thinzar's blog

i-city snow walk and LED forest

2012-01-11T08:24:00.003+08:00

New year ညကို အိမ်ထဲမှာနေပြီးြဖတ်သန်းရမှာ သေမတတ်ကြောက်တဲ့ ဒီနိုင်ငံကလူတွေရဲ့ ရောဂါကူးသွားတာတော့ မဟုတ်ပေမယ့် new year's eve မှာ i-city ရောက်သွားတယ်။ i-city က snow walk အတွက် Groupon ကနေ ဗောက်ချာဝယ်ထားတာကို အဲနေ့မှ မသွားရင် ဆုံးတော့မှာမို့ သွားလိုက်တာ.. သူ့ဘာသူ new year's eve ြဖစ်သွားတာတော့ တိုက်ဆိုင်သွားတယ်။ i-city က KL ကနေ ၄၅ မိနစ်လောက် မောင်းရတဲ့ Shah Alam မြို့မှာ ရှိတာ။

ပုံမှန်စျေးက snow walk ကို ၃၅ရင်းဂစ် ပေးရပေမယ့် Groupon ကနေ ၂၀နဲ့ ရလိုက်တာ။ ၂၀ဘဲပေးရတဲ့ ဗောက်ချာမှာ snow walk အြပင် 2 rides တောင် အဆစ်ပါသေးတော့ တော်တော့်ကို တန်သွားတယ်။ အဲထက် ပိုတန်သွားသေးတာက ကစားစရာတွေ မစီးချင်လို့ ပိုနေတဲ့လက်မှတ်တွေကို မှောင်ခို ြပန်ရောင်းခဲ့သေးတယ်။ :D ကြိုသိရင် ဗောက်ချာတွေ အများကြီးဝယ်ထားြပီး အဝမှာ သွားထိုင်ရောင်းရင် တော်တော်ြမတ်မယ်။ snow walk လက်မှတ်က မလေးနိုင်ငံသားဆိုရင် ၂၅ရင်းဂစ် နိုင်ငံြခားသားဆိုရင် ၃၅ရင်းဂစ် ပေးရတယ်။ မလေးရှားမှာ အဲလို ခွဲြခားခွဲခြားလုပ်တဲ့နေရာတွေ သိပ်များတယ်။ အဲလိုနေရာတွေရောက်ရင် လူရှုပ်နေတဲ့အချိန်ကို နည်းနည်း စောင့်လိုက်တယ်။ ြပီးရင် မလေးစကားနဲ့ ကျောင်းသားစျေးမရှိဘူးလား၊ ဘယ်အချိန်ဖွင့်လဲ၊ ဘယ်အချိန်ပိတ်လဲ ဘာညာ အများြကီးလျှောက်မေးပစ်တယ်။ မေးလို့ဝသွားရင် လက်မှတ်တစ်စောင်ပေးလို့ပြောလိုက်ရင် သူတို့က နိုင်ငံသားဘဲထင်ြပီး နိုင်ငံသားစျေးပေးလိုက်တာ များတယ်။ တစ်ခါတစ်လေတော့ ရစ်ပြီး မှတ်ပုံတင်တောင်းရင်တော့ ဘာမှမတတ်နိုင်ဘူး။ ဒါပေမယ့် ရမလားလို့ စမ်းကြည့်တာ မမှားဘူး။ ၁၀ခေါက်မှာ တစ်ခေါက်လောက်ဘဲ ရစ်ခံရတတ်တယ်။

Snow walk က Genting Highland က တစ်ခုထက်တော့ အများကြီး ပိုကျယ်တယ်။ ကင်မရာလည်း ယူခွင့်ပေးတော့ အဆင်ပြေတယ်။ Genting Highland က snow world မှာ ကင်မရာ မပေးယူဘူး။ အဝမှာ အနွေးထည်တွေ ပေးတယ်။ snow-walk သာပြောတာ။ fridge-walk လို့ ပြောင်းခေါ်ရမလိုလို.. ရေခဲသေတ္တာထဲ ရောက်သွားတဲ့ အတိုင်းဘဲ.. အေးခဲနေရော။ အထဲမှာ နာရီဝက်တောင် မနေနိုင်ပါဘူး။ ဓါတ်ပုံအများကြီးလည်း မရိုက်နိုင်.. ချမ်းလွန်းလို့။ ကြာြကာမှ တစ်ခါ သွားြကည့်ရင်သာ ြကည့်ကောင်းတဲ့ နေရာ တစ်နေရာပေါ့။ အထဲမှာ လျှောက်ပါတ်ကြည့်တယ်။ slider တစ်ခု ရှိတာကို စီးတယ်။ တစ်အားချမ်းလာတာနဲ့ မခံနိုင်တော့လို့ ြမန်မြန် ပြန်ထွက်ခဲ့ရတယ်။ အြပင်ရောက်တော့ ဗိုက်ဆာတာနဲ့ ညစာစားြကတယ်။ စားြပီးတော့ LED forest ရှိတဲ့ဘက်ကို ထွက်ခဲ့ကြတယ်။

ညဘက်ရောက်သွားတာရယ် အပင်တွေက မီးရောင်စုံတွေရယ်ကြောင့် ဓါတ်ပုံရိုက်လို့ သိပ်မကောင်းတော့ဘူး။ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ DSLR တစ်လုံးလောက် ဝယ်ချင်စိတ် တစ်ဖွားဖွား ပေါက်မိပါရဲ့။ LED မီးရောင်စုံနဲ့ အပင်တွေကတော့ တကယ်ကို လှတယ်။ ကစားကွင်းထဲမှာတော့ မူးနောက်နေအောင် ပါတ်ချာအီပေးတဲ့ ကစားနည်းတွေဘဲ များတယ်။ တစ်ခုလောက်စီးြပီး ထပ်မစီးချင်တော့တာနဲ့ ခုနက ပြောသလို ပိုတဲ့လက်မှတ် မှောင်ခို ြပန်ရောင်းြပီး ြပန်ခဲ့ြကတယ်။ :D အြပန်မှာ new year countdown ရောဂါ ဝင်လာတော့ Ampang Lookout Point ကိုသွားဖို့လုပ်ြကတယ်။ ကေအလ် တစ်မြို့လုံးက လူတွေများ ရောက်နေသလား ထင်ရလောက်အောင် လမ်းပိတ်နေလို့ တောင်ပေါ်မရောက်တစ်ရောက်နားမှာဘဲ ရပ်ြပီး fireworks ြကည့်ြပီး စိတ်ကျေနပ်လိုက်ရတယ်။

တောင်ပေါ်ကနေ ရိုက်တော့ ပုံက ဒီလောက်ဘဲ ထွက်တော့တယ်။ ကင်မရာမှာ long shutter မပါတော့ ပိုဆိုး။ တစ်နေကုန်လုံး သွားခဲ့သမျှ နေရာတွေက DSLR လိုချင်အောင် အလွန်ကို ဆွဲဆောင်နေတော့ မနည်း စိတ်ထိန်းထားရတယ်။ ဒါပေမယ့် DSLR ဝယ်လည်း သယ်နိုင်မှာ မဟုတ်လောက်ဘူး။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရှိြပီး lens လဲလို့ရတဲ့ powershot တွေထဲကဘဲ စိတ်ကူးရမယ်။ တစ်နေကုန် လျှောက်သွားြပီး new year ကို တောင်ပေါ် မရောက်တရောက်လောက်မှာ countdown လုပ်လိုက်ရပေမယ့် ပျော်စရာနေ့လေးတစ်နေ့တော့ ြဖစ်ခဲ့တယ်။ ခါတိုင်းနှစ်တွေဆို new year ကို အိပ်ြပီး ကြိုဆိုတော့ တစ်နှစ်လုံးအိပ်ရေးဝတယ်။ ဒီတစ်နှစ်တော့ လမ်းပေါ်ကနေ new year ကြိုဆိုလို့လားမသိ.. ခုထိ တစ်ရက်မှကို အိပ်ရေးဝဝ မအိပ်ရသေးဘူး။ :D Anyway, နောက်ကျနေပေမယ့် Happy New Year ပါ။ :-)

Software alternatives on Mac OS X

2012-01-04T20:35:00.002+08:00

နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝင်းဒိုးသုံးလာရာကနေ ရုတ်တရက် Mac ပြောင်းသုံးလိုက်တော့ အစပိုင်း ဆော့ဖ်ဝဲလိုက်ရှာရတာ တော်တော် ပင်ပန်းသွားသေးတယ်။ အဲဒီတော့ သူများမေးရင် ဖြေရလွယ်အောင်နဲ့ ကိုယ့်ကိုယ် ပြန်ရှာမနေရဘဲ မှတ်မိလွယ်အောင် သေချာ list လုပ်ထားြပီး နောက် အသစ်တွေတွေ့မှ ထပ်တိုးသွားလိုက်မယ်။ အခု သုံးတာ တစ်လကျော်ကျော်ဘဲရှိသေးတော့ သိပ်အများကြီး မရှိသေးဘူး။ ခုလောလောဆယ်တော့ ဘာ software မှ ဝယ်မသုံးဖြစ်သေးဘူး။ Free ရတာတွေဘဲ အရင် လိုက်ရှာသုံးနေရတယ်။ နောက်တော့ ဈေးလည်းသိပ်မကြီးတဲ့ iWork ဝယ်မယ်လို့ စဉ်းစားထားတယ်။

My favorites softwares on windows and their Mac Alternatives

	Windows	Mac OS X
Word Processor, Spreadsheet, Powerpoint	Microsoft Office	Libre Office(Free)
to unzip zip, rar, tar, bzip, etc	7-zip	Unarchiver
FTP Client	Filezilla	Filezilla
MySql Client	SQLYog	Sequel Pro
Text-Editor	Crimson Editor, Notepad++	Text Wrangler (app store) MacVim (app store)
HTML, PHP, Javascript Editor	Eclipse for PHP	Komodo Edit
Download Manager Lite	Flashget	iGetter
Screenshot taker	Easy Capture	Skitch
SVN	Tortoise SVN	Smart SVN *
IM	gtalk	Adium
Video Player	GOM Media Player	MPlayerX
Batch Photo Resizer	Faststone Photo Resizer	ResizeIt (app store)
Media Converter	Format Factory	ANY Video Converter (app store)
Basic Photo Editing	Picasa	Picasa
Design	Paint.NET	GIMP

*Not so satisfied, still searching for alternatives.

တစ်ခြားအသုံးဝင်တာလေးတွေရှိလည်း လမ်းညွှန်သွားပါဦး။ Free software ဖြစ်ဖြစ်..ဈေးသိပ်မကြီးဘဲ ပေးရတာနဲ့တန်တဲ့ Paid app ဖြစ်ဖြစ်။ :)

Old but gold?

2011-11-22T19:30:00.001+08:00

ဟောင်းပေမယ့် ကောင်းနေဆဲလား?

လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀နှစ်လောက်ကနဲ့ယှဉ်ရင် တောင်ကြီးမြို့ကြီးမှာ တိုးတက်လာတာ အိမ်တွေ၊ လူတွေ၊ ဆိုင်ကယ်တွေ များလာတာကိုဘဲ ပြောလို့ရမယ်ထင်တယ်။ မပြောင်းလဲဘဲ ဟောင်းနေဆဲအရာတွေကို လိုက်ရှာလွမ်းကြည့်တာပေါ့။

မြို့ပါတ်ကား သို့ တောင်ကြီး-အေးသာယာ ဆွဲနေတဲ့ မောချယ်ရီဘတ်စ်ကားတွေ ခုထိ ရှိသေးတယ်။

ဈေးပွဲတော်တစ်ခုရောက်သွားတော့ ဒီချားရဟတ်ကိုတွေ့လို့ ဓါတ်ပုံရိုက်ခဲ့တယ်။ အခု တစ်ခါစီးဘယ်လောက်လဲ မေးဖို့တော့ သတိမရမိဘူး။ ငယ်ငယ်ကဆို ပွဲခင်းထဲရောက်ရင် ဒါမစီးရ မပြန်ဘူးလုပ်ခဲ့တာ။ သူများနိုင်ငံက ကလေးတွေ merry-go-round ကို အလွယ်တကူ စီးနိုင်ပေမယ့် တောင်ကြီးက ကလေးတွေတော့ ပွဲဈေးမျှော်ပြီး ချားရဟတ်ကို ပျော်ပျော်ကြီး စီးကြတုန်းပေါ့။

ငယ်ငယ်တုန်းက ဆိုင်မှာအကြွေအမ်းတဲ့အခါ နည်းနည်းလေးစုတ်နေရင်တောင် လူတွေမယူတာမို့ ပိတ်ရက်ဆို အဖေ့ကိုကူပြီး ပိုက်ဆံဖာထေးရတာ အရမ်းပျော်ခဲ့တယ်။ ခုတော့ အကြွေရှားပါးနေတော့ ဘယ်လောက်စုတ်စုတ် အကြွေပေးနိုင်ရင်တောင် ကျေးဇူးတင်ပြီး ယူကြတယ်။ ဒါပေမယ့် ပိုက်ဆံအစုတ်မြင်ရင် တိပ်နဲ့ကပ်ချင်တဲ့ ဝါသနာကလည်း ရှိနေတော့ အားတဲ့တစ်နေ့ ထိုင်ပြီး အမေဈေးဝယ်ဖို့ စုထားတဲ့ အကြွေတွေကို ထိုင်ကပ်ပေးလိုက်တယ်။ ဟိုကာတွန်းတစ်ခုထဲကလို မြန်မာငွေ ပိုပြီး ခိုင်မာလာအောင် တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ အကျိုးပြုတယ်လို့ ပြောရင် ရမယ်ထင်တယ် :D

ဆိုင်ကယ်တွေ များလာတာနဲ့အမျှ ဆိုင်ကယ်ဓါတ်ဆီကို ဒီလိုတိုးပြီး ထုတ်ရတယ်။ ဒါက အထွက်ဖက်မှာ ရိုက်ထားလို့။ အဝင်ဖက်မှာဆို ပိုဆိုးသေးတယ်။ တန်းစီနေတာ အရှည်ကြီးဘဲ။ တစ်ပါတ် သုံးရက်ထုတ်ပေးတာတောင် ခက်ခက်ခဲခဲ ထုတ်နေရတုန်း။ ဆိုင်ကယ်တွေက တန်းစီ၊ လူတစ်ယောက်က ကြိုးတာထားပြီး ငါးစီးတစ်ဖြတ်လောက် လွှတ်ပေးတယ်။ မသိရင် မြင်းပြိုင်ပွဲလိုဘဲ။ :D ပြီးရင် လွှတ်လာတဲ့ ဆိုင်ကယ်တွေရဲ့ ဓါတ်ဆီစာအုပ်ကို လူတစ်ယောက်က update လုပ်ပြီး ဆိုင်ကယ်နံပါတ်ကိုအော်တယ်။ နောက်တစ်ယောက်က သူအော်တာကို မှတ်ထားတယ်။ နောက်တစ်ယောက်က ဓါတ်ဆီpump နဲ့ လိုက်ဖြည့်တယ်။ ရှုပ်နေရောဘဲ။ ဓါတ်ဆီထုတ်ပေးတဲ့စနစ်က အရင်တိုင်းပေမယ့် ဆိုင်ကယ်တွေများလာတော့ တန်းစီရတာ အရင်ကထက် ပိုဆိုးသွားတယ်။

ဒီတစ်ခေါက် တောင်ကြီးပြန်တော့ အများဆုံးရိုက်ဖြစ်တာတော့ အစားအသောက် ပုံတွေဘဲ။ ပြီးမှ အခန်းဆက် တင်ဦးမယ် :D

Testing Myanmar Unicode Support on Mac OS X

2011-11-14T16:23:00.002+08:00

အရင်အပါတ်က ရုံးမှာ Mac Book Pro ၂လုံး grant ရတော့ ဘယ်သူသုံးချင်သလဲမေးတာ.. ရုံးက programmer အများစုက ဝင်းဒိုး မစွန့်လွှတ်နိုင်သူတွေများနေတယ်။ ကိုယ်က သိပ်စမ်းသပ်ချင်တဲ့သူဆိုတော့ သုံးမယ်ပြောလိုက်တော့ လက်ထဲကို Mac Book လေး ရောက်လာရောဆိုပါတော့။ Mac OS မှာ 10.7.2 Lion ကနေစပြီး မြန်မာယူနီကုဒ်ကို support လုပ်တယ်ဆိုတာ ဖတ်မိထားတော့ ရတာနဲ့ အင်တာနက်ချိတ်ပြီး ဘယ်လိုနေလဲစမ်းသပ်ကြည့်တယ်။

Font embed မလုပ်ထားတဲ့ ကိုယ့်ဘလော့ဂ်ရယ် မစူးနွယ် ဘလော့ဂ်ရယ်ဖွင့်တယ်။ တစ်ချို့ အောက်ကမြစ်လေးတွေ နေရာနည်းနည်းလွဲနေတာကလွဲရင် ကျန်တာအကုန်အဆင်ပြေတယ်။ ဖောင့်သွင်းစရာမလိုဘဲ ဖတ်လို့ရတာ ဘယ်လောက်ကောင်းသလဲ။ ဇော်ဂျီနဲ့ ရေးထားတဲ့ ဘလော့ဂ်တွေကိုတော့ ပေစာ၊ကျောက်စာ၊ပုရပိုက်စာ ဆန်ဆန်လေး မြင်ရတယ်။ အန်ကယ်ဒီကိုလာ ရဲ့ဘလော့ကတော့ font-embed လုပ်ထားတယ်ထင်တာဘဲ၊ ကောင်းကောင်းဖတ်လို့ရတယ်။ အဲဒါနဲ့ screenshot ရိုက်ပြီး လနဲ့ချီမရေးတဲ့ ဘလော့ဂ်မှာ တင်ချင်စိတ်ပေါက်လာတာနဲ့ တင်လိုက်ပါတယ်။ အဲဒီလိုနဲ့ အချက်၂ချက်ကိုတော့ အတိအကျ ပြောနိုင်သွားတယ်။ :-D

၁။ OS တွေမှာ Myanmar Unicode support လုပ်လာရင် ဖောင့်သွင်းစရာမလိုဘဲနဲ့ မြန်မာယူနီကုဒ်နဲ့ရေးထားတဲ့စာတွေ ကောင်းကောင်းဖတ်လို့ရမယ်။
၂။ ဇော်ဂျီနဲ့ ရေးထားတဲ့ ဝက်ဆိုဒ်တွေ ပျက်စီးသွားမယ်ဆိုတာ လုံးဝမဟုတ်ဘူး။ သူ့အတိုင်း သူနေနေမှာဘဲ။ မသကာ ဖောင့်သွင်းပြီး ဖတ်ရုံပေါ့။
ထူးတေဇာ သူ့ ပို့စ်တစ်ခုမှာ ရေးဖူးတာကတော့

နောက်တစ်ခုထူးခြားတာက ဖောင့်ထည့်ပေးရုံတင် မဟုတ်ပဲ အခြား လုပ်ဆောင်ချက် တွေပါထည့် ပေးထားပါတယ်။ iCal ဆိုတဲ့ calendar မှာ အကုန် မြန်မာလို ပြပေးတယ် icon မှာကအစ မြန်မာလိုပါ။ နောက် နာရီကိုလဲ မြန်မာလို ပြတယ်။ သူက နေ့လည်နဲ့ ညနေဆိုပြီး AM, PM ကိုတောင် ပြပေးသေးတယ်။ ရက်စွဲတွေလဲ ဗုဒ္ဓဟူး စသဖြင့်ပြတယ် လတွေရောပဲ။ တော်တော်လေးကို ပျော်ဖို့ ကောင်းပါတယ်။ သေချာတာကတော့ Lion OS က သက်သေပြပေးတာပါပဲ Unicode fonts တွေဟာ ကွန်ပျူတာပေါ်မှာ စာလုံးပေါ်ပြီး လူက မျက်စိနဲ့ ဖတ်ရုံသက်သက် မဟုတ်ပဲ compute လုပ်လို့ ရတယ်ဆိုတာ ပြပေးတာပါ။

