Hieronder zullen we proberen te verhelderen wat de verschillen en overeenkomsten zijn tussen het nieuwe PGB en de VPZ. We staan ook stil bij het het ’10-uurs criterium’, de regel dat alleen hulpvragers die meer dan 10 uur hulp per week nodig hebben, onder bepaalde voorwaarden zelf hun zorg in kunnen kopen via de Vergoedingsregeling Persoonlijke Zorg.

PGB en VPZ

Als je zelf je zorg in wil kopen moet je vanaf 1 januari aan een aantal (nieuwe) algemene verplichtingen voldoen, of je dat nou via het PGB of de VPZ aanvraagt. De meeste voorwaarden hebben te maken met het voeren van een uitgebreide administratie. Hoe je dat handig doet zullen we een andere keer bespreken maar je kunt in elk geval alvast op ons forum kijken of via onze site naar een administratieve hulp zoeken. Ook kun je met ePGB je administratie bijhouden. De voorwaarden op een rijtje:

• Als je zelf zorg wil inkopen moet je een aanvraagformulier indienen bij het zorgkantoor.
• Vanaf 1 januari is het ook verplicht een ‘budgetplan’ mee te sturen waarin je aangeeft hoe je het budget gaat besteden.
• Je zorgkantoor beslist of het mag.
• Hierbij moeten ze rekening houden met hun ‘subsidieplafond’, het totaalbedrag dat zij hiervoor hebben ontvangen. Als dit geld op is zullen ze alsnog proberen zorg in natura voor je te vinden.
• Het zorgkantoor bepaalt hoeveel geld je krijgt.
• Je mag alleen AWBZ zorg inkopen.
• Of de hulp die je inkoopt daaronder valt, kun je controleren op door middel van de ‘vergoedingenlijst’, aan te vragen bij het zorgkantoor.
• Je moet zelf contracten afsluiten met de hulpverlener(s).
• Je moet een nauwkeurige administratie bijhouden en aan je zorgkantoor voorleggen, waarin je bijhoudt waar je het budget aan uitgeeft .
• Geld dat je niet (aan zorg) besteedt moet je in principe terugbetalen.
• Eventuele schuldeisers kunnen beslag leggen op het budget en omdat dat niet als zorguitgave geldt, moet je dat geld dan vervolgens terugbetalen.
• Er wordt een eigen bijdrage ingehouden op je budget.

Persoonsgebonden Budget

Als je nog steeds aanspraak wil maken op een Persoonsgebonden Budget, gelden nieuwe, strengere voorwaarden. Vanaf 1 januari kun je alleen een PGB toegewezen krijgen als:

• Het CIZ een indicatie heeft afgegeven voor langdurig verblijf in een instelling
• In je indicatiebesluit staat dan een zorgzwaartepakket (ZZP) vermeld.
• Het PGB is in dat geval dus een alternatief voor langdurig verblijf. Bij langdurig verblijf in een instelling krijg je niet ook nog een PGB.
• Je kunt niet voor ieder zorgzwaartepakket een budget krijgen; 4 LVG, 5 LVG, 1SGLVG of B GGZ zijn uitgezonderd.
• Als je in 2011 al een PGB ontving loopt de regeling nog door tot 2014 tenzij er een nieuwe vaststelling plaatsvindt in 2013; dan ga je over op de nieuwe regeling.

Vergoedingsregeling Persoonlijke Zorg

De VPZ is in het leven geroepen voor mensen met een AWBZ indicatie die geen recht hebben op een PGB. Je hebt dus geen indicatie voor langdurig verblijf maar voor specifieke functies als verzorging of verpleging. Om aanspraak te kunnen maken op deze Vergoedingsregeling Persoonlijke Zorg moet je situatie aan twee belangrijke voorwaarden voldoen:

• Er is geen passende zorg in natura beschikbaar via het zorgkantoor
• In het budgetplan dat je indient bij je aanvraag, moet je aangeven welke natura zorgaanbieders heb je bekeken, waarom ze niet voldoen, waar je de VPZ voor wil gebruiken en bij wie je de zorg wil gaan inkopen.
• Je indicatie moet een zorgvraag van minimaal 10 uur per week aangeven
• Daarover hieronder meer.

