Όπως είπε, δεν καταχωρούνταν τα ονόματα των ασθενών και όταν η ίδια ρώτησε σχετικά τη γιατρό, εκείνη φέρεται να της απάντησε ότι δεν υπήρχε σχετική καταγραφή, καθώς γνώριζε η ίδια τον κάθε ασθενή.

«Η πλασμαφαίρεση απαγορεύεται να γίνεται σε ιδιωτικά ιατρεία» – Εντοπίστηκαν 2 μηχανήματα

Η κα Λεονάρδου ήταν κατηγορηματική ως προς τη δυνατότητα πραγματοποίησης πλασμαφαίρεσης στον συγκεκριμένο χώρο.

«Η θεραπεία πλασμαφαίρεσης απαγορεύεται να γίνεται σε ιδιωτικά ιατρεία. Ο Ιατρικός Σύλλογος δεν έχει εγκρίνει αυτή τη λειτουργία αυτού του μηχανήματος», ανέφερε. Όπως είπε, κατά τον πρόσφατο έλεγχο εντοπίστηκαν δύο μηχανήματα σε διαφορετικές αίθουσες του ιατρείου. Σύμφωνα με όσα μετέφερε η κ. Λεονάρδου, η γιατρός ανέφερε ότι είχε προμηθευτεί η ίδια το μηχάνημα από εταιρεία του εξωτερικού και ότι είχε γίνει επίσημη αντιπρόσωπός του.

Χωρίς καρδιογραφήματα

Η κα Λεονάρδου αναφέρθηκε και στο εάν γίνονταν καρδιογραφήματα και καρδιολογικοί έλεγχοι. Όπως περιέγραψε, ρώτησε προσωπικά τη γιατρό εάν πραγματοποιούνταν καρδιογραφήματα και καρδιολογικοί έλεγχοι και έλαβε αρνητική απάντηση. «Άνοιξα φακέλους, ντοσιέ. Δεν υπήρχε σε κανέναν ασθενή καρδιογράφημα», ανέφερε. Η ίδια τόνισε ότι είναι απαραίτητο «σε πράξεις που είναι επικίνδυνες για τη ζωή ενός ανθρώπου να υπάρχει καρδιολογική εκτίμηση προεπεμβατική». «Εδώ πέρα μιλάμε για μια εξωσωματική πράξη. Το αίμα του ανθρώπου φιλτράρεται και επανέρχεται στον οργανισμό του. Αυτές είναι πράξεις οι οποίες πρέπει να γίνονται σε νοσοκομεία, όπου υπάρχει η κατάλληλη ομάδα ιατρών για το τυχόν επείγον και επίσης μια μονάδα ΜΕΘ και μια δυνατότητα διασωλήνωσης», σημείωσε. Τι είχε διαπιστωθεί σε προηγούμενο έλεγχο Η κ. Λεονάρδου διευκρίνισε ότι σε προηγούμενο έλεγχο η επιτροπή είχε ζητήσει από τους γιατρούς να απομακρύνουν όχι μηχάνημα πλασμαφαίρεσης, αλλά ένα μηχάνημα φυγοκέντρησης.

«Εμείς, ως Επιτροπή του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών, είχαμε συστήσει στους ιατρούς αυτούς να απομακρύνουν όχι μηχάνημα πλασμαφαίρεσης, είχαμε ζητήσει να απομακρύνουν ένα μηχάνημα φυγοκέντρησης», ανέφερε. Όπως εξήγησε, είχε δηλωθεί ότι το συγκεκριμένο μηχάνημα το χειριζόταν ο παθολόγος του ιατρείου, ο οποίος, όπως τόνισε, δεν νομιμοποιούνταν να το χειρίζεται. Κατά τον έλεγχο που πραγματοποιήθηκε το 2025, σύμφωνα με την ίδια, δεν διαπιστώθηκε η ύπαρξη μηχανήματος πλασμαφαίρεσης ούτε κάποιου σχετικού προσαρτήματος. Σε πρόσφατο επανέλεγχο, ωστόσο, όπως ανέφερε, το παλαιότερο μηχάνημα φυγοκέντρησης, για το οποίο είχε ζητηθεί η απομάκρυνσή του, εντοπίστηκε μέσα σε ντουλάπα. Παράλληλα, βρέθηκε και νεότερης τεχνολογίας μηχάνημα φυγοκέντρησης κάτω από φελιζόλ.

