...trying to get a life!

Ενάμιση χρόνο μετά..

2014-08-27T06:22:00.001-07:00

Ενάμιση χρόνο μετά η ζωή μου έχει αλλάξει όσο δεν το φανταζόμουν... οριστικά και αμετάκλητα πλέον.

Αφού έχω αλλάξει τόπο κατοικίας τρεις φορές όσο ζω στην Αγγλία, κατέληξα στο Portsmouth. Τώρα αν θα σου πω ότι αγαπώ το Portsmouth ψέματα θα είναι. Αυτό που μπορώ να σου πω είναι ότι η ζωή μου είναι μια χαρά, ίσως καλύτερη και από όσο θα περίμενα. Κάποιοι ήρθαν, κάποιοι έφυγαν, κάποιοι άλλοι πέρασαν και δεν ακούμπησαν.. όλα μέσα στο παιχνίδι που λέγεται ζωή είναι.. σημασία έχει να παίζεις καλή μπάλα.. και εγώ να ξέρεις ΠΑΟΚ είμαι αφού, μπορει να μην έχω τίτλους αλλά είμαι πάντα μεγάλη ομάδα ;)

Δεν μπορώ να γράψω και πολλά γιατί ο Παοκ αποφάσισε να θρονιαστεί στο laptop μου.. και νομίζω πως δεν μπορώ να πω ότι θα γράφω και πάλι... ίσως πλέον να θέλω να ζω απλά και όχι να γράφω για αυτά που ζω..

I am still here!

2013-03-11T10:04:00.001-07:00

κι όμως ναι.... είμαι ακόμη εδώ!

Εδώ και ας έχω να σου γράψω από το Νοεμβρη (πωπω πως πέρασε έτσι ο καιρός?)

Είμαι ακόμη εδώ να σου ξαναπώ πως θα αρχίσω πάλι να γράφω συχνά, η έστω να προσπαθήσω και ξερεις πως θα το κάνω, αλλά ξέρεις πως σε λίγο καιρό πάλι θα σταματήσω και ξανά πάλι τα ίδια...

Είναι που οι ρυθμοί της ζωής εδώ έχουν αλλάξει τόσο, είναι που η ζωή μου εδώ αλλάζει, είναι που το έχουμε χάσει όλοι μαζί, είναι πολλά μαζί!

Ένα είναι σίγουρο, το μόνο σίγουρο, είμαι ακόμη εδώ και σας κλείνω με νόημα το μάτι... οποίος το πιάσει, το έπιασε... θα εξηγήσω/ εξηγηθώ μια άλλη στιγμή..

image location: www.keepcalm-o-matic.co.uk

Κρύο...

2012-11-29T17:57:00.002-08:00

Από όσο ξέρω στην Ελλάδα δεν άρχισαν τα κρύα ακόμη, από μια άποψη καλό είναι, ήλιος, ζέστη και θάλασσα είναι από τα αγαπημένα μου... Εδώ πάλι μετά τις πλημμύρες (πάντως το μπαλκόνι πάνω το "ποτάμι" πλέον του γείτονα ακόμη το ζηλεύω - ηλίθια... μην ασχολείσαι!), άρχισαν τα κρύα.. απόψε είμαστε αισίως στους -2. Κάπου πήρε το μάτι ότι περιμένουν τον χειρότερο Χειμώνα των τελευταίων 100 χρόνων (είναι που ήρθα γω)...

Δεν μπορώ να πω... εξοπλίστηκα κατάλληλα.. μποτίτσες και πάρκα με τη νιτσα, τη γουνίτσα που μια φορά την έβαλα και ίδρωσα.. και καλά με το κρύο του καιρού βολευτήκαμε.. καλοριφέρ, κασκόλ, μπουφάν και δεν συμμαζεύεται.. με το κρύο της ψυχής τι γίνεται? Πουλάνε τίποτα στα πολυκαταστήματα μήπως? Στο internet? μπα..

Έκανα για πρώτη φορά όσο καιρό τώρα γράφω γιατί προβληματίστηκα με την τελευταία μου πρόταση... ξέρεις τι? Η ψυχή μας κρυώνει μόνο αν την αφήσουμε.. και καλώς ή κακώς οι ψυχές μας δεν ζεσταίνουν όλες με τον ίδιο τρόπο, σίγουρα η αγάπη είναι το καλύτερο "καλοριφέρ" αλλά υπάρχουν και άλλοι τρόποι.. σκέψου απλά τι σε κάνει να χαμογελάς και κάπου εκεί θα βρεις το "δικό" σου καλοριφέρ...

Προς το παρόν σκέφτομαι πως προτεραιότητα μου είναι να βάλω τα πατουσάκια μου κάτω από το πάπλωμα γιατί πάγωσαν και να ξανακοιμηθώ :) θέλουμε να ονειρευτούμε παρέα με την ψυχή μου...

Καληνύχτα μας.. ή μήπως καλημέρα?

image located: english-learners.com

Salonica my Love!

2012-10-26T04:20:00.004-07:00

Σήμερα η πόλη μου γιορτάζει 100 χρόνια από την απελευθέρωση της και φυσικά δεν γινόταν να μην γράψω κάτι για αυτήν ανάμεσα στα μεετινγς και τον χαμό στον γραφείο. Είναι γιατί μου λείπει? μπορεί... είναι γιατί είναι κομμάτι του DNA μου? Σίγουρα :)

όπως είπα και πέρσι έχουν χίλιαδες λόγους να την αγαπώ, πέρα από τους προφανείς... εκεί είναι η οικογένεια μου, κάποιοι από τους καλύτερους μου φίλους και το σπίτι μου... ναι πάντα εκεί θα είναι το σπίτι μου, το παιδικό μου δωμάτιο και όλα αυτά τα χαρούμενα μα συνάμα μελαγχολικά λόγω των 3000 και κάτι χιλιομέτρων που μας χωρίζουν.. Δε νομίζω ότι χρειάζεται να πω γιατί αγαπώ την πόλη αυτή, είπα κάποια πέρσι και τα λέω πλέον κάθε μέρα σε όσους συναντώ...

Δήμαρχε! εγώ να δεις πόσο προωθώ τον τουρισμό, ήδη σου έχω στείλει δύο δείγματα :Ρ

Δυστυχώς δεν έχω νέες φωτογραφίες από την πόλη μου, οπότε σκέφτηκα ότι αυτό το video είναι ότι πιο πρέπον για σήμερα...

Δεν ξέρω εσείς τι θα κάνετε απόψε, όλο και κάποιον Δημήτρη ή Δήμητρα θα έχετε να πάτε, εγώ πάντως θα πιω ένα ποτό στην υγεία της σίγουρα!

Και ένα τραγούδι που ακούω συχνά τελευταία Θεσσαλονικιός - Δημήτρης Χρυσοχοΐδης (Χρόνια πολλά Μήτσο!)

59 days to go...

2012-10-24T03:46:00.004-07:00

Σε 59 μέρες θα είμαι και πάλι ελλάδα μετά από 7 περίπου μήνες (wow... time goes by... not so slowly after all!)... αρχικά θα σου πω ότι ανυπομονώ αλλά κάπου μέσα νιώθω ένα σφηξιμο.. τι θα δω? τι έχει αλλάξει τόσο καιρό που λείπω? και αλλά τέτοια χαζά που για κάποιον ηλίθιο λόγο με τρομάζουν.

Nα είμαι ειλικρινής αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι το μετά! Πως θα είμαι εγώ μετά αφού θα έξω δει τους δικούς μου ανθρώπους, τους φίλους μου και τον τόπο μου.. το ψυχολογικό σοκ μπορεί να είμαι μεγαλύτερο από όσο σκέφτομαι... ίσως και να υπερβάλω, μην με παρεξηγείς δεν είναι ότι δεν θέλω να έρθω, απλά πλέον το φόβαμαι λίγο για κάποιους ακόμη λόγους που δεν μπορώ αλλά και δεν θα ήθελα να μοιραστώ... ελπίζω απλά να κάνω λάθος...

original image: pixopop.com

cyber.... life?