အဲဒါတွေတော့ မစမ်းကြည့်ရသေးဘူး။ တစ်ချို့ screenshots တွေကို Saturngod ရေးတဲ့ Lion that made me cry မှာကြည့်ပါ။ ကျမတော့ ခုမှ Mac စသုံးတာဆိုတော့ ကွန်ပျူတာ စသင်စ ကလေးလေးလို ဖြစ်နေတယ်။ My Computer ဘယ်နားရှိလည်းကအစ google search နဲ့ ပြန်ရှာနေရတယ်။ အကျွမ်းတဝင်ဖြစ်သွားရင်တော့ windows ထက် အပုံကြီးသာတယ် ပြောကြတာဘဲ။ ခုလောလောဆယ်တော့ တိုင်ပါတ်နေတယ်။ အချိန်တိုအတွင်း adapt လုပ်နိုင်မယ်လို့တော့ မျှော်လင့်တာဘဲ။

-----------
ခုနက နည်းနည်းဆက်ကလိထားတာ။ မြန်မာကီးဘုတ်ပါ တစ်ခါတည်း ပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံအလံသစ်လေးနဲ့ MYANMAR- QWERTY ဆိုပြီး ပြထားပါတယ်။ သူ့ကီးဘုတ်တော့ မရိုက်တတ်ဘူး။ စာလုံးစီထားပုံက နဂို မြင်နေကြမဟုတ်တော့။ (Lion's built-in myanmar unicode keyboard map) ရက်စွဲ၊ အချိန်၊ ငွေကြေး၊ စသဖြင့် အကုန် မြန်မာလို set လုပ်လို့ရတာ တွေ့ရတယ်။ Buddhist Calendar ဆိုပြီးတော့တောင်ပါသေးတယ်။

built-in Myanar keyboard (with weird key arrangements :D )

စာြကွင်း - Zawgyi ဖတ်မရဘူးထင်ြပီး ခဏနေ မက်ဘွခ် ဝယ်ဖို့လန့်နေဦးမယ်.. Zawgyi ဖောင့်သွင်းလိုက်တာနဲ့ ဘာsetting မှတောင် ေြပာင်းစရာမလိုလိုက်ဘူး..အော်တိုမက်တစ် အကုန်ဖတ်လို့ရသွားတယ်.. ကောင်းလေစွ.. :)

An exciting activity at ATV Adventure Park, KL

2011-07-24T12:59:00.005+08:00

ဒီတစ်ပါတ်ပိတ်ရက်မှာလည်း waterfall သွားခဲ့တယ်။ ဒါပေမယ့် ရေတံခွန်က တကယ့်တောထဲတောင်ထဲမှာရှိပြီး ATV လို့ခေါ်တဲ့ All-Terrain Vehicles တွေနဲ့ သွားတာပါ။ တစ်နေရာရာ သွားမယ်ဆို ၂ခါခေါ်စရာ မလိုတဲ့သူဆိုတော့ သူငယ်ချင်းတွေက လိုက်မလားလို့ မေးတဲ့အခါ ATV ဆိုတာ ဘာမှန်းမသိလဲ YES အရင် ပြောပြီးသားဘဲ။deposit ပေးပြီးမှ website တွေ ဘလော့ဂ်တွေ လိုက်ဖတ်ဖြစ်ခဲ့တာ။

ATV Adventure Park က ကွာလာလမ်ပူက တိရိစ္ဆာန်ရုံ (Zoo Negara) နဲ့ 4.8 kilometer လောက်ဘဲ ဝေးပါတယ်။ weekend ဆို လူအရမ်းများတဲ့အတွက် အရင် booking လုပ်ရတယ်။ သူတို့ကိုမေးကြည့်တော့ တစ်ဖွဲ့ကို အများဆုံး ၃၈ ယောက်ထိ booking လုပ်လို့ရပြီးတော့ ၁၅ယောက်အထက်ဆိုရင် discount ပေးတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ booking လုပ်တဲ့အချိန်မှာ deposit တစ်ဝက် တစ်ခါတည်း ပေးထားရပါတယ်။ ဖုန်းနဲ့ဘဲ book လုပ်ပြီး Maybank, CIMB တို့နဲ့ လွှဲရုံဘဲ။ Package ငါးခုရှိပြီး ဈေးနှုန်းက ရင်းဂစ် ၅၀ ကနေ ရင်းဂစ်၃၀၀ အထိရှိပါတယ်။ လူအများဆုံး ရွေးကြတာက ရင်းဂစ် ၁၀၀ ပေးရတဲ့ package B လို့ပြောပါတယ်။ Package C က သဉ္ဇာတစ်ခေါက်ရေးဖူးတဲ့ Bukit Tabur တောင်အထိ တက်တာပါ။ အဲဒီတောင်က လမ်းလျှောက်တက်ရတာတောင် အတော်ပင်ပန်းတယ်။ ATV နဲ့သာ တက်ရရင်တော့ လမ်းတွေမတ်လွန်းလို့ လန့်ပြီး သေနိုင်တယ်။

ATV Park ကို တစ်ယောက်မှ မရောက်ဖူးကြပေမယ့် သူ့ websiteမှာ ပြထားတဲ့ မြေပုံ ကို print ထုတ် တက္ကစီတစ်စီးငှားပြီးသွားလိုက်တာ ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ရောက်သွားပါတယ်။ Zoo Negara ဘေးကလမ်းကနေ ကွေ့ဝင်လိုက်တာနဲ့ Kampunt Kemensah ဆိုတဲ့ ရွာထဲကို ရောက်သွားတယ်။ KL နဲ့ဆို ၁၀မိနစ်လောက်ဘဲဝေးပေမယ့် တကယ့်ကို ရွာကလေးပါ။ ဆိတ်တွေတောင် လမ်းမှာ လျှောက်သွားနေတာ။ အစက လမ်းများမှားပြီလားလို့ထင်တာ။ ဒါပေမယ့် နည်းနည်းလေးသွားပြီးတာနဲ့ “To ATV Park” ဆိုတဲ့ sign ကို မရောက်မချင်း ပြထားတဲ့အတွက် လမ်းမှားစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ ရဲရဲသာမောင်းခိုင်းပါ။ တောင်တက်လမ်းကတော့ တော်တော်ကျဉ်းတယ်။ တက္ကစီသမားတောင် တော်တော်လန့်နေရှာပုံဘဲ။ ငါ့ကိုဘယ်ခေါ်လာကြလဲဆိုပြီး။ ကိုယ်လည်း လန့်တော့ လန့်တာပါဘဲ။ လမ်းက ချောင်ကျလွန်းတာကိုး။ ဟန်ကိုယ့်ဖို့ ကလည်း ရှိသေးတော့ သူ့ကို မောင်းသာမောင်းဆိုပြီး ပြောရတာ။ အိမ်ကနေအဲအထိမှ တက္ကစီခ ရင်းဂစ်၁၃ကျပ်ဘဲကျတယ်။ ဝမ်းသာအားရနဲ့ တက္ကစီသမားကို ပိုပေးမယ်နော်ဆိုပြီး ၂၀ ပေးတာ သူက အားနာပြီး မယူဘူး။ နောက်ဆုံး ၁၅ကျပ် အတင်းပေးခဲ့တာတောင် ပြန်အမ်းမယ်လုပ်နေတာ။ KLCC ဘက်ကနေ လာမယ်ဆိုရင်လည်း traffic jam မရှိရင် ၁၅ကျပ်ဝန်းကျင်လောက်ဘဲ ကျပါလိမ့်မယ်။

Package B က သူ့ basecamp ကနေ waterfall ကိုသွားတာပါ။ အသွားမှာ မိနစ်၄၀၊ အပြန် မိနစ်၃၀ ကြာပြီးတော့ waterfall မှာ ရေကစားချိန် နာရီဝက်လောက်ပေးတယ်။ အဲလောက်ဆို အေးဆေးဘဲလို့ ထင်ထားတာ။ နည်းနည်းစောစော သွားချင်ပေမယ့် book လုပ်တာ နောက်ကျလို့လားမသိဘူး ညနေသုံးနာရီ session ဘဲ ရလိုက်တယ်။ နေရာရှာမတွေ့မှာစိုးလို့ စောစောထွက်ခဲ့တာ ၂နာရီကျော်ကျော်လောက် အဲကိုရောက်သွားတယ်။ အဲအထိကို လုံးဝ မကြောက်သေးဘူး။ မိုးမရွာပါစေနဲ့လို့ ဆုတောင်းပေမယ့် ကိုယ်ရောက်သွားတဲ့အချိန်ကို ကွက်တိဘဲ မိုးရွာတယ်။ မိုးအရမ်းမကြီးလို့ တော်သေးတယ်ဘဲပြောရမယ်။ ကံဆိုးတယ်ဘဲပြောရမလား ကံကောင်းတယ်ဘဲပြောရမလား။ မိုးရွာတော့ လမ်းတွေဗွက်ထပြီး adventure ပိုဆန်သွားတယ်။ သုံးနာရီလောက်ရောက်တော့ training ပေးတယ်။ ပြီးတော့ training ကွင်းမှာ ၂ပါတ်မောင်းခိုင်းတယ်။ အဲမှာတင် သေတာဘဲ။ လီဗာက လက်မနဲ့ ဖိရတာဆိုတော့ အတင်းသွားသွားဖိမိပြီး ဝူးကနဲ ထွက်ထွက်သွားတာ trainer တွေ အတင်းလိုက်ဆွဲရတယ်။ သူများ၂ပါတ်မောင်းလို့ အိုကေပေမယ့် ကိုယ့်ပုံက သိပ်မအိုကေလို့ လေးပါတ်လောက် မောင်းခိုင်းတယ်။ :D training ကွင်းတောင် ကုန်းတက်ကုန်းဆင်း တော်တော်ကြမ်းတယ်။ အဲလမ်းကို ကြမ်းလှပြီထင်တာ စထွက်မှ ပိုဆိုးမှန်းသိတော့တယ်။

အပေါ်ကပုံက တောလမ်းကို စဝင်ဝင်ချင်းပေါ့။ လမ်းက တော်တော့်ကို မတ်တယ်။ အဲလိုမျိုးအတက်ချည်း သုံးခုလောက်ရှိတယ်။ သဉ္ဇာတို့ ခြောက်ယောက် အဖွဲ့ကို trainer ၂ယောက် ထားပေးတယ်။ မဟန်တဲ့လူတွေများနေလို့ :D အရှေ့တစ်ယောက် အနောက်တစ်ယောက် လိုက်စောင့်ရှောက်ပေးလို့ တော်တော့တယ်။ ပုံထဲမှာ အရှေ့တစ်ယောက် တက်မရလို့ trainer လိုက်တွန်းပေးနေတာ။ တော်တော်ဖော်ရွေကြတယ်။ ဘေးကနေလိုက်ပြောပေးတယ်။ လီဗာကို ဖြည်းဖြည်းနှိပ်။ စိတ်လျှော့.. ဖြည်းဖြည်းချင်းတက် အဲလိုပေါ့။ သူတို့အဲလိုပြောပေးတော့ အနည်းဆုံးတော့ နည်းနည်းအကြောက်ပြေသွားတယ်။

အစပိုင်းတော့ ကင်မရာ ထုတ်ထုတ်ပြီး ဓါတ်ပုံရိုက်နိုင်ပေမယ့် နည်းနည်းသွားပြီးတာနဲ့ လမ်းက ပိုပိုကြမ်းလာတော့ ကင်မရာကို လုံးဝ သိမ်းထားလိုက်ရတယ်။ အဲဒါကြောင့် အင်တာနက်မှာ ဘလော့ဂ်တွေ လိုက်ကြည့်ရင် လမ်းကြမ်းတဲ့ပုံတွေ မတွေ့တာလေ။ ကိုယ့်ဟာနဲ့ကိုယ် မနည်း survive လုပ်နေရလို့ ဘယ်သူမှ မရိုက်အားကြဘူးနေမှာ။ လမ်းနည်းနည်း ပြေတဲ့နေရာရောက်ပြီဆိုရင် ဝါးပင်တွေ လဲပြီး လမ်းပိတ်နေတဲ့နေရာတွေ အများကြီးဘဲ။ မနည်းခေါင်းငုံ့ပြီး ရှောင်သွားရတယ်။ အရပ်မြင့်တဲ့သူတွေဆို ပိုဆိုးမှာ။ ကုန်းတက်လိုက်.. ကုန်းဆင်းလိုက်.. အော်လိုက်.. ဝါးပင်တွေ ငုံ့ရှောင်လိုက်နဲ့ တကယ့်မဟာ စွန့်စားခန်းကြီးပါဘဲ။ တစ်ချို့နေရာများဆို ငါတို့ လမ်းလျှောက်ဘဲ တက်တော့ရင် ကောင်းမယ်ထင်တယ်လို့တောင် ပြောဖြစ်ကြသေးတယ်။ တော်သေးတယ်.. လွယ်မှာပါဆိုပြီး တစ်ခြား package တွေ သွားမယူမိလို့။ လမ်းကတော့ ဝေးလည်းဝေးတယ်.. ကြမ်းလည်း တော်တော်ကြမ်းတယ်။ သူတို့ပြောတဲ့အတိုင်း မိနစ်၄၀လောက် မောင်းပြီးတော့ ရေတံခွန်ကို ရောက်တယ်။

ဝါးပင်ရှည်ကြီးတွေ အုပ်နေတဲ့ စိမ်းလန်းတဲ့ တောလေးထဲက အေးချမ်းတဲ့ ရေထံခွန်ကိုတွေ့လိုက်တော့ အခုနက ပင်ပန်းခဲ့တာတွေ လန့်တာတွေတောင် ပျောက်သွားခဲ့ပါတယ်။ ရေတံခွန်က ၇ထပ်ရှိတယ်လို့ ပြောပေမယ့် ၂ထပ်အထိဘဲ တက်ခဲ့တယ်။ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ရေကစားဖို့ထက် ဘလော့ဂ်ဂါပီပီ ရေတံခွန်ကို ဓါတ်ပုံရိုက်ဖို့ ပိုစိတ်အားထက်သန်နေခဲ့တယ်။ ရေခဏကစား အမောဖြေ ရေလေးဘာလေးသောက်ပြီး ပြန်ဖို့အချိန်ကို ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ အပြန်ကြတော့ အသွားကလောက် မကြောက်တော့ဘူး။ အလာတုန်းက တက်ခဲ့တဲ့ အရမ်းမတ်တဲ့လမ်းတွေဟာ ခုတော့ အဆင်းလမ်းတွေ ဖြစ်ကုန်တာပေါ့။ ရှေ့ဘရိတ် နောက်ဘရိတ် ၂ခုလုံးကို အားကုန်ဆွဲပြီး ဆင်းရတာ လက်တော့ အရမ်းနာတယ်။ သူတို့ပြောတဲ့အတိုင်း ဘရိတ်သာ နိုင်နိုင်ဆွဲရင် ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး။ ညနေ ငါးနာရီခွဲလောက်တော့ basecamp ကို ပြန်ရောက်လာခဲ့ပါတယ်။

ရေချိုး အဝတ်အစားလဲဖို့ အခန်းတွေပါ သေချာ ဆောက်ထားပေးတယ်။ ပြီးတော့ ဖရဲသီး ကျွေးသေးတယ်။ ကြောက်စရာ လန့်စရာကောင်းပေမယ့် ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင်တော့ တကယ်ပျော်စရာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းပါတယ်။ ပေးရတဲ့ ရင်းဂစ်၁၀၀ နဲ့ တန်တဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ ရခဲ့တာတော့ အမှန်ပါဘဲ။ ဘရိတ်ဆွဲထားရတဲ့အရှိန်ကြောင့် ဒီနေ့တော့ လက်တွေ အသေနာနေလို့ ဆေးလိမ်းထားရတယ်။ နောက်တစ်ခေါက်သွားဦးမလားဆိုရင်တော့ လောလောဆယ်တော့ မသွားချင်သေးပါဘူး။ Adventure က တစ်ခါတစ်လေ လုပ်တာဘဲ ကောင်းပါတယ်။ နည်းနည်းကြာရင်တော့ ထပ်သွားဖြစ်ဦးမယ်။ KL မြို့နဲ့ နီးနီးနားနားမှာရှိတဲ့အတွက် တစ်ခေါက်လောက်တော့ ရောက်အောင် သွားဖို့ recommend လုပ်ရင်း ဘလော့ဂ်ပို့စ် အရှည်ကြီးကို အဆုံးသတ်လိုက်ပါတယ်။ :-)

Weekend Getaway: short trip to Kuantan

2011-07-15T19:30:00.003+08:00

တစ်နေ့တစ်နေ့ ရုံးတက်၊ ရုံးဆင်းလုပ်နေရတဲ့ဘဝမှာ တနင်္လာနေ့လောက်ကတည်းက ဒီအပါတ် ပိတ်ရက်မှာ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ကြိုတင်စဉ်းစားမိနေတာ အလုပ်တစ်ခုလို ဖြစ်နေပြီ။ ကွမ်တန် မှာ ကျောင်းတက်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းက သူ့ဆီလာလည်ဖို့ ပြောတာ သူကျောင်းစတက်ကတည်းက။ ခုသူတောင် ကျောင်းပြီးတော့မယ်။ တွေ့တိုင်း ဘယ်တော့ လာလည်မလည်းမေနေတာ။ ဒီလိုနဲ့ သွားမှဘဲ ရောက်တော့မယ်ဆိုပြီး စိတ်ကူးပေါက်တဲ့ တစ်ခုသော သောကြာနေ့ညမှာ လက်မှတ်ကောက်ဝယ်ပြီး စနေနေ့ မနက်ကားနဲ့ ကွမ်တန်ကို ထွက်ခဲ့တယ်။ ဘတ်စ်ကားခက အသွားအပြန်ကို ရင်းဂစ် ၄၄ ဘဲကျတယ်။ (အခု ဘတ်စ်ကားလက်မှတ်တွေပါ online က ဝယ်လို့ရတော့ တော်တော်အဆင်ပြေတယ်။ အချိန်ကုန် သက်သာတယ်။)

Kuantan = capital of Pahang State

Teluk Chempadak beach, Kuantan

ခရီးဝေး မသွားဖြစ်တာ တော်တော်ကြာသွားပြီ။ သူငယ်ချင်းတွေက ခေါ်ပေမယ့် ဒီပိတ်ရက်တော့ အလုပ် နည်းနည်း လုပ်လိုက်မယ်။ စာနည်းနည်း ဖတ်ရမယ်.. စသဖြင့် အကြောင်းပြချက်မျိုးစုံနဲ့ မလိုက်ဖြစ်တာ။ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်လုံး ကျောင်းပြန်တက်ဖို့ လုံးပန်းနေတာနဲ့ တစ်ခြားအရာတွေ ဘာမှ မလုပ်ဖြစ်ဘူး ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါပေမယ့် ပိတ်ရက်ဆို အိမ်မှာထိုင်နေလည်း ဘာမှ သိပ်မလုပ်ဖြစ်ဘူး။ တစ်နေကုန် ရုပ်ရှင်ကြည့်နေတာနဲ့ဘဲ အချိန်ကုန်ကုန်သွားတယ်။

မနက် ၈နာရီကားဆိုတော့ မလွတ်သွားအောင် နည်းနည်းစောစော ကြိုးစားပြီး ထလိုက်ရတယ်။ မလေးရှားမှာက အဝေးပြေးကားတွေ သိပ်အချိန်မှန်တယ်။ ရှစ်နာရီအတိဆိုတာနဲ့ ကားဟာ ဂိတ်မှာ မရှိတော့ဘူးမှတ်ဘဲ။ ၅မိနစ်လောက်နောက်ကျလို့ နောက်ကားတစ်စီးကို ကားခတစ်ဝက်ထပ်ပေးပြီး စီးရကတည်းက မှတ်သွားတာ။ Puduraya ကားဂိတ် အသစ်ပြင်ထားတော့ ပျံလန်နေတာ လေဆိပ်အတိုင်းဘဲ။ ဘတ်စ်က သုံးနာရီခွဲလောက်ဘဲ စီးလိုက်ရတယ်။ ၁၁နာရီခွဲဆိုတာနဲ့ ကွမ်တန်မြို့ထဲကို ရောက်သွားတယ်။ KL မှာသာနေရင် အဲအချိန်လောက်မှ ထရင်ထတာ။ အဲတစ်နေ့တော့ စောစာထတဲ့ငှက် ကွမ်တန်ရောက်သွားတယ်ပေါ့လေ။