Ερωτηθείσα εάν υπήρχε απινιδωτής στο συγκεκριμένο ιατρείο, η κ. Λεονάρδου απάντησε: «Εμείς δεν είδαμε».

«Δεν υπήρχε άδεια κλινικής»

Παράλληλα, η κα Λεονάρδου αναφέρθηκε και στο καθεστώς λειτουργίας του ιατρείου, εξηγώντας παράλληλα τα όρια των αρμοδιοτήτων του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών. Όπως ανέφερε, το συγκεκριμένο ιατρείο έχει άδεια παθολογικού ιατρείου, ενώ στο διαδίκτυο διαφημίζεται ως «stem cell clinic». «Δεν υπάρχει κλινική εκεί», τόνισε.

Η ίδια εξήγησε ότι ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών έχει συγκεκριμένες αρμοδιότητες και πραγματοποιεί ελέγχους, μεταξύ άλλων, όταν υπάρχουν σχετικές καταγγελίες. Παράλληλα, επισήμανε ότι δεν είναι εφικτό να ελέγχεται διαρκώς η διαδικτυακή δραστηριότητα περίπου 28.000 γιατρών, καθώς ο ΙΣΑ έχει στην αρμοδιότητά του ελέγχους περίπου 15.000 ιατρείων και διαθέτει μόλις οκτώ τριμελείς επιτροπές.

«Ο Σπύρος Χαλβατζής ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα. Με μακρόχρονη διαδρομή αγώνων• από τη Νεολαία Λαμπράκη, στην εξορία, στην εξέγερση του Πολυτεχνείου.

Ως Βουλευτής του ΚΚΕ ήταν πάντα συνεπής στις ιδέες του και άφησε το δικό του πολιτικό αποτύπωμα.
Τον αποχαιρετώ με εκτίμηση.

Συλλυπητήρια στους οικείους του και στους συνοδοιπόρους του».

Και ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας εξέφρασε τον σεβασμό του. 

Ήταν «λαϊκός, εύθυμος, οραματιστής,ευγενικός» έγραψε για τον Σπύρο Χαλβατζή ο σκιτσογράφος Στάθης Σταυρόπουλος.

 

Η viral ατάκα 

Ο Σπύρος Χαλβατζής ήταν πάντοτε πιστός και συνεπής με τις απόψεις του τις οποίες υπερασπιζόταν με πραότητα. Μία μόνο φορά ξέφυγε από αυτή την συμπεριφορά, όταν ευρισκόμενος σε τηλεοπτικό πάνελ του Alter το μακρινό 2008, προσπαθούσε να αναπτύξει τον συλλογισμό του. Όταν ένας δημοσιογράφος (Α. Ντινόπουλος) τον διέκοψε για πολλοστή φορά την ώρα που μιλούσε με αγένεια, ο Σπ. Χαλβατζής σήκωσε τον τόνο: «Μην με διακόπτεις» του είπε αρχικά. «Γιατί εκνευρίζεστε;» ρώτησε με αγένεια ο Ντινόπουλος. Και εκεί γράφτηκε μια από τις πιο viral στιγμές της ελληνικής τηλεόρασης. «Με συγχωρείς, αφού γ@μ@ς τη συζήτηση, τι να σου κάνω;» του είπε ο Σπύρος Χαλβατζής. Ήταν ταυτόχρονα εν εξάλλω αλλά και ανεπίληπτα ευγενής που η ατάκα έγινε… διαχρονική.