Daarnaast is een VPZ budget is alleen bedoeld voor de volgende functies:

• Persoonlijke verzorging
• Verpleging
• Begeleiding
• Groep
• Individueel
• Kortdurig verblijf (max. 3 dagen p/w)

In het indicatiebesluit van het CIZ staat vermeld op welke functies je recht hebt en voor hoeveel uur per week (per functie). Behandeling of Langdurig Verblijf kun je dus niet zelf inkopen met een VPZ budget.

Het 10-uurs criterium

Om VPZ te kunnen ontvangen moet je (naast het ontbreken van passende zorg in natura) een zorgindicatie hebben gekregen van minstens 10 uur per week . Je kunt op verschillende manieren aan die 10 uur komen:

• Het gemiddeld aantal uren per week van de functies in je indicatie bij elkaar opgeteld.
• Zoals gezegd gelden voor de VPZ alleen verzorging, verpleging, begeleiding en kortdurig verblijf.
• Een dagdeel groepsbegeleiding geldt als 1 uur.

• Optellen indicaties gezinsleden
• In een gezin mogen de uren van ieder gezinslid, zoals berekend bij het eerste punt, bij elkaar worden opgeteld.
• Ook je aanvraag voor de VPZ moet voor minstens 10 uur per week zijn.
• Niet alleen je indicatie maar ook de uiteindelijke aanvraag moet aan het 10-uurs criterium voldoen
• Je kunt de VPZ met zorg in natura combineren
• Dan moet het deel VPZ alsnog minstens 10 uur per week omvatten
• Je kunt binnen dezelfde functie niet een deel zorg in natura krijgen en een deel via de VPZ inkopen, behalve als het gaat om individuele begeleiding aan de ene en groepsbegeleiding aan de andere kant.
• Als je in een ADL-clusterwoning woont geldt het 10-uurs criterium niet.

Zorg in Natura en Combinaties

Iemand met een indicatie op basis van de AWBZ kan ook voor Zorg in Zatura kiezen. Je krijgt de zorg dan direct van een hulpaanbieder die een contract heeft met het zorgkantoor. Daarbij kan je zelf kiezen uit de zorgaanbieders, zolang ze maar een contract hebben. Het zorgkantoor kan je helpen bij deze keuze. Je hoeft bij zorg in natura geen zorgplan op te stellen en dus ook geen budgetplan, en je hoeft geen verantwoording afleggen over de ontvangen zorg.

Tenslotte zijn er combinaties mogelijk tussen Zorg in Natura/het PGB of Zorg in Natura/de VPZ. Het PGB en de VPZ gaan niet samen. De voorwaarden voor het ontvangen van een zorg budget gelden wel nog steeds volledig in zo’n combinatie.

De regering heeft geprobeerd de zwarte werkster te “witten”. Een paar jaar lang werd de witte werkster gesubsidieerd, zodat zij (meestal een vrouw) betaalbaar bleef voor de particulier. Die subsidieregeling is gestopt. En dus vervallen veel mensen weer in de zwarte regeling, terwijl er veel voor de witte regeling is te zeggen.

Voordelen witte werkster

• Voor een luttel bedrag van €12,50 per uur kun je al een witte werkster aannemen. Werkt zij op minder dan drie dagen in de week bij je, dan hoef je geen lasten af te dragen aan de overheid. Dit is geregeld in de regeling “Dienstverlening aan huis”. De witte werkster is zelf verantwoordelijk voor belastingaangifte.
• Met een witte werkster kun je harde afspraken maken en die ook op papier zetten. Zo weten beide partijen waar ze aan toe zijn, en blijven onaangename verrassingen uit. Als je hulp in huis wordt geregeld via een PGB contract moet je in elk geval een zorgopdracht geven.
• Haal je via een organisatie een witte werkster in huis, dan is zij meestal gescreend en weet je ook met wie je te maken hebt. De werkster heeft in elk geval goede referenties, weet van wanten en is betrouwbaar. Je betaalt via een organisatie meestal iets meer (rond de €15), maar dan is vakantiegeld en doorbetaling bij ziekte ook geregeld.
• Is je witte werkster ziek of kan ze om andere redenen tijdelijk niet komen, dan kun je via de organisatie een vervangster regelen, die ook weer dezelfde screening heeft ondergaan. Zo zit je nooit lang zonder hulp, wat belangrijk is als je gezondheid een belangrijke reden is waarom je hulp nodig hebt.
• Een witte werkster is vaak verzekerd tegen Ziektewet en Werkloosheid bij het UWV. Niet verplicht, zij kan als kleine zelfstandige zo’n verzekering afsluiten. Werkt zij via een organisatie, dan is zij verzekerd, dat zit verweven in het uurloon dat de organisatie berekent. Jij hoeft geen ontslagvergunning aan te vragen als je de samenwerking met de hulp wilt beëindigen, wel moet je een opzegtermijn in acht nemen. Dat is alleen maar netjes, trouwens.