သူငယ်ချင်း အဆောင်ရောက်တော့ သူက ထမင်းဟင်း ချက်ကျွေးပါတယ်။ ကျောင်းအဆောင်မှာက ဟင်းချက်ခွင့်မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် ရွှေဉာဏ်တော်စူးရောက်တဲ့ ကျောင်းသူများကတော့ rice cooker တစ်လုံးနဲ့ ဖြစ်အောင် ခိုးပြီး ချက်စားကြပါတယ်။ ထမင်းအိုးက ချက်ပြီးတာနဲ့ ဖွက်လို့လွယ်တယ်လေ။ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် အဆောင်မှာစုပြီး ချက်စားဖြစ်တာက အိမ်မှာ တစ်ယောက်တည်းချက်ပြီး တစ်ယောက်တည်းစားရတာထက် ပိုစားကောင်းတာ အမှန်ပါဘဲ။ စားပြီးတော့ Transformers 3 သွားကြည့်ဖို့ လက်မှတ်book လုပ်တော့ ကွမ်တန်မှာ ရှိသမျှ ရုပ်ရှင်ရုံတွေမှာ ည၁၂နာရီအထိ ဘွတ်ကင်ပြည့်သွားပြီတဲ့။ တစ်မြို့လုံးကလူတွေ ရုပ်ရှင်ကြည့်ထွက်ကြသလား မှတ်ရတယ်။ (စကားမစပ် အဲရုပ်ရှင်က ပထမ နှစ်ပိုင်းထက် ကောင်းပေမယ့် မိနစ်၄၀လောက် ဖြတ်ပစ်မယ်ဆိုရင် ပိုကြည့်ကောင်းမှာဘဲ။ ခါးညောင်းအောင် ကြည့်လိုက်ရတယ်။ ပြီးတော့ မင်းသမီးက သိပ် annoying ဖြစ်လွန်းတယ်။ :D)

Teluk Chempadak beach, Kuantan

ရုပ်ရှင်မကြည့်ရတော့လည်း ကွမ်တန်နဲ့ နီးနီးနားနား ၁၅မိနစ်လောက် မောင်းရတဲ့ Teluk Chempedak beach ဘက်ကို သွားဖြစ်လိုက်တယ်။ ပင်လယ်ကမ်းခြေဟာ စိတ်ဖိစီးမှုကို တကယ်ပြေပျောက်စေတယ်။ ကမ်းခြေမှာ ဟိုလျှောက်ဒီလျှောက် ဓါတ်ပုံရိုက်ကြတယ်။ ခဏနေတော့ သူငယ်ချင်းက လေတံခွန် လွှတ်ကြရအောင်တဲ့။ အစက ဖြစ်မှ ဖြစ်ပါ့မလားပေါ့။ ငယ်ငယ်ကဆို ဘယ်တော့မှ တက်အောင် မလွှတ်ဖူးဘူးကိုး။ သူများလွှတ်ပြီးသား တက်နေရင်တောင် ရစ်လုံးကို ကိုယ်ကိုင်လိုက်တာနဲ့ လေတံခွန်ပါ အောက်လိုက်ဆင်းလာလောက်အောင် ကျွမ်းကျင်တာဆိုတော့လေ။ ဒါပေမယ့် စမ်းကြည့်မယ်ဆိုပြီး ငါးကျပ်နဲ့ လေတံခွန်သွားဝယ်ကြတယ်။ ကမ်းခြေမှာကြတော့ လေတဖြူးဖြူး တိုက်နေလို့ထင်တယ်။ ကြိုးကို နည်းနည်းလေး ဆွဲပေးလိုက်တာနဲ့ တက်သွားရော။ မလေးရှားနိုင်ငံက ကမ္ဘာ့တောင်ဘက်ပိုင်းနည်းနည်းကျတော့ ကမ်းခြေအများစုမှာ နေထွက်ချိန်တို့ ဆည်းဆာတို့တော့ ကောင်းကောင်းခံစားလို့မရဘူး။ ညနေ၇နာရီလောက်ထိ ကမ်းစပ်မှာထိုင် စကားတွေပြောရင်း ဗိုက်ဆာလာမှ ပြန်ဖြစ်ခဲ့တယ်။

Sungai Pandan Waterfall, Kuantan

တနင်္ဂနွေနေ့မနက်ကြတော့ သူငယ်ချင်းတို့ကျောင်းက Postgraduate Society ကနေ သွားမယ် trip ရှိတယ် လိုက်ခဲ့ပါလားဆိုတာနဲ့ သူတို့နဲ့ Sungai Pandan Waterfall ကို လိုက်သွားဖြစ်တယ်။ မလေးရှားမှာက ရေတံခွန် တော်တော်များတယ်။ ပြီးတော့ ပြည်သူတွေ အပန်းဖြေလို့ရအောင် သေချာ ထိန်သိမ်းထားတဲ့အတွက် သွားရလာရလွယ်ကူတော့ အဆင်ပြေတယ်။ တောင်တက်ဖို့ လှေကားထစ်လေးတွေ၊ နားနေဆောင်၊ အဝတ်လဲခန်း၊ ရေချိုးခန်း၊ ဘုရားဝတ်ပြုဆောင်စသဖြင့် အသေအချာကိုလုပ်ထားတဲ့ နေရာတစ်ခုပါ။ ကမ်းခြေမှာတစ်ရက်၊ ရေတံခွန်မှာ တစ်ရက်ဆိုတော့ မဖျားသွားတာဘဲ ကံကောင်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ရေတံခွန်က ရေစီးကြတဲ့အရှိန်နဲ့ နောက်နေ့တွေမှာတော့ လူကို ရိုက်ထားသလို ကိုက်ခဲသွားတာ သုံးရက်လောက် အနားယူလိုက်ရတယ်။ ရေတံခွန်ကပြန်တော့ ခဏနားပြီး ညနေ ခြောက်နာရီကားနဲ့ KL ကို မပြန်ချင် ပြန်ချင် ပြန်လာခဲ့ရပါတော့တယ်။ ၂ရက်၁ညခရီးသွားရတာ နည်းနည်းတော့ ပင်ပန်းပေမယ့် တကယ်ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိတဲ့ weekend တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။

Floria 2011: Putrajaya Flower and Garden Festival

2011-07-12T00:49:00.005+08:00

ဒီနေ့ ကိစ္စတစ်ခုနဲ့ Cyberjaya ရောက်သွားတယ်။ ပြီးသွားတော့ ရုံးကိုလည်း မပြန်ချင်သေးတာနဲ့ ဘယ်သွားရင် ကောင်းမလဲဆိုတော့ Putrajaya မှာ လုပ်နေတဲ့ Flower and Garden Festival ဆိုတဲ့ ကြော်ငြာကို သွားတွေ့တယ်။ 9-17 July ဆိုတော့ ၉ရက်နေ့က တစ်ကယ် ဖွင့်ပွဲလုပ်လိုက်တာဘဲ။ အဲနေ့က KL မြို့ထဲမှာ လူသုံးသောင်းလောက် ဆန္ဒပြနေပေမယ့် ဝန်ကြီးချုပ်ကတော့ အေးဆေးဘဲ၊ ပူထရာဂျာရာမှာ Floria 2011 ဖွင့်ပွဲလုပ်နေတာကိုး။

Putrajaya ဆိုတာ မလေးရှားရဲ့ အစိုးရ ရုံးစိုက်ရာမြို့ပါ။ ခုနောက်ပိုင်း Kuala Lumpur ကနေ သွားမယ်ဆိုရင် public transport တော်တော်အဆင်ပြေလာတာ ဒီနေ့မှ သတိထားမိတယ်။ KL Central ကနေ ERL ရထား KLIA transit နဲ့ဆို နာရီဝက်ဘဲ၊ RM 9.50 ဆိုတော့ ဈေးလည်း မဆိုးပါဘူး။ ရထားက နာရီဝက်တစ်စီးလာတယ်။ ဘတ်စ်ကားနဲ့သွားလည်း ရောက်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘတ်စ်နဲ့ဆို တစ်နာရီလောက်တော့ ကြာတယ်။ အဲရထားဖြစ်ဖြစ် ဘတ်စ်ဖြစ်ဖြစ် Putrajaya Central ကို ရောက်ပါမယ်။ အဲကနေ Putrajaya တစ်ခွင်ကို ပြေးဆွဲနေတဲ့ ဘတ်စ်ကားတွေ အများကြီးပါဘဲ။ information counter ကိုသာ ဘယ်ကားစီးရမလဲ မေးလိုက်ရင် တစ်ခါစီး ပြားငါးဆယ်နဲ့ Putrajaya မှာ သွားချင်တဲ့ နေရာကို ရောက်ပါတယ်။

ဝန်ကြီးချုပ်ရုံး၊ Putra mosque ၊ Tuanku Mizan Zainal Abidin Mosque(Steel Mosque) နဲ့ Putrajaya bridge

အရင်နှစ် Floria 2010 တုန်းက ပြီးခါနီးမှ ရောက်သွားတော့ ပန်းတွေ တော်တော်ညှိုးနေပြီ။ weekend ဆိုတော့ တိုးလိုက်ရတာလဲ အသေအလဲဘဲ။ ဒီတစ်နှစ်တော့ စောစော ရောက်သွားတော့ ပန်းတွေက လန်းနေသေးတယ်။ နေပူကျဲတဲထဲမှာ တစ်နာရီလောက်ပါတ်ပြီး ချွေးတပြိုက်ပြိုက်ကျအောင် ပန်းတွေကို ဓါတ်ပုံလိုက်ရိုက်ပါတယ်။ ညနေသုံးနာရီလောက် ရောက်သွားတာ ရုံးဖွင့်ရက်ဆိုတော့ လူတော်တော်ရှင်းနေတာကို သဘောကျမိတယ်။ ဒါပေမယ့် ပုံ ၁၅၀ လောက် ရိုက်ခဲ့တာ လှတပတ ထွက်လာတာ ၁၀ပုံတောင် မပြည့်ချင်ဘူး။

အဝင်ဝနားက Indoor ပြခန်းထဲမှာ နိုင်ငံတကာက ပန်းအလှဆင်ပုံတွေ၊ Dinner Table ပန်းအလှဆင်ပုံ၊ Theme အမျိုးမျိုးနဲ့ ပြိုင်ပွဲဝင်ထားတဲ့ လက်ရာတွေစသဖြင့် တွေ့ရတယ်။ တော်တော်တော့ ရှုပ်ရှုပ်ယှက်ယှက် လုပ်ထားကြပေမယ့် အနုပညာကို အဲလောက် မခံစားတတ်တော့ ဖလားဝါးတွေဟာ ပန်းပွင့်ပါဘဲဆိုပြီး ဒီအတိုင်း ကြည့်တယ် ဓါတ်ပုံရိုက်တယ် ထပ်ကြည့်တယ် ပေါ့ကွယ်။ :D

ဒါကတော့ နိုင်ငံတကာက ပြိုင်ပွဲဝင်လက်ရာအချို့ပါ။

အပေါ်ကပုံထဲက Grand Entrance ဆိုတဲ့နေရာမှာ တော်တော်ကြာကြာ ရပ်ကြည့်မိတယ်။ ဒီလိုမျိုး ကိုယ့်ရဲ့အိမ်ထဲမဝင်ခင် ပန်းတွေ ဝေဝေဆာဆာ ပွင့်နေတဲ့ ခြံလေးကို ဖြတ်သွားရရင် တကယ်စိတ်ကြည်နူးဖို့ကောင်းမှာဘဲ။

နှင်းဆီနဲ့ သစ်ခွက ရိုးနေပြီမို့ တစ်ခြား ပန်းသေးသေးပိစိလေးတွေ လိုက်ရိုက်ဖြစ်တယ်။ ကျောင်းအလိုက် ပန်းခြံပြိုင်ပွဲ၊ ပြည်နယ်အလိုက်၊ တက္ကသိုလ်အလိုက် စသဖြင့် ပြိုင်ပွဲကဏ္ဍ အစုံပါဘဲ။ နောက်ဆက်သွားရင် ပန်းပင် ပျိုးပင် မျိုးစုံကို ဈေးချိုချိုသာသာနဲ့ ရောင်းတဲ့ ဆိုင်လေးတွေ ရှိပါတယ်။ ဒီမှာ သစ်ခွတွေ ဈေးပေါတော့ မြန်မာပြည်သယ်ပြန်ဖို့ ကြံစည်ဖူးတယ်။ ကျန်းမာရေး ဝန်ကြီးဌာနကနေ ပိုမွှားကင်းစင်ကြောင်း လက်မှတ်ပါရမယ်။ မြေကြီးမပါဘဲသယ်ရမယ် စသဖြင့် ရှုပ်လွန်းလို့နောက်ဆုံး လက်လျှော့ထားတာ။

Collage လုပ်ပစ်လိုက်တော့လည်း ပုံတင်ရတာ သက်သာသွားတယ် :D တနင်္လာနေ့ ရုံးမတက်ဘဲ လျှောက်သွားရတာလည်း မင်္ဂလာ တစ်ပါးပါဘဲ။

Flashing FroydVillain ROM 1.7.0 on my HTC Hero

2011-06-18T15:19:00.010+08:00

The news that HTC is not releasing an official Froyo update for Hero is very disappointing. Hero’s internal memory is only 256MB and not being able to install apps on the SD card is the biggest drawback. Android OS and HTC Sense UI itself have already consumed two thirds of its internal memory, and left the user very limited space to install other apps.

I’m not good at writing a tutorial, this is just to jot down the steps I’ve done to flash the FroydVillain ROM. Maybe it might someday be useful for a sad Hero user like me who’s desparate enough to flash a new ROM. Everybody device can face a different problem, so read together with:

• [Complete Guide]: How To Flash A Custom ROM To Your Android Phone With ROM Manager + Full Backup & Restore

• [Youtube] How to get Android 2.2 (Froyo) on HTC Hero

1. Root the device

Rooting has become a lot painless and easier with the emergence of “one-click root”. I used Unsiversal Androot, just one-click and it’s done.

2. Backups

Contacts: Sync Google contacts. Export Phone contacts to SD card.

SMS: downloaded and installed SMSBackup and Restoreapp from Market and exported to SD card

Calendar: Sync with Google

Apps: Sync with appBrain. Though this won’t sync back to your phone, it’s an easy to remember the apps that you used to install. Other people suggested to use apps like Titanium Backup to backup all the apps, I simply don’t think it’s necessary for me, since I don’t have much apps installed on my device anyway.

3. Search for a suitable ROM

I don’t have any confidence to flash a new ROM until I found the FroydVillain. A perfect Froyo ROM for HTC Hero. Downloaded it and saved it to the root folder of the SD card.

4. Flash Recovery Image (using ROM Manager)

This step becomes a lot handy with ROM Manager, download it from Market. “Backup Current ROM” first. Then “Flash ClockWorkMod Recovery”. After that, click “Reboot into Recovery”. (If this works, go to step 5.)

This is where I got stuck for a few days, whenever I reboot into recovery, a red exclaimation mark inside a triangle appears and it just stucks there till I take out my battery and reboot. At last, I found out that some versions of ClockWorkMod Recovery has a lot of issues. So, I go back to ROM Manager, and choose “Flash Alternate Recovery”, and I choose to install "Amon-Ra Recovery Image".(don't worry, ROM manager will handle this for you.) [Refer screenshots here]

5. Wiping data

After the phone reboot, select Wipe. Then “wipe data/factory reset” and “wipe delvik cache”. Everybody warned that skipping this step can cause an endless loop with bootloader, so be careful. [Refer to this youtube video]

6. Flashing the ROM

After all those above steps, flashing a new ROM has never been so easy. Just go back to the menu, select “Flash zip from sd card”. [Refer to this youtube video] The phone will reboot. (I got stuck again at the VillainROM wallpaper for about 5 minutes. Make me too shocked, but luckily simply rebooting solves the problem)

Ta da.. At last, I got Froyo on my device and frees up about 170MB of internal memory.

Well, that’s the end of my attempt, first thing I felt? I missed my HTC Sense :( , now I have to acknowledged how the SenseUI has been beautifully designed. Anyway, with FroydVillain, I have freed up lots of memory and can get all my favorite applications back, there is big room for customization and it become a lot faster.

A satisfactory day at MMR Embassy

2011-06-05T01:34:00.000+08:00

အရင်ကတော့ မြန်မာ သံရုံးမှာ အခွန်ဆောင်တာ ပါတ်စ်ပို့ သက်တမ်းတိုးရတာ အိပ်မက်ဆိုးကြီး တစ်ခုလိုပါဘဲ။ သံရုံးက ပြန်လာတိုင်း မရိုးနိုင်တဲ့ ပြဿနာတွေ ပြောဖို့ ပုံပြင်တစ်ခုတော့ ပြန်ပါလာတတ်ကြတယ်။ အများအားဖြင့် သံရုံးသွားတိုင်း မကျေမနပ်နဲ့ ပြန်လာရတာများပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက်တော့ တော်တော် အဆင်ပြေခဲ့ပါတယ်။ နောက်ဆို အမြဲသာ ဒီလိုအဆင်ပြေမယ်ဆိုရင် ၄လတစ်ခါလောက် စိတ်ကူးပေါက်တိုင်း အခွန်သွားဆောင်မိနိုင်တယ်။ :D

သောကြာနေ့က ပါတ်စ်ပို့သက်တမ်းတိုးဖို့ ကေအယ်လ် မြန်မာသံရုံးကို တစ်ခေါက်ရောက်ခဲ့တယ်။ မနက် ၉နာရီ ၁၅လောက်ရောက်တော့ သံရုံးကောင်တာမဖွင့်သေးပေမယ့် လူတော်တော်များများတော့ ရောက်နေကြပြီ။ ရောက်ရောက်ချင်း ဓါတ်ပုံရိုက်တဲ့နေရာကိုသွား ရင်းဂစ် ၁၂ကျပ်ပေးပြီး ဓါတ်ပုံရိုက်၊ ပြီးတော့ နံပါတ်စဉ်တပ်ထားတဲ့ ဖောင်တစ်ခုပေးတယ်။ ကိုယ့်နံပါတ်က ၅၄။ သံရုံးမဖွင့်သေးတော့ ခဏထိုင်စောင့်တယ်။ သံရုံးဝင်းထဲမှာ အမိုးလုပ်ထားပေးပြီး ထိုင်ခုံတွေ အများကြီး ချထားပေးတယ်။ အဲကွန်းတွေ ဘာတွေနဲ့ အခန်းကြီး မဟုတ်ပေမယ့် ခါတိုင်းလို မတ်တပ်ရပ်မစောင့်ရတော့တာကိုဘဲ (အလွန့်အလွန်) ကျေးဇူးတင်မိတယ်။ ၁၀နာရီထိုးခါနီးတော့ ကောင်တာတွေ စဖွင့်တယ်။ အမှတ်စဉ်အလိုက် နံပါတ်ခေါ် ပြီးရင် ကောင်တာအလိုက် တန်းစီပေါ့။ ၁၀ယောက်တစ်ခါခေါ်တယ်။ နံပါတ်ခေါ်ရင် ကောင်တာသွား တန်းစီ၊ အခွန်ဘယ်လောက် ဆောင်ရမလဲဆိုတာ သူတို့ တွက်ပေးပါတယ်။ ပြီးရင် စာအုပ်အသစ်ဖိုး ၃၅၀နဲ့အတူ ဘဏ်မှာ ငွေသွားသွင်းပါတယ်။ ဘဏ်ကနေ Bank Slip ယူပြီးပြန်လာရင် သံရုံးမှာ တစ်ခါ ပြန်တန်းစီပါတယ်။ အရင်အခေါက်တွေတုန်းကလို တိုးတာ ဝှေ့တာတွေ သိပ်မရှိတော့ပါဘူး။ (တန်းစီတယ်ဆိုတာ အရှေ့ကနေ ဝင်စီသလား အနောက်ကနေ စီရသလား မသိတဲ့ တစ်ချို့ တစ်ချို့သောသူတွေက လွဲရင်ပေါ့လေ။) ကောင်တာ ၁ မှာ ဘဏ်ဖြတ်ပိုင်းပေးပြီး ကောင်တာ၂မှာ လက်ဗွေနဲ့ ထိုးမြဲလက်မှတ်ကို စက်နဲ့မှတ်ပါတယ်။ ပြီးရင် ညနေ ၄နာရီခွဲမှာ စာအုပ်ပြန်လာယူခိုင်းပါတယ်။ ပထမဆုံးပေးတဲ့ဖောင်မှာ လေးကြောင်းလောက် ရေးရတာကလွဲရင် ဘာဖောင်မှထပ် မဖြည့်ရဘဲ ရိုးရှင်းလွန်းတဲ့အတွက် ဟုတ်ရဲ့လားလို့တောင် သံသယ ဖြစ်မိသေးတယ်။

