توتیــــــا

پير شديم رفت! ...

2010-01-23T23:01:00.013+03:30

این چه مدل اخلاقیه که من دارم ! والا به خدا!! نمي دونم چرا جنبه گوش دادن به بعضی آهنگ و ترانه ها رو ندارم!(البته از اون لحاظ نه ! از اوون لحاظ!!) ...
تقریبا ساعت 8.5 رسیدم خونه و همونطور که کارامو تند تند می کنم با مامان و زهرا هم حرف می زنم و گاهی هم می گیم و می خندیم! ساعت كه از نه ميگذره از خستگی دراز می کشم و همونطوری با مامان اینا صحبت می کنم ولی کم کم دیگه صحبتام رو كوتاه میكنم و پتو رو میکشم رو خودم! همونطوری که چشمامو بستم آهنگایی که چند ماهیه تو سیستم گروه از یک سیستم دیگه دزدیدم و تازه امروز ريختم تو گوشيم رو گوش میدم! فکر می کردم همش شعرای افتخاری باشه ولی وسط اونا شعرایی از مهستی هم بود که با نامهای مستعار سیو شده بود!! ...
مابين اونا چند تا از آهنگ هاي قدیمی افتخاری که خيلي دوسشون دارم و باهاشون یه عالمه خاطره دارم بود. خيلي وقته دوباره نشنيدمشون (فكر كنم اين گروه رياضي آخر منو بي احساس بي احساس مي كنه!!!)...

ای گل ناز من / نغمه ساز من / بی خبر مانده ای از / از من و راز من / ز بوی زلف تو مفتونم(؟) ای گل / ز رنگ روی تو دلخونم ای گل/ من عاشق ز عشقت بی قرارم / تو چو لیلی و من مجنونم ای گل ...
...
ساقیا چه غمگین / چه تنها نشسته ام /ساغری ز چشمت / به من ده که خسته ام / مشکنی دلم را که در خود شکسته ام/ ساغر ی از آن می/ که حال آورد به من ده ...
....
ساقی بده پیمانه ای /زان می که بی خویشم کند /ساقی بده پیمانه .... بر حسن شور انگیز تو / عاشق تز از پیشم کند / نور سحرگاهی دهد / فیضی که می خواهی دهد / .../ سوزد مرا /سازد مرا / در آتش اندازد مرا / وز من رها سازد مرا /بیگانه از خویشم کند ...

....

گل من چندين /منشين غمگين /شام محنت به سر آمد / سر و دست افشان / غم دل بنشان / غمخوارت از سفر آمد/ زچه بنشستي/ بگشا دستي/ آذين كن صحن و سرا را ...

با اينكه تقريباً ديگه تو خونه از كامپيوتر استفاده نمي كنم (!) ولي مي آم ميشينم پاي سيستم و توتيا رو دوباره آپ ميكنم!

....

تا ساعتاي يك شب گوشيم باهامه و همه آهنگاشو گوش ميدم و با بعضي هاشم گريه مي كنم ... مثل هميشه ...

ياد خاطرات گذشته ...بيشتر از ده سال پيش ... پير شديم رفت!

يه پست اجباري!

2009-11-25T19:26:00.005+03:30

يه نيگا به تاريخ پست قبليه بندازين! از همون روزِ بعدش هِي من تصميم مي گرفتم توتيا رو آپ كنم كه اونم هِي به هم مي خورد!! باور كنين!!! چقدَم سخته بعد از يه مدت طولاني دوباره بنويسي! ...
من كه مي دونم بيشتر خواننده هاي توتيا از دست رفتن(!) ولي فعلاً به خاطر يه دوست!(البته به خاطريكه دست از سر ما بردارن!! ;) ) امشبه رو مي نويسيم! البته اين خيلي بده كه ايشون بعد از مدتها كه ما اسباب كشي كرديم اومديم بلاگ اسپات ،‌مرتب زنگ خونه قبليه توتيا رو مي زدن و تازه اين يكي رو كشف كردن وليكن حالا عب نداره! ما بخشيديم. :)
راستيَتِش اين گروه رياضي منو از همه كار انداخته . شايد چون خيلي نسبت به كارم حساسم كاري كه كارشناس قبلي حالا به هر شكلي نصف روزه انجامش مي داده من گاهي بيشتر از 12 ساعت روزمو پاش مي ذارم . به هرحال فعلاً هميني كه هست و كاريشم نميشه كرد. البته مثليكه اكثراً خيلي ما رو قبول دارن ( :D ) برا همين بعضيهاشون خيلي بهم محبت دارن و البته چند تايي هم دشمن پيدا كرد كه اين طبيعيه!
براي شروع دوباره فعلا همينو ازم قبول كنين تا ببينم چي ميشه ، خوب و بدشم به بزرگيه خودتون ببخشين! از دوست محترمي هم كه منو تشويق (همون وادار!!) به نوشتن دوباره كرد ممنون.
در ضمن حتماً‌ از مطالبي كه براي توتيا آوردن استفاده خواهم كرد. فعلاً به خاطر سي دي اي كه تقديم توتيا كردن ازشون تشكر مي كنيم!

------------------------

يه مطلب ديگه هم هست! چون مطمئناً‌ خيلي از دوستاي خودم ،‌آماريها، از توتيا قطع اميد كردن و امكانش كمه كه تا يكشنبه هفته آينده بهش سر بزنن ولي بازم اينجا مي نويسم ضرر نداره. مطمئناً حداقل همه آماريهاي دانشكده علوم آزاد و پيام نور و دانشگاه فردوسي مشهد جناب آقاي دكتر شاهكار رو خوب ميشناسن و شايد خبر داشته باشن كه ايشون مدتيه كه كسالت دارند. فقط خواستم خواهش كنم براي سلامتيشون دعا كنين و اگر هم دوست داشتين تو مراسم بزرگداشتي كه يكشنبه 08/09/88 ساعت 4 بعد از ظهر تو سالن اجتماعت دانشكده علوم دانشگاه آزاد به رسم قدرداني از ايشون برگزار خواهد شد، شركت كنند.

كوله بارت بربند!

2009-08-23T17:31:00.009+04:30

شايد ...

2009-08-08T19:30:00.003+04:30

نوشتن دوباره ما انگاري طلسم شده اينجا! اين چند خط رو مي نويسم كه لااقل بشكنمش!!

البته اين اتفاق سر خيلي از وبلاگها اومده، مثل اينكه بعد از يه مدت كه يكي مي نويسه اين بلا سرش مي آد. حالا هر كسي يه جوري!

خوندن خيلي از وبلاگها و سر زدن به اونها رو واقعا دوست دارم، تو اين مدت كه به خاطر كار زيادم اصلا فرصت نمي كنم ،‌ وقتي از كاراي ديگه مي زنم و چند دقيقه اي مي رم سراغ اينترنت و وبلاگاي دلخوام؛ حسابي حالم گرفته ميشه وقتي مي بينم خيليهاشون نمينويسن يا يكم بهتر از توتيا مي نويسن!

نمي دونم شايد بايد يه جايي و يه جورايي اين دلبستگي ها تمام شه ... ( بگين نههههههههه !! ;) )

...

2009-03-28T23:19:00.004+04:30

چقدر روزها زود ميآن و ميرن ... از بس مشغول كارهاي خودم بودم نفهميدم كي سال تموم شد! باورم نميشه به اين زودي سال 87 هم تمام شد ...هر چند 8 روز از سال جديد گذشته و تبريك گفتن يكم دير شده ولي عيدتون مبارك ، اميدوارم همه آدماي خوب سال خوبي در پيش داشته باشن.

------------
چيه؟! تعجب كردين؟ درسته كارم زياده، سرم شلوغه و ... ولي هنوز قصد تعطيلي اينجا رو ندارم! اين چند وقته كه ننوشتم يكمش به اين خاطر بود كه بلاگر برامون ناز مي كرد و باز نميشد يكم بيشترش براي اين بود كه ما بهش افتخار نداديم!
حالا انگار اين موضوع چقدر براي دوستاي وبلاگيمون مهم بوده! امسال نه ما تولدي برا توتيا گرفتيم نه كسي سه سالگيشو بهش تبريك گفت ... :( بعضي از دوستان لطف دارن ديگه. دنيا همينه ديگه ...
فعلا كه شروع كردم به نوشتن چه مهم باشه چه نباشه. برا خودم هنوز يكم مهمه! هر چند در اين زمينه ها خيلي بي حوصله شدم.