ΚΚΕ:  Η κομμουνιστική του ιδιότητα ήταν στάση ζωής

Σε ανακοίνωσή της η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, «με βαθιά θλίψη, αποχαιρετά τον σύντροφο Σπύρο Χαλβατζή, έναν κομμουνιστή που για πάνω από 6 δεκαετίες έδωσε όλες του τις δυνάμεις στην υπόθεση του ΚΚΕ, της εργατικής τάξης, στην πάλη για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό».

Η ανακοίνωση της ΚΕ του ΚΚΕ: 

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ, με βαθιά θλίψη, αποχαιρετά τον σύντροφο Σπύρο Χαλβατζή, έναν κομμουνιστή που για πάνω από 6 δεκαετίες έδωσε όλες του τις δυνάμεις στην υπόθεση του ΚΚΕ, της εργατικής τάξης, στην πάλη για τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Ο σ. Σπύρος Χαλβατζής ανήκε σε εκείνη τη γενιά των κομμουνιστών που η ζωή τους δύσκολα ξεχωρίζει από την ιστορία του ΚΚΕ και του εργατικού-λαϊκού κινήματος. Μια ζωή δεμένη με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, με τις δύσκολες και όμορφες στιγμές της ταξικής πάλης.

Γεννήθηκε το 1947 στην Κοζάνη. Μεγάλωσε σε οικογένεια αγωνιστών. Ο πατέρας του, τσαγκάρης, υπήρξε μαχητής του ΕΛΑΣ, γνώρισε τη Μακρόνησο και την εξορία. Η μητέρα του, επίσης μαχήτρια του ΕΛΑΣ και μέλος του ΚΚΕ. Έτσι, από τα παιδικά του χρόνια γνώρισε όχι μόνο τις στερήσεις και τις δυσκολίες μιας λαϊκής οικογένειας, καθώς από 11 χρονών δούλευε ως γουνεργάτης, αλλά και κάτι πολύ μεγαλύτερο, τι σημαίνει να αγωνίζεσαι για έναν κόσμο χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, ακόμα κι όταν αυτό απαιτεί βαριές θυσίες. Αυτόν τον δρόμο ακολούθησε και ο ίδιος.

Το 1962 ήρθε σε επαφή στην Καστοριά με στελέχη της ΕΔΑ και μαζί με άλλους νέους συγκρότησε την πρώτη ομάδα της νεολαίας της ΕΔΑ στην περιοχή, όπου αργότερα έγινε και γραμματέας της. Μέχρι τις 21 Απριλίου του 1967 ήταν γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη ν. Καστοριάς, όπου και πιάστηκε για πρώτη φορά και εξορίστηκε αρχικά στη Γυάρο, στο Λακκί της Λέρου και τον Ωρωπό για να επιστρέψει ξανά στη Γυάρο και να απολυθεί τον Οκτώβρη του 1970.

Τον Φλεβάρη του 1968, ο σ. Σπύρος τάχθηκε υπέρ των Αποφάσεων της 12ης Ολομέλειας της ΚΕ του ΚΚΕ, έδωσε την μάχη της υπεράσπισης του Κόμματος μαζί με πολλούς άλλους συντρόφους, όντας εξόριστοι στο Λακκί της Λέρου.

Με το πέρας της στρατιωτικής του θητείας, στις αρχές του 1973, χρεώθηκε στην οργάνωση της Αθήνας, στο Γραφείο Πόλης της ΚΝΕ και το καλοκαίρι του ίδιου έτους προσλήφθηκε στο Κεντρικό Συμβούλιο (ΚΣ) της ΚΝΕ. Τον Νοέμβρη του 1973, μία εβδομάδα μετά τον ξεσηκωμό του Πολυτεχνείου, συνελήφθη ξανά και εξορίστηκε στη Γυάρο. Όταν απολύθηκε, εργάστηκε ως εργάτης στον Ασπρόπυργο. Πήρε μέρος στην Α’ Συνδιάσκεψη της ΚΟΑ και εκλέχτηκε μέλος της Επιτροπής Πόλης της ΚΟΑ τον Ιούνιο του 1975 μέχρι και το 1977. Τον Φεβρουάριο του 1975 εκλέχτηκε στο Γραφείο του ΚΣ της ΚΝΕ. Στο 10ο Συνέδριο του ΚΚΕ, εκλέχτηκε τακτικό μέλος της ΚΕ και στο 2ο Συνέδριο της ΚΝΕ εκλέχτηκε Γραμματέας του ΚΣ και παρέμεινε έως το 1986. Λίγο μετά το 11ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε μέλος της Γραμματείας της ΚΕ. Το 1986, στο 12ο Συνέδριο του ΚΚΕ εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος του ΠΓ της ΚΕ.