Natuurlijk heeft het huren van een zwarte werkster ook zo zijn voordelen. Lager uurtarief, een krappe arbeidsmarkt bijvoorbeeld. Maar er is altijd het risico dat je tegen de lamp loopt en de boetes liegen er niet om. Voor haar niet, voor jou evenmin. Dus reken maar uit wat je wilt!

Redenen om niet te verzekeren

• Ik spaar liever zelf. In tegenstelling tot een verzekeringspremie raak je spaargeld niet kwijt als je nooit arbeidsongeschikt wordt. Maar als hulpverlener heb je, zeker in het begin, meestal weinig reserves. Als je een groter risico loopt omdat je bijvoorbeeld al eerder arbeidsongeschikt bent geweest, is dit misschien niet de beste optie.
• Je hebt geld achter de hand. Als je een partner hebt die genoeg geld verdient voor jullie samen, je bedrijf veel reserves heeft, je veel spaargeld hebt of een vermogen bezit in een eigen huis, heb je wellicht geen verzekering nodig.
• Gedeeltelijk in loondienst. Als je gedeeltelijk in loondienst bent kun je toch aanspraak maken op de loondoorbetalingsplicht en vervolgens een WIA-uitkering van de overheid.
• Het is te duur. De premie is te hoog voor wat je verdient, zelfs als je een uitgeklede verzekering neemt. Als je geen andere bron van inkomsten hebt zul je in dat geval terug moeten vallen op de bijstand .

Kosten van verzekeren

Er zijn te veel variabelen die een rol spelen bij het afsluiten van een arbeidsongeschiktheids- verzekering om in het algemeen te zeggen wat het maandelijks kost. Daarom zetten we de factoren op een rij die de prijs bepalen. Zodat je weet waar de premie vanaf hangt en waar je op moet letten. Aan sommige van deze factoren kun je niets veranderen, anderen zijn een keuze.

Vaststaande factoren

• Premie is fiscaal aftrekbaar. Daar staat tegenover dat je over een eventuele uitkering ook gewoon belasting moet betalen.
• Je leeftijd. Hoe jonger je bent, hoe lager het risico dat je arbeidsongeschikt raakt. Maar hoe dichter je tegen je pensioen aan komt, hoe minder een verzekeraar uit zal hoeven keren. Premies zijn dus eerst lager, stijgen dan en dalen tenslotte weer.
• Je beroep. Fysiek veeleisend werk is duurder om te verzekeren dan administratief werk. Een verzekeraar zal willen weten hoeveel uren je welke werkzaamheden verricht.
• Je gezondheid. Op basis van een vragenlijst en eventueel een medisch onderzoek schat de verzekeraar in wat het risico is dat je arbeidsongeschikt raakt. Dit kan van invloed zijn op de dekking, de premie en zelfs op of je al dan niet geaccepteerd wordt.

Keuzes

• De hoogte van de uitkering. Hoeveel inkomen heb je nodig als je niet meer kan werken? Als je genoegen neemt met een lager inkomen wordt de premie (veel) lager.
• Wat is arbeidsongeschikt? Uitkering vindt in principe plaats vanaf 25% arbeidsongeschiktheid, vast te stellen door een arts. Als je vindt dat je pas bij 50% of 80% arbeidsongeschikt bent, wordt de premie veel lager.
• Wat voor arbeid? Wat voor werk ben je bereid te accepteren? Premies worden hoger als je perse je huidige beroep wil uitoefenen. Als je bereid bent ieder ander (normaal) werk te doen wordt je minder snel afgekeurd en wordt je premie aanzienlijk lager.
• Wachttijd. De periode waarin je wel arbeidsongeschikt bent maar nog geen uitkering ontvangt is minimaal twee weken en maximaal een jaar. Hoe langer je bereid bent te wachten, hoe goedkoper de verzekering.
• De duur van de uitkering. Een uitkering loopt maximaal tot de pensioengerechtigde leeftijd van 65 jaar. Maar je kan er ook voor kiezen de uitkering eerder stop te zetten en je pensioen bijvoorbeeld vroeger laten ingaan. Dan wordt de premie lager.
• Contract termijn. Een contract loopt meestal vijf jaar. Als je dat wil verlengen (er langer aan vast zitten) of verkorten, wordt je premie respectievelijk lager of hoger.
• Indexering van de uitkering. De hoogte van een eventuele uitkering kun je laten stijgen met de inflatie of juist laten afnemen met je uitgavenpatroon, als je kinderen bijvoorbeeld uit huis gaan of je hypotheek af is betaald. De premie stijgt of daalt dan uiteraard mee.
• Starterspremie en tariefsoorten. Sommige verzekeraars bieden kortingen aan voor beginnende zelfstandigen. Daarnaast kan je er voor kiezen de premie de gehele looptijd gelijk te houden maar je kan ook eerst wat minder betalen en later wat meer.
• Uitsluitingen. Je kan bepaalde (psychische) oorzaken van arbeidsongeschiktheid of iets als zwangerschapsverlof uitsluiten. Dit brengt de premie omlaag.

