اسامی برندگان  اسکارهشتاد و دوم در دو بخش بهترین فیلم انیمیشن بلند و بهترین فیلم انیمیشن کوتاه به شرح زیر اعلام شدند:

در بخش بهترین فیلم بلند،اعلام نام ” UP ” کسی را غافلگیر نکرد. “داستان اسباب بازی” ، ” در جستجوی نیمو“، “شگفت انگیزان” ، “ رتتویی” ، ” وال -ئی” و حالا ” Up” ، و تقریبا دیگرهمه می دانند که با حضور فیلمی از پیکسار ، شانسی برای سایر رقبا باقی نمی ماند. اگرچه که این سنت “نسبتا” پسندیده، در مواردی حساسیت برانگیز نیز می شود و این احساس در مخاطب شدت می گیرد که در کنار پیکسار، اصولا رقابت مفهومی ندارد! به هر حال “بهترین” بودن همیشه توام با حاشیه و حرف و حدیث است.

پیت داکتر Pete Doctor، کارگردان “UP ” ، در هنگام دریافت جایزه چنین گفت :

” پسر، وقتی که کلاس سوم بودم و در حاشیه کاغذهای کتابم شکلکهایی می کشیدم و اونا رو “فلیپ” می کردم تا متحرک به نظر برسن، هرگز توی خوابم نمی دیدم که این نقاشیها منو به اینجا برسونن. اینجا ایستادن فوق العاده است. الان این تنها من هستم که اینجا ایستادم، اما لطفا در ذهنتون تمام این صحنه رو پر کنید از تمام افراد بی نظیری که برای این فیلم تلاش کردند . جوناس ریورا Jonas Rivera تهیه کننده و باب پیترسون Bob Peterson دستیار کارگردان و بقیه…همه ی شما الان باید اینجا در کنار من باشید. تشکر میکنم از استودیوی دیزنی و پیکسار بخاطر اینکه به این پروژه ی عجیب ایمان داشتند و کمک کردند تا اونو به فیلم تبدیل کنیم…

“Up” همچنین برنده ی بهترین موسیقی فیلم نیز شد.

بعد از تحریر: البته “UP ” فیلم بی نظیری است. در لحظاتی حتی اشک به چشم من آورد و در لحظاتی دیگر مرا از ته دل خنداند. اما اگر کسی میخواهد بفهمد که دنیای انیمیشن دو بعدی هنوز چقدر می تواند به لحاظ مفاهیم آرتیستیک، زیبایی شناسی بصری، بکارگیری ظریف و درخشان نمادها و نشانه ها و همچنین متحرکسازی  بی عیب و نقص کاراکترها ، پیشتاز و خلاق باشد، قویا دیدن ” راز کلز” را توصیه میکنم. اگرچه که منکر این موضوع نیستم که “راز کلز ” برای مخاطب کم سن و سال تر احتمالا خسته کننده خواهد بود و ظرافتهای تصویری آن نیز برای این دسته از مخاطبان بیش از آن پیچیده و گرافیکی هستند که قابل درک باشند.

در بخش بهترین فیلم انیمیشن کوتاه ، لوگوراما Logorama  برنده ی جایزه شد. تهیه کننده ی فیلم  که به نمایندگی از سایر دست اندرکاران جایزه را دریافت می کرد ، در سخنرانی کوتاهش چنین گفت:

” شب بخیر. ممکنه که اینطور به نظر نیاد، اما لوگوراما وافعا یک فیلم فرانسویه و امیدوارم که لهجه شو ببخشید! من تهیه کننده ی فیلم هستم و بنابراین وظیفه ی خودم میدونم که از بیش از 3000 حمایت کننده ی فیلم که ضمنا در فیلم هم بازی کردند ( اشاره به لوگو ها و مارک های تجاری که در واقع شخصیتهای فیلم نیز هستند) تشکر کنم. و باید به همه اطمینان بدم که هیچ لوگویی در طول پروژه آسیب ندید! این جایزه متعلقه به همه ی افراد بی نظیری که در ساخت فیلم مشارکت داشتندو من بخصوص از سه کارگردان آن یعنی فرانسوا الاکس ، هروی دو کریسی و لودویک هوپلین نام می برم. لطفا همه ی تیم و بخصوص کارگردانها را تشویق کنید. من از همه ی کسانی که در ساخت این فیلم مشارکت داشتند تشکر می کنم. چیزی حدود 6 سال زمان صرف ساخت این فیلم 16 دقیقه ای شد و بنابراین من امیدوارم که 36 سال دیگه بتونیم یک فیلم بلند انیمیشن را به مراسم اسکار بیاریم!!!

و اما آواتار :

** و اما بزرگترین شگفتی شیرین اسکار امسال، شکست درخشان ” آواتار” بود در گرفتن کمتر از نیمی از جوایزی که کاندیدای دریافت آن شده بود! و بدین ترتیب به همه ثابت شد که کسی نمیتواند به پشتوانه ی یک سیرک ” پرفورمنس کپچری” از موجودات دم دراز آبی رنگ، یک داستان غیر خلاقانه ی تکراری، 237 میلیون دلار هزینه ساخت و بیش از دو میلیارد دلار فروش ناشی از حضور مردم کنجکاو عینک به چشم در سینماها، ادعا کند که “ فیلم ” ساخته است. ” آواتار” ( به نظر من) ، هرچه که هست، ” فیلم ” نیست و عمر باقی ماندن آن در ذهن تماشاچیان نیز، حتی به مدد انبوه جلوه های ویژه ی آن، کمتر از مدت زمان درخشش آن بر پرده سینما خواهد بود. برای حسن ختام این مبحث، نگاهی بیندازید به مقایسه ای مابین داستان آواتار و انیمیشن ” پوکوهانتاس” :

