Deze week in Steeksleutels, Tjan’s column in de Leidse edities van het Witte Weekblad:

Hup, Holland, Hup! Laat de leeuw niet in zijn hempie staan! Maar de voor het vaderland strijdende leeuw (‘Pugno pro Patria’) op de poort bij de Burcht staat er onthand en verslagen bij. Vandalisme kostte het 350 jaar oude roofdier dan wel niet de kop, maar wel de rechterklauw.

Klik hier om de nieuwe Steeksleutels te lezen…

GROOT-BRITTANNIE: De meningen zullen verdeeld zijn, maar ik vind dit een prima song. Mijn eerste acht dit jaar. (8) #esf #songfestival

FRANKRIJK: Dit geraffineerde en opzwepende liedje klinkt simpeler dan het is. Fijne productie ook. (8-) #esf #songfestival

ITALIE: Een gepolijste Amy Winehouse. Of Caro Emerald, maar dan wel leuk. Leuk dus, maar dat zei ik al. (7,5) #esf #songfestival

AZERBEIDZJAN: Stop! Van Sam Brown, bedoel ik. Beter goed gejat, etc. Er is weinig Azerbeidzjans aan, en da’s een pre! (7) #esf #songfestival

SPANJE: Vocaal spierballenvertoon in een aardige powerballad, met uiteraard ‘corazon’ én een modulatie erin. (7,5) #esf #songfestival

DUITSLAND: Slecht uitgewerkt kladje uit de prullenbak van Jamie Cullum. Wezenloze blik doet denken aan Kane. (7-) #esf #songfestival

SERVIE: Zoals Karremans al zei: ‘Servië? Dat zit wel snor!’ Goed opgebouwd, smaakvol arrangement. Ik ben voor! (7,5) #esf #songfestival

MACEDONIE: Dominante tante die tijdens een sm-feestje een vibrator inslikte. ‘t Wordt steeds enger! *gilletje slaakt* (6) #esf #songfestival

De vader van Joan speelde de trommel in.

NEDERLAND: Een heuse oorwurm. Nee, niet het vrolijke snoetje van Indiana Joan, maar haar liedje. Zaterdag nogmaals! (7) • Lekker jezelf zijn, daar gaat het om bij Joan. In het gewaad van Jomanda en met een immense indianentooi op je hoofd… • Die trommel is trouwens ingespeeld door Pa Franka, ook al jaren een BN’er (zie foto).

MALTA: Een meezinger die niemand wil meezingen. Nog nietszeggender kan bijna niet. Klaar mee… (5) #esf #songfestival

WITRUSLAND: Zelfde tempo én akkoordenschema als Malta. Net een tikje minder nietszeggend… (5,5) #esf #songfestival

PORTUGAL: Stelletje one trick ponies – wéér de fado! Met dit sentimentele stokpaardenmiddel halen ze de finale wel. (7) #esf #songfestival

OEKRAINE: Bitter Sweet Baggerlied… En The Verve had het ook al van de Stones. Drie heel lange minuten… (5+) #esf #songfestival

BULGARIJE: Ongetwijfeld opzwepend bedoeld, maar zo voorspelbaar dat het een slaapliedje wordt. Next! (5) #esf #songfestival

SLOVENIE: Twee zangeressen met duo-baan en vier freelancers doen hun best, maar een echte climax blijft uit. (6,5) #esf #songfestival

KROATIE: Alle ingrediënten lijken aanwezig (zelfs een modulatie), maar toch ontreekt er iets. Bezieling? (7-) #esf #songfestival

ZWEDEN: Kate Bush op krachtstroom moeilijkdoenerig refreintje. Het heeft wel iets, maar wat precies? (7-) #esf #songfestival

GEORGIE: Ggaimejokker! Is deze griezelige Freddie Mercury-wannabe een typetje van Alex Klaassen? Theatrale kriebels! (6+) #esf #songfestival

TURKIJE: Tofik Dibi na een jointje. Aanstekelijke vrolijkheid, maar dankzij jengeldeuntje blijft de #BAM! uit. (5+) #esf #songfestival

ESTLAND: Een liedje over een Koala. Zanger met de mimiek van Theo Maassen. Wint de beker alleen als hij ‘m jat. (6,5) #esf #songfestival

