thinzar's blog

Random Diary, Flashget n Facebook Privacy setting

2009-08-04T09:43:00.002+08:00

ဘေလာ့ဂ္မွာ ပို႔စ္မတင္ျဖစ္တာ ၾကာျပီ။ တစ္ခုခုကို တစိုက္မတ္မတ္ ေရးဖို႔ထိုင္လိုက္တိုင္း ျပီးေအာင္ မေရးျဖစ္ခဲ့ဘူး။ အခ်ိန္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဘာအတြက္ ကုန္ေနမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ ဘေလာ့ဂ္ေရးဖို႔ထိုင္ေတာ့ ေရးခ်င္တာေတြက မ်ားေနတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အားလုံးေပါင္းျပီး တစ္ခုတည္း ျဖစ္ေအာင္ ေရးလိုက္တယ္။

Random Diary
အခုတေလာ ရုံးမွာလည္း ေတာက္တိုမယ္ရ လုပ္တဲ့လူ ျဖစ္ေနတယ္။ ပေရာဂ်က္ အၾကီးေတြ ျပီးသြားျပီး ေနာက္တစ္ခုကလည္း requirement gathering အဆင့္မွာဘဲဆိုေတာ့ နည္းနည္း အားသလိုလို ျဖစ္သြားတယ္။ ဒါကို မျမင္ရက္တဲ့ ရုံးကလူေတြက ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ လုပ္ခိုင္းပါေရာ။ ဒါက ပိုဆိုးသြားျပီး ပုံမွန္ထက္ ပိုအလုပ္ရွဳပ္သြားတယ္။

A: အရင္တစ္ႏွစ္က handover လုပ္လိုက္တဲ့ ပေရာဂ်က္ေလ မွတ္မိေသးတယ္မလား။ request တစ္ခု ထပ္ေတာင္းေနလို႔။ သိပ္မခက္ဘူး။ ခဏလုပ္ေပးလိုက္ေနာ္။ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ လုပ္ေပးလိုက္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ဆို ပိုက္ဆံေတာင္းရမယ္။
ME: ဟုတ္ကဲ့။ (ဒီေလာက္ၾကာျပီ။ မနည္းျပန္စဥ္းစားရမယ္။)
B: အခုေလာေလာဆယ္ ဘာပေရာဂ်က္မွ မကိုင္ထားဘူးမလား။ ရုံးမွာ အလုပ္သင္တစ္ေယာက္ လာလိမ့္မယ္။ သူ႕ကို ေနာက္လုပ္မယ့္ project ထဲထည့္ရမယ္။ အဲဒီေတာ့ ASP.NET နဲ႕ C# ကို ရွင္းျပထားလိုက္။
ME: ဟုတ္။ (အဲဒါမွ ဒုကၡ။ အဲဒီ ASP ကို မကိုင္တာ ၈လေလာက္ ရွိျပီဆိုေတာ့ ေမ့ေတ့ေတ့ေတာင္ ျဖစ္ေနျပီ။)
C: customization တစ္ခုလုပ္ေနတာ cron tab ဘဲ ေရးဖို႔က်န္ေတာ့တယ္။ class တစ္ခုနဲ႕ batch file တစ္ခု ခဏေရးေပးေနာ္။ UAT က ေသာၾကာေန႔။
ME: ဒီေန႔ဘဲ အဂၤါရွိေနျပီ။ ဟူး…
D: Data Export အတြက္ Script ျပီးေတာ့မွာလား။ ဒါေပမယ့္ အရင္ ေရးထားတဲကတစ္ခုက အရမ္း error prone ျဖစ္တယ္။ Stored Procedure နဲ႕ေရးလိုက္။ customer ကေတာ့ ေမးေနျပီ။ ဘယ္ေတာ့ ေပးမွာလဲတဲ့။ ေနာက္တစ္ပါတ္လို႔ ေျပာထားတယ္ေနာ္။
ME: ဟ…. ု …တ္…
E: ဒီ .NET နဲ႕ ေရးထားတဲ့ Module တစ္ခုက ခဏခဏ refresh လုပ္ရေတာ့ အရမ္းေႏွးေနလို႔ Javascript နဲ႕ ေျပာင္းေရးလိုက္ပါ။
ME: (ဘာမွ မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ျပဳံးျပီးေတာ့ဘဲ ေခါင္းညိတ္လိုက္တယ္။)
အဲဒါအျပင္ bug-fixing လုပ္ခိုင္းထားတဲ့ customer ေတြကလည္း ဘယ္ေတာ့ျပီးမလဲ တဂ်ီဂ်ီ အီးေမးလ္ပို႔ေနေသးတယ္။ လူကေတာ့ မူးခ်ာလည္ေနတာဘဲ။

Flashget
ဖိုင္အၾကီးၾကီးေတြကို ေဒါင္းလုတ္လုပ္ရင္ အရင္က Internet Download Manager သုံးျဖစ္ေပမယ့္ အခု အလကားရျပီး ေပါ့ေပါ့ပါးပါးရွိတဲ့ Flashget ကို ေျပာင္းသုံးေနတယ္။ http://www.flashget.com/en/download.htm မွာ ေဒါင္းလုတ္လုပ္ႏိုင္ပါတယ္။ (4.5MB)

Facebook Privacy Setting
တစ္ရက္ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္က ေမးတယ္။ သူ႕ကို Facebook မွာ IQ Quiz ေျဖဖို႔ challenge လုပ္ထားတယ္မလားတဲ့။ အစက နည္းနည္း ေၾကာင္သြားတယ္။ ကိုယ္က quiz ေျဖရတာ ဝါသနာ ပါေပမယ့္ တစ္ခါမွေတာ့ ေယာင္လို႔ေတာင္ challenge ဆိုတာ သြားမႏွိပ္မိဖူးပါဘူး။ တစ္ခုခုေတာ့ မွားေနတယ္လို႔ ထင္လိုက္တယ္။ ကိုယ္လည္း တစ္ခါတစ္ေလ “Your friends challenge you to take IQ Quiz” ဆိုျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဓါတ္ပုံနဲ႕ rank ေတြကို ျမင္ဖူးတယ္။ ဒီေန႔ေတာ့ ဒီေဆာင္းပါး ကို ဖတ္ျပီးမွ ဇာတ္ရည္လည္သြားေတာ့တယ္။ က်မတို႔ Facebook အေကာင့္ဖြင့္တုန္းက ေပါ့ေပါ့ဆဆဘဲ ရွိသမွ်ကို OK လုပ္ျပီး Register လုပ္ခဲ့တယ္ေလ။ အမွန္ သူ႕ရဲ႕ terms and condition မွာ “3rd party ေၾကာ္ျငာေတြမွာ ထည့္သုံးရင္ သုံးမယ္။” ဆိုျပီး ေရးထားတာကို က်မတို႔ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ ေဆာင္းပါးရွင္ေျပာသလိုသာ dating site မွာ ကိုယ့္ပုံသြားေပၚေနရင္ မခက္လား။ အနည္းဆုံးေတာ့ အထင္လြဲခံရႏိုင္တယ္။ IQ QUIZ ေၾကာ္ျငာမွာ သြားေပၚလို႔ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ “3 friends have a crush on you” ဆိုတာမွာ ကိုယ့္ profile သြားေပၚရင္ မလြယ္ဘူး။ အဲဒီလို ေၾကာ္ျငာေတြမွာ မပါခ်င္ရင္ Settings -> Privacy -> News Feed and Wall -> Facebook Ads -> Appearance in Facebook Ads မွာ "no one" ဆိုတာကို ေရြးျပီး Save လုပ္လိုက္ပါတဲ့။

Trip to Redang Island – 2

2009-06-10T09:48:00.000+08:00

ပထမတစ္ရက္ Redang ကို မနက္ ၁၀နာရီခြဲေလာက္ ေရာက္တယ္။ check-in လုပ္ ေရမိုးခ်ိဳးျပီးေတာ့ ေန႔လည္စာ ဆင္းစားတယ္။ Life Jacket နဲ႕ Mask ကို ၂ရက္စာငွားတာက ရင္းဂစ္၂၀။ မ်က္မွန္ပါဝါ ၃၀၀ ေက်ာ္တဲ့သူေတြ အတြက္ Power Mask ရွိတယ္။ ၁၀ ပိုေပးရတယ္ထင္တာဘဲ။ ကိုယ္ပါဝါက ၂၀၀ ေလာက္ဘဲရွိေတာ့ ျမင္ရမယ္လို႔ ထင္ျပီး မငွားေတာ့ဘူး။ ေန႔လည္ ၂နာရီခြဲၾကေတာ့ first snorkeling trip ေခၚသြားတယ္။ resort နဲ႕ မနီးမေဝး ပင္လယ္ျပင္ ေရလယ္ေခါင္ၾကီးမွာ။

ေရကူးတတ္တဲ့သူေတြေတာ့ တစ္ေယာက္ျပီးတစ္ေယာက္ စက္ေလွေပၚကေန ခုန္ဆင္းသြားၾကတယ္။ သူတို႔ၾကည့္ေတာ့လည္း ေရကူးရတာ လြယ္လိုက္တာ။ ကိုယ့္မွာေတာ့ ဆင္းရင္ ေကာင္းမလား မဆင္းရင္ ေကာင္းမလား စဥ္းစားလို႔ကို မရႏိုင္ဘူး။ ေရနစ္မွာ ေၾကာက္တာကိုး။ သူတို႔ကေတာ့ ေျပာတယ္။ အသက္ကယ္ အကီ် ၤ ဝတ္ထားတာဘဲ မနစ္ႏိုင္ဘူးတဲ့။ ဒါေပမယ့္ က်မကေတာ့ အသက္ကယ္အက်ီ ၤကို မယုံႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ပထမတစ္ရက္ေတာ့ လက္က တစ္ခုခုကို ဆြဲထားရမွ ေရထဲမွာ ေနလို႔ရတယ္။ သူငယ္ခ်င္းကို ခဏဆြဲထားလိုက္၊ နည္းျပေတြကို ဆြဲထားလိုက္၊ စက္ေလွနားက ေလွကားကို ဆြဲထားလိုက္နဲ႕ ျပီးသြားတယ္။ ငါးေတြက တကယ္ကို လွတယ္။ လက္ကေတာ့ တစ္ခုခုကို ဆြဲထားေပမယ့္ ငါးေတြနဲ႕အတူ လိုက္သြားျပီး ေရကူးခ်င္တာ အရမ္းဘဲ။ ေရမကူးတဲ့သူေတြအတြက္ နည္းျပေတြ ရွိတယ္။ သူတို႔ လိုက္ကူညီေပးေတာ့ သိပ္ေၾကာက္စရာ မလိုေတာ့ဘူး။

ဒုတိယတစ္ရက္မွာ မနက္စာ စားျပီး ၉နာရီခြဲေလာက္ၾကေတာ့ marine park ကို ေခၚသြားတယ္။ Marine Park က အေသအခ်ာ ထိန္းသိမ္းမွဳေတြ လုပ္ထားေတာ့ ကမ္းေျခ ေရတိမ္တိမ္မွာ ေတာင္ ငါးေတြ အမ်ားၾကီးျမင္ရတယ္။ ေရမကူးတတ္တဲ့ က်မလိုလူမ်ိဳးအတြက္ အေကာင္းဆုံးေနရာဘဲ။ ေပါင္မုန္႔တစ္ဖဲ့ေလာက္ ပစ္လိုက္ရင္ ငါးေတြ အမ်ားၾကီး ေရာက္လာတယ္။ ဒုတိယေန႔ဆိုေတာ့ ေရကို အရမ္းၾကီး မေၾကာက္ေတာ့ဘူး။

marine park မွာ ေရဘယ္ေလာက္ၾကည္ျပီး ငါးေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားသလဲဆိုတာ အေပၚက ပုံကိုၾကည့္ရင္ သိႏိုင္ပါတယ္။

ေရထဲရိုက္တဲ့ကင္မရာကို resort မွာဘဲ ငွားလို႔ရတယ္။ ပုံ၁၅၀ ရိုက္လို႔ရတဲ့ ကင္မရာကို ရင္းဂစ္ ၅၀ ေပးရတယ္။ တစ္ပုံတည္းေသာ snorkeling လုပ္ေနတဲ့ပုံကို ေတာ္ေတာ္ သတၱိေမြးျပီး ေရေပၚမွာေဖာ့ ေခါင္းကို ေရထဲထည့္လိုက္ေတာ့မွ ရလာတယ္။ ဟီး.. မသိရင္ ေတာ္ေတာ္ ေရကူးကြ်မ္းက်င္တဲ့ပုံ ေပါက္ေနမယ္။ ေရအေပၚနားေလးကေန snorkeling လုပ္တာေတာင္ ဒီေလာက္ လွတယ္ဆိုရင္ ေရငုပ္တတ္ရင္ ေကာင္းမယ္လို႔ စဥ္းစားမိေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရကူးဖို႔ေတာင္ အႏိုင္ႏိုင္ဆိုေတာ့ စိတ္ေလွ်ာ့လိုက္တာဘဲ ေကာင္းပါတယ္။ ေရေအာက္ကို ျမင္ခ်င္ရင္ Acquaria ဘဲ သြားေတာ့မယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ ေနာက္တစ္ေခါက္ Diving course ယူမယ္လို႔ ေျပာေနၾကတယ္။ ေန႔ဆိုရင္ ေရထဲဆင္း ညၾကရင္ ေဂၚလီေတြနဲ႕ ကစားတဲ့ ခ်န္ကာ့ ဆိုလား အဲဒါကို ကစားတယ္။ သူတို႔ရိုးရာ ကစားနည္းတစ္မ်ိဳးေပါ့။ ကစားရတာ ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ UNO ဆိုတဲ့ card game ကစားနည္းလည္း သင္ေပးၾကတယ္။ ၃ရက္ေလာက္ ရုံးမတက္ရတာ တကယ္ အရသာရွိတယ္။ ^_^

Redang Island က အေရွ႕ဘက္ကို မ်က္ႏွာမူထားေတာ့ ေနထြက္တဲ့ရွဳခင္းကို ၾကည့္ဖို႔ ေနာက္ေန႔ မနက္ ေစာေစာထၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေနမင္းက မ်က္ႏွာသာ မေပးဘူး။ တိမ္ေတြ အေနာက္မွာ ပုန္းေနတာနဲ႕ ေနေတာ္ေတာ္ ျမင့္မွဘဲ ေတြ႕ရေတာ့တယ္။ ေနထြက္တာကို ျမင္ရဖို႔ မလြယ္ပါလားေနာ္။

Redang Island က အျပန္ Kuala Terengganu ျမိဳ႕ကိုဝင္ ခဲ့ေသးတယ္။ စားစရာ မုန္႔ေတြ အရမ္းစုံတယ္။ KLနဲ႕ တစ္ျခားစီဘဲ။ အရသာလည္း ရွိတယ္။ သူငယ္ခ်င္းအိမ္မွာ တစ္ညဝင္အိပ္။ ေနာက္ရက္မွ KL ျပန္ခဲ့တယ္။ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့ေပမယ့္ အသားေတာ့ မည္းသြားတယ္။ :D

Related:
Trip to Redang Island - 1

Trip to Redang Island - 1

2009-05-28T08:58:00.002+08:00

ေရကူးရမွာကို ေသမေလာက္ ေၾကာက္ေပမယ့္ စိတ္ကူးေပါက္တဲ့တစ္ေန႔မွာ Redang Island က Snorkeling Package ကို သူငယ္ခ်င္းေတြရဲ႔ အဆြယ္ေကာင္းမွဳေၾကာင့္ ဝယ္လိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ Redang Island ကို ေရာက္သြားခဲ့ပါတယ္။ Redang Island က Terengganu ျပည္နယ္ Kuala Terengganu ျမိဳ႕ ရဲ႔ တစ္ဘက္ကမ္း ေတာင္တရုတ္ ပင္လယ္ထဲမွာ ရွိပါတယ္။ KLကေန Redang Island ရွိတဲ့ Kuala Terengganu ကို တိုက္ရိုက္ေမာင္းရင္ ၅နာရီခြဲေလာက္ ၾကာတယ္။ ဘတ္စ္ကားနဲ႔ဆိုရင္ေတာ့ နည္းနည္းပိုၾကာလိမ့္မယ္။ Kuala Terengganu ကေန Merang Jetty Point ကို နာရီဝက္ေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ Jetty Point မွာ တစ္ရက္ ၁၀နဲ႕ ကားရပ္တဲ့ေနရာေတြ ရွိတယ္။ ကြ်န္းကိုေရာက္ေအာင္ စက္ေလွ ၄၅ မိနစ္ ေလာက္ စီးရတယ္။ ပင္လယ္ျပင္ကို ျဖတ္ရတာဆိုေတာ့ လွိဳင္းေတာ့ နည္းနည္း ၾကမ္းတယ္။ ေရထဲမွာ ရိုလာကိုစတာ စီးေနရတဲ့ အတိုင္းဘဲ။

Merang Jetty Point

Redang Pelangi Resort က ၃ရက္၂ည Snorkeling Package ကို ဝယ္သြားတာပါ။ စေနတနဂၤေႏြဆိုေတာ့ ေစ်းနည္းနည္း ပိုေပးရတယ္။ စက္ေလွ အသြားအျပန္၊ အစားအေသာက္ မနက္စာ၊ ေန႔လည္စာ၊ tea break၊ ညစာ ရယ္ Snorkeling trip ၃ေခါက္ရယ္ အပါအဝင္ကို ၂ည၃ရက္ package ရင္းဂစ္ ၃၆၀ ပါ။ life jacket နဲ႕ snorkeling mask အတြက္ ၂၅ရင္းဂစ္ သပ္သပ္ ထပ္ေပးရပါတယ္။ မ်က္မွန္ ပါဝါ ၃၀၀ ေက်ာ္တဲ့သူေတြ အတြက္ power mask ရွိပါတယ္။ အစားအေသာက္၊ ေနရာထိုင္ခင္း၊ customer service ေျပာစရာမရွိေအာင္ ေကာင္းပါတယ္။ တစ္ျခား resort ေတြနဲ႕ယွဥ္ရင္ ေစ်းသက္သာတဲ့အတြက္ တစ္ျခားလူေတြ သြားခ်င္ရင္ ဒီpackage ကို ဝယ္ဖို႔ recommend လုပ္ပါတယ္။ မေကာင္းတာ တစ္ခုဘဲ ရွိတယ္။ Resort ေရွ႕မွာ ည၁၀နာရီကေန ၁၂နာရီအထိ clubbing ရွိတာေၾကာင့္ အရမ္းဆူညံျပီး ေစာေစာအိပ္ခ်င္ရင္ အဆင္မေျပပါဘူး။

Redang Pelangi Resort မွာတည္းတယ္။

ဒါက resort ကေန ျမင္ရတဲ့ျမင္ကြင္း။ ၾကည္လင္ေနတဲ့ေရရယ္ ျပာလဲ့လဲ့ မိုးေကာင္းကင္ရယ္ ျဖဴလႊလႊ သဲေသာင္ျပင္ရယ္က စိတ္ထဲမွာရွိတဲ့ မြန္းၾကပ္မွဳေတြကို ေျပေပ်ာက္သြားေစတယ္။

Redang Island နဲ႔မနီးမေဝးမွာ ရွိတဲ့ ကြ်န္းႏွစ္ကြ်န္းကေတာ့ လူေတြ လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ပုံနဲ႔တူတယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။

ဒါက ေယာက်ာ္းၾကီးတစ္ေယာက္ ပုံတဲ့။

ဒါက မိန္းမၾကီးတစ္ေယာက္ လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ပုံတဲ့။

ကင္မရာမွာ ေရစက္ထင္သြားတာ သတိမထားလိုက္မိဘူး။ ပုံေတြ ျပန္ၾကည့္မွ ေတြ႔တယ္။ ပုံေတြကို ေနာက္မွ retouch ျပန္လုပ္ရမယ္။ စာေတြ အမ်ားၾကီးေရးရင္ ေရးရတဲ့သူလည္း ပ်င္းတယ္။ ဖတ္ရတဲ့သူလည္း ပ်င္းလိမ့္မယ္။ ဒီေတာ့ ဟိုဟိုဒီဒီ ရိုက္ထားတဲ့ ပုံေလးေတြဘဲ တင္ေတာ့မယ္။

အုန္းသီး နဲ႔ ဘာမွန္းမသိတဲ့ အသီး

ယူျပန္ရင္ ဒဏ္ေငြ ၃၀၀၀ ေဆာင္ရမယ္ဆိုတဲ့ ေက်ာက္စရစ္ခဲ လွလွေလးေတြနဲ႔ ကြ်န္းေပၚမွာ ခ်န္ခဲ့တဲ့ ေျခရာ.. (ဖိနပ္ရာ) :D

လွတပတ ပန္းေလးႏွစ္ပြင့္ သစ္ရြက္ေလးတစ္ရြက္

စြန္႔စြန္႔စားစား snorkeling trip အေၾကာင္းေတာ့ ေနာက္ေန႔မွ ဆက္ေရးေတာ့မယ္။

A trip to Langkawi

2009-05-20T16:09:00.012+08:00

တစ္ခုေသာ ေနမသာတဲ့ ေန႔တစ္ေန႔မွာ မေလးရွားႏိုင္ငံ ေျမာက္ဘက္ပိုင္း မွာရွိတဲ့ Langkawi ဆိုတဲ့ ကြ်န္းေလးကို အေၾကာင္းအခြင့္သာလို႔ ေရာက္သြားခဲ့တယ္ေပါ့ကြယ္။ အရင္ဆုံး ဆီးၾကိဳေနတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ကေတာ့ အခြန္ကင္းလြတ္နယ္ေျမ လန္ကာဝီကြ်န္းမွ ၾကိဳဆိုပါ၏တဲ့။

ကြာလာလမ္ပူကေန ေလယာဥ္နဲ႔ဆိုရင္ ၁နာရီေလာက္ဘဲ စီးရတယ္။ ကားေမာင္းတတ္တဲ့သူပါရင္ ေလဆိပ္မွာဘဲ ကားငွားလို႔ရတယ္။ တစ္ရက္ကို ၅၀ ဘဲ။ ကားအၾကီး ဆိုရင္ေတာ့ နည္းနည္းပိုေပးရမွာေပါ့။ ကြ်န္းေသးေသးေလးဘဲဆိုေတာ့ လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ေတြေနာက္လိုက္ျပီး တစ္ကြ်န္းလုံး ပါတ္လို႔ရတယ္။