]]> http://www.todayanimation.com/1388/12/%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%a7%da%a9%d8%aa%d8%b1-%d9%85%d8%af%d9%84%d9%87%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%a2%d9%84%db%8c%d8%b3-%d8%8c-%d8%a2%d8%ae%d8%b1%db%8c%d9%86-%d8%b3%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%87/feed/ 10 http://www.todayanimation.com/1388/12/%da%a9%d8%a7%d8%b1%d8%a7%da%a9%d8%aa%d8%b1-%d9%85%d8%af%d9%84%d9%87%d8%a7%db%8c%db%8c-%d8%a7%d8%b2-%d8%a2%d9%84%db%8c%d8%b3-%d8%8c-%d8%a2%d8%ae%d8%b1%db%8c%d9%86-%d8%b3%d8%a7%d8%ae%d8%aa%d9%87/ http://feedproxy.google.com/~r/todayanimation/RiOz/~3/YCFTyCv5-cE/ http://www.todayanimation.com/1388/12/%d9%82%d9%87%d9%88%d9%87-%d9%81%d8%b1%d8%a7%d9%86%d8%b3%d9%88%db%8c-%db%8c%da%a9-%d8%aa%d9%88%d8%b6%db%8c%d8%ad/#comments Mon, 01 Mar 2010 12:45:12 +0000 مهبد بذرافشان http://www.todayanimation.com/?p=1724

فکر می کنم  نام انیمیشن کوتاه French Roast ، باید قهوه فرانسوی ترجمه شود و نه کباب فرانسوی. منظور از French Roast در واقع دانه های قهوه هستند که بیش از اندازه بو داده شوند. در سایت Answers.com در رابطه با عبارت French Roast چنین توضیح داده شده:

The heavy-roasted beans are French roast and dark French roast, which are a deep chocolate brown and produce a stronger coffee…

طبیعتا در فیلم هم خبری از کباب نیست، اما با توجه به اینکه قهوه یکی از محورهای داستان است، عبارت ” قهوه فرانسوی” ترجمه مناسبتری به نظر می رسد.

“ بانو و عزرائیل The Lady and the Reaper “، یکی از انیمیشنهای کوتاه نامزد دریافت اسکار امسال، که داستان نبرد یک دکتر و عزرائیل را بر سر مرگ یا حیات یک پیرزن روایت می کند، نخستین محصول انیمیشن کشور اسپانیاست که به رقابت اسکار راه پیدا کرده است.خاویر گارسیا Javier Recio Gracia ، کارگردان این فیلم، بودجه تهیه فیلمش را از طریق برنده شدن در مسابقه ای که استودیوی فیلمسازی Kandor Moon ترتیب داده بود بدست آورد. این استودیوی اسپانیایی برای یافتن افراد مستعد جهت ساختن نخستین فیلم انیمیشن بلند سه بعدی کشور اسپانیا ( فیلمی 30 میلیون دلاری بنام Goleor) مسابقه ای با جایزه ای یک میلیون دلاری ترتیب داده بود و خاویر گارسیا، طراح استوری بورد، موفق به دریافت این جایزه شد و مبلغ دریافتی را در راه ساخت فیلم ” بانو و عزرائیل” سرمایه گذاری کرد. سایت AWN مصاحبه ای با این کارگردان انجام داده است که ترجمه آنرا به شما تقدیم می کنم :

نامزدی دریافت اسکار برای شما چه مفهومی دارد؟

- برای من شخصا، این افتخار بزرگی است که میبینم حاصل تلاش من و همکارانم در استودیوی Kandor Moon بدینگونه مورد توجه واقع شده است.هرگز تصور نمی کردم که با نخستین فیلم کوتاهم با چنین موفقیتی روبرو شوم. برای استودیوی ما، و حامیان استودیو ما، بسیار مهم است که توانسته ایم ثابت کنیم که میتوانیم در “اینجا” به چنین موفقیت بزرگی دست پیدا کنیم. امیدوارم که این موضوع بتواند توجه جهانی را به استعدادها و توانایی های هنرمندان انیمیشن در اسپانیا جلب کند و مسلما انیمیشن نیز مانند هر نوع دیگری از هنر خواهد توانست در این کشور پیشرفت کند و نگاهها را به خود جلب کند.

از حال و هوای خودتان در روز اعلام نامزدی فیلم برای دریافت اسکار بگویید

- ما نماینده های رسانه ها را به استودیو دعوت کردیم و تصویر برنامه ی تلویزیونی ویژه اعلام اسامی نامزدها را بوسیله پروجکشن روی دیوار انداختیم و زمانی که نام فیلم ما رسما اعلام شد، به افتخار این موفقیت جشن گرفتیم . همه از خود بی خود شده بودند و شادی ما حد و مرزی نداشت.ما همچنین با آنتونیو ( باندراس) بعنوان یکی از تهیه کنندگان و حامیان فیلممان از طریق ویدیو کنفرانس در تماس بودیم و او از لس آنجلس به ما تبریک گفت . این شادترین روز زندگی ما بود و دریافت تبریک آنتونیو باندراس شادی ما را دوچندان کرد.

ایده ی فیلم ” بانو و عزرائیل” از کجا آمد؟

- در زمانی که من در مسابقه ی استودیوی Kandor Moon شرکت کردم، در همان روزها، شاهد مرگ مادربزرگم بودم.من بسیار تحت تاثیر واقع شده بودم واین موضوع باعث شد که به اطرافم نگاه کنم و متوجه افراد مسن دیگری شوم که آنها هم احتمالا در حال گذرانیدن آخرین روزهای زندگیشان بودند. به همین دلیل من تصمیم گرفتم فیلمی در این رابطه بسازم و فکر کردم شاید اجرای طنزآمیزی از این موضوع، بتواند جذابیت و تاثیرگذاری آنرا بیشتر کند.

داستان به آسانی به ذهن شما رسید یا مشکلاتی با نوشتن آن داشتید؟

- در این مورد خاص، داستان خیلی ساده و سرراست به ذهن من رسید. استوری بورد آنرا هم خیلی راحت و طبیعی و بدون هیچ مشکل و درگیری ذهنی خاصی طراحی کردم. نه…مشکل خاصی نداشتم.

چالشهای عمده شما در ساخت فیلم چه بودند؟

- مشکلات تکنیکی متعددی بودند که باید با آنها دست و پنجه نرم می کردیم، ازجمله مشکلاتی که با رندر موها، لباسها و بافتها داشتیم. اما ما بالاخره  توانستیم بر تمام این مشکلات غلبه کنیم و راه حل مناسبی برای هریک از مشکلاتمان پیدا کنیم. برای اغلب اعضای تیم ما ، این نخستین تجربه انجام چنین کاری بود و ما به نوعی پیشگام  در این زمینه محسوب می شدیم و خب، باید مشکلاتمان را خودمان حل می کردیم و از تجربیاتمان چیزهایی می آموختیم.

