter onthouden moet worden is het enorme belang van de bankafdeling in de stijging van de cashflow en ook voor de nettowinst. Deze bankafdeling zal echter deze groei niet volhouden waardoor toekomstige groei moet komen van de industriepoot.

De waardering: Hoe eraan te beginnen?

Simpel, je niet laten afschrikken. De winst per aandeel. Je kan kiezen 1,39 of 1,29 dollar. Het ene is van afdeling die men nog heeft, het andere houdt rekening met de reeds verkochte. Hoe op te lossen? Logisch nadenken. De afdeling die men nog heeft zal men normaal volgend jaar ook nog hebben. We nemen 1,35 echter, want GE kennende verkopen ze nog wel iets. Maar er is meer. GE geeft zelf aan dat ze in feite 1,51 dollar winst per aandeel hebben. Dat is de voortgezette winst plus enkele eenmalige kosten(vooral rondom hun pensioenfondsen). Het verschil tussen al die winsten per aandeel is enorm. De analisten aanvaarden die 1,51 dollar echter als de winst per aandeel.
Wat hebben we nog nodig? De boekwaarde, dat is een simpele, 11,64 dollar per aandeel. De schuldgraad is lastiger. Ze hebben namelijk een interne bank. De industriële poot heeft wel een positieve positie van 15,5 miljard. Het bedrijf maakt zoals gezegd bijna 18 miljard cash in 2012. Het geeft dat uit aan een dividend(7,2) en aan de inkoop eigen aandelen(5,2). Die inkoop is bijna symbolisch. Het bedrijf is 230 miljard dollar waard. Dat is dus 2% van zichzelf dat het inkoopt. Dat dividend is wel mooi. Het stijgt redelijk vaak en het komt nu uit op 0,19 dollar per kwartaal. Een goede 3,4% brutorendement dus. En een kleine rekensom leert dat het dividend veilig is ten aanzien van de cashflow en de nettowinst.

Dus we beginnen weer met 10% rendement. Dividend zorgt reeds voor 1% van dat rendement en die inkoop eigen aandelen ook. Dat is dus 8%. Wat zijn de kansen?

General Electric zelf voorziet voor 2013 een stijging van de winst in de industriële poot dankzij stijgende omzet en stijgende marges. De bank zou stagneren. De cashfow zou rond de huidige niveaus blijven. Ik verwacht een stijging van 10% van de winst per aandeel. Een waardering rond de 14 lijkt me dan niet overdreven. Als winst per aandeel neem ik eerst de echte, pure, nettowinst. Dat geeft ons echter een getal onder de huidige koers. Het aandeel staat tegen 17 keer de huidige winst. Nemen we echter de winst van volgend jaar(1,5 dollar pure nettowinst) dan komen we uit op 14,5. Indien de positieve verhalen dan blijven bestaan dan is het niet te duur. Maar goedkoop is het zeker niet.

Als je kijkt naar hun eigen gerapporteerde winst dan betaal je nu slechts 14,5 en voor de verwachte winst voor volgend jaar(zij verwachten een dubbelcijferige winstgroei, we nemen hierbij 10% groei) dan betaal je slechts 13,2 keer de winst. Dat zit dus beiden al wat meer rond de waardering die in mijn ogen General Electric waard is. Omdat toekomstige winst altijd wat onzeker is zou ik voor bij te kopen of te kopen wel wachten tot een lagere koers.

Conclusie

General Electric kan profiteren van een groei in heel wat sectoren. Zoals de luchtvaart, zoals de olie-industrie. Het haalt mooie marges en zijn orderboek groeit stevig. Echter de waardering is ook stevig. Ik ben conservatief in mijn groeiverwachtingen voor het bedrijf, niet dat ik er niet in geloof. Maar om nu terug in te stappen is het volgens mij te laat. Tenzij voor de langere termijn. De winst in 2013 zal rustig door stijgen, en 2014 zal zeker en vast ook nog sterk zijn. Als daarna de wolken boven de economie volledig weg zijn dan kan de winst blijven stijgen waardoor de waardering haast automatisch lager komt. Toch kom ik niet verder dan een houden advies. Heb je het aandeel, dan mag je het zeker bijhouden. Verkopen hoeft niet, kopen ook niet.

Intel: Cashflowmachine

2013-01-19T14:04:00.000+01:00

Intel maakt kwartaalcijfers bekend die voldoen aan de verwachtingen van de analisten maar de vooruitzichten over de kapitaalsuitgaven in 2013 zetten druk op het aandeel.

De omzet onder druk

De cijfers van Intel over 2012 waren goed en niet goed. De omzet daalde met een kleine 1,2% ten aanzien van het vorige jaar. Deze omzetdaling is het gevolg van een vertraging en zelfs een inkrimping van de PC markt. Intel is namelijk actief in de productie van processors, deze kleine stukjes technologie vormen de kern van alle elektronische apparaten. Het is het brein van je laptop, je computer en je smartphone. Intel maakt echter vooral processors voor computers. Bijna 65% van de omzet is afkomstig van deze divisie. Echter de PC verkoop daalt omdat mensen steeds meer tablets kopen of via smartphones op het internet gaan. In deze laatste zit ook een processor maar deze is zelden afkomstig van Intel.

Intel maakt wel processors voor deze apparaten maar slaagt er niet in om door te breken. De omzet daalde er zelfs met 12,5%, meer dus dan hun computerafdeling. Intel gelooft er wel in dat ze ooit kunnen doorbreken op deze markt maar daarover bestaan enorme twijfels. Op vlak van omzet moet de redding vooral komen van hun data afdeling. Deze maken processors en dergelijke om servers te laten draaien. Aangezien steeds meer bedrijven en mensen hun data opslaan in de cloud stijgt de vraag naar deze servers. De groei van 6% was echter te laag om de daling in de andere divisies op te vangen. Tot slot heeft Intel ook een softwarepoot, dit is de overgenomen virusscan McAffee vooral. Deze kleinere divisie groeit met 27% en doet het goed. De kleinste poot van het bedrijf maakt opslagsystemen. Deze worden vooral gebruikt voor computers en dalen dus mee met de PC markt.

Op vlak van omzet is het duidelijk. Een her opstanding van de PC markt moet niet verwacht worden. Intel brengt wel een nieuwe processor uit maar veel moet hier niet van verwacht worden. Mensen die nog een PC kopen nemen standaard een Intelprocessor. Maar mensen kopen vooral tablets. Intel verwacht wel dat ze hier een betere omzet gaan halen maar de markt gelooft hier niet echt meer in.

Winstgevendheid

Intel is een bedrijf met een natuurlijke voorsprong op de rest. Dat verklaart deels de hoge marges. Een winstmarge van 20% en een EBIT marge van 27% mogen gezien worden. Wegens dreigende overcapaciteit staan deze marges wel onder druk. Ook voor volgend jaar verwacht het bedrijf lagere marges. Deze zijn deels ook omdat de investeringen in onderzoek omhoog gaan maar de overcapaciteit doet het bedrijf geen goed. Alleen een duurzame groei van de vraag kan de marges op het huidige hoge niveau houden. Omzetdalingen zetten zich ook door in het verplicht moeten afwaarderen van de voorraden die Intel heeft. De lagere marge in 2012 wordt dan ook volledig verklaard door deze zaken.

In 2012 maakte het bedrijf 11 miljard dollar winst, 15% minder dan 2011. Voor een bedrijf als Intel, met vooral veel niet-kaskosten zoals afschrijvingen, is echter de bedrijfscashflow interessanter. Deze komt uit op 18,9 miljard dollar en geeft een daling van 10% weer. Ook hier dus neerwaartse druk maar nog altijd een stevig cijfer. Intel gebruikt deze cash ook actief. Er werd voor 4,4 miljard dollar dividenden uitbetaald en 4,8 miljard dollar eigen aandelen ingekocht. In totaal ging er 9,2 miljard, de helft dus, naar de aandeelhouders. Ook voor de volgende jaren zal het bedrijf eigen aandelen blijven inkopen.

De uitstaande aandelen dalen hiermee jaar na jaar. De winst per aandeel daalt hierdoor ook minder dan de totale winst. Toch is ook hier een daling van 11% te zien. Er is nog ruimte om voor 5,3 miljard dollar eigen aandelen in te kopen. Dit zijn ongeveer 250 miljoen aandelen hetgeen de winst per aandeel met ongeveer 3% kan doen stijgen. Echter omdat de groep een daling van de marges verwacht en een lichte stabilisatie van de omzet zal de winstgroei beperkt zijn.

Het bedrijf krijgt wel goede punten voor de manier waarop het de marges kan beschermen. Ze dalen inderdaad maar Intel is een bedrijf met veel vaste kosten. Ten eerste technologische onderzoek naar nieuwe processors maar vooral ook de fabrieken. Het ‘bakken’ van processors vereist investeringen in hoogtechnologische en dus dure machines. Als deze niet draaien op volle capaciteit dan kosten deze handen vol geld. En ze draaien volgens Intel niet op volle toeren de laatste kwartalen. Nogmaals, indien Intel zijn omzet weer kan doen stijgen kunnen de marges heel snel weer omhoog hetgeen een hefboom kan maken en de winst per aandeel kan doen opveren met 10% tegelijk.

Zorgen zijn er ook

Stevige marges, winstdaling beperkt en sterke cashflow. Waarom daalt het aandeel dan zo scherp? Het verhaaltje van de cashuitgaven was nog niet volledig klaar. Naast ongeveer 9 miljard dollar uitgaven om de aandeelhouders te plezieren geeft het bedrijf ook 11 miljard dollar uit in CAPEX. Dit zijn investeringen in nieuwe of bestaande fabrieken. Voor het volgende jaar verwacht Intel de volle 13 miljard dollar uit te geven. Dit om een gloednieuwe fabriek te bouwen met zijn nieuwe 450mm technologie. Indien de cashflow rond de 19 miljard blijft draaien en het dividend wordt niet verlaagd, betekent dit een zware aderlating voor het bedrijf. Gelukkig heeft het bedrijf netto gezien geen schulden en kan het deze investeringen aan. Maar deze investeringen lijken onnodig.

De marges staan onder druk net vanwege overcapaciteit en het afschrijven van voorraden. Extra fabrieken en productiecapaciteit lijken dan niet bepaald verstandig. Voor volgend jaar gaan de marges nog eens 2% naar beneden omdat men hoge opstartkosten verwacht. Kosten die komen van die nieuwe fabrieken. Toch is deze investering nuttig en zelfs nodig.

Dat de PC afdeling nog altijd het deftig doet, operationele marge van 38%, komt omdat het bedrijf een onoverbrugbare voorsprong heeft. Niet alleen zijn de processors sneller, ze kunnen ook goedkoper worden gemaakt dan de concurrentie. Het bedrijf wil koste wat het kost deze voorsprong vasthouden en dan is investeren de enige manier. Dit is ook meteen de reden waarom ze in het derde kwartaal meer dan 3 miljard dollar hebben geïnvesteerd in ASML, een bedrijf dat de bakmachines maakt. Intel wil technologisch de beste blijven en hoopt om uiteindelijk de achterstand in de tablet en smartphone markt goed te maken. Dit kan alleen maar door er geld tegenaan te smijten.

De toekomst

Bedrijven blijven pas bestaan indien ze ofwel hun markten domineren en drijven ofwel zichzelf kunnen heruitvinden. Nokia maakte ooit toiletpapier en dan plots GSM’s, het maakte echter geen smartphones dus het verloor de controle over zijn markt. Intel heeft nog altijd zijn kernmarkt, PC’s, onder controle en heeft een nieuwe markt, data, ook veroverd. Het moet zich echter heruitvinden op de mobiele markt. Of dit lukt, dat weet niemand. Maar het bedrijf is gezond genoeg om het althans te overleven. De PC markt stort niet in, ze groeit gewoon minder. Intel zal hier blijven mooie marges draaien en zoals het er nu naar uitziet zal de dalende omzet wel druk zetten op de winst, het blijft winst maken. De serverafdeling heeft een goede toekomst voor zich en daar lijken de marges ook zeker. Blijft de vraag over de mobiele afdeling bestaan. Indien ze daar de marges kunnen opkrikken en de nodige omzetten halen is het bedrijf vertrokken. Dan is de huidige waardering enorm laag. Indien niet, dan nog blijft dit een bedrijf waar de waardering te laag is.

Met een koers van 21,5 dollar betaalt u slechts 10 keer de winst per aandeel. Intel wordt gewaardeerd alsof het geen groeibedrijf meer is. Een kleine rekensom leert ons dat als ze de negatieve marges in de mobile divisie kunnen omkeren dit meteen 2 miljard extra geld vrijmaakt. Hetgeen de winst een boost kan geven.

Op vlak van EBITDA en zijn verhouding tot de enterprise value zijn er twee positieve zaken: een hoge cashflow en geen schulden. We komen uit op 4,9 wat betekent dat in minder dan 5 jaar het bedrijf zichzelf volledig kan overnemen met zijn EBITDA. Zoals hierboven gezien is de cashflow hoog maar zo is ook de CAPEX, dit is de reden waarom de koers zakt. De cashflow is nodig om te investeren. Toch is er zelfs met de hogere CAPEX ruimte tot een duurzaam dividend en dat geeft een bruto rendement van 4,24%, wat veel is. De inkoop van eigen aandelen zal naar alle waarschijnlijkheid ook doorgaan hetgeen een positieve druk geeft op het aandeel. De boekwaarde stijgt ook jaar na jaar waardoor u nu nog slechts tweemaal de boekwaarde geeft voor dit bedrijf.

Waardering

Het waarderen van een bedrijf doe je op twee manieren. Je kijkt naar de winst per aandeel en dan bepaal je jouw gewenst rendement. Dat rendement is omgekeerd aan hoeveel keer je de winst per aandeel wilt betalen. Eis je 10% rendement dan betaal je 10 keer de winst. Ben je tevreden met een lager rendement dan betaal je 12 keer de winst(ongeveer 8% rendement). De winst per aandeel bepaal ik voor Intel op 2 dollar. Dit is lager dan de afgelopen twee jaar maar hoger dan 2010. Dit is de winst die ik verwacht voor 2013. Mijn rendement dat ik eis bepaal ik anders. Je vertrekt altijd van 10 %. Omdat het bedrijf een hoog en zeker dividend betaalt laat ik mijn vereist rendement zakken. Ik neem hiervoor 2%(ongeveer wat ik netto zal overhouden van dat dividend). Het bedrijf kocht eigen aandelen in en zal dit voor 2013 ook doen. Dit geeft nog een korting van 1%(ik vermoed dat de aankopen de winst 5% gaat doen stijgen). Neerwaarts risico zie ik op dit moment niet. De winst die zou dalen verreken ik namelijk reeds in mijn eerst parameter en de inkoop eigen aandelen gaat dit ook deels tegen. Een winstdaling van 10% is met huidig inkoopprogramma slechts 5% daling per aandeel. Omdat ik reeds 5% minder winst verwacht zit een winstdaling reeds in mijn model.

Ik eis dus een rendement van 7% of afgerond 14 keer de winst van 2 dollar. Dit heeft wel één voorwaarde, dat de winst niet drastisch zakt en er eigen aandelen worden ingekocht. Zoals hierboven beschreven is er twijfel over en die winst en de inkoop. Omdat die twijfel pas weg zal worden gewerkt naar het einde van het jaar toe hanteer ik 12 keer de winst en krijg je een korte termijndoel van 24 dollar per aandeel. Op langere termijn is 14 keer mogelijk en hanteer ik 28 dollar als doel.

Conclusie

In conclusie. De winstgevendheid staat onder druk maar dit zit reeds in de koers. De CAPEX verhoging kan langs twee kanten worden aanzien. Zaaien voor de toekomst lijkt mij de manier om ernaar te kijken. Het bedrijf heeft een gezonde balans en de verwachtingen zijn laag. Indien het op het huidige niveau kan blijven presteren, en dat wordt alom verwacht, geeft u slechts 10 keer de winst en krijgt u een mooi dividend. Kopen rond de 21 dollar.

Er is weer een Staatsbon

2012-11-21T14:11:00.001+01:00

Er is weer een Staatsbon

De Sint is onlangs het land binnen gevaren en dat betekent twee dingen. Pakjes voor de kindjes en staatsbonnen voor de ouders. De Belgische overheid geeft om de zoveel tijd een Staatsbon uit, dat is een overheidsobligatie toegankelijk voor particulieren, en dat is dit jaar dus niet anders. Maar in feite hadden ze zich de moeite kunnen besparen.

De voorwaarden zijn vreselijk. Beiden looptijden kloppen niet de inflatie op vlak van brutorendement en op vlak van nettorendement blijft er quasi niets meer over. De verhoogde roerende voorheffing doet zijn werk en maakt het spaarboekje veel interessanter. Om te beginnen die op vijf jaar biedt 0,75% netto aan, dat geeft tegenwoordig ieder spaarboekje. Gesteld dat de rente stijgt de komende vijf jaar stijgt deze mee op een spaarboekje. Uw staatsbon zal echter altijd 0,75% opbrengen.

De veiligheid die de staatsbon biedt is niet groter dan een spaarboekje met overheidsgarantie. De keuze is dan ook simpel. Een spaarboekje is flexibeler, even veilig en brengt potentieel meer op. Indien u toch u geld op lange termijn wilt vastzetten zijn er voldoende alternatieven te vinden binnen de bedrijfsobligaties.

De Leterme Bon

Nog eventjes iets over die obligatieuitgifte van de overheid verleden jaar. De zogenaamde Leterme bon was een goede deal. Het rendement was hoog, de roerende voorheffing is daarbij slechts 15% en u steunde u land in tijden van nood. Kijken we echter vandaag naar deze Leterme bon dan zien we kansen. Deze vandaag nog kopen is gevaarlijk, de reden hiervoor is omdat de staatsbon ver boven zijn terugbetalingswaarde staat. Vrij vertaalt u koopt deze voor 106,6 euro en krijgt op vervaldag slechts 100 euro terug. Uw intrest wordt berekend op 100 euro dus betaald u ook nog eens roerende voorheffing op een hoger rendement dan waaraan u nu kan kopen. Kortom deze staatsbon nu kopen is een slecht idee.

Indien u echt hebt ingetekend op deze staatsbon dan is het moment om te verkopen aangebroken. De reden is simpel, je krijgt nog altijd een mooi rendement maar de koerswinst is velen malen hoger. U krijgt in de loop van december uw coupon uitbetaalt, bijna 3% netto voor die op vijf jaar, en kan daarna proberen om uw obligatie te verkopen aan een koers van 106%. U doet u dan 9% winst op één jaar tijd. Wat een deftig rendement is. Het vrijgekomen geld kan u dan herinvesteren in een meer opbrengende bedrijfsobligatie.