Pantai Burau မွာေနခဲ့တယ္။ အဲဒီဘက္မွာ ေနထြက္တာလညး္ မျမင္ရ၊ ေနဝင္ဆည္းဆာလည္း မျမင္ရ။ ဒီresort ကိုေတာ့ recommend မလုပ္ဘူး။ ေခ်ာင္က်က် ေနရာမွာ ရွိျပီး ေစ်းကလည္း ၾကီးေသး။ ေနဝင္ဆည္းဆာ အလွကို ခံစားခ်င္တယ္ ထမင္းဆိုင္ ေစ်းေတြနဲ႕ နီးနီးနားနား ေနရာ ဆိုရင္ေတာ့ Pantai Cenang ဘက္မွာ တည္းသင့္တယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ (pentai = ကမ္းေျခ) ပင္လယ္ျပင္ၾကီးရဲ႕ ဓါတ္ပုံလွလွေလးေတြ လိုခ်င္တာ ေန႔တိုင္းမိုးအုံ႔ေနတာနဲ႕ ဓါတ္ပုံေတာင္ သိပ္မရိုက္ခဲ့ရဘူး။

ရုံးကလူေတြနဲ႔ သြားတာဆိုေတာ့ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက အစည္းအေဝးလုပ္ရင္း အခ်ိန္ကုန္သြားတာ မ်ားတယ္။ ဘယ္မွေတာင္ သိပ္မေရာက္ျဖစ္လိုက္ဘူး။

လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း၂၀၀ခန္႔က အဲဒီကြ်န္းေလးေပၚမွာ မတရား စြပ္စြဲခံရျပီး ေသသြားတဲ့ မင္းသမီးေလး မာဇူရီ အေၾကာင္းပုံျပင္ကေတာ့ လန္ကာဝီကြ်န္းနဲ႕ ပါတ္သတ္ျပီး ထင္ရွားပါတယ္။ သူ႔ကို သတ္လိုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ေသြးအျဖဴေတြ ထြက္ျပီး ေသသြားတယ္ဆိုဘဲ။ ဒါေတာ့ နည္းနည္း ဒ႑ာရီ ဆန္ဆန္ ျဖစ္သြားျပီ။ မာဇူရီဟာ မေသခင္ ဒီကြ်န္းတစ္ကြ်န္းလုံး ေဆြစဥ္ ၇ဆက္အထိ တိုးတက္ထြန္းကားမွဳ မရွိပါေစနဲ႕လို႔ က်ိန္စာတိုက္သြားခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ မာဇူရီရဲ႕ ၇ဆက္ေျမာက္မ်ိဳးဆက္ဟာ အခု ထိုင္းႏိုင္ငံ ဖူးခက္မွာ ေနထိုင္ေနပါတယ္။ သူတို႔ကို မေလးရွားႏိုင္ငံသားအျဖစ္ ခံယူျပီး လန္ကာဝီမွာ အေျခခ်ဖို႔ ကမ္းလွမ္းထားတယ္တဲ့။ ၁၉၈၀ မတိုင္ခင္က အဲဒီကြ်န္းမွာ စိုက္ပ်ိဳးေရးလဲ မျဖစ္ထြန္း က်န္တဲ့စီးပြါးေတြလဲ သိပ္မျဖစ္ဘူး။ ေနာက္ပိုင္းမွ (သူ႔ရဲ႕ ၇ဆက္ေျမာက္ မ်ိဳးဆက္ ေမြးဖြါးျပီးအခိ်န္မွ) ဒီကြ်န္းဟာ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ခရီးသြားလာေရး လုပ္ငန္းေတြ နဲ႕ ဖြံ ႔ျဖိဳး တိုးတက္လာခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ မာဇူရီျပတိုက္ထဲမွာ သူ႔အုတ္ဂူလဲ ရွိပါတယ္။ ထုိင္းလူမ်ိဳးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မာဇူရီ အုတ္ဂူမွာ ပူေဇာ္ပသျပီး ဆုေတာင္းေနၾကတာ ေတြ႔ခဲ့တယ္။ သူ႔အုတ္ဂူနားက ေရတြင္းကေရနဲ႕ မ်က္ႏွာသစ္ျပီး blessing ယူေနၾကတဲ့သူေတြလည္း ေတြ႕ခဲ့ပါရဲ႕။

ကြ်န္းေပၚမွာ စပါးခင္းေတြကိုေတာ့ ေနရာအႏွံ႔ေတြ႔ရတယ္။ ကိုယ့္ရဲ ႔ Farm Town ကို သတိရသြားလို႔ ဓါတ္ပုံရိုက္ခဲ့ေသးတယ္။ :D ကြ်ဲေတြလည္း ကြ်န္းေပၚမွာ ပါတ္ျပီး ေလွ်ာက္သြားေနတယ္။ သူတို႔ကို ဝင္မတိုက္မိေအာင္ မနည္းေရွာင္ရတယ္။

ျပတိုက္ကအျပန္ လင္းယုန္ရုပ္တု အၾကီးၾကီး ရွိတဲ့ Eagle Square ကို သြားပါတယ္။ အဲဒီေနရာမွာေတာ့ အရုပ္ဘဲ ရွိတာပါ။ တကယ့္ လင္းယုန္အစစ္ေတြေတာ့ မေတြ႔ခဲ့ဘူး။
Petronas Quay ဘက္ေတာ့ေရာက္ခဲ့တယ္။ ရာသီဥတု အေျခအေန သိပ္မေကာင္းတာနဲ႕ ေလွမစီးခဲ့ရဘူး။ ျပီးေတာ့ မိုးအုံ႔ေနတာနဲ႕ လန္ကာဝီရဲ႕ အထင္ကရ cable car လည္းသြားမစီးလိုက္ရဘူး။ အေပၚကပုံထဲမွာ ျမင္ေနရတဲ့ ေတာင္တန္းေတြရဲ႕ အျမင့္ဆုံးေနရာမွာရွိတာတဲ့။ KL မွာလည္း cable car ရွိေပမယ့္ အဲဒီေနရာက ေတာင္ခြ်န္းႏွစ္ခုကို ဆက္ထားတဲ့ Pedestrian bridge ေလးကို သြားၾကည့္ခ်င္တာ။ ေအာက္ကေနဘဲ ေငးၾကည့္ခဲ့ရတယ္။ ေရးေတးေတးေလးေတာ့ ျမင္လိုက္ပါတယ္။

မိုးအုံ႔လို႔ ဘယ္မွမသြားရတဲ့ေနာက္ ျမိဳ႕ထဲဘက္ သြားျပီး ေရွာ႔ပင္ ထြက္ၾကတယ္။ လူေတြ အဓိက ဝယ္ၾကတာကေတာ့ ေခ်ာကလက္ေပါ့။ ျပီးေတာ့ အိမ္အသုံးအေဆာင္ ပစၥည္းေတြ ေစ်းအရမ္းသက္သာတယ္လို႔ ေျပာတာဘဲ။ ယိုးဒယားဘက္က အဓိကဝင္တာ မ်ားတယ္။ ကိုယ္က ေခ်ာကလက္ကလည္း သိပ္မၾကိဳက္ အိမ္အသုံးအေဆာင္ပစၥည္းလည္း စိတ္မဝင္စားဆိုေတာ့ သူမ်ားေတြ ဝယ္ေနတာကိုဘဲ အၾကံေပး အရာရွိလိုက္လုပ္ခဲ့တယ္။ (ဘာလို႔ လက္ေဆာင္ မဝယ္ခဲ့လည္း မေမးခင္ ၾကိဳေျဖထားလိုက္မယ္။ ေခ်ာကလက္ မၾကိဳက္ေတာ့ သူမ်ားကို ဝယ္ေပးဖို႔လည္း သတိမရဘူး။ :D)

လန္ကာဝီကြ်န္းကို သြားမယ္ဆိုရင္ island hoping package ေတြကို ဝယ္သင့္ပါတယ္။ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္ထက္ နိမ့္တဲ့ ေရကန္တစ္ကန္ရွိတဲ့ Pulau Dayang Bunting ဆိုတဲ့ကြ်န္းရယ္၊ လင္းယုန္ေတြ ေမြးထားတဲ့ကြ်န္းရယ္၊ ငါးခူကန္၊ မိေက်ာင္းကန္ေတြ ရွိတဲ့ကြ်န္း စသျဖင့္ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို ပို႔ေပးတဲ့ package ေတြ ရွိတယ္။ လူ၁၀ေယာက္ေလာက္ ဆန္႔တဲ့ ေလွတစ္စီးကို ရင္းဂစ္ ၂၅၀ ဝန္းက်င္ဘဲ ေပးရတယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ ေနာက္တစ္ေခါက္ေတာ့ ေရာက္ေအာင္ ထပ္သြားဦးမယ္။ (လန္ကာဝီ trip ဆိုျပီး ေရးသာ ေရးေနတာ။ ကိုယ့္ကိုယ္ ျပန္ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ေရာက္ခဲ့တဲ့ေနရာကနည္းျပီး မေရာက္ခဲ့တဲ့ ေနရာေတြ အေၾကာင္း ေရးထားတာ မ်ားေနတယ္။ ေခါင္းစဥ္ကို ေျပာင္းရမလိုေတာင္ ျဖစ္ေနျပီ :P)

Facebook Quiz တစ္ခု လုပ္ၾကည့္ျခင္း

2009-04-29T18:03:00.008+08:00

အခုေနာက္ပိုင္း ကိုယ့္ရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ Facebook ထဲမွာဘဲ အခ်ိန္ကုန္ေနတာကို သတိထားမိတယ္။ status update ေတြကို ဖတ္လိုက္ သူငယ္ခ်င္းေတြတင္ထားတဲ့ ဓါတ္ပုံေတြၾကည့္လိုက္ quiz ေတြေျဖလိုက္ လယ္စိုက္လိုက္ အေကာင္ေမြးလိုက္နဲ႔ ဟုတ္ေနတယ္။ အလုပ္နည္းနည္းအားေနတာလဲ ပါတယ္။ ဟိုတစ္ေလာက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ အလုပ္ခ်ိန္အတြင္းမွာ အင္တာနက္ သုံးလြန္းတာဟာ အလုပ္စြမ္းရည္ က်ေစႏိုင္သလားဆိုတာကို ေျပာျဖစ္ေသးတယ္။ အလုပ္ခ်ိန္အတြင္းမွာ ကိုယ္ေရးကိုယ္တာအတြက္ အင္တာနက္ သုံးတာကို Cyberslacking လို႔ ေခၚပါတယ္။ ကုမၸဏီ တစ္ခ်ိဳ႕မွာ Yahoo, Gmail, Friendster, Facebook စတာေတြကို ပိတ္ထားတာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီလို လုံးဝၾကီး တားျမစ္ထားတဲ့ကုမၸဏီက ဝန္ထမ္းေတြထက္ မပိတ္ပင္ထားတဲ့ ကုမၸဏီက ဝန္ထမ္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လုပ္ငန္း စြမ္းေဆာင္ရည္မွာ ပိုသာတယ္လို႔ research တစ္ခ်ိဳ႕မွာ ဖတ္ရပါတယ္။ ဘာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ ေနာက္ဆုံးေတာ့ attitude ပါဘဲ။ ကိုZT ေရးထားသလိုဆိုရင္ေတာ့ Cyberslacking ကို အက်ိဳးရွိရွိ အသုံးခ်တတ္ရင္ ရာထူးေတာင္ တိုးႏိုင္တယ္တဲ့။

topic ေခ်ာ္သြားျပီ။ ေရးလိုရင္းကို ျပန္ဆက္ရရင္ Facebook မွာ သူမ်ား ေျဖသမွ် quiz ေတြ လိုက္ေျဖၾကည့္ရင္းကေန “Make your own quiz” ဆိုတာေလးကို ေတြ႕သြားတယ္။ ဒီေတာ့ quiz engine ဘယ္လိုရွိသလဲ သိခ်င္တာနဲ႕ တစ္ခုေလာက္ လုပ္ၾကည့္မယ္ဆိုျပီး Forwarded Email ထဲက ရတဲ့ “You know you are Burmese if” ကို ကိုယ္လိုသလို ျဖတ္ညွပ္ကပ္ျပီး makeaquiz engine နဲ႕ လုပ္လိုက္တဲ့ အခါမွာ How Burmese are you? ဆိုတဲ့ quiz ထြက္လာပါတယ္။ (မလိုအပ္ဘဲ ပို႔စ္ရွည္သြားမွာစိုးလို႔ original email ကို comment ထဲမွာဘဲ ေရးထားလိုက္မယ္။) က်မက လူတစ္မ်ိဳး။ ေကာက္ရုိးမီးလို႔ ေျပာလို႔ရတယ္။ တစ္ခုခု လုပ္ခ်င္ျပီဆို ခ်က္ခ်င္းထျပီး ဝုန္းဒိုင္းနဲ႕ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တယ္။ ျပီးရင္လည္း ဘာမွ မဟုတ္ေတာ့သလိုဘဲ။ idea ေတြက ကိုယ္ပိုင္ မဟုတ္ဘူး ဆိုေပမယ့္ ထြက္လာမယ့္အေျဖကို formulate လုပ္ရတာ နည္းနည္း ပင္ပန္းတယ္။ ေရးရင္းေရးရင္းနဲ႕ ပ်င္းေတာင္ ပ်င္းလာတယ္။ ေနာက္ပိုင္း result ေတြကို တစ္ေၾကာင္းခ်င္းစီဘဲ ေရးလိုက္ေတာ့တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕စာသားေတြလည္း ထပ္ကုန္တယ္။ result ထုတ္တဲ့ေနရာမွာ ေတာ္ေတာ္ လိုေနေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ edit လုပ္ဖို႔ ပ်င္းသြားျပီ။ ျပီးသြားေတာ့ ကိုယ္ အရင္ဆုံးေျဖၾကည့္တယ္။ You are 100% Burmese တဲ့။ ဟဲဟဲ.. ကိုယ္create လုပ္ထားတဲ့ quiz ဘဲ။ ဘယ္အေျဖလိုခ်င္ရင္ ဘာကို ေရြးရမလဲဆိုတာ သိတာေပါ့ ;-)

ဒါေပမယ့္ သူ႕quiz engine က နည္းနည္း တုံးတယ္။ အမွန္ဆို အေျဖေတြ အားလုံး အေပၚမွာ မူတည္ျပီး ရာခိုင္ႏွဳန္း အနည္းအမ်ား တြက္ထုတ္သင့္တာ။ အခုဟာက ဘယ္လိုလဲဆိုေတာ့ ဥပမာ Which Disney character are you ဆိုပါစို႔။ အေျဖကေန စစဥ္းစားရတယ္။ အေျဖမွာ Chicken Little, Mickey Mouse, Donald Duck, Dumbo, Goofy ဆိုပါစို႔။ သူ႕formula က ေနာက္ဆုံးမွာ အေျဖ ငါးခုရွိမယ္ဆိုရင္ ေမးခြန္း တစ္ခုခ်င္းစီမွာ ေရြးခ်ယ္စရာ ငါးမ်ိဳး ရွိရမယ္။ အကယ္လို႔ ေမးခြန္း ၈ခု ရွိတယ္ ဆိုပါစို႔။ ေနာက္ဆုံးမွာ ကိုယ္ေျဖထားတဲ့ အေျဖဟာ Chicken Little နဲ႕ ၄ခု ကိုက္ညီျပီး ၂ခုဟာ Dumbo၊ ေနာက္၂ခုဟာ Goofy ဆိုရင္ Chicken Little ပါလို႔ အေျဖ ထြက္ပါမယ္။ ဒီလိုမ်ိဳး ေမးခြန္းေတြ အတြက္က နည္းနည္း အဓိပၸါယ္ရွိေပမယ့္ “How Burmese are you” မ်ိဳးၾကေတာ့ ရာခိုင္ႏွဳန္း တြက္ထုတ္ခ်င္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ နည္းနည္း လက္ေပါက္ကပ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ကိုယ္ကလည္း quiz တစ္ခုလုံးကို သုညကေနစျပီး code လုပ္ဖို႔ စိတ္မဝင္စားဘူး။ quiz engine ဘယ္လိုရွိသလဲ ေလာက္ဘဲ သိခ်င္တာဆိုေတာ့ကာ ၃နာရီေလာက္ မရပ္မနား ၾကိဳးစားလိုက္တဲ့အခါ ေမးခြန္း ၉ခု ထြက္လာတယ္။ ၁၀ခုျပည့္ေအာင္ ေရးခ်င္ေပမယ့္ ဦးေႏွာက္က ဆက္ျပီး အလုပ္ မလုပ္ေတာ့ဘူး။ ဒါနဲ႕ဘဲ ၉ခုမွာ ရပ္ထားလိုက္တယ္။ အေျဖက 100%, 85%, 70%, 55%, 40%, 20% ဆိုျပီး အေျဖ ၆ခု ထုတ္လိုက္တယ္။ အမွန္က ေမးခြန္းက အေျဖရဲ႕ ၂ဆေလာက္ ရွိႏိုင္ရင္ ပိုေကာင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ၅ေယာက္ကို invite လုပ္ခိုင္းတယ္။ အနည္းဆုံး Active User ၁၀ေယာက္ရွိမွ ကိုယ့္ quiz ကို application directory က လက္ခံမွာကိုး။ ဒါနဲ႕ ဂ်ီေတာ့ခ္မွာ ေတြ႕တဲ့သူေတြကို အတင္းေရာ အဓမၼေရာ ေျဖခိုင္းလိုက္တယ္။ ၂ရက္ေလာက္ေနေတာ့ အေယာက္ ၁၀၀ေလာက္ ဝင္ေျဖထားတယ္ဆိုေတာ့ ဝမ္းသာ ေက်နပ္သြားတယ္။

April 13 ရက္ေန႔က လုပ္ထားတာဆိုေတာ့ အခု ၁၆ရက္ေလာက္ ရွိသြားျပီ။ ဒီေန႔ ဝင္ၾကည့္ၾကည့္ေတာ့ 2,910 users တဲ႕။ listed in application directory တဲ့။ listed ဆိုတာက application directory မွာ Burmese လို႔ ရွာလိုက္ရင္ ထြက္လာတာကို ေျပာတာပါ။ ထင္ေတာင္ မထင္ထားဘူး။ =) user ၁၀၀၊ ၂၀၀ ေလာက္နဲ႕ ျပီးသြားျပီ ေအာက္ေမ့တာ။ အပ်င္းေျပ quiz ေျဖျပီး ကိုယ့္ကို ခ်ီးက်ဴးတာဘဲ ျဖစ္ျဖစ္ မေကာင္းဘူး ေျပာေျပာ copy cat ေျပာေျပာ ဒီေလာက္ဆို ေက်နပ္ျပီ။ :D အခ်ိန္အကုန္ခံျပီး တကူးတက ေျဖေပးၾကတဲ့သူအားလုံးကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါ၏။

Conclusion က ဘာလဲဆိုေတာ့ Facebook quiz engine ကို နားလည္သြားတယ္။ ေနာက္ပိုင္း quiz ေတြ သိပ္မေျဖျဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဒါပါဘဲ။ ပို႔စ္တစ္ခုလုံး ဘာေတြ ေရးထားသလဲ မသိဘူး ဆိုရင္ေတာ့ Facebook မွာ How burmese are you ဆိုတဲ့ quiz ေျဖျပီး လာေရာက္ ေဝဖန္ အၾကံျပဳႏိုင္ပါတယ္။ :-)

A delicious dinner

2009-04-27T22:42:00.002+08:00

I can’t remember when the last time I cooked was. I used to cook quite often during the university life, but not really in the mood of cooking lately. After today’s office hour, I was tempting for a delicious dinner. So, I dropped by at KLCC Cold Storage to get some grocery and decided to cook Kyay-Oh (ေၾကးအိုး), a special food we Myanmar people love to eat. It basically is a vermicelli soup with green vegetable, tofu, meatball and chicken. The main secret for this kind of dish is to have a delicious soup base.

The ingredients are:
- Half slice of whole chicken
- Chicken liver
- Meat balls
- Quail egg
- Green Vegetable, I use pak choy
- Tofu
- Garlic, ginger, salt, pepper

I boiled the ingredients separately and mixed again at last. I didn’t like the taste of boiled chicken liver, so, I fried it with some soy-sauce first. And to prepare a tasty sauce is important to match a Kyay-Oh dish. Actually, this is my first time cooking this, but amazingly it turns out to be quite delicious . I don’t really know how to mix the sauce, thus I ended up with a normal chili sauce. Wished someone would join me, but, I had to eat alone. Anyway, it had been a great dinner ;-)

Farm Town Craze

2009-04-08T13:14:00.006+08:00

ကြန္ပ်ဴတာဂိမ္းေတြ မကစားျဖစ္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာေနျပီ။ ၁၀တန္းေအာင္ျပီးတုန္းကေန 2nd year ျပီးတဲ့အထိေလာက္ ေန႔ေန႔ညည ဂိမ္းကစားတာ မ်က္မွန္ တပ္လိုက္ရတဲ့ အထိဘဲ။ ေနာက္ပိုင္း သိပ္မကစားျဖစ္ေတာ့ဘူး။ အရင္ ႏွစ္ပါတ္ေလာက္က NativeMyanmar ဖိုရမ္ထဲမွာ Facebook က ဂိမ္းတစ္ခုျဖစ္တဲ့ Farm Town အေၾကာင္း ေရးထားတာေတြကို ဖတ္ရေတာ့ ကစားၾကည့္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာတယ္။ အဲဒီဂိမ္းက လယ္စိုက္ရတာ။ စစခ်င္း ထြန္ယက္ရတယ္။ ျပီးရင္ အာလူး၊ စေတာ္ဘယ္ရီ၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ စပါး၊ ဂ်ဳံ၊ ေနၾကာပင္၊ ေကာ္ဖီ မ်ိဳးေစ့ေတြ ဝယ္ျပီး စိုက္ရတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ ေကာက္ပင္ေတြက တစ္ရက္နဲ႕ ရိတ္သိမ္းလို႔ ရျပီး တစ္ခ်ိဳ႕ ၂ရက္ သုံးရက္ ၾကာတယ္။ ရိတ္သိမ္းျပီးရင္ ေစ်းမွာ သြားေရာင္း။ ရတဲ့ပိုက္ဆံနဲ႕ လယ္ထပ္စိုက္ ဒါနဲ႕ သံသရာ လည္ေနတာေပါ့။ ကုိယ့္မွာ ပိုက္ဆံကုန္သြားရင္ ေစ်းထဲသြားျပီး အလုပ္သြားရွာလို႔ ရတယ္။ Hire me.. plz hire me လို႔သာ ေအာ္ေနရင္ တစ္ေယာက္မဟုတ္ တစ္ေယာက္ က လာငွားတယ္။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ အပင္ေတြ ရိတ္သိမ္းတဲ့ အခါၾကရင္ သူမ်ားကို ငွားျပီး ရိတ္ခိုင္းရင္ ကိုယ္လည္း သက္သာတယ္။ ပိုက္ဆံလည္း မေပးရတဲ့အျပင္ သူမ်ား ရိတ္သိမ္းေပးတဲ့ဆန္ေတြ ဂ်ဳံေတြ အာလူးေတြဟာ ကိုယ့္ကိုယ္ ရိတ္သိမ္းတာထက္ ေရာင္းတဲ့အခါ ေစ်းပိုရတယ္။ ရိတ္သိမ္းေပးတဲ့သူကလည္း အပင္ေတြရဲ႕ ၂၅% ကို ရတယ္။