از چه نرم افزارهایی استفاده کردید؟

- ما کار را با 3ds Max شروع کردیم ، با XSI ادامه دادیم و نهایتا کار را با Arnold به پایان بردیم. حالا هم در استودیو از همین نرم افزار استفاده می کنیم. به هر حال من بهترین شخصی نیستم که می تواند در مورد نرم افزارها و مسائل تکنیکی نظر بدهد!

کارگردانی برای شما چگونه تجربه ای بود؟

-  من تمام استوری بوردهای فیلم را خودم طراحی کردم و یک انیماتیک هم ساختم. این تجربه بسیار خوبی بود و من بخاطر انجام دادن این کارها دو ماه تمام را مرخصی گرفتم تا بتوانم تمام فیلم را ابتدا روی کاغذ طراحی کنم و سپس این طراحی ها را به هم پیوند بزنم و آنها را بصورت متحرک ببینم (انیماتیک) تا متوجه بشوم که فیلم در آینده به چه صورتی دیده خواهد شد. و بعد من توانستم ببینم که چگونه فیلم اصلی با استفاده از استوری بوردهای و همین انیماتیک شکل گرفت.تجربه ی جالبی بود.

و کاراکترها و بک گراندها؟

- من ایده اصلی که از کاراکترها در ذهنم داشتم را طراحی میکردم و اسکار وارگاس Oscar Vargas این ایده ها را تکمیل و بهینه سازی می کرد، چرا که من وقت کافی برای انجام دادن تمام این کارها را نداشتم. فرانسیس پورسل Francis Porcel همکار دیگر ما در بخش هنری استودیو نیز وظیفه طراحی بک گراندها را بر عهده داشت.

پیرزن فیلم ، مرا به یاد آقای ماگو Mr. Magoo( شخصیت کارتونی مشهور استودیوی UPA ) می اندازد، آیا این موضوع اتفاقی بود یا الهامی در کار بوده است؟

- من اصرار داشتم که او حالتهایی از شخصی مثل آقای ماگو را در خود داشته باشد، شخصی مهربان و آشنا که شما احساس کنید میتوانید او را در آغوش بگیرید.من همچنین در زمان طراحی شخصیتهای دکتر و پرستار از کاراکترهای فیلم (1960) The Little Shop of Horrors الهام گرفتم:  شخصیتهایی خودخواه که هرکاری را تنها برای سود و مقاصد شخصی انجام می دهند. در مورد شخصیت “عزرائیل” باید بگویم که نظر من این بود که او علاوه بر اینکه ظاهری کاملا آشنا و بلافاصله قابل شناسایی داشته باشد، در عین حال چیزی طنزآمیز و هیجان انگیز نیز درخود داشته باشد.

آیا در رابطه با متحرکسازی شخصیتها با مشکل خاصی روبرو نبودید؟

در این رابطه ما باید روشها و مهارتهای خاصی را در پیش می گرفتیم. چرا که من نمیخواستم که شخصیت پیرزن به هیچ عنوان چیزی ( پیکساری) در خود داشته باشد و یادآور کاراکترهای فیلمهای پیکسار باشد. در مورد سایر شخصیتها ما کارهای متفاوتی انجام دادیم ، مثلا چشمهای شخصیتهای دکتر و پرستار بیش از آنکه شبیه به چشمهای کاراکترها در اغلب فیلمهای 3D باشند، بسیار شبیه چشمها در انیمیشن های دو بعدی هستند. برای دستیابی به این کیفیت، ما ناچار بودیم کار بیشتری بر روی ابروها انجام بدهیم . در رابطه با عزرائیل هم ما مشکلات خاصی داشتیم، در انیمشنهای دو بعدی شما  این توانایی را دارید که اجزای مختلف بدن چنین شخصیتی را به راحتی تغییر فرم بدهید و یا هرکار دیگری که بتواند این شخصیت را باورپذیرتر بکند، اما در انیمیشن 3D ، انیماتورها ناچار بودند با محدودیتهای زیادی دست و پنجه نرم کنند تا بتوانند شخصیت عزرائیل را باورپذیر و به قدر کافی انعطاف پذیر کنند.

آیا از مراسم ” روز مردگان Day of the Dead ” ( روز جشنی در فرهنگ ملیتهای امریکای لاتین در رابطه با مردگان ) نیز الهام گرفتید؟

- بله ، بخصوص از بخش مکزیکی مراسم، و به ویژه از باورها و اعتقادات آنها تاثیر زیادی گرفتیم. من واقعا علاقمند بودم که این ویژگیها در فیلم مشخص و قابل درک باشند.

و منابع الهام دیگر؟

- بله ، من میخواستم از طریق این فیلم ادای احترام مجددی داشته باشیم به مجموعه فیلمهای قدیمی ” لونی تونزLooney toons” . این انیمیشنها به نظر می رسد که برای بخش زیادی از جوانان امروز ناشناخته و نا آشنا باشند.

پروژه ی بعدی شما چیست؟

- در حال حاضر من در حال کار کردن بر روی استوری بوردهای فیلم  بلند بعدی استودیو ، یعنی “  Goleor ” هستم. ما میخواهیم مطمئن شویم که این فیلم به خوبی پیش خواهد رفت و با موفقیت به پایان خواهد رسید.

مترجم: مهبد بذرافشان

منبع : http://www.awn.com

این هفته، نشریه ی لس آنجلس تایمز گفتگوی کوتاهی با “استیون اسپیلبرگ” انجام داده است در رابطه با فیلم ” تن تن – رازاسب شاخدار The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn “  ، که به کارگردانی اسپیلبرگ  و تهیه کنندگی ” پیترجکسون Peter Jackson ” در حال ساخته شدن است. وبلاگ لس آنجلس تایمز نیز این گفتگو را منتشر کرده است که میتوانید ترجمه آنرا در زیر بخوانید:

استیون اسپیلبرگ می گوید که تنها به یک دلیل او مصمم شده است فیلم ” تن تن – راز اسب شاخدار” را با استفاده از تکنولوژی “ پرفورمنس کپچرperformance-capture “  یا همان ” موشن کپچر” و به همان شیوه ای که امسال جیمز کمرون James Cameron فیلم پر سر و صدایش یعنی آواتار Avatar را ساخت، بسازد.