از مراسم تشييع 5 شهيد گمنام ...

2009-01-08T18:50:00.006+03:30

به خاطر اين بازي در آوردناي بلاگ اسپات همون چند پست احتمالي ما هم مي پره و يكباره ميشه الان كه خيلي خسته ام و كلي كا ر دارم و البته ترجيح مي دم به كارم برسم تا به وبلاگ! ولي از اونجا كه شايد برم خونه باز اين بلاگ اسپات باز نشه عكسهايي كه قبلا آماده آپلود كرده بودم و آماده ارسال بود رو مي ذارم تو اين پست ...

حرفها داشتم برا نوشتن ولي بماند ...

‌فقط توضيح برا عكسها كه مربوط ميشه به مراسم تشييع 5 شهيد گمنام كه دوشنبه گذشته تو مشهد و البته در دانشگاه آزاد اسلامي مشهد رخ داد. و آخر هم كه در مجموعه فرهنگي دانشگاه به خاك سپرده شدند.

پنج شهيد گمنام و اين همه جمعيت ! هر چي من بگم كمِ... بايد مي بودين و مي ديدين ...

عید گذشتتون مبارک!

2008-12-16T16:03:00.007+03:30

علی بر عرش عالم بی نظیر است
علی بر عالم و آدم امیر است
به عشق نام مولایم نویسم
چه عیدی بهتر از عید غدیر است

میخواستم این پست رو دو روز پیش بفرستم همونطور که فلش بالا رو همون روز گذاشتم و سیو کردم. ولی نشد که بشه! در هر حال نمیشد عید به این بزرگی رو تبریک نگفت.

علی زیبایی هر سرنوشت است

اگر الگو شود عالم بهشت است

...

عیدتون گذشتتون مبارک... .

ماشاءا... یادتون نره، گفته باشم!

2008-12-09T21:30:00.002+03:30

خدا این تعطیلیها رو زیاد کنه! چی میشد یه روز وسط هفته هم تعطیل می بودیم! فکرشو بکنین سه شنبه ها هم تعطیل بود... چی میشد!
سه هفته است یه پروژه دستمه، هنو داده هاشو هم نیگا نکردم ... وقتایی که خونه ام دیگه حال کارای اضافه رو ندارم !!! نمی دونم چرا اینجوری شدم ....
بگذریم قرار بود یه عکس از سونیا بذارم. برای همین اصلا الان دارم آپ می کنم!
فقط گفته باشم ماشاءا... یادتون نره. خاله ها رو خواهر زاده هاشون خیلی حساسن! :)

شرح غیبت!

2008-12-05T21:42:00.000+03:30

اونقدر کار جدید وقتمو می گیره که همیشه وقت کم میآرم . گروه تقریبا داره سر و سامون می گیره و برنامه ریزی ترم آینده هم که کلی دنگ و فنگ داره تقریبا رو به اتمامه (البته اولیه اش) . کاملا خستگی این چند وقته که از صبح تا شب دانشگام رو احساس می کنم. کنسل شدن مسافرت چند روزه ام به تهران هم حسابی منو به هم ریخته...
خوب این از من! آخه بعد از یک ماه چی بنوسم؟ مخصوصا اینکه هنوزم سرم شلوغه.واقعا تو این مدت حتی فرصت یه آپ ساده رو هم نداشتم . نمی تونم قطعی بگم ولی سعی میکنم حالا که کارام داره یکم سبک تر میشه توتیا رو زودتر آپ کنم . راستش تو این مدت همیشه با خودم میگفتم که خدا خیر این جستجوگرها رو بده وگرنه آمار بازدید توتیا باید صفر میشد! خیلی خوبه که با وجود آپ نکردن خیلی کم پیش اومده که تعداد بازدیدکننده های روزانه از 10 نفر کمتر بشه ! دعا کنین یکم سرم خلوت تر شه...
امروز فاطمه برام عکسهای جدید سونیا رو فرستاده بود وای خدای من چقدر بزرگ شده ، چقدر خوشگل شده ... همونطور که داشتم عکساشو نیگاه می کردم بهاره هم از راه رسید و اونقدر عمه عمه کرد و خودشو لوس کرد تا بغلش کردم و رو پام گذاشتمش تا اونم ببینه واااااااای که این بچه چقدر بلا و شیطونه ... بهش میگم ببین سونیای عمه رو ! همونطور که عکسای سونیا رو رد می کردم بهاره هی ذوق می زد و با خنده و جیغ و داد میگفت : نونیا نونیا ....!!!
امروز ویندوز عوض کردم و هیچی ندارم باید فتوشاپی چیزی نصب کنم تا سونیا رو از تو عکسایی که برام فرستادن جدا کنم اونوقت حتما عکسشو می ذارم.
فعلا همین تا بعد ...

یه اعلامیه !

2008-11-07T08:09:00.002+03:30

بالاخره بعد از سی و چند روز (!) که تو گروه ریاضی مشغول شدم، ظاهراً قراره جدی جدی کار استخدامم درست شه. البته بعد از این مدت از صبح تا شب بودن تو گروه باز هم ظاهراً قراره شروع به کارم از 8 آبان بخوره! چه میشه کرد...

تو این دانشگاه هر جایی فکر میکردم برم غیر گروه ریاضی. روزای خسته کننده ای رو می گذرونم. یک گروه پر کار بعلاوه کلی کار عقب افتاده + کلی تغییرات که البته به خاطر کارشناس سخت پسند جدید گروه (که من باشم!) و همینطور مدیر گروه جدید گروه که اونم دوست داره همه چیز رو تغییر بده (البته نه به شدت من!)؛ همه اینها رو بذارین کنار! خالی کردن دفتر گروه برا رنگ شدن اتاق (که البته اونم نتیجه همون دیوونگی کارشناسشِ) و در نتیجه آواره شدن من و وسایل گروه تو اتاق اساتید گروه ریاضی و کارهایی که نمیشه تعطیلش کرد... فکرشو بکنین اگه من و خانم دکتر یکم کمتر فکر میکردیم و یه امروزه رو دندون رو جیگر می ذاشتیم فردا تا ظهر وسایلمون رو حداقل تو اتاق می چیدیم. ولی حالا چی؟! نظر دادیم و جلسه گذاشتیم با رئیس رؤسا و ... نتیجه این شد که چون اتاق اساتید بزرگتر و جادارتره! فردا عوض ما اساتید نقل مکان خواهند کرد به اتاق رنگ شده و ما می مونیم و آوارگی برای چند روز دیگه تا اتاق جدیدمون مرتب شه! ....

هر چند کارم بالاخره درست شد(کل دانشکده ازم شیرینی می خوان!!!) ولی نمیدونم چرا خودم خیلی کمتر از اون چیزی که فکر می کردم خوشحالم ! تقریبا هیچ حس خاصی ندارم ...

بگذریم. قرار بود هر وقت کارم درست شد(البته هنوز قرارداد نبستم!)، رسماً اینجا اعلام کنم برای همین افتخار دادم و آپ کردم! پس استخدام شدنم مبارک !! :)

--------------------------

بی ربط ! :

1- همچنان بلاگر مشکل داره و متأسفانه یکمی فیلتره ظاهراً! همین باعث شده پستهای همیجوریم کم بشه و در نتیجه توتیا حسابی سوت و کور بشه! البته گاهی هم مثل الان که دو دقیقه به دقیقه امتحان می کنم، یه هویی بلاگر باز میشه و ... جل الخالق!!!

2- بلاگرولینگ هم مثل همون بلاگر !! جیمیل هم گاهی خیلی اذیت میکنه!

3- خسته ام. خیلی وقته که سعی می کنم خودمو فراموش کنم ، ولی دیگه برام سخته. از این دنیا و اتفاقایی که هر روز مجبورم منتظرشون باشم متنفرم.