ဒါက စစခ်င္း သိပ္ မတတ္ခင္တုန္းက ေစာင္းေစာင္း ရြဲ႕ရြဲ႕နဲ႕ ထြန္ယက္ထားတဲ့ လယ္ကေလး။ အဲဒီတုန္းက ပိုက္ဆံ တစ္ျပားမွ မက်န္ေတာ့ေတာ့ ေစ်းထဲမွာ hire me.. hire me နဲ႕ သြားေအာ္ေနတာ။ လူတစ္ေယာက္က လာငွားသြားျပီး ေကာ္ဖီခင္း အၾကီးၾကီး တစ္ခင္လုံး ရိတ္လိုက္ရတာ ေတာ္ေတာ္ ပိုက္ဆံရလိုက္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း အဲဒီေလာက္ ကံမေကာင္းေတာ့ဘူး။ အငွားခံရရင္လည္း သုံးေယာက္ ေလးေယာက္ ငွားတာဆိုေတာ့ အျပိဳင္ လိုက္ရိတ္သိမ္းေနရတယ္။ ကိုယ့္လယ္ေတြ သီးျပီဆိုရင္လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြ online ရွိမရွိၾကည့္၊ မရွိရင္ ဘယ္အခ်ိန္လာမလဲလို႔ ဖုန္းနဲ႕ေမးရတာလည္း အလုပ္တစ္ခု :D ရိုးသားၾကိဳးစား လယ္သမား လုပ္ေနတာ။ စာေတာင္ ဒီေလာက္ မၾကိဳးစားဖူးဘူး။

အားလုံး real-time ကစားေနတာေၾကာင့္ ေစ်းထဲမွာ ကမာၻအႏွ႔ံက ကစားေနတဲ့သူေတြကို ေတြ႕ႏိုင္တယ္။ ေစ်းကသူေတြနဲ႕ျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္လယ္ကို လာလည္တဲ့သူေတြနဲ႕လည္း chat လုပ္လို႔ ရတဲ့ function လည္းပါတယ္။ သူမ်ားေတြ စိုက္ထားတဲ့ လယ္ကြက္ေတြထဲကို လိုက္လည္ရတာလည္း ေပ်ာ္စရာ တစ္မ်ိဳးဘဲ။ အခုေတာ့ level 18 ေရာက္ေနျပီ။ မၾကာခင္ လယ္ထပ္ခ်ဲ႕လို႔ရျပီ။ level က experience point အရ တက္သြားတာ။ ဥပမာ စပါးတို႔ ေကာ္ဖီတို႔ စိုက္ရင္ ရိတ္သိမ္းျပီး ေရာင္းတဲ့အခါ ျမိဳးျမိဳးျမက္ျမက္ ရေပမယ့္ သုံးရက္ေလာက္ေနမွ ရိတ္သိမ္းလို႔ ရတာဆိုေတာ့ experience point က သိပ္မတက္ဘူး။ အစပိုင္းေတာ့ experience point ျမန္ျမန္တက္ေအာင္ အာလူးခ်ည္း ဖိစိုက္ပစ္တယ္။ ၁ရက္ၾကာမွရိတ္သိမ္းလို႔ရမယ့္အပင္ဟာ ေနာက္တစ္ရက္ေက်ာ္သြားရင္ ပ်က္စီးသြားတယ္။ အဲဒီေတာ့ ကိုယ္အားမယ့္အခ်ိန္၊ online တက္ျဖစ္မယ့္ အခ်ိန္နဲ႕ ကိုက္ျပီး စိုက္ရေသးတယ္။ ဥပမာ - ႏွစ္ရက္ေလာက္ အင္တာနက္ မသုံးျဖစ္ဘူးဆိုရင္ သုံးရက္ေလာက္ ၾကာမယ့္ ေကာ္ဖီတို႔ ေနၾကာပင္တို႔ စိုက္ခဲ့လိုက္တယ္။ အေပၚကပုံက သုံးရက္ေလာက္ ကစားျဖစ္မွာ မဟုတ္လို႔ ေကာ္ဖီနဲ႕ ေနၾကာစိုက္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္။

ဒါက အပ်င္းေျပ ဟိုတစ္ကြက္ ဒီတစ္ကြက္ စိုက္ထားတဲ့လယ္။ ကစားေနတာမလို႔ေပါ့။ တကယ္အျပင္မွာေတာ့ အဲလို ကြက္ၾကား ကြက္ၾကား လယ္စိုက္ရင္ အပင္ေတြ ေအာင္ပါ့မလားေတာင္ မသိဘူး။

အခု လက္ရွိ အေျခအေန။ စပါးေတြခ်ည္း အဓိက စိုက္ထားတယ္။

လယ္ကြက္က 16x16 ရွိသြားျပီ။ မၾကာခင္ 18x18 ကို ခ်ဲ႕လို႔ရျပီ။ ဒီဂိမ္းကစားျပီ စြဲေနတာ၊ လမ္းသြားလို႔ လမ္းေဘးဝဲယာမွာ ငွက္ေပ်ာပင္၊ အုန္းပင္ေတြ ေတြ႕ရင္ Farm Town ထဲက အပင္ေလးေတြကို သတိရမိျပန္ေရာ။ ဘယ္level ေရာက္ရင္ ပ်င္းျပီး ရပ္သြားမလဲဆိုတာ သိခ်င္လို႔ ဆက္ကစားၾကည့္ဦးမယ္။ ဒီလိုနဲ႕ လယ္စိုက္လိုက္၊ ရိတ္သိမ္းခါနီးၾကေတာ့ ပင္ပင္ပန္းပန္းစိုက္ထားတဲ့ လယ္ကေလးကို ဒီအတိုင္း ရိတ္ပစ္ရမွာ ႏွေျမာတာနဲ႕ screenshot ရိုက္ျပီး save ထားတာ။ ဘယ္ေလာက္ ရူးသလဲဆို :D .. ဘေလာ့ဂ္ေရးဖို႔ ပို႔စ္တစ္ခု ရသြားေလသတည္း။

ေနာက္ဆက္တြဲ (Bonus)

လယ္ေတြကို ဒီလိုထပ္ျပီး စိုက္လို႔ရတယ္ဆိုတာ အခုမွသိတယ္။ ဒီနည္းက IE မွာဘဲ အလုပ္လုပ္တယ္။ တစ္ျခား browser နဲ႕ဆို မရဘူး။ ပထမဆုံး ညာဖက္ဆုံးက လယ္တစ္ကြက္ကို အရင္ plow လုပ္လိုက္။ ျပီးရင္ ဒုတိယ လယ္ကို plow လုပ္ဖို႔ mouse နဲ႕ေထာက္၊ အစိမ္းေရာင္အကြက္ကေလးရျပီဆိုရင္ right click ႏွိပ္လိုက္။ ျပီးရင္ ပထမ ထြန္ထားတဲ့ လယ္ေပၚမွာ left click ႏွိပ္။ အဲလိုဆို ထပ္ျပီးသား ျဖစ္သြားေရာ။ သိသြားေတာ့လည္း လြယ္မွလြယ္။ ဒီနည္းနဲ႕ဆို ပိုက္ဆံ ျမန္ျမန္ဝင္ျပီး level ျမန္ျမန္တက္တယ္။ သဥၹာ့ကြန္ပ်ဴတာမွာ IE crash ျဖစ္ေနတာ ၾကာျပီ။ သုံးလည္းမသုံးေတာ့ fix လုပ္ရမွာလည္း ပ်င္းတာနဲ႕ ဒီအတိုင္း ထားထားတာ။ ရုံးမွာ testing ေတြ ဘာေတြ လုပ္ရင္ IE သုံးလို႔ မရဘူးလို႔ ဆင္ေျခေပးျပီး တစ္ျခားသူကို လုပ္ခုိင္းတာ :D လယ္စိုက္ဖို႔လိုအပ္မွ IE ကို ၾကိဳးၾကိဳးစားစား fix လုပ္တာ သိရင္ေတာ့ .. အင္း.. ခ်ီးက်ဴးမွာေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ ေသခ်ာတယ္။

A hasty tour guide & a rushed tour (2)

2009-04-05T18:10:00.006+08:00

စင္ကာပူကို ႏွစ္ရက္အတြင္းမွာ သုတ္သုတ္သြား သုတ္သုတ္ျပန္ လုပ္ျပီးေတာ့ က်န္ေနတဲ့ တစ္ရက္ခြဲမွာ KL မွာ ေျခဆန္႕ၾကပါတယ္။ ပထမ ေန႔တစ္ဝက္မွာ အေဒၚေတြကို MyDIN ကုန္တိုက္နဲ႕ ကုလားတန္း ေခၚသြားလိုက္တာ ဆိုင္ေတြ မပိတ္မခ်င္း ဘယ္လိုမွ ျပန္ေခၚလို႔ မရေတာ့ပါဘူး။ ကြာလာလမ္ပူမွာ လက္ေဆာင္ပစၥည္း ဝယ္လို႔ အေကာင္းဆုံးေနရာပါ။ ပစၥည္းစုံျပီး ေစ်းလည္း သက္သာတယ္။ MyDIN ကေတာ့ စင္ကာပူက Mustafa လိုမ်ိဳး ေစ်းေပါေပါနဲ႕ ပစၥည္း အစုံရတဲ့ ကုန္တိုက္ေပါ့။ အဲဒီကအျပန္ KLCC ဝင္၊ ညစာစား ဓါတ္ပုံရိုက္ျပီး အိမ္ျပန္ခဲ့တယ္။ Twin Tower က ညဘက္မွာ ေတာ္ေတာ္လွတယ္။ ေန႔ဘက္ၾကေတာ့လည္း တစ္မ်ိဳးလွတာေပါ့။

ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္ အေစာၾကီးထျပီး twin towers ရဲ႕ sky bridge တက္ဖို႔ လက္မွတ္ သြားတန္းစီတယ္။ တစ္ေန႔ကို လက္မွတ္ အေစာင္ ၁၀၀၀ အလကား ေပးတယ္ဆိုေပမယ့္ ေစာေစာမသြားရင္ လက္မွတ္ရဖို႔ မလြယ္ဘူး။ ၈း၃၀မွာ လက္မွတ္စေဝတယ္။ ၈း၀၀ေလာက္ ေရာက္သြားတာ ကိုယ့္အေရွ႕မွာ လူေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနျပီ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္လိုဘဲ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ လာတန္းစီေနတဲ့သူေတြ မ်ားတယ္။ တစ္ေယာက္ကို လက္မွတ္ ၅ေစာင္ အထိ ယူလို႔ရတယ္။ ပထမဆုံး sky bridge visit က ၉း၀၀ မွာ စတယ္။ ၁၅ မိနစ္ တစ္ဖြဲ႕ႏွဳန္းနဲ႕ တစ္ေခါက္ကို လူ ၄၀ ေလာက္စီ ပါတယ္။ ကိုယ္တို႔ေတြက ၁၀း၀၀နာရီ လက္မွတ္ရတယ္။ စေနေန႔ဆိုေတာ့ လက္မွတ္က ခဏေလးနဲ႕ ကုန္သြားတယ္။ Twin towers က ၈၈ ထပ္ ရွိေပမယ့္ ၄၄ ထပ္္က တံတားအထိဘဲ တက္လို႔ရတာ။ ဘာရယ္ေတာ့ မဟုတ္ေပမယ့္ မေလးရွားႏိုင္ငံရဲ႕ landmark ဆိုေတာ့ ကမာၻလွည့္ ခရီးသြားေတြလည္း တက္ဖူးသည္ ရွိေအာင္ေတာ့ တက္ၾကည့္ၾကတာေနမွာ။ စာေရးရတာ ပ်င္းလာျပီ။ ပုံဘဲ တင္ေတာ့မယ္။ KL မွာ လည္စရာ ဒီေလာက္ဘဲ ရွိပါတယ္။

KLCC Park and KL Convention Centre

The area between Public Bank and KLCC

Public Bank, Istana Budaya from KLCC skybridge

KL Twin Tower Building

Prime Minister Office (Putrajaya)

Sunway Pyramid

Berjaya Hills လည္း သြားေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ ေရာက္ျပန္ဘဲ။ အဲဒီေနရာက တစ္ခါေရာက္ျပီးရင္ ထပ္မသြားခ်င္တဲ့ေနရာ။ ဘာမွလည္း မရွိဘူး။ ဓါတ္ပုံရိုက္လို႔ လွတာ တစ္ခုဘဲ။ ခပ္သုတ္သုတ္လည္ရတာဆိုေတာ့ ကင္မရာကို တစ္ေနရာကို ခ်ိန္၊ တစ္ေယာက္ျပီး တစ္ေယာက္ ကင္မရာေရွ႕ကို ဝင္ရပ္၊ ကလစ္... ျပီးရင္ ေနာက္တစ္ေနရာေျပာင္းေပါ့။ သုံးရက္ခြဲအတြင္း စင္ကာပူနဲ႕ မေလးရွားကိုလည္တာ tourist ေတြေတာ့ မသိဘူး။ tourist guide ေတာ့ ဘာမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး။ ျမန္လြန္းလို႔။ :-P

My new toy

2009-03-31T20:38:00.004+08:00

အိမ္မွာ အင္တာနက္ ေလွ်ာက္ဖို႔ စဥ္းစားေနတာ ၾကာျပီ။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ေနတဲ့ေနရာဝန္းက်င္မွာက Streamyx လဲ အဆင္မေျပ WiFi ေတြကလည္း မမိတမိဆိုေတာ့ ကပ္ေစးလည္း နည္းေနတာနဲ႕ဘဲ အခုမွ သြားေလွ်ာက္ျဖစ္တယ္။ အရင္က Jusco က free wi-fi ကို သြားသုံးလိုက္ Starbucks သြားလိုက္ဘဲ လုပ္ေနတာ။ ဒီမွာ ေရြးခ်ယ္စရာကလည္း နည္းပါးတယ္။ Wireless broadband ထဲမွာဆိုရင္ Maxis နဲ႕ Celcom က 3G, HSPDA, EDGE ရတယ္။ uMobile နဲ႕ Digi က 3G မရေသးဘူး။ လေပါင္း ေတာ္ေတာ္ၾကာၾကာကို စဥ္းစားေတြးေခၚခ်င့္ခ်ိန္ျပီး စိတ္ကူးေပါက္တဲ့တစ္ရက္မွာ Celcom Broadband သြားေလွ်ာက္ျပီး Vodafone USB modem ကို RM ၃၉၉ နဲ႕ ဝယ္ခဲ့တယ္။ Basic Package, Monthly Unlimited (5GB fair usage) အတြက္ တစ္လကို ၆၈ ရင္းဂစ္။ Contract ေတြ ဘာေတြ မရွိဘူး။ အရင္က သုံးတာ ၁၂လ မတိုင္ခင္ ရပ္မယ္ဆို ရပ္ဆိုင္းခ ၃၅၀ ေပးရေသးတယ္။ အခု မေပးရေတာ့ဘူး။ modem ကို အရစ္က် ဝယ္ခ်င္ရင္ေတာင္ ရေသးတယ္။ ဒါေပမယ့္ modem အရစ္က် ဝယ္မယ္ဆိုရင္ ၁၈လ contract ခ်ဳပ္ရတယ္။ Unlimited ဆိုေပမယ့္ ၅GB ထက္ မေက်ာ္ရဘူးတဲ့။ ေဒါင္းလုတ္ေတြေတာ့ သိပ္လုပ္လို႔ မရဘူး။ Unlimited ဆိုျပီး 5GB ဆိုတာ ဘာၾကီးလဲလို႔ မေျပာပါနဲ႕။ သင့္တင့္မွ်တစြာ သုံးစြဲမွဳ ေပၚလစီ (Fair Usage Policy ) ပါတဲ့။ :-D speed က 384kbps ဆိုေပမယ့္ သိပ္အဆိုးၾကီး မဟုတ္ပါဘူး။ Advanced package (3.6Mbps) က တစ္လကို ရင္းဂစ္ ၉၈ ဆိုေတာ့ စဥ္းစားဦးမယ္။ သူလည္း တစ္လ 5GB ဘဲဆိုေတာ့ ဘာမွ သိပ္မထူးပါဘူး။ ပိုျမန္ေတာ့ 5GB ျမန္ျမန္ျပည့္တာေပါ့။ ကိုယ့္ကိုယ္ ကပ္စီးနည္းေနတာဘဲ ေကာင္းတယ္။

I just subscribed to Celcom broadband. RM 68 per month, without contract or activation fees is a very good deal. I bought the Vodafone Modem for RM 399, paid RM 500 deposit since being a foreigner, RM 68 for the first month, that’s it. No other hidden cost. The speed is quite ok for my house area, Taman Melati. I’m now enjoying this new toy. ;)

At first, when I plugged-in the modem, an error message prompted saying “Get Profile failed”. After some googling, I found out that this is Vodafone-specific problem. The problem is solved after I followed the following instructions given in this forum.

1. Click Start, right-click My Computer, and then click Manage.
2. Double-click Services and Applications, and then double-click Services.
3. Right-click Telephony and then click Properties.
4. On the General tab, click Manual next to Startup type.
5. On the General tab, click Start under Service status, and then click OK.
6. Repeat steps 3 - 5 for the Remote Access Connection Manager Service and for the Remote Access Auto Connection Manager Service.

Workshop တစ္ခုမွ ရရွိခဲ့ေသာ ဗဟုသုတမ်ား

2009-03-30T21:27:00.003+08:00

Semantic Technology နဲ႕ပါတ္သတ္ျပီး workshop ၆ရက္ တက္ခဲ့တယ္။ Trainer က အေမရိကန္ တရုတ္ Cornell ကေန PhD ရထားတဲ့ computer scientist တစ္ေယာက္ပါ။ (Semantics အေၾကာင္းကိုေတာ့ ေနာက္ စိတ္ကူးေပါက္ရင္ေတာ့ ေရးဦးမယ္။) ဒီ workshop တက္ရတာ ပညာလည္းရ ဗဟုသုတလည္း တိုးပါတယ္။ အဓိကက Semantics Technology ကို သင္တာဆိုေပမယ့္ Dr. Wu က သူ႕ရဲ႕ Silicon Valley က အေတြ႕အၾကဳံေတြကို ၾကားထဲမွာ ညွပ္ညွပ္ေျပာသြားတဲ့အတြက္ သူ႕ရဲ႕ သင္တန္းခ်ိန္တိုင္းဟာ ပ်င္းစရာလုံးဝ မေကာင္းခဲ့ပါဘူး။

(LISP = LISt Processing)
LISP ဆိုတာ ကြန္ပ်ဴတာရဲ႕ သမိုင္းမွာ ဒုတိယ ေျမာက္ programming language ျဖစ္ျပီး ပထမဆုံး ကေတာ့ FORTRAN ပါ။ FORTRAN ကို ေနာက္ပိုင္း သိပ္မသုံးၾကေတာ့ေပမယ့္ LISP ကေတာ့ ယေန႕ထိ အသုံးဝင္တဲ့ language တစ္ခု ျဖစ္ေနဆဲပါ။ အရင္က LISP ဆိုတာ ၾကားဖူးရုံဘဲ ၾကားခဲ့တာ။ Programming Language ေတြထဲမွာ ေလ့လာရ အလြယ္ကူဆုံးျဖစ္ေပမယ့္ သူ႕ကို ကြ်မ္းက်င္ပိုင္ႏိုင္ဖို႔ေတာ့ ခက္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ သင္တန္းရဲ႕ ေနာက္ဆုံးရက္မွာ LISP ကို သင္ရတယ္။ Hello World ေလာက္ေတာ့ စကၠန္႕ပိုင္းအတြင္းမွာ ေရးလို႔ရတယ္။ ေဒါက္တာဝူကေတာ့ Software Engineer ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ခ်င္ရင္ LISP ကို ေလ့လာပါလို႔ ေျပာပါတယ္။ ေနာက္တစ္မ်ိဳးေျပာရရင္ LISP ကို ကြ်မ္းက်င္တဲ့သူဟာ software engineer ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္လာမွာ ေသခ်ာသေလာက္ ရွိတာေပါ့။ LISP ဟာ ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္သိရင္ လြယ္ကူျပီး အသုံးဝင္တဲ့အတြက္ LISP programmer ေတြဟာ C++ တို႔ Perl တို႕နဲ႕ ေရးရရင္ ဒုကၡတစ္ခု လို႔ ျမင္ပါတယ္တဲ့။

Paul Graham ဆိုတဲ့သူဟာ ၁၉၉၅ ေလာက္က သူငယ္ခ်င္း software engineer ႏွစ္ေယာက္နဲ႕အတူ LISP programming ကို သုံးျပီး Online Store ကို စခဲ့တယ္။ တိုက္အေဟာင္းတစ္ခုရဲ႕ ထပ္ခိုးေလးမွာေနျပီး ViaWeb ဆိုတဲ့ e-commerce site တစ္ခုကို လူသုံးေယာက္ နဲ႕ ေရးခဲ့တယ္ဆိုတာ ခ်ီးက်ဴးဖို႔ ေကာင္းပါတယ္။ အင္တာနက္သမိုင္းမွာ ပထမဆုံး web-application ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ တစ္ျခား C++ နဲ႕ ေရးထားတဲ့ web-application ေတြလည္း မေရွးမေႏွာင္းမွာဘဲ ေပၚေပါက္လာခဲ့တယ္။ ေစ်းကြက္မွာ Yahoo ၾကီးစုိးလာျပီး ေနာက္ပိုင္း သူတို႕ Online Store ကို yahoo က ဝယ္လိုက္ျပီး Yahoo Store ဖြင့္လိုက္တယ္။ ေပါလ္ဂေရဟမ္ဟာ စာခ်ဳပ္အရ Yahoo မွာ တစ္ႏွစ္ အလုပ္လုပ္ေပးျပီး ထြက္လိုက္တယ္။ ေနာက္ပိုင္း yahoo store ကို ဆက္ျပီး maintain လုပ္တဲ့ programmer ေတြက LISP ကို ေၾကာက္လို႔ C++ နဲ႕ Perl ကို သုံးျပီး အစအဆုံး ျပန္ေရးခဲ့တယ္။

LISP နဲ႕ ေရးထားတဲ့ တစ္ျခား လူသိမ်ားတဲ့ application ေတြကေတာ့ Emacs text editor နဲ႕ AutoCAD တို႕ ျဖစ္ပါတယ္။ Java တို႕ .NET framework တို႕ကို အဓိက စတင္ခဲ့တဲ႔သူေတြဟာလဲ တစ္ခ်ိန္က နာမည္ေက်ာ္ LISP programmer ေတြ ျဖစ္တယ္လို႔ သိရပါတယ္။ က်မတက္ခဲ့တဲ့ workshop ရဲ႕ trainer ကလည္း သူ႕ကိုယ္သူ LISP programmer တစ္ေယာက္ ျဖစ္ရတာ အရမ္းကို ဂုဏ္ယူတယ္။ ဒီေလာက္ ညႊန္းထားေတာ့လည္း အခ်ိန္ရရင္ ေသခ်ာ ေလ့လာၾကည့္ဦးမယ္။