Type verzekeringen

• Collectief. Door je aan te sluiten bij een organisatie kun je mee profiteren van de kortingen die ze bij verzekeraars bedingen. Je bent dan gewoon individueel verzekerd, alleen via een collectief. Denk daarbij aan beroepsorganisaties voor zzp’ers of hulpverleners in de zorg, en aan vakbonden met een afdeling voor zelfstandigen
• Vrijwillig via UWV. Dit kan alleen als je starter bent; je moet je aanmelden binnen drie maanden nadat je begint. Voordeel van een vrijwillige verzekering via het UWV is dat je het op ieder moment op kan zeggen. Over de diensten van het UWV hebben we het een volgende keer uitgebreider.
• Particulier. Als je direct bij een verzekeraar afsluit, omzeil je de kosten van een adviseur, tussenpersoon of website. Dat kan een vast bedrag zijn maar ook een maandelijkse commissie die misschien zelfs in je premie wordt doorberekent. Aan de andere kant weet een expert misschien wel wat voor jou het voordeligste is. Als klant weet je alleen niet altijd wat die adviseur verdient met het afsluiten van je verzekering. Vraag er daarom naar!

Het komt er op neer dat je veel keuze hebt, keuzes die niemand voor je kan maken. Op basis van de overwegingen die we hier genoemd hebben kun je misschien wel een gestructureerde beslissing nemen over wat voor jou belangrijk is. Vraag met die kennis bij verschillende verzekeraars wat de kosten zijn voor jouw voorkeuren, bijvoorbeeld via individuele offertes. Misschien vindt je een polis die goed bij je past: De arbeidsongeschiktheidsbescherming van je keuze.

Voorheen konden ook thuiswonenden met behoefte aan zorg een eigen budget ontvangen via de AWBZ. Nu kunnen ze via het lokale zorgkantoor alleen nog zorg in natura aanvragen. Om te garanderen dat zorgkantoren die hulp ook daadwerkelijk kunnen inkopen, hebben die €50 miljoen extra gekregen van het kabinet.

Hoewel op het eerste gezicht lijkt dat de veranderingen enorm zijn, komt het er in de praktijk op neer dat de wijzigingen geleidelijk worden doorgevoerd en dat er een aantal ontsnappingsmogelijkheden zijn.

Overgangsregeling

De verandering van de criteria en voorwaarden voor een PGB worden niet voetstoots doorgevoerd. Mensen die nu zorg zonder inwoning nodig hebben en die ook krijgen met een PGB via de AWBZ, kunnen van hun PGB gebruik blijven maken tot 2014. Tijdens de overgangsregeling gelden er twee veranderingen:

• Cliënten met een PGB voor ‘begeleiding’ vallen vanaf 2014 onder de gemeente op grond van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo). Cliënten die vanaf 2013 een herindicatie nodig hebben of nieuw zijn, vallen al meteen onder de Wmo.
• Bestaande cliënten met een indicatie ‘verzorging’ en/of ‘verpleging’ krijgen die zorg vanaf 2014 in natura en niet meer in geld. Zelf beslissen waar de zorg wordt ingekocht, is er dan niet meer bij.

Uitzonderingen

Zoals op elke regel gelden ook hier enkele uitzonderingen. Nieuwe cliënten die verzorging nodig hebben kunnen in enkele gevallen aanspraak maken op een VPV = Vergoeding Persoonlijke Verzorging. Dat is het geval als verzorging zo gecompliceerd is dat het zorgkantoor die zorg niet kan leveren. Of omdat de verzorging op ongebruikelijke en onregelmatige tijdstippen moet plaatsvinden.

