Στην πραγματικότητα, η εξέλιξη των εποχών του Ποσειδώνα έχουν ξανάρθει μία φορά από τη στιγμή που είχε προβλεφθεί η θέση του από τον Γάλλο μαθηματικό Urbain Le Verrier και τον Βρετανό μαθηματικό John Couch Adams και ο πλανήτης στη συνέχεια ανακαλύφθηκε από τον Γερμανό αστρονόμο Johann Galle στις 23 Σεπτεμβρίου 1846. Με μια τροχιακή περίοδο περίπου 165 χρόνια, στις 12 Ιουλίου 2011, ο Ποσειδώνας έκανε μια περιστροφή γύρω από τον Ήλιο από την ημερομηνία της ανακάλυψης του.

Μια τεράστια πηγή εκπομπών ακτίνων Χ και ραδιοκυμάτων, ο NGC 1275 επαυξάνει ύλη καθώς αέριο και γαλαξίες πέφτουν σε αυτόν. Το Σμήνος Γαλαξιών του Περσέα, επίσης καταλογογραφημένο ως Abell 426, αποτελεί μέρος του υπερσμήνους Ιχθύων-Περσέα που εκτείνεται σε πάνω από 15 μοίρες και περιέχει πάνω από 1.000 γαλαξίες. Στην απόσταση του NGC 1275, η θέα αυτή καλύπτει πλάτος περίπου 15 εκατομμύρια έτη φωτός.

Το Άλφα Κενταύρου Α, γνωστό και ως Rigil Kentaurus, είναι το λαμπρότερο αστέρι στον αστερισμό του Κενταύρου και το τέταρτο φωτεινότερο αστέρι στον νυχτερινό ουρανό. Ο Σείριος είναι το πιο λαμπρό αστέρι ακόμη και αν είναι περισσότερο από δύο φορές μακρύτερα. Με μια συναρπαστική σύμπτωση, το Alpha Centauri A είναι ίδιου τύπου άστρο όπως ο Ήλιος μας, προκαλώντας πολλούς να σκεφτούν ότι μπορεί να έχει πλανήτες που φιλοξενούν ζωή.

Η ασαφής, ελλειπτική εμφάνιση του NGC 770 έρχεται σε αντίθεση με ένα αιχμηρό αστέρι του Γαλαξία μας στο προσκήνιο σε κιτρινωπές αποχρώσεις. Ο μεγάλος βραχίονας του Arp 78, πιθανόν λόγω των βαρυτικών παλιρροϊκών αλληλεπιδράσεων, περιέχει λωρίδες σκόνης και μικρά μπλε αστρικά σμήνη. Αχνά ρεύματα υλικού φαίνεται να συνδέουν τον Arp 78 με τον κοντινό γαλαξία συνοδό του.

Χάρη στο έργο του αστρονόμου του Χάρβαρντ Henrietta Leavitt, οι κηφείδες, τακτά παλλόμενα αστέρια, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως πρότυπα κεριά δεικτών απόστασης. Προσδιορίζοντας ένα τέτοιο αστέρι επέτρεψε τον Hubble να αποδείξει ότι η Ανδρομέδα δεν ήταν μια μικρή συστάδα αστεριών και αερίου στον δικό μας γαλαξία, αλλά ένας μεγάλος γαλαξίας από μόνος του σε σημαντική απόσταση από τον δικό μας. Η ανακάλυψη του Hubble είναι υπεύθυνη για την σύγχρονη αντίληψη μας για ένα Σύμπαν γεμάτο με γαλαξίες.

Πριν σκεφτείτε να αγοράσετε ακριβό εξοπλισμό για την παρατήρηση των θαυμάτων του νυχτερινού ουρανού, τα κυάλια είναι ένα κομμάτι εξοπλισμού που κάθε ερασιτέχνης αστρονόμος πρέπει να έχει.

Πολλοί αρχάριοι στην αστρονομία είναι μερικές φορές αποφασισμένοι να πάρουν ένα τηλεσκόπιο, αλλά πολλοί δεν γνωρίζουν ότι με ένα καλό ζευγάρι κυάλια μπορούν να ξεπεράσουν πολλά οικονομικά τηλεσκόπια με ένα παρόμοιο ή πολύ μικρότερο κόστος.

Τα κυάλια έχουν απλή κατασκευή – χωρίς ανάγκη συντήρησης, άμεσα διαθέσιμα για χρήση και πολύ ευέλικτα, δεδομένου ότι μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά τη διάρκεια της ημέρας για επίγεια παρατήρηση εξίσου καλά. Είναι δύσκολο να πούμε το ίδιο για τα περισσότερα τηλεσκόπια.