اسپیلبرگ با اشاره به ” هرژه Hergé ” ( خالق تن تن) که در سالهای پیش از جنگ جهانی دوم، با خلق ماجراهای تن تن و سگ سرکش او برفی(میلو در نسخه فرانسوی کتاب)   توانست به رکورد فروش بیش از دویست میلیون نسخه برسد می گوید : “  من فکر کردم که شاید تنها با این روش بتوان حق مطلب را در مورد هنر ” هرژه ” بجا آورد و بتوان تا حد ممکن فیلم را به فضا سازیها و ایده های او نزدیک کرد.”

اسپیلبرگ ادامه می دهد: ” هرژه داستانهایی در مورد شخصیتهایی تخیلی خلق کرد که در دنیایی واقعی زندگی می کنند. او داستانهایش را در فضاهایی واقعی و حقیقی خلق می کرد و برای درک بیشتر از سرزمینهایی که در ماجراهای تن تن بکار می گرفت، از مجلات نشنال جئوگرافیک National Geographic استفاده می کرد. شخصیتهای ماجراهای تن تن نیز لباسهای معمولی و روزمره به تن دارند اما اگر قرار باشد همین لباسهای معمولی و فضاهای واقعی در یک فیلم زنده معمولی اجرا شوند، نتیجه ممکن است برای بیننده ی علاقمند ، کمی مایوس کننده یا حتی عصبانی کننده باشد. به نظر می رسد که اجرای شخصیتها، لباسها و مکانها بصورت دیجیتال و با استفاده از تکنولوژی “پرفورمنس کپچر” کارایی بیشتری داشته باشد”.

روش کار بدین ترتیب است که بازیگران لباسهای ویژه ای به تن می کنند که از نشانگرهای درخشانی پوشانیده شده اند.کوچکترین حرکات بدن بازیگران بوسیله ی همین نشانگرها به بیش از یکصد دوربین منتقل می شوند.بازیگران همچنین کلاههای ویژه ای بر سر میگذارند که به دوربینی در نزدیکی آرواره ی بازیگر متصل است و بدینوسیله جزئی ترین حرکات چهره ی بازیگر نیز ضبط و تعقیب می شود و به کمک این ابزار خاص و بسیار حساس، دیگر از آن نگاههای مرده و چهره های بی احساس و بی حالتی که در شخصیتهای فیلمهای “پرفورمنس کپچر”ی قدیمی تر می دیدیم خبری نخواهد بود.نهایتا تمامی اطلاعات ضبط شده توسط دوربینها ، به کامپیوترهای مخصوص منتقل میشوند تا در ساخت نسخه ی  دیجیتالی شخصیتهای فیلم، مورد استفاده قرار گیرند.حالا کارگردان، مثلا اسپیلبرگ، قادرخواهد بود حتی مدتها پس از اینکه بازیگران صحنه ی فیلمبرداری را ترک کردند، پشت کامپیوتر بنشیند و مکان دوربینها، زوایای آنها ، اندازه ی نما ها و بسیاری از گزینه های دیگر را به دلخواه تغییر دهد و اصلاح کند.

حتی برای کارگردان فیلمهایی چون ئی تی E.T.: The Extra-Terrestrial ، پارک ژوراسیک Jurassic Park و فهرست شیندلر Schindler’s List نیز، استفاده از “موشن کپچر” یک تحول بزرگ به شمار می آید :

” تحسین برانگیز است، این تکنولوژی مرا بیش از هر زمان دیگری به یک نقاش شبیه کرده است تا فیلمسازی که همیشه بوده ام. حالا میتوانم کارهای بسیاری را انجام بدهم که تا امروز بعنوان یک کارگردان قادر به انجام آن نبوده ام.به کمک این سیستم من میتوانم شخصیتها و ماجراهایم را در یک دنیای مجازی “نقاشی” کنم، و تمام اینها به کمک دستگاهی انجام می گیرد که قابل کنترل با دست است و از لحاظ اندازه، فقط سه برابر یک دستگاه بازی ایکس باکس X Box است.”

در جریان فیلمبرداری ، اسپیلبرگ قادر بود از طریق یک مانیتور و بصورت زنده و همزمان، کاراکترهای فیلمش را در صحنه های مجازی ببیند که همگام با بازیگران زنده در استودیو بازی می کنند.او واقعا تحت تاثیر امکانات و قابلیتهای این پدیده ی جدید واقع شده است : “حیرت آور است . در برابر دوربین های ما، اندی سرکیس Andy Serkis( بازیگر) در حال راه رفتن است و کمی آنطرف تر ، در درون مانیتور، این کاپیتان هادوک است که در حال قدم زدن در خیابانهای بلژیک است ! نه تنها حرکات و احساسات بازیگران به مدلهای دیجیتالی منتقل می شوند،بلکه تمام وقایع در درون یک دنیای کاملا سه بعدی رخ می دهند.”

به کمک جیمی بل Jamie Bell ( بازیگر)، اعضای تیم موفق شدند یک تن تن کاملا شبیه به آنچه که هرژه خلق کرده بود بسازند. اسپیلبرگ در این رابطه می گوید: ” اگر تن تن بر روی پرده بتواند حسی در شما برانگیزد، فراموش نکنید که این جیمی بل بود که روح و احساسات و حتی فیزیک بدنش را در اختیار تن تن گذاشت.”

بازیگرانی که در فیلم تن تن بازی می کنند عبارتند از : جیمی بل در نقش  تن تن ، اندی سرکیس در نقش کاپیتان هادوک و دنیل کرگ Daniel Craig ” در نقش راکهام سرخپوش . فیلم به تهیه کنندگی پیتر جکسون ساخته می شود و بخشهای انیمیشنی آن در استودیوی شخصی جکسون ، ویتا ویزاردز Weta wizards اجرا می شودو فیلم برای اکران در سال 2011 آماده می شود.