2012-10-07T14:13:00.001-07:00

Μετά το cyber-sex… πήγαμε στο cyber-life.. δυστυχώς, έχουμε φτάσει στο σημείο να ερωτευόμαστε, να χαιρόμαστε, να κλαίμε μέσω social media… δεν θα κάτσω να πω γιατί και πως.. οι λόγοι εμφανείς.. μοναξιά, αποξένωση, ανασφάλεια κτλ κτλ

Αυτό που θέλω να μοιραστώ είναι ο φόβος μου… δεν θέλω να καταλήξω ούτε εγώ, ούτε οι φίλοι μου μια cyber περσόνα… που θα έχω χιλιάδες φίλους και followers αλλά κανέναν να πάρω τηλέφωνο, να πω ένα καφέ ή να περπατήσω… έχω πιάσει πολλές φορές τους γύρω (ίσως και τον εαυτό μου) να ψάχνουν την ατάκα, την φωτογραφία για να γίνουν αρεστοί στους υπόλοιπους.. να πάρουν like, fav ή RT. Να το παίζουν καλοί με τους υπόλοιπους, να «νοιάζονται» αλλά όταν τους ζητήσεις να πιεις ένα καφέ, δεν εμφανίζονται πότε… δεν το απαιτεί το account τους.. λυπάμαι :)

Δεν λέω όχι στα social media και την ηλεκτρονική επικοινωνία, αλλά μην σας γίνει καθημερινότητα και χάσετε την πραγματικότητα.. αυτό μόνο «φοβάμαι» και το λέω εγώ.. που είμαι αρκετές ώρες μέσα… δυστυχώς.. όμως είναι ο πιο οικονομικός τρόπος να επικοινωνήσω με αυτούς που «άφησα» πίσω… όμως ναι ξεχνιέμαι καμιά φορά χωρίς να υπάρχει λόγος… αλλά ακόμη καλά κρατώ.. θαρρώ! :)

Λοιπόν για πες μου…. Σε πόσους είπες χαμογελαστός καλημέρα σήμερα και σου απάντησαν με χαμόγελο από χείλη και όχι παρενθέσεις?

αααααα... και άσε κάτω το smartphone χρυσο μου!!!!

picture found: http://muthurikinyamu.blogspot.co.uk

Μονάχο... Μόναχο????

2012-09-23T17:56:00.001-07:00

..μόλις γύρισα από ένα υπέροχο Σαββατοκύριακο και αντί να ξεκουραστώ, ένιωσα την ανάγκη να γράψω τις σκέψεις μου.. το Σαββατοκύριακο αυτό ήταν υπέροχο λόγω των ανθρώπων που είδα μετά από καιρό, της παρέας που είχα καιρό να δω σε συνδυασμό με το όμορφο Μόναχο..

Είναι περίεργο θα πει κανείς, γιατί με κάποια από τα παιδιά δεν μιλούσα τακτικά πλέον, αλλά μόλις τα είδα ένιωσα απίστευτα καλά, νοστάλγησα τις όμορφες στιγμές στο γραφείο και όχι μόνο. Είχα καιρό να περάσω τόσο όμορφα και αυτό δεν σημαίνει ότι δεν περνάω καλά στο Λονδίνο ή ότι η παρέα μου εδώ δεν είναι εξίσου καλή. Απλά είναι διαφορετική κατάσταση... Νομίζω κατά ένα τρόπο, τα παιδιά μου θύμισαν τα όμορφα που αφήσαμε πίσω μας... όμως παράλληλα μου έδειξαν τα όμορφα που με περιμένουν μπροστά μου.. ταξίδια, γέλια, χαρές, φίλοι.. είναι όλα μέσα στο παιχνίδι και εγώ αρχίζω να νιώθω έτοιμη για όλο αυτό.. αρχίζω και συνειδητοποιώ πως δεν είμαι και τόσο μόνη μου, υπάρχουν έστω και μακριά μου, άνθρωποι που νοιάζονται για μένα.. και πίστεψε με, δεν υπάρχει καλύτερο συναίσθημα... γιατί ακόμη και το Μόναχο, δεν είναι μονάχο!

ΥΓ. Δεν σε τρομάζω καμιά φορά πως μέσα στην γκρίνια μου βρίσκω τόση αισιοδοξία?.. Μην ανησυχείς, το Oktoberfest θα φταίει :P

Απουσία..

2012-09-13T14:46:00.002-07:00

Δεν ξέρω αν το έχετε παρατηρήσει (μπα) αλλά τελευταία αυτή που είναι αισθητή είναι η απουσία μου (χεστήκατε I know :P ) και όχι η παρουσία μου… που κακά τα ψέματα, όταν έχω διάθεση μόνο απαρατήρητη δεν περνάει..

Δεν έχω τίποτα (και πάλι χεστήκατε I know) και ομολογώ πως είμαι σε μια πολύ καλή φάση μετά από αρκετό καιρό (φτύστεμε μη με ματιάξετε!) Θέλω γενικά να απέχω λίγο από όλους και όλα και να πάρω απλά τον χρόνο μου.. χρόνο καθαρά για μένα και για κανέναν άλλο. Μετά από όοοοολα αυτά που έχουν γίνει νομίζω το αξίζω :) Σκεφτείτε το, κάτι σαν τον χρόνο που χρειάζεται το laptop σας για κάνει reboot… ok, ok.. ξέρω πως θεωρητικά το reboot το έχω κάνει εδώ και ένα μήνα, αλλά τώρα μου βγήκε.. ή μάλλον τώρα βρήκα χρόνο… ή μήπως απλά τώρα θέλω?! Δεν έχει σημασία.. χαζή είμαι ό,τι θέλω κάνω!

Μην ανησυχείτε λοιπόν (λέμε τώρα) αν δεν σας πολυμιλώ, αν δεν παίρνω τηλέφωνα κτλ.. να ανησυχήσετε αν συνεχίσετε να μην με βλέπετε κοντά σας όταν τελειώσει η «διαδικασία».. γιατί ως γνωστόν… τίποτα καλύτερο από ένα format…

...1 χρόνος ζωής...

2012-07-25T13:57:00.001-07:00

..ή 84 αναρτήσεις μετά... είμαι ακόμη εδώ!.. καλά δεν είμαι όσο θα ήθελα ή όσο θα έπρεπε, αλλά είμαι ακόμη εδώ να ταράζω που και που τα διαδικτυακά νερά μου... ενίοτε και τα νεύρα μου :Ρ

Πριν ένα χρόνο ακριβώς πήρα την απόφαση να αφήσω την Ελλάδα (το ότι δεν θα έμενα στην Αθήνα ήταν γεγονός, αλλά ούτε και στην αγαπημένη μου Σαλονίκη μπορούσα να γυρίσω) γιατί είχα φρικάρει απίστευτα, ένιωθα χαμένη και τόοοοοοσο απογοητευμένη... σήμερα... 365 μέρες μετά, έχω τηρήσει την απόφαση/ υπόσχεσή μου.. όσο και αν λίγοι το πίστεψαν, μέχρι την τελευταία στιγμή, όσο και αν κάποιοι πιστεύετε πως θα γυρίσω σύντομα... είμαι μόλις 3000 χιλιόμετρα μακριά σας.. Τολμώ να πω πως πέρα από ένα βράδυ φρίκης κάπου στο Greenwich, δεν έχω μετανιώσει για την απόφασή μου…

..έχω κλείσει ήδη 2 μήνες στο Λονδίνο.. το Λονδίνο που θέλω να αρχίσω να αποκαλώ "σπίτι".. το Λονδίνο που ήδη με ενθουσίασε, με αρρώστησε, με φρικάρισε, με άγχωσε, αλλά τώρα πια είναι ο δικός μου γύρος.. σε μόλις 2 μήνες κατάφερα να "δαμάσω" (κάπως) το... θεριό και είναι η ώρα μου να σηκώσω κεφάλι ;)

Be aware... my new chapter is about to begin ;) ..it would be much more excited! Promise :)

ΥΓ. Ξέρω.. νιώθω ότι πολλοί περιμένετε από εμένα το καλύτερο.. αυτό να ξέρετε κάποιες στιγμές με αγχώνει, αλλά με πεισμώνει κιόλας.. ίσως γιατί έτσι σας έχω μάθει… Σημασία έχει πως δεν θα σας απογοητεύσω ούτε αυτήν την φορά, γιατί πολύ απλά τα ίδια και περισσότερα περιμένω και γω από τον εαυτό μου!

original image location: http://www.trekearth.com

Το... νησί με τα... αρχεία!