ဒါကတော့ သံရုံးမှာ လုပ်ထားပေးတဲ့ အမိုးအောက်မှာ ထိုင်ခုံနဲ့ ထိုင်စောင့်နေတုန်း ရိုက်ထားတာ။ ကောင်တာတွေ ရှေ့မှာ မှန်တစ်ချပ် ချိတ်ထားတာ ထူးဆန်းလို့။ ဓါတ်ပုံရိုက်တဲ့အခန်းနဲ့က တော်တော်လှမ်းတယ်။ မှန်ကိုဒီမှာထားတာ ဘာလုပ်ဖို့လဲမသိဘူး။ ကောင်တာမရောက်ခင် မှန်ကြည့်ပြီး အပြုံးလေ့ကျင့်ဖို့ထင်တယ်။ :D

နံပါတ် ၅၄ ဆိုလို့ နေ့တစ်ဝက်လောက်များ စောင့်ရမလားလို့။ ခဏလေး နာရီဝက်လောက်နဲ့ ကိုယ့်အလှည့် ရောက်လာတယ်။ သံရုံးသွားဖို့ ရက်ရွေးတာ မှန်သွားတယ်ထင်တယ် ;-) ဖေဖော်ဝါရီလောက်တုန်းက အခွန်သွားဆောင်တုန်းကနဲ့များ တစ်ခြားစီ။ အဲတုန်းက အခွန်လေး ဆောင်ဖို့အရေး တိုးလိုက်ရတာ သေမတတ်။ အခွန်ဘဲဆောင်မယ် သက်တမ်းတိုးဖို့ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘယ်ကောင်တာမှ စီရမလဲဆိုတာလည်း ဘယ်သူ့သွားမေးရမှန်းမသိ။ စီချင်တဲ့အတန်းထဲ ဝင်စီလိုက်တော့လည်း လစ်တာနဲ့ ကြားဖြတ်ဝင်ဖို့ ချောင်းနေတဲ့ သူတွေကလဲ မနည်းဘူး။ ကောင်တာတစ်ခုအရှေ့မှာ တန်းစီနေတာ စီနေရင်း ၂တန်း ဖြစ်သွားတာကလည်း ရှိသေးတယ်။ ဘေးနားက နည်းနည်း ခပ်စွာစွာ အမကြီးတွေ ဝင်ပြောတော့မှ ဘေးနာက ရောက်လာတဲ့ တစ်တန်းက အနောက်ပြန်သွားစီတော့တယ်။ လူလဲ ချွေးတလုံးလုံးနဲ့ ၂နာရီလောက် တန်းစီလိုက်ရတယ်။

မနေ့ကတော့ သောကြာနေ့ ဖြစ်နေလို့လား။ School Holiday မလို့လား။ သံရုံးရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံ ပိုစနစ်ကျပြီး မြန်ဆန်လာလို့လား။ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် ပိုက်ဆံကုန် လူပန်းတာနဲ့စာရင် ဒီတစ်ခေါက်လိုမျိုး စနစ်တကျ အေးအေးဆေးဆေးလေး ပြီးသွားတာကို အရမ်းသဘောကျတယ်။ ညနေရောက်တော့ တစ်ခါပြန်သွား စာအုပ်ယူ၊ နာမည် မှန်လားစစ်ပြီး ပြန်ခဲ့ပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ The Republic of the Union of Myanmar (TROTUM) ပြည်ထောင်စု သမ္မတ မြန်မာနိုင်ငံတော်ကြီးရဲ့ နိုင်ငံတကာ အဆင့်မှီ ပါတ်စ်ပို့အသစ် လက်ဝယ်ရောက်ရှိလာပါတော့တယ်။

ခါတိုင်းဆို တိုးရဝှေ့ရ၊ အအော် အငေါက် အရစ်ခံရဆိုရင် သံရုံးသွားရတာ တစ်စက်မှ စိတ်မချမ်းသာပါဘူး။ ပိုက်ဆံအကုန်ခံ အလုပ်အပျက်ခံပြီး အဝေးကြီးကနေ တကူးတက လာရတဲ့အတွက် ဒီလို အဆင်ပြေပြေအေးအေးဆေးဆေး ပြီးသွားတော့ အရမ်းကို ကျေနပ်မိပါတယ်။ (မြန်မာနိုင်ငံသားဖြစ်ရတာ ခဏခဏ ပျော်ရတယ်။ မီးလာလဲပျော်ရ သံရုံးမှာ မတိုးရလဲ ပျော်ရတာဘဲပေါ့။) သံရုံးမှာ အခွန်ဆောင်ခဲ့သမျှထဲမှာ ဒီတစ်ခေါက်တော့ ကျေကျေနပ်နပ်ကြီးပေးခဲ့မိပါတယ်။

P.S သံရုံးလိပ်စာမသိရင် ဒီပို့မှာ တစ်ခေါက်ရေးဖူးပါတယ်။ (Myanmar Embassy Malaysia)

Vegetables with Malar sauce - မာလာဟင်း

2011-05-29T16:00:00.002+08:00

တောင်တက်တဲ့ပို့စ်မှာ ရပ်သွားလို့ ဒီဘလော့ဂါ တောင်ပေါ်က ပြန်မဆင်းလာတော့ဘူး ထင်ကြရော့မယ်။ ဒီနေ့ ပျင်းပျင်းရှိတာနဲ့ ဘာစားရင်ကောင်းမလဲလို့ စဉ်းစားနေတုန်း အိမ်ကယူလာတဲ့ မာလာဟင်းချက်တဲ့ခေါက်ဆွဲဖတ်တွေ တွေ့တယ်။ ကိုယ်တိုင် တစ်ခါမှ မချက်ဖူးတော့ ဘယ်ကနေ စရမလဲ တော်တော်စဉ်းစားယူလိုက်ရတယ်။ မမိုးကောင်းသူနဲ့ မစုဘူးအိမ် တို့ဘလော့ဂ်ဖတ်ကြည့်သေးတယ်။ အသားတွေ၊ ရယ်ဒီမိတ် မာလာအနှစ်တွေထည့်တော့ အိမ်ကချက်တာနဲ့ နည်းမတူနေဘူး။ နောက်ဆုံးတော့ မာလာဟင်းချက်တာ အရမ်းကောင်းတဲ့ ညီမတစ်ယောက် အွန်လိုင်းမှာရှိနေတာနဲ့ သူ့ကိုမေး၊ ပြီးတော့ ရှိတာလေးတွေနဲ့ ပြုတ်ကြော်ချက်နယ်လိုက်တာ မာလာဟင်း ဖြစ်သွားတယ်။ Beginner’s luck လို့ပြောရမလား။ ပထမဆုံးစမ်းချက်တိုင်း စားလို့ကောင်းတာများတယ်။ ဟဲဟဲ.. ဒုတိယအကြိမ်ချက်မှသာ လွဲလွဲသွားတာ။

Ingredients

၁။ အဆာပလာအတွက် - မြေပဲထောင်း၊ နှမ်းထောင်း၊ ငရုတ်သီးမှုန့်၊ ဟွားကျောင်းမှုန့် (Sichuan pepper/flower pepper)၊ ချောက်ကောမှုန့် (Black Cardamom)၊ ခရုဆီ၊ ပဲငံပြာရည်
၂။ မာလာဟင်းထဲထည့်တဲ့ ခေါက်ဆွဲဖတ် ၁မျိုး၊ ၂မျိုး၊ ၃မျိုး ကြိုက်သလောက် နှင့် ကြွက်နားရွက်မှို
၃။ ထည့်ချင်တဲ့ ဟင်းသီးဟင်းရွက် (မုန်ညင်း၊ မုန်လာဥနီ၊ အာလူး၊ ကန်ဇွန်းရွက်၊ ဂေါ်ဖီထုပ်၊ ပန်းမုန်လာ၊ ကိုက်လန်၊ ပဲပင်ပေါက် စသဖြင့်)

Preparation

၁။ ခေါက်ဆွဲဖတ်နဲ့ ကြွက်နားရွက်မှိုကို ပြုတ်ပါ။ အချိန်တော်တော်ယူပါတယ်။ မိနစ်၂၀ကနေ နာရီဝက်လောက် ကြာပါတယ်။
၂။ အသီးအရွက်တွေက အကျက်မညီတဲ့အတွက် တစ်ခုချင်းစီပြုတ်ပါ။ ဆားထည့်ပြုတ်ပါ။ ဒီနေ့တော့ အိမ်မှာ Chinese cabbage နဲ့ မုန်လာဥနီဘဲ ရှိလို့ ရှိတာနဲ့ဘဲ ချက်လိုက်တယ်။

အဆာပလာလုပ်ရန်

၃ယောက်စာလောက်အတွက်ကို ဆီထမင်းစားဇွန်း ၂ဇွန်းလောက်ထည့်ပြီး ဆီအိုးတည်ပါ။ ဆီပူလာလျှင် ဟွားကျောင်းမှုန့် လက်ဖက်ရည်ဇွန်းသေးတစ်ဝက်ထည့်၊ ချောက်ကောမှုန့် နည်းနည်း၊ ငရုတ်သီးမှုန့်ထည့်၊ ခရုဆီထည့်၊ နှမ်းနဲ့ မြေပဲ ထောင်းထားတာထည့်ပြီး ခဏမွှေပြီးရင် ရပါပြီ။
(notes: မာလာဟင်းအတွက် ဟွားကျောင်းမှုန့်က အဓိကပေမယ့် အရမ်းများသွားရင် ဖန်တန်တန် အရသာ ထွက်သွားနိုင်တဲ့အတွက် သတိထားပြီးထည့်ပါ။)

နောက်ဆုံးအဆင့်

ခုနက ပြုတ်ထားတဲ့ ခေါက်ဆွဲဖတ်တွေ၊ အသီးအရွက်တွေကို ဇလုံထဲထည့်ပြီး ကြော်ထားတဲ့ အဆာပလာတွေ ထည့်နယ်ပါ။ ပဲငံပြာရည် ထမင်းစားဇွန်း ၂ဇွန်းခန့် ထည့်ပါတယ်။ ဆားလိုသလောက်သာထည့့်ပါ။ ကြက်သားပြုတ်ရည် ရှိတော့ နည်းနည်းလောင်းထည့်လိုက်တယ်။ မရှိရင် ဆီသတ်တုန်း Knorr ကြက်ဆီခဲ နည်းနည်းထည့်လိုက်ပါ။

လက်နဲ့နယ်နယ်၊ ဇွန်းနဲ့နယ်နယ် နောက်ဆုံးမှာတော့ စားချင့်စဖွယ် မာလာဟင်းတစ်ခွက် ရလာပါလိမ့်မယ်။ ;-)

Broga Hill (茅台山) Hiking

2011-02-17T15:11:00.000+08:00

ဖေဖေါ်ဝါရီမှာ တောင်တက်ပါ ဆိုသလိုတောင် ဖြစ်သွားတယ်။ ဟိုးတစ်ခေါက် Bukit Tabur Hiking သွားတာလည်း ဖေဖော်ဝါရီ ၂၀၀၉။ Broga Hill တက်ဖြစ်တာ ဖေဖေါ်ဝါရီ ၂၀၁၀။ (လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်တိတိက တောင်တက်ခဲ့တဲ့ အတွေ့အကြုံပါ။ အခုမှ ပုံတွေပြန်ကြည့်ရင်း မရေးရသေးတာ သတိရလို့။) ၂၀၁၁ မှာ တော့ တောင်မတက်ဖြစ်တော့ ၂၀၁၀က တောင်တက်တဲ့အကြောင်းရေးတာပေါ့။ Broga Hill ဆိုတာ မလေးရှားနိုင်ငံ ကွာလာလမ်ပူမြို့နဲ့ မနီးမဝေး (နည်းနည်းတော့ဝေး)၊ ဆလန်ဂေါပြည်နယ် နဲ့ နီဂရီ ဆန်ဘီလန်း ပြည်နယ်ရဲ့ နယ်စပ်၊ နော်တင်ဟမ် တက္ကသိုလ် နှင့် Broga Town ကြားမှာ ရှိတဲ့ တောင်လေးပေါ့ကွယ်။ အင်တာနက်ပေါ်က ပုံတွေကြည့်ရင်း တောင်တက်ချင်စိတ်ပေါက်လာတာနဲ့ သူငယ်ချင်း ၁၀ယောက်လောက်စုပြီး သွားဖြစ်ခဲ့တယ်ပေါ့။

အမြင့်ဆုံး peak က ၄၀၀ မီတာ (၁၃၁၂ ပေ)

စထွက်တဲ့နေရာကနေ အမြင့်ဆုံး တောင်ထိပ်ကို ၁.၇ ကီလိုမီတာ (၁ မိုင်နီးနီး) ဆိုတော့ သိပ်မဝေးဘူးလို့ ထင်ရပါတယ်။ ၁မိုင်ဆိုတဲ့ခရီးက မြေပြန့်မှာလျှောက်ရင်တော့ ၁၅မိနစ်လောက်ဘဲ ကြာပေမယ့် တောင်တက်တာဆိုတော့ နာရီဝက်နဲ့တစ်နာရီကြားကြာတယ်။ အသက်ကြီးတဲ့သူတွေဆိုတော့ တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် စောင့်နေတာနဲ့ ပိုကြာပြန်ရော။ :D

နေရာ တော်တော်များများမှာ ဒီလို လှေကားထစ်လေးတွေ လုပ်ထားပေးတော့ တက်ရတာ အရမ်းကို လွယ်သွားတယ်။

From first peak

အမှန်က နေထွက်တာ သွားကြည့်ကြတာဘဲ။ ထွက်တာ နည်းနည်းနောက်ကျနေတာနဲ့ နေထွက်မှ တောင်ခြေရောက်တယ်။ တောင်တက်ရင် ညဘက်အိပ်ရေးဝဖို့လိုတယ်။ အဲနေ့က သွားတာသွားကြတာ။ ညဘက် မအိပ်ထားတဲ့သူနဲ့ ၂နာရီ ၃နာရီလောက်ဘဲ အိပ်ထားတဲ့သူနဲ့ဆိုတော့ တောင်နိမ့်နိမ့်လေးကို မနည်းတက်ရသလို ဖြစ်သွားတယ်။ သဉ္ဇာတို့ စတက်တော့ နေထွက်ပြီဆိုတော့ သူများတွေတောင် ပြန်ဆင်းလာကြပြီ။ ကလေးတွေရော ခွေးတွေရော အဖိုးအဖွားတွေရော အရွယ်စုံ ဆိုဒ်စုံ တောင်လာတက်ကြတာ။ ကလေးငယ်ငယ်ပိစိလေးတွေ ကျောပိုးပြီးတက်တဲ့ အမေတွေတောင် ပါတယ်။ တောင်တက်လမ်းက မကြမ်းပေမယ့် လူတွေနဲ့ တိုက်မိပြီး ချော်ကျမှာဘဲ စိုးရိမ်နေရတယ်။

Fourth peak @ 400 meters

Third peak ရောက်တဲ့အခါမှာ အားလုံး လက်လျှော့လိုက်ကြတယ်။ ဆက်တက်ဖို့ အားမရှိတော့ဘူး။ အဖွဲ့ထဲက slipper စီးလာကြတဲ့ အစ်မကြီး သုံးယောက်ဘဲ ကြိုးကြိုးစားစား အဆုံးထိရောက်အောင် တက်ကြတယ်။ အပေါ်နားမှာ တောင်တက်လမ်း မရှိတော့ဘဲ ကြိုးနဲ့ တက်ရတယ် ပြောတယ်။ နေမြင့်လာတော့လည်း ကြာကြာမနေနိုင်ဘူး။ ပြန်ဆင်းခဲ့ရတာပေါ့။

ဒီမြက်ပင်တွေကြောင့် Broga Hill စိမ်းလန်စိုပြေနေတာ။ မြက်ပင်တွေ ရှည်လာရင်တော့ အကောင်ပေါတယ်လို့ပြောတယ်။ သဉ္ဇာတို့ သွားတုန်းက အပင်တွေ မီးရှို့ထားတဲ့ အချိန်ဖြစ်နေတော့ အကောင်ကိုက် မခံရပေမယ့် ဓါတ်ပုံလှတပတလေးတွေတော့ မရခဲ့ဘူး။ တောင်ကတုံးတွေအကုန် အစိမ်းရောင် ဖြစ်ရမယ့်အစား ဝါခြောက်ခြောက်တွေ ဖြစ်ကုန်လို့။

တစ်ယောက်မှ မရောက်ဖူးကြပေမယ့် Google map နှင့် GPS တို့ရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် တောင်ခြေကို ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ဘဲ ရောက်သွားတယ်။ (ဒါတောင် နည်းနည်ကျော်သွားသေးတယ်။) blog တစ်ချို့ ဖတ်သွားတော့ တက်ရတာ သိပ်မခက်မှန်း ကြိုသိထား သူများတွေ ပြောထားတဲ့အတိုင်း rabbit farm နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် oil palm estate (ဆီအုန်းခြံ) ကနေ စတက်တာ။ အဆင်းမှာ ကားရပ်ခ ၂ကျပ်ပေးပြီး မောမောပန်းပန်းနဲ့ KL ကို ပြန်ခဲ့ကြသပေါ့ကွယ်။ တောင်တက်တာက မပင်ပန်းဘူး။ အဲကို ကားနဲ့သွားရတာ အသွားအပြန်စုစုပေါင်း ၃နာရီလောက် ကြာသွားတာက ပိုပင်ပန်းတယ်။ ဒါပေမယ့် ပျော်စရာကောင်းတဲ့ တောင်တက်ခရီးတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။ တောင်ကလည်း မီးရှို့ထားတဲ့အချိန်၊ ပုံကလည်း Nokia N73 နဲ့ နည်းနည်းပါးပါး ရိုက်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ပုံလေးတွေဘဲရှိတော့ ဒီဘလော့ဖတ်ပြီး တောင်တက်ချင်စိတ် ပျောက်သွားဦးမယ်။ တစ်ခြားဘလော့တွေပါ ဖတ်ကြည့်ပါ။ တလောက မလေးရှားရဲ့ ပထမဆုံး အာကာသယာဉ်မှူးတောင် pre-wedding photo ကို အဲတောင်ပေါ်မှာ သွားရိုက်လိုက်တော့ အဲတောင်က နေ့ချင်းညချင်း ပိုနာမည်ကြီးသွားသေးတယ်။

Other links:
1. Broga Hill @ Constant Aperture
2. Broga Hill sunrise by ah-hong.com
3. Malaysia's first astronaunt pre-wedding photo shoot by Kukubesi

Taunggyi Trip 2010 – 7 (Home-cooked meals)