Dr. Wu အျမဲေျပာေနတဲ့ ေနာက္မွတ္သားမိတာ တစ္ခုကေတာ့ programming ဆိုတာ သိပၸံပညာရပ္ မဟုတ္ဘူး။ အႏုပညာ တစ္မ်ိဳးျဖစ္တယ္တဲ့။ (ဒါေၾကာင့္ US က ေက်ာင္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ Computer Science ဘာသာရပ္က Faculty of Arts ေအာက္မွာ ေရာက္ေနတာ ျဖစ္မယ္။) ဘယ္လိုပုံစံေရးမွ program တစ္ခု ျဖစ္မယ္ဆိုတဲ့ ပုံေသ သတ္မွတ္ခ်က္မရွိဘူး။ programmer တစ္ေယာက္က လိုသလို ဖန္တီးလုပ္ယူလို႔ရတယ္။ သူေပးတဲ့ဥပမာတစ္ခုက - အရင္တုန္းက ေမာ္ေတာ္ကား ထုတ္လုပ္မွဳပိုင္းမွာ အေမရိကန္ေတြက ကမာၻကို လႊမ္းမိုးထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဂ်ပန္ေတြဟာ အေမရိကန္ကားေတြကို ဝယ္၊ တစ္စခ်င္းစီ ျဖဳတ္ျပီးေတာ့ ေလ့လာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အေမရိကန္ကားေတြထက္ ေကာင္းတာကို ထုတ္လုပ္ႏိုင္ခဲ့ေတာ့ ကမာၻ႔ကားေစ်းကြက္ဟာ ဂ်ပန္ေတြ လက္ထဲ ေရာက္သြားခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ အေမရိကန္မွာ ေဆာ့ဖ္ဝဲ ကုမၸဏီေတြ ထြန္းကားလာခဲ့ေတာ့လည္း အရင္နည္းအတိုင္း ဂ်ပန္ေတြ လုပ္ျပန္တယ္။ နာမည္ၾကီး software ေတြကို ဝယ္ျပီး ႏွံ႕ႏွံစပ္စပ္ ေလ့လာျပန္တယ္။ ျပီးေတာ့ အေမရိကန္ေတြကို တုပဖို႔ ၾကိဳးစားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီတစ္ၾကိမ္မွာေတာ့ မေမရိကန္ကို မေက်ာ္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။ အႏုပညာဆိုတာမ်ိဳးက လိုက္ျပီး တုပလို႔ ရတာ မဟုတ္လို႔ပါဘဲ။ ဗန္ဂိုးရဲ႕ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ကို ၾကည့္ျပီး သူဆြဲထားသလို တစ္ေၾကာင္းခ်င္း လိုက္ျခစ္ေပမယ့္ ပုံစံတူ ပန္းခ်ီကား ေနာက္တစ္ခုထြက္လာမွာ မဟုတ္သလိုဘဲေပါ့။

နည္းပညာေတြဟာ အျမဲ တိုးတက္ ေျပာင္းလဲေနတယ္။ ဒါေပမယ့္ programming language ေတြဟာ နည္းပညာေျပာင္းလဲမွဳေနာက္ကို လိုက္ေနတာ မဟုတ္ပါဘူး။ programming ဆိုတာ နည္းပညာတစ္ဝက္ ၊ programmer ေတြရဲ႕ အေတြးအေခၚတစ္ဝက္နဲ႕ ေပါင္းစပ္ဖြဲ႕တည္ေနလို႔ပါဘဲ။ မွတ္သားစရာေတြ ေတြးစရာေလးေတြ အမ်ားၾကီးရခဲ့တဲ့ workshop တစ္ခုျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

References:

A hasty tour guide & a rushed tour (1)

2009-03-20T08:40:00.002+08:00

အရင္အပါတ္က အေဒၚနဲ႕ အစ္မ တစ္ဝမ္းကြဲ ကိုယ့္ကို ေတြ႕ဖို႔ မေလးရွားကို ၄ရက္ေလာက္ transit ဝင္တယ္။ စင္ကာပူလည္း ေရာက္ျဖစ္သြားေအာင္ ၂ရက္ တစ္ည ခရီး စီစဥ္လိုက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေျပးလႊားျပီး လည္ရတဲ့ ခရီး တစ္ခု ျဖစ္သြားတယ္။ စင္ကာပူဆိုတာ ေျမပုံၾကည့္ျပီး ျမိဳ႕ပါတ္လို႔ရတဲ့ ႏိုင္ငံမို႔ ကိုယ္ဘဲ တိုးဂိုက္လုပ္ျပီး ေခၚသြားမယ္ေပါ့။ ဒီတိုးဂိုက္ကို အားကိုးမိတဲ့ တိုးရစ္ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ ေလးရက္လုံး ကိုယ္ေျပးတဲ့ေနာက္ လိုက္ေျပးေနခဲ့ရတာဘဲ။

စင္ကာပူဗီဇာကိုေတာ့ အေစာၾကီး သြားတင္ထားလိုက္လို႔ ေတာ္ေသးတယ္။ မေလးရွားမွာ စင္ကာပူဗီဇာကို သံရုံးမွာ တင္လို႔ မရေတာ့ဘူး။ ေအးဂ်င္႔ငါးခုကို ကန္ထရိုက္ေပးလုိက္ျပီ။ ဒါနဲ႕ ရွာရအလြယ္ဆုံး ေနရာျဖစ္တဲ့ Times Square ေရွ႕က AMODA Building (level 3) မွာ သြားလုပ္တယ္။ ခါတိုင္း ဗီဇာေၾကး ၇၁က်ပ္အျပင္ ဝန္ေဆာင္ခ ၂၉ က်ပ္ေပးရေတာ့ စုစုေပါင္း ရင္းဂစ္ ၁၀၀ က်သြားတယ္။ ကားလက္မွတ္ကို Transnasional ကေန အသြားအျပန္ ဝယ္လိုက္တယ္။

စင္ကာပူမေရာက္ခင္ကတည္းက ေျပးရလႊားရတာက စတာဘဲ။ မနက္ ၈း၄၅ လက္မွတ္ဝယ္ထားတာ ရထားက်ပ္ေနတာနဲ႕ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ ေနာက္က်သြားေတာ့ ကားက ထြက္သြားျပီ။ ေနာက္ကား ၁၁း၀၀ နာရီကားကို ေစ်းတစ္ဝက္ ထပ္ပိုေပးျပီး ေစာင့္စီးရတယ္။ အေဒၚေတြနဲ႕ကလည္း မေတြ႕တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားျပီဆိုေတာ့ တစ္လမ္းလုံး စကားေျပာရင္း စင္ကာပူကို ဘယ္လို ေရာက္သြားမွန္းေတာင္ မသိလိုက္ဘူး။

စင္ကာပူကို ညေန ေလးနာရီေက်ာ္မွ ေရာက္သြားေတာ့ Orchid Garden တို႔ Bird Park တို႔ ေခၚသြားဖို႔ မမွီေတာ့ဘူး။ Lavander ကားဂိတ္ေရွ႕က ေတြ႕တဲ့ တည္းခိုခန္းတစ္ခုမွာဘဲ တည္းလိုက္တယ္။ MRT နဲ႕လည္း သိပ္မေဝးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပတယ္။ စင္ကာပူက Fish Head Curry ကိုေတာ့ အရမ္းၾကိဳက္လို႔ Little India ဘက္သြားျပီး ညစာစားတယ္။ ျပီးေတာ့ Night Safari ကို သြားတယ္။ ဘတ္စ္ကားကို မိနစ္ ၄၀ ေလာက္ စီးလိုက္ရေတာ့ ည ကိုးနာရီခြဲမွ ေရာက္တယ္။ အခ်ိန္သိပ္မရလို႔ လမ္းမေလွ်ာက္ျဖစ္ဘူး။ Tram စီးျပီးေတာ့ဘဲ ၾကည့္ျဖစ္တယ္။ ေနာက္ဆုံးတစ္ေကာင္ဘဲ မွတ္မိေတာ့တယ္။ ဗမာျပည္က သမင္တဲ့။ (THAMIN) လို႔ ေပါင္းထားတယ္။ :D (နာမည္အသစ္ ေပးထားတဲ့ သစ္ခြပန္းကို သြားမၾကည့္လိုက္ရတာ နာတာဘဲ။) MRT က ည ၁၁း၃၀ ရပ္တာဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ မမွီႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တိုးဂိုက္လဲ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ညစ္သြားတယ္။ အဲဒီနားမွာ ျမိဳ႕ထဲ ေရာက္တဲ႕ Express ကားကိုေတြ႕လိုက္လို႔ ေတာ္ေသးတယ္။ ၁၁း၃၀ ထြက္တဲ့ ေနာက္ဆုံးကားကို ကပ္မွီလိုက္ျပီး ၄ေဒၚလာနဲ႕ ျမိဳ႕ထဲ ျပန္ေရာက္သြားတယ္။ Esplanade ဘက္သြားဖို႔လုပ္ထားတာ အရမ္းေနာက္က်သြားေတာ့ မေရာက္လိုက္ဘူး။

စင္ကာပူမွာ MRT ရထားလက္မွတ္ဝယ္ရတာ သိပ္အခ်ိန္ၾကာျပီး စိတ္ညစ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ ေကာင္တာမွာလည္း မေရာင္းေတာ့ စက္ကေန ဝယ္ရတယ္။ အဲဒီစက္ကလည္းေႏွးေႏွးေကြးေကြး။ တိုးရစ္ေတြကို ကိုယ္ခ်င္းစာတယ္ဆိုရင္ အဲဒီစက္ကို နည္းနည္း ပိုျမန္ေအာင္ လုပ္သင့္တယ္။ အေရးအေၾကာင္းဆို လက္မွတ္ဝယ္ေနတာနဲ႕ဘဲ မျပီးေတာ့ဘူး။ လက္မွတ္ဝယ္တဲ့အခါ တစ္ေဒၚလာ ပိုျဖတ္ျပီး ျပန္ထြက္တဲ့အခါ အဲဒီလက္မွတ္ကို စက္ထဲ ျပန္သြင္းမွ တစ္ေဒၚလာ ျပန္ရတယ္။ ဒုတိယအၾကိမ္ လက္မွတ္ဝယ္တဲ့အခါ ပထမတစ္ေခါက္က လက္မွတ္ေတြကို တစ္ေစာင္ခ်င္းသြင္းျပီး တစ္ေဒၚလာစီ ျပန္ယူရတယ္။ ျပီးေတာ့ တစ္ေစာင္ခ်င္းစီ တစ္ခါ ထပ္ဝယ္ရတယ္။ တစ္ျခားကဒ္ေတြ top-up လုပ္သလို ေငြသြင္းေပးလိုက္လို႔ မရဘူးလား မသိပါဘူး။ ထည့္လိုက္သြင္းလိုက္ အလုပ္ကို ရွဳပ္ေနတာဘဲ။ လူ ၁၀ ေယာက္ေလာက္မ်ားသြားရင္ေတာ့ လက္မွတ္ဝယ္ဖို႔ နာရီဝက္ေလာက္ အခ်ိန္ယူရမယ္။

ဒုတိယတစ္ရက္မွာ ညေနငါးနာရီ အျပန္ လက္မွတ္ဝယ္ထားတာဆိုေတာ့ Sentosa သြားဖို႔ဘဲ စီစဥ္လိုက္တယ္။ မတ္လ ၃၁ ရက္ေန႕အထိ ၃၀% ေစ်းေလွ်ာ့ထားေတာ့ Merlion+Sky Tower+Fort Siloso+4D Theatre ကို ၃၃ေဒၚလာဘဲ ေပးရတယ္။ ညေန ကားမမွီမွာ စိုးလို႔ Sentosa ထဲမွာ မပါတ္ေျပးရုံတမယ္ လည္လိုက္ရတယ္။ 4D Cinema ကို ေတာ့ အၾကိဳက္ဆုံးဘဲ။ ဓါတ္ပုံေတာင္ နည္းနည္းဘဲ ရိုက္ျဖစ္တယ္။ အေရးထဲ မိုးရြာလို႔ မိုးခိုေနရေသးတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ေလးႏွစ္ကနဲ႕စာရင္ အမ်ားၾကီးေကာင္းသြားတယ္။ ကြ်န္းေပၚမွာ ဘတ္စ္ကား ၁၀မိနစ္ေလာက္ဆို တစ္စီး ရွိတယ္။ အရင္တုန္းက နာရီဝက္ေလာက္ ေစာင့္ရတယ္။ ေစာေစာျပန္ခဲ့ရလို႕ Song of the Sea ကို မမွီခဲ့ဘူး။ ငါးရဲ႕ကိုယ္မွာ ျခေသၤ႔ေခါင္းကို ေပါက္ေပါက္ရွာရွာ တပ္ထားေပမယ့္ ၾကည့္ေကာင္းသလိုလို ရွိသားဘဲ။

Vivo City ကလို႔ ထင္တာဘဲ။ ဆိုင္နာမည္ေလးရယ္၊ ေပါက္စီေပါင္းေခ်ာင္ကို ေပါင္ခ်ိန္ ဦးထုပ္နဲ႕ ခပ္ဆင္ဆင္ လုပ္ထားတဲ့ idea ေလးရယ္ကို အရမ္းသေဘာက်တယ္။

A view from sky Tower

Fort siloso ထဲမွာ ေဒါင္းအေမၾကီးေနာက္ တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနတဲ့ ေဒါင္းကေလးေတြ။ ၾကက္ကေလးေတြနဲ႕တူတယ္။

Surrender Chamber (စင္ကာပူရဲ႕ တစ္ခုတည္းေသာ ဖေယာင္း ရုပ္တု ျပတိုက္လို႔ ေျပာတာဘဲ။)

တစ္ခါေသဖူး ပ်ဥ္ဖိုး နားလည္သြားျပီး အေမာတေကာနဲ႕ ေျပးျပန္လာခဲ့ေတာ့ ကားထြက္ဖို႔ ၁၀ မိနစ္အလိုမွာ ကားဂိတ္ကို ေရာက္သြားတယ္။ ဘုရားလည္းဖူး လိပ္ဥလည္းတူး၊ ခရီးလည္းသြား ဝိတ္လည္းက်ခ်င္တဲ႔ သူေတြအတြက္ တိုးဂိုက္လုပ္မလား စဥ္းစားေနတယ္။ KL မွာ ေျပးခဲ့တာေတြေတာ့ မၾကာမွီ လာမည္။ :D

ကမာၻေျမၾကီးအတြက္ တစ္နာရီ

2009-03-17T12:34:00.004+08:00

မေန႔က သတင္းစာထဲမွာ ဖတ္မိျပီး စိတ္ဝင္စားလို႔ Earth Hour အေၾကာင္း အခ်က္အလက္ေတြ လိုက္ရွာျဖစ္တယ္။ ကမာၻၾကီး ပူေႏြးျပီး ရာသီဥတု ေဖာက္ျပန္လာတာကို လူေတြ သတိျပဳမိေစဖို႔အတြက္ ႏွစ္စဥ္ ကမာၻ႕ျမိဳ႕ၾကီးေတြမွာ မလိုအပ္တဲ့ လွ်ပ္စစ္မီးေတြကို ပိတ္ျပီးေနတဲ့ တစ္နာရီတိတိကို Earth Hour လို႔ေခၚပါတယ္။ World Wide Fund For Nature (WWF) အေနနဲ႕ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ၾသစေၾတးလ်ႏိုင္ငံ ဆစ္ဒနီမွာ အိမ္ေျခႏွင့္ စီးပြါးေရးလုပ္ငန္းေပါင္း ၂.၂ သန္း က တစ္နာရီတိတ္ မလိုအပ္တဲ့ လွ်ပ္စစ္မီးေတြကို ပိတ္ျပီး ေနေပးျခင္းျဖင့္ Earth Hour စတင္ခဲ့တယ္။ ၂၀၀၈ခုႏွစ္မွာ ကမာၻတစ္ဝွမ္းက လူသန္းေပါင္း ၅၀ေက်ာ္ ပါဝင္ခဲ့ၾကျပီး ၂၀၀၉ ခုႏွစ္မွာ ျမိဳ႕ေတာ္ေပါင္း ၁၀၀ေက်ာ္က လူေပါင္း သန္း၁၀၀၀ ေလာက္ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲမယ္လို႔ မွန္းထားပါတယ္။

မေလးရွားႏိုင္ငံလည္း ၂၀၀၉ခုႏွစ္မွာ ပါဝင္ဖို႔ မေန႔က ေၾကျငာလိုက္ပါတယ္။ လာမယ့္ မတ္လ ၂၈ရက္ေန႔ (စေနေန႔) ည ၈း၃၀-၉း၃၀ အထိ ကြာလာလမ္ပူျမိဳ႕လယ္က အေဆာက္အဦးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို မီးမွိတ္ထားမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ KLCC ေတာ့ မပါဘူး။ KL Tower ရယ္၊ 1 Utama, Pavillion စတဲ့ shopping center ေတြရယ္၊ တစ္ျခား အထင္ကရ ဟိုတယ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားပါတယ္။ စာရင္း အတိအက်ကို ၾကည့္ခ်င္ရင္ ==> မေလးရွား၊ စင္ကာပူ ။ ဒီတစ္ႏွစ္မွာ Earth Hour ကို ကမာၻေျမၾကီးနဲ႕ ကမာၻၾကီးပူေႏြးလာမွဳအၾကား ေရြးေကာက္ပြဲတစ္ရပ္လို႔ သတ္မွတ္ျပီး က်င္းပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္လည္း ကမာၻေျမၾကီးအတြက္ မဲတစ္မဲထည့္တဲ့အေနနဲ႕ March 28, 2009 (8:30-9:30 PM) မွာ မီးမွိတ္ျပီး ေနေပးလို႔ရရင္ ေနေပးသင့္ပါတယ္။ အဲဒီေန႔မွာ အျပင္ထြက္လည္ဖို႔ စိတ္ကူးထားသူမ်ား ကြာလာလမ္ပူျမိဳ႕လယ္ေခါင္ ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္းထဲမွာ လမ္းမေလွ်ာက္ခ်င္ရင္ေတာ့ Earth Hour မတိုင္ခင္ အိမ္ကို အမွီ ျပန္ၾကေပါ့ေနာ္။ (ႏိုင္ငံတိုင္းမွာ ေဒသ စံေတာ္ခ်ိန္အတိုင္း မတ္၂၈ ည ၈း၃၀-၉း၃၀ ကို Earth Hour အျဖစ္ သတ္မွတ္ထားပါတယ္။)

News Sources:

Lights off for Earth Hour (Kuala Lumpur)

Earth Hour Home Page

Image Credit:

http://www.earthhour.org/

Doodles မွ စိတ္ေနစိတ္ထား ခန္႔မွန္းျခင္း

2009-03-10T15:29:00.005+08:00

တစ္ခုခုကို စဥ္းစားေနရင္းျဖစ္ျဖစ္ တစ္စုံတစ္ခုကို ၾကည့္ေနရင္းျဖစ္ျဖစ္ လက္ထဲမွာ ခဲတံ (သို႔) ေဘာပင္ တစ္ခုခု ရွိေနတယ္ဆိုရင္ မထင္မွတ္ဘဲ ကိုယ့္ေရွ႕မွာရွိတဲ့ စာရြက္အလြတ္ေပၚမွာ ပုံေလးေတြ ဆြဲမိၾကတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလေတာ့ ေတာင္ျခစ္ေျမာက္ျခစ္ ေလွ်ာက္ျခစ္ထားမိမယ္။ အဲဒီလို အာရုံမစိုက္မိတဲ့အခ်ိန္မွာ ဆြဲမိတဲ့ပုံေလးေတြကို doodle လို႔ေခၚပါတယ္။ ကုိယ္က ဒီပုံကို ဆြဲမယ္လို႔ စဥ္းစားျပီး ဆြဲတာမဟုတ္ဘဲ သူ႕အလိုလို ဆြဲျဖစ္သြားတဲ့ ပုံေလးေတြဟာ အရာဝတၳဳ တစ္ခုခု ျဖစ္ရင္ ျဖစ္ေနမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ကာတြန္းပုံေလးေတြလည္း ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ အဝိုင္းေတြ ေလးေထာင့္ေတြကို စာရြက္ျပည့္ေအာင္ ဆြဲမိေနမယ္။ ကမာၻေပၚမွာ doodle အမ်ားဆုံးဆြဲတာဟာ ေက်ာင္းသားေတြပါဘဲ။ စာသင္ခန္းထဲမွာ ပ်င္းတယ္လို႔ မခံစားဖူးတဲ့ ေက်ာင္းသား ရွိမယ္မထင္ဘူး။ အဲဒီအခါ စာအုပ္ေပၚမွာ ဟိုျခစ္ဒီျခစ္ လုပ္ၾကတယ္။ ဆရာမရဲ႕ ပုံကို ဆြဲေကာင္း ဆြဲေနမိမယ္။

လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ လက္ေရးကို ၾကည့္ျပီး သူ႕ရဲ႕ စိတ္ကို ခန္႕မွန္းလို႔ ရသလိုဘဲ လူတစ္ေယာက္ အမွတ္မထင္ ဆြဲထားတဲ့ပုံေတြကိုၾကည့္ျပီး သူ႕ရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထားကို ခန္႔မွန္းလို႔ ရပါတယ္တဲ့။

