Toldora's Box

Figure With Meat -1954 (Francis Bacon)

2011-12-15T22:30:00.000+02:00

Figure With Meat - Francis Bacon

Francis Bacon dendiğinde birçok kişinin aklına 17.yy'da yaşamış ünlü İngiliz düşünür gelecektir. Ancak öyle bir Francis Bacon daha vardır ki, bu kişi 20.yy'da yaşayan rahatsız bir ressamdır. 20.yy New York akımı olan figürleri bol miktarda kullanır. Hatta, o bir figur ressamıdır.

Resimlerinin hemen hepsinde varoluşun ızdırabı görülebilir. Figürler boş bir odada tek başına, yalnızlıkta kaybolmuş ve ümitsizlikle boğulmuştur. İnsanı var yapan yaşam, kocaman bir yanlıştır, karanlıkta.

Deriler soyulmuştur ve çürümeye yüz tutmuştur. Yükseldiğini sanan insanlık, kokuşmuştur. Din; güler koca bir ağızla, içi boş etler arasında.

Figure With Meat de böyle bir figür tablosudur işte. Ortada Pope Innocent X ve etrafında çürümüş bir etraf.

Ressam hakkında :

Tablo hakkında :

http://en.wikipedia.org/wiki/Figure_with_Meat

Gevende : Dışarının dışına uyan

2011-07-19T23:57:00.001+03:00

Çoğu yerde indie olarak kısaltılan bağımsız müzik ne kadar bağımsız olabilir? Nereden bağımsız olabilirsiniz? Kurallardan? Enstrumanlardan? Dillerden? İnsanlardan? peki kendinizden, yaşamdan?

Bazı hayali gerçekler var yaşamda. Hani, bırakırsanız öleceğinizden sıkı sıkı sarıldığınız, olmayan, sağlam kütükler. Kültür diyerek sıktığınız, geçmiş diyerek övündüğünüz, ırk diyerek yücelttiğiniz, din diyerek saplandığınız.

Dünya ise, kendi dilinizi konuşanlarla bile anlaşamadığınız semazen. Ve semazen döndükçe sarhoş olan, olmayanı yaratan, yerdekini koparıp göğe ağlayan, bulunduğu çukura tersten bakıp tepedeyim sanan; insan.

Ne kadar kendin olabilirsin, sadece sızlanarak Dünya'ya?
Bir kez olsun, bildiğin her şeyin dışına çıkıp, sen olan kendine bakmak için;
nayu

Choi Xoo Ang : İnsanın Doğusu

2011-05-05T14:18:00.000+03:00

The Entangled Couple

Choi Xoo Ang, vücut parçalarıyla harikaları başaran heykeltraş. Pek boş sözle doldurmak istemiyorum burayı.

Ulaşın :
http://bit.ly/kIesik
http://bit.ly/ifobZL
http://www.artnet.com/artists/choi+xoo+ang/

Alex Roman - The Third and the Seventh

2011-04-19T08:30:00.000+03:00

Eski her zaman iyidir diye düşünürdüm. Bir kağıt parçası bile, eskiden, kaybedilmemeli. Fotoğraf için, hep analog kalmalı makineler. Banyosu bile heyecanlı olmalı, titretmeli dizlerini. Film kayıt makinesiyse hep ses çıkarmalı, takır takır. Dakik, ritmik. Bekleyen filmler, toz kokmalı raflarda. Her istendiğinde değil, biraraya gelindiğinde izlenebilmeli en özel anlar. Dünya nefes almalı, dev binalar kanat çırpmalı, su damlaları asılı kalmalı havada. Yel değirmeni, hep dönmeli esen rüzgarda. Ve uyuyabilmeli insan başını koyduğunda, o yumuşacık taşa.

Bazı yalanlar, daha gerçektir yaşamdan.

Gehard Demetz 'in Hüzün Kutlaması

2011-04-19T06:30:00.002+03:00

I hear the spirits while I whisper

"Düşünen Adam" dışında heykel, Auguste Rodin dışında heykeltraş bilmememden dolayı; herhangi bir heykeli yorumlamada ne kadar başarısız olduğumu farkettim. Gehard Demetz'ten sonra anladım ki, bu eksikliği kesinlikle doldurmam gerek. Yeryüzünde hem tene hem göze hitap eden bir sanat var, ve bundan uzaktayım.

Gehard Demetz, 2005 yılından bu yana inanılmaz eserlere imza atmış bir tahta oyucu. Hiç gülmeyen birsürü çocuğu var tahtalarda. Ayrıca, bilerek fazladan oyulmuş boşlukların her biri manalı yerlerde. Karınları boşaltılmış, kafaları delinmiş, kalpleri atamayan tahta çocuklar onlar. Demetz'ten çok, dünyanın eseri.