2011-02-05T14:57:00.001+08:00

အပိုင်း - ၇ အိမ်ချက်ဟင်း

ဒါကတော့ တောင်ကြီးပြန်တုန်း တစ်ရက် အမေက သမီးရေ ညနေ ဧည့်သည် သုံးယောက်ဖိတ်ထားတယ်။ ဟင်းချက်ထားလိုက်နော်ဆိုလို့ မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ရှိတာလေးတွေနဲ့ လက်စွမ်းပြလိုက်တဲ့တစ်ရက်ပေါ့။ ကိုယ့်ကိုယ် ချက်တုန်းကတော့ ဟုတ်နေတာပေါ့။ ပြီးမှ ပြန်ကြည့်တော့ ဟင်းက မလိုက်ဖက်ဘူး ဖြစ်နေတယ်။ တစ်မျိုးက ပန်းသေးဟင်း၊ တစ်မျိုးက ရခိုင်ဟင်း၊ တစ်မျိုးက ဗမာဟင်း .. ဟုတ်နေရော။ ဒီဘက်က အကြော်က ပန်းသေးဟင်းရဲ့ ဆစ်ဂနေချာအကြော်(signature food) နွားနို့ခြောက်ကြော်ပေါ့။ ပြားပြားပြန့်ပြန့် နွားနို့ခြောက်အပြားကို မလိပ်လိပ်အောင် ကြော်ရတာလည်း အလွန်အင်မတန် လက်ဝင်ပါတယ်။ ငါးကိုကြတော့ ကြော်ပြီး ရခိုင်ဟင်းလိုမျိုး ချဉ်ချဉ်လေး ချက်လိုက်တယ်။ ပဲလိပ်ပြာကြော်တယ်။ ပဲလိပ်ပြာကို အခွံမခွါဘဲကြော်လဲ စားလို့ကောင်းတယ်။ ပြီးတော့ Sausage နဲ့ အမဲခြောက် နည်းနည်းကြော်လိုက်တယ်။ ဟင်းက တစ်မျိုးချင်းဆို ဟုတ်နေပေမယ့် အားလုံးကြတော့ မလိုက်ဖက်ဘူး ဖြစ်သွားတယ်။ ဧည့်သည်တွေကတော့ စားသွားရှာပါတယ်။ ဟင်းဆိုတာ ချက်တတ်ရုံနဲ့ မပြီးဘူး။ ဟင်းအမျိုးအစား လိုက်အောင် တွဲတတ်ဖို့လဲလိုတယ်ဆိုတာ နားလည်လိုက်တယ်။

ပန်းသေးဟင်းဆိုတာ ဒီလိုမျိုးပေါ့ကွယ်။ အမျိုးတွေလာလည်တော့ မာမီမားသားမေမေ ချက်ထားတာ။ ပန်းသေးထုံးစံလို့ပြောမလား။ အလှူအိမ်၊ ထမင်းကြွေးတွေမှာ ဟင်းခြောက်မျိုးဆိုတာကို ကြွေးကြတယ်။ တစ်ခါတစ်လေ ၅မျိုးဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ တစ်ခါတစ်လေ ၇မျိုး ဖြစ်ရင် ဖြစ်သွားတယ်။ တစ်အိမ်နဲ့တစ်အိမ် တစ်ခါနဲ့တစ်ခါ ဟင်းတွေ မတူတတ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် basic concept ကတော့ တစ်ခုတည်း။ အဲနေ့က အမေချက်ထားတာတွေကတော့ ကြက်ပြုတ်၊ ကြက်သားမှိုကြော် (ကြွက်နားရွက်မှို)၊ အစိမ်းကြော်(ဂျူးဖူး၊ မုန်လာဥနီ၊ ရေပြောင်းဖူး၊ အောစွန်း)၊ ကြာဇံသုတ်၊ စူးကျီး (ကြက်သားလုံးကြော်ချက်)၊ အမဲသားကြော်၊ သီဟိုဠ်စေ့ကြော်၊ မုန်ညင်းဟင်းရည် တို့ပေါ့။ စားလို့ကုန်ခါနီးမှ ဓါတ်ပုံရိုက်ဖို့သတိရတယ်။

အရင်နှစ် တရုတ်နှစ်သစ်ကူးပိတ်ရက်မှာ သူငယ်ချင်းတွေက ပန်းသေးဟင်းချက်ခိုင်းတော့ ချက်လိုက်သေးတယ်။ ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲဆိုတော့ အပေါ်က မြင်တဲ့အတိုင်း။ ဟီး.. ပြောပါတယ်။ ဟင်းက ချက်ဘဲ ချက်တတ်တယ်။ မတွဲတတ်ဘူးဆို။ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် ပန်းသေးဟင်းနဲ့ သိပ်မတူဘူး ဖြစ်သွားတယ်။ သူငယ်ချင်းတွေတော့ အားပေးကြရှာပါတယ်။ စားလို့ဖြစ်တယ်တဲ့။ ဒီနှစ် တရုတ်နှစ်ကူးပိတ်ရက်တော့ ဘယ်မှ သွားချင်စိတ် မရှိတာနဲ့ အိမ်တွင်းအောင်းပြီး ဘလော့ဂ်ချည်း လှိမ့်ရေးပစ်လိုက်တယ်။ မှတ်ရော။ တောင်ကြီးစီးရီးစ်က အပိုင်း၇ဘဲ ရှိသေးတယ်။ ရေးစရာ ကုန်သလောက် ဖြစ်နေပြီ။

Taunggyi Trip 2010 – 6 (My high school)

2011-02-03T17:09:00.001+08:00

အပိုင်း၆ - ကျောင်းတော်သာ

၂၀၁၁ ရောက်သွားပေမယ့် ၂၀၁၀ ခရီးကို ဆက်ပါဦးမယ်။ တောင်ကြီးမှာ အထက်တန်းကျောင်း ၇ကျောင်း ရှိတယ်။ အထက၁၊ အထက၂ စသဖြင့် အထက ၇ အထိပေါ့။ သဉ္ဇာတို့ကျောင်းက အထက၄။ ငယ်ငယ်က TTC မူလတန်းကျောင်းမှာတက်ပြီး ငါးတန်းမှာ အထက(၄) ပြောင်းခဲ့တာ။ သဉ္ဇာ တက်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ဆရာမကြီး ဒေါ်အေးချစ် လက်ထက် တောင်ကြီးမှာ အထက၄ ခေတ်ဆိုတော့ ထ၄ ကျောင်းသားတွေက ကိုယ့်ကိုယ် အလကားနေရင်းတောင် သူများကျောင်းထက် နှာတစ်ဖျားသာတယ်လို့ ကြံဖန်ဂုဏ်ယူကြတယ်ပေါ့ကွယ်။ တစ်ခြားမြို့မှာ ကျောင်းသားဖြစ်ရတာထက် တောင်ကြီးမှာ ကျောင်းသားဖြစ်ရတာ သာတဲ့အချက်က တန်ဆောင်တိုင်မှာ ကထိန်လှည့်ခွင့်ရတဲ့အချက်ပေါ့။ (ခုနောက်ပိုင်းတော့ ကျောင်းသားတွေ ကထိန်လှည့်ခွင့် မပေးတော့ဘူး ပြောတယ်။)

အပါတ်တိုင်း နိုင်ငံတော် အလံကို အလေးပြုခဲ့တဲ့ ဘောလုံးကွင်း။ ဆောင်းတွင်းဆို နံနက်စောစောလာပြီး Assembly မတိုင်ခင် နေပူဆာလှုံရတာကိုလည်း လွမ်းစရာပါဘဲ။ မြက်ပင်တွေ ရှည်လာပြီဆိုရင် မြက်တွေကို ထုံးပြီး ထောင်ချောက်မလုပ်ကြည့်ဖူးတဲ့သူ နည်းမလားဘဲ။ အပေါ်က မြင်ရတဲ့ အဆောင်ကတော့ မူကြိုဆောင်။ မူကြိုဘေးမှာ အားကစားရုံ ရှိပါတယ်။ သဉ္ဇာတို့ ကျောင်းဝင်အပြီးမှာ အဆောက်အဦးအသစ် တော်တော်များများ တိုးလာတယ်။ ၁၉၉၆ အရှေ့ပိုင်း အောင်သွားတဲ့ ကျောင်းသားဟောင်း တွေကတော့ မူကြို၊ ဓမ္မာရုံ၊ အားကစားရုံ၊ မြသီရိ ခန်းမတွေကို မှီလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အားသစ် - ၁။ ငါးတန်းမှာ ထ၄ စပြောင်းတော့ ဒီအဆောင်မှာ တက်ခဲ့ရတာ။ ကျောင်းဝင်စတော့ ဘယ်လိုမှ မပျော်ဘူးပေါ့။ သူများကျောင်းမှာ သွားတက်နေရသလို ခံစားရတယ်။ ဒါတောင် အရင်ကျောင်းက သူငယ်ချင်းတော်တော်များများ ကိုယ်နဲ့ တစ်တန်းထဲကျလို့ တော်သေးတယ်။

ဒါကမြသီရိဆောင်။ အပေါ်ထပ်က ဆုပေးပွဲခန်းမ။ ကျောင်းဆောင်သစ်ဆောက်ပြီးတာနဲ့ သဉ္ဇာတို့လည်း ၇တန်း အရောက်။ ကျောင်းဆောင်သစ်မှာ စျေးဦးပေါက် ကျောင်းတက်ခဲ့ရတာ။ ဘောလုံးကွင်းကို တိုက်ရိုက်မြင်နေရတာဆိုတော့ သူများတွေ ကွင်းထဲမှာ ဘင်ခရာ ကျင့်တဲ့အချိန်၊ အားကစား အချိန်ဆို တစ်တန်းလုံးက ဆရာမစာသင်တာကို မကြည့်ဘဲ အပြင်ဘဲ ငေးနေလို့ ဆရာမတွေကတော့ ဒီကျောင်းဆောင်က အတန်းတွေကို သိပ်မကြိုက်ကြဘူး။

ဒါကတော့ မုန့်စားဆင်းချိန်ဆို အစည်ကားဆုံးနေရာပေါ့။ ဘေးမှာ မုန့်ဆိုင်တန်းတွေ ရှိတယ်လေ။ ခုတော့ မုန့်ဆိုင်တန်းတွေနေရာမှာ ကျောင်းဆောင်သစ် ဆောက်နေတယ်။ အနောက်ဘက်က ၉တန်း ၁၀တန်း အဆောင်။ ကိုယ်တိုင်ဆို ပုံအများကြီး ရိုက်ဖြစ်လောက်ပေမယ့် စိတ်မရှည်တဲ့ မောင်လေးကို ရိုက်ခိုင်းရတော့ သူက လေးပုံဘဲ ရိုက်ခဲ့ပေးတယ်။
ငယ်ငယ်က ဆုပေးပွဲတွေဆို ဒီလို ဗလာစာအုပ်တွေ ပေးလေ့ရှိပါတယ်။ စာရွက်တွေက ကွာလတီ သိပ်မကောင်းပေမယ့် သဉ္ဇာတို့အတွက်တော့ တန်ဖိုးဖြတ်လို့မရတဲ့ အရာတွေပါ။ (၅တန်းကတည်းကနေ ဆုရထားတဲ့စာအုပ်တစ်ချို့ မသုံးရက်ဘဲ သိမ်းထားတာ ခုထိ ရှိနေသေးတယ်။) ဘာရယ်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အမှတ်တရပေါ့။

ကိုးတန်းတုန်းက အိမ်တွင်းမှု အချိန်မှာ လုပ်ခဲ့တဲ့ တစ်ရှူးဘောက်စ်လေး၊ အဲတုန်းက ပလတ်စတစ် ဇကာကွက်တွေအပေါ်မှာ သိုးမွေးချည်နဲ့ထိုးပြီး ပုံမျိုးစုံလုပ်တာ ခေတ်စားတုန်းကပေါ့။ ဒီတစ်ခုပြီးဖို့ အချိန် တော်တော်ယူခဲ့ရတယ်။

ကျောင်းတုန်းက အမှတ်တရလေးတွေပေါ့..

Related Links
1. BEHS 4 Tgi on Facebook: http://www.facebook.com/group.php?gid=4422771052

Rakhine-style Seafood Curry

2011-02-02T16:57:00.001+08:00

ရခိုင်စတိုင် ပင်လယ်စာ ချဉ်စပ်ဟင်း

ကျောင်းတက်တုန်းက ရခိုင်က အမကြီးတွေနဲ့နေတော့ သူတို့အမြဲချက်ကျွေးလေ့ရှိတဲ့ဟင်းပါ။ ချက်ရတာ မြန်ပြီး ချဉ်ချဉ်စပ်စပ်နဲ့ တော်တော်စားကောင်းပါတယ်။

လိုအပ်သော ပစ္စည်းများ
ပုဇွန်၊ ပြည်ကြီးငါး
ကြက်သွန်နီ အသေးတစ်လုံး
ငရုတ်သီးစိမ်း ၄တောင့်
သံပုရာသီး တစ်ခြမ်း
နံနံပင် အနည်းငယ်

ဟင်းချက်ရန် ပြင်ဆင်ခြင်း

၁။ ကြက်သွန်နီ အသေးတစ်လုံးကို ပါးပါးလှီးထားပါ။ (အလုံးကြီးလျှင် တစ်ဝက်ဆို လောက်ပါပြီ။)

၂။ ငရုတ်သီးစိမ်းကို ၅မိနစ်ခန့် ပြုတ်၍ ညက်အောင် ထောင်းပါ။

၃။ ပုဇွန်နှင့် ပြည်ကြီးငါးတို့အား သေချာ သန့်စင်ထားပါ။

ဟင်းချက်နည်း အဆင့်ဆင့်

၁။ ဆီအနည်းငယ် ကို အိုးအတွင်းအပူပေး၍ ကြက်သွန်နီကို ဆနွင်းအနည်းငယ်တို့ကို ဆီသတ်ပါ။ (ကြက်သွန်ဆီသတ်ဖို့ လောက်ငှရန်လောက်သာ ဆီလိုပါတယ်။ များသွားရင် မကောင်းပါဘူး။)

၂။ ကြက်သွန်နီ အနည်းငယ်နွမ်းလာလျှင် ညက်အောင် ထောင်းထားသော ငရုတ်သီးစိမ်းကို ခဏဆီသတ်ပြီး ပုစွန်နှင့် ပြည်ကြီးငါးတို့ကို ထည့်ပါ။ (သတိ - ငရုတ်သီး နည်းနည်းညှော်မည်။ :D)

၃။ ဆား၊ အချိုမှုန့်တို့ကို လိုသလိုထည့်ပါ။

၄။ ၂မိနစ်ခန့် နှံ့အောင် မွှေပြီးလျှင် ရေတစ်ဖန်ခွက်ခန့် လောင်းထည့်လိုက်ပါ။

၅။ သံပုရာရည် ညှစ်ထည့်ပါ။

၆။ ပွက်လာလျှင် နံနံပင်အပေါ်မှ အုပ်၍ ခဏအကြာမှာတော့ ချလို့ရပါပြီ။

ပင်လယ်စာဟင်း ရခိုင်ချက် (ပန်းကန်ထဲ ထည့်ရမှာ ပျင်းလို့ အိုးထဲဘဲ ဓါတ်ပုံရိုက်လိုက်တယ်။)

မှတ်ချက်

၁။ ရခိုင်ဟင်း အားလုံးမှာ ငရုတ်သီးစိမ်းကို ဖုတ်(သို့)ပြုတ်ပြီးမှ ထည့်ရသည်။ အစိမ်းထောင်းထည့်လျှင် စားမကောင်းပါ။

၂။ ငရုတ်သီးကို အစေ့ပါ မကျန်တဲ့အထိ ညက်အောင် ထောင်းရပါတယ်။

၄။ တစ်ခါတစ်လေကြတော့ အနှစ်များအောင် ဆိုပြီး ခရမ်းချဉ်သီး တောက်တောက်စဉ်းထားတာ တစ်လုံးလောက်လဲ ထည့်ချက်လေ့ ရှိတယ်။

၃။ တစ်ခြား ငါး (သို့) ငါးဖယ် တို့နဲ့လည်း ချက်လို့ရပါတယ်။ ငါးအစိမ်းနဲ့လည်း စားလို့ဖြစ်ပေမယ့် ငါးကို ကြော်ပြီး ချက်ရင် ပိုစားကောင်းပါတယ်။ ဒီနည်းအတိုင်းချက်ရင် စားလို့အကောင်းဆုံးကတော့ ငါးမုတ်ဖြူနဲ့ပါ။ ငါးမုတ်ဖြူကို အရင် ကြော်ထားပြီး ပုဇွန်နေရာမှာ ထည့်လိုက်ရုံပါဘဲ။

ချက်ရတာ လွယ်မှလွယ်(ငရုတ်သီးထောင်းရတာက လွဲလို့)။ ဒီဟင်းချက်တိုင်း ရေထည့်တာ များသွားမလားလို့ ထင်မိပေမယ့် အမြဲ အနှစ်က မလောက်လို့ ရေပြန်ပြန်ထိုးရတာ များတယ်။ ဟိုးအရင်က အစပ်သိပ်မစားနိုင်ပေမယ့် ရခိုင်ဟင်းတွေနဲ့တွေ့တော့ တော်တော်စားနိုင်သွားတယ်။ ရခိုင်စကားလည်း တော်တော်နားရည်ဝသွားတယ်။

ရခိုင်ဟင်းစစ်စစ် ယင်းပိုင် ဟုတ်မဟုတ် မဟိပါရေ။ ရခိုင်ကလူတိချက်တော့လည်း ရခိုင်ဟင်း ဖြိုက်ရေပေါ့။ (မှန်လားတော့မသိ၊ မှတ်မိသလောက် ပြောကြည့်တာ။ နားလည်လား? :-D )

Chinese-style steamed fish

2011-01-06T17:57:00.000+08:00

အင်တာနက်ထဲမှာ “Chinese-style steamed fish” recipe ဆိုပြီး ရှာလိုက်တော့ တော်တော်များများ တွေ့လာတယ်။ အဲတာတွေထဲက ကောင်းမယ်ထင်တဲ့ အချက်လေးတွေ ရွေးပြီး စိတ်ကြိုက်လုပ်လိုက်တာ တော်တော်တော့ စားကောင်းသွားတယ်။ (ပဲငံပြာရည် နည်းနည်းများသွားတာကလွဲရင်)။ ငါးက ပေါင်းအိုးထဲ မဆန့်လို့ ခေါင်းဖြတ်လိုက်ရတယ်။

ပါဝင်သော ပစ္စည်းများ

ငါးတစ်ကောင် (ပုံထဲက Ikan Siakap။ မြန်မာလို ကကတစ် ငါးလို့ခေါ်တာထင်တယ်။)
ကြက်သွန်ဖြူ ၅မွှာခန့်
ဂျင်း တစ်တက်
ငရုတ်သီးစိမ်း ၃တောင့်
နံနံပင် တစ်စည်းခန့်
စပါးလင် ၂တက်
ပဲငံပြာရည် အကြည်
ဆီ ၂ဇွန်း (လက်ဖက်ရည်ဇွန်း)
နှမ်းဆီ အနည်းငယ်
ကောက်ညှင်းမှုန့် ၂ဇွန်း
ဆား

ပြင်ဆင်ခြင်း

ဂျင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ နံနံပင် တစ်ဝက်၊ ငရုတ်သီးစိမ်းတို့ကို ပါးပါးလှီးထားပါ။
ကျန်နံနံပင် တစ်ဝက်ကို ငါးအပေါ်မှ အုပ်ရန် ဖယ်ထားပါ။
စပါးလင် ၂တက်ကို ဓါးပြားရိုက်ထားပါ။

ငါးပေါင်းရန်
ငါးကို ဓားဖြင့်မွမ်းပြီး ဆားနယ်၍ နာရီဝက်ခန်၌ထားပါ။ ပန်းကန်ပြား တစ်ချပ်ပေါ်မှာ ခုနက ပါးပါးလှီးထားတဲ့ အဆာ(ဂျင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ နံနံပင်) အနည်းငယ်ကိုခင်း၊ တစ်ချို့ တစ်ဝက် နဲ့ စပါးလင် ကို ငါးဝမ်းဗိုက်အတွင်းသွတ်ပြီး ၁၀မိနစ်ခန့် ပေါင်းပါတယ်။ ငါးပေါင်းတာ ကျက်သွားပြီဆိုရင် ငါးပေါင်းကနေ ထွက်လာတဲ့ အရည်တွေကို သွန်လိုက်ပြီး ငါးကို ပန်းကန်တစ်ချပ်မှာ ထည့်ထားပါ။

အနှစ်ပြုလုပ်ခြင်း
ဆီလက်ဖက်ရည်ဇွန်း ၂ဇွန်းခန့်ကို ပူလာအောင် တည်ပြီး ဂျင်းနှင့် ကြက်သွန်ဖြူ အနည်းငယ်ကို စက္ကန့် ၂၀ ခန့် အပူပေးပြီး ငါးအပေါ်ကို လောင်းချလိုက်ပါ။

