Via Twitter werd ik geattendeerd op een petitie, of ik die maar even wilde tekenen. Het bleek te gaan om een oproep van Henk Bres (waar ik nu wel wat laatdunkende opmerkingen over kan maken, maar dat is te makkelijk) om de vereniging Martijn te verbieden. Bij het behalen van 40.000 handtekeningen kan er namelijk een burgerinitiatief gestart worden om de wet te veranderen Het idee erachter is simpel: het is een vereniging van een stelletje viezeriken en potentiële kinderverkrachters en moet daarom verboden worden. Binnen veertien dagen waren er de benodigde handtekeningen opgehaald. Henk Bres in de Gelderlander: "Het liefst zou ik zien dat als pedofilie echt bewezen is, we chemische castratie kunnen inzetten."

Inmiddels zat ik al dagenlang te broeden op een reactie. Ik moest terugdenken aan mijn eigen eerste seksuele ervaringen op mijn vijftiende en verwarring die dit teweeg bracht. Al heel vroeg wist ik dat ik me aangetrokken voelde tot oudere kerels. Ik zal nooit de dag vergeten dat we met de klas aan het zwemmen waren en de gymleraar met kleren en al in het zwembad gejonast werd door de leerlingen. Ik heb in mijn beleving wel een uur staan staren naar hem, terwijl hij op een bankje aan het opdrogen was.

Vandaag stond er in de Volkskrant een ingezonden bericht die het beter kan verwoorden dan ik:

Ik wist wat ik deed

Nog niet zo heel lang geleden kon seksueel contact van een volwassene met een kind tussen de 12 en 16 jaar alleen vervolgd worden wanneer de jongere of diens ouders of een kinderbeschermingsinstantie een klacht indienden bij de politie.

Toen ik vijftien was heb ik een relatie gehad met een man van 35. Ik wilde dat zelf. Ik heb zelfs behoorlijk mijn best moeten doen om te zorgen dat mijn vriend iets met mij durfde te doen. Ik ben nog steeds dankbaar dat hij mij op de meeste liefdevolle manier heeft ingewijd.

Als 15-jarige homoseksuele jongen kende ik geen leeftijdgenoten die ook zo waren. Ik kon nergens experimenteren, totdat ik P. ontmoette. Later heb ik het mijn ouders verteld en ze konden het begrijpen. P. is helaas vorig jaar overleden. We zagen elkaar tot zijn dood nog regelmatig.

Nu is zo'n vrijwillig contact tussen een tiener en een volwassene niet meer mogelijk. Als het uitkomt, verdwijnt de volwassene achter de tralies. Ik begrijp dat de pedovereniging Martijn wil dat seks met pubers vanaf 12 jaar weer een klachtdelict wordt, net als vroeger, zodat jongeren zelf een keuze hebben. Ik begrijp niet wat daar op tegen is.

Geert Wilders vindt dat pedofilie niets met vrijheid te maken heeft en dat Martijn verboden moet worden. Maar in de PVV-fractie zit een Kamerlid die seks heeft gehad met een 17-jarige ondergeschikte. Ik was 15. Maakt twee jaar dan zo'n verschil? Bovendien hoefde ik het niet te doen om in een goed blaadje te komen bij een meerdere. Ik deed het omdat ik het leuk en spannend vond.

Ik schrijf dit omdat ik de hysterie over alles wat met pedofilie te maken heeft steeds onverdraaglijker vind. Ik ben tegen kindermisbruik en wil op geen enkele manier het leed van slachtoffers bagatelliseren. Maar niet elk intiem contact met een jongere is misbruik, zoals ik zelf heb mogen ervaren.

Gjalt van Ommen, Driebergen

Fans hebben de hinderlijke gewoonte om te pas en te onpas hun Held/Heldin erbij te halen in de meest onwaarschijnlijke omstandigheden.

'Ik ben verdrietig, mijn hond is overleden'
'Ah, dat doet me denken aan een nummer van K3, die hebben daar zo mooi nummer over gemaakt!'
'Wat interesseert mij dat nou, ik haat K3!'
'Ja maar, dat komt omdat je er nooit goed naar geluisterd hebt! Die teksten! Die muziek! Die...'
*vuist in gezicht van fan* 

Eigenlijk schrijf ik dit stukje dus alleen maar om uiting te geven aan mijn bewondering voor Fernando Savater en omdat ik vind dat iedereen hem moet lezen. Nog zo'n irritante gewoonte van fans: het blijft nooit particulier, zendingsdrang is alom vertegenwoordigd. Dus ik hou het kort: check mijn boekenlijst en lees die man! Die teksten! Die...
*vuist in eigen gezicht*