مترجم : مهبد بذرافشان

منبع : http://latimesblogs.latimes.com

]]> http://www.todayanimation.com/1388/12/%d8%a7%d8%b3%d9%be%db%8c%d9%84%d8%a8%d8%b1%da%af-%d8%a7%d8%b2-%d8%aa%d9%86-%d8%aa%d9%86-%d9%85%db%8c-%da%af%d9%88%db%8c%d8%af/feed/ 1 http://www.todayanimation.com/1388/12/%d8%a7%d8%b3%d9%be%db%8c%d9%84%d8%a8%d8%b1%da%af-%d8%a7%d8%b2-%d8%aa%d9%86-%d8%aa%d9%86-%d9%85%db%8c-%da%af%d9%88%db%8c%d8%af/ http://feedproxy.google.com/~r/todayanimation/RiOz/~3/bC02elV3pv0/ http://www.todayanimation.com/1388/12/%d8%af%d8%b1-%d8%b1%d8%a7%d9%87-%d8%a7%d8%b3%da%a9%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d8%b5%d8%a7%d8%ad%d8%a8%d9%87-%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d9%86%db%8c%da%a9%db%8c-%d9%81%db%8c%d9%84%d9%86/#comments Sat, 20 Feb 2010 04:00:32 +0000 مهبد بذرافشان http://www.todayanimation.com/?p=1689 سایت AWN مجموعه مصاحبه های خواندنی با کارگردانان انیمیشن های نامزد دریافت اسکار 2010 انجام داده است که اگر روزگار امان بدهد و اینترنت “پر سرعت !!!” ما هم اجازه بدهد، همه را ترجمه و در اینجا منتشر می کنم. نخستین مصاحبه مربوط است به نیکی فیلن Nicky Phelan کارگردان انیمیشن کوتاه ” زیبای خفته ی مادر بزرگ اگریم Granny O’Grimm’s Sleeping Beauty ” که ترجمه ی آنرا به شما تقدیم می کنم.

*********************

انیمیشن ایرلند اخیرا از طریق دو انیمیشن ” راز کلزThe Secret of Kells” و ” زیبای خفته ی مادربزرگ اگریم ” خیلی خوب به دنیا معرفی شد

-وقتی که ما شنیدیم که ” راز کلز ” نامزد دریافت اسکار بهترین انیمیشن بلند شده، فریاد خوشحالی سر دادیم و خیلی هیجان زده شدیم، اما وقتی که خبر را در مورد “مادر بزرگ اگریم” شنیدیم کم مانده بود که بیهوش بشیم.این خیلی عالیست. تام (مور-کارگردان راز کلز) به همان کالجی می رفت که من می رفتم (بالیفرموت Ballyfermot در دوبلین) و یکسال پیش از ورود من به کالج فارغ التحصیل شد. اما من این شانس را داشتم که کانسپت های “راز کلز” را در کالج ببینم و الهام بگیرم.

“مادر بزرگ اگریم” نخستین انیمیشن کوتاه شما پس از فیلمهای تبلیغاتی که برای تلوزیون ساختید است. توضیح می دهید؟

- خب من کار بر روی این پروژه را زمانی شروع کردم که با کاتلین اورورک Kathleen O’Rourke آشنا شدم. در آن زمان ما در دو کالج مختلف درس می خواندیم.من دوست خواهر او بودم که در یک گروه نمایشی کار می کرد و کاراکترهای مختلفی را بر روی صحنه می برد. یکی از این کاراکترها شخصیتی بود بنام ” مادر بزرگ اگریم” که عادت داشت روایت شخصی و معمولا ناراحت کننده خودش را از قصه های معروف کودکان تعریف کند. یکی از داستانهایی که “مادربزرگ اگریم” به شیوه ی خودش تعریف می کرد، داستان زیبای خفته بود و من وقتی که برای اولین بار این اجرای صحنه ای “مادربزرگ اگریم” را دیدم واقعا تحت تاثیر آن واقع شدم. من واقعا میتوانستم صحنه های این داستان را بصورت انیمیشن در ذهنم ببینم و در نتیجه حتی پیش از آنکه بتوانیم تهیه کننده ای برای حمایت مالی پیدا کنیم به سراغ کاتلین اورورک رفتم و از او خواستم بر اساس شخصیت مادر بزرگ اگریم و داستان زیبای خفته فیلمنامه ای بنویسد. بعد از مدتی و با کمی بدقلقی ، بالاخره کاتلین اورورک فیلمنامه را برای من فرستاد و منهم بلافاصله آنرا برای بروبچه های استودیوی براون بگ Brown Bag فرستادم و از آنها پرسیدم که آیا تمایلی برای ساختن این فیلمنامه دارند یا خیر؟ پاسخ آنها مثبت بود و ما کار را شروع کردیم، سرمایه گذار مناسبی پیدا کردیم و به پیش رفتیم. همه چیز خیلی خوب پیش رفت.

چند نفر با شما همکاری کردند؟

- زمانیکه کار به اتمام رسید، در مجموع 30 نفر بر روی این پروژه کار کرده بودند، از جمله هشت انیماتور( 3 انیماتور سنتی و پنج انیماتور سه بعدی) . بقیه اعضا هم در بخشهایی چون نورپردازی، مدل سازی، بافت،صدا و… کار کرده بودند. تیم نسبتا بزرگی بودیم اما نکته ی مثبت این بود که خیلی از اعضای تیم قبلا در ساخت فیلمهای تبلیغاتی با هم همکاری کرده بودند و حالا شانس اینرا داشتند که کاری کاملا متفاوت، جذاب و شاد با “مادر بزرگ اگریم” نیمه دیوانه انجام دهند.