• ၾတိဂံ၊စက္ဝိုင္း၊ ေလးေထာင့္ => စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္ႏိုင္စြမ္းရွိသူ။
• ျမွား၊ ေလွကား => ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးျပီး တစ္ခုခုကို အေကာင္းအထည္ေဖၚဖို႔ စဥ္းစားေနသူ။
• ၾကယ္ => အေကာင္းျမင္တတ္သူ။
• အိမ္ပုံ => အိမ္လြမ္းေနသူ (သို႔) မိသားစု တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ေစာင့္ေနတာ (သို႔) တစ္ေနရာရာမွာ အေျခတက် ေနႏိုင္ေအာင္ စဥ္းစားေနျခင္း။ အိမ္ပုံလွလွေလး ဆြဲေလ့ရွိသူဟာ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ မိသားစုဘဝကို ရထားတယ္လို႔ ဆိုႏိုင္တယ္။ မလွမပ ဆြဲထားတဲ့ အိမ္ (သို႔) ျပတင္းေပါက္ မပါတဲ့ အိမ္ဆိုရင္ေတာ့ အိမ္မွာ မေပ်ာ္တဲ့သူ တစ္ေယာက္လို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔ ရမယ္။
• ကုဗတုံး၊ ဗဟုဂံ စတဲ့ သုံးဖက္ျမင္ ပုံမ်ား => အဖက္ဖက္မွ စဥ္းစားခ်င့္ခ်ိန္ႏိုင္သူ (သို႔) ထိုသို႕ စဥ္းစားလိုသူ။ ဒါေပမယ့္ ကုဗတုံးပုံ ေသတၱာေတြကို မညီမညာ ဆင့္ထားတဲ့ပုံဆိုရင္ေတာ့ ထိုသူဟာ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဖိစီးမွဳ ခံေနရလို႔ဘဲ။
• နာမည္တစ္ခုခုေရးျပီး ေအာက္မွာ မ်ဥ္းသားထားတယ္ဆိုရင္ => အဲဒီ လူ (သို႔) ပစၥည္း (သို႔) ေနရာဟာ သင့္အတြက္ အေရးပါလို႔ေပ့ါ။
• ေသနတ္၊ ဓါး၊ လက္နက္တစ္ခုခု => ျပိဳင္ဆိုင္လိုစိတ္ ျပင္းထန္ေနသူ
• အေကာင္အထည္မရွိတဲ့ပုံ => ဘာရယ္လို႔ မယ္မယ္ရရ မေျပာႏိုင္တဲ့ ပုံေတြကို ဆြဲေနရင္ေတာ့ ဦးတည္ရာမဲ့ေနတာ (သို႔) စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ေနပုံ ရပါတယ္။
• ပန္းပြင့္၊ ပန္းအိုး၊ ပန္းပင္ => ႏူးညံ့တဲ့ စိတ္ထားရွိသူ (သို႔) စိတ္ထားျဖဴစင္တဲ့သူလို႔ အၾကမ္းဖ်င္းေျပာၾကတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဆူးေတြနဲ႕ ပန္းဆိုရင္ေတာ့ အခ်စ္ေရးနဲ႕ ပါတ္သက္ျပီး ထိခိုက္ထားပုံဘဲ။
• Zig-zag => တစ္ေယာက္ေယာက္ရဲ႕ ႏွစ္သိမ့္ေပးမွဳကို လိုအပ္ေနသူ။
• အုတ္နံရံပုံ => အခက္အခဲ အတားအဆီး တစ္ခုခုနဲ႕ ရင္ဆိုင္ေနရသူ။

ပုံဆြဲထားတဲ့ စာမ်က္ႏွာ ေနရာ အေနအထားကို ၾကည့္ျပီး ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔လဲ ရေသးတယ္။
• အလယ္ => လူအမ်ားရဲ႕ အေရးေပးမွဳကို ခံလိုသူ။
• အေပၚ => လြတ္လပ္တဲ့ အေတြးအေခၚရွိသူ။ သြက္သြက္လက္လက္ ရွိသူ။
• ဘယ္ဘယ္ => အမ်ားအားျဖင့္ ဒီေနရာမွာ ဆြဲထားတာေတြဟာ ပုံဆြဲသူရဲ႕ အတိတ္ နဲ႕ ပါတ္သက္ေနမယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အနာဂတ္ နဲ႕ သက္ဆိုင္ေကာင္း သက္ဆိုင္ေနမယ္။
• ညာဘက္ => တကယ္တမ္း စာေရးဖို႔ ထားတဲ့ စာမ်က္ႏွာရဲ႕ ညာဖက္အပိုင္းမွာ ပုံေတြ ေလွ်ာက္ဆြဲထားတယ္ဆိုရင္ေတာ့ ထိုသူဟာ သူ႕ရင္ထဲက ခံစားခ်က္ေတြကို တစ္ေယာက္ေယာက္ကို ရင္ဖြင့္လိုေနသူ ျဖစ္တယ္။
• ေအာက္ဆုံး => တစ္ခုခုကို သံသယ ဝင္ေနသူ (သို႔) စိတ္ဓါတ္က်ေနသူ

အရင္ဆုံး စာအုပ္ျပန္လွန္ျပီး ကုိယ္ဘာပုံေတြ ဆြဲမိတတ္လဲဆိုတာ သတိထားၾကည့္ေပါ့။ ျပီးရင္ တစ္ျခားသူေတြရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထားကို ခန္႕မွန္း ေကာက္ခ်က္ခ်ၾကည့္လို႔ ရတယ္။ ရာႏွဳန္းျပည့္ေတာ့ မွန္ခ်င္မွ မွန္လိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ သုေတသန လုပ္ထားတာဆိုေတာ့ အခ်က္အလက္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက လူအမ်ားစုအေပၚေတာ့ အက်ိဳးသက္ေရာက္မွဳ ရွိမွာပါ။ အင္တာနက္ထဲက ဖတ္မိတာေတြထဲက ၾကိဳက္တဲ့အခ်က္ နည္းနည္းပါးပါးကို ဘာသာျပန္ထားတာပါ။ ဆက္ျပီး ဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ “Doodle Interpretation” ကို Google လုပ္ျပီး ရွာဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။

Source: Wikipedia
Doodles Interpretation
Doodle Analysis
Image Credit: http://garcya.us/blog/top-20-free-brushes-list-awesome-collection/

My Second Paper Model

2009-03-02T16:28:00.010+08:00

Paper Model အေၾကာင္း အရင္က တစ္ေခါက္ေရးဖူးတယ္။ Paper Model ေတြကို စျမင္ဖူးကတည္းက အရမ္း စိတ္ဝင္စားသြားတာ။ (Paper craft လို႔လဲ ေခၚတယ္။) ဒါေပမယ့္ Pokemon အရုပ္တစ္ခု လုပ္ျပီးကတည္းက ေနာက္ မလုပ္ျဖစ္ဘူး။ ေမ႔ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီတစ္ေခါက္တုန္းက instruction မပါေတာ့ ကိုယ္စိတ္ထင္သလို မွန္းျပီးလုပ္လိုက္တာ သိပ္ပုံမက်ဘူး ျဖစ္သြားတယ္။ Canon ဝက္ဘ္ဆိုဒ္က paper model ပုံစံငယ္ေတြက လုပ္နည္းပါ ျပထားေတာ့ နည္းနည္း လြယ္တယ္။ ဒါေတာင္ ဒီပန္ဒါကိုလုပ္တာ သုံးနာရီေလာက္ ၾကာသြားတယ္။ ပန္ဒါရဲ႕ အရြယ္အစား ကို AA ဓါတ္ခဲတစ္လုံးနဲ႔ ယွဥ္ရုိက္ထားတယ္။

Paper Model ဆိုတာ အိုရီဂါမီ အရုပ္ေခါက္နည္းနဲ႕တူသလား?

လုံးဝမတူပါဘူး။ အိုရီဂါမီက စာရြက္ေခါက္နည္းကို အေျခခံျပီး Paper Model က စာရြက္ေပၚမွာ print လုပ္ထားတဲ့ အပိုင္းေတြကို ျဖတ္ျပီး ေကာ္နဲ႕ကပ္ရပါတယ္။ တူတာတစ္ခုကေတာ့ Origami ေကာ Paper Model ေကာ ဂ်ပန္ကေနစျပီး ထြန္းကားခဲ့တာဘဲ။

လိုအပ္ေသာ ပစၥည္းမ်ား

paper model တစ္ခုလုပ္ဖို႔ အရင္ဆုံး ပန္ဒါလုပ္ဖို႔ sample နဲ႕ instruction ကို ေဒါင္းလုတ္လုပ္ပါတယ္။ ျပီးရင္ A4 စာရြက္နဲ႕ print ထုတ္ရပါမယ္။ ေနာက္ ကတ္ေၾကးတစ္လက္၊ ေကာ္တစ္ဘူး ဘဲ လိုပါတယ္။ က်မရဲ႕ေကာ္ဘူးက တစ္ခါတစ္ခါညွစ္လိုက္ရင္ အမ်ားၾကီးထြက္လာတာမို႔ စာရြက္ပိုင္းတစ္ခုေပၚမွာ အရင္တင္လိုက္တယ္။ ျပီးမွ တုတ္တံပုံစံ ေခါက္ထားတဲ့ စာရြက္နဲ႕ သုတ္တယ္။

လုပ္နည္း အဆင့္ဆင့္

ေခါင္းအေရွ႕ျခမ္း၊ အေနာက္ျခမ္း၊ မ်က္ႏွာ၊ နားရြက္ႏွစ္ဖက္၊ ကိုယ္အေရွ႕ပိုင္း၊ ကိုယ္အေနာက္ပိုင္း၊ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း၊ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္း စုစုေပါင္း အစိတ္အပိုင္း ၁၁ခုကို ကပ္ေၾကးနဲ႕ အရင္ ညွပ္ရပါမယ္။ ျပီးမွ instruction မွာ ညႊန္းထားတဲ့အတိုင္း တစ္ပိုင္းစီကို ေကာ္နဲ႕ကပ္ရပါမယ္။ ကပ္ရမယ့္ေနရာေတြကို ေထာင့္စြန္းေလးေတြနားမွာ နံပါတ္တပ္ျပီး ညႊန္ျပျပီးသားမို႔ လြယ္တယ္။ လုပ္လို႔ ျပီးခါနီးမွ ဓါတ္ပုံရိုက္ဖို႔ သတိရလို႔ အေပၚကပုံဘဲ ထြက္လာတယ္။ ေျခေထာက္တစ္ေခ်ာင္း မေခါက္ရေသးခင္.. ေခါင္းနဲ႕ကိုနဲ႕လည္း မဆက္ရေသးဘူး။ ပန္ဒါေခါင္းျပတ္ေလးေပါ့။

လုပ္လို႔ျပီးသြားေတာ့ ပန္ဒါေလးကို စိတ္ၾကိဳက္ ေမာ္ဒယ္ပို႔စ္ေပးခိုင္းလို႔ ရျပီ။ ဟိုဘက္လွည့္၊ ဒီဘက္လွည့္…

ပန္ဒါအတြက္ ဝါးရြက္လုပ္ေတာ့ instruction မဖတ္ဘဲ ကပ္ေၾကးနဲ႕ ဒီအတိုင္း ေကာက္ညွပ္ထည့္လိုက္တယ္။ အမွန္က ထူထူေတာင့္ေတာင့္ေလးျဖစ္ေအာင္ စာရြက္ကို ႏွစ္ျခမ္းအရင္ ကပ္ခိုင္းတာ။ အခု တစ္ျခမ္းတည္းဆိုေတာ့ ေပ်ာ့ျပဲျပဲျဖစ္သြားတယ္။ အဲဒီ Canon Creative Park ဆိုတဲ့ ဝက္ဘ္ဆိုဒ္မွာ sample ေတြ အမ်ားၾကီးရွိတယ္။ အရမ္းပ်င္းတဲ့အခါ လုပ္ၾကည့္ေပါ့။ အပ်င္းေျပျပီး ကုိယ္လုပ္ထားတဲ့အရုပ္ကို ၾကည့္ရတာ ဝယ္တာထက္ စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ ေကာင္းတယ္။

Reference:

Canon Creative Park

Animals Photos

2009-02-27T18:24:00.010+08:00

Taman Pertanian ထဲက ၾကက္တူေရြးေလး။ သူ႕ပုံက လူကို ျပဳံးျပေနသလိုဘဲ။

လိပ္ျပာ နဲ႕ leaf frog (သစ္ရြက္နဲ႔တူတဲ့ဖား)

ငါးကေလးေတြ တန္းစီ (ငါးစာေကြ်းတုန္း ရိုက္ထားတာ)

KLCC Acquaria ထဲက။ ဘာေခၚလဲ ေမ့ေနတယ္။ ငါးလိပ္ေက်ာက္ မဟုတ္ဘူးထင္တယ္။ မ်က္ႏွာပုံစံက ရုပ္ဆိုးဆိုး လူတစ္ေယာက္နဲ႕တူတယ္ေနာ္။ :)

ယုန္ျမင္ရင္ ငယ္ငယ္တုန္းက အိမ္မွာ ယုန္ကေလးေတြ ေမြးဖူးတာကို သြားသတိရတယ္။ ယုန္က တစ္ခါ သားေပါက္ရင္ ေျခာက္ေကာင္ အနည္းဆုံးဘဲ။ ဒါေပမယ့္ ေမြးလာျပီးရင္ ကေလးေတြကို မေစာင့္ေရွာက္တတ္ဘူး။ အမွန္က ေစာင့္ေရွာက္ရေကာင္းမွန္းမသိတာလား ဘာလားဘဲ။ ယုန္အေမၾကီး နင္းပစ္မိမွာစိုးလို႔ ယုန္သားေပါက္ေလးေတြကို သပ္သပ္ခြဲထားရတယ္။ ေတာင္ၾကီးမွာ ေအးေတာ့ ေႏြးေအာင္ဆိုျပီး မီးသီးေလးတစ္လုံး ထြန္းထားေပးရတယ္။ ႏို႔တိုက္တဲ့အခါ ယုန္အေမၾကီးရဲ႕ ေျခေထာက္ႏွစ္ေခ်ာင္းကို တစ္ေယာက္ကဆြဲ၊ ေနာက္၂ေခ်ာင္းကို ေနာက္တစ္ေယာက္ကဆြဲ၊ မ်က္စိမပြင့္ေသးတဲ့ သားေပါက္ေလးေတြကို တစ္ေယာက္က ေရႊ႕နဲ႕ ေပ်ာ္ဖို႔ေတာ့ ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ယုန္ကေလးေတြ ခဏခဏ အခိုးခံရတယ္။ အရက္သမားေတြ အရက္နဲ႕ျမည္းဖို႔ထင္တယ္။ ညဆိုရင္ သူတို႔ မ်က္လုံးေလေတြဟာ မီးသီးလိုဘဲ နီရဲလက္ေနတာဘဲ။ အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ တစ္ခုဘဲ မေကာင္းတာ။ ယုန္ခ်ီးက အရမ္းနံတယ္။ ယုန္အိမ္ကို တံခါးဝနားမွာထားေတာ့ ဧည့္သည္လာရင္ အားနာဖို႔ေတာ့ ေကာင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ ရွင္းလို႔ မႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ညပိုင္းေတာ့ အိမ္ေရွ႕မွာ ညေမႊးပန္းပင္စိုက္ထားလို႔ ေတာ္ေသးတယ္။ မနက္မနက္ အေမ ေတာင္ၾကီးေစ်းထဲသြားရင္ ေဂၚဖီထုပ္အႏြမ္းေတြ ဆာလာအိတ္နဲ႕ တစ္အိတ္အျပည့္ ႏွစ္ရက္တစ္ခါ ဝယ္ရတယ္။ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ယုန္ေတြ မ်ားလာျပီး မႏိုင္ေတာ့တာနဲ႔ အေဖက အကုန္လုံးကို ဆရာတစ္ေယာက္ကို လက္ေဆာင္ေပးလိုက္တယ္။ အိမ္မွာ ေျခာက္လေလာက္ဘဲ ၾကာလိုက္တယ္ထင္တယ္။

အမွန္က ပုံေတြဘဲ တင္မလို႔။ ယုန္ျမင္လို႔ သတိရသြားတာနဲ႕ စာနည္းနည္း ရွည္သြားတယ္။ ရိုက္ထားတဲ့ ပုံအေဟာင္းထဲကရွာျပီး တင္လိုက္တာ ကုန္းေလေရေန သတၱဝါ စုံသြားတာဘဲ။

Bukit Tabur Hiking Trip

2009-02-18T13:26:00.010+08:00

ျပီးခဲ့တဲ့ စေနေန႕က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ Bukit Tabur ကို သြားခဲ့တယ္။ ဗာလင္တိုင္းေဒး အမွတ္တရ ျဖစ္သြားတယ္။ သူမ်ားေတြက ရိုမန္တစ္ ဆန္ဆန္ ႏူးႏူးညံ့ညံ့ ျဖတ္ေက်ာ္တဲ့ေန႕တစ္ေန႕မွာ တို႕ေတြက ေတာင္သြားတက္တယ္။ :-D ေတာင္ပါတ္လယ္ ဝန္းရံထားတဲ့ ျမိဳ႕မွာ ၾကီးျပင္းခဲ့ေပမယ့္ ေတာင္ေပၚကို တစ္ခါမွ လမ္းေလွ်ာက္ မတက္ဖူးဘူး။ ဒီတစ္ေခါက္က ဒုတိယေျမာက္အၾကိမ္ ေတာင္တက္ျခင္းဘဲ။ (ပထမ တစ္ေခါက္က ေက်ာင္းက ျမန္မာေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ Hutan Lipur Kanching ေရတံခြန္ကို တက္တုန္းက။ ပင္းတယေတာင္ကို တက္တာ ေလွကားနဲ႕ တက္တာဆိုေတာ့ hiking category ထဲမဝင္လို႕ ပယ္တယ္။) ဒီတစ္ေခါက္ေတာ့ ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလိုက္မယ္ ဆိုတာနဲ႕ လိုက္သြားျဖစ္တယ္။ ဗာလင္တိုင္းေဒးမွာ ဝီရိယ ၾကီးၾကီးနဲ႕ မနက္ ၅နာရီခြဲေလာက္ ထျပီး လာေခၚမယ့္ သူငယ္ခ်င္းကို ထိုင္ေစာင့္ေနတယ္။ ေျခာက္နာရီ လာေခၚမယ္ဆိုတဲ့ သူေတြက ေျခာက္နာရီခြဲေလာက္ သူတို႕ကို ဖုန္းဆက္ေတာ့မွ ႏိုးသတဲ့။ အဲဒါနဲ႕ ေတာင္ေပၚတက္ျပီး ေနထြက္တာ ၾကည့္မယ့္ အစီအစဥ္က ပ်က္ေရာ။ ကိုယ္ကလဲ ကိုယ္ဘဲ။ မေလးရွားမွာ ေနတာ ဒီေလာက္ၾကာျပီ။ မေလးလူမ်ိဳးေတြ ေျခာက္နာရီ လာမယ္ဆိုရင္ အတိအက် ေစာင့္ေနမိတုန္းဘဲ။ အမွတ္သည္းေျခ မရွိေသးဘူး။ ၇နာရီေက်ာ္ေလာက္မွ လူစုံတယ္။ Taman Melawati မွာ လူစုျပီး ကားနဲ႕ ၁၀မိနစ္ေလာက္ ထပ္ေမာင္းေတာ့ ေတာင္ေျခကို ေရာက္တယ္။

သူငယ္ခ်င္းေတြထဲက တစ္ေယာက္က ဒီ Bukit Tabur ကို မၾကာခဏ တက္ဖူးေတာ့ ဒီခရီးမွာ သူက လမ္းျပေပါ့။ ေနစစထြက္ခ်င္း ၇နာရီခြဲေလာက္မွာ စတက္ၾကတယ္။ ေနသိပ္မပူေသးတဲ့အခ်ိန္မို႕ ရာသီဥတုကလည္း သာသာယာယာ ရွိတယ္။ ေတာင္တက္လမ္းကနည္းနည္းၾကမ္းေတာ့ အရမ္း သတိထားျပီး တက္ရတယ္။

တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာမွာ နည္းနည္း ေျပေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ အရမ္းမတ္တယ္။ ဂရုစိုက္ျပီး တက္ေနရတာနဲ႕ ဓါတ္ပုံေတာင္ သိပ္မရိုက္ႏိုင္ဘူး။ ေျခလ်င္ေတာင္တက္ အဖြဲ႕ဝင္ေတြနဲ႕ ေတာင္တက္ေနသလား ထင္ရေအာင္ သူတို႕ေတြက အရမ္းကို ျမန္လြန္းေနတယ္။

ေတာင္ထိပ္ေပၚေရာက္ေတာ့ ေနေတာင္ နည္းနည္း ျမင့္ေနျပီ။ မနားတမ္း တက္မယ္ဆိုရင္ နာရီဝက္ေလာက္ဘဲ ၾကာမယ္ထင္တယ္။ က်မတို႕တစ္ေတြေတာ့ ေတာင္ထိပ္မွာ ခဏနား ဓါတ္ပုံရုိက္ျပီး ျပန္ဆင္းတာ ၉နာရီခြဲေလာက္မွာ ေတာင္ေအာက္ ေရာက္တယ္။ ၂နာရီေလာက္ ၾကာသြားတာေပါ့။

ငွက္ကေလးေတြ တက်ီက်ီ၊ ေလကေလးက တျဖဴးျဖဴး၊ ေတာေတာင္ သဘာဝကလည္း သာယာေတာ့ ေတာင္တက္ရတာ အိပ္ေရးမဝတာ ပင္ပန္းတာေတြေတာင္ ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိေတာ့ဘူး။

ေတာင္ေပၚတစ္ေနရာကေန ျမင္ရတဲ႕ ကြာလာလမ္ပူျမိဳ႕ရွဳခင္း (ဟိုးမွာ KLCC နဲ႕ KL tower ေတြ႕လား။ ေတြ႕လား။ ဟိုးမွာေလ။ :D)

ဒီေနရာေလးက အိမ္ေတြအားလုံး ေခါင္မိုး နီနီေလးေတြနဲ႕ဆိုေတာ့ ေတာင္ၾကီးနဲ႕ ဘယ္လို တူမွန္း မသိဘူး။

ေက်ာင္းတုန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ အိမ္ေထာင္က်သြားတဲ့သူနဲ႕ တစ္ျခားျမိဳ႕/တစ္ျခားႏိုင္ငံ ေရာက္ေနတဲ့သူေတြကလြဲရင္ အားလုံး ျပန္ဆုံၾကေတာ့ မထင္မွတ္ထားဘဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ခရီးေလး တစ္ခု ျဖစ္ခဲ့တယ္။ ကင္မရာက ဒုတိယံမိ service center ကို အလည္သြားေနတဲ့အတြက္ ဖုန္းကင္မရာနဲ႕ဘဲ ရိုက္ခဲ့ရတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ပုံေတြကို သူငယ္ခ်င္းေတြနားကေန ယူသုံးမယ္ဆိုေတာ့ သူတို႕လည္း အလုပ္ရွဳပ္ေနလို႕ ပုံမတင္ေသးတာနဲ႕ ကိုယ္ရိုက္ခဲ့တဲ့ ပုံတစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ဘဲ ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္တစ္ခု ျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီးလိုက္ရတယ္။ professional ကင္မရာနဲ႕ရုိက္ရင္ ရွဳခင္းေတြက ေတာ္ေတာ္လွမွာ။ ၾကဳံဦးမယ္ဆိုရင္ ေနာက္တစ္ေခါက္ ခပ္ေစာေစာသြားျပီး ေနထြက္တာ ၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္။ ေတာင္တက္ရတာ ပင္ပန္းေပမယ့္ အေပၚေရာက္သြားရင္ ျမင္ရတဲ့ ရွဳခင္းက ကိုယ့္ကို အေမာေျပေစတယ္။ (ေတာင္ေအာက္ေရာက္မွ ပင္ပန္းတာ။ အဆင္းမွာ ေတာ္ေတာ္ ေညာင္းေနျပီ။ မၾကာခဏ ေခ်ာ္လဲေတာ့ ဒူးေတာင္ ေတာ္ေတာ္ပြန္းသြားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေျပာတာေတာ့ ဒါပါနဲ႕ ဆို နင္ေခ်ာ္လဲတာ ငါးေခါက္ရွိျပီတဲ့။