4- این نوشته مال دو شب پیش هست! قبلا نوشته بودم الان بلاگر باز شد پستش کردم! :)

حرفهای همیجوری!

2008-10-18T22:33:00.003+03:30

جدیداً هر وقت سیستمم رو روشن می کنم مدتی زل میزنم به بکگراند …
سونیای خوشگلم که مثل همیشه خیلی آروم و معصوم مستقیم به دوربین نیگاه میکنه و در کنارش مامان بزرگش که سرشو چسبونده به سر نوه اش و لبخندی که تهش یکم نگرانی و غم وجود داره. دلم برا مامان خیلی تنگ شده و اگه تو دانشگاه سرم گرم کار نبود واقعا نمی تونستم دوریشو تحمل کنم. عکسهایی که شوهر خواهرم اوائل دو هفته گذشته(!) برام فرستاده بود رو همیشه نیگاه می کنم و زل می زنم به چشمهای مامان. سعی می کنم آروم باشم ...
اگه بابا بتونن فردا بلیط گیر بیارن حرکت میکنن طرف مشهد تا دوهفته دیگه که باید برا معاینه برن تهران. خوشحالم چون آبجی فاطمه و سونیا هم قراره بیان...

--------------------

واقعیتش اینه که بعد مدتی که با بلاگ اسپات مشکل داشتم و قسمت مدیدریتش باز نمیشد (ظاهراً یه جورایی فیلتر شده بوده! مثل خیلی جاهای دیگه که خیلی مسخره فیلتر شده :( ) + یه سری چیزای دیگه! یه جورایی تو ذوقم خورده؛ البته این مدت کارمم زیاد بود.(و البته هست!) در هر حال به نظر می آد که خیلیها با من هماهنگ عمل می کنن! آخه خیلی از دوستان هم تو این مدت آپ نکردن که البته ازشون بعیده.
سعی میکنم یکم مرتب تر شم.

--------------------

اگر جویای کار و بارمان هستین!(مثل بعضی از دوستان صمیمی که دورند و فقط وبلاگم رو می خونن و اینجوری حال و احوال ما رو می پرسن!) عرض شود که همه جا امن و امان است! نزدیک یک ماهه که دارم میرم سر پست جدید ولی هنوز خبری از حکم این پست جدید نیست! امروز هم کلی غصه خوردم ؛ :( آخه اگه حکمی می آمد مثل بقیه کارمندها امروز حقوقم را زودتر از موعد ریخته بودن به حساب!
داخل پرانتز!:
(از این آرامش بالا بالاییها همینقدر به گوشمان رسیده که ظاهراً برای پرس و جو کنندگان علامت سؤالی ایجاد شده که چرا ما که اینقدر خوبیم هنوز مجردیم؟!!! فکر کنیم عده ای هم در این بین افکار شومی دارند! ;) )
در ضمن می ترسم آخر سر چشم بخورم! دورادور تعریف و تمجید بقیه به گوشم میرسه که از موقعی که آمده ام گروه ریاضی،گروه خیلی با نظم شده و با کُلاس!!! البته به هم زدن بعضی رسم و رسوم ها در مواردی کم کم صدای بعضیها را در میآره. :)

آپ نمی کنیم چون حوصله اش نیست!

2008-10-04T06:33:00.002+03:30

10 روزی قبل از شروع مهرماه تو خونه بودم و دوست نداشتم سراغی از کار و دانشگاه بگیرم. برنامه ای هم که این ترم برا خودم ریخته بودم کاملا متفاوت با ترمهای گذشته و فقط عصرها بود، برای بقیه اش چه برنامه ها که نریخته بودم!
چشمتون روز بد نبینه! تا دانشگاه چشمش به ما افتاد ما را ول نکرد که!! هر چقدر اون 10 روز تو استراحت بودم تا امروز از صبح تا شب تو دانشگام و همش در حال بدو بدو!!!
هر چند هنوز خبری نیست ولی باز هم باید پذیرای تبریکات همه باشیم! برخوردها متفاوت است؛ بعضی ها می گویند از بس خوبی همه تو را می خواهند!!! برای همین است که هر چند وقت که میگذرد یک جای متفاوت از دانشگاه مشغول به کار می شوی! یکی از دوستان می گوید برای تو درس عبرت نمی شود؟! باز هم گول خوردی؟؟ دوستان ریاضی مان هم همان روز اول آمدند و تبریک گفتند و آخرش هم التماس دعا که هوایشان را داشته باشیم!(البته یکی دو نفری هستند که نمی شناسمشان ولی ظاهرا با آمدن ما به گروهشان سایه مان را با تیر می زنند!) استادان گروه آمار همه بعد از تبریک دلگرممان کردند که تو میتونی!! مخصوصاً مدیر گروه سابق آمار که دکتری قبول شده و از مدیر گروهی استعفا داده! و من خیلی دوستش دارم. کارشناس قبلی گروه ریاضی حسابی ته دلمان را خالی میکند که تا کارها دستت بیاید چند ماهی باید صبر کنی، از آن طرف مدیر گروه سابقشان که الان شده معاون آموزشی دانشگاه میگوید برای شما هیچ کاری ندارد و اگرهم سؤالی داشتید از خودم بپرسید! مدیر گروه جدید ریاضی، اصرار دارد که دیگه از کارشناسهایی که تا قبل از آمدن من به گروه کمک می دادند استفاده نکنیم! من هم اصرار دارم که با برداشتن درس و آزمایشگاه مثل ترمهای گذشته ارتباطم با قسمتهای دیگر قطع نشود! دور و بریها ظاهرا همه با من و حضورم موافقند و مدام امیدواری می دهند. مامان دینا و مامان نازلی هم به من لطف دارند.بابای فردیس از دور و غیر مستقیم هوایم را دارد،کاملاً می فهمم که نمیخواهد مثل سابق به او امیدوار باشم! (؟) در هر حال همه چیز اون بالا بالاها آرام است و همه خونسرد در حال بررسی و همچنان هیچی به هیچی!
تو اتاق مثلاً جدید کارم حسابی کلافه ام! کلی کار رو سرم ریخته، کلی کار عقب افتاده از قبل و همه جا شلوغ و هیچ کدوم از وسایل و جایشان به سلیقه من نیست!
بگذریم! تصمیم نداشتم تا مشخص نشدن تکلیفم از اوضاع و احوال جدید کاریم اینجا چیزی بنویسم ولی ظاهرا به این زودی ها خبری نیست! در هر حال مثل ترم پیش از صبح تا شب دانشگاهم .
البته به این خاطر نیست که توتیا آپ نمی شود حوصله اش نیست!
-------------------------
پ.ن : کسی می داند این روزها علت قایم باشک کردن بلاگر چیست؟ دیروز و همینطور چند روز پیش به هیچ صراطی مستقیم نبود! چند نوع اکانت عوض کردیم و الان با یه اکانت جدید کار می کند!