منابع الهام شما در طراحی سبک بصری فیلم  و شخصیتها چه بودند؟

با کمال تاسف ناچارم اعتراف کنم که مادر بزرگ خود من منبع الهام ما  در طراحی شخصیت “مادربزرگ اگریم” بود ، متاسفم از این جهت که مادربزرگم زن بسیار مهربان و دوست داشتنی است و شخصیت او هیچ ربطی به شخصیت ” مادربزرگ اگریم” ندارد، اما نوع لباسهایی که مادر بزرگم می پوشد و شیوه ی رو به بالای آرایش موهایش منبع الهام خوبی برای ما بودند. به هر حال مادر بزرگم نقطه آغاز ما برای جذاب تر کردن شخصیت ” مادربزرگ” اگریم بود و البته ما نیم نگاهی هم به فیلم ” عروس فرانکنشتاین(1935 ) ” داشتیم. در مورد شخصیت “انی Annie ” ( نوه مادربزرگ) ، من میخواستم شخصیت او را کمی شکننده و آسیب پذیر نشان بدهم و به لحاظ فرم هم تمایل داشتم که طراحی شخصیت او متفاوت از “مادربزرگ ” باشد. در طراحی “مادر بزرگ” ما از فرمهای بزرگ و اغراق آمیزی استفاده کردیم، در حالیکه در طراحی “انی” فرمها نرمتر و گرد تر هستند. فرم موهای “انی” هم پیشنهاد کاتلین اورورک بود که به یاد می آورد که در زمان کودکی، موهای فرفری آفریقایی داشته و مادرش همیشه موی او را کوتاه آرایش می کرده. در مورد فرم اتاق خواب هم ، من باز از یکی از اتاقهای خانه ی مادر بزرگ خودم الهام گرفتم که مورد استفاده نبود و همیشه هم تاریک بود.

در مورد منابع الهامتان در بخش دوبعدی فیلم و در ارتباط با داستان زیبای خفته شرح بدهید

- منابع الهام متفاوتی داشتیم. وقتیکه من جوان بودم، تصویر سازیهای  ” ارول لو کین Errol Le Cain ” را از داستان “  12 شاهزاده خانم رقصان The Twelve Dancing Princesses ” در خانه داشتیم که منبع الهام خوبی برای من بودند، بخصوص میتوانم به  لباسها و کلاه گیسهای سبک ماری آنتوانت اشاره کنم . سبک تصویری انیمیشن “زیردریایی زرد Yellow Submarine ” نیز در انتخابهای ما بی تاثیر نبود. در این فیلم فرمها ساده و گرافیکی هستند و تقریبا همه چیز دارای انحناهای S مانند است. منبع الهام دیگری که میتوانم به آن اشاره کنم،انیمیشن Twice Upon a Time به کارگردانی جان کورتی John Korty و تهیه کنندگی جورج لوکاس George Lucas است. سبک به یاد ماندنی این فیلم ، بخصوص زمانیکه با نرم افزار فلش کار می کردیم ، واقعا کمک بزرگی بود.

از چه نرم افزارهایی استفاده کردید؟

تمام بک گراند ها و کاراکترها در فوتوشاپ و فلش رنگ آمیزی و بافت گذاری شدند،کامپوزیت در افتر افکتز صورت گرفت و نرم افزار سه بعدی سازی ما هم تری دی مکس بود.

مشکل خاصی با موها داشتید؟

- میدانید، شبیه سازی موها و حجم دادن به آنها کار آسانی نبود. زمان زیادی صرف شد تا اعضای تیم توانستند کنترل مناسبی بر روی حرکات مو ها و فرم آنها داشته باشند. طراحی موها در فیلم ما ، بیشتر یاداور کارهای استاپ موشن است تا فیلمهای سه بعدی معمول ، در نتیجه ما باید روشهای متفاوتی را امتحان می کردیم. اما در نهایت فکر میکنم که نتیجه کار خوب و مطلوب باشد.

و چالشهای دیگری که در پیش رو داشتید؟

- از چالشهای عمده ما بافتها بودند که باید طبیعی بنظر می رسیدند و من فکر می کنم که بافتهایی که ما استفاده کردیم چندان هم معمولی و رایج نبودند. لحاف چهل تکه ی “انی ” هم مشکل بزرگی بود. ما “ریگ” خاصی برای لحاف طراحی کردیک که بتواند با حرکات “انی” هماهنگ باشد و طبیعی بنظر برسد. مشکلاتی هم با نورپردازی و با صحنه ی مربوط به آینه مادربزرگ داشتیم. من فکر میکنم که به هر حال در تمام بخشهای کار، مشکلات خاصی بودند که باید با آنها دست و پنجه نرم می کردیم.

مشکلاتی با آماده سازی داستان نداشتید؟

- فیلمنامه ای که ” کاتلین اورورک” نوشته بود تفاوت چندانی با نمایشنامه ی  خواهرش نداشت، اما تبدیل یک اجرای تئاتری که بر روی صحنه موفق و دیدنی است، به یک فیلم کوتاه که باید در مدتی محدود بیننده را باخود همراه کند ، چندان هم آسان نیست.استوری بورد و انیماتیک های متعددی کار و دوباره کاری شدند تا ما به نسخه ای برسیم که به همان خوبی اجرای صحنه ای باشد.نکته ای که برای ما اهمیت داشت این بود که تماشاگر بتواند طنز داستان را به خوبی نسخه تئاتری درک و تحسین کند.

کاتلین اورورک در نقش مادربزرگ هم بازی کرد و انیماتورها از بازی او الهام گرفتند، کارگردانی بازی او چگونه بود؟

- باز هم می رسیم به تفاوتهای بازی بر روی صحنه تئاتر، جایی که بازیگر مستقیما در تعامل با تماشاچی قرار دارد و  بازی در جلوی دوربین، جایی که کسی مرتب به بازیگر می گوید: ” این صحنه رو تکرار کن”! اما نکته ای که ما متوجه شدیم این بود که کاتلین می باید اغراقش  در بازیگری برای انیمیشن  را بسیار بیشتر از بازیش در روی صحنه تئاتر می کرد و نوع بازی متفاوتی را ارائه می داد. من تصور می کنم که کلام و دیالوگها هم بسیار مهم و تاثیرگذار بودند. ما برای درک بهتر و بیشتر از شیوه ی بکار گیری کلام ، به تماشای انیمیشنهایی چون ” سیمپسونها” نشستیم. تصاویر را می دیدیم و به صداها گوش می دادیم. بینظیر بودند…ما الگوهای خوبی  برای بازی “مادر بزرگ” در پیش چشم داشتیم.