2012-07-22T19:17:00.000-07:00

Έχω παρατηρήσει ότι από τότε που έφυγα από Ελλάδα, οι σκέψεις μου έχουν γίνει εντονότερες και ίσως πιο "βαθιές".. πέραν του προφανούς (χτίσε τη νέα σου ζωή, πέτυχε στην δουλειά σου, χαμογέλα), έχω πιάσει πολύ τον εαυτό μου να σκέφτεται άτομα, ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο άφησαν ένα στίγμα τους, ή ίσως ήθελα εγώ να αφήσουν, αλλά ατυχήσαμε... νομίζω ότι περνάω μια εποχή αυτοκριτικής και ανασκόπησης... αν και το reboot μου δεν είναι μακριά, έχει ίσως ήδη αρχίσει και θα μείνουν μόνο όσα "αρχεία" βάλω στο back up μου..

Κάθε άνθρωπος που πέρασε από τη ζωή μου, μάλλον που έβαλα στην ζωή μου είναι ένα "αρχείο", κάποιοι ίσως να είναι ολόκληροι φάκελοι... κάποιοι είναι τόσο μικροί που δεν ασχολείσαι καν μαζί τους.. κάποιοι έχουν φωτογραφίες, αισθήματα, εμπειρίες, αναμνήσεις.. όλοι έπαιξαν τον ρόλο τους στο πάζλ που λέγεται Νίκη.. καλώς ή κακώς..

Πριν κάνω το reboot μου, θυμήθηκα, συγκινήθηκα, χάρηκα, νεύριασα (γκουχ γκουχ).. λίγο πολύ ό,τι έκανα και στη ζωή μου.. προσπάθησα να καταλάβω τις επιλογές που έχω κάνει στους ανθρώπους που στάθηκαν δίπλα μου, φίλους που άφησα, έρωτες που "σκότωσα", άνθρωποι που με πρόδωσαν, χείλια που χαμογελάσαμε παρέα, αγκαλιές που κούρνιασα, ποτήρια που τσούγκρισα, μάτια που δάκρυσαν και άλλα τόσα... νόμιζα είχα καταλάβει.. τελικά τώρα που γράφω, νομίζω πως πάλι δεν τα κατάφερα... κατάφερα όμως να καταλάβω εμένα, γιατί έχω γίνει έτσι και αν μου αρέσει αυτό... προφανώς και δεν τα κάνω όλα τέλεια (καλά τα κάνω, αλλά ας σου χρυσώσω το χάπι), αλλά έχω φτιάξει το τρόπο σκέψης μου έτσι ώστε να ευχαριστεί εμένα... είμαι σκληρή με τους ανθρώπους και απαιτητική (χθες το χάραμα αρκετά χιλιόμετρα μακριά μου, ένας άνθρωπος με κατάλαβε ακριβώς, τελικά δεν είναι απαίτηση, αλλά μια "ανάγκη" δική μου)... λίγο πολύ και εσύ "περιμένεις" από τους ανθρώπους που έχεις ψηλά να σου φερθούν ανάλογα, έτσι δεν είναι?

Αν δεν σου φερθούν όπως περιμένεις, συνήθως ή περιμένεις πααααάρα πολύ ή απλά λάθος πράγματα (άμα δεν ήταν χρυσό μου έτσι όλοι θα χαμε τύχει το Τζόκερ ως τώρα!).. άτομα σαν και του λόγου μου ίσως ενθουσιάζονται πολύ εύκολα (φαινομενικά), δένονται εύκολα (φαινομενικά), όμως για να καταφέρεις το δέσιμο, ίσως χρειαστεί να το ψάξεις πιο πολύ από την χαμένη Ατλαντίδα.. κάθε θησαυρός (ψωνάρααααααα) όμως δεν θέλει και ψάξιμο μέσα από χάρτες και μυστικά περάσματα?! ...πρόσεχε! Μπορεί στα χέρια σου (ή και μου) ο θησαυρός να γίνει άνθρακας!

Όταν όμως καταφέρεις να πας στο νησί.. (η μάνα σου, εγώ και συ?!... ουπς! παρασύρθηκα :Ρ ) αράζεις και απολαμβάνεις το τοπίο... το εξερευνείς ώστε να το μάθεις και να το αγαπήσεις.. ή το φροντίζεις/ αναπτύσσεις για να κάνεις την ζωή σου εκεί ακόμη ομορφότερη? ιδού η απορία... η απάντηση δική σου πάντα.. απλά να ξέρεις... κακιά δεν είμαι, ο Willy Wonka φταίει.. τύπωσε λίιιιγα χρυσά εισιτήρια διαρκείας στο νησί μου!.. sorry mate! :)

original image location: http://wallpapers.pixxp.com

Σκόρπιες Σκέψεις...

2012-07-17T06:23:00.001-07:00

..τις τελευταίες μέρες όλα κυλούν τόσο γρήγορα που δεν έχω καν χρόνο να τα σκεφτώ, θέλω πολύ να γράψω κάτι, να μοιραστώ τις σκέψεις μου αλλά μόλις ξεκινώ να το γράφω, το αφήνω έτσι... οι σκέψεις μου είναι σκόρπιες, το μυαλό μου ταξιδεύει και τολμώ να πω πως δεν έχω συνειδητοποιήσει τι μου έχει συμβεί...

Αποφάσισα λοιπόν να μοιραστώ το χάος του μυαλού μου ακριβώς έτσι όπως είναι...

Χαίρομαι πολύ που εξελίσσομαι αλλά πλέον δεν στεναχωριέμαι καθόλου για όσους έχουν βαλτώσει.. ο καθένας κάνει τις επιλογές του άλλωστε...

Η απουσία δικών μου ανθρώπων που είναι ακόμη πιο έντονη, αλλά πλέον έχω καταλάβει ποιοι είναι αυτοί και χαίρομαι τόσο... τα άτομα που δεν αξίζουν πλέον τα έχω απωθήσει από το είναι.. αν δεν μπαίνω στον κόπο να σου πω ούτε καλημέρα, νομίζω δεν χρειάζεται να περιμένεις κάτι παραπάνω από εμένα... δεν στεναχωριέμαι πλέον που χαθήκαμε, ίσα ίσα το χαίρομαι...

Έχω αρχίσει να γίνομαι πάλι "σκληρή" με τους ανθρώπους.. αυτό δεν ξέρω αν είναι κακό, βασικά δεν ξέρω αν είναι η σωστή λέξη... απλά πλέον τα στάνταρ μου είναι τόσο ψηλά που αν δεν τα καλύπτεις δεν έχει χωροΧρόνο στον κόσμο μου... και θα το καταλάβεις και συ αυτό πως είναι το καλύτερο...

Τολμώ να πω πως γνώρισα δύο ψυχές εδώ στο Λονδινάκι που εκτιμώ πολύ, με κάνουν να χαμογελώ και θα ήθελα πολύ στο τέλος της διαδρομής να θεωρεί ο ένας τον άλλο ΦΙΛΟ! Δύσκολη λέξη, δεν την λέω εύκολα, ιδίως πια, αλλά πιστεύω πως τα άτομα αυτά, το αξίζουν... οπότε για αυτό και μόνο θεωρώ τον εαυτό μου πολύ τυχερό!

Η ζωή μου μπαίνει σε μια τάξη.. κάπως... αλλά τώρα που θα γίνει το reboot, έχω πάλι τόσα να κάνω... από τα πιο πρακτικά όπως το σπίτι, μέχρι τα πιο ασήμαντα όπως ένα φανταστικό ζευγάρι γόβες που είδα τις προάλλες...

Οι γείτονες μου είναι τρελοί! Αυτό στο υπογράφω... η μία ακούει ομιλίες χαράματα και έρχεται να μας κάνει παρατήρηση ενώ κοιμόμαστε... μάλλον μιλάμε στον ύπνο μας ή έχουμε φαντάσματα, δεν εξηγείται.. και η απέναντι νομίζει ότι εργάζεται στην Λυρική και τραγουδάει... δυστυχώς για μας χωρίς μουσική!

Έχω αρχίσει να αγαπώ την βροχή και να απολαμβάνω να περπατώ σε αυτήν... αρνούμαι να ανοίξω την ομπρέλα μου...

Πρέπει να κουρευτώ, μήπως να κάνω τα μαλλιά μου πάλι κόκκινα ή επαναλαμβάνομαι?!

