Η AmanToMatiMou Holdings Ltd, θυγατρική της AmanToMatiMou News Corporation Ltd, συμπάσχει με το δράμα που περνούν διάφοροι μεγαλο-πασόκοι πρώην Εκδότες – Δημοσιογράφοι – Μυκονόβλαχοι και για άλλη μια φορά τους συμπαρίσταται έμπρακτα.

http://amantomatimou.wordpress.com/

Αγαπητέ Πέτρο,

Όταν διαβάσαμε το σπαρακτικό άρθρο – ποταμό που δημοσίευσες στο internet, αλλά και το δράμα που ζείτε οικογενειακώς, όπως αποκάλυψε η σύζυγός σου, σύσσωμη η συντακτική ομάδα του AmanToMatiMou έπεσε σε βαθιά μελαγχολία. Για να καταλάβεις πόσο βαθιά, χθες μόνο χαλάσαμε 3 κουτιά επιτραπέζια χαρτομάντηλα Tempo και 6 20άδες Zewasoft. Είχαμε να κλάψουμε έτσι από τότε που είδαμε το “Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα”. Κορόμηλο το δάκρυ.

Επειδή όλοι εμείς εδώ πιστεύουμε και στηρίζουμε τα πρόσωπα που “απογείωσαν” την Ελλάδα τα προηγούμενα 25 χρόνια (και δεν το ξεχνάμε ποτέ Πέτρο ότι ήσουν ένας από αυτούς) αλλά και επειδή δεν έχουμε καμμια διάθεση να τρώμε μια περιουσία σε είδη χαρτικής, το AmanToMatiMou αποφάσισε να σου προσφέρει δουλειά.

Με μεγάλη χαρά και υπερηφάνεια, σε ενημερώνω οτι ακόμα παραμένει αδειανή η θέση που προσφέραμε στον έτερο θλιμμένο μεγαλο-πασόκο δημοσιογράφο Σ. Φυντανίδη, αφού ο ίδιος ούτε καν καταδέχτηκε να απαντήσει στην πρότασή μας.

Ελπίζουμε τουλάχιστον οτι εσύ θα την αποδεχτείς. (Και – μεταξύ μας – γουστάρουμε κιόλας. Όπως και να το κάνουμε, άλλη η γκλαμουριά που θα προσθέσεις εσύ Πέτρο στην εταιρεία μας και άλλη η “ξυνίλα” του Σεραφείμ).

Επιπλέον, σε περίπτωση που δεχτείς, σου υποσχόμαστε οτι το ύφος και η θεματολογία του AmanToMatiMou θα αλλάξει ριζικώς (όχι, για να δεις τί είμαστε!) Συγκεκριμένα, αποφασίσαμε οτι, σε περίπτωση αποδοχής της πρότασής μας, το blog μας θα αφοσιωθεί αποκλειστικά σε μεγάλες επιστημονικές έρευνες, σαν και αυτές που έκανες στα περιοδικά σου τα προηγούμενα 25 χρόνια.

Σου δίνουμε και μερικά παραδείγματα για να πάρεις μια ιδέα:

– Τί να τρώμε πριν δώσουμε πίπα για να έχει γλυκιά γεύση το σπέρμα;

– Το βυζί της Βάνας Μπάρμπα συμβαδίζει με την πολιτική της σκέψη ή μήπως συμβαίνει το αντίθετο;

– Το γαμήσι στα όρθια προκαλεί αρτηριοσκλήρωση ή χλαπάτσα;

- Που τρώς το καλύτερο καρπούζι, κάνοντας μπανιστήρι; Στην Ψαρού ή στα Ματογιάννεια;

- Ποιός την έχει μεγαλύτερη, ο Εθνικός μας Σταρ, ή ο Μίστερ Εθνικά Μπούτια;

Όπως βλέπεις φίλε Πέτρο τα δίνουμε όλα για πάρτη σου, τα δίνουμε όλα για μια ώρα Χολιγουντιανής γκλαμουριάς. Έστω και αν αυτή προέρχεται, όχι από το Beverly Hills του L.A., αλλά λίγο έξω από το Σέσκλο της Μαγνησίας. Δε γαμιέται.

Α, παραλίγο να το ξεχάσω: Πέτρο, έχε υπόψη σου οτι στο όλο πακέτο περιλαμβάνεται και η φύλαξή σου από εταιρεία Security, που θα αναλάβει την 24ωρη προστασία σου από τους απλήρωτους πρώην εργαζόμενους της ΙΜΑΚΟ που ψάχνουν να σε βρουν για να σε δείρουν. (Τί αχάριστη αυτή η πλέμπα. Τους έντυσες, τους τάϊσες, τους έμαθες τη Μύκονο και αυτοί οι αλήτες ζητάνε και τα “δεδουλευμένα” από πάνω).

Πολλούς χαιρετισμούς και τα φιλιά μου στη Τζένη

Δήμος Βέρυ Λαμόγιος

Πρόεδρος / AmanToMatiMou News Corporation Ltd / AmanToMatiMou Holdings Ltd / Δημοσιοκάφρος / Off Shore Expert / Θαυμαστής Τσουκάτου

”Κρίμα που 60 χρόνια ζωής δεν άφησαν ούτε ένα τόσο δα ίχνος γνώσης μέσα στην ύπαρξη του κυρίου Κωστόπουλου”. Ο Γιάννης Αγγελάκας έγραψε ένα κείμενο-απάντηση στην “απολογία” του Πέτρου Κωστόπουλου για το κλείσιμο της IMAKO.
Το κείμενο έχει ως εξής:

“Διαβάζοντας την επιστολή απάντηση απολογία του κυρίου Πέτρου Κωστόπουλου για το κλείσιμο της ΙΜΑΚΟ έκανα μερικες σκέψεις ψύχραιμες χωρίς ίχνος χαιρεκακίας , μερικες στιγμες μάλιστα ένοιωσα μια βαθειά θλίψη για τις στενοχώριες τις έννοιες και τα δυσβάσταχτα βάσανα που περνά κάποιος άνθρωπος που υπήρξε μέχρι πρότινος ο γκουρού της ανεμελιάς και της ελαφράδας για ένα μεγάλο κομμάτι της νεοελληνικής μας κοινωνίας.
Ωστόσο η έκπληξη ή η αποκορύφωση αν θέλετε της κατάθλιψης που τραγικά διαπερνά όλο το κείμενο έρχεται τη τελευταία στιγμή στο τελευταίο υστερόγραφο:
”ΥΓ.4: Πάτησα σχεδόν τα 60 αλλά επιμένω: Η ζωή είναι μικρή για να είναι θλιβερή. Θα τα ξαναπούμε…”

Δεν λέω , μπορεί και να’ναι ηρωικό να βλέπεις τον καπετάνιο να βουλιάζει με το πλοίο του, μέσα στα τοξικά απόβλητα που ο ίδιος δημιουργούσε όλα αυτά τα χρόνια, φωνασκώντας ‘δεν μετανοιώνω’, αλλά πείτε μου αν υπάρχει ένας στοιχειωδώς σκεπτόμενος και ευαίσθητος Έλληνας που να μη γνωρίζει έστω και εκ τω υστέρων ότι το εν λόγω απόφθεγμα υπήρξε ένα απο τα βασικά συνθήματα με τα οποία η πασοκική πανούκλα έπεσε πάνω στη παραζαλισμένη μεταπολιτευτική ελληνική κοινωνία τότε στα μέσα της δεκαετίας 80 για να αποπλανήσει και να μυήσει σχεδόν τους πάντες δεξιούς αριστερούς στις ιερές αξίες του σταρχιδισμού, του κωλαρπαξισμού, του τομαρισμού, της απενοχοποίησης του κυνηγιού του κέρδους και της εφήμερης δόξας και να μας βάλει όλους να τρέχουμε κακόγουστοι χωρίς μνήμη λαχανιασμένοι και χαζοχαρούμενοι προς τον όλεθρο. Κρίμα που 60 χρόνια ζωής δεν άφησαν ούτε ένα τόσο δα ίχνος γνώσης μέσα στην ύπαρξη του κυρίου Κωστόπουλου.

Του αφιερώνω ένα τετράστιχο που σε κάποιους θα θυμίσει κάτι:
Η ζωή είναι μεγάλη
κι αν την κάνεις καρναβάλι
Θα’ρθει η ώρα να χτυπήσεις
το ξερό σου (τ’αδειανό σου;) το κεφάλι”
Πηγή: cosmo

Η τέχνη της κολακείας… Ο σιωπηλός κ. Παπαδήμος είναι ο τίτλος του άρθρου, δεν το έκανες Ο Ταλαντούχος Παπαδήμος  να μοιάζει περισσότερο σε ταινία; Αναφερεται στον τραπεζίτη-πρωθυπουργό των ραγιάδων φυσικά.