Ιδιαίτερη θέση στη διαδρομή του είχε η κρίσιμη μάχη των χρόνων 1989-1991. Ο σύντροφός Σπύρος βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της μάχης για την υπεράσπιση της αυτοτελούς ύπαρξης και του επαναστατικού χαρακτήρα του Κόμματος κόντρα στην επιχείρηση διάλυσης του ΚΚΕ από τους οπορτουνιστές. Στο 13ο Συνέδριο του Κόμματος, όπου εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ και του ΠΓ, έδωσε τη μάχη για την υπεράσπιση και διατήρηση του επαναστατικού χαρακτήρα του ΚΚΕ. Στο 14ο Συνέδριο επανεκλέχτηκε μέλος της ΚΕ και του ΠΓ, όπως και στο 15ο, 16ο και 17ο Συνέδριο. Στο 18ο Συνέδριο εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ. Στη συνέχεια του ανατέθηκαν διάφορα καθήκοντα, στα οποία ανταποκρινόταν με συνέπεια, διετέλεσε πρόεδρος του ΣΦΕΑ (Σύνδεσμος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών) και μέλος της Διοίκησης του μέχρι σήμερα.

Υπήρξε επανειλημμένα βουλευτής του Κόμματος από το 2007 έως το 2014, εκλεγμένος νομαρχιακός σύμβουλος καθώς και δημοτικός σύμβουλος Αθήνας, επικεφαλής των συνδυασμών που στήριζε το ΚΚΕ. Ο σ. Σπύρος επίσης έγραψε δύο βιβλία, “Η πορεία της νεολαίας” και “Οι απείθαρχοι. Μια ζωή δοσμένη στον αγώνα” από τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.

Για τον σ. Σπύρο, η κομμουνιστική ιδιότητα δεν εξαντλούνταν στην οργανωμένη δράση, στις ευθύνες και τις μάχες του Κόμματος. Ήταν στάση ζωής. Όπως έγραφε ο ίδιος, “η στάση ζωής του κομμουνιστή είναι ένα μόνιμο στοιχείο στην ποιοτική δουλειά του Κόμματος”, που σημαίνει “εμπιστοσύνη στην εργατική τάξη και στην ιστορική της αποστολή”, εμπιστοσύνη στο εργατικό κίνημα, σεβασμό στους εργαζόμενους και μαζί σταθερή ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική επαγρύπνηση, χωρίς επανάπαυση και αυτάρκεια.

Ο σ. Σπύρος έζησε διώξεις και παρανομία, φυλακές και εξορίες. Έζησε μεγάλες ελπίδες, αλλά και μεγάλες ανατροπές, δύσκολες καμπές και δοκιμασίες. Είδε βεβαιότητες μιας εποχής να γκρεμίζονται. Δεν εγκατέλειψε, όμως, ποτέ τη μεγάλη βεβαιότητα της ζωής του, ότι αυτός ο κόσμος της εκμετάλλευσης δεν είναι αιώνιος. Αυτήν τη βεβαιότητα αφήνει παρακαταθήκη στους συντρόφους του και ιδιαίτερα στις νεότερες γενιές κομμουνιστών.

Σήμερα αποχαιρετούμε τον σύντροφό μας με βαθιά θλίψη, αλλά και με περηφάνια για τη ζωή και τη διαδρομή του. Θα μας λείψει η παρουσία του, η πείρα του, η συντροφική του έγνοια. Θα μείνει όμως μαζί μας ό,τι πιο σημαντικό μπορεί να αφήσει πίσω του ένας κομμουνιστής, το παράδειγμα μιας ζωής δεμένης μέχρι τέλους με την υπόθεση για την οποία αγωνίστηκε.