အရင္ႏွစ္ ႏိုဝင္ဘာလေလာက္တုန္းက ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေတာင္တက္ရင္း ျပဳတ္က်လို႕ ၃ရက္ေလာက္ ေမ့သြားေသးတယ္တဲ့။ အိပ္ေရးဝေအာင္ အိပ္ျပီးမွ ေတာင္တက္သင့္ပါတယ္။ ဓါတ္ပုံရိုက္ ဝါသနာပါတဲ့သူေတြအတြက္ အရမ္းေကာင္းတဲ့ ဓါတ္ပုံေတြ ရႏိုင္တယ္။ သူမ်ားေတြ ရိုက္ထားတာ ေရလည္ မိုက္တယ္။ http://thetrekkers.blogspot.com - ဒီဘေလာ့ဂ္မွာ Bukit Tabur တက္ခ်င္တဲ့သူေတြအတြက္ information ရႏိုင္ပါတယ္။

***********************************

Not to disappoint some of my friends who visit my blog, and got puzzled looking at those rectangle and rounded scriptures, I decided to drop a few lines in English for each entry. I went for a hiking trip with some of my ex-UIA friends (and their friends) last Saturday. Around 15 people showed up, made the trip the more the merrier. We met at Taman Melawati then move on to Bukit Tabur at about 7:30am. It took about half an hour to read the hilltop. The bird's eye from above the hill was so breathtaking. I just managed to snap a few pictures with my handphone (my camera was at the service centre for the second time because of some dead pixels.) But, N73's pictures are considerably ok isn't it? After a few adjustments in Picasa and Paint.NET (I don't have photoshop, sob sob~) Thanks to everyone, I really enjoyed the trip and would love to go there again next time especially to see the sunrise. :-)

Geng: Adventure Begins

2009-02-17T09:37:00.010+08:00

တနဂၤေႏြေန႔က Pavilion မွာ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ Geng: Adventure Begins သြားၾကည့္တယ္။ မေလးရွားကထုတ္တဲ့ ပထမဆုံး CGI animation movie ဆိုေတာ့ သြားအားေပးတာေပါ့။ ပရိသတ္ကေတာ့ ရုံအျပည့္ဘဲ။ KLCC မွာ တစ္ေနကုန္စာ လက္မွတ္ဘြတ္ကင္ေတြ ျပည့္သြားလို႔ Pavilion အထိ ၾကိဳးစားပမ္းစား သြားၾကည့္တာ။ animation ရုပ္ရွင္တစ္ကားအေနနဲ႕ ၾကည့္ရင္ အရုပ္/အသံ ပိုင္းဆိုင္ရာေတာ့ ဘာမွ ေျပာစရာမရွိဘူး။ မေလးရွားႏိုင္ငံရဲ႕ ပထမဆုံး ထုတ္တဲ့ ကာတြန္းရုပ္ရွင္အေနနဲ႕ ကမာၻ႕အဆင့္မီေအာင္ ေတာ္ေတာ္ၾကိဳးစားထားတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဒီကာတြန္း ဇာတ္လမ္းကို ထုတ္ဖို႕ သူတို႕ေတြ ဝန္ထမ္းအေယာက္ ၄၀ နဲ႕ ၂ႏွစ္ ၾကာေအာင္ အခ်ိန္ယူခဲ့ရတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြကလည္း အေတြ႕အၾကဳံ အရမ္းရွိတဲ့သူေတြ မဟုတ္ဘဲ ေလာေလာလတ္လတ္ Multimedia major နဲ႕ ေက်ာင္းျပီးထားတဲ့သူေတြ မ်ားတယ္။ အစပိုင္းမွာ အပိုဝင္ေငြရေအာင္ TV9 အတြက္ ၅မိနစ္စာ ဇာတ္လမ္းတိုေလးေတြ အပိုင္း ၁၈ပိုင္း ရိုက္ေပးခဲ့တယ္။ အဲဒီ ဇာတ္လမ္းတိုေလးေတြ မွာ Upin နဲ႕ Ipin ဆိုတဲ့ ခ်စ္စရာ အျမြာကေလး ႏွစ္ေယာက္ဟာ မေလးရွားတစ္ႏိုင္ငံလုံးမွာ လူၾကီးလူငယ္မေရြး အားေပးမွဳကို ရခဲ့တယ္။ အဲဒီ ဇာတ္လမ္းတိုေလးေတြကေန သူတို႕ကုမၸဏီဟာ ေတာ္ေတာ္ကို နာမည္ရသြားခဲ့တယ္။ အားလုံးက ဒီရုပ္ရွင္ထြက္လာမယ့္အခ်ိန္ကို ေမွ်ာ္လင့္ေစာင့္စားေနတယ္လို႕ေတာင္ ေျပာလို႕ရတယ္။ Feb 12ရက္ေန႕က စျပတာ အခုထိ တစ္ပါတ္အတြင္းမွာ ဝင္ေငြအေကာင္းဆုံး ရုပ္ရွင္စာရင္းမွာ နံပါတ္တစ္ျဖစ္ေနတယ္။

ဒါေပမယ့္ က်မအတြက္ေတာ့ ဇာတ္လမ္းက ေမွ်ာ္လင့္ထားသေလာက္ မေကာင္းဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အစပိုင္းမိနစ္ ၃၀ ေလာက္အထိကေတာ့ အရမ္းကို ေကာင္းတယ္။ ေခြထြက္ရင္ Original ေခြ ဝယ္လိုက္မယ္လို႔ေတာင္ ဆုံးျဖတ္ထားတာ။ အလယ္ပိုင္းေလာက္ေရာက္ေတာ့ နည္းနည္း ခ်ာသြားတယ္။ မျဖစ္ႏိုင္တာၾကီးေတြ ထည့္ရိုက္ထားေတာ့ အရမ္းကို ကေလးကလား ဆန္သြားတယ္။ အခုေတာ့ ညေစ်းကေန ၅က်ပ္နဲ႔ ခိုးကူးေခြဘဲ ဝယ္မလားလို႕ စဥ္းစားထားတယ္။

KL ျမိဳ႕ျပမွာေနတဲ့ Badrol ဆိုတဲ့ေကာင္ေလးနဲ႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္း Lim တို႕ဟာ Badrol ရဲ႕ အဖိုးပိုင္တဲ့ Kampung Durian (ဒူးရင္းသီးရြာ) ကို ေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ အလည္ထြက္ခဲ့ၾကတယ္။ အရမ္းကို အေဆာ့မက္တဲ့ Upin နဲ႕ Ipin အျမြာႏွစ္ေယာက္ရယ္၊ တိရိစာၦန္ေတြရဲ႕ စကားကို နားလည္တဲ့ Rajoo ဆိုတဲ့ Indian ေလး တစ္ေယာက္ရယ္ ေနတဲ့ရြာေပါ့။ အဲဒီရြာမွာ ဒူးရင္းသီး တေစၦ ေသာင္းက်န္းေနတယ္လို႕ သတင္းထြက္ေနတဲ့အခ်ိန္၊ ရြာထဲက ဒူးရင္းသီးေတြ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေနတာ တေစၦ လက္ခ်က္လို႕ ရြာသားေတြက ယုံၾကည္ထားၾကတယ္။ တစ္ေန႕ Badrol, Lim, Upin, Ipin, Kak Ros, Rajoo တို႕ဟာ ဒူးရင္းသီးျခံကို သြားလည္ရင္း အရမ္းခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ သတၱဝါေလး တစ္ေကာင္ကို ေတြ႕တယ္။ သူတို႕ေတြဟာ အဲဒီ အေကာင္ေလးေနာက္ကို လိုက္ရင္း ေတာထဲမွာ လမ္းေပ်ာက္သြားျပီး ဒူးရင္းသီး တေစၦနဲ႕ ေတြ႕တဲ့ပုံေလးကို ရိုက္ျပထားတာပါ။ အစပိုင္းမွာ ရြာထဲက ရြာသားေတြရဲ႕ ရိုးရာဓေလ့ကို ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ေပၚေအာင္ ရိုက္ျပထားတာကို အရမ္းၾကိဳက္မိတယ္။ ေမ်ာက္ရွဳံးေအာင္ေဆာ့တဲ့ အျမြာႏွစ္ေကာင္၊ အတင္းေျပာၾကတဲ့ လူေတြရဲ႕ဓေလ့၊ မေလး၊တရုတ္၊အင္ဒီယန္း စတဲ့ မတူညီတဲ့ လူမ်ိဳးစု သုံးစု စည္းလုံးညီညြတ္စြာ ေနတဲ့ ရြာေလးရဲ႕အေၾကာင္းကို အဓိကထားျပီး ျပသြားတယ္။ တရုတ္သံဝဲဝဲေလးနဲ႕ ေျပာသြားတဲ့ မေလးစကားရယ္၊ ကုလားသံ ဝဲဝဲနဲ႕ ရန္ျဖစ္တဲ့ မေလးစကားရယ္က အရမ္းကို နားေထာင္လို႕ေကာင္းတယ္။ တကယ္ကို ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ စရိုက္ေလးပါဘဲ။

ေတာထဲသြားရင္း ဂူထဲမွာ ေျမြၾကီးနဲ႕ တိုက္ခိုက္တဲ့အခန္းမပါဘဲ သူတို႕ ရြာဓေလ့ေပၚေအာင္ လုပ္ထားတဲ့ အခန္းမ်ားမ်ားပါရင္ ဒီထက္ပိုေကာင္းမွာ အမွန္ဘဲ။ အဲဒီ ေျမြၾကီးက သူတို႕ေနာက္ လိုက္ေနတာနဲ႕တင္ မိနစ္ ၃၀ ေလာက္ ၾကာသြားတယ္။ ရုံမွာ သြားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ စာတန္းေတြ ဘာေတြ အားလုံး ထိုးျပီးတဲ့ အထိ ထိုင္ၾကည့္ပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕က ရုပ္ရွင္ရုံက ဝန္ထမ္းေတြ တံခါးစဖြင့္တာနဲ႕ ျပိဳင္ပြဲဝင္သလိုဘဲ ပထမရေအာင္ ထထြက္သြားၾကတယ္။ [ဟို ဘေလာ့ဂါတစ္ေယာက္ စာတန္းထိုးတာနဲ႕ ထေျပးလို႕ ရုပ္ရွင္တစ္ဝက္ဘဲ ၾကည့္လိုက္ရတာကို မဆီမဆိုင္ သတိရမိေသးတယ္။ :D] အမွန္က စာတန္းထိုးျပီး တစ္ဝက္ေလာက္မွာ Bonus အပိုင္း တစ္ခုပါေသးတယ္။ အျမြာႏွစ္ေကာင္က သူတို႕အဖြားတို႕တစ္ေတြ ဒီေတာထဲကို ဘယ္လိုေရာက္လာၾကသလဲဆိုတာ ကေလးအေတြးေလးနဲ႕ ေတြးလိုက္တဲ့ အခန္းေလးေပါ့။ ေတာ္ေတာ္ရီရတယ္။

ရုပ္ရွင္ရဲ႕ အေရာင္ေတြ ဘာေတြ လုပ္ထားတာ အရမ္းေကာင္းတယ္။ ေခြနဲ႕ၾကည့္တာထက္စာရင္ ရုပ္ရွင္ရုံမွာ ၾကည့္ရေတာ့ သူ႕ရဲ႕ sound effect ေတြလည္း ေတာ္ေတာ္ကို ေကာင္းတာ သတိထားမိတယ္။ Final Editing တစ္ခုဘဲ ဘန္ေကာက္မွာ သြားလုပ္ျပီး က်န္တာအားလုံး မေလးရွားမွာထုတ္တာဆိုေတာ့ သူတို႕လူမ်ိဳးေတြအတြက္ တကယ့္ကို ဂုဏ္ယူစရာဘဲေပါ့။

**************************************************

The long awaited animation Geng: Adventure Begins finally arrives to cinemas. I went to watched it at GSC Pavilion last Sunday. Overall, I would rate the movie 8.0/10. Initially, I’ve already given it 10/10 but somewhere in the middle of the film, the scenes where a giant snake chased the geng were totally unrealistic and skewed the story a little bit, I think.

I really love the way they incorporate the Malay, Chinese and Indian cultures into the film. The background color, lighting and the sound effects left me in awe. I was just a little unsatisfied because my favorite Upin & Ipin appeared in a few scenes only. I am sure many fans will feel discontent about not seeing Upin & Ipin as the main lead as well. By the way, I felt that Upin & Ipin's skin got darker compare to when they first come out in season1. Don't you think so? However, I’m really impressed with what Malaysians can achieve for their first ever 3D film. They have a great potential to achieve more in the future.

Others: Upin & Ipin's Youtube Channel
Credits: Images taken from Les' Copaque Production Website, Official movie webiste, and their official blog.

စာအုပ္အညႊန္း - Deception Point

2009-02-13T18:23:00.002+08:00

Digital Fortress ဖတ္ျပီးကတည္းက Dan Brown ရဲ႕ အေရးအသားကို အရမ္းၾကိဳက္သြားခဲ့တယ္။ ဒုတိယ အေနနဲ႔ Deception Point ကို ဖတ္ျဖစ္္တယ္။ Digital Fortress လိုမ်ိဳးေတာ့ လက္က မခ်ခ်င္ေလာက္ေအာင္ မျဖစ္ေပမယ့္ သူလည္း ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဝင္စားဖို႔ေကာင္းတဲ့ ဇာတ္လမ္းဇာတ္အိမ္နဲ႕ပါဘဲ။ ႏိုင္ငံေရး၊ သိပၸံနဲ႕ နည္းပညာ၊ သမိုင္း၊ ဘူမိေဗဒ၊ အဏၰဝါ သိပၸံ စသျဖင့္ ဘာသာရပ္ေပါင္းစုံနဲ႕ ဇာတ္အိမ္တည္ထားျပီး ရသေပါင္းစုံ ဗဟုသုတေပါင္းစုံ ေပးႏိုင္တဲ့ စာအုပ္တစ္အုပ္ ေပါ့။

ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းကေတာ့ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုမွာ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲ လုပ္ေနတဲ့အခ်ိန္။ အစိုးရဘက္က NASA ကို အျပတ္အသတ္ ေထာက္ခံျပီး အတိုက္အခံ ပါတီက အစိုးရဟာ NASA နဲ႕ ပါတ္သတ္ျပီး ျဖဳန္းတီးေနတယ္ဆိုျပီး NASA ရဲ႕ အားနည္းခ်က္ေတြကို အဓိက တိုက္ခိုက္တယ္။ NASA ရဲ႕ ယခုႏွစ္ပုိင္းအတြင္း မေအာင္ျမင္တဲ့ ပေရာဂ်က္မ်ားစြာေၾကာင့္ တစ္ႏွစ္တစ္ႏွစ္ NASA ကို ေဒၚလာ ဘီလီယံေပါင္းမ်ားစြာ ေထာက္ပံ့ေနတဲ့ အစိုးရဘက္က တစ္ျဖည္းျဖည္း အားနည္းလာခဲ့တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ NASA ဟာ ေျမာက္ဝင္ရိုးစြန္းမွာ သက္ရွိရုပ္ၾကြင္းေတြပါတဲ့ ဥကၠာပ်ံတစ္ခုကို ရွာေဖြေတြ႕ရွိတယ္ဆိုတဲ့ သတင္းထြက္လာတယ္။ ဒါဟာ ကမာၻအျပင္ဘက္မွာ သက္ရွိေတြ ေနႏိုင္သလား ဆိုတာကို အဓိကထား ေလ့လာေနတဲ့ NASA အတြက္ ေတာ္ေတာ္ၾကီးမားတဲ့ ေအာင္ျမင္မွဳ တစ္ခုပါဘဲ။ ဒီဥကၠာပ်ံနဲ႕ သက္ရွိရုပ္ၾကြင္းေတြဟာ အစစ္အမွန္ ျဖစ္ေၾကာင္းကို အရပ္သား သိပၸံပညာရွင္ ငါးေယာက္ကို စစ္ေဆးခိုင္းတဲ့အခါမွာ … ဇာတ္လမ္းနာမည္ကိုက Deception Point ဆိုေတာ့ တစ္ေယာက္ေယာက္က တစ္ခုခုကို လိမ္ေနတာေတာ့ ေသခ်ာတယ္။ ဘာလဲ၊ ဘယ္သူလဲ၊ ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုတာ သိခ်င္ရင္ေတာ့ စာအုပ္ ငွား/ဝယ္ ဖတ္ပါ။ :-D

ဒီဝတၳဳထဲက အဓိက ဇာတ္ေကာင္ေတြကေတာ့

Rachel Sexton - အတိုက္အခံပါတီ ေခါင္းေဆာင္ရဲ႕ သမီး၊ NRO ရဲ႕ Data Analyst
Michael Tolland – documentary တင္ဆက္သူ အဏၰဝါ သိပၸံ ပညာရွင္
Corky Marlinson – astrophysicist (ျမန္မာလို ဘာေခၚလဲ?? နကၡတၱေဗဒ+ရူပေဗဒ ပညာရွင္?)
Norah Mangor – တကၠသိုလ္က ေအာ့ေၾကာလန္ ပါေမာကၡ၊ glaciologist (ေရခဲျမစ္ေတြကို ေလ့လာတဲ့ ပညာရွင္)
Wailee Ming - ဘာပညာရွင္လည္း မသိေတာ့ဘူး။ ေမ့သြားျပီ။ ေနာက္မွ စာအုပ္ျပန္လွန္ျပီး ထပ္ထည့္မယ္ :D
Zach Henry - လက္ရွိ အေမရိကန္ သမၼတ
Senator Sexton - အတိုက္အခံပါတီ ေခါင္းေဆာင္

Dan Brown ရဲ႕ အေရးအသားမွာ တကယ္ၾကိဳက္မိတဲ့ အခ်က္က သူ႕ဇာတ္လမ္းထဲမွာ ဘာသာရပ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကို အေသအခ်ာ ေလ့လာျပီး အေသးစိတ္ ထည့္သြင္းေရးသားထားတာကိုပါ။ Deception Point ထဲမွာဆိုရင္
- အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု ရဲ႕ ရွဳပ္ေထြးလွတဲ့ သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲ အေၾကာင္း
- ႏိုင္ငံေရးသမားေတြရဲ႕ sex scandal
- အဏၰဝါ သမုဒၵရာ ေရျပင္ နဲ႕ ငါးမန္းေတြ
- ဘူမိေဗဒဆိုင္ရာ ေက်ာက္တုံး ေက်ာက္ခဲေတြ အေၾကာင္း
- NASA နဲ႕ပါတ္သက္ျပီး အာကာသ သိပၸံအေၾကာင္း
- ေျမာက္ဝင္ရုိးစြန္း အာတိတ္စက္ဝိုင္း ရဲ႕ ေရခဲျပင္ ဖြဲ႕စည္းပုံ၊ ရာသီဥတု
- UFO (ပန္းကန္ျပားပ်ံ) ေတြနဲ႕ ျဂိဳလ္သားေတြ တကယ္ရွိမရွိ
- အေမရိကရဲ႕ ထိပ္သီးအဖြဲ႕အစည္းေတြျဖစ္တဲ့ NASA, NRO (National Reconnaissance Office), SFF (Space Frontier Foundation)
- အေမရိကန္စစ္တပ္ရဲ႕ အထူးလွ်ိဳ႕ဝွက္အဖြဲ႕ျဖစ္တဲ့ Delta force နဲ႕ သူတို႕သုံးတဲ့ အဆင့္ျမင့္ တိုက္ေလယာဥ္ေတြနဲ႕ လက္နက္ကိရိယာ
- White House အထဲက တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြကို အေသးစိတ္ ေရးထားတယ္

ဝထၳဳဆိုေတာ့ တစ္ခ်ိဳ႕ အပိုင္းေတြဟာ ျဖစ္ရပ္မွန္ေတြကို မွီျငမ္းထားတာ ျဖစ္မယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕ ျဖစ္ရပ္ေတြကေတာ့ စာေရးဆရာရဲ႕ စိတ္ကူးယဥ္မွဳ သက္သက္သာ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ စာေရးသူကေတာ့ ဇာတ္လမ္းထဲမွာ ပါတဲ့ နည္းပညာေတြဟာ အျပင္မွာ တကယ္ရွိျပီးျဖစ္တယ္လို႔ေတာ့ အဖြင့္မွာ ေရးထားတယ္။

Dan Brown ရဲ႕ ေနာက္ထပ္စာအုပ္ေတြ ျဖစ္တဲ့ Da Vinci Code နဲ႔ Angel & Demons ကိုလည္း ဆက္ဖတ္ဖို႔ စဥ္းစားထားတယ္။ Angel & Demons က ရုံတင္ေတာ့မွာဆိုေတာ့ အဲဒါ အရင္ ဝယ္ဖတ္လိုက္ဦးမယ္။ ဖတ္ျပီးမွ ရံုတင္တာ သြားၾကည့္ရတာလည္း အရသာ တစ္မ်ိဳးဘဲ။

Malaysia Airlines Travel Fair

2009-02-13T14:34:00.006+08:00

ဒီတစ္ပါတ္ မေလးရွားအဲလိုင္းက ေလယာဥ္လက္မွတ္ ပရိုမိုးရွင္းရွိတယ္။

Booking Period: 10-19 February 2009
Travel Period: 17 Feb 2009 - 30 Sept 2009

အတိအက်သိခ်င္ရင္ မေလးရွားအဲလိုင္း website မွာ သြားဖတ္ပါ။

ရန္ကုန္ကို အသြားအျပန္မွ ရင္းဂစ္ ၇၈၀ ေလာက္ဘဲက်တယ္။ေတာ္ေတာ္ကို တန္တယ္။ ျမန္မာျပည္ကို တစ္ရက္ flight ႏွစ္ခုေတာင္ ဆြဲေပးျပီဘဲ။ ေစ်းခ်တဲ့အခ်ိန္ကလည္း ကိုးလို႔ကန္႔လန္႔။ ေက်ာင္းတက္တုန္းကလိုဆို ေက်ာင္းပိတ္ရက္ကို ခ်ိန္ျပီး ၾကိဳဝယ္ထားလို႔ ရတယ္။ အခု အလုပ္လုပ္ေနေတာ့ ဘယ္လဘယ္ရက္မွာ အားမယ္ဆိုတာ ၾကိဳျပီး မျမင္ႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ အရင္တစ္ေခါက္ ခြင့္တစ္လ ယူထားတာလည္း မၾကာေသးဘူးဆိုေတာ့ ငါ့ကို ဘယ္အခ်ိန္ ခြင့္ေပးမလဲ သြားေမးရင္ အရိုက္ခံရမလား မသိဘူး။ Sydney ကို အသြားအျပန္ RM ၁၆၂၉ တဲ့။