Ο Καρα-κάπως-έτσι αναφέρει “εισάγει νέα ήθη στην ελληνική πολιτική” όπως να μην είναι εκλεγμένος από τον λαο; Ήθος είναι ότι δεν έχει πατήσει στην Ωρα του Πρωθυπουργού μέσα στην Βουλή; Ούτε σήμερα! Μάλλον ήθος είναι να σώσει τις τράπεζες!

Σε ένα άλλο κομμάτι αναφέρει:

Είναι συστηματικός, μεθοδικός στην οργάνωση των υποθέσεών του, λεπτομερής στην περιγραφή, ακριβής στην επιχειρηματολογία του και πάντα καλά προετοιμασμένος.”

Θα μπορούσες να συνέχισεις την προτάση έτσι… είναι ψηλός, μιλάει κοιμισμένα με νόημα, περπατάει και προκαλεί τον θαυμασμό στο πλήθος, κάνει ελεημοσύνες στους άστεγους, αγαπάει τον θεούλη, προσευχεται, είναι καλός με την γυναικά του, είναι συναισθηματικά δεμένος με τον νησι ΧΧΧΧ1111 κτλ.

Ρε Καρακούση αφου δεν το έχεις… τα ίδια δεν έλεγες και για τον ΓΑΠ; δεν σου βγήκε το παιδί, κάτι το κλίμα, η οικογένεια…  βούλιαξε και την χώρα! Άσε να περάσει λίγος χρόνος, βιάζεσαι, μην τα γράφεις από τώρα! Άμα αύριο μπει σε ελικόπτερο ο Παπαδήμος; Λεπτομέρειες…

Δεν το συζητώ από τον Κομανέτσι και τον άλλο, ξέρεις, τον αδύνατο είναι καλύτερος!

Το κόμμα του Πάνου Καμμένου και των Ανεξάρτητων Ελλήνων είναι γεγονός!

Ιδρυτική διακήρυξη

Οι Έλληνες πολίτες που συναντηθήκαμε τα τελευταία δυο χρόνια,
αντιμετωπίζοντας την επίθεση της Νέας Τάξης πραγμάτων μέσω μνημονίων,
εθνικής ταπείνωσης και βίαιης οικονομικής επίθεσης στην Ελληνική οικογένεια,
συμφωνήσαμε να ιδρύσουμε πολιτικό φορέα με το όνομα «Ανεξάρτητοι Έλληνες».

Ο φορέας αυτός:

1. Καθιστά αδιαπραγμάτευτες τις αρχές της Εθνικής Ανεξαρτησίας και
περηφάνιας, της λαϊκής κυριαρχίας, της πρόταξης του εθνικού
συμφέροντος, της τήρησης του Συντάγματος και της κοινοβουλευτικής
δημοκρατίας.

2. Απαιτεί την κατάργηση του μνημονίου και αρνείται να δεχτεί το επαχθές,
παράνομο χρέος που διαμορφώθηκε με τοκογλυφικά επιτόκια.

3. Απορρίπτει την εκχώρηση της Εθνικής Κυριαρχίας και την κατάργηση του
Έθνους-Κράτους.

4. Απαιτεί την κατάργηση κάθε ασυλίας αξιωματούχων, βουλευτών και
υπουργών για εγκλήματα που διέπραξαν κατά του Ελληνικού λαού και της
Δημόσιας περιουσίας. Απαιτεί την τιμωρία των καταχραστών του Δημοσίου
χρήματος και την δήμευση των περιουσιακών τους στοιχείων.

5. Εγγυάται τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας σε σχέση με:

α) Τον καθορισμό των Ελληνικών ΑΟΖ.
β) Την διεκδίκηση των οφειλόμενων από την Γερμανία αποζημιώσεων
και των κατοχικών δανείων.

6. Κατοχυρώνει την ισονομία, ισότητα, αλληλεγγύη, δικαιοσύνη και αξιοκρατία.

Προστατεύει την Ελληνική οικογένεια και τον πολίτη από την επίθεση των
αγορών.
Πιστεύουμε στο πολίτευμα της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και επιδιώκουμε
στην ενίσχυση και επέκταση των θεσμών της, με άμεση συμμετοχή των πολιτών
στη λήψη των αποφάσεων.
Πιστεύουμε στις αξίες και την διαχρονικότητα της Ορθοδοξίας. Αναγνωρίζουμε την
προσφορά της στο Έθνος και ταυτόχρονα εγγυόμαστε το δικαίωμα της
ανεξιθρησκίας και του ατομικού αυτοπροσδιορισμού σε κάθε πολίτη.
Πιστεύουμε στην Ενωμένη Ευρώπη της αλληλεγγύης και της συνεργασίας, όπου
όλα τα κράτη-μέλη είναι ισότιμα, διατηρώντας την εθνική τους υπόσταση και
αξιοπρέπεια και αρνούμαστε τις λογικές και πρακτικές, που την έχουν μετατρέψει
σε όχημα συμφερόντων των πιο ισχυρών χωρών και του παγκόσμιου τραπεζικού
συστήματος.
Πιστεύουμε στον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας και ταυτόχρονα
αρνούμαστε την εξάρτηση που οδηγεί στην διεθνή απομόνωση και στερεί από τη
χώρα άλλες γεωπολιτικές συμμαχίες.
Πιστεύουμε σε μια ορθολογική ανάπτυξη με κυρίαρχο μοχλό την ελεύθερη αγορά,
όπου το παραγόμενο προϊόν κατανέμεται δίκαια. Αγορά που δεν υπονομεύεται και
δεν συκοφαντείται από την σημερινή οικονομική τρομοκρατία, των τοκογλύφων και
των καιροσκόπων.
Τα παραπάνω προτάθηκαν από 196.400 Ελληνίδες και Έλληνες μέσω του
διαδικτύου και αποτελούν τον αρχικό κορμό και την ιδεολογική βάση του κινήματος
των πολιτών και θα διαμορφωθούν στη συνέχεια από ανοιχτές διαδικασίες
συμμετοχικής δημοκρατίας και διαλόγου.

Αθήνα, 24 Φεβρουαρίου 2012 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Τριάντα ακτίνες μοιράζονται στον άξονα του τροχού·
Η χρησιμότητα του κάρου
βρίσκεται στο χώρο όπου δεν υπάρχει τίποτα.

Πηλός πλάθεται για να φτιαχτεί ένα αγγείο
Η χρησιμότητα του αγγείου
βρίσκεται στο χώρο όπου δεν υπάρχει τίποτα.

Ένα δωμάτιο φτιάχνεται αποκόπτοντας πόρτες και παράθυρα
Η χρησιμότητα του δωματίου
βρίσκεται στο χώρο όπου δεν υπάρχει τίποτα.

Ως εκ τούτου, η χρησιμότητα των πραγμάτων
βρίσκεται στο χώρο όπου δεν υπάρχει τίποτα.

* Από το βιβλίο του Λόγου και της Φύσης, Κεφάλαιο 11. (Λάο Τσε Τάο Τε Κινγκ)

Tao Te Ching: Chapter 11

Thirty spokes share a hub;
The usefulness of the cart
lies in the space where there is nothing.

Clay is kneaded into a vessel;
The usefulness of the vessel
lies in the space where there is nothing.

A room is created by cutting out doors and windows;
The usefulness of the room
lies in the space where there is nothing.

Therefore, the usefulness of things
lies in the space where there is nothing.

Για τον πίνακα: Shōrin-zu byōbu — left side of a diptych by Hasegawa Tōhaku
Ma (間) (αρνητικός χώρος/μη-χώρος): γιαπωνέζικη λέξη που μπορεί να μεταφραστεί σαν “κενό”, “χώρος”, “παύση” ή ο χώρος ανάμεσα σε δύο δομημένα μέρη. Στα ιαπωνικά υπονοεί το διάστημα. Η έννοια του χώρου βιώνεται σταδιακά μέσω των διαστημάτων του χωρικού προσδιορισμού. Περιγράφεται καλύτερα ως τη συνείδηση ενός μέρους, όχι με την έννοια μιας κλειστής τρισδιάστατης οντότητας, αλλά μάλλον σαν την ταυτόχρονη επίγνωση της μορφής και της μη-μορφής που προκύπτει από την εντατικοποίηση της όρασης. Δεν είναι κάτι που δημιουργείται από σύνθεση στοιχείων· είναι αυτό που γίνεται στην φαντασία του ανθρώπου που έχει την εμπειρία αυτών των στοιχείων. Συνεπώς μπορεί να οριστεί ως τόπος βιωματικός που γίνεται κατανοητός με έμφαση στο διάστημα. (από τη wikipedia)

http://sobaresapopseis.blogspot.com/search?updated-max=2012-02-19T20:54:00%2B01:00&max-results=1

Περικλής, Θουκυδίδου Ιστορία Β61,62, σε ελεύθερη μετάφραση
Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΡΑΣ

“Β61: Όταν κανείς βρεθεί στην ανάγκη που βρεθήκαμε εμείς, είτε να υποταχθεί δηλαδή και να υποχωρήσει αμέσως στις ξένες διαταγές, είτε να εκτεθεί στον κίνδυνο του πολέμου για να διασώσει την ανεξαρτησία του, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι,αποφεύγοντας τον κίνδυνο, είναι κατά πολύ πιο αξιοκατάκριτος, από εκείνον που τον αντιμετωπίζει. Οφείλετε λοιπόν να ξεχάσετε τις ιδιωτικές σας στενοχώριες και να προσπαθήσετε να σώσετε την πόλη.