Verder zijn er nog een paar uitzonderingsgevallen waarbij cliënten recht hebben op een vergoeding:

• cliënten met een indicatie van minimaal 10 uur per week voor persoonlijke verzorging, verpleging en begeleiding – groepsgebonden begeleiding wordt geteld als 1 uur per dagdeel
• cliënten binnen één gezin met een gezamenlijke indicatie van minimaal 10 uur per week
• cliënten die aanspraak kunnen maken op de nieuwe ADL-assistentie. Dit zijn mensen in een ADL-clusterwoning of degenen die zelfstandig wonen terwijl ze een ernstige lichamelijke aandoening of handicap hebben.

Een aanvraag voor een vergoedingsregeling wordt beoordeeld door het zorgkantoor. Net zoals nu moet er een onderbouwd zorgplan bij de aanvraag zitten. De €50 miljoen extra die de zorgkantoren krijgen, is voor deze vergoedingsregeling bedoeld.

Bekijk hier ons uitgebreide artikel over de Vergoedingsregeling Persoonlijke Zorg (VPZ), het PGB en het 10-uren criterium

Hoe is de situatie voor hulpverleners? Wat zijn de overwegingen om al dan niet een verzekering af te sluiten. Is het te duur, of zijn polissen misschien te ondoorzichtig? Is het eigenlijk wel nodig? “Ik bedoel hoe erg kan ik nou helemaal de boot in gaan als ik niet verzekerd ben?” Vragen waar we de komende tijd een aantal stukken aan zullen wijden. Vandaag eerst een introductie.

Waarom verzekeren en waartegen dan?

Er zijn grote verschillen in prijs, doel en reikwijdte, zowel tussen soorten verzekeringen als tussen de verschillende aanbieders. Zorg eerst dat je weet wat er te halen is, voor je iets besluit. Wat is bijvoorbeeld het verschil tussen een bedrijfs -en een beroepsaansprakelijkheidsverzekering? En waarom is die ene verzekeraar zo goedkoop terwijl de rest zo duur is? Op onze site vind je een beknopt overzicht van een aantal veelgebruikte verzekeringen in de hulpverlening.

Voor zelfstandigen in de hulpverlening zijn (uiteraard naast de verplichte zorgverzekering!) vooral arbeidsongeschiktheidsverzekering en aansprakelijkheidsverzekering van groot belang. De eerste voor je eigen welzijn, de laatste om er voor te zorgen dat je je niet ongans hoeft te betalen als je een ongeluk(je) veroorzaakt. Een beroepsaansprakelijkheidsverzekering is misschien zinvol voor zorgverleners die medische handelingen verrichten waarbij langdurig letsel kan ontstaan. Maar voor de meeste zelfstandige hulpen is dat niet nodig.

Dan zijn verzekeringen die een specifieker risico afdekken, gebeurtenissen met over het algemeen minder verstrekkende gevolgen. Als je een bedrijfspand hebt wil je waterschade mogelijk gedekt hebben en wie een cliënt meeneemt in diens auto moet een bijrijdersverzekering afsluiten. Iedereen ziet op tegen juridische rompslomp, dus kan je een rechtsbijstandsverzekering nemen. Dit zijn slechts enkele voorbeelden, uiteindelijk kan je je bijna overal tegen indekken als je maar genoeg betaalt.

Jouw situatie

Bedrijfsaansprakelijkheidsverzekeringen en schadeverzekeringen zijn over het algemeen niet zo verschrikkelijk duur en kunnen een hoop ellende voorkomen. Maar je kan afvragen wat de maximale schade zou kunnen zijn. Misschien kan je die last wel kan dragen en vind je het zonde daarvoor een verzekering af te sluiten. Zet op een rijtje wat in jouw werk de grootste risico’s zijn met de grootste mogelijke schade: Schat in of de kans groot is dat er iets gebeurt en wat de gevolgen zijn voor je financiële situatie als het gebeurt.