Θα συνεχίσουμε με τη γνώση ότι τίποτα από όσα έδωσαν οι προηγούμενες γενιές κομμουνιστών δεν πήγε χαμένο. Ότι κάθε φυλακή, κάθε εξορία, κάθε δύσκολη μάχη, κάθε μικρή και μεγάλη πράξη αντοχής έγινε κρίκος μιας αλυσίδας που φτάνει μέχρι σήμερα και προχωρά παραπέρα. Γιατί αυτή είναι η δύναμη του ΚΚΕ. Η δύναμη μιας μεγάλης συλλογικής υπόθεσης που περνά από γενιά σε γενιά, που έγινε σκοπός ζωής για χιλιάδες ανθρώπους, που άντεξε γιατί στις πιο δύσκολες στιγμές βρέθηκαν κομμουνιστές που δεν έκαναν πίσω. Ένας από αυτούς ήταν ο σ. Σπύρος και γι’ αυτό η ζωή του θα μείνει δεμένη με την Ιστορία του Κόμματος που υπηρέτησε, με τους αγώνες που έδωσε, με τις γενιές των κομμουνιστών που συνεχίζουν και θα συνεχίζουν.

Η Κεντρική Επιτροπή του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια του, στη συντρόφισσα μας και συντρόφισσα του στη ζωή και στον αγώνα Μαριάνθη, στα δύο του παιδιά Αλέκο και Πάνο, στα εγγόνια και σε όλους τους οικείους του».

ΚΝΕ: Αφιέρωσε τη ζωή του στον αγώνα 

Η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, σε ανακοίνωσή της, «με μεγάλη θλίψη και συγκίνηση αποχαιρετά τον σύντροφο Σπύρο Χαλβατζή. Αποχαιρετά έναν κομμουνιστή που αφιέρωσε τη ζωή του στην υπόθεση της εργατικής τάξης, στον αγώνα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό. Μια ζωή δεμένη με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, με τους αγώνες του λαού και της νεολαίας, από τα νεανικά του χρόνια στην Κοζάνη και την Καστοριά, όπου δούλευε από 11 χρονών, στη συνέχεια μέσα από τις γραμμές της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη, μέχρι και τις εξορίες την περίοδο της χούντας στη Γυάρο, στη Λέρο και στον Ωρωπό. Εξόριστο στην Γυάρο τον βρίσκει η ίδρυση της ΚΝΕ και λίγο καιρό μετά από το Λακκί της Λέρου στέλνει επιστολή μαζί με άλλους νεολαίους εξόριστους κομμουνιστές που χαιρετίζουν την ίδρυση της Οργάνωσης».

«Ο Σπύρος Χαλβατζής υπηρέτησε την ΚΝΕ από τις πιο σημαντικές θέσεις ευθύνης. Το 1979, στο 2ο Συνέδριο της Οργάνωσης, εκλέχτηκε Γραμματέας του Κεντρικού Συμβουλίου της, όπου παρέμεινε μέχρι το 1986. Για μια ολόκληρη γενιά κομμουνιστών, το όνομά του είναι δεμένο με μια περίοδο μεγάλων απαιτήσεων και μεγάλων αγώνων, με ανθρώπους που δεν έμαθαν να μετρούν τη ζωή τους με το προσωπικό τους όφελος, αλλά με το αν αυτή μπορεί να γίνει χρήσιμη στην υπόθεση της εργατικής τάξης και του λαού.