Τους νέους μου στόχους δεν θα σας τους πω, απλά θα σας τους δείξω από κοντά... νομίζω είναι καλύτερα έτσι...

Χθες έμαθα ότι τελικά ο ωροσκόπος μου λέει είναι Ιχθύς και όχι Κριός, δεν κατάλαβα και τι σημαίνει, απλά με διαβεβαίωσαν πως δεν έκλεισα αδίκως την θέση μου στο τρελοκομείο....

Δοκίμασα sushi... διακωμωδώντας το πείστηκα να δοκιμάσω, δεν το μετανιώνω, απλά επιμένω μια coca cola μετά την θέλει :Ρ

Moυ αρέσει εδώ και χαίρομαι πολύ που έφυγα..

Μου λείπετε... :)

A... zoo next to my house!

2012-07-07T00:06:00.002-07:00

..καλά ντάξει, υπερβάλω λίγο, δεν είναι και zoo.. zooάκι είναι, άντε καλά! Animal Park.. συγκεκριμένα το Maryon Wilson Animal Park εδώ στο Charlton (είπαμε μένω σύνορα Charlton - Woolwich).. γενικά το Maryon Park το έχω αναφέρει ξανά, αλλά ούτε λόγος για ζωάκια ε? εχμ.. χθες το απόγευμα το ανακάλυψα.. όχι δεν είμαι τεμπέλα ok? απλά είναι μεγάλο και βρε κουτό.. για σένα το κάνω! Αν στα πω όλα με μιας θα βαρεθείς :Ρ

Στην χθεσινή μας βόλτα λοιπόν, παρατήρησα ότι ένα άλλο μονοπάτι λέει "animal park"... μωρέ χαζό είναι? σκέφτηκα.. προχωρήσαμε στο μονοπάτι και αμέσως φάνηκαν τα "κλουβιά".. τελικά άλλος ήταν ο χαζός εδώ... ήταν κλειστό βασικά όταν πήγαμε, οπότε είδαμε τα ζώα πίσω από τους φράχτες και δεν είχε δραστηριότητες (για τα παιδάκια είναι Νίκη!).. αλλά πάλι κάνεις την βόλτα σου ελεύθερα!.. Διαβάζω ότι το πάρκο άνοιξε φέτος στις 26 Μάη και ότι δυστυχώς αντιμετωπίζει θέματα με την χρηματοδότηση του (κρίμα).. Πέρα από το απέραντο πράσινο, οι κάτοικοι του πάρκου είναι μερικά ελάφια, άλογα, κατσικούλες, προβατάκια, κοτούλες, παγόνια, πάπιες, σκίουροι, λαγοί κα. Ενθουσιάστηκα πολύ γιατί σε βήματα αναπνοής έχει σπίτια, είναι προσβάσιμο μέχρι αηδίας.. μου αρέσει πολύ αυτή η κατάσταση..

Για κάποιο αδιευκρίνιστο λόγο (δεν θέλω σχόλια επί τούτου) την τιμητική μας την είχαμε στις κατσίκες.. μία μας είχε πάρει κυριολεκτικά από πίσω, ενώ η ασπρόμαυρη που πάσχιζα να βγάλω φωτογραφία μου έκανε τσαλιμάκια... ΠΑΟΚ είναι σίγουρα.. εξάλλου όταν τα πήρα και της φώναξα "Έλα εδώ μωρή ρουφιάνα ΠΑΟΚτσού" μια χαρά έτρεξε κατά πάνω μας...

Ίσως αυτό το πάρκο να μην σου φαίνεται κάτι το ιδιαίτερο, αλλά για μένα είναι! Θα πηγαίνω σε αυτό το κομμάτι πλέον... αν ακόμη δεν σου γεμίζει το μάτι, σκέψου πόσα πάρκα (ούτε καν με ζώα) έχεις στην γειτονιά σου... χμμμ... το φαντάστηκα :)

Πρασόρυζο...

2012-07-05T12:31:00.001-07:00

..σήμερα η Γηραιά Αλβιώνα μύρισε λίγο πιο οικεία.. μύρισε πρασόρυζο...

Όχι δεν θα το γυρίσω ΚΑΙ γω (γκουχ γκουχ!) σε blog μαγειρικής απλά το πρασόρυζό είναι η σημερινή μου "γέφυρα".. η γέφυρα με τις αναμνήσεις των μεσημεριών στην Θεσσαλονίκη που το χλαπάκιαζα (α! η αλήθεια να λέγεται), την οικογένεια μου και όλα όσα έχω αφήσει πίσω..

Αμάν βρε συ Νίκη, όλα αυτά το πρασόρυζο?! Και όμως.. κάποιες γεύσεις και μυρωδιές τις έχουμε συνδέσει με ανθρώπους, αισθήματα και καταστάσεις.. έτσι για μένα το πρασόρυζο ως ένα από τα πιο αγαπημένα φαγητά που φτιάχνει η μητέρα μου (δεν μου έχει μαγειρέψει κανείς άλλος ποτέ, οπότε είναι το φαγητό της μαμάς μου! τέλος!) με φέρνει λιιιίγο πιο κοντά τους.. Η μυρωδιά μου έφερε στο νου τα μεσημέρια γύρω από το τραπέζι και ό,τι συνόδευε εκείνες τις στιγμές...

Το περίεργο της υπόθεσης είναι πως δεν έφυγα τώρα από το σπίτι μου αλλά πριν 4 χρόνια περίπου, αλλά τώρα που είμαι τόσα χιλιόμετρα μακριά όλα είναι πιο έντονα.. ό,τι μου θυμίζει το σπίτι και τους δικούς μου ανθρώπους, είναι ακόμη πιο ωραίο! Ο,τιδήποτε το ελληνικό με κάνει να χαμογελώ, ακόμη και αν ποτέ δεν μου άρεσε πριν.. μάλλον θα φταίει που είμαι σε περίοδο προσαρμογής.. ή θα είμαι έτσι πλέον?!.. για να δούμε... Aφού φτάσαμε στο σημείο να αφιερώνω post στην κυρά Μαρία, δεν μας/ σας βλέπω καλά... :Ρ

Πάω να κόψω λίγη φέτα, να φάω το πρασόρυζο μου με την ησυχία μου... Ορίστε μας!

ΥΓ. Ρε μάνα μαζί με τα postan δεν στέλνεις και κανά τάπερ?!.. just kidding :P

Cyta και τα νεύρα μου στην... τσίτα!

2012-07-02T13:23:00.002-07:00

..Νωρίτερα σήμερα πληροφορήθηκα μέσω πιο-εξοργισμένων- και- ειρωνικών-πεθαίνεις σχολίων ότι η αγαπητή (Μπα!) Cyta ζητάει 25 ολάκερα ευρώ για να κάνεις αίτηση για μια θέση εργασίας.. κάτι σαν το δημόσιο... παράβολο και τσι... δεν το πίστεψα στην αρχή μέχρι που το είδα στο site τους...

Να προσπαθήσω να καταλάβω ότι σε έχουν "πρήξει" τόσοι που ζητάνε δουλειά πλέον με την οικονομική κρίση... αλλά με ποιο σκεπτικό θα τους χρεώνεις κιόλας?! Ίσα ίσα, θα έχεις τόσες αιτήσεις που θα βρεις πολύ αξίολογο προσωπικό σε τιμή.. ευκαιρίας! Απαγορευτικό μπορεί να μην είναι για εσάς, για κάποιους όμως είναι.. από πότε δηλαδή η όρεξη και η ανάγκη για δουλειά μετριέται στο αν θα δώσεις 25 ευρώ για την αίτηση σου?! Δεν το καταλαβαίνω ειλικρινά.. Αισθάνομαι ότι απλά μας/ σας κοροϊδεύουν και παίζουν με την ανάγκη μας για επιβίωση.. Όσο και αν πήγε η εταιρία μετά να τα μπαλώσει λέγοντας πως το ποσό θα επιστραφεί, κάτι τέτοιο δεν γράφεται στην επίσημη σελίδα.. Άμα είναι να πληρώσουμε πάμε και αλλού καλέ, σε σας θα ερχόμασταν?!.. να είμαστε και λίγο σοβαροί.. Μετά την οικονομική κατρακύλα, ήρθε και η κοινωνική δυστυχώς... λυπάμαι πολύ.. δεν θα πάρουμε! Δεν ξέρω τι θέλατε να καταφέρετε με αυτό αλλά σε τόσο δύσκολες εποχές για την αγορά, μάλλον καταφέρατε τα ελληνικά νοικοκυριά να μην σας προτιμήσουν..