Fake email & ID Theft

2009-02-03T15:46:00.004+08:00

The Net 2.0 ၾကည့္ဖူးၾကလား။ ထြက္တာ နည္းနည္းေတာ့ ၾကာေနျပီ။ ၂၀၀၆ ေလာက္က။ တူရကီမွာ ရိုက္ထားတဲ့ကားေလ။ movie review ေရးမလို႔ေတာ့ မဟုတ္ဘူး။ အဲဒီကားထဲမွာ system analyst တစ္ေယာက္ျဖစ္တဲ့ မင္းသမီးက သူ႔ရဲ႕ ID ေတြ အကုန္ အခိုးခံလိုက္ရျပီး လူမသိ သူမသိ ဘဝကို ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ သူ႕ဘဝအမွန္ ျပန္ရဖို႔ ၾကိဳးစားတာကို မွတ္မိမွာေပါ့။ ဘဏ္မန္ေနဂ်ာရဲ႕ အီးေမးလ္ အေကာင့္ကို သုံးျပီး ဘဏ္ကို အီးေမးလ္ပို႔ထားလိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ ဘဏ္မန္ေနဂ်ာနဲ႕ သိသလိုလိုနဲ႕ ဓါတ္ပုံတြဲရိုက္ဖူးတဲ့ ပုံလိုမ်ိဳး photoshop လုပ္လိုက္တယ္။ ဘဏ္ကို သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ဝန္ထမ္းေတြက ယုံၾကည္သြားတယ္ေလ။ အဲဒီလိုမ်ိဳး ရုပ္ရွင္ထဲမွာဘဲ ရွိတယ္။ ဒါမွမဟုတ္ အျပင္မွာဆိုလည္း လြယ္လြယ္နဲ႕ လုပ္လို႔ မရဘူး ထင္ထားတာ။ အခု application တစ္ခု စမ္းေရးၾကည့္ရင္းနဲ႕မွ အလြယ္တကူ လုပ္လို႔ ရတယ္ဆိုတာ သိသြားတယ္။ ဒီလိုလုပ္ဖို႔ မရည္ရြယ္ဘဲ လုပ္ၾကည့္ရင္ လက္ခံမလားဆိုတာ စမ္းသပ္ၾကည့္ရင္းနဲ႕ အႏၱရာယ္မ်ားလွတဲ့ အီးေမးလ္ server ေတြအေၾကာင္း သိလာတယ္။

The Net 2.0 ထဲကလိုမ်ိဳး ဘဏ္မန္ေနဂ်ာအေနနဲ႔ ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ကို အီးေမးလ္ပို႔ခ်င္ရင္ အဲဒီ ဘဏ္မန္ေနဂ်ာရဲ႕ password ေတြ ဘာေတြ အပင္ပန္းခံျပီး hack ေနဖို႔ မလိုဘူး။ သူတို႔သုံးတဲ့ email server ရယ္ port ရယ္ သိရင္ ရျပီ။ အကယ္လို႔ သင့္ဆီကို ေအာက္ကလိုမ်ိဳး အီးေမးလ္ တစ္ေစာင္ ဝင္လာတယ္ ဆိုပါစို႔။ အခုေခတ္မွာ spam ေတြ အရမ္းမ်ားတဲ့အတြက္ ေတာ္ရုံအီးေမးလ္ဆိုရင္ သံသယ ဝင္ေကာင္းဝင္ႏိုင္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အီးေမးလ္ လိပ္စာကို ၾကည့္ျပီး admin@microsoft.com ဆိုတာနဲ႕ သံသယေတြ ရွိခ်င္မွ ရွိေတာ့မယ္။

အမွန္ ဒီ email က ဘယ္ Microsoft ကမွ ပို႔တာ မဟုတ္ဘူး။ ဥပမာေပးဖို႔ From: အတြက္ ထည့္ခ်င္တာ တစ္ခုထည့္ျပီး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ ျပန္ပို႔ထားတာ။ double click ႏွစ္ခ်က္ ႏွိပ္လိုက္ရုံနဲ႕ ဒီလို email မ်ိဳးပို႔လို႔ရတယ္။ က်မကေတာ့ ဥပမာဘဲေပးတာမို႔ အေၾကာင္းအရာထဲမွာ ဘာမွ ေထြေထြထူးထူး မေရးထားပါဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဘာေတြ လုပ္လို႔ရတယ္ဆိုတာ ေတြးၾကည့္တာနဲ႕တင္ ေၾကာက္စရာေကာင္းပါတယ္။

ဒီပို႔စ္ကို ေရးတာကလည္း ဒါကိုသိျပီး သူမ်ားကို လိုက္ျပီး မေကာင္းၾကံဖို႔ မရည္ရြယ္ပါဘူး။ အဲဒါေၾကာင့္လည္း technical details မေရးေတာ့ပါဘူး။ fake email ပို႔ရတာ ဘယ္ေလာက္ လြယ္သလဲဆိုတာကို သိထားႏိုင္ဖို႔ပါ။ ကိုယ့္ဆီကို ဝင္လာသမွ်အီးေမးလ္တိုင္းကို မယုံဖို႔ ဆင္ျခင္ႏိုင္ေစခ်င္တယ္။ အခုေခတ္ၾကီးမွာ သံသယၾကီးၾကီးနဲ႔ေနမွသာ ေတာ္ကာက်တယ္။ နည္းပညာ တိုးတက္လာေလေလ လိမ္လည္ လွည့္ျဖားမွဳေတြကလည္း ပိုမ်ားလာမွာဘဲ။ ရွာဖတ္ၾကည့္သေလာက္ေတာ့ ဒီထက္လြယ္တဲ့နည္းေတြ ရွိေသးတယ္တဲ့။ ဒါေတြအားလုံးကို Email Spoofing လို႔ေခၚတယ္။ ဘာလို႔ ဒီလိုလုပ္လို႔ ရသလဲဆိုတာေတာ့ က်မ စဥး္စားလို႔ မရေသးဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ SMTP server ေတြရဲ႕ အားနည္းခ်က္တစ္ခုလား???

Related:
1. မိမိဆီလာတဲ့ အီးေမးလ္ကို ဘယ္ကလာသလဲ ရွာၾကည္႕မယ္
2. Tracking E-mail

CNY around KL

2009-01-29T10:52:00.006+08:00

CNY @Pavillion. The photo borders are set by the camera's built in frame. But I feel the photo looks a little nicer (or worse?) :D Pavillion's theme for this year - Blossom in pink, prosper in red. It's so apt for this festive season.

@Pavillion too. Phew.. just noticed I forgot to set the date and the pixels. I just got back the camera from service center last wednesday which is after two months I sent it there because of some dead pixels. They set it at 1MegaPixel, damn...

Decoration @ Times Square is the best CNY decoration for this year. Photo gets quite shaky since I try to snap it while going down the escalator.

This is apparently not CNY decoration. ;-) But it just looks so nice for me. I doesn't have the chance to watch the dragon dance this year. Anyway, hope it's not too late to wish Gong Xi Fa Cai! Happy NIU（牛） year!

က်မအတြက္ မရွိမျဖစ္ freeware မ်ား

2009-01-22T11:10:00.014+08:00

အလုပ္စဝင္ျပီးေနာက္ပိုင္း ရုံးမွာ pirated software ေတြ သုံးလို႔ မရေတာ့ freeware ေတြ၊ opensource software ေတြ ပိုျပီး ရွာသုံးျဖစ္လာတယ္။ size ေသးေသးနဲ႕ အရမ္းအသုံးဝင္တဲ့ က်မ အျမဲသုံးျဖစ္ေနတဲ့ freeware တစ္ခ်ိဳ႕ကို share ပါတယ္။ ၇ရက္ေလာက္ ပို႔စ္မတင္ျဖစ္ေတာ့ ၇ခုကို တစ္ခါတည္း ေပါင္းေရးလိုက္တယ္။

1. FormatFactory Free media file format Converter. သီခ်င္း၊ ဓါတ္ပုံ၊ ဗီဒီယို ဖိုင္ေတြကို format ေျပာင္းခ်င္ရင္ဘဲ ျဖစ္ျဖစ္၊ ဖိုင္ size ေလွ်ာ့ခ်င္ရင္ဘဲျဖစ္ျဖစ္ အရမ္းအသုံးဝင္တဲ့ software ေလးပါ။

ဥပမာ - youtube ကေန video တစ္ခု ေဒါင္းလုတ္လုပ္တယ္ဆိုပါစို႔။ သူက .flv file format နဲ႕ ေပးလိမ့္မယ္။ အဲဒါကို ဟန္းဖုန္းထဲထည့္မယ္ဆို .3gp ျဖစ္ျဖစ္ ေျပာင္းျပီး ထည့္မွရမယ္။ mp4 player ထဲကို ထည့္မယ္ဆိုရင္ .mp4 ျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီ mp4 player က လက္ခံႏိုင္တဲ့ တစ္ျခား format တစ္ခုကို ေျပာင္းရျပန္ဦးမယ္။ iPhone, iPod, Blackberry, PSP ထဲထည့္ဖို႔ဆိုရင္ .mp4 format ေပမယ့္ mp4 player နဲ႕က resolution မတူျပန္ဘူး။ mp4 player အတြက္ media converter တစ္ခု၊ ဟန္းဖုန္းအတြက္ တစ္ခု၊ PSP အတြက္ တစ္ခု၊ iPod အတြက္ တစ္ခု သြင္းေနမယ့္အစား ဒီ Formatfactory တစ္ခုတည္းသြင္းထားရုံနဲ႕ အားလုံးအတြက္ format တစ္ခုကေန တစ္ခု လြယ္လြယ္နဲ႕ေျပာင္းေပးႏိုင္ပါတယ္။

ေနာက္ဥပမာတစ္ခုက DVD ထဲက ရုပ္ရွင္ဖုိင္ေတြက .VOB ေတြ။ အဲဒါကို ျဖတ္ညွပ္ကပ္လုပ္ခ်င္တဲ့အခါ တစ္ျခား DVD Cutter Joiner ေတြလည္း လိုက္မရွာခ်င္ဘူး။ အလြယ္တကူ သုံးေနက် Windows Movie Maker ဘဲ သုံးခ်င္ရင္လည္း ဒီ FormatFactory ဆိုတဲ့ freeware ကိုဘဲ သုံးျပီး Windows Movie Maker က လက္ခံတဲ့ .WMV ျဖစ္ျဖစ္ .AVI ျဖစ္ျဖစ္ အလြယ္အကူ ေျပာင္းလို႔ရပါတယ္။

သီခ်င္းေတြကေတာ့ MP3/WMA/AMR/OGG/AAC/WAV
graphic အတြက္ JPG/BMP/PNG/TIF/ICO/GIF/TGA
စတဲ့ file ေတြကို တစ္ခုကေန တစ္ခု ေျပာင္းေပးႏိုင္ပါတယ္။

Download FormatFactory Converter (17MB)

2. CutePDF Writer - PDF converter ေတြထဲမွာ ဒီ CutePDF writer ဆိုတဲ့ virtual PDF printer က က်မအတြက္ အသုံးအဝင္ဆုံးပါဘဲ။ Word/exel/powerpoint document, graphics စတာေတြကို PDF format ကို အလြယ္တကူ ေျပာင္းလို႔ရပါတယ္။ install လုပ္ျပီးသြားတဲ့အခါ ကိုယ္ convert လုပ္လိုတဲ့ document ကို ဖြင့္ျပီး File->Print လုပ္လိုက္ရင္ Printer ေနရာမွာ Cute PDF Writer ဆိုတာကို ေရြးလိုက္ရင္ PDF file အေနနဲ႔ အလုိအေလ်ာက္ save ေပးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ AutoCAD drawing ေတြလည္း pdf ေျပာင္းလို႔ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

Download CutePdf Writer (1.5MB)

3. Paint.NET – Photoshop အစားသုံးတာပါ။ က်မက ဒီဇုိင္နာ မဟုတ္ေတာ့ photoshop လုိင္စင္ ေဆာ့ဖ္ဝဲ မရပါဘူး။ အိမ္မွာေတာ့ ခိုးကူးေခြသုံးလို႔ရေပမယ့္ ရုံးမွာ မရဘူး။ ဒီေတာ့ free ရတဲ့ Paint.NET ကို သုံးပါတယ္။ Photoshop လုိဘဲ layer concept နဲ႕။ Photoshop ေလာက္ေတာ့ function မစုံေပမယ့္ က်မလို photo editing basic ေလာက္ဘဲ သုံးတဲ့သူအတြက္ေတာ့ လုံေလာက္ပါတယ္။

Download Paint.NET(1.6MB)

4. Easy Capture - ဒီေတာ့ Free Screen Capture software ေကာင္းေကာင္းတစ္ခု လိုခ်င္ေနတဲ့သူေတြ အတြက္ Easy Capture က အသုံးဝင္ပါတယ္။ Keyboard က Print Screen ခလုတ္ၾကီးက ထက္ေတာ့ အမ်ားၾကီးသာတယ္။

Download EasyCapture (2.5MB)

5. Fastone Photo Resizer – 3 Megapixel ရွိတဲ့ camera တစ္လုံးက 1MB ေလာက္ရွိတဲ့ ဓါတ္ပုံ ထုတ္ေပးျပီး 8 Megapixel ေလာက္ရွိတဲ့ camera ကထြက္တဲ့ ဓါတ္ပုံကေတာ့ 3MB ေလာက္ ရွိပါတယ္။ ပုံေတြ အမ်ားၾကီးကို တစ္ျပိဳင္တည္း resize လုပ္ခ်င္ရင္ သုံးပါတယ္။ ဒီ software ရဲ႕ ေနာက္တစ္ခု အားသာခ်က္က ဓါတ္ပုံေတြ အမ်ားၾကီးကို batch အေနနဲ႕ တစ္ျပိဳင္တည္း watermark ထည့္လို႔ ရပါေသးတယ္။

Download Fastone Photo Resizer (size 1.36MB)

6. 7-zip – 7-zip ရွိရင္ WinZip တို႕ WinRAR တို႕ကို ေမ့ထားလို႔ရပါျပီ။ .ZIP, .RAR, .7z, .TAR, .BZ စတဲ့ ဖိုင္ေတြအကုန္လုံးကို ျဖည္ေပးႏိုင္တယ္။ ဖိုင္ေတြကို zip နဲ႕ ျပန္ပိတ္ခ်င္ရင္လည္း 7-zip သုံးလို႔ရပါတယ္။ ဒီ software review ေတာ့ ဒီပို႔စ္မွာ တစ္ခါ ေရးဖူးလို႔ အက်ယ္ မေရးေတာ့ဘူးေနာ္။

Download 7-zip (size 800 KB)

7. unlocker - USB drive ေတြကို remove လုပ္တဲ့အခါ This device cannot be stopped right now. ဆိုတာ ေပၚတဲ့အခါ ျဖစ္ျဖစ္ file/folder ေတြ delete လုပ္တဲ့အခါ "Cannot be deleted" ဆိုျပီး ျပေနတဲ့အခါျဖစ္ျဖစ္ unlocker ကို သတိရလိုက္ပါ။ Unlocker အေၾကာင္း ဒီပို႔စ္မွာ တစ္ခါ ေရးဖူးပါတယ္။ screenshot ေတြ သုံးပုံသုံးနည္းေတြကိုေတာ့ အဲဒီပို႔စ္မွာဘဲ ဖတ္ၾကည့္လိုက္ပါေနာ္။

Downlaod Unlocker (size - 237 KB)

P.S cutePDF Writer တစ္ခုကလြဲရင္ က်န္တဲ့ download link ေတြကို hotlink မလုပ္ထားဘူး။ ရွာရလြယ္ပါတယ္။

ေတာင္ၾကီး အလြမ္းေျပ

2009-01-05T13:49:00.003+08:00

ဒီတစ္ေခါက္ ေတာင္ၾကီးျပန္ျဖစ္တုန္းက အစ္မဝမ္းကြဲတစ္ေယာက္ရဲ႕ မဂၤလာေဆာင္ေခြၾကည့္ရင္း ျပီးသြားေတာ့ ေခြပိုေနတဲ့ေနရာမွာ ထည့္ထားတဲ့ သီခ်င္းႏွစ္ပုဒ္ကို အရမ္းၾကိဳက္တာနဲ႔ ကူးခဲ့တယ္။ အခုတင္မွာကေတာ့ "ပင္စိမ္းသီးပိုးထိုး ေတာင္ၾကီးသူမ ရေအာင္ပိုး" ဆိုတဲ့သီခ်င္း။ သီခ်င္းနာမည္ သိရင္ တစ္ခ်က္ေျပာျပေပးပါေနာ္။ DVD ကေန ကူးထားတာဆိုေတာ့ Format Factory နဲ႕ file type ေျပာင္း၊ Windows Movie Maker နဲ႕ တစ္ပုဒ္ခ်င္းစီ ျပန္ခြဲျပီး Youtube မွာတင္ရတာဆိုေတာ့ အခုမွ ဘေလာ့ဂ္ေပၚ တင္ျဖစ္တယ္။ သီခ်င္းေလးေတြေကာ ဗီဒီယို ရိုက္ခ်က္ေလးေတြေကာ ေတာင္ၾကီး အလြမ္းေျပေလးေတြပါဘဲ။ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲကို အဓိကထားျပီး ရိုက္ျပထားတယ္။ ရိုက္ခ်က္ေတြ အရမ္းေကာင္းတယ္။ ရိုက္တာက ေအာင္ဆန္း ဗီဒီယိုကပါ။ ေတာင္ၾကီးမွာေတာ့ ေတာ္ေတာ္ နာမည္ၾကီးပါတယ္။ ဗီဒီယိုမွာ သူ႕ဆိုင္ ေၾကာ္ျငာေလးလည္း ပါေတာ့ ဒီအတိုင္းျဖတ္ျပီး ျပန္တင္တာ (က်မလည္း စီးပြါးလုပ္ေနတာမဟုတ္ေတာ့) ဘာ copyright နဲ႔မွ မျငိေလာက္ဘူးလို႔ေတာ့ ထင္တာဘဲ။ :D

ေတာင္ၾကီးသူမ ဟန္ေရးလုပ္၊ ေယာက်ာ္းရမွ ဝတုတ္တုတ္၊ မုန္လာထုပ္ မုန္လာထုပ္ ဆိုတာေတာ့ အရမ္းသေဘာက်တယ္။ ကိုယ့္ကို ဝဋ္လည္ေနဦးမယ္။ :D ေတာင္ၾကီးသူမ၊ ဓႏုမ ပအိုဝ္မ ေလးေတြေတာ့ ဒီသီခ်င္းၾကားရင္ သတိထားေပေတာ့ဘဲ။ ပင္စိမ္းသီးကို စားဘဲ စားတတ္တာ။ အသီးအေၾကာင္းေတာ ့သိပ္မသိဘူး။ သိခ်င္ရင္ေတာ့ မႏိုင္းႏိုင္းစေန ေရးဖူးတဲ့ ပင္စိမ္းသီးအေၾကာင္းနဲ႕ တြဲဖတ္ၾကည့္ေပါ့ေနာ္။

ဥကၠာဦးသာရဲ႕ ပင္စိမ္းသီးပိုးထိုး remix version (Mediafire မွာ တင္ထားေပးပါတယ္) remix တဲ့။ ခံစားလို႔ကို မရဘူး။ သီခ်င္းအေကာင္းကို ဖ်က္တယ္လို႔ဘဲ ထင္မိတယ္။ ကိုယ့္အၾကိဳက္နဲ႔ကိုယ္ေပါ့ေနာ္။
-----------------------------------------------------------------

comment မွာ ကိုလြိဳင္လင္ ေျပာျပသြားတာ။ သီခ်င္းနာမည္က အျဖဴေရာင္ သံစဥ္မ်ား တဲ့။ သီခ်င္းစာသားေကာပါတဲ့ MTV ကိုေတာ့ Youtube မွာ ၾကည့္လို႔ရပါတယ္။

အင္းေလးကန္သာဝယ္

2009-01-01T01:01:00.008+08:00

ဒီတစ္ေခါက္ ေတာင္ၾကီးျပန္ေတာ့ အင္းထဲ ေရာက္ျဖစ္ေသးတယ္။ အခ်ိန္သာရခဲ့မယ္ဆိုရင္ ပင္းတယတို႔ ကကၠဴတို႔ပါ ထပ္သြားခ်င္ေသးတာ။ ခုေတာ့ အင္းေလး တစ္ေနရာနဲ႔ ေက်နပ္လိုက္ရတယ္။ အင္းထဲကေတာ့ ဘယ္ႏွေခါက္ေရာက္ေရာက္ မရိုးႏိုင္ဘူး။ အင္းေလးမွာ အစည္ဆုံးအခ်ိန္ကေတာ့ သီတင္းကြ်တ္ အခ်ိန္ဘဲ။ ၈တန္းေလာက္တုန္းက ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားပင့္တဲ့အခ်ိန္ အင္းထဲတစ္ေခါက္ေရာက္တယ္။ လူေတြအမ်ားၾကီး၊ ေလွေတြလည္း အမ်ားၾကီး အရမ္းကို ေပ်ာ္ဖို႔ေကာင္းတယ္။ တန္ေဆာင္မုန္း လျပည့္ေန႔မွာ သြားလိုက္တာ၊ တန္ေဆာင္တိုင္ကေတာ့ အင္းထဲမွာ သိပ္မစည္ဘူး။ နယ္က သူငယ္ခ်င္းေတြက ေခါင္တိုင္သြားခ်င္တယ္ဆိုလို႔ အင္းေလးနဲ႔ ေခါင္တိုင္ ႏွစ္ေနရာ သြားျဖစ္လိုက္တယ္။ သဥၹာက ငါးအရမ္းၾကိဳက္တာဆိုေတာ့ ငါးကန္ေတြဘက္သြားျပီး ငါးစားခ်င္ေပမယ့္ ေခါင္တိုင္မွာ ေရပူစမ္းသြားခ်ိဳးခ်င္တဲ့သူ ပိုမ်ားတာနဲ႔ ၁၀မဲ တစ္မဲ အေလွ်ာ့ေပးလိုက္ရတယ္။ ငါးကန္ေတြဆီ တစ္ခါမွ မေရာက္ဖူးေသးဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဧည့္သည္ေတြက ညဘက္ မီးပေဒသာပြဲအမွီ ျပန္ခ်င္တယ္ဆိုေတာ့ အခ်ိန္မရလိုက္ဘူး။