Β62: Να είσαστε βέβαιοι ότι η
ελευθερία, εάν την υπερασπισθούμε και τη σώσουμε, θα μας βοηθήσει να ανακτήσουμε εύκολα τα χαμένα – ενώ, εάν κανείς υποταχθεί στην ξένη κυριαρχία, συνήθως δεν θα διατηρήσει όλα όσα έχει προηγουμένως αποκτήσει. Είναι δε αισχρότερο να επιτρέψει κανείς να του αφαιρέσουν ότι έχει, παρά να αποτύχει επιδιώκοντας να αποκτήσει κάτι. Καθήκον σας είναι να αντιμετωπίσετε τους εχθρούς όχι μόνο με αυτοπεποίθηση, αλλά με καταφρόνηση τους. Ο λόγος είναι ότι και ο δειλός, ακόμη και ο τυχερός ανόητος, μπορούν να έχουν αλαζονική πεποίθηση στους εαυτούς τους – ενώκαταφρόνηση μπορεί να έχει μόνο εκείνος, του οποίου η πεποίθηση της υπεροχής του απέναντι στους άλλους είναι τεκμηριωμένη, όπως συμβαίνει με εσάς τους Έλληνες”.

ΥΓ. ΑΝ ΚΑΙ ΑΜΦΙΒΑΛΛΩ ΑΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ.

Το 2008 η Ισλανδία ήρθε αντιμέτωπη με μια άνευ προηγουμένου οικονομική καταστροφή. Οι τρεις τράπεζές της κατέρρευσαν συμπαρασύροντας στο γκρεμό όλη την κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας.

Τέσσερα χρόνια μετά, το 2012, η Ισλανδία άρχισε να δείχνει σημάδια ανάκαμψης. Η ανεργία μειώνεται, η ανάπτυξη βρίσκεται περίπου στο 2,5%. Ωστόσο για να γίνει αυτό, μπήκαν σε εφαρμογή ανορθόδοξοι χειρισμοί, τελείως διαφορετικοί από αυτούς που επιβάλλει η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ. σε χώρες της ευρωζώνης που πλήττονται από την κρίση. Χειρισμοί που πολλές φορές έφεραν τη χώρα αντιμέτωπη με τη Διεθνή Κοινότητα και τις αγορές. Πλέον ακόμα και το Δ.Ν.Τ. παραδέχεται πως η διαφορετική διαχείριση της κρίσης από τους Ισλανδούς έφερε καρπούς. Πώς τα κατάφεραν οι απόγονοι των Βίκινγκς;

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Σενάριο: Γιώργος Αυγερόπουλος, Αχιλλέας Κουρεμένος / Επιτόπια Έρευνα & Οργάνωση Θέματος: Αχιλλέας Κουρεμένος / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Αλέξης Μπαρζός / Οργάνωση & Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Επιμέλεια & Συντονισμός Έρευνας: Γεωργία Ανάγνου / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ © 2011-2012

ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Original shooting format: HD720p25 / Ήχος: Dolby Stereo / Γλώσσες: Αγγλικά, Ισλανδικά, Ελληνικά / Υπότιτλοι: Ελληνικοί

«Ο Θεός να ευλογεί την Ισλανδία!», δήλωνε στις 6 Οκτωβρίου του 2008, σε διάγγελμά του προς τον ισλανδικό λαό, ο τότε πρωθυπουργός και πρόεδρος του δεξιού Κόμματος της Ανεξαρτησίας, Γκέιρ Χάαρντε. Η ελεύθερη αγορά είχε πια σταματήσει να δίνει την ευλογία της και το νεοφιλελεύθερο οικονομικό θαύμα της νησιωτικής χώρας είχε αποδειχθεί ένα ισλανδικό παραμύθι. Οι τρεις τράπεζες της χώρας πτώχευσαν και σα να βρυχήθηκε το ρήγμα πάνω στο οποίο βρίσκεται η Ισλανδία, η οικονομία της κατέρρευσε. Πώς, όμως, μια χώρα, «η καλύτερη για να ζεις» σύμφωνα με τον ΟΗΕ το 2007, έφτασε μόλις ένα χρόνο μετά στο χείλος της καταστροφής;

Η Ισλανδία είναι ένα ιδιαίτερα όμορφο, ηφαιστειογενές νησί του Βόρειου Ατλαντικού, με μόλις 320 χιλιάδες κατοίκους. Βρίσκεται κυριολεκτικά στην άκρη του κόσμου, πάνω στο ρήγμα της ευρωπαϊκής με την αμερικανική τεκτονική πλάκα. Λόγω αυτού, έχει πλούσιες γεωθερμικές πηγές και οι άφθονες ποσότητες ανανεώσιμης ενέργειας καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των ενεργειακών αναγκών της. Παραδοσιακά, οι κάτοικοί της απασχολούνταν στην αλιεία, τη γεωργία και την κτηνοτροφία. Μέχρι, όμως, τα μέσα της δεκαετίας του 1990.

ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ «ΙΣΛΑΝΔΙΚΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ»

«Στις αρχές του 1990 ένα καινούργιο νεοφιλελεύθερο κόμμα ανέβηκε στην εξουσία, φέρνοντας ένα νέο τρόπο πολιτικής σκέψης», μας λέει ο καθηγητής των πολιτικών επιστημών Έιρικουρ Μπέργκμαν. Η συνταγή ήταν γνωστή: Ιδιωτικοποιήσεις, μείωση του φορολογικού συντελεστή για τις επιχειρήσεις, πλήρης απελευθέρωση της αγοράς, αδύναμα αντανακλαστικά των ελεγκτικών μηχανισμών και άφθονο πλαστικό χρήμα και δάνεια για τις χαμηλότερες κοινωνικές τάξεις. «Ολόκληρο το πολιτικό σύστημα εδώ έδωσε ώθηση σε αυτή την ανάπτυξη. Οι τράπεζες επεκτάθηκαν στο εξωτερικό, κυρίως στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ολλανδία και διευρύνθηκαν. Τελικά, το χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας υπερέβη κατά 10 φορές το μέγεθος της οικονομίας. Δηλαδή οι τράπεζες είχαν πλούτο 10 φορές μεγαλύτερο από τον πλούτο της ίδιας της χώρας», επισημαίνει ο κ. Μπέργκμαν.

Φιλόδοξα golden boys, και νεαροί τραπεζίτες που ανταγωνίζονταν μεταξύ τους για τα μεγαλύτερα κέρδη έδιναν τον τόνο και η υπόλοιπη κοινωνία ακολουθούσε. Όλοι ήταν ευχαριστημένοι και ελάχιστοι ήταν αυτοί που έλειπαν από το ξέφρενο αυτό πάρτι του χρήματος. Απλοί εργαζόμενοι άρχισαν να παίρνουν αφειδώς δάνεια για πολυτελή σπίτια και αυτοκίνητα και το όνειρο της «μεγάλης ζωής» είχε κατακτήσει κάθε πτυχή της καθημερινότητας. «Πιστεύω ότι ο κόσμος υπερέβη εαυτόν αγοράζοντας όλων των ειδών τα πράγματα. Και εγώ το έκανα, ξέρετε. Δεν είμαι αθώα. Έκανα όλων των ειδών τις παλαβομάρες, γιατί νόμιζα ότι αυτός είναι ο καιρός για να τις κάνω», εξομολογείται σχεδόν απολογητικά η τραγουδίστρια Έλεν Κριστιάντοτιρ.

