tomzzz blog

tomzzz.be

2006-05-31T18:44:00.000+02:00

Tomzzz blog is verhuisd naar http://tomzzz.be. Ik hoop het er vlug gezellig te maken.

Single

2006-05-06T16:08:00.000+02:00

Je bent voorzichtig op relatiegebied. Anders gezegd. Jij bent iemand die de gulden middenweg kiest. Erg rare capriolen om de ware te ontmoeten zal je niet uithalen, maar je zendt wel genoeg 'signalen' uit. Het kan zijn dat je je grenzen hebt in hoe ver je wilt gaan om de ware tegen te komen, maar het kan ook zijn dat je niet te wanhopig over wilt komen. Waarschijnlijk geloof je dat je dit soort dingen niet te veel moet forceren; als het komt dan komt het. Dit heeft als groot voordeel dat je niet snel verkeerde verwachtingen wekt of je jezelf anders voordoet dan je bent, wat onherroepelijk tot problemen leidt. Liever blijf je jezelf. Maar als je stiekem verlangt naar een relatie, dan mag je best wat meer actie ondernemen. Er bestaat ook nog zoiets als geluk afdwingen.

Funny, but true. Doe de singletest!

Podium

2006-05-04T17:06:00.000+02:00

Gisteren zette Chris Lomme in Zoon van Braakland een stevig staaltje acteren neer. Zaterdag deed Koen De Sutter al een even indrukwekkende tour de force in Martens. Maandag tussen het vendelzwaaien met rooie vlag door zitten knibbebollen bij Visconti's L'innocente. Intussen is het prachtig weer. Straks de fiets op, het Hageland in.

Stop it

2006-04-19T08:57:00.000+02:00

Gisteren geld gestolen. Paar uren later hadden ze het op mijn auto gemunt. Deur geforceerd, CD-speler vakkundig uit de sleuf gehaald. Voor de derde keer. Brussel is een fijne stad maar de kleine terreur begint zwaar mijn kloten uit te hangen. excusez le mot.

S-S-S

2006-03-27T12:27:00.000+02:00

Ski, sauna en schnaps. Dat is een perfecte samenvatting van de Oostenrijkse skitrip van vorige week. Zonovergoten pistes met prima sneeuw. Geen wolkje aan de lucht en héél weinig andere skiërs. Een droomscenario! De heterovriendjes vonden het wel sneu dat we een weekje te vroeg waren voor de Lady Ski Woche, maar dat kon mij minder deren. Het gezelschap was leuk en we mogen best trots zijn op onszelf. Lichtjes geholpen door hotel-made marillenschnaps en gestimuleerd door sloten plat Oostenrijks bier hebben we tijdens de après-ski meteen alle grote wereldproblemen opgelost. Van het aanboren van nieuwe energiebronnen tot het beschermen van minderheden. Zowat alles passeerde met groot succes de revue. Intussen zorgden onze mede-hotelgasten voor heel wat kopbrekens. Wie deed het met wie? En vooral: waarom? Soit, vandaag terug braafjes aan de slag. Back to reality. Wereldproblemen, here we come!

Zekerheden

2006-03-01T13:45:00.000+01:00

Gisteren in Brussel bij een vriend genoten van 'Lemming', een Franse thriller met onder meer de onevenaarbare Charlotte Rampling in één van de hoofdrollen. Centraal in het verhaal de jonge ingenieur Alain die graag zoveel mogelijk controle houdt op zijn leven en de dingen die gebeuren. Oh, zo herkenbaar. Alain komt terecht in een wervelwind van vreemde gebeurtenissen die zijn uitgebalanceerde leventje aan het wankelen brengen. Tijdens het wankelen groeit het besef dat hij iets aan verliezen is. Blijkt dat zekerheden pas zichtbaar worden als ze er niet meer zijn. Oh, zo herkenbaar. Toen ik terug naar Leuven treinde had het al flink gesneeuwd. De basiliek van Koekelberg troonde hoog boven het witte tapijt uit en zag er -daardoor?- net iets statiger uit. De laatste trein. Misschien had ik hem beter gemist. Had ik tenminste een goed excuus om vannacht bij mijn gastheer te blijven slapen en hoefde ik me vanochtend niet aan het drukke forenzengedoe over te gegeven. Vanmiddag na de lunch vol praatjes nog even op mijn eentje een frisse neus gaan halen. Mijn favoriet stukje Brussel doorgewandeld. Vanaf de Wetstraat duik ik het Warandepark in richting Koningsplein. Dan via het Muziekinstrumentenmuseum en de Congrespaleizen de Kunstberg af. Een moedig winterzonnetje is mijn gezel. Echt deugddoend, je hoofd leegmaken terwijl de sneeuw onder je voeten kraakt. Ik tel stiekem af naar mijn skivakantie. Nog 16 keer slapen en het is zover.