Θυμίστε μου αύριο να πάρω τηλέφωνο τα recruitment agencies που μιλάω εδώ.. όχι τίποτα με τόσες αιτήσεις και τα σχετικά θα πρέπει να πουλήσω το κορμί μου :Ρ

Άιντε να σοβαρευόμαστε λέω εγώ...

Τυραννιέμαι! (..όχι εγώ καλέ, η Βίσση!)

2012-07-01T20:05:00.000-07:00

..μιας που και πάλι βρυκολακιάζω, είπα να ακούσω μουσικούλα.. και πέφτει το μάτι μου στο νέο video clip της Άννας Βίσση (παιδική μου αγάπη) με τον τίτλο "Τυραννιέμαι".. ντάξει, θα μας κάνει σκατά την ψυχολογία σκέφτηκα αλλά παρά ταύτα το πάτησα το ρημάδι το "play"... ευτυχώς θα πω...

..το τραγουδάκι αν και με στίχο "βαρύ", της κλάψας και του στεναγμού, είναι χορευτικό popάκι (κάτι μου θυμίζει από τα παλιά) και το video clip... ΑΠΟΛΑΥΣΤΙΚΟΤΑΤΟ! Δεν συνηθίζω να ασχολούμαι με video clip αλλά η μούρλα, η "ο,τι να ναι" κατάσταση και η χαζομάρα του μου έφτιαξαν το κέφι! Τραγελαφικό το πένθος της κομμώτριας Άννας για τον Τότσικα (έλεος, δεν μπόρεσαν να βάλουν κανένα άλλον?!).. Δεν θα σταθώ στην ηλικία της τραγουδίστριας για να κάνει κάτι τέτοιο, στην ποιότητα του τραγουδιού κτλ... δεν με νοιάζουν.. αυτό που έχει σημασία είναι ότι το τραγουδάκι μου κόλλησε και είναι περασμένες 4....

Τυραννιέεεεεεεεεμαιιιιιιι... με έχει η αγάπη κουρελιάσει... δεν αντέχωωωωωωωωωωω...
τριαλαλί τριαλαλό :)

Have fun.. και χαμογελάστε λέμε ;)

Άννα Βίσση - Τυραννιέμαι (official video clip)

ΥΓ. θέλω αυτό που φοράει η Άννα όταν βγαίνει από το κομμωτήριο... (μη βαράτε!)

Γειτονιά...

2012-06-30T19:12:00.001-07:00

..επειδή τα έχω παίξει ολίγον τι μέσα στο σπίτι Σαββατιάτικα και οι γειτόνοι κάνουν πάρτυ (πρέπει να τους μάθω να ακούν λίγο μουσική της προκοπής γιατί δεν παλεύεται..) είπα να ξαναγράψω γιατί σας έχω παραμελήσει αρκετά θα έλεγα.. και επειδή δεν ξέρω πότε θα αξιωθώ πάλι... να μαι..

Η αλήθεια είναι πως είμαι 1,5 μήνα Λονδίνο και δεν έχω δει σχεδόν τίποτα.. μα τίποτα όμως... εδώ ρε Νίκη δεν είχες δει τίποτα 4 χρόνια και στην Αθήνα, θα δεις στο Λονδίνο σε 1,5 μήνα θα πεις... σκάσε θα πω εγώ και μην αρχίζεις :) Θα σας δείξω λίγο την φανταστικιά γειτονιά μου, που ούτε και αυτην την ξέρω αλλά δεν πειράζει λέμε...

Μένω (ακόμη δηλαδή, γιατί με αυτά που βλέπω με τις εταιρίες θα ξενιτευτώ στο τέλος, το βλέπω να έρχεται..) στο Woolwich, στο ΝοτιοΑνατολικό Λονδίνο που ανήκει στο Greenwich... χέστηκες θα με πεις τώρα αλλά κάπως πρέπει να αρχίσω... 5 λεπτά από το σπίτι μου είναι το Thame Barrier (ξες εκείνο το μικρούυυυυυλι κινητό "φράγμα", το 8ο θαύμα του κόσμου κατά ορισμένους...κατάλαβες, τόσο χάλια... καθόλου εντπωσιακό :Ρ ..και ούτε δέκα το ferry (Woolwich ferry) που σε πάει στην απέναντι όχθη του ποταμού.. Διαβάζω ότι στις περσινές εξεργέσεις είχε την τιμητική της η περιοχή.. κλασικά όπου γάμος και χαρά εγώ εκεί να πάω.. βλέπε πόσες φορές κατέβαινα το ζαβό ακόμη και μόνη στο Σύνταγμα..

Σαν περιοχή μπορώ να πω ότι μου αρέσει αρκετά, γιατί εδώ που μένουμε είναι σχετικά βιομηχανική (μη φανταστείς βιομηχανίες, εταιρίες κατασκευαστικές, yards, συνεργεία, πολυκαταστήματα κτλ έχει) και είμαστε το μόνο συγκρότημα κατοικιών σε αυτό το κομμάτι..

Στην απέναντι μπάντα που είναι και το γήπεδο (Αχ!) - μεταξύ μας ούτε που ήξερα την Charlton FC αλλά μη τους το πείτε θα τους πληγώσω, είναι κυρίως κατοικίες.. πάρκα εδώ, πάρκα εκεί... καλέ πάμε από δω να δούμε.. ωωωωω το Thames Barier.. πας στο πάρκο (δεν το περίμενες να χει :Ρ ) πιάνεις ένα παγκάκι και διαβάααααααζεις με τις ώρες... στην απέναντι μπάντα το Maryon park... picnic και περίπατος...

...ήθελα τρομάρα μου να πάω πιο πάνω να δω και το πάρκο του Charlton... ψόφησα η ρουφιάνα (η ανηφόρα δεν είναι για το γόνατο μου), αλλά άξιζε... προσπερνάω το γεγονός ότι το πρώτο που μου έκανε εντύπωση ήταν το νεκροταφείο – “Ααααα! Τι τέλεια παλιά εκκλησία, πάω να την βγάλω φωτό από μπροστά!... Παναγία μου! Έχει τάφους” είπα και έφυγα σαν την τρελή του χωριού… ήμασταν στο Village για… και μένω στο υπέροχο πάρκο με την άαααααααααπλα του... γηπεδάκια, υπαίθριο γυμναστήριο, όλα τα καλά...

Ντάξει δεν είμαστε (ωπ! να τος και ο πρώτος πληθυντικός!) μόνο πάρκα όμως, έχουμε 2 σταθμούς τρένου στο 5λεπτο και σταθμό μετρό στο 10-15λεπτο, συνήθως απολαμβάνω την βόλτα μου με το αστικό.. μου αρέσει πολύ να πηγαίνει στην αγορά του woolwich (κόντα στον σταθμό Woolwich Arsenal) και να χαζεύω, να ψωνίζω και να πίνω το latte μου στα wimpy...

Σαν περιοχή είμαστε κλασικά multiCulti - πόσο μου άρεσει δεν λέγεται-, αλλά νομίζω πως οι έγχρωμοι κυριαρχούν και μετά οι Ινδοί... α! είδα και ένα set ελλήνων στο super market...

"Ρε πανίβλακα! αυτό δεν είναι βιτάμ ρε!"... γέλασα, του έδωσα το σωστό και έφυγα προς το ταμείο.. “Ω ρε μαλάκα… Ελληνίδα!.. φχαριστούμε ρε κορίτσαρε!”

Ενώ εσύ κάνεις μακροβούτια....

2012-06-28T07:37:00.001-07:00

...κάποιος βήχει τόσο πολύ που δεν μπορεί καν να κοιμηθεί... αλλά θα μου πεις, αυτά έχει η ζωή ιδίως όταν είσαι κάποιες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τον καυτό ήλιο και την θάλασσα της Ελλάδας...