عیدتان مبارک

2008-10-01T07:41:00.002+03:30

هلال نقره ای ماه، آسمان رمضان را روشنایی بخشیده است و منِ خاکی در این ثانیه های آخر به یک ماه مهمانی می اندیشم، به یک ماه خاطره ی آسمانی، به یک ماه «ربَّنا لا تزغ قلوبَنا»ی(1) دستانم، به یک ماه طعم دعای سحر و به یک ماه تشنگی!.
خدایِ آسمانیِ دل خاکی ام، تو را قسم می دهم به این لبان تشنه، ما را با نگاه مهدی ات سیراب گردان و این شب عید، آخرین شب عید بی مهدی باشد.
خدایا آسمان نیازم سرشار از توست، منِ روزه دارِ عاشقی را بیش از این تشنگی مده! و قدم های مهدیت را هدیه ی روز عید نصیب ما گردان.
«اللهُم اجعَل صیامی»(2) در این شهر رمضان «بِالشُکر و القبول عَلی مَا تَرضاهُ...» امشب منِ سراپا خاکی، همانند شبهای قدر به نیایش تو نشسته ام و تاریکی شب را در زیر نور مهتاب با ذکر شمار عاشقی ام انتظار می کشم... انتظار! انتظار رسیدن روزی که فطریه ی عاشقی ام را بپردازم، قلب کوچکم را می گویم ... ای مهدی قلبم برای تو، منتظرمان نگذار!
امشب من با مهتاب به درد دل نشسته ام و حضور مهدی را تمنا می کنم تا آسمان دلم را با آمدنش مهتابی سازد.
من در سیل سرشکم غسل عید به جا آورده ام، غسل شادمانی، غسل شوق...
صدا می آید... الله اکبر، خدا بزرگ است؛ لا اله الا اللهُ، الله اکبر(3)، و ستایش مخصوص توست ای تنها بهانه ی نیایش.
آسمان که هر صبحدم تسبیح تو می گوید اینک در این صبح بارانی از شوق و شور در این عید عرفانی در مقابل روزه داران کم آورده است، این همه عاشق زیر سقف آسمان دست به سوی پروردگار به نیت پنج مهمان کساء پیامبر «اللهُم اهلَ الکِبریاءِ و العظمةِ و اهلَ الجودِ و الجبروت»(4) را، با تو نجوا می کنند، ای تو اهلِ عفو و رحمت و ای اهل تقوا و مغفرت...
دانه دانه ی اشک آسمان با سرشک شوق آدمیان درآمیخته و همه فریاد می زنند «اسئَلُک بِحقّ هذا الیَوم» که قرارش دادی «للمسلمینَ عیدا» رحمت فرست بر محمد و خاندان او، بر مهدی موعود، بر منتَظَر دل ما، سلام ما را برسان یا الله!
«و اعوذُ بِکَ مِمَاستَعاذَ منهُ عِبادُک الصالحون» پناه می برم به تو از دردِ جانکاه انتظار...!
------------------
پ.ن: هر چند تکراریه ولی از این متن خیلی خوشم میآد. عیدتون مبارک

...

2008-09-16T08:29:00.005+04:30

تو این چند سالی که تو دانشگاه کار می کنم این ترم اولین ترمی ِ که موقع انتخاب واحد و همینطور ثبت نام ورودیهای جدید حضور ندارم! به استثنای یکی دو ساعتی اونم برای کارای شخصی، 10 روزی هست دانشکده نرفتم. این از نظر خیلیها که منو می شناسن خیلی عجیبه! خودمم فکر میکردم خیلی سخت باشه ولی زیادم بد نبود! تو ترم جدید هم به در خواست خودم تمام حضورمو گذاشتم یه ساختمون دیگه؛ زیرا برای اینکه !!! البته برا دانشگاه بد نشد! یه جای دیگه رو آماده می کنم برا یه نفر احتمالی که شاید بعدا بیاد! هر چند خودم از اونجا خوشم نمیآد ...

تو این یه ماه اخیر دو تا موقعیت شغلی رو قبول نکردم! یکیش که هر چند احتمالا دائم بود ولی استخدامی در کار نبود و فقط قراردادی اونم از نوع ساعتی! و هر چند کارش خوب بود. یکیشم که با اجازتون دیشب زدم خرابش کردم. نمیشه بگم کجا ولی خیلی وقت بود دنبالش بودم .نمیدونم چی شد خودم پشیمون شدم! اونم کار تو جایی که شاید خیلیها آرزوشونه! با چه دردسری به اینجا رسوندمش!! نمی دونم شاید عقلم کم شده... .

از بس تو این یکی دو ماهِ سر موضوعات مختلف دچار شک و دودلی شدم ، یه جوراییم! ... عجب زندگی سخته :(

خدایا من یکم آرامش می خوام ...

--------------------

ته نوشت:

1-بی زحمت تو این ماه التماس دعا!

2-فکر کنین عکس بالا فقط برا خوشگلیه و بی ربط !

از حال و هوای رمضانی ام!

2008-09-09T15:35:00.005+04:30

و ... رمضان، ماه عبوديت و بندگي بار ديگر از راه رسيد تا اين زندگي يكنواخت را تغييري شيرين دهد. رمضان ماه خدا، ماه رسيدن به شناخت و قرب خداوند فرصتي است تا كمي به خود آئيم و خانه دل زنگار گرفته مان را رونقي مجدد ببخشيم. آخر اين دل كه از ابتدا اين رنگي نبود. و حالا اين دل از سفيدي خالص به اين وضع افتاده....

بر خلاف هر سال تا الان که هفت روز از ماه رمضان گذشته ،توتیـــــا صحبتی از رمضان نکرده. تو این مدت و البته الان هم ،بیشتر ترجیح می دم نوشته های بقیه رو بخونم؛ راستش اصلا حال و حوصله نوشتن ندارم...

وسط این خوندنا ، نوشته هایی از افراد مختلف در مورد ماه رمضان خوندم . کم نبود نوشته هایی که نویسنده هاش از این ماه و سختیهایی که بواسطه این ماه(با روزه گرفتن بقیه!) میبینن گله دارند و غر زدند. خیلی راحت همه چیز رو مسخره کردند و بد و بیراه گفتند...

نمیتونم بگم خیلی زیاد ولی لااقل بیشتر از اون چیزی که انتظار داشتم افرادی رو دیدم که مسلمونند ولی خیلی راحت روزه خوری میکنند؛ بعضی روزه خوری میکنند ولی به شبهای قدرش عقیده دارند و اون شبها همه جوره همه چیز رو رعایت میکنند و همون روزها هم روزه میگیرند. البته این رو هم دیدم ؛ افرادی که پایبند خیلی چیزا نیستند(لااقل من اینطور فکر می کنم!) ولی ماه رمضون رو خیلی عزیز می دارند و همه عباداتشون سر جاش هست....

به این اعتقاد دارم که به زور وادار کردن افراد به انجام کاری نه تنها کارساز نیست بلکه میتونه اثر عکس رو فرد و بقیه افراد داشته باشه . برا همین هر چند خودم مثلا حجاب رو دوست دارم ولی هیچ وقت وادار کردن افراد برا رعایت کردنش اونم سفت و سخت رو نپسندیدم. تازه دیدن و شنیدن بعضی از این اجبارها ، عکس العملی؛ مشابه عکس العمل افراد امر و نهی شده در من بوجود آورده...

و حالا این(!):

مطلبی رو دیروز خوندم تحت عنوان "اسلامی که برای آن ها محترم است":

" اندونزی با بیش از 300 میلیون نفر جمعیت که بیش از 90 درصدشان را مسلمانان تشکیل میدهند بزرگ ترین کشور مسلمان دنیاست. ماه رمضان در اینجا با آنچه ما از ماه رمضان در یک کشور مسلمان می شناسیم بسیار متفاوت است. .... "

---------------------------------

با تمام این احوال رمضان همشه برای من قشنگ بوده و از راز و نیاز کردن و دعا کردن و قرآن خوندن تو این ماه خیلی بیشتر کیف میکنم! اگه روزی از این ماه رو نتونم روزه بگیرم حسابی افسرده میشم و معمولا تا وادارم نکنن مثل روزه دارها لب به هیچی نمی زنم.

درسته که افراد در مواردی منو گیج کردن! ولی خدا رو شکر امسال ماه رمضان خودم خوب پیش میره. تصمیم داشتم به جای خوندن قرآن تو این ایام معنی فارسی آیات رو بخونم ولی جالبه که من از خوندن آیات عربی بیشتر لذت می برم هر چند دست و پا شکسته و کم ،معنیش رو بفهمم. پس هم معنیش رو دنبال میکنم هم تلاوت آیاتش رو .و البته باید تفسیر رو هم کم کم اضافه کنم! حتما این کار رو میکنم.از این کار لذت می برم ...

نه فقط به این خاطر! ولی نسبت به سالهای قبل احساس بهتر و قشنگتری از این ماه پر برکت دارم. امیدوارم همینطوری تا آخر ماه پیش بره که مثل هر سال آخر ماه افسوس روزهای از دست رفته رو نخورم!

از "ماجراهای عاشقانه"

2008-08-29T15:28:00.002+04:30

چند روز پیش کتابی رو خوندم با عنوان "ماجراهای عاشقانه" از دکتر محمد رضا سرگلزایی. کتاب خوبی بود خوندنش برا خیلی از دختر و پسرهای جوون میتونه مفید باشه.