Arbeidsongeschiktheid is daarentegen altijd een enorme klap, niet in de laatste plaats financieel. Helaas betekent dat ook dat de kosten om je ertegen te verzekeren erg hoog zijn. Dit is voor zelfstandigen in de hulpverlening een groot probleem en ondanks plannen het dragelijker te maken, lijkt er vooralsnog geen verbetering in te komen. Wellicht dat een collectieve verzekering met een kortere looptijd een optie is, of met een beperktere uitkering. Het UWV helpt startende ondernemers in bepaalde gevallen op weg, ga na of je daarvoor in aanmerking komt. De volgende keer zullen we dieper ingaan op de arbeidsongeschiktheidsverzekering.

Waarop let ik bij het afsluiten?

• De Prijs. Natuurlijk. Wat kost een verzekering je maandelijks? Soms krijg je korting als je meerdere verzekeringen bij dezelfde maatschappij afsluit.

• Wat is de dekking precies? In welke gevallen heb je recht op welke uitkering? Dit is het meest ingewikkelde gedeelte van een verzekeringsovereenkomst. Zorg ervoor dat je begrijpt wat je koopt en laat je zo nodig helpen door een adviseur. Denk niet ‘dat zullen ze vast wel dekken’ of ‘het zal overal wel hetzelfde zijn’: In de precieze dekking van de risico’s zit hem juist het verschil. Dat is waar verzekeraars hun geld op verdienen. Ook hier zullen we in de toekomst nader op ingaan.

• Hoe flexibel is je verzekering? Kan je de verzekering tussendoor aanpassen als je bijvoorbeeld gaat trouwen of (gedeeltelijk) in vaste dienst gaat?

• Denk goed na of de looptijd bij je past. Soms kan een verzekering rendabel zijn als je die voor een lange tijd afsluit, omdat je dan vaak korting krijgt. Maar wil je er wel zo lang aan vast zitten?

Het is dus belangrijk je goed te informeren. Vraag bijvoorbeeld een aantal offertes aan. Dat is over het algemeen vrijblijvend en via het internet makkelijk te regelen, de meeste verzekeraars hebben er een online formulier voor. Simpel en het kan veel geld schelen. Er zijn ook wel vergelijkingssites voor verzekeraars maar die hebben niet altijd oog voor de zzp’er.

Als je uiteindelijk een beslissing hebt genomen betekent dat niet dat je nooit meer hoeft na te denken over de risico’s. Lees nieuwe informatie van je verzekeringsmaatschappij goed door, er kan iets veranderen in je dekking. En neem zo nu en dan je eigen situatie onder de loep; misschien ga je meer verdienen of heb je een andere reden om je risico meer of minder af te willen dekken.

Zoals gezegd de volgende keer meer over de arbeidsongeschiktheidsverzekering. Kijk in de tussentijd eens op ons forum bij het onderwerp verzekeren. Stel je vraag als die er niet bijstaat, wij houden het forum ook in de gaten op zoek naar onderwerpen voor de nieuwsbrief. En vooral; werk veilig. Dat is uiteindelijk het allergoedkoopste.

Geen gedoe met de loonadministratie voor je opdrachtgever, maar vooral: geen kosten voor de mensen die hij tijdelijk of op onregelmatige basis huurt, daar gaat het om. En als jij nu maar kunt aantonen dat je ECHT een zelfstandig ondernemer in de zorg bent en niet in je vrije uren wat bijverdient, dan hoeven je opdrachtgevers die extra kosten ook niet te maken.

Wanneer kom je in aanmerking voor een VAR-verklaring?

VAR = Verklaring Arbeids Relatie. Je komt in aanmerking voor een VAR-verklaring als je als zelfstandige voor verschillende opdrachtgevers hetzelfde werk doet. Dan is het duidelijk dat niet een van die opdrachtgevers jouw eigenlijke baas is. En dus loonbelasting moet inhouden en sociale premies afdragen. Je kunt op de website van de belastingdienst kijken of jij in aanmerking komt en daar meteen een aanvraagformulier downloaden.
Doe je voor de ene opdrachtgever in de zorg dit en voor een andere iets heel anders? Dan heb je twee VAR-verklaringen nodig, voor elke soort klus één. Stel dat je voor een paar organisaties werkt als verzorger in de thuiszorg, maar je hebt ook een kinderdagverblijf als opdrachtgever, dan heb je dus twee verklaringen nodig. Een voor de thuiszorg, een voor de kinderopvang.

Hoe lang is een VAR-verklaring geldig?