Αυτό ήταν και το βασικό γνώρισμα της δικής του πορείας. Η αφοσίωση, η επιμονή, η σταθερότητα στις αξίες και τα ιδανικά του κομμουνισμού. Η επιλογή να βρίσκεται εκεί όπου υπήρχε ανάγκη, να συμβάλλει στον αγώνα, να μεταφέρει την πείρα του στους νεότερους, να συνεχίζει να παλεύει αταλάντευτα, αισιόδοξα, πάντα με αυξημένη έγνοια για τη νεολαία, σε όποιο κομματικό καθήκον του ανατέθηκε» αναφέρει η ανακοίνωση και τονίζει:

«Για την ΚΝΕ, ο αποχαιρετισμός στον Σπύρο Χαλβατζή έχει ένα ιδιαίτερο βάρος. Γιατί μέσα από ανθρώπους σαν κι αυτόν η Οργάνωση κρατά ζωντανή τη συνέχεια της ιστορίας της. Από γενιά σε γενιά, από ΚΝίτη σε ΚΝίτη, μεταφέρεται όχι μόνο η γνώση μιας δύσκολης διαδρομής, αλλά κυρίως η πεποίθηση ότι αξίζει να αφιερώσεις τη ζωή σου σε έναν σκοπό μεγαλύτερο από τον εαυτό σου. Και αυτή είναι η πιο σημαντική κληρονομιά που μπορεί να αφήσει πίσω του ένας κομμουνιστής. Την πίστη ότι, όσο δύσκολοι κι αν είναι οι καιροί, υπάρχει ένας δρόμος που αξίζει να περπατηθεί μέχρι τέλους. Ο Σπύρος Χαλβατζής περπάτησε αυτόν τον δρόμο για ολόκληρη τη ζωή του. Γι’ αυτό και σήμερα συγκινούμαστε για έναν σύντροφο που φεύγει, αλλά συγχρόνως εμπνεόμαστε, διδασκόμαστε μπροστά σε μια ολόκληρη ζωή που αφιερώθηκε στον αγώνα, σε μια ζωή που ήταν ένα κομμάτι της ίδιας της ιστορίας του Κόμματος και της ΚΝΕ.

Σύντροφε Σπύρο, σε αποχαιρετούμε με συγκίνηση, με σεβασμό και με την υπόσχεση που δίνει κάθε γενιά κομμουνιστών σε εκείνους που προηγήθηκαν: Να συνεχίσουμε! Να συνεχίσουμε τον αγώνα για τον οποίο αφιέρωσες τη ζωή σου. Να κρατήσουμε ζωντανή την υπόθεση της εργατικής τάξης. Να παλεύουμε για την κοινωνία της πραγματικής ελευθερίας, της ζωής με δικαιώματα, τον σοσιαλισμό-κομμουνισμό.

Και θα σε συναντάμε ξανά και ξανά. Στις νέες και τους νέους που θα αποφασίζουν να οργανωθούν στην ΚΝΕ, στους αγώνες που θα ξεσπούν, στα Φεστιβάλ ΚΝΕ-Οδηγητή, στους ανθρώπους που θα επιλέγουν να μη συμβιβαστούν με την αδικία και την εκμετάλλευση. Θα σε συναντάμε στην ιστορία της ΚΝΕ, στην ιστορία του Κόμματος που υπηρέτησες, στην προσπάθεια κάθε νέου κομμουνιστή να γίνει καλύτερος αγωνιστής, πιο αποφασισμένος, πιο χρήσιμος στην υπόθεση της εργατικής τάξης. Γιατί αυτή είναι τελικά η συνέχεια μιας στρατευμένης ζωής που φτάνει στο τέλος της. Να γίνεται δύναμη στα χέρια των επόμενων γενιών. Να περνάει από άνθρωπο σε άνθρωπο, από κομμουνιστή σε κομμουνιστή, μέχρι να γίνει πράξη το όραμα για το οποίο τόσες και τόσοι αφιέρωσαν τη ζωή τους.

Το Κεντρικό Συμβούλιο της ΚΝΕ εκφράζει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του».

Πρόνοιες στον τομέα της υγείας

Πριν μεταβεί στο Δημαρχείο, ο Πρωθυπουργός επισκέφθηκε το Πολυδύναμο Περιφερειακό Ιατρείο Μεγίστης, όπου ενημερώθηκε για τις δυνατότητες της μονάδας και την έμφαση που δίνεται στην ποιοτική παροχή υπηρεσιών υγείας.