ထို့နောက် ရေအေးဖြင့်ဖျော်ထားသော ကော်မှုန့် ၂ဇွန်းခန်၌ကို ပွက်အောင် တည်ပါ။ ပွက်လာလျှင် ပဲငံပြာရည်အကြည်၊ နှမ်းဆီ အနည်းငယ်၊ ကျန်နေသော အဆာ (ဂျင်း၊ကြက်သွန်ဖြူ၊ငရုတ်သီး)နှင့် စပါးလင်တို့ကို ထည့်၍ ပွက်လာလျှင် ငါးအပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ပါ။

(သဉ္ဇာ့အမေကတော့ စားရတာ ပေါ့လို့ဆိုပြီး သံပုရာသီး ညှစ်ပါတယ်။ Original Recipe ထဲမှာတော့ သံပုရာသီး ညှစ်တဲ့ အဆင့် မပါဘူး။)

လုပ်ရတာ မခက်တော့ အရသာရှိတဲ့ ငါးပေါင်းတစ်ခွက် ထွက်လာမှာပါ။

သူတို့ပြောတဲ့ လျို့ဝှက်ချက်

၁။ ငါးပေါင်းလို့ထွက်လာတဲ့အရည်ကို ပြန်မသုံးပါနဲ့။ လူတော်တော်များများက ငါးပေါင်းရည်မှာ အရသာနဲ့အာဟာရဓါတ်တွေ ပါတယ်လို့ ယူဆကြပေမယ့် အမှန်မှာ ငါးပေါင်းရည်ဟာ အနံ့အနည်းငယ် ညှီတဲ့အတွက် ငါးပေါင်းရဲ့ အရသာကို ပျက်စေပါတယ်။
၂။ ပဲငံပြာရည်အကြည်ရဲ့ အရသာကို အနှစ်အတွက် အဓိက သုံးပါတယ်။
၃။ လူအစုက ဆီထည့်လေ့မရှိပေမယ့် ဆီသတ်ပြီး လောင်းချလိုက်တဲ့ ဆီပူပူဟာ ငါးပေါင်းရဲ့ အနံ့အရသာကို ပိုပြီး ပြည့်စုံစေတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။

ref: Steamed Fish Recipe

ပဲငံပြာရည်ကတော့ မြန်မာပြည်မှာ အမြဲသုံးနေတာဘဲ အရသာရှိသလိုဘဲ။ ဒီက ပဲငံပြာရည်တွေက အချိုများလွန်းတယ်။ ဒီ Lee Kum Kee တံဆိပ်တော့ မဆိုးဘူး။ အရင်နှစ်အထိ မြန်မာပြည်ပြန်တိုင်း ပဲငံပြာရည် သယ်ရတာ အလုပ်တစ်ခု :D

(အရင်ပို့စ်ကို NHM Writer နဲ့ ရေးပေမယ့် ခုပို့စ်တော့ လက်ကွက်ကျင့်ကြည့်မယ်ဆိုပြီး Keyman နဲ့ ရိုက်ကြည့်တယ်။ ရရစ် အရင်ရေးပြီးမှ အက္ခရာ ရေးတာ အကျင့်ပါနေတော့ စာရေးရတာ နည်းနည်းထောက်တယ်။ ပြီးတော့ ယပလက်ရယ် ဂငယ် ရယ် ဝလုံးရယ် ခဏခဏ ပြန်ရှာရတာကလွဲရင် ကျန်တာ အားလုံး အဆင်ပြေတယ်။ တစ်ပုဒ်လောက် ရေးပြီးတာနဲ့ ကီးဘုတ်ကို တော်တော်ကြိုက်သွားတယ်။)

My blog and myanmar unicode issue

2011-01-04T15:48:00.004+08:00

SOLVED! The issue caused by having Unicode 5.1 version of Myanmar3. The display is fine after replacing with new version of Myanmar3. Thanks everyone.

=================================

ဘလော့ဂ်ကို ယူနီကုဒ် ပြောင်းအပြီးမှာ သတိထားမိတာက အသတ်နဲ့ အောက်ကမြစ်တွဲထားတဲ့စာလုံးတွေ တလွဲဖြစ်နေတယ်။ သဉ္ဇာက ဘလော့ပို့စ် အဟောင်းတွေကို Myanmar NLP က Converter နဲ့ ပြောင်းထားတာ။ နောက်ဆုံးပို့စ်တစ်ခုတော့ MS Word မှာ ရိုက်ပြီးတင်တာ။ keyboard အတွက် NHM Writer ကို သုံးတယ်။ ရိုက်တုန်းကတော့ မှန်တယ်။ publish လုပ်ပြီးမှ အသတ်နဲ့ အောက်ကမြစ်တွေက တလွဲ ဖြစ်သွားတာ။ ရေလည်စားတယ်။

ကိုရဲလင်းကျော် ဘလော့ဂ်

စေတန်ဂေါ့ဒ် ဘလော့

ကိုဒီဘီ ဘလော့

သဉ္ဇာ့ဘလော့

ကိုဇက်တီ ဘလော့ဂ်ကြတော့ ဟုတ်လို့။ သူ ဘာ magic တွေ သုံးထားသလဲ လိုက်ရှာရတယ်။ Right Click -> View Page Source ပေါ့။ CSS ကိုလည်း ကိုဇက်တီ ပြောတဲ့အတိုင်း ပြင်တာဘဲ။ ဘာလို့ အဲဒီ အသတ်နဲ့ အောက်ကမြစ်က တလွဲဖြစ်နေသလဲ စဉ်းစားလို့ကို မရဘူး။ Source ထဲက ကုဒ်တွေကို လိုက်ရှာတော့ ဒီလိုတွေ့တယ်။

e.g., ဒါပေမယ့် ဆိုတဲ့ စာလုံးကို HTML Encoding နဲ့

ကိုဇက်တီ ဘလော့ဂ်မှာ
ဒါပေမယ့်

သဉ္ဇာ့ ဘလော့ဂ် မှာကြတော့ ဒီလို
ဒါပေမယ့်

NHM Writer ရဲ့ keymap ကို update လုပ်ရမှာလား။ browser setting ကြောင့်လား။ CSS ကြောင့်လား။ မသိတော့ဘူး

Ref:
Myanmar Unicode Character and HTML Entities

Converting blog to Myanmar Unicode

2011-01-02T21:19:00.007+08:00

ခုတလော ဖိုရမ်တွေမှာရော ဖေ့စ်ဘွခ်ပေါ်မှာပါ လူတော်တော်များများ ယူနီကုဒ်သံ တညံညံ ဖြစ်နေတယ်။ ၂၀၀၈ နှစ်ကုန်ပိုင်းလောက်တုန်းက မြန်မာ၃ ပြောင်းဖို့ လုပ်သေးတယ်။ ဒါပေမယ့် ကီးဘုတ်က တော်တော်ပြဿနာ တက်တာနဲ့ မေ့မေ့ပျောက်ပျောက်ဘဲ ဖြစ်သွားတယ်။ အဲတုန်းက ယူနီကုဒ် ၅.၁ ထင်တယ်။ အခုတော့ ယူနီကုဒ် ၅.၂ စံ မှာ မြန်မာစာက stable ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ ကိုယ်လည်း ပြောင်းသုံးသင့်တဲ့ အချိန် ရောက်ပြီလို့ ယူဆတယ်။ ပြဿနာကတော့ နည်းနည်းတက်တယ်။ မြန်မာ ဘလော့ဂ် စရေးတုန်းကလို ခံစားချက်မျိုးပေါ့။

ပထမဆုံး font နဲ့ keyboard သွင်းဖို့လုပ်တယ်။
1. Myanmar 3: Installing Unicode Font
2. Myanmar Unicode Font Package (credits to Ko ZT)
3. Keyboard: NHM keyboard for Unicode

ဒီမှာ ဘာပြဿနာ တက်လဲဆိုတော့ အရင်နှစ်က မြန်မာ၃ သွင်းထားသေးတယ်။ အဲတုန်းက ယူနီကုဒ် ၅.၁။ အခု ယူနီကုဒ် ၅.၂ နဲ့ ထွက်လာတော့ အရင်ဖောင့်ကို delete လုပ်မရ.. replace လုပ်မရနဲ့ ရွာလည်ပါရော။ နည်းမျိုးစုံစမ်းပြီး နောက်ဆုံးမှ ပြေလည်သွားတယ်။ font ကို drag & drop နဲ့ တစ်ခြားနေရာ အရင်ရွှေ့ (Windows ကို C:\ drive ထဲမှာ သွင်းထားတာဆိုရင် C:\ drive ရဲ့ တစ်နေရာရာကို ရွှေ့ရမယ်။ ဖျက်လို့ရမယ့် နည်းလမ်းတော့ ရှာမတွေ့သေးဘူး။) ပြီးမှ ဖောင့်အသစ်ပြန်သွင်းရတယ်။

ဖောင့်သွင်းပြီးပြီ။ NHM Writer သွင်းထားတော့ Alt + 1 နှိပ်ပြီး ယူနီကုဒ်ပြောင်းတယ်။ notepad မှာ စာရိုက်တယ်။ အိုကေ။

နောက် browser တွေက ဇော်ဂျီ ဖောင့် ပြောင်းထားတာဆိုတော့ ယူနီကုဒ်ကို ကောင်းကောင်း မမြင်ရဘူး ဖြစ်ပြန်ရော။ အဲဒီအတွက်တော့ ဦးနှောက်ခြောက်စရာ သိပ်မလိုလိုက်ဘူး။ Javascript plugin တွေ ရေးထားပြီးသား ရှိတယ်။

Firefox အတွက် Plugin (credits to ကိုစိုးမင်း)
Unicode 5.1 to Zawgyi 2009 Converter as Bookmark

Google Chrome အတွက် Extension (credits to saturngod)
Parallel Universe

မြန်မာဘလော့ဂ်တွေ ကောင်းကောင်းဖတ်လို့ရသွားပြီ။ ပြီးတော့ ကိုယ့်ဘလော့ဂ် တစ်ခုလုံးကို ယူနီကုဒ်ပြောင်းဖို့လုပ်ရတယ်။ အဲဒီအတွက် Unicode Converter ကို Myanmar NLP

ကနေ ဒေါင်းလုတ်လုပ် ဘလော့ပို့စ်တွေကို xml ထုတ်၊ convert လုပ်၊ upload ပြန်လုပ်လိုက်တယ်။ ဘလော့သက်တမ်း သုံးနှစ်လောက်မှာ စုစုပေါင်း ၁၅၇ ပုဒ် တိတိကြီးများတောင် ရေးထားတာဆိုတော့ ခဏဘဲကြာတယ်။ ပြီးတော့ ဘလော့တန်းပလိတ်မှာ CSS တွေကို လိုက်ပြောင်းတယ်။ ပြီးသလောက်တော့ ရှိသွားပြီ။ ကိုယ့်ကိုယ် ကြည့်တော့ ဟုတ်သလိုလို။ ဒါပေမယ့် ဘလော့ဂ် တစ်ခုလုံးမှာ အသတ်နဲ့ အောက်ကမြစ် တွဲထားတဲ့စာလုံးတွေ တစ်ခုမှ မအိုကေဘူး ဖြစ်နေတယ်။ တစ်ပုဒ်ချင်းစီ လိုက်ပြင်ရင်လည်း ပြင်တုန်းက အကောင်း publish လုပ်လိုက်ရင် ဒုံရင်း ဒုံရင်း ဖြစ်သွားရော။ ကိုဇက်တီ ကတော့ အားပေးပါတယ်။

တစ်ချို့ ကွန်ဗာတာက ယူနီကုတ် ၅.၁ ထွက်တုန်းက ရေးထားတာပါ။ ၅.၁ ကနေ ၅.၂ ပြောင်းတဲ့ အချိန်မှာ ကျန်တာတွေ အားလုံး တူပေမယ့် အောက်ကမြင့်ကို သိမ်းတဲ့ပုံစံ ပြောင်းသွားတယ်။ သဉ္ဇာ့ ဆီမှာ အခု ရှိတဲ့ဖောင့်က ၅.၂ ဖောင့် ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒါကြောင့် အခုလို မြင်နေရတာ။ ဒါလေးတော့ လောလောဆယ် Manual ပဲ ပြန်ပြင်လိုက်ပါ။

တဲ့။

ခုလောလောဆယ်တော့ ဒီအတိုင်းထားလိုက်ဦးမယ်။ sidebar က widget တွေကလည်း ဇော်ဂျီတစ်ဝက် ယူနီကုဒ် တစ်ဝက် ဖြစ်နေတုန်းဘဲ။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြင်ယူရမယ်။

ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် တော်တော်တော့ ခရီးရောက်သွားပါပြီ။ သူများပြောင်းလို့ ဒီအတိုင်း ပေါ်ပင် လိုက်လုပ်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ မြန်မာလို search လုပ်တဲ့အခါ result တော်တော်များများက မြန်မာ ဘလော့ဂ်တွေကနေ လာတာပါ။ ဇော်ဂျီသုံးတုန်းက စာအရေးအသား အထားအသိုကို သိပ်ဂရုစိုက်စရာ မလိုတော့ ရေးချင်သလို ရေးခဲ့တယ်။ နည်းနည်းလေး မှားလိုက်တာနဲ့ search engine က မသိတော့ဘူး။ ယူနီကုဒ်စံကို လိုက်နာလိုက်ခြင်းအားဖြင့် ကိုယ်ရေးထားတဲ့စာတွေဟာ နောင်တစ်ချိန်မှာ တစ်ယောက်ယောက်အတွက် အုတ်တစ်ချပ်၊ သဲတစ်ပွင့်၊ နှမ်းတစ်စေ့လောက်တော့ ဖြစ်တန်ကောင်းပါရဲ့။

(ယူနီကုဒ်ကို convert လုပ်ပြီး upload လုပ်တဲ့အခါ publish လုပ်မိသွားလို့ feed reader ကို spam လုပ်သလို ဖြစ်သွားရင် Feed ကို subscribe လုပ်ထားတဲ့သူတွေကို တောင်းပန်ပါတယ်။)

Taunggyi Trip 2010 – 5

2010-11-25T13:03:00.008+08:00

အပိုင်း၅ - တောင်ကြီးဈေးနေ့

တောင်ကြီးကို အရမ်းကြိုက်တဲ့ အချက်တွေထဲက တစ်ခုကတော့ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နဲ့ အသီးအနှံ တော်တော် ပေါတာပါဘဲ။ မိုးနှောင်းပိုင်း ဩဂုတ်၊ စက်တင်ဘာလောက် ဆိုရင် ဩဇာသီး၊ တယ်သီး၊ ထောပါတ်သီး တွေ လှိုင်လှိုင်ထွက်တဲ့အချိန်ဖြစ်ပြီး ဆောင်းအကုန် နွေအကူး ကတော့ စတော်ဘယ်ရီ ပေါ်တဲ့အချိန်ဖြစ်ပါတယ်။ ဆောင်းတွင်းပြန်ရင် လိမ္မော်သီးလောက်ဘဲ ရှိပြီး နွေအကုန် မိုးအကူးဆိုရင် သရက်သီးလောက်ဘဲ ပေါတာ။ ဒီတစ်ခေါက်ပြန်တော့ ထောပါတ်သီးနဲ့ ဩဇာသီးကို နေ့တိုင်းလိုလို စားခဲ့တယ်။ တယ်သီးကို ပလတ်စတစ်အိတ်အလုံနဲ့ချည်၊ ရေအပြည့်ထည့်ထားတဲ့ အိုးထဲ ထည့်ပြီး ၂ပါတ်လောက် ထားလို့ ရလာတဲ့ တယ်သီး အကြွပ်သီးဆိုတာလဲ တော်တော်စားကောင်းတယ်။ ဟင်းသီးဟင်းရွက်တွေထဲမှာတော့ ရေပြောင်းဖူး နဲ့ ဆလတ်ရိုးကို တော်တော်ကြိုက်တယ်။

စူကာသီး (ဂေါ်ရခါးသီး)၊ ဖရုံသီး၊ စူကာရွက်၊ ရေပြောင်းဖူး

ဂေါ်ဖီထုပ်၊ ဩဇာသီး

ဝယ်လာဖြစ်ခဲ့တာက ထောပါတ်ပြောင်း၊ ရေပြောင်းဖူး၊ ထောပါတ်ပဲ၊ ရွှေပဲရွက်

နေကြာစေ့လှော်၊ တရုတ်ပဲ၊ ပဲပုတ်စေ့၊ ဖရုံစေ့၊ မြေပဲဆားလှော်၊ စသဖြင့်.. စသဖြင့်..

sour & spice corner: ငရုတ်သီး၊ မျှစ်ချဉ်၊ ဂျူးမြစ်၊ ချဉ်ပေါင်ရွက်

(ကင်မရာ တကားကားနဲ့ ဈေးသွားခဲ့တဲ့ ဈေးနေ့တစ်နေ့ကပေါ့။)

ဒဏ္ဍာရီထဲက မင်းသမီးလေးနှင့် ကာယိအိန္ဒြေ ပျက်ပြားမှု

2010-10-13T09:30:00.007+08:00

>>> တောထဲမှာ အိပ်ပျော်နေတဲ့ မင်းသမီးကို နမ်းမိတဲ့မင်းသားလေးကို အခုခေတ်လိုဆိုရင် ကာယိအိန္ဒြေ ပျက်ပြားမှုနဲ့ ဂုဏ်သရေပျက်တယ်ဆိုပြီး တိုင်ကြားလို့ ရတယ်။

### အမှန်တော့ မင်းသမီးလေးက မင်းသားလေး နမ်းလိုက်တာကို သဘောကျတယ်ဆိုတဲ့ အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ဘူး။ နှစ်ဦးသဘောတူမဟုတ်ဘဲ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အတွက် အရှက်ရစေခဲ့တယ်လေ။

^^^ မင်းသားလေးက ချစ်ခင် သဘောကျလို့ ဒီလိုလုပ်ခဲ့တာ ဆိုရင်ရော?

>>> ခုမှ တွေ့ဖူးတဲ့ မိန်းကလေးကို ချက်ချင်း ချစ်သွားတယ်ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်မလား။ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ လောဘစိတ်ကြောင့်ဖြစ်တာပေါ့။

### ဒီလိုပြောကြေးဆိုရင် ဘယ်နေရာမှာမဆို အိပ်တတ်တဲ့ မင်းသမီးမှာ တာဝန်ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား?

>>> အဲဒီစကားက မီနီစကတ်ဝတ်ရင် ကာမဂုဏ်ကို နှိုးဆွပေးတယ်ဆိုတဲ့ အချက်နဲ့ အတူတူဘဲ။ ယောကျာ်းတွေရဲ့ တစ်ဖက်သတ် အတွေးဘဲ။

^^^ အဲလိုမဟုတ်ဘူးလား?

>>> မင်းသမီးလေးက မှော်ပညာနဲ့ အပြုစားခံထားရတဲ့ အခြေအနေလေ။ အဲတာကို ကူညီမယ်လို့ စိတ်မကူးဘဲ ဒီလိုအချိန်မှာ ဘယ်လိုလုပ်ရင် ကောင်းမလဲဆိုတဲ့ မကောင်းတဲ့စိတ် ထားနေတဲ့သူကို ဥပဒေအရ အပြစ်ပေးရမှာဘဲ။

### မှော်အတတ်နဲ့ ပြုစားခံရတယ်ဆိုတာ ဆင်ခြေတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်တာဘဲ။ မင်းသားလေးကို ဖြားယောင်း သွေးဆောင်ချင်လို့ မင်းသားလေးသွားတဲ့ လမ်းမှာ အိပ်ချင်ယောင်ဆောင် နေလားဆိုတာ ဘယ်သူက သိမှာလဲ။

>>> ဒါဆို စုန်းမကြီးကို သက်သေ ထွက်ဆိုခိုင်းရင် ရမှာလား?

### ရတာဘဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီလိုလုပ်ရင်လည်း အသုံးမဝင်ဘူး။ မင်းသားလေးမှာ အပြစ်မရှိဘူး

^^^ ဘာဖြစ်လို့လဲ?

### ကာယိအိန္ဒြေ ပျက်ပြားတာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် ဂုဏ်သရေ ပျက်ပြားတာဘဲ ဖြစ်ဖြစ် အဲဒီအချက်က နောက်ဆုံး လက်ခံတဲ့လူက စိတ်ထဲမှာ မသက်မသာ ခံစားရလား မခံစားရလား ဆိုတာနဲ့ ဆိုင်တာလေ။

^^^ ဟုတ်တယ်။ မင်းသားလေးက ချောနေတော့ နောက်ဆုံး အားလုံးကို လျစ်လျူရှုလိုက်တယ် မဟုတ်လား?