یه جا تو کتاب دور این جمله ها خط کشیده بود:

"کسی دریا را خط کشی نمیکند. خودمان را باید خط کشی کنیم!"

در ادامه اش اینو نوشته بود :

"محدوده ارتباط بین آدم ها محدودۀ خط کشی شده ای نیست. کسی نمی داند از کدام نقطه، کنترل از دست می رود. این نقطه برای هر کس متفاوت است. بنابراین هر کس متفاوت است. بنابراین هر کس لازم است خود را خط کشی کند ، یعنی برای خود مرز تعیین کند . عبور از این مرز یعنی از دست دادن کنترل و از دست دادن کنترل ،یعنی فرمان را رها کردن در یک جادۀ پر پیچ و خم. "

----------------------------

امروز کلی خوابیدم! مثل جمعه های گذشته که روزه می گرفتم... نمیدونم خستگیم کم شده یا نه! همیشه خواب زیاد برام خواب آلودگی می آره. چند ساعتی هست بیدار شدم ولی الان یکم بی حالم ...

چقدر خوب، ماه رمضان داره میآد. نمی دونم چرا ولی این همیشه و برا خیلی هاست؛ باید دلیلی داشته باشیم برای نزدیکی به خدا و درست کردن شرایط معنوی ... . برای من که درس عبرتی نمیشه. خیلی وقتها به هم میریزم خیلی وقتها هم پچ پچ کردنام با خدا و نزدیک شدن به اون حسابی آرومم می کنه. اینجوری بیشتر احساسش میکنم مثل این روزا ... .

با این حال هنوز با خودِ خودم خیلی فاصله دارم ...

یک اتفاق خارق العاده!

2008-08-26T23:33:00.003+04:30

سمنوی عزیز خواسته یک اتفاق خارق العاده که می شه اسمشو معجزه گذاشت و تو زندگیم اتفاق افتاده رو بنویسم .هر چند مثل همیشه تنبلی کردم ولی حالا دعوتش رو اجابت میکنم!

البته و صد البته کاملاً به این موضوع اعتقاد دارم که لحظه لحظه زندگی ما آدمها معجزه است اگر چشم بصیرت داشته باشیم.

و اما اتفاقی که از چشم خیلیها تو زندگیم معجزه است!:

من دو تا عمه و دو تا عمو دارم(البته عموی بزرگم فوت کردند). راستش زندگی مادر بزرگم خیلی پیچیده و پر اتفاق بوده و به همین علت از بین سه فرزندش فقط پدر من با یک عمه، یک عمو و یک عمو و عمه دیگه ام نسبت خواهری و برادری دارند!

ازدواج اول مادر بزرگ با یکی از خان های پولدار و البته زورگو اون منطقه(؟) بود؛ حاصل این ازدواج دختری بوده که بعد از ازدواج دوم اون خان ، مادر بزرگم به خاطر اون ترجیح میده طلاق نگیره ؛ هر چند جدا از اون مرد زندگی کنه. بعد از مدتی با شنیدن خبر مرگ دخترش ، سرسختی و پافشاری مادربزرگ برای گرفتن دخترش تموم میشه و با بخشیدن مهرش طلاق میگیره. بعد از مدتی با شوهر خواهر(خواهر فوت شده اش)، که همون پدر بزرگ من باشه، ازدواج میکنه تا از دختر و پسر اون هم نگهداری کنه . کمتر از یک سال بعد از تولد پدر من ، شوهرش فوت میکنه و بعد از چند سال مجدداً ازدواج میکنه و کمی بعد از تولد عموی کوچکم دوباره شوهرش رو از دست میده... .

و اما دونستن خلاصه ای از این زندگی لازم بود برا بیان عجیبترین اتفاق زندگیم! و اونم پیدا شدن عمه بزرگم بعد از پنجاه و چندی سال هستش! همون دختری که شوهر اول مادربزرگم برای نیفتادن اون بدست مادرش، با نشون دادن قبری دروغین به همراه شاهدهای دروغین به همه اینطور میگه که مریم چهار پنج ساله تو حوض افتاده و خفه شده.

از اون طرف بعد از مدتی بچه رو به مشهد میبره و سر راه میذاره و اینجوری عمه مریم به یتیم خونه میره و بعد از مدت کوتاهی سرپرستیشو یک زن و شوهر مسیحی قبول میکنند و به تهران میرن. اونها از همون اول اونو مثل یه دختر شیعه بار میآرن و جالبه که همه چیز رو هم بهش یاد میدن! هر چند خودشون چند سال بعد صاحب فرزند میشن ولی همچنان عمه مریم رو در رفاه کامل و مثل دخترشون بزرگ میکنن. چند سال بعد عمه خواستگار سمجی پیدا می کنه که پدر و مادر مسیحی اون با تمام تلاششون نمی تونن اونو از مریم دور نگه دارند و با وجود فرستادن مریم به سفرهای متعدد اون همیشه سر راه عمه سبز میشده و چمیدونم ابراز علاقه میکرده!

خلاصه اونها با هم ازدواج میکنن و تا وقتی پدر و مادرش ایرانند همه چیز خوبه تا اونها برای همیشه از کشور خارج و به آمریکا میرن! عمه تنها میشه با مردی که بعد از تنها شدن عمه اخلاقش برمیگرده و بعد از چند سال که عمه جای خالی خونواده نداشتشو خوب حس میکنه ، کم کم به دنبال چند تا اسم شهر و محل و آدم میافته که خودشم مطمئن نیست اونها رو تو خواب دیده یا واقعا دیده و شنیده! ولی سرانجام بعد از بزرگ شدن بچه هاش و پرس جوی اندکی در مورد صحت اونها مطمئن میشن. در هر حال شوهرش اجازه نمیده از تهران بره ، مخصوصاً به اون شهری که عمه ادعا میکنه اقوامش اونجا هستن و مرتب ادعاهای عمه رو مسخره می کرده تا ...

تا اینکه شوهر عمه ما شبی خوابی میبینه و آدمی (؟) توی خوابش اونو تهدید میکنه که اگر به حرف مریم نکنه(؟!!)... و اینطوریه که بعد از بیدار شدن از خواب، خودش مقدمات سفر عمه و پسر بزرگشو آماده میکنه و به این ترتیب عمه به زادگاهش میره و با دادن نشونی هایی که همه درست از آب در میآد و رفتن به خونه های قدیمی از جمله خونه مادر بزرگم و نشون دادن جاهای خاص اون خونه و ... همه رو به شک میندازه. علاوه بر این همه قدیمی های اونجا مثل برادرهای مادر بزرگم از شباهت اون و خواهرشون به شگفت مبآن ...

خلاصه با پدر من که از همه جا بی خبر بوده تو مشهد تماس میگیرن و ما رو هم که حتی از وجود چنین عمه ای خبری نداشتیم چه برسه به زنده بودنش، شوکه میکنن! مدتی میآن مشهد و خونه ما می مونن و هر چند کاملاً شبیه مادر بزرگم بودند ولی برای اطمینان بیشتر آزمایشهایی رو میدن و در این بین به دنبال همون شاهدهای چند سال پیش میرن و یکی یکی اونهایی که زنده هستن که البته حسابی پیر شدن رو پیدا می کنن و همه به اتفاق اعتراف می کنن که چه بوده و چه کرده اند و البته طلب بخشش هم می کنن!!... .

و اینطوریه که تقریباً 12 سال پیش ما عمه مریم رو و یا نه ! بهتر بگم عمه مریم خونوادشو پیدا کرد!

------------------------------

سعی کردم خیلی خلاصه وار بنویسم تا از این زیادتر نشه!

و اما چون نمی خوام مدل بازی رو بهم بزنم! از پنج تا از دوستان دعوت می کنم اونام بیان بازی! البته اگه دوست دارن پستی بزنن یا کامنت بذارن یا هر کار دوست دارن بکنن!!

خیلی دوست دارم جواب بابای پری رو تو این بازی بخونم و البته داداش محمود (:) )، زری ، مسافر و احسان.

drop.io، سلطان سایت‌های آپلود فایل!