Πηγαίνετε σε οποιοδήποτε κατάστημα φωτογραφικών μηχανών, ή ιστοσελίδες που πωλούν κυάλια και θα συναντήσετε κυριολεκτικά εκατοντάδες διαφορετικές μάρκες, τύπους και μεγέθη – που προκαλούν σύγχυση σε έναν αρχάριο, αλλά με κάποια βοήθεια θα είναι εύκολο να διαλέξετε.

Πώς επιλέγετε ένα ζευγάρι κυάλια που θα δώσει καλά αποτελέσματα στην αστρονομία;

Κατά την επιλογή κυαλιών για την αστρονομία, οι μόνες μεταβλητές που πρέπει να σκεφτούμε είναι το μέγεθος των οπτικών και το βάρος.

Πάρα πολύ μικρά και δεν θα είναι αρκετά ισχυρά ή δεν θα αφήνουν να περάσει αρκετό φως· πάρα πολύ μεγάλα και βαριά σημαίνει ότι θα είναι σχεδόν αδύνατο να χρησιμοποιηθούν χωρίς υποστήριξη ή τρίποδο. Οι αρχάριοι πρέπει να βρούνε ένα ζευγάρι κυάλια που να είναι ακριβώς σωστά.

Το κλειδί είναι να περνάει όσο πιο πολύ φως είναι δυνατόν στα κυάλια χωρίς να τα καθιστά πολύ βαριά. Αυτό θα δώσει οξύς παρατηρήσεις και άνεση κατά τη χρήση.

Το μέγεθος και βάρος πάνε χέρι χέρι, όσο περισσότερο φως συγκεντρώνουν τόσο πιο βαρύτερα θα είναι τα κυάλια.

Όλα τα κυάλια μετρούνται ή βαθμολογούνται από δύο αριθμούς, για παράδειγμα: 10 Χ 25 ή 15 Χ 70. Ο πρώτος αριθμός είναι η μεγέθυνση και ο δεύτερος αριθμός είναι η «αντικειμενική διάμετρος», που είναι η διάμετρος του αντικειμενικού φακού και αυτή καθορίζει πόσο φως μπορεί να συγκεντρωθεί για να σχηματιστεί μια εικόνα.

Ο δεύτερος αριθμός ή η αντικειμενική διάμετρος είναι η πιο σημαντική που πρέπει να λάβετε υπ’ όψιν κατά την αγορά κυάλιων για την αστρονομία, καθώς θα πρέπει να συγκεντρώνετε όσο το δυνατόν περισσότερο φως.

Ως γενικός κανόνας, τα κυάλια με αντικειμενική διάμετρο 50mm ή περισσότερο είναι καταλληλότερα για την αστρονομία από τα μικρότερα “επίγεια” κυάλια. Σε πολλές περιπτώσεις μια μεγαλύτερη αντικειμενική παρέχει επίσης καλύτερη ανακούφιση στα μάτια (μεγαλύτερη κόρη οφθαλμού) κάνοντας τα κυάλια πολύ πιο άνετα στη χρήση.

Για τον αρχάριο χρήστη καλό είναι η αντικειμενική διάμετρος να μην είναι πάρα πολύ μεγάλη καθώς τα κυάλια γίνονται μεγαλύτερα σε μέγεθος και βαρύτερα. Τα μεγάλα κυάλια είναι φανταστικά, αλλά – και πάλι – σχεδόν αδύνατο να τα κρατήσει κάποιος σταθερά χωρίς υποστήριξη ή τρίποδο.

Καλά μεγέθη κυαλιών για αστρονομική παρατήρηση ξεκινάνε από περίπου 10 Χ 50 και μπορεί να φθάσουν μέχρι και τα 20 Χ 80, αλλά οποιαδήποτε μεγαλύτερα θα χρειάζονται υποστήριξη κατά τη χρήση τους. Μερικά πολύ καλά κυάλια με στήριξη έχουν αντικειμενική διάμετρο άνω των 100 χιλιοστών. Αυτά είναι φανταστικά, αλλά δεν είναι τόσο φορητά όσο τα μικρότερα ομόλογά τους.

Τα κυάλια είναι ένα από τα πιο σημαντικά όργανα ενός νέου ή έμπειρου αστρονόμου που μπορεί να αγοράσει. Είναι φθηνά, εύκολο να επιλέγουν και να χρησιμοποιηθούν και θα αντέξουν για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα.

Απολαύστε τα νέα σας κυάλια!