ေခါင္တိုင္ရြာနားက စက္ေလွဆိပ္

ေတာင္ၾကီးကေန အင္းေလး တိုက္ရိုက္ သြားမယ္ဆိုရင္ ၁နာရီေလာက္ဘဲ ေမာင္းရေပမယ့္ ေခါင္တိုင္ကို ေတာင္ၾကီး-ေရႊေညာင္ လမ္းမကေန ေနာက္ထပ္ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ ထပ္ဝင္ရေသးတယ္။ လမ္းကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ၾကမ္းေနျပီ။ ဖုန္တေထာင္းေထာင္းဘဲ။ ေတာင္ၾကီးကေန မနက္ ၆နာရီခြဲေလာက္မွ ထြက္ျဖစ္ေတာ့ ေခါင္တိုင္ကို ၈နာရီေလာက္မွ ေရာက္တယ္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားေနျပီ။ VIP လာမွာမို႔ဆိုလား သီးသန္႔ ေရခ်ိဳးခန္းေတြလည္း ပိတ္ထားတယ္။ လူမ်ားေနေတာ့ ေရေတာ့ မခ်ိဳးခဲ့လိုက္ဘူး။ ေရပူစမ္းဆိုရင္ လားရွဳိးက ေရပူစမ္းကိုဘဲ သေဘာက်တယ္။ ေခါင္တိုင္မွာက အိုင္ေလးေတြလို ျဖစ္ေနျပီးေတာ့ လားရွိဳးမွာက ေခ်ာင္းလို စီးေနတာ။ ေခါင္တိုင္ကေန ငါးမိနစ္ေလာက္ေမာင္းရင္ အင္းထဲသြားဖို႔ စက္ေလွေတြရွိတဲ့ေနရာကို ေရာက္တယ္။

ေရႊအင္းတိန္ဘုရား

ဒီတစ္ေခါက္ အင္းတိမ္ဘက္ သြားခ်င္တယ္ဆိုလို႔ စက္ေလွငွားခ သုံးေသာင္းေပးရတယ္။ အင္းတိန္ဘက္က ေႏြရာသီ ေရက်သြားရင္ သြားလို႔မရေတာ့ဘူး။ အဲဒီဘက္မွာ ကုန္းေျမ နည္းနည္းမ်ားတယ္။

အင္းတိန္ေရာက္ေတာ့ ကုန္းေပၚလမ္းဆင္းေလွ်ာက္ရတာေပါ့။ ဘုရားေတြဘက္ေရာက္ဖို႔ နာရီဝက္ နီးနီးေလာက္ ေလွ်ာက္ရမယ္ထင္တယ္။ ၁၅မိနစ္ေလာက္ ေလွ်ာက္ျပီးေတာ့ အားလုံးေမာေနၾကတာနဲ႔ ျပန္လွည့္ခဲ့တယ္။ အင္းတိန္က ေစ်းဆိုင္တန္းေတြမွာ အမ်ားဆုံးေရာင္းတာေတြကေတာ့ ေရွးေဟာင္းပိုက္ဆံေတြ၊ ေပစာ ပုရပုိက္စာ ေတြေပါ့။ ပစၥည္းေတြက ေရွးေဟာင္းပစၥည္း ဟုတ္မဟုတ္ မေသခ်ာေပမယ့္ ကိုယ္မေတြ႕ဘူးတဲ့ ေရွးေဟာင္းပစၥည္းေလးေတြကို ေတြ႕ခဲ့ရတယ္။

ေၾကာင္ခုန္ေက်ာင္း

(အရင္တုန္းက အဲဒီေက်ာင္းကေၾကာင္ေတြ ဆပ္ကပ္ပြဲထဲကေၾကာင္ေတြလို အကြင္းေတြထဲဝင္ေအာင္ ခုန္ႏိုင္ၾကတယ္။ ဓါတ္ပုံေတြ ေတာ့ရွိေသးတယ္။ အခုေတာ့ ေညာင္ေညာင္ဘဲ ေအာ္တတ္တဲ့ ေၾကာင္ေလး ႏွစ္ေကာင္သုံးေကာင္ဘဲ ရွိေတာ့တယ္။)

ကြ်န္းေမ်ာေပၚက ခရမ္းခ်ဥ္သီး စိုက္ခင္း

~~ေရေပၚမွာ အိမ္ကေလးေတြေဆာက္မယ္~~

အင္းထဲမွာ စက္ေလွေလးေတြနဲ႔ ဒီလို သြားၾကတယ္။
ေဘးကေန စက္ေလွ တစ္စီး ျဖတ္သြားလို႔ လွိဳင္းထသြားတဲ႔အခ်ိန္ဆို စက္ေလွက နိမ့္ခ်ည္ ျမင့္ခ်ည္ ျဖစ္သြားျပီး အရမ္းစီးလို႔ေကာင္းတယ္။ ျပီးေတာ့ ျဖတ္သြားတဲ့ စက္ေလွတိုင္းကို တာ့တာျပရတာလည္း အလုပ္တစ္ခု၊ ေပ်ာ္ဖို႔ေတာ့ ေကာင္းပါတယ္။ အင္းေလးက မၾကာခဏ ေရာက္ဖူးေနလို႔ ကိုယ္နဲ႔ သိပ္မစိမ္းေပမယ့္ ေျမျပန္႔ေဒသကလာတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ အဖို႔ေတာ့ အရာရာတိုင္းဟာ စိတ္ဝင္စားဖို႔ ေကာင္းေနတယ္တဲ့။ က်မေတာ့ ငါးတန္းမွာ “အင္းေလးကန္သည္ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ဒုတိယ အၾကီးဆုံးကန္ျဖစ္ျပီး အလ်ား ၁၂မိုင္ အက်ယ္ ၆မိုင္ခန္႔ က်ယ္ဝန္းပါသည္” ဆိုတာကို သင္ျပီးမွ ေရာက္ဖူးတာ။ အဲဒီတုန္းကလည္း သူတို႔လိုဘဲ အရာရာတိုင္း ထူးဆန္းေနတာေပါ့။ အဲဒီတုန္းက အင္းသားဓေလ့ ေရေႏြးၾကမ္းထဲကို ဆားနည္းနည္း ႏွမ္းနည္းနည္း ထည့္ေသာက္တာကအစ ေသာက္ေရကို ဘယ္နားသြားခပ္သလဲဆိုတာကအဆုံး စပ္စပ္စုစု ေမးခဲ့တာ။ (ေသာက္ေရကို လူေနအိမ္ေျခေတြနဲ႔ ေဝးတဲ့ ကန္အလယ္ေလာက္အထိ သြားျပီး ခပ္ၾကတယ္လို႔ ေျပာတာဘဲ။)

ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရားကိုေရာက္ေတာ့ စက္ေလွက ကမ္းကို တိုက္ရုိက္ကပ္လို႔ မရဘူး။ ေလွေတြက မ်ားေနေတာ့ တစ္ျခားေလွေတြဆီကိုကပ္ျပီး ကမ္းကိုေရာက္ေအာင္ ေလွတစ္ခုကေန တစ္ခုကို ကူးသြားရတယ္။ အဲဒီမွာ လူတစ္အုပ္ေလာက္ လက္ကို လိုက္ဆြဲပါလိမ့္မယ္။ သမီးလာ..လာ.. အန္တီ့လက္ကိုဆြဲ ဆိုျပီးေတာ့ေလ။ တစ္ေယာက္ေယာက္က မဆြဲေပးရင္လဲ ဟန္ခ်က္မညီတာနဲ႔ ေရထဲ ျပဳတ္က်သြားႏိုင္တယ္။ သေဘာေကာင္းလွခ်ည္လားလို႔ ၾကည့္ေနတာ ကမ္းေပၚေရာက္တာနဲ႔ မရမက ေရႊသကၠန္း ထိုးေရာင္းေတာ့တာဘဲ။ မဝယ္ခ်င္းဘူးဆိုလည္းမရ။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဝယ္ျပီးသြားျပီလို႔ေျပာလည္းမရ။ အခုနက ေလွေပၚကေန တြဲဆင္းေပးတာ ေရႊသကၠန္း ေရာင္းခ်င္လို႔ တြဲတာတဲ့။ သူတို႔ တြဲဆင္းေပးတဲ့အတြက္ သူတို႔ဆီကေန ဝယ္သင့္တယ္တဲ့။ လူေတြ တကယ္ေတာ့ ခက္တယ္။ ဝမ္းေရးကလည္း ရွိေသးတယ္ဆိုေတာ့ ဒီလုိဘဲ အတင္းေရာ အဓမၼေရာ လုိက္ေရာင္းေနရတာမလား။

သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘုရားတက္ဖူးတာကို ေစာင့္ေနတုန္း စက္ေလွသမားရဲ႕ အသိ ဘုရားေပၚမွာ ေလာက္ေလးခြေရာင္းတဲ့ ဦးေလးၾကီး တစ္ေယာက္နဲ႕ အဖြဲ႕က်သြားတယ္။ သူေရာင္းတဲ့ ေလာက္ေလးခြရဲ႕ လက္ကိုင္က ငွက္ပုံစံ ထြင္းထားတာေပါ့။ အားလုံး သူကိုယ္တိုင္လုပ္ျပီး ေရာင္းတာတဲ့။ ကေလးေတြကို ေရာင္းတာလားလို႔ ေမးေတာ့ သူက မဟုတ္ဘူးတဲ့။ ကေလးေတြေတာင္ သိပ္မဝယ္ဘူး၊ ႏိုင္ငံျခားသား လူၾကီးေတြ အမ်ားဆုံးဝယ္တယ္တဲ့။ အဲဒီေန႔မနက္တင္ ေလးခုေရာင္းျပီးသြားလို႔ ၁၂ေဒၚလာ ရျပီဆိုျပီး ဝမ္းသာေနတယ္။ သူေျပာတာက ကမာၻလွည့္ ခရီးသည္ေတြဟာ ကေလးအတိုင္းဘဲ။ ကေလးေဆာ့တဲ့ပစၥည္းေတြသာ ထိုးေရာင္း သူတို႔ အကုန္ဝယ္တယ္တဲ့။ အသက္ၾကီးေပမယ့္ သူလည္း သူတတ္သေလာက္ လက္မွဳပညာနဲ႔ တပိုင္တႏိုင္ စီးပြါးရွာေနတာ မခ်ီးက်ဴးဘဲ မေနႏိုင္ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဘုရားဖူးျပီး ဆင္းလာေတာ့ ေစ်းတန္းေတြထဲလွည့္ပါတ္ျပီး ပစၥည္းေတြ ဝယ္ခဲ့တယ္။ အင္းရိုးရာ ယက္လုပ္ထားတဲ့ အထည္ေတြကေတာ့ ျမင္တဲ့သူတိုင္းကို မဝယ္ဘဲ မေနႏိုင္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ေနတယ္။

ဒိုက္ေတြဆယ္ေနတဲ့ ေလွတစ္စီး

အင္းထဲမွာ ဘာလို႔ ေလွကို ေျခေထာက္နဲ႔ ေလွာ္သလဲဆိုေတာ့ အင္းေလးကန္ထဲမွာ ဒိုက္ေတြ အရမ္းမ်ားတဲ့အတြက္ ေလွေလွာ္တဲ့အခါ ဒိုက္ေတြကို ေရွာင္ႏိုင္သေလာက္ ေရွာင္ျပီး ေလွာ္ရတယ္။ ထိုင္ျပီးေလွာ္ရင္ သိပ္မျမင္ရဘူး။ မတ္တပ္ရပ္ျပီးၾကည့္မွ ေလွသြားဖို႔ လမ္းေၾကာင္းကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ရတယ္တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ သူတို႔ မတ္တပ္ရပ္ျပီး ေျခေထာက္နဲ႔ ေလွေလွာ္ၾကတာပါကြယ္။

ေငြစင္ေရာ္ေတြလို ေတာင္ပံေတြပါရင္... :-)

ေဆာင္းတြင္းမွာ ေန႔တာတိုတဲ့အတြက္ ျပန္ခါနီးၾကေတာ့ ေမွာင္စျပဳေနျပီ။ ေစာေစာထလာခဲ့ရတဲ့အတြက္ အားလုံးလဲ ပင္ပန္းသြားေပမယ့္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ ခရီးတစ္ခု ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

P.S. အင္းေလးကန္ရဲ႕ ေဒသႏၱရ အခ်က္အလက္ေတြနဲ႕ ဒ႑ာရီ ေတြကို ဖိုးဝ မွာ တင္ထားတာ ဖတ္လို႔ အရမ္းေကာင္းတယ္။

**********************************

Someone has translated this post. If you are curious to find out more about this interesting & scenic lake near my hometown, you can read it HERE. Thanks to Ko Myat Thura.

2008 Wrap Up

2008-12-31T09:08:00.005+08:00

၂၀၀၈ ခုႏွစ္လည္း ကုန္ခါနီးျပီ။ ဒီတစ္ႏွစ္အတြင္းမွာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္သုံးသပ္ၾကည့္ရရင္…

Jan – အလုပ္စ၀င္ျပီး တစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ ရွိသြားျပီဆိုေတာ့ အလုပ္ထဲမွာ နည္းနည္း ေနသားက်သြားတယ္။ ေက်ာင္းကို လြမ္းတာလည္း နည္းနည္း ေလ်ာ့သြားတယ္။ project တစ္ခု ရဲ႕ အခက္ဆုံးအခ်ိန္ေရာက္ေနေတာ့ meeting ေတြတက္ရင္း ဆရာ၀န္ေတြနဲ႕ ျငင္းခုံရင္း ေတာ္ေတာ္ အလုပ္ရွဳပ္တဲ့ လတစ္လ ျဖစ္သြားခဲ့တယ္။

Feb – ရထားေပၚမွာ ဖုန္းအခိုးခံလိုက္ရတယ္။ ပထမဆုံးအၾကိမ္ ဖုန္းေပ်ာက္တာဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ၀မ္းနည္းမိတယ္။ အလုပ္ကေတာ့ အရင္လေတြအတုိင္းဘဲ။ OT နည္းနည္း မ်ားတယ္။ weekend ေတြပါ အိမ္မွာ လုပ္ရတဲ့ အျပင္ ရုံးကေနလည္း ေတာ္ေတာ္ ေနာက္က်မွ ျပန္ရတဲ့ရက္ေတြ ရွိခဲ့တယ္။

March – ေက်ာင္းျပီးေနာက္ စစခ်င္းလုပ္ရတဲ့ project ရဲ႕ ေနာက္ဆုံး phase ဆိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္ ပင္ပန္းသြားတယ္။ အပါတ္တိုင္း review, UAT, FAT, training ေတြအတြက္ ျပင္ဆင္ေနရတယ္။ final year project အတြက္ ေရးထားတဲ့ paper ကို International Conference တစ္ခုက လက္ခံတယ္ဆိုလို႔ အရမ္း၀မ္းသာသြားတယ္။

April – ေမလမွာ conference တက္ဖို႔ အတြက္ ျပင္ဆင္စရာရွိတာေတြ ျပင္ဆင္ရတယ္။ ငါးလေလာက္ ပစ္ထားတဲ့ VMWare ကို ဖုန္သုတ္ျပီး result အသစ္ေတြ ထပ္ထုတ္ရတယ္။ ေက်ာင္းသားဘ၀ကို ျပန္လြမ္းမိသလိုလုိေတာ ့ရွိသား။ အလုပ္အေနနဲ႔ကေတာ့ နည္းနည္း အားသြားတယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ bug fixing ဘဲ အဓိက လုပ္ေနရတာ။

May – conference အတြက္ ျပင္ဆင္ရင္း freelance project တစ္ခုကို လက္ခံလိုက္တယ္။ conference ေၾကာင့္ မအားေပမယ့္ တစ္ဘက္ကလည္း ကိုယ့္ေက်ာင္းအတြက္ တစ္ခုခု လုပ္ေပးခ်င္လို႔သာ။ ေတာ္ေတာ္အလုပ္ရွဳပ္တဲ့ လတစ္လ ျဖစ္သြားတာေပါ့။ အဲဒီအခ်ိန္ ရုံးမွာလည္း project အသစ္တစ္ခု ထပ္လုပ္ရတယ္။ ႏွစ္ခုလုံး .NET project ျဖစ္ေနလို႔ အဆင္ေျပသြားတယ္။ မဟုတ္ရင္ ေလးငါးလေလာက္ မလုပ္ဘဲ ပစ္ထားတဲ့ language ဆိုရင္ မနည္း ျပန္ေလ့လာရမယ္။ Asian Universities Debating Championship (AUDC) မွာ volunteer သုံးရက္ သြားလုပ္တယ္။ ၂၀၀၈ မွာ အလုပ္အမ်ားဆုံး လတစ္လ လို႔ ေျပာရမယ္။ ျမန္မာျပည္ကို နာဂစ္ဝင္သြားေတာ့ ေက်ာင္းကေက်ာင္းသားေတြနဲ႕ေပါင္းျပီး အလွဴေငြေကာက္တာ ဘာညာ နည္းနည္း ဝင္ကူလိုက္ေသးတယ္။ တစ္ျခားအလုပ္ေတြကလည္း ဒီတစ္လထဲမွာ လာစုေနေတာ့ စိတ္သြားတိုင္း ကိုယ္မပါႏိုင္ဘူး ျဖစ္ခဲ့တယ္။

June – လက္ထဲမွာ project သုံးခု ေရာက္ေနတယ္ဆိုေပမယ့္ အားလုံးက bug fixing နဲ႕ new feature request ေတြခ်ည္း။ bug fixing ေလာက္ ပ်င္းဖို႔ ေကာင္းတဲ့ အလုပ္ မရွိေတာ့ဘူး။ အလုပ္ကိုေတာင္ နည္းနည္း စိတ္ပ်က္ခ်င္ခ်င္ ျဖစ္မိတယ္။ လကုန္ခါနီးမွာေတာ့ အရင္ အလုပ္ထြက္သြားတဲ့ senior programmer တစ္ေယာက္လုပ္ထားတဲ့ project တစ္ခုကို feature တစ္ခု ထပ္ျဖည့္ဖို႔ တာဝန္ယူရတယ္။ သူမ်ား code ေတြ ျပန္ဖတ္ရတာ သိပ္ေတာ့ မလြယ္တဲ့ အလုပ္ဘဲ။ အဲဒီလူၾကီးေရးထားတာက ေတာ္ေတာ္ကို အဆင့္ျမင့္လြန္းတယ္။ AJAX ေတြ ဘာေတြလည္း ပါတယ္။ အစက ကိုယ့္ကိုယ္ကို လုပ္ႏိုင္မယ္ေတာင္ မထင္မိဘူး။

July – အလုပ္မွာေတာ့ bug fixing ဘဲ။ ဘြဲ႕ယူဖို႔အတြက္ မိဘေတြလာလည္ဖို႔အတြက္ ျပင္ဆင္စရာရွိတာေတြ ျပင္ဆင္တယ္။

August - ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ အတြက္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာအေကာင္းဆုံး လတစ္လေပါ့။ (ၾကားထဲမွာ အေၾကာင္းကိစၥတစ္ခုေၾကာင့္ နည္းနည္း စိတ္ညစ္လိုက္ရတာက လြဲရင္။) ေလးႏွစ္လုံး ၾကိဳးစားလာတာ ဘြဲ႕ယူတဲ့ေန႕တစ္ေန႕မွာတင္ ကိုယ္ၾကိဳးစားခဲ့ရက်ိဳး နပ္သြားတယ္လို႔ ခံစားခဲ့ရတယ္။ မိဘကို စိတ္ေက်နပ္မွဳ တစ္ခုေတာ့ ေပးႏိုင္လိုက္တယ္လို႔ ယူဆမိတယ္။

Sept – အလုပ္မွာ ပေရာဂ်က္ အသစ္တစ္ခုအတြက္ requirement gathering နဲ႔ database design phase ကိုင္ရတယ္။ ဒီလေရာက္ေတာ့ ကိုယ္ အခုလုပ္ေနတာေတြဟာ ေကာင္းရဲ႕လားဆိုတာ ပထမဆုံးအၾကိမ္ ေတြေ၀မိတယ္။ တစ္ျခားႏိုင္ငံသြားရင္ ေကာင္းမလား။ ရန္ကုန္ဘဲျပန္ျပီး programmer လုပ္စားရင္ ေကာင္းမလား။ ေက်ာင္းဘဲ ဆက္တက္ရင္ ေကာင္းမလား ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္ ေဝခြဲမရ ျဖစ္သြားတယ္။

Oct – ေအာက္တိုဘာ ခရီးသြားလေပါ့။ ရန္ကုန္ျပန္တယ္။ မေလးရွားျပန္လာတယ္။ ေဆာ္ဒီသြားတယ္။ မေလးရွားကို ျပန္လာတယ္။ ျပီးေတာ့ ရန္ကုန္ထပ္ျပန္တယ္။ (transit ဆိုေတာ့ ဘန္ေကာက္ပါ ေရာက္လိုက္ေသးတယ္။) Personal Development Workshop တစ္ခု တက္ရတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ အျမင္ေတြ အမ်ားၾကီး ေျပာင္းလဲေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။ အိုင္ဒီယာသစ္ေတြ ေရွ႕ဆက္ၾကိဳးစားဖို႔ ခြန္အားသစ္ေတြ ရလိုက္တယ္။ Umrah လုပ္ျဖစ္လိုက္တာက အားလုံးထဲက အေကာင္းဆုံးပါဘဲ။

Nov – ေတာင္ၾကီးျပန္ျဖစ္တယ္။ တစ္ႏွစ္ခြဲၾကာျပီးမွ ျပန္ျဖစ္ေပမယ့္ ေတာင္ၾကီးျမိဳ႕ကေတာ့ အရင္အတိုင္းပါဘဲ။ ဝမ္းသာဖို႔ေကာင္းတာကေတာ့ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲနဲ႕ သြားၾကဳံတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ အင္းေလးသြားျဖစ္လိုက္တယ္။ ျပီးေတာ့ မျပန္ခ်င္ ျပန္ခ်င္နဲ႔ မေလးရွားျပန္ခဲ့ရတယ္။ ခြင့္ယူတာ ငါးပါတ္ျဖစ္သြားတဲ့အတြက္ အလုပ္ အေၾကြးေတြ ပုံသြားတယ္။ အားတယ္ဆိုတာ သိပ္မရွိေတာ့ဘူး။ GoMobile Expo မွာ exhibitor သြားလုပ္ရတယ္။ အေတြ႔အၾကဳံ အသစ္ေတြ ရလိုက္တယ္။

Dec - ရုံးက စပြန္ဆာ လုပ္လို႔ conference တစ္ခု တက္ျဖစ္တယ္။ အိုင္ဒီယာအသစ္ေတြ နည္းနည္းရတယ္။ project module by module review ဆိုေတာ့ နည္းနည္း အလုပ္ရွဳပ္ျပန္ေရာ။ ရုံးပိတ္ရက္ေတြ မ်ားေတာ့ ဟိုလည္ ဒီလည္ေပ့ါ။

တစ္ႏွစ္လုံး အတိုင္းအတာ အေနနဲ႔ တစ္ျခားလုပ္ခဲ့တာေတြကို အားရေပမယ့္ အလုပ္နဲ႕ပါတ္သတ္ျပီး သိပ္အားမရဘူး။ တိုးတက္သင့္သေလာက္ မတိုးတက္သလိုဘဲ။ ေနာက္ႏွစ္မွာ ဒီတစ္ႏွစ္လို အီးေယာင္ဝါး လုပ္မေနေတာ့ဘဲ ပိုၾကိဳးစားသင့္တယ္လို႔ ထင္မိတယ္။ ေက်ာင္းျပီးသြားေတာ့ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္းနည္းသြားတယ္။ ဒါလည္း သိပ္မေကာင္းဘူး။ New year resolution သတ္မွတ္ရမယ္။