2008-08-25T00:16:00.002+04:30

هر چند خودم میدونم خیلی اطلاعات اینترنتیم کمه ولی گاهی که بهم ثابت میشه ها حسابی لجم میگیره! :(
والا با این سرعت اینترنت ما (و البته زبانی انگلیسی که یکم زیاد ضعیفه!)، همینقدر که ایمیلامو چک میکنم و یه نیگاهی به وبلاگ خودم می ندازم و گاهی پستی میزنم و به چند تا وبلاگ سر میزنم و چند تا لینک خاص رو دنبال میکنم؛ کار دیگه ای نمیشه کرد چون همینشم حسابی وقت میبره! حداقل برا من که اینطوره! نمیدونم بعضیها مثل زهرا (اچ.بی!) یا چند نفر دیگه(!) از کجا وقت میارن هم زود زود آپ میکنن هم همه جا سرک میکشن!
یا چمیدونم من دو سه تا کار که یاد میگیرم دیگه سراغ موردای مشابهش تو اینترنت نمی رم ولی وقتی مثلاً مبین رو می خونم حسابی مأیوس میشم! خوب چرا ؟!
قبلنا یکم اعتماد به نفس داشتم ولی الان خیلی احساس بی سوادی میکنم!. :(
چند روز پیش که مجله مبین رو می خوندم، رفتم به حرف این آقاهه کردم و اینجا رو برا خودم درست کردم. یعنی من خیلی بی سواتم که فقط تا حالا می رفتم اینجا یا اینجا یا اینجا یا اینجا... (چند تا جای بی نام و نشون تر!) برا آپلود فایلام؟!! کل مطلب اون آقاهه(!) رو میآرم اینجا شما هم بخونین:
"از یک سرویس خوب آپلود فایل چه انتظاری دارید؟ هر کسی بسته به سلیقه و نیازهای خود و همچنین میزان آشنایی با وب، پاسخ‌هایی برای این سؤال دارد:
- کار با آن آسان باشد. محیط سایت کاربرپسند باشد.
- محدودیت پهنای باند نداشته باشد.
- لینک مستقیم با ویژگی از سرگیری مجدد دانلود resume بدهد.
- سایت ویژگی‌های اجتماعی هم داشته باشد.
- بتوان یک فایل را به صورت عمومی یا خصوصی آپلود کرد.
- بعد از مدت معینی، فایل‌ها از روی سرویس آپلود پاک نشوند.
- بتوان فایل‌های صوتی تصویری آپلود شده را به صورت توکار embed در وبلاگ قرار داد.
- آمار دانلود را مشخص کنند.
تصور نمی‌کنم سایت آپلودی را بتوان یافت که همه این ویژگی‌ها را یکجا داشته باشد، اما در حال حاضر سایت‌هایی هستند که بیشتر این ویژگی‌ها را دارند. ...
اگر بخواهم سایت‌های آپلود فایل را مطابق سلیقه و نظر خودم ردهِ‌بندی کنم، باید بگویم که سایت‌های esnips، box‌ و drop.io به خاطر ویژگی‌های خوبشان به نظر من بهترین سایت‌های آپلود فایل هستند.
در دسته دوم سایت‌هایی مثل divshare، hotshare، 4shared و ده‌ها سایت مشابه قرار می‌گیرند.
اما در دسته سوم، صدها سایت آپلود قرار می‌گیرند که نقاط ضعف زیادی دارند. مثلا برای آپلود فایل در آنها باید حتما ثبت‌نام کرد، تبلیغات زیاد دارند و دانلود از آنها مشکل است.
البته باز بسته به کاری که از سایت انتظار داریم، درجه‌بندی سایت‌های آپلود، متغیر است. مثلا رپیدشیر که برای از نظر راحتی دانلود یک سایت دسته سومی است، برای فیلم‌بازها، بهترین سایت آپلود و دانلود محسوب می‌شود. برای کسی هم که اصلا ویژگی‌های اجتماعی برایش مهم نیست و پهنای باند زیاد نمی‌خواهد، سرویس‌های ایرانی آپلود فایل، قطعا مناسب هستند.در این پست می‌خواهم اندکی در مورد drop.io بنویسم ... :

بعد از وارد شدن به drop.io می‌بینید که این سایت محیط بسیار ساده‌ و در عین حال کاربرپسندی دارد. اما سایت drop.io در عین سادگی، ویژگی‌های جذاب بسیار زیادی دارد.- بعد از ورود به سایت می‌توانید یک بسته آپلود فایل با نام دلخواه 7 کاراکتری ایجاد کنید، فایل‌های مورد نظر خودتان را انتخاب کنید و فایل‌ها را آپلود کنید.

- فایل‌ها یکی یکی آپلود می‌شوند و بعد از اتمام آپلود، شما همه آنها را در یک صفحه می‌بینید. رنگ پشت‌زمینه، لوگو و رنگ فونت این صفحه را شما می توانید به دلخواه تغییر بدهید. (در بالای صفحه روی edit drop کلیک کنید.)
- شما می‌توانید به بازدیدکنندگان از این صفحه، اجازه بدهید که خودشان فایل‌هایی را اضافه کنند، شما می‌توانید برای این صفحه پسورد بگذارید.
- خیلی جالب است که این صفحه آپلود، خروجی فید هم دارد! تصور کنید که قطعات موسیقی یک خواننده را آپلود کرده‌اید و خوانندگان شما که مشترک فید این صفحه هستند، می‌توانند هر وقت شما فایلی اضافه کردید، به سرعت مطلع شوند!
- شما در صفحه آپلود خودتان می‌توانید، نام و آدرس وبلاگتان یا لینک‌های مرتبط با فایل‌های آپلود شده را اضافه کنید.
- همچنین می‌توانید یادداشتی بنویسید و در مورد فایل‌ها و یا هر چیز دیگر توضیح بدهید!
- شما می‌توانید با استفاده از کدی که در همین صفحه آپلود به شما داده می‌شود، ویجتی در وبلاگتان قرار دهید که خوانندگان مستقیما از وبلاگ شما، فایل‌های مشابه را آپلود کنند.
- ظرفیت نهایی هر صفحه آپلود، 100 مگابایت است که بسیار مناسب است.- کسانی که وارد این صفحه آپلود می‌شوند، می‌توانند از طریق توییتر یا ایمیل از به‌روز شدن فایل‌ها مطلع شوند.
- حتی می‌توان به بازدیکنندگان از این صفحه آپلود اجازه داد که از طریق ایمیل، فایلی اضافه کنند. آنها همچنین می‌توانند پیام صوتی هم پای صفحه بگذارند، برای این کار به آنها یک شماره تلفن داده می‌شود!
- جالب اینجاست که فایل‌های آپلود شده را می‌توان با دانلود منیجرها دانلود کرد، ضمن اینکه دانلود ویژگی از سرگیر مجدد یا resume هم دارند!
- بازدیدکنندگان از صفحه آپلود می‌توانند، برای هر فایل کامنت هم بگذارند.
ملاحظه می‌کنید که چنین امکانات پیشرفته‌ای را در هیچ سایت آپلودی تا پیش از این شاهد نبودیم.
اما به تازگی به همه این ویژگی‌های انقلابی، ویژگی دیگری اضافه شده است: drop.io یک افزونه برای مرورگر فایرفاکس ساخته است که کار آپلود را بسیار آسان می‌کند:
بعد از نصب این افزونه، آیکونی در زیر فایرفاکس اضافه می‌شود:
برای آپلود فایل‌ها شما می‌تواند خیلی ساده فایل‌های مورد نظر را انتخاب کنید و بعد آنها را drag and drop کنید. فایل‌ها یک به یک آپلود می‌شوند و بعد از اتمام آپلود، صفحه آپلود در یک برگه جدید در فایرفاکس، نمایش داده می‌شوند.
هر وقت خواستید می‌توانید یک صفحه جدید آپلود جدید درست کنید و فایل‌های جدید را در صفحه مجزایی آپلود کنید. می توانید به کمک این افزونه، چندین صفحه آپلود درست کنید، هر کدام از آنها را بوک‌مارک کنید و فایل‌ها را متناسب با محتوای آنها در صفحه آپلود مناسب آپلود کنید ... ."
بیشتر از این غر نمی زنم چون پست وحشتناک طولانی ای (!) شد!