Kortom, staatsbonnen zijn op dit moment een te mijden actief zowel secundair als primair. Ze brengen veel minder op dan de inflatie. Bezit u nog Leterme bons dan kan u een verkoop zeker overwegen.

Obligatieuitgifte door Vandemoortele

2012-11-20T16:58:00.002+01:00

Obligatieuitgifte door Vandemoortele

Het Belgische bedrijf Vandemoortele is gekend om enkele producten. Het maakt onder andere bakkerijproducten en vetten. In de bakkerijdivisie deed het een grote overname in 2008 ter waarde van 300 miljoen euro. Te duur bleek achteraf en om de balans op te smukken moest het Alpro verkopen. Geen veilig bedrijf dus. De sector oogt veilig, wie eet er nu geen brood, maar is dat niet. De grondstoffen worden alsmaar duurder(energie, graan,…) en de marktmacht is beperkt hierin. Koppel dit aan hoge schulden en je krijgt een risicovol bedrijf.

De obligatieuitgifte is dan ook niet zomaar voor iedereen goed nieuws. De voorwaarden ogen wel goed. Netto blijft er bijna 3,5% over, wat veel meer is dan kasbons of overheidsapier. Met vijf jaar is de looptijd ook niet extreem lang. Echter met een uitgifte van ongeveer 75 miljoen euro is de liquiditeit niet bepaald enorm. Als je dit koopt is het dus om de gehele rit uit te zitten. Indien de inflatie rondom de huidige cijfers blijft dan lijkt dit een goede zaak.

Echter er is een maar. Om te beginnen kan de brutocoupon stijgen indien het bedrijf meer schulden heeft ten aanzien van zijn REBITDA. Er komt 0,5% intrest bij indien die verhouding boven de 3,5 gaat. Eindjuni 2012 zit het bedrijf aan 2,3. Verleden jaar maakte het bedrijf verlies wegens afboekingen, deze zitten niet in de REBITDA. De EBIT lag rond de 15 miljoen euro vorig jaar. Dit jaar verwacht men een stabiel resultaat, doch dit kan snel keren indien de marktomstandigheden verslechteren.

Bij risicovolle bedrijven moet je als belegger meer risicopremie eisen. Risicovrij papier op vijf jaar, zoals de OLO van de Belgische overheid, geeft je netto rond de 0,75% dus de risicopremie is 2,68%. Voor een bedrijf waarbij de schulden zo hoog zijn is dit karig. Maar goed het is en blijf een deftig rendement in vergelijking met risicovrije alternatieven. GIMV, de investeringsmaatschappij van de Vlaamse Overheid, zit bijvoorbeeld in het kapitaal van Vandermoortele dus het is niet zo dat dit bedrijf failliet gaat gaan.

Het geld zal trouwens gaan naar het afbetalen van andere schulden en zal dus niet geïnvesteerd worden. Indien je op zoek bent naar een goede obligatie is dit een redelijk goede deal dus. Maar overdrijf niet met de investering. Je kan inteken vanaf donderdag(22 november) bij KBC en Belfius.

De wijzigingen van Di Rupo voor aandelenbeleggers

2012-11-20T11:47:00.003+01:00

De wijzigingen van Di Rupo voor aandelenbeleggers

We zijn er nog eens door geraakt, er is een nieuwe begroting dus er zijn enkele nieuwe belastingen bijgekomen voor de 'speculanten'. Het belangrijkste wapenfeit is dat alle inkomsten uit spaarproducten nu aan 25% zullen worden belast. Dit heeft gevolgen. Alle dividenden waren reeds aan 25% tenzij u strips had. Deze strips verdwijnen dus voorgoed. Alle dividenden zijn 25%. Maar ook alle intresten uit obligaties, termijnrekeningen, kasbonnen en staatsbonnen worden aan 25% belast. Hierop is slechts één uitzondering, de staatsbon uitgegeven door Leterme in november 2011 blijft belast aan 15%.

Spaarrekeningen ontsnappen ook de dans, als je inkomsten uit spaarrekeningen lager ligt dan 1.830 euro per belastingplichtige betaal je geen roerende voorheffing. Indien wel, dan betaal je 15% roerende voorheffing op de inkomsten boven de 1.830 euro. Of er een verplichte aangifte komt voor spaarrekeningen of de banken hierop nauwer gaan toezien is nog niet geweten maar dit kan verwacht worden.

Wat wel belangrijk is, de roerende voorheffing moet niet langer worden ingevuld in de belastingsbrief. De roerende voorheffing is dus weer bevrijdend gemaakt omdat de zogenaamde rijkentaks verdwijnt. Dit hielt in dat mensen 21% betaalden maar de inkomsten moesten aangeven, tenzij ze 25% betaalden. Aangezien nu iedereen 25% betaalt is de rijkentaks nu algemeen geworden en vervalt de aangifteplicht.

Nog wat in de marge, de taks op de premies van levensverzekeringsproducten (tak21, tak23) gaat van 1,1% naar 2% en holdings gaan een meerwaardebelasting moeten betalen van 0,4%. Dit zijn kleine maatregelen waarvan alleen specifieke spaarders last gaan hebben.

Al bij al is dit goed nieuws. Geen vermogensbelasting, geen meerwaardebelasting voor particulieren, geen verhoging van de beurstaksen en zo verder. Voor mensen met aandelen is dit extra goed nieuws. Termijnrekeningen en kasbonnen gaan nu netto nog minder opbrengen dan voorheen(van 21% belasting naar 25%) en ook staatsbonnen worden nu zwaarder belast(met dus uitzondering van de Leterme Bon) waardoor dividenden in één klap interessanter worden. Met andere woorden de ongelijke behandeling tussen aandelendividenden en intresten uit vastrenderendeproducten is verdwenen. Natuurlijk is dit een belastingverhoging maar mensen met veel aandelen zullen hier op lange termijn van profiteren.

Delhaize: Al foefelend komen we er wel

2012-11-16T14:42:00.002+01:00

Vertrouwen komt te voet…

U kent de uitdrukking wel, ik heb ze hier nog al eens gebruikt. Altijd leuk om de theorie in de praktijk te zien. Al is het minder leuk als je aandeelhouder bent van het bedrijf dat te paard iets ziet verdwijnen. Delhaize had het lumineuze idee om zijn marges te verbeteren. Bij gelijke omzet betekent hogere marges meer winst. Goed nieuws denkt u! Als retailer heeft Delhaize twee opties om zijn marges te verbeteren. De prijzen van zijn producten verhogen of zijn kosten verlagen. Het bedrijf koos voor de prijzen in de hoop zo zijn omzet ook op te tillen. Het omzet gedeelte lukte, echter de marges stegen niet mee. Waarom? Omdat je prijzen optrekken in een hyperconcurrentiële markt niet bepaald snugger is. De klanten verdwijnen naar andere winkels. De klanten die blijven betalen wel meer maar je vaste kosten worden minder gedekt dus je marges dalen. En dus ook je winst.

Herinner u nog het schema, een aandeel hangt af van de winst en de waardering. Die waardering hangt af van het vertrouwen. Een bedrijf dat zijn omzet, zijn klanten en zijn winst ziet dalen krijgt altijd een lagere waardering. Dus Delhaize zakte, redelijk hevig zelfs. Om dit te counteren moest het bedrijf van strategie veranderen. Niet langer prijzen verhogen en klanten wegjagen maar prijzen verlagen en klanten teruglokken. Echter klanten zijn zoals vertrouwen. Het kost je heel wat moeite om de Amerikanen hun Pick Up trucks terug op je parking te krijgen. Dus moest Delhaize snijden in zijn kosten, personeel ontslaan en winkels sluiten. Dit kost geld. Dus daalde de winst. Voila, de reden waarom Delhaize rond de 45 euro stond verleden jaar en vandaag rond de 26,5 euro. Weg vertrouwen, weg winst.

De beurs noemt dit rerating,de beurs herwaardeerd het bedrijf volgens de nieuwe informatie die het heeft. Zakt de winst met 50% dan zakt het aandeel vaak met 60%. Die overdrijving komt van de lagere waardering. En die overdrijving biedt kansen. Omdat de overdrijving vaak verdwijnt, traag natuurlijk, en de winst weer stijgt. De vraag die we ons stellen, zal Delhaize als een Phoenix herrijzen uit zijn as?

Wat ligt er aan de voet van de regenboog?

Laat ons kijken naar de Q3 resultaten van het bedrijf. De omzet groeit, wat goed nieuws is. Echter de rendabiliteit daalt omdat het bedrijf zijn prijzen verlaagt. Vandaar ook de daling in de winst. Ongeveer 27% minder winst en marges rond de 4%, niet bepaald om over naar huis te schrijven. Echter het bedrijf zit niet stil. Een retailer heeft slechts twee punten om mee uit te pakken: prijzen en concept. Prijzen worden verlaagd en ook het concept wordt opgesmukt bij Delhaize. Het investeert enorm veel geld in zijn winkels. Meer dan 500 miljoen plant het bedrijf tegen zijn winkels aan te smijten. Delhaize is dus een bedrijf in transitie. Bij bedrijven in de overgang is de belangrijkste vraag, kan het bedrijf de overgang aan. Nieuwe winkels, lagere prijzen en zo verder het weegt op de cash van een bedrijf. Daarvoor legt Delhaize ook veel nadruk op de free cash flow.

Cash flow is simpelweg al het geld dat een bedrijf binnen haalt. Dus dat wijkt af van de nettowinst omdat bepaalde dingen geen geld kosten maar wel winst. Afschrijvingen bijvoorbeeld. Anderzijds heb je ook zaken die je cash kosten meer geen winst. Zoals klanten die niet betalen. In een supermarkt betaal je normaal altijd aan de kassa dus Delhaize krijgt zijn geld van de klanten redelijk snel. Echter het heeft ook veel voorraden. Het moet alles in huizen halen en betalen aan zijn leveranciers alvorens jij als klant het betaald en koopt. Die tussenperiode wordt overbrugt met het werkkapitaal. Bij Delhaize is dit positief. Zo komt het dat bedrijf op negen maand tijd 820 miljoen euro heeft zien binnenstromen. Dat is dus meer dan de nettowinst van 273 miljoen euro en de bedrijfswinst van 438 miljoen euro. En dat is dus een goede prestatie omdat dit geld kan gebruikt worden om de transitie te betalen. Die transitie uit zich in de term CAPEX. Engels en afkorting voor investeringen in vaste activa. Ongeveer 527 miljoen euro heeft Delhaize als CAPEX uitgegeven, dat is dus geld dat weer verdwijnt uit het bedrijf. Het verschil tussen wat binnenkomt en buitengaat is voor de aandeelhouder, 323 miljoen euro is dat. Dat geld kan gaan naar het dividend. Dat dividend is bij Delhaize al een tijdje stijgend en bedraagt 1,76 euro per aandeel. Als je weet dat het bedrijf een goed miljoen aandelen heeft dan weet je dat het bedrijf met de huidige cashflow kan voldoen aan het dividend en schulden kan afbouwen. Het bedrijf zit dus niet in een financieel krappe situatie.

Wat met de waardering? Het bedrijf heeft de verwachting 500 miljoen euro aan cash binnen te krijgen, een bedrijfswinst te boeken die ongeveer 20% lager ligt dan vorig jaar en het dividend te behouden. Dat geeft een bedrijf met een nettodividend van 4,7% en een waardering van 0,6 keer de boekwaarde en ongeveer 7 keer de winst. Ter informatie, vandaag heeft het bedrijf al 2,7 euro winst per aandeel gemaakt, dit tegenover een koers van rond de 26,5 euro. Dat toont aan dat de markt heel veel angst heeft. Of de angst terecht is weet niemand, maar het feit dat een value invester zoals Silchester Investment een belang van 10% heeft gekocht zegt veel. De verwachtingen liggen laag zodat de kans op teleurstelling klein is.

Het is niet al goud dat blinkt

Nog een kleine opmerking, er was wat consternatie rondom de bedrijfswinst van het bedrijf. Die lag hoger dan de consensus maar de reden was dat het bedrijf een aantal eenmalige opbrengsten liet overkomen als ‘recurent’. Het gaat om een belastingsmeevaller en een terugname van bonussen. Dit zijn leuke extra’s voor de aandeelhouder maar die vallen volgend jaar natuurlijk weg. Delhaize zegt slechts in zijn voetnoot dat het voor 45 miljoen eenmalige cijfers heeft verwerkt in zijn recurent resultaat. Niet bepaald een mooie praktijk.

Altijd de kleine lettertjes lezen

De Fiscal Cliff

2012-11-11T13:31:00.002+01:00

De fiscal cliff: Het begin van het einde?

Herinnert u zich nog de zomer 2011? Dat was de zomer dat de wereld eventjes stil stond. Amerika verloor zijn AAA rating en werd niet langer gezien als feilloos. Er bestond vanaf dat moment een waterkans dat de grootste schuldennaar in de wereld niet alles zou terug betalen. De reden was dat de politieke partijen in Amerika geen overeenstemming vonden over het begrotingstekort. Want vergis u niet, Amerika heeft een enorm tekort op zijn begroting. En een enorme overheidsschuld. OM dat op te lossen zijn er altijd drie manieren: meer belastingen, minder uitgaven of beiden. In Amerika heb je de democraten die meer belastingen(voor de rijken) willen en de republikeinen die minder uitgaven(buiten in defensie) willen. Omdat de democraten de president mogen leveren en de republikeinen het huis van afgevaardigden moeten de twee een overeenstemming vinden. Iets dat niet leek te lukken waardoor S&P besloot dat Amerika niet langer AAA waardig was.

De markten waren in de aanloop van de presidentverkiezingen een beetje verlamd. Markten houden niet van onzekerheid, dat weegt op hun gemoed en hun verwachtingen. Omdat het zo spannend was tussen Romney en Obama had niemand echt een idee wie het nu zou worden. Toen dan ook woensdag de uitslag binnenrolde dat de zittende president nog eens mocht terugkeren waren de markten euforisch. Niet omdat Obama goed is voor de markten, of beter zou zijn dan Romney, maar puur omdat de onzekerheid wegviel.

Echter markten zijn hyperkinetisch op zoek naar slecht nieuws. Dat heeft vooral te maken met de geschiedenis, te veel slecht nieuws hebben ze al moeten slikken. Gaande van instortende banken, dalende huizenprijzen, ruziënde politici, crashende beurzen, besparingen in Europa, een China dat afkoelt en zo verder. Allemaal gebeurtenissen die een enorme impact hebben op de waarderingen van financiële producten. En allemaal gebeurtenissen die voor de meerderheid van de marktmensen totaal uit de lucht kwamen gevallen. Om dit verrassingseffect te verkleinen probeert men als markten nu zo goed mogelijk slecht nieuws te voorspelen. En dat betekent vaak dat men pessimistischer is dan normaal. Het volgende doembeeld dat opduikt volgens Wall Street is de 'Fiscal Cliff', de budgettaire afgrond.

Het woord zegt het al, een afgrond is nooit leuk. Toen men in die hete zomer er maar niet uitgeraakte deed men iets dat politiek ongehoord is, men schrapt heilige huisjes. Normaal gaat politiek altijd om het compromis. Een beetje van dit, een beetje van dat. Met een sausje van pragmatisme. Omdat dat laatste totaal ontbrak bij de, vaak extreem anti overheid, Republikeinen was het onmogelijk om tot een evenwicht te komen. Men besloot dan maar om een soort van noodrem in te bouwen. Als er tegen december 2012 geen nieuwe begroting is dan treed een automatische begroting in. En die automatische begroting is alles behalve fraai.

De fiscal cliff stelt dat alle belastingsverlagingen goedgekeurd onder Bush en verlengd door Obama verdwijnen. Dat betekent dat zowel arm, midden als rijk meer belastingen zal moeten betalen. In de droomwereld van de democraten zou alleen rijk meer moeten betalen. Maar er is meer, er treden ook massaal veel besparingen op in de vorm van lagere bestedingen voor infrastructuur(ja nog lager), legeruitgaven, ambtenaren, leerkrachten,….In totaal verwacht men dat de maatregelen samen 4% van het Amerikaanse BBP zouden wegvagen. Wat betekent dat Amerika zichzelf in een recessie stort. En een werkloosheidscijfer van dicht tegen de 10% gaat krijgen.

Ter informatie, de laatste weken waren de beurzen euforisch vooral omdat Amerika zich leek te herstellen. De Amerikaanse economie bestaat vooral uit consumptie door gezinnen(de figuurlijke Joe Sixpack) , als er dus jobs bijkomen dan stijgt quasi automatisch de Amerikaanse economie. Vandaag zijn de beurzen dus in paniek, indien de automatische wet in gang treed gaat de Amerikaanse consument slaag krijgen. Wat moet er dus gebeuren? Niet besparen is geen optie, Amerika draait 1.000 miljard dollar verlies per jaar, of driemaal het BBP van België. Het sleept 16.000 miljard dollar schulden met zich mee. Er moet dus wel iets gebeuren, en in feite zijn de meeste economen er ook over eens wat er moet gebeuren.

In Amerika betalen de rijken te weinig belastingen, als zelfs Warren Buffet dit stelt zal het wel zo zijn, en de middenklassen in verhouding te veel. Het is Obama zijn plan om dit aan te passen. Belastingverlaging voor de middenklasse, verhoging voor de rijken. Obama wilt ook niet besparen. Indien zijn plan er komt zal het begrotingstekort van Amerika 'rustig' dalen waardoor de impact beperkt zal zijn. De Republikeinen in het Huis, onder leiding van Boehner, willen vooral besparen en de belastingen voor rijken verlagen. Dit vergelijk moet worden opgelast voor 31 december. Dus de beurzen weten nu wie de president is, maar weten nog niet het antwoord op de cruciale vraag: wat met de cliff?

De verwachtingen zijn natuurlijk wel dat ze eruit gaan geraken daar in Amerika. Deze onzekerheid is dan ook een goed instapmoment. Eenmaal de cliff is genomen ziet het er goed uit voor Amerika. De jobmotor slaagt aan, de huizenprijzen doen het goed, de FeD is geld aan het drukken alsof er geen morgen komt en de banken zijn gezond. Amerikaanse aandelen vormen dan ook een mooie diversificatie voor de komende maanden. Ze hebben veel minder te leidden onder de Europese problemen, die nog lang niet opgelost zijn, en profiteren via export van de groei in de groeilanden. En de verwachtingen zijn dat de dollar tenminste tegenover de euro kan versterken. Er zal wel nog volatiliteit blijven tot zolang de cliff niet is opgelost dus spreid je aankopen in tijd.