"Ne zaman gülücem Gepetto?"

http://www.geharddemetz.com/

For my fathers

The mouth full of stars

Kérity, la maison des contes | Eleanor's Secret | Sihirli Kitaplar

2011-03-25T05:30:00.001+02:00

Kitap okumaya başlama sebebim olabilir masallar. Babaannem kitaplardan okumazdı, kendi tabiriyle "masal satardı" bana. Okumasını bilmediğim için o koskoca masal sandığının içine bakar, ne çok masalım var derdim. Kitap kitap birsürü masal, oley.

Okumayı öğrendiğimde de hepsini okumuştum. Andersen masalları, Grimm kardeşlerin masalları.. Düşünüyorum da, neredeyse tüm masal karakterlerini tanıyacak kadar masal kitabım varmış :) Ne güzel.

Bir de, masallardan çok saçma çıkarımlar yapardım. Mesela "üç küçük domuz" dan tuğla varsa ağaç ve samanın kullanılmaması gerektiğini çıkarmıştım. Sonra,tüm kuğuların küçükken çirkin olan ördek olması gerektiğini sanırdım.

Birsürü sevdiğim karakter vardı. Alaaddin'i çok severdim. Sonra Pinokyo'yu da çok severdim. Rumpelstiltskin'i severdim. Aslında hepsini severdim. Pamuk Prenses'in kötü kalpli üvey annesini o kadar sevmezdim ama.

Sihirli Kitaplar da tam olarak böyle bir çizgi film işte. Tarzan, Herkül gibi çizgi filmlerin de yönetmeni olan Dominique Monfery tarafından yönetilmiş. Filmlerin orjinal dillerinde izlenmesi gerektiğini savunsam da; animasyon, çizgi film ve animelerin düblajlı da güzel olduğunu düşünüyorum. Sihirli Kitaplar'ı Fransızcasından izledim ve güzeldi. Umuyorum ki, düblajlısı da güzeldir.

Les Amours Imaginaires | Heartbeats

2011-03-20T05:55:00.005+02:00

Bir filmin, bir kitabın ne kadar değerli, ne kadar anlamlı olduğunu düşünürüm ister istemez. Kimisi çok anlamlı geliri kimisi anlamsız. Kimisi çok güzeldir, kimisi de o kadar da güzel değildir. Kendime şöyle derim : Kimsin ki, bir esere kötü diyebilirsin. Anlamamışsındır, anlayamayacaksındır. Sadece aşk kelimesi bile sonsuz anlama gelebiliyorsa, eminim ki bilmediğim, anlayamadığım, anlayamayacağım milyonlarca anlamı da vardır. Les Amours Imaginaires'de bu şekildeki Xavier Dolan filmlerinden biri. Herhangi bir kişiden, özellikle yaşadığımız kültürden oldukça uzak. Derin bir "Dolan" taşıyor içinde. Ne kadar anladım da desem, "Dolan" olmamamdan kaynaklanan bir eksiklik olacak elbet.

Tıpkı bir şairin şiirlerini kendine yazması gibi. Evrende hareket eden binlerce gezegen, ve bir yıldızın etrafı.Kendisi iyi bir senarist, iyi bir oyuncu ve iyi bir yönetmen olunca evreni istediğiniz gibi Dolan'dırabiliyor etrafında. Böyle bir adamla beraber büyümek bir yana, aynı yüzyılda yaşamak dahi güzel bir şey.

François Ozon'ın Gouttes d'eau sur pierres brûlantes'inde olduğu gibi bir ana erkek karakteri etrafında dönüyor film. Kendini beğenmişliğine rağmen etrafındakileri kendisine çekmeyi bilen, ne kadar uzaklaşmış bile olsa görüldüğünde yeniden çekime başlayan ilginç bir erkek Nicola. Ve Nicola peşinde koşan iki yakın arkadaş Francis ve Marie.

Olaylar yavaş, düşünceler hızlı ve keskin hareket ediyor. Patlamalar, hormonlar, hisler gözlerden fışkırıyor. Sadece birkaç saniyede bile tüm düşünceleri okuyabiliyorsunuz. Tek bir göz hareketi bile gereksiz değil. Tek bir kare bile önemli detaylar içeriyor. Lars von Trier'in Antichrist'inde olduğu gibi yavaşçekim kısımlarında Bach'ın Chello Suite'leri kullanılmış. Bu da, zamanın gerçekten yavaşladığını hissetmenizi sağlıyor. Sanki kuru bir yaprak gibi hafifliyor, daldan yere süzülerek inişinizi izliyorsunuz.

Kamera açıları, yataktayken kullanılan kırmızı, mor, yeşil renkleri harika. Çok kişiye hitap etmeyen, Dolan'ın kendini yansıttığı güzel bir film.