عیدتان مبارک

2008-08-16T23:46:00.007+04:30

چه انتظار عجیبی!
تو بین منتظران هم ، عزیز من چه غریبی!
عجیب تر که چه آسان نبودنت شده عادت ...
چه بی خیال نشستیم ، نه کوششی نه وفایی ...
فقط نشستیم و گفتیم :
خدا کند که بیایی ...
" اَللّهُمَّ عَجِّل لِوَلِیِّکَ الفَرَج ..."

خاطرت خیلی عزیزه

2008-08-15T08:08:00.006+04:30

بعد از مدتها می خوام تو وبلاگم دوباره صداش کنم ...

سلام بر مهدى،
انتظار سبز دوران‌ها!
آرمان مجسم عدالتخواهان،
چلچراغ روشن شبستان تاریخ،
روشنگر زمین و زمان،
مرد برگزیده اعصار
ذخیره جاویدان الهى
و...نوید بخش صبح، در شب انتظار.

ای خدا چقدر دلم گرفته ...

دلم انگاری گرفته
قد بغض یا کریما
عصر جمعه توی ایوون
میشینم مثل قدیما
تو دلم میگم آقاجون
تو مرادی من مریدم
من به اندازه وسعم
طعم عشقتو چشیدم
کاشکی از قطره اشکت
کمی آبرو بگیرم
یعنی تو چشمه چشمات
با نگات وضو بگیرم
برای لحظه دیدار
از قدیما نقشه داشتم
یه دونه هدیه ناچیز
واسه توکنار گذاشتم
یادمه یکی بهم گفت
هرکی تنهاست توی دنیا
یه دونه نامه خوش خط
بنویسه واسه آقا
کاغذ نامه رو بعدش
توی رودخونه بریزه
بنویسه واسه مولاش
خاطرت خیلی عزیزه
خاطرت خیلی عزیزه

از اینجا این آهنگ رو دانلود کنین. خیلی قشنگ میخونه ... گوش دادنش حالی می ده ... (نامه از احسان خواجه امیری)

آرزوهایی که حرام شدند

2008-08-14T22:23:00.002+04:30

جادوگری که روی درخت انجیر زندگی میکند / به لستر گفت: یه آرزو کن تا برآورده کنم
لستر هم با زرنگی آرزو کرد / دو تا آرزوی دیگر هم داشته باشد
بعد با هر کدام از این سه آرزو / سه آرزوی دیگر آرزو کرد
آرزوهایش شد نه آرزو با سه آرزوی قبلی / بعد با هر کدام از این دوازده آرزو
سه آرزوی دیگر خواست / که تعداد آرزوهایش رسید به ۴۶ یا ۵۲ یا...
به هر حال از هر آرزویش استفاده کرد / برای خواستن یه آرزوی دیگر
تا وقتی که تعداد آرزوهایش رسید به... / ۵ میلیارد و هفت میلیون و ۱۸ هزار و ۳۴ آرزو
بعد آرزو هایش را پهن کرد روی زمین و شروع کرد به کف زدن و رقصیدن
جست و خیز کردن و آواز خواندن / و آرزو کردن برای داشتن آرزوهای بیشتر
بیشتر و بیشتر / در حالی که دیگران میخندیدند و گریه میکردند
عشق می ورزیدند و محبت میکردند / لستر وسط آرزوهایش نشست
آنها را روی هم ریخت تا شد مثل یک تپه طلا / و نشست به شمردنشان تا ......
پیر شد / و بعد یک شب او را پیدا کردند در حالی که مرده بود
و آرزوهایش دور و برش تلنبار شده بودند / آرزوهایش را شمردند
حتی یکی از آنها هم گم نشده بود / همشان نو بودند و برق میزدند
بفرمائید چند تا بردارید / به یاد لستر هم باشید
که در دنیای سیب ها و بوسه ها و کفش ها
همه آرزوهایش را با خواستن آرزوهای بیشتر حرام کرد !!

شعر از : شل سیلور استاین

چند پست مشترک !

2008-08-13T22:55:00.005+04:30

تصمیم گرفتم چند تا پست مشترک برای توتیای بلاگ اسپاتی و توتیای پرشین بلاگی(!) بذارم . راستش یکم نگرانم ، نگران از این بابت که اگه وبلاگ قدیمیم همینطوری بدون استفاده (از طرف خودم!) بمونه ازم بگیرنش! آخه تا اونجا که یادمه قبلنا ویلاگهایی که مدتی متروکه می موند رو به حراج می ذاشتن!!

در هر صورت وبلاگ اصلی من همون توتیــــای بلاگ اسپاتی هست مگه اینکه این پرشین بلاگ تو این چند پستی که میخوام اینجا بذارم حسابی خودشیرینی کنه ! ;)

برا اینکه خواننده های اصلی وبلاگم دو دفعه یه مطلب رو نخونن(!) و از طرفی این پستها به موقع تو وبلاگ اصلیمم بره قبل از پست کردن مطلب تو توتیای قدیمی مطالب رو تو اصلیه میذارم ولی فقط سیو میکنم تا هر وقت دوباره برگشتم همه اونها رو با هم و با تاریخهای اصلیش بذارم.

فعلاً یه قالب موقت برا این توتیا می ذارم تا اگه شد سر موقع درستش کنم چون قبلیه هم قدیمی بود و هم باعث بد باز شدن وبلاگ میشد. لینکهای وبلاگ رو هم حذف خواهم کرد و به همه وبلاگها از همون وبلاگ اصلیم سر می زنم و از دوستانی که متوجه این تغییر میشن می خوام که لینک توتیا رو عوض نکنن چون توتیای اصلی همونه که اونها افتخار دادن و لینکش کردن.

در ضمن هر وقت همه مطالب جدید رو تو وبلاگ جدید پست کردم حتما کامنتهای احتمالی دوستان رو خودم اونجا کپی پیست خواهم کرد. ولی تا اون موقع خواهش میکنم دوستایی که متوجه این تغییر میشن اگه خواستن همینجا کامنت بذارن.

امیدوارم این کارم همینطور باعث بشه یکم از این تنبلی در بیام و بیشتر و بهتر آپ کنم!

از المپیک 2008

2008-08-09T19:17:00.006+04:30

زیاد اهل دیدن مسابقات ورزشی نیستم ولی گاهی بازیهای اینجور جهانی مثل المپیک رو دنبال می کنم! اون هم نه همشو بیشتر مسابقه هایی که یک طرفش ایرانیان. گاهی هم افتخار میدم و مهمترینها رو هم نگاه میکنم البته گاهی. مراسم افتتاحیه و اختتامیه رو هم نیگا میکنم البته از همین کانالای خودمون!! هر چند همه اش سانسور شود! البته دیروز کم کم داشتم تعجب میکردم که چطور اینها دارن واقعا مستقیم و بدون چشم بر هم زدنی مراسم را دنبال می کنن و از طرفی چطور این چینیها مراسمشان مورد دار نیست!! هر چند برای من کم کم دیدن مراسمشان داشت کسل کننده میشد ولی یه هویی صحنه های مورد دارشون رو شد (!) و ازاونجا که یه هویی بود تلویزیون ایران هم خیلی تابلو تصاویر رو قطع کرد!!

مبین مثل همیشه یک سری لینک کامل برا المپیک تو شماره امروزش آورده بود:

این سايت رسمي مسابقات en.beijing2008.cn هستش.
برنامه کامل بازيها را ميتونيد در اين آدرس ببينين.
اگر می خواین در مورد تاريخچه المپيک بدانيد به اينجا برين.
آخرين وضعيت ايران در المپيک چين در اين آدرس در دسترس هست.
تصاوير بازيهاي المپيک رو در اين صفحه می تونین ببینین.
فيلم مراسم افتتاحيه را هم مي تونین از طريق اين لينک تماشا کنين.
اینم سیر تکاملی مشعل المپیک از ۱۹۳۶ تا کنون
و این هم بناهای المپیک پکن ۲۰۰۸
گزارش تصويري از مراسم افتتاحيه المپيک 2008 چين
قسمت: اول | دوم | سوم | چهارم

چرا تيم اعزامي ايران این مدلی لباس پوشیدن؟! شایدم من بد سلیقه ام.