Wat trouwens als de cliff er toch komt? Dan valt de Amerikaanse economie stil. Kies dus niet zomaar blind voor Amerikaanse aandelen, zoek bedrijven die vooral hun omzet halen uit de rest van de wereld.

De 'redding' van Dexia

2012-11-10T12:45:00.000+01:00

De 'redding' van Dexia

Het probleem bij Dexia is in feite simpel. De bank deed wat iedere bank doet, het leent geld uit op lange termijn. De klanten bij Dexia waren vooral gemeenten en dergelijke meer. De meeste banken halen geld op bij klanten, spaarders. Dit is niet op lange termijn , een spaarrekening kan je ieder moment leegmaken, maar in feite zijn spaardeposito's zeer stabiel. Stel jezelf de vraag, hoe vaak heb jij je spaarrekening leeggemaakt de afgelopen tien jaar?

Echter, stel jezelf ook de vraag, had jij spaargeld bij Dexia? De Dexia groep had te weinig spaargeld om al zijn lange termijn leningen te financieren, als een bank te weinig geld ophaalt bij de spaarders dan richt het zich tot andere banken. Als jij op stap bent met vrienden en je komt één euro tekort dan zullen die het wel voorschieten. En zo gebeurde. Dexia leende van de vriendjes miljarden euro's. Tot de vrienden plots schrik kregen. Of gewoon zelf geen geld meer hadden. Daar stond Dexia dan plots met de vriendelijke vraag of er iemand een kleine honderd miljard euro wou geven aan Dexia. Niet dus.

De eerste reddingsoperatie was een feit, we zijn dan 2008. Het idee is simpel. De gezondheid van een bank wordt bepaald door twee factoren: liquiditeit en solvabiliteit. Of cash geld en eigen vermogen. Cash geld heeft Dexia niet meer, dat moet de groep dus krijgen van andere banken. De Nationale Bank van België bijvoorbeeld. Die geeft noodleningen op korte termijn, maar dik tegen zijn zin. Echter de reden waarom Dexia geen geld heeft is omdat de andere banken vrezen dat Dexia niet meer kan terug betalen. Het idee van de politici is dan ook simpel, maak zeker dat Dexia kan terugbetalen en ze zal weer kunnen lenen. Dus men geeft overheidswaarborgen. Concreet, als een bank geld leent aan Dexia en Dexia gaat failliet zal de overheid de bank volledig terugbetalen. 54,5 miljard euro staatsgaranties geeft onze overheid aan Dexia.

Het idee hierachter is dat Dexia zo weer kan functioneren, het leent weer geld op korte termijn en kan zo weer op lange termijn geld leveren aan de gemeentebesturen.

In feite klopt dat idee, had Dexia alleen maar een liquiditeitsprobleem gehad. Dexia had ook nog wat andere mankementen. Om te beginnen had Dexia heel wat 'slecht' papier op de balans staan. Slecht papier zijn schuldvorderingen op schuldenaars die niet veel zin,mogelijkheden of kansen hebben om terug te betalen. Als een bank een vordering van 100 euro heeft staan en slechts 90 euro kan recupereren dan maakt de bank 10 euro verlies. Gevolg was een miljardenverlies in 2008. Dat ondermijnt het eigen vermogen van een bank en dus zijn solvabiliteit. Vandaar ook luik twee van de redding, een kapitaalsverhoging. Een goede 3 miljard euro werd door de overheden, Arco en de Gemeentelijke Holding op tafel gelegd in ruil voor aandelen Dexia.

En plots was er daar een stoute Griek

Zonder hier iets te willen zeggen of de deal tussen België en Frankrijk eerlijk was wil ik de logica achter bovenstaande deal uitleggen, deze is van belang voor de volgende deals te snappen. Dexia had en te weinig geld en te veel slechte schulden. Dat laatste had bijna iedere bank. Ook Fortis en KBC hadden slechte papieren en moesten minwaarden nemen. Echter wat dan telt is de schuldgraad, de hefboom op het eigen vermogen. Die was bij Dexia heel erg hoog, met ander woorden hun eigen vermogen was te laag. Als je dan ook nog eens veel verliezen moet nemen dan is het logisch dat je spaarpotje snel op is. Als een spaarpot op is, dan ben je failliet.

Er was nood aan nieuw geld dus, maar is de regel niet om niet geld te investeren in iets dat failliet gaat? Wel het bedrijfsmodel van Dexia was risicovol maar het werkte wel. Op lange termijn krijg je 5% intrest, op korte betaal je 2%. Je ziet duidelijk de winst. De overheden dachten dus door via de staatswaarborgen het model weer te laten draaien en dus zou de bank weer winst boeken. Dat klopte ook trouwens, in 2009 deed Dexia alsof alles weer vergeven en vergeten was en betaalde zelfs een dividend uit. In aandelen weliswaar.

Maar toch ging het eind 2011 weer fout. Dit had bij de overheid niemand verwacht. De reden was niet dat Dexia geen geld had, de waarborgen weet u wel, wel dat Dexia zowaar nog slechter papier had dan gedacht. Dexia had namelijk enorm veel overheidspapier in Griekenland, Spanje en Italië. Dus wederom zat alles weer in slecht weer. Er was nood aan nieuw kapitaal, meer waarborgen en zo verder. Bij de vorige crisis was iedere Belgische bank in nood waardoor spaarders in feite niet konden wegvluchten met hun spaargeld. Naar waar moesten ze heen? Dit was deze keer anders en Dexia verloor spaargeld. Vandaar ook de keuze van nationalisatie van Dexia Bank België. Het huidige Belfius werd alzo 'gered' omdat het slechte papier achterbleef bij Dexia. Echter dat Dexia kreeg ook weer nieuwe waarborgen. Deze keer echter zat er geen enkele logica achter de redding. Deze keer was de redding er eentje met de rug tegen de muur. Het was redden of verzuipen. Dat onze politici toch zeiden geld te verdienen aan de redding was dan ook de grootste leugen ooit.

De waarborgen brengen inderdaad geld op, zie het als een verzekeringspremie die Dexia moet betalen. Echter Dexia is zo armlastig geworden op vlak van eigen vermogen dat het nood gaat hebben aan extra kapitaal. De reden is simpel, de groep wordt ontmanteld. Alles wordt verkocht, zoals Belfius, maar ook de dochters in Turkije en zo verder. Omdat het echter crisis is worden deze onder hun boekwaarde verkocht. Stel u koopt een huis voor 100.000 euro, en de dag erna verkoopt u het voor 90.000 euro. Dan maakt u verlies. Zo maakte Dexia ook verlies op de verkoop van de dochters. En zoals gezegd, dat verlies eet het eigen vermogen weg.

Dexia zijn bedrijfsmodel was nu ook volledig ingestort. Verliezen op beleggingen(100 miljard euro papier heeft een rommel waardering), verliezen op staatswaarborgen en het model zelf viel stiel omdat de betaalde intrest 7% bedraagt en de geïnde intrest 5%. Die 7% betaalde intrest is zo hoog omdat net de overheden veel geld vragen voor die waarborgen en omdat niemand nog geld wilt geven aan Dexia tenzij er een AA rating opplakt via de waarborgen.

Dexia als zwaar boven ons hoofd

Goed oktober 2011 is het duidelijk, Dexia is ziek. Het maakt verlies, het heeft slechte papieren en we staan met onze rug tegen de muur. Dexia kan je niet failliet laten gaan net omdat de gehele balans betaald wordt door bankenschulden. De enige 'bank' activiteiten zijn verkocht. Alle activa van Dexia(overheidsobligaties, leningen aan gemeenten, rommel) staan tegenover passiva die geleend zijn op de financiële markten. Niet bij spaarders. Laat Dexia vallen en alle banken vallen mee. Dus de overheid weet in oktober 2011 dat de redding onvoldoende is, dat ze nog eens gaat moeten gaan redden en dat Dexia een dode mus is. Maar toch gaan we er geld aan verdienen.

Dus Dexia verliest geld en dus hier zitten we nu. Het geld is op. Het eigen vermogen is volledig weg, dus Dexia is dood. Tenzij het nieuw vermogen ophaalt en dat is hetgeen nu is gebeurd. De overheid heeft er 2,9 miljard geld ingepompt. In geld is er nu 12 miljard euro gegeven aan Dexia. En ja het woord is correct, eigen vermogen kan je nooit terugeisen als aandeelhouder. Je kan hopen dat het bedrijf winst maakt maar Dexia maakt geen winst. Dat geld zijn we kwijt. Dag geld. Wat de overheid ook beweert in verband met vergoedingen voor de waarborgen(de vergoedingen gaan van de winst, de winst is voor de overheid als aandeelhouder dus broekzak vestzak ) en zeker met preferentiële aandelen. Die laatste geven een bevoorrecht dividend. Een dividend komt van de winst die er niet is.

Wat dan met die waarborgen? Gaan we die ooit moeten betalen? Waarborgen betaal je alleen indien er iets fout gaat. Tot hiertoe is er niets fout gegaan met Dexia omdat de overheden het bedrijf alsmaar nieuw eigen vermogen toesteken. En aan de reactie van de schuldeisers van Dexia te zien vertrouwen die erop dat Dexia niet zonder cash gaat geraken. Dus normaal zal Dexia de waarborgen niet moeten aanspreken. Maar we weten allemaal dat normaal niet eeuwig duurt. De portefeuille van Dexia kan tot 2099 lopen. Dat wilt zeggen dat Dexia geld heeft uitgeleend tot dat jaar en het dus tot dat jaar geld zal moeten lenen om dat te financieren. Tot zolang Dexia de markten nodig heeft om geld te lenen zal het waarborgen nodig hebben. Dus 2099 zal het niet worden maar 2070 daar is iedereen het over eens. Indien er tussen nu en dan, een goede 50 jaar, een klein probleem opduikt genre nog een land dat in de problemen komt, een nieuwe recessie, een oorlog, een milieuramp,…kan Dexia alsnog omvallen.

Proficiat, u bent aandeelhouder van een failliet bedrijf

Conclusie is simpel. De overheden hebben logische beslissingen genomen(redding Belfius, waarborgen in 2008) maar hebben ook beslissingen genomen die wanhoopsdaden waren(kapitaalsverhoging 2008) en dingen die gevaar inhouden(waarborgen 2012) en dingen die geld voor de papierversnipperaar zijn(kapitaalsverhoging nu.) Concreet zijn we 12 miljard euro kwijt, hebben we 4 miljard betaald voor een bank die wel gezond is maar niet bepaald een winstkoe zal zijn en hangt er een zwaar boven ons hoofd van 44 miljard euro waarborgen. Het aandeel Dexia is nul euro waard, mensen die dat nog hebben, veel plezier ermee. Belfius is veilig, en dit wil ik benadrukken, en is een bank zoals een ander. En onze overheden gaan geen cent verdienen aan deze redding. Wat ze ook beweren. De waarheid is dat u elk eergisteren geld bent verloren.

De Apple valt soms ver van de boom

2012-11-09T14:55:00.001+01:00

De Apple valt soms ver van de boom

Er zijn zo van die volkswijsheden, die gek genoeg zo oud zijn dat ze perfect passen bij hedendaagse fenomenen. Het fenomeen van de afgelopen 10 jaar is alvast Apple, het bedrijf van de haast even fenomenale Steve Jobs. Wat Apple maakt zijn geen producten, het zijn fenomenen. Het maakt geen apparaten, het maakt dromen. En dus was het bedrijf meteen ook fenomenaal goed bezig. Waar zit nu die oude volkswijsheid hoor ik u vragen? Hier is ze: "De hoogste bomen vangen de meeste wind."

Apple maakt geen unieke producten, althans niet meer. Dat is de pijnlijke vaststelling. De Iphone, de Ipod, de Ipad het zijn woorden die niet bestonden en zijn uitgevonden door het Amerikaanse bedrijf. Ja er bestond al vroeger iets dat geleek op de Iphone, er was al een mp3 speler voor de Ipad en Microsoft had reeds een tablet pc in de jaren 9. Maar Apple maakte de dingen beter, anders, nieuwer. Het heeft de gave om de dingen zo te maken dat u zichzelf plots afvraagt hoe je al die jaren hebt geleefd zonder. Vuur bestond al eeuwen, het was echter tot iemand ontdekte hoe het zelf te maken dat vuur populair werd en je jou afvroeg waarom je al die jaren rauw vlees hebt gegeten. Apple maakt dus producten die nieuw zijn, maar niet uniek.

Samsung maakt alles na wat Apple maakt, en volgens de rechters zelfs quasi letterlijk. Toch is Samsung in ons ogen kwalitatief minder dan Apple, die reden is simpel. Apple is een fenomeen, Samsung is een volger. Apple verkoopt geen producten, het verkoopt een levensvisie. Een visie dat alles beter, eenvoudiger en strakker kan. De Iphone is niet sneller, niet sterker, niet krachtiger dan de Galaxy van Samsung. Hij is wel een Iphone. Met zijn strak design, zijn handigheid, zijn inventieve manier van werken. Apple is in de eerste plaats een merk. Je ziet dat ook in de manier waarop het bedrijf werkt. Ergens in China, waar ook de saaie computers van Dell worden gemaakt, produceren Chinezen aan de lopende band Iphone's. Voor een klein prijsje worden die richting Amerika verscheept alwaar iemand in de grote Ufo die het hoofdkantoor van Apple vormt er het bekende logo opzet. Plots is het toestel dubbel zo veel waard als al het andere dat de arbeiders van Foxcon produceren.

Apple, king of Wall Street

Laat ons Warren Buffet er nog eens bijslepen. Tweemaal zelf. Je moet jezelf de vraag stellen, kan ik met geld kopen wat de andere heeft? Mijn buurman heeft een groot huis, dat kan ik kopen. Hij heeft een wagen, dat kan ik kopen. Maar hij heeft ook een zekere flair, een zekere uitstraling. Die kan ik niet kopen. Samsung heeft geld en kan ook producten maken, verkopen en winst maken. Maar geen geld ter wereld kan van Samsung een Apple maken. Het bedrijf zijn waarde zit niet in zijn activa, maar in zijn merk. In het ontastbare dus. Of zoals Buffet het zegt: Het merk is als een fort, compleet met ophaalbrug en slotgracht.

Dit verklaart waarom Apple het grootste bedrijf ter wereld is qua marktwaarde ook al maakt het minder omzet, minder winst en minder rendement dan andere bedrijven. Want zeg nu zelf, een bedrijf dat 100 miljard dollar op een spaarrekening van 1% heeft staan kan je niet bepaald efficiënt noemen. En toch, we plakken op Apple een enorm hoge waardering. Herinner u nog mijn vorig artikel, waar ik stel dat aandelenprijzen gevormd worden door een combinatie van winst per aandeel en waardering. Wel Appel scoort op beiden hoog. Enerzijds groeit de winst per aandeel omdat er alsmaar meer mensen, alsmaar meer producten kopen en anderzijds groeit de waardering omdat het merk alsmaar sterker wordt. Een spiraal die sterk genoeg is om het aandeel 700 dollar te laten aantikken op 19 september.

Tijd voor wijsheid twee. Vertrouw gaat te paard en komt te voet. In de jaren 90 was Apple niets, het bedrijf was zo goed als dood. Tien jaar later was het al wat meer, nog eens tien jaar later was het bedrijf het meest bewonderde ter wereld. Dat is te wijtend aan een stijgend vertrouwen, een vertrouwen dat het bedrijf kwartaal na kwartaal ons zou verbazen. Met alsmaar hogere marges, met alsmaar betere producten. Kijk maar naar de tijdlijn. Het succes van Apple was dat zijn producten voorop liepen in de strijd, dus automatisch ben je de sterkste. De Ipod was zo nieuw dat er met Itunes een hele wereld rond kon ontstaan, een wereld gedomineerd door Apple. De Ipad is zo vernieuwend dat de gehele literaire wereld het omarmd als de laatste strohalm. Dit geeft hoge marges, dit geeft veel winst, dit geeft je het grootste bedrijf ter wereld. Waarom verliest Apple nu dan het vertrouwen?

Omdat de oprichter dood is? Dat speelt zeker een rol, kort na zijn dood bleek alles nog te draaien. Apple had zijn producten op orde. Echter je producten op orde hebben is slechts stap één. Om het meest geliefde bedrijf te blijven moet je niet gewoon goed zijn, je moet subliem zijn. De beleggers willen een nieuwe innovatie zien. Echter al wat ze krijgen is meer van hetzelfde. Met als dieptepunt de Ipad mini. Dat is een Ipad in het klein. Niet bepaald de revolutie die je verwacht van Apple. Al helemaal niet omdat de Ipad mini geen revolutie is, het is zelfs geen evolutie. Het is volggedrag. We keren terug naar onze bomen. Apple was zo geliefd dat de andere bedrijven het begonnen aan te vallen. Vergelijk het met Microsoft, als je te dominant wordt dan vallen bedrijven je aan. Google, Samsung, Microsoft, Nokia…deze bedrijven sloegen terug. Eerst zacht, en sommige zoals Research in Motion(bedrijf boven BlackBerry) sloegen er zelfs naast, maar uiteindelijk begon die hoge boom te veel wind te vangen.

De koning is dood, lang leven de koning!

Die mensen van Samsung en Amazon waren er in geslaagd om een product van Apple te innoveren. Ze namen de Ipad en verbeterde hem door hem kleiner te maken. Waarop Apple hun volgde. De wereld op zijn kop. Alsof de generaal achter zijn troepen moet aanhollen in het strijdgewoel. Met andere woorden, Apple verliest het vertrouwen. Verliest het aureool van vernieuwer. Het is nog geen Nokia die op een brandend olieplatform staat, het is wel een bedrijf dat de verwachtingen niet meer inlost. En dan nemen beleggers het paard. De hoge premie verdwijnt en de wetten van de zwaartekracht beginnen de spelen. Het aandeel zakt. Tot 537 dollar.

Is dit nu het moment om Apple te kopen of te verkopen? Apple blijft een ijzersterk bedrijf. Met producten geliefd door iedereen. Met bergen cash, met hoge marges, met een alsmaar stijgende winst en omzet en met een sterk merk. Een daling van 23% is veel, maar niet enorm. Het is de vraag wanneer Apple weer gaat innoveren, weer voorop gaat in de strijd. De miskleun die Applemaps was bewijst dat ze daar echt nood hebben aan een nieuwe Steve Jobs. Volgens de geruchten wordt iemand als Jobs slechts om de 100 jaar geboren. Zoveel geduld hebben beleggers niet. Daarom wil ik de analogie trekken met Microsoft.

Wat voor beleggers?