Mysterious Skin

2011-03-19T05:55:00.001+02:00

Kaç farklı rengi vardır çocukluğun? Kaç farklı gökküşağı vardır yerde? Yutkunurken kaç yaş hissedersiniz boğazınızda?

Küçükken görülen gelecek; yaşamın dumanını emmemiş, berrak bulutlar gibi . Kocaman bir sonsuzluk vardır önünüzde. Baktığınızda göğe, bir daha dokunmaksızın yere, uçarsınız hayallere. Yaşam, bu hayallerle ilerler işte. Gökkuşağının tepesinden güzeldir her şey. Uzaktır tüm dünya, dert tasa. Tüm canlılığıyla yedi renk yaşarsınız. Bulutlar gülümser beyaz dişleriyle, ağlamazlar.

Fakat dağılmışsa kuşak, yerdeyse yedi renk, güneş ardından görünmüyorsa ağlayan gri bulutların, boğazınız bir yetişkin tadıyla yanıyorsa ve çocuksanız; kararmış hayaller dev bir çekiç gibi çiviler sizi dünyaya. Bırakın uçmayı, kıpırdayamazsınız bile.

Elinize verilen dev bir hayatın, incecik ipekten bir iple alıverilmesi. Tıpkı, yağdan kıl çekmek gibi. değil mi? Üzerine içmek için su koyduğunuz bardağın dibindeki o minik çöp vardır ya, tüm suyun boşa gitmesine sebep olur. İçersiniz de, içiniz kaldırmaz. O kadar önce gelmiştir ki bu çöp, ve bir bardaktan da başka suyunuz yoktur ya hani...İşte, öyle bir şey.

Özgür bir ülkede, özgür bir ailedeyseniz; çöpü de kabullenebilirsiniz, suyu da. Tepenizde kocaman bir göz varsa ama, nefes bile alamıyorsanız istediğinizde; o çöp hazmedilmeyi bırakın, midenize bile inemez. Belki kursağınızda, boğar sizi; belki de dudağınızda, kocaman bir leke olur gizlenmek istenen. Kusursuz bir ciltte, kara bir leke.

Şanslısın Neil.

Einstein and Eddington

2011-03-11T23:59:00.001+02:00

Üniversiteye gelene kadar, fiziğe inanılmaz bir ilgim vardı. Bunun en temel sebebi ise Einstein idi. Hani, birçok insanın süper kahramanı vardır ya, kimisi uçar, kimisi demirdendir, kimsi de çok güçlüdür. Benim kahramanım Einstein olmuştu hep. Öyle ki, Einstein okuma yazmayı geç öğrendi dediklerinde : "Ben erken öğrendim, sanırım aptalım" gibi çıkarımlarım olmuştu.

Sonra lise derken, görecelilik kuramı, izafiyet teorisi öğrendik. İyice kahramanlaştı elbette Einstein amcam. Kendi boyutunu aşan bir düşünce, hiç bir deney olmadan nasıl çıkartılabilir hala aklım ermez.

Einstein and Eddington, BBC Tarafından televizyonda yayınlanmış yarı belgesel film niteliği taşıyor. Film, Einstein'ın görecelilik kuramının ortaya çıkışı ve bunun Sir Eddington tarafından ispatlanışını konu alıyor.

Einsteinin bir yandan renkli, diğer yandan karamsar ve derin kişiliğini; dönem içindeki karmaşa ve bilimin asıl amacından saptırılarak nasıl kullanıldığı; bunlara rağmen gerçek bilim aşkıyla yanan insanların nasıl da engelleri parçalayarak sonuca ulaştığı filmde güzelce dile getirilmiş.

İzledikten sonra düşünüyor insan : O şartlarda bunları yapmışlar. Rahatız, popomuz düzleşiyor diye yakınıyoruz. Yazık bize.. neyse

Afrikada yapılan o deneyi merak etmiştim, ama üşengeçlikten araştırmamıştım öğrendim, ne güzel. Bunun dışında, Sir Edington'ın nasıl biri olduğunu pek merak etmezdim, ama öğrenmiş oldum iyi oldu.

Başka da bir şey yok :)

Kül Kitabevi | Karşıyaka | İzmir

2011-03-09T23:59:00.003+02:00

Kül Kitabevi, içinde her ne kadar daha çok yeni kitapları barındırsa da, eski kitapçı sayılabilecek kadar ikinci el kitaba da sahip. Ayrıca benim ilgimi çekmiyor olsa da ygs-lgs-... tarzı birsürü kitabı da içinde barındırıyor. Kitabevinin eski adı "BEŞERİ" imiş. Belki önceden İzmir'de olup, kitabevini bilen ama çıkartamayanlar olmuş olabilir.