Leugenaar

2006-02-27T16:28:00.000+01:00

www.ikbenerniet.be... waar een mens zich mee kan bezighouden.

Spreidstand

2006-02-20T13:33:00.000+01:00

Gisteren mijzelf overgegeven aan de eurosonggekte in verrassend fijn gezelschap. En jawel, mijn favoriete heeft het gehaald. Een paar weken geleden had ik New York al eens laten kennismaken door in de Apple Store geheel toevallig de luidsprekers van een PowerBook uit te testen met een loeiharde Je t'adore van Kate Ryan. Gisteravond was het er dus pal bovenop: Kate goes Athens! Donderdag transformeer ik mezelf in minnaar van klassiek. Op het programma staat het Requiem van Fauré, zonder twijfel één van de mooiste requiems ooit geschreven. Benieuwd naar de uitvoering van de studenten van het Brussels Conservatorium. Hopelijk loop ik door deze muzikale spreidstand niet een of andere nare blessure op.

Zweeds

2006-02-17T16:54:00.000+01:00

HIJ: Ik studeer ook Zweeds TOM: Waarom studeer je nu zoiets? HIJ: Om mijn horizon te verruimen. TOM: Oh, fijn te weten dat je een horizon hebt. HIJ: Jij niet dan? TOM: Mijn horizon ligt achter zichzelf. HIJ: Hoe cryptisch. TOM: Vooral makkelijk. Hij verruimt zichzelf voortdurend zonder dat ik er cursussen voor moet.

Valentijn

2006-02-14T09:15:00.000+01:00

Ik herinner me dat ik me niet kon voorstellen ooit van mijn eerste echte geliefde verlost te worden, maar ik raakte van hem verlost, hij verdween na verloop van tijd zelfs uit mijn gedachten. Ik kreeg een volgende geliefde, vervloeide met hem, begon me eenzaam te voelen, kreeg weer behoefte aan een ander. Hij wilde me met niemand delen. Ik had genoeg van die mensen die mij willen bezitten. Ik vond ze niet volwassen genoeg. Ik wilde vertrouwen van mijn partner. Dat mijn liefde echt is en goed. Vrijheid met elkaar delen werd voor mij de definitie van liefde. Oscar van den Boogaard

Zweet

2006-02-13T13:26:00.000+01:00

Vanavond duik ik voor het eerst sinds lang terug de fitnesszaal in. Ook al is het intussen al midden februari, het is nog niet te laat om gestalte te geven aan één van mijn goede voornemens. Ik heb weinig met al die apparaten. Daarom ga ik niet echt om mijn lijf te sculpteren, maar veeleer om mijn conditie wat te trainen. Tegenwoordig staat er ook spinning op het programma, bewegen terwijl je fietst. Bewegen kan ik wel en fietsen ook... I'll give it a try! Hopelijk zijn mijn stramme spieren dan al wat soepeler tegen de skivakantie van volgende maand. En natuurlijk is ook de sauna niet te versmaden. Mens sana in corpore sano, toch?

Blik op New York

2006-02-07T07:25:00.000+01:00

Puur

2006-02-01T17:51:00.000+01:00

Verhaal van een onmogelijke liefde. Zo laat Brokeback Mountain zich samenvatten. Gisteravond heb ik mezelf er in Chelsea van laten overtuigen dat de prent over twee homo-cowboys terecht de race naar de Oscars leidt. De film wist me meer dan twee uur mee te slepen, ook al maakte het zuiderse accent een goed begrip niet altijd even makkelijk. Geen zeemzoeterigheden, maar een puur verhaal over de herenliefde. Je zou van minder beginnen te stamelen. Nietwaar, Mr. President?