Ooit was dit bedrijf het Apple van zijn tijd. Hoge waarderingen, hoge winstgroei tot het plots allemaal wat minder ging. Vandaag is Microsoft op vlak van pc's nog altijd ongenaakbaar, met een berg cash tot gevolg. Maar het minste alles op vlak van nieuwe technologie. Het was ook een volger geworden. Met hun Windows 8 hopen ze weer op kop te lopen. Het kan dat een bedrijf zichzelf opnieuw uitvindt. En al helemaal indien het bedrijf kan terugvallen op stevige fundamenten. Microsoft op Windows en Apple op zijn Iproducten. De waardering kan terugvallen tot ongeveer 11/12 keer de winst, wat overeenkomt met alles rond de 500 dollar tot 550 dollar. Dan begint de periode van het wachten, de winst zal wel nog een tijdje stijgen maar de waardering zal 'laag' blijven tot er een nieuwe Irevolutie komt.

Waar haal je als belegger je rendement vandaan?

2012-10-30T13:12:00.000+01:00

Waar haal je als belegger je rendement vandaan?

Beleggen in aandelen is voor veel mensen zoals het leren van Chinees. Het lijkt je wel nuttig maar vooral onmogelijk. Maar in feite is beleggen in aandelen niet moeilijk dan het parkeren van je geld op spaarrekeningen. Je werkt met dezelfde fundamenten. Om te beginnen heb je een doelstelling, een looptijd en een verwacht rendement.

Je doelstellingen bij een spaarrekening is simpel, er altijd aankunnen. Voor aandelen is je doelstelling om een hoger rendement te halen. De looptijd bij een spaarrekening is ongeveer één jaar. Bij aandelen moet je rekenen op minstens enkele jaren. Bij het verwacht rendement worden de zaken natuurlijk wel complexer. Vandaar deze korte uitwijzing hoe je dit bepaalt.

Renderende rendementen

Het rendement is hetgeen je investering je opbrengt na een bepaalde periode. Bij een spaarrekening is dat simpel. Het is de intrest. Maar in feite is dat fout. Je rendement is je eindbedrag min je beginbedrag. Voor het echte rendement moet je dan ook nog eens kijken naar de inflatie. Maar laat ons die eventjes negeren. Je zet 100 euro op een spaarrekening die je 1,5% opbrengt. Je rendement is dan ook 101,5-100 of die 1,5 euro intrest. Kasbons,obligaties,termijnrekeningen en staatsbons werken op dezelfde manier. Aandelen zijn complexer omdat het rendement van meer zaken afhangt. Maar onderstaande afbeelding vat het bondig samen.

Om te beginnen, basiseconomie. Een aandeel is een investering in een bedrijf, je koopt met andere woorden een economisch recht van dat bedrijf. Dit zijn de winsten, de dividenden, de machines, de producten…kortom alles. Dit zijn de variabelen waarmee we gaan werken, die dingen maken aandelen complex. Maar het basisidee is hetzelfde. Je steekt er geld in, je haalt er geld uit. Het verschil tussen beiden is je rendement.

Winst/Dividend

Een bedrijf maakt winst, althans dat is de bedoeling. Die nettowinst behoort toe aan de aandeelhouder. Je kan dit letterlijk nemen. Dat geld is van het bedrijf en het bedrijf is van jou. Van de omzet, het geld dat het bedrijf krijgt voor de verkoop van zijn producten, gaat een deel naar personeel, leveranciers,grondstoffen, de banken en overheden. Maar het allerlaatste stukje, dat is voor de aandeelhouders. Dit wordt uitgedrukt in een winst per aandeel. Dat is de totale nettowinst gedeeld door het aantal aandelen.

Wat betekent dit? Stel, je hebt 1 aandeel in een bedrijf. Je koopt dit vandaag, het bedrijf maakt in het komende jaar 1 euro winst per aandeel, dus die ene euro per aandeel komt jou toe. Het is niet dat dit geld op jouw rekening verschijnt, het zit in het bedrijf. Soms zelfs niet eens in cashgeld maar toch, het staat op de balans en die balans is van jou. Die winst per aandeel is dus voor de aandeelhouder heel belangrijk. Dit is echt niet te vergelijken met de intrest op bijvoorbeeld een obligatie. Daarvoor moeten we kijken naar het dividend.

Het dividend is dat deel van de winst per aandeel dat het bedrijf niet op zijn balans houdt maar uitkeert aan de aandeelhouder. Dat geld verschijnt dus wel op jouw rekening. Dus de winst per aandeel is van de aandeelhouder, echter alleen de winst die wordt uitgekeerd heb je meteen in handen. Dat ander stuk dus niet. Maar omdat het beide dus aan je toebehoort speelt het wel een rol voor de berekening van je rendement. Hoe komt dit?

Simpel, stel, een bedrijf maakt 1 euro winst per aandeel. Dat betekent dat indien die winst niet verandert en het bedrijf niet uitkeert het bedrijf na tien jaar dus 10 euro op zijn balans heeft staan. Tien euro die het ervoor niet had. Die het bedrijf dus zelf heeft gecreëerd. Die 10 euro is niet van de banken, niet van de leveranciers maar van de aandeelhouders.

Stel, een aandeel kost vandaag 10 euro. Binnen tien jaar heeft het bedrijf dus het geld dat jij erin gestoken hebt terugverdient. Jij hebt daar geen cent van gezien want het staat op de balans. Maar toch, het is van jou. Had je die tien euro op een spaarrekening gezet dan had die je niet via je bedrijf tien euro opgebracht.

Die winst kan natuurlijk stijgen, dalen of gelijk blijven. Dit geeft meteen drie situaties voor je bedrijf. Een bedrijf dat zijn winst ziet groeien zal je ieder jaar wat meer opbrengen. Het eerste jaar één euro, het tweede bijvoorbeeld 1,1 euro. Het tiende jaar brengt het je al 2 euro op. In feite is dit je rendement. Je steekt er tien euro in, je bedrijft maakt er één euro van. Dat is een rendement van 10%. Indien je tien jaar geduld hebt gehad dan is je rendement reeds 20%. In dat ene jaar natuurlijk. En in theorie, en niet in het hand. Indien de winst daalt, dan daalt je rendement van dat jaar. Maar over rendementen op lange termijn meer.

Je bedrijft keert dus ook een deel van de winst uit. Het dividend. Dat kan hoger zijn dan de winst trouwens, maar meestal is dat ongeveer de helft van de winst per aandeel. In het geval dat we 1 euro winst hebben krijg je 0,5 euro dividend. Let op, je rendement op je ingezette 10 euro blijft 10%. Alleen heb je daarvan reeds 5% in handen. Dat nemen ze je niet meer af bij wijze van spreken. Een dividend hangt samen met de winst. Als de winst stijgt kan het dividend meestijgen. Omgekeerd, als de winst daalt kan het dividend dalen. In de meeste gevallen moet je kijken hoeveel van de winst men uitkeert. Hoe hoger dit is, hoe meer kans dat bij een tegenvallend jaar het dividend daalt. Ervaring leert dat de meeste bedrijven hun dividend proberen te behouden zelfs in moeilijke tijden.

We hebben onze twee componenten die het rendement bepalen, het theoretische rendement. We weten dat deze invloed hebben op het aandeel, we weten dat stijgende winsten en dividenden goed zijn voor het aandeel. De opdracht is dus simpel, we zoeken bedrijven die een stijgende winst en een stijgend dividend voor de boeg hebben. Welke bedrijven zijn dat? Wel we hebben drie categorieën. De bedrijven met stabiele winsten, de bedrijven met instabiele winsten en de bedrijven die groeien. Je hebt ook stervende bedrijven, waarbij het ene verlies op het andere volgt. Maar daar blijven we dus af.

Op zoek naar goudlokje

Goed, categorie één. De saaie bedrijven, met stabiele winsten. Dat wilt zeggen dat de winst kan groeien, kan dalen en gelijk kan blijven. Een voorbeeld. Een bedrijf dat actief is in een markt die niet meer groeit, waar de machtsverhoudingen vastliggen en dat geen plannen heeft om te groeien in het buitenland. Die zijn winst zal gelijk blijven. Zijn omzet blijft gelijk, of stijgt samen met de kosten mee. Ieder jaar een saaie winst, altijd hetzelfde. Dat kan eens 1 euro zijn, dat kan eens 1,05 euro zijn en eens 0,95 euro. Gemiddelde winst per aandeel de afgelopen tien jaar? De volle euro. Per aandeel. Speelt dit een negatieve rol? Nee, in feite zijn dit soort voorspelbare bedrijven heel veilig en defensief. Waarom? Omdat het dividend bijvoorbeeld veilig is. Stel dat ze altijd 0,5 euro dividend geven. Dat kan het bedrijf de volle tien jaar volhouden en zelfs nog lang erna. Dit bedrijf is wat we noemen degelijk.

Nummer twee, de onstabiele winsten. Dit wilt zeggen dat ze nog altijd winstgroei kan hebben en winstdalingen maar het gaat meer uitgesproken zijn. Een bedrijf actief in een markt met veel concurrentie bijvoorbeeld. Als ze eens een goede innovatie hebben stijgt de omzet, en dan komt er een prijsbreker en daalt de omzet. Koppel dit aan vaste kosten die niet te verlagen zijn en je winst per aandeel kan alle kanten opgaan. Dat kan eens 1 euro zijn, dat kan eens 2 euro zijn en dat kan zelfs eens negatief zijn. Er is ergens een regel die zegt om niet te beleggen in bedrijven die ooit eens verlies hebben gemaakt. Stel nu dat dit bedrijf dat ene slechte jaar 0,01 euro winst had en dus toch nog mag meedoen volgens die regel. Enfin na tien jaar ook gemiddeld één euro winst per aandeel. Is dit een saai bedrijf? Nee. Waarom? Omdat je de winst dus niet kan voorspelen. Er is dus onzekerheid. Bijvoorbeeld ook het dividend. Indien het altijd 0,5 euro gaf dan lijkt er gemiddeld geen probleem te zijn, alleen dat ene jaar dat er bijna geen winst was bestaat er altijd de kans dat men het dividend laat dalen. Niet degelijk dit bedrijf, maar dat maakt het natuurlijk ook interessant.

De derde groep is de leuke groep lijkt het wel. Winsten die altijd groeien. Actief in een markt die groeit, als marktleider bijvoorbeeld ook. Kortom het ene jaar 1 euro, het jaar erop 1,2 euro en zo verder. Gemiddeld 1,7 euro na tien jaar. Stijgende winsten en dus potentieel ook dividenden. Echter veel van dit soort bedrijven keren geen dividend uit. De reden is simpel, het bedrijf kan het geld zelf gebruiken om bijvoorbeeld nieuwe fabrieken te bouwen. Dus zoals hierboven gezegd, dat blijft wel binnen het bedrijf alleen niet in je eigen handen. Dit lijken dus fantastische bedrijven, echter ook hier is een probleem. Wat als de groei eens een jaar tegenvalt?

Bij al deze drie bedrijven hoort maar één waarschuwing, ken je bedrijf. Stabiele bedrijven kunnen ook pech kennen, groeiers kunnen soms ontstaan uit onstabiele bedrijven en eeuwige groei kan plots omslaan in stagnatie. Ken je bedrijf is dus cruciaal voor de eerste poot van onze analyse. Hoe ken je een bedrijf? Simpel. Lees de jaarverslagen, leer de markt kennen waarin het actief is. Beleg je in de lokale producent van bier en merk je plots dat het regent dat het stormt dan is de kans groot dat je winst per aandeel onder druk staat. Zolang dit tijdelijk is vormt dit geen probleem maar als je overheid plots bier verbiedt dan loop je beter weg. Geen enkel bedrijf is eeuwig stabiel, instabiel of groeiend.

Het dividend

Goed we gaan weer naar onze afbeelding. Er staat tweemaal dividend op. Dat komt omdat een getal niets zegt. Ik heb 1 euro winst per aandeel. Dat zegt niets. Het is flink dat je winst hebt natuurlijk. Maar als je aandeel 1.000 euro heeft gekost dan heb je niet veel in je handje. Met het dividend is dit ook zo. Met onze eerste analyse bepalen we vooral of het bedrijf winst maakt en wat er met die winst gaat gebeuren. Stijgen, dalen of blijven. Dan bepalen we wat ze doen met de winst. Houden of uitkeren. En dan berekenen we de yield. De opbrengst als het ware. De intrest zo je wilt. De formule is simpel. Dividend delen door de kostprijs van je aandeel. Je aandeel kost tien euro, je dividend is 1 euro dus 1 delen door 10 en vermenigvuldigen met 100. Onze yield is 10%.

Goed die yield kan veranderen natuurlijk. Wanneer? Wel als het dividend verandert, dus als het vorig hoofdstuk aantoont dat de winst kan stijgen, of dat men maar weinig van de winst uitkeert. Of net omgekeerd, als de winst daalt of de uitkering daalt. Kortom de yield is altijd een momentopname die je moet koppelen aan je bovenstaande analyse. En aan de kostprijs van je aandeel natuurlijk. Als de koers van je aandeel stijgt dan daalt de yield. Als beiden gelijk veranderen dan blijft de yield gelijk. In feite is dit gewoon wiskunde. Het leuke komt nu. Welke yield wil je?

Voor spaarrekeningen kent u het wel, die affiches aan de kant van de straat. Je krijgt nu 2% alwaar je bank maar 1% geeft. De yield van de spaarrekening is 2% respectievelijk 1%. Meteen voel je aan dat die ene beter is dan de andere. Bij een spaarrekening speelt in feite alleen de opbrengst. Tenzij natuurlijk die ene bank een IJslandse naam heeft. Dit noemt men risicopremie. Iets dat veel risico heeft, kost meer. Vergelijk het met uitlenen aan je buurman of aan je partner. Bij die laatste komt hij er vanaf met een dank u, bij die eerste eis je boter bij de vis. Zo werkt het ook bij aandelen. Tijd voor wat wiskunde.

De yield bepalen vertrekt altijd van de risicovrije intrest. Die krijg je als je niets van risico wilt. Spaarrekeningen op korte termijn, staatbons van bijvoorbeeld België op 10 jaar. Stel, die brengen je 2% op. Nu gaan we daar een risicopremie aan verbinden. Hoeveel dat is bepaal je in feite volledig zelf. We koppelen weer terug naar vorig hoofdstuk. Bij ons stabiel bedrijf, waar het dividend zeker is, ligt dat risico lager dan bij dat bedrijf waar de winst alle kanten uit kan gaan. Dit is dus persoonlijk, maar neem nu dat voor een defensief bedrijf je tevreden bent met 2% vergoeding voor dat risico. Je wilt dus een yield van 4% op aankoopprijs. Om dit bedrag te bereiken kan je dus geluk hebben dat je dit krijgt op vandaag. Of zal je moeten wachten. Tot de koers daalt bijvoorbeeld. Bij ons stabiel bedrijf waar het dividend niet stijgt zal het van dit moeten komen. Echter je kan ook anticiperen op basis van hoofdstuk één. Als je verwacht dat het dividend volgend jaar gaat stijgen kan je dit reeds meenemen in je yield.

De yield is het geld dat je zeker in je handen wilt hebben. Je koopt vandaag omdat je die yield wilt krijgen de komende jaren. Dus de winstevolutie is belangrijk alsook de aankoopkoers. Echter een aandeel geeft niet alleen dividend. Je totale rendement bestaat uit dit dividend en de meerwaarden. De stijging van de prijs van het aandeel. Oftewel hoofdstuk drie.

Handje contantje

In het begin stelden we dat het dividend en de winst toebehoren aan de aandeelhouder. Natuurlijk dit zijn allemaal theoretische bedragen. Het dividend krijg je, dat andere niet. Hoeveel is dan je bedrijf waard? Is het zijn activa waard? Zijn boekwaarde? Zijn dividend alleen maar? Dit is het echt lastige gedeelte genaamd waardering. En hier komt alles samen. Een waardering is een getal, zoals de risicopremie dus. Je bepaalt dat, zoveel wil je het bedrijf waarderen. Stel we beginnen met de winst, want die behoort je toe als aandeelhouder. Zoals gezegd, je steekt er tien euro in en het bedrijf maakt daarmee één euro. Het bedrijf maakt dus 10% rendement op dat bedrag. Het bedrijf is geen elf euro waard daarom natuurlijk. Het is niet zo dat je plots 10+1 mag doen. Nee het is lastiger. Maar onthoud die ene euro winst.

We gaan weer naar de risicopremie. Dus veilig rendement is 2%, we wilden 2% risicopremie toen voor het dividend bij ons veilig bedrijf. Echter het dividendrendement is het rendement dat we meteen in handen willen. Zoals al gezegd krijgen we dat niet uitgekeerde deel ook. We nemen 8% als risicorendement. We willen dus ieder jaar 10% rendement op het bedrag dat we investeren. Het rendement kennen we, dat is één euro. Het bedrijf zijn winst. We willen dus 1/10% of 10 euro betalen. Dan weten we dat het bedrijf virtueel 10% rendement maakt. Dit wilt echter niet zeggen dat de koers 10% gaat stijgen ieder jaar. De stijging van de koers is iets totaal anders, dat hangt samen met de waarderingen. Dus concreet, jij wilt 10 euro betalen indien de winst één euro per aandeel is.

Die multiplicator, in dit geval dus maal 10, komt dus vanwege de volgende eigenschappen: het type bedrijf(groeien of niet), de risicovrije rente(laag of hoog) en de risicopremie(hoog of laag afhankelijk van het bedrijf). Die laatste twee zijn duidelijk, dat eerste hoeft wat uitleg. Een bedrijf met iedere jaar die ene euro winst, gemiddeld bijvoorbeeld ook, die staat correct aan een rendement van 10. Een bedrijf dat zijn winst ziet stijgen, zal hoger mogen staan. Maal 15 bijvoorbeeld. Dus één euro winst, koers van 15 euro. Maar het jaar erop maakt het bijvoorbeeld 1,2 euro winst. Dan is de waardering nog maar 12,5 indien de koers gelijk blijft.

Goed nu we dit snappen, dat bedrijven wiens winst groeit een hogere multiplicator verdienen, gaan we naar de volgende stap. Waarom stijgen koersen van aandelen. Redelijk cruciaal natuurlijk. Indien de winst per aandeel stijgt en de multiplicator gelijk blijft dan stijgt de koers, redelijk duidelijk. Een bedrijf dat ieder jaar zijn winst met 10% ziet groeien noteert bijvoorbeeld aan 11 keer de winst. Die verhouding blijft maar de winst stijgt dus ook de koers. Dit is de reden waarom de koers van bepaalde aandelen al ieder jaar stijgt, soms zelfs dertig jaar aan een stuk. Omdat de winst verandert, dit ligt dus samen met hoofdstuk één.