Όσο περίεργο και αν σου φαίνεται, δεν ζηλεύω που δεν μπορώ να κάνω και εγώ μπάνιο, που δεν μπορώ να πάω στο beachόbarο να πιω τις carib μου και να κάνω τις ηλιοθεραπείες μου... άλλος είναι ο λόγος που ίσως και να ζηλεύω κάποιους που είναι στην Ελλάδα, αλλά δεν είναι σχετικό τώρα... Αυτό που με ενοχλεί είναι ότι βρήκα να κρυώσω σε μια περίοδο με πολύ τρέξιμο, πίεση και αποφάσεις πάρα πολύ σημαντικές... με ενοχλεί που δεν μπόρεσα να κοιμηθώ (ναι το είχα λύσει τελικά το θεματάκι μου)... με ενοχλεί που πρέπει να χαπακώνομαι... με ενοχλεί που δεν μπορώ να πιω την ροζ λεμονάδα μου παγωμένη καθώς και την μπυρίτσα μου...

Καλά είναι δυνατόν να μην θες να πας στην θάλασσα ρε συ Νίκη θα πεις.. δεν σου έχει λείψει?! Η αλήθεια είναι πως όχι.. έχω αρχίσει να συνηθίζω το καιρό εδώ (αν και το κρυολόγημα δεν το δείχνει αυτό χαχα) και βλέπω τον ήλιο με άλλο μάτι... δεν είναι δεδομένο για μένα πλέον ότι θα έχει ήλιο και καλό καιρό.. οπότε όταν δω τον κυρ Ηλία, χωρίς συνοδεία βροχής τσουυυυυυπ ξεχύνομαι και γω στα πάρκα... ή πάω σε φιλικό BBQ (δυστυχώς αυλή δεν έχω)... και που θα μου πάει θα το κάνω και το picnic όπως το έχω σχεδιάσει...

...κάντε λοιπόν τις βουτιές σας και αφήστε μας εμάς να απολαμβάνουμε τον ήλιο και την ζέστη, όποτε μας κάνει την τιμή, πανηγυρικά....

...και σπίτι βρήκαμε...

2012-06-12T09:17:00.001-07:00

..θυμήθηκα πως πρέπει να γράφω πως συχνά, θυμήθηκα πως θέλω να σας πω για το νέο μου διαμέρισμα.. οπότε θα το αρχίσω με το «γνωστό».. ντάξει τα παραλέω, άσμα… και σπίτι βρήκαμε και το νοικιάσαμε… κτλ κτλ.. ok το λαλά μιλάει για αγάπες και λοιπά λέλουδα… και εγώ τα μόνα λέλουδα που έχω είναι στην είσοδο της πολυκατοικίας.. και ο συγκάτοικος μου είναι απλά φίλος.. άρα μάλλον πρέπει να βρω άλλο λαλά…

Μετά από αμέτρητες αγγελίες βρήκαμε 3 σπίτια που ίσως να μας κάνουν και δεν είχα ήδη νοικιαστεί, οπότε και πήγαμε να τα δούμε.. ξεκινάμε να δούμε 2 σπίτια πολύ κοντά το ένα στο άλλο και μαθαίνουμε πως μέχρι να πάμε το ένα νοικιάστηκε! Φτου γαμώτο και μου άρεσε… βλέπουμε το άλλο παθαίνω ένα σοκ.. ακόμη μου χει μείνει η “extra” πόρτα, που της είχαν βάλει 3 μεντεσέδες “just in case… it’s not used anyway” και έφυγα τρέχοντας.. το τρίτο σπίτι ήταν και αυτό που είχαν σταμπάρει από την αρχή… για να δούμε λέω….

Φυσικά δεν είχε ΚΑΜΙΑ σχέση με τις φωτό… που είναι χρυσό μου το γαλάζιο δωμάτιο? Γιατί είναι μπεζ αυτό?!... γιατί η κουζίνα είναι ροζουλιά ενώ μου την δείχνεις γαλάζια?.. δεν γαμιέται λέω.. καλό φαίνεται… ο συγκάτοικος δεν είπε και τίποτα, άρα το κλείσαμε… 10 μέρες μετά, βρέθηκα να καθαρίζω κάθε λογής αράχνες όντας πεπεισμένη πως έμενε ο πρωτεξάδελφος του spider man πριν από εμάς.. νομίζω τις σκότωσα όλες.. 2 μπουκάλια απολυμαντικό ξόδεψα άλλωστε…

Δεν ξέρω ακόμη αν όντως μου αρέσει το ήσυχο μπλοκ κατοικιών λίγα μέτρα από Thames Barrier.. θα το σκεφτώ και θα σας πω.. πάντως νιώθω «ασφαλής» και επειδή οι συναγερμός φωτιάς άρχισε να χτυπάει με τα κοτοπιτάκια που έβγαλα από το φούρνο (έλεος αυτοί δεν μαγειρεύουν?!) και με το ενημερωτικό φυλλάδιο της αστυνομίας (lol) που βρήκα στο γραμματοκιβώτιο μου…

...next goal… μια δουλειά που να με συναρπάζει.. για να δούμε….

..Ζευγάρια Μάτια..

2012-06-05T00:55:00.003-07:00

Μάτια που δεν βλέπονται, γρήγορα λησμονιούνται λέει η γνωστή παροιμία.. και εγώ το πίστευα αυτό, ίσως να το πιστεύω ακόμη δηλαδή, απλά δεν θέλω να το παραδεχτώ... απο μικρή για αυτόν τον λόγο πάντα "φοβόμουν" τους αποχαιρετισμούς.. για την περίπτωση που θα ναι οριστικοί... φαντάσου ακόμη έχω το παιδικό μου λούτρινο σκυλάκι...

..καλώς η κακώς, όσο κι αν το απέφευγα "αποχαιρέτησα" στα 27 αυτά χρόνια πολύ κόσμο.. ακόυσια.. εκούσια.. δεν έχει σημασία! ..είδα και κάποιες επιστροφές και κάποια μάτια που δεν λησμονήθηκαν (και τόσο)... θεωρητικά οι σχέσεις που έχουν γερές βάσεις κρατάνε έστω και χωρίς ένα βλέμμα.. ή μήπως όχι?

..και ήρθε πριν λίγο καιρό και η δική μου σειρά να "χαιρετήσω" μαζικά πολλά μάτια.. μάτια που αγάπησα, μάτια που μίσησα αλλά και μάτια αδιάφορα.. να είμαι ειλικρινής κάποια μάτια θέλω πολύ να λησμονηθούν, όμως αυτά που θέλω να θυμούνται αρχίζουν και φαντάζουν μακρινά πλέον.. είτε από δική μου επιλογή, είτε από δική τους.. δεν αδικώ κανέναν μας, η ζωή κυλά άλλωστε.. απλά έχουμε δικαίωμα στην πικρία που νιώθουμε νομίζω όταν κάποια ζευγάρια μάτια μας απογοητεύουν... και ας μην μας λησμονήσουν ποτέ..

...ξέρω πως δεν είμαι και το πιο αγαπησιάρικο ζευγάρι μάτια που έχεις συναντήσει.. μάλλον είμαι από τα πιο σπαστικά καστανά που έχεις δει... όμως για κάποια άλλα ζευγάρια μάτια, έχω βάλει τα τεράστια γυαλιά μου, για να τα βλέπετε καλύτερα στην άλλη άκρη της γραμμής...

Sleepless in London

2012-05-31T02:31:00.002-07:00

..ένα ακόμη πρωινό ήρθε και εμένα με βρήκε ξάπλα στο κρεβάτι μου να σερφάρω και να χαζεύω άρθρα πάσας φύσεως και θεματολογίας (τι άκυρες βλακείες έχω διαβάσει, δεν φαντάζεσαι!)..

"είδες που ξημερώνει από τις 4 τώρα?" μου πε ο Δημήτρης.. αυτό θα φταίει σκέφτηκα, ας αλλάξω κρεβάτι να μην μπαίνει φως.. για να δούμε... και πάλι τζίφος! ..Ο Μορφέας αρνείται πεισματικά σαν κερατωμένος γκόμενος να με πάρει αγκαλιά και εγώ έχω κάνει κάτι κύκλους σαν κουλούρια Θεσσαλονίκης (α ρε τι θυμήθηκα!).. πάντως έχει την πλάκα του που αρχίζει να ξημερώνει από τις 4 και νυχτώνει 9... μεγάαααααααλες μέρες...

