tortu

Ece / POEM

2026-06-09T13:46:04.896-07:00

Zaten varmış kanatların

mavin, alın, bulutların.

Niye çaldın ki kırlangıçlarımı?

Gökte eşin benzerin yoktu

niye inlettin semayı da

Ateşe verdin tüm karanlığımı

bilirim, dumanına yetmedi şu masum gök

bilirim, arsızlık vebana dayandı şu masum kök

bilirim, alınacak öçlere bir hikaye lazımdı.

Aşka sarılış

zalime kılıç yakışır

Şükürsüzlük örsünde

hangi intikamın çeliğine suydu

ucuz aşk oyunun

hangi kuralın kralını koynunda istedin de

yetmedi öksüz kurdun yurtsuz koşusu

üstüne kuşandın ordular saldın

dövdüğün çelikle pislettin peygamber bağını.

Bire iki fazla gelir diye sanırım

biriciklik budalası

düşkünü olduğun hırs cihadına

bu başım ancak kesik yakışır.

Kan akarken ipek akmaz

Kancık pusuya dava dayanmaz.

Etim, ruhum kül olup savrulur

bencil ecesi şu kuru diyarın

su değil toprağına azap yakışır.

Yanıyorsun değil mi?

Ne Acı / POEM

2026-06-03T13:12:42.417-07:00

Ne çok uçtu kanatsız

kırlangıç sırtında mavinin oğlu

öldü tam çığlığı basmışken

elleri kara laciverti boyarken,

kavramışken uçmayı, kanatları, rüzgarı

bir nefes sürmedi.

Düştü.

Ne gök ne mavisi eksildi,

kaldırım da incinmedi,

düşeni kimse de fark etmedi

sesi de çıkmadı, ağlamadı da.

Ne acı..

kırlangıç çığlığı eksik diye

akşam sancıya mı boğulur

biri düşer bini gökteyken

uçmak bir kırlangıçla mı yorulur.

Ne acı..

önümde geceden bir deniz

Ayakkabım ıslandı,

parmaklarım kaşınıyor.

Bu tuz, bu su, bu kum

dünyadaki tüm sulara komşu

Mudanya, İzmir, Girit,

Çin, Tunus, Ümit Burnu,

Şili, Seattle..

Mutsuzluğum da komşu mu?

Sürme/ POEM

2026-06-03T10:22:43.751-07:00

Sürerse atını toprağımda

Yüzlerce kilometreden anlarım

O ayakları değdiğinde bir kez daha

son bastığı yeri zemzemle yıkarım.

O toprak artık temiz değildir

O ayaklar ancak kırılmalı

O da ancak anlar bitmeye yakın

yüzündeki kırışıklarda bir tek mutluluk olmadığını.

Zırtanbul / POEM

2026-05-25T15:55:08.948-07:00

Bir masa, yemek,

emek,

yoksa bir ekmek arası,

düşünülmek.

Ne çok şey.

Ne sandın ki.

İstanbul’a gelmiş sana mı gelmiş.

Guguk Kuşu / POEM

2026-05-25T12:33:33.227-07:00

Ruhunda bir vakit odası içerisi darmadağın

bir elimde salınmış atların hevesi, sesi, adelesi bacaklarının

sanki dörtnala tüm duvarları aşıp

odadan da çıkmadan ama sıkışmadan atlarız üstüne

göğün mavisine çalınmadan, morunu yalayıp da yanmadan

güneşin içinden buz dağlarına ve ardına korktuğumuz dağların.

Atlarız,

geceler boyu yorulmak nedir bilmeyiz.

O vakit odasının guguk kuşu cıyaklamaya yakın

bir kocamış büyücü

hörgücünde sükutun

peygamber ehlinin masum cesedini taşır gibi mutsuz,

kırılmış camların lisanında bir ninni söyleyerek gelir.

O ninni kulaklarıma okunur gibi gelir.

O vakitte kuşun gagası daha çarpmadan birbirine

saçından urganla asılır uzuvlarım bir bir.