Echter de multiplicator kan veranderen. We werken altijd met de koers/winstverhouding maar dit geldt voor iedere multiplicator. Stel dat je bedrijf dat groeit aan 10% plots aan 20% begint te groeien, je winst stijgt dus ook je koers. Echter zo een snelgroeiend bedrijf zal als veiliger worden aanzien, plus rekening houdend met wat we hiervoor zeiden, het rendement dat je krijgt zal hoger liggen, dus je multiplicator mag hoger. Als je dan 15 keer de winst betaald in jaar één is dat in feite maar 11 keer de winst van het jaar erop. Dus de multiplicator kan stijgen indien het bedrijf een ander profiel krijgt. Dit verklaart ook waarom niet ieder bedrijf gewoon aan 10 keer de winst noteert. Ieder bedrijf is anders.

Het volgende, de algemene rating kan veranderen. Stel dat de rente stijgt naar 4% tot zelfs 5% op risicovrije beleggingen. Dan ben je niet langer tevreden met je 10% virtueel rendement. Je wilt meer rendement dus wil je minder keer de winst betalen, nog maar 8 keer bijvoorbeeld. De koers daalt dus. Meteen stijgt ook het dividendrendement, wat ook logisch is. Aangezien dat het deel van de winst is dat je meteen in je hand hebt. Hoge rentes betekent dus altijd dat aandelen anders gewaardeerd worden.

Het andere dat kan veranderen is de risicopremie. Dat is dat rendement dat je wilt bovenop het veilige rendement. Voor veilige aandelen ligt die premie laag, rond de 5% bijvoorbeeld. Voor bedrijven met meer risico kan je zelfs tot 10% gaan eisen en veel meer. Je wilt dus een rendement van 10%+de huidige rente. Bijvoorbeeld 12%. Dat is je rendementeis. Dat koppel je dan aan de verwachte groei van de winst, bijvoorbeeld 5% per jaar. Het eerste jaar betaal je dus een iets hogere multiplicator omdat die automatisch daalt als de winst stijgt. Het is meestal zo dat bedrijven met veel risico ook veel kunnen groeien, vandaar dat die toch laag gewaardeerd zijn. Hun groeipotentieel staat tegenover hun risicopremie.

In de praktijk

We hebben dus onze drie componenten, winst per aandeel, dividendrendement en multiplicator. We hebben ze losgemaakt van elkaar maar die hangen allemaal samen. Als de winst stijgt, stijgt het dividend, stijgt het rendement, stijgt de koers, enzo…We gaan de dingen eens met een voorbeeld duidelijk maken. We hebben het bedrijf Hofman en Co, dat is actief in een nogal saaie sector binnen de chemie. We hebben het bedrijf een virtuele winst per aandeel gegeven voor de laatste tien jaar, dus 2002 tot 2012 alsook een dividend.

We zien dat het bedrijf altijd trouw 50% van zijn winst uitkeert, dus stijgt de winst dan stijgt het dividend. De winst steeg tot in 2008, toen sloeg de crisis toe waardoor het bedrijf zijn winst zag dalen, eerst rustig dan een extreem slecht jaar en dan weer groei. Over de gehele periode heeft het bedrijf dus altijd zijn winst kunnen behouden en zelfs doen toenemen over die tien jaar. Het dividend stond echter onder druk, in 2008 en 2009 behield men het maar steeg de pay out ratio. Men besloot het uiteindelijk te verlagen en terug richting een pay out van 50% te brengen.

Puur op basis van deze cijfers kan je zeggen dat dit een groeibedrijf is, een onstabiel bedrijf aangezien het tijdens de crisis last heeft gehad. We moeten nu dus bepalen hoeveel risico dit bedrijf is en wat ons rendement is dat we willen. Want, dat hebben we nog niet besproken. We spreken altijd dat we 10% rendement willen, maar hoe kom je daartoe. Simpel, je rendement op een aandeel bestaat uit twee zaken: dividend en koerswinst. In 2002 ligt de rente laag maar de risico's hoog, we hebben net een terroristische aanslag gehad. We willen dus de risicovrije rente, 2% +een risicopremie. We nemen 5% voor algemeen risico omdat het over aandelen gaat en nog eens 4% omdat het hier gaat over een bedrijf actief in een cyclische sector. We willen dus 11% rendement per jaar. En dit voor een periode van tien jaar, of in totaal 110% rendement. We verdelen dat rendement tussen dividend en de koers.

Dit inschatten is natuurlijk onmogelijk, echter we kennen wel het dividend. We kunnen dus onze yield bepalen. Omdat het een industrieel bedrijf is met een redelijk hoge pay out is het dividend quasi zeker. Dat wilt zeggen, pas als het enkele jaren slecht gaat zal men het verlagen. Een cyclisch bedrijf met een lage pay out kan bijvoorbeeld zeker stellen dat het dividend niet zal worden verlaagd. In dit geval, risicovrije rente van 2% plus ons risico. We nemen een beperkt risico op vlak van dividend dus we zijn tevreden met 1% risico. Waarom? Omdat dit bedrijf duidelijk cyclisch is en dus vooral ons rendement zal geven via de koers die verandert. We eisen 3% rendement, we kennen het dividend(0,8 euro) en we bereken dus de koers. 0,8 euro delen door 0,03 geeft ons 26,6 euro. Indien we dit betalen halen we al zeker ons dividendrendement.

We kijken ook naar de waardering natuurlijk. We wilden ieder jaar 11%, daarvan gaan we 3% krijgen via ons dividend dus we willen nog 8% krijgen via de 'waardering'. Normaal werken we met de koers-winstverhouding. Dat geeft een rond getal, geen percentage. 10 keer de winst is echter 10% rendement. Bij 20 keer de winst daalt ons rendement naar 5%. We willen 8% dus we betalen 12,5 keer de winst. De winst is 1,6 euro, dus we willen 20 euro betalen.

Goed we zien meteen dat yield van het dividend en de waardering uit elkaar kunnen liggen. In feite is dit omdat ik niet volledig correct te werk ben gegaan, ik hou te weinig rekening met exacte verwachtingen op vlak van groei die je ook moet verwerken. Voor de kenners is dit simpel maar dit vormt een inleidende cursus. In feite volstaat het te noteren dat die 8% rendement die we willen mag verminderd worden met de autonome winstgroei van het bedrijf. En omdat we het verwachte dividend yield ook moeten bereken op basis van de waardering, immers de pay out vormt de link tussen winst per aandeel en dividend. Laat dit niet aan uw hart komen. Hoe simpeler de berekeningswijze hoe beter vaak. Je wilt 12,5 keer de winst betalen en rond de 3% dividendrendement. Je moet voor jezelf bepalen aan wat je het meeste belang hecht. Aan het dividend of aan de koersstijgingen. Stel nu, het aandeel noteert op de beurs aan 22 euro. We kopen het!

We krijgen dus een hoger dividendrendement dan gehoopt, we betalen wel wat meer keer de verwachte winst. Maar al bij al is dit een koopje. Indien de koers gelijk blijft en het bedrijf zijn winst en dividend verhoogt het volgende jaar krijgen we volgende multiplicators: 12,8 voor de waardering en 3,9% voor het dividend. Echter in 2003 maakt iedereen weer zijn oefening. Is de rente gestegen? Wat met de inflatie? En de vooruitzichten? Hier begint beleggen gokken te worden, ik weet niet wat men in 2003 gaat denken. Wij zien nu dat het bedrijf in 2004 meer winst gaat maken, maar de winstgroei vertraagt. Wij weten dit omdat dit een fictief bedrijf is. De beleggers weten dit niet. Indien ze in 2003 dezelfde multiplicators willen betalen als in 2002 dan stijgt de koers. In ons geval van 22 naar 23,5 euro. Echter, omdat men hoopt dat de winst in 2004 hoger zal liggen dan ze in werkelijkheid ligt wilt men zelfs 24 euro per aandeel betalen. Dan volgt de teleurstelling natuurlijk, de winst groeit te traag. We willen plots minder betalen dan in 2002 en de koers zakt.

Wat zien we in 2004, de waardering ligt onder die van 2002. Toch ligt de koers hoger. Dus waardering daalt, maar winst stijgt dus de koers reageert op beiden. Het dividend is zelfs gestegen. Het bedrijf is in feite saai geworden nu voor investeerders, het groeit rond de 5%. Dus die 13 keer de winst vind men net goed in de sfeer van lage rentes en normale groeicijfers. We blijven dus rond die waardering hangen, echter omdat de winst stijgt kan de koers ook stijgen.

We berekenen altijd de koers op basis van de winst van het jaar zelf, we doen dit omdat analisten altijd verwachtingen hebben. In theorie weet iedere analist exact de winst per aandeel, en zal hij op basis hiervan een koers maken. Perfecte markten heet dit. Efficiënte markten zelf. In ons voorbeeld is de analist er heilig van overtuigt dat de winst in 2007 een goede 5% hoger zal liggen dan in 2006. Echter ons bedrijf verrast en groeit met maar liefst 16%. Plots past die analist alles aan. Zijn winstverwachting voor 2008 gaat omhoog net als zijn waardering want ja dit is een groeibedrijf. En onze koers stijgt dus dubbel, zowel vanwege de stijgende winst als vanwege de herwaardering.

Die zwarte zwanen toch

Echter dan gebeurt er iets, de crisis in 2008. Ze begint pas in het laatste kwartaal echt te wegen op het bedrijf dus de analist zag het niet aankomen, hij had zijn winst niet aangepast noch zijn waardering. De koers die hij voorspelde was dan ook dicht tegen de 40 euro. Met een winst flink hoger per aandeel dan het vorige jaar en nog altijd die waardering van 15. Echter de winst daalde, in volle paniek herberekent hij alles. Hij verwacht ook in 2009 een daling van 15% van de winst, het bedrijf krijgt plots nog maar 8 keer de winst mee. Want dit is een bedrijf in een cyclisch dalende markt! We crashen. Echter het dividend blijft, dus dat rendement stijgt enorm. De analist zegt, blijf weg, ik ga uit van een koers nog lager in 2009 omdat de winst gaat dalen. Jij zegt, ja maar dat dividend is zo hoog. Plots lopen de maatstaven ver uit elkaar. Dit komt omdat het bedrijf zijn pay out heeft verhoogd. Drastisch zelfs. Om zijn dividend te beschermen. Maar goed, de koers!

De analist denkt dat de winst per aandeel rond 1,5 gaat stabiliseren en wilt 10 keer de winst weer betalen. Hij wilt een koers van 15 euro betalen. Echter het bedrijf verrast nogmaals negatief. Alles slaagt weg bij deze. Echter de analist blijft bij zijn waardering van 10. Waarom? Omdat het opklaart. 2009 was nog zwaar maar plots lijkt er weer groei te zijn. Het bedrijf pakt de problemen aan, saneert bijvoorbeeld of investeert zwaar in groeilanden. Echter om dit te doen knipt het bedrijf in zijn dividend.

Jij kijkt naar de waardering in 2009, je bedrijf dat in 2002 op je kooplijst staat is veranderd. Althans zo lijkt het wel. Het dividend ligt hoger dan je ooit hebt gedacht, de yield dus, en de waardering ligt extreem laag. Hoe komt dit? Wel de winst ligt lager dan in 2002. En het dividend in lijn met toen. En dus is de koers gedaald, het bedrijf is zijn waarderingsbonus kwijt en een deel van zijn winst. Voor het jaar erop begint de analist te rekenen. Moet je kopen? In 2002 had je al je geld afgehaald en het gekocht. Maar nu?

De analist stelt dat de rente inderdaad nog altijd laag is, de risicovrije rente ligt rond de 2% nog altijd. Alleen dat risico ligt zoveel hoger. Voor dit type bedrijf vraag je best 15% en meer risicopremie. Je wilt dus 17% of maar 6 keer de winst. Maar welke winst? Die van rampenjaar 2009? Of de verwachte winst van 2010? Dit zijn de lastige vragen natuurlijk. Omdat we alwetend zijn nemen we de winst van 2010. En nu gebeurt er iets raars, de winst steeg nochtans en toch zakt de waardering. Dit is de vertrouwensbreuk. Het bedrijf doet het wel goed maar we hebben zoveel schrik meneer. Die schrik bleef ook in 2011 en heeft niets meer te maken met het bedrijf maar puur met de markten. We zien de winst herstellen in 2011 echt de waardering blijft hangen op 8. En in 2012 is men met 10 al zwaar aan het inzetten op herstel. We eindigen dan ook het jaar aan 21,2 euro per aandeel Hofman en Co.

Het eindresultaat

Goed, we kochten in 2002 en nu kijken we. Qua koers, waar we toch veel van hadden verwacht, is het letterlijk niets geworden. De reden ligt niet bij het bedrijf. De winst is van 1,6 naar 2,12 euro gestegen. Echter die waardering is ingestort. Op die 10 jaar tijd heeft het bedrijf slechts 0,52 euro meer winst geboekt. Een jaarlijkse groei van ongeveer 3%. Dat verdiende niet die hoge waardering van 13 en meer. Nochtans in het begin deed het bedrijf met 8% het zo goed. Die dekselse crisis toch. Heeft het dan geen zin om naar het bedrijf te kijken? Maar jawel. Stel dat je bedrijf niet had kunnen groeien, dan stonden we er nog slechter voor. En vergeet niet, het dividend! We hebben 10,37 euro dividend gekregen. Dat is 47% rendement op 10 jaar of 4,7% per jaar. Herinner je dat we met 3% dividend tevreden waren? Het totale rendement van 110% hebben we niet gehaald, zelfs de helft nog niet. Maar we hebben wel winst gemaakt. Zonder risico hadden we 2% gehad, met risico hebben we wat meer gehaald.

Natuurlijk leren we ook dat timing belangrijk is. Had je maar verkocht in 2007. In feite had je dat kunnen weten, in 2007 was de waardering veel hoger. Je moet je bij een aandeel iedere dag afvragen, zou ik het vandaag nog kopen. Het moment dat dit antwoord negatief is, dan moet je beginnen denken aan verkopen. En een uitsmijter, zou je het aandeel vandaag nog kopen? Je betaald slechts 10 keer de winst en krijgt een dikke 5% rendement?

Eigen stoef stinkt niet

2012-10-28T16:16:00.000+01:00

Eigen stoef stinkt niet

Er zijn hier al heel wat concrete adviezen gepasseerd. Omdat een mens ook maar een mens is en fouten maakt en al helemaal omdat aandelen en financiële markten geen exacte wetenschap is vormt ieder advies een risico. Het kan juist of fout zijn. Om bij te leren loont het dan ook de moeite om af en toe eens terug te kijken op gemaakte beslissingen en zien of deze de juiste waren. En belangrijker waarom ze al dan niet juist of fout waren.

Bekaert

We beginnen begin 2012 met Bekaert, een bedrijf dat menig belegger bekend in de oren zal klinken. De koers was toen ongeveer 27 euro en er loerden reeds toen problemen om de hoek. Het advies was om het aandeel niet te kopen tenzij je er reeds had. Er was geen haast bij, het was eerder voor de lange termijn. De argumenten van toen blijven ook nog steeds gelden, een bedrijf met sterke fundamenten maar dat tijdelijk doorheen de tunnel moet. Vandaag kost een aandeel ongeveer 21 euro, het is dus nog gezakt. Terecht? Met een nakende groeivertraging in China krijgt het bedrijf nog wat Macro economische tegenwind te verwerken maar nu zit het aandeel wel op een niveau waarbij aankopen mogen. Ook voor mensen die het niet reeds in bezit hebben.

Philips

Zowel in februari als in april een bericht over de Nederlandse producent van consumenten elektronica. Advies om te kopen onder de 16 euro met als opmerking dat 13 euro de bodem zou vormen waarschijnlijk. En dit klopte, het aandeel piepte soms eens boven de 16 euro en ging niet onder de 13,8 euro tot in April. Toen kwam er een nieuw artikel over de kwartaalcijfers. Duidelijk advies om tegen de 14 euro die het toen noteerde in te stappen, en met als waarschuwing dat eenmaal de turnarround was ingezet het bedrijf kon stijgen. Het nieuws kwam op 20 juli dat het bedrijf eindelijk erin was geslaagd weer winst te maken. Vandaag zitten we rond de 19 euro. Een winst die mag tellen. Voor diegene met instapmoment rond de 14 euro lijkt verkopen een goede zaak. Het bedrijf blijft fundamenteel gezond alleen de waardering begint pittig te worden.

Retailsector

Wat adviezen rondom retail aandelen. In feite was de conclusie dat retailers goedkoop stonden maar met een rede. Geen koopadviezen tenzij voor de lange termijn voor Tesco en Ahold. De eerste noteert rond de koers van toen, de tweede hier wat onder. Beiden blijven voor de lange termijn een goede basis voor iedere beleggingsportefeuille. Waarschuwing om de andere te mijden, Delhaize noteert 10 euro lager dan toen. Carrefour staat iets hoger maar pas na een rally van de laatste dagen. Het advies blijft om Carrefour af te bouwen, Delhaize is klaar voor een eerste(kleine) positie.

Compagnie des Alpes

Dit is een bedrijf waarbij de beurzen bewijzen dat ze geen exacte wetenschap zijn. Al de koopargumenten gelden nog altijd, de waardering is nog altijd laag alleen staat de koers serieus lager. Van ongeveer 16 euro naar 14 euro is niet bepaald het einde van de wereld, doch het is niet aangenaam. De reden is complex, het is een defensieve midcap met zijn eigen problemen(btw verhoging in Frankrijk) en een nogal uniek bedrijfsprofiel. Dit soort aandelen heeft nood aan een soort van momentum. Zoals de goede cijfers van enkele dagen terug. Voor aankopen best nog wat afwachten tenzij je veel geduld hebt. Blijft een aantrekkelijk bedrijf.

Arcelor Mittal

Ik eindigde mijn analyse dat het kan zakken richting de 12 euro, hetgeen het ook heeft gedaan. Dit is een cyclisch aandeel, een gok en dus een risicovol aandeel. Het werd gekocht met de hoop op een verbetering van de economie, iets dat kennelijk nog niet voor vandaag is. Het blijft goedkoop gewaardeerd maar dit soort aandelen is pas interessant indien de wereldeconomie sterk groeit. Wacht af voor een aankoop, iedereen die rond de 12 euro heeft gekocht zal er zijn broek niet aan slijten, maar reken pas op winsten eenmaal de crisis achter de rug is.