Η ΣΚΛΗΡΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΑΓΟΡΩΝ

Όμως η ευδαιμονία δεν κράτησε για πολύ. Η κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008 επηρέασε άμεσα τις ισλανδικές τράπεζες. Η διατραπεζική αγορά πάγωσε καθώς άρχισε να επικρατεί δυσπιστία. Οι τράπεζες κοιτούσαν να κλείσουν τα ανοίγματά τους και να μαζέψουν ρευστό. Οι αγορές ζητούσαν πίσω τα χρήματα που είχαν δανείσει, όπως και οι ξένοι καταθέτες από την Ολλανδία και την Αγγλία. Οι ισλανδικές τράπεζες αδυνατούσαν να ανταποκριθούν και η Κεντρική Τράπεζα της Ισλανδίας ήταν αδύνατο να τους δανείσει τόσα χρήματα, καθώς ήταν υπεραναπτυγμένες. Η κατάρρευσή τους ήταν αναπόφευκτη.

Ο υπουργός οικονομικών Στέινγκριμουρ Σίγκφουσον περιγράφει: «Ήταν μια οικονομική φούσκα. Και όλα αυτά έφτασαν σε ένα πολύ γρήγορο και δραματικό τέλος τον Οκτώβριο του 2008. Οι τρεις μεγαλύτερες τράπεζες με εκτεταμένες διεθνείς συναλλαγές κατέρρευσαν και ήταν ένα σοβαρό σοκ για όλη την ισλανδική οικονομία. Ο οικονομικός τομέας πρακτικά εξαφανίστηκε, υπήρξε μια τεράστια πτώση στις τιμές ακινήτων, το νόμισμα υποτιμήθηκε πολύ απότομα και αυτό προκάλεσε μεγάλα προβλήματα στις επιχειρήσεις και τις πωλήσεις ακινήτων. Αυτά τα γεγονότα ήταν πολύ δραματικά».

ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ

Ξέσπασαν πρωτοφανείς διαμαρτυρίες για τα δεδομένα της χώρας και στο Ρέικιαβικ οι διαδηλωτές ήρθαν για πρώτη φορά μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο αντιμέτωποι με τα δακρυγόνα της αστυνομίας. Χιλιάδες άνθρωποι κάθε ηλικίας ξεχύθηκαν στους δρόμους, προκαλώντας μια σειρά γεγονότων που έμεινε γνωστή ως «Επανάσταση των Τηγανιών και των Κατσαρολών». «Ήταν απλά άνθρωποι που δεν μπορούσαν άλλο, που ένιωσαν ηθικά υποχρεωμένοι να κάνουν κάτι, άνθρωποι που ίσως δεν είχαν κάνει τίποτα νωρίτερα», λέει η βουλευτής με το “Κίνημα των Πολιτών”, Μπιργκίτα Γιόνσντοτιρ.

Οι διαδηλώσεις δεν άφησαν πίσω τους μόνο τον εκκωφαντικό θόρυβο, αλλά πέτυχαν την εκθρόνιση της κυβέρνησης της κρίσης και την εκλογή νέας, με τη συμμαχία κεντροαριστεράς και πράσινης αριστεράς. “Αφού εκδιώξαμε την προηγούμενη κυβέρνηση με μία αναίμακτη επανάσταση η οποία έγινε παγκοσμίως γνωστή, δόθηκε σε κάποιους η ευκαιρία να χτίσουν μία νέα κυβέρνηση”, εξηγεί ο διαδηλωτής Χιόρτουρ Χάουζερ.

ΛΟΓΑΡΙΑΖΟΝΤΑΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ

Tο πρώτο πράγμα που έκανε η νέα κυβέρνηση ήταν να διαπραγματευτεί με την αγγλική και την ολλανδική κυβέρνηση, που πίεζαν για την εξόφληση των πολιτών τους. Ήρθαν σε συμφωνία, η οποία πέρασε από το ισλανδικό κοινοβούλιο και προέβλεπε να πληρώσει ο λαός την ζημιά που ιδιωτικές εταιρείες, οι τράπεζες δηλαδή, είχαν δημιουργήσει. Η απόφαση του κοινοβουλίου πήγε στον Πρόεδρο της χώρας για επικύρωση, ο οποίος όμως κάτω και από την πίεση της κοινωνικής βάσης, αρνήθηκε να την υπογράψει και κάλεσε σε δημοψήφισμα.

«Στην ουσία ήταν ένα ερώτημα, εάν οι καθημερινοί άνθρωποι της Ισλανδίας, αγρότες, ψαράδες, νοσοκόμες, γιατροί, νέοι και μεγάλοι άνθρωποι, θα έπρεπε να γίνουν υπεύθυνοι για την αποτυχία μιας ιδιωτικής τράπεζας”, εξηγεί ο Πρόεδρος της ισλανδικής Δημοκρατίας, Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. “Για να το θέσω διαφορετικά: Έχουμε ένα σύστημα στο οποίο τα κέρδη των τραπεζών οδηγούν σε υπερκέρδη για τους μετόχους και σε μπόνους για τους τραπεζίτες, αλλά οι ζημιές των τραπεζών επιβαρύνουν την κοινωνία; Δηλαδή ιδιωτικοποιούμε τα κέρδη και κοινωνικοποιούμε τις απώλειες;” αναρωτιέται ο κύριος Γκρίμσον.

Η απόφασή του Προέδρου έκανε έξαλλη τη διεθνή οικονομική κοινότητα και κατακρίθηκε από εχθρούς και φίλους ως λαϊκιστική και αδιέξοδη. Άνθρωποι της ευρωζώνης απείλησαν ότι η Ισλανδία θα μετατραπεί σε «Κούβα του Βορρά», θα απομονωθεί, θα γίνει κράτος – παρίας. Ωστόσο η απόφαση του κ. Γκρίμσον ήταν αμετάκλητη. Και τον Μάρτιο του 2010, ο ισλανδικός λαός με το συντριπτικό ποσοστό του 93%, αρνήθηκε μέσω του δημοψηφίσματος να πάρει στις πλάτες του τα χρέη των τραπεζών.

“Φτάνεις σε αυτά τα σταυροδρόμια, όπου από τη μια πλευρά είναι οι απαιτήσεις των χρηματοπιστωτικών αγορών και από την άλλη είναι η δημοκρατική βούληση του κόσμου. Μπροστά σε με μια τέτοια επιλογή, η απάντησή μου ήταν και είναι ξεκάθαρη: Η δημοκρατική βούληση του κόσμου πρέπει να επικρατήσει!» επισημαίνει με νόημα ο Ισλανδός Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Θορυβημένοι Άγγλοι και Ολλανδοί από το ηχηρό αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος κάλεσαν την Ισλανδική κυβέρνηση προκειμένου να ξανασυζητήσουν το θέμα. Τους προσέφεραν καλύτερους όρους από την προηγούμενη φορά. Ωστόσο και πάλι ο Πρόεδρος έδειξε την κάλπη του δημοψηφίσματος. Και πάλι το αποτέλεσμα ήταν “Όχι”.

“Ποια είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον πολιτισμό;” διερωτάται ο κ. Γκρίμσον. “Δεν είναι η οικονομία των αγορών. Είναι η δημοκρατία, η μεγαλύτερη συνεισφορά της Ευρώπης στον κόσμο. Υπάρχουν χώρες σήμερα που έχουν πολύ δυνατές οικονομίες, αλλά πολύ λίγη δημοκρατία”.

ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ

Η βαθιά δημοκρατική πίστη του ισλανδικού λαού ταξιδεύει πίσω στους αιώνες, στο 930 μ.Χ. Ήταν τότε που ιδρύθηκε ένα από τα αρχαιότερα κοινοβούλια του κόσμου. Κάτοικοι από κάθε γωνιά του νησιού κατέφθαναν ταξιδεύοντας επί μέρες με τα άλογά τους στις πεδιάδες του Θινκβελίρ, όπου κάτω από τον ανοιχτό ουρανό λάμβαναν αποφάσεις για τα κοινά. Η Εθνική Συνέλευση ήταν ο μόνο θεσμός που νομοθετούσε, αφού δεν υπήρχε κεντρική εξουσία ή βασιλιάς.

Έτσι και στις μέρες μας, οι Ισλανδοί πολίτες ανέλαβαν και πάλι να νομοθετήσουν. Έπειτα από ειδικό νόμο που κατατέθηκε στη Βουλή, απλοί άνθρωποι αποφασίστηκε να συμμετάσχουν στην αναθεώρηση του συντάγματος του ισλανδικού κράτους.