SLOWAKIJE: Een vleugje Peppers, een snufje Aerosmith en #BAM! Verfrissend, en dat is sowieso +1. Niet slecht! (7+) #esf #songfestival

NOORWEGEN: Noorwegen?! Dit klinkt en oogt als een balkaninzending, en daar zijn er vanavond al genoeg van. #Dusz. (6+) #esf #songfestival

BOSNIE-HERZEGOVINA: Als die zeikerige Titanic-fluit een gitaarsolo was geweest, had Maya me ingepakt. Toch mooi! (7+) #esf #songfestival

Een dwangbuis en een prop in zijn mond was ook een goed idee geweest…

LITOUWEN: Zanger met blinddoek. Dwangbuis en prop in zijn mond was ook een goed idee geweest. Draak van een liedje. (5) #esf #songfestival

Toegift
Nog even een oude grap retweeten: Stemmen op Joan? SMS indi AAN naar 9090 • Jammer! Kan Joan twee dagen vroeger uit de veren dan ze had gehoopt. • Ach god, moet Joan straks ook nog live reageren bij #kvdb. Als ze zich maar niet door die twee uit de tent laat lokken. • Telefonisch contact met Joan? Ik zou het met rooksignalen proberen… • *nog even al zijn indianengrappen erdoorheen jaagt* • ‘Dus schuif maar aan, schuif gezellig aan!’ Kunnen we volgend jaar die lulhannes van de Albert Heijn niet afvaardigen?

De tweetjes per liedje van de eerste halve finale vindt u hier.

Deze week in Steeksleutels, Tjan’s column in de Leidse edities van het Witte Weekblad:

Zondag werd voor de tweeëntwintigste keer de Marathon van Leiden verlopen. Net als bij de allereerste marathon uit de geschiedenis, zo’n 2500 jaar geleden, was er sprake van een prachtige dag met een inktzwart randje.

Klik hier om de nieuwe Steeksleutels te lezen…

MONTENEGRO: Een neurotische, Mr Bombastic-achtige anti-Euro-rap met een oriëntaals sausje. Zero zetels, eh… punten. (5) #esf #songfestival

IJSLAND: Bombastisch maar voorbeeldig duet, halverwege kunst en kitsch. Sterk, ondanks de obligate modulatie. (7+) #esf #songfestival

GRIEKENLAND: Klinkt als K3, maar er was budget voor slechts één matig zangeresje. Zelfs voor dit #songfestival te nikserig. (5,5) #esf

LETLAND: K5… Krachtig, maar net iets te vaak herhaald refreintje. De coupletten gaan ene oor in, andere uit. (6) #esf #songfestival

Albanese dramaqueen.

ALBANIE: Alle registers opentrekken, oké, maar dan niet zo ver! Binnen drie minuten een overdosis pathos. Ook knap! (6) #esf #songfestival

ROEMENIE: Onbeduidendheid met een hoofdletter O. Zalilalilalie, etc. Wel lekker vrolijk, na Albanese dramaqueen. (5) #esf #songfestival

ZWITSERLAND: Uiterst matige uptempo rocksong met teveel herhaling, teveel herhaling. Creepy koekoeksclan ook. (5,5) #esf #songfestival

BELGIE: Vlees noch vis-liedje. Zangeresje houdt het midden tussen Maria Mena en Celine Dion. In haar dromen dan. (6+) #esf #songfestival

FINLAND: Klassieke meedeiner in driekwartsmaat, doet sterk denken aan ‘Hijo de la Luna’ van Mecano. Toch sympathiek. (7-) #esf #songfestival

ISRAEL: Zijn de coupletten nog net te pruimen, het irritante refrein is dat allerminst. Even naar een klaagmuur… (5) #esf #songfestival

SAN MARINO: Vind ik leuk! Nee hoor… Uh-oh, why is this song so boring. Zaterdag geen RT voor Valentina, lijkt me. (5) #esf #songfestival

CYPRUS: In het refrein was de tekst op, maar heus, dat is nog het minst erge aan deze baggerinzending. Snel door…  (5-) #esf #songfestival

DENEMARKEN: Nichtje van Marianne Thieme met lief maar doorzanikend liedje. Volgende keer een refreintje? En zangles? (6) #esf #songfestival

Russische Dolly Dots-reünie.