Denizden tuzu, Yusuf’tan kuyusu alınır

ve ne acıdır ki ne tuz ne kuyu insan sabrına pusudur.

Oda da senin, urgan da ama rüzgar bizim.

inat bizim mi? Ayrılık.

Şımarık / POEM

2026-05-24T08:36:12.936-07:00

Acının balı ağzımda

Şımarık sancısı boynumda bıçak

her seferinde acımadan söktü kökünü çiçeklerin

her yanlışı kan davasının katıp sırtına

tek tek kesti masum etimi.

Acısıyla harcadı masumiyetimi.

Arsız karabasan,

Suratsız hain, kesip attı boğazımı.

Kan düşkünü bin böcekle üstümde

bilmediği aşkı fethetmeye gelmiş.

Bahar, yeşil, bu şiir bile

fazla sana

ahımı, hakkımı, yediğinle şiş.

İ / POEM

2026-05-21T11:48:05.080-07:00

Gözlerin üstümde

yüzümün yarısı ışıkta

gecenin bize bahşettiği sedirde

sohbet ederiz.

Göz göze gelmeden

sen ben bilmeden.

bir iştah nehri boğazımızdan akan

Cihangir’i yıkadı mı konuştuklarımız takılmadan

işittiğimizle yanarak, yandığımızla ısınırsak otururuz.

Balık olmuştun, su oldum, yatak, ormanlar, oturup

iki kelam bir kainat,

iki baş bir aşk.

Gözlerin üstümde.

Tanelerim üstünde, kaldırımda, bıyıklarında kedinin,

camında, kubbesinde, mezarlığında, çöplüğünde

yağmur gibi bulut gibi

ne o lekesiz yaz laciverdine ait

ne de onsuz.

Kaldırımda bir kedi miyavlıyor duydun mu?

Şimdi uzaklığına çiçekler ektim, kokladın mı?

İştahlı istavritler balinaları yemiş, gördün mü?

Bahşetme / POEM

2026-04-17T11:09:00.000-07:00

Soğuk yağar üstüme

Ne zaman bu rüzgar böyle titretti beni

kediler ortalıkta, kuru dallar da düşmemiş daha

ya niye işittim bu nefesimi,

kesik kesik, ağlar gibi,

neyin soğuğu bu nisanda

neyin buzu ellerimin, hırıltısı göğsümün

harı şu sinirimin, gürültüsünü bastıramıyorum kafamın,

Ya Allahım, medet diye sana geldim.

Ya Allahım, imdat diye kaçanları elimden al.

Soğuk yağar üstüme

ne kar ne yağmur düşer üstüme

Bir kardeşim ağlasın üstüme

Ya Allahım, şu sıcağı bana bahşetme.

Nisan / POEM

2026-04-13T10:43:00.000-07:00

Bu nisan,

Son kez inan

son kez anlarsın

O kaçmadan

bahanesiz

sessiz, var olarak

çok incitmeden

ama yok olarak

gitmeden

gökyüzünü düşün

bulutsuz, mavisiz

ama gök işte, solursun,

kuşlar da uçar,

rengini geri alıp

gözlerime mahsus

tüm süsünü,

tümlüğünü

bilir de bulamazsın.

Baharı düşün

seni sarmaz çiçekler de

açmadan geçmez günüm

o yeşili, sarıyı, alı, moru

gördüğün son nisanı koru.

Koru ki kolun kanadını koru.

Koru ki gölgeni, ismini,

ki sonsuz geceyi..

Yaş / POEM

2026-04-13T10:33:00.000-07:00

Bakışta bakış, o seste bir başka sessizlik

bir cümle işitirim, bin cümle gelir peşinden

bir ben bilirim o dili sessizliğinden.

Ünlüsü yok o dilin, harfi yok, çizilemez de

ancak bilinir, tuzun tadından,

o nemli gözlerin batar ya, o zarif sızıdan,

biliriz. Ne çok konuştuk, akşamları, sabahları,

geceleri uyandık. Uyandırıldık.

Elim elinde

kolum kolunda.

Gözüm üstünde

Gözün üstümde

kolun kolumda

Elin elimde.