نظرتان در مورد سایر کاندیداهای دریافت اسکار چیست؟ با توجه به اینکه همه ی آنها به نوعی کمدی هستند و بعضی از کاراکترها هم شخصیتهای تازه ای نیستند؟

- جالب است، نه؟ من “لوگوراما Logorama ” را کامل ندیده ام، اما همین مقداری هم که دیدم به نظرم عالی آمد. سبک جذابی دارد و بیصبرانه منتظر دیدن نسخه ی کامل آن هستم. من یکی از طرفداران پر و پا قرص ” والاس و گرومیت” هستم و کارهای “نیک پارک ” را تحسین می کنم و دیدن فیلم خودم در یک لیست و درکنار یکی از فیلمهای “نیک پارک” برایم باورنکردنیست. ” قهوه فرانسوی French Roast ” هم فوق العاده است. طراحی بی نظیری دارد و من بخصوص عاشق صحنه انعکاس تصاویر در آینه ها هستم. نظرم در مورد “بانو و عزرائیل The Lady and the Reaper ” هم تحسین آمیز است. این فیلم هم بر اساس آنچه که از آن دیده ام طراحی فوق العاده ای دارد، اگرچه که فعلا تنها تریلر های آن را دیده ام.

مترجم : مهبد بذرافشان

منبع : http://www.awn.com

استودیوی دیزنی رسما اعلام کرده است که نام پروژه ی بعدی استودیو از Rapunzel به Tangled ( گیر افتاده/گرفتار) تغییر کرده است. ظاهرا استودیو به این روش می خواهد اعلام کند که این فیلم، صرفا روایت دوباره ای از داستان کلاسیک راپونزل نیست .  بنا به گفته ی “روی کانلی Roy Conli ” تهیه کننده ی Tangled : “  این فیلم روایت واقعا تازه و هوشمندانه ای از داستان راپونزل است . در فیلم ما ، راهزن گمنامی بنام فلین رایدر Flynn Rider، عشق رویاهایش را در قالب دختری با مویی طلایی به طول 22 متر پیدا می کند! این دختر (راپونزل) 18 سال است که در یک برج اسیر شده است”.

کانلی ادامه می دهد:” من واقعا به اعضای تیم که در ساخت این فیلم مشارکت داشته اند افتخار می کنم. آنها کار با خلق کاراکترهایی درخشان، داستانی عالی و دنیایی دیدنی، کاری خارق العاده انجام داده اند که دیدن آن بصورت 3D واقعا هیجان انگیز خواهد بود. همه ما در استودیو بی صبرانه در انتظار نمایش ” Tangled “بر پرده سینما هستیم”.

مترجم: مهبد بذرافشان

منبع: WWW.Cartoonbrew.com

برندگان سی و هفتمین دوره ی جوایز Annie در مراسم ویژه ای معرفی شدند. اسامی برخی از این برندگان به شرح زیر هستند :

بهترین فیلم بلند انیمیشن

• Up — Pixar Animation Studios

بهترین انیمیشن ویژه شبکه های خانگی

• Futurama: Into the Wild Green Yonder — The Curiosity Company in association with 20th Century Fox Home Entertainment

بهترین انیمیشن کوتاه

• Robot Chicken: Star Wars 2.5 — ShadowMachine

بهترین انیمیشن تلوزیونی ویژه ی خردسالان

• The Penguins of Madagascar — Nickelodeon and DreamWorks Animation

بهترین جلوه های ویژه ی انیمیشنی

• James Mansfield “The Princess and the Frog” — Walt Disney Animation Studios

بهترین” کاراکتر انیمیشن” در یک فیلم بلند

• Eric Goldberg “The Princess and the Frog” — Walt Disney Animation Studios

بهترین طراحی شخصیت در یک فیلم بلند

• Shane Prigmore “Coraline” — Laika

بهترین کارگردانی فیلم بلند

• Pete Docter “Up” — Pixar Animation Studios

بهترین استوری بورد برای یک فیلم بلند

• Tom Owens “Monsters vs. Aliens” — DreamWorks Animation

بهترین صدا پیشگی فیلم بلند

• Jen Cody – Voice of Charlotte – The Princess and the Frog — Walt Disney Animation Studios

بهترین نویسندگی فیلمنامه برای یک فیلم بلند

• Wes Anderson and Noah Baumbach – Fantastic Mr. Fox — 20th Century Fox

برای دیدن سایر نامزدها و رقبای برندگان به اینجا مراجعه کنید

به نظر می رسد که امسال، سال خوبی برای انیماتورها و استودیوهای انیمیشن در همسایگی انگلیس باشد. ایرلند با دو فیلم انیمیشن بلند و کوتاه کاندیدای اسکار ( راز کلز The Secret Of Kells و زیبای خفته ی مادر بزرگ ا.گریم Granny O.Grimms Sleeping Beauty ) توجه همه را به خود جلب کرده است و اسکاتلند نیز بزودی فیلم بلند ” شعبده باز The Illusionist ” را به نمایش خواهد گذاشت.

” شعبده باز” ، به کارگردانی سیلوین شومه Sylvain Chomet ، پروژه پر دردسری  که ساخت آن چهار سال به طول انجامید، چندین بار متوقف شد و ساخت آن با فراز و فرودهای زیادی روبرو بود، از هم اینک و حتی پیش از آغاز نخستین نمایش عمومی آن، بعنوان فیلمی که تبدیل به یکی از آثار کلاسیک سینمای اسکاتلند خواهد شد شناخته می شود. فیلم قبلی سیلوین شومه ، یعنی ” سه قلو های بله ویل “، توانست تا مرحله ی نامزدی اسکار پیش رود و بعنوان یک انیمیشن متفاوت و مستقل درخشش داشته باشد و حالا ، آخرین فیلم بلند او ، ” شعبده باز” ،  صاحب افتتاحیه ای پرشکوه در جشنواره فیلم” برلین ” خواهد بود. پیش از این شنیده ها حاکی از این بودند که ” شعبده باز” در سال 2009 و با حضور در چرخه ای از فستیوال های معتبری چون ” کن “، ” ونیز” و ” تورنتو” ، آغازی پر سر و صدا و پرفروغ خواهد داشت. اما با به تعویق افتادن پی درپی اکران، این فیلم بالاخره نخستین نمایش عمومی خود را جشنواره فیلم برلین و از یازدهم تا بیست ودوم فوریه 2010 تجربه خواهد کرد.