>>> ဟားဟား... ထားလိုက်ပါတော့။

=================================================

ကပ်သီးကပ်သတ် အတွေးလေးကို သဘောကျလို့ ဘာသာပြန်ထားတာပါ။ မူရင်း ဘယ်နားကလဲ မမှတ်မိတော့ဘူး။ ဘာkeyword နဲ့ ပြန်ရှာရမလဲ မစဉ်းစားတတ်တော့ဘူး။ ဥပဒေတွေ ပုဒ်မတွေကို ကျမလည်း နားမလည်ပါဘူး။ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဘဲ တွေးပေါ့နော်။ ကြားထဲမှာ ဘလော့ဂ်မရေးတာ တစ်နှစ်ကျော်သွားတော့ ဒီလိုဘဲ draft posts လေးတွေ ပုံနေတဲ့ထဲက တစ်ပုဒ်ကို တင်လိုက်တာ။

Saturday Special

2010-10-11T21:33:00.009+08:00

တောင်ကြီးစီးရီးစ်မပြီးခင် စနေနေ့က သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ ချက်စားဖြစ်တာလေးတွေကို ကြားဖြတ် တင်လိုက်ဦးမယ်။ အဲနေ့က ချက်လိုက်တာ နေ့လည်စာ ရှမ်းထမင်းချဉ်၊ ညနေစာ ထိုဖူးနွေးဆိုတော့ ရှမ်းပြည်နယ်နေ့ ကျင်းပသလိုတောင် ဖြစ်သွားတယ်။

ရှမ်းထမင်းချဉ်

ရှမ်းထမင်းချဉ် လုပ်ဖို့အတွက် လိုအပ်သော အဆာများ

ရှမ်းထမင်းချဉ်လုပ်နည်းတော့ အထွေအထူး မရေးတော့ပါဘူး။ အရမ်းလွယ်လို့။ အာလူးပြုတ်၊ ငါးပြုတ်၊ ခရမ်းချဉ်သီးချက်၊ ကြက်သွန်ဖြူ/ငရုတ်သီး ဆီချက်ကို အားလုံး ရောနယ်လိုက်ရင် ငါးထမင်းချဉ်ဖြစ်သွားရော။ နယ်ရတာ နည်းနည်း လက်ညောင်းတာ တစ်ခုဘဲ။ ပဲပုတ်ကြော်၊ ဘလချောင်ကြော်တို့နဲ့ တွဲစားပါတယ်။ ငါးပြုတ်ရည်ကို ကြက်သွန်ဖြူ၊ ငရုတ်သီးစိမ်းနည်းနည်း ထည့်ပြီး ဟင်းခါး လုပ်လိုက်တယ်။ ငါးမုန့်ကြော်လို အကြော် တစ်ခုခုပါရင် ပိုစားကောင်းမယ်။ ဒီမှာ ဂျူးမြစ်မရှိတော့ ဂျူးပဲပုတ်ကြော်နဲ့ဘဲ ကျေနပ်လိုက်ရတယ်။

ထိုဖူးနွေး

ထိုဖူးနွေးကတော့ သူငယ်ချင်းကျိုတာ။ မွှေးတံဆိပ် ပဲမှုန့်အစိမ်းတစ်ထုပ်ကို ရေအေးနဲ့ဖျော်ပြီး ဆနွင်းနည်းနည်း ဆားနည်းနည်းနဲ့ ပျစ်လာတဲ့အထိ ကျိုလိုက်တာဘဲ။ တစ်ထုပ်ကို လေးယောက်စာလောက်ရတယ်။ မနားတမ်းမွှေနေရတာဆိုတော့ ကျိုရတဲ့သူတော့ တော်တော်ညောင်းသွားတယ်။ ပြီးတော့ ကြက်သွန်ဖြူ/ငရုတ်သီးဆီချက်၊ မြေပဲ/နှမ်းထောင်း၊ ထညက်ရည်နည်းနည်း၊ ပဲငံပြာရည်၊ နံနံပင် စတဲ့ အဆာပလာတွေ ထည့်လိုက်တော့ အလွန် အရသာရှိတဲ့ ထိုဖူးနွေးတစ်ပွဲ ဖြစ်သွားပါတယ်။ ထိုဖူးနွေးက အားလုံးထည့်ပြီးမှ မြေပဲထောင်းက ပျောက်နေပြီး နံနံပင် မလှီးထားတာကို သွားသတိရတယ်။ အဲဒါ မြေပဲထောင်းကို အမြန်လိုက်ရှာ၊ နံနံပင်ကို ပြေးဆေးပြီး လှီးရသေးတယ်။ ဓါတ်ပုံကလည်း ရိုက်ချင်သေးတယ်။ ထိုဖူးနွေးက အေးသွားရင် ခဲသွားတတ်တာမို့ စားခါနီး အပြေးအလွှား လုပ်လိုက်ရသေးတယ်။

ရှမ်းအစားအစာ အကြောင်းရေးရင်း ရှမ်းပြည်နဲ့ဆိုင်တဲ့ ဟာသတစ်ခု ဖတ်မိလို့ ပြန် share လိုက်ပါတယ်။ :-D

တနေ့ပထမတန်းကလေးများအားဆရာမကပထဝီဝင်ဘာသာရပ်ကိုသင်ကြားနေလေ၏။
ဆရာမ - "ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်းရဲ့ မြို့တော်ကို သိလားကလေးတို့"
ကျောင်းသားများ - "တောင်ကြီး ပါဆရာမ"
ဆရာမ - "တော်တယ်ကလေးတို့ ... ဒါဆို မြောက်ပိုင်းရဲ့မြို့တော်ရော"
ကျောင်းသားများ - "မြောက်ကြီး ပါဆရာမ"
ဆရာမ - "ဟေ"

Taunggyi Trip 2010 - 4

2010-10-10T13:27:00.009+08:00

အပိုင်း၄ - တောင်ကြီးအစားအသောက်

ဒီပို့စ်က Taunggyi Trip 2010 - 3 မှာရေးခဲ့တဲ့ ဆိုင်ရဲ့ အဆက်ပါ။

ဘယ်တော့မှ မရိုးနိုင်တဲ့ ရှမ်းအစားအစာ နောက်တစ်မျိုးကတော့ ချဉ်ငံစပ် ပါ။ ဆန်ခေါက်ဆွဲကို မုန်ညှင်းချဉ်၊ ရှလကာရည်၊ ပဲပုတ်အနှစ်၊ ပဲပင်ပေါက်၊ ကြက်သွန်ဖြူ/ငရုတ်သီးဆီချက် တို့နဲ့ စားတဲ့ ရှမ်းအစားအစာပါ။ ငယ်ငယ်တုန်းကဆို အမေ မြို့မဈေးသွားမယ်ဆိုရင် အရမ်းလိုက်ချင်တာ။ ဈေးထဲက ထောင့်လေး တစ်နေရာမှာရောင်းတဲ့ ချဉ်ငံစပ်စားချင်လို့။ :-D

တောင်ကြီးကို လွမ်းရတဲ့ထဲမှာ ကောက်ညှင်းထုပ် က ထိပ်ဆုံးနားက ပါပါတယ်။ ခုလောလောဆယ်တော့ ကောက်ညှင်းမီးကင်၊ ကောက်ညှင်းငှက်ပျော၊ ကောက်ညှင်းပူတင်း တွေကို ၁ဝထုပ်လောက်ဝယ်ပြီး ထမင်းလွတ်စားလိုက်ချင်တယ်။

ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ ရှမ်းအစားအသောက်တွေကို တစ်နေရာထဲမှာ ရနိုင်တဲ့အတွက် တောင်ကြီး ပြန်တိုင်း အဲဆိုင်မှာ အမြဲသွားစားဖြစ်ပါတယ်။ မနက် ၁၁ ဝန်းကျင်လောက် သွားစားရင် အဆင်အပြေဆုံးပါဘဲ။ ညနေဆို တစ်ချို့ အစားအသောက်တွေ ကုန်သွားတာ များပါတယ်။ တော်တော်ရောင်းကောင်းတဲ့ဆိုင်ပါ။

တောင်ကြီးမပြန်တာကြာလို့ ဈေးနှုန်းလေးတွေသိချင်မယ့် သူတွေအတွက် မှတ်မိသလောက် ရေးပေးလိုက်ပါမယ်။

ကြက်ဥကင် (၁လုံး) - ၂၀ဝ ကျပ်
ကောက်ညှင်းထုပ်၊ ငှက်ပျောထုပ်၊ ကောက်ညှင်းပူတင်း (၁ထုပ်) - ၁၀ဝ ကျပ်
ခေါက်ဆွဲအွန်၊ ချဉ်ငံစပ်၊ သင်္ဘောသီးထောင်း၊ မြေပဲတိုဖူး၊ ပဲကပ်ကြော်သုပ် (၁ပွဲ) - ၃၀ဝ ကျပ်
ဒိန်ချဉ် (၁ခွက်) - ၄၀ဝ ကျပ်

တောင်ကြီးရောက်ရင် ဖြစ်အောင် သွားစားသင့်တဲ့ ဆိုင်တစ်ဆိုင်ပါ။ (ဆိုင်ရှင်အဒေါ်ကြီး နောက်ဆို သဉ္ဖာ့ကို အလကား ကျွေးသင့်တယ်။ :D)

အစားအသောက်ကို ဓါတ်ပုံရိုက်တာ ဘလော့ဂ်ဂါတွေဘဲ နားလည်ပေးနိုင်ပေမယ့် တစ်ခြားသူတွေကတော့ တော်တော် ကြောင်စီစီနိုင်တဲ့ အလုပ်လို့ မြင်ပါတယ်။ သူတို့တွေခမျာ ဗိုက်ဆာနေတဲ့အထဲ သဉ္ဖာ ဓါတ်ပုံရိုက်တာကို အရင်စောင့်ရတဲ့အတွက် တော်တော် အမြင်ကပ်နေလောက်တယ်။ ပြောချင်တာပြော ဆိုပြီး ရိုက်ခဲ့တော့လည်း ဘလော့ဂ်ပို့စ်၂ခု ဖြစ်သွားတယ်ပေါ့ကွယ်။

Taunggyi Trip 2010 – 3

2010-10-08T09:00:00.006+08:00

အပိုင်း၃ - တောင်ကြီးနှင့် အစားအသောက်

ဒီပို့စ်မှာတော့ ၇ရက်သားသမီး ဘလော့ဂ်ဖတ်သူ တွေကို နှိပ်စက်ဖို့ တကူးတက ရိုက်လာတဲ့ အစားအသောက်ပုံလေးတွေကို တင်ပါမယ်။ (တစ်ချို့ပုံတွေတော့ FB မှာတင်ပြီးသား။ ကြည့်ပြီးသားဆိုလည်း ထပ်ကြည့်ပေါ့နော်။)

တောင်ကြီးပြန်တိုင်း အမြဲစားဖြစ်တဲ့ဆိုင်ကတော့ ပြည်တော်သာထဲက ကျိုင်းတုံ ရှမ်းစားသောက်ဆိုင် ပါ။ အောက်ကပုံက အဲဒီဆိုင်ရဲ့ Menu ပေါ့။ ဈေးသက်သာတဲ့အပြင် အရသာအရမ်း ကောင်းတဲ့အတွက် တောင်ကြီးမှာတော့ တော်တော်နာမည်ကြီးပါတယ်။

ဆိုင်က နည်းနည်းချောင်ကျတော့ တောင်ကြီးမှာအမြဲနေတဲ့သူတွေတောင် တော်တော် ရှာယူရပါတယ်။ ကျမအလွယ်ဆုံး မှတ်ထားတဲ့ လမ်းကတော့ မြစံပါယ်မင်္ဂလာခန်းမရဲ့ ဘေးလမ်းကနေ ဆင်းသွားလိုက်ရင် (ဒုတိယ လမ်းချိုးလား၊ တတိယ လမ်းချိုးလားမသိ) သစ္စာလမ်းကို အရင်တွေ ့အောင်ရှာ ညာဖက်ချိုးဝင်လိုက်ပါ။ အဲလမ်းထဲမှာ ဆိုင်၂ဆိုင်ရှိတယ်။ ကျိုင်းတုံဆိုင်က ဒုတိယတစ်ဆိုင်ပါ။

ဒါကတော့ ခေါက်ဆွဲအွန် လို့ခေါ်ပါတယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ၂နှစ်လောက်ကမှ စကြားဖူးတာ။ ဆန်ခေါက်ဆွဲအပြားထဲမှာ ပဲပင်ပေါက် ပဲပြား တို့နဲ့ အခြား ဟင်းသီးဟင်းရွက် စသဖြင့် ကိုယ်ကြိုက်တဲ့ အစာပလာတွေထည့်ပြီး လိပ်ထားတာပါ။ တော်တော် အရသာရှိပါတယ်။ ဘယ်ဖက်အပေါ်နားက ပဲကပ်ကြော်သုပ်ပါ။ အနီးကပ် ဓါတ်ပုံရိုက်ဖို့ အချိန်မရလိုက်ခင် ပြောင်သွားပါတယ်။

ဒါက မြေပဲထိုဖူးသုပ်။ နောက်ပိုင်းမှ ခေတ်စားလာတဲ့ ရှမ်းအစားအစာ တစ်မျိုးပါ။ အရင်က ဆန်တိုဖူး၊ ပဲတိုဖူး ဆိုပြီးသာ ရှိပေမယ့် ခုနောက်ပိုင်း မြေပဲကိုကြိတ်ပြီး ကောက်ညှင်းမှုန့်နဲ့ ကျိုတဲ့အခါ မြေပဲတိုဖူး ဆိုပြီး စားစရာ တစ်မျိုး တိုးလာပါတယ်။ မြေပဲထိုဖူးနွေးလည်း အရမ်းစားလို့ကောင်းတယ်။ သဉ္ဖာတော့ ကုလားပဲနဲ့ ကျိုတဲ့ ထိုဖူးနွေးထက် မြေပဲထိုဖူးနွေးကို ပိုကြိုက်တယ်။

နောက်တစ်မျိုးကတော့ အလွန်အင်မတန် ရွှေဉာဏ်တော် စူးရောက်တဲ့သူတွေ တီထွင်ထားတဲ့ ကြက်ဥကင် ပါ။ တရုတ်ပြည်က စထွင်သလား၊ ယိုးဒယားက လား အသေအချာ မသိပေမယ့် အခု မြန်မာပြည်တစ်ဝှမ်းမှာ တွင်တွင်ကျယ်ကျယ် ရောင်းချနေပါတယ်။ မြန်မာပြည် မပြန်ဖြစ်တာ ကြာတဲ့သူတွေအတွက်တော့ အထူးအဆန်း ဖြစ်နေမှာပါ။ ဘယ်လိုလုပ်သလဲ မေးကြည့်တော့ ကြက်ဥကို အပေါက်သေးသေးဖောက်ပြီး ဆေးထိုးအပ်နဲ့ အထဲက အကာနဲ့ အနှစ်ကို စုပ်ထုတ်ပါတယ်။ ပြီးရင် ဇလုံကြီးတစ်ခုထဲမှာ နာနာခေါက်ပြီး ကြက်ဥထဲကို ဆေးထိုးအပ်နဲ့ ပြန်သွင်းတယ်တဲ့။ ပြီးတော့ အဲဒီကြက်ဥကို ပြုတ်ပြီးမှ အခွံခွါ၊ ပြီးတော့ ပြန်ကင်တာပါ။ အဲတာကို ပဲပုပ် အမှုန့်နဲ့ တို့စားတာ အရမ်းအရသာ ရှိပါတယ်။ ရန်ကုန်မှာဆို ငရုတ်သီးဆော့စ်ဘဲ ပေးတယ်။ အပေါ်က ပန်းကန်ထဲက ကြက်ဥကင် ခြောက်လုံးစာပါ။ (ထိပ်မှာ အပေါက်သေးသေးလေးတွေနဲ့ ကြက်ဥတွေရဲ့ပုံကို မနိုင်းနိုင်းစနေ တောင်တန်းတွေကြားမှ ကျိုင်းတုံ ဆိုတဲ့ ပို့စ်မှာ တစ်ခါ တင်ဖူးပါတယ်။ ပုံကို ဒီမှာ ကြည့်လို့ရပါတယ်။)

(အရှည်ကြီးတင်ရင် ဖတ်ရတာ ပျင်းနေမှာစိုးလို့ ကျန်တဲ့တစ်ဝက် နောက်နေ့မှ ဆက်ရေးပါမယ်။ ဒီတစ်ဆိုင်တည်းကို ပို့စ်၂ပို့စ်ရအောင် ခွဲတင်လိုက်ဦးမယ်။)

Taunggyi Trip 2010 - 2

2010-10-07T08:30:00.010+08:00

အပိုင်း၂ - ဆင်တုပ်ကွေးနှင့် တောင်ကြီး

မေး။ ။ အစ်မ.. နေကောင်းလား။
ဖြေ။ ။ အင်း.. ကောင်းပါတယ်။

ဒါက မြန်မာလူမျိုးတွေ ထုံးစံ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက်တွေ့ရင် နှုတ်ဆက်ကြတဲ့ standard informal နှုတ်ခွန်းဆက်စကား တစ်မျိုးပေါ့။ ဒါပေမယ့် အခု တောင်ကြီးမှာ နေကောင်းလားလို့ မေးလိုက်တာနဲ့ လူ၁ဝယောက်မှာ ၈ယောက်က မကောင်းဘူးလို့ ဖြေပါလိမ့်မယ်။ အခုလောလောဆယ်တော့ နေကောင်းလား ဆိုတဲ့ မေးခွန်းကို မေးတဲ့အခါ standard answer ကို မျှော်လင့်ထားရင် အမှားကြီး မှားသွားပါမယ်။

တောင်ကြီးအိမ်ရောက်တာနဲ့ ဖျားနေတဲ့ အမေ့ကို တွေ့ရတော့ စိတ်မကောင်းဘူး။ ဒါပေမယ့် ဘယ်အိမ်သွားလည်လည် လူတွေ ဖျားနေကြမယ်ဆိုတာ အဲဒီအချိန်က လုံးဝ မသိခဲ့မိဘူး။ အခုတောင်ကြီးမှာ Chikungunya ဆိုတဲ့ တုပ်ကွေးရောဂါ တစ်မျိုး ပျံ့ နှံ့နေတယ်။ ဒေသခံလူတွေကတော့ ဆင်တုပ်ကွေး လို့ ခေါ်ကြတယ်။ သွေးလွန်တုပ်ကွေးလိုဘဲ ခြင်ကနေ တဆင့် ကူးစက်တာဆိုတော့ မိုးတွင်းကာလမှာ ကူးစက်နှုန်း အရမ်းမြန်တယ်။ တောင်ကြီး၊ လားရှိုး၊ မေမြို့တို့လို အေးတဲ့ဒေသတွေမှာ ပိုဖြစ်ကြတယ်လို့ ပြောတာဘဲ။ ရန်ကုန်မှာဖြစ်တော့ သိပ်မကြားမိဘူး။ တောင်ကြီးမှာတော့ လူတိုင်း အိမ်တိုင်းနီးပါး ဖျားကြလို့ "ခေတ်မီသူတိုင်း ဆင်တုပ်ကွေး ဖြစ်ကြသည်" လို့နောက်ပြောကြတယ်။