Παράλληλα με τις τακτικές μετακινήσεις καρδιολόγου και παιδιάτρου από το Κέντρο Υγείας Ρόδου, ολοκληρώνονται οι προσλήψεις μιας διευθύντριας γενικής/οικογενειακής ιατρικής και μιας διευθύντριας εσωτερικής παθολογίας, με επίδομα από το Stelios Philanthropic Foundation, ενώ επίκειται η δημοσίευση προκήρυξης για δύο θέσεις νοσηλευτικού προσωπικού.

Ο πρωθυπουργός συζήτησε σε σύσκεψη με τους τοπικούς φορείς στο δημαρχείο τα θέματα για το λιμάνι, τα έργα υποδομής, τα ενεργειακά, το ζήτημα της στέγης καθώς και κίνητρα για δημόσιους λειτουργούς. 

Επίσης ο κ. Μητσοτάκης , συνοδευόμενος από τον Πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη, τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Στρατηγό Δημήτρη Χούπη και τον Περιφερειάρχη Νοτίου Αιγαίου Γιώργο Χατζημάρκο, επισκέφθηκε τα επιτηρητικά φυλάκια και συνομίλησε με τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων καθώς και τους οπλίτες θητείας που υπηρετούν εκεί.

Από τις μικρονήσους Ρω και Στρογγύλη, τις οποίες επισκέφθηκε – για πρώτη φορά μαζί – το πρωί του Σαββάτου, ο κ. Μητσοτάκης διεμήνυσε πως «η κυβέρνηση στέκεται δίπλα στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης ώστε το νησί θα συνεχίσει να ευημερεί και να προσελκύσουμε περισσότερο μόνιμο πληθυσμό στο νησί».

Στη Ρω, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ενημερώθηκε για τον νέο προβλήτα, ξεναγήθηκε στο νέο κεντρικό κτήριο του φυλακίου, στο εστιατόριο και τα μαγειρεία, που είναι επίσης νεόδμητα, και είχε την ευκαιρία να δει τους πρόσφατα κατασκευασμένους ξενώνες των Ενόπλων Δυνάμεων.

Μετά τη συνάντηση στο Καστελλόριζο ο Πρωθυπουργός έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Να ευχαριστήσω τον Δήμαρχο και την ομάδα του για μια πολύ ουσιαστική συζήτηση. Χαίρομαι ιδιαίτερα που βρίσκομαι σήμερα στο Καστελλόριζο, επ’ ευκαιρία και της πολύ σημαντικής αυριανής εορτής.

Κάναμε μία συνολική επισκόπηση των σημαντικών εκκρεμοτήτων ως προς τα έργα υποδομής, τα οποία αφορούν στο νησί. Η δική μου η δέσμευση είναι σαφής: μέσα στην επόμενη τετραετία, κ. Δήμαρχε και κ. Περιφερειάρχα, πρέπει να έχουμε κλείσει όλα τα ανοιχτά μέτωπα, τα οποία «ταλανίζουν» το νησί εδώ και πολλές δεκαετίες.

Πολλά έργα βρίσκονται στη διαδικασία της ωρίμανσης. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στην αποκατάσταση του λιμανιού, στην οριστική επίλυση των ζητημάτων του βιολογικού καθαρισμού και της διαχείρισης της ύδρευσης, στην ανάγκη να μπορούμε να παρέχουμε ποιοτική στέγη σε όλους τους δημόσιους λειτουργούς οι οποίοι θα επιλέξουν να εγκατασταθούν στο Καστελλόριζο και βέβαια και στην προώθηση μιας σειράς έργων με σημαντικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα, είτε μιλάμε για τη διαχείριση των απορριμμάτων στη λογική zero waste είτε για την ενσωμάτωση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, μέσω φωτοβολταϊκών, έτσι ώστε να μπορέσει να υποστηριχθεί συνολικά η ηλεκτροπαραγωγή στο νησί.