Kül Kitabevi'nde kitapların indeksli tutulması büyük avantaj. Eğer kitap falı bakarak kitap almıyorsanız, istediğiniz eski kitabın ismini söyleyerek ellerinde olup olmadığını öğrenebilirsiniz. Bunun yanında, yakın bir zamana kadar gittigidiyor.com üzerinde de satışlar yapmışlar. Her ne kadar kapalı görünse de belki açılma durumuna karşı gittigidiyordaki dukkanlarının adresi : http://dukkanlar.gittigidiyor.com/KUL_KITABEVI_IZMIR/

Bunun yanında, dağıttıkları bir broşürde şunlar yazıyor:

Biz Ne Yapıyoruz?
* Her türlü eski kitabı alıyoruz-satıyoruz-kiralıyoruz.
* Adresinize kadar gelip kitapları yerinden alıyoruz.
* Kırtasiye ve fotokopi hizmeti veriyoruz
* Faks - Pvc ve spiral cilt yapıyoruz
* Araştırmalarınıza ve dönem ödevlerinize rehberlik ediyoruz.
* Bulamadığınız kitabın notunu alığ sizin için bulup size ulaştırıyoruz
* Kitap sohbetlerine katılıp değerli bir yazarla karşılaşabileceğiniz bir mekan yaratabilmek için çalışıyor ve bu çalışmalarımızda sizleri de yanımızda görmek istiyoruz.

Adres :
1716 Sokak No:4/6A (Çarşı karakol karşı sokak içi)
Tel : 0 232 381 48 00
Faks : 0 232 323 26 04
e-Posta : kulkitabevi@hotmail.com
Harita:

Daha Büyük Görüntüle

Kül kitabevinden birkaç fotoğraf:

Voksne Mennesker | Tutunamayanlar | Dark Horse

2011-03-08T23:59:00.101+02:00

Teknoloji gün geçtikçe gelişiyor. Mükemmel film efektleri, kırdılar, hoplamalar, ışınlar, patlamalar.. gerçeküstünün gerçeğe inmesi. Dagur Kári bunların tümünü elinin tersiyle iterek, günümüz insanının hoşlandığı laylaylomlardan vazgeçip duyguya yönelmeyi seçmiş. Bu yüzden izlediğim en renkli siyah-beyaz film, Voksne Mennesker oluyor.

Her ne kadar eski tekniklerle ve kamerayla çekilse de, her ne kadar oyuncular kadar ön planda olan eski bir araba olsa da, film batı tarzı yaşayan günümüz insanını konu alıyor. Maddiyat, sahiplenme, annelik, babalık, bencillik, arkadaşlık, ümitler, başarısızlık, çaresizlik, iki yüzlülük, çekememezlik.. aşk. Birçok uç noktadaki farklı insan, bir yaşamın etrafında toplanıyor.

Elbette film açık bir şekilde ilerlemiyor. Sadece olaylar açısından bakarsanız olaylar ilerliyor ve film bitiyor. Biraz daha iyi anlayabilmek için metaforların ne olduğunu düşünmek gerekiyor. Keza zıtlıklar da karakterleri, isteklerine rağmen yapamadıklarını anlamak için önemli rol oynuyor. Ayrıca disleksinin ne olduğunu bilmeden düşünceleri anlamak oldukça güç.

Oyuncuların oyunculuğu da oldukça iyi. Özellikle büyükbaba karakterinin davranışları, sesleri, mimikleri mükemmel. Ayrıca hakemliğe karşı duyduğu o sevgi resmen kulaklarından fışkırıyor. Yine büyükbaba karakterinin "Annesine bak kızını al" felsefesi ardından, annesine rağmen kızını beğenmesi; bununla da yetinmeyip, kızına erişemediği için annesine gitmesi filmdeki zıtlıkları, fikirlerin değişimini gösteriyor.

Duyguların boğulduğu kısımlarda film karanlıklaşırken, aşkın doruk noktada yaşandığı anda en renkli halini alıyor. Filmin sonlarına doğru gelen açılır köprü, hayatta önüne beklemediğin bir şey çıktığında yanındakini en canlı haliyle görmeyi temsil ediyor sanki.

Son olarak, filmin soundtrackları tıpkı Nói albínói'de olduğu gibi Slowblow grubu tarafından yapılmış. Dagur Kári'nin de grup elemanı olduğu Slowblow grubunun albümlerine ulaşmak için torrent sitelerinde arama yaptım, fakat içinde geçen blow sözcüğü yüzünden çok kötü sonuçlarla karşılaştım. Umarım bir gün grubun albümlerine ulaşacağım.

Smyrna Kitabevi | Karşıyaka | İzmir

2011-03-07T01:23:00.006+02:00

Smyrna Kitabevi, İzmir'de gidilebilecek eski kitapçılardan biri. Sadece güncel kitapların ikinci elini değil; baskısı tükenmiş dergileri, kitapları veya çok sevdiğiniz bir yazarın, sevdiğiniz bir kitabının birinci baskısını bulmanız mümkün.