Δεν πιστεύω ότι στην αλλαγή αυτή οφείλεται η αϋπνια μου... ίσα ίσα θα έπρεπε να κοιμάμαι σαν βοδάκι.. να είναι το περιβάλλον? να είναι το άγχος του διαφορετικού και του καινούριου? να είναι η βαρεμάρα που με έχει πιάσει μέχρι να ξεκινήσω δουλειά? ..μπορεί όλα αυτά, μπορεί και τίποτα.. πάλι καλά που έχουμε 2 ώρες διαφορά με την Ελλάδα και εκεί κατά τις 4-5 (τοπική) εμφανίζονται τα πρώτα δείγματα επικοινωνίας στο Twitter μου... αλλιώς θα ΚαλημεροΝυχτιζόμουν μόνη μου :Ρ

Η αλήθεια είναι πως δεν νυστάζω, ξέρω όμως τι επιπτώσεις έχει η τόση έλλειψη ύπνου για τον οργανισμό μου και ζορίζομαι πολύ να κοιμηθώ... συνήθως καταφέρνω κάθε 3 μέρες να κοιμηθώ 3-4 ώρες... αλλά δε με νοίαζει ακόμη ιδιαίτερα...
το μόνο που με τρομάζει είναι οι μαύροι κύκλοι κάτω από τα μάτια μου.. και το σοκολατένιο κέικ που δεν έχω καταδεχτεί ακόμη να φάω...

7 μέρες μετά...

2012-05-20T23:50:00.001-07:00

..ορίστε λοιπόν που έκλεισα αισίως μια εβδομάδα εδώ.. δεν μπορώ να πω ότι πέρασε και άσχημα, πέρασε όμως περίεργα...

Ουσιαστικά η προσαρμογή δεν θα έπρεπε να είναι κάτι το τραγικό, καθώς μένω με φίλους, σε σχετικά οικείο περιβάλλον, δεν είναι και η πρώτη μου φορά εδώ άλλωστε... αλλά κάτι αργεί στην όλη διαδικασία... μέσα μου μάλλον... ή απλά με έχετε αγχώσει όλοι σας και έχω χάσει τον ύπνο μου! Δεν ξέρω πως στο καλό κατάφερα από την 3η μέρα εδώ να μην μπορώ να κοιμηθώ και να βρυκολακιάζω?! Εγώ ήμουν αυτό που χαιρόμουν που θα φύγω και κάποιοι με "κράζατε"...

Δεν έχει νόημα, αλλά δεν θα το σκεφτώ και πολύ :) εξάλλου όλα έχουν πάρει τον δρόμο τους... η χρεωστική μου από την HSBC είναι στην πόρτα μου, τα χαρτιά μου από το Job Centre θα ρθούν σε καμιά 10αριά μέρες... κουνιστό πήραμε... σπιτάκι έχουμε... την υγειά μας την έχουμε ως τώρα (φτου φτου!... ναι είπα θα πάω σε GP, μην τα λέμε πάλι :Ρ )... άρα τι σκάω?!

Χαμογελάστε, ανεβείτε λίγο εσείς εκεί πίσω γιατί "ρίχνετε" και εμάς εδώ πέρα... και όχι τίποτα.... δεν έχω βρει και κανά ουζερί να πνίξω τον καημό μου!

London Aquarium

2012-05-14T03:13:00.003-07:00

...ουσιαστικά χθες Κυριακή ήταν η πρώτη μέρα μου στο Λονδίνο ως "κάτοικος" και όπως μου είχα τάξει, θα περνούσα το πρώτο μου απόγευμα στο ενυδρείο... το πόσο αγαπώ τον θαλάσσιο κόσμο είναι γνωστό νομίζω, οπότε κάθε υπερβολή από την μεριά μου είναι δεκτή :Ρ

Αφού αλλάξαμε 2 τρένα (ναι εγώ που γκρίνιαζα), κατεβήκαμε Waterloo East και ούτε σε 5 λεπτάκια (περπατώ και λίγο αργά, remember?).... τσουυυυυυπ, ξεπροβάλει το London Eye. Ακριβώς δίπλα είναι και το ενυδρείο... Sea Life London Aquarium σε λέω :)

..το περιβάλλον πραγματικά προσεγμένο και το όλο θέμα είχε πολύ καλό στήσιμο, άσχετα που εγώ περίμενα και άλλα πραγματα! ...Αμάν ρε Νίκη! θα πείτε και έχετε δίκιο... τι να κάνουμε? μυαλό είναι αυτό και όταν αγαπάς κάτι και το περιμένεις πως κ πως, θεωρείς πως θα δεις τα πάντα! ...δεν πειράζει όμως, σημασία έχει ότι μου άρεσε πολύ...

Όπως δηλώνουν οι υπεύθυνοι... ας ξεκινήσει η περιπέτεια ;)

...Αν σου αρέσει πολύ ο θαλάσσιος κόσμος, θα ενθουσιαστείς, αν σου είναι σχετικά αδιάφορος, μπορεί και να βαρεθείς λίγο μέχρι να βρεθείς στον ύφαλλο με τους καρχαρίες (και στα δύο επίπεδα) και να χαζέψεις τους πιγκουίνους (θυμήσου να πάρεις μπουφάν! το δάγκωσα στην.. "Ανταρκτική")

..εντυπωσιακότατες οι μεδουσίστες, μιας και με τον ύπεροχο φωτισμό άλλαζαν συνεχώς χρώμα... εγώ ξέρω τι τράβηξα μέχρι να τις πετύχω κόκκινες! ..το ξέρω ότι αυτές είναι πορτοκαλί, αλλά δεν είχα άλλη υπομονή, οκ?!

...το μάτι μου έπεσε σε κάτι σιχαμερούλι... ναι είναι μωρά καρχαριάκια.. κάποτε θα γίνουν δηλαδή... μάλλον...

Νομίζω πως τον περισσότερο χρόνο μας τον περάσαμε στην δεξαμενή με τα σαλάχια και τα σκυλόψαρα... μερικά ήταν τόσο ψώνια που "έπαιζαν" επιδεικτικά μαζί μας... νομίζω ένα σαλάχι το ερωτεύτηκα με τα ναζάκια που μου έκανε...

Ντάξει, για τον ύφαλο με τους καραχαρίες δεν χρείαζεται να πω κάτι :) τα λένε όλα οι εικόνες νομίζω...

Μεταξύ άλλων, είδαμε θαλάσσια αλογάκια, ανεμώνες, τόοοοοοοσα πολλά είδη ψαριών και χελωνίτσες... το καθένα έχει την δίκη του ομορφιά και θα είναι κρίμα να τα αδικήσω έτσι, μιας και μου τελείωσε η μπατάρια στο blackberry και δεν πρόλαβα να βγάλω άλλες φωτογραφίες...

..Δεν στεναχωριέμαι όμως, γιατί θα ξαναπάω και θα ξαναπάω... έχω να δω και κάτι ταΐσματα άλλωστε ;)

ΥΓ. Να πάτε, να πάτε και να πάτε!

ΥΓ2. Δεν φέρω ουδεμία ευθύνη για την στάση των χελωνών στην παραπάνω φωτογραφία... έτυχε!

ΥΓ3. Θυμήστε να μην ξαναμπω στον εξομοιωτή ανεμοστρόβιλου! ..μου κανε το μαλλί κουρούπα και το δάγκωσα!

ΥΓ4. Αν μπορείτε, δωρίστε έστω και ένα λεπτό στους σκοπούς του ενυδρείου, άλλωστε είναι τόσο τέλεια η κατασκευή που τα... καταπίνει :)

...Good sign..hu?!

2012-05-13T14:50:00.001-07:00

..Σάββατο 12 του Μάη και ήρθε η ώρα ως γνωστόν να αποχωρήσω... ήρθε η αδερφή μου να μας παραλάβει με τη μαμά μου για να με πάνε αεροδρόμιο.. με το που πάμε να μπούμε στο αμάξι.. τσουυυυπ μια μπόρα! Στον περιφερειακό κυκλοφορούσες άνετα με ιστιοπλοϊκό... ευτυχώς φτάνοντας στο αεροδρόμιο ο ουρανός άνοιξε και bye bye συννεφάκια..