GDF Suez

Na mijn artikel bleef het aandeel maar zakken, tot een bodem van 16 euro, nu staat het daar alweer mooi boven maar toch. Dit soort aandelen koop je niet voor de koerswinsten maar het dividend. Wie het toen kocht aan een koers rond de 17 euro heeft vandaag reeds meer dan een belegging op een spaarboek. Niet dat we hiermee reeds tevreden zijn. Dit bedrijf heeft echter ook een top van 20 euro bereikt. Voor mensen die actief de portefeuille beheersten en dus kochten rond 17 en verkochten rond 20 was dit een mooie operatie. Voor mensen die voor de lange termijn kochten is er ook geen kalf overboord. Het dividend blijft standhouden en de koers ook.

Telenet

Twee boodschappen over dit bedrijf, de eerste was een vraag of het bedrijf kon blijven groeien. Het antwoord was dat het bedrijf risico's had omdat het dividend zo belangrijk was. Een paar maand later kondigden men aan dit dividend te vervangen door de inkoop van eigen aandelen. Nog wat later werd het van de beurs gehaald…Dit laatste stond in de sterren geschreven en kwam toch als een verrassing. Voor mensen die het aandeel in bezit hebben is het bang afwachten wat er nu gaat gebeuren. De conclusie van toen blijft dus, een mooi dividend maar verder weinig spek voor de goede huisvader. Hoe mooi de rendementen ook zijn, dit aandeel heeft de plot van een soap.

Delhaize

Apart stukje over dit bedrijf, met als waarschuwing dat het er nog lang niet is. De waardering is laag en indien je veel tijd en geduld hebt komt het zeker goed, maar om op korte termijn wat rendement te halen is Tesco een beter sectoralternatief. Voor mensen die het aandeel in bezit hebben is er geen reden tot paniek. Het blijft een gezond bedrijf en op lange termijn komt het wel goed.

Bouwsector

CFE staat een beetje onder de koers van toen, echter het koopadvies blijft. Ook Vinci noteert een paar centjes lager maar blijft koopwaardig. Ackermans & van Haaren is van rond de 60 gestegen tot 63 en kende als enige dus een stijging echter indien je wilt inzetten op de bouw blijven CFE en Vinci gewoon interessanter met een voorkeur voor het Belgische CFE. Mensen die Ackermans & van Haaren hadden gekocht tegen het advies in hebben wel winst geboekt, het advies is deze te nemen.

Danone

Koop het onder de 45 euro, tot mijn spijt is het niet gedaald tot dat niveau. Maar met een koers van 47 euro is het ook niet gestegen. Al heeft het aan de 50 euro gestaan. Blijft rond de huidige koersen koopwaardig aangezien er fundamenteel niets is verandert aan het bedrijf.

Colruyt

Na de goede cijfers heb ik voorspelt dat winstnemen beter was dan bijkopen, het aandeel noteert onder de koers van toen dus dat advies was zo slecht nog niet. Blijft duur gewaardeerd alleen presteert operationeel iets beter dan voorheen. Voor goede huisvaders blijft alles rond de 30/33 euro een mooie instapkoers voor de eeuwigheid maar bij dit aandeel is geen echte haast geboden.

Suez Environnement

Kopen rond 8 euro, het was vaak mogelijk na mijn artikel. Verkopen rond 9,5 euro ook trouwens. Advies voor lange termijn blijft om het te kopen onder de 10 euro, dat is een goedkoop niveau voor de toekomst. Op korte termijn hangt veel af van de crisis. Als die voorbij is kan de afval afdeling weer groeien. Behoudt ook zijn hoog dividend.

Manchester United

Duidelijke waarschuwing om weg te blijven tenzij je gewoon de voetbalclub wou steunen. Wie de koersen bekijkt kan alleen maar dit beamen. Al begint het rond de 12 dollar best interessant te worden voor niet fans. Al moet iedereen met een zwak hart dit soort aandelen mijden.

K+S

Kopen aan 38 euro was beter kopen aan 35 euro geweest. Maar verder blijft dit bedrijf een koopadvies meekrijgen. Wie kocht aan 38 en er nog altijd in geloofd moet trouwens bijkopen voor de kwartaalcijfers. Indien er trouwens een koude winter aankomt kan dit aandeel snel weer doorstijgen naar koersen rond de 45 euro.

Intel

Kopen aan 22 euro was het advies, we zitten aan die koersen. De cijfers waren beter dan verwacht, ik zie geen reden waarom dan niet het toenmalige advies te volgen. Het verkopen van Buffet was wederom een teken van zijn perfecte kunst om te timen. Ben eens benieuwd of we binnenkort horen dat hij er weer gekocht heeft.

Facebook

Alles onder de 20 dollar aangekocht…wel die hebben nu winst terwijl die mensen van bij de IPO nog altijd verlies hebben. Blijft koopwaardig onder de 20 dollar zeker nu blijkt dat de mobiele strategie aanslaagt.

Conclusie

We slaan de bal al eens mis, dit is vooral een blog om bedrijven voor te stellen op vlak van sterke en zwakke punten en dan te proberen een minimumkoers te voorspellen. Een instapmoment aanduiden voor de toekomst. Winst nemen is persoonlijk. Ik keek alleen naar de koers op moment van schrijven(of indien ik bodemkoers gaf of die bereikt was) en naar de koers vandaag. Sommige aandelen hebben in de tussentijd hoogtes gekend, andere grotere dieptepunten. Maar geen enkel aandeel staat fundamenteel onder de advieskoers van toen. Bodems zoeken is deel van de kunst van beleggen en veel beleggers hebben het daarmee moeilijk. Winst nemen is simpeler, je beslist zelf wanneer je tevreden bent. De meeste bedrijven hier beschreven staan vandaag goedkoop dus ik zou geen winst nemen vandaag. Intel bijvoorbeeld rond de 26 dollar was wel het verkopen waard maar dit kiest u dus zelf. Op lange termijn is ieder aandeel meer waard dan het ooit is geweest.

Spaarboekjes kloppen de inflatie niet

2012-09-06T13:24:00.001+02:00

Er is er weer eentje geboren, een nieuwe schoonzoon die hengelt naar de hand van je dochter. Verander schoonzoon door bank en dochter door geld en je bent er. Naam van de prins op het witte paard? MoneYou. Afkomstig uit het Noorden, meer bepaald Nederland. Het graafschap ABN Amro zelf, gekend van de mislukte veroveringstocht van Fortis.

De laatste dagen is het begrip sparen niet meer uit de pers te slagen. Belgen zetten massaal veel geld op de spaarboekjes, de rente daalt en de inflatie stijgt. En nu is er dus een nieuwe prijsbreker. Interessant voor u?

Prijsbrekers zijn banken die een hogere rente bieden dan de grote vier. In dit geval kan u bij MoneYou 2,35% of 2.65% krijgen afhankelijk u gaat voor een getrouwheidsspaarrekening of een gewone spaarrekening. Lopende rekeningen en andere financiële producten zijn niet mogelijk. Onderstaand vind u een tabel met andere prijsbrekers op de Belgische spaarmarkt. Het verschil tussen de basisrente en de getrouwheidspremie is dat je voor die laatste je geld een jaar op de rekening moet hebben staan, pas dan is die interest verworven. Voor banken is dit een manier om op lange termijn aan funding te doen. Voor spaarders houdt dit het risico in dat men te snel zijn geld afhaalt en dus alleen de basisrente krijgt.

Indien u dus uw geld al zeker één jaar niet nodig heeft ga dan voor de getrouwheidsrekening die een beetje meer opbrengt. Maar om u nu meteen naar het kantoor om de hoek(lees de website) te haasten is de rente niet hoog genoeg. In beide situaties zijn er banken die een hogere rente bieden. MoneYou heeft wel als troef dat het een dochter is van een staatsbank. ABN Amro heeft aan A+ rating en Nederland AAA. U geld is dus veilig tot 100.000 euro.

Er zijn wel nog redenen om niet zomaar van bank te veranderen voor die 0,5% meer. Om te beginnen kunnen rentes op spaarrekeningen ieder moment worden aangepast, zoals onlangs bijvoorbeeld Rabobank.be deed. Voor niets de hele verhuis gedaan. En aangezien de getrouwheidspremie pas na een jaar is verworven is bankhopping ook niet bepaald mogelijk. Rendement halen dankzij of via spaarboekjes is dan ook een hele klus en in feite niet aan te raden. Een spaarboekje is dan ook een soort van wachtrekening, niet een manier om kapitaal te verwerven. Wel om het op te bouwen. Al moet u daarmee ook opletten.

Het beest genaamd inflatie waard doorheen onze landen. Met 2,9% ligt die zelfs hoog. Dat wilt zeggen, als u vandaag een winkelkarretje hebt van 100 euro dan zal u volgend jaar voor datzelfde karretje 102,9 euro moeten betalen. Of een brood minder kopen. Voor spaargeld werkt hetzelfde regeltje. U heeft van 100 euro en indien de rente 2,35% is hebt u het jaar erop 102,5 euro. In koopkracht verliest u dus 0,4 euro. Indien u echter klant bent bij een gewone bank(genre BNP Paribas Fortis) verliest u nog meer koopkracht omdat de rente daar nog lager ligt. Dus toch overlopen?

Nee, niet voor de veiligheid maar omdat de rente bij alle banken onder druk staat. De rente op de spaarboekjes wordt bepaald door enkele factoren maar in theorie is het zo: hoe lager de rente op overheidspapier hoe lager de rente op spaarboekjes. België leent aan 0,4% op twee jaar. Prijsbrekers zijn actief in dezelfde economische realiteit dan de grootbanken. Ja hun kosten liggen lager maar ze ontsnappen niet aan de logica dat de rentes wereldwijd onder druk staan. Wat vandaag nog 2,35% is kan snel onder de 2% zakken. Prijsbrekers zullen wel altijd meer bieden dan de grootbanken maar vaak gaat dit ten koste aan dienstverlening op vlak van termijnrekeningen, effectenrekening en dergelijke meer. Kijk dus niet alleen naar de rente maar ook naar dit soort zaken alvorens u een band aangaat met een bank.

En ondertussen spaarde de Belg wel rustig verder, met 229,16 miljard euro zijn ze al. De euros die staan te trappelen op de spaarrekeningen. Allemaal verliezen ze aan koopkracht en allemaal brengen ze bijna niets meer op. Dit terwijl de aandelenmarkten dividendrendementen bieden die historisch hoog zijn en bedrijven obligaties uitbrengen dat het een lieve lust is. Gelukkig zijn er nog de banken. Die vinden het geweldig dat u hun goedkoop geld aanlevert. Maar het is meer en meer een feit. Als er één type mens is die de crisis betaald dan is het de spaarder.

Facebook's grote aandeelhouders mogen verkopen

2012-08-16T13:34:00.000+02:00

Facebook vindt dit niet leuk

De beursgang van Facebook was om meerdere redenen een flop. Het was technisch gezien een fiasco maar ook financieel ging niet alles naar wens. De intekenprijs was veel te hoog met als gevolg dat het aandeel sinds mei ongeveer 45% lager noteert. Vanaf vandaag kan het nog heel wat dieper zakken. Bij een IPO, een beursgang, zijn er een heleboel regels. Er is bijvoorbeeld de regel dat de begeleidende banken, dus banken die aandelen initieel aan de man brengen, geen advies mogen formuleren rondom het aandeel. Deze stille periode ligt al een tijdje achter ons. Het advies van de banken luidde toen: kopen. Of in feite houden. De meeste analisten voorspelden dat een koers van rond de 38 dollar ‘normaal’ was. Net de IPO prijs. Wat echter niet langer strookte met de realiteit, Facebook noteert nu rond de 20 dollar. De meest negatieve analist vond 25 dollar een bodemkoers. Die man, Daniel Salmon van BMO Capital Research, zat nog het dichts bij de waarheid van allemaal.

De tweede belangrijke regel is dat bepaalde oude aandeelhouders, dit zijn aandeelhouders die reeds aandelen bezaten voor de beursgang, hun aandelen een zekere periode moeten bijhouden. De zogenaamde lock up period. Die periode begint nu af te lopen. Meer zelfs, vandaag 16 augustus mogen bedrijven zoals Microsoft en Goldman Sachs hun aandelenpakket vrij verhandelen. Ze kunnen vanaf nu 270 miljoen aandelen op de markt smijten. Tegen februari mag er voor in totaal 1,9 miljard aandelen extra worden gehandeld. Indien al deze investeerders naar de uitgang hollen kan de koers instorten. Iets dat Facebook zeker iet leuk zal vinden.

Revolutie op het internet

Waarschijnlijk loopt het allemaal zo een vaart niet. Het is niet omdat je mag verkopen dat je moet verkopen. De meeste van die aandeelhouders gaan hun keuzes rationeel bekijken. Hebben we winst, verwachten we een hogere koers, is er nog hoop…Het zullen de antwoorden op die vragen zijn die bepalen of er een zondvloed komt. Toevallig zijn die vragen ook belangrijk voor de vele particuliere beleggers die aandelen Facebook hebben gekocht.

Om een bedrijf te waarderen moet je eerst snappen wat het doet. Facebook heeft klanten en gebruikers. Dat onderscheid is belangrijk. Iedereen met een Facebookprofiel is een gebruiker. D gebruiker maakt gratis gebruik van de diensten van Facebook. Facebook is dus een dienstenbedrijf alleen de dienst die het aanbiedt is uniek. Het verbindt mensen. Niet zoals een telefoonmaatschappij maar anders. Het zorgt ervoor dat mensen foto’s met elkaar kunnen delen, of gedachten en interesses. Dat je oude vrienden kan ontdekken. Omdat het eenvoudig en goedkoop is zijn heel veel mensen lid van Facebook. Maar lid zijn betekent nog niet dat je een actieve gebruiker bent.

Je bent pas actief als je iedere dag op Facebook zit en er tijd op doorbrengt. Waarom zou je tijd doorbrengen op Facebook? Niet omdat Facebook je content aanlevert maar omdat je vrienden op Facebook zit. Het is als een soort cirkel. Je vriend zit erop, dus jij zit erop waardoor je vriend er ook meer gaat opzitten. Vul dit aan met wat simpele games en je hebt het product Facebook voor de gebruikers. Een ruimte waar je in aanraking komt met andere mensen, vaak mensen die je echt kent. Wat totaal anders is dat het oude internet alwaar je ofwel informatie las of discussies voerde met onbekenden van over de hele wereld. Facebook is een beetje zoals een school. Iedereen die daar loopt ken je wel van ergens. Een groot dorp zou Zuckerberg zeggen.

Facebook voor de klanten

Hoe leuk Facebook ook is, en vooral hoe gratis het ook is, je bent niet de klant van Facebook. Jij bent eerder de werknemer van het bedrijf. Jij maakt Facebook groot, niet Facebook zelf. Het zijn de gebruikers die de content maken, de foto’s uploaden of de statusupdates plaatsen. Hoe meer gebruikers hoe beter het gaat met Facebook. Die cirkel weet u wel.

Het zijn namelijk die gebruikers die Facebook verkoopt aan zijn klanten. De klanten van Facebook zijn divers. Om te beginnen heb je de standaard bedrijven die reclame maken. Net zoals overal op het internet verschijnt er van tijd tot tijd wat reclame op Facebook. Discreet aan de rechterkant vindt u altijd een klein schermpje met daarin een boodschap. Het bedrijf die deze ruimte koopt is de echte klant van Facebook.

Facebook verkoopt zijn gebruikers aan bedrijven die deze gebruikers nodig hebben om zijn merk te leren kennen en zijn producten te kopen. Beetje zoals een tv zender content maakt(programma’s) om de reclameblokken te onderbreken. Het zijn de adverteerders die de klanten zijn van de tv stations. De kijkers zijn slechts de kijkers. Ook bij Facebook wordt u verkocht. Niet alleen uw internettijd wordt verkocht. Hoe meer u op Facebook zit, hoe meer u pagina’s opent en hoe meer u klikt hoe meer geld Facebook kan vragen aan de adverteerders. Maar ook uw inhoudt is geld waard.

U bent man, student en op zoek naar een vriendin. Kans is groot dat u dus uitgaat, dat u drinkt en dat u let op u persoonlijke hygiëne. Op basis van deze simpele vragen kan Facebook een goudmijn aanboren. Persoonlijke reclame heet zoiets. Wat heeft General Motors eraan om reclame te maken over zijn nieuwe Opel als u geen rijbewijs heeft. Niets. Unilever kan beter zijn Axe reclame op u afsturen om in te spelen op uw behoefte naar een relatie. Als analisten vol lof zijn over Facebook en zeggen dat dit bedrijf meer dan 100 miljard dollar waard is dan komt het door dit systeem. U informatie over u zelf, die inkijk in uw privacy, die is goud waard.

Maar waarom zakt de koers dan?

We kennen dus het bedrijfsprofiel van Facebook. Het lokt gebruikers om die hun informatie en aanwezigheid om te zetten in geld. Simpel gesteld is er voor Facebook dan ook maar een belangrijke parameters: het aantal gebruikers.

Of beter, het aantal actieve gebruikers. Het is daar dat het schoentje potentieel knelt. Wat als de cirkel doorbroken wordt? Wat als Facebook uw aandacht niet langer kan trekken? U niet langer kan verleiden om tijd door te brengen op en informatie te delen met Facebook? Dan stort het verhaal in elkaar als een pannenkoek. Al helemaal als die pannenkoek werd verkocht als taart.

Want dit is het grote probleem. Het aandeel zakt niet omdat Facebook een slecht bedrijf is. Het hierboven omschreven profiel heeft zijn logica en heeft zijn kracht. Alleen zoals bij ieder bedrijf wordt aan het profiel ook een waardering gekoppeld. Hoeveel ben je bereid om te betalen? Volgens de begeleidende banken was u bereid 38 dollar neer te dellen. Volgend de beleggers zelf is 20 dollar redelijker. Maar wat is redelijk? Facebook hoopt rond de 0,46-0,49 dollar winst te maken per aandeel. Indien het gaat om een matuur bedrijf is alles tussen de 10 en de 20 afhankelijk van het bedrijf een logische multiplicator. Bij groeibedrijven durft men al eens richting de 30 op te schuiven. Bij de beursgang was er echter spraken van 82 keer de winst. Indien de winst zou verdubbelen betaalde u nog altijd 41 keer de winst. Vandaag betaald u ongeveer 41 keer de winst, indien nu de winst zou verdubbelen betaald u de redelijke 20 waardering. Met andere woorden als u vandaag het aandeel Facebook koopt hoopt u dat het zijn winst verdubbelt en daarna nog kan groeien. Is dat realistisch?