In principe is je VAR-verklaring een jaar geldig. Maar je kunt op elk moment in het jaar zo’n verklaring aanvragen, die dan tot het einde van het kalenderjaar geldig is. Loopt je opdracht na 1 januari van het volgend jaar nog door, dan pak je dat jaar er nog bij. Vanaf 1 september kun je al een aanvraag voor een VAR-verklaring voor het volgende jaar indienen. Heel gemakkelijk, via het formulier op de website van de belastingdienst.

Is een VAR-verklaring verplicht?

Nee, een VAR-verklaring is niet verplicht als je zelfstandige in de zorg of hulpverlening bent. Maar de meeste opdrachtgevers vragen er wel om, omdat zij niet de sociale premies en andere lasten voor jou willen afdragen. Daarom huren ze immers iemand van buiten de organisatie, om elke schijn van een dienstverband te vermijden. De verklaring is ook alleen daarvoor bestemd, en niet bijvoorbeeld voor het aanvragen van een lening of iets dergelijks.

De veilige discussie: moet de rollator nu wel of niet in het basispakket blijven. D’66 en de PVV vinden van niet. Hun argument: de aanschaf van een fiets of een wandelwagen wordt ook niet vergoed. En op tweedehands websites kun je voor een paar tientjes een goede tweedehands rollator kopen.

Direct tuimelen de politici over de partijen die aan de ouderenzorg durven te komen heen. En zo zijn we weer terug bij af. Terwijl de discussie zou moeten gaan over de vraag: hoe houden we alle zorg betaalbaar en kwalitatief op een hoog peil? Voor iedereen en op lange termijn? Want elke keer miljarden bijstorten – dit jaar 15 miljard – is geen structurele oplossing. Het schrappen van de rollator
uit de basisverzekering zou 9 miljoen euro opleveren, een druppel op de gloeiende plaat. Maar dan lijkt het wel of er iets wordt gedaan!

Je zou de discussie ook van een andere kant kunnen bekijken. Want nu gaat het over de rollator die ouderen wel of niet zelf moeten betalen. Wat komt er daarna “dat ook best kan worden geschrapt”? De vergoedingen voor (taxi)vervoer wellicht? Want zeg nou zelf, de buren of de kinderen kunnen de ouderen of minder validen toch wel af en toe rijden? Iedereen betaalt zijn eigen vervoer, behalve
de zeer zwaar gehandicapten die speciaal vervoer nodig hebben… Waarom hebben ouderen die beperkt zijn in hun mobiliteit zo’n vergoeding eigenlijk nodig? Of jongeren, als we het er nu toch over hebben…

Als je geen mantelzorg hebt, tja, dan heb je pech natuurlijk. En dat geldt voor wel meer voorzieningen uit zowel de Wmo (Wet maatschappelijke ondersteuning) of de ziektekostenverzekering. Zo is er het geval van een 50 plus vrouw die haar rechterarm niet of
nauwelijks meer kan gebruiken. Haar basisverzekering vergoedt geen fysiotherapie, maar ze krijgt wel 5 uur thuishulp per week. Ander potje; volstrekte waanzin. Dweilen met de kraan open, want die arm geneest niet vanzelf. En die langdurige thuiszorg moet wel worden betaald.

Efficiency in de zorg terwijl de kwaliteit op peil blijft, dáár moet de discussie over gaan! Nergens anders over.

Ben je iemand die met to-do lijstjes werkt? Of vind je dat je alles moet onthouden? Voor deze ene keer zou je toch eens een lijstje moeten maken zodat je al je vage en duidelijke goede voornemens ten uitvoer brengt. Geen uitstel, niks vooruitschuiven, gewoon aan de bak! En dan zul je zien dat een paar goede voornemens helemaal niet veel tijd vragen.

Administratie: Ben je met je administratie bij? Voor je het weet moet je belastingaangifte doen. Heb je een gecompliceerde belastingsituatie, vraag dan vóór 1 april uitstel van aangifte aan, dan heb je wat meer tijd. Ga naar een belastingadviseur als je er niet alleen uit komt. Probeer bijvoorbeeld eens Factuurdesk.nl en begin 2012 goed met urenregistratie en overzichtelijke facturen.

VAR-verklaring: Elk jaar moet je weer een nieuwe aanvragen bij de belastingdienst. Als je voor een paar verschillende opdrachtgevers werkt, is dat geen enkel probleem. Vijf minuten, klaar! Een lekker snel afvink klusje!