Chikungunya ရောဂါဟာ ၁၉၅၂ လောက်ကတည်းက အာဖရိကမှာ စတင်ဖြစ်ပွားခဲ့ပါတယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ အိန္ဒိယ၊ စင်ကာပူ၊ မလေးရှား စတဲ့ အာရှဒေသ တော်တော်များများမှာ ကူးစက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေမယ့် မြန်မာပြည်မှာ အခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် ကူးစက်ပြန့်ပွားတာလို့ ပြောကြတယ်။ ဆင်တုပ်ကွေး လက္ခဏာတွေက သွေးလွန်တုပ်ကွေးနဲ့ ခပ်ဆင်ဆပ်တူပါတယ်။ စစချင်း အဖျားဝင်ပါတယ်။ အဖျားက တက်လိုက်ကျလိုက်ဖြစ်ပြီးတော့ ရက်အနည်းငယ်နေရင် ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အနီစက်လေးတွေ ထွက်လာပြီး ယားယံတတ်ပါတယ်။ အဆိုးဆုံးကတော့ အဆစ်အမြစ်ကိုက်ခဲတာပါ။ အဆစ်အမြစ်ကိုက်ပြီး လက်တွေ ခြေထောက်တွေ ယောင်လာပါတယ်။ အဲတာကြောင့် ဆင်တုပ်ကွေးလို့ နာမည်တွင်သွားပုံရပါတယ်။ လူငယ်တွေက သက်သာတာ မြန်ပေမယ့် တစ်ချို့ လူကြီးတွေမှာ အဖျားပျောက်သွားပေမယ့် အဆစ်အမြစ်ကိုက်တာက တစ်လလောက်အထိ စွဲကျန်ခဲ့ပါတယ်။ ဆင်တုပ်ကွေးလို့ နာမည်ပေးထားတာ ဆင်(elephant) နဲ့တော့ ဘာမှ မပါတ်သက်ပါဘူး။ ရောဂါပိုးဝင်ပြီးရင် ခြေတွေလက်တွေ ယောင်ကိုင်းလာလို့ ဆင်တုပ်ကွေးလို့ နာမည်ပေးထားပုံ ရပါတယ်။ တစ်ချို့ဆို ရောဂါပျောက်သွားတဲ့အခါ မျက်နှာအသားအရောင် မည်းသွားတတ်လို့ ကပ္ပလီတုပ်ကွေးလို့လည်း နောက်ပြောင် ခေါ်ဝေါ်ကြပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနီစက်ထွက်တဲ့အခါ ယားယံကြတဲ့အခါ ဆင်ကနေ မျောက်တုပ်ကွေးလို့ ပြောင်းခေါ်ကြပါသေးတယ်။ ရောဂါနာမည်ကတော့ ရယ်ရပေမယ့် တကယ်ဖြစ်တဲ့သူတွေကတော့ သနားဖို့ကောင်းပါတယ်။ ဒါတင် မပြီးသေးပါဘူး။ နောက်ဆုံးအဆင့်အနေနဲ့ ပါးစပ်တစ်ခုလုံးမှာ အနာဖြစ်ပါတယ်။ (အကိုက်အခဲ ပျောက်ဆေးတွေရဲ့ side effect ဖြစ်ပုံရပါတယ်။) သုံးလေးရက်လောက် အစား ကောင်းကောင်းစားလို့ မရကြပါဘူး။ တော်တော် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရောဂါပါ။

အခုတောင်ကြီးမှာ တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် တွေ့ကြပြီဆိုရင် ဆင်တုပ်ကွေးအကြောင်း၊ အိမ်မှာတော့ဖြင့် ဘယ်သူတွေ ဖျားနေတာ။ ဘယ်သူတွေ မဖျားသေးတာ။ ဘယ်အခါကမှ ကောင်းသွားတာ စသဖြင့် နေကောင်းလားလို့ စကားစလိုက်တာနဲ့ ဆင်တုပ်ကွေး စကားဝိုင်း ဖြစ်သွားတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် တောင်ကြီးမှာ ဆင်တုပ်ကွေး မဖြစ်ဖူးရင် ခေတ်မမှီဘူလို့ ပြောတာပါ။ သူများတွေ ဆင်တုပ်ကွေးအကြောင်းပြောနေကြတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ်က ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်သာ နားထောင်နေရပါလိမ့်မယ်။

ကျမပြန်သွားတဲ့အချိန်မှာ အိမ်မှာ လူစုံတက်စုံ တစ်ယောက်တစ်လှည့် ဆင်တုပ်ကွေး ဖြစ်ကြပါတယ်။ ကြောက်လို့ နေ့တိုင်း Mosquito repellent လိမ်းပြီး နေရတယ်။ သဉ္ဖာ့သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်တောင် စင်ကာပူကပြန်လာပြီး နောက်ရက် ချက်ချင်း ဆင်တုပ်ကွေးမိသွားပါတယ်။

လတ်တလေ တောင်ကြီးက စကားဝိုင်းတွေမှာ ပေါ်ပြူလာအဖြစ်ဆုံး topic က ဆင်တုပ်ကွေးပြီးရင် ဒုတိယလိုက်တာက စက်တင်ဘာ ၈ရက် လား ၉ရက်နေ့လား (အတိအကျ မမှတ်မိတော့ဘူး) အဲနေ့ညက မိုးခြိမ်းတဲ့အကြောင်းပါ။ အဲဒီအကြောင်းကို မနိုင်းနိုင်းစနေတောင် မိုးခြိမ်းည ဆိုတဲ့ ပို့စ်ထဲမှာ ရေးထားသေးတယ်။ ည ၁ဝနာရီဝန်းကျင်မှာ ၁၅မိနစ် ဆက်တိုက်လောက် ခြိမ်းတဲ့ မိုးခြိမ်းသံဟာ အိမ်ခေါင်မိုး ပွင့်ထွက်မတက် ကျယ်လောင်တယ်လို့ ပြောကြပါတယ်။ လူကြီးတွေတောင် တစ်သက်နဲ့ တစ်ကိုယ် ဒီလောက်ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိုးခြိမ်းသံမျိုး ဒီတစ်ခါဘဲ ကြားဖူးသေးတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ အားလုံးဟာ တတ်သမျှ မှတ်သမျှ ဘုရားစာတွေ ရွတ်တဲ့အတွက် တော်တော်တော့ ကုသိုလ်ရသွားကြမှာပါ။ နောက်တစ်ရက်မှာ တောင်ကြီးတစ်မြို့ လုံးမှာ GSM လိုင်းတွေ ပြတ်သွားပြီး အင်တာနက်လိုင်းတွေလည်း ကျသွားတယ်။ ဘယ်လောက်ထိ ကြောက်ဖို့ကောင်းတယ်ဆိုတာ စာတစ်တန် ပေတစ်တန် ဖွဲ့ပြီး မရေးပြနိုင်ပါဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲနေ့ညက သဉ္ဖာတို့တော့ အိပ်ပျော်နေတာ တစ်ချက်မှတောင် မနိုးဘူး။ အိမ်ကလူတွေဆို အံ့ဩသွားတယ်။ ဟီး.. တောင်ကြီးမှာ အဲလို အိပ်လို့ကောင်းတာ။ အအိပ်မက်တာလည်း ကုသိုလ်တစ်မျိုး မဟုတ်လားကွယ်။

ဒါပေမယ့် ဆင်တုပ်ကွေးအကြောင်းလည်း မသိ ရာဇဝင်တွင်လောက်တဲ့ မိုးခြိမ်းသံလည်း မကြားမိလိုက်တဲ့အတွက် ဒီတစ်ခေါက် တောင်ကြီး trip မှာတော့ လုံးဝကို ခေတ်မမှီတဲ့သူ ဖြစ်သွားပါတယ်။

Related Post: ချီကန်ကင်ညာ သို့မဟုတ် ဂျပန်တုပ်ကွေး ဖြစ်ပွားနေ (မြန်မာတိုင်းမ်)

(အပိုင်းတစ်နဲ့နှစ် ဖတ်ပြီး စိတ်ညစ်စရာကြီးလို့ မတွေးလိုက်ပါနဲ့။ စိတ်မကောင်းစရာတွေ ဒီမှာကုန်ပါပြီ။ နောက်ပို့စ်ကနေစပြီး လည်ပါတ် စားသောက်တာတွေ လာပါမယ်။ :P စာမရေးတာ ၁နှစ်ကျော်လောက်ရှိသွားပေမယ့် လာဖတ်တဲ့သူ comment လာပေးတဲ့သူတွေ ရှိသေးတော့ ဝမ်းသာမိပါတယ်။)

Taunggyi Trip 2010 - 1

2010-10-06T11:29:00.012+08:00

အပိုင်း၁ - အပြန်ခရီး

ဘလော့ဂ် မရေးဖြစ်တာ တစ်နှစ်ကျော်သွားပြီ။ ဒီလိုဘဲ ရေးမယ် ရေးမယ်နဲ့ drafts တွေဘဲ ပုံနေပြီး တစ်ခုမှ အချောမသတ်ရသေးဘူး.. ဒီကြားထဲမှာ တောင်ကြီး ၂ခေါက်ပြန်ဖြစ်တယ်။ ခုတော့ ပြန်စရေးတော့မယ်။ ဘလော့ဂ်ရေးတာ အချိန်ကုန်တာ မှန်ပေမယ့် နည်းနည်း အကျိုးရှိသေးတယ်။ ဘလော့ဂ်မရေးမှ ဘယ်လို အချိန်တွေ ကုန်သွားမှန်းကို မသိတော့ဘူး။

အရင်လက တောင်ကြီး ပြန်ဖြစ်တယ်။ ရက်၂ဝလောက် ခွင့်ယူတာ ကိုးရက်က public holiday ဖြစ်နေတာ့ Annual Leave ထဲက ၁၁ ရက်ဘဲ ဖြတ်လို့ တော်သေးတယ်။ AirAsia က ဒီတစ်နှစ် ဂျူလိုင်လကစပြီး မြန်မာပြည်ကို စဆွဲတော့ ပျော်ပျော်ကြီး ဈေးသက်သက်သာသာနဲ့ မြန်မာပြည် ပြန်လို့ရပြီ။ ပုံမှန်ဈေးထက် သုံးပုံ တစ်ပုံလောက် သက်သာသွားတယ်။ promotion ချတုန်းက ကြိုဝယ်ထားလိုက်တာ ကေအယ်လ် ရန်ကုန် အသွားအပြန်ကို USD 100 လောက်ဘဲကျတယ်။ promotion အချိန်မဟုတ်ရင်တောင် USD 170 လောက်ဘဲကျမယ်ထင်တယ်။ လေယာဉ်ပေါ်မှာတော့ လူအပြည့်ဘဲ။ အလည်ပြန်မယ့် သူတွေကော အပြီးပြန်မယ့် သူတွေကော။

မြန်မာပြည်ပြန်တာ ထုံးစံအတိုင်း ဆင်ဖိုးထက် ချွန်းဖိုးက ကြီးနေရော။ အရင်ဆုံး မြန်မာသံရုံးကို အခွန်သွားဆောင်ရတယ်။ ဒီတစ်ခေါက် ပါတ်စ်ပို့ သက်တမ်းတိုးတဲ့သူတွေနဲ့ သံရုံးမှာ ပြည့်ကျပ်နေတော့ မနည်း တိုးဝှေ့ပြီး အခွန်ဆောင်လိုက်ရတယ်။ မလွယ်ဘူး။ ပြီးတော့ တောင်ကြီး ရန်ကုန် အသွားအပြန် လေယာဉ်လက်မှတ်က KL<->Yangon လက်မှတ်ထက် ဈေးပိုများနေသေးတယ်။ ကေအယ်လ်မြန်မာသံရုံးမှာ တန်းစီနေတုန်း ပါတ်စ်ပို့သက်တမ်းတိုးတဲ့ အချက်အလက်တွေကို အောက်ကအတိုင်း ရေးထားတာတွေ့လို့ ကိုယ်သက်တမ်းသွားတိုးတဲ့အခါ အသုံးဝင်အောင် ဓါတ်ပုံရိုက်ခဲ့တယ်။ (အသေးစိတ်ဖတ်လိုလျှင် ပုံကြီးချဲ့ ကြည့်ပါ။)

Immigration နဲ့ custom ကို ဖြတ်ပြီးတော့မှ လူက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဖြစ်သွားတယ်။ ဘာရယ်မဟုတ် တစ်ခုခု ရစ်ရင် စိတ်ရှုပ်လွန်းလို့။ လေဆိပ်ထဲမှာ အရင်လို လူတွေနဲ့ ရှုပ်ယှက်ခပ်မနေဘဲ တော်တော်လူရှင်းနေတယ်။ ညနေဆိုတော့ နောက်လေယာဉ် မရှိတော့တာလည်း ပါမယ်။ ပြီးတော့ လေဆိပ်ထဲက အလုပ်သမားတွေကို လျှော့ချထားတယ်လို့ပြောတယ်။ မဟုတ်ရင် ကိုယ့်ပစ္စည်းလာလာလုလို့ စိတ်ညစ်ရဦးမယ်။ Airasia လေယာဉ်က ညနေဘက်မှ ရောက်တော့ တောင်ကြီးသွားမယ့် လေယာဉ်မရှိတော့ဘူး။ ရန်ကုန်မှာ တစ်ညအိပ်ပြီး နောက်နေ့မနက်၆နာရီခွဲလေယာဉ်နဲ့ တောင်ကြီးကို ပြန်ခဲ့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ဘဲ တောင်ကြီးကို တစ်ခေါက် ပြန်ရောက်ခဲ့တယ် ဆိုပါတော့။ (ဘလော့ဂ်တွေမှာ စီးရီးစ်အလိုက် ရေးတာ ခေတ်စားနေတယ်။ သူများတွေလို ပို့စ်၂ဝလောက်ရအောင် လုပ်စားရမယ် :P)

Random Diary, Flashget n Facebook Privacy setting

2009-08-04T09:43:00.003+08:00

ဘလော့ဂ်မှာ ပို့စ်မတင်ဖြစ်တာ ကြာပြီ။ တစ်ခုခုကို တစိုက်မတ်မတ် ရေးဖို့ထိုင်လိုက်တိုင်း ပြီးအောင် မရေးဖြစ်ခဲ့ဘူး။ အချိန်တွေ တော်တော်များများ ဘာအတွက် ကုန်နေမှန်းတောင် မသိတော့ဘူး။ ဘလော့ဂ်ရေးဖို့ထိုင်တော့ ရေးချင်တာတွေက များနေတယ်။ ဒါကြောင့် အားလုံးပေါင်းပြီး တစ်ခုတည်း ဖြစ်အောင် ရေးလိုက်တယ်။

Random Diary
အခုတလော ရုံးမှာလည်း တောက်တိုမယ်ရ လုပ်တဲ့လူ ဖြစ်နေတယ်။ ပရောဂျက် အကြီးတွေ ပြီးသွားပြီး နောက်တစ်ခုကလည်း requirement gathering အဆင့်မှာဘဲဆိုတော့ နည်းနည်း အားသလိုလို ဖြစ်သွားတယ်။ ဒါကို မမြင်ရက်တဲ့ ရုံးကလူတွေက ဟိုစပ်စပ် ဒီစပ်စပ် လုပ်ခိုင်းပါရော။ ဒါက ပိုဆိုးသွားပြီး ပုံမှန်ထက် ပိုအလုပ်ရှုပ်သွားတယ်။

A: အရင်တစ်နှစ်က handover လုပ်လိုက်တဲ့ ပရောဂျက်လေ မှတ်မိသေးတယ်မလား။ request တစ်ခု ထပ်တောင်းနေလို့။ သိပ်မခက်ဘူး။ ခဏလုပ်ပေးလိုက်နော်။ နောက်ဆုံးအနေနဲ့ လုပ်ပေးလိုက်။ နောက်တစ်ခေါက်ဆို ပိုက်ဆံတောင်းရမယ်။
ME: ဟုတ်ကဲ့။ (ဒီလောက်ကြာပြီ။ မနည်းပြန်စဉ်းစားရမယ်။)
B: အခုလောလောဆယ် ဘာပရောဂျက်မှ မကိုင်ထားဘူးမလား။ ရုံးမှာ အလုပ်သင်တစ်ယောက် လာလိမ့်မယ်။ သူ့ကို နောက်လုပ်မယ့် project ထဲထည့်ရမယ်။ အဲဒီတော့ ASP.NET နဲ့ C# ကို ရှင်းပြထားလိုက်။
ME: ဟုတ်။ (အဲဒါမှ ဒုက္ခ။ အဲဒီ ASP ကို မကိုင်တာ ၈လလောက် ရှိပြီဆိုတော့ မေ့တေ့တေ့တောင် ဖြစ်နေပြီ။)
C: customization တစ်ခုလုပ်နေတာ cron tab ဘဲ ရေးဖို့ကျန်တော့တယ်။ class တစ်ခုနဲ့ batch file တစ်ခု ခဏရေးပေးနော်။ UAT က သောကြာနေ့။
ME: ဒီနေ့ဘဲ အင်္ဂါရှိနေပြီ။ ဟူး…
D: Data Export အတွက် Script ပြီးတော့မှာလား။ ဒါပေမယ့် အရင် ရေးထားတဲကတစ်ခုက အရမ်း error prone ဖြစ်တယ်။ Stored Procedure နဲ့ရေးလိုက်။ customer ကတော့ မေးနေပြီ။ ဘယ်တော့ ပေးမှာလဲတဲ့။ နောက်တစ်ပါတ်လို့ ပြောထားတယ်နော်။
ME: ဟ…. ု …တ်…
E: ဒီ .NET နဲ့ ရေးထားတဲ့ Module တစ်ခုက ခဏခဏ refresh လုပ်ရတော့ အရမ်းနှေးနေလို့ Javascript နဲ့ ပြောင်းရေးလိုက်ပါ။
ME: (ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ဘူး။ ပြုံးပြီးတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။)
အဲဒါအပြင် bug-fixing လုပ်ခိုင်းထားတဲ့ customer တွေကလည်း ဘယ်တော့ပြီးမလဲ တဂျီဂျီ အီးမေးလ်ပို့နေသေးတယ်။ လူကတော့ မူးချာလည်နေတာဘဲ။

Flashget
ဖိုင်အကြီးကြီးတွေကို ဒေါင်းလုတ်လုပ်ရင် အရင်က Internet Download Manager သုံးဖြစ်ပေမယ့် အခု အလကားရပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးရှိတဲ့ Flashget ကို ပြောင်းသုံးနေတယ်။ http://www.flashget.com/en/download.htm မှာ ဒေါင်းလုတ်လုပ်နိုင်ပါတယ်။ (4.5MB)

Facebook Privacy Setting
တစ်ရက် သူငယ်ချင်း တစ်ယောက်က မေးတယ်။ သူ့ကို Facebook မှာ IQ Quiz ဖြေဖို့ challenge လုပ်ထားတယ်မလားတဲ့။ အစက နည်းနည်း ကြောင်သွားတယ်။ ကိုယ်က quiz ဖြေရတာ ဝါသနာ ပါပေမယ့် တစ်ခါမှတော့ ယောင်လို့တောင် challenge ဆိုတာ သွားမနှိပ်မိဖူးပါဘူး။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေတယ်လို့ ထင်လိုက်တယ်။ ကိုယ်လည်း တစ်ခါတစ်လေ “Your friends challenge you to take IQ Quiz” ဆိုပြီးတော့ သူငယ်ချင်းတွေ ဓါတ်ပုံနဲ့ rank တွေကို မြင်ဖူးတယ်။ ဒီနေ့တော့ ဒီဆောင်းပါး ကို ဖတ်ပြီးမှ ဇာတ်ရည်လည်သွားတော့တယ်။ ကျမတို့ Facebook အကောင့်ဖွင့်တုန်းက ပေါ့ပေါ့ဆဆဘဲ ရှိသမျှကို OK လုပ်ပြီး Register လုပ်ခဲ့တယ်လေ။ အမှန် သူ့ရဲ့ terms and condition မှာ “3rd party ကြော်ငြာတွေမှာ ထည့်သုံးရင် သုံးမယ်။” ဆိုပြီး ရေးထားတာကို ကျမတို့ သတိမထားမိခဲ့ဘူး။ ဆောင်းပါးရှင်ပြောသလိုသာ dating site မှာ ကိုယ့်ပုံသွားပေါ်နေရင် မခက်လား။ အနည်းဆုံးတော့ အထင်လွဲခံရနိုင်တယ်။ IQ QUIZ ကြော်ငြာမှာ သွားပေါ်လို့ တော်သေးတာပေါ့။ “3 friends have a crush on you” ဆိုတာမှာ ကိုယ့် profile သွားပေါ်ရင် မလွယ်ဘူး။ အဲဒီလို ကြော်ငြာတွေမှာ မပါချင်ရင် Settings -> Privacy -> News Feed and Wall -> Facebook Ads -> Appearance in Facebook Ads မှာ "no one" ဆိုတာကို ရွေးပြီး Save လုပ်လိုက်ပါတဲ့။