Facebook verkoopt en verstoot zijn gebruikers

Om te beginnen, we zitten met 955 miljoen mensen reeds op Facebook. In Europa en Noord Amerika is de penetratie reeds enorm maar in Azië kan daar nog wel wat bij. Potentieel gezien kan er dus nog wel wat bijkomen, neem nu tot 1,5 miljard profielen. Dat is een wilde gok. Als je weet dat in Amerika, waar het toch al redelijk lang actief is, dat 60% van de internetgebruikers op Facebook zit mag je dat getal voor de wereld gebruiken. Er zitten ongeveer 2 miljard mensen vandaag op het internet. Als ze die 60% in de gehele wereld halen is 1,5 miljard dus mogelijk. Wetende dat steeds meer mensen op het internet gaan zitten vooral gedreven door de opkomst van smartphones. Echter dat laatste kan een probleem vormen. Probleem nummer één voor Facebook. Mobile gebruikers brengen hun minder op. Logisch ook, de advertentieruimte is kleiner op het schermpje.

We zitten aan 1,5 miljard gebruikers en nu is de vraag, hoeveel verdient Facebook per gebruiker? Het verdient ongeveer 1,28 dollar gemiddeld aan ons. Dat is 3,2 dollar in Amerika waar online advertisment hoog is en 0,55 dollar in Azië waar alles nog in zijn kinderschoenen staat. Dit getal omhoog krijgen is de volgende manier van Facebook om te groeien. Het moet dus meer geld vragen aan de adverteerders. Dit kan het alleen doen als mensen daadwerkelijk op de reclame klikken en Facebook blijven frequent bezoeken. Want actieve gebruikers is één, het aantal uren dat je doorbrengt op de site is twee. En dat laatste daalt. Probleem twee. Wat kan je doen op Facebook? Wel niet veel buiten het lezen dat een oud klasgenootje het vreselijk warm heeft. Ja je kan spelletjes spelen. Farmville bijvoorbeeld van Zynga. Dat bedrijf dat trouwens meldt dat het niet zo goed gaat.

En dan probleem drie, de huidige gebruikers behouden. Veel jongeren beginnen Facebook beu te worden. Wat ook logisch is, het is een cirkel weet u wel. En mensen zitten niet graag vast als een hamster in een kooi. Er zitten ook veel jongvolwassenen op Facebook. Mensen die het internet kennen, maar die ook begrippen als privacy snappen. Dat een tiener het niet echt bevat dat de gehele wereld zijn leven kan volgen is te begrijpen. Voor mensen met een job, met een kind en met vrienden is het minder leuk dat iedereen alles weet. Privacy is een probleem op Facebook. Het bedrijf wilt meer van ons weten maar wij willen dat het net minder van ons weet. We sluiten ons account af of gebruiker het minder actief. We zijn minder open waardoor het volgen van ons minder nuttig wordt en de cirkel doorbroken wordt.

De waardering van Facebook

We sluiten altijd graag af met een simpele fundamentele analyse. Zal de omzet van Facebook blijven groeien? Waarschijnlijk nog wel een tijdje. Als het de opgesomde problemen aanpakt blijven vooral de kansen over. Voor probleem één werkt het aan een betere mobile applicatie. Het koopt bijvoorbeeld ook Instagram over. Een manier om meer aanwezig te zijn op je smartphone. Die overname was duur maar vergeet niet dat Facebook ongeveer 10 miljard dollar op zijn balans heeft staan. Bijna ¼ van de huidige beurswaarde. Maar de vrees bestaat dat Zuckerberg dit geld gaat gebruiken om overnames te doen die te duur zijn. Uit paniek om de problemen aan te pakken.

Het gekke is, Facebook is een gezond bedrijf. Geen schulden, groeiende omzet, positieve cashflows. Het maakte wel onverwacht verlies bekend in het tweede kwartaal maar operationeel draait alles. Alleen is die waardering zo hoog. Moest Facebook noteren rond 20 keer de winst, ik zou het zeker kopen. Maar vandaag is het te duur. Er is meer kans op teleurstelling dan op positief verrassen.

Het advies is dan ook, en ik ben haast zeker dat de grote aandeelhouders dit volgen, om af te wachten. Indien het de verwachtingen inlost is de huidige koers aanvaardbaar. Gezien de hype die er toch nog altijd wat hangt kan een positief kwartaal meteen ook een opwaartse beweging inhouden. Maar om te kopen is het te vroeg. Alles onder de 20 dollar kan wel interessant worden natuurlijk. Misschien kan het vandaag al bereikt worden als de grote jongens toch zouden beslissen om uit te stappen. Indien u dan de durf en het vertrouwen hebt mag u toeslaan.

Buffet verkoopt zijn belang in Intel

2012-08-15T18:55:00.005+02:00

Intel, de meester volgen of tegendraads zijn?

Warren Buffet wordt terecht aanzien als één van de beste beleggers aller tijden. De reden waarom hij zo bejubeld wordt is simpel. De man hanteert enkele simpele regels en handelt niet in ingewikkelde afgeleiden producten maar in aandelen van grote, bekende bedrijven. Dit zorgt ervoor dat zijn stijl bekend is en vaak gekopieerd wordt. Als de grootmeester dan ook iets doet dan volgt de massa. Zijn laatste zet was de verkoop van zijn belang in Intel. Moeten andere beleggers dit signaal volgen en ook uit de chipbakker stappen?

De simpelste regel van Buffet is om te beleggen in zaken die je kent. Zo kan je het bedrijven waarin je investeert snappen en begrijpen. Om die reden moest Buffet nooit veel weten van technologie, hij snapte niet hoe die producten tot stand kwamen en kon dus ook niet beoordelen of die producten beter waren dan de concurrentie en het bedrijf dus beter was dan de rest. Iedereen was dan ook verbaasd toen Buffet in november 2011 bekend maakte dat hij aandelen Intel en IBM had gekocht. Twee Amerikaanse toptechnologiebedrijven. Zijn tweede regel is nog simpeler. Hij hanteert duidelijke maatstaven om te bepalen wanneer hij een aandeel koopt(als het goedkoper is dan de werkelijke waarde) maar over zijn verkoopprijs is hij nog duidelijker: nooit. Warren Buffet staat erom gekend dat hij nooit verkoopt. Als je éénmaal een prinses beet hebt moet je die houden. Opsluiten in de hoogste toren. Wat je wel moet verkopen zijn de kikkers die geen prinses werden. De vraag rijst nu of Intel een kikker of een prinses is.

Intel bakt chips. Dure chips.

Intel maakt computerchips, CPU genaamd. Dit is de processor en kan worden gezien als de hersenen van een computer. Cruciaal voor de goede werking van iedere pc. Check je factuur voor je computer er maar eens op na,het duurste onderdeel van heel je pc is de processor. Indien je ooit de kan hebt gehad om een processor te zien zal je dit verbazen. Het onderdeel is meteen ook het kleinste onderdeel van heel je pc. Toch valt of staat alles met de processor snelheid. Hoe sneller, hoe beter. En Intel maakt de aller-snelste processors van allemaal. De concurrentie komt er niet aan te pas, waarschijnlijk heeft u zelf nog nooit gehoord van een ander bedrijf dat computerchips maakt. De enige concurrent is AMD en die komt niet aan de enkels van Intel.

Om de voorsprong te behouden investeert Intel jaarlijks om en bij de 10 miljard dollar en hanteert het de regel dat de chips om de zoveel tijd verdubbelen in snelheid. Ondanks problemen kan Intel ermee pronken dat het tot hiertoe altijd sneller en beter was dan de concurrentie en mede hierdoor heeft het een marktaandeel van rond de 80% in zowel de pc als de laptop markt. Het is hierdoor in staat om hoge prijzen te vragen en operationele marges te draaien van 65%. Buffet stelt altijd dat een bedrijf moet zijn zoals een kasteel. Het moet beschikken over een slotgracht zodat geen enkel ander bedrijf ooit kan bereiken wat het bedrijf heeft bereikt. Niemand zal ooit de smaak van Coca Cola benaderen dus dat bedrijf is uniek. Ondanks het feit dat binnen de technologie de slotgrachten minder stevig zijn kan men stellen dat Intel beschikt over de nodige afweermechanismen.

Het marktaandeel beschermen

Halfgeleiders, de officiële naam van chips allerhanden, worden gebakken. Letterlijk. De wafer waarop de chips huizen wordt gemaakt van silicium. Hoe kleiner en fijner je de wafer kan maken, hoe meer chips erop kunnen aangebracht worden. Intel maakt de halfgeleiders maar maakt niet de lithografiemachine noodzakelijk voor het maken van de wafer. Hiervoor bestaan er enkele grote bedrijven die deze maken en verkopen aan chipbakkers. Omdat de wafer kwaliteit bepalend is voor de chip zijn snelheid doet Intel er alles aan om altijd te beschikken over de beste machines. Het Nederlandse bedrijf ASLM makt deze machines en om zijn technologische voorsprong te behouden heeft Intel onlangs een belang van 15% genomen in ASLM voor 2,1 miljard dollar en geeft het nog eens extra 1 miljard dollar aan de technologieafdeling van ASLM voor het helpen ontwikkelen van de nieuwe generatie lithografiemachines. De kantelen worden dus sterk gehouden door Intel.

Marktaandeel is echter slechts een deel van het verhaal, je moet ook een markt hebben. Tot over enkele jaren was de pc markt een ware groeimarkt. Iedereen zou en wou een pc of laptop hebben. Echter u moet vandaag eens rondkijken en uzelf de vraag stellen wanneer u voor het laatst een pc hebt gekocht. De tablet markt bedreigt Intel net zoals de smartphone markt. Steeds meer mensen gaan via deze toestellen op het internet of spelletjes spelen waardoor de pc markt niet langer groeit en bloeit zoals voorheen.

Geld lost niet alles op maar toch veel

Om zijn technologische voorsprong te beschermen beschikt Intel over geld. Het investeert in zijn onderzoekers, het koopt patenten of het investeert in toeleveranciers. In tablets en smartphones zitten ook chips. Dus besloot Intel om zichzelf ook op die markt te werpen via de overname van Infineon zijn draadloze chipsbouwer. Maar tot hiertoe bekleedt de autoritaire marktleider in de pc markt nog altijd maar een marginaal deel van de zogenaamde draadloze markt. De gracht die het heeft in de pc markt heeft het nog lang niet in de nieuwe, opkomende markt van de tablets. En hierover maken beleggers zich zorgen.

Toch lijken deze zorgen voorbarig. Om te beginnen groeit Intel nog altijd in zijn kernmarkt van de pc processors en om te vervolgen, Intel heeft heus nog wel wat andere troeven. Het zijn die troeven die de markt over het oog ziet.

Omdat alles steeds meer online gaat gebeuren stijgt de vraag naar servers. Dit zijn computers waar op, letterlijk, het internet draait. Reeds jaar en dag produceert Intel ook deze servers. En ook hier haalt het hoge marges op dankzij zijn technologische voorsprong. De omzet uit pc chips groeit ongeveer met 5% alwaar hun servers met 15% groeien. Deze divisie is tot hiertoe nog altijd betrekkelijk klein maar is toch reeds goed voor 21% van de omzet. En er is sinds kort ook nog een derde peiler voor Intel. Ze hebben voor 7,68 miljard dollar McAfee overgenomen. Dit bedrijf is gekend van zijn antivirus software. De markt voor de beveiliging van computers groeit en de verwachting is ook dat steeds vaker tablets en smartphones een doelwit gaan worden van cybercriminaliteit. Natuurlijk legt Intel niet alleen een smak geld neer omdat McAfee goede vooruitzichten heeft het hoopt ook op synergie. De droom is om de firewall te integreren met de processor. Indien dit lukt heeft Intel niet alleen een slotgracht rondom zijn bedrijf maar ook letterlijk rondom zijn product. Het zou meteen de norm worden voor de nieuwe chips in zowel pc’s als tablets en smartphones. Maar zover zijn we nog niet.

Intel en zijn cijfers

Het mag duidelijk zijn, Intel is geen kleintje in zijn sector. Het is dan ook logisch dat iemand als Buffet het bedrijf opmerkte. Intel maakt goede producten en houdt hier als bedrijf een aardig centje aan over. Over de eerste zes maand van 2012 haalde het bedrijf 26,4 miljard dollar omzet en hield het hiervan netto 5,5 miljard dollar van over. In het tweede kwartaal alleen al kreeg het 4,7 miljard dollar cash binnen. Intel is dan ook een echte cashflow generator. Het zet dit geld aan het werk voor overnames. In 2011 dus McAfee maar ook Infineon Wireless voor 1,4 miljard dollar in hetzelfde jaar. Maar ook de aandeelhouder wordt niet vergeten. In 2005 kondigde het bedrijf aan dat het voor 45 miljard dollar aandelen zou terugkopen van zichzelf. Op dit moment mag het nog voor 7,5 miljard dollar van zichzelf kopen. Goed voor nog ongeveer 2 jaar waarna haast zeker het programma wordt verlengd. Intel zijn balans blaakt van gezondheid. Het heeft voor ongeveer 9 miljard dollar cash en geldinvestering en produceert dus per kwartaal ruim 4,5 miljard dollar cash. Een deel hiervan gaat ook nog eens naar het kwartaaldividend dat 0,22 dollar bedraagt.

Op vlak van waardering valt het op te merken dat Intel zelf verwacht dat ze het beter gaat doen van de vorige jaren op vlak van winst en omzet. Een winst per aandeel van 2,42 dollar mag verwacht worden. De kans op een positieve verrassing is trouwens groot. Om te beginnen staat de verkoop van computers onder druk door enkele uitzonderlijke elementen. Op dit moment wachten veel bedrijven met de aankoop van een nieuwe computer tot de nieuwe Windows 8 wordt gelanceerd. Wat het ook is aan de huidige koers van 26,5 dollar betaald u net geen 11 keer de verwachte winst. Voor een bedrijf dat groeit, een stevige balans heeft en een mooi dividend betaald is dat niet overdreven hoog. Probeer echter het aandeel op te pikken rond de 25 dollar.

Heeft Buffet dan ongelijk?

Op lange termijn heeft Buffet ongelijk maar op korte heeft hij zeker gelijk. Intel staat onder druk, je ziet dat in de cijfers. De kernmarkt waarin het een slotgracht heeft staat voor een uitdagende periode. Op korte termijn is de kans dan ook groot dat Intel niet ver zal afwijken tussen de 25 en de 27 dollar. Niet bepaald een aandeel waarvan je rijk zal worden. Buffet heeft waarschijnlijk gekocht rond de 22,5 dollar per aandeel. Hij had dus een winst van maximaal 20%, dat is niet slecht maar voor hem is dat weinig. Zijn aankoop was dan ook beperkt. Het feit dat hij het bedrijf een jaar geleden een koopje vond bewijst niet dat hij het vandaag niet langer een koopje vindt. Vandaag is het bedrijf inderdaad redelijk correct gewaardeerd. Maar op lange termijn is veel mogelijk. Alleen dat valt door Buffet niet te voorspelen. Intel maakt geen frisdrank waarvan je weet, dat blijft iedereen drinken. Het is actief in een markt die veranderd van dag tot dag. Tien keer de winst is dan ook een correcte maatstaf. Alleen net omdat Intel groeit,trager dan voorheen, en eigen aandelen inkoopt is de kans groot dat het binnen vijf jaar nog altijd aan tien keer de winst noteert alleen zal de winst per aandeel hoger zijn. Het aandeel dus ook. In de tussentijd ontvangt u per kwartaal een dividend. Warren Buffet zal hem zijn verkoop niet beklagen en ik ben er zeker van dat hij aan 22 dollar of een beetje meer weer zou kopen. Alleen Intel is geen prinses voor Buffet. Het is een vakantielief voor hem. Dat is zijn goed recht.

K+S: Het zout op uw patatten

2012-08-14T15:37:00.001+02:00

Het is niet al zout dat blinkt

De Duitse economie groeit nog altijd alwaar de rest van de Europese economie in het beste geval nog ter plaatste trappelt. Het lijkt dus interessant om te investeren in Duitse bedrijven. Het is helemaal verstandig om te investeren in Duitse bedrijven die exporteren en die actief zijn in groeisectoren. K+S is zo een type bedrijf. Het produceert potas en magnesium producten samen met zout. De eerste twee worden gebruikt in de landbouw om de oogst te verbeteren. De wereldbevolking groeit en tegen 2050 zou de wereld 9 miljard monden moeten voeden. Dankzij de stijgende inkomsten zullen al deze monden ook meer vlees of duurder vlees eten waardoor de vraag naar landbouwgewassen zal toenemen wereldwijd. De noodzaak om de opbrengst per hectare zo hoog mogelijk te houden zal de vraag naar meststoffen ondersteunen. En hier zal K+S van profiteren.

De zoutafdeling is vooral actief in zogenaamd wegenzout. Iedere winter opnieuw rukken de overheidsdiensten uit om de wegen berijdbaar te houden en hiervoor strooit men zout, dit zout komt onder andere van K+S. Een slechte winter voor K+S is dan ook een winter waarin het weinig sneeuwt en vriest. Zoals bijvoorbeeld de afgelopen winter, dit weegt op de cijfers van het bedrijf. Naast industrieel zout maakt het bedrijf ook zout dat gebruikt kan worden in de voedingindustrie. Deze vraag is minder onderhevig aan de weergoden.

Het weer als factor

Dat de weergoden de vraag naar zout beïnvloeden is duidelijk maar ook de vraag naar meststoffen is onderhevig aan de wil van het weer. De enorme droogtes in Noord Amerika zorgen ervoor dat de oogst van enkele gewassen zoals maïs en granen gaan tegenvallen. Dit zorgt voor stijgende voedselprijzen. Er is een simpele regel in de landbouw, als de voedselprijzen hoog zijn dan zal men veel investeren. In landbouwmachines, in gronden, in zaden maar ook in meststoffen. En daar profiteert K+S dus van. Landbouwers over de gehele wereld proberen ofwel hun oogst te redden ofwel zoveel mogelijk te oogsten om te profiteren van de hoge prijzen. K+S verkocht ongeveer 18% meer meststoffen het afgelopen tweede kwartaal dan een jaar geleden. Omdat de vraag naar meststoffen zo hoog is ligt de prijs ook gemiddeld 13% hoger per ton. Beide zaken zorgen ervoor dat de omzet van het bedrijf in het tweede kwartaal groeide met 21%. Op halfjaar basis waren de resultaten natuurlijk minder. Hier speelde de slechte winter nog altijd zijn rol waardoor de totale omzet met 2% daalde. De omzet uit meststoffen nam toe met 16% op jaarbasis. Omdat de prijzen van landbouwgewassen blijven stijgen valt te verwachten dat ook in het lopende derde kwartaal de vraag naar meststoffen hoog zullen blijven. Dit jaar kondigt zich dan ook aan als een topjaar voor K+S.