Vrijheid

2006-01-31T17:24:00.000+01:00

Gisteren een bezoekje gebracht aan Ellis Island. Tijdens de eerste helft van de twintigste eeuw was voor zowat twaalf miljoen mensen de toegangspoort tot de Verenigde Staten, het land van melk en honing waar ze een nieuw leven zouden beginnen. Geschat wordt dat vandaag ongeveer vier op tien Amerikanen verwant is met iemand die ooit via Ellis Island Amerika binnenkwam. Je zag ze dan ook naarstig zoeken naar sporen van hun voorvaderen op de computers van het American Family Immigration History Center. De immigratie heeft de VS groot gemaakt. Als je rondwandelt in New York wordt je meegezogen in rijkdom van zoveel andersheid, sommigen noemen het de georganiseerde chaos. Spijtig genoeg zijn zoveel migratiemogelijkheden vandaag een verre en vluchtige droom. Landsgrenzen staan steviger dan ooit en de muren van Fort Europa worden almaar verstevigd. Voor economische vluchtelingen is er geen plaats meer. Ik vraag me af hoe wij zouden evolueren moesten we onze deuren wat wijder willen openzetten.

NYC

2006-01-28T00:03:00.000+01:00

Start spreading the news I'm leaving today I want to be a part of it New York, New York...

Gedichtendag

2006-01-26T13:33:00.000+01:00

Vandaag is het gedichtendag. Ik mag niet zeggen dat ik een doorwinterde gedichtenlezer ben, veeleer een sporadische genieter. Liefst laat ik mijn eigen gemijmer vatten door de woorden van een ander. Zoals bij onderstaand gedicht van Herman De Coninck, lang geleden ontdekt maar nog altijd één van mijn lievelingsdichters. Ik draag het op aan de verloren liefde.

Nog een geluk dat Zoals met de gek uit het grapje die zich voortdurend met een hamer op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei: "Omdat het zo prettig is, als ik ermee ophou" - zo is het een beetje met mij. Ik ben ermee opgehouden je te verliezen. Ik ben je kwijt. Misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk. Misschien is geluk: Nog een geluk dat. Dat ik aan jou kan terugdenken, bv., in plaats van aan een ander. Herman De Coninck, Zolang er sneeuw ligt (1975)

Aftellen

2006-01-25T15:50:00.000+01:00

Nog 3 keer slapen en ik loop rond in The Big Apple. Nog 52 keer slapen en ik sta op de latten. Nog 231 keer slapen en ik word 30.

Fuck

2006-01-22T22:46:00.000+01:00

Vrijdag naar Immaculata gaan kijken, muziektheater van Braakland/ZheBilding. Vlaamse versie van het Elephant-verhaal. Heel sterk.

al die fucking fitnessfuckheads met hun shituitspraken van: YEAH! doe 50 situps elke morgen en daarna 25 keer pompen en 10 kilometer lopen en fijn aan fitness doen en jezelf pushen om altijd beter te worden en daarna heerlijk aan de slag lekker hard werken en je kan alles bereiken wat je wil en stel hoge eisen en heb hoge verwachtingen en wees gelukkig en vriendelijk en behandel iedereen gelijk en geef geld aan goede doelen en rijd veilig en gooi geen papiertjes op straat en neem kortere douches en rook niet drink niet en eet gezond en koop u vooral een dikke auto en wees een goed mens en blah blah fucking blah! ik zeg FUCK YOU ALL

Zelfdoding

2006-01-18T17:56:00.000+01:00

Wanneer ik mij gisteravond voor het slapengaan nog even overgeef aan mijn ritueel tv-moment raak ik onthutst wanneer ik Bart Demyttenaere in Morgen beter hoor praten over Met de dood voor ogen, zijn nieuwe boek over zelfmoordgedrag bij jongeren. Elke week pleegt gemiddeld één tiener tussen 12 en 18 jaar zelfmoord. Eén op de tien jongeren ondernam ooit een poging om zich van het leven te beroven. Vanmorgen lees ik in Knack het verhaal van de dertienjarige Evy. Gedeprimeerd en vastberaden een einde aan haar leven te maken doolt ze door de stad. Een opname in een crisisinterventiecentrum is noodzakelijk, maar... nergens in Vlaanderen is er plaats voor haar. Noodgedwongen brengt ze de nacht in een politiecel door. Een paar pagina's verder verdedigt minister van Volksgezondheid Demotte zijn beleid. Dat het "niet alleen een kwestie van middelen is". Met mooie woorden over plannen en proefprojecten probeert hij mist te spuiten. Ik gruw. Mannen maken plannen. Maar wanneer voeren ze die ook nog eens uit? Eén slachtoffer per week blijkt voorlopig onvoldoende.

Bloot

2006-01-17T13:14:00.000+01:00

"De muzieksmaak van een mens geeft bloot wie die mens in de diepte is," schrijft De Standaard vandaag. Kan ik mijn exhibitionistische neiging toch wel niet onderdrukkken. Een blik op de slag die ik sloeg tijdens mijn laatste CD-jacht.