Şimdi de konuşurum,

tuzunla.

Bu yaş sana ait.

Gözlerimi geri getir.

Aslan Ceylan / POEM

2026-03-27T14:58:00.000-07:00

Sarayında bir yüz,

vahdet içinde yüzsüz

ve hür kuşlar

kanatsız gibi aciz

yalnız hünkarın bağına caiz

renk, koku ve tüm güzelliğe hürmet

ve onsuz ahireti reddetmekte saadet

bu etimde et, kanımda kızıl, gözümde fer

bu tarlada hasat ve bugünde saat

ve daima anda barış anda huzur

ve onda varış, ona aslan ona ceylan

o eteğin dibinde el senin omzun senin

o burun havasını bulur

dil senin

o etek de sen o diz de

o ceylan da.

Tüm su ve kara

duman duman zehir de o ak pak İsa da

o nurdan bahçe sözlere kapak da kelam da

tüm kainat döner huzurunda

huzurumda

huzurda

sen niye durursun.

Yeşili / POEM

2026-03-18T02:58:00.000-07:00

Kalbimin içinde

çınarlı bahçe

Kökleri kurtlanmış,

olsun yesinler,

çürüsün.

Belki çimende bulurum yeşili

çınara ne gerek belki kurtlarda bulurum yeşili.

Ölü / POEM

2026-03-16T15:36:00.000-07:00

Tahammül süngüsüyle deş göğsümü

kör kara çelik, acıyla dövülü.

Yerde yatan ya sendin ya ben—

ikimiz de ölü.

Kim sever kendini.

Aynada kim kimden diri.

Eli, eti, kanı kimin yeter

bir insan etmeye.

Yaş hangimizin gözünden

karışır irinine gecemizin.

Güneşi kim söndürdü—

bile bile bilinir mi.

Ruhumun ne oyun bahçesinde işi var

ne de gülistanda.

Sanma onun kini de hıncı da

kendine bağırmakta.

Şu bedenin

üç beş metre kumaştan ötesi yok

Ruhum / POEM

2026-03-16T05:47:00.000-07:00

Kırlangıç çığlığına yakın

ağaç dallarına uzandım

çatılara yakın, göğe yakın uçlarına ağacın

bir iki yaprak sonrası gök

ve o yaprakla yıldızlar arasında

ismini koyduğumuz mavilik var yalnızca

gün, gece, bitmez döngü

bir tek de çürümez insanoğlu

ağaçlar da, toprak da, hastalık da,

diri ya da ölü ele geçer

şuandaki sıfatımız,

bir kedinin sırtında elimiz

bir türbenin kapısında dualarda

dilin dilim karışır birbirine mavisinde

ve çıkagelen ara ara bir kibir

misafir midir?

Resmin, nerdesin, sesin, mavisi

şimdi allame mi

kutsanan geyikleri saldıkları ormana

ateşsin.

Kendime / POEM

2026-03-08T06:03:00.000-07:00

Gözümün feri, ellerimin kuvveti

dilimin rengi, sevgimin kolları

bilmediğin bir toprak, kıyı, kale

fetih gibi, almak gibi,

yenmek gibi bilir.

Bildiğinden beri ne var bilir ki bilmemeli.

O mehtaba gözler düşmüş.

Süzülür gecenin koynuna.

O diyarlarda sevilmemiş her dal dikenli

sevilen her çiçek mermerdendir.

Mermer kokmaz

diken de kurur zaten.

fethedilecek kadar sevilmiş bir kent

kılıçtan geçirilebilecek kadar yabancı başlar

Neye, ne uğruna yere düşer.

Gel halinle, sesinle, Allah’ınla

o kapılar kapanırsa sökülür.

Emin ol yollar açık, engelsiz.

Ancak toplar onarmaya yaramaz.

O nara, o kişneme, o uğultu

ne düğün ne cenazeme ses olsun.

Hakimiyet sancısını acı sansın

Böyle olacaksa zaten kazansın.

Yürür / POEM

2026-02-18T10:55:00.000-08:00

İğdeler dizili kim bilir hangi kehribarın ipi gibi

Bizim sokak elimde, elimde sanki gözümü tutarım.