Söyledikleri kadarıyla, ellerinde 100.000'in üzerinde eski kitap var. Maalesef ki bu kitaplar indekslenmiş değil. Fakat rafların tamamı türlere göre alfabetik olarak sıralanmış. Bu da gittigidiyor'da veya nadirkitap'ta bulamadığınız kitapları, burada bulabilme olasılığı sağlıyor.

Kitabevinin iki adresi var.
Merkez :
1735 Sk. No:75/A Karşıyaka - İzmir
Tel : 0232 381 56 68
Şube :
1714 Sk. No : 22/A Karşıyaka - İzmir
Tel : 0232 369 82 72
Yol tarifi: Karşıyaka'da vapurdan inince önünüzeki en işlek sokak olan 1717. sokakta dümdüz ilerleyin. Akbank'ı görünce sağa dönün. Kuruyemişçiyi görünce sola dünün, Symrna Kitabevi karşınızda.
Harita:

Daha Büyük Görüntüle

Şubeden birkaç fotoğraf:

Synecdoche, New York

2011-02-26T07:45:00.005+02:00

.: IMDb :.
Hani, birçok çeşit film vardır. Kimisinde aşk, kimisinde dram, kimisinde aksiyon, kimisinde komedi ararsınız. Eğer güzel bir filmse, kendinizi karakterlerin yerine koyabilir, onları yaşayabilirsiniz. Filmin sonundaysa bir şekilde tatmin olur, işte bu film dersiniz.

Şimdi, bunların tamamen dışında bir film düşünün. Hiç bir kategoriye giremeyecek. Belki, kendin olma, düşünme filmi denebilecek. İçinde hiç müzik olmayacak. Ana karakter bir olsa da, tüm karakterler ana olacak. Kendinizi filme koymaya çalışacaksınız, koyamayacaksınız. Çünkü, bir karakter olamayacaksınız. Buna rağmen kendinizi bulacaksınız. Hiçbir şey anlamazken, her şeyi anlayacaksınız. Yorulacaksınız. Sıkılacaksınız, çünkü suratınıza yediğiniz tonlarca soğuk su boğacak sizi. Bacaklarınız, kollarınız, gövdeniz, beyniniz,, kendiniz ağır gelmeye başlayacak. Yapmadıklarınızla göz göze geleceksiniz. Ölümün tadına bakacaksınız. Çevreniz çürüyecek, ses edemeyeceksiniz. Tekrarlarınızı; yaptığınız aptallıkları nasıl da tekrarladığınızı göreceksiniz. Başkasını yaşıyorum diyeceksiniz, kendinizi izlerken. Ruhunuz çekilecek, ağlayamayacaksınız. Hem gözyaşınız yoksa, nasıl ağlarsınız?

Cayır cayır yanan bir evde cahil kalacak,yanamayacaksınız. Ölümünüz, belki de en mutlu gününüzde, yanamadığınız ateşin dumanından olacak. Ateş, ateşe hasret ve duman sizken üstelik.

Yaşamış olmak için yaşamaya gerek var mı ki? Başkaları yanındayken, yaşlılık yaşlıyken, ölüm ölünce mi anlaşılır illa ki? Belki. Ama, kendini kendinken anlayabilecek olman, bunu ise ölürken farketmen gerçek acı. Yaşamamışken üstelik..

İç içeliği yaşarken yaşama yeniden bakacağınız film Synecdoche, New York. Hayat güzel, ama

Ölmeden Önce 1001

2011-02-13T11:40:00.004+02:00

Güzel olan bir şeyi kendi kendine keşvetmek güzeldir elbet. Elimizin altında internet olduğu sürece bu güzel şeylere ulaşmak oldukça da kolay. Fakat, insanlarla ortak entellektüel birikimimizin olabilmesi için herkes tarafından güzel kabul edilen kitaplar, filmleri, müzik eserlerini de bilmeye ihtiyacımız var. Caretta yayınlarınca Türkiye'ye getirilmiş "Ölmeden Önce Okumanız Gereken 1001 Kitap","Ölmeden Önce İzlemeniz Gereken 1001 Film" ve "Ölmeden Önce Dinlemeniz Gereken 1001 Klasik Müzik" kitapları bu konuda oldukça tatmin edici.