Καταθέτοντας την εμπειρία της, η φοιτήτρια και συμμετέχουσα στη Συνταγματική Συνέλευση Άστρος Γκουνλαουσντότιρ, λέει: «Διαβάζαμε τα άρθρα ένα – ένα για να δούμε πως ήταν ως τις μέρες μας και αν χρειαζόταν να γραφούν ξανά. Μετά δημιουργούσαμε τα δικά μας άρθρα, τα οποία δημοσιεύονταν στο Ίντερνετ, όπου το κοινό μπορούσε να σχολιάσει. Έπειτα, κοιτούσαμε αυτά τα σχόλια και εξετάζαμε αν χρειαζόταν αλλαγή στα άρθρα, λαμβάνοντας υπόψη τις επισημάνσεις του κοινού.» Και καταλήγει: «Για μένα είναι βήμα προς το μέλλον. Είναι μέρος της άμεσης δημοκρατίας, να επιτρέπεται σε καθημερινούς πολίτες να συμμετέχουν στην καθημερινή ζωή της πολιτικής. Και το ίντερνετ μπορεί να παίξει έναν τέτοιο ρόλο».

ΟΙ ΥΠΑΙΤΙΟΙ ΝΑ ΜΠΟΥΝ ΦΥΛΑΚΗ

Παράλληλα, ικανοποιείται άλλο ένα αίτημα των πολιτών. Μέσα από ειδικό δικαστήριο αναζητούνται οι ποινικές ευθύνες όσων συνέβαλαν στην κρίση του 2008.

Ο πρώην πρωθυπουργός, Γκέιρ Χάαρντε, γίνεται ο πρώτος πολιτικός ηγέτης στον κόσμο που κατηγορείται για εγκληματική ευθύνη αναφορικά με την παγκόσμια οικονομική κρίση. Ο ίδιος εμφανώς συγκινημένος λέει: “Η συνείδησή μου είναι καθαρή, δεν παραβίασα το νόμο, δεν έκανα ποτέ κάτι τέτοιο και δεν νομίζω ότι οι αποφάσεις που πήρα θα πρέπει να οδηγήσουν τον πρωθυπουργό στη φυλακή. Το αντίθετο μάλιστα! Είναι ντροπιαστικό για τους πολιτικούς μου αντιπάλους να θέλουν να πλήξουν εμένα και το κόμμα μου με αυτόν τον τρόπο. Εδώ, η πολιτική μετατράπηκε σε ποινική υπόθεση, η δικαιοσύνη γύρισε αλλού το κεφάλι της”, καταλήγει.

Ο κ. Χάαρντε αντιμετωπίζει την ανώτερη ποινή κάθειρξης που στην Ισλανδία είναι δύο χρόνια. Και δεν είναι μόνο αυτός… Τρεις πρώην διοικητές της κεντρικής τράπεζας, υπουργοί και στελέχη των τριών ιδιωτικών τραπεζών καλούνται να λογοδοτήσουν. Ο μόνιμος γραμματέας του υπουργείου οικονομικών ήδη καταδικάστηκε. Ο εισαγγελέας έβγαλε διεθνή εντάλματα σύλληψης, καθώς πολλά golden boys των τραπεζών διέφυγαν στο εξωτερικό, κάνοντας μία μέρα πριν από την εκδήλωση της κρίσης τεράστιες αναλήψεις από τους λογαριασμούς τους. Τρεις συνελήφθησαν και κρατούνται.

Κανείς, ούτε καν οι κατηγορούμενοι, δεν αμφισβήτησαν την αξιοπιστία της ειδικής εξεταστικής επιτροπής που μέσα σε 15 μήνες από τη σύγκλισή της, κατέληξε σε πόρισμα 2.400 σελίδων. Το “μαύρο πόρισμα”, όπως αποκαλείται στην Ισλανδία, αναγνώστηκε για 6 μέρες χωρίς σταματημό, από 45 ηθοποιούς στο δημοτικό θέατρο της πόλης. Για τους Ισλανδούς ήταν ένα είδος κάθαρσης.

ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ

Η κρίση σημάδεψε βαθειά τη μικρή νησιωτική χώρα. Η κορόνα υποτιμήθηκε απότομα περίπου 80%. Χιλιάδες έμειναν άνεργοι και οι τράπεζες άρχισαν να κατάσχουν σπίτια και αυτοκίνητα, καθώς οι πολίτες αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους. Ασυνήθιστο για ένα σκανδιναβικό κράτος – πολλώ δε μάλλον για την Ισλανδία, που οι πλουτοπαραγωγικές πηγές της μπορούν να εξασφαλίσουν ένα πολύ καλό βιοτικό επίπεδο- αυξήθηκαν σημαντικά και οι άνθρωποι που στράφηκαν στα κοινωνικά παντοπωλεία για να εξασφαλίσουν είδη πρώτης ανάγκης. «Τώρα, έχουμε γύρω στις επτακόσιες οικογένειες που έρχονται, ενώ πριν από την κρίση είχαμε τριακόσιες με τριακόσιες πενήντα. Οι ομάδες που γίνονται όλο και μεγαλύτερες, κάθε εβδομάδα, είναι αυτές των ανέργων», σημειώνει η Άσγκερντουρ Φλοσαρντότιρ, υπεύθυνη κοινωνικού παντοπωλείου.

Η βαθιά πληγωμένη οικονομία της Ισλανδίας ήταν αδύνατον να ορθοποδήσει χωρίς βοήθεια. Τα σκανδιναβικά κράτη δάνεισαν στη χώρα 2,5 δισ. δολάρια, ενώ το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εμφανίστηκε μετά από 35 χρόνια στην Ευρώπη για να δανείσει στην Ισλανδία 2,1 δισεκατομμύρια δολάρια. Τις διαπραγματεύσεις με το Δ.Ν.Τ. ανέλαβε ο υπουργός οικονομικών Στεΐνγκριμουρ Σίγκφουσον, σφοδρός πολέμιός του μέχρι τότε. Από την πρώτη στιγμή ήταν ξεκάθαρος μαζί τους: «Συνειδητοποιείτε ότι έρχεστε σε ένα σκανδιναβικό κράτος κοινωνικής πρόνοιας, ένα ανοιχτό δημοκρατικό κοινωνικό κράτος; Αυτή είναι μια νέα εμπειρία για σας. Και πρέπει να το γνωρίζετε αυτό!», τους είπε. Και εξηγώντας το πώς εξέλαβαν οι ιθύνοντες του Δ.Ν.Τ. τα λεγόμενά του, συνεχίζει: «Ήταν αρνητικοί στην αρχή, αλλά όταν είδαν ότι είμαστε σοβαροί και είχαμε στιβαρά επιχειρήματα γι’ αυτά που σκοπεύαμε να κάνουμε, το δέχτηκαν και μας επέτρεψαν να σχεδιάζουμε τα μέτρα έτσι όπως εμείς νομίζαμε ότι θα ήταν καλύτερα για τη χώρα».

Ο εκπρόσωπος του Δ.Ν.Τ. στην Ισλανδία, Φράνεκ Ροζβαντόβσκι, δηλώνει ότι έχει εκπλαγεί από το πώς πήγαν τα πράγματα: «Είναι μάλλον αλήθεια ότι οι άνθρωποι της μεσαίας και εργατικής τάξης καταλήγουν να πληρώνουν δυσανάλογα το κόστος της κρίσης. Είναι ατυχές αλλά αυτό φαίνεται να συμβαίνει. Αλλά, δεν ήταν αυτή η περίπτωση της Ισλανδίας. Ένα από τα πράγματι αξιοσημείωτα στοιχεία αυτού του προγράμματος που οι αρχές σχεδίασαν και εφάρμοσαν, είναι ότι πήραν αρκετά μέτρα για να προστατέψουν το φτωχότερο μέρος του πληθυσμού, τη μεσαία τάξη και τους φτωχούς». Και καταλήγει: «Νομίζω πως αυτό ήταν ένα σημαντικό και σπουδαίο επίτευγμα των ισλανδικών αρχών. Στην περίοδο μετά την κρίση, η ανισότητα στην κατανομή εισοδήματος έχει γίνει, για την ακρίβεια, λιγότερη, παρά μεγαλύτερη».

Με οδηγό τη διατήρηση του κοινωνικού κράτους και προσανατολισμό την αύξηση της φορολογίας στα εύπορα κοινωνικά στρώματα, η χώρα βαδίζει στο σωστό δρόμο. Όπως επισημαίνει ο κ. Σίγκφουσον: «Τώρα που έχει περάσει καιρός από την κρίση μπορούμε να πούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι. Τα πράγματα πήγαν καλά για την Ισλανδία γιατί ξέφυγε από την επικίνδυνη ζώνη, δεν υπάρχουν πλέον συζητήσεις για πτώχευση ή τέτοια πράγματα, η αποκατάσταση προχωρά, η οικονομική ανάπτυξη που αναμένεται αυτό το χρόνο είναι 2.5% – 3%. Η ανεργία πέφτει συνεχώς και οι περισσότεροι δείκτες σήμερα δείχνουν βελτίωση. Αλλά, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο».