Soğuk kan, vıcık vıcık akı, üstünde yaşlı magiruslar yürür

Bir yağ mı yerdeki benzin mi bilemedim geçmeyen

yağmurlar sokaklarımda yürür

Süsü korkusu hırçın kediler yürür

neyim var neyim yok türküsü dilimde emzik

ben nerede yürürüm bu sokaklarda

gözlerimde korku yok çünkü korku dehşetten küçük

sesimde yakınlık yok

çünkü uçurumun kenarında doğurmuş annem beni.

Dualarım, onların da dili yok. Tıslama gibi gelir kulağa.

Gördüm beni, tanımadım.

bir şey olsa tutar bırakmazdım.

Tuttum sonra.

Senin sokaklarında,

ondan garibim hep.

Orada da acılar var ancak yok uçurumlar

boşluk da var toprak da

karanlık ve ışık

sen varsın en azından

Kan / POEM

2026-02-12T11:20:00.000-08:00

Erinmez koca evrenin döngüsüyle rakkas

Yıldızlar, ay, mars ve ismi olmayanla dansa doğmuşum

Rujunda, tırnağında bir renk gözüme sır

ruhumda bir sözün marş olmuş coşkun ırmaklarla

akmaktayım.

Kim bir bahçe bulunca gözlerimde dolaplar arar

Gözü yine kendi kapağı kapatır da kim o kuytulara kaçar?

Nurundan bir damla düştü cemre say

Hıncından bir kalp kırılırsa küsme sar

Kuytuda çıplak ak pak bir meftaya kalp ne gerek

Hançeri saplayacaksan da kan aşkla akar.

Urgan / POEM

2026-01-30T17:11:00.000-08:00

Ne var ki az uz beş metre kumaşla sırlı

şu gebergah dergahının tek tek dile gelmiş hırslısı.

Göç etmiş, bertaraf olmuş ama

ne pak taşı kabrinin görsen,

dikili, minaresi yerinde mıh gibi, köprüleri durur,

nem ölür, şarkılar susar, sanırsın da, bunlar durur,

ölüm unutulur doğumla, hastalık bile savaş

ve kazanır ademin oğlu bilirsin, bilmek gibi,

bir kez peydahlandı ya sürer atını,

atları bile çaldılar, tanrının izahını,

rüzgarın bile yatağını salladılar, uyuttular.

Nehirlerden kan aksa manzarasını satarlar.

Kurtlar yese dahi içindeki cevheri bilirim kalbimin

gözlerim yerinde mi sanmam ama görürüm yine

önümde bağlar, bahçeler yeşil güzle silinmez.

Duman duman üstüne bir körlük çökse

belki annemin sesini işitirim,

bir şeyler tıslar.

Biz birbirimizi tanırız.

Dört nala atlar,

Çeliğin kokusu var.

Ya Allah’ın elçisi orada mısın?

Bir ip, urgan, elinde onun.

Geçmişe ilmek ilmek bir atkı örer gibi

boynumda şişlerle. Geriye sarar.

Gözündeki yaşın sebebi neyin hırsı

neyin eksikliğiyle sınavda şu gülmez yüzü

bir ilmekte saklı ama boğazım da koptu kopacak,

bu neyin örgüsü?

Belki böyle iyileşir geçmişteki üzgün kalp

Ya şimdi yanan ateş yarın mı sönecek?

Bursa / POEM

2026-01-26T19:02:00.000-08:00

Uzaktan şehre bakınca o küçük turuncu ışıklara

ne geçiyor aklından, her biri bir cam,

ardında bir başka akşam, bin başka adam, kadın,

ve suratında izi şamarın belki çocuğun ağlamakta

neden sanki yanıp söner titrer ışıklar bilmem

şehir gece zikrinde bir bulut altında ne sesi gelir

ne soluğu bacadan o gri beyaz dumanın kokusu gelir,

o tepede, farları açık arabamızda, şereflendirdiğin

yan koltuğu görür mü o pencerelerdeki dedikoducu teyzeler ve duyar mı Dikkaldırım’dan bizi kardeşin,

Uludağ eteklerinde bir sohbet tutturduk,

o sohbet Bursa’yı dolaşır durur mu hala

yoksa bir tahinli, bir çay masalarında, küllük dibinde,

Çekirge bahçelerinde solgun pembeli güllerin yanık teninde,

Balat’ta bir asfalt göçüğünde birikmiş gözyaşında vaftiz mi edilir?