Gerçi filmleri IMDB Top 250 listesinden, müzikleri last.fm klasik müzik listesinden takip edebilirsiniz. Ancak bu kitaplarda (özellikle klasik müzik için olanda) minik, önemli ayrıntılar var. Bunlar da bir filmden, kitaptan, müzik eserinden alacağınız zevkin artmasını sağlıyor. (filmelerin ve kitapların anlatımı spoiler içermiyor)

Yalnız şöyle bir şey var ki, ölene kadar 10001 kitabı okumak, 1001 klasik müzik eserini dinlemek, 1001 filmi izlemek gerçekten çok zaman alıyor. Kabataslak hesap yapacak olursak:
Günlük bir film için (ki oldukça yüksek bir değier biliyorum) :
- 1001 gün = 2, 74 sene
Hiç aralıksız film izlediğimizi düşünürsek:
Film başı ortalama 2 satten;
- 1001x2=2002 saat = 83,4gün
Hiç aralıksız müzik dinlediğimizi düşünürsek:
Eser başı ortalama 6 dakikadan;
- 6x1001= 6006dk = 100.1saat = 4.17 gün
Haftalık bir kitap için:
- 1001x7 = 7007 gün = 19,19 sene (ki bu da senede 53 kitap yapar)

Kitapta yer alanların dışında her gün yeni filmler, kitaplar çıktığına, çağımızın bestekarlarını ise kaçırmamamız gerektiğie göre; işimiz oldukça zor.

Bunun yanında kitaptaki 1001 filmin listesi için buraya bakabilirsiniz.

Not: "Ölmeden Önce Görmemiz Gereken 1001 Resim" de varmış.

Youth Without Youth

2010-12-05T15:29:00.010+02:00

.: IMDb :.

Godfather seresiyle tanıdığımız Ford Cappola, zaten anlaşılması zor olan bir konuyu kapalı bir şekilde bize sunmaktan çekinmemiş. "Herkes anlasın" dan daha çok, "anlayan anlasın" tipinde bir film olmuş. Filmde çok fazla atlama var. Atlama olmayan yerlerde de gazetelerden takip edebiliyoruz zamanı.Yani, konusunun yanında filmin gidişatı da oldukça karışık.

Doğu felsefesi ve dilleri filmin bel kemiğini oluşturuyor. Sanskritçe, Hintçe konuşmalar oldukça fazla. Hatta filmin belli yerlerinde Eski mısır dillerinden bile parçalar var. Anlayamamak kötü bir şey tabi söyleneni. Reenkarnasyon ve karma da bolca önümüze geliyor.

Filmin eses objesi ise aynalar. Dominic ne zaman diğer "benlik"leriyle konuşacak olsa, aynaları kullanıyor.

Dominic, 70 yaşında bir dilbilimcidir. Tek isteği ise ölmeden büyük eserini yazabilmektir. Etrafındakilerden uzaklaşmak, kimse tarafından tanınmamak için Romanya'ya gider. 24 Nisan 1938 paskalya günü kafasına yıldırım düşer ve üçüncü derece yanık hasta haline gelir. Hastahanede herkes Dominic'i ölecek diye beklerken, o sargılardan çıkıtığında 30 yaşındaki halindedir. Ayrıca gençleşmenin yanında Dominic'e doğa üstü güçler de gelmiştir. Artık insanlardan çok daha fazla düşünebiliyor, insanların düşüncelerini okuyup yönlendirebiliyordur. Bu durum nazilerin dikkatini çeker ve bu gücü kullanabilmek için Hitler tarafından gönderilen bir doktor Dominic'i takip eder.

İkinci dünya savaşının bitiminin ardından Veronica karakteri olaylara dahil olur. Veronica, Dominic'in eski sevgilisi olan Laura silüetinde, farklı bir kişidir. Kapalı bir günde arkadaşıyla tırmanış yaparken o da yıldırımdan nasibini alır. Veronica, nöbetler şeklinde on dört yüz yıl önceki yaşamından parçalar yaşamaya başlar. Her nöbetle birlikte daha önceki zamanlara gitmektedir. Öyle ki, başta Sanskritçe konuşan veronica, eski Mısır diline, oradan da yazılı olmayan dillere kadar ilerlemiştir. Dominic'in büyük eserini tamamlaması için gereken tek şey, tüm dillerin temeline ulaşabilmesidir. Veronica ile bu mümkündür, fakat her nöbetten sonra Veronica yaşlanmaktadır. Onu kaybetmemek isteyen Dominic, geri Romanya'ya döner.

Bir zaman sonra, Veronica çocuklarıyla beraber bir tren istasyonundan iner. Dominic'in yanından geçerken onu tanımaz. Dominic'in yanında olmadığı zaman zarfında, Veronica hiç karşılaşmamış oldukları zamana gitmiştir.

Tanınmama olayının ardından, Dominic kendine eserini asla tamamlayamayacağını söyler. Bunu kabul etmeyen Dominic aynaya bir sandalyeyle vurarak kendini parçalar.