RUSLAND: Dubieuze inzending van het grootste land van het Europese incontinent. Slecht idee, die Dolly Dots-reünie. (5) #esf #songfestival • Vooral die rokende crematoriumschoorsteen erachter is hilarisch. #esf #songfestival

HONGARIJE: Veruit het beste popliedje tot dusver, risico- en fantasieloos, maar hé, je kunt niet alles hebben! (7) #esf #songfestival

OOSTENRIJK: Doe eens niet zo opgefokt, met je popo. Popo-potsierlijke inzending. Licht uit, geluid mag ook… (5,5) #esf #songfestival

MOLDAVIE: Hoempapa-vrolijkheid met toffe toetertjes en slapstick-intermezzo. Geen modulatie? O, ik schrok al! (6,5) #esf #songfestval

IERLAND: Levende standbeelden met adhd, daar ga je al. Vals, maar wel met een liedje dat verdomd goed in elkaar zit. (6,5) #esf #songfestival

Nog voor het EK begint, kleurt Tjan’s weblog weer oranje. Trouwe lezers weten wat dat betekent: zijn goede vriendin Marion is weer aan het rennen geslagen en heeft haar tanden in een nieuwe marathon gezet. Dit keer had ze de Marathon van Leiden uitgekozen om het op een lopen te zetten. Op de foto hierboven ziet u links haar loop- en trainingsmaatje Jos, maar rechts in de achtergrond komt ze al zwaaiend op haar supporters af. Ze is in haar achtste marathon dan precies 10 kilometer onderweg en loopt ruim onder het schema dat haar een eindtijd van 3 uur en 30 minuten zou moeten opleveren. Iets meer dan een halfjaar nadat ze door een hersenvliesontsteking werd geveld, leek haar comeback in Tjan’s thuisstad dus te slagen. Aan de hand van onderstaande foto’s, die Tjan maakte op vijf zorgvuldig geprikte plekken langs het parcours, kunt u lezen hoe het afliep…

Een paar seconden nadat de eerste foto gemaakt werd, passeert Marion, 50 minuten en 5 seconden na de start, het 10-kilometerpunt op de grens van Voorschoten en Leiden. Een kwart van de marathon – en de helft van het eerste rondje – zit er dan op. In volle vaart neemt zij wat extra brandstof in ontvangst.

Dertien kilometer later, als alle lopers van de halve marathon het parcours hebben verlaten en hardlopen toch echt weer een solistische bezigheid blijkt, heeft Marion het rijk alleen. Nou ja, bijna dan. ‘Ik heb een eigen fietser bij me,’ roept ze naar de kant. Haar supporters weten niet wat ze zien. Na de doorkomst op de helft van de marathon (in 1 uur en 40 minuten) is zij de tweede vrouw in koers, en die krijgt van de organisatie de begeleiding van een fietser.

Marion is 33 kilometer onderweg als haar supporters haar langs de Korte Vliet voor de vierde keer zien passeren. En hoewel spierpijn zijn intrede doet vergezelt de fietser, die toevallig ook in het oranje gehuld is, haar nog steeds. Marions vriend Pascal moedigt haar aan.

Marion en haar fietsende chaperone, en helemaal linksboven in het hoekje loopmaatje Jos, die onbedoeld als haas fungeert. Nog iets meer dan 9 kilometer te gaan. En terwijl Marion richting de Stevenshof verdwijnt, haasten haar supporters zich op de fiets naar de laatste supporterspost voor de finish.

De vrolijk versierde Jacob Catslaan op 40 kilometer. Daar komen ze weer, Marion en haar fietsende metgezel, en nog altijd ligt ze dus tweede bij de vrouwen.

Marion passeert met een smile van oor tot oor. Dit kan bijna niet meer misgaan. En dat deed het ook niet. Ze finishte uiteindelijk in 3 uur, 24 minuten en 29 seconden, en met die tijd is ze de 37ste loper en de 2de vrouw die de streep bj het Stadhuisplein passeert. Loopmaatje Jos finisht 80 seconden eerder en wordt met een nieuw pr knap 32ste.