يادداشتی از طرف خدا

2008-07-31T20:16:00.005+04:30

قبل از اینکه مطلب امروزم رو کپی پیست کنم (!) در رابطه با پست قبلی یه چیزی لازمه(!) بگم. راستش دیروز اول صبح پیامکی از یکی از دوستای عزیزم گرفتم :

"... دستتون درد نکنه! یه هویی تو وبلاگتون بنویسین کاشمری لاامتی و خودتونو راحت کنین! ... "

حقیقتش یادم نبود دوست کاشمری هم دارم ( :D ) هر چند اول از تمام کاشمریهای دیگه(!) پوزش طلبیدم ولی قبول؛ یکم زیاده روی کردم! هر چند من آدمای خیلی خوبشونو که نگفتم! ( ;) ) در هر حال برای جلوگیری از دلخوریهای احتمالی در روزهای آینده اینجا رسما ازشون عذرخواهی میکنم.امروز که ما هر چی تو آزمایشگاه گفتیم ایشون ربطش دادن به اینکه شما با کاشمریها بدین در نتیجه این ... .

*******************

این نوشته رو چند وقت پیش برا خودم سیو کردم هر چند احتمالا تکراریه ولی خوندنش برا خیلی ها لازمه از جمله برا خودم!:

يادداشتی از طرف خدا

به: شما

تاريخ : امروز

از: رئيس

موضوع : خودت

عطف به : زندگي

"من خدا هستم. امروز من همه مشكلاتت را اداره ميكنم . لطفا به خاطر داشته باش كه من به كمك تو نياز ندارم. اگر در زندگي وضعيتي برايت پيش آيد كه قادر به اداره كردن آن نيستي براي رفع كردن آن تلاش نكن ، آنرا در صندوق ( چيزي براي خدا تا انجام دهد ) بگذار . همه چيز انجام خواهد شد ولي در زمان مورد نظر من ، نه تو . وقتي كه مطلبي را در صندوق من گذاشتي ، همواره با اضطراب دنبال (پيگيري) نكن . در عوض روي تمام چيزهاي عالي و شگفت انگيزي كه الان در زندگي ات وجود دارد تمركز کن . نااميد نشو .

شايد يك روز بد در محل كارت داشته باشي : به مردي فكر كن كه سالهاست بیکار است و شغلی ندارد.

ممكنه غصه زودگذر بودن تعطيلات آخر هفته را بخوري : به زني فكر كن كه با تنگدستي وحشتناكي روزي دوازده ساعت ، هفت روز هفته را كار ميكند تا فقط شكم فرزندانش را سير كند.

وقتي كه روابط تو رو به تيرگي و بدي ميگذارد و دچار ياس ميشوي : به انساني فكر كن كه هرگز طعم دوست داشتن و مورد محبت واقع شدن را نچشيده.

وقتي ماشينت خراب ميشود و تو مجبوري براي يافتن كمك مايلها پياده بروي : به معلولي فكر كن كه دوست دارد يكبار فرصت راه رفتن داشته باشد.

ممكنه احساس بيهودگي كني و فكر كني كه اصلا براي چي زندگي ميكني و بپرسي هدف من چيه ؟ شكر گذار باش . در اينجا كساني هستند كه عمرشان آنقدر كوتاه بوده كه فرصت كافي براي زندگي كردن نداشتند.

وقتي متوجه موهات كه تازه خاكستري شده در آينه ميشي : به بيمار سرطاني فكر كن كه آرزو دارد كاش مويي داشت تا به آن رسيدگي كند ... "

گیر سه پیچ!

2008-07-30T01:18:00.002+04:30

گیری داده ام به این کاشمری ها! (با عرض پوزش از تمام کاشمریهایی که نخواسته اند یک جای خاص(؟) استخدام شوند!)

جدیداً حسابی نسبت به کاشمریها حساس شده ام ! افراد چه خوب باشند چه کمی خوب، بعد از اینکه می فهمم کاشمری اند ابروهایم به هم گره می خورند. بیشتر از یک ماه نیست که همچین حسی پیدا کرده ام!! ...

-------------------------

امروز یکی از کارمندای دانشکده که مدتیه برای کمک گرفتن برای انجام کاری مدام پیشم می آد برای مطلع کردن من از بعضی برنامه هاش پیشم اومد. نمیخوام حدس بزنم چرا منو برا کمک گرفتن و در جریان گذاشتن یه کار مهم(!) انتخاب کرده و تو اون همه آدم به سراغ یکی دیگه نرفته ولی امروز منم مثل خودش تعارف رو کنار گذاشتم و چند تا سؤال از خودش کردم. اینکه از کی استخدام شده و چی خونده. با یه سؤال دیگه تا ته کارشو خوندم. فقط ازش پرسیدم چرا من فکر میکردم با خانم ؟؟؟ همکلاسی بودین که جواب گرفتم که نه با یکی از فامیلهاشون همکلاسی بودم! در نتیجه فهمیدم شهرستانیه، یکم چپ چپ نگاش کردم نمیدونم چرا حدس زدم باید کاشمری باشه! گفتم کاشمری هستین؟! معلوم بود نمیخواسته حداقل فعلا من بدونم (از جریان کاری اخیر من خبر داره) با یکم مکس و لبخند گفت چه فرقی میکنه! ... آره کاشمری ام! چنان ابرویی بالا دادم و آهانی کردم که خودمم تو این حرکتم موندم! سریع با یکم اخم چشمامو برگردوندم رو مونیتور روبروم و خودمو مشغول نشون دادم! اونم سریع خداحافظی کرد و رفت ...

اگه زودتر می فهمیدم حاضر نمیشدم کمکش کنم! امیدوارم دیگه نبینمش!

اینو شاید خیلیها فهمیده باشند! مثلا آخر کنکور قبلی؛ وقتی داشتم نظرسنجیهای بچه ها رو می خوندم و جالبهاش رو مثل همیشه جدا می کردم ببرم به بابای فردیس و رئیس حوزه نشون بدم(!) به یک مورد خاص بر خوردم !خیلی جدی یکیشو جدا کردم و یک سالن دور و دراز رو طی کردم و خودمو رسوندم به رئیس و معاون حوزه که اول سالن ایستاده بودن ، خیلی جدی برگه رو دادم با بابای فردیس و انگشتمو گذاشتم رو محل تولد و سکونت طرف!(کاشمر!) اونقدر جدی که دکتر هم سر کشید رو برگه ببینه چی پیدا کردم! فقط یه جمله گفتم آقای... بگین این یکی رو بدون کنکور قبولش کنن. جفتشون ساکت شدند ... بعدش گذاشتم رفتم.

هنوزم گاهی وقتها که یاد چطوری استخدام نشدن (!)تو جایی که کارشو و آدماشو دوست داشتم می افتم، ناراحت میشم. فکر نمیکنم این مورد هیچ وقت یادم بره. ناخودآگاه هر وقت اون خانمه که جام اومده رو میبینم که داره کارهایی رو انجام میده که شش ماه مداوم من انجام میدادم خیلی اذیت میشم. از اونجا که اونم تقریبا اوائل کارش هست مخصوصا اون اوائل نیگاه می کرد ببینه من چیکار میکنم ! حتی کارهایی که به اون مربوط نمیشه و من برا کمک به بابای فردیس قبلنا انجام میدادم رو هم تقلید می کرد. برا همین تو دو تا کنکور آخری حسابی منو کلافه کرده بود و با سماجت بابای فردیس رو که فهمیده بود چرا(!) راضی کردم که دیگه تو کنکورها نیام...

بگذریم این پسرِ امروزی داغ دل ما را تازه کرد!

-------------------------

راستی یک نفر قرار بود ما را از حوادث اینچنینی در تاریخ "؟" با خبر کند و پستی در این رابطه بزند، پس چه شد؟! ایشان فعلا گیر سه پیچ داده اند به یک تاریخ دیگر!

لا اله الا الله... خدا همه ما را به راه راست هدایت کند!

باز هم بگذریم ، امروز عید است. عیدتان مبارک!