De nieuwe van Milow staat ook op mijn verlanglijstje. Donderdagavond alvast in het Stuk, maar zonder mij. 't Is uitverkocht.

anti-plak

2006-01-16T20:34:00.000+01:00

Prima campagne van EUFAMI, de Europese familievereniging van psychisch zieken. Alleen beetje sneu dat Similes, de Vlaamse poot, op hun campagnemateriaal 'zero inaction' vertalen als 'stop plaksheid'. Of zou farma-reus Bristol-Myers Squibb, die de campagne sponsort, ook in anti-tandplak producten doen?

To ski or not to ski?

2006-01-13T17:44:00.000+01:00

Zoef ik dit jaar één of andere alp af? Daar loop ik nu al een paar dagen over te tobben. Twee vriendinnen van me hebben me meegevraagd naar het Oostenrijkse Fügen. Slechts één probleem: 't is nogal laat op het seizoen en ik heb niet zoveel zin om flink wat euro's neer te tellen om begin april in één of andere groene Fügense wei te gaan liggen zonnen. Dan zijn er nog de ski-maatjes van vroeger. Ze willen wel, maar hebben nu vrouw en kind. Oplossing: short-ski. Dan kunnen vrouw en kind lekker thuisblijven en gaan de mannen -uhu- voor een dag of vijf witte bergflanken onveilig maken. Maar ze zijn besluiteloos. Als ik niet boek voor april, kan ik wel mee op short ski. Maar als die niet doorgaat, ga ik kwaad zijn op mezelf als ik de twee vriendinnen midden april bruingeblakerd zie terugkeren. Oho, ik heb zorgen. Ook wel: hoe een doodverwende Westerling zijn eigen stressmomenten maakt.

Onverwacht

2006-01-10T20:52:00.000+01:00

Ruimte voor het onverwachte. Het klinkt als de titel van een of ander stoffig religieus boekje - als ik mij niet vergis is het er ook één - toch is het de jongste dagen mijn werkelijkheid. Zo zijn er bijvoorbeeld de onverwachte afspraakjes, of de onverwachte gesprekken. Vanmorgen op de trein met een studente film. Vanmiddag met mijn bureaugenootje. Per toeval samen in een Chinees restaurant beland, op een paar passen van de Brusselse Grote Markt. Bij een pittig soepje en overheerlijke chop-soy ontspinde zich een dialoog om van te smullen. Veel herkenning. Hoe we relatie-gewijs uit hetzelfde hout gesneden lijken te zijn en een groot stuk volgens hetzelfde systeem werken. 't Is te zeggen bang zijn om verlaten te worden en ons plots heel erg onzeker kunnen voelen. Onverwachte herkenning, heerlijk.

Yavis

2006-01-08T11:58:00.000+01:00

"Dat het zo fijn met me werken was," zei ze vrijdag. "Weet je trouwens dat je een yavis bent?" Uh? yavis? Y-A-V-I-S oftewel Young-Attractive-Verbal-Intelligent-Sexual (of Successful - over de volledige versie van het acronomiem bestaat discussie) blijkt het lievelingetje van therapeuten te zijn. Blijkbaar halen ze met een yavis makkelijker succes dan met een overjaarse laaggeschoolde gescheiden man met een winterdepressie. Vanwaar het succes? Misschien omdat yavis' minder argwanend staan tegenover het therapeutisch gesprek. Of, wordt gefluisterd, omdat ze de therapie niet echt nodig hebben. Niet dus. Gisteren toen ik tijdens het soldenshoppen het pashokje uitstapte, botsten we tegen elkaar op. Haar dochter zat in het pashokje langs mij. "Die pull staat je echt." Van G-star, voor een echte yavis.

Luchtig

2006-01-05T10:48:00.000+01:00

Gisteren was het (weer) zover. Met Clockwatchers waren we er in geslaagd een flinke tegenvaller te huren in de videotheek. Het moest na Le temps qui reste (met de onweerstaanbare Melvil Poupaud) en The constant gardener eens geen film worden over doodgaan. Iets luchtigs dan maar. Maar blijkbaar gaan luchtige dingen me dezer dagen niet af. Clockwatchers bleek saai, immens saai. Zo saai dat het niet de moeite loonde hem voor de volle 96 minuten een kans te geven. De lekker verse smoutebollen van het kraampje op de Grote Markt en de vrolijke babbel met twee trollenvrouwtjes maakten veel goed.