Η Ισλανδία αποτελεί σίγουρα ένα διαφορετικό παράδειγμα διαχείρισης της κρίσης που προέκυψε από την κατάρρευση των τραπεζών της. Οικονομικά, πολιτικά, δικαστικά και πολιτισμικά προσπάθησε να λειτουργήσει όχι με βάση τις απαιτήσεις των αγορών που την έφεραν στο χείλος της καταστροφής, αλλά με επίκεντρο τον πολίτη και τα συμφέροντά του. Ακόμα και έτσι όμως, τα προβλήματα που γεννήθηκαν από την κρίση παραμένουν παρόντα για να θέτουν ρητά το ερώτημα: Ποιος είναι ο πυρήνας του προβλήματος που έχει εξωθήσει στην ανέχεια τους λαούς, από την Αργεντινή μέχρι τη Γουατεμάλα, από την Τυνησία μέχρι την Κένυα και από την Ισλανδία μέχρι την Ελλάδα;

Είναι σοκαριστική η εικόνα. Σχεδόν κόβει την ανάσα. Μιλάμε για την έρευνα των Νέων Φακέλων του Αλέξη Παπαχελά.
Το θέμα είναι το Πως Φτάσαμε ως Εδώ και αφορά το Μνημόνιο και τη Τρόικα.

Η εικόνα ενός Αλογοσκούφη βουτηγμένου στην ασάφεια είναι σοκαριστική.

Το ίδιο κι εκείνη των Παπακωνσταντίνου και Παπαθανασίου.

Ο φακός ξεγυμνώνει την ανεπάρκεια, την ανικανότητα, τις ευθύνες τους.

Σχεδόν ομολογούν την ανυπαρξία τους.

Δείτε την εκπομπή και κρατήστε την στο Αρχείο σας για να γνωρίζουν τα παιδιά και τα εγγόνια σας ποιοι ανίκανοι πολιτικοί βρέθηκαν σ΄αυτή τη κολασμένη συγκυρία στο τιμόνι της χώρας…

Δείτε εδώ

http://folders.skai.gr/main/theme?id=294&locale=el

Λεπτομέρειες… Το Press release που μας έστειλες δεν μας ενδιαφέρει τις μαγκίες για τα σκάνδαλα κτλ σε αυτούς που θα ψηφίσουνε κακομοίρη. Γιουσουφάκι του Τουρκογλου κοίταξε να βγάλεις λέφτα για τα διαμερισματα σου, έχεις να πληρώσει το χαράτσι! Γιαλατζί κολοτούμπες πατριώτες … σαν τον αρχηγό σας!

Το Σύνταγµα δεν το γράφει ο Θεός. Το γράφει ο συσχετισμός των οικονομικών – πολιτικών – κοινωνικών δυνάμεων που δρουν σε μια κοινωνία.

Υπ’ αυτήν την έννοια τα όσα πρωτοφανή ακούμε περί της απαίτησης των Γερμανών (που είναι φίλοι μας) και των λοιπών τοκογλύφων «εταίρων» μας για την αλλαγή του Συντάγματος της χώρας, προκειμένου οι πιστωτές να αποκτήσουν πλεονέκτημα προτίμησης έναντι του ελληνικού λαού, είναι τουλάχιστον αστεία.

♦ Εκτός αν η Μέρκελ είναι… θεά.

♦ Εκτός αν ο Παπαδήμος είναι ο εκλεκτός του έθνους Μωυσής που παρέλαβε τις δέκα δημοσιονομικές εντολές από τον παντοδύναμο Σόιμπλε και ανέλαβε την αποστολή να οδηγήσει τον λαό στη Γη της Γερμανικής Δημοσιονομικής Επαγγελίας…

♦ Εκτός αν όλοι εμείς, η ελληνική κοινωνία, έχουμε καταντήσει ένα κοπάδι κότες σαν αυτές που εκτρέφονται ακίνητες στα ορνιθοτροφεία, μεγαλώνουν με φαστ φουντ και φωτισμό ημέρας 24 ώρες το 24ωρο με μόνο προορισμό το σφάξιμο…

Προφανώς οι ξένοι τοκογλύφοι που απαιτούν και οι εγχώριοι υπάλληλοί τους που κάνουν τη βρόμικη δουλειά μάς έχουν μετρήσει: διεφθαρμένα υπέρβαρα γερασμένα κοτόπουλα, αγκυλωμένα στον καναπέ, αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο μέσα από τις εικόνες των δελτίων ειδήσεων…

Αν πράγµατι αυτή είναι η ελληνική κοινωνία, ένα κοτόπουλο σε γερμανική ειδική οικονομική ζώνη εκμετάλλευσης, τότε μπορούν να μας σερβίρουν ακόμη και τον κανονισμό λειτουργίας του Νταχάου ως Σύνταγμα…

Με απλά λόγια: Όλα όσα υπογράφουν, ετοιμάζονται να υπογράψουν και να ψηφίσουν οι εγχώριοι συνεργάτες των πιστωτών δεσμεύουν την ελληνική κοινωνία στον ίδιο βαθμό που τη δέσμευσε η συνθηκολόγηση με τους Γερμανούς την άνοιξη του 1941.

Με ακόµη πιο απλά λόγια, οι νόμοι και πολύ περισσότερο το Σύνταγμα ενός κράτους αποτυπώνουν τον συσχετισμό των κοινωνικών δυνάμεων, όπως αυτές εκφράζονται σε πολιτικό επίπεδο.

ΠΗΓΗ: topontiki.gr

«Ουδείς δίνει σημασία στην ενεργοποίηση των CDS [...] Δεν μας ενδιαφέρει το θέμα αυτό, δεν μας απασχολεί. Δεν ασκεί καμία επιρροή στην ελληνική οικονομία. Η δε ευρωζώνη, η ΕΚΤ, το EFSF παραμένουν τελείως αδιάφορα. Γι’αυτό και ενέκριναν την εισδοχή των CACs και μας πιέζουν να τα θεσπίσουμε και να τα ενεργοποιήσουμε», είπε την Πέμπτη ο υπουργός Οικονομικών

Σύμφωνα με στοιχεία που ανακοινώθηκαν από την ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία Eurostat, ο κατώτατος μηνιαίος μισθός στη Βουλγαρία, τον Ιανουάριο του 2012, διαμορφώθηκε στο ποσό των 138 ευρώ κατατάσσοντας τη χώρα στην τελευταία θέση της σχετικής κατηγορίας μεταξύ των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ).

Αντίθετα, στην καλύτερη θέση βρίσκονται οι εργαζόμενοι στο Λουξεμβούργο, καθώς ο κατώτατος μισθός διαμορφώνεται (στοιχεία Ιανουαρίου 2012) στο ποσό των 1.801 ευρώ.

Σύμφωνα με τη Eurostat, οι διαφορές ανάμεσα στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μονάδες αγοραστικής δύναμης (PPS) είναι σημαντικές, καθώς το Λουξεμβούργο βρίσκεται στην κορυφή της κατάταξης με 1.495 μονάδες PPS σε μηνιαία βάση και η Βουλγαρία στην τελευταία, με 272 μονάδες PPS.

Το Μάιο του 2012 ο κατώτατος μισθός στη Βουλγαρία αναμένεται να διαμορφωθεί περίπου στα 148 ευρώ (290 λέβα).

Χαμός έγινε πριν από λίγες ημέρες στις φυλακές Κορυδαλλού όταν βρέθηκαν τετ-α-τετ ο ηγούμενος Εφραίμ και ο καταδικασθείς για συμμετοχή στην τρομοκρατική οργάνωση 17 Νοέμβρη Χριστόδουλος Ξηρός.

Σύμφωνα με το kentrinews.gr ο ηγούμενος της Μονής Βατοπαίδιου όταν χαιρέτησε τον Χριστόδουλο Ξηρό, δεν περίμενε με τίποτα το ξέσπασμα του τελευταίου που του είπε «Φύγε από μπροστά μου! Δεν θέλω να με χαιρετήσεις».

Δεν πρόλαβε να ξεπεράσει το αρχικό σοκ ο ηγούμενος Εφραίμ και ο Χριστόδουλος Ξηρός συνέχισε την επίθεση του λέγοντας «τολμάς εσύ να μου μιλάς που μέσα σ΄ αυτές τις τρισάθλιες συνθήκες των φυλακών ζεις στη χλιδή λες και είσαι σε ξενοδοχείο πολυτελείας».

Ο Εφραίμ προσπάθησε να αντιδράσει και υπενθύμισε στο Ξηρό πως δεν μπορεί να μιλάει έτσι ο γιος ενός ιερέα, για να δεχθεί μία ακόμα έξαλλη επίθεση «μην ξαναπιάσεις στο στόμα σου τον πατέρα μου. Ο πατέρας μου μεγάλωσε 13 παιδιά κι άλλα 100 ορφανά παιδιά σαν ταπεινός Λευΐτης που ήταν».