Για όλα αυτά τα σημαντικά έργα είμαστε σε συντονισμό κεντρικά και με τον Δήμαρχο και με τον Περιφερειάρχη. Ο Πρόεδρος της Βουλής και η Βουλή των Ελλήνων γενναιόδωρα θα αναλάβει την αποκατάσταση κάποιων χώρων και κάποιων σπιτιών, έτσι ώστε το επόμενο καλοκαίρι να μπορούμε τουλάχιστον να στεγάσουμε τους γιατρούς, οι οποίοι επιλέγουν να έρθουν στο Καστελλόριζο, σε απολύτως αξιοπρεπείς και ποιοτικές συνθήκες. Οπότε, κ. Δήμαρχε, τα υπόλοιπα θα έχουμε την ευκαιρία να τα πούμε αύριο.

Επαναλαμβάνω για ακόμα μία φορά για το πόσο χαρούμενος είμαι για την παρουσία μου στο Καστελλόριζο και να γνωρίζετε ότι η κυβέρνηση στέκεται δίπλα στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Μεγίστης, έτσι ώστε να εξασφαλίζουμε ότι το νησί αυτό θα συνεχίσει να ευημερεί, θα συνεχίσει να προσελκύει περισσότερους μόνιμους κατοίκους και θα συνεχίσει να αναπτύσσεται.

Κυρίως να δίνει ευκαιρίες στα νέα παιδιά, στους νέους Καστελλοριζιούς, να μπορούν να ζήσουν και να προκόψουν εδώ στον τόπο τους, έναν τόπο ο οποίος έχει τόσο ξεχωριστό ιστορικό βάρος, βλέποντας αυτή την πολύ ωραία φωτογραφία… Από πότε είναι αυτή, Δήμαρχε;

Νικόλαος Ασβέστης: Από το 1917, επί γαλλοκρατίας.

Κυριάκος Μητσοτάκης: Να θυμόμαστε ότι το Καστελλόριζο είχε πάνω από 10.000 μόνιμους κατοίκους, οπότε ο σκοπός εδώ είναι πολύ σαφής και πολύ συγκεκριμένος: πώς θα μπορούμε να προσελκύσουμε περισσότερο μόνιμο πληθυσμό στο Καστελλόριζο. Να είστε σίγουρες και σίγουροι ότι θα αξιοποιήσουμε όλες τις δυνατότητες που έχουμε στη διάθεσή μας ώστε αυτόν τον στόχο να τον πετύχουμε.

Από την πλευρά του ο Δήμαρχος Μεγίστης Νικόλαος Ασβέστης σημείωσε: Ευχαριστούμε πάρα πολύ τον Πρωθυπουργό της χώρας, τον κ. Πρόεδρο της Βουλής, τον κ. Χατζημάρκο, τους Βουλευτές μας. Κάναμε μία εποικοδομητική συζήτηση όσον αφορά έργα τα οποία είναι σε εξέλιξη για το νησί μας. Τις επόμενες ώρες θα κάνει μια εξαγγελία ο Πρωθυπουργός για το τι ακριβώς συζητήσαμε και σε τι χρηματοδοτήσεις σκοπεύουμε να ενταχθούμε περαιτέρω.

Ο πρωθυπουργός κατέθεσε στεφάνι στο μνημείο της Κυράς της Ρω και επισκέφθηκε το σπίτι της, που έχει μετατραπεί σε μουσείο.

Τον Κυριάκο Μητσοτάκη συνόδευαν, επίσης, οι Βουλευτές Δωδεκανήσου της Νέας Δημοκρατίας, Γιάννης Παππάς, Εμμανουήλ Κόνσολας, Μίκα Ιατρίδη και Βασίλης-Νικόλαος Υψηλάντης.

Ο πρωθυπουργός επισκέφθηκε, ακόμη, το Ταχύ Περιπολικό Κατευθυνόμενων Βλημάτων «Υποπλοίαρχος ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ» του Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο είναι ελλιμενισμένο στο Καστελλόριζο.