# # Saçmalamacalar # #

Tüm olaylar 24 nisan 1938 ile 20 aralık 1938 arasında geçmekte. Fakat olayları şu dört katmana ayırabiliriz sanırım :

- Dominic'in gençlik yılları : Dominic dilbilim öğrencisidir. Laura'ya aşıktır. Luura başka biriyle evlenir, ilk çocuğunu doğururken ölür
- Şimdiki zaman : filmin başında ve en sonunda gördüğümüz zaman.Dominic'i yaşlı gördüğümüz zamanlar bu aralıkta.
- Birinci düşünce katmanı(?) : Yıldırımdan sonra Dominic'in genç göründüğü zamanlar. Veronica ile karşılaşana kadar bu zamanda yaşanıyor.
- İkinci düşünce katmanı (?) : Geçmişteki Laura karakteri, Dominic'in kafasında Veronica olarak canlanıyor. Dominic çok fazla düşünüyor ve Veronica'yı geçmişe götürüyor. Veronica'dan ayrıldığında ise yeniden birinci düşünce katmanına iniyor.

The Curious Case of Benjamin Button

2010-12-05T05:35:00.011+02:00

.: IMDb :.

Fight Club, se7en 'ın ardından en sevdiğim üçüncü David Fincher filmidir kendileri. Mekan seçimi, Benjamin karakteri için yapılan makyaj, senaryo,, hepsi harika.

Mr.Gateau, doğuştan kör biridir. Buna rağmen harika saat yapmanın peşinden koşmaktadır. Eserini tamamlayıp, halk önüne çıkardığında "iyi de bu saat terse çalışıyor" diyenlere şöyle bir cevap verir: "Onu bilerek böyle yaptım. Bu sayede, belki savaşta kaybettiğimiz çocuklar kalkıp eve dönebilirler"

Benjamin ise, birinci dünya savaşının bittiği gün doğar. Benjaminin yaşamı, herkesin aksine yaşlılıktan gençliğe doğru akmaktadır.

Filmde bol miktarda ölüm var. Genel olarak kanlı, canlı ölümlerden değil de ecel ile ölüm bunlar. Hani insanların yaşlanmasıyla olan. İçerik hakkında pek bir şey söylemek istemiyorum ama;
- Film genelde ana olay etrafında dönüyor. Olaylar gerçek zamanda geçiyor, fakat bu olayların detayları verilmemiş. Saldırdıkları denizaltı hangi ülkeye aitti onu bile anlayamadım.
-1920'li yıllarda zencilerin o kadar rahat davranabilmeleri ilginç.
-Filmin sonundaki kasırga 2005 yılında New Orleans'ı vuran "Hurricane Katrina".
-Benjamin karakterinde 1932-34 arasını : Peter Donald Badalamenti, 1935-1937 arasını Tom Everett oynuyor.

########### Birkaç sahne ########
-Sinek kuşu 2 yerde görülmesi:Kaptan Mike ve Daisy'nin ölümünün ardından.
-Kaptanın : "Ben de sanatçı oldum" demesinin ardından Benjamin'in "Ama sen römorkörsün demesi".
-Elizabeth Abbott'un 68 yaşında Manş Denizini yüzerek geçmesi.
-Daisy'e arabanın çarpmasına kadar geçen olaylar.
-Mr.Gateau'nun saatinin filmin sonunda sular altında kalması

The Good Heart

2010-12-02T00:50:00.008+02:00

.: IMDb :.

Kör korsan misali tahta bacakla yürünmüş koca bir hayata sahip Jacques'in yaşama isteği ve sadece iyilik düşünen gencecik Lucas'ın yaşamından vazgeçmesi onları hastanede biraraya getiren. Terapist neden yaşamak istemediğini sorduğunda, modern toplumun kurallarına bağlı olmadığını söylüyor Lucas. Karşılığında ise hayatın hindistancevizine benzediği cevabını alıyor. Dış kabuğu sert, ama dışındaki sert kabuğu aşabilirsen içindeki leziz sıvıya ulaşabileceğin bir hayat bu.. Hepsinin ötesinde, paylaşıldığında değer bulan.

Jacques'in "House of Oyster" isimli bir barı var. Ve bu bar, "bar kuralları" na göre işliyor. On üç kişiden fazlasını çatısı altında bulunduramayan, sadece erkeklerin mekanı olan, kabalığın olduğu, hoşgürü ve kardeşliğin olmadığı, Lucas'ın tam zıttı türünden. April gidene kadar Jacques sertliğini, Lucas ise sakinliğini koruyor hep. Film boyunca kötülenen kadın, bahsedildiği gibi yapıyor yine şeytanlığını. Bu dönemden sonra Jacques Lucas'a, Lucas ise Jacques'e dönmeye başlıyor gün geçtikçe. Kesileceğini duyduğu ördeğe yoldaş diyen Lucas, yılbaşı arifesinde "ne zaman keseceğim" diye soruyor. Ördek yemek yerine ahtapot tercih eden ise Jacques oluyor.