Yoksa alıp sırtlandım mı onu

ve omzumda kurdum kabristanı, kutsal kelam kamburu,

bilmem gökte nerede sesin ki manası bende gömülü

şimdi o gözlerin turuncuda mı, yeşilde mi görülü,

şimdi o ağzın hangi lisanıma örülü

ve görsen yüzünü, bir büst, bir liman, beyaz mermerden,

ve deniz derya içre bir saray, çinilerinde maviden güller,

içinde balık bir fanus, bulutunda bembeyaz masum bir uçuş

gülüşünde nenemin şarkısından bir tını, tümünde sen ben,

ellerin elimde, gece bitmez erkenden,

eve bıraktım seni.

Şimdi sensiz,

tavanda gözüm.

neyi düşünürüm bilirsin.

Yaşı / POEM

2026-01-12T15:20:00.000-08:00

Kör karanlık dehlizlerinde sürünürüm

Büyülüsün, yoksa iki karış yılan deliği bu süründüğüm

Şahı merd olan bir diyarın göze ne ihtiyacı olur.

İçerisi ak pak kayısı çiçekleriyle dolu bir ova mı ki

essin saçında baharın tozu

Birer birer oyulmuş toprağın altı sana yurt şimdi

Aşıklara kefen bile fazla, ne umudu?

Kıvranır ruhum sancıdan bu deliliğe vurgun

en büyük alaborasında sirenlerin şarkısıyla meftun

Ellerimi açtım göğe dile kulum dedin ya Hu

Şimdi senin dalganda köpük, kumuyum okyanusun.

Gör beni bak kovulmuşum Nuh’un gemisinden

Elem çiçekleri açmış yaralarım güzelim gül bahçesinden

ve kan sızar her derdimin yarası taş bedenim cennetinden

hicrete ne hacet sefer kalmaya inatla mukaddes kılınmışken.

Tüm bu yükleri sırtımda gecenin

Sevgili gözündeki yaşı bilir.

Mayhoş Hayalden Öte / POEM

2025-12-20T11:54:00.000-08:00

Öte köyün altın yeleli bir atı

o atın da kara saçlı bir şahı varmış

Elleri taştan, gözü okyanustan yaratılmış

ve deniz derya içre masallar anlatırmış

bir ezgi, tını kaplarmış her dimağın semasını

ve işittiğinin halvetinde bitap kulaklar

bedenlerini bırakıp ak bulutlu gecenin sırrına karışmışlar.

Bir diyar ki herkes kulaksız

bir sema ki tüm şarkılar onda mahpus

Kalk şimdi dinle o masallar mayhoş olsa da mecburuz.

Ah kulağım olsaydı.

ne elim ne yüzüm duyar,

Şaha kul, ahrazlıkla lanetli hayal mahkumuyuz.

Gökte süzülüyor, sanki dünya evlenmiş ne düğün ne saz

ne söz bitti dansı milyon kulağın

biri çilli, biri kara, biri albino, biri Gogh’un

biri çivilenmiş bir İstanbul tüccarının, emriyle şeyhülislamın

Biri sanki okuduğum ezanla bir,

biri sanki ilkokul öğretmenimin tıngır mıngır çaputçu küpesiyle asılmış,

birinde hala airpods takılı, hala Erfan Tahmasbi dinliyor.

Düştü / POEM

2025-12-20T07:20:00.000-08:00

Elimde bir bozkır yağmur bulutlarıyla sevişiyor

Bozkır çıkıyor bulutlar iniyor

Bir göl, bir kayık oluştu hemen, sazlıklar

sazlık kuşları ve güneş batıyor

bulutlara turuncusu kaldı, pembesi, moru

gözümün altında torba torba karası gecenin

sesi kapının gıcırtısı bitmiyor, birileri çıktı evden

ellerimi de bıraktım, ne hali varsa görsün.