Verzekeringen: Zijn al je verzekeringen up to date? Werken bij andere mensen in huis vraagt om een specifieke verzekering. En heb je al een arbeidsongeschiktheidsverzekering? Als je kostwinner bent, is dat heel belangrijk. Informeer eens naar de mogelijkheden en bedenk dat de premie voor deze verzekering belasting aftrekbaar is. En zeg overtollig geworden verzekeringen op.

Bijspijkeren: Vind je dat je je eigenlijk zou moeten bijscholen of wil je iets toevoegen aan je deskundigheden? En komt dat er steeds niet van? Er is altijd wel een reden om iets NIET te doen. Nieuwe cursussen beginnen het hele jaar door. Snuffel eens op internet. En schrijf je dan gewoon in. Cursusgeld is onder bepaalde voorden ook aftrekbaar van de belasting.

Quality time: Als je vindt dat je altijd maar achter jezelf aan holt en al eeuwen je vrienden en familieleden niet hebt gezien, wordt het tijd wat quality time voor jezelf in te plannen. Liefst op vaste dagen en tijden, zodat je niet wordt verleid die tijd toch maar weer op te geven. Plannen en een paar afspraken maken, dan kun je er ook niet meer onderuit. En dan komen de volgende afspraken vanzelf, want je vindt het gewoon heel leuk iedereen weer eens te zien…

Kijk, een klein lijstje met goede voornemens voor 2012 afwerken en je kunt als hulpverlener in de zorg er weer lekker tegenaan. Succes!

Volgens Brenninkmeijer is het de hoogste tijd dat er duidelijkheid komt over hoe de IGZ omgaat met medische missers en andere calamiteiten in de zorg. “Er is sprake van machtsongelijkheid tussen patiënt en zorgaanbieder”, vindt de Ombudsman. “De IGZ vervult een niet-bestaande rol en de burger redt het niet met de bestaande klachtenprocedures.”

Ook in het rapport van december 2012 windt de Ombudsman er geen doekjes om: “Deze ernstige vorm van disfunctioneren ben ik in mijn jarenlange ervaring met het reilen en zeilen van de overheid niet eerder tegengekomen.” Brenninkmeijer verwacht deze maand een reactie van de IGZ op zijn rapport. Ook minister Schippers van Volksgezondheid heeft de Tweede Kamer beloofd een reactie op het rapport te geven. Deze week komt presenteert de minister een nieuwe toezichtvisie.

Het consumentenprogramma Radar besteedde in de uitzending van 16 januari aandacht aan de missers van de inspectie. Volgens het programma is de IGZ ‘eindeloos traag’ met afhandelen van meldingen. Ook zouden meldingen slecht worden onderzocht, worden slachtoffers vrijwel niet gehoord en schort het aan de informatievoorziening. Ook weigert de inspectie klachten over zaken ouder dan twee jaar te behandelen. Uit een enquête van Radar blijkt dat 44 procent van de bijna 1700 leden van het testpanel slechte ervaringen heeft gehad in hun contact met de IGZ.

Ombudsman Brenninkmeijer herhaalde in de uitzending dat de inspectie wat hem betreft structureel faalt. “De inspectie hanteert een technocratische werkwijze die niet gericht is op het vinden van de waarheid”, zegt hij daarover. Hij wijst er daarbij op dat van alle klachten die worden ingediend, er gemiddeld maar acht per jaar tot een tuchtzaak leiden.

Dat maakt de IGZ volgens de Ombudsman een papieren tijger, die ook nog eens veel zaken uit handen kaat vallen omdat er veel te traag gereageerd wordt op klachten. Brenninkmeijer vindt daarom dat de politiek nu maar eens moet ingrijpen.

De inspectie zelf reageerde niet rechtstreeks in de uitzending.

U kunt de uitzending van Radar hier bekijken. Het meldpunt zelf vindt u op de website van TROS Radar.

Vanwege die onvrede, maar vooral ook omdat gemeenten hun aanbod voornamelijk hebben afgestemd op de mantelzorgers van ouderen, maken de ‘bijzondere’ mantelzorgers maar weinig gebruik van het aanbod van gemeenten.

Volgens het onderzoek zit de mantelzorg al aan haar grenzen; een groter beroep op de sociale netwerken van deze mantelzorgers is daarom volgens het SCP niet realistisch en zal ervoor zorgen dat de mantelzorgers zelf overbelast raken.

U kunt het onderzoeksrapport ‘Bijzondere mantelzorg’ hier downloaden in PDF-formaat.