Film Dagur Kári'nin amerikan filmlerine en çok benzeyen filmi sanırım. Çok etkileyici, veya sonu anlaşılamaz bir film değil. İzlenmeye değer.

Lilja 4-ever [Daima Lilya]

2010-12-01T04:36:00.003+02:00

.: IMDb :.
Annesinin gitmesine aldırış etmeyip, kapıdan çıktıktan sonra peşinden koşarak "Lütfen beni bırakma!" deyişi.. Hani çocuklar vefasız olur genelde. Küfür de etse çocukları, ana yüreği dayanmaz ya, bu filmde bulamıyoruz bunu. Kızının kendi başına yapamayacağını bildiği halde onu terkeden bir anne var karşımızda. Lilja annasiyle bile kötü şartlar altında yaşarken, henüz 16 yaşında tek başına kalakalıyor.

İnsanların birbirine gösterdiği sevgi ve saygı, iftira atmanın ne kadar kolay olduğu, erkeklere kişiliğini kaybettiren cinsellik arzusu ve Lilja'nın yaşama çabası. Şu an dünya üzerinde yaşamak zorunda olan beki de binlerce Liljayı düşününce daha da kötü oluyorum. Hayata daha sıkı tutunmaya çalıştıkça, yükselmeye çalıştıkça giderek dibe sürüklenen Liljalar.

Lilja İsveç'e gittikten sonra Volodya, o içmediği ilaçları içiyor ve cennete gidiyor. Filmin sonunu bu kadar etkili yapan da melek olmuş Volodya'nın Liljaya ettiği şu sözler oluyor sanırım: "Sahip olduğun tek hayat bu! Ben kendimi öldürdüm ve cennete gittim. Cennet hakikaten iyi. Ama pişmanım, çünkü biraz daha fazla yaşamak istiyordum.".

Ve, Lilja'nın güzünde gülümseme, bizde burukluk.son

Nói albínói [Noi the Albino]

2010-12-01T02:08:00.006+02:00

.: IMDB :.
Nói albínói, İngilizce ismiyle Noi the Albino; Albino hastası 17 yaşındaki Noi'nin İzlandadan kaçma çabasını anlatıyor.

Minicik bütce, profesyonel olmayan oyuncular, çekim için kullanılabilecek 3 tanecik kasaba.. Bunlara rağmen, insanı etkileyen bir film.

İzlanda; 2008 yılının en huzurlu, 2010 yılında ise Yeni Zelanda'dan sonra en huzurlu ülkesi seçilmiş durumda*. Film, minik bir kasabada da geçse, insanlardaki bu güven duygusunu, sakinliği yansıtmayı başarıyor. Her yer bembeyaz, özellikle izmirde olduğum şu günlerde, hiç gelmeyecek o kar yağışına hasretimi iyice tetikleyen cinste. İşte bu bembeyazlık, kendisi de bembeyaz olan Noi için huzursuzluk kaynağı. Aydınlığın, beyazın, karın boğuculuğunu hissedebiliyorsunuz Noi üzerinde. Zeka kübünü hemen çözebilen Noi, derslerde sınav kağıtlarını doldurmaya bile tenezzül etmiyor, üstelik okuldan atılıyor. Peki, nasıl bir duygu insanı buna itebilir ki? Yanlışlıkla çocuk sahibi olduğunu ikidebir dile getiren baba mı? Bembeyazın getirdiği durağanlık mı? Babaanneyle yaşıyor olmak mı? Sahip olduğu albino hastalığı mı?.. Kierkegaard'a sormak lazım bunu.

Ve palmiyeler. Kendinden, her şeyden uzaklaşmanın isteği. Bembeyaza birebir zıtlık. Konuma duyulan sonsuz hoşnutsuzluk. Duvar döşemesinde, doğum günü pastasının tepesinde, fotoğraf gösteren o kırmızı alette(ismini hala bilmiyorum)... her yerde palmiyeler var. Gecenin bir yarısında girdikleri müzede bulunan ledli haritada da ışığını yaktıkları yer, yine palmiyeleri olan Hawaii.

Oruç Aruoba'nın Uygarı

2009-06-11T15:34:00.004+03:00

Uygar kişi "ne ise o olan" insandır-tek derdi, ne olduğunu anlamaktır. Çünkü bilinçtir uygarlık eninde-sonunda.

Olduğu gibidir; ama ne olduğunu anlayabilmiş değildir daha - bu anlamayı da bitireceği yoktur; bunu da bilir.

Anlaması hiç bitmez uygar kişinin; anlamadıklarının da sonu gelmez - hep anlayan kişidir uygar kişi; çünkü şunu anlamıştır: anlaması biterse, uygarlığı da bitmiş demektir.

Oruç Aruoba