” باب لست Bob Last “، تهیه کننده فیلم در مورد تاخیرات بوجود آمده در مسیر تولید فیلم می گوید: ” هنگامی که شما تصمیم دارید در تولید چنین اثری، مرزهای قبلی را در هم بشکنید و گامهای بیشتری به جلو بردارید، طبیعتا با مشکلات غیر منتظره ای رویرو خواهید شد که منجر به تاخیر در به پایان رسیدن پروژه شما خواهند شد. ما بسیار خرسندیم که علیرغم تمام مشکلات پیش آمده ، بالاخره موفق به اتمام این پروژه شدیم.

“شعبده باز” ، چنانچه از نامش پیداست ، داستان مرد شعبده بازی را روایت می کند که در هیاهوی ظهور و درخشش ستاره های موسیقی ” راک اند رول” روز به روز مخاطبانش را از دست می دهد و در جستجوی راهی است تا بتواند به دوران پر شکوه گذشته اش باز گردد. سرانجام و به واسطه آشنایی با یکی از طرفداران جوانش، تغییرات بزرگی در زندگی او بوجود می آید…مراحل مقدماتی تولید این فیلم که به شیوه دوبعدی کلاسیک ساخته شده است ، در استودیوی “جانگو Django Films studio ” در شهر ادینبورگ در اسکاتلند به انجام رسید و مراحل رنگ آمیزی و تولید نهایی آن در پاریس به پایان رسید.بنا به گفته ی ” باب لست ” ، تهیه کننده ی فیلم، بودجه ی 10 میلیون پاوندی که صرف ساخت ” شعبده باز ” شد، این فیلم را تبدیل به گرانترین محصول سینمای اسکاتلند تا به امروز کرده است.

درپی موفقیت فیلم ” سه قلوهای بله ویل” در سال 2003 ، انتظارات عمومی در رابطه با فیلم بعدی “سیلوین شومه” به شدت بالا رفته بود. او برای ساختن ” شعبده باز”، در سال 2006 استودیوی “جانگو” را در ادینبورگ پایه گذاری کرد و جمعی از انیماتورهای چیره دست را برای تولید این پروژه ی دوبعدی و کلاسیک گرد هم آورد. این در شرایطی بود که در سالهای اخیر و پس از اقبال عمومی فیلمهای انیمیشن دیجیتال -از جمله تولیدات پیکسار- به نظر نمی رسید که شرایط بازار برای تولید یک فیلم انیمیشن سنتی مناسب باشد. باب لست توضیح می دهد :

” از جنبه های تکنیکی و مسائل خلاقه ، این فیلم یک چالش کشنده بود. نه فقط به این دلیل که در سالهای اخیر انیمیشنهای2D ژانر مناسبی برای ساخت فیلمهای بلند به شمار نمی آمدند، بلکه به این دلیل که ما تصمیم داشتیم در خلق کاراکترها، متحرکسازی آنها و توجه خاص به جزئیات، فیلم را در جایگاهی فراتر از آنچه که تا کنون دیده شده بوده قرار بدهیم و فکر می کنم که موفق شده باشیم، این فیلم از یک ظاهر گرافیکی خاص برخوردار است که تصور می کنم که بسیاری از فیلمهایی که اخیرا محبوب مردم شده اند، از چنین پردازش گرافیکی برخوردار نیستند. فکر می کنم که همین گرافیک خاص، بخشی از جذابیت “شعبده باز” را تشکیل دهد “.

هرکس که با فیلمهای “سیلوین شومه ” آشنایی داشته باشد، سبک پیچیده ، پر اغراق ، متناقض و در عین حال زیبای او را بخوبی می شناسد. در فیلم “سه قلوهای بله ویل” او نیویورکی متورم و پف کرده با یک مجسمه ی آزادی گوشت آلود را به تصویر کشید و در ” شعبده باز” او همین میزان تخیل و خلاقیت را برای به تصویر کشیدن شهر ” ادینبورگ” و غرب اسکاتلند بکار گرفته است. ” باب لست ” در این باره می گوید :” مانند همیشه، سیلوین شومه چهره ای متفاوت از مکانها را در فیلمش به نمایش گذاشته است. ادینبورگ در فیلم شومه ، یک ادینبورگ اغراق شده است. چیزی که توجه شومه را در اسکاتلند به خود جلب کرده بود، کیفیت متغیر و متفاوت نور در این کشور بود و او و اعضای تیمش سعی کردند این نور را در فیلمشان به شیوه ای خاص به نمایش بگذارند. زیبایی مناظر و سکون طبیعی حاکم بر غرب اسکاتلند چیزی بود که در داستان بخوبی احساس می شد و ما سعی کردیم در فیلم هم این نکات را اجرا کنیم. این مناظر بسیار تاثیرگذار هستند و تماشاچیان مناظر طراحی شده در فیلم “شعبده باز” را بسیار زیبا خواهند یافت”.

فیلم ” شعبده باز” بر اساس فیلمنامه ای از نویسنده و فیلمساز بزرگ فرانسوی ” ژاک تاتی Jacques Tati ” ساخته شده است. در فیلمنامه ی ژاک تاتی، داستان در فرانسه و جمهوری چکسلواکی رخ می داد، اما “شومه” تصمیم گرفت تا داستان را به اسکاتلند و جزایر غربی این کشور منتقل کند. کاراکتر اصلی فیلم ، شعبده باز بزرگ ، میتواند نمادی از خود “ژاک تاتی” باشد. “شومه” حتی سبک مشهور فیلمسازی ” ژاک تاتی” ، مبنی از پرهیز از نماهای نزدیک و استفاده از نماهای باز با حرکات زیاد در هر نما را در فیلم ” شعبده باز”  مورد استفاده قرار داد.

“مارک کازینز Mark ­Cousins ” فیلمساز و منتقد فیلم که به “سیلوین شومه” در تاسیس استودیوی ادینبورگ کمک کرد می گوید : ” ما بسیار هیجان زده هستیم. اگرچه که داستان فیلم اصالتا متعلق به اسکاتلند نبود، اما ” شعبده باز” اکنون یک فیلم عمیقا اسکاتلندی است. فیلمنامه واقعا یکی از بهترین فیلمنامه هایی بود که من تا کنون دیده ام و ” شعبدده باز ” میتواند به یکی از کلاسیکهای سینمای اسکاتلند تبدیل شود”.

مترجم : مهبد بذرافشان

منبع : http://www.heraldscotland.com

برای دریافت اطلاعات بیشتر در مورد “شعبده باز” به اینجا مراجعه کنید.