 
Toen Marion de streep passeerde, zaten haar supporters nog op de fiets, maar van haar finish heeft de organisatie inmiddels bewegende beelden beschikbaar gesteld (klik hier voor de video, en hier voor de officiële doorkomsttijden van de zilveren race). Verschillende marathonlopers zeiden het overigens jammer te vinden dat zij – net als Marion – aan het einde van hun 42 kilometer temidden van de deelnemers aan de 5-kilometerloop terechtkwamen. Dat maakte hun finish, en de beelden bewijzen dat, toch net wat minder glansrijk…

Tijdens het optreden haalde James Taylor een paar keer herinneringen op aan het jaar 1968, het jaar van zijn doorbraak. Vanuit Amerika was hij naar Engeland verhuisd, en dat ging hem niet in de koude kleren zitten. Alles leek te lukken, maar intussen werd hij overmand door heimwee – hij schreef er destijds het prachtige ‘Carolina on my mind’ over (hier in een mooie versie met de Dixie Chicks). Taylor was uitgenodigd om auditie te doen voor het roemruchte Apple-label, en kwam, op van de zenuwen, met zijn gitaar in een kleine kamer tegenover Paul McCartney en George Harrison te zitten. ‘And then I played this little song…’

‘Something in the way she moves’ – ook al zo’n briljant liedje (zie de clip hieronder). Terwijl James Taylor het woensdag ten gehore bracht, vroeg Tjan zich af of hij in 1968 bewust auditie had gedaan met een nummer waarin niet alleen muzikaal wel enige raakvlakken met de Beatles zitten (het bruggetje bijvoorbeeld, waar je de backing vocals eenvoudig bij kunt denken), maar ook tekstueel. Er is immers een door Harrison geschreven nummer van de fab four dat ‘Something‘ heet en waarvan de beginregel eveneens ‘Something in the way she moves’ luidt. En dat ‘I feel fine’, dat regelmatig in de tekst opduikt, zou dat een welbewuste knipoog naar de gelijknamige Beatles-klassieker uit 1965 zijn geweest?

Hoe het met dat ‘I feel fine’ zit weet Tjan niet precies, maar wat de titel van het lied waarmee James Taylor dat felbegeerde wereldwijde platencontract in de wacht sleepte betreft, blijkt de vork net even anders in de steel te zitten. Harrison had ‘Something’ in die tijd nog in de grondverf staan en heeft, zo leert de geschiedenis inmiddels, bij het vervolmaken van de tekst dankbaar gebruikgemaakt van een tekstregel van een jonge, veelbelovende Amerikaanse artiest. James Taylor dus…

Deze week in Steeksleutels, Tjan’s column in de Leidse edities van het Witte Weekblad:

Zondag loopt een goede vriendin van Tjan haar achtste marathon. Het is haar eerste keer in Leiden. Als alles goed gaat, staat Tjan met een enhousiast groepje supporters maar liefst op vijf punten langs het parcours om haar aan te moedigen. En ja, beste lezers, ook dat is topsport!

Klik hier om de nieuwe Steeksleutels te lezen…

Een goede vriend wees Tjan er onlangs fijntjes op dat wij Meneer de Uil volgens de door kinderkoor de Schellebellen en Frans van Dusschoten gezongen tune blijkbaar mochten tutoyeren. Luister en huiver hieronder zelf maar. Meneren tutoyeren? De vraag waar het misging met normen en waarden in ons land lijkt hiermee dus wel afdoende beantwoord.

Dinsdag stond Tjan in Beeld en Geluid in Hilversum oog in oog met de vilten pop van Meneer de Uil. Een mooie gelegenheid om eens te kijken wat er nu precies in die Fabeltjeskrant van de blauwgevederde nieuwslezer vermeld staat. Dat viel nog niet mee, want de krant die Jacob (zo heet hij, wist u dat nog? Of… mag Tjan ‘jij’ zeggen?) in zijn vleugels heeft – een andere dan op bovenstaande foto, overigens – is aan de kleine kant en de lettertjes zijn dan ook nauwelijks te ontcijferen. Toch is Tjan er vrij zeker van dat het een verkleind krantenartikel betreft dat gaat over Van Kemenade en XTC. Die woorden kon hij althans zo ongeveer als enige lezen. Niets grenadine, beukenootjes en waterpomptangen dus, maar nieuws over een chemische harddrug en een minister tegen wie men in die tijd nog gewoon u zei…