Κουνάμενη συνάμενη λοιπόν πάω να παραδώσω την βαλίτσα μου υπολογίζοντας πόσα θα πληρώσω για το υπέρβαρο... "δώστε την βαλίτσα σας αριστερά στο βάθος, ευχαριστώ" μου λέει ο υπάλληλος της Aegean... θα πληρώσω εκεί σκέφτομαι... έλα όμως που ποτέ μου δεν πλήρωσα?! :)

Βγαίνω έξω να κάτσω με τη μαμά και την αδερφή μου και λίγα λεπτά αργότερα, σκάει μύτη το λεωφόρειο της ποδοσφαιρικής ομάδας του ΠΑΟΚ! Ναι ρε φίλε! Αυτό ήταν σίγουρα καλό σημάδι :) έφευγαν και τα καμάρια μας για Αθήνα.. δεν θέλω να σχολιάσω όμως τον αγώνα, ντάξει?!?! ..λίγο το θελα να υστεριάσω βλέποντας τον Τσιρίλο?! ...με "μάλωσε" η αδερφή μου που έκανα σαν 3χρονο και έκατσα στα αυγά μου... ναι! εγώ! πέρασε ο Παυλάρας μου η καψούρα μου και δεν έτρεξα, έβγαλα αυτές τις θεοσκότεινες λόγω ήλιου φωτογραφίες... ευτυχώς η μάνα μου σκέφτηκε πως θα θέλουν τα μικρά αυτόγραφο από τον Σάλπι και πήγαμε να του μιλήσουμε :)

ΠΑΟΚαρα ρε φίλε live την ημέρα που έφυγα από Σαλονίκη... αν αυτό δεν είναι σημάδι, τι είναι?!

..φύγαμε λοιπόν, αλλά δεν καταφέραμε να κάνουμε τη μαμά να μην κλάψει στο τέλος! Α ρε μάνα! :) Θέση ανετότατη, μια χαρά πτήση για Αθήνα, αλλά να θυμηθώ αν ξαναδώ την αεροσυνοδό που με άφησε χωρίς νερό να την στουκάρω! Παραπάνω από απαράδεκτο να αφήνουν 3 σειρές καθισμάτων χώρις να σερβίρουν κάτι... γιατί μαντάμ?! εμείς στο πηγάδι κατουρήσαμε?! ..ας το προσπεράσω, γιατί είπα εδώ στα ξένα να γίνω καλός άνθρωπος! Άσε που με αποζημείωσαν και με το παραπάνω τα φιλαράκια μου που μπήκαν σε τόσο κόπο να έρθουν στο αεροδρόμιο να με δουν για ούτε μισή ώρα.. Σας αγαπώ μούτρα μου :)

...Η πτήση για Λονδίνο ήταν ωραίοτατη.. τα 3 λευκά κρασάκια και η ταινία τα έκαναν όλα πιο όμορφα άλλωστε.. so far, so good λοιπόν... ας κάναμε Θέε μου μια καλή αρχή και ας πάνε όλα όπως τα έχω σχεδιάσει...

Day... zero!

2012-05-12T04:52:00.001-07:00

τόσο καιρό μετρούσα χαρούμενη τις μέρες που μου έμειναν... ε λοιπόν, δεν έμεινα καμία πλέον.... σε 2 ώρες ξεκινά το ταξίδι... σε λίγα λεπτά κλείνω το λαπτοπ και πάω αεροδρόμιο....

Παραδόξως, έχω την ίδια χαρά και ενθουσιασμό, ακόμη δεν με έχει καταβάλει η συγκίνηση και το άγχος... παραξενεύομαι που με χαιρετάνε με μάτια βουρκωμένα... μάλλον θα με πιάσει όταν απογειωθεί το αεροπλάνο...

...ήρθε η ώρα μηδέν για τη καινούρια μου ζωή... σας χαιρετώ και σε λίγο θα είμαι εδώ με νέες περιπέτειες... διεθνής πλέον ;)

...το Noυ σας ρεμάλια!

2012-04-30T02:00:00.001-07:00

...καλά τα farewell letters, αλλά πολύ τυπικά ρε παιδί μου, ιδίως για άτομα που θεωρείς φίλους ή έχεις μια πιο φιλική σχέση.... οπότε αν νομίζετε ότι ορισμένοι θα μoυ γλυτώσετε έτσι, απλά γελαστήκατε...

Μέτα από 2,5 χρόνια, με όλα τα καλά του Θεού, του Αλάχ, της Θεάς Κάλλη κτλ. φεύγω! ...ok ok ξέρω χεστήκατε... (σιγά!) ..οπότε θα σας πω "farewell" με το δικό μου τρόπο, γιατί good bye κτλ σε αυτούς που αναφέρεται αυτό το post δεν θέλω να πω...

Να δω ρε σεις, ποιος θα σας βρίζει τώρα κάθε μέρα και θα το χαίρεστε κιόλας (μαζόχες είστε έτσι?)... ποιος θα σας γκρινιάζει συνέχεια τόσο ωραία (ντόινγκ).. κάνεις θα πω εγώ... αλλά και βρείτε, δεν θα είναι το ίδιο ρει! έχω αφήσει το στίγμα μου.. χαχα! Αρκετά με μένα όμως, εξάλλου το πόσο φανταστικιά είμαι, είναι γνωστό άλλωστε...

Στον Τάσο, σε συνεργασία με το Μαρίνο, αφήνω το παιδί μου να μου το μεγαλώσετε με στοργή.. αρκεί Τάσο να του δίνεις κάθε μέρα φρέσκο τυρί και Μαρίνοοοοοοοο να του ζωγραφίζεις λάμπες γιατί φοβάται το σκοτάδι...

Την κούπα του ΠΑΟΚ.... ε.... ε....! ΔΕΝ ΤΗΝ ΑΦΗΝΩ σε κανένα, γιατί 2,5 χρόνια τώρα δεν έχετε καταλάβει το μεγαλείο του ΠΑΟΚ, άρα δεν σας αξίζει να πίνετε καφέ σε τούτο το σκεύος....

Το γραφείο μου το αφήνω στο Σωκράτη και ας είναι και γάβρος... ουδείς τέλειος!

Τα μπαλάκια (ok... αυτό ακούστηκε κάπως)... τα πράσινα μπαλάκια τα αφήνω στον Θανάση, να μάθει τι εστί βερίκοκο... θα φροντίσω να σε παίρνουν τηλέφωνο 7:30 η ώρα το πρωί να βρίζεις κόσμο :P ..εσύ το ζήτησες άλλωστε :Ρ

Στον Όμηρο και τον Σταμάτη αφήνω, 3 κιλά χρησιμοποιημένης χαρτοπετσέτας, μπας και μάθουν να βάζουν καλά καλάθι... εγώ φταίω που δεν σας έμαθα πως σουτάρουν ρε! :P

Στον Παπαδάκη, αφήνω το δικαίωμα να σας φωνάζει και για μένα, γιατί έτσι! Κάποιος πρέπει να σας κρατάει σε εγρήγορση εκεί μέσα...

Στον Τριαντάφυλλο, δεν αφήνω τίποτα, γιατί θα κοκκινίσει παραπάνω από το κανονικό (πόσο ακόμη) και θα τρέχουμε στα νοσοκομεία... ένα γλειφιτζούρι προβατάκι του αρκεί.... Φωτεινή! Μην του φέρνεις υποβρύχιο... θα πνιγεί! :P Στην Φωτεινή θα αφήκω τα άπαντα του Bollywood και του Αραπιάς, να μάθει και σε μας πως χορεύει ο κόσμος...

Τέλος, στην boo θα αφήσω μια ολόσωμη αφίσα μου, real size να της βγάζει την γλώσσα και να τη νευριάζει.... λόγω έλλειψης χάρτου, η παράδοση αναβάλλεται, μέχρι να μεγαλώσουν τα δέντρα στο Σέιχ Σου....

Ντάξει, σαν κληρονομιά το έκανα... αλλά δεν γαμείς?!

Το Νου σας ρεμάλια.... θα σας προσέχω από μακριά... αλίμονο σας...

Υ.Γ. Όταν δεν την παλεύετε, πάρτε με τηλέφωνο να σας βρίσω να συνέλθετε... εγώ θα κάνω το ίδιο πάντως χοχο!

Υ.Γ.2 Θανάση στον καφέ βάλε ΝΟΥ ΝΟΥ ε!

Υ.Γ.3 Keep the φεγγαρόπιτα pride alive!

Y.Γ.4 Τα σπασμένα μου ακουστικά βάλτε τα σε μια προθήκη... χρυσή :P