Öyle uyudum ki neredeyse ölmüşüm

Öyle üşüdüm ki ellerim neredeyse dönsün ki

üstümü örteyim.

Gece de yağmur dinmedi,

Güneş de bir türlü gelemedi geri

birileri girdi çıktı odama dualar, teselliler ve dedikodu

bir ileri bir geri günler yatakta bir tam yıl doldu.

Ellerimden önce sen, sonra tüm haşmetiyle bozkır düştü

Bu uyku halinin tacı ve ünü ve bu derin saltanat hepsi

tatlı bir düştü.

Seferin Cesareti / POEM

2025-12-20T06:45:00.000-08:00

Seferden dönenleri izliyorum

Galata köprüsünden geçiyorlar

kediler mi, sırtı gümüş istavritler mi gördüklerim.

Aralarında köşedeki fırının küreği de var,

yularından azad atlar da.

Gök mora çalıyor üstünde köprünün

O da dönüyor. Ay, Güneş, Mars Ayasofya’nın sırtında

o da köprünün ortasında sokak köpekleri çekiyor halatla

yine de geçiyor.

İstanbul’un nesi varsa bir karnaval geçidi gibi yürüyor

İstanbul’un sesi, ruhu, süsü geçiyor

Ölü bebekler, gırtlağı kesik kadınlar, annem yürüyor.

Elimde iced americano

Köprüyü görüyorum, neden geçmiyorum?

Neyin seferi bu bir ben dönemedim

Neyin neşesi bu bendeki dönmeye cesaret edemedim.

6 / POEM

2025-12-14T15:59:00.000-08:00

Turuncu bir gölge tüm geceyi böler

bir sokak lambası altında

sesimin çiçeğini açan dallar içimden,

bağrımdan, gözlerimden çıkmış.

Benden büyümüş yemyeşil çınarlar, meşeler

ve benden büyümüş gecekondular

naylon torbalarla kapatılmış kırık ahşap penceresinden

sızıyor ılık irin ve sıcak kan oluk oluk

ve cennet bahçeleri birden

bir an sonra bir metrobüs durağı

bir Cihangir kafesi de akıyor.

Ne manidar ki her şey

her şey bu şehirli. Cesedim de.

Bir manav tezgahında etim, dilim

kesik ama intizamlı

dizili elmalarla mandalinalarla satılıyor.

Alana ne büyük dert. Nasıl sığarım poşete

İçimde bir Boğaz’la

sığmazken uzandığım sofaya

yüzümde bin insanla

suratıma katranla yapışık maskelerde

bin ifadeyle

mutlu, mutsuz, sinirli.

Şimdi ne sıcak suya yatırsam

ne de kazısam çıkar.

Neyse dallar taze en azından,

o turuncu ışık da taze.

Akan kanım da yere…

Yürüyorum ellerim cebimde,

artık sabah doğuyor.

İskemle / POEM

2025-12-07T03:34:00.000-08:00

Canımda bülbülün yuvası dev güller

her birinin kökünde bir süt dişim gömülüdür

ve uçsuz bucaksız göğün dalgası taşır ölüyü

ne maviyse ona bakıp, ona doğru, ölü ise gül kokuludur.

Suretler gizli dökük sıva duvarda

Ellerim başımda, iskemle üstünde kurulu bir şehir gibiyim.

Kireç tozu, çöpler ve kurumuş bir böcek cesedi yerde

Islanmış bir sigara dibi bir de kapak var.

Nereye bakıyorum? Nerdeyim, iklim ne, hayatta mıyım?

Değerli naaşımla hemhal bir iki kediyi seviyorum.

Şuan sahilde olsam, iced americano içip şarkılar dinlesem.

Bu duamı duyar mı kurduğum şehir

ve izin verir mi beton kazıklar üstüne kurulduğum iskemle?