Φεύγοντας από το σημείο ο Χριστόδουλος Ξηρός δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στην Τίμια Ζώνη της Παναγίας και στην εκμετάλλευσή της από τη Μονη Βατοπεδίου λέγοντας προς τον ηγούμενο Εφραιμ «Σαν δεν ντρέπεσαι! Εκμεταλλεύεσαι τον πόνο του κόσμου και μάλιστα σε τέτοιο σημείο που έχεις βγάλει ακόμη και το «βρακί της Παναγίας» στη γύρα. Μέχρι στη Ρωσία έφτασε η χάρη σου».

Χθες κάθισα για ένα σάντουιτς στο Παρίσι χωρίς κουστούμι. Διπλά τρεις τραπεζίτες. Για το τι μιλούσαν; Ποιες Ελληνικές εταιρείες θα είναι εύκολος στόχος εξαγοράς σε εξευτελιστικές τιμές. Όταν τέλειωσα τους πλησίασα και τους είπα ότι κάνουν σχέδια χωρίς τον ξενοδόχο..

The bondholder

Περπάτησα για αρκετή ώρα και σκέφτηκα τα γεγονότα από την αρχή και από λίγο μακριά.

Μέρος Ι

Το πρώτο μνημόνιο

Η δήθεν μη υλοποίηση των στόχων του

Η ύφεση, η ανεργία, το μούδιασμα ενός τραυματικού γεγονότος

Μέρος ΙΙ

PSI – «εθελοντική» ανταλλαγή ομόλογων

Μετά Δάνειο και psi μαζί

Καινούργια μέτρα

CAC από το Ελληνικό κράτος

Αλλά μέτρα τον Ιούνιο

Όλα τα μέτρα σε συντάξεις και μισθούς και ξαφνικά στην άμυνα

Τραπεζίτης για πρωθυπουργός χωρίς εκλογές

Μέρος ΙΙΙ

ΔΝΤ λέει μη βιώσιμο το χρέος – χρειάζεται μεγαλύτερο κούρεμα

Που ξέρουν ποιο θα είναι το ΑΕΠ της Ελλάδας μετά από 10 χρόνια;

Που ξέρουν ποιοι άλλοι πόροι μπορεί να έρθουν στα ταμεία του κράτους;

Οι Γερμανοί χάνουν την υπομονή τους. Φυσικά τους δώσαμε όλους τον χρόνο για να φτιάξουν τοίχο προστασίας για το ευρώ

Σύμπτωση ότι Ιταλικά και Ισπανικά spreads ανέβηκαν όταν μας μιλούσαν για τα νέα μετρά
και ξαφνικά έπεσαν.

Το τοίχος προστασίας στο μεγαλείο του..

Μέτρα που θα φέρουν περισσότερη ύφεση, ανεργία, κοινωνικές αναταραχές παρουσιάζονται σαν σωσίβιο σωτηρίας

Πτώση χρηματιστηρίου, υποβάθμιση, μεγαλύτερα spreads.

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ. Τι θα γινόταν δηλαδή αν είχαμε αποτύχει

Που καταλήγουμε κοιτώντας όλη αυτή την πορεία των πραγμάτων;

§ Ένα μικρό ασήμαντο για τα παγκόσμια δεδομένα γεγονός που με 80δις θα είχε λυθεί γίνεται το γεγονός της τριετίας στην παγκόσμια αγορά- τα συμφέροντα πρέπει να είναι παγκόσμια και μεγάλης σημασίας

§ Εξαθλίωση ενός λαού για να μην έχει δύναμη να αντιδράσει όταν θα καταλάβει γιατί έγινε όλο αυτό και ίσως χαρεί ότι επιτέλους θα υπάρξει φως αν ακολουθούσουν την πρόταση που θα γίνει.

§ Προδότες στην εξουσία που άρχισαν και συνεχίζουν την εξαθλίωση.

§ Προδότες στην εξουσία με παράδοση κυριαρχικών δικαιωμάτων

Όλα σχεδιασμένα..

το PSI δεν νομίζω να προχωρήσει,

το χρέος δεν θα μειωθεί,

το δάνειο δεν θα δοθεί,

θα προτείνουν bridge financing για την δόση του Μαρτίου

και το τελικό σενάριο θα γραφτεί μετά τις εκλογές έτσι ώστε το καζάνι που βράζει να μην έχει αδιέξοδο.

Τι είναι αυτό που έχει τόσα συμφέροντα και τόσο μεγάλη σημασία σε διεθνές επίπεδο;

“It’s the oil stupid”

ΥΠ όπου βρεθώ όλοι ρωτάνε πως πάει η Ελλάδα και τι θα γίνει. Μια απάντηση δίνω παντού. ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ.

Και όλοι απαντούν «αρχίστε για να αρχίσουμε και εμείς..»

Η Jessiann Gravel Beland αν και μικρή ακόμα είναι ένα από τα πιο hot και περιζήτητα μοντέλα. Με αφορμή τη συμμετοχή σε μεγάλα fashion shows φωτογραφήθηκε για το περιοδικό Lovecat μόνο με τα απαραίτητα και έβαλε υποθήκη για μεγάλη καριέρα στον χώρο του μόντελινγκ.

Η νεαρά είναι ξανθιά, καυτή, άτακτη και εκκεντρικά σέξι ενώ μεγάλοι σχεδιαστές μόδας θέλουν να την συμπεριλάβουν στις καμπάνιες τους.

Χιλιάδες εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα θα υποστούν μειώσεις-σοκ από τον επόμενο μήνα, καθώς η μείωση του κατώτατου μισθού κατά 23% ισχύει από 1ης Μαρτίου ενώ παράλληλα καταργούνται οι κλαδικές συμβάσεις οδηγώντας τους μισθούς σε ακόμα μεγαλύτερο ψαλίδισμα! 

Ειδικότερα,  όπως ανακοίνωσε ο υπουργός Εργασίας, Γιώργος Κουτρουμάνης, από την 1η Μαρτίου οι ιδιωτικοί υπάλληλοι που αμοίβονται με τον κατώτατο μισθό που ορίζει η Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) θα δουν τους μισθούς τους να περικόπτονται κατά 23% δηλαδή σχεδόν κατά το ένα τέταρτο. Βέβαια, όπως έχει αναφερθεί, το αν θα γίνει τελικά η μείωση επαφίεται τελικά στην διάθεση και την οικονομική δυνατότητα του εργοδότη, καθώς ο νόμος ορίζει τον κατώτατο μισθό αλλά δεν υποχρεώνει τον εργοδότη να κάνει την αντίστοιχη μείωση.

Όμως το σοκ δεν τελείωνει εδώ. Λόγω της κατάργησης των κλαδικών συμβάσεων, πολλοί περισσότεροι εργαζόμενοι θα δούν τις αποδοχές τους να μειώνονται πολύ περισσότερο, φτάνοντας σε ορισμένες περιπτώσεις έως και το 50%!

Ειδικότερα, περίπου 360.000 εργαζόμενοι που καλύπτονται τώρα από κλαδικές συμβάσεις κινδυνεύουν να μείνουν στον αέρα και να δουν τις αποδοχές τους να πέφτουν ακόμα και στα επίπεδα του κατώτατου μισθού, αν δεν έχει υπογραφεί νέα συλλογική σύμβαση με τους εργοδότες τους, μετά τη λήξη της ισχύουσας σύμβασης και της τρίμηνης «παράτασης» που προσφέρει η μετενέργεια.

Τα υπέρογκα τέλη κυκλοφορίας οδήγησαν περισσότερους από 365.000 ιδιοκτήτες αυτοκινήτων να καταθέσουν τις πινακίδες κυκλοφορίας των οχημάτων τους μέχρι τις αρχές του 2012. Ο αριθμός είναι ενδεικτικός καθώς ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί η συλλογή των στοιχείων από όλη την Ελλάδα.

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Ημερησία» οι καταθέσεις πινακίδων κυκλοφορίας έσπασαν κάθε ρεκόρ καταγράφοντας αύξηση 114% σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2010 όποτε και κατατέθηκαν 170.000 πινακίδες. Τέλος σε σχέση με το 2009 η αύξηση στις καταθέσεις πινακίδων ανήλθε σε 63,6% καθώς τότε τα «Πράσινα Τέλη» οδήγησαν σε προσωρινή ακινησία 210.000 οχήματα.