De toekomt brengt…

Landbouw is een hip thema op de beurs. Er is de groei van de wereldbevolking en de stijgende vraag naar voedsel. Landbouwers zelf profiteren van deze hogere vraag door hun productie te verhogen. Omdat de beschikbare grond voor landbouw steeds daalt kan dit haast uitsluitend door efficiënter en beter te produceren. Hiervan profiteren verschillende bedrijven maar onze voorkeur gaat toch uit naar K+S. Om te beginnen kondigt dit jaar zich goed aan maar één zwaluw maakt de lente nog niet. Cruciaal wordt de vraag naar wegenzout deze winter. De lage vergelijkingsbasis geeft ruimte om positief te verrassen. De huidige toestand op de landbouwmarkt is uitzonderlijk waardoor de kans bestaat dat het tweede kwartaal volgend jaar minder is dan het lopende maar de terugval lijkt beheersbaar. De fundamenten blijven hetzelfde. K+S heeft dan ook alle ruimte om te blijven groeien en om positief uit de hoek te komen. Het bedrijf zelf onderstreept dit door voor dit jaar voor meer dan 600 miljoen euro te willen investeren.

De waardering

K+S is nog één van de weinige bedrijven die becijferde verwachtingen geeft. Het bedrijf verwacht voor 2012 rond de 4 miljard euro omzet te zitten, dat is in mijn ogen conservatief geschat. Ook de winst per aandeel zal eerder rond de bovenkant van de vork uitkomen. Dit geeft 3,15 euro winst per aandeel. Aan koersen rond de 40 euro betaald u dus slechts 12,7 keer de winst. Een winst die volgend jaar zeker kan worden herhaald indien het weer wat mee wilt zitten. Het bedrijf keert ongeveer 40 tot 50% van de winst uit in de vorm van een dividend. Dit is mogelijk door de lage schuldgraad en sterke balans. Het aandeel heeft er echter al een hele rit opzitten sinds de zwakke eerste kwartaalcijfers waardoor u beter nog eventjes afwacht. Op lange termijn is dit bedrijf een veilige burcht. Het heeft alle groeivooruitzichten met zich mee en het wordt goed en stabiel geleid. Op korte termijn is het vooral uitkijken naar wat de winter brengt. Het advies is dan ook om het te kopen voor de winter en dus rond de resultaten voor het derde kwartaal. Echter u hoeft nog niet achter de koers aan te lopen. 40 euro is een correcte waardering op dit moment waardoor u beter wacht tot het aandeel richting de 38 euro of minder evolueert.

Telenet vindt zichzelf een koopje

2012-08-13T17:58:00.002+02:00

Drastische maatregelen bij Telenet

Het Mechelse telecombedrijf Telenet gaat niet BASE overkopen maar zichzelf. Althans dat valt op te maken uit een conference call van het bedrijf. Telenet zal nog maar eens extra schulden op zijn balans laden met als doel bijna 4,5 keer de jaarlijkse cashflow te lenen. Om u een idee te geven, de meeste bedrijven vinden 2,5 een mooie multiplicator. Maar Telenetbeleggers zijn nu eenmaal verzot op schulden. En er komen er dus nog eens 700 miljoen bij tot in totaal 3 miljard euro schuld.
Met de schulden, die mogelijk zijn door de stabiele cashflows van het bedrijf, verwent Telenet namelijk al jaren zijn aandeelhouders. Het keerde ieder een stuk kapitaal uit via fiscaal voordelige kapitaalsverminderingen.Dit jaar krijgt de aandeelhouder 1 euro dividend en 3,25 euro kapitaalsvermindering.

De schulden die nu worden aangegaan zijn echter niet bedoeld om volgend jaar een dividend uit te keren maar om zichzelf voor een deel op te kopen. Het bedrijf lanceert een openbaar bod op al zijn uistaande aandelen en zal maximaal 18,2% van zichzelf opkopen. In september wordt dit gelanceerd maar hier volgt reeds nu een woordje uitleg voor wat dit betekent voor u als aandeelhouder.

Openbaar overnamebod

Iedereen met aandelen Telenet mag die binnenkort aanbieden voor 35 euro. Dat bedrag zal echter nog dalen met het dividend dat eind augustus wordt uitbetaald. U krijgt dus 31,75 euro per aandeel Telenet. Het bedrijf zal alle aandelen kopen tot ze 18,2% heeft. Dat wilt zeggen dat als u 100 aandelen hebt en u biedt ze allemaal aan dan zal u alleen ze allemaal verkocht krijgen indien minder dan 18,2% van het kapitaal zijn aandelen aanbiedt. Om u gerust te stellen, de grootaandeelhouder Liberty Global zal niet meedoen met deze operatie waardoor de kans groot is dat u bijna al uw aandelen zal kunnen aanbieden. Maar meer nieuws daarover in september.

Stel dat u al u aandelen kwijt bent geraakt krijgt u geen 100 maal 31,75 euro. Openbare overnamen boden worden door onze Belgische fiscus aanzien als roerende inkomsten, u zal dus 21% roerende voorheffing moeten betalen. Het totaal bedrag per aandeel dat u krijgt is dus 25,0825 euro. Ter informatie, de koers is vandaag 35,30 euro. Indien u vandaag een aandeel Telenet koop heeft u wel nog recht op het dividend maar in feite doet u zich verlies. Nu kopen om winst te maken is te laat.

Wat met de huidige aandeelhouders?

Mensen die aandelen Telenet hebben zullen die vooral hebben gekocht voor het dividend. Echter dat dividend valt weg. Omdat de balans nu volledig is uitgemolken is er geen ruimte meer om veel geld uit te keren. Daarom schrapt men het dividend zodat men kan beginnen aan schuldafbouw. Geen dividend betekent dat Telenet u alleen nog geld kan opbrengen indien het aandeel stijgt. Telenet heeft wel aangekondigd dat het bedrijf nog af en toe delen van zichzelf zal gaan opkopen in de toekomst, maar hierover is niets concreets.

In feite pleegt Telenet een hold up voor de kleine belegger. U betaald roerende voorheffing op de overnameboden en u krijgt geen dividend meer. Het advies is dan ook simpel, verkoop uw aandeel. En niet in september maar nu reeds op de beurs. U kan nog wachten tot dat u het dividend krijgt eind augustus maar op lange termijn is dit aandeel dood. Het is duidelijk dat Liberty Global, die 60% zal beheren na de operatie, als doel heeft om Telenet volledig in te lijven. Dit niet door een gewone overname te doen, waarbij de kleine belegger wel direct zijn geld krijgt, maar door het bedrijf traag zichzelf te laten opkopen. U hoeft het aandeel dus niet bij te houden voor de overnamepremie, die ligt nog ver in de toekomst en Liberty Global zal die wel zo laag mogelijk houden.

De conclusie is simpel maar pijnlijk, Telenet is niet langer een goede huisvader aandeel. In feite is het dat gezien zijn enorme schuldenberg nooit echt geweest. Met een negatief eigen vermogen en een grootaandeelhouder die alleen aan zichzelf denkt blijft u best ver uit de buurt van dit aandeel.

Vorige Analyse Telenet

Manchester United: Alleen voor de fans?

2012-08-13T17:28:00.002+02:00

Beursgang Mancheter United geen succes

Wat is dat toch de laatste tijd met al die mislukte beursgangen? Facebook staat ver onder zijn eerste koers, Manchester United weigert afstand te nemen van zijn openingskoers en over Zynga gaan we maar zwijgen. Een IPO, Intial Public Offering, is een proces waarbij een bedrijf of een grote aandeelhouder beslist om een deel van zijn aandelen voor het eerst te verkopen aan het publiek. Het bedrijf zal dus voor het eerst publiek worden gemaakt, iedereen zal via de beurs de aandelen kunnen kopen en verkopen. De verkopende partij zoekt bij een IPO kopers. Het zijn die kopers die de IPO prijs bepalen. Hoe meer kopers hoe duurder de aandelen, hoe minder aandelen hoe duurder de aandelen. Vraag en aanbod op zijn beste. En toch gaat het hier heel erg vaak fout.

Om te beginnen is de waardering scherp,als de verkoper de aandelen te laag verkoopt zal de beurskoers meteen stijgen. De verkoper doet zich dan verlies, hij had indien hij zijn aandelen niet had verkocht meer geld kunnen krijgen door ze te verkopen op de beurs. Dus de verkoper zal meteen voldoende geld eisen voor zijn aandelen zodat potentiële koersstijgingen niet al te hoog gaan zijn. De waardering bij Facebook was hierdoor enorm en inderdaad, de verkopers hadden gelijk. Het zijn de kopers die met verlies zitten.

Bij Manchester United zit het probleem niet bij de verkoopprijs. Die is meermaals verlaagt dus je kan verwachten dat de waardering menselijk zal zijn. Echter hier stelt zich een nieuw probleem, hoe waardeer je een voetbalclub? Kijk je naar het aantal supporters, de grootte van het stadium, het aantal titels…Of volg je de oude regels en kijk je naar omzet en winst. Op die vraag bestaat geen antwoord. Vooral omdat er bijna geen beursgenoteerde clubs zijn om mee te vergelijken. Wij wagen ons toch aan de oefening en proberen een prijs te plaatsten op Manchester United.

Voetballers als activa

In feite doet een voetbalclub twee dingen. Het verkoopt entertainment en het koopt spelers om te entertainen. Het eerste is nog zeer simpel te vatten in economische termen. Je hebt inkomsten uit ticketverkoop en sponsors die betalen om op de truitjes te pronken. In het geval van Manchester United zit dit wel snor. Het haalt 110 miljoen pond aan ticketverkoop en de sponsors geven 55 miljoen pond per jaar. Inkomsten uit merchandising leggen daar nog eens 50 miljoen pond bovenop. Gezien het huidige stadium, Old Trafford, altijd volledig vol zit is de verwachting dat verdere stijging moet komen van hogere ticketprijzen. Gezien de populariteit van de club zal dit wel lukken. Trouwens binnen die commerciële inkomsten zit ook de verkoop van truitjes en andere prullaria waarop het logo van de Red Devils prijkt. Hier is wederom groei te verwachten. Steeds meer Chinezen ontdekken het Europees voetbal en Manchester United claimt dat het heel wat supporters heeft. Het cijfer loopt uiteen van 227 miljoen tot dik in de 660 miljoen supporters. Wat het ook werkelijk is, deze club is populair. Zo populair dat General Motors bereid is om de komende jaren voor meer dan 300 miljoen dollar de club te sponsoren. Op vlak van inkomsten zit alles echt wel snor bij deze club. Natuurlijk alles staat of valt met de resultaten die de club behaalt op sportief vlak. Bedrijven en fans willen niet geassocieerd worden met de verliezers.

Inkomsten sponsors Manchester United

Om op sportief vlak mee te blijven draaien met de top heeft de club nood aan goede spelers. Meer dan 150 miljoen pond geeft de club ieder jaar uit om zijn vedetten te betalen. Maar voetballers hebben niet alleen een loon, ze moeten vaak ook worden gekocht. Gelukkig kan een club ook spelers verkopen maar in het geval van Manchester United wordt er ieder jaar netto geld uitgegeven aan nieuwe spelers. Men verwacht 50 miljoen pond uit te geven dit jaar. De club beheerst tot hiertoe dit spelletje perfect. Het behaalt goede resultaten en Manchester United maakt winst. Operationeel blijft er 63 miljoen pond over in 2011 en voor dit jaar wordt een hoger bedrag verwacht. Niet slecht op een omzet van 330 miljoen pond. Dat geeft een marge van net geen 20%, daar zouden heel wat bedrijven voor tekenen. Echter winstgevendheid zijn niet bepalend voor de waardering, wel de verhouding tussen de waardering en de winst.
Die 3 miljard dollar waardering, of 1,9 miljard pond, waardeert de club dus aan 30 keer de bedrijfswinst. Wat prijzig is. Heel erg prijzig.

Schulden als passiva

Zeker als we verder zakken op het lijstje van de resultatenrekening. EBIT of bedrijfswinst houdt geen rekening met de intresten en die liggen hoog. Dat komt omdat Manchester United zichzelf heeft overgenomen. Toen de familie Glazer de club kocht deed het dit met bankschulden, deze schulden werden gedeponeerd op de balans van de club. Het resultaat is dat Manchester 650 miljoen dollar schulden meesleept, of een goede 400 miljoen pond. Om het in klassieke termen uit te drukken, ruim 6 keer de bedrijfswinst. Dat kost het bedrijf jaarlijks 50 miljoen pond. En het erge is, de opbrengst van de IPO wordt niet eens gebruik om deze schulden te verkleinen. Netto blijft er dus niet veel over, een goede 13 miljoen pond. Jawel u betaald een goede 100 keer de winst voor dit bedrijf. Afblijven dus?

Voetbal is voor de fans

Je koopt een bedrijf met schulden, veel schulden. Plus je koopt het heel erg duur geprijsd. Het bedrijfsmodel klopt tot hiertoe wel perfect. Stijgende omzet, kosten onder controle en een mooie winst als je geen rekening houdt met de schulden. Maar die schulden zijn er natuurlijk wel en ze beginnen door te wegen. Om te beginnen is de winst laag maar ook de investeringsmogelijkheden zijn beperkt. Waar bedrijven geld nodig hebben om fabrieken te bouwen heeft een voetbalclub geld nodig om spelers te kopen. Manchester City, de buur die kampioen speelde, heeft een sjeik rondlopen die alles opkoopt wat er op te kopen valt. Real Madrid, die tweede duurste club ter wereld, heeft een berg schulden maar wel net omdat ze spelers hebben gekocht. Een groot deel van de inkomsten van Manchester United hangt samen met de sportieve prestaties van de club. Tv inkomsten en fans zijn hoger als je veel wint. Om veel te winnen heb je een sterk elftal nodig. Manchester United heeft vandaag toppers rondlopen maar niets zegt dat de club het budget en de middelen zal hebben om ook in de toekomst toppers te kunnen kopen.

Het aandeel is dan ook veel te hoog gewaardeerd. Net zoals bij Facebook koop je in feite ‘users’. Bij Facebook zijn dit de gebruikers en bij Man Utd de fans. Beide ‘users’ zijn echter niet trouw tot in de dood. Ze kunnen eenvoudig een nieuw speeltje vinden. Dat risico samen met de enorme schulden en het feit dat je geen enkele inspraak krijgt als aandeelhouder maken dat dit aandeel enkel en alleen is weggelegd voor een zeer specifiek soort investeerder: de fans.

De belegging van het jaar? De Leterme bon!

2012-07-19T20:14:00.000+02:00

Staatsbon haalt mooi rendement

Een obligatie is een beetje zoals een aandeel. Een heel klein beetje maar. Obligaties geven een dividend dat vaststaat, de rente wordt bepaald aan het begin en veranderd niet. Dat waar een dividend ieder jaar anders kan zijn. Maar zowel een aandeel als een obligatie noteren op de beurs, en zijn dus verhandelbaar na aankoop. Iets dat te koop staat heeft altijd een prijs. Waarbij een aandeel zijn prijs geen maximum en geen minimum heeft is dat bij een obligatie anders. Als je een obligatie koopt voor 100 euro dan krijg je normaal gezien op vervaldag die 100 euro altijd terug. In theorie zou dit de minimumwaarde moeten zijn. Echter op de beurs noteren obligaties boven en onder die terugbetalingwaarde. Hier zit een proces achter dat verband houdt met de rente en het bedrijf achter de obligatie. Als de rente stijgt dan daalt de waarde van de obligatie. Omgekeerd, als de rente daalt dan stijgt de waarde van een obligatie. Dit is natuurlijk een veralgemening.

Meerwaarde op de staatsbon

In november kon u een staatsbon kopen, een obligatie uitgegeven door de overheid, aan degelijke voorwaarde. Dat wilt zeggen, de aangeboden rente was hoog. Een hoge rente betekent dat u per rentebetaling een mooi bedrag krijgt. Maar het betekent ook dat de obligatie aantrekkelijk wordt indien de marktrente daalt. Immers u krijgt 4% alwaar de markt op dit moment 2% biedt. Mensen gaan dus u obligatie willen kopen, hierdoor stijgt de waarde van uw obligatie. Dit is gebeurd de afgelopen maanden. De ECB verlaagt de rente en ook spaarboekjes brengen niets meer op waardoor mensen gaan kijken naar de obligatiemarkten voor rendement. Men koopt dan die obligaties die een hoger rendement bieden. Zoals de staatbon uitgegeven in november. Omdat de vraag naar de obligatie stijgt en omdat de marktrente daalt zal de obligatie duurder worden.

Een obligatie die duurder wordt gaat afwijken van zijn terugbetalingwaarde. Stel dat die 1.000 euro was dan zal een obligatie die stijgt in waarde op de beurs 1.100 euro waard zijn. Indien de aangeboden interest 50 euro bedraagt, dus 5% op de nominale waarde, dan zal je nog altijd 50 euro krijgen maar op je aankoopbedrag is dit slechts 4,5%. Indien de markt rente zoals nu daalt tot rond de 2,5% op lange termijn heb je een idee waar een obligatie van 5% kan uitkomen op termijn van waarde.

België is veilig. Superveilig

Het stond onlangs in alle kranten, België krijgt geld om geld te mogen lenen. Bij nieuwe veilingen betaald België een enorm lage rente, dit betekent dat automatisch de oude obligatie die noteren op de secundaire markt richting deze rente gaan toegroeien. Op dit moment staan de meeste obligaties sinds november op een serieuze winst. Dit wilt zeggen, de waarde is enorm gestegen omdat men Belgie als een veilig land is geen beschouwen. Indien je u obligatie niet verkoopt heb je hieraan geen voordeel. Dus stelt zich de vraag, is het interessant om vandaag die obligaties te verkopen op de secundaire markt?

Het antwoord is niet eenvoudig. Om te beginnen, als je 10% of meer winst hebt op een veilig beleggingsmiddel als een obligatie is dat een prestatie die je best vastklikt. Want kan het nog hoger? De rente kan dus zelfs negatief worden dus ja theoretisch kunnen we nog hoger. Echter de reden van de stijging is dat mensen wegvluchten uit Spanje en Italië. In die zin zou een redding van de Eurozone negatief kunnen zijn voor je winsten op de staatsbon. Anderzijds als Di Rupo zijn begroting eens ontspoort kan je obligatie ook zijn winsten verliezen. Beide zaken zijn echter niet voor meteen. Als je vandaag je staatsbon verkoopt moet je rekening houden met het simpele feit: wat dan? Waarheen met het geld? Plus je betaald altijd kosten bij verkoop op secundaire markten. Dat gaat tot ongeveer 1% van de totale waarde.

Als je een actieve belegger bent en je durft na de veilige staatsbon de uitstap te nemen richting aandelen of bedrijfsobligaties dan is nu uistappen een ideaal moment. Hou je van veiligheid en rust dan blijf je beter zitten.