Μέσα σε 3 χρόνια 745.000 ιδιοκτήτες αυτοκινήτων έχουν καταθέσει τις πινακίδες κυκλοφορίας των οχημάτων τους τη στιγμή που στην αγορά το αντίστιχο διάστημα έχουν εισέλθει σε κυκλοφορία 459.818 οχήματα. Με μια απλή αφαίρεση το αποτέλεσμα δείχνει πως 285.182 οχήματα βγήκαν εκτός κυκλοφορίας τα 3 τελευταία χρόνια. Ωστόσο ο εν λόγο αριθμός αυξάνεται ραγδαία αν συνυπολογίσει κανείς πως στα 3 τελευταία χρόνια οδηγήθηκαν στα Κέντρα Ανακύκλωσης της Εναλλκτικής Διαχείρισης Οχημάτων Ελλάδος 310.000 οχήματα. Οπότε περίπου 600.000 οχήματα έχουν τεθεί εκτός κυκλοφορίας ή έχουν αποσυρθεί από το 2009 έως και το 2011.

Στην Ελλάδα σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του κράτους το 2011 κυκλοφορούσαν 6.340.000 οχήματα και οι ιδιοκτήτες των οποίων κατέβαλαν τα Τέλη Κυκλοφορίας του 2011 ενώ για το 2012 σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία μόλις 5.900.000 κάτοχοι οχημάτων κατέβαλαν το ποσό που τους αναλογεί για τα Τέλη Κυκλοφορίας της χρονιάς που διανύουμε.

Συνεπώς, 440.000 κάτοιχοι οχημάτων δεν κατέβαλαν τα Τέλη Κυκλοφορίας του 2012. Αν ωστόσο αναλογιστεί κανείς πως το 2011 κατατέθηκαν 365.000 πινακίδες κυκλοφορίας και οδηγήθηκαν στα κέντρα Ανακύκλωσης της ΕΔΟΕ 108.068 οχήματα τότε εύκολα επιβεβαιώνονται τα στοιχεία του Κράτους καθώς οι ακριβείς αριθμοί προκύπτουν μαζί με τα εισαγόμενα μεταχειρισμένα οχήματα.

Ωστόσο σύμφωνα με τα στοιχεία τα έσοδα από τα Τέλη Κυκλοφορίας αν διατηρούνταν στην κυκλοφορία τα 6,3 εκατ. οχήματα και με δεδομένη την αύξηση των Τελών Κυκλοφορίας κατά μέσο όρο 8% θα είχαμε την αύξηση στα Τέλη του 2012.

Βέβαια θα πρέπει να τονίσουμε πως τα περισσότερα οχήματα με κινητήρες άνω των 2 λίτρων έχουν οδηγηθεί σε «προσωρινή» ακινησία γεγονός που μειώνει κατά πολύ τα έσοδα στον προϋπολογισμό των Τελών του 2012.

Eπίσης όσα αυτοκίνητα ταξινομήθηκαν από το Νοέμβριο του 2010 και μετά τα Τέλη Κυκλοφορίας υπολογίζονται βάσει των εκπομπών ρύπων γεγονός το οποίο έχει μειώσει πάρα πολύ τα έσοδα καθώς πάρα πολλά μοντέλα εξαιτίας των πολύ χαμηλών ρύπων δεν καταβάλλουν καθόλου Τέλη…

Αύξηση εξαγωγών και..ακινησίες των ΙΧ

Τον αριθμό ρεκόρ των 15.000 οχημάτων άγγιξαν οι εξαγωγές μεταχειρισμένων ΙΧ το 2011 τη στιγμή που τα προηγούμενα χρόνια διατηρούνταν μεταξύ 700 και 1.500 οχημάτων. Η εξέλιξη αυτή απορρέει από τις μαζικές εξαγωγές που πραγματοποίησαν οι έμποροι αυτοκινήτων αλλά και οι τράπεζες προς εμπορίες αυτοκινήτων του εξωτερικού αλλά και προς Τρίτες Χώρες. Μάλιστα σύμφωνα με εκτιμήσεις αναλυτών της αγοράς το φαινόμενο των εξαγωγών μεταχειρισμένων ΙΧ κυρίως υψηλού κυβισμού αναμένεται να συνεχιστεί και κατά τη διάρκεια όλου του 2012 καθώς τα Τεκμήρια Διαβίωσης αλλά και τα Υψηλά Τέλη Κυκλοφορίας έχουν ρίξει το αγοραστικό ενδιαφέρον των καταναλωτών προς την συγκεκριμένη κατηγορία οχημάτων τα οποία δεν έχουν καμία απολύτως αξία στην εγχώρια αγορά.

Την ανιούσα έχουν πάρει και οι ακινησίες αυτοκινήτων καθώς με βάση τις πρώτες πρόχειρες εκτιμήσεις έχουν ξεπεράσει τις 365.000 για το διάστημα των τεσσάρων τελευταίων μηνών. Υπενθυμίζεται ότι από το 2010 ως το 2011 ο αριθμός αυτός ήταν 170.000!

Θα αυξηθούν οι ιδιοκτήτες που επιστρέφουν τις πινακίδες

Όπως φαίνεται στο παρακάτω γράφημα τα έσοδα του 2012 εμφανίζουν σημαντική υστέρηση. Ενώ στο πρώτο γράφημα οι ιδιοκτήτες φαίνονται λιγότεροι σε απόλυτο αριθμό από το 2011, εντούτοις το νούμερο αυτό αφορά τους δύο πρώτους μήνες του 2012. Συνεπώς παρότι δεν καταγράφεται ακόμα, η τάση είναι αισθητά αυξημένη αν λάβουμε υπόψιν ότι η πρώτη ράβδος αφορά ολόκληρο το 2011!

Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη (Ευαγγελία Νικολαΐδου) το 1918. Από τον Καύκασο όπου είχε μεταναστεύσει ήρθε στην Αθήνα το 1947 και εμφανίστηκε σε διάφορα κέντρα κάνοντας ακροβατικά νούμερα με τη φίρμα «Ντούο Νίνο και μισό» που την αποτελούσαν ο άντρας και το παιδί της.

Τον Οκτώβριο του 1948, ο Στελλάκης Περπινιάδης την πήρε κοντά του ως τραγουδίστρια στο κέντρο «Φλώριντα» του Γ. Μελίτια στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας.

Ακολουθεί η συνεργασία της με το Βασίλη Τσιτσάνη το 1949 στο κέντρο «Τζίμης ο Χονδρός» που υπήρξε καθοριστική στη ζωή και των δύο. Η Μαρίκα Νίνου υπήρξε θρυλική μεταρεμπέτικη τραγουδίστρια με καταλυτική επίδραση στο έργο του συνθέτη. Το ντουέτο Τσιτσάνη – Νίνου κατέχει ιδιαίτερη θέση στην ιστορία του λαϊκού τραγουδιού.

– Νίκος Γκάτσος

Τον Οκτώβριο του 1951 έκανε κάποιες εμφανίσεις στην Κωνσταντινούπολη μαζί με τον Τσιτσάνη. Μετά από το ταξίδι αυτό χώρισαν ξαφνικά και η Νίνου πήγε στις Η.Π.Α. όπου τραγούδησε δίπλα στον Κώστα Καπλάνη επί δύο χρόνια.

Πριν μεταβεί στην Αμερική είχε υποβληθεί στην Αθήνα σε εγχείρηση για καρκίνο, αλλά στην Αμερική υπήρξε ραγδαία μετάσταση. Επέστρεψε στην Ελλάδα, όπου εργάστηκε για λίγο με φοβερούς πόνους και τελικά πέθανε την Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 1957, σε ηλικία 38 ετών.

Η ζωή της Μαρίκας Νίνου ενέπνευσε το σενάριο για την ταινία του Κώστα Φέρρη, Ρεμπέτικο του 1983.

Ρεμπέτικο του 1983
Σμύρνη, 1919: Η Αντριάννα, η γυναίκα του ρεμπέτη τραγουδιστή Παναγή, θα φέρει στον κόσμο την μικρή Μαρίκα. Η σχέση τους δεν είναι καλή και σε έναν από τους καυγάδες τους ο Παναγής θα σκοτώσει κατά λάθος την Αντριάννα. Μετά από χρόνια η Μαρίκα γνωρίζει τον Γιάννη, που κάνει τον ταχυδακτυλουργό Χουάν, και κάνουν ένα παιδί. Μετά την γέννηση του παιδιού, ο ταχυδαχτυλουργός Χουάν, βλέποντας ότι η δουλειά του δεν έχει πέραση, αποφασίζει να φύγει από την Ελλάδα. Η Μαρίκα μαζί, με τον φίλο της, τον βιολιστή Γιωργάκη, θα βρεθούν στην ταβέρνα όπου εμφανίζεται ο Μπάμπης με το συγκρότημά του.